Tomasz Sekielski, VIVA! nr 11, maj 2019
Fot. Szymon Szcześniak/LAF AM
O TYM SIĘ MÓWI

Ogromny sukces Tomasza Sekielskiego! Otrzymał tytuł Dziennikarza Roku 2019!

„Chciałbym zadedykować tę nagrodę ofiarom księży pedofilów”

Redakcja VIVA! 11 grudnia 2019 15:00
Tomasz Sekielski, VIVA! nr 11, maj 2019
Fot. Szymon Szcześniak/LAF AM

To kolejny sukces Tomasza Sekielskiego. Otrzymał tytuł Dziennikarza Roku 2019 miesięcznika Press za reportaż Tylko nie mów nikomu. „Dziękuje wszystkim, którzy mnie wspierali. Wszystkim redakcjom. Chciałbym podziękować Ani, mojej żonie, która ze mną wytrzymuje”, mówił.   

Tomasz Sekielski Dziennikarzem Roku 2019

„Trzynaście lat temu stałem przed państwem i też odbierałem tytuł Dziennikarza Roku. Strasznie miło jest znowu trzymać stalówkę i dzierżyć tytuł Dziennikarza Roku (...). Od nas, od dziennikarzy, zależy bardzo dużo, a śmiem nawet powiedzieć, że zależy przyszłość demokracji. Mówię o dziennikarstwie rzetelnym i jakościowym. Życzę nam wszystkim odwagi, niezależności, uporu, uczciwości i wszystkiego dobrego”, mówił odbierają statuetkę i czek o wartości 10 tysięcy euro.

Tomasz Sekielski zadedykował nagrodę ofiarom księży pedofilów. „I to nie tylko tym, które wystąpiły w naszym filmie, ale wszystkim, które muszą mierzyć się z cierpieniem, z tajemnicą ukrywaną przez lata. Wszystkim tym, którzy są osamotnieni w tej walce”, skomentował.

Bracia Sekielscy otrzymali także nagrodę Grand Press za najlepszy reportaż telewizyjny, wideo.

Tomasz Sekielski o reportażu Tylko nie mów nikomu

Reportaż braci Sekielskich Tylko nie mów nikomu jest najgłośniejszym filmem dokumentalnym tego roku, wstrząsnął całą Polską. Ujawnia on problem pedofilii Kościele. Od premiery materiału minęło kilka miesięcy, a obejrzało go już ponad 20 milionów osób! Dziennikarz zapowiedział, że zamierza nakręcić kontynuację dokumentu. Co mówił w rozmowie z Krystyną Pytlakowską dla VIVY! o projekcie?

Filmem „Tylko nie mów nikomu” wstrząsnął pan Polską. Przewidywał pan, że wywoła takie tornado?

Miałem nadzieję, że film wywoła dyskusję, ale zainteresowanie jest większe niż się spodziewałem. Bardzo się z tego cieszę, bo nie ma lepszej nagrody dla twórców filmu dokumentalnego, że wywoła taką dyskusję i być może przysłuży się do zmian. W każdym razie jestem zaskoczony, bo aż tak wielkiego zamieszania się nie spodziewałem.

Wiadomo, temat dla wielu niewygodny, ale został już poruszony przez film „Kler”. Nie było więc aż takiego zadziwienia.

Oczywiście. Uważam, że nasz film trafił na swój czas po „Klerze”, który przeniósł dyskusję o tych sprawach na wyższy poziom społecznego zainteresowania. Pojawiły się też materiały dziennikarskie, które opisywały pedofilię w kościele. Oczekiwanie społeczne na poruszania tego problemu zostało rozbudzone. Powtarzam więc, że nasz film trafił na swój czas.

Ale zaczął pan pracować na filmem grubo przed „Klerem”.

Tak, w dwa tysiące siedemnastym roku. Niesprawiedliwy jest więc zarzut, że obejrzałem „Kler” i postanowiłem na tej kanwie zrobić dokument. Ja zacząłem nad nim pracę, zanim usłyszałem , że w ogóle powstaje taki film jak „Kler”. Jedno z drugim nie ma więc nic wspólnego. Myślę jednak, że dzięki temu, iż emitujemy nasz film po „Klerze” odbiór jest tak masowy. „Kler” odegrał bardzo ważną rolę, jeśli chodzi o dyskusję na temat sytuacji w polskim kościele.

