George Lazenby miał wszystko, czego można było oczekiwać od człowieka, który dostał jedną z najbardziej pożądanych ról w historii kina. Był młody, przystojny, świetnie prezentował się w garniturze. Słowem, idealnie pasował do roli Bonda, z którą właśnie pożegnał się Sean Connery. Gdy ogłoszono, że to on zagra Agenta Jej Królewskiej Mości, z miejsca stał się popularny. A gdy film „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości” wszedł na ekrany, Lazenby stał się gwiazdą. Choć nie miał wielkiego doświadczenia przed kamerą, to sprawdził się w roli Bonda i mógł podpisać kontrakt na kolejne filmy i zarobić miliony. A on postanowił zrezygnować.Dziś jego nazwisko wraca przy okazji wyboru Roberta Pattinsona na nowego agenta 007. Lazenby, najstarszy żyjący odtwórca roli Bonda, pogratulował następcy, witając go w witając go w „najbardziej elitarnym klubie świata". Klubie, do którego sam wszedł na bardzo nietypowych zasadach.
WIDEO…
Czytaj także: Jestem Bond. James Bond – Nie tylko Daniel Craig. Poznaj aktorów, którzy wcielili się w agenta 007
Od sprzedawcy samochodów do najbardziej pożądanej roli
George Lazenby urodził się 5 września 1939 roku w australijskim Goulburn. Zanim trafił do świata filmu, służył w australijskiej armii, a potem pracował jako sprzedawca samochodów, ciułając grosz do grosza. W poszukiwaniu szansy na lepsze życie wyjechał do Londynu. Tam przypadek, uroda i odpowiedni moment sprawiły, że zainteresował się nim świat mody.
Praca modela okazała się być tą szansą, której szukał. Lazenby szybko zdobył popularność i zaczął pojawiać się w reklamach. Jedną z nich była reklama czekolady Fry’s, która okazała się znacznie ważniejsza niż mógł przypuszczać. Dzięki niej przystojnym modelem zainteresował się producent Albert R. Broccoli. Akurat poszukiwał aktora, który przejmie po Seanie Connerym rolę Jamesa Bonda.
Wybór Lazenby’ego stanowił ryzyko i wszyscy o tym wiedzieli. Nie był przecież zawodowym aktorem. A mimo to zaproszono go na casting. Sam Lazenby bezczelnie kłamał na castingu, że pracował jako aktor w rodzinnej Australii. Prawda była taka, że nie miał żadnego filmowego dorobku. Jego doświadczenie przed kamerą ograniczało się do pracy modela i reklam. Miał jednak coś, co trudno było wyćwiczyć: odpowiednią prezencję, fizyczność i naturalną pewność siebie.
Zobacz także: „Jestem Bond. James Bond”. Tak Sean Connery stał się legendą kina
Ale pomogło mu coś jeszcze. W trakcie prób do scen walki przypadkowo uderzył koordynatora kaskaderów, który przekonał się, że Australijczyk potrafi naprawdę mocno przyłożyć. Broccoli dostrzegł w nim potencjał. Lazenby wygrał rywalizację z wieloma kandydatami i dostał rolę, która miała zmienić jego życie. Został pierwszym i jak dotąd jedynym Australijczykiem, który wcielił się w filmowego Jamesa Bonda.
Jeden film, który zmienił historię Bonda
Filmem, w którym Lazenby miał zadebiutować jako Bond, był „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości” z 1969 roku. Australijczyk wystąpił w nim u boku słynnej wówczas Diany Rigg, wcielającej się w Tracy di Vicenzo, miłość Bonda. Film do dziś zajmuje szczególne miejsce w historii serii, przede wszystkim ze względu na bardziej emocjonalny portret agenta 007 i jeden z najbardziej przejmujących finałów całej serii.
Czytaj także: Razem na zawsze, w życiu i na ekranie… Oto historia miłości Daniela Craiga i Rachel Weisz
Lazenby stanął przed niezwykle trudnym wyzwaniem. Nie tylko dlatego, że wcześniej nie grał w filmach. Równie trudne było to, że musiał zmierzyć się z tym, jak Bonda grał wielki Sean Connery. Nie próbował go kopiować. Jego Bond był mniej subtelny, a bardziej fizyczny, momentami nieco szorstki, ale też bardziej wrażliwy. Potrafił się zakochać, odsłonić emocje i pokazać, że za eleganckim garniturem kryje się człowiek, który może zostać zraniony. Dziś właśnie za ten wymiar film jest przez wielu fanów szczególnie ceniony.
Warto pamiętać, że w chwili premiery produkcja nie została przyjęta tak entuzjastycznie, jak można by się spodziewać. Widzowie byli przywiązani do Connery’ego, a nowy Bond musiał mierzyć się z porównaniami, które z góry stawiały go w trudnej sytuacji. Wielu widzów było oburzonych, że po charyzmatycznym Connerym rolę dostał naturszczyk, znany tylko z reklamy czekoladek. Także dlatego „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości” nie osiągnął też takiego sukcesu kasowego jak poprzednie filmy o Bondzie.
