Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2026-06-04T13:46:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: TYLKO W VIVIE!. Anna Bocek usłyszała, że musi wybrać jedną drogę. To, co zrobiła później, zmieniło wszystko
items: Najpierw zakochali się tańcu, potem w sobie. Po burzliwym rozstaniu zrozumieli, że nie mogą bez siebie żyć. Lenka i Jan Klimentowie świętują 10. rocznicę ślubu
items: TYLKO U NAS: Syn Ani Wyszkoni idzie w jej ślady. „Dopiero niedawno przestał się buntować”. Wokalistka zdradziła prawdę o ich relacji
items: TYLKO U NAS: Ania Wyszkoni i psycholożka Igi Świątek są przyjaciółkami! „Ona była założycielką fanclubu Łez”
items: TYLKO W VIVIE!. To dlatego Sylwia Peretti chce pozbyć się domu. Po tragedii nie potrafi już tam żyć
items: TYLKO U NAS: Ania Wyszkoni o niełatwych początkach w zespole Łzy: „Byliśmy zadłużeni, a moi rodzice przerażeni”. Co się stało?
items: TYLKO W VIVIE!. Obrazy Polki miały trafić do filmu Woody’ego Allena. „To było surrealistyczne”
items: TYLKO W VIVIE!. Godzinami siedzi przy grobie syna. Sylwia Peretti zdobyła się na ważne słowa o rodzicach ofiar
items: Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa zdradził, jak jedno wydarzenie z dzieciństwa odcisnęło na nim piętno. „Występowałem w jasełkach i przeżyłem traumę”
items: Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa zdradził, z czego jest dziś najbardziej dumny. Padły ważne słowa o dzieciach
items: Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa wraca do najtrudniejszego okresu życia. „Nie miałem siły ani chęci”
items: Choroba, nałóg i wielki talent. „Pomyślałem: piekło jest na ziemi…”, mówił. Przypominamy rozmowę z Jerzym Pilchem dla VIVY!
items: Otrzymał medal za zasługi, lecz obywatelstwa polskiego wciąż nie ma. Tylko w VIVIE! John Porter mówi wprost: „Było mi przykro, tu jest mój dom"
items: Gdyby nie "The Voice" jej kariera mogłaby wyglądać inaczej. Tego o Alicji nie wiedział nikt. Tylko w VIVIE! wyznaje: "To jest fantastyczna terapia"
items: TYLKO W VIVIE! Paulina Młynarska nie może żyć bez Indii, a Dorota Wellman? Nie wyobraża sobie domu poza Polską
items: Nie był idealnym tatą dla synów, lecz dla córki się zmienił. TYLKO W VIVIE! John Porter ujawnił kulisy ojcostwa
items: TYLKO W VIVIE! Dorota Wellman i Paulina Młynarska o życiu po 50-tce. „Nie musimy ani sobie, ani światu nic udowadniać".
items: Z wizytą u projektanta Mariusza Przybylskiego. To miejsce jest jak jego drugi dom. TYLKO W VIVIE! podsumował w nim 20 lat historii…
items: „Nie chcę zostać sama”. Krzysztof Krawczyk powiedział jej to tuż przed śmiercią. Ewa w VIVIE! ujawniła, co działo się za zamkniętymi drzwiami
items: TYLKO W VIVIE!. Dorota Wellman i Paulina Młynarska nie kryją emocji. Padły zaskakujące słowa o Polakach
items: Takiej relacji w show-biznesie prawie nie ma. TYLKO W VIVIE! Wellman i Młynarska otworzyły się jak nigdy wcześniej i ujawniły swój sekret
items: Dorota Wellman nie wyobraża sobie życia na emeryturze. TYLKO W VIVIE! ujawniła, jakie ma plany na przyszłość
items: TYLKO W VIVIE! John Porter wspomina związek z Anitą Lipnicką. „Mieliśmy wspólne tematy non stop"
items: „Nigdy nie powinienem był prowadzić DDTVN”. Filip Chajzer po latach wrócił do tv. Tylko w VIVIE! zdradza, czego boi się najbardziej
items: Od dziecka wiedziała, że scena to jej miejsce. Tak zaczęła się jej muzyczna droga. Tylko w VIVIE! Alicja mówi wprost: "Zawsze miałam wielkie marzenia "

TYLKO W VIVIE!. Anna Bocek usłyszała, że musi wybrać jedną drogę. To, co zrobiła później, zmieniło wszystko
type: item
date: 2026-06-04T13:45:17.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: magazyn VIVA!
subject: niezwykłe historie
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Od małej dziewczynki zapatrzonej w „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga po artystkę, której obrazy trafiają do galerii na całym świecie. Anna Bocek przyznaje, że choć jej zawodowa droga pełna była zwrotów akcji, to właśnie pozorna porażka na studiach okazała się momentem, który na nowo skierował ją ku największemu marzeniu, opowiadaniu o emocjach za pomocą malarstwa.
encoded: Dziś Anna Bocek łączy świat malarstwa i scenografii, nie godząc się na wybór tylko jednej artystycznej ścieżki. Jak sama podkreśla, przełomem było zwycięstwo w międzynarodowym konkursie scenograficznym i wyjazd do Londynu, gdzie zrozumiała, że różne dziedziny sztuki mogą się wzajemnie uzupełniać. To doświadczenie pozwoliło jej zbudować własną definicję twórczości, wolną od narzuconych schematów i oczekiwań. Anna Bocek wróciła do marzeń z dzieciństwa. Tak narodziła się jej artystyczna droga Twoje obrazy wystawiane są w galeriach na całym świecie. Jesteś autorką wnętrz Muzeum Bursztynu w Gdańsku, tworzyłaś scenografie teatralne. Wciąż szukasz swojej drogi? Znalazłam ją dawno temu. Będąc studentką na wydziale malarstwa gdańskiej ASP, odkryłam, że moją pasją jest teatr i tworzenie scenografii do przedstawień. Pracowałam jako asystentka wybitnego scenografa Mariana Kołodzieja. Niestety okazało się, że nie mogę robić dyplomu ze scenografii, bo moim głównym kierunkiem jest malarstwo. Musiałam pogodzić się z tym, że tak się stało, a potem odkryłam, że to wydarzenie miało wpływ na to, jak potoczyła się moja droga zawodowa. Wróciłaś do punktu wyjścia? Wróciłam do marzeń, gdy byłam małą dziewczynką stojącą przed „Sądem Ostatecznym” Hansa Memlinga w Muzeum Narodowym w Gdańsku, kiedy dotarło do mnie, że ja też chcę w przyszłości mówić o emocjach za pomocą malarstwa. Wcześnie zdefiniowałaś, kim zostaniesz w przyszłości. Moja mama kolekcjonowała moje prace. Była wśród nich kartka, na której namalowałam siebie stojącą przy sztaludze, i koślawymi literkami podpisałam „Ania malarka”. W Twojej rodzinie są artyści? Rodzice pięknie malują, choć raczej do szuflady. Mama jest prawniczką, tata inżynierem, ale od dziecka miałam dzięki nim stały kontakt ze sztuką, zabierali mnie na wystawy, koncerty, do teatru. Kiedy powiedziałam, że chcę zdawać na ASP, dostałam od nich ogromne wsparcie. A gdy za pierwszym razem się nie udało, nie usłyszałam „odpuść”, tylko coś zupełnie odwrotnego, nie pozwo…

bocek-47f282e.jpg
width: 1200
height: 720

Najpierw zakochali się tańcu, potem w sobie. Po burzliwym rozstaniu zrozumieli, że nie mogą bez siebie żyć. Lenka i Jan Klimentowie świętują 10. rocznicę ślubu
type: item
date: 2026-06-04T06:30:03.000Z
creator: Gabriela Czernecka
subject: Magazyn VIVA
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Historia miłości
subject: Jan Kliment
subject: Lenka Klimentova
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Gdy się poznali, on miał 25 lat, ona zaledwie 10. Jan Kliment był już wtedy mistrzem Czech w tańcu towarzyskim, a Lenka dziewczynką, która bardzo chciała zostać zawodową tancerką. Po latach znów się spotkali, tym razem w Warszawie. "Połączyła nas Polska. I Taniec z Gwiazdami" - wspominał w wywiadzie dla VIVY! Jan Kliment. Szybko zaczęli być razem, ale też szybko przyszedł kryzys. W dniu 10. rocznicy ślubu przypominamy wywiad, w którym Lenka i Jan Klimentowie opowiadają o historii swojego burzliwego związku.
encoded: Historia miłości Lenki i Jana Klimentów przypomina scenariusz romantycznego filmu. „Nauczyłem się, że miłość to dbanie o drugą osobę”, mówi tancerz. „Mogę powiedzieć, że jestem pewna miłości Janka”, dodała jego ukochana. Zakochanych dzieli piętnaście lat różnicy, ale wiek nie ma dla nich znaczenia. Po dwóch latach rozstali się, lecz z czasem odkryli, że nie potrafią bez siebie żyć. „Mniej więcej po dwu latach związku mieliśmy kryzys. Rozstaliśmy się na pół roku. Uświadomiłem sobie wtedy jej wartość. Śmiech, zaufanie, wsparcie, rodzinność. Rozmawiamy ze sobą, Lenka mnie rozumie, wie, że może na mnie polegać. Mamy podobne marzenia, wspólny pogląd na świat”, wyjaśniał Jan Kliment. Pod koniec grudnia 2022 roku para została rodzicami! Na świecie pojawił się ich ukochany synek, Cristian. Jednak ich droga do rodzicielstwa nie była łatwa... „Nas wszyscy pytają o to, kiedy będziemy mieć dzieci, dlaczego ich jeszcze nie mamy. A to jest taka delikatna sprawa. Łatwo można kogoś skrzywdzić chamskimi pytaniami i komentarzami. Ludzie się w ogóle nad tym nie zastanawiają", mówiła jakiś czas temu Lenka Klimentova w archiwalnym wywiadzie dla VIVY!. Dziś każdą chwilę spędzają z ukochanym dzieckiem. Synek jest dla nich całym światem i chcą mu przekazać najważniejsze wartości. Jak zaczęła się ich historia? Kiedy po raz pierwszy się spotkali? O swojej niezwykłej miłości tancerze opowiedzieli nam w czerwcu 2018 roku na łamach VIVY. Przypominamy archiwalny wywiad z Lenką i Janem Klimentami. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 16.02.2025 r.] Jan i Lenka Klimentowie - wywiad VIVA! Poderwałeś Lenkę, gdy była w przedszkolu? Jan: Prawie, poznaliśmy się, gdy miała 10 lat. Lenka: Trenowałam taniec w Ostrawie, mój trener zaprosił Janka, żeby poprowadził dla nas warsztat. Janek był wtedy mistrzem Czech. Jan: Szkoliłem dzieciaki razem z moją partnerką. Miałem 25 lat i przez myśl mi nie przeszło, że... Lenka: Ani mi. Gdyby ktoś powiedział wtedy, że to będzie mój mąż, popukałabym się w głowę. …