(...)

 Skąd się bierze pedofila w kościele? Przecież to zboczenie. Trafia do stanu kapłańskiego tylu zboczeńców.

Nie wiem, skąd się bierze. Trzeba byłoby przeprowadzić szeroko zakrojone badania socjologiczne i psychologiczne.

(...)

Dlaczego pan wpadł na pomysł, by poruszyć ten temat. Dziennikarz zawsze musi mieć konkretny pretekst.

Lata temu spotkałem ofiarę duchownych i poznałem jej historię. Zobaczyłem jak dorośli ludzie trzęsą się opowiadając o swoich przeżyciach, widziałem ich łzy, słyszałem o tym, jak to ich zniszczyło. Jednocześnie jednak wiedziałem, że ten temat nie budzi zainteresowania mediów. Uważany był za marginalny? Pomyślałem wtedy, że trzeba by było coś z tym zrobić.

Ale nie było wtedy jeszcze odpowiedniego klimatu.

Może nie było, ale miałem też inne zobowiązania zawodowe. Na zrobienie takiego filmu potrzeba czasu i uporu. Kiedy stałem się niezależnym producentem telewizyjnym i filmowym, nadeszła pora by do tego tematu powrócić. I wróciłem.

Pracował pan z bratem Markiem. Często robi pan coś z bratem?

O tak, my na stałe razem pracujemy.

To rodzony brat? Bardzo jesteście różni pod względem urody.

Rodzonym choć wiem, że niepodobny. Gdybym schudł i się ogolił, byłoby między nami większe podobieństwo.

(...)

Czy rodzina wiedziała, że pan robi taki film?

Wiedziała, oczywiście.

I jak do niego podeszła?

Na pewno było dużo emocji i niepokojów a nawet lęków, jak ten film zostanie przyjęty. I czy to nie będzie nam czymś zagrażać. Ale teraz wszyscy są zadowoleni i spokojni, bo odzew jest bardzo dobry.

Czy pana dzieci rozumieją, czego ich ojciec się podjął?

Rozumieją. Córka mi powiedziała, że jest ze mnie dumna.

Wsadził pan kij w mrowisko i już pan przeszedł do historii.

Dziękuję, ale wolałbym za szybko do historii nie przechodzić. Chciałbym jeszcze zrobić parę rzeczy.

Może pan zrobić jeszcze tysiąc rzeczy i dzięki nim też przejść do historii, ale i tak na pierwszym miejscu będzie film „Tylko nie mów nikomu”.

Dobrze, taki kontekst przyjmuję.

Ile trzeba było zebrać pieniędzy, żeby wyprodukować taki dokument?

Czterysta pięćdziesiąt tysięcy PLN. Pomogło nam to, że jestem rozpoznawalny i ludzie, którzy zdecydowali się uczestniczyć w zbiórce ,wiedzieli kim jestem i że ich nie naciągnę. Teraz zbieramy na film o aferze Skoków, idzie bardzo dobrze. Wiele osób przekonało się, że warto dołożyć do takich produkcji. Jestem więc optymistą, że uzbieramy potrzebna sumę. 

Tomasz Sekielski, Viva! 11/2019
Fot. Szymon Szcześniak/LAF AM

Wideo

Urszula Dudziak pojawi się w kolejnej edycji The Voice of Poland? Zapytaliśmy!

Polecamy

Magazyn VIVA!

Bieżący numer

IZABELA JANACHOWSKA i KRZYSZTOF JABŁOŃSKI: Zamożni, między nimi jest duża różnica wieku – idealny obiekt hejtu. Jak sobie z nim radzą? Jak się kochają? ANDRZEJ PIASECZNY: Dlaczego tak naprawdę zdecydował się na coming out. I to właśnie teraz. DZIECI KRÓLOWEJ ELŻBIETY: Karol, Anna, Andrzej, Edward – wychowani przez matkę, która musiała się zmagać z dylematem: dzieci czy korona. MONIKA I ROBERT JANOWSCY Mężczyzna po przejściach i kobieta z przeszłością o życiu w patchworkowej rodzinie, miłości do siebie i... cudzych dzieci. ANNA NOWAK-IBISZ Pani Gadżet… improwizuje.