Kiedy się spotkali, Hilary Swank była osiemnastolatką z wielkimi ambicjami, ale bez gwarancji, że Hollywood kiedykolwiek je spełni. Chad Lowe miał już za sobą pierwsze znaczące role telewizyjne. Przez kolejne lata ich życie prywatne i zawodowe coraz mocniej splatało się ze światem filmu. Byli razem, kiedy ona otrzymywała role, które zmieniły jej życie, i wtedy, gdy jego własna kariera zaczynała wyglądać inaczej, niż zapewne zakładał. Mimo to ani Swank, ani Lowe nie przedstawiali później zawodowej rywalizacji jako powodu rozpadu małżeństwa. Prawdziwa historia okazała się znacznie bardziej osobista.
WIDEO…
Hilary Swank i Chad Lowe poznali się, gdy miała 18 lat. Połączyła ich wielka miłość
W rozmowie z „Vanity Fair” Swank wspominała, że poznała przyszłego męża na przyjęciu w Hollywood Athletic Club, kilka miesięcy po swoich 18. urodzinach, a więc w 1992 roku. Lowe zaprosił ją na kolację i, jak opisywała po latach aktorka, szybko okazało się, że bardzo dobrze czują się w swoim towarzystwie. Z czasem zamieszkali razem. Swank wspominała, że Chad stał się jej najlepszym przyjacielem i że pierwsze lata związku były dla niej naprawdę szczęśliwe.
Ich związek rozwijał się w czasie, gdy Swank dopiero walczyła o kolejne role. Nie była jeszcze dwukrotną zdobywczynią Oscara ani jedną z najbardziej cenionych aktorek swojego pokolenia. Z perspektywy lat podkreślała, że wcześniej nie należała do osób marzących o ślubie i planujących własne wesele. Najważniejsza była dla niej kariera aktorska. Relacja z Lowem pojawiła się niejako obok tych planów i z czasem stała się centralną częścią jej dorosłego życia.
Hilary Swank i Chad Lowe pobrali się 28 września 1997 roku. Byli wówczas parą od około pięciu lat. Dla obojga małżeństwo miało dużą wagę. Swank mówiła później, że nigdy nie zakładała, iż mogłaby się rozwieść, i właśnie dlatego, gdy w związku zaczęły pojawiać się problemy, długo próbowała go ratować.
- SPRAWDŹ TEŻ: Partnerka Presleya Gerbera przerwała milczenie. Te słowa o jego ostatnich miesiącach chwytają za serce
Jej kariera eksplodowała, jego potoczyła się inaczej. Hilary Swank i Chad Lowe odrzucali jednak opowieść o zazdrości
Kiedy Hilary Swank poznała Lowe’a, to on mógł pochwalić się bardziej ugruntowaną pozycją w telewizji. Jego szczególnie ważnym zawodowym momentem była rola Jessego McKenny w serialu „Life Goes On”. W 1993 roku przyniosła mu nagrodę Emmy dla najlepszego aktora drugoplanowego w serialu dramatycznym. Później pojawiał się m.in. w „Melrose Place”, zagrał Johna Denvera w telewizyjnym filmie „Take Me Home: The John Denver Story”, a także wystąpił w „Unfaithful”. Z czasem coraz bardziej interesowała go również reżyseria.
Kariera Swank nabrała natomiast zupełnie innego tempa. Po wcześniejszych występach m.in. w „Buffy the Vampire Slayer”, „The Next Karate Kid” i „Beverly Hills, 90210” dostała rolę, która zmieniła jej zawodowe życie. Za kreację Brandona Teeny w „Boys Don’t Cry” otrzymała w 2000 roku Oscara dla najlepszej aktorki. Cztery lata później zagrała Maggie Fitzgerald w „Million Dollar Baby” Clinta Eastwooda. W 2005 roku odebrała za tę rolę drugą statuetkę Akademii.
Podczas pierwszego oscarowego wieczoru Swank wydarzyło się coś, co później przez lata wracało w artykułach o ich małżeństwie. Odbierając nagrodę za „Boys Don’t Cry”, aktorka zapomniała wymienić Chada Lowe’a w podziękowaniach.
Jeszcze za kulisami próbowała naprawić pomyłkę i podkreślała, jak ważne było jego wsparcie. Pięć lat później, gdy zdobyła Oscara za „Million Dollar Baby”, zaczęła przemówienie właśnie od podziękowania mężowi, żartując, że stara się uczyć na wcześniejszych błędach.
Sam Lowe w 2007 roku w rozmowie z Larrym Kingiem powiedział, że nie czuł się pominięty podczas oscarowej gali. Wiedział, pod jak ogromną presją znalazła się żona, i – jak tłumaczył – bardziej współczuł jej popełnionej na oczach milionów widzów pomyłki, niż przejmował się brakiem własnego nazwiska w przemówieniu.
Podobnie odpowiadał na pytania o zawodową pozycję żony. Przyznał, że sam chciałby dostawać więcej interesujących propozycji, lecz nie przedstawiał sukcesu Swank jako źródła zazdrości. Mówił też o jej hojności i o tym, że nie czuł się przez nią odsuwany na dalszy plan.
