Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2026-03-03T15:21:18.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Józef Kondrat poświęcił się dla ratowania żony. Jedna decyzja zrujnowała mu życie
items: Ich miłość musiała pokonać opór Kościoła. Gdy Adolf Dymsza gasł, nie było przy nim żony i córki
items: Wyciągnęła ukochanego z Auschwitz z pomocą… jego żony. Historia miłości Lidii Wysockiej i Zbigniewa Sawana
items: Eugeniusz Bodo żył jak król, zginął tragicznie. Jego losy były długo nieznane
items: Nazywano ją „Hemarysią”, była muzą i inspiracją mistrza słowa. Historia miłości Mariana Hemara i Marii Modzelewskiej
items: Jadwigę Smosarską nazywano "Królową kina". Sama oświadczyła się ukochanemu mężczyźnie
items: Stanisław Sielański rozśmieszał kinomanów, lecz miał smutne życie. Zmarł na obczyźnie z dala od rodziny
items: Gwiazda kina i teatru ukrywała chorobę. Stanisława Engelówna zasłabła na scenie i już na nią nie wróciła
items: Napisał o księdzu "jędza" i wyleciał za to ze szkoły – życiowe przypadki Kornela Makuszyńskiego
items: Loda Halama: kiedy zginął jej mąż, schronienia szukała u teściowej. Ta chciała odebrać jej syna
items: Tamara Łempicka była królową art déco. „Robię, co chcę i nienawidzę robić tego, co muszę”
items: Ina Benita kochała wielu mężczyzn, ale najbardziej kochała życie. Niezwykłe losy gwiazdy kina
items: Zofia Batycka i Jan Kiepura mogli być słynną gwiazdorską parą. Ojciec aktorki rozdzielił zakochanych
items: Zginął w obronie żony-kolaborantki… Trudna miłość Kazimierza Junoszy-Stępowskiego i Jagi Juno
items: Popularna aktorka i pieśniarka zdobyła miłość generała. Historia Władysława i Ireny Andersów
items: Michał Waszyński udawał katolickiego księcia, by ukryć żydowskie pochodzenie. To on odkrył Audrey Hepburn i Sophię Loren
items: Zanim stał się symbolem zdrady, był zięciem Juliana Fałata. Historia miłości Igo Syma i Heleny Fałatówny
items: Wyrzekła się jej rodzina, choroba przerwała jej karierę. Jak wyglądało życie Zuli Pogorzelskiej?
items: Amant wszech czasów czy żigolak-skandalista? Tajemnice Rudolpha Valentino
items: Dzięki chorobie odkryła swoje powołanie. Malina Michalska była prekursorką jogi w Polsce
items: Roman Niewiarowicz był wojennym bohaterem. Zamiast nagród spotkał się z szykanami
items: Porzuciła księcia dla filmowego amanta, straciła go w powstaniu. Życie nie rozpieszczało Karoliny Lubieńskiej
items: Piękność z Polinezji podbiła polskie kino i… serce Eugeniusza Bodo. Reri nie znalazła w Polsce szczęścia
items: Pomagała siostrze w likwidacji zdrajców, walczyła w Powstaniu Warszawskim. Irena Malkiewicz była wielką aktorką i patriotką
items: „Miłość ci wszystko wybaczy”. Burzliwa historia miłości Hanki Ordonówny i Michała Tyszkiewicza

Józef Kondrat poświęcił się dla ratowania żony. Jedna decyzja zrujnowała mu życie
type: item
date: 2026-03-03T15:05:02.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Marek Kondrat
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Jego życie było pełne sprzeczności – wielkiego talentu, trudnych wyborów i bolesnych konsekwencji. Dla jednych pozostał wybitnym artystą o niezwykłej charyzmie, dla innych – postacią naznaczoną cieniem wojennej decyzji.
encoded: Wybitny aktor, barwna, niezwykła osobowość. Józef Kondrat urodził się w rodzinie o artystycznych skłonnościach, jego bratem był Tadeusz Kondrat, on sam był natomiast stryjem słynnego Marka Kondrata. Na koncie miał wiele ról, te najsłynniejsze pochodziły z filmów „Hultajska Trójka”, „Strachy” czy „Król Maciuś Pierwszy”. Ale na tym nie koniec. Potrafił również świetnie śpiewać i z powodzeniem występował na deskach teatrów. Do swojego bratanka, Marka Kondrata, mówił: „Słyszałem, że chcesz zostać artystą. Pamiętaj, takim jak twój wielki stryj nie będziesz nigdy, a takim jak twój zasrany ojciec to nie warto” (cytuję za wyborcza.pl). Niestety, jedna decyzja sprawiła, że musiał udać się na artystyczną banicję, zaś jej reperkusje odczuli również inni członkowie rodziny... Kim był stryj Marka Kondrata? Uchodził za aktora wybitnie utalentowanego, jednak w czasie wojny zagrał w filmie „Heimkehr” (Powrót do ojczyzny). To był niemiecki obraz, zrealizowany i wykorzystany do antypolskiej propagandy. Józefa Kondrata spotkała za to infamia, został wyklęty, skreślony z listy znajomych i odsądzony od czci i wiary. Do wspomnień o swoim wujku wracał Marek Kondrat, który czasem sam musiał się tłumaczyć z przeszłości bliskiego kuzyna. Jakie były losy Józefa Kondrata? Urodził się w wielodzietnej rodzinie w Przemyślu. Jego ojciec Michał Kondrat był uczestnikiem Powstania styczniowego, pochodził z Litwy, prowadził karczmę „Hulaj Pole” koło Klebanówki, potem miał karczmę w mieście, we własnej kamienicy. Józef i najmłodszy w rodzinie Tadeusz (ojciec Marka) mieli zdolności aktorskie, pierwsze kroki na scenie stawiali w amatorskim Teatrze Fredreum mieszczącym się Przemyślu, na zamkowym wzgórzu. Józef Kondrat w liście do przyjaciela Mieczysława Malca opisywał, jak bardzo ukształtowało go Fredreum – „Młodość! Pamiętam jak za 10 centów stawaliśmy się posiadaczami biletu na studenckim parterze, by uczestniczyć w każdej premierze Fredreum. Wychodziłem po przedstawieniu jak urzeczony, a potem długo...…

imgMR8V05-96e4fdf-bb8a53e.jpg
width: 1577
height: 1250

Ich miłość musiała pokonać opór Kościoła. Gdy Adolf Dymsza gasł, nie było przy nim żony i córki
type: item
date: 2025-04-07T14:56:03.000Z
creator: Redakcja VIVA
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: breaking news
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Rodzina artysty długo mierzyła z zarzutami, że go opuściła
encoded: Adolf Dymsza miał wyjątkowy dar rozbawiania publiczności. Wystarczyło jedno uniesienie brwi, by sala wybuchła śmiechem. Tadeusz Boy-Żeleński pisał o nim z podziwem: „Pan Bóg niesprawiedliwie,[...] aż tyle dał jednemu 'łobuzowi'”. Nawet w szarych, powojennych filmach socrealistycznych wnosił ciepło i dowcip. Był mężem Zofii i ojcem czterech córek. Najmocniejsza więź łączyła go z najmłodszą, Anitą, która – podobnie jak on – wybrała aktorstwo. Wystąpili razem w filmie „Pan Dodek”, tworząc zgrany duet. Niestety, po latach Anita została odrzucona przez środowisko z powodu ojca. Odeszła w zapomnieniu. Skąd wziął się pseudonim Dymsza? Adolf Dymsza, urodzony jako Adolf Bagiński 7 kwietnia 1900 roku, pochodził z rodziny urzędniczej. Uczęszczał do szkoły handlowej, potem zatrudnił się w kancelarii prawnej, ale już od 1918 roku grywał na scenach teatralnych. Artystyczny pseudonim „Dymsza” powstał z inicjatywy jego siostry Zuzanny. Teatr „Miraż” zażądał podania nazwiska scenicznego, a że zaproponowane przez niego „Scipio del Scampio” gdzieś się zapodziało, siostra wymyśliła na szybko „Dymszę”. Początkowo grywał epizody w filmach, był wodzirejem i nauczycielem tańca towarzyskiego w Warszawie. Startował w maratonach tanecznych – jeden z nich wygrał, tańcząc przez 48 godzin bez przerwy. Sukces Adolfa Dymszy w kabarecie Qui Pro Quo Rok 1925 przyniósł mu rozgłos na scenie kabaretowej „Qui Pro Quo”. Tłumy przychodziły na jego występy, a jego przedwojenna kariera komediowa była oszałamiająca. Pisały dla niego takie nazwiska jak Julian Tuwim i Marian Hemar. Grał w znanych komediach, jak „Każdemu wolno kochać”, „Robert i Bartrand”, czy „Paweł i Gaweł”. Występował często jako „Dodek” – warszawski cwaniak, postać bliska widzom. W 1936 roku zagrał w „Dodku na froncie”. Zobacz też: Adolf Dymsza ocalił wiele istnień. Dziwne losy polskiego komika wszech czasów Małżeństwo Adolfa Dymszy z 17-letnią Zofią Olechnowicz Zakochał się w Zofii Olechnowicz, tancerce zespołu Tacjanna-Girls, która przysz…

