Zamek, który wybrał jego? Maciej Musiałowski kupił go po jednej radzie Magdy Umer
Ta decyzja zmieniła wszystko. Maciej Musiałowski został właścicielem zamku, zanim skończył 30 lat. Co go do tego popchnęło? Jak mówi – jedno zdanie Magdy Umer, które usłyszał we Wrocławiu...
Aż pięć tysięcy metrów kwadratowych ma Zamek w Domanicach i należące do niego ogrody. I to właśnie ich właścicielem od ponad roku jest Maciej Musiałowski. Aktor zakupił posiadłość jeszcze przed 30. rokiem życia. O niezwykłych kulisach nabycia rezydencji i o przełomowej dla niego radzie Magdy Umer opowiedział w cyklu „Życie od nowa”. Wysłuchała Joanna Przetakiewicz. [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ-u 11.12.2024 r.] Jak kupić zamek? Historia Macieja Musiałowskiego Latem tego roku odwiedziliśmy z kamerą Macieja Musiałowskiego w Domanicach. To właśnie na Dolnym Śląsku artysta wyremontował komnaty, który dziś są jego domem. To także tam organizowanych jest wiele wydarzeń kulturalnych i warsztatów, które ożywiają kalendarz lokalnych imprez. Z kolei teraz aktor opowiedział Joannie Przetakiewicz, skąd pomysł na zakup tak dużej i niecodziennej nieruchomości. OBEJRZYJ: Tak wygląda zamek Maćka Musiałowskiego od środka. Byliśmy w nim z naszą kamerą „Marzenia mają to do siebie, że najtrudniej jest podjąć ten pierwszy krok. Później – o ile pragnienie jest szczere i prawdziwe – wszystko się ułoży. Miałem taki przywilej, że dorastałem w domu, w którym piękno było na piedestale. To wtedy zaplanowałem sobie, że przed trzydziestką w moim życiu pojawi się dom. Dom, dzięki któremu reszta planu, który sobie użyłem na następnych 10 lat, mogła się spełnić. Gdy już przyjechałem pod zamek pierwszy raz, poczułem się tak, jakby on wybrał mnie, a ja jego. Poza tym zdecydowałem się na to marzenie, bo z tego, co mi wiadomo, żyje się tylko raz”, opowiadał Maciej Musiałowski w cyklu VIVY.pl „Życie od nowa”. Jaka była droga od pierwszego pomysłu w głowie do jego realizacji? Okazuje się, że pomogła myśl Magdy Umer. „Pamiętam, że pierwsze kroki w tym temacie stawiałem, gdy mieszkałem przez rok w Paryżu. Przeglądałem wtedy sobie na różnych platformach ogłoszenia o nieruchomościach. Tę w Domanicach zapisałem w osobnej zakładce – wiem, że miała brzydkie zdjęcia i nawet miałem ją w końcu usunąć, ale została tam ze względu na bliskość Wrocławia. A właśnie we Wrocławiu jakiś czas później miałem zagrać koncert z Magdą Umer. […] Jak skończyliśmy, to poszedłem do Pani Magdy do garderoby. Usiadłem, założyłem jej okulary. A ponieważ byłem bardzo chory, to powiedziałem: „Boże jutro jeszcze kolejne te koncerty”. I Magda na to „Maciuś a co ty lubisz?”. Ja na to, że konie i zamki. I ona odpowiedziała „no to jedź, pojedź na koniu, zamki sobie zwiedź, jest ich pełno na Dolnym Śląsku”, opowiedział nam przed kamerą Maciej Musiałowski, który jak usłyszał, tak zrobił. W tej samej rozmowie ulubieniec widzów dodał, że gdy dojechał do Domanic, przeraziła go wielkość posiadłości – o tak dużej nawet nie myślał. Coś jednak sprawiło, że decyzji o zakupie nie odłożył na później. „To była decyzja w trybie natychmiastowym. Miłość od pierwszego wejrzenia. Potem każdy następny etap tego dnia się stawał jeszcze bardziej magiczny. Chociażby to, że sąsiedzi okazali się wspaniali”, słyszymy w cyklu „Życie od nowa”. Więcej usłyszysz włączając całą rozmowę prowadzoną przez Joannę Przetakiewicz. Zachęcamy i polecamy! View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Odkąd stracił syna, ta myśl wraca do niego wielokrotnie. Leszek Miller o tym, czego nie był w stanie dać swojemu dziecku
Mariola Bojarska-Ferenc, redakcja VIVA.pl
Strata dziecka to jedna z największych tragedii, jaka może się przydarzyć. Kilka lat po odejściu dziecka premier Leszek Miller wrócił do rozmyślań na temat ojcostwa i tego, co jego zdaniem, jest po śmierci.
Był sierpień 2018 roku, gdy Leszek Miller Junior odebrał sobie życie. Dla jego bliskich to niewyobrażalna tragedia, po której smutek będą czuć jeszcze wiele lat. Dla ojca zmarłego – premiera Leszka Millera – to także powód do pewnych refleksji, którymi podzielił się z Mariolą Bojarską w Bez Tabu – podcaście realizowanym dla VIVA.pl. Leszek Miller o braku czasu dla syna i tym, co jest po śmierci Gdy polityk zasiadł w naszym studiu, prowadząca zapytała go o ojcostwo. Okazuje się, że po stracie syna wiele razy rozmyślał nad tym, czy jako tata dał z siebie wystarczająco. „To jest problem, o który ja myślę wielokrotnie. To do mnie wraca. Czasami sobie zadaje pytanie, czy warto było tak głęboko tkwić w polityce. Bo to, czego ja nie mogłem dać swojemu synowi, to czas. A dzieci potrzebują czasu rodziców. Czasami to nawet chodzi o jakieś drobiazgi. Chwila rozmowy, jakiś mały spacer, już nie mówiąc o jakichś dłuższych wyjazdach”, mówi VIVIE.pl Leszek Miller. Czy jego syn upominał się o wspomniany wspólny czas? „On uważał, że ja tak ciężko pracuję, że nie chciałby mi przeszkadzać. Ale po pewnych spojrzeniach, gestach i tak dalej, mogłem się zorientować, że on tego wymaga. A po drugie, trzeba zachować ogromną cierpliwość do dzieci, bo potem żałuje się każdego niepotrzebnego gestu, czy każdego niepotrzebnego słowa. Więc, wie Pani, ja nie zamierzałem być politykiem, ja chciałem budować sieci przesyłowe, elektrownie, turbiny, to mnie bardzo interesowało. No i zawsze oczywiście jest to pytanie, co byłoby lepsze dla mnie, dla mojej żony, dla mojego syna? Trudno powiedzieć”, podsumował. POSŁUCHAJ TEŻ: 22 lata temu mógł stracić życie, wydarzył się cud. Leszek Miller wrócił wspomnieniami do wypadku helikoptera. Mówi o opiece św. Barbary W „Bez Tabu” wrócił też do wątki swojej wiary, a raczej jej braku. „Wychowywałem w bardzo religijnej rodzinie. Wszyscy moi krewni byli wierzący, ale bez fanatyzmu. Natomiast dla nich Kościół, ksiądz, życie duchowe było bardzo ważne. I ja w tym wszystkim oczywiście się wychowywałem, chłonąłem tą atmosferę. Ale potem pomału odchodziłem od wiary i od Kościoła. Także dzisiaj jestem człowiekiem niewierzącym, ale nie mam jakiegoś instynktu nienawistnego w stosunku do religii czy do wiernych”, opowiadał Leszek Miller i odpowiedział na pytanie: w co wierzy, że jest po śmierci. „W takich sytuacjach, które mnie spotkały, kiedy Leszek umarł, myślałem sobie: no ciekawe, czy tam coś jest po drugiej stronie, czy nie ma. Jak się kiedyś znajdę w jego sytuacji, to się przekonam, ale już nie będę mógł pani powiedzieć”, zakończył. Cała rozmowa już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
22 lata temu mógł stracić życie, wydarzył się cud. Leszek Miller wrócił wspomnieniami do wypadku helikoptera. Mówi o opiece św. Barbary
Leszek Miller w poruszającej rozmowie w Bez Tabu. Tylko u nas mówi, co dokładnie stało się 22 lata temu, gdy rządowy samolot z nim na pokładzie, rozbił się przed lotniskiem Okęcie.
Był czwarty grudnia 2003 roku, gdy rządowy śmigłowiec rozbił się niedaleko Piaseczna. Wśród 15 osób na pokładzie był ówczesny premier Leszek Miller, który wracał z Lubina z obchodów Barbórki. Zdarzenie wyglądało na niebezpieczne, ale na szczęście nikt nie zginął. Politykowi mówiono, że może zawdzięczać drugie życie opiece świętej Barbary. Leszek Miller o cudzie. Przeżył wypadek helikoptera O tym zdarzeniu 22 lata temu mówiła cała Polska. Dziś Leszek Miller wraca do niego podczas spotkania z Mariolą Bojarską-Ferenc w podcaście „Bez Tabu” tworzonym dla portalu VIVA.pl. Jak zapamiętał tę chwilę? „Ja w tym momencie krytycznym spałem. Miałem wtedy taki okres, że spałem, gdzie tylko mogłem, ponieważ ciągle było za mało i tak nauczyłem się spać wszędzie. Więc obudziłem się w ostatniej chwili. Wtedy, kiedy właśnie pilot zaczął krzyczeć, żebyśmy zapinali pasy. Oczywiście nie zdążyłem tego zrobić”, usłyszeliśmy w rozmowie wideo. „Jak ten helikopter się rozbił, to wszyscy straciliśmy na krótko przytomność, ale po jej odzyskaniu pierwsza myśl była taka: to się za chwilę wszystko zapali, a my spłoniemy żywcem. Wprawdzie nie zabiliśmy się, ale spłoniemy żywcem”, opowiada nam Leszek Miller. „Na każdym filmie, jaki widziałem, kiedy helikopter się rozbijał, to zawsze się palił, prawda? No ale sekundy mijały, on się nie zapalał. Jeden z oficerów BOR-u, najmniej poszkodowany, wyciągnął mnie i położył na mchu i pobiegł ratować następnych. I wówczas miałem drugą myśl. Strasznie mnie kręgosłup bolał, nie mogłem się poruszyć, więc pomyślałem, że całe życie spędzę na wózku inwalidzkim. Nie mogłem wstać. To był straszny ból”, dodawał polityk. Na szczęście leżąc w lesie, przypomniał sobie pewne ćwiczenie, którym sprawdził, w jak dużych jest opałach. „Skojarzyłem sobie, że kiedyś czytałem na ten temat, że jeżeli się nie wie, co tak naprawdę się stało, to trzeba poruszyć palcami rąk i palcami nóg. Nieśmiało poruszyłem palcami jednej ręki, drugiej ręki, potem palcami jednej nogi, drugiej nogi i poczułem ogromną ulgę, bo to znaczyło, że nie mam przerwanego rdzenia kręgowego”, mówi Leszek Miller w Bez Tabu. Dziś wiemy, że przez rozbicie śmigłowca ówczesny premier doznał złamania dwóch kręgów piersiowych. Tylko w VIVIE!: Na torze jest mistrzem, w domu — najlepszym tatą. Tylko w VIVIE! Bartosz Zmarzlik wyznaje, jak odnajduje balans między sportem a ojcostwem Polityk dodał, że na pewno nie miał w sobie uczucia, że całe życie przelatuje mu przed oczami. Myślał przytomnie i działał. Ale wiele osób mówiło mu potem, że przeżył dzięki cudowi. Bo miała opiekować się nim Święta. „Uzmysłowiono mi potem, że kiedy podczas Barbórki żegnali mnie górnicy, to wręczyli mi taką dużą i ciężką figurę świętej Barbary. I ta figura leżała na półce nad moją głową. Więc jedni mówili: „no to oczywiste, dlaczego żeście ocaleli, prawda? Mieliście świętą Barbarę na pokładzie”. Ale drudzy opowiadali o tym od innej strony. Słyszałem: „Wiesz Leszek, nie zabiłeś się w helikopterze, ale gdyby ten posążek spadł na twoją głowę, to by cię po prostu zabił. I tak miałeś szczęście”, opowiada VIVIE.pl pan Leszek. Całą rozmowę znajdziecie na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Ewa Chodakowska podsumowała swój ostatni rok. Mówi o gorzkich lekcjach i rozczarowaniu ludźmi. Co się stało?