Sama Hilary przedstawiała sytuację podobnie. W „Vanity Fair” podkreślała, że Chad wspierał jej karierę i cieszył się jej osiągnięciami. Dostrzegała jego frustrację związaną z mniejszą liczbą zawodowych możliwości, ale zaznaczała, że nie była ona skierowana przeciwko niej. Dlatego sprowadzanie końca ich małżeństwa do prostego schematu „ona odniosła większy sukces, on nie potrafił sobie z tym poradzić” nie znajduje potwierdzenia w ich własnych wypowiedziach.
To, co działo się między nimi, było trudniejsze do uchwycenia. Swank określiła ten proces bardzo prosto: zaczęli się od siebie oddalać. Nie wskazywała jednego wydarzenia, po którym wszystko nagle się skończyło. Mówiła raczej o nagromadzeniu wielu spraw, przez które związek stopniowo tracił dawną bliskość.
Rozwód Hilary Swank i Chada Lowe’a. Za zamkniętymi drzwiami od dawna trwał kryzys
9 stycznia 2006 roku przedstawiciel Hilary Swank poinformował, że ona i Chad Lowe zdecydowali się na separację po ponad ośmiu latach małżeństwa.
Jeszcze kilka dni później Swank mówiła publicznie, że próbują ratować małżeństwo. Podczas gali Złotych Globów podkreślała, że nie są rozwiedzeni i że po ponad 13 wspólnie spędzonych latach wciąż łączy ich wiele uczuć. Nosiła wtedy obrączkę.
Ostatecznie próba pojednania nie zakończyła się powodzeniem. 26 maja 2006 roku poinformowano, że małżonkowie wspólnie zdecydowali się na rozwód. Ich prawnik Jeffrey Bernstein przekazał wówczas, że pozostają przyjaciółmi i darzą się szacunkiem.
Dopiero później opinia publiczna dowiedziała się więcej o tym, z czym para mierzyła się za zamkniętymi drzwiami. W rozmowie z „Vanity Fair” Swank potwierdziła, że Lowe miał problem z nadużywaniem substancji. Jednocześnie bardzo wyraźnie zaznaczała, że nie zamierza obarczać tym jednego problemu odpowiedzialnością za cały rozwód.
Aktorka mówiła, że odkrycie prawdy było dla niej wstrząsem, przede wszystkim dlatego, że nie zdawała sobie sprawy ze skali sytuacji. Jej zdaniem szczególnie bolesne okazało się naruszenie zaufania. Jednocześnie podkreślała, że Lowe podjął walkę z uzależnieniem i od kilku lat pozostawał trzeźwy. Była z niego z tego powodu dumna.
Nie odeszła od niego w chwili, gdy dowiedziała się o problemie. Wręcz przeciwnie – mówiła, że chciała być przy nim, ponieważ wiedziała, że właśnie wtedy najbardziej potrzebuje wsparcia. Para korzystała zarówno z terapii indywidualnej, jak i terapii małżeńskiej. Przez kolejne lata próbowała odbudować utracone zaufanie. Według Swank uzależnienie nie było więc pojedynczym powodem rozwodu, ale odsłoniło problemy, którym oboje musieli się przyjrzeć znacznie uważniej.
Lowe później sam potwierdził, że zmagał się z alkoholizmem. W rozmowie z Larrym Kingiem mówił o swoim piciu i drodze do trzeźwości, przyznając jednocześnie, że Hilary bardzo go wówczas wspierała. Nie uważał jednak, by można było powiedzieć po prostu, że żona zostawiła go z powodu uzależnienia. Zwracał uwagę, że w momencie definitywnego rozpadu związku był już od kilku lat trzeźwy.
Był natomiast rozczarowany tym, że szczegóły jego uzależnienia stały się informacją publiczną. Podkreślał przy tym, że Swank powiedziała prawdę, a nie stworzyła fałszywej historii na potrzeby mediów. W rozmowie z „Extra” w listopadzie 2006 roku mówił również, że jest wdzięczny byłej żonie za wsparcie, jakie otrzymał od niej w najtrudniejszym okresie.
Dla Hilary szczególnie trudny był fakt, że właściwie całe dorosłe życie spędziła u boku jednego człowieka. Miała 18 lat, kiedy się poznali, a ponad trzydzieści, kiedy podejmowali decyzję o odejściu. Mimo bólu nie chciała nazywać tych lat porażką. W „Vanity Fair” mówiła, że woli patrzeć na ich wspólną historię jak na 13 i pół roku udanego, ważnego fragmentu życia, nawet jeżeli ostatecznie nie pozostali razem.
Formalny finał nastąpił później niż samo rozstanie. Rozwód Hilary Swank i Chada Lowe’a został sfinalizowany 1 listopada 2007 roku. Zakończyło się tym samym małżeństwo rozpoczęte dziesięć lat wcześniej i związek, który towarzyszył Swank niemal od początku jej dorosłości.