Zobacz również: Filmowy James Bond zostawił żonę dla jej najlepszej przyjaciółki. Za tę miłość zapłacił fortunę
Z czasem coraz bardziej doceniano tę część bondowskiej serii. Dziś „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości” bywa wymieniany wśród najlepszych filmów o Agencie 007. A Lazenby pozostaje ważną częścią tej kultowej sagi. Mimo że wcielił się w Bonda tylko raz. Nie dlatego, że producenci mu podziękowali. On na własne życzenie zrezygnował z najbardziej pożądanej roli świata.
Dlaczego nie chciał dłużej grać Bonda? Po latach wyznał, dlaczego popełnił ten błąd
Dlaczego zrezygnował? To pytanie zadawano sobie przez lata. Bo ta decyzja wyglądała na szaleństwo. Człowiek, który właściwie cudem dostał taką rolę, mógł ją dalej grać i zarobić miliony, nie był zainteresowany kontynuowaniem współpracy. Jak się okazało na tę niezrozumiałą decyzję Lazenby'ego duży wpływ miał jego agent Ronan O’Rahilly. Przekonywał go, że James Bond jest reliktem poprzedniej dekady i w latach 70. będzie postacią anachroniczną.
Czemu Lazenby mu uwierzył. Warto pamiętać, że to był czas kontrkultury, pacyfizmu, hipisów, długich włosów i buntu przeciwko tradycyjnym wzorcom męskości. O’Rahilly uważał, że Bond – twardziel w eleganckim garniturze – nie będzie już atrakcyjnym bohaterem. Po latach sam Lazenby przyznał, że te argumenty go przekonały. I uznał, że w epoce pacyfizmu wyrażanego hasłem „make love, not war”, granie Agenta 007 nie przysporzy mu popularności. Poza tym nie chciał się na lata wiązać z jedną postacią. Dlatego postanowił poszukać czegoś nowego.
Nie bez znaczenia były również jego doświadczenia z planu „W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości”. Relacje z producentami i reżyserem Peterem Huntem nie zawsze układały się dobrze. Aktor czuł się pozostawiony sam sobie, a jego pewność siebie i niezależność bywały odbierane jako trudny charakter. Nie pomagał też fakt, że nie miał doświadczenia, które pozwoliłoby mu swobodnie poruszać się w wielkiej produkcji. I to mu na planie wypominano.
Po latach Lazenby przyznał, że tamta decyzja miała poważne konsekwencje dla jego kariery. W 2015 roku, podczas spotkania z fanami w rodzinnym Goulburn, mówił, że po odejściu od Bonda miał problemy z otrzymywaniem kolejnych ról. Uważał, że w branży przypięto mu łatkę człowieka trudnego we współpracy, a producenci słyszeli o nim niepochlebne opinie. Twierdził nawet, że został nieformalnie zablokowany w Hollywood.
Zdarzało mu się żartować, że naprawdę zrozumiał skalę swojego błędu dopiero wtedy, gdy zabrakło mu pieniędzy. W jednym z wywiadów wspominał, że gdyby został Bondem na dłużej, być może jego życie wyglądałoby zupełnie inaczej. Jednak nie mówił tego z goryczą. Lubił podkreślać, że jego droga była nieprzewidywalna i że nie wszystko da się przeliczyć na liczbę zagranych filmów.
Kariera po Bondzie. Bruce Lee, Hongkong i Hollywood, które nie czekało z otwartymi ramionami
Odejście z serii nie oznaczało, że Lazenby zrezygnował z aktorstwa. Próbował udowodnić, że potrafi być kimś więcej niż człowiekiem w smokingu. W 1971 roku zagrał w „Universal Soldier”, później pojawił się między innymi we włoskim thrillerze „Who Saw Her Die?” i w kinie akcji z Hongkongu.
Jedna z najbardziej niezwykłych historii z tego okresu wiąże się z Brucem Lee. Lazenby miał wystąpić w jego filmie „Game of Death”. Obaj byli zainteresowani współpracą, a Australijczyk pojechał nawet do Hongkongu, żeby spotkać się z legendą sztuk walki. Ale Bruce Lee zmarł nagle w 1973 roku, plany nie zostały zrealizowane. Lazenby pozostał w Azji jeszcze przez pewien czas, grając w filmach kung-fu, między innymi „Stone” i „The Man from Hong Kong”. Nie były to jednak produkcje, które mogły otworzyć drogę do hollywoodzkiej pierwszej ligi.
Później wrócił do Stanów Zjednoczonych. Pojawiał się w filmach i telewizji, miał też epizody w popularnych serialach, w tym „General Hospital”, „The Pretender” i animowanym uniwersum Batmana. Nie udało mu się jednak zbudować kariery na miarę tej, którą mógł zapewnić mu Bond. Z czasem coraz większą część jego aktywności pochłonęły inwestycje i nieruchomości. W tej dziedzinie radził sobie znacznie lepiej. Według relacji z jego późniejszych lat handel nieruchomościami przyniósł mu znaczący majątek.