2025 rok to dla Ewy Chodakowskiej rok oczyszczenia. Co to znaczy? Za trenerką kilka ważnych, ale trudnych decyzji. Niektórzy są nam dani na jakiś czas...
Ewa Chodakowska nie zatrzymuje się i w ostatnim roku kontynuowała wiele działań, z których jest znana od lat. Trenowała wspólnie z tysiącami osób, produkowała zdrowe batony i przekąski, prowadziła swój własny catering i organizowała obozy z metamorfozami. Trenerka poszła też o krok dalej i zachęcić kobiety do badań. Niestety wokół tego tematu pakietów wspierających diagnostykę endometriozy narosło wiele kontrowersji i gwiazda zerwała współpracę z jednym z laboratoriów medycznych. Dziś, gdy ogólnie podsumowuje swoich ostatnich 12 miesięcy, mówi o konkretnych wnioskach. Ewa Chodakowska: „2025 zweryfikował ludzi wokół mnie” Podczas gali VIVA! People Power, poprosiliśmy Ewę Chodakowską o szybkie podsumowanie tego, jak widzi swój 2025 rok. Emocji nie brakowało, ale dla trenerki jedna stała się najbardziej zapamiętywalną. „Muszę przyznać, że to był rok takiego oczyszczenia. Ten rok zweryfikował ludzi wokół mnie, ich kręgosłupy moralne, wartości, które wyznają”, mówi nam przed kamerą VIVY.pl. „To był też czasu kilku gorzkich lekcji i takiego przekonania, że oczywiście daje wszystkim przestrzeń na to, żeby podejść bliżej i porozmawiać i stworzyć piękne rzeczy razem, ale z tym moim zaufaniem, które każdemu daję, muszę troszeczkę przystopować. Biznes rządzi się innymi prawami, muszę tutaj być w nim dużo bardziej ostrożna. To jest dla mnie konkretna lekcja, konkretna refleksja, no ale dzięki temu jestem dzisiaj dojrzalsza, bardziej świadoma i na pewno mądrzejsza o kilka błędów” dodaje. Nasz reporter przyznał, że niektórzy są nam dani na jakiś czas; a dodatkowo, gdy ma się miękkie serce, trzeba ponosić tego konsekwencje. „Oj, tak, twardy tyłek musi być, Natomiast próbuję to też bardzo konsekwentnie równoważyć w swoim życiu”, opowiada nam Ewa Chodakowska. Czytaj też: Mama walczyła o życie, ona uczyła się dorosłości. Mariola Bojarska-Ferenc tylko w VIVIE! o tym, jak zawalił się jej dziecięcy świat Trenerkę zapytaliśmy też o to, co się udało; o spełnione marzenia. Po tym pytaniu gwiazda wspomniała o rodzinie, która dodawała jej otuchy, gdy sama nie miała sił. „Ja mam zawsze te same marzenia, czyli czas spędzony wspólnie z rodziną i to zdołaliśmy zrobić. Całe wakacje były wspólne, więc piękny czas za nami. To też było takie mocno kojące i niezbędne w okresie, kiedy potrzebowałam wsparcia. Świadomość, że można liczyć na swoich bliskich, jest dla mnie absolutnie największą siłą”, mówi VIVIE.pl Ewa i podkreśla, że zaczyna od czystej kartki: „Wchodzę w rok 2026 z takim przekonaniem, że otaczam się osobami, ludźmi, z którymi mam wiele wspólnych mianowników i z nimi chcę ten rok przeżyć”, podkreśla. Więcej rozmów z VIVA! People Power już na naszym kanale YouTube. View oEmbed on the source website
Bagi z programem w Polsacie? Edward Miszczak zaprosił zwycięzcę "Tańca z gwiazdami" na tajemnicze spotkanie. Wyciekły jego kulisy
Pochodzi ze świata internetu i wszystko wskazuje na to, że będzie nową gwiazdą telewizji. Czy BAGI czuje gotowość, by w przyszłym roku podbić Polsat? Jest już po pierwszych negocjachach...
Po wygraniu w Tańcu z gwiazdami Mikołaj „Bagi” Bagiński wyjawił, że w trybie pilnym został zaproszony na spotkanie do dyrektora programowego Polsatu Edwarda Miszczaka. Dziś wiemy, że faktycznie miało ono miejsce i jest duży cień szansy, że influencer zrobi kolejny projekt z telewizją. Co nam zdradził? Bagi o spotkaniu z Edwardem Miszczakiem. Dostanie swój program? Podczas gali VIVA! People Power Mikołaj „Bagi” Bagiński otrzymał statuetkę w kategorii Wizjoner Roku. Chwilę po ogłoszeniu werdyktu, mieliśmy okazję z nim porozmawiać. Influencer podziękował wszystkim za głosy i odpowiedział na pytanie, jak przebiegło jego spotkanie z dyrektorem Polsatu. Czy to prawda, że będzie miał tam własny program? „Jeśli chodzi o konkrety, to wydaje mi się, że to, co się dzieje na takich spotkaniach, to musi zostać na tych spotkaniach. Natomiast, tak jak powiedziałem też w swojej przemowie dziś, myślę, że połączenie internetu i telewizji jest czymś, co chciałbym, żeby przyświecało mi w przyszłym roku. Fajnie by było, jeżeli wydarzyłyby się jakieś projekty”, mówi VIVIE.pl Bagi i dodaje, że od Tańca z gwiazdami otrzymuje masę podobnych ofert. „I nie mówię o tym, żeby teraz wyskakiwać z lodówki i brać wszystko, co jest mi proponowane. Jestem wdzięczny, że każdy chce ze mną współpracować; jestem wdzięczny, że osoby, które nie rozumieją cały czas internetu, przekonały się do mnie. Myślę nad różnymi propozycjami i chcę wejść w te, które czuję na 100 procent. Mam na tyle dużo swoich już rzeczy internetowych, w które angażuję się na co dzień, że nie chcę teraz szukać na siłę wszystkiego”, opowiada nam. A czy myśląc o nowym roku, czuje w sobie gotowość, by zaistnieć w Polsacie z projektem, który odpowiadałby jego wizji? „Czuję, że chcę robić rzeczy, które mnie po prostu jarają i chcę fajnie przeżywać swoje życie. Jeżeli dostanę propozycję wzięcia udziału w czymś bądź poprowadzenia czegoś, albo nawet stworzenia czegoś nowego, co czuję, że da mi nową, fajną przygodę życiową, to na pewno się w to zaangażuję. Jeżeli to jest twoim głównym celem w życiu i w ogóle takim celem robienia dużych rzeczy karierowo, to potem te wszystkie rzeczy, o które każdy walczy, czyli pieniądze i sława, to już są tylko jakąś taką wypadkową tego wszystkiego”, powiedział w rozmowie z Rafałem Kowalskim z VIVY.pl. Cały wywiad znajdziecie na górze strony i na YouTubie. View oEmbed on the source website
W ten sposób możesz pomóc swojej tarczycy. Lekarz holista wskazał 3 główne zaniedbania Polaków
Tarczyca to jedno z tych miejsc w naszym organizmie, o które warto dbać szczególnie. Jak? Wyjaśnia dr Tadeusz Oleszczuk.
Niedoczynność tarczycy, nadczynność, Hashimoto – te zdrowotne odchylenia od normy są coraz bardziej powszechne. I choć przyczyną części z nich są geny, to jest kilka rzeczy, na które mamy wpływ i którymi możemy pomóc naszym organizmom. O wszystkim opowiedział lekarz holista Tadeusz Oleszczuk w rozmowie „Bez Tabu” z Mariolą Bojarską-Ferenc. Jak dbać o tarczycę? Najważniejsze zasady, wywiad z lekarzem Podczas najnowszego odcinka Bez Tabu doktorowi Tadeuszowi Oleszczukowi pozwolono się rozwinąć na temat tarczycy. Czym ona właściwie jest? „Tarczyca jest dyrygentem hormonów w naszym organizmie. A nuty do partytury dostarczają jelita. Krótko mówiąc, jeśli mamy nieprawidłową mikrobiotę w jelitach, to układ immunologiczny źle działa i to będzie atakowało naszą tarczycę”, słyszymy w rozmowie z VIVĄ.pl. Lekarz wspomniał też o kilku rzeczach, które na co dzień często zaniedbujemy, co na pewno nie pomaga naszej tarczycy. „Tych czynników wywołujących problemy z tarczycą jest kilka i dlatego do każdego pacjenta podchodzimy inaczej. Na pewno warto zbadać poziom selenu i jodu. Jod w dobowej zbiórce moczu powinien być poziom powyżej 100, bo jeśli mamy tego jodu wystarczającą ilość, to tarczyca ma materiał na to, żeby mogła normalnie pracować. Tylko żeby ten jod się wchłaniał, to potrzebny jest selen, cynk, żelazo, witamina D3, czyli więcej tych markerów, które są konieczne, żeby tarcza zapracowywała prawidłowo”, wspomniał dr Oleszczuk i dodał jeszcze gdzie znaleźć wspomniane selen i jod. „Selen znajduje się w owocach morza, krewetkach, ostrygach. Zaś jod w śledziach”, wyliczył lekarz i wskazał dodatkowo, że powinniśmy również dbać o odpowiednią dawkę błonnika w diecie. Przede wszystkim jednak każdy powinien być pod opieką lekarza i zgodnie z jego zaleceniami dobierać pod siebie suplementację czy odpowiednią dietę. CZYTAJ TEŻ: Majka Jeżowska o problemach zdrowotnych: „Mój organizm zachorował z miłości”. Po śmierci mamy usłyszała kolejną diagnozę Druga ważna sprawa to sen. „Rytmy organizmu są bardzo ważne, bo one obniżają poziom kortyzolu, stresu. Nasze ciało kocha rytmy. […] To jest niezmiernie ważne, żebyśmy rano zobaczyli słońce, a nie niebieskie światło smartfona”, słyszymy w podcaście Bez Tabu. Trzecia wskazówka to dbanie o niski poziom stresu. Ale jak to robić w dzisiejszym świecie? „ja na przykład na weekend włączam w telefonie tryb samolotowy. Chronię siebie, bo ja muszę żyć zgodnie ze sobą, a nie tak jak inni. Większość ludzi dba o siebie za późno, dopiero dochodzi do ściany. Ja też musiałem dojść do ściany, żeby to zmienić”, stwierdził dr Tadeusz Oleszczuk przed kamerą VIVY.pl. Cała rozmowa na temat zdrowia tarczycy już na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Wielki sukces Patrici Kazadi! Przyjaciel Adele zaprosił ją do współpracy. Polka oczarowała amerykańską publiczność
Czasem ludzie, którzy kiedyś stanęli na naszej drodze, wracają na nią po kilku latach i rodzi się z tego coś dobrego. Przekonała się o tym Patricia Kazadi. Czy zaśpiewa kiedyś z Adele?
