Jak znaleźć miłość we współczesnych czasach? Psycholożka Katarzyna Miller o nierealnych marzeniach kobiet. Mówi też o innych wyzwaniach
Co zmienić w swoim podejściu, by być bardziej gotowym na miłość? I czy błędy naszych rodziców mają wpływ na naszą związkową przyszłość? Odpowiada psycholożka Katarzyna Miller.
Katarzyna Miller próbuje w najnowszym wywiadzie dla VIVY.pl odpowiedzieć na pytanie, jak szukać miłości w dzisiejszych czasach. Psycholożka zauważa, że często potrzeby i wyobrażenia kobiet nie pokrywają się z tym, jak naprawdę wyglądają związki. Z czego to wynika? Ekspertka zaleca dużo pracy nad sobą, nad komunikacją i nad relacją. Wspomina też o uczeniu się miłości. Psycholożka o związkach i miłości. Jak szukać? Aplikacja randkowe, wspólna praca, przypadkowe spotkania. Wszędzie i zawsze można spotkać miłość, jednak za każdym razem trzeba dopasować oczekiwania do realiów, w jakich żyjemy. A to właśnie z tym według Katarzyny Miller mają problem współczesne kobiety. Dlaczego? „Nadal się zawiesza marzenia na nierealnych obrazach facetów. Fizyczność też, ale najbardziej mam na myśli rolę mężczyzny. To jest bardzo dziwna historia, bo nowoczesne, wykształcone kobiety dobrze zarabiają, mają swoje mieszkania. Tak jak mężczyźni. Budują swoje majątki, mają swoje firmy. To już nie jest niemożliwe. To już jest wszystko mocno możliwe. Kobiety mają dziś życie, które naprawdę trzymają w swoich rękach i cenią siebie za to. A jednocześnie ciągle jedną nóżką są w XVIII wieku. Bo chcą, żeby pojawił się książę. A to jedno z drugim nie pasują kompletnie”, słyszymy w rozmowie z Wiktorem Słojkowskim dla VIVY.pl. Katarzyna Miller przekonuje, że taka postawa zabija szansę na udaną relację. „Ja mam alergię na to, absolutne. To jest po prostu bez sensu, ponieważ mężczyźni są przez kobiety nieznani. Są ciągle wymyślani. Na postać realnego faceta, jest takie wyobrażenie, że trzeba narzucić taki jakiś królewski płaszcz. I jeszcze go na konia wsadzić, żeby go sobie upiększyć”, słyszymy przed naszymi kamerami. OBEJRZYJ INNE WIDEO: Jej słowa o niekochaniu dzieci partnera wywołały ogromne kontrowersje. Po latach Anna Korcz wyznaje, jaki ma kontakt z pasierbami Miłość i związki a dom rodzinny Psycholożka wspomina też o tym, jak wielki wpływ ma na nas środowisko, w jakim się wychowaliśmy. „Gdy między rodzicami jest fajnie, to w ogóle zupełnie inna historia. Ale wiele dziewczyn dorasta w nieszczęśliwych domach. Jeżeli ktoś był za mało kochany, albo nie tak kochany, jak trzeba, to poszukuje uzupełnienia. Bardzo czeka na wyrównanie. A to wyrównanie od innych ludzi nie przyjdzie, ponieważ jak rodzice czegoś nie dali, to potem już trzeba zbierać po troszku i samemu się też uczyć, pracować na to”, mówi ekspertka i dodaje, że trochę decyduje też za nas statystyka. „Tak się zwykle ze sobą osoby dobierają. Te, które miały dobre domy. I dobierają się razem te, które miały trudne domy”. Podkreśla również, że dobre związki wymagają wspólnej pracy, dotarcia się i zrozumienia, że miłość to nie zawsze to, co pamiętamy z bajek. „Szukamy właśnie tego wymarzonego, że on przyjdzie i mnie, tak podniesie na rączki i przytuli. No przytuli, tylko potem upuści. Ona myśli, że tak będzie już zawsze, nie będzie. Jeżeli ktoś był nieszczęśliwy i nie miał w domu wzoru, to nie wie, jak wygląda miłość. Wie, co sobie wymarza. Na przykład, żeby mnie zawsze rozumiał. A kto kogo zawsze rozumie? No tak, to się nie da. To są nierealne rzeczy”, stawia na swoim przed kamerami VIVY.pl. Co jeszcze powiedziała nam Katarzyna Miller? Cała rozmowa już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Pomaga Polkom w relacjach rodzinnych; sama nie miała najłatwiejszych. Katarzyna Miller o mamie: „Poczułam ulgę, gdy odeszła”
Według psycholożki Katarzyny Miller wciąż tematem tabu pozostaje emocja ulgi, którą można poczuć po odejściu bliskiej osoby. Historię, która uzasadnia takie samopoczucie, gościni VIVY.pl ma na swoim prywatnym koncie.
Publicznie mówi, że mama jej nie kochała. Wspomina też, że mimo otrzymywania od niej ciepła przez całe życie, zadbała, by dostała ona w chorobie profesjonalną opiekę. Katarzyna Miller opowiedziała VIVIE.pl o odchodzeniu mamy i tym, dlaczego po śmierci bliskiej osoby można poczuć ulgę. Katarzyna Miller, psycholożka o mamie i przejściu żałoby W najnowszej rozmowie Wiktora Słojkowskiego dla VIVY.pl gościni Katarzyna Miller opowiadała o czasie, w którym dowiedziała się, że jej ciężko chorująca mama umiera. Kobieta leżała wtedy w szpitalu, w którym także dzięki córce, miała świetną i profesjonalną opiekę. Panie nie miały nigdy bliskich relacji, psycholożka znacznie bliżej była ze swoim tatą. CZYTAJ TEŻ: Katarzyna Miller już po ślubie! Nam zdradziła kulisy uroczystości Gdy otrzymała wiadomość, że życie mamy niedługo się zakończy, była przy niej w szpitalu. W tym samym czasie miała jednak mieć w innym miejscu bardzo ważne badanie, od którego zależało jej zdrowie. Musiała więc podjąć zdecydowaną decyzję. „To było coś takiego niebezpiecznego, bo ja miałam guzki na tarczycy i czekałam miesiąc albo nawet dwa na termin badania. I mówię: słuchajcie, ja przyjadę, ale ja muszę teraz do taksówki, która na dole stoi, ja muszę na to badanie pojechać”, opowiada nam przed kamerą. Chwilę później psycholożka otrzymała telefon, że mama zmarła. Dwa dni później Katarzyna Miller miała wylot na zaplanowane wcześniej wakacje w Tajlandii. „Wszystko załatwione, zapłacone. Czy ta pojechałam? Oczywiście. W ogóle zrobiłam wtedy zrobiłam coś niebywałego. W ciągu dwóch dni załatwiłam absolutnie wszystko. Szczególnie ważne jest to, że w ogóle mama była w Łodzi, ja w Warszawie. I załatwiłam i pogrzeb, i te kostnice wszystkie i właściwie też zdążyłam przyjąć do wiadomości, że to już”, opowiada VIVIE.pl psycholożka. „Ale poczuła pani ulgę, że tej mamy już nie ma?”, zapytał prowadzący. „Oczywiście, że tak. Dużo ludzi to czuje, tylko się nie mówi o tym. To nie jest nic dziwnego, to jest ludzkie bardzo. Po tacie, to rozpaczałam, kiedy umarł, bo byłam z nim bardzo związana. […] A z nią, no te 9 lat choroby było bardzo, bardzo trudne i bardzo ciężkie i z jej strony, no nic ciepłego mnie nie spotkało”, opowiada nam Katarzyna Miller. Cała rozmowa już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Często o czymś zapominasz? To może być początek menopauzy. Ekspert wskazał 5 najczęstszych objawów klimakterium
Mariola Bojarska-Ferenc, redakcja VIVA.pl
Menopauza - dla jednych jest niemal niezauważalna, dla innych staje się czasem wyzwań i uważniejszego wsłuchiwania się w swoje potrzeby. Ginekolog wyjaśnił nam, jakie sygnały towarzyszą temu specyficznemu czasowi i jak troszczyć się w nim o siebie.
Menopauza to naturalny etap w życiu kobiety – moment przejścia, który zamyka jeden rozdział, a jednocześnie otwiera przestrzeń na nową jakość codzienności. Choć bywa owiana niepewnością i mitami, w swojej istocie jest procesem biologicznym, głęboko związanym z rytmem ciała i jego zmianami. O tym, jak wsłuchać się w swoje ciało i poprawnie odbierać jego sygnały opowiedział w nowym Bez Tabu położnik i ginekolog dr Maciej Jędrzejko. Menopauza – pierwsze objawy. Lista, wywiad z lekarzem Jak dowiadujemy się z nowego odcinka podcastu Marioli Bojarskiej-Ferenc realizowanego dla VIVY.pl menopauza wpływa nie tylko na ciało, lecz także na sposób przeżywania codzienności, relacje z innymi i poczucie własnej równowagi. Zrozumienie tego etapu pozwala spojrzeć na niego bez lęku – jako na naturalną część kobiecego życia, a nie jego ograniczenie. Położnik i ginekolog dr Maciej Jędrzejko tłumaczy, że co roku 25 milionów kobiet na całym świecie wkracza w etap menopauzy. Czy da się na nią przygotować? Czy da się stwierdzić po objawach, że to już ten czas? Tak. Gość VIVY.pl zapewnia, że ciało wysyła sygnały. Pierwszy z nich związany jest z pamięcią. „Są takie podstawowe objawy wypadowe, czyli wypadają te elementy, za które odpowiedzialne są estrogeny. A więc po pierwsze zaburzenia koncentracji. Mgła mózgowa typowa jest dla menopauzy. Wtedy człowiek nie może się skoncentrować, nie może sobie nic przypomnieć. Niektóre kobiety mają nawet jakieś takie przerażenie w sobie, że może choroba Alzheimera im się zaczyna, bo coś zapominają. Ale to nie to”, opowiada nam przed kamerą dr Maciej Jędrzejko. Kolejne objawy z listy, które warto obserwować to: obniżony nastrój, obniżone libido, suchość pochwy i piąta sprawa – uderzenia gorąca. „Nie jest to zabawna sprawa, kiedy nagle kobieta w środku na przykład jakiegoś spotkania rodzinnego staje się cała czerwona, dostaje na twarzy buraka i robi się jej gorąco. Poty zalewać mogą ją także w ciągu nocy, nagle jest mora poduszka – to naprawdę typowe dla menopauzy”, opowiada VIVIE.pl ekspert. Podkreśla jednak, że każdy przypadek jest osobny i zawsze warto skonsultować swoje dolegliwości z lekarzem. „Oczywiście część tych objawów nie jest charakterystyczna. To znaczy np. też przy nowotworach niektórych mogą być podobne objawy. Mogą być podobne objawy przy gorączce, czyli np. to, że budzimy się z mokrą poduszką. Ale jeżeli to się w miarę regularnie pojawia, do tego dochodzi nerwowość, płaczliwość, suchość pochwy, obniżenie libido… To może być klimakterium”, słyszymy w „Bez Tabu”. POSŁUCHAJ TEŻ: W ten sposób możesz pomóc swojej tarczycy. Lekarz holista wskazał 3 główne zaniedbania Polaków To, co warte podkreślenia, to że każda kobieta przechodzi czas klimakterium inaczej. Przykład? „Ja mam takie doświadczenia, że te dziewczyny, które mają troszkę więcej ciała, troszkę lepiej bywa, że znoszą tę menopauzę. Ale to zależy od tak wielu czynników, na przykład od tego, czy ktoś w ogóle ma taką pogodną duszę i pogodną aurę wokół siebie, czy też cały czas się czymś bez przerwy martwi, zamartwia i czymś ciągle, wiecznie przejmuje. Wiele zależy od naszej konstrukcji psychicznej”, przekonuje dr. Jędrzejko. Więcej na ten temat posłuchasz w całym odcinku wideopodcastu. View oEmbed on the source website
Zakończyła związek po 24 latach; zdradza, jaki ma dziś kontakt z ex-partnerem. Oboje budują życie od nowa
Jak pozbierać się po rozstaniu? Jak mieć moc samemu i jeszcze dawać ją swoim dzieciom? I czy da się z byłym partnerem od razu zbudować idealny patchwork? Opowiada nam Daria Ładocha.