image-40-aba4fc9.jpg
width: 1200
height: 799

TYLKO U NAS: Syn Ani Wyszkoni idzie w jej ślady. „Dopiero niedawno przestał się buntować”. Wokalistka zdradziła prawdę o ich relacji
type: item
date: 2026-06-04T05:30:32.000Z
creator: Marcjanna Maryszewska
subject: Ludzie
subject: Wideo
subject: Wywiady
subject: Anna Wyszkoni
subject: biogram
subject: dzieci gwiazd
subject: niezwykłe relacje
subject: wideo
subject: wywiad
description: Anna Wyszkoni rzadko opowiada o życiu prywatnym, ale tym razem zrobiła wyjątek. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla Viva.pl szczerze opowiedziała o swoim 24-letnim synu, jego muzycznej pasji i wyjątkowej relacji, którą udało im się zbudować przez lata.
encoded: Choć dzieci znanych artystów często próbują odnaleźć własną drogę z dala od blasku reflektorów, w przypadku syna Anny Wyszkoni muzyka okazała się silniejsza niż wszelkie wątpliwości. Wokalistka przyznała, że przez długi czas obserwowała jego naturalny bunt wobec świata, który zna od podszewki. Dziś jednak coraz śmielej mówi o jego talencie i nie wyklucza, że w przyszłości ich zawodowe ścieżki mogą się przeciąć. Syn Ani Wyszkoni długo buntował się przeciwko muzyce. „To jest też sprawa naturalna” Muzyczny talent często postrzegany jest jako dar, który warto pielęgnować od najmłodszych lat. Anna Wyszkoni zwraca jednak uwagę, że rzeczywistość bywa znacznie bardziej skomplikowana. Dorastanie u boku jednej z najpopularniejszych polskich wokalistek pozwoliło jej synowi zobaczyć nie tylko blaski, ale również cienie życia artysty. Podczas rozmowy z Rafałem Kowalskim w ramach formatu "Kula VIVY!" wokalistka została zapytana, czy kiedykolwiek myślała o wspólnym projekcie muzycznym z synem. Jej odpowiedź pokazała, że taki scenariusz jeszcze niedawno wydawał się mało prawdopodobny. „Otóż myślę, że nieśmiało możemy zaczynać o tym myśleć, bo mój syn dopiero jakiś czas temu przestał się buntować przeciwko swojemu talentowi muzycznemu” – wyznała Anna Wyszkoni. Artystka nie kryje, że przez lata obserwowała ten proces z dużym zrozumieniem. „To jest też sprawa naturalna, bo dziecko, które obserwuje, ile kosztuje bycie w branży muzycznej, mogło się przeciwko temu buntować” – dodała. Choć muzyka ostatecznie okazała się ważną częścią życia jej syna, nie zdecydował się on na identyczną drogę zawodową. Zamiast śpiewu wybrał nieco inną formę artystycznej ekspresji. „Mój syn skupił się na DJ-ce, czyli troszkę jednak w innym kierunku” – zdradziła wokalistka. TYLKO U NAS: Ania Wyszkoni o niełatwych początkach w zespole Łzy: „Byliśmy zadłużeni, a moi rodzice przerażeni”. Co się stało? Anna Wyszkoni o relacji z synem. „Mamy bardzo dobry kontakt” Choć temat potencjalnej współpracy artystycznej wyw…

befunky2026-5-215-7-38-d65b8ba.jpg
width: 1200
height: 720

TYLKO U NAS: Ania Wyszkoni i psycholożka Igi Świątek są przyjaciółkami! „Ona była założycielką fanclubu Łez”
type: item
date: 2026-06-03T07:30:29.000Z
creator: Marcjanna Maryszewska
subject: Ludzie
subject: Wideo
subject: Wywiady
subject: Anna Wyszkoni
subject: Iga Świątek
subject: Łzy
subject: niezwykłe relacje
subject: wideo
subject: wywiad
description: Niewiele osób wie, że Anna Wyszkoni od lat przyjaźni się z Darią Abramowicz, psycholożką współpracującą z Igą Świątek. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla Viva.pl artystka wróciła wspomnieniami do początków tej wyjątkowej relacji i zdradziła, jak dziś wygląda ich kontakt.
encoded: Choć dziś Daria Abramowicz jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych psycholożek sportowych w Polsce, jej historia z Anną Wyszkoni zaczęła się na długo przed sukcesami Igi Świątek. Piosenkarka opowiedziała o znajomości, która narodziła się dzięki muzyce, przetrwała lata rozłąki i z czasem przerodziła się w prawdziwą przyjaźń. Daria Abramowicz była szefową fanclubu Łez. Tak poznała ją Anna Wyszkoni Dziś Daria Abramowicz kojarzona jest przede wszystkim ze światem profesjonalnego sportu, jednak wiele lat temu jej codzienność wyglądała zupełnie inaczej. W rozmowie z Rafałem Kowalskim Anna Wyszkoni wróciła pamięcią do czasów, gdy występowała jeszcze z zespołem Łzy. To właśnie wtedy ich drogi przecięły się po raz pierwszy. „To jest w ogóle ciekawa historia, bo my się poznałyśmy wiele lat temu. Daria była szefową fanklubu Łez. Była bardzo zaangażowana, często jeździła na koncerty, no i tak się poznałyśmy” – wspomina Anna Wyszkoni. Dla wielu osób może być zaskoczeniem, że kobieta, która dziś pracuje z jedną z największych gwiazd światowego tenisa, jeszcze kilkanaście lat temu aktywnie działała w środowisku fanów popularnego zespołu. Jak wynika ze słów wokalistki, Daria Abramowicz należała do najbardziej zaangażowanych osób wspierających grupę, regularnie pojawiając się na koncertach i utrzymując bliski kontakt z jej członkami. To właśnie wtedy narodziła się znajomość, która przetrwała próbę czasu. Zdjęcie z US Open wszystko zmieniło. Tak odnowiła się ich relacja Z biegiem lat życie obu kobiet zaczęło toczyć się własnym rytmem. Kariera muzyczna Anny Wyszkoni rozwijała się w nowym kierunku, a Daria Abramowicz realizowała kolejne zawodowe cele. Naturalną koleją rzeczy ich kontakt osłabł. Jak przyznaje artystka, przez pewien czas praktycznie nie utrzymywały ze sobą bliższych relacji. Przełom nastąpił zupełnie niespodziewanie. „Potem ten kontakt się urwał, no bo Daria, wiadomo, obie dorosłyśmy, ona miała swoje sprawy, ja miałam swoje sprawy. I pewnego dnia Daria wysłała mi zdjęci…

befunky2026-5-38-26-17-b66ecc3.jpg
width: 1200
height: 720

TYLKO W VIVIE!. To dlatego Sylwia Peretti chce pozbyć się domu. Po tragedii nie potrafi już tam żyć
type: item
date: 2026-06-02T15:56:58.000Z
creator: Wiktor Słojkowski
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: magazyn VIVA!
subject: Sylwia Peretti
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Sylwia Peretti podjęła decyzję, która może definitywnie zamknąć jeden z najtrudniejszych rozdziałów jej życia. W szczerym wyznaniu dla magazynu VIVA! przyznała, że myśli o sprzedaży domu, w którym każdy kąt przypomina jej o tragicznie zmarłym synu Patryku. Jak mówi, marzy o miejscu „bez żadnych wspomnień”, które mogłoby stać się szansą na odzyskanie choć namiastki normalności.
encoded: Po śmierci syna 15 lipca 2023 roku codzienność Sylwii Peretti zamieniła się w nieustanną walkę z bólem i pustką. Celebrytka wyznała, że obecny dom nie daje jej ukojenia, ponieważ nieustannie przywołuje wspomnienia związane z Patrykiem. Dlatego coraz poważniej rozważa sprzedaż nieruchomości i przeprowadzkę do całkowicie nowego miejsca. Jak podkreśla, wizja przestrzeni „pustej i niezapisanej” należy dziś do nielicznych myśli, które przynoszą jej ulgę. Dlaczego Sylwia Peretti odrzuciła przekonanie, że każde cierpienie ma sens? Czy pamiętasz moment, w którym Twoje przekonanie o sensownym porządku świata po prostu się rozpadło? Pamiętam go aż nazbyt dokładnie, nie jako jedną sekundę, ale jako pęknięcie, które rozlało się we mnie jak cisza po krzyku. Umarłam razem z moim dzieckiem 15 lipca 2023 roku. Przez lata naprawdę wierzyłam, że życie, mimo bólu i trudności, ma jakiś porządek. I wtedy wydarzyło się coś, co tę opowieść we mnie roztrzaskało. Moment, w którym rodzic traci dziecko, nie jest tylko chwilą straty. To chwila, w której rozpada się cały dotychczasowy świat, wszystkie zasady, wszystkie przekonania, cały sens budowany latami. Nie potrafiłam już tej opowieści poskładać. I chyba do dziś jej nie skleiłam. Zamiast niej powstała inna, bardziej surowa. Taka, w której życie nie zawsze ma sens, w której nie wszystko da się zrozumieć ani uzasadnić. Taka, w której trzeba nauczyć się istnieć bez odpowiedzi. Dziś już nie szukam sensu na siłę. Uczę się żyć pomimo jego braku. I może właśnie w tym jest jakaś nowa, cicha prawda, że czasem jedynym, co zostaje, jest miłość. Nawet jeśli nie ma już dokąd jej skierować. W świecie, który niemal obsesyjnie próbuje nadać znaczenie każdemu cierpieniu, mówisz wprost, że nie wszystko coś buduje. Co sprawiło, że przestałaś w to wierzyć? Tak, odrzuciłam tę iluzję. I nie było w tym buntu ani manifestu. To nie była decyzja, tylko konsekwencja tego, co mnie spotkało. Przez długi czas próbowałam wierzyć, że każde cierpienie czemuś służy. Ale są…