Nie mówiła o tym zbyt wiele razy głośno, ale jej plany muzyczne wciąż są gorące i wielorakie. Patricia Kazadi, którą spotkaliśmy na planie nowej edycji Must Be The Music, opowiedziała nam o niedawnym spotkaniu z gwiazdorem Ameryki – Ericem Worthamem – który zaprosił ją do współpracy. Koncert w pianistą Adele dał początek kolejnym planom Polki… Patricia Kazadi dała koncert z przyjacielem Adele! Wszystkie ostatnie koncerty Adele nie mogły obyć się bez obecności jej osobistego pianisty, z którym współpracuje od wielu lat. Po tym, jak piosenkarka i Eric Wortham zachowują się na scenie – m.in. cały czas sobie żartując – można wnieść, że łączy ich przyjacielska relacja. I to właśnie ten niezwykły muzyk zaprosił niedawno Patricię Kazadi do wspólnego występu! Jak do tego doszło? Zdradziła Rafałowi Kowalskiemu z VIVY.pl. „Z Erikiem poznaliśmy się wiele, wiele lat temu, kiedy byłam z projektem „Poland. Why Not?” w Stanach i kiedy z producentem muzycznym Jim Beanzem robiłam swój pierwszy singiel. I Eric był wtedy jego co-producentem, pianistą. On wtedy dopiero stawiał swoje pierwsze kroki. Później nie mieliśmy kontaktu, a on przez te lata stał się jednym z najpopularniejszych, najlepszych pianistów na świecie, w tym pianistą Adele. I kiedy zobaczył na Instagramie, że jestem w Los Angeles, odezwał się do mnie”, słyszymy. Muzyk napisał do Patrici Kazadi tak: „Hej, nie wyobrażasz sobie, ale gram koncert w klubie jazzowym w Los Angeles. Może miałabyś ochotę zaśpiewać? Zawsze chciałem z tobą współpracować, nigdy nie było ku temu okazji. Spróbujmy”, podyktowała nam ulubienica publiczności i dodała, że jeszcze kilka lat temu bałaby się, nie będąc przygotowaną skorzystać z tej szansy. Dziś jednak wie, że warto z takich okazji korzystać, więc spontanicznie się zgodziła. CZYTAJ TEŻ: Publiczność zamarła, jurorzy wstrzymali oddech, a Patricia Kazadi nie mogła ukryć łez „Pobiegłam do centrum handlowego, znalazłam jakąś kiecę, którą potem zwróciłam (śmiech). Potrzebowałam ją tylko na ten występ i była bardzo droga. Ale wiesz, nie często występuje się z pianistą Adele w najbardziej znanym klubie jazzowym w LA. No więc byłam straszliwie zestresowana, przerażona, ale uznałam, że muszę spełniać swoje marzenia. I wyszłam na tę scenę po jednym kolorowym napoju kolorowym - to dodało mi trochę animuszu. A na koniec okazało się, że publiczność pięknie nas przyjęła”, mówi Patricia VIVIE.pl. Polce udało się nawet zaśpiewać piosenkę w naszym języku. „Nie chcieli, żebyśmy już kończyli, więc uznałam, że zaśpiewam jeszcze jeden utwór i zaśpiewałam „Na deszczowe dni”, czyli polski utwór po polsku. I okazało się, że to było tym przełomowym momentem, bo publiczność przyjęła fajnie covery i tak dalej, ale jak usłyszeli emocjonalną, polską balladę, to cały klub po prostu ucichł i było magicznie”, zaznacza gwiazda Polsatu. „Przez trzy dni jeszcze chodziłam taka wiesz na haju, że to było wyjątkowe i magiczne i myślałam, że to przejdzie przez echa, a okazało się, że poszły za tym kolejne rzeczy i niedługo będę mogła powiedzieć więcej”, dodała. Gratulujemy! View oEmbed on the source website
Majka Jeżowska o problemach zdrowotnych: „Mój organizm zachorował z miłości”. Po śmierci mamy usłyszała kolejną diagnozę
Majka Jeżowska bez tabu. O chorobie, z którą żyje do dziś. I o tym, że można nabawić się pewnych dolegliwości z... miłości.
Majka Jeżowska – na scenie kobieta petarda. W życiu prywatnym – także. Choć nie ukrywa, że ma za sobą różne perypetie zdrowotne. Jak sobie z nimi radziła? I dlaczego uważa, że można zachorować z nadmiaru emocji? Majka Jeżowska o problemach z tarczycą W najnowszym Bez Tabu wokalista opowiedziała o swojej drodze po zdrowie. Ta nie była łatwa i zaczęła się od… romansu. „Najpierw miałam nadczynność tarczycy, schudłam 15 kilo, trzęsły mi się ręce. Myślałam, że z miłości, bo akurat się zakochałam w Darku (przyp. red. partner, z którym wokalistka była ponad 20 lat). Bo zachorowanie „na tarczycę” spowodowane jest silnymi przeżyciami, wstrząsami, emocjami. Jak trafiłam do profesora pierwszy raz nad czynnością, to on mi się zapytał, czy mi ktoś zmarł niedawno i czy przeżyłam jakiś wypadek straszny, jakąś katastrofę. Ja powiedziałam, nie, ja tylko się zakochałam. To było to”, wspomniała VIVIE.pl artystka i dodała szczegół, który potwierdza, że było w niej sporo emocji. „I to było troszkę zakazane, bo oboje byliśmy wtedy w związkach. Ta miłość była tak silna, ta namiętność też, że trzeba było niestety dużo zadać również innym osobom bólu. I ja o tym wszystkim wiedziałam, i mój organizm to wiedział. I tak się bronił przed tym, że zachorował mój organizm z miłości. Naprawdę, dlatego zaczęłam przyjmować leki na nadczynność, która przeszła w niedoczynność”, opowiedziała gwiazda Marioli Bojarskiej-Ferenc. „I całe lata 90. Ja, jak patrzycie na moje zdjęcia, czy widzicie jakieś moje występy w telewizji, ja byłam opuchniętą, takim opuchniętym balonikiem. Ja wcale dużo nie jadłam, ja się bardzo dużo ruszałam. Niedoczynność tarczycy powodowała, że ja byłam opuchnięta non stop”, dodała Majka Jeżowska. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Była mamą siedmioletniego chłopca, gdy zawalił się jej cały świat. Tak Grażyna Wolszczak pozbierała się po stracie męża: „Musiałam żyć dalej” Niedługo później nastąpiła inna diagnoza. „A potem po śmierci mamy zaczęłam mieć dygotanie w środku, bardzo mocne. Mówię, no tak, serce. Poszłam do kardiologa i potem poszłam do endokrynologa. I się okazało, że mam Hashimoto. I jak tylko zaczęłam przyjmować leki, to kołatanie serca ustąpiło”, słyszymy. Jak dziś wokalistka radzi sobie z chorobą? Posłuchaj całego odcinka i dowiedz się. View oEmbed on the source website
Majka Jeżowska szczerze o zabiegach wyprostowania nosa i podniesienia powiek: „Żadne kremy nie ujmą Ci 20 lat”
Piosenkarka uważa, że uciekanie od tematu operacji plastycznych to hipokryzja. Sama poprawiła między innymi nos i powieki. Wcześniej cierpiała przez lata. Po zbiegach zaś poczuła się w końcu piękna.
Choć medycyna estetyczna potrafi dziś wiele i coraz śmielej z niej korzystamy, wciąż nie wszyscy się do tego przyznają. „Wiele kobiet wstydzi się mówić, że coś sobie zrobiło”, zauważyła Mariola Bojarska-Ferenc w Bez Tabu. „To jest hipokryzja”, zauważyła jej gościni Majka Jeżowska i opowiedziała o poprawianiu swojej urody. Majka Jeżowska o podniesieniu powiek i korekcie nosa W najnowszym „Bez Tabu”, które znajdziecie na YouTubie VIVY.pl Majka Jeżowska opowiedziała o dwóch zabiegach, które pozwoliły jej na siebie inaczej spojrzeć. „Wyprostowałam sobie nos, teraz już mam ładniejszy. Ja o tym mówię dlatego, że to dla mnie było bardzo przełomowe wydarzenie. Ja się od tamtej pory poczułam piękna”, mówi nam szczerze i bez skrępowania. „To nie jest tak, że są jakieś cudne kremy czy lasery, które ujmą ci 10 czy 20 lat. Nie”, dodaje co więcej. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Doświadczała przemocy w związku; uciekła za ocean, by ratować siebie i syna. Majka Jeżowska bez tabu Jednak to druga operacja jeszcze mocniej dodała jej wiary w siebie. „Dla mnie najważniejszym zabiegiem było zrobienie powiek. Zresztą pamiętam, że ja Ciebie Mariolu też do tego namawiałam”, przypomniała sobie piosenkarka. „Wcześniej cierpiałam, bo tak trzeba powiedzieć, cierpiałam na syndrom zmęczonych powiek, który miał również mój tato. To powodowało, że na przykład jak byłam w trasie koncertowej i byłam bardzo zmęczona, to puchły mi górne i dolne powieki. Oczu prawie nie miałam. Miałam takie dwie parówy. Występowałam w okularach. Kupowałam duże ilości okularów, różnych kolorowych. Chodziłam w nich nawet do porannej telewizji. Potem też był taki moment, że kostkami lodu sobie masowałam oczy, ale to nic nie dawało. Nabawiłam się tylko przewlekłego zapalenia rogówki. To już była naprawdę poważna sprawa. Prawie wylądowałam w szpitalu”, słyszymy w „Bez tabu”. Ostatecznie pomógł chirurg. „Więc pomyślałam sobie, że muszę coś z tym zrobić, ale bardzo się tego bałam. Aż w końcu zrobiłam. I wiesz co, jakie było pierwsze uczucie, kiedy zobaczyłam, że mogę mieć normalne oczy: dlaczego ja tego wcześniej nie zrobiłam?”, podsumowała gwiazda. W dalszej części rozmowy wspomniała też wiele na temat uzębienia. Zapraszamy do posłuchania na YouTubie. View oEmbed on the source website
Jest 14 lat na scenie; z tym zmaga się na co dzień: „Pozwalam sobie na płacz”
Sukces na scenie muzycznej i praca w show-biznesie mają swoje jasne i ciemne strony. Jak Natalia Szroeder radzi sobie z tymi drugimi? Okazuje się, że przez lata artystka wypracowała na to sposób....
Od ponad dekady budowała swoją pozycję na rynku muzycznym. Dziś Natalia Szroeder wyprzedaje koncerty, ma tłumy fanów i jest jurorką w show Polsatu Must Be The Music. I to właśnie na planie 13. Edycji programu udało się nam porozmawiać z wokalistką. Zapytaliśmy o ciemne strony jej pracy. Natalia Szroeder o uwalnianiu emocji i radzeniu sobie z presją Każdy, kto osiągnie sukces, zna jego słodki i gorzki smak. Z jakimi emocjami wiąże się dla Natalii Szroeder jej praca? Te zmieniały się przez lata… „Gdy weszłam w ten świat, miałam 16 lat, więc bardzo młodo. Pierwsze trudności były więc zupełnie prozaiczne np. nieobecności w szkole. Potem trzeba było samodzielnie przygotować się do matury i ją zdać i tak dalej, i tak dalej”, opowiadała Rafałowi Kowalskiemu przed kamerą VIVY.pl. „Poza tym, ciężka była też pierwsza styczność z tym, że możesz być totalnie i bez żadnych konsekwencji oceniany, komentowany za wszystko. Ludzie przywłaszczają sobie do tego prawo. A odbieranie tego też jest trudne, zwłaszcza dla młodego człowieka, który jeszcze tej pewności siebie nie ma tak ugruntowanej. […] Do tego na pewno dużo wyrzeczeń, także prywatnych. Np. z wielu sytuacji rodzinnych musiałam rezygnować, po prostu mnie gdzieś nie było”, dodawała. Artystka podkreśla, że wszystko działo się po coś i dziś ma tego pełną świadomość. „Na szczęście wiedziałam, że taka jest kolej rzeczy i że to trzeba poświęcić wtedy, żeby móc teraz, już jako dorosły człowiek i też bardziej stabilny na tym rynku, bardziej o sobie decydować. Kiedy chcę być w domu, a kiedy pracować”, podkreślała w rozmowie z VIVĄ.pl i wskazywała, że np. tegorocznego Sylwestra nie spędzi na scenie. CZYTAJ TEŻ: Gdy się poznali, paparazzi nie dawali im spokoju. 17 lat później tak Rafał Olbrychski z partnerką mówią o swojej miłości Jest jednak jeszcze jeden temat, z którym artysta zmaga się niemal cały czas. Znalezienie sposoby, by sobie z tym poradzić był procesem. „No i na koniec presja, bo ta jest duża i zawsze ciąży na osobach, które są obserwowane na każdym kroku. Ciężko jest to nawet opisać słowami. Jak ja sobie z tym radzę? Po prostu pozwalam na to, żeby to odreagowywać. Bardzo często mam tak, choćby ostatnio, że naprawdę przez miesiąc bywałam w domu tylko po 3-4 godziny w nocy. I najczęściej jesteś jedyną nieśpiącą wtedy osobą w domu, bo to już jest noc, a Tobie jest ciężko od razu zasnąć. Musisz odreagować, więc ja bardzo często przez np. 40 minut potrzebuję się po prostu wypłakać”, mówi VIVIE.pl Natalia Szroeder. „Nawet nie do końca wiem, skąd ten płacz jest, bo nic złego mnie nie spotkało, ale taki jest właśnie poziom emocji i presji, która się gromadzi przez dłuższy czas i musi znaleźć ujście. Więc ja sobie pozwalam na to, żeby się wypłakać, wykrzyczeć czy powkurzać czasami bez powodu. Choć tylko wydaje się, że to jest bez powodu, a to ma jakiś swój powód gdzieś głębiej. I ja wtedy wracam do równowagi”, tłumaczy nam. Całą rozmowę znajdziesz na górze strony i na YouTubie VIVY.pl. A nowe odcinki Must Be The Music już od wiosny w Polsacie. View oEmbed on the source website
„Dorastałam w świecie ciszy” – poruszająca spowiedź Olgi Bończyk o traumach z dzieciństwa, utracie bliskich i sile, która rodzi się z bólu
W najnowszym odcinku programu Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z Olgą Bończyk – aktorką, wokalistką, kobietą, która od lat zachwyca talentem, ale tym razem pokazuje swoją najbardziej kruchą, prawdziwą stronę. To rozmowa o ciszy, dzieciństwie, które uczyło empatii i odwagi, o bólu, który z czasem stał się siłą.
