TYLKO W VIVIE. Izabella Krzan usłyszała to jako 13-latka. „Krzywy nos i brak proporcji”. Dziś ujawnia kulisy porażek
Z pozoru wszystko układało się idealnie. Sukces gonił sukces, a kolejne drzwi otwierały się bez wysiłku. Jednak za kulisami tej historii kryje się moment, który mógł zmienić wszystko. Jedna decyzja, przypadek na drodze i słowa, które na zawsze zostały w pamięci.
Izabella Krzan w wywiadzie dla magazynu VIVA! wraca do trudnych początków swojej drogi. Opowiada o odrzuceniach, które spotkały ją już jako nastolatkę, próbach w świecie modelingu oraz doświadczeniu w „Top Model”. Jak sama przyznaje, te momenty porażek ukształtowały ją bardziej niż późniejsze sukcesy. Izabella Krzan i pierwsze porażki w modelingu. Trudne słowa w wieku 13–14 lat Z zewnątrz Twoja droga wygląda jak pasmo sukcesów. Kolejne etapy, które się układają, kolejne projekty, które się udają. Ale Ty mówisz czasem i o porażkach. Bo one były, i to bardzo wcześnie. I myślę, że to jest ważne, żeby o tym mówić, bo łatwo jest zobaczyć tylko to, co się wydarzyło później. Miałam 13–14 lat, kiedy bardzo chciałam zostać modelką. Moja mama mnie w tym wspierała, jeździłyśmy na castingi do Warszawy. I za każdym razem słyszałam właściwie to samo, że się nie nadaję. Że mam krzywy nos, że nie mam odpowiednich proporcji, że może gdybym coś zmieniła, to wtedy byłaby szansa. CZYTAJ TEŻ: Danuta Stenka po latach o kulisach „Nigdy w życiu”: „To był koszmar”. Chciała odejść z planu To są bardzo trudne słowa dla dziecka. Bardzo. Bo dziecko nie ma jeszcze dystansu. Przyjmuje to dosłownie. I to gdzieś w tobie zostaje. Pamiętam nawet moment, kiedy mama powiedziała, że jeśli naprawdę chcę, to możemy ten nos zoperować. I to jest dla mnie dziś bardzo wzruszające, bo widzę, jak bardzo chciała mnie wspierać. Ale w drodze na konsultację do chirurga plastycznego zepsuł nam się samochód. Staliśmy kilka godzin na poboczu i mama powiedziała, że to chyba znak. I tak to zostało. Nigdy tego nosa nie zoperowałam. Dziś myślę o tym, jak o czymś, co mnie uratowało przed drogą, która nie była dla mnie. Izabella Krzan w „Top Model”. Szybkie odpadnięcie i poczucie niedopasowania Próbowałaś dalej mimo tych doświadczeń. Tak. Poszłam do programu „Top Model”. Dostałam się na bootcamp, byłam na wyjeździe, ale odpadłam bardzo wcześnie i to nie zostało nawet pokazane. Miałam wtedy 19 lat, na casting przyjechałam z mamą, miałam wrażenie, że w ogóle tam nie pasuję. Dlaczego? Nie odnajdywałam się w tłumie, nie wiedziałam, jak sprawić, by ktoś mnie zauważył, nie chciałam robić dram. Może też się nie nadawałam i tak odpadłam. Naturalna selekcja (śmiech). Dziś czasem się z tego śmieję, ale to też bardzo dużo o mnie mówi. Ja nie umiem grać czegoś, co nie jest moje. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Magda Gessler zdradziła swój największy sekret na wizji. Wszyscy przecierali oczy ze zdumienia. Chwile później dodała wymowny post
TYLKO W VIVIE! Partnerka Łukasza Litewki zabiera głos po jego śmierci. „Będziemy domagać się rzetelnego śledztwa”. Ujawniła też, dlaczego ukrywali swój związek
To miał być zwykły dzień. On wybrał się na przejażdżkę rowerową, ona wróciła do swoich obowiązków. Pożegnali się jak zawsze. Mieli wspólne plany i marzenia, których już razem nie zrealizują. Nie przewidzieli, że gdy Łukasz Litewka zamknie za sobą drzwi, już nigdy nie wróci.
Wczoraj media obiegła tragiczna wiadomość o śmierci posła Nowej Lewicy Łukasza Litewki. Przypomnijmy, że polityk oraz działacz społeczny 23 kwietnia wybrał się na przejażdżkę rowerową, podczas której został potrącony przez kierowcę Mitsubishi. 57-latek nagle zjechał na przeciwległy pas ruchu i uderzył w posta. Funkcjonariusze wciąż badają kulisy okoliczności i analizują wszystkie scenariusze. TYLKO W VIVIE!. Partnerka Łukasza Litewki ujawnia kulisy związku Dzsiaj skontaktowaliśmy się z partnerką Łukasza Litewki, która w miniony wieczór zamieściła poruszający wpis w sieci. Natalia Bacławska w rozmowie z serwisem viva.pl wspomina ukochanego i zapowiada, że zrobi wszystko, by wyjaśnić okoliczności wypadku. „Dziś umarłam razem z Tobą. Moja miłość, moje wszystko. Zawsze będę Cię kochać. Do zobaczenia", napisała wczoraj w sieci. W rozmowie z nami Natalia Bacławska przyznała, że byli parą od trzech lat. Razem mieszkali w Sosnowcu i nie widzieli poza sobą świata. Mimo to nigdy nie ujawnili swojego związku i nie publikowali w sieci wspólnych zdjęć. Za wszelką cenę chcieli chronić swoją prywatność. Nic więc dziwnego, że jej wczorajszy wpis wywołał niemałe emocje. „Chcieliśmy chronić swoją prywatność, bo ludzie są okrutni. Łukasza wielu ludzi podziwiało za jego działania, ale też było dużo osób, które go nie lubiły. Dlatego chronił swoją prywatność”, wyjaśnia Natalia Bacławska. CZYTAJ TEŻ: Miał wielkie serce, odszedł zbyt wcześnie. Łukasz Litewka wprost mówił o wierze i Bogu: "Nie będę za to nikogo przepraszał" TYLKO W VIVIE!. Partnerka Łukasza Litewki ramię w ramię z Dodą. Nie zamierzają milczeć Partnerka posła Nowej Lewicy nie ukrywa, że jej ukochany regularnie dostawał wiadomości z pogróżkami i obelgami. Mimo to starał się tym nie przejmować i wciąż robił swoje. Zawsze stał murem za słabszymi oraz za zwierzętami, które nie mogły o siebie zawalczyć. Nigdy się nie poddał i do ostatniego dnia pomagał innym. Przypomnijmy, że jeszcze 22 kwietnia Doda zadzwoniła do polityka podczas streamu Łatwoganga. Łukasz Litewka podziękował mu za akcję społeczną i wsparcie dzieci, które chorują onkologicznie. Tym samym dołożył swoją cegiegłkę w akcji, o której mówi dziś cała Polska. „On się nie bał niczego. Nie bał się śmierci. Nie bał się ludzi, którzy mu źle życzyli. To był człowiek, który nie wierzył w