BeFunky-collage-2026-06-02T122304.500-7849957.jpg
width: 3264
height: 3264

TYLKO U NAS: Ania Wyszkoni o niełatwych początkach w zespole Łzy: „Byliśmy zadłużeni, a moi rodzice przerażeni”. Co się stało?
type: item
date: 2026-06-02T14:55:20.000Z
creator: Marcjanna Maryszewska
subject: Ludzie
subject: Wideo
subject: Wywiady
subject: Anna Wyszkoni
subject: Łzy
subject: muzyka
subject: niezwykłe historie
subject: wideo
subject: wywiad
description: Ania Wyszkoni od trzech dekad jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich wokalistek. Dziś wspomina drogę, która zaprowadziła ją na scenę, opowiada o sile marzeń, konsekwencji i decyzjach, które dla wielu wydawały się zbyt ryzykowne. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla Viva.pl wraca pamięcią do momentów, które ukształtowały jej karierę.
encoded: Choć dziś występuje na największych scenach i zaprasza do wspólnych koncertów legendy polskiej muzyki, Ania Wyszkoni nie ma wątpliwości, że wszystko zaczęło się znacznie wcześniej — od marzeń małej dziewczynki, która dokładnie wiedziała, kim chce zostać w przyszłości. Jak sama przyznaje, od najmłodszych lat nie tylko wyobrażała sobie sukces, ale też głęboko wierzyła, że jest w stanie go osiągnąć. „Gdyby ktoś powiedział mi to 30 lat temu, uwierzyłabym”. Ania Wyszkoni o sile marzeń i pozytywnego myślenia Ania Wyszkoni obchodzi właśnie 30-lecie kariery, które będzie świętować w ten weekend podczas festiwalu w Opolu. Artystka od najmłodszych lat miała jasno określony cel i konsekwentnie zmierzała w jego kierunku. Jak przyznaje, była dzieckiem, które nie tylko marzyło, ale również bardzo wyraźnie wyobrażało sobie swoją przyszłość. "[...] Jako mała dziewczynka wiedziałam czym się chcę zajmować. I byłam osobą, która sobie to wizualizowała. I wymyślając sobie kolejne pragnienia, marzenia, wiedziałam, że jestem w stanie je spełnić" — powiedziała Rafałowi Kowalskiemu. Podczas jednego z ostatnich koncertów w warszawskim Teatrze Roma towarzyszyli jej wyjątkowi goście – Irena Santor i Michał Bajor. To właśnie wtedy przyszła jej do głowy refleksja dotycząca drogi, którą przeszła przez ostatnie trzy dekady. Zamiast powiedzieć, że kiedyś nie uwierzyłaby w taki scenariusz, spontanicznie doszła do zupełnie innego wniosku. "Zaczęłam mówić ze sceny, że gdyby ktoś 30 lat temu powiedział mi, że tacy goście będą na moim koncercie, to bym… i wiesz, nasuwają się słowa: nie uwierzyła. A mi w ostatniej chwili kliknęło, myślę: ale dlaczego nie? I skończyłam to zdanie: to bym uwierzyła" – zaznaczyła. Wokalistka podkreśla, że podobnie działa także negatywne myślenie. Dlatego od lat stara się koncentrować na tym, co budujące i rozwijające. TYLKO W VIVIE! Obrazy Polki miały trafić do filmu Woody’ego Allena. „To było surrealistyczne” „Byliśmy zadłużeni po uszy, a moi rodzice byli przerażeni”. Tak z…

TYLKO W VIVIE!. Obrazy Polki miały trafić do filmu Woody’ego Allena. „To było surrealistyczne”
type: item
date: 2026-06-02T11:56:11.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: magazyn VIVA!
subject: niezwykłe historie
subject: Viva! wywiad
subject: Woody Allen
subject: wywiad
description: Jej obrazy są prezentowane w galeriach na całym świecie. Wiszą też w wielu prywatnych kolekcjach. O mały włos nie zagrałyby w filmie Woody’ego Allena. Malowane przez Annę Bocek portrety „wszystkich kobiet świata” są pełne ekspresji, siły i delikatności. Gdzie szuka inspiracji, czy potrzebuje samotności i czy potrafi zniszczyć swoje dzieło, opowiedziała Katarzynie Piątkowskiej.
encoded: Niewiele brakowało, a obrazy Anny Bocek zobaczyłyby miliony widzów na całym świecie. Podczas realizacji filmu „Scoop” Woody’ego Allena ekipa filmowa rozważała wykorzystanie londyńskiej galerii prezentującej jej prace jako planu zdjęciowego jednej ze scen. Choć ostatecznie wybór padł na sąsiedni antykwariat, dla młodej wówczas artystki była to chwila, która do dziś pozostaje symbolem jej międzynarodowego sukcesu. Obrazy Anny Bocek miały trafić do filmu Woody’ego Allena. „To było surrealistyczne” [...] Jaki był kolejny punkt zwrotny? Nie uwierzysz… stworzenie strony internetowej. Kiedy kończyłam studia, internet w Polsce dopiero raczkował. Mało który artysta w ogóle miał wtedy swoją stronę. A ja po prostu ją sobie zrobiłam. Dzięki niej moje obrazy zobaczył właściciel Levent Gallery i zaproponował mi wystawę w swojej galerii w Londynie. I tak moja pierwsza indywidualna wystawa odbyła się właśnie w Londynie. Ta indywidualna wystawa to był duży sukces? Dla mnie tak, przecież byłam świeżo po studiach i miałam jeszcze niewielki dorobek. Z tą galerią wiąże się też historia, którą do dziś wspominam z uśmiechem. Podczas jednej z kolejnych moich indywidualnych wystaw, już po przeniesieniu galerii do nowej siedziby w Mayfair w Londynie, w okolicy kręcono film „Scoop” Woody’ego Allena ze Scarlett Johansson i Hugh Jackmanem w rolach głównych. Ekipa szukała lokalizacji do zdjęć jednej ze scen i poważnie brano pod uwagę galerię z moimi pracami, chociaż ostatecznie wybrano sąsiedni antykwariat, który lepiej pasował do sceny. Do dziś mam zdjęcia ekipy filmowej w galerii, na tle moich obrazów. Na początku mojej drogi zawodowej była to dla mnie sytuacja zupełnie surrealistyczna. I mimo wszystko uważam, że to był mały sukces i moment, który otworzył przede mną kolejne drzwi. W Polsce? Poza Polską. Od 20 lat reprezentuje mnie Art Affair Galerie w Niemczech, poza tym wystawiałam w Tajpej, w Paryżu, w Nowym Jorku, Miami, Amsterdamie. CZYTAJ TEŻ: Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa zdradził, jak …

TYLKO W VIVIE!. Godzinami siedzi przy grobie syna. Sylwia Peretti zdobyła się na ważne słowa o rodzicach ofiar
type: item
date: 2026-06-02T09:56:25.000Z
creator: Wiktor Słojkowski
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: magazyn VIVA!
subject: Sylwia Peretti
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Sylwia Peretti otwarcie mówi o ciężarze, który nosi każdego dnia. W szczerym wywiadzie dla magazynu VIVA! przyznaje, że obok niewyobrażalnej tęsknoty za synem żyje także ze świadomością tragedii, która dotknęła trzy inne rodziny. To historia matki, która codziennie wraca na cmentarz i nie ucieka od pytań o konsekwencje wydarzeń, które na zawsze zmieniły życie wielu ludzi.
encoded: Sylwia Peretti podkreśla, że nie rozdziela bezwarunkowej miłości do swojego dziecka od świadomości skutków tamtej nocy. W jej opowieści wybrzmiewa nie tylko osobista strata, ale również pamięć o rodzicach pozostałych młodych mężczyzn, którzy również stracili swoich synów. Dziś cmentarz stał się częścią jej codzienności. Miejscem, w którym spędza wiele godzin, próbując odnaleźć choć namiastkę bliskości z Patrykiem. Sylwia Peretti o rodzicach pozostałych ofiar: „Nie rozdzielam tego” [...] Mówisz o nadziei jak o wyborze, nie stanie. Co sprawia, że każdego dnia podejmujesz tę decyzję od nowa? Nadzieja przestała być dla mnie czymś, co przychodzi samo. Dziś to jest wybór. Są poranki, w których nie ma w tym żadnej siły ani wzniosłości. Jest tylko decyzja, wstać, oddychać, przejść przez kolejny dzień. Jem, śpię, wychodzę z domu, spotykam ludzi, jeśli mam na to siłę. To bardziej utrzymywanie podstawowego rytmu niż życie w takim sensie, jaki znałam wcześniej. Nie dlatego, że wierzę, że będzie lepiej. Ale dlatego, że mimo wszystko jeszcze jestem. Czasem wystarcza najprostsza rzecz, poranek, kubek herbaty, wyjście z domu. Czasem wiadomość od kogoś. To wystarcza, żeby przejść dzień. Jak zmieniło się Twoje patrzenie na innych ludzi, ich słowa, ich dobre intencje, ich bezradność wobec cudzego bólu? Zmieniło się wszystko. Widzę ich bezradność, często ukrytą za nieporadnymi zdaniami. Widzę, jak bardzo boją się cudzego bólu. Krąg ludzi wokół mnie wyraźnie się zawęził, zostali nieliczni. Wielu nie wie, jak się zachować, próbują pomagać, ale często używają słów, które niewiele dają. Są ludzie, którzy zostają, nawet jeśli milczą. I są tacy, którzy odchodzą. Relacje, które zostały, są spokojne, konkretne, bez oczekiwań. Chodzi o to, że ktoś jest, a nie o to, co mówi. Dużym wsparciem są dla mnie też ludzie na Instagramie. Piszą ciepłe, miłe rzeczy, sprawiają, że chce mi się wchodzić z nimi w kontakt, odpowiadać, być. To jest obecność, której się nie spodziewałam i która naprawdę coś znacz…