Dzieciństwo w świecie ciszy Olga Bończyk dorastała w domu, w którym dźwięk miał zupełnie inne znaczenie niż dla większości z nas. Jej rodzice byli niesłyszący, a dla niej – jako dziecka – to była codzienność, coś naturalnego. Dopiero świat na zewnątrz uświadomił jej, że ludzie postrzegają to jako „inne”. Zderzenie z uprzedzeniami, stereotypami i brakiem akceptacji sprawiło, że od najmłodszych lat musiała budować w sobie odporność. „Wychowywanie się w rodzinie, w której jest tyle deficytów, na przykład właśnie jak niepełnosprawność rodziców, to bardzo wiele rzeczy determinuje. I teraz mówię to z całą odpowiedzialnością i ogromną powagą, ponieważ ja jestem dzieckiem CODA (Children of Deaf Adults), czyli dzieci osób dorosłych niesłyszących. Dzieci wychowujące się w takich domach mają odwróconą charakterystykę odpowiedzialności za drugiego”. – przyznaje Olga w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc. Miłość, opieka i odwrócone role W nowym odcinku mowa jest także o zjawisku, które psychologowie nazywają parentyfikacją – kiedy dziecko staje się opiekunem swoich rodziców. W jej życiu to doświadczenie miało ogromne znaczenie. Od najmłodszych lat tłumaczyła świat rodzicom, była ich głosem i łącznikiem z rzeczywistością. Ta rola, choć ukształtowała jej odpowiedzialność, miała też swoją cenę – trudność w stawianiu granic i skłonność do nadopiekuńczości w dorosłych relacjach. To właśnie dlatego, jak przyznaje artystka, w związkach często dawała za dużo. Chciała ratować, rozumieć, wspierać – zapominając o sobie. Dziś wie, że to nie brak miłości, ale brak równowagi, sprawiał, że te relacje się rozpadały. Strata, która zostaje na zawsze Nie ma w tej rozmowie udawania ani ucieczki od trudnych emocji. Olga Bończyk opowiada o odejściu rodziców i przyjaciół, o żałobie, która nigdy nie mija, ale z czasem zmienia barwy. Była przy swoich bliskich do końca – trzymała ich za rękę w ostatnich chwilach. To doświadczenie, jak mówi, zostawia w człowieku ślad na zawsze. Śmierć matki, gdy miała zaledwie osiemnaście lat, była momentem granicznym. Potem przyszła choroba ojca, a później odejście przyjaciół i partnera – każde z tych wydarzeń uczyło ją pokory wobec życia. Świadoma decyzja – życie bez dzieci W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc Olga szczerze mówi o swojej decyzji, by nie mieć dzieci. To nie był przypadek ani brak możliwości – to świadomy wybór. Po latach opieki nad innymi, postanowiła zadbać o siebie. Uważa, że to uczciwe wobec samej siebie i wobec świata – nie ulegać presji społecznej, która każdej kobiecie przypisuje jedną rolę. To wyznanie poruszyło widzów, ale też dodało odwagi wielu kobietom, które czują podobnie, lecz boją się o tym mówić. Dziś Olga Bończyk uczy się zatrzymywać. Pozwala sobie na odpoczynek, na samotność, która już nie boli, ale koi. Po latach pracy, presji i oczekiwań, świadomie wybiera ciszę – tę samą, która towarzyszyła jej od urodzenia, ale dziś ma zupełnie inny dźwięk. Druga część programu: Katarzyna Kucewicz o związkach W drugiej części odcinka Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z psycholożką i psychoterapeutką Katarzyną Kucewicz. To spotkanie, które stanowi dopełnienie wyznania aktorki. Psycholożka tłumaczy, jak nasze dzieciństwo wpływa na dorosłe relacje i dlaczego tak często powtarzamy te same schematy, które poznaliśmy w domu. Kucewicz podkreśla, że nie istnieje coś takiego jak „idealny związek”. Prawdziwa bliskość wymaga komunikacji, uważności i odwagi, by mówić o swoich potrzebach. Zwraca też uwagę na „czerwone flagi” – przemoc emocjonalną, milczenie, brak wsparcia czy zazdrość podszytą kontrolą – które często błędnie bierzemy za dowód miłości. To rozmowa, która nie tylko dotyka emocji, ale też daje narzędzia. Pomaga zrozumieć, że miłość zaczyna się od poznania samego siebie, a szczęśliwy związek nie jest bajką, lecz codzienną decyzją o szacunku i empatii. Ten odcinek Bez Tabu to spotkanie dwóch kobiet – jednej, która przeżyła i przeszła przez ból, oraz drugiej, która pomaga go zrozumieć. To opowieść o tym, że z ciszy może narodzić się muzyka, z cierpienia – siła, a z prawdy – spokój. View oEmbed on the source website
Grażyna Wolszczak wspomina dom rodzinny: „Niewiele mi można było, mama trzymała mnie na krótkiej smyczy”
Sama jest mamą i wie, jakich postaw i emocji potrzebuje dziecko, by czuło się szczęśliwe. W rozmowie z VIVA.pl Grażyna Wolszczak sięgnęła pamięcią do czasu swojego dorastania. Przyznała, że jej wychowanie przypadło na czas, gdy najmłodszych trzymano krótko. „Doskwierało mi to", słyszymy...
Mama – szkolna higienistka, tata – inżynier budowlany. Choć Grażyna Wolszczak rzadko mówi o swoim domu rodzinnym, dla „Bez Tabu” VIVY! zrobiła wyjątek. Przed Mariolą Bojarską-Ferenc zdradziła, jak zapamiętała swoje dzieciństwo. Dzieciństwo Grażyny Wolszczak. Była wychowywana twardą ręką W ostatnim odcinku cyklu „Bez Tabu” ulubienica widzów opowiedziała o tym, jakim dzieckiem była w oczach rodziców. Mama dmuchała i chuchała, by nic się jej nie stało. „Niewiele mi było można, to prawda. Mama trzymała mnie na krótkiej smyczy. To wynikało chyba z jakiegoś lęku, że jak mnie wypuści, to na pewno coś mi się stanie albo sama nie będę wiedzieć, co jest dla mnie dobre i zboczę na złą drogę. Trzeba więc powiedzieć, że mi to doskwierało”, przyznaje po latach Grażyna Wolszczak. Zaznacza też, że przez swój zawód, mama nie pozwalała jej na wiele. „Moja mama jako higienistka bardzo dobrze wiedziała, co jest zdrowe, co nie. I bardzo restrykcyjnie tego przestrzegała. Również wiedziała, co jest ładne i gustowne, a co nie. W związku z tym ubierała mnie nie tak, jak ja chcę. Ona uważała, że jest okej i to wystarczało. W związku z tym też nie wolno mi było nosić tych wszystkich krzyków mody”, padło przed kamerą VIVY.pl. Mariola Bojarska-Ferenc kontynuowała temat: „Był też tata. Czasami ponoć dostawałaś klapsa”, powiedziała. „To było jeszcze to wychowanie z karami cielesnymi. Tata – może z dwa razy w życiu od niego oberwałam, a mama? Widocznie sama była tak wychowywana, że jak coś zbroiłam, to klapsa trzeba było dostać. Ale nie czułam się zastraszona absolutnie”, podkreśliła dyrektorka warszawskiego Garnizonu Sztuki. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Była mamą siedmioletniego chłopca, gdy zawalił się jej cały świat. Tak Grażyna Wolszczak pozbierała się po stracie męża: „Musiałam żyć dalej” Co ciekawe, Grażyna Wolszczak nie była dziewczynką bardzo pewną siebie. Mówi nawet o tym, że nie lubiła na siebie patrzeć. Dlaczego? „Ja wyrosłam na wysoką, mam 1,71 i od razu się garbiłam, bo uważałam, że tak trzeba, żeby się troszeczkę obniżyć. Wtedy podobały mi się takie małe dziewczynki, bo myślałam sobie tak: boże, taką małą dziewczynką to każdy chłopak by się chciał zaopiekować i nosić na rękach. A kto mnie weźmie na ręce takiego kloca wielkiego?””, opowiada VIVIE.pl. Całość na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Była mamą siedmioletniego chłopca, gdy zawalił się jej cały świat. Tak Grażyna Wolszczak pozbierała się po stracie męża: „Musiałam żyć dalej”
Grażyna Wolszczak w rozmowie bez tabu z Mariolą Bojarską-Ferenc. O przełomowych momentach w jej życiu, roli szefowej, związkach, rodzicielstwie i długowieczności.
Marek Sikora – aktor, reżyser i choreograf. To za niego w latach 80. Wyszła Grażyna Wolszczak i do z nim doczekała się z syna. Niestety w 1996 roku artysta nagle zmarł po nagłym wylewie krwi do mózgu. Miał zaledwie 37 lat. Aktorka musiała ułożyć swoje życie od nowa, o czym opowiedziała Marioli Bojarskiej-Ferenc. Grażyna Wolszczak o przełomowym momencie w jej życiu. Strata męża, opieka nad synem Na takie informacje nikt nie jest przygotowany. Nie inaczej było z Grażyną Wolszczak, która w 1996 roku usłyszała, że jej mąż nie żyje. Miał zaledwie 37 lat. Została sama z dzieckiem. „To była dla nas coś niesamowitego. To był cios”, mówi VIVIE.pl. Jak to przełożyło się na jej ówczesne życie? „To jest przede wszystkim taki moment, kiedy traci się poczucie bezpieczeństwa. No bo kto bierze coś takiego pod uwagę? To jest tak, jakby ktoś wykopał Ci spod nóg podłogę i nie wiesz, co się dzieje w ogóle”, mówiła aktorka Marioli Bojarskiej-Ferenc w nowym formacie VIVY.pl Bez Tabu. CZYTAJ TEŻ: Musiała zasłużyć na miłość rodziców, terapia uratowała jej życie. Tylko u nas Joanna Kurowska bez tabu Dodała też, że stanąć na nogi pomógł jej synek. To on powiedział, że nie chce widzieć już więcej łez. „Powiedział, że chce, żeby było normalnie. I ja mówię: acha, ma być normalnie, okej. Zatem robię wszystko, żeby było normalnie”. Więc w jednym momencie sama siebie na to ukierunkowałam, żeby zbudować wokół niego ten normalny świat. Najbardziej normalny, jaki mógł być w tych okolicznościach. Jestem zadaniowa, tak to potraktowałam”. Grażyna Wolszczak została też zapytana w „Bez Tabu” o to, czy temat kolejnej miłości przyszedł do niej sam… „Nie myślałam o kolejnym partnerze; myślałam, jak ogarnąć to takie podstawowe życie. Ale też nigdy nie przeszło mi przez myśl, że już mi się nic dobrego w życiu nie trafi. Że moje życie się skończyło, że nic dobrego nie spotka. Nie. Ale co ciekawe, tak naprawdę to moje dziecko mi znalazło wtedy chłopaka. On zaczął się wyraźnie kręcić koło jednego mojego kolegi i ja mówię: „acha, po prostu dziecko bez ojca szuka męskiego wsparcia. Potraktowałam to jako syndrom sieroctwa. A to był faktycznie fajny mężczyzna”, powiedziała VIVIE.pl i dodała, że nie chodzi o jej obecnego partnera Cezarego Harasimowicza. „To nie on, to jeszcze wcześniej. To był taki krótki związek, ale rzeczywiście to mi bardzo pomogło wyjść w tamtej sytuacji, w jakąś relację wejść romantyczną”, usłyszeliśmy. Cała rozmowa już na górze strony lub na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Sylwia Chutnik o coming oucie: „Ludzie mi dziękowali. To absurdalne”. Wspomina też o syndromie oszustki
Sylwia Chutnik ma za sobą nie tylko coming out queerowy, ale też ten dotyczący depresji. W szczerym wywiadzie opowiada nam o obu tych momentach. Jedno zapamiętała najmocniej.