Dwadzieścia cztery lata związku to tak długi czas, że braku obecności partnera można sobie nawet nie wyobrażać. Gdy jednak przychodzi czas rozstania, rzeczy trudne do wyobrażenia, stają się rzeczywistością. Jak się wtedy odnaleźć? Daria Ładocha mówi nam o szukaniu siebie na nowo. Tłumaczy też, czy ma dziś dobry kontakt z ojcem swoich córek i jak rozstanie rodziców wpłynęło na dziewczynki. Daria Ładocha o byłym partnerze i córkach. Uczą się żyć od nowa W kwietniu 2025 roku Daria Ładocha poinformowała publicznie, że rozstaje się z długoletnim partnerem. Czas po zakończeniu związku nie był dla niej łatwy, ale nauczył ją wielu przydatnych rzeczy. Sprawił też, że sama zaczęła zgłębiać temat postawienia na siebie w okolicach momentu życia, w których sama jest. „Prowadzę swoje własne badania na temat rozpadów związków. I rzeczywiście kobiety składają mnóstwo pozwów rozwodowych. Kobiety odchodzą. Nie wszystkie są szczęśliwe. Nie wszystkie sobie radzą. Nie wszystkie uważają, że to była świetna decyzja. Niektórym jest bardzo trudno, mimo że świetnie sobie radzą. I to jest taka historia, w której zapytałam endokrynologów: jak to jest, że to przypada na określony czas? To są właśnie te moje badania i ich wyniki. Że kobiety to robią po czterdziestce. Coś takiego się dzieje, że właśnie po czterdziestce, tak jakby to był taki ostatni dzwonek”, tłumaczy Rafałowi Kowalskiemu przed kamerą VIVY.pl. W tej samej rozmowie podkreśla, że nowy model rodziny, jaki musiała nauczyć się tworzyć, dał jej szansę na różne lekcje. Np. tego, jak odnaleźć się w nowej rzeczywistości z nastoletnimi Matyldą i Laurą. „Nauczyłam się z moimi córkami żyć na nowo. Uczymy się siebie, bo jestem dużo więcej w domu. Poznaję je też po takim czasie, kiedy te kawałki życia wspólnego były poszarpane, bo gdzieś nie było mnie, teraz jestem więcej. Gotujemy razem, ale również uczymy się własnej przestrzeni. Mają 12 i 17 lat. Mają swoje życie, swoje pasje, swoich przyjaciół, chcą mieć swoją przestrzeń. I teraz ja się uczę tego, że one mają prawo do tej przestrzeni”, opowiada Daria Ładocha i zaznacza, że ojciec dziewczynek też sprawuje nad nimi opiekę. „To jest też taka informacja dla wszystkich rodziców, którzy są w takiej sytuacji, że to wcale nie oznacza, że ja więcej czasu spędzam z moimi córkami niż na przykład ich tato”, słyszymy. OBEJRZYJ INNE WIDEO: Jej słowa o niekochaniu dzieci partnera wywołały ogromne kontrowersje. Po latach Anna Korcz wyznaje, jaki ma kontakt z pasierbami Nasz dziennikarz zapytał więc, jak dziś wyglądają relację Darii i jej ex-partnera Bartka. Czy udaje się im patchwork? W jego życiu osobistym zaszło sporo zmian. „Mamy kontakt, oczywiście, że mamy. To też jest praca. Dziś Bartek ma nowy związek z inną kobietą, z jej dzieckiem. Życzymy mu wszystkiego najlepszego”, mówi nam gwiazda TVN. „Myślę, że 25 lat nie odbuduje się w nowej rzeczywistości w parę miesięcy. I każdy dzień przynosi coś trudnego, ale też każdy dzień przynosi coś dobrego. Natomiast, no wiesz, nie byłabym fair, gdybym powiedziała, że wszystko było łatwe”, dodaje przed kamerami VIVY.pl. Cała rozmowa już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Podsumowała swój rok, za nią bolesne rozstanie: „Leżenie na ziemi, płacz przez miesiące”
Daria Ładocha prywatnie. O zmianach w jej życiu, podniesieniu się po rozstaniu z partnerem i o odbudowaniu siebie. Dlaczego przyszedł na to czas?
Rok 2025 był dla Darii Ładochy rokiem przełomowych decyzji, zmian i strat. Po 24 latach razem miłośniczka gotowania i jej partner zdecydowali o końcu swojego związku. Czy dziś gwiazda TVN umie nazwać dlaczego ta relacja się rozpadła? Jak czuła się zaraz po i jak odbudowała swoje życie od nowa? Opowiedziała w rozmowie z VIVĄ.pl. Daria Ładocha o życiu po rozstaniu Czasem nasz wspólny czas z drugą osobą ma swoją datę ważności. Dokładnie tak samo było w przypadku Darii Ładochy i Bartka Kulity, którzy w 2025 roku postanowili się rozstać. Co ciekawe, kucharka nie umie dokładnie wskazać konkretnego powodu tej decyzji. Nie była ona nagła. Ich uczucie po prostu się wypalało. „Nie zdarzyło się nic konkretnego, a jednak działo się wszystko. Trzeba naprawdę mocno kogoś kochać, żeby pozwolić mu odejść. I myślę sobie, że też nie da się przestać kochać danej osoby. Że jak już raz kogoś pokochamy, to on może nawywija różne rzeczy, ale połączenia neuronalne zostają. Pojawiają się nowe, pojawiają się inne emocje, pojawiają się emocje, które są nieznane”, opowiada VIVIE.pl Daria Ładocha. „Czasami jest tak, że czas dla pewnych ludzi w danym momencie się kończy. […] Uważam, że każda bliska osoba zasługuje na to, żeby mieć uśmiech na twarzy. I jeżeli pojawia się cień wątpliwości, że ja tej drugiej osobie tego nie daję i ta osoba również mi tego nie daje, to trzeba to puścić. I to jest bardzo trudne”, dodaje. CZYTAJ TAKŻE: Użyła wulgaryzmu na wizji, teraz przeprasza. Daria Ładocha poniosła konsekwencje? Okazuje się też, że pierwsze miesiące życia bez partnera u boku były dla Darii bardzo trudne. „Teraz już jest łatwiej mi mówić o tym, ale dla mnie rozstanie było gigantyczną traumą. Pozycja embrionalna, leżenie na ziemi, płacz przez miesiące. Mi się rysy twarzy zmieniały przez płacz. Ja nie byłam w stanie sobie poradzić z bólem. Nie byłam w stanie poradzić sobie z tym, że tej osoby, którą znam przez całe dorosłe życie, nie ma nawet obok w mieszkaniu. A kiedy zniknęły jego rzeczy z domu, nie byłam w stanie wytrzymać w ogóle na poziomie skóry, która mnie swędziała”, opowiadała Rafałowi Kowalskiemu. Jak udało się jej podnieść? Daria Ładocha wróciła do siebie dzięki kilku ważnym sposobom. Cała rozmowa już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Jej słowa o niekochaniu dzieci partnera wywołały ogromne kontrowersje. Po latach Anna Korcz wyznaje, jaki ma kontakt z pasierbami
Czy do dzieci partnera da się poczuć miłość? Ten temat rozgrzał w pewnym momencie cały polski intenret. A wszystko przez jedną wypowiedź Anny Korcz. Czy 6 lat później wciąż uważa, że "kochać" to za duże słowo?
Paweł Pigoń i Anna Korcz tworzą od lat szczęśliwą rodzinę. Rodzinę patchworkową. Coś, co aby działało perfekcyjnie, wymaga czasu i zaangażowania wszystkich stron. Aktorka i jej bliscy radzą sobie z tym doskonale. Gwieździe oberwało się jednak kilka lat temu za jedną z wypowiedzi. Jak widzi ją po 6 latach? Anna Korcz o kontrowersyjnych słowach dotyczących cudzych dzieci W 2019 roku w wywiadzie dla „Na Żywo” Anna Korcz tak powiedziała o relacji, jaką można nawiązać z pasierbami: „„Niestety, nie da się pokochać cudzych dzieci. No chyba że ktoś nie ma własnych, wtedy co innego. Dzieci Pawła bardzo lubię, ale gdybym powiedziała, że je kocham, to bym skłamała. Paweł też nigdy nie pokocha moich córek. Tak się nie da”, wyznała wtedy i podzieliła czytelników. Artystka otrzymała wiele komentarzy o tym, że absolutnie się myli i umniejsza uczuciom, które potrafią zaskakiwać. Jak dziś pamięta czas, w którym wylał się na nią hejt? „Przypuszczam, że ten hejt, o którym mówisz, wylewał się przede wszystkim od kobiet. Tak przypuszczam, bo ja staram się mało czytać komentarzy, a te brutalne -to od razu Państwa zapewniam – wyrzucam. Szkoda Waszego czasu, żeby pisać jakieś nieprzyjemne komentarze”, powiedziała w „Bez Tabu” Marioli Bojarskiej-Ferenc. Jak sobie wtedy poradziła i czy zmieniła zdanie? „Jest to bardzo trudne. W momencie, kiedy wypowiadasz swoje zdanie, w które wierzysz, ono nie rani nikogo, a mimo wszystko właśnie powstaje ten hejt. Nadal uważam, że cudzych dzieci nie da się tak naprawdę pokochać. Nasze dzieci są z naszej krwi i to są tak silne związki emocjonalne, że nikt ich nigdy nie zastąpi. Możemy bardzo szanować, lubić, przytulać się, cenić, przyjaźnić się, ale pokochać się według mnie tak naprawdę nie da”, słyszymy przed kamerami VIVY.pl. Anna Korcz zaznaczyła też, że jej obecne relacje z dziećmi męża są jak najbardziej w porządku. „W naszej patchworkowej Paweł ma dwóch synów. To są mężczyźni już teraz dorośli. Bardzo się szanujemy. Myślę, że nawet z jednym to nawet bardzo się lubię, bo kiedy się spotykamy, mam poczucie, że ze mną tak fajnie gada, jakby był moim serdecznym kumplem. Jego dziewczyna też jest bardzo serdeczna. A drugi? Drugi jest taki mniej wylewny w uczuciach, ten młodszy. Też ma bardzo fajną dziewczynę, ale Magdusia jest taka troszeczkę wycofana, zawstydzona. Jeszcze nie złapałyśmy takiej dobrej linii porozumienia, ale myślę, że będziemy nad tym pracowały”, padło w rozmowie z VIVĄ.pl. Całość już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Po 19 latach narzeczeństwa wzięli wyczekany ślub. Anna Korcz zaskoczyla partnera: „To ja się oświadczyłam!”
Anna Korcz i Paweł Pigoń od maja 2025 roku są małżeństwem. Ale zanim to nastąpiło, para przez 19 lat pozostawała w relacji narzeczeńskiej. Co było przełomem? Oświadczyny i decyzja, które zainicjowała aktorka!