podziały. Nie był politykiem, poszedł do Sejmu, żeby działać, żeby pomagać. Nie zależało mu na karierze. On chciał po prostu pomagać ludziom. To był najlepszy człowiek, jakiego znałam”, mówi w rozmowie z nami jego partnerka. Natalia Bacławska zapewnia też, że będzie kontynuować misję swojego ukochanego. „On zaczął ważne dzieło. I zasługuje na to, żeby to było kontynuowane”. Chce też, by prokuratura przeprowadziła wnikliwe śledztwo i wyjaśniła wszystkie wątpliwości wokół wypadku. „Wiem, że pojawiają się różne teorie i plotki na ten temat. Już są głosy, że to nie był nieszczęśliwy wypadek. Nie chcę podważać kompetencji prokuratury ani powielać teorii spiskowych. Będę jednak domagać się tego, by wszystko zostało rzetelnie wyjaśnione. Jestem w kontakcie z Dodą, będziemy razem działać w tej sprawie. Nie odpuścimy, będziemy naciskać, by wszystko zostało wyjaśnione w rzetelnym śledztwie. Bo Łukasz na to zasługiwał”, mówi Natalia Bacławska. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Doda nie wierzy w „wypadek” Litewki. Wokalistka z samego rana zamieściła w sieci poruszający wpis. Jej słowa dają do myślenia
TYLKO W VIVIE!. Izabella Krzan szczerze o rozstaniu z TVP i Kanałem Zero. Dopiero w TVN poczuła coś ważnego
Izabella Krzan po latach intensywnych zmian zawodowych zatrzymuje się i mówi wprost o tym, czego naprawdę chce. W szczerym wywiadzie z Wiktorem Słojkowskim dla magazynu VIVA! ujawnia kulisy pracy w telewizji, swoje marzenia o autorskim projekcie oraz momenty, które zmieniły jej myślenie o karierze. To przełomowe wyznanie.
Izabella Krzan otwarcie mówi o swojej zawodowej drodze i zmianach, które ukształtowały jej podejście do pracy w telewizji. Po latach intensywnych doświadczeń w różnych stacjach coraz wyraźniej podkreśla potrzebę stabilizacji, autentyczności i budowania projektów, które będą spójne z jej osobowością i wartościami. Izabella Krzan o pracy w telewizji. Od zmian do stabilizacji Masz za sobą wiele różnych doświadczeń zawodowych: „Pytanie na śniadanie” w TVP, Kanał Zero, teraz TVN. Czy masz poczucie, że w telewizji naprawdę zostało jeszcze coś, co mogłoby być w pełni Twoje? Bardzo bym tego chciała. I to jest chyba moje największe marzenie na ten moment. Nie chodzi już nawet o to, żeby zrobić coś nowego w sensie formatu, bo rzeczywiście wiele już powstało. Bardziej chodzi o to, żeby znaleźć coś, co będzie ze mną naprawdę spójne. Marzy mi się projekt, który nie będzie tylko kolejną produkcją, ale przestrzenią, w której mogę być sobą. Ze swoim tempem, swoją wrażliwością, sposobem rozmowy z ludźmi. Coś, co nie będzie oparte wyłącznie na tempie i hałasie, ale też na uważności. Coraz mniej interesuje mnie robienie wielu rzeczy naraz. Coraz bardziej pociąga mnie jedna rzecz, ale taka, którą można budować przez lata. Coś, co dojrzewa razem ze mną, co daje poczucie sensu, a nie tylko obecności. Widoczność jest bardzo ulotna. Wiarygodność buduje się długo i po cichu. I mam wrażenie, że dziś bardziej zależy mi na tej drugiej. CZYTAJ TEŻ: Dzielą ich 22 lata, są dla siebie siłą i wsparciem. Paulina i Maciej Orłosiowie TYLKO w VIVIE! zdradzają receptę na udany związek Izabella Krzan o zmianach zawodowych i świadomych wyborach Brzmi to tak, jakbyś po latach intensywnego ruchu doszła do momentu, w którym ważniejsze staje się zatrzymanie i zakorzenienie. Tak, dokładnie tak to czuję. Ostatnie lata były dla mnie bardzo intensywne. Zmiany pracy, nowe miejsca, nowe zespoły. To było potrzebne, bo nauczyło mnie odwagi i dystansu, ale też pokazało, że nie da się całe życie funkcjonować tylko w trybie ciągłej zmiany. Zrozumiałam, że zmiana pracy to nie jest koniec świata. Czasem jest wręcz początkiem czegoś nowego, nawet jeśli na początku wydaje się trudna. Kiedy coś się kończy, człowiek jest zmuszony, żeby uruchomić w sobie nowe myślenie, nową energię. Ale jednocześnie czuję, że teraz jest moment na coś odwrotnego. Na zatrzymanie. Na bycie gdzieś naprawdę, a nie tylko na chwilę. Na zbudowanie czegoś, co będzie miało swoją ciągłość. Czasem jest tak, że człowiek tkwi w miejscu, które jest po prostu dobre, nie idealne, ale bezpieczne. I nie decyduje się na zmianę, bo boi się, że gdzie indziej będzie gorzej. A dopiero jakaś zewnętrzna sytuacja zmusza go do ruchu. Dziś patrzę na to inaczej. Myślę, że takie momenty nie są przeciwko nam. One po prostu zmuszają nas do tego, żebyśmy zaczęli bardziej świadomie wybierać siebie. A kiedy zadzwonił telefon z propozycją prowadzenia „Afryka Express”, to była czysta radość czy już też refleksja? Najpierw była radość. Taka bardzo prosta, naturalna. Bo to jest format, który ma w sobie przygodę, coś nieprzewidywalnego, coś żywego. I ja nadal bardzo lubię takie emocje. Ale bardzo szybko pojawiła się też refleksja. Kiedyś pewnie przyjęłabym taką propozycję od razu, bez zastanowienia. Dziś zadaję sobie pytanie, czy to jest spójne ze mną, czy ja naprawdę chcę iść w tę stronę, czy to jest kolejny krok, czy tylko kolejna zmiana. I to jest dla mnie ważna różnica. Mam poczucie, że dojrzewanie w tym zawodzie polega właśnie na tym, że przestajesz rzucać się na wszystko, co się pojawia, a zaczynasz wybierać. CZYTAJ RÓWNIEŻ: TYLKO W VIVIE!. Izabella Krzan wspomina zwykły wieczór z partnerem. Rok później wydarzyło się coś, czego się nie spodziewała
Gdy jest proszona o to w pracy, zawsze mówi STOP! Edyta Zając szczerze o kulisach modelingu: „Mam to zapisane w kontrakcie”
Edyta Zając w szczerym wywiadzie odsłania kulisy swojej pracy w modelingu i jasno stawia granice. Gwiazda przyznaje, że nag*ść nigdy nie była dla niej tematem do kompromisów. „Nie robię nag*ch zdjęć”, podkreśla, dodając, że kluczem do sukcesu okazała się asertywność i wierność własnym zasadom.
