Król Harald V zmarł w piątek 28 sierpnia, dzień przed 58. rocznicą ślubu z Sonją Haraldsen. Ich miłość przez lata wystawiała dworskie zasady na próbę. Przyszły monarcha przez dziewięć lat walczył o zgodę na małżeństwo i był gotowy zrezygnować z korony. Poza obowiązkami królewskimi wielką częścią jego życia było żeglarstwo.
WIDEO…
Kim był król Harald V? Od 1991 roku stał na czele Norwegii
Król Harald V od 1991 roku był królem Norwegii. Zmarł 28 sierpnia, dzień przed 58. rocznicą ślubu z Sonją Haraldsen. Wspominając monarchę, media przypominają przede wszystkim historię jego związku, który przez lata pozostawał w konflikcie z oczekiwaniami dworu.
Harald był jedynym synem króla Olafa V. Jego starsze siostry nie miały wtedy prawa do dziedziczenia tronu, dlatego decyzje przyszłego monarchy dotyczące małżeństwa miały znaczenie nie tylko dla samej rodziny. Według przekazanych źródeł ewentualna rezygnacja Haralda z korony mogła doprowadzić do kryzysu sukcesyjnego.
Jednocześnie życie króla Haralda V nie ograniczało się do obowiązków monarchy. Ważne miejsce zajmował w nim sport, a przede wszystkim żeglarstwo. Harald startował w międzynarodowych zawodach i odnosił sukcesy także długo po objęciu tronu.
Harald V i Sonja Haraldsen. Miłość, która wystawiła monarchię na próbę
Harald i Sonja poznali się w 1959 r. na prywatnym przyjęciu w Oslo. Problemem dla królewskiego dworu było pochodzenie wybranki przyszłego monarchy.
Sonja Haraldsen pochodziła z zamożnej mieszczańskiej rodziny. Była dobrze wykształcona, ale nie należała do arystokracji ani żadnego z europejskich domów królewskich. Nazywano ją „kobietą z ludu”. W ówczesnych realiach właśnie to sprawiało, że nie była uznawana za odpowiednią kandydatkę na żonę przyszłego króla.
Król Olaf V długo nie akceptował wyboru syna. Miał nadzieję, że Harald poślubi europejską księżniczkę. Harald i Sonja przez lata spotykali się poza oficjalnym życiem dworu, a ich związek pozostawał nieuznawany.
Para próbowała się nawet rozstać, ale Harald i Sonja do siebie wracali. Sonja mówiła później o ogromnej presji związanej z wieloletnim oczekiwaniem na decyzję. Harald musiał natomiast godzić uczucie z obowiązkami następcy tronu i oczekiwaniami swojego ojca.
Dla Sonji Harald V był gotowy zrezygnować z korony
Przełom nastąpił wtedy, gdy Harald postawił sprawę jasno. Jeśli nie otrzyma zgody na ślub z Sonją, był gotowy pozostać kawalerem do końca swoich dni i zrezygnować z korony.
Sytuacja przestała być wtedy wyłącznie rodzinnym konfliktem. Olaf V konsultował sprawę z premierem, rządem, przewodniczącym parlamentu i liderami partii. Harald był jedynym synem króla, a jego starsze siostry nie miały wtedy prawa do dziedziczenia tronu.
Ostatecznie Olaf V ustąpił. 19 marca 1968 r. parlament został poinformowany o zgodzie na zaręczyny. Na budynkach publicznych wywieszono flagi. Pytana przez dziennikarzy o termin ślubu Sonja odpowiedziała: „Czekaliśmy już wystarczająco długo”.
Ślub Haralda V i „kobiety z ludu” stał się symbolem zmian
Harald i Sonja pobrali się 29 sierpnia 1968 r. w katedrze w Oslo. Do ołtarza Sonję poprowadził ojciec Haralda. Król Olaf V, który wcześniej przez lata sprzeciwiał się temu małżeństwu, w ten sposób symbolicznie oddał synowi jego wybrankę.
Małżeństwo, którego przeciwnicy obawiali się jako zagrożenia dla monarchii, nie doprowadziło do jej osłabienia. Z czasem stało się jednym z symboli społecznego otwarcia rodziny królewskiej.
Doświadczenia Haralda i Sonji miały również wpływ na to, jak później podchodzili do wyborów swoich dzieci. Następca tronu Haakon poślubił w 2001 r. Mette-Marit Tjessem Hoeiby, kobietę spoza arystokracji i samotną matkę.
Harald V odszedł dzień przed 58. rocznicą własnego małżeństwa z Sonją Haraldsen. Historia związku przyszłego króla z „kobietą z ludu” pozostała jednym z najmocniej przypominanych elementów jego życia.
Król Harald V kochał żeglarstwo. Rywalizował nawet jako monarcha
Drugą ważną częścią sylwetki króla Haralda V było żeglarstwo. Uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich w Tokio w 1964 roku oraz w Monachium w 1972 roku.
Jeszcze jako książę wygrał w mistrzostwach świata w 1987 roku w Kilonii na jachcie Fram X. W 1988 roku zdobył brązowy medal w San Francisco, a w 2005 roku, już jako król, zdobył mistrzostwo Europy w żeglarstwie pełnomorskim w Sandhamn w Szwecji. Na jachcie Sira wywalczył mistrzostwo świata w 2008 roku.
Sira była szczególnie związana z jego życiem. Ojciec monarchy, Olaf V, zbudował tę łódź w 1938 roku na zawody o Puchar Kattegatt. Jacht był również prezentem na pierwsze urodziny Haralda. W 1983 roku Sira trafiła do muzeum, ale król nakazał ją odrestaurować.
Harald startował także w żeglarskich mistrzostwach świata jachtów klasycznych na Jeziorze Genewskim w Szwajcarii. Przed ostatnim dniem zawodów zajmował 13. miejsce, a w dwóch ostatnich wyścigach był kolejno na 5. i 7. pozycji. Dzięki temu awansował na 10. miejsce.
W materiale Viva.pl został opisany jako 85-letni monarcha i najstarszy członek załogi. Zawody trwały cały tydzień i składały się z dziewięciu wyścigów. Źródło podkreśla również, że na jachcie, który otrzymał od ojca, pływał od 35 lat z tą samą załogą.
Król Harald V łączył więc obowiązki monarchy z wieloletnią sportową pasją. W jego biografii równie wyraźnie zapisała się jednak historia relacji z Sonją Haraldsen — związku, dla którego przyszły król był gotowy podważyć dworskie oczekiwania, a nawet zrezygnować z korony.