Ich historia miłości jest naprawdę wyjątkowa! Anna Korcz i Paweł Pigoń są razem już dwie dekady, z czego aż 19 lat pozostawali ze sobą w relacji narzeczeńskiej. Dopiero interwencja aktorki sprawiła że od maja może ona mówić do ukochanego „mężu”. Dlaczego nie spieszyło się im ze ślubem? Anna Korcz o ślubie i zaręczynach. To ona postanowiła o ślubie W najnowszym „Bez Tabu” Anna Korcz opowiedziała Marioli Bojarskiej-Ferenc o tym, dlaczego po pierwszym małżeństwie długo nie myślała o drugim. Aż nagle… mocno zapragnęła ślubu! „Nie było jakiegoś zasadniczego powodu. Po prostu w pewnym wieku postanowiłam posprzątać i poukładać swoje życie. Twierdziłam, że to już najwyższy czas. No i oznajmiłam, że pobieramy się”, mówi Anna Korcz VIVIE.pl. „Można to tak nazwać, że to ja się oświadczyłam, tak”, dodaje z radością. Za gwiazdą pierwsze małżeństwo, które trwało od 1989 do 2003 roku. Robert Korcz pozostawał mężem aktorki do czasu, kiedy dowiedziała się o jego licznych zdradach. „Mam charakter bardzo zdecydowany, jestem bezkompromisowa, jestem asertywna i naprawdę wiem czego w życiu chcę. I też na pewno wiedziałam po pierwszym nieudanym związku, że na pewno papier żony jest mi do niczego potrzebny”, opowiada nam Anna Korcz i wspomina, że w końcu coś w niej tąpnęło. „ Ale właśnie z czasem uznałam, że to bardzo dumnie brzmi i właśnie już na stare lata chce być czyjąś żoną, w tym wypadku żoną Pawła”, słyszymy w Bez Tabu. A kto w jej aktualnym związku ma więcej do powiedzenia? „Jestem taką osobą, którą trudno dogonić, która nie lubi być złapana w sidła, już nawet nie marzy o złotej klatce. Od złotej klatki uciekam najdalej jak się da. Paweł jest łagodniejszy, jeśli chodzi o charakter. W związku z tym trudno mi jest powiedzieć, że ja rządzę w tym związku, bo są dziedziny bardziej damskie, w których ja mam ostatnie słowo i są te zdecydowanie męskie - techniczne nazwijmy je - w których rządzi Paweł. Więc próbujemy znaleźć kompromis, ale z tym bywa bardzo ciężko”, przyznaje aktorka. Całej rozmowie możecie przysłuchać się na naszym YouTubie. Fragment zaś znajdziecie na górze strony. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Gwiazda „Na Wspólnej” wyznała, że od lat towarzyszy jej uciążliwa choroba. „Moje życie ogólnie nie należy do sielanki” View oEmbed on the source website
Wychowała się bez ojca; kolejny życiowy ciężar unosiła całkiem sama. Anna Korcz o trudnych momentach życia
Wychowały ją same kobiety. Dorastała bez ojca i także bez niego w pewnym momencie wychowywała dwie córki. Gdy była w trudnym momencie, nie otrzymała pomocy od nikogo. Dziś tak Anna Korcz mówi o tym momencie swojego życia.
Widzowie znają Annę Korcz głównie ze szklanego ekranu. Wielu z nich nie wie nawet, jak wiele aktorka przeszła w swoim życiu. W rozmowie „Bez Tabu” z Mariolą Bojarską-Ferenc ulubienica publiczności opowiedziała o tych fragmentach swojego życiorysu, które odcisnęły na niej szczególne piętno. Anna Korcz o dzieciństwie bez taty, samodzielnym wychowaniu córek i nerwicy W najnowszym odcinku „Bez Tabu” Anna Korcz otworzyła się na temat swojej relacji z tatą – a raczej jej braku. „Poznałam tatę, miałam z nim kontakt, ale bardzo rzadki. Trudno to nazwać było ojcostwem. Nie będę okrutna - jego już nie ma na świecie - jak powiem, że w zasadzie nie miałam ojca. On był reproduktorem, za co jestem mu wdzięczna. Natomiast nie miałam żadnych relacji z ojcem. W zasadzie ani dobrych, ani złych. Był gdzieś tam osobą bardzo mi obcą. Widzieliśmy się kilka razy w życiu”, słyszymy przed kamerą VIVY.pl. „Jestem kobietą, którą wychowywały same kobiety. […] To są bardzo trudne rzeczy, o których ja chyba nawet nie umiem mówić. To nie to, że nie chcę, tylko nie umiem. Dla mnie świat, w którym się wychowywałam, był tak naturalny i oczywisty, że ja nie tęskniłam za mężczyzną. Dopiero jak stałam się kobietą i ten czas zaczął upływać, zaczęłam widzieć, jaki mam deficyt. Wtedy było już troszkę za późno”, dodała artystka. W swojej dorosłości Anna Korcz bardzo wcześnie, bo na studiach, została po raz pierwszy mamą. Po zdradzie męża to tylko na jej barkach spoczęło wychowanie potomstwa. „Powiem ci z ręką na sercu, że prawie nikogo nie było. […] Przyjaciele mieli swoje życie. Nie mieli dla mnie czasu. Może dlatego ja wiem dzisiaj, że komuś się dzieje krzywda, to jak bardzo jest potrzebne moje wsparcie. Ponieważ empatia to jest coś, czego się nie da kupić. Owszem, miałam kilka osób takich zaufanych, które oczywiście ode mnie odebrały telefon, ale nikt mi nie poświęcał czasu, bo miał swoje życie. Teraz jako dojrzała kobieta już to rozumiem. Wtedy było mi bardzo ciężko”, pada przed kamerą VIVY.pl. Prowadząca „Bez Tabu” dopytała więc, jak sobie aktorka wtedy poradziła. „To były bardzo trudne lata. Bardzo trudne, przepłakane”, mówi Anna Korcz, która jednocześnie poradziła sobie jednak ze wszystkimi wyzwaniami. Mariola Bojarska-Ferenc dopytała, czy to prawda, że trudne momenty życia przypłaciła nerwicą. „Ja to nazywam ogólnie mówiąc stanami depresyjnymi. Jak mi jest ciężko, to bardzo dużo mnie kosztuje, żeby otoczenie nie odbierało mnie w złym nastroju. Uciekam po prostu. Często idę spać, choć wiele osób mówi, że trudno potem jest wstać z łóżka. No jest bardzo trudno, ale trzeba”, mówi artystka VIVIE.pl. Całą rozmowę znajdziesz na naszym YouTubie. Zapraszamy. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Była mamą siedmioletniego chłopca, gdy zawalił się jej cały świat. Tak Grażyna Wolszczak pozbierała się po stracie męża: „Musiałam żyć dalej” View oEmbed on the source website
Osiągnęła mistrzostwo świata w boksie, dziś Iwona Guzowska mówi o sobie: „Jestem nikim”. I robi to z dumą! Dlaczego?
O tym, w jak różny sposób możemy postrzegać świat, uczy nas najnowsze wyznanie Iwony Guzowskiej. Wszystko zależy od perspektywy...
Dla nas prawdziwa fighterka, najlepsza bokserka na świecie, sportowiec-tytan. Dla siebie po prostu Iwona Guzowska. Nie chce określać się tytułami, nie czuje, że jest jej to do czegokolwiek potrzebne. O tym, dlaczego jest jej lżej, odkąd w taki sposób patrzy na świat, opowiada Wiktorowi Krajewskiemu. Iwona Guzowska o sobie dzisiaj. Nie potrzebuje tytułu Mistrzyni Świata Podczas rozmowy wideo z VIVA.pl Iwona Guzowska zaskoczyła nas jednym wyznaniem. Wyznaniem, które dla wielu mogłoby mieć wydźwięk pejoratywny, podczas gdy dla niej jest powodem do dumy. „Jestem nikim. To znaczy wszystko, że już nie muszę określać siebie poprzez pryzmat tytułów, swoich zajęć zawodowych, swoich ról życiowych, po prostu jestem. I to jest najważniejsze. Więc bycie nikim to jest tak naprawdę pierwszy krok do zrozumienia tego, czym jest wolność życia”, opowiada przed kamerami Iwona Guzowska. POSŁUCHAJ TEŻ: 22 lata temu mógł stracić życie, wydarzył się cud. Leszek Miller wrócił wspomnieniami do wypadku helikoptera. Mówi o opiece św. Barbary <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/12/EN000001140002-6d7102d.jpg" width="2000" height="1729" alt="PHOTO: AGENCJA SE/EAST NEWS WARSZAWA NAGRANIE PROGRAMU POLSATU "BEZ SCIAGI", PODCZAS KTOREGO FUNDACJA POLSAT "PODARUJ DZIECIM SLONCE" ZBIERA PIENIADZE NA SPRZET DO DIAGNOSTYKI NOWOTWOROW, RAKA N/Z IWONA GUZOWSKA 08/11/2004 POLSAT CHARITY SHOW 'BEZ SCIAGI' - IWONA GUZOWSKA, BOXER" title="NAGRANIE PROGRAMU POLSATU "BEZ SCIAGI", PODCZAS KTOREGO FUNDACJA POLSAT "PODARUJ DZIECIM SLONCE" ZBIERA PIENIADZE NA SPRZET DO DIAGNOSTYKI NOWOTWOROW, RAKA N/Z IWONA GUZOWSKA 08/11/2004 POLSAT CHARITY SHOW 'BEZ SCIAGI' - IWONA GUZOWSKA, BOXER" /> I tłumaczy dalej, dlaczego opowiada o sobie w ten sposób z dużym zadowoleniem. „Wszystko zależy od perspektywy i od tego, jak postrzegamy różne rzeczy. Natomiast chcę zwrócić uwagę na fundament tego bycia nikim. […] Wymiarem dramatu jest to, jeśli sami siebie nie zauważamy, jeśli uważamy siebie za kogoś bezwartościowego. A w moim przekonaniu, wtedy kiedy mówię jestem nikim, nie uważam siebie za bezwartościowe stworzenie, tylko czuję, że jestem największym darem w swoim życiu. I to jest ta gigantyczna zmiana. A skąd ona się wzięła? No stąd właśnie, że bez względu na to, ile tytułów zdobyłam, w środku i tak czułam pustkę. […] No więc rzeczywiście odpinanie od siebie tych wszystkich etykietek, określeń, w cudzysłowie wartości, przez które pokazujemy się światu, bądź świat nam pokazuje, że jesteśmy kimś, to nam daje wolność, to nam daje spokój. Ale czy moje życie było lepsze wtedy, kiedy byłam mistrzynią świata? Nie było”, słyszymy. „Ja wtedy czułam ogromną pustkę. I to, kim wtedy się czułam, zupełnie nijak się ma do tego, jak ja się czuję dzisiaj ze sobą, dzisiaj. Chociaż już dawno nie jestem mistrzynią świata”, dodaje. Wiktor Słojkowski zapytał też, co w takim razie czuła sportsmenka, gdy ogłaszano ją najlepszą na świecie? „No co ja czułam? Po prostu satysfakcję i ulgę, że mam już tą ciężką, katorżniczą pracę na jakiś czas za sobą, że dobrze wykonałam swoją robotę i wreszcie będę mogła odpocząć, wreszcie będę mogła jechać do mojego synka, przytulić go, móc się z nim bawić, gotować, wieść takie normalne, proste życie”, mówi VIVIE.pl. I podkreśla, że do dziś prawdziwe szczęście dają jej małe, prywatne rzeczy, a nie duże osiągnięcia publiczne. Całej rozmowie możesz przysłuchać się na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Historia Iwony Guzowskiej: Gdy zaszła w ciążę w młodym wieku, była przerażona. Nie wiedziała, czy chce urodzić dziecko…
Nie każda ciąża jest wyczekiwana, nie każda jest spełnieniem marzeń. Każda historia może mieć jednak swój happy end. Tak jak ta Iwony Guzowskiej.