peretti2-495b467.jpg
width: 1200
height: 720

Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa zdradził, jak jedno wydarzenie z dzieciństwa odcisnęło na nim piętno. „Występowałem w jasełkach i przeżyłem traumę”
type: item
date: 2026-06-02T09:00:58.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: biogram
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: Wiesław Komasa
subject: wywiad
description: Nie każdy aktor potrafi tak otwarcie mówić o swoich słabościach. Wiesław Komasa opowiada Katarzynie Piątkowskiej o chwilach triumfu, ale także o zdarzeniach, które na lata zapisały się w jego pamięci. Wspomnienie niewinnych jasełek z dzieciństwa niespodziewanie powróciło do niego podczas spektaklu „Hamlet”, gdy na oczach kolegów i publiczności nagle zabrakło słów. Jak z takich doświadczeń rodzi się prawdziwy artysta?
encoded: Wiesław Komasa od ponad pięciu dekad zachwyca publiczność jako aktor teatralny, filmowy i mistrz słowa. W rozmowie z Katarzyną Piątkowską wraca do momentów, które ukształtowały jego artystyczną drogę – od dziecięcych występów w jasełkach po jeden z najbardziej stresujących epizodów swojej kariery. To opowieść o pamięci, emocjach i niezwykłej sile teatru. Zapomniany tekst, dziecięca trauma i siła, która przez całe życie prowadziła go na scenę. Wywiad VIVA! [...] – Nie miał Pan innego wyjścia, niż zostać artystą? Musiałem pójść w tę stronę. Bardzo szybko zrozumiałem, kiedy ludzie traktują mnie inaczej. Kiedy mówiłem wiersze. Wtedy czułem się mocniejszy, mój głos się zmieniał, przechodziły mnie dreszcze, ludzie też mnie inaczej wtedy postrzegali. Już w przedszkolu mówiłem wiersze, bo mówiłem je głośno i nie wstydziłem się. Występowałem w jasełkach jako pastuszek, anioł i paź króla. Wszystko w jednym przedstawieniu. I taki byłem dumny, że mogę w tak krótkim czasie być trzema postaciami. Natomiast do pewnego momentu nie zdawałem sobie sprawy, ale potem odkryłem, że przeżyłem tam traumę. W czasie trwania jasełek zasłuchałem się w to, co się dzieje na scenie. I nastała cisza, która wydała mi się ciszą podejrzaną. Myślę, słucham i nagle z takiej starej budki teatralnej słyszę swój tekst, bo podpowiada mi suflerka. I tak mi podpowiadała, w sposób diabelski wręcz, że przestraszyłem się jej. Ten obraz został mi na zawsze. Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa wraca do najtrudniejszego okresu życia. „Nie miałem siły ani chęci” – Kiedy pomyślał Pan o tym zdarzeniu jak o traumie? Gdy grałem w „Hamlecie” w reżyserii Andrzeja Domalika w Teatrze Dramatycznym. Grałem Ducha Króla i Aktora. Jako Aktor mówiłem monolog. Po iluś latach grania tego przedstawienia zaciąłem się w tekście i zapomniałem następnych słów. A to jest przecież rytm wiersza… nic nie dopowiem. I wtedy przypomniała mi się sytuacja z tych niewinnych jasełek. Stanęła mi przed oczami jak wyryta, kiedy suflerka próbowała podać mi…

komasa2-3db3fe7.jpg
width: 1200
height: 720

Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa zdradził, z czego jest dziś najbardziej dumny. Padły ważne słowa o dzieciach
type: item
date: 2026-06-01T15:30:34.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: biogram
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: Wiesław Komasa
subject: wywiad
description: Wiesław Komasa rzadko mówi o sprawach najbardziej osobistych. W rozmowie z magazynem VIVA! wraca do przejmującego wspomnienia z ostatnich chwil życia ojca, opowiada o rodzinie rozsianej po świecie i tłumaczy, dlaczego przez lata odradzał dzieciom aktorstwo. To opowieść o czułości, odpowiedzialności i pasji, która nadaje sens kolejnym pokoleniom.
encoded: Choć publiczność zna go przede wszystkim jako wybitnego aktora i pedagoga, w tej rozmowie Wiesław Komasa odsłania znacznie bardziej prywatną stronę siebie. Mówi o strachu, który towarzyszy mu od lat, o więziach rodzinnych silniejszych niż odległość i o dumie, jaką czuje, obserwując sukcesy swoich dzieci. W jego słowach jest zarówno doświadczenie człowieka teatru, jak i ojca, dziadka oraz syna, który do dziś pamięta jeden szczególny moment pożegnania. Wiesław Komasa o rodzinie, lęku i najważniejszej roli życia. Wywiad VIVA! [...] – Skorzystał Pan kiedyś w życiu z aktorstwa? Raz tylko, przy moim odchodzącym ojcu. Był w szpitalu, nieogolony. Czułem, że pragnie, żebym ja go ogolił. A ja się bałem, bo tak kiepsko mi w tych życiowych sprawach wychodziło. Postanowiłem zagrać fryzjera i czułem, że zdaję przed nim egzamin. Udało mi się ogolić tatę bez zranienia go. Tata popatrzył na mnie, a potem przyszedł pan doktor, a ojciec powiedział: „Wiesiek mnie ogolił”. Ksiądz Wacek Oszajca napisał potem wiersz: „Tatę ogoliłem i go nie zraniłem”. – Rodzina jest dla Pana bardzo ważna. Jesteśmy ze sobą wszyscy bardzo związani, choć dzieci rozjechały się po świecie. Daliśmy im siłę, która jest w korzeniach i skrzydłach. Skrzydła to pasja, która napędza życie, korzeniami wszystko to, co wyrosło z fundamentu. Przy naszym stole jest miejsce zawsze dla nich wszystkich. Czy jesteśmy słabi, czy w lepszej formie. Czekamy na wiadomości od nich o każdej porze dnia i nocy, towarzyszymy w ich finalnych sprawach, z duszą na ramieniu. – Z duszą na ramieniu? Mówiłem, że jestem lękliwym człowiekiem. Zawsze się boję o to, czy wszystko dobrze im poszło. Ale jestem przede wszystkim pełen dumy – gdy patrzę na Szymka na scenie, Marysię na koncercie, gdy oglądam filmy reżyserowane przez Jaśka i te, w których Zosia jest autorką kostiumów. Czuję zachwyt, że coś aż tak im się udało. – Pan nie chciał, żeby któreś z nich poszło w Pana ślady. Każdemu wybijałem to z głowy. Aktorstwo to jest bardzo trudny zawód i n…

komasa3-0f7824d.jpg
width: 1200
height: 720

Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa wraca do najtrudniejszego okresu życia. „Nie miałem siły ani chęci”
type: item
date: 2026-06-01T12:30:47.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: biogram
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: Wiesław Komasa
subject: wywiad
description: Zagrał chyba wszystkie możliwe role teatralne. Zdobył mnóstwo prestiżowych nagród. Całe życie spędził na scenie, ale gdy zachorował na nowotwór, ani jednej myśli jej nie poświęcił. Wybitny aktor Wiesław Komasa opowiedział Katarzynie Piątkowskiej o walce z chorobą, jakie znaczenie ma dla niego teatr i co zawdzięcza swojej żonie Ginie.
encoded: Wiesław Komasa od ponad pięciu dekad należy do grona najwybitniejszych polskich aktorów teatralnych. Laureat licznych nagród, pedagog Akademii Teatralnej i artysta, który wychował całe pokolenia aktorów, przez lata żył sceną i poezją. Tym większym zaskoczeniem okazało się dla niego doświadczenie ciężkiej choroby. Kiedy usłyszał diagnozę nowotworu krwi, teatr przestał mieć znaczenie. W centrum jego świata znaleźli się najbliżsi, a przede wszystkim żona Gina, która każdego dnia towarzyszyła mu w walce o powrót do zdrowia. Wiesław Komasa przez miesiące walczył z nowotworem. „Przy Ginie pierwsze kroki stawiałem”. Wywiad VIVA! [...] – Pan zachorował bardzo poważnie. Na szpiczaka. Dzięki ludziom, którzy byli wokół mnie, dzięki temu, że się za mnie modlili, czułem siłę, która nie była moją siłą. Pewnego razu zadzwonił Jan A.P. Kaczmarek, kompozytor i zdobywca Oscara, mój przyjaciel, który już sam wtedy ciężko chorował. Pyta, co słychać. Ja mu mówię, że mam nowotwór, szpiczaka. Okazało się, że jego kolega szkolny z Konina, profesor medycyny w Chicago, jest specjalistą w leczeniu tej choroby i pomógł pokierować moim leczeniem w Polsce. – Najgorsze za Panem. Czy w trakcie choroby tęsknił Pan za teatrem? Dziwna sprawa, że w czasie choroby nie dotknąłem jednej myśli o teatrze, jednego wiersza, poezji żadnej. To było nowością we mnie, bo wcześniej dzień bez poezji był dla mnie stratą. A wtedy… kompletnie nie miałem takiej potrzeby. Chorowałem pięć miesięcy. Długo leżałem, potem uczyłem się chodzić. Przy mojej żonie Ginie pierwsze kroki stawiałem. Gdy przechodziłem bardzo ciężką rehabilitację, nie miałem na nią ani siły, ani chęci. Ale jak patrzyłem na Ginę, jak ona walczy o mnie, to przełamywałem się i robiłem to. – Wyciągnęła Pana z choroby. Miała w tym ogromny udział. Ja popadłem w tej chorobie w taki dziwny stan, którego nie znałem do tej pory. To znaczy miałem stan wyciszenia swojego lęku. Jestem człowiekiem bardzo emocjonalnym i działam szalenie spontanicznie, a tutaj, w te…

komasa4-601a37a.jpg
width: 1200
height: 720

Choroba, nałóg i wielki talent. „Pomyślałem: piekło jest na ziemi…”, mówił. Przypominamy rozmowę z Jerzym Pilchem dla VIVY!
type: item
date: 2026-05-29T08:00:08.000Z
creator: Elżbieta Pawełek
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Jerzy Pilch
subject: magazyn VIVA!
subject: wywiad
description: Pięć lat temu odszedł Jerzy Pilch – jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy. W rocznicę jego śmierci przypominamy poruszający wywiad dla VIVY!, w którym z charakterystyczną szczerością mówił o chorobie, samotności, miłości i nadziei.
encoded: Minęło już pięć lat od dnia, w którym odszedł Jerzy Pilch. Wybitny pisarz, felietonista i scenarzysta zmarł 29 maja 2020 roku, w piątkowe popołudnie, w swoim domu w Kielcach. Zostawił po sobie nie tylko niezwykłą literaturę, ale także rzadko spotykaną odwagę mówienia o własnych słabościach. W rocznicę jego śmierci przypominamy poruszającą rozmowę, której udzielił VIVIE! w 2015 roku – pełną charakterystycznego humoru, szczerości i refleksji nad życiem, przemijaniem oraz nadzieją. Jerzy Pilch odszedł pięć lat temu. Przypominamy archiwalny wywiad VIVY! z 2015 roku Kiedyś myślał, że trafił do krainy nieśmiertelnych. A Bóg sprawiał, że wygrywał i był zwycięski. Potem mówił, że życie to złudzenie wieczności. Po operacji mózgu walczył z drżeniem rąk, z trudem mówił i pisał. „Ale się nie poddaję!”, deklarował Jerzy Pilch, jeden z najwspanialszych współczesnych pisarzy. Co zdradził w 2015 roku Elżbiecie Pawełek? – Byłeś tak miły, że od razu zaproponowałeś przejście na „ty.” Zawsze jesteś taki otwarty? Z wiekiem coraz częściej. Ale teraz mało kto mnie odwiedza, żeby skorzystać z mojej otwartości. Jeszcze w wolnej Polsce dziewczyny przychodziły do mnie na wywiad i mówiły: „Przeczytałam wszystkie pana felietony” lub „książki”. Albo przychodziły i mówiły: „Wszystko czytałam”. A teraz, jak się znajdzie jakaś bidula, to mówi: „Przeczytałam wszystkie wywiady z panem” (śmiech). To jest powód do dumy, powinienem być szczęśliwy, bo co tam książki! – A Ty czujesz się nieszczęśliwy? Już nie. Rok temu miałem problem, żeby gacie na tyłek wciągnąć, tak mi się ręce trzęsły. Nie mogłem zapiąć guzików w koszuli, zakręcenie butelki było niemożliwe, bo ręka mi latała. A dziś już mogę. Tylko że mówienie przychodzi mi z wielkim trudem. Chociaż przed zabiegiem lekarze mówili, że to się cofnie. A tu nic. – Co Ci zrobili? To była głęboka stymulacja mózgu. Stałem już pod ścianą: farmakologia nie działała, rehabilitacja nie wchodziła w grę, szansą był tylko zabieg, który zresztą wyobrażałem sobie inac…