Edyta Zając w rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl wraca do tematu, który od lat budzi emocje w branży modelingowej. Chodzi o granice, które modelki stawiają w swojej pracy. Edyta Zając o jasnych zasadach w modelingu Jak sama przyznaje, dla niej jedna kwestia była od zawsze niepodlegająca negocjacjom „Kiedyś przeczytałem, że takim tematem dla siebie do negocjacji była na przykład nag*ść. Tak było, tak jest?”. Odpowiedź modelki jest jednoznaczna: „Tak jest, to prawda. Nie robię na*ich zdjęć, nie robię takich sesji, gdzie mam bardzo przezroczyste ubrania. Po prostu pewne rzeczy zachowuję dla siebie, dla swojej prywatności”. Edyta Zając nie ukrywa, że brak potrzeby nadmiernego eksponowania ciała wynika z jej osobistych przekonań i komfortu. Podkreśla, że nie czuje potrzeby przekraczania tej granicy, nawet jeśli branża często sugeruje coś innego. „Nie mam potrzeby aż tak się eksponować”, mówi wprost. Jednocześnie zaznacza, że istnieje różnica między artystyczną fotografią a przekraczaniem własnych granic. Przywołuje konkretną sytuację: „Oczywiście artystyczne, piękne zdjęcia, nawet dziś miałam tutaj jedną pierś zasłoniętą dłonią, ale to też jest... Jest to umotywowane”. CZYTAJ TEŻ: Zaczęła pracę modelki w wieku 14 lat, dziś uważa, że to za wcześnie. Edyta Zając przestrzega nastolatki przed jednym Asertywność w modelingu według Edyty Zając Modelka jasno oddziela sztukę od tego, co określa jako „typowe rozbieranie się”. To właśnie ten aspekt jest dla niej nie do zaakceptowania. „Tak, jest to zupełnie coś innego dla mnie niż takie typowe rozbieranie się i ja po prostu się w tym niekomfortowo czuję”, podkreśla. Dla Edyty Zając kluczowe jest zachowanie prywatności i kontrola nad własnym wizerunkiem. To podejście towarzyszyło jej od samego początku kariery i nigdy nie było przypadkowe. Jednym z najważniejszych elementów, które przewijają się w wypowiedzi modelki, jest asertywność. Edyta Zając podkreśla, że to właśnie ona pozwoliła jej zachować integralność i podejmować świadome decyzje. „Miałam to zawsze wpisane w kontrakcie i myślę, że wszystko właśnie wynika z tej asertywności”, wyjaśnia. Co więcej, obala popularny mit dotyczący branży modelingowej: „Nieprawdą jest, że w modelingu musisz zgadzać się na wszystko”. Na koniec Edyta Zając podsumowuje swoje doświadczenia w sposób, który może być zaskoczeniem dla wielu osób obserwujących świat mody z zewnątrz. „Ja nigdy nie zgadzałam się na wszystko, co było mi narzucane i dobrze na tym wyszłam”, mówi. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Mikołaj Bagiński szczerze o Frizie: "Był moim idolem. Ale już nie jest". Co się stało? Te słowa mogą wielu zaskoczyć View oEmbed on the source website
TYLKO W VIVIE!. Izabella Krzan mówi wprost: „Nie mam dzieci, nie mam męża, jestem w miejscu dużej wolności"
Izabella Krzan w szczerym wywiadzie z Wiktorem Słojkowskim mówi o zmianie podejścia do życia i kariery. „Przez długi czas żyłam w takim przekonaniu, że trzeba iść dalej, szybciej, więcej. Kolejna szansa, kolejny program, kolejna zmiana. Trochę jakby wszystko było tymczasowe, jakby to, co najważniejsze, miało dopiero nadejść. Dzisiaj coraz częściej myślę, że to „najważniejsze” nie przychodzi w jednym momencie, tylko buduje się bardzo powoli", mówi nam.