Miała zaledwie 17 lat, gdy dowiedziała się, że za chwilę zostanie mamą. Jej życie rodzinne nie było spokojne, jej bliscy zmagali się z różnymi demonami. Iwona Guzowska stawiła jednak czoła temu, co przygotował dla niej los. Urodziła zdrowego synka i dała mu tyle miłości, ile tylko umiała. Dziś mają z Wojciechem świetną relację. Jak pięściarka wspomina jej początki? Iwona Guzowska o ciąży. Nie czuła się gotowa na dziecko W najnowszym wywiadzie wideo dla VIVY.pl Iwona Guzowska tak mówi o czasie, w którym dowiedziała się, że jest w ciąży. „Mieszkaliśmy wtedy z rodzicami w maleńkim, niespełna 40 metrowym mieszkaniu. Dzieliłam pokój z bratem i mówię: jak tu jeszcze dziecko? Jak ja sobie poradzę? Jak ja wychowam to dziecko? W jakich warunkach? Jak ja finansowo dam radę?”, wspomina. „Moja pierwsza myśl to nie było hip hip hura. No nie było. Stawałem przed problemem, co zrobić ze swoim życiem, zanim jeszcze na dobre w ogóle je zaczęłam. W ciążę zaszłam jak miałam jeszcze 17 lat i ledwie zaczęłam się gdzieś wydostawać z tego obłędu, czyli alkoholizmu ojca i tego co tam się działo w rodzinie. Dopiero miałam wskoczyć w to swoje dorosłe życie, a tu nagle bum” , dodaje. Bokserka nie obwiniała jednak nikogo. „Wiesz, oczywiście to była moja odpowiedzialność, no bo nie umiałam się zabezpieczyć. Po prostu nikt mnie w tym temacie nie wyedukował. Nie były to czasy, kiedy ta edukacja seksualna była. Pierwszy partner, pierwsza miłość. Pierwszy seks i wpadka”, opowiadała Wiktorowi Słojkowskiemu i wyznała, że nie miała pojęcia, czy na pewno zostanie mamą. „Rzeczywiście w pierwszym odruchu chciałam uciec od problemu, usunąć ciążę – tak, to były takie myśli. Ja byłam przerażona, ja nie wiedziałam co zrobić”. CZYTAJ TEŻ: Iwona Guzowska o najmroczniejszym momencie jej życia: "Moje ciało się rozsypało". Wstać z łóżka pomagała jej myśl o bliskich Na szczęście bliscy bardzo ją wsparli. Szczególnie jedna osoba. „Okazało się, że ten strach w mojej głowie był dużo straszniejszy, niż reakcja moich rodziców. Mama, której tak bałam się o tym powiedzieć, tak bardzo bałam się ją rozczarować i obciążyć ją dodatkowo jeszcze takim problemem, podeszła do tego tak ciepło, z taką otwartością, w zasadzie nawet chyba z radością. To tato był bardziej rozczarowany, jak to jego córunia, która tak zaczyna karierę artystyczną, jest teraz w ciąży. Chyba go to przytłoczyło”, opowiada Iwona Guzowska przed kamerą VIVY.pl. „Mama otoczyła mnie taką opieką i to był też dla niej pierwszy raz w życiu, kiedy miała w swoich objęciach noworodka, bo nigdy tego nie doświadczyła”, dodała, mając na myśli, że zarówno ona, jak i jej brat byli adoptowani. Historia miała i ma jednak swój happy end. „To było magiczne, jak ostatecznie sobie poradziliśmy. Oczywiście nie byłam gotowa na to, żeby być mamą w wieku lat 18 i było nam ciężko. […] Natomiast dzisiaj z perspektywy czasu widzę, że wtedy kiedy przestajemy podążać za strachem w głowie, a skupiamy się na szukaniu rozwiązania, to te rozwiązania wtedy się pojawiają i naprawdę się dzieją rzeczy. Ale rzeczywiście takim jednym z takich startowych darów, który dostałam, jest mój optymizm i taki pęd do życia”, padło w rozmowie wideo. Całą usłyszycie na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Iwona Guzowska o najmroczniejszym momencie jej życia: "Moje ciało się rozsypało". Wstać z łóżka pomagała jej myśl o bliskich
W sporcie osiągnęła niemal wszystko, ale o ciemnej stronie jej prywatnego życia do pewnego czasu wiedziało niewielu. Iwona Guzowska w poruszającym wyzwaniu.
Gdy osiągała w sporcie wielkie sukcesy, a kibice nie mogli się jej nachwalić, prywatnie przeżyła najgorszy czas w swoim życiu. Ciemne myśli prowadziły ją do miejsc, w których nikt nie chciałby być dziś. Dziś Iwona Guzowska wie, co składało się na to, że musiała się mierzyć z chorobą duszy. Iwona Guzowska o depresji. Wyszła z niej bez terapii W najnowszym wywiadzie dla VIVY.pl Iwona Guzowska opowiedziała Wiktorowi Słojkowskiemu o tym, jak w pewnym momencie swojego życia doszła do ściany. Miks zawodowych wyzwań i odseparowanie od rodziny wpłynęło na nią wyjątkowo niekorzystnie. „Ta depresja wysiłkowa była spowodowana moją samotnością i oddzieleniem od syna. Bo syn został z moją mamą w Gdańsku, gdy ja trenowałam wtedy już boks w Warszawie. Więc totalne osamotnienie, zagubienie, strach przed każdą walką, stres, napięcie i oczywiście jeszcze presja, którą sama na siebie nakładałam. Naprawdę było za dużo. Plus oczywiście wysiłek trupa. Trzy treningi dziennie, na których na każdym jednym dawałam z siebie absolutnie maksa. Trochę tak, jakbym chciała sama siebie zabić”, mówi w rozmowie z naszym serwisem. „Ten harpagan we mnie doprowadził mnie do tego, że w którymś momencie moje ciało się rozsypało i powiedziało „bujaj się Iwona, teraz nie wstaniesz”.”, dodaje. Czytaj również: W zdobywaniu medali przeszkodziła jej choroba, błagała o pieniądze. Agata Wróbel była u szczytu sławy, gdy zniknęła bez śladu Wspomina też, że paradoksalnie to, co zaprowadziło ją w ten zły moment życia, także pomogło się jej z niego wydostać. Zawodowa bokserka chciała po prostu dokończyć to, na co się pisała, i wrócić już do bliskich. „Jedynym powodem, dla którego ja musiałam wstać z łóżka, były treningi. Bo przecież jaki to wstyd, że ja nie dam rady wstać. To jest po prostu obłęd. Ale tak przeszłam przez to”, mówi VIVIE.pl i wspomina o rodzinie. „Remedium na wyciszenie tej depresji była rodzina. Było to, że mogłam po walce pojechać do mamy, zjeść ciasto, które upiekła, albo obiad, który przygotowała i to, że powiedziała do mnie Iwuś. I że synek się do mnie przytulił. Wiesz, to są takie rzeczy. Ważne bardzo w życiu. Najważniejsze, najpiękniejsze”, słyszymy. Iwona Guzowska podkreśla, że akurat w jej przypadku udało się jej wyjść z depresji bez środków farmakologicznych i pomocy psychiatrów. Jej tak, choć zdaje sobie sprawę, że to nie zawsze możliwe. „Da się, natomiast wiem też, że są ludzie, którzy nie wyjdą z tego bez wsparcia, bez pomocy. Ja w ogóle mam myślę taką nietypową ścieżkę życiową, bo wszystko, z czym miałam pod górę, pokonywałam samodzielnie. Nie byłam na żadnej terapii, nikt mnie nigdy niczego nie uczył, nikt mnie z niczego nie wyciągał, ale co warto podkreślić, zawsze na tej mojej drodze pojawiali się niezwykli ludzie, takie anioły. I wtedy, kiedy potrzebowałam takiej pomocnej dłoni, to ją dostawałam. Także od obcych ludzi bardzo często”, powiedziała nam przed kamerą. Cały wywiad już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Agata Młynarska od lat żyje z chorobą. Teraz wyznaje, czego w najgorszym momencie nie mogła przez nią robić
Agata Młynarska choruje na przewlekłe zapalenie jelit. Jak od lat wygląda jej życie? Te słowa dodadzą otuchy innym pacjentom.
Nieswoiste zapalenie jelit towarzyszy Agacie Młynarskiej już wiele lat. Przez ten czas dziennikarka przechodziła gorsze i lepsze chwile, spotkała się z wieloma lekarzami i przede wszystkim nauczyła się żyć z chorobą. W rozmowie z VIVĄ.pl opowiedziała o tym, dlaczego mówi o swojej przypadłości głośno. Agata Młynarska: życie z chorobą. To nie jej słabość Przez ponad 30 lat pracy w dziennikarstwie Agata Młynarska wie dokładnie, jak trudno znaleźć jest bohatera, który opowie szczerze o swojej chorobie. Dlatego sama nie milczy i dzieli się z innymi tym, przez co przechodziła lub przechodzi. „Postanowiłam sama opowiedzieć swoją historię, bo wiem, że po drugiej stronie są ludzie, którzy dzięki temu, że usłyszą tę historię, być może sami będą mogli zastanowić się nad tym, do jakiego pójść lekarza. Może połączą jakieś kropki, może coś im w głowie zastuka i pomyślą: dobra to ja tak jak Młynarska, idę za jej głosem i będę starał się też czy starała się też dotrzeć do najlepszych specjalistów. Dopytać o najlepsze terapie, zmienić styl życia, zdrowo się odżywiać, zwracać uwagę na to, co jem. No i przede wszystkim żyć w świecie w którym nie ma tabu, bo ja uważam, że człowiek nie powinien się wstydzić tego, że jest chory, tylko powinien mówić o swoich różnych problemach głośno. Tak, żeby był słyszany. Nie każdy to potrafi, więc ja staram się to robić za tych pacjentów, którzy tego nie umieją robić”, opowiada VIVIE.pl dziennikarka. „Jest to dla mnie i misja w pewnym sensie, ale też taka naturalna potrzeba oraz moje dziennikarskie zadanie. Jestem szczęśliwsza, kiedy wiem, że moja praca czemuś się może przysłużyć. Po prostu lubię pracować po coś”, dodaje. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Tak mieszka Agata Młynarska. W jej mieszkaniu skrywa się pamiątka, która porusza do łez Podczas VIVA! People Power 2025, gdzie odbyła się rozmowa, Agata Młynarska opowiedziała nam o swoim aktualnym samopoczuciu i tym, jak znajomość własnej choroby pomaga w zwiększeniu swojego komfortu. „Ja teraz tu stojąc przy tobie cierpię na ogólny ból całego człowieka - jak to się mówi. Ten ból jest może bardziej oswojony, teraz jest mniejszy, ale ja wiem jaką cenę płacę za to, że jestem tutaj dzisiejszego wieczoru. Bo wiem, że jutro będę miała gorszy dzień. Ale umiem tym zarządzać, nie rezygnuję z przyjemności, pozwalam sobie na rzeczy, na które pewnie nie mogłabym sobie pozwolić, gdybym nie miała świadomości swoich chorób, gdybym nie traktowała poważnie tego leczenia. Wiem na przykład, że sama tabletka nie wystarczy, że potrzeba dać wsparcie całemu organizmowi z każdej strony”, opowiada nam ulubienica publiczności i podkreśla, że bywają też smutne chwile. „A czasami bywa też tak, że za tymi zamkniętymi drzwiami płaczesz, gryziesz poduszkę z bólu. Ale na koniec wiesz, że masz bliskich, rodzinę, przyjaciół, dzieci, którzy są zawsze po twojej stronie. A także ludzi, którzy naprawdę nawet w tej społeczności mojej, w mediach społecznościowych, niezwykle mnie wspierają”, słyszymy w rozmowie z VIVĄ.pl. Nasz dziennikarz przypomniał też o momencie choroby, w którym Agata Młynarska nie mogła prowadzić programów na żywo, ponieważ jej organizm w jednej chwili i w każdej chwili mógł czegoś potrzebować. Czegoś, przez co musiałaby zejść z anteny. To jedna z najtrudniejszych rzeczy, jeśli chodzi o zawodowe życie dziennikarki – w kontekście jej choroby. Jak czuje się z tym tematem dzisiaj? „Rzeczywiście teraz, jeżeli miałabym na przykład prowadzić program na żywo, który zaczyna się o godzinie 6-7 rano, czyli musiałabym wstawać o 4-5. To jest dla mnie problem. Oczywiście nie ma rzeczy niemożliwych, wszystko da się zrobić. To jest ogromna motywacja”, mówi nam prezenterka i wspomina talk-show, który był na żywo i który był dla niej wyzwaniem. „Program Świat się Kręci, który prowadziłam na żywo przez trzy lata codziennie, był dla mnie wielkim poligonem. W trakcie tego programu też zaczęły się, nie ukrywam, moje największe problemy zdrowotne. Rozumiałam, że muszę znaleźć inną formułę. Że owszem, programy na żywo zawsze są czymś, o czym marzę i będę marzyć i mogę to robić, ale muszę wtedy po prostu bardzo dobrze wiedzieć, jak mam zagospodarować swoim życiem i swoim czasem”, wyznała nam Agata Młynarska. Całą rozmowę przesłuchasz na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Zamek, który wybrał jego? Maciej Musiałowski kupił go po jednej radzie Magdy Umer
Ta decyzja zmieniła wszystko. Maciej Musiałowski został właścicielem zamku, zanim skończył 30 lat. Co go do tego popchnęło? Jak mówi – jedno zdanie Magdy Umer, które usłyszał we Wrocławiu...