Jamniki3-2026-05-28T194547.701-31c6678-e1780045289605.jpg
width: 1158
height: 710

Otrzymał medal za zasługi, lecz obywatelstwa polskiego wciąż nie ma. Tylko w VIVIE! John Porter mówi wprost: „Było mi przykro, tu jest mój dom"
type: item
date: 2026-05-24T14:00:33.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: John Porter
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: John Porter od pół wieku żyje w Polsce, tutaj założył rodzinę, tworzył muzykę i zdobywał najważniejsze nagrody branżowe. Mimo tego artysta wciąż nie otrzymał polskiego obywatelstwa. W szczerym wywiadzie opowiedział także o bolesnym dzieciństwie, samotności i emocjach, które do dziś zostawiły w nim ślad.
encoded: Od 50 lat mieszka w Polsce. Tu ma dzieci, fanów, tu dostał muzyczne nagrody. Z Johnem Porterem, gitarzystą, kompozytorem, tekściarzem, autorem muzyki do kultowego serialu „Siedem życzeń”, o miłości, samotności, jasnych i ciemnych dźwiękach oraz braku polskiego obywatelstwa rozmawiała Katarzyna Piątkowska. John Porter o odmowie obywatelstwa: „Było mi przykro” [...] Zdarza Ci się tworzyć w środku nocy, kiedy wokół panuje cisza? Bywało, że budziłem się w środku nocy z jakimś pomysłem. Od razu miałem całą piosenkę – melodię i tekst. Siadałem. Grałem. Nagrywałem na dyktafon. Ale to nie zdarza się często. Gdyby było inaczej, byłbym potwornie niewyspany (śmiech). Lubisz słuchać tego, co nagrałeś? Szczerze mówiąc, nie jestem fanem swojego głosu. Twoje utwory są refleksyjne. Opowiadają o moich życiowych doświadczeniach. Wszystko, co się wydarzyło, zostawia ślad w psychice. Mnie zostawiła mama, ojciec wyrzucił z domu. Przecież te wydarzenia miały na mnie wpływ. Tak samo jak wtedy, gdy jako dziecko mieszkałem w internacie. Miałem kłopoty ze wzrokiem i chodziłem do szkoły dla dzieci niedowidzących. Do domu przyjeżdżałem na wakacje i na święta. Czasami w weekendy. Pamiętam, że pewnego razu czekałem, aż ktoś po mnie przyjedzie, bo właśnie skończył się semestr i w szkole była przerwa. Byłem mały. Miałem może sześć lat. Czekałem i czekałem, i czekałem. Okazało się, że ojciec zapomniał, że ma po mnie przyjechać. To wszystko zostawia w człowieku ślad, bo związane jest z przykrymi uczuciami. Miałem też kompleksy związane z tym, że źle widzę. Takie tam niezbyt miłe wspomnienia. Jako dziecko miałeś z powodu choroby kompleksy, ale w jednym z odcinków kultowego serialu z czasów PRL-u „Siedem życzeń” zagrałeś niewidomego muzyka. Namówił mnie Maciej Zembaty. Nie tylko, żebym wcielił się w tę rolę, ale też żebym napisał muzykę. To było niesamowite doświadczenie, bo nigdy wcześniej nie pisałem do serialu. Cieszę się, że to zrobiłem, bo do dzisiaj otrzymuję za ten projekt pieniądze (śmiech). J…

jam7-7cfa933.jpg
width: 1240
height: 744

Gdyby nie "The Voice" jej kariera mogłaby wyglądać inaczej. Tego o Alicji nie wiedział nikt. Tylko w VIVIE! wyznaje: "To jest fantastyczna terapia"
type: item
date: 2026-05-24T12:00:06.000Z
creator: Elżbieta Pawełek
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Alicja Szemplińska
subject: magazyn VIVA!
subject: wywiad
description: Wygrała „The Voice of Poland” jako nastolatka, dziś zachwyca Europę głosem i sceniczną charyzmą. Alicja w rozmowie z VIVĄ! opowiada o kulisach Eurowizji, muzycznych idolach i marzeniach, które właśnie zaczynają się spełniać. Mało kto wie, że gwiazda ukończyła też Szkołę Aktorską Machulskich. Czy coraz śmielej myśli o filmie? Gdyby nie „The Voice” jej kariera mogłaby potoczyć się inaczej. „Muzyka wspaniale łączy się i przenika się z aktorstwem”, dodaje.
encoded: Wygrała „The Voice of Poland” jako 17-latka, dziś zachwyca dojrzałością, głosem i sceniczną charyzmą, której nie powstydziłyby się światowe divy. Alicja przeszła drogę od nieśmiałej dziewczyny z marzeniami do artystki, która śpiewa na największych scenach Europy i współpracuje z gwiazdami francuskiej muzyki. Mało kto wie, że gwiazda ukończyła także Szkołę Aktorską Machulskich, a doświadczenie zdobyte na scenie i przed kamerą dziś pomaga jej budować hipnotyzujące występy. W rozmowie zaskakuje szczerością, mówi o ogromnej determinacji i kulisach pracy. Są też wielkie nazwiska, emocje i marzenie, które właśnie zaczyna nabierać realnych kształtów. „Mogę upaść, ale po każdym upadku wstaje silniejsza Alicja” — wyznaje w VIVIE! Elżbiecie Pawełek. I trudno nie uwierzyć, że to dopiero początek jej historii. Czy zobaczymy ją wkrótce w filmie? Alicja o muzycznych pasjach, inspiracjach i pasji, o której mało kto wiedział. Gdyby nie ''The Voice" jej kariera wyglądałaby inaczej| wywiad VIVY! – Stałaś się ikoną dla młodych ludzi marzących o scenie. „The Voice of Poland” wygrałaś w wieku 17 lat. Czy myślałaś, że siedem lat później zaśpiewasz na największej muzycznej imprezie Europy? To piękne słowo „ikona”. Ale nie czuję się ani ikoną, ani gwiazdą. Jestem dziewczyną, która po prostu spełnia swoje marzenia i robi to, co jej w duszy gra. Zawsze miałam wielkie marzenia i chciałam śpiewać. Oglądałam wcześniej konkursy Eurowizji, ale nie pamiętam, czy wyobrażałam sobie, że kiedyś stanę na tej scenie. Zaprowadziły mnie tam determinacja, systematyczność i miłość do muzyki. Czytaj też: „Jestem dziewczyną spełniającą marzenia”, mówi VIVIE!. Alicja podbiła wiedeńską publiczność. Tylko nam odsłania kulisy drogi na eurowizyjny szczyt – Jesteś spod znaku Byka, którego cechuje wytrwałość i upór w dążeniu do celu. Oj tak, Byki są uparte. Tego nie można im odmówić. Mogę upaść, ale po każdym upadku wstaje silniejsza Alicja. Przez te ostatnie lata bardzo ciężko pracowałam nad wokalem, bo nie zawsze …

jam-258dea1.jpg
width: 1240
height: 744

TYLKO W VIVIE! Paulina Młynarska nie może żyć bez Indii, a Dorota Wellman? Nie wyobraża sobie domu poza Polską
type: item
date: 2026-05-24T08:00:13.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Paulina Młynarska w wywiadzie z Ewą Wojciechowską opowiedziała o swojej potrzebie ciągłego przemieszczania się i życiu między różnymi krajami. Dziennikarka wyznała, że kocha Polskę, Kretę, Francję i Indie, a jednocześnie marzy o małym domu z jabłonką w ogrodzie. Dorota Wellman nie kryła zaskoczenia jej życiowym temperamentem.
encoded: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie… Paulina Młynarska o życiu między Polską, Kretą i Indiami Wspomniałaś o podróżach. Ile razy w życiu się przeprowadzałaś? Dorota w książce napisała o Tobie: „Jesteś jak płynąca po świecie rzeka. Albo nie możesz znaleźć swojego miejsca”. Paulina: Właśnie nie wiadomo, jak to jest z tą rzeką… Może właśnie jej naturą jest, że nie może znaleźć swojego miejsca? Może wychodzimy z błędnego założenia, sądząc, że każdy dąży do jakiegoś umiejscowienia. Nie każdy. Ja mam miejsca, które bardzo kocham. Kocham Kretę i Grecję, nawet próbowałam się z nią rozstać, już prawie się spakowałam i co? Nie da rady. Bardzo też kocham Francję, ale też bardzo, bardzo kocham Polskę i polskość, polski język, literaturę. To jest mój dom, to jest moja ojczyzna-matczyzna. Ale kocham też Indie! Nie mogę żyć bez Indii. Więc co robić? Kochliwa jesteś. Paulina: Wszędzie, gdzie pojadę, już bym się chciała przeprowadzić. Już moje oczka patrzą, gdzie tu jest biuro nieruchomości, i zaczynam fantazjować na temat ewentualnej instalacji. CZYTAJ TEŻ: Od dziecka wiedziała, że scena to jej miejsce. Tak zaczęła się jej muzyczna droga. Tylko w VIVIE! Alicja mówi wprost: "Zawsze miałam wielkie marzenia" Dorota Wellman wyznała, dlaczego tak bardzo potrzebuje stabilizacji Ale powiedziałaś też w książce, że czasem marzysz o małym domku ze starą jabłonką w ogrodzie, w Polsce… Paulina: Bo mnie się tęskni bardzo za polskim pejzażem. Może po prostu za Polską mi się tęskni zwyczajnie i tak sobie myślę, że jak będę miała możliwość, to się rozejrzę, żeby coś takiego swojego jednak w Polsce mieć. Mieszkałam kiedyś w Zakopanem, ale to był inny etap. Dorota: Jezus, jakim ty jesteś włóczykijem! Po prostu to jest nieludzkie to twoje włóczenie się. …

