Są wspomnienia, które zostają z nami na zawsze. I ludzie, których obecność, a później brak, zmieniają sposób, w jaki patrzymy na świat. Dla Eryka Kulma takim doświadczeniem było towarzyszenie ukochanej babci u kresu życia. Aktor, który dziś zachwyca na ekranie, poza planem filmowym angażuje się w pomoc samotnym seniorom. Nieprzypadkowo. Za jego działalnością stoi bardzo osobista historia, a także wartości, które wyniósł z rodzinnego domu.
WIDEO…
Eryk Kulm o ostatnich chwilach życia babci. „Widziałem jej potrzebę bliskości”
Można mieć wokół siebie najbliższych, czuć ich obecność, a mimo to doświadczać samotności. Eryk Kulm przekonał się o tym, towarzysząc swojej babci w ostatnim okresie jej życia.
W rozmowie z Agnieszką Litorowicz-Siegert aktor wrócił do wspomnień z rodzinnego domu, w którym mieszkały również jego babcie. Szczególnie mocno zapamiętał odchodzenie jednej z nich. Choć rodzina nie opuszczała jej do końca, dostrzegał coś, co porusza go również dzisiaj.
„Jednej towarzyszyłem na ostatnim etapie życia, widziałem jej potrzebę bliskości. Mimo że byliśmy z nią do końca, wydawała się na swój sposób samotna” – wyznał na łamach „Twojego Stylu”.
W tych słowach kryje się historia szczególnej wrażliwości aktora na los starszych ludzi. Jak przyznał w wywiadzie, towarzyszenie odchodzeniu babci było jednym z powodów, dla których tak mocno przejmuje się dziś ich samotnością.
Rodzinny dom nauczył go wrażliwości. Później przyszła bolesna strata
Eryk Kulm dorastał w artystycznej rodzinie. Jego ojciec był muzykiem jazzowym, mama malarką, a dom pozostawał otwarty na innych ludzi. To właśnie rodzice przekazali mu wartości, do których wciąż wraca.
„Rodzice uczyli mnie szanować ludzi, traktować wszystkich równo” – przyznał aktor.
Dziś mówi o sobie, że jest człowiekiem, dla którego wspólnota ma ogromne znaczenie. Nie wierzy w życie pozbawione bliskości drugiego człowieka. I nie ukrywa, komu zawdzięcza takie spojrzenie na świat.
„Jestem na maksa wspólnotowy, to też dzięki rodzicom, którzy prowadzili otwarty dom” – wyznał.
Niestety, sam musiał zmierzyć się z bolesną stratą. Jego rodzice zmarli w odstępie miesięcy – w 2019 i 2020 roku. Odejście obojga było dla niego wyjątkowo trudnym doświadczeniem.
„Śmierć rodziców to rzecz przewidywalna, ale było trudno, straciłem ludzi, którzy pomogli mi ukształtować sposób patrzenia na świat. Na siebie” – wspominał.
Dziś aktor nie ogranicza pojęcia rodziny wyłącznie do więzów krwi. W rozmowie z magazynem podkreślił: „Traktuję rodzinę szerzej – wszyscy nią jesteśmy”.
Eryk Kulm pomaga samotnym seniorom. Osobiste doświadczenie zamienił w działanie
To, o czym mówi, nie pozostaje jedynie deklaracją. Od trzech lat Eryk Kulm współpracuje z Fundacją Klementyna, wspierającą starsze osoby zmagające się z samotnością i niedostatkiem.
Aktor odwiedza podopiecznych Dziennego Domu Pobytu Seniora „Przystanek Klementyny”, rozmawia z nimi i uczestniczy we wspólnych zajęciach. Ostatnio przygotowywał z seniorami świąteczny kajmak. Pomaga także nagłaśniać zbiórki i zachęca innych do przekazywania darowizn.
Doskonale zdaje sobie sprawę, jak dotkliwy potrafi być brak kontaktu z drugim człowiekiem.
„Wiele starszych osób jest w kiepskiej sytuacji, nie mają do kogo się odezwać, rodzina, przyjaciele odeszli albo się nimi nie interesują. To można zmienić” – przekonywał w wywiadzie.
I rzeczywiście próbuje to zmieniać. Jak podkreślili przedstawiciele Fundacji Klementyna w uzasadnieniu nominacji aktora do tytułu Gwiazda Dobroczynności, jego zaangażowanie przyczyniło się do znaczącego wzrostu liczby indywidualnych darczyńców oraz przekazywanych darowizn.
Sam Eryk nie chce jednak, by postrzegano go jako kogoś wyjątkowego. Uważa, że troska o drugiego człowieka powinna być czymś naturalnym. Nie zgadza się też na protekcjonalne traktowanie starszych osób, które – jak podkreśla – potrzebują wspólnoty i bliskości tak samo jak wszyscy inni.
„Próbuję zwyczajnie kochać ludzi”. Poruszające słowa Eryka Kulma
Choć swoją postawą inspiruje innych, Eryk Kulm nie próbuje kreować się na człowieka pozbawionego wad. W rozmowie z „Twoim Stylem” otwarcie przyznał, że sam często zmaga się z nieufnością, złością i własną małostkowością. Stara się jednak nad sobą pracować.
„Próbuję zwyczajnie kochać ludzi” – wyznał.
Być może właśnie dlatego jego opowieść o pomocy seniorom jest tak przejmująca. Nie ma w niej przekonania, że trzeba dokonywać wielkich czynów. Jest za to świadomość, jak wiele może znaczyć zwykła obecność.
Aktor przekonuje, że czasem wystarczy uśmiech skierowany do starszej osoby albo kilka życzliwych słów wypowiedzianych do samotnego sąsiada. Dla kogoś, kto na co dzień czuje się niezauważany, taki gest może znaczyć naprawdę wiele.
„Sens życia, na którym mi zależy, znajduje się blisko drugiego człowieka” – podsumował.
Słowa te nabierają szczególnego znaczenia w kontekście wspomnienia o babci, której towarzyszył do końca. Dziś Eryk Kulm stara się sprawić, by inni starsi ludzie nie czuli się zapomniani. Bo czasem największą pomocą, jaką możemy komuś ofiarować, jest po prostu bycie blisko.