Aż pięć tysięcy metrów kwadratowych ma Zamek w Domanicach i należące do niego ogrody. I to właśnie ich właścicielem od ponad roku jest Maciej Musiałowski. Aktor zakupił posiadłość jeszcze przed 30. rokiem życia. O niezwykłych kulisach nabycia rezydencji i o przełomowej dla niego radzie Magdy Umer opowiedział w cyklu „Życie od nowa”. Wysłuchała Joanna Przetakiewicz. [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ-u 11.12.2024 r.] Jak kupić zamek? Historia Macieja Musiałowskiego Latem tego roku odwiedziliśmy z kamerą Macieja Musiałowskiego w Domanicach. To właśnie na Dolnym Śląsku artysta wyremontował komnaty, który dziś są jego domem. To także tam organizowanych jest wiele wydarzeń kulturalnych i warsztatów, które ożywiają kalendarz lokalnych imprez. Z kolei teraz aktor opowiedział Joannie Przetakiewicz, skąd pomysł na zakup tak dużej i niecodziennej nieruchomości. OBEJRZYJ: Tak wygląda zamek Maćka Musiałowskiego od środka. Byliśmy w nim z naszą kamerą „Marzenia mają to do siebie, że najtrudniej jest podjąć ten pierwszy krok. Później – o ile pragnienie jest szczere i prawdziwe – wszystko się ułoży. Miałem taki przywilej, że dorastałem w domu, w którym piękno było na piedestale. To wtedy zaplanowałem sobie, że przed trzydziestką w moim życiu pojawi się dom. Dom, dzięki któremu reszta planu, który sobie użyłem na następnych 10 lat, mogła się spełnić. Gdy już przyjechałem pod zamek pierwszy raz, poczułem się tak, jakby on wybrał mnie, a ja jego. Poza tym zdecydowałem się na to marzenie, bo z tego, co mi wiadomo, żyje się tylko raz”, opowiadał Maciej Musiałowski w cyklu VIVY.pl „Życie od nowa”. Jaka była droga od pierwszego pomysłu w głowie do jego realizacji? Okazuje się, że pomogła myśl Magdy Umer. „Pamiętam, że pierwsze kroki w tym temacie stawiałem, gdy mieszkałem przez rok w Paryżu. Przeglądałem wtedy sobie na różnych platformach ogłoszenia o nieruchomościach. Tę w Domanicach zapisałem w osobnej zakładce – wiem, że miała brzydkie zdjęcia i nawet miałem ją w końcu usunąć, ale została tam ze względu na bliskość Wrocławia. A właśnie we Wrocławiu jakiś czas później miałem zagrać koncert z Magdą Umer. […] Jak skończyliśmy, to poszedłem do Pani Magdy do garderoby. Usiadłem, założyłem jej okulary. A ponieważ byłem bardzo chory, to powiedziałem: „Boże jutro jeszcze kolejne te koncerty”. I Magda na to „Maciuś a co ty lubisz?”. Ja na to, że konie i zamki. I ona odpowiedziała „no to jedź, pojedź na koniu, zamki sobie zwiedź, jest ich pełno na Dolnym Śląsku”, opowiedział nam przed kamerą Maciej Musiałowski, który jak usłyszał, tak zrobił. W tej samej rozmowie ulubieniec widzów dodał, że gdy dojechał do Domanic, przeraziła go wielkość posiadłości – o tak dużej nawet nie myślał. Coś jednak sprawiło, że decyzji o zakupie nie odłożył na później. „To była decyzja w trybie natychmiastowym. Miłość od pierwszego wejrzenia. Potem każdy następny etap tego dnia się stawał jeszcze bardziej magiczny. Chociażby to, że sąsiedzi okazali się wspaniali”, słyszymy w cyklu „Życie od nowa”. Więcej usłyszysz włączając całą rozmowę prowadzoną przez Joannę Przetakiewicz. Zachęcamy i polecamy! View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Odkąd stracił syna, ta myśl wraca do niego wielokrotnie. Leszek Miller o tym, czego nie był w stanie dać swojemu dziecku
Strata dziecka to jedna z największych tragedii, jaka może się przydarzyć. Kilka lat po odejściu dziecka premier Leszek Miller wrócił do rozmyślań na temat ojcostwa i tego, co jego zdaniem, jest po śmierci.
Był sierpień 2018 roku, gdy Leszek Miller Junior odebrał sobie życie. Dla jego bliskich to niewyobrażalna tragedia, po której smutek będą czuć jeszcze wiele lat. Dla ojca zmarłego – premiera Leszka Millera – to także powód do pewnych refleksji, którymi podzielił się z Mariolą Bojarską w Bez Tabu – podcaście realizowanym dla VIVA.pl. Leszek Miller o braku czasu dla syna i tym, co jest po śmierci Gdy polityk zasiadł w naszym studiu, prowadząca zapytała go o ojcostwo. Okazuje się, że po stracie syna wiele razy rozmyślał nad tym, czy jako tata dał z siebie wystarczająco. „To jest problem, o który ja myślę wielokrotnie. To do mnie wraca. Czasami sobie zadaje pytanie, czy warto było tak głęboko tkwić w polityce. Bo to, czego ja nie mogłem dać swojemu synowi, to czas. A dzieci potrzebują czasu rodziców. Czasami to nawet chodzi o jakieś drobiazgi. Chwila rozmowy, jakiś mały spacer, już nie mówiąc o jakichś dłuższych wyjazdach”, mówi VIVIE.pl Leszek Miller. Czy jego syn upominał się o wspomniany wspólny czas? „On uważał, że ja tak ciężko pracuję, że nie chciałby mi przeszkadzać. Ale po pewnych spojrzeniach, gestach i tak dalej, mogłem się zorientować, że on tego wymaga. A po drugie, trzeba zachować ogromną cierpliwość do dzieci, bo potem żałuje się każdego niepotrzebnego gestu, czy każdego niepotrzebnego słowa. Więc, wie Pani, ja nie zamierzałem być politykiem, ja chciałem budować sieci przesyłowe, elektrownie, turbiny, to mnie bardzo interesowało. No i zawsze oczywiście jest to pytanie, co byłoby lepsze dla mnie, dla mojej żony, dla mojego syna? Trudno powiedzieć”, podsumował. POSŁUCHAJ TEŻ: 22 lata temu mógł stracić życie, wydarzył się cud. Leszek Miller wrócił wspomnieniami do wypadku helikoptera. Mówi o opiece św. Barbary W „Bez Tabu” wrócił też do wątki swojej wiary, a raczej jej braku. „Wychowywałem w bardzo religijnej rodzinie. Wszyscy moi krewni byli wierzący, ale bez fanatyzmu. Natomiast dla nich Kościół, ksiądz, życie duchowe było bardzo ważne. I ja w tym wszystkim oczywiście się wychowywałem, chłonąłem tą atmosferę. Ale potem pomału odchodziłem od wiary i od Kościoła. Także dzisiaj jestem człowiekiem niewierzącym, ale nie mam jakiegoś instynktu nienawistnego w stosunku do religii czy do wiernych”, opowiadał Leszek Miller i odpowiedział na pytanie: w co wierzy, że jest po śmierci. „W takich sytuacjach, które mnie spotkały, kiedy Leszek umarł, myślałem sobie: no ciekawe, czy tam coś jest po drugiej stronie, czy nie ma. Jak się kiedyś znajdę w jego sytuacji, to się przekonam, ale już nie będę mógł pani powiedzieć”, zakończył. Cała rozmowa już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
22 lata temu mógł stracić życie, wydarzył się cud. Leszek Miller wrócił wspomnieniami do wypadku helikoptera. Mówi o opiece św. Barbary
Leszek Miller w poruszającej rozmowie w Bez Tabu. Tylko u nas mówi, co dokładnie stało się 22 lata temu, gdy rządowy samolot z nim na pokładzie, rozbił się przed lotniskiem Okęcie.
Był czwarty grudnia 2003 roku, gdy rządowy śmigłowiec rozbił się niedaleko Piaseczna. Wśród 15 osób na pokładzie był ówczesny premier Leszek Miller, który wracał z Lubina z obchodów Barbórki. Zdarzenie wyglądało na niebezpieczne, ale na szczęście nikt nie zginął. Politykowi mówiono, że może zawdzięczać drugie życie opiece świętej Barbary. Leszek Miller o cudzie. Przeżył wypadek helikoptera O tym zdarzeniu 22 lata temu mówiła cała Polska. Dziś Leszek Miller wraca do niego podczas spotkania z Mariolą Bojarską-Ferenc w podcaście „Bez Tabu” tworzonym dla portalu VIVA.pl. Jak zapamiętał tę chwilę? „Ja w tym momencie krytycznym spałem. Miałem wtedy taki okres, że spałem, gdzie tylko mogłem, ponieważ ciągle było za mało i tak nauczyłem się spać wszędzie. Więc obudziłem się w ostatniej chwili. Wtedy, kiedy właśnie pilot zaczął krzyczeć, żebyśmy zapinali pasy. Oczywiście nie zdążyłem tego zrobić”, usłyszeliśmy w rozmowie wideo. „Jak ten helikopter się rozbił, to wszyscy straciliśmy na krótko przytomność, ale po jej odzyskaniu pierwsza myśl była taka: to się za chwilę wszystko zapali, a my spłoniemy żywcem. Wprawdzie nie zabiliśmy się, ale spłoniemy żywcem”, opowiada nam Leszek Miller. „Na każdym filmie, jaki widziałem, kiedy helikopter się rozbijał, to zawsze się palił, prawda? No ale sekundy mijały, on się nie zapalał. Jeden z oficerów BOR-u, najmniej poszkodowany, wyciągnął mnie i położył na mchu i pobiegł ratować następnych. I wówczas miałem drugą myśl. Strasznie mnie kręgosłup bolał, nie mogłem się poruszyć, więc pomyślałem, że całe życie spędzę na wózku inwalidzkim. Nie mogłem wstać. To był straszny ból”, dodawał polityk. Na szczęście leżąc w lesie, przypomniał sobie pewne ćwiczenie, którym sprawdził, w jak dużych jest opałach. „Skojarzyłem sobie, że kiedyś czytałem na ten temat, że jeżeli się nie wie, co tak naprawdę się stało, to trzeba poruszyć palcami rąk i palcami nóg. Nieśmiało poruszyłem palcami jednej ręki, drugiej ręki, potem palcami jednej nogi, drugiej nogi i poczułem ogromną ulgę, bo to znaczyło, że nie mam przerwanego rdzenia kręgowego”, mówi Leszek Miller w Bez Tabu. Dziś wiemy, że przez rozbicie śmigłowca ówczesny premier doznał złamania dwóch kręgów piersiowych. Tylko w VIVIE!: Na torze jest mistrzem, w domu — najlepszym tatą. Tylko w VIVIE! Bartosz Zmarzlik wyznaje, jak odnajduje balans między sportem a ojcostwem Polityk dodał, że na pewno nie miał w sobie uczucia, że całe życie przelatuje mu przed oczami. Myślał przytomnie i działał. Ale wiele osób mówiło mu potem, że przeżył dzięki cudowi. Bo miała opiekować się nim Święta. „Uzmysłowiono mi potem, że kiedy podczas Barbórki żegnali mnie górnicy, to wręczyli mi taką dużą i ciężką figurę świętej Barbary. I ta figura leżała na półce nad moją głową. Więc jedni mówili: „no to oczywiste, dlaczego żeście ocaleli, prawda? Mieliście świętą Barbarę na pokładzie”. Ale drudzy opowiadali o tym od innej strony. Słyszałem: „Wiesz Leszek, nie zabiłeś się w helikopterze, ale gdyby ten posążek spadł na twoją głowę, to by cię po prostu zabił. I tak miałeś szczęście”, opowiada VIVIE.pl pan Leszek. Całą rozmowę znajdziecie na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Ewa Chodakowska podsumowała swój ostatni rok. Mówi o gorzkich lekcjach i rozczarowaniu ludźmi. Co się stało?
2025 rok to dla Ewy Chodakowskiej rok oczyszczenia. Co to znaczy? Za trenerką kilka ważnych, ale trudnych decyzji. Niektórzy są nam dani na jakiś czas...