img4RIoWc-8a36105.jpg
width: 1167
height: 925

Wyciągnęła ukochanego z Auschwitz z pomocą… jego żony. Historia miłości Lidii Wysockiej i Zbigniewa Sawana
type: item
date: 2024-06-24T14:10:02.000Z
creator: Marek Teler
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Piękna aktorka odrzuciła szansę na karierę w Hollywood
encoded: Lidia Wysocka, która urodziła się równo 108 lat temu, była nie tylko jedną z najpiękniejszych polskich aktorek, ale też jedną z najbardziej utalentowanych. Życie prywatne gwiazdy nie ułożyło się jednak najlepiej. Zakochała się w aktorze Zbigniewie Sawanie, który porzucił dla niej żonę, gwiazdę kina i teatru Marię Malicką. Choć przez kilkanaście lat Lidia i Zbigniew stanowili szczęśliwy związek, ich małżeństwo również zakończyło się rozwodem. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 02.12.2024 r.] Kim była Lidia Wysocka? Mówiono, że jest jedną z najbardziej utalentowanych aktorek w kraju Lidia Ludwika Wysocka urodziła się 24 czerwca 1916 r. w Rogaczewie (dzisiejsza Białoruś) jako córka Waleriana Wysockiego i Alfredy z Wysockich. Jej ojciec zmarł, kiedy miała kilka miesięcy, a w lutym 1930 r. jej matka wyszła za mąż za urzędnika Stanisława Guzika. Od najmłodszych lat Lidia marzyła o karierze filmowej, więc już jako siedemnastolatka wzięła udział w konkursie na królową magazynu filmowego „Kino”. „Nie trzeba być nawet znawcą, żeby dostrzec wyjątkową fotogeniczność panny Li; zwłaszcza oczy wyróżniają się blaskiem i wyrazem” – opisywał ją wówczas poświęcony kinematografii periodyk. W konkursie Wysocka została wyróżniona jako jedna z najpiękniejszych uczestniczek, co tylko utwierdziło ją w przekonaniu, że chce zostać aktorką teatralną i filmową. Wstąpiła do Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, którego założycielem i dyrektorem był wybitny aktor Aleksander Zelwerowicz. Choć nie pozwalał on swoim uczniom występować w filmach na pierwszym roku studiów, dla Lidii zrobił wyjątek, dzięki czemu już w 1935 r. zagrała główną rolę w filmie Marty Flanz „Kochaj tylko mnie”, a rok później wystąpiła w filmie Michała Waszyńskiego „Papa się żeni”. Użyczyła też głosu głównej bohaterce brytyjskiego filmu „Siostra Marta jest szpiegiem” w jednym z pierwszych polskich dubbingów. Do wybuchu wojny wystąpiła jeszcze w sześciu filmach, między innymi w „Gehennie”, „Sercu matki” i „Złotej m…

img9vBN2a-5ca9e2d.jpg
width: 1167
height: 925

Eugeniusz Bodo żył jak król, zginął tragicznie. Jego losy były długo nieznane
type: item
date: 2023-10-07T12:23:02.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Bodo
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Miał wszystko: sławę, pieniądze, szczęście
encoded: Przystojny, elegancki, o nienagannych manierach. Amant, ikona przedwojennego kina i kabaretu. Po prostu Eugeniusz Bodo. Mimo że jego uroda nie należała do klasycznych, budził ogromne zainteresowanie. Był dosyć przysadzisty, miał szeroką twarz, kwadratową szczękę. Ale miał też „to coś” – dziś powiedzieliśmy, że osobowość i charyzmę sceniczną. Mawiał, że jest wierny miłości, ale nie w miłości. Mimo że miał wszystko, zginął tragicznie. Eugeniusz Bodo odszedł 7 października 1943 roku. Jego losy wojenne długo nie były znane. Szukała go krewna, przedwojenna garderobiana Wiera Rudź. Po 1989 roku pisała w tej sprawie do prezydentów Lecha Wałęsy i Borysa Jelcyna. Jakie były jego losy? Na czym polegał fenomen Bodo jako gwiazdy? Ostatnia aktualizacja tekstu: 28.12.2023 r. Eugeniusz Bodo: dzieciństwo, rodzina, wczesna kariera Bodo, a właściwie Bohdan Eugène Junod urodził się w 1899 roku w Genewie, zmarł 7 października 1943 w Łagrze w Kotłasie na terenie ZSRR. Ojciec był Szwajcarem - ewangelikiem i to wyznanie przejął potem jego syn. Mama - Dorota była polską szlachcianką, katoliczką. Jego pseudonim to połączenie dwóch imion, jego – Bohdana i mamy Doroty. Niesamowicie ją kochał, kiedy zrobił karierę i stał się bogaty, sprowadził ją do swojego mieszkania w Warszawie. Średnio się to podobało, plotkowano, że jest tak długo kawalerem, że może „nie lubi kobiet”. Ojciec był inżynierem i pasjonatem kina, z pokazami niemego filmu objechał – wraz z rodziną kawał świata, trafił aż do Chin. W 1903 roku rodzina Pana Junod przyjechała do Polski, do Łodzi, gdzie małżonkowie założyli kino „Urania” oraz restauracje „Masque”. Ich synek zadebiutował w „Uranii” (która była kinoteatrem) jako dziesięcioletni kowboj Bodo – Cudowne dziecko XX wieku. Zaczął więc swoją karierę bardzo wcześnie. Aktor miał po ojcu szwajcarskie obywatelstwo, co miało mu uratować życie w czasie wojny - Szwajcaria była bogatym, neutralnym krajem. Jej obywateli traktowano inaczej niż Polaków. Tymczasem szwajcarski paszport za…

imgFGxkVb-6690cd7.jpg
width: 1167
height: 925

Nazywano ją „Hemarysią”, była muzą i inspiracją mistrza słowa. Historia miłości Mariana Hemara i Marii Modzelewskiej
type: item
date: 2023-09-25T10:47:02.000Z
creator: Marek Teler
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Ceniona aktorka teatralna i filmowa zostawiła dla niego męża
encoded: On był autorem wielu popularnych przedwojennych piosenek oraz znakomitym poetą i satyrykiem, ona zaś cenioną aktorką teatralną i filmową. Małżeństwo Mariana Hemara i Marii Modzelewskiej nie przetrwało wojennej zawieruchy, lecz pamiątką po nim jest między innymi… polski dubbing Królewny Śnieżki i siedmiu krasnoludków. Mija dziś 26 lat od śmierci cenionej aktorki teatralnej i filmowej, z tej okazji przypominamy jej historię miłości z Marianem Hemarem. Marian Hemar i Maria Modzelewska: historia miłości Kiedy znów zakwitną białe bzy, Ten wąsik, Czy pani Marta jest grzechu warta to piosenki, które śpiewała cała przedwojenna Warszawa. Ich autorem był pochodzący z lwowskiej rodziny żydowskiej Jan Marian Hescheles, który tworzył swoje utwory jako Marian Hemar. Był bacznym obserwatorem świata, łączącym w swoich tekstach żart i satyrę z refleksją na temat przemian społecznych (m.in. wiszącego nad Polską widma wojny). Sam miał podobno dość trudny charakter, a przy tym nie miał szczęścia w życiu prywatnym. W czerwcu 1926 r. próbował odebrać sobie życie, strzelając z rewolweru w serce, ponieważ zakochał się nieszczęśliwie w mężatce Oldze Ziemilskiej. W latach 20. podkochiwał się też w aktorkach Mirze Zimińskiej i Janinie Romanównie, po czym jego sercem zawładnęła młoda gwiazda filmu i sceny Maria Modzelewska. Hemar i Modzelewska poznali się w 1929 r. w Teatrze Polskim w Warszawie, gdzie aktorka była jedną z gwiazd spektaklu Artyści, do którego popularny autor tekstów napisał dwie piosenki – Pensylwania i Wspomnij mnie. Obydwa utwory wykonywała Maria Modzelewska i to z myślą o niej zostały przez Hemara napisane. Przedwojenny mistrz słowa zachwycił się bowiem pięknym głosem i szczególnym wdziękiem uroczej artystki, choć znów pojawił się problem – aktorka od 1926 r. była żoną malarza Juliusza Stefana Norblina. Było to zresztą jej drugie małżeństwo, ponieważ pierwsze z przemysłowcem Aleksandrem Lipińskim okazało się zupełnie nieudane i zakończyło się rozwodem. Nieszczęśliwe uczucie …