Jeśli jest w Polsce nazwisko, które powraca niemal w każdej rozmowie o współczesnej kobiecości, buncie społecznym i literackim eksperymencie, to Sylwia Chutnik. Pisarka, publicystka, kulturoznawczyni, feministka, działaczka społeczna, ale przede wszystkim kobieta, która od lat próbuje żyć na własnych zasadach, nie zgadzając się na żadne banalne kompromisy. Podczas ostatniej rozmowy poznaliśmy ją jeszcze lepiej. Sylwia Chutnik prywatnie: od małych kabin literackich do wielkich rozmów Sylwia Magdalena Chutnik urodziła się 12 lipca 1979 roku w Warszawie. Od najmłodszych lat wiedziała, że słowo ma moc. Jako nastolatka należała do Klubu Ludzi Artystycznie Niewyżytych (KLAN), miejsca, gdzie rozkwitało jej pisarskie zacięcie. Podczas studiów wciągnęła ją tematyka gender studies i analiza kultury, fascynacje, które później stały się fundamentem jej twórczości. Przełom przyszedł w 2008 roku wraz z debiutem powieści „Kieszonkowy atlas kobiet”, za którą otrzymała Paszport „Polityki”. To była książka, która otworzyła nowy rozdział w polskiej literaturze, pełna emocji, ironii i czułości wobec „kobiecego losu z ulicy”. Chutnik zderzyła codzienność z historią, prywatne z politycznym, indywidualne z klasowym i udowodniła, że „małe historie” też mają swoją wagę. Pisarstwo z pazurem Sylwia Chutnik pisze tak, jak żyje, z ryzykiem, pasją i bez taryfy ulgowej. Łączy literackość z publicystyką, reportaż z autobiografią, prowokację z wrażliwością. Jej książki są jak emocjonalne eksperymenty, które wymykają się definicjom. Interesują ją tematy niełatwe, feminizm, queer, relacje rodzinne, pamięć, trauma, miasto. W najnowszych książkach, jak choćby „Kłirówy. Te, które złamały zasady”, pokazuje kobiety, które nie bały się żyć po swojemu, wbrew normom, wbrew światu, czasem wbrew sobie. Bo dla Chutnik biografia bohaterki to zawsze coś więcej niż opowieść, to lustro dla nas samych. Sylwia Chutnk: „Jako kobieta mam syndrom oszustki” Mimo sukcesów, nagród i rozpoznawalności, Sylwia Chutnik nigdy nie udaje, że jest ponad wątpliwościami. Wręcz przeciwnie, z rozbrajającą szczerością mówi o swoich kompleksach i niepewnościach. „Jako kobieta mam syndrom oszustki. Dużo kobiet też niestety go posiada” – przyznaje w rozmowie z Viva.pl. A zapytana, kogo oszukuje, odpowiada: „Cały świat. Syndrom oszustki polega na tym, że siedzisz w jakimś miejscu, na przykład ja na fotelu rozmawiając dla kanału Viva.pl i myślę sobie: „Co jestem ja? Tu? Przecież ja nie znałam z matmy w liceum i w ogóle byłam zawsze jakimś takim dzieciakiem z ostatniej ławki. Teraz się otworzą drzwi, ktoś mnie wyprowadzi za ucho i powie o nie, nie, nie. Won, mamy panią. Chciała nas pani oszukać i powiedzieć, że jest pani interesującą pisarką. My znamy prawdę. To jest szczególnie dojmujące, jeżeli osiągniesz sukces. Syndromy oszustki skutecznie minimalizują uderzenie wody sodowej do głowy”, słyszymy. To wyznanie mówi o niej więcej niż niejeden biogram. Bo w świecie, który wymaga pewności i autopromocji, Chutnik pozwala sobie na słabość, i właśnie dlatego tak wiele kobiet się w niej przegląda. OBEJRZYJ TEŻ: Co dla bohaterek sesji Power Women oznacza „być kobietą”? Sprawdziliśmy to z naszą kamerą! Działaczka, która buduje kobiecą solidarność. Sylwia Chutnik o coming oucie Literatura to tylko część jej życia. Sylwia Chutnik jest także współzałożycielką Fundacji MaMa, która walczy o prawa i godność matek w Polsce. Organizacja wspiera kobiety, lobbuje zmiany systemowe i tworzy przestrzeń do wzajemnej solidarności. Za tę działalność w 2009 roku otrzymała Ashoka Fellowship, często nazywaną „społecznym Noblem”. Chutnik pisze też felietony i komentarze, nie bojąc się trudnych tematów. W jednym z wywiadów dla Viva.pl wyznała, że zmaga się z depresją, że życie artystki to także codzienność pełna lęków, kredytów i samotnego wychowywania dziecka. W tym samym wywiadzie opowiedziała o decyzji, którą podjęła dopiero około czterdziestki, o swoim coming oucie. „Mój out był próbą wyzwolenia się ze znoju, żeby nie być przegraną w homofobii…”, opowiada Wiktorowi Słojkowkiemu i dodaje, że zaskoczyło ją jedno. "Mój coming out queerowy miał niesamowite rażenie. Nie spodziewałam się tego. I tego, że słyszałam od ludzi podziękowania. Mało tego: podziękowania za odwagę. Pomyśl sobie: jak to jest żyć w kraju o nazwie Polska i być odważną z samego faktu, że jesteś tym, kim jesteś. To jest absurdalne. […] Wiadomo, że dziękują ci też za to, że mówisz o tym głośno. Jasne. Ja też czasem sama właśnie do kogoś podchodzę, mówię super, że o tym powiedziałaś, bo to jest ważne, dziękuję ci. Ale jak pomyślisz sobie o tym, że to są rzeczy stawowe, to to jest rzeczywiście bardzo przykre, ale trzeba to robić", To jednocześnie moment, który w polskim środowisku literackim i społecznym odbił się szerokim echem, bo za takimi słowami idzie odwaga, kwestionowanie ciszy i konfrontacja z tym, co często zostaje zamiecione pod dywan. Miasto, pamięć i prywatność. Dlaczego warto o niej mówić? Warszawa jest dla Sylwii Chutnik przestrzenią intuicyjną, miastem z warstwami historii, z zaułkami pamięci i zapomnianymi opowieściami. Często właśnie one stają się tłem jej książek. Pisarka zna miasto na wylot, wie, skąd przychodzą ludzie i co zostało w nich przebite przez historię. Choć pisze o społecznych napięciach, nie porzuca też intymności, swego „ja”, które bywa kruche, narażone, czasem zbuntowane. To balans między tym, co publiczne i osobiste, jest częścią siły jej pisania. W czasach, gdy łatwo zamknąć się w mediach społecznościowych, w uproszczeniach, w roli influencerki, Sylwia Chutnik pokazuje, że życie może być złożone i sprzeczne, ale nie musi być tchórzliwe. W swojej twórczości i działalności społecznej pozostaje wierna dyskomfortowi, w którym rodzą się nowe pytania. To kobieta, która nie chce być estetycznie poprawna, dla której ważne jest, by każde słowo niosło konsekwencje. A konsekwencją tej szczerości bywa hejt. Jak go znosi? „No nie możesz znosić go dobrze. Hejt to hejt. Jak cię ktoś pobije na środku ulicy, obrzuci błotem, to ty nie możesz powiedzieć: Nic mnie to nie boli, bo za mało soli i iść dalej. No musisz iść dalej, bo żyjesz, ale to są okropne rzeczy. Więc hejt można znieść tylko w ten sposób, że robisz sobie w głowie jakąś strategię. Jest to potworne i to niszczy, bo kiedyś można było dostać w autobusie, a teraz dostajesz na oczach tłumu, który jeszcze mówi, że zasłużyła i żeby dowalić jej mocniej”. Sylwia Chutnik nie udaje, że nie boli. Ale właśnie dlatego jest autentyczna, prawdziwa i potrzebna. Cała rozmowa z pisarką już na naszym YouTubie. Znajdziesz ją też na górze strony. View oEmbed on the source website
Pracowała dzień i noc. Trudno uwierzyć, na co wydała pierwszą wypłatę. Ikona mody o początkach kariery w PRL-u
Gdy przez Polskę przechodziła szarzyzna PRL-u, ona miała możliwość podróżować po świecie. Lidia Popiel opowiedziała nam o początkach pracy w modelingu.
Aż trudno w to uwierzyć, ale w przyszłym roku minie pół wieku, odkąd Lidia Popiel zaczęła próbować swoich sił jako modelka. Debiut był trochę dziełem przypadku, ale i czegoś, co ciągnęło ją do pozowania. Ulubienica projektantów i fotografów 50 lat później opowiada nam, jak wspomina tamten czas. Zarobki były imponujące. Kariery Lidii Popiel. Tak zaczynała w PRL-u Przy okazji sesji do magazynu VIVA! Moda Lidia Popiel opowiedziała nam o tym, jak to się w ogóle stało, że złapała bakcyla w temacie modelingu. „Mój start to było kręcenie się między różnymi fotografami, którzy… nie chcieli mnie fotografować! Byłam według nich za młoda i byli też moimi przyjaciółmi, więc trochę chcieli mnie chronić. Wtedy nie przypuszczałam nawet, że mogę zostać modelką. Ale z czasem raz po raz, brakowało kogoś do zdjęć, więc to była chwila dla mnie. Ktoś mnie wziął do jednego zdjęcia, później drugiego i tak poszło”, mówi nam przed kamerą VIVY.pl. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Matka i córka. Dzieli je pokolenie, łączy szafa. Jak Lidia Popiel i Alex Linda noszą modę po swojemu? Wylicza też rzeczy, które dał jej modeling. W czasach, gdy niewielu Polaków miało szansę podróżować, ona nie tylko odwiedzała piękne zakątki świata, ale i dobrze na tym zarabiała. Swoją ciężką pracą! „Jako 19-20-latka miałam okazję wyjeżdżać do Paryża. To była mocna szkoła designu, sztuki, mody. Mogłam uczestniczyć w zdjęciach i pokazach dla fajnych firm. Wszystko było genialnie wykończone. Tak dobrze, że trudno było wtedy znaleźć takie rzeczy u nas w Polsce. Miałam też przyjemność znaleźć się na planie reklamy japońskiej firmy kosmetycznej. Absolutnie profesjonalny plan, więc miałam szkołę tego, jak pracuje się w świecie na wysokim poziomie. I suma, jaką zarobiłam wtedy w tej reklamie, rzeczywiście była znacząca”, słyszymy. Modelka nie podała konkretnej sumy, ale wspomniała, że pracujący w Polsce nie mieli dostępu do tak wysokich kwot. „Wtedy w czasach PRL-u różnice między honorariami w kraju a zagranicą były ogromne. Po prostu to były wielkie pieniądze. Ale też to nie była lekka praca. Tę reklamę robiliśmy prawie 24 godziny. Ktoś by dzisiaj powiedział, że to były bardzo nieludzkie warunki. Ale były bardzo ludzkie oczywiście. No i rzeczywiście te pieniądze, które wzięłam, były bardzo solidne, więc pamiętam nawet, na co je wtedy wydawałam”, zaznaczyła Lidia Popiel i wspomniała, gdzie wybrała się z wypłatą. „Pierwszy zakup to była wizyta w restauracji i cudowny, fantastyczny obiad”, wspomina. Cała rozmowa już na górze strony i na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Ich relacja nie zawsze była idealna, dziś razem zatańczą na parkiecie. Wzruszające wyznanie Marcina Rogacewicza o mamie: „Wracamy do siebie"
Każda z gwiazd tanecznego show Polsatu odkrywa powoli przed widzami swoje prywatne historie. Dzisiejszy odcinek pozwoli widzom jeszcze bliżej poznać losy nie tylko uczestników programu, ale i ich bliskich. Na parkiecie zobaczymy między innymi Marcina Rogacewicza z mamą Ewą. Gdy aktor o niej mówi, od razu czuje dreszcze.