Ewa Chodakowska nie zatrzymuje się i w ostatnim roku kontynuowała wiele działań, z których jest znana od lat. Trenowała wspólnie z tysiącami osób, produkowała zdrowe batony i przekąski, prowadziła swój własny catering i organizowała obozy z metamorfozami. Trenerka poszła też o krok dalej i zachęcić kobiety do badań. Niestety wokół tego tematu pakietów wspierających diagnostykę endometriozy narosło wiele kontrowersji i gwiazda zerwała współpracę z jednym z laboratoriów medycznych. Dziś, gdy ogólnie podsumowuje swoich ostatnich 12 miesięcy, mówi o konkretnych wnioskach. Ewa Chodakowska: „2025 zweryfikował ludzi wokół mnie” Podczas gali VIVA! People Power, poprosiliśmy Ewę Chodakowską o szybkie podsumowanie tego, jak widzi swój 2025 rok. Emocji nie brakowało, ale dla trenerki jedna stała się najbardziej zapamiętywalną. „Muszę przyznać, że to był rok takiego oczyszczenia. Ten rok zweryfikował ludzi wokół mnie, ich kręgosłupy moralne, wartości, które wyznają”, mówi nam przed kamerą VIVY.pl. „To był też czasu kilku gorzkich lekcji i takiego przekonania, że oczywiście daje wszystkim przestrzeń na to, żeby podejść bliżej i porozmawiać i stworzyć piękne rzeczy razem, ale z tym moim zaufaniem, które każdemu daję, muszę troszeczkę przystopować. Biznes rządzi się innymi prawami, muszę tutaj być w nim dużo bardziej ostrożna. To jest dla mnie konkretna lekcja, konkretna refleksja, no ale dzięki temu jestem dzisiaj dojrzalsza, bardziej świadoma i na pewno mądrzejsza o kilka błędów” dodaje. Nasz reporter przyznał, że niektórzy są nam dani na jakiś czas; a dodatkowo, gdy ma się miękkie serce, trzeba ponosić tego konsekwencje. „Oj, tak, twardy tyłek musi być, Natomiast próbuję to też bardzo konsekwentnie równoważyć w swoim życiu”, opowiada nam Ewa Chodakowska. Czytaj też: Mama walczyła o życie, ona uczyła się dorosłości. Mariola Bojarska-Ferenc tylko w VIVIE! o tym, jak zawalił się jej dziecięcy świat Trenerkę zapytaliśmy też o to, co się udało; o spełnione marzenia. Po tym pytaniu gwiazda wspomniała o rodzinie, która dodawała jej otuchy, gdy sama nie miała sił. „Ja mam zawsze te same marzenia, czyli czas spędzony wspólnie z rodziną i to zdołaliśmy zrobić. Całe wakacje były wspólne, więc piękny czas za nami. To też było takie mocno kojące i niezbędne w okresie, kiedy potrzebowałam wsparcia. Świadomość, że można liczyć na swoich bliskich, jest dla mnie absolutnie największą siłą”, mówi VIVIE.pl Ewa i podkreśla, że zaczyna od czystej kartki: „Wchodzę w rok 2026 z takim przekonaniem, że otaczam się osobami, ludźmi, z którymi mam wiele wspólnych mianowników i z nimi chcę ten rok przeżyć”, podkreśla. Więcej rozmów z VIVA! People Power już na naszym kanale YouTube. View oEmbed on the source website
Bagi z programem w Polsacie? Edward Miszczak zaprosił zwycięzcę "Tańca z gwiazdami" na tajemnicze spotkanie. Wyciekły jego kulisy
Pochodzi ze świata internetu i wszystko wskazuje na to, że będzie nową gwiazdą telewizji. Czy BAGI czuje gotowość, by w przyszłym roku podbić Polsat? Jest już po pierwszych negocjachach...
Po wygraniu w Tańcu z gwiazdami Mikołaj „Bagi” Bagiński wyjawił, że w trybie pilnym został zaproszony na spotkanie do dyrektora programowego Polsatu Edwarda Miszczaka. Dziś wiemy, że faktycznie miało ono miejsce i jest duży cień szansy, że influencer zrobi kolejny projekt z telewizją. Co nam zdradził? Bagi o spotkaniu z Edwardem Miszczakiem. Dostanie swój program? Podczas gali VIVA! People Power Mikołaj „Bagi” Bagiński otrzymał statuetkę w kategorii Wizjoner Roku. Chwilę po ogłoszeniu werdyktu, mieliśmy okazję z nim porozmawiać. Influencer podziękował wszystkim za głosy i odpowiedział na pytanie, jak przebiegło jego spotkanie z dyrektorem Polsatu. Czy to prawda, że będzie miał tam własny program? „Jeśli chodzi o konkrety, to wydaje mi się, że to, co się dzieje na takich spotkaniach, to musi zostać na tych spotkaniach. Natomiast, tak jak powiedziałem też w swojej przemowie dziś, myślę, że połączenie internetu i telewizji jest czymś, co chciałbym, żeby przyświecało mi w przyszłym roku. Fajnie by było, jeżeli wydarzyłyby się jakieś projekty”, mówi VIVIE.pl Bagi i dodaje, że od Tańca z gwiazdami otrzymuje masę podobnych ofert. „I nie mówię o tym, żeby teraz wyskakiwać z lodówki i brać wszystko, co jest mi proponowane. Jestem wdzięczny, że każdy chce ze mną współpracować; jestem wdzięczny, że osoby, które nie rozumieją cały czas internetu, przekonały się do mnie. Myślę nad różnymi propozycjami i chcę wejść w te, które czuję na 100 procent. Mam na tyle dużo swoich już rzeczy internetowych, w które angażuję się na co dzień, że nie chcę teraz szukać na siłę wszystkiego”, opowiada nam. A czy myśląc o nowym roku, czuje w sobie gotowość, by zaistnieć w Polsacie z projektem, który odpowiadałby jego wizji? „Czuję, że chcę robić rzeczy, które mnie po prostu jarają i chcę fajnie przeżywać swoje życie. Jeżeli dostanę propozycję wzięcia udziału w czymś bądź poprowadzenia czegoś, albo nawet stworzenia czegoś nowego, co czuję, że da mi nową, fajną przygodę życiową, to na pewno się w to zaangażuję. Jeżeli to jest twoim głównym celem w życiu i w ogóle takim celem robienia dużych rzeczy karierowo, to potem te wszystkie rzeczy, o które każdy walczy, czyli pieniądze i sława, to już są tylko jakąś taką wypadkową tego wszystkiego”, powiedział w rozmowie z Rafałem Kowalskim z VIVY.pl. Cały wywiad znajdziecie na górze strony i na YouTubie. View oEmbed on the source website
W ten sposób możesz pomóc swojej tarczycy. Lekarz holista wskazał 3 główne zaniedbania Polaków
Tarczyca to jedno z tych miejsc w naszym organizmie, o które warto dbać szczególnie. Jak? Wyjaśnia dr Tadeusz Oleszczuk.
Niedoczynność tarczycy, nadczynność, Hashimoto – te zdrowotne odchylenia od normy są coraz bardziej powszechne. I choć przyczyną części z nich są geny, to jest kilka rzeczy, na które mamy wpływ i którymi możemy pomóc naszym organizmom. O wszystkim opowiedział lekarz holista Tadeusz Oleszczuk w rozmowie „Bez Tabu” z Mariolą Bojarską-Ferenc. Jak dbać o tarczycę? Najważniejsze zasady, wywiad z lekarzem Podczas najnowszego odcinka Bez Tabu doktorowi Tadeuszowi Oleszczukowi pozwolono się rozwinąć na temat tarczycy. Czym ona właściwie jest? „Tarczyca jest dyrygentem hormonów w naszym organizmie. A nuty do partytury dostarczają jelita. Krótko mówiąc, jeśli mamy nieprawidłową mikrobiotę w jelitach, to układ immunologiczny źle działa i to będzie atakowało naszą tarczycę”, słyszymy w rozmowie z VIVĄ.pl. Lekarz wspomniał też o kilku rzeczach, które na co dzień często zaniedbujemy, co na pewno nie pomaga naszej tarczycy. „Tych czynników wywołujących problemy z tarczycą jest kilka i dlatego do każdego pacjenta podchodzimy inaczej. Na pewno warto zbadać poziom selenu i jodu. Jod w dobowej zbiórce moczu powinien być poziom powyżej 100, bo jeśli mamy tego jodu wystarczającą ilość, to tarczyca ma materiał na to, żeby mogła normalnie pracować. Tylko żeby ten jod się wchłaniał, to potrzebny jest selen, cynk, żelazo, witamina D3, czyli więcej tych markerów, które są konieczne, żeby tarcza zapracowywała prawidłowo”, wspomniał dr Oleszczuk i dodał jeszcze gdzie znaleźć wspomniane selen i jod. „Selen znajduje się w owocach morza, krewetkach, ostrygach. Zaś jod w śledziach”, wyliczył lekarz i wskazał dodatkowo, że powinniśmy również dbać o odpowiednią dawkę błonnika w diecie. Przede wszystkim jednak każdy powinien być pod opieką lekarza i zgodnie z jego zaleceniami dobierać pod siebie suplementację czy odpowiednią dietę. CZYTAJ TEŻ: Majka Jeżowska o problemach zdrowotnych: „Mój organizm zachorował z miłości”. Po śmierci mamy usłyszała kolejną diagnozę Druga ważna sprawa to sen. „Rytmy organizmu są bardzo ważne, bo one obniżają poziom kortyzolu, stresu. Nasze ciało kocha rytmy. […] To jest niezmiernie ważne, żebyśmy rano zobaczyli słońce, a nie niebieskie światło smartfona”, słyszymy w podcaście Bez Tabu. Trzecia wskazówka to dbanie o niski poziom stresu. Ale jak to robić w dzisiejszym świecie? „ja na przykład na weekend włączam w telefonie tryb samolotowy. Chronię siebie, bo ja muszę żyć zgodnie ze sobą, a nie tak jak inni. Większość ludzi dba o siebie za późno, dopiero dochodzi do ściany. Ja też musiałem dojść do ściany, żeby to zmienić”, stwierdził dr Tadeusz Oleszczuk przed kamerą VIVY.pl. Cała rozmowa na temat zdrowia tarczycy już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Wielki sukces Patrici Kazadi! Przyjaciel Adele zaprosił ją do współpracy. Polka oczarowała amerykańską publiczność
Czasem ludzie, którzy kiedyś stanęli na naszej drodze, wracają na nią po kilku latach i rodzi się z tego coś dobrego. Przekonała się o tym Patricia Kazadi. Czy zaśpiewa kiedyś z Adele?