imgfeN8BI-df73d28.jpg
width: 1167
height: 925

Jadwigę Smosarską nazywano "Królową kina". Sama oświadczyła się ukochanemu mężczyźnie
type: item
date: 2023-09-23T12:45:06.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Dziś upływa 125. rocznica urodzin aktorki
encoded: Była gwiazdą międzywojnia, którą widzowie pokochali za takie role jak "Trędowata" i "Barbara Radziwiłłówna". Zachwycała zarówno na deskach teatrów, jak i na ekranie. Życie prywatne aktorki było równie ekscytujące. Bardzo głośno zrobiło się o jej oświadczynach, które sama zainicjowała. Jadwiga Smosarska podkreślała jednak, że sława wiele jej odebrała. Jak potoczyło się życie królowej kina? Przypominamy jej historię w 125. rocznicę urodzin aktorki. Jadwiga Smosarska: jak została aktorką? Jadwiga Smosarska była z urodzenia Warszawianką i od początku pałała miłością do tego miasta. Przyszła na świat 23 września 1898 roku. Jej rodzice, Waleria i Karol Smosarscy, prowadzili zakład fryzjerski przy ul. Chmielnej, ale wczesne lata dzieciństwa Jadzia, bo tak ją wszyscy nazywali, spędziła z rodziną w majątku ziemskim Jurki, z racji, że jej tata był tam zarządcą. Powrócili do stolicy w 1909 roku, pięć lat później ojciec Jadwigi zmarł. Nie zdążył podziwiać wspaniałej kariery aktorskiej swojej córki, którą już wkrótce miała rozwijać. Jadzia od dziecka marzyła o tym, aby zostać drugą Modrzejewską. Jeszcze gdy uczyła się na prywatnej pensji, zdobywała pierwsze doświadczenia sceniczne w amatorskim teatrze. Gdy miała 20 lat, zadebiutowała w Teatrze Letnim pod pseudonimem Sarska. Wystąpiła wówczas w farsie "Ciotka Karola" i wprawiła krytyków w zachwyt. "Panna Sarska aż zatrwożyła brakiem tremy i całkowitą pewnością siebie", pisał recenzent "Kuriera Warszawskiego" (cytat za plejada.pl). Los chciał, że ten świetny popis aktorski młodej Jadwigi zobaczył reżyser i producent Aleksander Hertz, człowiek, dzięki któremu swoją karierę rozpoczęła Pola Negri. Hertz szukał wśród młodych talentów jej następczyni i trafił właśnie na Smosarską. Relacja producenta z młodą aktorką nie zaczęła się jednak dobrze, bowiem na umówione spotkanie Hertz nigdy się nie zjawił, kompletnie o nim zapomniał. Oburzona Jadwiga, która czekała na niego w studio kilka godzin, napisała potem list o treści: "Nie wymagam o…

imgbVavPw-eddb6ba.jpg
width: 1167
height: 925

Stanisław Sielański rozśmieszał kinomanów, lecz miał smutne życie. Zmarł na obczyźnie z dala od rodziny
type: item
date: 2023-08-08T09:13:02.000Z
creator: Marek Teler
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Mija dziś 124. rocznica urodzin aktora
encoded: Stanisław Sielański był jednym z najpopularniejszych aktorów komediowych przedwojennego polskiego kina. W czasie II wojny światowej wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, pozostawiając w Polsce ukochaną żonę. Bardzo chciał wrócić do ojczyzny, lecz nagła śmierć uniemożliwiła mu realizację marzenia. Stanisław Sielański: droga do kariery Aktor Stanisław Sielański przyszedł na świat 8 sierpnia 1899 r. w Łodzi jako Szlama (Salomon) Nasielski. Był synem właściciela składu materiałów piśmiennych Berka Abusza Nasielskiego i Sury (Sary) z Kamuszewiczów. Na początku lat 20. zaczął występować na deskach łódzkich teatrów, lecz wkrótce przeprowadził się do Warszawy, gdzie do wybuchu II wojny światowej grał w kabaretach i teatrzykach rewiowych, m.in. Morskie Oko, Stara Banda, Hollywood i Cyrulik Warszawski. Okazjonalnie można było go też podziwiać w sztukach teatrów dramatycznych, jak choćby Teatr Polski czy Ateneum, lecz i tam grywał głównie role komediowe. Prawdziwą popularność przyniosła mu jednak kariera aktora filmowego – w latach 1929–1939 wystąpił łącznie w pięćdziesięciu filmach, a do jego najpopularniejszych aktorskich wcieleń należały: Felek Ślepowroński w „Dorożkarzu nr 13”, czeladnik krawiecki Igiełka w „Trójce hultajskiej” i terminator szewski Józio w „Ja tu rządzę”. Chociaż najczęściej grywał role drugoplanowe, zapadały one widzom w pamięć za sprawą zabawnych powiedzonek Sielańskiego czy humoru sytuacyjnego z jego udziałem. W 1939 r. na łamach magazynu fimowego „Kino” pisano o aktorze: „Sielański jest urodzonym komikiem. To jest artysta, który sam doskonale bawi się na scenie – byle miał z czego pośmiać się sam i zabawić innych. A jeśli zdarzy się, że artysta nie potrafi nas rozśmieszyć tak, jak tego oczekiwaliśmy, to na pewno nie jest to wina jego, tylko mało dowcipnego tekstu. Popularny ten artysta potrafi świetnie, inteligentnie dozować zapasy swojego wrodzonego komizmu, dlatego jego role nigdy nie są przeładowane gierkami”. Sława syna nie spotkała się jednak z ent…

imgVa5ARF-03cb0b7.jpg
width: 2022
height: 1600

Gwiazda kina i teatru ukrywała chorobę. Stanisława Engelówna zasłabła na scenie i już na nią nie wróciła
type: item
date: 2023-08-07T06:45:02.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Dziś mija 65. rocznica śmierci aktorki
encoded: Na scenie i w filmie grała przede wszystkim role dramatyczne, choć prywatnie obdarzona była dużym poczuciem humoru. Życie nie rozpieszczało Stanisławy Engelówny, lecz nigdy nie dała tego po sobie poznać. Do końca życia nie traciła pogody ducha i ukrywała przed kolegami z teatru śmiertelną chorobę. Dziś upływa 65. rocznica odejścia aktorki. Stanisława Engelówna: dorastanie, droga do sławy Stanisława Engelówna przyszła na świat 23 kwietnia 1908 r. w Warszawie jako córka kolejarza Aleksandra Engela vel Angela i Antoniny z Dragańskich. Chociaż świat teatru i filmu interesował ją już od wczesnej młodości, początkowo poświęciła się działalności pedagogicznej – pod koniec lat 20. prowadziła niewielkie przedszkole w podwarszawskim Błoniu. „Zrobiono w Błoniu przedszkole dla nas, sześciorga dzieci, które prowadziła późniejsza aktorka Engelówna, bardzo miła osoba; ona mnie przygotowywała, przerobiła ze mną pierwszy oddział” – wspominała po latach jedna z jej podopiecznych, Aniela z Czerskich Iwaszkiewicz. Następnie Engelówna została nauczycielką w tamtejszej Szkole Handlowej, lecz ta droga zawodowa nie zaspokajała w zupełności ambicji pięknej warszawianki. Marzeniem Stanisławy Engelówny było bowiem zostać wielką aktorką teatralną i zaczęła dążyć do jego realizacji. W 1932 r. zapisała się na kursy dramatyczne Heleny Józefy Hryniewieckiej, które ukończyła po dwóch latach. Dzięki zdobytej tam edukacji w 1935 r. zdała eksternistycznie egzamin w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej i dołączyła do obsady Teatru Narodowego w Warszawie. Debiut aktorki nie należał jednak do najłatwiejszych, a koledzy z teatru nie powitali jej zbyt życzliwie. Mistrz sceny Ludwik Solski dostrzegł w Engelównie talent i zaproponował jej zastąpienie chorej artystki w sztuce „Dożywocie” Aleksandra Fredry… w dniu spektaklu. Aktorzy nie rozumieli, dlaczego ceniony aktor i reżyser pozwala zagrać debiutantce bez przygotowania. Cała obsada sztuki zbojkotowała próbę generalną, przez co Engelówna ćwiczyła tylko …

imgqMIg0i-db57048.jpg
width: 2021
height: 1600

Napisał o księdzu "jędza" i wyleciał za to ze szkoły – życiowe przypadki Kornela Makuszyńskiego
type: item
date: 2023-07-31T05:45:06.000Z
creator: Agnieszka Dajbor
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: literatura
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Mija dziś 70. rocznica śmierci pisarza
encoded: Kornel Makuszyński to jeden z najpopularniejszych autorów książek dla dzieci i młodzieży. Mariusz Urbanek, autor jego biografii uważa, że był prekursorem literatury dziewczyńskiej. Na długo przed powstaniem Pippi Pończoszanki stworzył portrety zwariowanych nastolatek, który nie nosiły tylko różowych kokardek. Jego książki „Awantura o Basię”, „Panna z Mokrą głową”, czy „Szatan z siódmej klasy” były filmowane, a „Koziołek Matołek” jest dzisiaj patronem Centrum Bajek w Pacanowie. Kornel Makuszyński przed wojną był jednym z najbogatszych polskich pisarzy, celebrytą, żył jak pączek w maśle. Gazety pisały, co robi i gdzie spędza wakacje. Po wojnie, w okresie stalinowskim skazano go na zapomnienie, nie wydawano jego książek, cieszył się, gdy za spotkanie autorskie dostawał jedzenie - jajka, ser. Jego żona, śpiewaczka, mogła pracować tylko na pół etatu jako sprzątaczka w Muzeum Tatrzańskim. Makuszyński nie był święty, był antysemitą i mizoginem. Jak wyglądało życie autora „O dwóch takich co ukradli księżyc”? Z okazji 70. rocznicy odejścia pisarza, przypominamy jego historię. Kornel Makuszyński: dzieciństwo, wyrzucenie ze szkoły Kornel Makuszyński urodził się w Stryju, jeszcze pod zaborem austriackim, na terenie dzisiejszej Ukrainy. Był jedynym synem, a siódmym dzieckiem urzędnika Edwarda Makuszyńskiego i Julii Makuszyńskiej. W domu liczono każdy grosz. Makuszyński wspominał w „Bezgrzesznych latach” swój „wyświecony na łokciach mundurek i zniszczone buty zamalowane czarną farbą. Był gagatkiem. Któregoś dnia, gdy ksiądz zakazał uczniom wchodzenia na ślizgawkę, na staw, napisał wierszyk: „Na próżno jędza/ w ubraniu księdza/ z lodu nas spędza!/ W pierwszej b klasie/ w zimowym czasie/ nikt mu nie da się!!!”. Ktoś na niego doniósł do dyrektora, zrobiła się afera i mały Kornel wyleciał ze szkoły. Po latach napisał, że dzięki temu stał się „ozdobą gimnazjum w Przemyślu”. Koledzy wspominali go jako chłopaka iskierkę, bo broił i stale się coś wokół niego działo. Z gimnazjum w Przemyś…