W 2017 roku powstał głośny dokument „Becoming Bond”, dokumentalno-fabularna opowieść o drodze Lazenby’ego do roli 007. A także o jego decyzji o odejściu i konsekwencjach, jakie poniósł. Pytany o to, dlaczego zrezygnował z tak niezwykłej życiowej okazji, dodał jeszcze jedną przyczynę – nie przepadał za byciem na planie filmowym, narzekał na codzienne wymagania związane z pracą nad filmem. Prowadził wtedy intensywne życie – imprezy, dziewczyny, używki. Miał wielkie powodzenie, chwalił się że spał „z może tysiącem kobiet”. A praca na planie oznaczała rygory, które by go ograniczały. Praca nie sprawiała przyjemności.
Miłość, rodzinne tragedie i dwa małżeństwa
Życie prywatne Lazenby’ego było równie burzliwe jak jego zawodowa droga. W 1973 roku poślubił Chrissie Townson, z którą doczekał się dwójki dzieci: córki Melanie i syna Zachary’ego. Ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w połowie lat 90. Największą tragedią w życiu aktora była śmierć syna. Zachary zachorował na nowotwór mózgu, gdy miał 11 lat. Zmarł w 1994 roku, mając zaledwie 19 lat. To doświadczenie było dla Lazenby’ego ogromnym ciosem.
W 2002 roku aktor ponownie się ożenił. Jego drugą żoną została Pam Shriver, amerykańska tenisistka, mistrzyni olimpijska i zwyciężczyni turniejów wielkoszlemowych w deblu. Dzieliła ich spora różnica wieku, ale przez kilka lat tworzyli rodzinę i doczekali się trojga dzieci. Małżeństwo nie przetrwało jednak próby czasu. Rozwód sfinalizowano w 2011 roku.
Lazenby nigdy nie ukrywał, że prowadził intensywne życie, pełne przygód, podróży i towarzyskich znajomości. W wywiadach opowiadał o swoich miłosnych podbojach z dużą swobodą, czasem wręcz bezceremonialnie. Nie zawsze spotykało się to z dobrym przyjęciem. W 2022 roku podczas koncertu muzyki z filmów o Bondzie w Australii wygłaszał anegdoty, które publiczność uznała za seksistowskie i homofobiczne. Po fali krytyki Lazenby przeprosił i podkreślił, że nie chciał nikogo urazić.
Pierwszy pogratulował Pattinsonowi. „Robert, witaj w klubie"
16 listopada 2026 roku ogłoszono, że nowym Jamesem Bondem zostanie Robert Pattinson. Wiadomość wywołała ogromne zainteresowanie, a jednym z pierwszych odtwórców agenta 007, którzy publicznie zareagowali na wybór, był właśnie Lazenby. 87-letni Australijczyk opublikował wiadomość skierowaną bezpośrednio do następcy. W krótkim filmiku powiedział: „Robert, witaj w najbardziej ekskluzywnym klubie na świecie. Ale pamiętaj, żeby czerpać z tego przyjemność”. Dodał również żartobliwe nawiązanie do swojego filmu – życzył Pattinsonowi, by i jemu przydarzył się moment, który „nigdy nie spotkał tamtego faceta”. Zakończył serdecznie: „Wszystkiego najlepszego, stary. George”.
Czytaj również: Głośne reakcje gwiazd i komentarz Jeffa Bezosa. Zdradzamy kulisy wyboru nowego agenta 007!
Trudno nie docenić tego gestu. Lazenby wie przecież lepiej niż większość aktorów, jak niezwykłą szansą i jednocześnie obciążeniem może być rola Bonda. Dziś ma jeszcze jeden powód, by patrzeć na tę historię z dystansem. W lipcu 2024 roku w wieku 84 lat ogłosił zakończenie kariery. Zapowiedział, że nie będzie już grał, pojawiał się publicznie, udzielał wywiadów ani podpisywał autografów. Chciał poświęcić więcej czasu rodzinie. „To była fajna podróż, ale starzenie się nie jest niczym przyjemnym” – napisał wówczas.
Pozostaje aktorem, który zagrał Bonda tylko raz, ale którego nazwisko wciąż wywołuje dyskusje wśród fanów serii. Niektórzy uważają, że zmarnował największą szansę życia. Inni, że stworzył jedną z najbardziej niedocenionych interpretacji Agenta 007. Być może prawda leży gdzieś pośrodku. George Lazenby dostał rolę, o której marzą miliony, a potem postanowił żyć po swojemu. I choć zawodowo nie zawsze wychodził na tym najlepiej, trudno odmówić jego biografii czegoś, czego nie da się zaplanować – nieprzewidywalności.