jammlyn4-034838d.jpg
width: 1654
height: 992

Nie był idealnym tatą dla synów, lecz dla córki się zmienił. TYLKO W VIVIE! John Porter ujawnił kulisy ojcostwa
type: item
date: 2026-05-23T14:00:34.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: John Porter
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: John Porter po raz pierwszy tak otwarcie opowiedział o swoim życiu rodzinnym. Muzyk przyznał, że w czasie rozwoju kariery brakowało go w domu, a zmęczenie i praca odbiły się na relacjach z synami. Dziś deklaruje, że dla córki stara się być zupełnie innym ojcem. W rozmowie z „Vivą!” mówił też o samotności, ciszy i muzyce, która wypełnia jego życie przez całą dobę.
encoded: Od 50 lat mieszka w Polsce. Tu ma dzieci, fanów, tu dostał muzyczne nagrody. Z Johnem Porterem, gitarzystą, kompozytorem, tekściarzem, autorem muzyki do kultowego serialu „Siedem życzeń”, o miłości, samotności, jasnych i ciemnych dźwiękach oraz braku polskiego obywatelstwa rozmawiała Katarzyna Piątkowska. John Porter o dzieciach: „Nie byłem wspaniałym ojcem” [...] Ty sam jakim jesteś ojcem? Teraz dla mojej córeczki staram się być dobrym. Ale mam też synów, których dzieciństwo przypadło na czas rozkwitu mojej kariery. Zaliczyłeś uderzenie wody sodowej do głowy? A jak! Nie byłem wspaniałym ojcem. To nie tak, że byłem całkiem zły, ale… robiłem wszystko, żeby zarobić na utrzymanie rodziny. Czyli nie było Cię w domu. A jak byłem, to byłem zmęczony. I trudno mi było zrozumieć, że żona, która zajmowała się wychowaniem naszych synów i też pracowała, może być zmęczona. Trzeba było się dogadać, kto i kiedy zajmuje się dziećmi. Znam wiele rodzin, w których pojawia się problem podziału obowiązków. Mieliśmy rozmawiać o muzyce, rockandrollu, a zeszliśmy na życie. Rozmawiamy, bo życie jest muzyką. Bez dźwięków nic nie ma. CZYTAJ RÓWNIEŻ: „Mama zniknęła, tata mnie wyrzucił z domu”. TYLKO W VIVIE! John Porter wrócił pamięcią do bolesnych wspomnień z dzieciństwa Muzyk wyznał, co najbardziej napędza go do tworzenia nowych utworów A cisza? Czym jest? Odpoczynkiem od atakujących z każdej strony dźwięków. Im jestem starszy, tym bardziej ją doceniam. Z powodu wieku coraz więcej rzeczy też mnie irytuje. Wkurza mnie nawet, gdy ktoś na ulicy za głośno rozmawia przez telefon. Czasem tembr głosu potrafi doprowadzić mnie do szału. Wtedy muszę zaczekać, aż ten ktoś zniknie mi z pola widzenia i słyszenia, i dopiero wtedy idę dalej. Ale cisza daje mi też przestrzeń w głowie na własne przemyślenia i na muzykę. Muzykiem jest się 24 godziny na dobę i trzeba być non stop otwartym na inspiracje i pomysły. Nigdy nie wiadomo, kiedy pojawi się to coś, co bardzo chcesz uchwycić, jakaś myśl, która może umkn…

jam8-6af7d76.jpg
width: 1240
height: 744

TYLKO W VIVIE! Dorota Wellman i Paulina Młynarska o życiu po 50-tce. „Nie musimy ani sobie, ani światu nic udowadniać".
type: item
date: 2026-05-23T06:31:59.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Wellman i Paulina Młynarska w szczerej rozmowie dla magazynu VIVA! opowiedziały o nowym etapie życia kobiet, samotności, sile i potrzebie zmian. Przy okazji premiery książki „Afterparty” dziennikarki zdradziły, dlaczego po pięćdziesiątce i sześćdziesiątce nadal nie zamierzają zwalniać tempa i wciąż chcą „tańczyć na ulicy”.
encoded: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie… „Afterparty” jako symbol nowego etapu życia kobiet Na początek chciałabym Wam coś zaproponować. Zabawmy się w nagranie programu „Miasto kobiet 10 lat później”. Tylko to ja będę prowadzącą, a Wy będziecie moimi gośćmi. Paulina: Dobrze. Dorota: Proszę bardzo! Piękny pomysł. Wyobraźmy sobie, że jesteśmy w studio telewizyjnym. Dobry wieczór państwu! Dzisiaj moimi i państwa gośćmi w programie „Miasto kobiet 10 lat później” są Dorota Wellman i Paulina Młynarska w związku z premierą ich książki „Afterparty”. Tematem naszej rozmowy będzie życiowe party i życiowe afterparty. Dorota: Dobre! Podoba mi się temat, ale nie wiem, czy goście dobrze dobrani (śmiech)? Zacznijmy od poranków. Przeczytałam w Waszej książce, że poranki są dla Was bardzo ważne i, co ciekawe, zaczynają się w środku mojej nocy, czyli o czwartej albo piątej. Powiedzcie mi, czy nadal tak jest i dlaczego sobie to robicie? Paulina: Ja to sobie robię dlatego, że rano mam najbardziej sprawny mózg. Jednocześnie poranek jest też momentem logistycznie skomplikowanym. Trzeba pogodzić wyjście z psami, a ja mieszkam na południu Europy, gdzie jest bardzo gorąco, więc żeby one pobiegały, musimy wyjść, zanim wzejdzie słońce, zaczną huczeć cykady i zanim żar z nieba zacznie się lać. Poza tym praktykuję jogę i uczę jogi. Najczęściej pracuję z grupami również rano, online. To Dorota mnie ochrzaniła, że nie prowadzę jogi przez internet. Rano też najlepiej mi się pisze, więc jak widzisz, dużo tego wszystkiego trzeba w tym poranku upchnąć. Dorota: Ja wstaję do pracy o czwartej rano. Przed szóstą muszę wyjechać, żeby być na pierwszych odprawach w studio. To jest mój wybór, bo w zasadzie mogłabym wstać godzinę przed. Tylko że ja lubię poranki spo…

jammlyn5-8f99ad4.jpg
width: 1654
height: 992

Z wizytą u projektanta Mariusza Przybylskiego. To miejsce jest jak jego drugi dom. TYLKO W VIVIE! podsumował w nim 20 lat historii…
type: item
date: 2026-05-22T15:01:08.000Z
creator: Karol Sowa
subject: Domy gwiazd
subject: Wideo
subject: Mariusz Przybylski
subject: Viva! wywiad
subject: wideo
subject: wywiad
description: Odwiedziliśmy butik i atelier Mariusza Przybylskiego przy ulicy Kolejowej w Warszawie. Miejsce, które projektant stworzył dokładnie na własnych zasadach. Tylko nam otworzył drzwi do przestrzeni, których na co dzień nie pokazuje niemal nikomu. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl wrócił wspomnieniami do dzieciństwa, pierwszych modowych fascynacji i momentów, które na zawsze zmieniły jego życie.
encoded: Choć dziś Mariusz Przybylski jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich projektantów, wszystko zaczęło się od wspomnień z domu dziadków i garderoby pełnej szytych na miarę garniturów. W szczerej rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl opowiedział o pierwszych kolekcjach tworzonych jeszcze w liceum plastycznym, debiucie w centrum Warszawy i wsparciu gwiazd, które towarzyszyły mu na początku kariery: od Bogusława Lindy po Kayah. Garderoba dziadka i pierwszy impuls do świata mody Mariusz Przybylski świętuje 20-lecie swojej pracy w modzie, ale wszystko zaczęło się dużo wcześniej. Nie od pokazów, czerwonych dywanów i gwiazd, ale od dziecięcych wspomnień z domu dziadków. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl projektant wrócił do momentów, które ukształtowały jego estetykę i sprawiły, że moda stała się jego życiem. „Na pewno od dzieciństwa miałem takie bardzo duże konotacje i duże zainteresowania artystycznym obszarem. I rzeczywiście od dziecka to robiłem, ale to nie było tak, że ja jako mały chłopiec wiedziałem, że chcę być projektantem mody. To na pewno nie w tę stronę. Bardzo często wakacje miałem, jak ja to do dzisiaj się śmieję, że na tak zwanej zsyłce, czyli byłem przez rodziców wysyłany do dziadków na wieś”, opowiadał Mariusz Przybylski. Największe wrażenie robiła na nim garderoba dziadka. Elegancja, szyte na miarę garnitury i dbałość o każdy detal zostały z nim do dziś. „W tym domu mój dziadek, a właściwie ta jego garderoba, to rzeczywiście było coś takiego, co robiło na mnie wrażenie i co pamiętam do dziś, bo byłem naprawdę jeszcze bardzo małym człowiekiem. I on szył sobie garnitury na miarę. On bardzo dbał o to, w co i jak się ubierał. On, jego szafa, jego wizerunek i wygląd zostały mi jako takie bardzo ciepłe wspomnienia człowieka, a zarazem też coś, co było rzeczywiście dla mnie pierwszym przejawem takiej bardzo dobrej, męskiej mody”, wspominał projektant. Choć zainteresowanie modą dojrzewało latami, pierwsze autorskie projekty pojawiły się dopier…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/05/490049f6-76f3-498a-b15d-9e2154b60584-c24b2c3.jpeg
width: 1920
height: 2560

