Miejsce spoczynku Łukasza Litewki ma symboliczne znaczenie. Jego rodzice wspomnieli o tym w pożegnalnym liście

Łukasz Litewka odszedł, ale pamięć o nim pozostanie żywa. Na cmentarzu w Sosnowcu, wśród historii zapisanych w kamieniu, spoczął tuż obok Aleksandra Widery — lekarza i społecznika. Ten wybór nie jest przypadkiem, lecz wymownym symbolem życia, które – tak jak jego – było oddane innym. W pożegnalnym liście wspomnieli o tym bliscy polityka.

Ostatnie pożegnanie Łukasza Litewki

Pogrzeb Łukasza Litewki odbył się w środę, 29 kwietnia — dzień, który na długo pozostanie w pamięci tych, którzy przyszli go pożegnać. Uroczystości rozpoczęły się o godz. 13.30 w kościele pw. św. Joachima w Sosnowcu. W świątyni zebrał się tłum, który mówił więcej niż słowa. Wśród obecnych byli najbliżsi Łukasza Litewki, ale też najważniejsze postaci polskiej polityki. Obok nich setki osób, które przyszły oddać hołd posłowi. Każdy z nich miał jeden cel — pożegnać człowieka, którego życie poruszyło tak wielu.

Wnętrze świątyni wypełniła cisza przerywana jedynie słowami modlitwy i emocjami, których nie sposób było ukryć.

Ceremonia miała charakter państwowy, co podkreślało rangę tego pożegnania. Łukasz Litewka został pośmiertnie odznaczony przez prezydenta Karola Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. To symboliczne uhonorowanie jego życia i działań — gest, który w tym trudnym momencie nabrał szczególnego znaczenia.

Sprawdź też: Ostatnie pożegnanie Litewki. Słowa przyjaciół poruszyły wszystkich. „Część naszego życia została wyrwana”

Łukasz Litewka spoczął obok Aleksandra Widery

Po mszy świętej kondukt żałobny wyruszył na cmentarz przy ul. Zuzanny. To była droga pełna skupienia i zadumy — ostatnie wspólne kroki, które prowadziły do miejsca spoczynku.

A nie było ono przypadkowe. Poseł spoczął w bezpośrednim sąsiedztwie grobu Aleksandra Widery — lekarza i społecznika działającego na przełomie XIX i XX w. w Sosnowcu. Widera niósł pomoc najuboższym mieszkańcom miasta, a jego działalność stała się inspiracją dla Stefana Żeromskiego przy tworzeniu postaci Tomasza Judyma w powieści „Ludzie bezdomni”.

Co porusza najbardziej — Aleksander Widera zmarł w 1901 r. w wieku 35 lat, niemal dokładnie tyle, ile miał Łukasz Litewka. Ta zaskakująca zbieżność wieku nadaje tej historii jeszcze głębszy wymiar. Dwóch ludzi, dwie różne epoki, a jednak ta sama idea — życie poświęcone innym, które na zawsze zapisało się w pamięci ludzi.

CZYTAJ TEŻ: Wspólnie walczyli o prawa zwierząt, byli dobrymi przyjaciółmi. Doda tak uczciła pamięć Litewki podczas pogrzebu

Jeszcze w kościele odczytano słowa rodziców polityka, którzy żegnali syna w poruszający sposób. „Synku, syneczku drogi... żegnamy się dzisiaj z tobą. Nie ma słów, które potrafiłyby opisać ból rodziców stojących nad trumną własnego dziecka. To nie tak miało być. To my powinniśmy odchodzić pierwsi, a nie dziś żegnać ciebie - naszego syna, naszą dumę, część naszego serca. […] Nigdy nie odwracałeś wzroku od cierpienia drugiego człowieka. Twoje serce było także schronieniem dla zwierząt - tych porzuconych, skrzywdzonych, zapomnianych. Dla nich byłeś przyjacielem, schronieniem i ratunkiem. […]Jako rodzice jesteśmy z ciebie dumni. Dumni z tego, jakim byłeś człowiekiem. Dumni z twojej wrażliwości, siły i ogromnego serca. Choć dziś ból rozdziera duszę, wiemy, że zostawiasz po sobie coś bezcennego, dobro, które będzie trwać. Poprzez Twoje czyny opłakują Cię z nami tysiące matek i ojców”, wybrzmiało.

Wówczas wspomniano także o miejscu spoczynku Łukasza Litewki. „Mamy nadzieję, że i dobry Bóg dostrzeże Twoje uczynki, wybaczy Ci grzechy i uchyli dla Ciebie bramę do swojego królestwa. Synku drogi, spoczniesz obok doktora Aleksandra Widery, pierwowzoru postaci doktora Tomasza Judyma z „Ludzi bezdomnych” Stefana Żeromskiego. Tak wiele Was łączy. W tak młodym wieku, tak duży ciężar wzięliście na barki. Obaj tak młodo zmarliście. I choć mija już 125 lat od jego śmierci, na jego grobie ktoś wciąż zapala znicze. Wierzymy w to, że gdy już i nas zabraknie, dobrzy ludzie obok Ciebie też nie przejdą obojętnie. Synu, dziękujemy Ci za każdą chwilę. Za Twój uśmiech, za Twoją obecność. Za miłość i za to, że mogliśmy być Twoimi rodzicami. To zaszczyt nosić w sercu wspomnienie o Tobie. Nie żegnamy Cię na zawsze. Wierzymy, że gdy i na nas przyjdzie pora, spotkamy się ponownie w niebie, u dobrego Boga. Spoczywaj w pokoju, Synku. Na zawsze będziesz częścią w nas. Twój tata, Twoja mama, Twoi rodzice”, przekazano w poruszającym pożegnaniu.

Czytaj też: Widok ukochanej Łukasza Litewki przy trumnie rozrywa serce. Tak pożegnała partnera