Małgorzata Pieczyńska o 40 latach miłości. Wielokrotnie odrzucała oświadczyny!

Nie każda historia miłosna zaczyna się od fajerwerków, ale ta z pewnością miała filmowy scenariusz. Poznali się podczas pokazu filmu w Sztokholmie, a jedno zdanie wypowiedziane przez Gabriela Wróblewskiego zostało z Małgorzatą Pieczyńską na całe życie. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka opowiedziała o tym, jak wyglądały początki ich związku i dlaczego, mimo wielkiej miłości, ślub przez długi czas nie był dla niej oczywistością.

Małgorzata Pieczyńska wspomina pierwsze spotkanie z Gabrielem. "Jeśli zestarzeje się pani jak Suzanne, będzie mi się pani podobać całe życie"

Choć od tamtych wydarzeń minęły już cztery dekady, Małgorzata Pieczyńska z niezwykłą dokładnością pamięta dzień, który odmienił jej życie. W programie VIVA! Bez Tabu wróciła wspomnieniami do wyjazdu do Sztokholmu, gdzie razem z Januszem Zaorskim prezentowała film Jezioro Bodeńskie. To właśnie tam poznała Gabriela Wróblewskiego – mężczyznę, z którym od 40 lat tworzy szczęśliwy związek.

Aktorka przyznała, że w tamtym czasie była już dwa lata po rozwodzie. Nie spodziewała się, że zwykły wieczór po projekcji filmu okaże się początkiem nowego rozdziału w jej życiu. Wszystko zaczęło się od propozycji Janusza Zaorskiego, który postanowił przedstawić ją swojemu przyjacielowi.

„Ja byłam po rozwodzie wtedy, chyba dwa lata, dokładnie dwa lata. I Janusz mówi: „Poznam cię z moim przyjacielem z młodości. I jest po rozwodzie”. „Dawno?”. „No, jakieś dwa lata”. Ja mówię: „No dobra, fajny?”. „Bardzo fajny”. „Przystojny?”. „Bardzo przystojny”. „No dobra, to poznaj”. No i jesteśmy po tej projekcji, siedzimy w jakiejś tam knajpie i wchodzi facet, zatkało mnie zupełnie. Ja mówię: „Janusz, czy to ten?”. „Ten”” – wspominała.

Jak się okazało, pierwsze słowa Gabriela Wróblewskiego również na długo zapadły jej w pamięć. Nie zaczął od komplementu dotyczącego urody, ale nawiązał do postaci, którą zagrała w Jeziorze Bodeńskim.

„Podchodzi Gabryś i mówi: „Byłem przed chwilą na projekcji. To pani grała Suzanne?”. „Tak”. Bo Suzanne była postacią, miała 25 lat w obozie jenieckim nad Jeziorem Bodeńskim, a potem spotyka się z głównym bohaterem, którego grał Krzysiek Pieczyński. Spotykają się po 30 latach i jako tacy już siwi, starzy rozmawiają ze sobą. No i komentują tę młodość. I on mówi: „Jeśli zestarzeje się pani jak Suzanne, będzie mi się pani podobać całe życie”.”

ZOBACZ TEŻ: To była miłość od pierwszego wejrzenia. Jerzy Bończak od pół wieku jest wierny jednej kobiecie. Rodzina zapłaciła wysoką cenę za jego sławę

Małgorzata Pieczyńska, Gabriel Wróblewski, Gdynia, 22.09.2025, fot. Radosław NAWROCKI / Forum

Małgorzata Pieczyńska wielokrotnie odrzucała oświadczyny. Dziś z uśmiechem wspomina historię pierścionka

Choć ich miłość przetrwała próbę czasu, droga do małżeństwa nie była oczywista. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka zdradziła, że Gabriel Wróblewski oświadczał się jej więcej niż raz. Jak sama przyznała, przez długi czas nie była gotowa powiedzieć "tak". Dziś z uśmiechem wraca do tamtych wydarzeń, a jeszcze większe emocje budzi w niej historia ukochanego pierścionka zaręczynowego.

Zapytana o oświadczyny odpowiedziała krótko, ale wymownie: „Wielokrotnie były nieprzyjmowane.”

Pierścionek jednak został z nią na lata i do dziś ma dla niej wyjątkową wartość. Niedawno okazało się jednak, że wymaga naprawy. Z biżuterii wypadł drogocenny kamień, a aktorka była przekonana, że odnalezienie go graniczy z cudem.

„Ostatnio naprawiam mój ten ukochany pierścionek. Bo coś tam się zepsuło, ale to też jest coś niesamowitego, bo jakiś tam drogocenny kamień z tego pierścionka wypadł. [...] Akurat Gabryś był w domu, ja z garażu weszłam do mieszkania i on mówi: „Ojej, no to szukamy może”” – opowiadała.

Poszukiwania nie przynosiły efektów. Najpierw sprawdzili mieszkanie, później samochód. Nic nie wskazywało na to, że brylant uda się odzyskać. Kiedy wydawało się, że kamień przepadł na dobre, wydarzyło się coś, czego sama do dziś nie potrafi racjonalnie wytłumaczyć. „[...] Idę po tym garażu i widzę, że coś się świeci. Przy samej takiej kratce ściekowej. Patrzę, brylant. Naprawdę coś niesamowitego” – zakończyła z uśmiechem.