imgmEqvLi-83c97ba.jpg
width: 1089
height: 863

Loda Halama: kiedy zginął jej mąż, schronienia szukała u teściowej. Ta chciała odebrać jej syna
type: item
date: 2023-07-13T13:49:02.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: „Jej nazwisko przeszło do legendy. Tak jak jej nogi. Te nogi warte były majątek”, pisał kronikarz teatralny Witold Sadowy
encoded: Była najjaśniejszą gwiazdą stolicy w dwudziestoleciu międzywojennym. Primabalerina Teatru Wielkiego, gwiazda filmowa, kobieta wielu talentów, która biegle posługiwała się aż pięcioma językami. Loda Halama sukcesy odnosiła również poza granicami Polski, zjeździła pół świata, ale jednego jej brakowało: miłości. Pięć małżeństw nie dało jej szczęścia, były nieudane. Trzy z nich zaaranżowano w celu wymiernych korzyści – uzyskania obywatelstwa. Najczulej wypowiadała się o drugim partnerze, który zginął tragicznie. Niestety, na tym nie koniec, ponieważ po jego odejściu musiała walczyć z żądną zemsty teściową o opiekę nad synem. Jak potoczyło się życie popularnej polskiej tancerki dwudziestolecia międzywojennego? [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 20.07.2024 r.] Kim była Loda Halama? Dzieciństwo, początki kariery tanecznej Choć jej imię w połączeniu z dość oryginalnym nazwiskiem brzmi nieco egzotycznie, to pochodzi od bardzo wówczas popularnej Leokadii. Leokadia Halama urodziła się 20 lipca 1909 roku w Rylsku, w obwodzie kurskim, chociaż w wielu źródłach można przeczytać, że miejscem jej urodzenia był Czerwińsk nad Wisłą. Sama opowiadała jednak, że to nie prawda, a jako powód tancerka podawała możliwość późniejszego powrotu do Polski z emigracji. Rok urodzenia również budzi kilka wątpliwości. Rodzina Lody była bardzo muzykalna. Jej matka, Marta Cegielska, poznanianka, była tancerką, a ojciec, Stanisław Halama, Ślązak - muzykiem i cyrkowcem. Poznali się w Rosji, a później połączyli siły i większość czasu spędzali w trasie. To właśnie podczas jednego z tournée urodziła się Loda, jedna z czterech córek "Halamek". Wszystkie poszły w ślady mamy i zostały tancerkami. "My, tak zwane Halamki, miałyśmy te geny taneczne od mamy. Poza tym kształciłyśmy się wszystkie w Rosji u Bronisławy Niżyńskiej – to siostra sławnego tancerza Wacława Niżyńskiego" – opowiadała Loda Halama w audycji Anny Lisieckiej w Polskim Radiu w 1995 roku. Choć we krwi małej Lody płynął taniec, to słynna nauczycielka z…

imgVUGbeL-415eaf6.jpg
width: 2195
height: 1600

Tamara Łempicka była królową art déco. „Robię, co chcę i nienawidzę robić tego, co muszę”
type: item
date: 2023-05-16T11:16:02.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: niezwykłe historie
subject: skandal
subject: sztuka
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Dziś mija 125. rocznica urodzin artystki
encoded: Ciężko jest być kobietą na tym świecie. Żeby przeżyć, trzeba wykorzystywać swe ciało i posługiwać się seksem”, mówiła Tamara Łempicka, malarka uznawana za prawdziwą królową estetyki art déco. Malowała głównie kobiece akty, które w tamtych czasach były uznawane za bardzo odważne. Kolejne plotki dotyczące jej romansów z modelkami jedynie napędzały jej sławę. Sławę, której pragnęła, i którą sobie wywalczyła. Była prawdziwą gwiazdą w paryskim międzywojniu. Uwielbiała głośne bankiety, rozmowy i kokietowanie. Bawiła się ze światem, więc cały świat bawił się także z nią. Udawała, kłamała, a gdy trzeba było, szła nawet do zakonu. W swoich obrazach zawsze była jednak perfekcjonistką. Chociaż artystka zmarła ponad 40 lat temu, jej sława wciąż trwa, a jej obrazy mają w swoich kolekcjach Madonna, Jack Nicholson czy Barbra Streisand. Wciąż jest gwiazdą i podbija salony, a jej prace sprzedawane są za miliony dolarów. „Życie jest jak podróż. Spakuj tylko to, co najbardziej potrzebne, bo musisz zostawić miejsce na to, co zbierzesz po drodze”, mawiała Łempicka. Z okazji 125. rocznicy urodzin, przypominamy historię artystki. Kim była Tamara Łempicka? Dzieciństwo, początki kariery Tamara Łempicka urodziła się prawdopodobnie w 1898 roku w Moskwie, choć w jej metryce znajdziemy informację o tym, że przyszła na świat w Warszawie. Historycy sztuki podejrzewają, że artystka w pewnym momencie swojego życia po prostu sfałszowała dokumenty, co w tamtym czasie nie było aż tak skomplikowane. Jako dorosła kobieta zawsze powtarzała jednak, że jest Polką. Artystka wychowywała się w Warszawie wraz z dziadkami od strony swojej matki. Zamożni Deklerowie należeli do elity towarzyskiej i kulturalnej oraz przyjaźnili się m.in. z Ignacym Paderewskim czy Arturem Rubinsteinem. Gdy mała Tamara była jeszcze dziewczynką, jej ojciec, zamożny rosyjski Żyd, zniknął z jej życia i nigdy nie powrócił. Sama artystka miała mówić, że jej rodzice się rozwiedli, jednak w rzeczywistości ojciec prawdopodobnie popełnił sam…

imgJwv4YU-9bdad2f.jpg
width: 560
height: 444

Ina Benita kochała wielu mężczyzn, ale najbardziej kochała życie. Niezwykłe losy gwiazdy kina
type: item
date: 2023-05-08T05:41:06.000Z
creator: Marek Teler
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Mówiono, że zginęła w czasie Powstania Warszawskiego
encoded: Gwiazda przedwojennego kina Ina Benita przez lata uważana była w Polsce za jedną z ofiar Powstania Warszawskiego, a prawda o jej powojennych losach wyszła na jaw dopiero kilka lat temu. Ze zniknięciem aktorki wiązały się jej burzliwe losy w czasie okupacji – wykorzystywała ona bowiem kontakty z Niemcami, aby ratować więzionych na Pawiaku Polaków. Ina Benita: kim była? Inna Florow-Bułhak, bo tak naprawdę nazywała się Ina Benita, przyszła na świat 1 marca 1912 r. w Kijowie jako córka urzędnika kijowskiego magistratu Mikołaja Florowa-Bułhaka i Heleny z domu Jeszczenko. Rodowód artystki mógł się poszczycić genealogią sięgająca XVI wieku i krymskich Tatarów, a Ina jako jedynaczka była rozpieszczana przez swojego ojca. Szczęśliwe życie rodziny zakończyła jednak w 1917 r. rewolucja bolszewicka i wybuch wojny domowej w Rosji. W 1920 r. Ina trafiła z rodzicami do Warszawy, gdzie zaledwie rok później zmarła jej matka Helena. Przez trzy lata w opiece nad Iną pomagała Mikołajowi Florowowi-Bułhakowi francuska guwernantka, lecz w 1924 r. wysłał on córkę do paryskiej szkoły klasztornej Sacré-Cœur, gdzie spędziła pięć lat. To właśnie tam Ina zafascynowała się kinematografią, a po powrocie do Warszawy przyjęła pseudonim artystyczny „Ina Benita” i zaczęła występować w warszawskich teatrzykach rewiowych. W 1932 r. Ina Benita zadebiutowała jako aktorka filmowa w „Puszczy”, a rok później przefarbowała włosy na blond i od tego czasu wcielała się przede wszystkim w role wampów i uwodzicielek, choć doskonale sprawdzała się również w repertuarze komediowym. W latach 30. występowała w takich filmach jak „Jego ekscelencja subiekt”, „Jaśnie pan szofer”, „Sportowiec mimo woli” czy „Ja tu rządzę”. Podziwiano ją też na deskach teatrów, m.in. w Teatrze Kameralnym w Częstochowie i Teatrze Miejskim w Łodzi oraz w Teatrze Malickiej i Wielkiej Rewii w Warszawie. Na łamach magazynu „Kino” mówiła: „Zaczęłam od filmu i w zasadzie czuję się aktorką filmową. Ale nie zdawałam sobie dotąd sprawy, jak wielką …