Przychodząc do Tańca z gwiazdami, Marcin Rogacewicz nie ukrywał, że w pewnym sensie czuł się w ostatnim czasie pogubiony. Zwrotem „wracam do siebie” podkreślił, że chce znów odczuwać spokój, równowagę i pamiętać, kim tak naprawdę jest. Już dziś odcinek rodzinny, w którym zatańczy ze swoją mamą. Relacja z Panią Ewą też nie zawsze przypominała tę, którą mają teraz… Mama Marcina Rogacewicza. Ich historia Kilka dni temu podczas treningu do programu Marcin Rogacewicz opowiedział nam, jak pierwsze próby idą jego mamie. „Moja mama przede wszystkim bardzo chce. I to jest dla mnie najważniejsze, to już jest sukces, i bardzo się z tego cieszę. A jak jej szło technicznie w pierwszych godzinach, to najlepiej powie Agnieszka jako trenerka”, powiedział nam aktor przed kamerą VIVY.pl. „Twoja mama ma 73 lata, a ani na tyle nie wygląda, ani nie ma żadnych blokad – takich właśnie ze względu na swój wiek. Jest bardzo sprawna, więc wierzę, że to będzie też dla niej przyjemne, a nie męczące. Bardzo chcę, żeby to był też fajny czas dla nas po prostu. Żebyśmy mieli piękny tydzień, choć oczywiście pracowity dalej. Żebyśmy pokazali coś dobrego też przy okazji - nie tylko stanęli na parkiecie i tam się uścisnęli, tylko żeby to dalej był taniec. Żeby opowiadał historię”, zaznaczyła Agnieszka Kaczorowska. Partner taneczny i życiowy Agnieszki dodał, że układ, który dla nich ułożyła, bardzo go wzrusza. „To prawda, że też życie ułożyło tę historię. Ale Agnieszka ma nieprawdopodobną umiejętność, żeby korzystając ze swojej wrażliwości i doświadczenia, zaszczepić to w parkiet. To będzie zdecydowanie historia moja i mojej mamy”, przyznał aktor. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Byli razem 20 lat. Ilona Wrońska i Leszek Lichota tak mówili o swojej miłości „Czy to jest taki moment, kiedy macie trochę więcej czasu dla siebie, bo może nie zawsze tak było?”, zapytał nasz reporter Rafał Kowalski. „Tak, tak, tak. To jest taki moment, że aż mi się ręce spociły po tym, co teraz powiedziałeś. Oj, bardzo się cieszę, że to się dzieje. Więcej szczegółów nie chcę zdradzać na ten moment, bo to się wszystko wydarzy w niedzielę”, mówił nam we wtorek artysta. Dodał jednak sugestię, że faktycznie relacja jego i mamy nie była idealna. Teraz w końcu mają czas, by nadrobić poprzednie lata. „To jest tak, jak ja przed programem powiedziałem, że wracam do siebie, to teraz mam takie poczucie, że my też w tym programie - i dzięki tej piosence, i tej choreografii - my razem wracamy do siebie z mamą”, zakończył. Pełną historię pani Ewy i Marcina poznamy dziś po godzinie 20:00 w Polsacie. View oEmbed on the source website
Tylko u nas: Nie weźmie dla siebie pieniędzy z „Tańca…”. Wzruszający gest tanecznego partnera Bohosiewicz. Pójdzie w jej ślady
Nie tylko Maja Bohosiewicz, ale i Albert Kosiński zdecydował się na ważny i piękny gest względem potrzebujących. O szczegółach opowiedzieli w wywiadzie z VIVĄ.pl.
Maja Bohosiewicz zdecydowała, że będzie oddawała na cele charytatywne to, co zarobi w Tańcu z gwiazdami. Aktorka w jednym tygodniu przekazała potrzebującym czek na 18 tysięcy, w drugim zaś na 17. Fani zastanawiają się, dlaczego te kwoty były różne. Influencerka wyjaśniła nam tę kwestię przed kamerami VIVY.pl. Przy okazji jej programowy partner wyjawił, że i on zrzeknie się części wynagrodzenia za udział w show! Albert Kosińki i Maja Bohosiewicz o zarobkach w „Tańcu”. Oddadzą część pieniędzy Wielbiciele Tańca z gwiazdami bardzo doceniają gest, na który zdecydowała się Maja Bohosiewicz. Jednocześnie widzowie zauważyli, że influencerka obdarowuje potrzebujących różnymi kwotami, a przecież mówiło się, że będzie oddawała tyle, ile zarabia za jeden tydzień udziału w programie. Jak sama teraz przyznaje, to nie do końca prawda. Gdyby tak było, złamałaby podpisaną umowę, która zobowiązuje ją do tajemnicy. „Ja nie mogę podawać kwot, które zarabiam w Tańcu z gwiazdami. Dlatego żadna z tych kwot nie jest równoznacznikiem tego, ile dostaję z odcinek. Zresztą te kontrakty każdy inaczej skonstruowane i to też często nie są kwoty za odcinek, tylko jakby za wzięcie udziału w całym projekcie. Zatem kwoty na czekach będą się różniły za każdym razem. I tak, dalej kontynuuję ten zwyczaj”, wyznała Maja w rozmowie z VIVĄ.pl. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ulubieniec "Tańca z Gwiazdami" jest szczęśliwie zakochany. Romantyczne zdjęcia podbiły sieć. Wiemy, kim jest jego partner! Dodała też, gdzie powędrowała następna suma. „Teraz kolejna kwota została przekazana przy okazji moich odwiedzin w Żorach. Poszła do ośrodka, gdzie pracuje najlepsza przyjaciółka mojej siostry. Ola jest rehabilitantką dzieci z bardzo mocnymi niepełnosprawnościami, więc to są takie bidulki kochane i to jeszcze z moich rodzinnych stron. Miasto Żory ma naprawdę super ośrodek, który dba o wszystkie dzieci”, podkreśliła ulubienica widzów. Zaznaczyła też inną cudowną wiadomość! Okazuje się, że w jej ślady pójdzie sam Albert Kosiński. „Mamy też w planach z Albertem pojechać do jego rodzinnego miasta, bo Albert też ma super historię. Jego tata jest dyrektorem w ośrodku...”, powiedziała i dała dokończyć tancerzowi: „…Szkolno-wychowawczym w Hucie, więc ja inspirując się Mają, też będę chciał przekazać pewną kwotę na cel charytatywny. Już rozmawiałem o tym z tatą. Ta kwota też nie będzie równoznaczna z moim wynagrodzeniem, od razu mówię. Coś tam może jeszcze dorzucę od siebie”, wytłumaczył przed kamerą VIVY.pl. Więcej kulisów programu poznasz z naszego materiału wideo. View oEmbed on the source website
Joanna Kurowska jest zakochana? Jej słowa nie pozostawiają złudzeń. Tylko nam odpowiedziała na to pytanie
Joanna Kurowska w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc uchyliła drzwi do świata, którego zwykle nie pokazuje. W programie „Bez Tabu” pojawiła się też osoba wyjątkowa… Co wydarzyło się na wizji? Tego nikt się nie spodziewał.
W najnowszym odcinku programu „Bez Tabu” Marioli Bojarskiej-Ferenc, Joanna Kurowska zaskoczyła widzów szczerym wyznaniem i niezwykle osobistą rozmową z Anną Jurksztowicz. Aktorka otworzyła się między innymi na temat swojej przyjaźni, zdrowia i... zmian w życiu osobistym. Emocje sięgnęły zenitu. Joanna Kurowska i Anna Jurksztowicz. Przyjaźń, która trwa [...] Mariola Bojarska-Ferenc: Teraz Joasiu mam dla ciebie niespodziankę. Chciałabym, żeby ktoś cię chwycił za rękę. Mam nadzieję, że sprawię ci tym przyjemność. Joanna Kurowska: Już się boję. Mariola Bojarska-Ferenc: Zapraszam serdecznie, Anna Jurczowicz. Joanna Kurowska: Moja przyjaciółka kochana! Cześć Skarbie! Boże! Właśnie ja mówię, że to jest moja zastępcza siostra. Anna Jurksztowicz: Tak, oczywiście. Mariola Bojarska-Ferenc: Nie wiem, czy słyszałaś, co mówiła Asia, ale powiedz, jaką Joasia jest przyjaciółką? Bo mówiłyśmy teraz o takim wsparciu, które jest niezwykle potrzebne i Aśka zawsze potrzebowała takiego wsparcia i chwycenia za rękę. Chciałam, żebyście się chwyciły tutaj za rękę. Jaka jest Joanna? Jaką ona jest przyjaciółką? Bo ona zawsze mówi, że jesteście bliskie sercu. Wymieniła tutaj wielu przyjaciół, w tym ciebie. Anna Jurksztowicz: Ja chyba nie jestem obiektywna, bo ja ją kocham. Mariola Bojarska-Ferenc: A za co ją kochasz? Anna Jurksztowicz: Ona jest po prostu najlepsza. Ale też muszę powiedzieć, że nie tylko dla mnie, bo z tego co widzę ma wielu przyjaciół. My akurat jesteśmy też sąsiadkami, więc to życie nam się tak układa. Mamy taki styl życia, że rzeczywiście bardzo dużo czasu spędzamy razem, ale też bywa tak, że w ogóle nie rozmawiamy, bo gdzieś tam wyjechałyśmy i to w ogóle niczego nie zmienia w naszym życiu, bo jesteśmy bardzo blisko i się świetnie rozumiemy. I to już tak od wielu, wielu lat. Mariola Bojarska-Ferenc: Aniu, ja tutaj mówiłam o Joannie, że na scenie przybiera różnego rodzaju maski. Kiedyś jeden z przyjaciół, który robił mi research o Tobie, powiedział: Wiesz co, ja tej Joasi zupełnie nie rozumiem. Nie wiem, jaka ona naprawdę jest. Czy ona gra, czy ona jest sobą. Jaka jest taka prawdziwa Joasia? Kiedy przychodzi do domu, kiedy zrzuca maskę Marilyn Monroe, czy Kaliny Jędrusik, kogokolwiek. Anna Jurksztowicz: Z tego, co wiem, to ona nie przynosi ról do domu. Ona w domu jest sobą. Ale z drugiej strony muszę powiedzieć, że mi to jest naprawdę wszystko jedno, bo ja ją akceptuję w każdej roli. Także Asia przy mnie możesz być naprawdę kimkolwiek chcesz. I nawet jakbyś była nie wiem, kimś takim okrutnym, to mi to w ogóle nie przeszkadza. Nie wiem na ile tutaj robicie taką wiwisekcję Asi charakteru, ale ona też, oczywiście jak każdy człowiek, ma swoje gorsze strony. Ta bliskość, jaka jest między nami, to właśnie jest ta dojrzałość. Po prostu nie przeszkadza nam to. Mariola Bojarska-Ferenc: A bywają minuty tak zwanej ciszy, tak jak to bywa w małżeństwie? Joanna Kurowska: Nie, nie, nie. Na przykład wiesz co, ja się nigdy nie spóźniam. To jest moja wada. I stoję na przykład na spacerze i czekam na Ankę. Ja mówię, "k**** gdzie ty jesteś"? Rozumiesz? I ona mówi: "A tak, tak, tak, poczekaj, bo dzwonek nie działa". To są jedyne nasze kłótnie, że ona się spóźni, ja się nie spóźnię. Nie ma takich ważniejszych spraw, bo w przyjaźni jest tak, że po prostu my się kochamy w tej przyjaźni i dużo sobie wybaczamy, bo ja też nie jestem jakąś szczególnie cichą osobą. Na przykład potrafię być czasem bardzo, bardzo, bardzo głośna albo bardzo nieprzyjemna, bo walę prawdę na przykład i to nie musi się podobać. Anna Jurksztowicz: Ale to jest właśnie piękne, dlatego te nasze rozmowy wtedy nie są takimi small-talkami, tylko coś wnoszą. Joanna Kurowska: To jest wyższy stopień człowieczeństwa, że my sobie wybaczamy nasze słabości. Anna Jurksztowicz: I na przykład to jest feedback, a często jak wiemy, za feedback trzeba płacić, a my to mamy za darmo. Joanna Kurowska: Tak, ładnie powiedziałaś. My mamy to za darmo, dużo sobie rzeczy wybaczamy, ale generalnie to się lubimy. Mariola Bojarska-Ferenc: Co byście zrobiły dla siebie? Aniu, co dla ciebie Joanna zrobiła takiego szczególnego? Co zapamiętasz do końca