Nie mówiła o tym zbyt wiele razy głośno, ale jej plany muzyczne wciąż są gorące i wielorakie. Patricia Kazadi, którą spotkaliśmy na planie nowej edycji Must Be The Music, opowiedziała nam o niedawnym spotkaniu z gwiazdorem Ameryki – Ericem Worthamem – który zaprosił ją do współpracy. Koncert w pianistą Adele dał początek kolejnym planom Polki… Patricia Kazadi dała koncert z przyjacielem Adele! Wszystkie ostatnie koncerty Adele nie mogły obyć się bez obecności jej osobistego pianisty, z którym współpracuje od wielu lat. Po tym, jak piosenkarka i Eric Wortham zachowują się na scenie – m.in. cały czas sobie żartując – można wnieść, że łączy ich przyjacielska relacja. I to właśnie ten niezwykły muzyk zaprosił niedawno Patricię Kazadi do wspólnego występu! Jak do tego doszło? Zdradziła Rafałowi Kowalskiemu z VIVY.pl. „Z Erikiem poznaliśmy się wiele, wiele lat temu, kiedy byłam z projektem „Poland. Why Not?” w Stanach i kiedy z producentem muzycznym Jim Beanzem robiłam swój pierwszy singiel. I Eric był wtedy jego co-producentem, pianistą. On wtedy dopiero stawiał swoje pierwsze kroki. Później nie mieliśmy kontaktu, a on przez te lata stał się jednym z najpopularniejszych, najlepszych pianistów na świecie, w tym pianistą Adele. I kiedy zobaczył na Instagramie, że jestem w Los Angeles, odezwał się do mnie”, słyszymy. Muzyk napisał do Patrici Kazadi tak: „Hej, nie wyobrażasz sobie, ale gram koncert w klubie jazzowym w Los Angeles. Może miałabyś ochotę zaśpiewać? Zawsze chciałem z tobą współpracować, nigdy nie było ku temu okazji. Spróbujmy”, podyktowała nam ulubienica publiczności i dodała, że jeszcze kilka lat temu bałaby się, nie będąc przygotowaną skorzystać z tej szansy. Dziś jednak wie, że warto z takich okazji korzystać, więc spontanicznie się zgodziła. CZYTAJ TEŻ: Publiczność zamarła, jurorzy wstrzymali oddech, a Patricia Kazadi nie mogła ukryć łez „Pobiegłam do centrum handlowego, znalazłam jakąś kiecę, którą potem zwróciłam (śmiech). Potrzebowałam ją tylko na ten występ i była bardzo droga. Ale wiesz, nie często występuje się z pianistą Adele w najbardziej znanym klubie jazzowym w LA. No więc byłam straszliwie zestresowana, przerażona, ale uznałam, że muszę spełniać swoje marzenia. I wyszłam na tę scenę po jednym kolorowym napoju kolorowym - to dodało mi trochę animuszu. A na koniec okazało się, że publiczność pięknie nas przyjęła”, mówi Patricia VIVIE.pl. Polce udało się nawet zaśpiewać piosenkę w naszym języku. „Nie chcieli, żebyśmy już kończyli, więc uznałam, że zaśpiewam jeszcze jeden utwór i zaśpiewałam „Na deszczowe dni”, czyli polski utwór po polsku. I okazało się, że to było tym przełomowym momentem, bo publiczność przyjęła fajnie covery i tak dalej, ale jak usłyszeli emocjonalną, polską balladę, to cały klub po prostu ucichł i było magicznie”, zaznacza gwiazda Polsatu. „Przez trzy dni jeszcze chodziłam taka wiesz na haju, że to było wyjątkowe i magiczne i myślałam, że to przejdzie przez echa, a okazało się, że poszły za tym kolejne rzeczy i niedługo będę mogła powiedzieć więcej”, dodała. Gratulujemy! View oEmbed on the source website
Majka Jeżowska o problemach zdrowotnych: „Mój organizm zachorował z miłości”. Po śmierci mamy usłyszała kolejną diagnozę
Majka Jeżowska bez tabu. O chorobie, z którą żyje do dziś. I o tym, że można nabawić się pewnych dolegliwości z... miłości.
Majka Jeżowska – na scenie kobieta petarda. W życiu prywatnym – także. Choć nie ukrywa, że ma za sobą różne perypetie zdrowotne. Jak sobie z nimi radziła? I dlaczego uważa, że można zachorować z nadmiaru emocji? Majka Jeżowska o problemach z tarczycą W najnowszym Bez Tabu wokalista opowiedziała o swojej drodze po zdrowie. Ta nie była łatwa i zaczęła się od… romansu. „Najpierw miałam nadczynność tarczycy, schudłam 15 kilo, trzęsły mi się ręce. Myślałam, że z miłości, bo akurat się zakochałam w Darku (przyp. red. partner, z którym wokalistka była ponad 20 lat). Bo zachorowanie „na tarczycę” spowodowane jest silnymi przeżyciami, wstrząsami, emocjami. Jak trafiłam do profesora pierwszy raz nad czynnością, to on mi się zapytał, czy mi ktoś zmarł niedawno i czy przeżyłam jakiś wypadek straszny, jakąś katastrofę. Ja powiedziałam, nie, ja tylko się zakochałam. To było to”, wspomniała VIVIE.pl artystka i dodała szczegół, który potwierdza, że było w niej sporo emocji. „I to było troszkę zakazane, bo oboje byliśmy wtedy w związkach. Ta miłość była tak silna, ta namiętność też, że trzeba było niestety dużo zadać również innym osobom bólu. I ja o tym wszystkim wiedziałam, i mój organizm to wiedział. I tak się bronił przed tym, że zachorował mój organizm z miłości. Naprawdę, dlatego zaczęłam przyjmować leki na nadczynność, która przeszła w niedoczynność”, opowiedziała gwiazda Marioli Bojarskiej-Ferenc. „I całe lata 90. Ja, jak patrzycie na moje zdjęcia, czy widzicie jakieś moje występy w telewizji, ja byłam opuchniętą, takim opuchniętym balonikiem. Ja wcale dużo nie jadłam, ja się bardzo dużo ruszałam. Niedoczynność tarczycy powodowała, że ja byłam opuchnięta non stop”, dodała Majka Jeżowska. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Była mamą siedmioletniego chłopca, gdy zawalił się jej cały świat. Tak Grażyna Wolszczak pozbierała się po stracie męża: „Musiałam żyć dalej” Niedługo później nastąpiła inna diagnoza. „A potem po śmierci mamy zaczęłam mieć dygotanie w środku, bardzo mocne. Mówię, no tak, serce. Poszłam do kardiologa i potem poszłam do endokrynologa. I się okazało, że mam Hashimoto. I jak tylko zaczęłam przyjmować leki, to kołatanie serca ustąpiło”, słyszymy. Jak dziś wokalistka radzi sobie z chorobą? Posłuchaj całego odcinka i dowiedz się. View oEmbed on the source website
Majka Jeżowska szczerze o zabiegach wyprostowania nosa i podniesienia powiek: „Żadne kremy nie ujmą Ci 20 lat”
Piosenkarka uważa, że uciekanie od tematu operacji plastycznych to hipokryzja. Sama poprawiła między innymi nos i powieki. Wcześniej cierpiała przez lata. Po zbiegach zaś poczuła się w końcu piękna.
Choć medycyna estetyczna potrafi dziś wiele i coraz śmielej z niej korzystamy, wciąż nie wszyscy się do tego przyznają. „Wiele kobiet wstydzi się mówić, że coś sobie zrobiło”, zauważyła Mariola Bojarska-Ferenc w Bez Tabu. „To jest hipokryzja”, zauważyła jej gościni Majka Jeżowska i opowiedziała o poprawianiu swojej urody. Majka Jeżowska o podniesieniu powiek i korekcie nosa W najnowszym „Bez Tabu”, które znajdziecie na YouTubie VIVY.pl Majka Jeżowska opowiedziała o dwóch zabiegach, które pozwoliły jej na siebie inaczej spojrzeć. „Wyprostowałam sobie nos, teraz już mam ładniejszy. Ja o tym mówię dlatego, że to dla mnie było bardzo przełomowe wydarzenie. Ja się od tamtej pory poczułam piękna”, mówi nam szczerze i bez skrępowania. „To nie jest tak, że są jakieś cudne kremy czy lasery, które ujmą ci 10 czy 20 lat. Nie”, dodaje co więcej. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Doświadczała przemocy w związku; uciekła za ocean, by ratować siebie i syna. Majka Jeżowska bez tabu Jednak to druga operacja jeszcze mocniej dodała jej wiary w siebie. „Dla mnie najważniejszym zabiegiem było zrobienie powiek. Zresztą pamiętam, że ja Ciebie Mariolu też do tego namawiałam”, przypomniała sobie piosenkarka. „Wcześniej cierpiałam, bo tak trzeba powiedzieć, cierpiałam na syndrom zmęczonych powiek, który miał również mój tato. To powodowało, że na przykład jak byłam w trasie koncertowej i byłam bardzo zmęczona, to puchły mi górne i dolne powieki. Oczu prawie nie miałam. Miałam takie dwie parówy. Występowałam w okularach. Kupowałam duże ilości okularów, różnych kolorowych. Chodziłam w nich nawet do porannej telewizji. Potem też był taki moment, że kostkami lodu sobie masowałam oczy, ale to nic nie dawało. Nabawiłam się tylko przewlekłego zapalenia rogówki. To już była naprawdę poważna sprawa. Prawie wylądowałam w szpitalu”, słyszymy w „Bez tabu”. Ostatecznie pomógł chirurg. „Więc pomyślałam sobie, że muszę coś z tym zrobić, ale bardzo się tego bałam. Aż w końcu zrobiłam. I wiesz co, jakie było pierwsze uczucie, kiedy zobaczyłam, że mogę mieć normalne oczy: dlaczego ja tego wcześniej nie zrobiłam?”, podsumowała gwiazda. W dalszej części rozmowy wspomniała też wiele na temat uzębienia. Zapraszamy do posłuchania na YouTubie. View oEmbed on the source website
Jest 14 lat na scenie; z tym zmaga się na co dzień: „Pozwalam sobie na płacz”
Sukces na scenie muzycznej i praca w show-biznesie mają swoje jasne i ciemne strony. Jak Natalia Szroeder radzi sobie z tymi drugimi? Okazuje się, że przez lata artystka wypracowała na to sposób....
Od ponad dekady budowała swoją pozycję na rynku muzycznym. Dziś Natalia Szroeder wyprzedaje koncerty, ma tłumy fanów i jest jurorką w show Polsatu Must Be The Music. I to właśnie na planie 13. Edycji programu udało się nam porozmawiać z wokalistką. Zapytaliśmy o ciemne strony jej pracy. Natalia Szroeder o uwalnianiu emocji i radzeniu sobie z presją Każdy, kto osiągnie sukces, zna jego słodki i gorzki smak. Z jakimi emocjami wiąże się dla Natalii Szroeder jej praca? Te zmieniały się przez lata… „Gdy weszłam w ten świat, miałam 16 lat, więc bardzo młodo. Pierwsze trudności były więc zupełnie prozaiczne np. nieobecności w szkole. Potem trzeba było samodzielnie przygotować się do matury i ją zdać i tak dalej, i tak dalej”, opowiadała Rafałowi Kowalskiemu przed kamerą VIVY.pl. „Poza tym, ciężka była też pierwsza styczność z tym, że możesz być totalnie i bez żadnych konsekwencji oceniany, komentowany za wszystko. Ludzie przywłaszczają sobie do tego prawo. A odbieranie tego też jest trudne, zwłaszcza dla młodego człowieka, który jeszcze tej pewności siebie nie ma tak ugruntowanej. […] Do tego na pewno dużo wyrzeczeń, także prywatnych. Np. z wielu sytuacji rodzinnych musiałam rezygnować, po prostu mnie gdzieś nie było”, dodawała. Artystka podkreśla, że wszystko działo się po coś i dziś ma tego pełną świadomość. „Na szczęście wiedziałam, że taka jest kolej rzeczy i że to trzeba poświęcić wtedy, żeby móc teraz, już jako dorosły człowiek i też bardziej stabilny na tym rynku, bardziej o sobie decydować. Kiedy chcę być w domu, a kiedy pracować”, podkreślała w rozmowie z VIVĄ.pl i wskazywała, że np. tegorocznego Sylwestra nie spędzi na scenie. CZYTAJ TEŻ: Gdy się poznali, paparazzi nie dawali im spokoju. 17 lat później tak Rafał Olbrychski z partnerką mówią o swojej miłości Jest jednak jeszcze jeden temat, z którym artysta zmaga się niemal cały czas. Znalezienie sposoby, by sobie z tym poradzić był procesem. „No i na koniec presja, bo ta jest duża i zawsze ciąży na osobach, które są obserwowane na każdym kroku. Ciężko jest to nawet opisać słowami. Jak ja sobie z tym radzę? Po prostu pozwalam na to, żeby to odreagowywać. Bardzo często mam tak, choćby ostatnio, że naprawdę przez miesiąc bywałam w domu tylko po 3-4 godziny w nocy. I najczęściej jesteś jedyną nieśpiącą wtedy osobą w domu, bo to już jest noc, a Tobie jest ciężko od razu zasnąć. Musisz odreagować, więc ja bardzo często przez np. 40 minut potrzebuję się po prostu wypłakać”, mówi VIVIE.pl Natalia Szroeder. „Nawet nie do końca wiem, skąd ten płacz jest, bo nic złego mnie nie spotkało, ale taki jest właśnie poziom emocji i presji, która się gromadzi przez dłuższy czas i musi znaleźć ujście. Więc ja sobie pozwalam na to, żeby się wypłakać, wykrzyczeć czy powkurzać czasami bez powodu. Choć tylko wydaje się, że to jest bez powodu, a to ma jakiś swój powód gdzieś głębiej. I ja wtedy wracam do równowagi”, tłumaczy nam. Całą rozmowę znajdziesz na górze strony i na YouTubie VIVY.pl. A nowe odcinki Must Be The Music już od wiosny w Polsacie. View oEmbed on the source website
„Dorastałam w świecie ciszy” – poruszająca spowiedź Olgi Bończyk o traumach z dzieciństwa, utracie bliskich i sile, która rodzi się z bólu
W najnowszym odcinku programu Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z Olgą Bończyk – aktorką, wokalistką, kobietą, która od lat zachwyca talentem, ale tym razem pokazuje swoją najbardziej kruchą, prawdziwą stronę. To rozmowa o ciszy, dzieciństwie, które uczyło empatii i odwagi, o bólu, który z czasem stał się siłą.