img4OGn7Y-10fcc43.jpg
width: 1167
height: 925

Zofia Batycka i Jan Kiepura mogli być słynną gwiazdorską parą. Ojciec aktorki rozdzielił zakochanych
type: item
date: 2023-05-07T06:46:00.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: Miss Polonia
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Oto romantyczna historia śpiewaka i Miss Polonii
encoded: Przyszła na świat pierwszego listopada 1907 roku w Lisku na ziemi sanockiej (obecnie Lesko). Była jedyną córką dobrze sytuowanego adwokata lwowskiego Eugeniusza Batyckiego oraz Janiny Karoliny Amalii z Podstawskich. Już sama data urodzenia Zofii Marii Batyckiej jest kontrowersyjna: ta, którą uznajemy pochodzi z jej aktu chrztu. Ona sama zaś twierdziła, że na świat przyszła 22 sierpnia 1907 roku. Przyszła miss chrzest otrzymała osiem dni po narodzinach. Jej rodzicami chrzestnymi byli natomiast major żandarmerii Karol Malej i Karolina Skala, żona kapitana policji Gustawa Skali. Ale tak naprawdę to bliska relacja z Janem Kiepurą sprawiła, że o Miss Polonii 1930 roku do dziś pamiętamy... Związek do upadku doprowadził jej ojciec. Dlaczego? […] Fragmenty książki Marka Telera „Piękne skandalistki. Przedwojenne Miss Polonia” Zofia Batycka i Jan Kiepura: historia relacji Przyszła polska miss od najmłodszych lat przejawiała zainteresowania sztukami artystycznymi. Już jako trzyletnia dziewczynka po obejrzeniu opery Faust zapragnęła zostać baletnicą, więc rodzice zapisali ją do szkoły tańca. „Balet był fascynujący dla mnie. Pamiętam potem w domu męczyłam bez przerwy rodziców; ja bym też tak chciała tańczyć na paluszkach jak te piękne laleczki” – opisywała po latach. Marzenie o tańcu spełniała również w domu, gdzie wystawiała swoje amatorskie przedstawienia baletowe. „Improwizowałam kostiumy z firanek, z kapeluszy mamy, z jej negliżów. Moim kuzynkom rozdawałam męskie role, sama zaś grałam dobre wróżki i księżniczki” – wspominała pod koniec lat siedemdziesiątych w liście do „Stolicy”. Czytaj także: Polski aktor podawał się za potomka Jagiellonów. Harry Cort łamał męskie i kobiece serca Jan Kiepura […] W połowie lat dwudziestych miejsce tańca zajęło u Batyckiej marzenie o filmie. Po pierwszej wizycie w kinie na filmie z Mary Pickford i Douglasem Fairbanksem postanowiła zostać aktorką. Inspirowała się między innymi Thedą Barą i Nitą Naldi, które odgrywały zazwyczaj role femme fatal…

imgwvih2m-bddc0ff.jpg
width: 1167
height: 925

Zginął w obronie żony-kolaborantki… Trudna miłość Kazimierza Junoszy-Stępowskiego i Jagi Juno
type: item
date: 2023-04-14T09:46:02.000Z
creator: Marek Teler
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: To on zagrał Znachora w pierwszej ekranizacji powieści
encoded: W 1921 r. wybitny aktor filmowy i teatralny Kazimierz Junosza-Stępowski stracił głowę dla Jadwigi Galewskiej, młodej śpiewaczki o szemranej reputacji. Ich miłość naznaczona była uzależnieniem niespełnionej artystki od morfiny, które w czasie wojny sprowadziło ją na drogę kolaboracji. Gdy działacze polskiego podziemia chcieli wykonać na niej wyrok śmierci, artysta zasłonił żonę własnym ciałem. Kazimierz Junosza-Stępowski i Jaga Juno: miłość na przekór wszystkim Kazimierza Junoszę-Stępowskiego można śmiało nazwać jednym z najwybitniejszych przedwojennych polskich aktorów. Popularność zdobył jako artysta Teatru Polskiego w Warszawie, w którym występował od 1913 r. i z powodzeniem wcielał się m.in. w role Otella, Stefana Batorego czy cara Pawła I. Jego sławę umocniły zaś liczne role filmowe, jak choćby generała Pankratowa w Córce generała Pankratowa, Macieja Michorowskiego w Trędowatej czy profesora Rafała Wilczura w Znachorze. Nic więc dziwnego, że przez lata cieszył się wyjątkowym powodzeniem ze strony kobiet. „Kobiety obdarzał szczególnym zainteresowaniem o zabarwieniu nieco sportowym. Myślę, że (nie tylko zresztą z tego względu) zasługiwał na miano raczej współczesnego Don Juana niż dziwkarza, za jakiego go powszechnie uważano” – wspominał po latach Jan Kreczmar w Notatniku aktora. Aktorzy, wiedząc o tym, jak wiele kobiet cierpiało przez Stępowskiego, mówili między sobą: „Kto mieczem wojuje, od miecza ginie, Stępowski zginie przez kobietę”. Na zdjęciu Kazimierz Junosza-Stępowski, jako znachor-profesor Wilczur oraz Elżbieta Barszczewska w roli jego córki Marysi, 1937 r. Tymczasem latem 1921 r. Stępowski nawiązał znajomość z młodą śpiewaczką Marią Jadwigą z Kossów Galewską, która dopiero co wyszła za mąż za przemysłowca Józefa Władysława Galewskiego i miała zaledwie kilkutygodniowego synka Jerzego. Nie przeszkodziło to jednak rozwojowi ich romantycznej relacji i już w marcu 1922 r. zraniony Galewski zgodził się na rozwód i wyprowadził się do Redy na Pomorzu. 15 paździ…

imgREoSfo-62e52ce.jpg
width: 1167
height: 925

Popularna aktorka i pieśniarka zdobyła miłość generała. Historia Władysława i Ireny Andersów
type: item
date: 2023-04-02T15:26:05.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Między generałem a jego wybranką było 28 lat różnicy
encoded: Połączyła ich wojenna tułaczka, a dla miłości porzucili swoich dotychczasowych małżonków. Związek Ireny Jarosiewicz, pieśniarki, która występowała na scenie jako Renata Bogdańska, i generała Władysława Andersa rodził się w trudnych warunkach. Jednak ich małżeństwo okazało się trwałe i szczęśliwe. Razem spędzili ćwierć wieku. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 29.11.2024 r.] Irena Anders (Renata Bogdańska): kim była? Irena Renata Jarosiewicz (Jarosewycz) przyszła na świat 12 maja 1920 r. w Bruntálu (Freudenthal) na Śląsku Czeskim jako córka kapelana wojskowego Armii Austro-Węgier i Ukraińskiej Armii Halickiej Mikołaja Jarosiewicza i Ołeny z Nyżankiwskich. Miała troje rodzeństwa, w tym dwie siostry Darię i Tanię, które znane były ze swojej wyjątkowej urody. Irenę dla odmiany nazywano zawsze brzydkim kaczątkiem, choć nie brakowało głosów, że w przyszłości „może się wyrobi”. W 1926 r. rodzina przeprowadziła się do Lwowa, gdzie w latach 1929–1939 Irena zdobywała edukację w Wyższym Instytucie Muzycznym im. Mykoły Łysenki. Najpierw przez pięć lat uczyła się gry na fortepianie, potem zaś przeniosła się do klasy wokalnej. Ołena Jarosiewiczowa miała nadzieję, że jej córka zostanie śpiewaczką operową, lecz Irena wolała lżejszy repertuar – zachwycała się między innymi popularną pieśniarką Wierą Gran. Młoda Irena Jarosiewicz Tuż przed wybuchem II wojny światowej Irena Jarosiewicz poznała w Zakopanem śpiewaka Gwidona Boruckiego, występującego m.in. w Cyruliku Warszawskim, który został jej pierwszym mężem. Po agresji Związku Radzieckiego i zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną zmuszona była przerwać edukację, lecz nie przestała śpiewać. Przyjęła pseudonim artystyczny Renata Bogdańska i w 1940 r. zaangażowała się do zespołu muzycznego Henryka Warsa Tea-Jazz, z którym podróżowała po różnych miastach ZSRR – grupa występowała między innymi w Moskwie, Leningradzie, Odessie i Kijowie. Jesienią 1941 r. w Taszkiencie Renata Bogdańska dołączyła wraz z Gwidonem Boruckim do kierowane…