„Nie chcę zostać sama”. Krzysztof Krawczyk powiedział jej to tuż przed śmiercią. Ewa w VIVIE! ujawniła, co działo się za zamkniętymi drzwiami
type: item
date: 2026-05-22T13:31:41.000Z
creator: Elżbieta Pawełek
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Ewa Krawczyk
subject: Krzysztof Krawczyk
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: W 2023 roku na łamach magazynu VIVA! Ewa Krawczyk w szczerym wywiadzie wróciła do bolesnych wspomnień po śmierci Krzysztofa Krawczyka. Opowiedziała wówczas o niemal 40 latach wspólnego życia, chorobie artysty, wielkiej miłości i samotności, z którą mierzy się po jego odejściu.
encoded: „Nie ma takich słów, którymi wyraziłabym swój smutek i żal po jego odejściu. Poświęciłam się Krzysztofowi całkowicie, żyłam jego życiem”, mówi Ewa Krawczyk. Byli ze sobą prawie 40 lat, na dobre i na złe. Na szczęście pozostały wspomnienia i cudowne piosenki, które udało się zebrać w nowym albumie „Po prostu Krawczyk”. Przypominamy archiwalny wywiad. Ewa Krawczyk o bólu po śmierci męża Często myśli Pani o Krzysztofie? Nieustannie, Krzysztof wciąż jest obecny w moim życiu, a ostatnio często mi się śni. Po jego śmierci całkowicie zmieniłam swój stosunek do życia, stałam się lepszą osobą. Nadal jestem zakochana w swoim mężu, kocham go bardzo. Jeżeli gdzieś napisano jakąś nieprawdę, to nie chcę tego słyszeć, bo w moim sercu nie ma na nią miejsca. Co było najtrudniejsze po jego odejściu? Nie ma takich słów, którymi wyraziłabym mój smutek i żal po jego śmierci. To była dużo większa trauma niż po śmierci mojej mamy. Wtedy jednak Krzysztof odwołał swoje koncerty, żeby być przy mnie. A jak odszedł, zostałam sama. Zresztą, któż mógłby mnie wesprzeć, jak straciłam najważniejszego człowieka w moim życiu, z którym przeżyłam prawie 40 lat. Byliśmy ze sobą non stop, wspieraliśmy się nawzajem. Poświęciłam się Krzysiowi całkowicie, żyłam jego życiem… Tak wyglądały ostatnie lata Krzysztofa Krawczyka Czy bał się śmierci? Nie, bo nikt nie przypuszczał, że umrze. Miał problemy z chodzeniem po źle zoperowanym biodrze i chorobę Parkinsona, na którą cierpiał ponad 20 lat. Ale dopiero w ostatnich latach czuł drżenie rąk i nóg. Cały czas śpiewał, nagrywał, bo jest to choroba ciała, a nie mózgu. Mówiłam mu, żeby dbał bardziej o siebie, bo nie chcę zostać sama. Chyba się przejął, bo powiedział, że na ewentualność, gdyby coś mu się stało, musi przygotować mi zastępcę. A niedługo potem wyznał: „Wiesz co, Ewuniu, nikogo takiego nie znalazłem”. Z kolei ja zapytałam, czy gdybym umarła, wziąłby sobie inną kobietę. „Ewuniu, ja wtedy wszystko sprzedam”, zaczął, ale mu przerwałam. „Niczego nie sprzedasz…

BeFunky-collage-2026-05-22T154129.434-b2f7c7b.jpg
width: 3264
height: 3264

TYLKO W VIVIE!. Dorota Wellman i Paulina Młynarska nie kryją emocji. Padły zaskakujące słowa o Polakach
type: item
date: 2026-05-22T06:59:53.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Wellman i Paulina Młynarska w rozmowie dla magazynu „VIVA!” otworzyły się na temat polskości, języka i sensu życia. Padły mocne słowa o Polsce, narodzie i odpowiedzialności za wspólne dobro. Dziennikarka i publicystka mówiły także o wdzięczności, życiu za granicą oraz o tym, co naprawdę nadaje życiu sens.
encoded: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie… Paulina Młynarska: „Polski jest jednym z najtrudniejszych języków na świecie” [...] Moje drogie, ponieważ nie chciałabym kończyć naszej rozmowy tak smutnym wątkiem, powiedzcie mi, proszę, co to znaczy, że jesteście „polskoczułe”? Paulina: Odpowiedź zawiera się właśnie w tym słowie. Jesteśmy czułe na Polskę i mamy czuły stosunek do Polski i do polskości. Niezaślepiony i niezakompleksiony. Może też przez to, że mieszkam za granicą od bardzo wielu lat i żyję między kilkoma kulturami, które się bardzo mocno między sobą różnią, i mówię w kilku językach. Polskość i polski język przede wszystkim to jest coś niesamowitego. Ludzie sobie z tego nie zdają sprawy, a ja bez przerwy tłumaczę moim znajomym w różnych krajach, że my jesteśmy cholernie inteligentnym narodem. Ponieważ my już w wieku kilku lat musimy opanować język, który bezdyskusyjnie jest jednym z najtrudniejszych języków na świecie, w związku z tym musimy mieć więcej pod czaszką, żeby to opanować. Polski jest tak dowcipny, tak celny i tak precyzyjny. Jeszcze jego brzmienie też jest po prostu odlotowe. Jestem wielką fanką polszczyzny. Po drugie, kocham bardzo Polskę. Geograficznie i przyrodniczo. Uwielbiam Podhale, gdzie wiele lat mieszkałam, kocham góralszczyznę i kocham polską przyrodę, polskie góry, i kocham ten styl. Rozumiem poetyckość i piękno tego kodu i tej brzydoty, ale jednocześnie tego wdzięku, który jest uchwytny, kiedy się jedzie przez Polskę i kiedy się z Polakami gada. I jestem za to wdzięczna. Korzystanie z polskości jest wielkim przywilejem. Także dziękuję za uwagę. CZYTAJ TEŻ: Od dziecka wiedziała, że scena to jej miejsce. Tak zaczęła się jej muzyczna droga. Tylko w VIVIE! Alicja mówi wprost: "Zawsze miałam wielkie…

Takiej relacji w show-biznesie prawie nie ma. TYLKO W VIVIE! Wellman i Młynarska otworzyły się jak nigdy wcześniej i ujawniły swój sekret
type: item
date: 2026-05-21T13:59:59.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Wellman i Paulina Młynarska wróciły wspomnieniami do początków „Miasta kobiet” i po latach opowiedziały o relacji, która w świecie mediów okazała się prawdziwym ewenementem. W rozmowie dla magazynu VIVA! mówiły o kobiecej solidarności, trudnych realiach show-biznesu oraz przyjaźni, która przetrwała lata intensywnej współpracy.
encoded: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie… Dorota Wellman o Paulinie Młynarskiej: „To najodważniejsza osoba, jaką znam” [...] Dorota, powiedziałaś jeszcze jedno piękne zdanie o Paulinie, że to jest najodważniejsza osoba, jaką znasz, ale rozumiem, że nie tylko ze względu na jej przeprowadzki? Dorota: Paulina ma niezwykłą odwagę życiową i nie patrzy na konsekwencje. Jest mądra i głośno mówi to, co myśli. Jest dla mnie uosobieniem współczesnej, fajnej kobiety, bardzo odważnej, bardzo ładnej, bardzo kobiecej i jednocześnie bardzo silnej. Oczywiście ma tam, jak każdy, swoje miękkie miejsce w środku. Jesteście ewenementem w świecie show-biznesu i mediów. Zaiskrzyło od początku? Akurat byłam świadkiem, kiedy Dorota poznała się z Marcinem Prokopem, z którym teraz tworzy super duet, i na pewno nie była to miłość od pierwszego… to nawet nie była sympatia od pierwszego wejrzenia. A jak było z Wami? Paulina: U mnie to była miłość od pierwszego wejrzenia. Wiele lat temu zobaczyłam w telewizji wywiad, który Dorota przeprowadzała z Szymonem Wiesenthalem, i byłam absolutnie zafascynowana dziennikarstwem Doroty i w ogóle zjawiskiem, które się nazywało „Dorota Wellman”. Fascynowałam się tym rodzajem inteligencji, skupienia, bo Dorota ma laser w oczach. I ona ciebie słucha, i to nie jest taki przeszywający wzrok, tylko wzrok, który jest skupiony na swoim rozmówcy, i dla mnie to było coś wspaniałego. Dorota potrafi operować ciszą, skupieniem, pauzą. Nie szasta słowami na prawo i lewo. CZYTAJ TEŻ: Od dziecka wiedziała, że scena to jej miejsce. Tak zaczęła się jej muzyczna droga. Tylko w VIVIE! Alicja mówi wprost: "Zawsze miałam wielkie marzenia " Wellman i Młynarska szczerze o kulisach pracy w mediach Dorota: Dziękuję, to było piękne. Ale ja ci …

jammlyn-5d9aad5.jpg
width: 1654
height: 992

Dorota Wellman nie wyobraża sobie życia na emeryturze. TYLKO W VIVIE! ujawniła, jakie ma plany na przyszłość
type: item
date: 2026-05-21T10:01:37.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Wellman i Paulina Młynarska bez filtrów opowiedziały o samotności, pracy po pięćdziesiątce i brutalnym hejcie. W rozmowie dla magazynu „VIVA!” dziennikarki przyznały, że najbardziej boją się pustki i życia bez celu. Padły też mocne słowa o przemocy w sieci oraz osobistym spotkaniu Doroty Wellman z hejterem, który – jak sama mówi – „był odważny tylko za klawiaturą komputera”.
encoded: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie… Dorota Wellman o emeryturze: „To nuda i powolna śmierć” [...] Zaczęłyście mówić o pracy na planie „Miasta kobiet” i pracy w mediach. Ale zaskoczyło mnie w książce, co powiedziała Dorota, że najbardziej przerażają Was puste kartki w kalendarzu, bo obie kochacie pracować. Czy wyobrażacie sobie siebie na emeryturze, na leżaku z książką i że po prostu nic nie robicie? Czy to jest w ogóle dla Was możliwe? Paulina: Nie jest to możliwe, mam nadzieję. Ja leżę z książką w ogrodzie, ale jestem obłożona telefonami, komputerem i symultanicznie rządzę galaktyką, w której jestem królową, i wszystko się daje pogodzić. Dorota: Ja nie wyobrażam sobie emerytury. Uważam, że emerytura to nuda i powolna śmierć. Po pierwsze, nie masz kontaktu z ludźmi. Jeśli masz kontakt z grupą przyjaciół, to jesteś wielkim szczęściarzem, ale bardzo często emerytura oznacza samotność. A ja lubię być wśród ludzi, lubię być aktywna. Muszę coś robić. Kiedy przyjdzie ten czas, że telewizja w moim życiu się skończy, a to przecież przyjdzie niedługo, to będę sobie szukać innych aktywności. To może być działalność w lokalnej społeczności, praca na rzecz innych ludzi. Myślę, że obie z Pauliną mamy potrzebę pracy intelektualnej. Czytania, szukania, zbierania informacji, pisania, żeby ten mózg pracował, był na pełnych obrotach, nie tylko po to, żeby rozwiązywać krzyżówki. Cel, codziennie rano wstawać i wiedzieć, że przed nami jest fajny, wypełniony dzień. Wtedy inaczej człowiek żyje. CZYTAJ TEŻ: Stracił syna, walczył z nałogiem i hejtem. Niewiele brakowało, by się poddał. TYLKO W VIVIE! Filip Chajzer: „Zrozumiałem, że nie chcę się zabić, tylko żyć” Paulina Młynarska i Dorota Wellman przeciwko hejterom. „Przemoc jest przemocą” W W…