Izabella Krzan, mając 31 lat, opowiada o wyraźnej zmianie podejścia do życia i kariery. Po intensywnych latach w mediach dziś skupia się na spójności, sensie i świadomych wyborach. W wywiadzie dla VIVY! zdradza, co jest dla niej najważniejsze oraz jak postrzega swoją przyszłość. Izabella Krzan o zmianach w karierze: od TVP do TVN [...] Masz tylko 31 lat, a bardzo dużo doświadczeń na koncie. To brzmi raczej jak moment, w którym coś nie zaczyna się na nowo, tylko już na innym poziomie świadomości. Bardzo chciałabym tak na to patrzeć i chyba właśnie tego się uczę. Przez długi czas żyłam w takim przekonaniu, że trzeba iść dalej, szybciej, więcej. Kolejna szansa, kolejny program, kolejna zmiana. Trochę jakby wszystko było tymczasowe, jakby to, co najważniejsze, miało dopiero nadejść. Dzisiaj coraz częściej myślę, że to „najważniejsze” nie przychodzi w jednym momencie, tylko buduje się bardzo powoli. I że nie chodzi już o to, żeby sprawdzić wszystko, tylko żeby coś wybrać i przy tym zostać. Dać sobie czas, żeby coś naprawdę wybrzmiało, żeby się zakorzeniło. Młodość bardzo często myli ruch z sensem. Wydaje się nam, że skoro dużo się dzieje, to znaczy, że wszystko idzie we właściwym kierunku. Dopiero później przychodzi taka cicha refleksja, że tempo nie zawsze jest równoznaczne z głębią. I że czasem trzeba się zatrzymać, żeby w ogóle usłyszeć siebie. CZYTAJ TEŻ: Ta jedna rzecz pomogła osiągnąć jej zawodowe szczyty. TYLKO NAM Grażyna Torbicka zdradza swój sekret: "To były takie lekcje życia" Nie boisz się, że weszłaś w świat medialny bardzo wcześnie i bardzo intensywnie, że wiele rzeczy przyszło szybciej niż do innych, więc trudniej będzie Cię jeszcze czymś naprawdę poruszyć? Mój zachwyt nie bierze się już dla mnie z samej nowości. Kiedyś fascynowało mnie wszystko, co było pierwsze, większe, bardziej widoczne. Teraz dużo bardziej porusza mnie sens. To, czy coś jest ze mną spójne, czy ja naprawdę chcę o tym mówić, czy to jest moje. Nadal czuję się wewnętrznie bardzo młoda. Wciąż mam w sobie tę ciekawość świata, ale jednocześnie wiem, że są obszary życia, których jeszcze nie doświadczyłam. Nie mam dzieci, nie mam męża, jestem w miejscu dużej wolności i dzięki temu mogę mówić o rzeczach, które są mi naprawdę bliskie. Bardzo nie lubię wypowiadać się na tematy, których nie znam, których nie przeżyłam. Wydaje mi się, że w świecie, w którym wszyscy mówią o wszystkim, coraz większą wartością jest umiejętność milczenia tam, gdzie nie ma się nic prawdziwego do powiedzenia. Co jest więc przed Tobą? Najciekawsze jest jeszcze przede mną właśnie dlatego, że będzie wynikało z życia, a nie z planu. Z czasem przychodzi większa świadomość, inne doświadczenia, może inna wrażliwość. I wtedy zmienia się też sposób opowiadania o świecie. [...] Cały wywiad dostępny w najnowszym wydaniu VIVY!. Magazyn w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 23 kwietnia. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Hotelowi Bristol w Warszawie, www.hotelbristolwarsaw.pl. CZYTAJ RÓWNIEŻ: TYLKO W VIVIE!. Izabella Krzan wspomina zwykły wieczór z partnerem. Rok później wydarzyło się coś, czego się nie spodziewała
TYLKO W VIVIE!. Adam Mirek ujawnił, że znalazł się pod ostrzałem nauczycieli. Jego odpowiedź? Nie pozostawia złudzeń
Adam Mirek zabiera głos i nie owija w bawełnę. W wywiadzie dla magazynu VIVA! odnosi się do zarzutów, które od dawna krążą wokół jego działalności w internecie. Jego sposób mówienia o nauce wywołuje skrajne reakcje. Od zachwytu po ostrą krytykę. Teraz ujawnia, dlaczego nie zamierza niczego zmieniać.
Adam Mirek w szczerym wywiadzie dla VIVA! ujawnia kulisy swojej działalności w internecie i odnosi się do ostrych zarzutów. Naukowiec, który zdobył popularność na TikToku, nie zamierza się wycofywać. Jego podejście do upraszczania wiedzy wywołało falę krytyki, ale też zaskakującą odpowiedź. Adam Mirek o działalności w internecie. Dlaczego uproszczenia wywołały krytykę? [...] Bycie naukowcem to coś elitarnego i prestiżowego. A konto na TikToku może założyć każdy. Wiem. I spotykam się z zarzutami, że wszystko upraszczam, bo dzięki mnie rolnik może zrozumieć na przykład, jak to jest z nawozami, których używa, i dowiedzieć się, które są dobre, a które nie bardzo. Zdarzało się, że jakiś nauczyciel biologii zarzucił mi, że gdy pokazuję, że nauka o ciele człowieka jest prosta, to potem dzieci myślą, że to, czego uczą się w szkole, jest proste i tak do tego podchodzą, a potem trzeba im stawiać dobre oceny. Rozumiesz? Nauczyciele nie mogą stawiać jedynek, bo się dzieci przeze mnie nauczyły (śmiech). CZYTAJ TEŻ: Miała 55 lat, gdy po ponad trzech dekadach odeszła z TVP. Tylko w VIVIE! Grażyna Torbicka opowiada o kulisach decyzji: "Nie miałam innego wyjścia" Adam Mirek o swojej działalności w sieci Przejąłeś się? Nie bardzo, bo zarzuty są absurdalne. Wszystko można powiedzieć w sposób skomplikowany, tylko po co? Dlatego w odpowiedzi stworzyłem w social mediach serię kulinarną, w której gotuję i opowiadam o tym, co robię, językiem naukowym, czyli w sposób skomplikowany. Na przykład mówiłem, że trzeba teraz wymieszać oocyty kury domowej ze sproszkowaną Triticum aestivum L. Brzmi faktycznie jak z laboratorium. A to tylko przepis na naleśniki. O prostych rzeczach można mówić w sposób skomplikowany, ale o skomplikowanych – prosto. Jesteś po prostu człowiekiem od upraszczania? Myślę o sobie, że jestem tłumaczem z naukowego na polski. Kiedy zrozumiałem, że droga, którą wybrałem, czyli działalność w internecie, to nie uniwersytet, przestałem złośliwe komentarze brać do siebie. [...] CZYTAJ RÓWNIEŻ: TYLKO W VIVIE!. Izabella Krzan wspomina zwykły wieczór z partnerem. Rok później wydarzyło się coś, czego się nie spodziewała
TYLKO W VIVIE!. Izabella Krzan wspomina zwykły wieczór z partnerem. Rok później wydarzyło się coś, czego się nie spodziewała
Szans na sukces stanęło przed nią wiele. Mogła poświęcić się tańcowi i siatkówce. Zmiana planów. Żeby podbić modowe wybiegi, na przeszkodzie stanął jej krzywy nos. Los wtedy znowu zachichotał, bo przez popsuty samochód nie dojechała do chirurga plastycznego. Poczucie przegranej? Ona go nie zna! Izabella Krzan opowiada Wiktorowi Słojkowskiemu, jak życiowe porażki stają się drogowskazem.