img8eMk26-c862dfc.jpg
width: 778
height: 617

Michał Waszyński udawał katolickiego księcia, by ukryć żydowskie pochodzenie. To on odkrył Audrey Hepburn i Sophię Loren
type: item
date: 2023-03-15T12:45:43.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Audrey Hepburn
subject: niezwykłe historie
subject: Sophia Loren
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Był jednym z najpopularniejszych polskich reżyserów
encoded: W dwudziestoleciu międzywojennym Michał Waszyński był jednym z najpopularniejszych polskich reżyserów, współpracującym z takimi gwiazdami jak Eugeniusz Bodo czy Adolf Dymsza. Po wojnie jako producent filmowy pomógł rozwinąć kariery Audrey Hepburn i Sophii Loren. Chociaż pochodził z niezamożnej żydowskiej rodziny, przez lata z powodzeniem udawał, że jest członkiem bogatego polskiego rodu książęcego. Michał Waszyński: siedem filmów w sezonie Mosze Waks, bo tak naprawdę nazywał się Michał Waszyński, przyszedł na świat 29 września 1904 r. w Kowlu w rodzinie żydowskiej jako syn kowala Piotra Waks i handlarki drobiem Cecylii z domu Flejsz. Miał najprawdopodobniej kilkoro rodzeństwa, chociaż wiadomo tylko o jednym bracie Arnoldzie, który także związał się z kinematografią jako asystent reżysera i kierownik zdjęć. Już w nastoletnim wieku Mosze zafascynował się aktorstwem i zaczął występować w młodzieżowym teatrze Arlekin w Kijowie, a po przybyciu do Warszawy w 1921 r. zasilił szeregi szkoły kinematograficznej „Kinostudia”. Na wielkim ekranie Mosze Waks zadebiutował – już jako Michał Waszyński – w 1922 r. rolą nauczyciela monsieur de Boisa w filmie „Zazdrość”, lecz wkrótce odkrył, że jego powołaniem nie jest aktorstwo, a reżyseria filmowa. W celu kształcenia się w reżyserskim fachu wyjechał do Niemiec, gdzie w 1923 r. asystował reżyserowi Johannesowi Guterowi przy filmie „Die Prinzessin Suwarin”. Już rok później wrócił do Warszawy i do końca lat 20. był asystentem czołowych polskich reżyserów, m.in. Wiktora Biegańskiego, Ryszarda Ordyńskiego i Józefa Lejtesa, aż w końcu w 1929 r. samodzielnie zrealizował swój pierwszy film „Pod banderą miłości”. W latach 30. Michał Waszyński, zwany przez kolegów Miszą, należał do czołówki polskich reżyserów filmowych, a w jego filmach występowały nie tylko najpopularniejsze polskie gwiazdy, jak Eugeniusz Bodo, Adolf Dymsza, Nora Ney czy Ina Benita, ale też słynni artyści z zagranicy, m.in. gwiazda niemieckiego kina niemego Betty Amann, czesk…

imgDJYHL2-c115a4a.jpg
width: 1167
height: 925

Zanim stał się symbolem zdrady, był zięciem Juliana Fałata. Historia miłości Igo Syma i Heleny Fałatówny
type: item
date: 2023-03-07T12:45:34.000Z
creator: Marek Teler
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Aktor miał za sobą nieudane małżeństwo z córką słynnego polskiego malarza
encoded: Igo Sym był aktorem polskiego, austriackiego i niemieckiego kina, zlikwidowanym przez polskie podziemie za swoją współpracę z Niemcami w czasie okupacji. Zanim jednak rozpoczął swoją aktorską karierę, miał za sobą nieudane małżeństwo i to z córką słynnego polskiego malarza Juliana Fałata. Igo Sym i Helena Fałatówna: między wojskiem a miłością Karol Antoni Juliusz (Julian) Sym, który zapisał się w historii kina jako Igo Sym, urodził się 3 lipca 1896 r. w Innsbrucku jako syn polskiego leśnika Antoniego Syma, dyrektora Lasów Państwowych w Białowieży w latach 1928–1930, i Julianny Anny z Seppich, Austriaczki o włoskich korzeniach. Po zdaniu matury w Innsbrucku w 1915 r. wstąpił na ochotnika do armii Austro-Węgier i w czasie I wojny światowej walczył na froncie włoskim, ciesząc się opinią „człowieka, którego nic nie jest w stanie zranić”. Okazało się jednak, że nawet Sym nie jest niezniszczalny, ponieważ latem 1917 r. w czasie jednej z wojennych potyczek został poważnie ranny. Przez kolejne miesiące dochodził do zdrowia w lecznicach w Lublanie, Bielsku i Bystrej, po czym w marcu 1918 r. powrócił na front i przez kolejnych siedem miesięcy walczył w szeregach austro-węgierskich wojsk. W czasie pobytu Karola Syma w sanatorium Ludwika Jekelsa w Bystrej szczególną troską otaczała go mieszkająca w pobliżu Helena Fałatówna, córka słynnego polskiego akwarelisty Juliana Fałata i Włoszki Marii Luizy Comello Stuckenfeld. Odziedziczyła ona po Fałacie talent artystyczny, a swoje zdolności doskonaliła w prywatnej szkole malarki Marii Niedzielskiej. Chociaż miała zadatki na wybitną malarkę, ostatecznie nie zdecydowała się pójść w ślady ojca. Julian Fałat z niepokojem obserwował rodzące się między jego córką a Symem uczucie, o czym świadczy jego list do Heleny z lutego 1918 r., w którym pisał: „Co to za Lejtnant Julian Sym w Sanatorium w Bystry, do którego wysłałaś kartę? Zaczynasz znowu urządzać jakieś poza plecami moimi rendez vous i szacherki”. Zarówno Karol, jak i Helena, nazywana p…

imgDmL8B2-3a48ddb.jpg
width: 1167
height: 925

Wyrzekła się jej rodzina, choroba przerwała jej karierę. Jak wyglądało życie Zuli Pogorzelskiej?
type: item
date: 2023-03-03T10:16:03.000Z
creator: Olga Figaszewska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Bodo
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Zasłynęła jako gwiazda sceny kabaretowo-rewiowej lat 20. XX wieku
encoded: Niezwykła osobowość. Zula Pogorzelska potrafiła dosłownie zahipnotyzować publiczność. W latach 20. XX wieku była największą gwiazdą sceny kabaretowo-rewiowej, kobietą wielu talentów: śpiewaczką, tancerką, aktorką... Prasa okrzyknęła ją „polską Mistinguett”. Ale jej życie dalekie było od bajki, którą wielu mogło kreować w swojej wyobraźni. Karierę artystki przerwały problemy zdrowotne. Odeszła przedwcześnie w wieku 40 lat... Jakie tajemnice skrywała? Kim była Zula Pogorzelska? Dzieciństwo, wojna, kariera Zula Pogorzelska, a właściwie Zofia, przyszła na świat 14 sierpnia 1898 roku na Krymie. Wychowywała się rodzinie cenionego lekarza Andrzeja Pogorzelskiego i niespełnionej artystki Emilii z Niżyckich. Kształciła się w Sewastopolu. Ojciec przyszłej gwiazdy miał nadzieję, że córka zajmie się medycyną, ale Zula miała na siebie zupełnie inny plan. Jej marzenia o scenie rozumiała tylko matka. To ona zadbała o to, by pociecha odebrała staranne wykształcenie w zakresie deklamacji, śpiewu i ruchu scenicznego. Pierwsze kroki Zofia Pogorzelska stawiała w chórze w Zielonym Gaju pod Charkowem, pojawiała się także w amatorskim teatrze, a następnie występowała w rosyjskim kabarecie. Wtedy przybrała pseudonim Zula. Część rodziny odwróciła się od niej po tym, jak związała swoja przyszłość z aktorstwem. Sama artystka nigdy się nie poddawała i gnała za marzeniami. Do Warszawy przybyła po zakończeniu I wojny światowej. Debiutowała w Teatrze Bagatela 30 sierpnia 1919 roku. Jej talent szybko dostrzegł Jerzy Boczkowski, który zaangażował ją do teatru Qui Pro Quo. Wróżono jej wielką karierę w operze i zachwycano się niezwykłym sopranem. Kariera Zuli Pogorzelskiej nabierała tempa. Artystka pojawiała się w kabarecie Nietoperz, Teatrze Nowości, Perskim Oku czy Cyganerii. Czytaj także: Józef Kondrat, stryj Marka Kondrata, poświęcił się dla ratowania żony i zapłacił za to utratą dobrego imienia Zula Pogorzelska w jednej ze scen rewii, 1926 rok Zula Pogorzelska wykonywała utwory: Ja się boję sama…