życia? Anna Jurksztowicz: Ona wszystko dla mnie robi szczególnie. Nie tylko, że się spotykamy towarzysko, czy w pracy też czasami. Ale takie wsparcie emocjonalne, przyjacielskie też i sąsiedzkie. I jestem szczęśliwa, że ją mam. Aczkolwiek moja miłość daje ci też wolność. Mariola Bojarska-Ferenc: Musisz się czuć jak w dobrym małżeństwie (śmiech). Joanna Kurowska: Aniu, masz moją przyjaźń, masz mnie. A ja myślę sobie, że w przyjaźni to nie jest tak, że sobie coś spektakularnie dawałyśmy. Że ona, nie wiem, obsadziła mnie w roli śpiewającej aktorki, bo Ania bardzo dużo rzeczy produkuje, jest bardzo prężnym menadżerem. Albo ja na przykład, nie wiem, obsadziłam ją w roli teatralnej. Na tym polega przyjaźń, że my nie musimy mieć spektakularnych gestów. Po prostu jesteśmy. CZYTAJ TEŻ: Musiała zasłużyć na miłość rodziców, terapia uratowała jej życie. Tylko u nas Joanna Kurowska bez tabu Joanna Kurowska o zdrowiu, codzienności i aktywności Mariola Bojarska-Ferenc: Chciałam z tobą porozmawiać Joasiu troszeczkę o zdrowiu. Nie byłabym sobą, dziewczyny, gdybym nie poruszyła z Joanną tematu zdrowia. Jak ty jako aktorka dbasz o swoje zdrowie? Joanna Kurowska: Dzwonię do Jurksztowicz i mówię: "Idziemy na spacer". (śmiech). Anna Jurksztowicz: Tak, a ja się zwykle zgadzam. Albo też czasami ja dzwonię. Joanna Kurowska: No bardzo często ostatnio dzwonisz tylko ty. Albo: "Idziemy na rower"?, a ja mówię do niej: "Nie, bo ty się wleczesz na tym rowerze, a ja muszę przypedałować". Jestem okrutna. Ale, jako że mieszkamy w lesie, to my korzystamy z tego lasu, bo są ludzie, którzy mieszkają w lesie i tylko leżą na leżaku, a my korzystamy. My chodzimy na spacery, my chodzimy na nordic walking, my jeździmy na rowerach. Staramy się żyć. Mariola Bojarska-Ferenc: A wiecie, że to jest taki krok do długowieczności, bo jednym z elementów długowieczności jest ruch, ale też taki social life, taka motywacja wzajemna. Wy żyjecie też w grupie, na tak zwanym jednym osiedlu, bo blisko macie domy. Myślę, Ty Aśka będziesz żyła 100 lat i więcej. Joanna Kurowska: O Jezus, nie daj Panie Boże. Jaka to udręka. Joanna Kurowska jest zakochana? Mariola Bojarska-Ferenc: Teraz media krzyczą, że zmieniłaś dietę, że zaczęłaś mocniej dbać o siebie. Czy to znaczy, kochana, że się zakochałaś? Joanna Kurowska: Nie będziemy o tym rozmawiać, bo coś zaraz coś zapeszę (śmiech). Anna Jurksztowicz: Miłość lubi ciszę. Joanna Kurowska: Miłość lubi ciszę, to jest po pierwsze. Więc o tym nie będziemy mówić, ale tak, zaczęłam dbać o siebie. Zaczęłam dbać o siebie profesjonalnie. Mariola Bojarska-Ferenc: No powiedz troszeczkę, zdradź nam. No to jest bez tabu, kochanie. Jak wczoraj do ciebie dzwoniłam, wiem, że dzwoniła do ciebie druga osoba. Joanna Kurowska: Co mam powiedzieć tutaj o pomocy, z której korzystałam? Mariola Bojarska-Ferenc: Nie, nie, nie. Ja myślałam o tym człowieku, który gdzieś tam... Joanna Kurowska: A nie, nie, nie. Nie powiem tego. Dlatego że raz powiedziałam, nawet pokazałam pierścionek zaręczynowy, po czym po miesiącu to się rozeszło. Anna Jurksztowicz: Tak, byłam świadkiem. Joanna Kurowska: Tak, bo pierścionek pokazałam Ance z brylantem, a potem to się rozeszło. Nie, nie będę nic mówić. Bardzo ładnie powiedziałaś, miłość lubi ciszę. [...] Cały odcinek znajdziesz na górze strony lub na naszym YouTubie. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Zamieniła togę na pracę w telewizji. „Nie słuchałam nikogo, zaufałam sobie” – mówi dziś jedna z najpopularniejszych kobiet TVN-u View oEmbed on the source website
Musiała zasłużyć na miłość rodziców, terapia uratowała jej życie. Tylko u nas Joanna Kurowska bez tabu
Joanna Kurowska w programie BEZ TABU Marioli Bojarskiej-Ferenc. Aktorka odsłoniła tę stronę swojej historii, której nie pokazuje zbyt często... Zobacz odcinek.
Na scenie zawsze uśmiechnięta, pozytywna i obdzielająca innych dobrą energią. Tej samej stara się nie tracić w życiu prywatnym, ale jak każdy z nas miewa różne chwile. Joanna Kurowska opowiedziała Marioli Bojarskiej-Ferenc o swojej drodze do szczęścia, relacji z mamą i siostrą oraz terapii, która ją uzdrowiła. Bez tabu. Joanna Kurowska w programie „Bez Tabu” o dzieciństwie i siostrze W rozmowie dla VIVY.pl Joanna Kurowska cofnęła się do czasów dzieciństwa i dorastania. Okazuje się, że jej relacja z mamą nie należała do najłatwiejszych. „Ja nie mówię źle o mamie, ja tylko mówię prawdę. Tak jak było. Mama była osobą trudną, ale bardzo ją kochałam, bo była moją mamą, innej nie miałam. Kocham ją i zawsze będę ją kochać, bo jest moją mamą, ale muszę przyznać, powiedzieć prawdę, że była osobą dosyć trudną”, mówi aktorka Marioli Bojarskiej-Ferenc. W tej samej rozmowie artystka wspomniała o ukochanej siostrze Hannie, która odeszła 5 lat temu. Wyjątkowej relacji z nią nikomu nie udało się na szczęście popsuć. „Moja siostra nie żyje. Ja miałam z nią fantastyczny kontakt i nawet mama nam tego nie zepsuła. Siostra była wyjątkową osobą. I nie mówię tak dlatego, że nie żyje, że zmarłych traktuje się z nostalgią i się wybiela. Nie, nie. Ona była wyjątkowa, bardzo delikatna, subtelna”, słuchamy. „I bardzo ważyła słowa, czego nie można powiedzieć o mnie. Była odwrotnością troszeczkę mnie, czym mnie denerwowała. Dopiero dziś rozumiem, że nie wszyscy muszą być tacy hej do przodu jak ja. I bardzo mi jej brakuje. Bardzo mi jej brakuje w życiu”, dokończyła Joanna Kurowska. W „Bez Tabu” wspomniała też, że nie czuła się przez nią oceniana. Że zawsze w jej oczach wydawała się wystarczająca. Inaczej, niż w oczach mamy i taty. „Hania to była osoba, która mnie kochała. Nie musiałam zasługiwać na tę miłość. A u rodziców musiałam zasługiwać na miłość. Wydawało mi się, że muszę coś zrobić, żeby mama mnie kochała. Żeby mama mnie pochwaliła. Żebym była w orbicie rozmów”, słyszymy przed kamerą VIVY.pl. Aktorka ma do dziś przed oczami pewną scenę... „Pamiętam, jak pierwszy taki obraz z dzieciństwa, taka pocztówka, że idzie mój tata, trzyma wózek z moim bratem - który zmarł zresztą - drugą ręką trzyma moją mamę, moja mama trzyma moją siostrę, a na końcu idę ja. Imnie nie trzyma nikt. I tak zostało”, mówi nam Joanna. OBEJRZYJ RÓWNIEŻ: Po usłyszeniu diagnozy Jacek Walkiewicz zaczął żyć od nowa: „Zrozumiałem to, gdy wyszedłem od lekarza” Po takich i innych przeżyciach 20 lat temu aktorka zdecydowała się sięgnąć po pomoc profesjonalistów. „Jak ktoś mówi, że terapia nie pomaga, to jest mi tylko żal, bo terapia uratowała mi życie. Jeśli ktoś nas ogląda w jakiejś małej miejscowości i tam mówią: „idziesz do psychiatry, jesteś debilem”, to niech nie słucha. Niech sobie da pomóc, niech sobie pomoże. Mnie to bardzo pomogło, nie wstydzę się o tym mówić”, opowiada nam w „Bez Tabu”. Cały odcinek znajdziesz na górze strony lub na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
To mama Rogacewicza powiedziała o Kaczorowskiej! Za nimi pierwsze spotkanie, wszystko zarejestrowały kamery...
Marcin Rogacewicz i Agnieszka Kaczorowska trenują do kolejnego Tańca z gwiazdami. W niedzielę wystąpią z mamą aktora. Pani Ewa dopiero poznała wybrankę syna i to przed kamerami! Jak na siebie zareagowały? I co pokażą w odcinku rodzinnym? Pytał Rafał Kowalski z VIVY.pl. Zobacz nasze wideo pełne... wzruszeń!
Agnieszka Kaczorowska i Marcin Rogacewicz walczą nie tylko o Kryształową Kulę w Tańcu z gwiazdami, ale i o swoją miłość. Wystawieni przed jupitery kamer dają się nam poznać coraz lepiej. W tym tygodniu zatańczą nie sami, a wraz z mamą aktora. Co ciekawe, tancerka dopiero teraz miała okazję ją poznać. Jakie miała wrażenia? Agnieszka Kaczorowska o pierwszym spotkaniu z mamą Marcina Rogacewicza Dokładnie dobę temu Marcin i Agnieszka wyruszyli do Ciechanowa, gdzie tworzyli nagranie do najbliższego odcinka show Polsatu. Wideo powstawało w domu rodzinnym aktora. Jego mama – pani Ewa – miała w końcu okazję, by pierwszy raz uścisnąć nową partnerkę syna. Jak te chwile zapamiętała Agnieszka Kaczorowska? „Stresowałam się, bo nasze poznanie z mamą Marcina nastąpiło przed kamerami, podczas kręcenia filmiku do niedzielnego Tańca z gwiazdami. Wcześniej nie było okazji. I pierwszy raz miałam taką sytuację w życiu. Miałam więc dużo stresu w sobie, nie ma co ukrywać, bo to jest też taki dosyć ważny moment dla mnie jako tej prywatnej Agi. Bo nie byłam tam tylko zawodowo, jak nie patrzeć. Ale ten stres bardzo szybko się rozpuścił. Mama Marcina ma 73 lata i energia jak torpeda! Babcia też wspaniała – co za geny!”, powiedziała VIVIE.pl podczas wywiadu wideo. Rafał Kowalski zapytał też, czy panie miały okazję zamienić dwa słowa bez obecności aktora. „Trochę rozmawiałyśmy na osobności, ale nie o Marcinie. Jak wracaliśmy z Ciechanowa, ale też dziś. Dziś np. o Hiszpanii i o tańcu”, powiedziała tancerka przed naszą kamerą. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Pełnia kolorów i pamiątki ze świata - to jedyny taki dom w Polsce! Trudno uwierzyć, co Beata Pawlikowska trzyma w swoim gabinecie Choć panie dopiero teraz się poznały, to przecież już wcześniej pani Ewa miała okazję, by rozmawiać z synem i dzielić się wrażeniami na temat jego nowej miłości. Co mówiła? „Parę tygodni temu był taki moment, że powiedziała, że jesteś taka pozytywna i taka zawsze uśmiechnięta, że masz w sobie ogień i miły głos. Bardzo się cieszyła, że się poznacie”, zaznaczył Marcin Rogacewicz i dodał: „Ale dla mnie ważniejsze było to, co nastąpiło wczoraj. Że nagle patrzę, a tam tę herbatę piją trzy pokolenia. Moja babcia, moja mama i ty. OK, czyli wszystko jest na miejscu – pomyślałem”, dokończył wzruszającą myśl. Jak całej trójce idą treningi? Byliśmy tam z kamerą! View oEmbed on the source website
Ten codzienny zwyczaj przejęła od Indian, teraz poleca go każdemu z nas. Beata Pawlikowska o swoich niezwykłych rytuałach
Wizyta w domu Beaty Pawlikowskiej pozwoliła nam nie tylko poznać lepiej cztery kąty podróżniczki, ale także jej codzienne zwyczaje. Okazuje się, że nie zawsze praktykowała to, co dziś jest podstawą jej każdego dnia. Gdyby nie Indianie, może nigdy by tego nie wprowadziła w życie...