To, co mogło być porażką, stało się punktem zwrotnym. Izabella Krzan dziś ujawnia kulisy decyzji, która zaprowadziła ją do „Afryka Express” i pokazuje, jak przypadek potrafi zmienić całe życie. Izabella Krzan Afryka Express. Od niespełnionych planów do przełomu [...] W młodości bardzo łatwo pomylić sukces z ruchem, obecność z sensem, rozpoznawalność z tożsamością. Dopiero później człowiek zaczyna rozumieć, że najważniejsze jest to, żeby się w tym wszystkim nie zgubić. Dziś patrzę na swoją drogę z większą czułością niż oceną. Mam poczucie, że każda zmiana, każdy program, każde doświadczenie doprowadziły mnie do miejsca, w którym coraz lepiej rozumiem, co jest dla mnie naprawdę ważne. I że to jest wiedza, której nie da się przyspieszyć. Ona przychodzi tylko z czasem. Pamiętam bardzo dokładnie taki wieczór, zupełnie zwyczajny, siedzieliśmy z moim partnerem Dominikiem na kanapie i rozmawialiśmy o tym, co ja właściwie chciałabym robić dalej. To nie była wielka, przełomowa rozmowa, raczej spokojne zastanawianie się nad sobą. Co jest dla mnie naturalne, w czym czuję się dobrze, jakie formaty byłyby ze mną naprawdę spójne. I wtedy pojawiła się Afryka jako wyobrażenie, jako kierunek. Mówiłam, że to byłby dla mnie idealny format, coś, co łączy przygodę, autentyczność, wyjście poza studio. Że mogłabym robić coś w rodzaju „Afryka Express”, że to jest przestrzeń, w której czułabym się naprawdę sobą. I to jest dla mnie do dziś bardzo poruszające, że dokładnie rok później ta propozycja naprawdę się pojawiła. CZYTAJ TEŻ: Miała 55 lat, gdy po ponad trzech dekadach odeszła z TVP. Tylko w VIVIE! Grażyna Torbicka opowiada o kulisach decyzji: "Nie miałam innego wyjścia" Jak porażki stały się drogowskazem Izabelli Krzan To był moment, w którym pomyślałaś, że pewne rzeczy naprawdę się przyciąga, że intuicja czasem wie szybciej niż plan? Było to bardzo intuicyjne doświadczenie. Jakby coś, co zostało wypowiedziane półświadomie, wróciło do mnie już w konkretnej formie. I, co ciekawe, nie było we mnie żadnej kalkulacji. Ani jednej sekundy zawahania. Nie zastanawiałam się, czy to dobry moment, czy to się opłaca, czy powinnam. Po prostu wiedziałam. To było jedno z tych rzadkich uczuć, kiedy wszystko się zgadza. Kiedy nie trzeba niczego analizować, bo odpowiedź jest natychmiastowa. I ja wtedy miałam w sobie taką pewność, że chcę to zrobić, i koniec. I była to dobra decyzja? Bardzo dobra. Niezależnie od tego, co wydarzy się dalej, czy będą kolejne sezony, czy nie, to doświadczenie zostanie ze mną na zawsze. To była ogromna szkoła. Praca pod presją, przez kilka tygodni funkcjonowanie praktycznie bez przerwy, po kilkanaście godzin dziennie. I świadomość, że nie ma dubli, nie ma możliwości poprawy, nie ma cofnięcia się. Wszystko dzieje się tu i teraz. To brzmi jak sytuacja, która bardzo weryfikuje człowieka. Tak, bardzo. I to jest chyba najcenniejsze. Bo nagle widzisz siebie w warunkach, w których nie możesz się schować, nie możesz udawać. Albo jesteś gotowa, albo nie. Zobaczyłam, że potrafię więcej, niż mi się wydawało. Że jestem w stanie unieść zmęczenie, stres, odpowiedzialność i nadal być obecna w tym, co robię. I wróciłam z takim poczuciem, które jest trudne do opisania. Nie jakimś wielkim triumfem, tylko spokojem. Taką cichą pewnością, że dałam radę. I to jest coś, czego nie widać z zewnątrz, ale co zostaje bardzo głęboko. [...] Cały wywiad dostępny w najnowszym wydaniu VIVY!. Magazyn w punktach sprzedaży w całej Polsce od czwartku, 23 kwietnia. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Hotelowi Bristol w Warszawie, www.hotelbristolwarsaw.pl. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Z czułością opowiada o rodzicach, są jej wzorem. TYLKO W VIVIE! Grażyna Torbicka mówi wprost: "Obserwowałam trudności, jakie musieli pokonywać"
TYLKO W VIVIE!. Chciał zostać aktorem, ale podbił internet. Historia Adama Mirka, której nikt wcześniej nie poznał
Chciał zostać aktorem, a zrobił doktorat z inżynierii biomedycznej, a potem… został twórcą internetowym, napisał cztery książki dla dzieci, a na podstawie „Bebechów” powstaje serial animowany.