imgWBQZNV-f670187.jpg
width: 1167
height: 925

Amant wszech czasów czy żigolak-skandalista? Tajemnice Rudolpha Valentino
type: item
date: 2023-02-25T16:45:03.000Z
creator: Gabriela Czernecka
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: film
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Żył jak gwiazda, uwielbiał przepych, drogie samochody, romanse
encoded: Nosił peruki, notorycznie zdradzał, uchodził za skandalistę. Jednak miał coś takiego w spojrzeniu, że po jego śmierci kobiety odbierały sobie życie… I choć jego aktorska kariera trwała zaledwie pięć lat, udało mu się (i to w erze kina niemego!) uwodzić z ekranu wielbicielki na całym świecie. Kim był Rudolph Valentino, o którym dziś zgodnie mówi się „amant wszech czasów”? Rudolph Valentino: początki w Hollywood Gdy ogłoszono, że to Robert Pattison zagra Edwarda w „Zmierzchu” nastolatki na całym świecie oszalały ze szczęścia! Aktor szybko dołączył do elitarnego grona idoli, na widok których dziewczyny krzyczą, mdleją i wydrapują sobie oczy, byle by tylko dotknąć swojego ukochanego. Dziś takich jak Pattison jest wielu, ale sto lat temu, gdy Rudolph Valentino zaczął uwodzić z ekranu, nikt nie był przyzwyczajony do histerii tłumu kobiet, wybuchającej za każdym razem, gdy aktor pojawiał się w miejscach publicznych. „Amant wszech czasów”, bo tak zgodnie o Valentino mówią wszyscy, swoim magnetyzującym spojrzeniem zniewalał miliony kobiet. Do Hollywood przyjechał, mając 22 lata, bez pieniędzy, znajomości angielskiego (na jego szczęście była to era kina niemego!), za to z mnóstwem zapału. Do spróbowania sił w aktorstwie namówił go kolega, którego poznał w jednym z kabaretów. Początki nie były łatwe… Valentino statystował, tańczył taniec egzotyczny, a nawet był żigolakiem! Łapał się dosłownie wszystkiego, byle tylko pokazać się na ekranie. Opłaciło się. Wystarczyły cztery lata, by stał się ikoną kina i bożyszczem kobiet. Valentino był pierwszym gwiazdorem, który popularność zawdzięczał swojemu seksapilowi. Wówczas wszyscy zadawali sobie jedno pytanie: jak on to robi? Czytaj także: Stracił pozycję gwiazdora Hollywood, bo… nie zgodził się na ślub. Ramón Novarro nie chciał żyć wbrew swojej orientacji Kobiety Rudolpha Valentino, informacje o biseksualizmie i romans z Polą Negri Choć na ekranie był amantem, w życiu prywatnym nie układało mu się najlepiej. W 1919 roku Valentino wzią…

imghySZhN-afb6b5f.jpg
width: 2020
height: 1600

Dzięki chorobie odkryła swoje powołanie. Malina Michalska była prekursorką jogi w Polsce
type: item
date: 2023-02-17T12:45:12.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: joga
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Była jedną z najbardziej utalentowanych polskich tancerek akrobatycznych
encoded: Malina Michalska jeszcze przed wojną cieszyła się opinią jednej z najbardziej utalentowanych polskich tancerek akrobatycznych. Prawdziwą popularność zdobyła jednak dopiero na początku lat 60. jako propagatorka hathajogi w Polsce Ludowej. Malina Michalska: urodzona buntowniczka Maria Aleksandra Michalska, powszechnie nazywana Maliną, przyszła na świat 28 października 1916 r. w Ostrzeszowie w Wielkopolsce jako córka lekarza i uczestnika powstania wielkopolskiego Kazimierza Michalskiego i pianistki Haliny z Adamskich. Miała starszą o sześć lat siostrę, pisarkę i eseistkę Jadwigę Żylińską, autorkę popularnych w czasach Polski Ludowej powieści dla młodzieży i powieści historycznych. Rodzina Michalskich przyjaźniła się z filozofem Wincentym Lutosławskim, jednym z pionierów jogi w Polsce, który promował jej uprawianie jako jeden ze sposobów leczenia nerwicy. Malina poznała go jako nastolatka, lecz nie przypuszczała wówczas, że kiedyś sama stanie się jedną z pierwszych polskich joginek. Czytaj również: Ina Benita kochała wielu mężczyzn, ale najbardziej kochała życie. Niezwykłe losy gwiazdy kina Malina Michalska, ok. 1938 r. Edukację zdobywała najpierw w Państwowym Gimnazjum im. Emilii Szczanieckiej w Ostrowie Wielkopolskim, a po przeprowadzce do Warszawy w jednym ze stołecznych gimnazjów. Na początku lat 30. zaczęła uczęszczać do szkoły baletowej przy Operze Warszawskiej, gdzie jej nauczycielami byli Mieczysław Pianowski i Halina Hulanicka. Przez pewien czas kształciła się też w szkole tańca akrobatycznego w Wiedniu. Jak wspominała Jadwiga Żylińska w książce „Dom, którego nie ma” z 1970 r., jej „mała siostra” od najmłodszych lat miała w sobie naturę buntowniczki. „Była od początku przeciwna każdemu stylowi bycia uznawanemu za obowiązujący. Nigdy też nie przystawała do żadnego środowiska. […] Mała siostra była w swoim postępowaniu jak najbardziej autentyczna, co stanowi wartość samą w sobie bez względu na to, czy wzbudza zachwyt, czy irytację otoczenia” – pisała o Malinie. J…

imgD0dTIY-c5857bb.jpg
width: 1167
height: 925

Roman Niewiarowicz był wojennym bohaterem. Zamiast nagród spotkał się z szykanami
type: item
date: 2023-02-09T11:45:56.000Z
creator: Marek Teler
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Aktor i reżyser działał w szeregach polskiej konspiracji
encoded: W czasie II wojny światowej aktor i reżyser Roman Niewiarowicz działał w szeregach polskiej konspiracji, a jego działania doprowadziły m.in. do likwidacji współpracującego z Niemcami artysty Igo Syma. Po wojnie nie tylko nie został w żaden sposób doceniony, ale też musiał mierzyć się z niesprawiedliwymi opiniami ze strony kolegów z teatru. Roman Niewiarowicz: kim był? Roman Stanisław Niewiarowicz urodził się 15 stycznia 1902 r. we Lwowie jako syn dyrektora lwowskiego Banku Przemysłowego Tadeusza Niewiarowicza oraz śpiewaczki i aktorki Heleny z domu Manyak-Miłowskiej. Kształcił się w gimnazjach w Krakowie i we Lwowie, a w czasie I wojny światowej także w szkole benedyktynów w Melku w Dolnej Austrii. Po maturze wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza, lecz porzucił studia po zaledwie dwóch semestrach, aby w pełni poświęcić się działalności artystycznej. Swoją karierę teatralną zaczął jeszcze przed maturą, kiedy to w 1919 r. zagrał w imieniu chorego aktora w sztuce „Obowiązek” w krakowskim Teatrze im. Juliusza Słowackiego, lecz jego debiut z prawdziwego zdarzenia nastąpił dwa lata później, gdy wcielił się w rolę Zbyszka w „Moralności pani Dulskiej” w lwowskim Teatrze Małym. W latach 20. występował przede wszystkim w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie i tam też w 1927 r. wyreżyserował swoją pierwszą sztukę – „Rewolucja w Porto Banos”. W 1931 r. odszedł z krakowskiego teatru i do wybuchu wojny grał i reżyserował na deskach takich teatrów jak Teatr Miejski we Lwowie oraz Teatr Polski i Teatr Letni w Warszawie. Sam był też autorem wielu popularnych komedii i fars, jak choćby „Kochanek to ja”, „Gdzie diabeł nie może” czy „Znajda”. 1 września 1925 r. we Lwowie ożenił się z Ewą Mochnacką, z którą rok później doczekał się syna Zygmunta. Małżonkowie nigdy się nie rozwiedli, choć już od lat 30. ich związek istniał już właściwie tylko na papierze. Czytaj też: Jadwiga Andrzejewska kochała jednego mężczyznę. Rozstała się z nim, by wrócić do ojczyzny Roman Nie…

imgk8J7wD-4ccfba1.jpg
width: 1167
height: 925

Porzuciła księcia dla filmowego amanta, straciła go w powstaniu. Życie nie rozpieszczało Karoliny Lubieńskiej
type: item
date: 2023-01-13T17:15:39.000Z
creator: Marek Teler
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Kim była żona księcia i ukochana aktora?
encoded: Najbardziej znaną przedwojenną polską aktorką, która wyszła za mąż za księcia, była Pola Negri, żona Serge’a Mdivaniego. Nie była jednak jedyna. Karolina Lubieńska poślubiła księcia Wacława Szuyskiego, lecz porzuciła tytuł księżnej z miłości do aktora Zbigniewa Rakowieckiego. Karolina Lubieńska: kim była? Karolina Teresa Stawiarz, późniejsza gwiazda kina Karolina Lubieńska, przyszła na świat 31 października 1906 r. w Berlinie jako córka Józefa Stawiarza i Katarzyny z Sumarów. Kiedy była kilkuletnią dziewczynką, zamieszkała z rodziną w Krakowie, gdzie w niedługim czasie Stawiarzowie przyjęli nazwisko Lubieńskich. Karierę artystyczną Lubieńska zaczęła jako trzynastolatka, będąc chórzystką w operetkach Teatru Powszechnego w Krakowie. Już jednak dwa lata później zaczęła być obsadzana jako aktorka, najpierw w drugoplanowych, a potem pierwszoplanowych rolach. W latach 20. występowała na scenach krakowskich, łódzkich i lwowskich, lecz prawdziwą popularność zyskała po przeprowadzce do Warszawy w 1929 r. W stolicy grała między innymi w Teatrze Polskim, Teatrze Narodowym i Teatrze Nowym, a krytycy teatralni zachwycali się jej kolejnymi aktorskimi wcieleniami i nietuzinkową urodą. „Była jedną z najpiękniejszych aktorek Warszawy przedwojennej” – pisał o niej poeta i prozaik Jarosław Iwaszkiewicz. Nic więc dziwnego, że w niedługim czasie zaczęła pojawiać się również na wielkim ekranie. W latach 1931–1937 wystąpiła w sześciu filmach, m.in. Pałac na kółkach, Dzieje grzechu i Fredek uszczęśliwia świat, a partnerowali jej tacy przedwojenni aktorzy jak Igo Sym, Dobiesław Damięcki czy Zbigniew Rakowiecki, z którym los połączył ją również w życiu prywatnym… Ważną rolę w życiu Karoliny Lubieńskiej odgrywał sport, a w szczególności pływanie. „Od paru lat pływam, startując dawniej jako zawodniczka krakowskiego AZS-u. Stawałam nawet do mistrzostw Polski. Jeżdżę poza tym na nartach, konno, wiosłuję, a ostatnio pasjonuję się jazdą na motorówce” – opowiadała w 1936 r. w rozmowie z „Dobrym Wie…

