Cillian Murphy odrzucił zasady Hollywood. Aktor ujawnia, co naprawdę myśli o sławie. Jedno zdanie zmienia wszystko

Cillian Murphy od lat udowadnia, że w świecie pełnym krzyku i błysku fleszy można funkcjonować zupełnie inaczej. Tam, gdzie inni aktorzy zabiegają o uwagę, on wybiera ciszę. Tam, gdzie branża domaga się obecności, on konsekwentnie znika. I właśnie w tej sprzeczności: między intensywnością na ekranie a powściągliwością poza nim, kryje się jego największa siła.

Cillian Murphy o sławie. „Nie potrzebuję żadnego potwierdzenia”

Cillian Murphy nie ukrywa swojego sceptycyzmu wobec współczesnych mediów. Jak sam mówi: „Żyjemy w świecie jednorazowego użytku”. I dodaje: „To jak z ekranem telefonu: jednego dnia wypełnia go jakieś zdarzenie, ludzie zajmują się czymś lub kimś, a następnego wszystko znika, zastąpione kolejną gorącą sprawą. Coś pojawia się i zaraz przemija, tak bez końca”, czytamy w wywiadzie dla magazynu GQ Polska.

To podejście przekłada się na jego życie. Nie potrzebuje ciągłego zainteresowania ani potwierdzenia swojej wartości. „Nie potrzebuję żadnego zewnętrznego potwierdzenia swojej wartości. Jestem szczęśliwy z przyjaciółmi i rodziną”, podkreśla. Resztę nazywa krótko: „to tylko szum”.

Murphy nie wybiera ról przypadkowo. Interesują go bohaterowie skomplikowani, pełni sprzeczności, często poranieni. „Interesuje mnie motyw zmagania się. Przecież każdy z czymś walczy”, mówi. Nie wierzy też w proste szczęście: „Nigdy nie jesteśmy ostatecznie spełnieni, cały czas przebywamy w drodze”. Dlatego nie pociągają go postacie jednowymiarowe. To napięcie, wewnętrzny konflikt i nieprzewidywalność sprawiają, że sięga po dany scenariusz.

CZYTAJ TEŻ: Jeździł na obozy chrześcijańskie, teraz jego podejście się zmieniło. Maciej Musiał wprost o wierze w Boga

Od zespołu muzycznego do Oscara. Tak zaczynał Cillian Murphy

Choć współpracował z największymi, w tym z Christopherem Nolanem i zdobył Oscara za „Oppenheimera”, nie traktuje tego jako punktu docelowego. Jego kariera rozwijała się stopniowo, a przełomem był film „28 dni później”. To właśnie wtedy, jak wspomina, „znalazł mnie Christopher Nolan”. Ich współpraca trwa do dziś, a Murphy stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów swojego pokolenia. Mimo to wciąż zachowuje dystans do sukcesu i jego konsekwencji.

Zanim pojawił się na ekranie, jego życie kręciło się wokół muzyki. Grał w zespole, studiował prawo, ale szybko zrozumiał, że to nie jego droga. Przełom przyszedł wraz z teatrem. To właśnie scena dała mu pierwszą szansę. „Najlepiej uczyć się aktorstwa, grając”, podkreśla. Spektakl „Disco Pigs” stał się początkiem wszystkiego i otworzył mu drzwi do świata filmu.

Choć kino przyniosło mu międzynarodową sławę, Murphy nigdy nie zapomniał o teatrze. Opisuje go jako doświadczenie wyjątkowe: „uzależniające”, „efemeryczne”, „niebezpieczne, seksowne i elektryzujące”. Nie wartościuje. Dla niego liczy się historia i rola, a nie medium. Teatr pozostaje fundamentem jego aktorskiej tożsamości.

CZYTAJ RÓWNIEŻ: Hanna Bieluszko w trudnej walce o zdrowie. Przyjaciółka ujawnia przełomowy moment

Życie w Irlandii i ucieczka od Hollywood

Po latach spędzonych w Londynie zdecydował się na powrót do Irlandii. To była świadoma decyzja. Ucieczka od zgiełku i próba znalezienia równowagi. Dziś jego życie toczy się wokół prostych rzeczy. „Lubię też pójść do pubu”, mówi z uśmiechem. Najważniejszy jest czas z rodziną, spokój i codzienność, która nie ma nic wspólnego z hollywoodzkim stylem życia.

Z biegiem lat coraz mocniej zwraca się ku historiom związanym z własnym krajem. Irlandia. Jej przeszłość, konflikty i traumy staje się ważnym punktem odniesienia. „Irlandia była kolonizowana dwukrotnie: raz przez Anglików, a drugi raz przez Kościół”, zauważa. Dla Murphy’ego kino to sposób na zrozumienie tej historii i próbę pogodzenia się z nią.

Motyw wyjazdu za granicę, obecny m.in. w „Sunburn”, nie jest mu obcy. To doświadczenie wielu Irlandczyków. Poszukiwanie pracy, wolności, nowego początku. Murphy dostrzega w tym coś uniwersalnego. Emigracja nie jest tylko zmianą miejsca, ale też próbą odnalezienia siebie. I choć jego własna droga potoczyła się inaczej, dobrze rozumie emocje, które za tym stoją.

Źródło: Magazyn GQ.

CZYTAJ TEŻ: TYLKO W VIVIE! Modzie. Edyta Zając została odrzucona w Nowym Jorku. To, co stało się chwilę później, zmieniło jej życie