Adam Mirek, laureat plebiscytu VIVA! People Power! w kategorii Człowiek w sieci, opowiedział Katarzynie Piątkowskiej o samotności w laboratorium, podbijaniu social mediów, chęci zbawiania świata i swoich nieoczywistych wyborach. TikTok umieścił Twoje konto na The Discovery List 2025, uznał Cię za jednego z najbardziej wpływowych i angażujących twórców na tej platformie. Ten sukces bardzo mnie cieszy. I tego Adama z 2006 roku, który chciał zostać aktorem, i tego z 2014 roku, który po prostu chciał działać w internecie, ale nie wiedział jak, i tego z 2022 roku, który chciał obronić doktorat z wyróżnieniem. Z tych trzech pragnień nie spełniłeś tylko jednego? Niestety, nie zostałem aktorem. Naprawdę chciałeś? Z tego powodu przeprowadziłem się do Warszawy. Mam szczęście, że gdy szukałem swojej drogi, rodzice bardzo mi pomagali. Kiedy wymyśliłem, że chcę się nauczyć francuskiego, załatwili mi nauczyciela. Gdy postanowiłem, że będę zdawał do szkoły teatralnej, wysłali mnie do liceum do Warszawy. Pojechała ze mną babcia, żeby mnie pilnować i gotować. Pierwotnie miał ze mną przeprowadzić się tata, który już był na emeryturze, ale babcia przekonała rodziców, że powinni zostać razem. CZYTAJ TEŻ: Przeżywał trudne chwile, jeden moment zadecydował o jego życiu. Filip Chajzer we wstrząsającym wyznaniu poruszył fanów Mimo zaangażowania babci aktorem jednak nie zostałeś. I w sumie żałuję. Ale ja ciągle słyszałem: „Jesteś laureatem tylu konkursów – chemicznego, matematycznego, przyrodniczego – i chcesz zostać aktorem?”. I nie zostałem, ale gdy zdawałem na Politechnikę Warszawską, zastanawiałem się, czy to na pewno dobry wybór. Ale dzięki internetowi, programowi telewizyjnemu, pisaniu książek realizuję wszystkie moje wcześniejsze marzenia. Zainteresowanie matematyką i chemią nie przekreśla jednak możliwości zostania aktorem. Tylko że ja w liceum spotkałem osobę, która wpłynęła na to, jak potoczyła się moja kariera. To był nauczyciel języka polskiego, który odmówił mi przyjęcia do koła olimpijskiego. Wtedy byłem wściekły, bo powiedział, że skoro jestem w stanie ogarnąć przedmioty ścisłe, to na tym powinienem się skupić. Mogę sobie występować i pisać książki, a na poważnie zajmować się tym, w czym jestem najlepszy. Marzyłeś też o napisaniu książki? Ale nie popularnonaukowej dla dzieci (śmiech). A tych mam już na koncie cztery, bo właśnie ukazała się kolejna – „Ktoś tu kręci. Przygoda naukowo-detektywistyczna”. Marzyłem, żeby zostać autorem powieści fantastycznej dla dorosłych. Okazuje się jednak, że z języka polskiego najbardziej lubię gramatykę i budowę zdań, bo to jest najbliższe matematyce. Za to pan od chemii udostępnił mi laboratorium. Wysadziłeś coś? Nie, ale razem z kolegą zrobiliśmy sztuczną krew i ją rozsmarowaliśmy w pracowni. A on nie wkurzył się na nas, tylko kazał nam powiedzieć, jaka zaszła reakcja i jak bezpiecznie możemy to posprzątać. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Dojrzałość to jej supermoc. TYLKO W VIVIE! Grażyna Torbicka bez filtrów o życiu po 60-tce: "Jestem wciąż tak samo ambitna, jak wtedy, gdy miałam 20 lat"
Czy zakupoholizm to choroba? Lekarz wskazuje, co może doprowadzić do problemu z nadmiernymi zakupami
Zakupy mogą poprawiać nastrój, ale też uzależniać. "Moment robienia zakupów sprawia radochę" – mówi psychiatra Bohdan Tadeusz Woronowicz. Gdzie przebiega granica? I dlaczego tak trudno ją zauważyć? Mariola Bojarska-Ferenc, prowadząca program "VIVA! BEZ TABU" sprawdziła, czym jest zakupoholizm i jak rozpoznać problem, zanim wymknie się spod kontroli.
Wielu osobom wydaje się, że mają pełną kontrolę nad swoimi zakupami. Tymczasem – jak podkreśla specjalista w programie "VIVA! BEZ TABU" – o tym, że się jest uzależnionym, najpóźniej dowiaduje się osoba uzależniona. To właśnie dlatego zakupoholizm bywa bagatelizowany, a jego pierwsze objawy traktowane jako nieszkodliwy nawyk czy forma relaksu. Jak zaczyna się zakupoholizm? Ekspert tłumaczy Zakupoholizm nie zaczyna się od problemu – zaczyna się od emocji, które trudno uznać za coś niepokojącego. Jak tłumaczy Bohdan Tadeusz Woronowicz: "Moment robienia zakupów sprawia ci radochę, drażni ten ośrodek nagrody, czy ośrodek przyjemności, jak inni nazywają." To właśnie ten mechanizm sprawia, że zakupy zaczynają działać jak szybki sposób na poprawę samopoczucia. Problem polega na tym, że z czasem przestaje chodzić o rzeczy, a zaczyna o stan emocjonalny, który im towarzyszy. W konsekwencji pojawia się nadmiar i brak kontroli. Lekarz opisuje to bardzo konkretnie: "Reczywiście gromadzi się cała masa różnych rzeczy, często niepotrzebnych, a wszystko bierze się stąd, że ten moment robienia zakupów sprawia ci radochę." To nie jest już kwestia stylu życia czy zasobności portfela. To mechanizm, który może dotyczyć każdego. Tym bardziej że – jak podkreśla specjalista – świadomość problemu pojawia się najpóźniej: "O tym, że się jest uzależnionym, najpóźniej dowiaduje się osoba uzależniona." Zakupoholizm rzadko występuje w oderwaniu od innych trudności. Woronowicz zwraca uwagę na mechanizm, który może tłumaczyć, dlaczego problem się pogłębia: "Uzależnienia wszelkie mają tendencję do wzajemnego zastępowania się, podstawiania się." ZOBACZ TEŻ: Do czego prowadzi nieleczenie uzależnień? Te słowa lekarza to ważna przestroga Przyczyny zakupoholizmu. Lekarz wskazuje możliwe przyczyny W rozmowie pojawia się bardzo ważny moment autorefleksji – pytanie, które zadaje sobie wiele osób: czy ja jestem zakupoholiczką? To dobry punkt wyjścia, żeby przyjrzeć się sobie bez oceniania. Bo choć przyczyny mogą być różne, mechanizm często jest podobny. I właśnie dlatego warto spojrzeć głębiej – nie tylko na same zakupy, ale na to, co za nimi stoi. Często pojawia się wątek potrzeby akceptacji i funkcjonowania w grupie. Ekspert mówi wprost: "Dla koleżanek kupują. O to chodzi." Jednym z najmocniejszych sygnałów ostrzegawczych jest zmiana podejścia do rzeczy. Przedmioty tracą znaczenie, a sam akt kupowania staje się celem. Prowadząca podcast ujmuje to bardzo dosadnie: "Niektórzy traktują to jak jednorazowy worek na śmieci. I ja jestem akurat daleka od takiego podejścia do tego tematu, bo uważam, że kupuje się po to, żeby to używać." Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Słowa Iwony Pavlović podzieliły widzów "Tańca z gwiazdami". Czy powinny w ogóle paść na wizji? Magdalena Boczarska zabrała glos
Komentarz Iwony Pavlović o "tanecznym gruzie" wywołał falę emocji wśród widzów "Tańca z Gwiazdami". Czy takie słowa powinny paść na wizji? W rozmowie z Rafałem Kowalskim podczas treningu głos zabrała Magdalena Boczarska, która w tym tygodniu stanęła przed wyjątkowo trudnym wyzwaniem.