imgnkhngH-a74ce26.jpg
width: 1167
height: 925

Piękność z Polinezji podbiła polskie kino i… serce Eugeniusza Bodo. Reri nie znalazła w Polsce szczęścia
type: item
date: 2022-12-12T12:15:02.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Bodo
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Największą miłością Eugeniusza Bodo była pochodząca z Polinezji egzotyczna piękność
encoded: Eugeniusz Bodo był jednym z największych amantów przedwojennego polskiego kina, a o jego miłosnych podbojach krążyły legendy. Największą miłością aktora była pochodząca z Polinezji Anna Chevalier zwana Reri. Kim była egzotyczna piękność, która zawróciła mu w głowie? Kim była Reri: droga do sławy Anna Irma Ruahrei Chevalier przyszła na świat 18 grudnia 1912 r. w Papeete na Tahiti, jednej z największych wysp Polinezji Francuskiej. Była siódmym z dwanaściorga dzieci nauczyciela języka francuskiego Laurenta Pierre’a Chevaliera, syna francuskich kolonistów, i Tahitanki Matiry a Tefatui Tui. Ojciec egzotycznej piękności zmarł dwa tygodnie po jej siódmych urodzinach, więc od tego czasu wychowaniem dziewczynki i jej rodzeństwa zajmowała się matka. W maju 1929 r. reżyser niemiecki reżyser Friedrich Wilhelm Murnau przypłynął na Tahiti w towarzystwie scenarzysty Roberta J. Flaherty’ego, aby znaleźć odpowiednią scenerię dla swojego nowego egzotycznego filmu Tabu. Główną rolę w filmie – młodej dziewczyny o imieniu Reri – zaproponował właśnie Annie Chevalier, którą wypatrzył w lokalnym barze, gdzie pracowała jako kelnerka. Zdjęcia rozpoczęły się w styczniu 1930 r. i trwały dziewięć miesięcy, a światowa premiera Tabu odbyła się w marcu 1931 r. Film okazał się ogromnym sukcesem i otrzymał Oscara za najlepsze zdjęcia, przynosząc Annie, zwanej odtąd Reri, międzynarodową sławę. 12 maja 1931 r. Reri przypłynęła do Stanów Zjednoczonych, gdzie występowała w rewii Ziegfeld Follies, a następnie odbyła tournée z tańcami tahitańskimi po największych amerykańskich miastach. We wrześniu 1932 r. Reri przybyła do Europy na zaproszenie rodziny reżysera Murnaua, który zmarł rok wcześniej. Występowała między innymi z programem rozrywkowym w kinie Gaumont-Palace w Paryżu, a w marcu 1933 r. wyjechała ze swoją menedżerką Mildred Duin do Warszawy na jednorazowy gościnny występ w kinoteatrze Alhambra. Wkrótce otrzymała propozycje z innych polskich miast, więc postanowiła zostać w kraju nad Wisłą na dłuż…

imgXrj2Sk-5b29c66.jpg
width: 1167
height: 925

Pomagała siostrze w likwidacji zdrajców, walczyła w Powstaniu Warszawskim. Irena Malkiewicz była wielką aktorką i patriotką
type: item
date: 2022-11-30T15:15:54.000Z
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Jak potoczyły się losy gwiazdy kina i teatru?
encoded: Wojenne losy aktorki Ireny Malkiewicz to materiał na wciągający film sensacyjno-szpiegowski. Gwiazda kina i teatru aktywnie zaangażowała się bowiem w działalność polskiego podziemia i pomogła w zlikwidowaniu niejednego zdrajcy narodu polskiego. Irena Malkiewicz: kim była? Irena Wanda Malkiewicz urodziła się 15 września 1911 r. w Moskwie jako córka Władysława Alojzego Malkiewicza i Genowefy z Weraksów. W 1935 r. ukończyła Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej i zaczęła występować na warszawskich scenach, lecz początkowo jedynie w epizodycznych rolach pokojówek. Przełom nastąpił dopiero pod koniec 1936 r., kiedy to wystąpiła jako księżniczka Gonzaga w „Sułkowskim” Stefana Żeromskiego w Teatrze Polskim w Warszawie. O jej roli tak pisał dziennikarz „Kina”: „Brak jej jeszcze rutyny, pozwalającej na konsekwentne i rozważne przepracowanie roli, zanadto się jeszcze przejmuje poszczególnymi fragmentami scen – ma natomiast rzecz niezmiernie u początkujących aktorów rzadką i ważną: takt. A wygląda niezwykle dekoracyjnie”. Szlachetna uroda i wyjątkowa elegancja Ireny Malkiewicz sprawiły, że obok propozycji teatralnych zaczęły pojawiać się propozycje filmowe. Już w 1936 r. zagrała Melanię, córkę hrabiego Barskiego, w filmie Juliusza Gardana „Trędowata”, a do wybuchu II wojny światowej wystąpiła między innymi w filmach „Serce matki”, „Żona i nie żona” i „Przez łzy do szczęścia” – dwa ostatnie weszły do kin już w czasie okupacji hitlerowskiej. „Jej sugestywna gra zmusza widza do uwierzenia w prawdziwość jej przeżyć” – komentował graną przez nią rolę aktorki Leny Merwińskiej w „Przez łzy do szczęścia” gadzinowy „Nowy Kurier Warszawski”. Czytaj też: Zginął w obronie żony-kolaborantki… Trudna miłość Kazimierza Junoszy-Stępowskiego i Jagi Juno Irena Malkiewicz, 1937 r. Irena Malkiewicz i Jerzy Pichelski: bohaterska para 26 grudnia 1934 r. w kościele Najświętszego Zbawiciela w Warszawie Irena Malkiewicz została żoną adwokata Witolda Henryka Domańskiego, lecz ich małżeństwo okazało się w…

img5ePpSQ-6b21514.jpg
width: 2020
height: 1600

„Miłość ci wszystko wybaczy”. Burzliwa historia miłości Hanki Ordonówny i Michała Tyszkiewicza
type: item
date: 2022-11-22T09:52:02.000Z
creator: Marta Nawacka
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Historia miłości
subject: niezwykłe historie
subject: XX-lecie międzywojenne
description: Ich związek był najgłośniejszym przedwojennym mezaliansem
encoded: Związek Hanki Ordonówny i Michała Tyszkiewicza okrzyknięto najgłośniejszym przedwojennym mezaliansem. Małżeństwo potomka arystokratycznego rodu, hrabiego oraz córki kolejarza z robotniczej rodziny, pełne było zdrad i kłamstw. Jednak zakochany mąż Ordonki był doskonałym dowodem na to, że „miłość ci wszystko wybaczy”... Aktualizacja na VUŻ 4.08.2024 r. Hanka Ordonówna i Michał Tyszkiewicz – jak się poznali? Słynna aktorka i hrabia poznali się w teatrze Qui pro Quo. Hanka Ordonówna, a właściwie Maria Anna Pietruszyńska, od kilku lat była gwiazdą, którą Michał Tyszkiewicz podziwiał. Marzył, by chociaż jeden z jego utworów przypadł jej do gustu, nie miał jednak odwagi sam jej żadnego zaproponować. Zaniósł więc tekst „Uliczki w Barcelonie”, którą napisał dyrektorowi teatru, a ten wręczył go do zaśpiewania właśnie Ordonce. Oczarowana kobieta zapragnęła poznać autora piosenki i wkrótce przyjęła jego zaproszenie na kolację. To był początek burzliwego związku i wielkiej, choć prawdopodobnie jednostronnej miłości. Bardzo szybko hrabia poprosił ukochaną o rękę i, ku jego wielkiej radości, Hanka się zgodziła. Małżeństwo jednak nie przyniosło mężczyźnie szczęścia i wierności żony, która nawet specjalnie nie starała się ukrywać swoich romansów. Jeszcze przed ślubem z Michałem Tyszkiewiczem aktorka miała za sobą kilka trudnych związków, parę złamanych serc i pokaźny bagaż emocjonalny. Po rozstaniu z Januszem Sarneckim próbowała podobno popełnić samobójstwo. Kolejna miłość także nie była dla niej szczęśliwa – z węgierskim konferansjerem, Fryderykiem Járosym żyła miesiącami w warszawskim hotelu. Legalizacja związku niestety nie wchodziła w grę, gdyż ukochany Ordonki miał już żonę i dwójkę dzieci. Dodatkowo Fryderyk od 1924 roku był osobistym reżyserem Hanki Ordonówny i to jemu zawdzięczała swój status gwiazdy. Hanka Ordonówna w towarzystwie męża podczas zwiedzania Jerozolimy, 1934 r. Po ślubie aktorka wraz z hrabią zamieszkali na Litwie, w posiadłości Tyszkiewiczów. Spragniona sceny …

imgH7lzQv-f1c9fb3.jpg
width: 560
height: 440