jammlyn2-f9a3755.jpg
width: 1654
height: 992

TYLKO W VIVIE! John Porter wspomina związek z Anitą Lipnicką. „Mieliśmy wspólne tematy non stop"
type: item
date: 2026-05-21T09:01:48.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: John Porter
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: John Porter od 50 lat mieszka w Polsce, tutaj stworzył rodzinę, zdobył fanów i muzyczne nagrody. W szczerej rozmowie artysta opowiada o samotności i trudnych emocjach. Muzyk przyznaje, że właśnie muzyka pomaga mu przetrwać najtrudniejsze momenty. Padają też gorzkie słowa o relacjach, miłości i pokusach życia rockandrollowca.
encoded: Od 50 lat mieszka w Polsce. Tu ma dzieci, fanów, tu dostał muzyczne nagrody. Z Johnem Porterem, gitarzystą, kompozytorem, tekściarzem, autorem muzyki do kultowego serialu „Siedem życzeń”, o miłości, samotności, jasnych i ciemnych dźwiękach oraz braku polskiego obywatelstwa rozmawiała Katarzyna Piątkowska. John Porter o samotności: „Czasami mi dobrze, gdy nie ma nikogo obok” [...] Jesteś samotny? Odpowiem cytatem z Charlesa Bukowskiego: „A kiedy nikt cię nie budzi rano i nikt na ciebie nie czeka wieczorem, i możesz robić, co chcesz… jak to nazwać, wolnością czy samotnością?”. To wolność czy samotność? Czasami czuję się samotny, a czasami mi dobrze, gdy nie ma nikogo obok mnie. W moich różnych związkach, poza poważniejszymi, najgorsze było, gdy wracałem do domu i musiałem odpowiadać na miliony pytań: „Jak było?”, „Co robisz?”. To jest problem artystów, którzy żyją z kimś, kto artystą nie jest. Wtedy trudno jest o zrozumienie, bo ci „nie artyści” nie rozumieją procesu. A z drugiej strony, kiedy artysta jest z artystą, jak ja byłem z Anitą (Lipnicką – przyp. red.), mieliśmy wspólne tematy non stop. Wciąż wałkowaliśmy to samo. Fajnie jest znaleźć kogoś, z kim uda się zachować zdrowy rozsądek, znaleźć kompromis. Nazywam to higieną związku. Jesteś w dobrym momencie życia? Czasem myślę, że tak. Ale zdarzają się ciemne noce, które nazywam „dark night of the soul”. Na szczęście mam muzykę. CZYTAJ TEŻ: „Mama zniknęła, tata mnie wyrzucił z domu”. TYLKO W VIVIE! John Porter wrócił pamięcią do bolesnych wspomnień z dzieciństwa Muzyka jako terapia. John Porter mówi o „ciemnych nocach duszy” Ona jest twoją terapią? Jest rodzajem pomocy. Nawet jak mam trudne momenty, jak myślę: Kurde, to wszystko jest bez sensu, siadam i piszę. Nic się nie zmarnuje. Ani jedno słowo, ani jeden dźwięk. Ani najczarniejsze uczucia, ani największe szczęście. Czasem powstają dźwięki ciemności. Ale wiesz, ja mam dzieci… wierzę w to, że życie jest rzeczą jednorazową… jest darem, którego nie można zmarnować.…

jam9-e4d71d6.jpg
width: 1240
height: 744

„Nigdy nie powinienem był prowadzić DDTVN”. Filip Chajzer po latach wrócił do tv. Tylko w VIVIE! zdradza, czego boi się najbardziej
type: item
date: 2026-05-21T07:55:15.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Filip Chajzer
subject: magazyn VIVA!
subject: wywiad
description: Filip Chajzer wraca do telewizji i nie ukrywa, że to dla niego ogromne emocje. Po latach pełnych trudnych doświadczeń i walki z własnymi demonami znów stanął przed kamerą — tym razem jako reporter. W rozmowie dla „VIVY!” przyznaje, że właśnie z mikrofonem wśród ludzi czuje się najlepiej. „Kocham tę robotę” — mówi szczerze.
encoded: Filip Chajzer przez lata był jedną z największych gwiazd telewizji. Błyskawiczna kariera, prestiżowe nagrody i popularność przyszły szybko, ale równie szybko pojawiła się presja, hejt i demony, z którymi musiał mierzyć się każdego dnia. Rodzinna tragedia sprawiła, że jego życie rozsypało się na kawałki. Dziś, po walce o siebie, wraca do telewizji — jednak już na własnych zasadach. Jak sam przyznaje, jego życie wreszcie zaczyna się prostować, a powrót do pracy z mikrofonem w ręku daje mu poczucie, że znów jest na swoim miejscu. W szczerej rozmowie dla „VIVY!” opowiada o bólu, strachu i nadziei, że najgorsze już za nim. Filip Chajzer o powrocie do telewizji: "Kocham tę robotę, bo ludzie, których spotykam, potrafią mnie totalnie zaskoczyć" – Podsumujmy w skrócie dla tych czytelników, którzy być może nie wiedzą, co się w Twoim życiu działo, jak wyglądało Twoje ostatnie 11 lat. To zacznijmy od czasu, gdy miałem 19 lat i zacząłem pracować w mediach. Kariera zawsze była dla mnie bardzo ważna, a ja oddawałem jej całego siebie, pracowałem 24 godziny na dobę. – Chciałeś być lepszy niż Twój ojciec? To nie ma z nim nic wspólnego. Po prostu taki się urodziłem, że lubię, jak jest „naj”. Nie lubię półśrodków. Sam narzuciłem sobie takie tempo. Szybko piąłem się w górę, zacząłem prowadzić coraz więcej programów, dostawałem nagrody. W 2013 odebrałem Wiktora z ludźmi, którzy mieli po 60, 70 lat i czekali na tę nagrodę całe życie. A tu wchodzę ja, z pryszczami, i odbieram swoją. Potem były kolejne wyróżnienia. Wszystko przychodziło samo, ale ja czułem coraz większy stres, bo im wyżej idziesz, tym większą uwagę na siebie zwracasz, jesteś celem mniejszych bądź większych ataków. A potem przyszedł najgorszy dzień mojego życia, w którym zdarzył się wypadek, w którym zginął mój syn. Potem była żałoba, potem próba samo*ójcza. Każdy człowiek ma prawo przeżywać żałobę po swojemu. Ma prawo śmiać się, ma prawo chlać, myśleć nieracjonalnie. Ja uciekłem w pracę. Pracowałem jeszcze więcej, jeszcze i…

jam16-fdfc9d5.jpg
width: 1240
height: 744

Od dziecka wiedziała, że scena to jej miejsce. Tak zaczęła się jej muzyczna droga. Tylko w VIVIE! Alicja mówi wprost: "Zawsze miałam wielkie marzenia "
type: item
date: 2026-05-20T13:00:15.000Z
creator: Elżbieta Pawełek
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Alicja Szemplińska
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Od pierwszych konkursów w przedszkolu po triumfy w „The Voice of Poland” i występ na Eurowizji — Alicja konsekwentnie spełnia swoje muzyczne marzenia. W rozmowie z VIVĄ! opowiada o początkach kariery, ciężkiej pracy, inspiracjach i drodze, która zaprowadziła ją na europejskie sceny.
encoded: Już jako kilkuletnia dziewczynka wiedziała, że scena będzie jej światem. To właśnie w przedszkolu po raz pierwszy odkryto jej niezwykły talent — nauczycielka wysyłała ją na konkursy i powierzała solówki podczas występów. Z czasem lokalne sceny przestały jej wystarczać. Alicja zaczęła występować w konkursach w Polsce i za granicą, a każda kolejna reakcja publiczności tylko utwierdzała ją w przekonaniu, że muzyka jest jej przeznaczeniem. Później przyszły wielkie telewizyjne triumfy — „Hit! Hit! Hurra!”, „The Voice of Poland” i „Szansa na sukces”, które udało jej się wygrać. Dziś, po latach ciężkiej pracy, determinacji i walki o własny głos, stała się pierwszą Polką z kontraktem w Tenace Records i artystką, która podbija europejską scenę, nie zapominając o marzeniach, które narodziły się wiele lat temu. A niedawno zaprezentowała swój talent na Eurowizji 2026 i z miejsca podbiła serca wiedeńskiej publiczności. W rozmowie z Elżbietą Pawełek dla VIVY! Alicja odkrywa przed nami kulisy swojej kariery. Alicja o muzycznej ścieżce i idolach| Wywiad VIVY! – Zostałaś pierwszą Polką, z którą firma Tenace Records podpisała kontrakt płytowy. Dla mnie jest to wielkie wyróżnienie. To pokazuje, że jeśli gdzieś czujesz się niechciana, zawsze znajdziesz miejsce, gdzie cię docenią. Gdzie zostaniesz wysłuchana i nikt nie będzie chciał cię zmieniać. Jedną z piosenek na tej płycie jest właśnie utwór „Pray”. [...] – Do swojej piosenki nakręciłaś fajny teledysk w rodzinnym Ciechanowie, z udziałem całej rodziny i lokalnego chóru seniorów. Zatrudniłam w nim nawet siostrę, babcię i mojego chłopaka. Potrzebowałam jeszcze podobnej do mnie małej dziewczynki, która zagrałaby małą Alicję w krainie czarów, jaką byłam w dzieciństwie. Miałam zawsze dużą wyobraźnię i wielkie marzenia. Myślę, że udało się to pokazać w tym teledysku, który nie powstałby bez ogromnej pracy całej ekipy… – I bez zgody proboszcza, który pozwolił nagrać go w kościele. Do ostatniego dnia nie wiedzieliśmy, czy ksiądz się zgodzi. …

jam5-fc9def0.jpg
width: 1240
height: 744