Aktorka, przygotowująca się do występu w duecie z Michałem Bartkiewiczem, nie unika trudnych tematów. W szczerej rozmowie opowiada nie tylko o presji programu i intensywnych przygotowaniach, ale też o tym, jak radzi sobie z oceną jurorów i opiniami widzów. Magdalena Boczarska o presji i tempie "Tańca z gwiazdami". "To jest szalone" Ten tydzień dla Magdaleny Boczarskiej jest szczególny. Zmiana partnera tanecznego i ograniczony czas na przygotowanie dwóch choreografii sprawiają, że stawka rośnie jeszcze bardziej. Aktorka nie ukrywa, że tempo pracy jest ekstremalne. "My mamy teraz tak naprawdę trzy dni na dwa tańce. Przecież to jest szalone" – mówi wprost. Za krótkim występem na żywo stoi ogrom pracy, którego widzowie często nie dostrzegają. Boczarska zwraca uwagę, że taniec to umiejętność, którą buduje się latami, a uczestnicy programu muszą w błyskawicznym tempie przyswajać zarówno technikę, jak i emocje. Jednocześnie podkreśla, że udział w show to świadoma decyzja i część większej drogi. "Czasami są tańce, które trzeba zatańczyć, po prostu je przetrwać i czekać na następny taniec, który bardziej z nami zarezonuje" – dodaje. Magdalena Boczarska nie czyta komentarzy w sieci. Tak tłumaczy swoją decyzję Boczarska nie ukrywa też swojej wrażliwości. Przyznaje, że świadomie ogranicza kontakt z opiniami w sieci, bo wie, jak silnie mogą wpływać na jej samopoczucie. "Staram się unikać czytania komentarzy, dlatego że po prostu też jestem niesamowicie empatyczna i [...] negatywna ocena [...] będzie działała na mnie demobilizująco" – tłumaczy. Jednocześnie ma pełną świadomość, że "Taniec z Gwiazdami" jest programem tworzonym dla widzów i to oni mają prawo do własnych ocen. Podkreśla jednak, że to, co widzimy na ekranie, jest tylko finałem znacznie dłuższego procesu. "Ten taniec dla publiczności trwa półtorej minuty, ale tak naprawdę jest zwieńczeniem długiej drogi tego, co ja przechodzę ze sobą, z partnerem" – mówi. ZOBACZ: Przed „Tańcem z gwiazdami" nosił w sobie ogromny lęk. Teraz Sebastian Fabijański wyjawia całą prawdę: „Bałem się odrzucenia” Boczarska reaguje na słowa Iwony Pavlović. Jurorka określiła uczestnika "tanecznym gruzem" Jednym z najgłośniejszych momentów ostatniego odcinka były słowa Iwony Pavlović, która określiła występ Piotra Kędzierskiego jako "taneczny gruz". Komentarz wywołał lawinę reakcji i podzielił widzów. Rafał Kowalski zapytał o tę sytuację Magdalenę Boczarską: "Wiele osób uważa, że nie przystoi, żeby na wizji takie słowa padały, właśnie biorąc pod uwagę wasze starania. Magdo, jak uważasz, powinny takie słowa padać, nie powinny?". "Nie mi oceniać. Ja nie jestem od tego, żeby mówić jak jurorzy powinni nas oceniać. Myślę, że wolałabym się nie wypowiadać, bo ja się w ogóle do tego też nie ustosunkowywuję” – podkreśla aktorka. Choć Boczarska unika jednoznacznych ocen, przyznaje, że słowa jurorów potrafią zostać z uczestnikami na dłużej. "Wielokrotnie jurorzy wypowiadali się w różny sposób. Czasami rzeczywiście zatrzymywałam się nad oceną, którą usłyszałam i nad słowami, które które padły. Myślę, że to jest też element tego programu i tego, że to jest po prostu show. To nie jest turniej tańca w Radomiu, tylko tylko show telewizyjny" – mówi, wskazując na charakter formatu, który rządzi się swoimi prawami. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Niesiony poparciem widzów, marzy o finale "Tańca z gwiazdami". Niespodziewana zapowiedź Sebastiana Fabijańskiego: "Pokażę w nim swoje zmartwychwstanie"
Sebastian Fabijański nie ukrywa, że udział w "Tańcu z gwiazdami" ma dla niego wyjątkowe znaczenie. W rozmowie z Rafałem Kowalskim zdradza, jak odbiera wsparcie widzów i dlaczego ewentualny finał byłby dla niego symbolicznym momentem "zmartwychwstania".