Dzieciństwo w świecie ciszy Olga Bończyk dorastała w domu, w którym dźwięk miał zupełnie inne znaczenie niż dla większości z nas. Jej rodzice byli niesłyszący, a dla niej – jako dziecka – to była codzienność, coś naturalnego. Dopiero świat na zewnątrz uświadomił jej, że ludzie postrzegają to jako „inne”. Zderzenie z uprzedzeniami, stereotypami i brakiem akceptacji sprawiło, że od najmłodszych lat musiała budować w sobie odporność. „Wychowywanie się w rodzinie, w której jest tyle deficytów, na przykład właśnie jak niepełnosprawność rodziców, to bardzo wiele rzeczy determinuje. I teraz mówię to z całą odpowiedzialnością i ogromną powagą, ponieważ ja jestem dzieckiem CODA (Children of Deaf Adults), czyli dzieci osób dorosłych niesłyszących. Dzieci wychowujące się w takich domach mają odwróconą charakterystykę odpowiedzialności za drugiego”. – przyznaje Olga w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc. Miłość, opieka i odwrócone role W nowym odcinku mowa jest także o zjawisku, które psychologowie nazywają parentyfikacją – kiedy dziecko staje się opiekunem swoich rodziców. W jej życiu to doświadczenie miało ogromne znaczenie. Od najmłodszych lat tłumaczyła świat rodzicom, była ich głosem i łącznikiem z rzeczywistością. Ta rola, choć ukształtowała jej odpowiedzialność, miała też swoją cenę – trudność w stawianiu granic i skłonność do nadopiekuńczości w dorosłych relacjach. To właśnie dlatego, jak przyznaje artystka, w związkach często dawała za dużo. Chciała ratować, rozumieć, wspierać – zapominając o sobie. Dziś wie, że to nie brak miłości, ale brak równowagi, sprawiał, że te relacje się rozpadały. Strata, która zostaje na zawsze Nie ma w tej rozmowie udawania ani ucieczki od trudnych emocji. Olga Bończyk opowiada o odejściu rodziców i przyjaciół, o żałobie, która nigdy nie mija, ale z czasem zmienia barwy. Była przy swoich bliskich do końca – trzymała ich za rękę w ostatnich chwilach. To doświadczenie, jak mówi, zostawia w człowieku ślad na zawsze. Śmierć matki, gdy miała zaledwie osiemnaście lat, była momentem granicznym. Potem przyszła choroba ojca, a później odejście przyjaciół i partnera – każde z tych wydarzeń uczyło ją pokory wobec życia. Świadoma decyzja – życie bez dzieci W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc Olga szczerze mówi o swojej decyzji, by nie mieć dzieci. To nie był przypadek ani brak możliwości – to świadomy wybór. Po latach opieki nad innymi, postanowiła zadbać o siebie. Uważa, że to uczciwe wobec samej siebie i wobec świata – nie ulegać presji społecznej, która każdej kobiecie przypisuje jedną rolę. To wyznanie poruszyło widzów, ale też dodało odwagi wielu kobietom, które czują podobnie, lecz boją się o tym mówić. Dziś Olga Bończyk uczy się zatrzymywać. Pozwala sobie na odpoczynek, na samotność, która już nie boli, ale koi. Po latach pracy, presji i oczekiwań, świadomie wybiera ciszę – tę samą, która towarzyszyła jej od urodzenia, ale dziś ma zupełnie inny dźwięk. Druga część programu: Katarzyna Kucewicz o związkach W drugiej części odcinka Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z psycholożką i psychoterapeutką Katarzyną Kucewicz. To spotkanie, które stanowi dopełnienie wyznania aktorki. Psycholożka tłumaczy, jak nasze dzieciństwo wpływa na dorosłe relacje i dlaczego tak często powtarzamy te same schematy, które poznaliśmy w domu. Kucewicz podkreśla, że nie istnieje coś takiego jak „idealny związek”. Prawdziwa bliskość wymaga komunikacji, uważności i odwagi, by mówić o swoich potrzebach. Zwraca też uwagę na „czerwone flagi” – przemoc emocjonalną, milczenie, brak wsparcia czy zazdrość podszytą kontrolą – które często błędnie bierzemy za dowód miłości. To rozmowa, która nie tylko dotyka emocji, ale też daje narzędzia. Pomaga zrozumieć, że miłość zaczyna się od poznania samego siebie, a szczęśliwy związek nie jest bajką, lecz codzienną decyzją o szacunku i empatii. Ten odcinek Bez Tabu to spotkanie dwóch kobiet – jednej, która przeżyła i przeszła przez ból, oraz drugiej, która pomaga go zrozumieć. To opowieść o tym, że z ciszy może narodzić się muzyka, z cierpienia – siła, a z prawdy – spokój. View oEmbed on the source website
Grażyna Wolszczak wspomina dom rodzinny: „Niewiele mi można było, mama trzymała mnie na krótkiej smyczy”
Sama jest mamą i wie, jakich postaw i emocji potrzebuje dziecko, by czuło się szczęśliwe. W rozmowie z VIVA.pl Grażyna Wolszczak sięgnęła pamięcią do czasu swojego dorastania. Przyznała, że jej wychowanie przypadło na czas, gdy najmłodszych trzymano krótko. „Doskwierało mi to", słyszymy...
Mama – szkolna higienistka, tata – inżynier budowlany. Choć Grażyna Wolszczak rzadko mówi o swoim domu rodzinnym, dla „Bez Tabu” VIVY! zrobiła wyjątek. Przed Mariolą Bojarską-Ferenc zdradziła, jak zapamiętała swoje dzieciństwo. Dzieciństwo Grażyny Wolszczak. Była wychowywana twardą ręką W ostatnim odcinku cyklu „Bez Tabu” ulubienica widzów opowiedziała o tym, jakim dzieckiem była w oczach rodziców. Mama dmuchała i chuchała, by nic się jej nie stało. „Niewiele mi było można, to prawda. Mama trzymała mnie na krótkiej smyczy. To wynikało chyba z jakiegoś lęku, że jak mnie wypuści, to na pewno coś mi się stanie albo sama nie będę wiedzieć, co jest dla mnie dobre i zboczę na złą drogę. Trzeba więc powiedzieć, że mi to doskwierało”, przyznaje po latach Grażyna Wolszczak. Zaznacza też, że przez swój zawód, mama nie pozwalała jej na wiele. „Moja mama jako higienistka bardzo dobrze wiedziała, co jest zdrowe, co nie. I bardzo restrykcyjnie tego przestrzegała. Również wiedziała, co jest ładne i gustowne, a co nie. W związku z tym ubierała mnie nie tak, jak ja chcę. Ona uważała, że jest okej i to wystarczało. W związku z tym też nie wolno mi było nosić tych wszystkich krzyków mody”, padło przed kamerą VIVY.pl. Mariola Bojarska-Ferenc kontynuowała temat: „Był też tata. Czasami ponoć dostawałaś klapsa”, powiedziała. „To było jeszcze to wychowanie z karami cielesnymi. Tata – może z dwa razy w życiu od niego oberwałam, a mama? Widocznie sama była tak wychowywana, że jak coś zbroiłam, to klapsa trzeba było dostać. Ale nie czułam się zastraszona absolutnie”, podkreśliła dyrektorka warszawskiego Garnizonu Sztuki. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Była mamą siedmioletniego chłopca, gdy zawalił się jej cały świat. Tak Grażyna Wolszczak pozbierała się po stracie męża: „Musiałam żyć dalej” Co ciekawe, Grażyna Wolszczak nie była dziewczynką bardzo pewną siebie. Mówi nawet o tym, że nie lubiła na siebie patrzeć. Dlaczego? „Ja wyrosłam na wysoką, mam 1,71 i od razu się garbiłam, bo uważałam, że tak trzeba, żeby się troszeczkę obniżyć. Wtedy podobały mi się takie małe dziewczynki, bo myślałam sobie tak: boże, taką małą dziewczynką to każdy chłopak by się chciał zaopiekować i nosić na rękach. A kto mnie weźmie na ręce takiego kloca wielkiego?””, opowiada VIVIE.pl. Całość na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Była mamą siedmioletniego chłopca, gdy zawalił się jej cały świat. Tak Grażyna Wolszczak pozbierała się po stracie męża: „Musiałam żyć dalej”
Grażyna Wolszczak w rozmowie bez tabu z Mariolą Bojarską-Ferenc. O przełomowych momentach w jej życiu, roli szefowej, związkach, rodzicielstwie i długowieczności.
Marek Sikora – aktor, reżyser i choreograf. To za niego w latach 80. Wyszła Grażyna Wolszczak i do z nim doczekała się z syna. Niestety w 1996 roku artysta nagle zmarł po nagłym wylewie krwi do mózgu. Miał zaledwie 37 lat. Aktorka musiała ułożyć swoje życie od nowa, o czym opowiedziała Marioli Bojarskiej-Ferenc. Grażyna Wolszczak o przełomowym momencie w jej życiu. Strata męża, opieka nad synem Na takie informacje nikt nie jest przygotowany. Nie inaczej było z Grażyną Wolszczak, która w 1996 roku usłyszała, że jej mąż nie żyje. Miał zaledwie 37 lat. Została sama z dzieckiem. „To była dla nas coś niesamowitego. To był cios”, mówi VIVIE.pl. Jak to przełożyło się na jej ówczesne życie? „To jest przede wszystkim taki moment, kiedy traci się poczucie bezpieczeństwa. No bo kto bierze coś takiego pod uwagę? To jest tak, jakby ktoś wykopał Ci spod nóg podłogę i nie wiesz, co się dzieje w ogóle”, mówiła aktorka Marioli Bojarskiej-Ferenc w nowym formacie VIVY.pl Bez Tabu. CZYTAJ TEŻ: Musiała zasłużyć na miłość rodziców, terapia uratowała jej życie. Tylko u nas Joanna Kurowska bez tabu Dodała też, że stanąć na nogi pomógł jej synek. To on powiedział, że nie chce widzieć już więcej łez. „Powiedział, że chce, żeby było normalnie. I ja mówię: acha, ma być normalnie, okej. Zatem robię wszystko, żeby było normalnie”. Więc w jednym momencie sama siebie na to ukierunkowałam, żeby zbudować wokół niego ten normalny świat. Najbardziej normalny, jaki mógł być w tych okolicznościach. Jestem zadaniowa, tak to potraktowałam”. Grażyna Wolszczak została też zapytana w „Bez Tabu” o to, czy temat kolejnej miłości przyszedł do niej sam… „Nie myślałam o kolejnym partnerze; myślałam, jak ogarnąć to takie podstawowe życie. Ale też nigdy nie przeszło mi przez myśl, że już mi się nic dobrego w życiu nie trafi. Że moje życie się skończyło, że nic dobrego nie spotka. Nie. Ale co ciekawe, tak naprawdę to moje dziecko mi znalazło wtedy chłopaka. On zaczął się wyraźnie kręcić koło jednego mojego kolegi i ja mówię: „acha, po prostu dziecko bez ojca szuka męskiego wsparcia. Potraktowałam to jako syndrom sieroctwa. A to był faktycznie fajny mężczyzna”, powiedziała VIVIE.pl i dodała, że nie chodzi o jej obecnego partnera Cezarego Harasimowicza. „To nie on, to jeszcze wcześniej. To był taki krótki związek, ale rzeczywiście to mi bardzo pomogło wyjść w tamtej sytuacji, w jakąś relację wejść romantyczną”, usłyszeliśmy. Cała rozmowa już na górze strony lub na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website