Jej życie składa się z pisania książek, podróży i codziennych rytuałów. Żaden dzień nie obejdzie się bez kilku rzeczy, które Beata Pawlikowska praktykuje od lat. Tylko nam podczas odwiedzin u niej w domu wyjawiła, co jest dla niej najważniejsze, by móc czuć spokój i równowagę. Jednego nauczyła się od Indian… Beata Pawlikowska: jej zwyczaje i rytuały Wielu wielbicieli twórczości i stylu życia Beaty Pawlikowskiej jest ciekawych, jakie zasady ma pisarka w swoim codziennym funkcjonowaniu. Zawsze, ale szczególnie podczas pracy nad nowymi publikacjami, pilnuje jednego. „Najważniejsze podczas pracy są dla mnie cisza i spokój. Żeby nikt nie zawracał głowy. Dlatego lubię wstawać bardzo wcześnie rano, około 5. Pierwsza rzecz, którą robię, to wychodzę na dwór, żeby przywitać się ze światem. Żeby poczuć tę niezwykłą moc wschodzącego słońca, żeby popatrzeć w niebo. I potem wracam, siadam i całkowicie koncentruję się na pracy. Nie włączam telefonu, nie sprawdzam maila, nie zaglądam do internetu, tylko jestem stuprocentowo skoncentrowana i pracuję w takim stanie, który nazywa się flow, czyli kiedy umysł zarządza tym, co się dzieje i robi to w równym stopniu, co serce”, opowiada przed kamerą VIVY.pl. Okazuje się, że nie zawsze była tak uważna. Dopiero od Indian nauczyła się tego, jak ważna jest wewnętrzna harmonia. „Był taki moment, kiedy zaczęłam się zmieniać. Kiedy podczas podróży do dżungli amazońskiej odkryłam, że można myśleć zupełnie inaczej i działać zupełnie inaczej. I od Indian nauczyłam się zupełnie innego systemu wartości, ale nauczyłam się też dostrzegać rzeczy, których wcześniej nie widziałam. Pamiętam, kiedyś sobie uświadomiłam, jak cudownie śpiewają ptaki. Zaczęłam się zastanawiać, czy te ptaki wcześniej nie śpiewały tak cudownie, czy też to ja po raz pierwszy byłam gotowa je usłyszeć”, mówił nam Beata Pawlikowska i zaleca wszystkim podobną czułość na naturę. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Pełnia kolorów i pamiątki ze świata - to jedyny taki dom w Polsce! Trudno uwierzyć, co Beata Pawlikowska trzyma w swoim gabinecie Ponadto podróżniczka wyjawiła nam, jak zdrowo się odżywiać; dlaczego warto gotować w przezroczystych garnkach oraz co dają jej malowanie i uprawianie jogi. O wszystkim tym posłuchasz w naszym materiale wideo. Polecamy! View oEmbed on the source website
Nie wszyscy wierzyli w jej film, wyjechała z Gdyni z nagrodą. Festiwalowe wspomnienia Olgi Chajdas
Piękny film nie zawsze wystarczy. Czasem - gdy chodzi o zdobywanie nagród - musi sprzyjać mu też polityka. O nieznanych kulisach poprzednich edycji Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni opowiedziała nam Olga Chajdas.
Konkurs Perspektyw to jeden z ważnych filarów Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Jurorka tej sekcji Olga Chajdas opowiedziała nam o pracach komisji; tym, czy zawsze zgadza się ze swoimi kolegami-twórcami a także powspominała swoje sukcesy na poprzednich edycjach imprezy. Słuchał Rafał Kowalski. FPFF: Olga Chajdas o najpiękniejszych wspomnieniach z Gdyni Wyreżyserowała dwie produkcje, które zachwyciły jurorów na Festiwalu w Gdyni. „Nina” i „Imago” zyskały nagrody, dzięki którym Olga Chajdas szczególnie miło wspomina tę imprezę. Przyznanie jednej z nich nie było wcale takie oczywiste, bo jak wspomina reżyserka, politycznie były to zupełnie inne czasy... CZYTAJ RÓWNIEŻ: FPFF Gdynia: Najgłośniejszy debiut tego roku! Filip Zaręba o roli w filmie LARP i skrajnych ocenach wokół serialu 1670. Czy przejmuje się opiniami widzów? W tym roku sama została jurorką i zdecydowała o tym, którzy artyści zostaną nagrodzeni w sekcji „Perspektywy”. O obradach jury, kulisach przyznawaniu nagród i głodzie na kolejne opowiedziała Rafałowi Kowalskiemu w studiu festiwalowym VIVY!. Zobacz cały materiał na górze strony lub na naszym YouTubie. Z kolei wszystkich laureatów 50. edycji FPFF Gdynia znajdziesz w osobnym artykule. View oEmbed on the source website
Po tym filmie trudno się pozbierać. Agata Turkot o roli w „Domu dobrym” Smarzowskiego. Czekała na nią wiele lat
Już dziś wieczorem poznamy laureatów nagrody Złote Lwy. Zanim dowiemy się, czy to "Dom dobry" Wojciecha Smarzowskiego wróci z Gdyni z nagrodą, porozmawialiśmy z aktorką, która zagrała w nim główną rolę. Agata Turkot o kulisach pracy i swojej drodze do realizowania się w aktorstwie.
Trzy lata temu zdobiła okładkę specjalnego wydania VIVY!, którego bohaterkami były debiutujące na Festiwalu w Gdyni aktorki młodego pokolenia. Dziś na tej samej imprezie promuje film Wojciecha Smarzowskiego Dom dobry, w którym zagrała główną rolę. O doświadczeniu pracy z tak uznanym reżyserem i obcowaniu z tak trudnym tematem, jakim jest przemoc domowa, Agata Turkot opowiedziała VIVIE.pl. Agata Turkot o filmie Dom dobry. Kulisy pracy Wielu widzów mówi o tym filmie, że już nigdy nie da rady obejrzeć go po raz drugi. Inni wskazują też na tak mocne sceny, że zapomnieć o nich nie będzie im łatwo. Wojciech Smarzowski po raz kolejny wybrał mocną formę przekazu, jak jednak mówią fani jego twórczości – jest to uzasadnione. Czy tak bardzo, że „Dom dobry” otrzyma Złote Lwy? Dowiemy się już dziś wieczorem. CZYTAJ RÓWNIEŻ: FPFF Gdynia: Najgłośniejszy debiut tego roku! Filip Zaręba o roli w filmie LARP i skrajnych ocenach wokół serialu 1670. Czy przejmuje się opiniami widzów? Agata Turkot – odtwórczyni głównej roli – opowiedziała nam o tym, czy jest to dla niej projekt wyczekany i jak go niego trafiła. Wskazała też, dlaczego uważa ten film za szczególnie ważny i wyraziła nadzieję, że pomoże on wielu osobom uwikłanym w toksyczne związki. Cała rozmowa na górze strony i na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Ten moment odmienił jej zawodowe życie. Sonia Bohosiewicz o swoim debiucie, „Tańcu z gwiazdami” i… nowej roli!
Żaden festiwal filmowy nie uda się bez aktorów, ale też nie wolno zapominać, że równie ważni są jurorzy. Następny gość naszego gdyńskiego studia wideo VIVY! łączy w tym roku te dwa światy. Posłuchaj wywiadu Rafała Kowalskiego z Sonią Bohosiewicz.
Film, który dał jej najwięcej wspomnień związanych z Festiwalem Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, dziś jest pełnoletni. To właśnie dzięki roli w „Rezerwacie” kariera Soni Bohosiewicz nabrała rozpędu. Jak wspomina tamten czas? Sonia Bohosiewicz o początkach w zawodzie, roli jurorki i szansie na „Taniec z gwiazdami” Z Sonią Bohosiewicz spotykamy się pomiędzy jednym a drugim seansem kinowym. Aktorka poświęca w tym tygodniu maksimum czasu na oglądanie filmów z konkursu głównego w Gdyni. Przed nią trudne zadania wybrania tego, który już dziś zostanie ogłoszony najlepszym debiutem! Artystka wróciła też przed naszą kamerą wspomnieniami do roku 2007, gdy sama została okrzyknięta najlepszą aktorką. Jak zmieniły się jej praca i show-biznes od czasu premiery filmu „Rezerwat”? I czy jest szansa, że kiedyś zobaczymy ją w „Tańcu z gwiazdami”? CZYTAJ TAKŻE: FPFF Gdynia: Najgłośniejszy debiut tego roku! Filip Zaręba o roli w filmie LARP i skrajnych ocenach wokół serialu 1670. Czy przejmuje się opiniami widzów? Zobacz nasz materiał wideo i przekonaj się. View oEmbed on the source website
FPFF Gdynia: Najgłośniejszy debiut tego roku! Filip Zaręba o roli w filmie LARP i skrajnych ocenach wokół serialu 1670. Czy przejmuje się opiniami widzów?
Dla wielu Filip Zaręba to objawienie tego roku. Świat filmu właśnie obchodzi swoje święto podczas 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni i to właśnie tam porozmawialiśmy z debiutującym aktorem o tajnikach jego zawodu…
Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni trwa w najlepsze! O Złote Lwy walczą najlepsze polskie produkcje, a wśród także te, które są kinowymi debiutami dla wielu utalentowanych artystów. Jednym z nich jest Filip Zaręba. Filip Zaręba o aktorstwie, debiucie w Gdyni i komentarzach na swój temat 24-letni aktor który zagrał główną rolę w „LARP. Miłość, trolle i inne questy”. Wielu widzów kojarzy go też z drugiego sezonu serialu „1670”, gdzie wcielił się w postać Stanisława i tym samym zastąpił w tej roli Michała Balickiego (który w tym samym czasie wybrał nagrania innego serialu). Większość widzów warsztatem absolwenta krakowskiego ASP jest zachwycona, ale znaleźli się też Ci, którzy puścili w sieć falę niezadowolenia. Czy Filip Zaręba czyta komentarze o sobie? Czy obchodzą go porównania do swoich kolegów-aktorów? Jak zbudował obie postaci, o których dziś jest naprawdę głośno? Posłuchaj całej naszej rozmowy i dowiedz się jako pierwszy! View oEmbed on the source website <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/09/EN016627860423-554de24.jpg" width="2000" height="1333" alt="Fot. Wojciech Olkusnik/East News, 16.09.2025. Dozynki Krolewskie - premiera drugiego sezonu serialu 1670, w Muzeum Historii Polski w Warszawie.N/z: Filip Zareba" title="Fot. Wojciech Olkusnik/East News, 16.09.2025. Dozynki Krolewskie - premiera drugiego sezonu serialu 1670, w Muzeum Historii Polski w Warszawie. N/z: Filip Zareba" />