Udaliśmy się na trening "Tańca z Gwiazdami" z kamerą. Sebastian Fabijański w rozmowie z reporterem Viva.pl opowiedział nie tylko o swoim podejściu do tańca, ale też o emocjach, które towarzyszą mu w programie. Jak podkreśla, kluczowe jest dla niego szukanie "źródła" – zarówno w muzyce, jak i w opowiadanej historii. To właśnie ta autentyczność, zdaniem jego partnerki, sprawia, że widzowie tak mocno reagują na jego występy. Daria Syta zachwyca się Sebastianem Fabijańskim: "To się rzadko zdarza..." Dla aktora najważniejsze nie są kroki, lecz historia, którą można nimi opowiedzieć. Jak podkreśla: "Tak to działa, że ja idę za muzyką. Dostajemy muzykę, ja słyszę tekst, słyszę warstwę muzyczną". Fabijański zwraca uwagę, że styl taneczny to tylko punkt wyjścia, a kluczowe jest to, co kryje się pod powierzchnią utworu. "Jeżeli to jest emocja tego utworu, mimo że nałożona jest jakaś inna warstwa muzyczna [...], no to ja się zastanawiam: to może pójdźmy za tym" – tłumaczy. "Źródło, źródło, źródło, jeszcze raz źródło. Czyli na przykład w przypadku bohaterów, których gram, źródło bólu” – mówi, wskazując, że prawdziwe emocje zaczynają się tam, gdzie coś "uwiera najbardziej". Ten sposób pracy przekłada się na choreografie, które nie są jedynie estetyczne, ale niosą konkretny sens i opowieść. Daria Syta, partnerująca mu na parkiecie w następnym odcinku po tymczasowej zamianie par, nie kryje uznania dla jego zaangażowania i wrażliwości. "Ja generalnie jestem zachwycona tym, jak Sebastian patrzy na tworzenie w ogóle choreografii" – przyznaje wprost. "To się też rzadko zdarza, że gwiazda wychodzi ze swoją inicjatywą aż tak bardzo" – zauważa. Jej zdaniem kluczowe jest to, że Fabijański pozostaje autentyczny od początku do końca. "Nic nie udaje i nie wyłącza się z tej akcji. Ona od samego początku do końca jest ta historia przekazana, opowiedziana bardzo czysto, bardzo klarownie, bez żadnej ściemy" – mówi. To właśnie ta szczerość sprawia, że widzowie – nawet przez ekran – są w stanie odczytać emocje, które stoją za każdym ruchem. ZOBACZ TEŻ: Przed „Tańcem z gwiazdami" nosił w sobie ogromny lęk. Teraz Sebastian Fabijański wyjawia całą prawdę: „Bałem się odrzucenia” Sebastian Fabijański marzy o finale. Tego mogą spodziewać się widzowie Odbiór publiczności ma dla Fabijańskiego szczególne znaczenie. W trakcie rozmowy Rafał Kowalski przywołał liczne komentarze fanów, którzy zachwycają się jego występami. Te słowa nie pozostają dla aktora obojętne. Wręcz przeciwnie – są dla niego ważnym sygnałem, że droga, którą obrał, ma sens. "Ewidentnie to, co się dzieje w komentarzach, to jak ludzie odbierają mnie po bardzo trudnych dla mnie latach, jest dla mnie czymś absolutnie wspaniałym" – przyznaje. Fabijański nie ukrywa, że myśli o finale – nie tylko jako o sukcesie, ale jako o domknięciu pewnej historii. "Jeżeli udałoby się dostać do finału, to chciałbym zrobić tę choreografię właśnie o tym" – mówi, zapowiadając freestyle do autorskiego utworu "Tylko Tańcz". Ten występ miałby być czymś więcej niż tanecznym popisem. "Byłaby to taka klamra spinająca całą moją historię w tym programie i tak naprawdę to, jak ten program mnie przywrócił do żywych" – tłumaczy. Nieprzypadkowo w rozmowie pojawia się też określenie "zmartwychwstanie". Aktor przyznaje, że można tak interpretować jego drogę w show. "Chciałbym [...] podziękować w ten sposób ludziom za to wsparcie, którym mnie obdarzyli" – podsumowuje. Jeśli więc dotrze do finału, jego występ może okazać się jednym z najbardziej osobistych momentów tej edycji. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Mikołaj Bagiński szczerze o Frizie: "Był moim idolem. Ale już nie jest". Co się stało? Te słowa mogą wielu zaskoczyć
Mikołaj Bagiński w formacie "Kula VIVY!" mówi wprost o swoim podejściu do autorytetów i relacji z Frizem. Choć jeszcze niedawno traktował go jak idola, dziś patrzy na tę znajomość inaczej. Co wpłynęło na tę zmianę? W rozmowie z Rafałem Kowalskim padają szczere słowa, które mogą zaskoczyć fanów.
W świecie internetu granica między podziwem a rzeczywistością bywa wyjątkowo cienka. Mikołaj Bagiński nie unika trudnych refleksji i zdobywa się na dojrzałe przemyślenia o tym, czym naprawdę jest autorytet i jak zmienia się on wraz z doświadczeniem. Mikołaj Bagiński o autorytetach: "Nie mam jednego" Mikołaj Bagiński zmierzył się z pytaniem o autorytety z "Kuli VIVY!". Jednak zamiast wskazywać jedną osobę, którą bezwarunkowo podziwia, wybiera bardziej złożoną perspektywę. "Myślę, że nie mam jednego autorytetu, a wiele różnych osób, które robią różne rzeczy i podobają mi się przeróżne projekty" – mówi w rozmowie z Rafałem Kowalskim. Bagiński nie ukrywa, że kiedyś było inaczej. Wśród osób, które szczególnie go inspirowały, znajdował się Karol Wiśniewski, znany w świecie Internetu jako Friz. ZOBACZ: Tylko u nas! Piękne słowa Mikołaja Bagińskiego: "Madzia? Dzięki niej przeszedłem przemianę". Kim stał się po Tańcu z gwiazdami? Friz był dla niego autorytetem. Bagi wyjaśnia, co się zmieniło Zmiana w postrzeganiu Friza przez Mikołaja Bagińskiego to naturalny proces, który wielu zna z własnego doświadczenia – moment, w którym idol przestaje być wyobrażeniem, a staje się realną osobą. "Friz jest mega spoko ziomkiem, ale jak kogoś nie znasz, to często idealizujesz sobie daną osobę" – tłumaczy Bagiński. Influencer wprost odnosi się do znanego powiedzenia, które – jak sam przyznaje – okazuje się zaskakująco trafne w praktyce. "Tak się mówi o tym, żeby nie poznawać swoich idoli, bo przestaną być idolami. I nie chcę, żeby to wybrzmiało źle w kontekście Karola, ale trochę tak jest" – mówi. W wypowiedzi influencera nie chodzi o rozczarowanie, lecz o zmianę perspektywy. Kiedy znika dystans, znika też miejsce na idealizację. Pojawia się za to bardziej realistyczny obraz – często mniej spektakularny, ale za to prawdziwszy. Influencer zauważa też, że ten mechanizm działa w obie strony – także wobec osób, których jeszcze nie zna: "Na przykład jak teraz sobie myślę o tym, że mam jakieś inne osoby z internetu, których jeszcze nie znam i wydają mi się takie: wow, wow, wow, no to [czasem lepiej, żeby tak zostało]." Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Do czego prowadzi nieleczenie uzależnień? Te słowa lekarza to ważna przestroga
Do czego prowadzi nieleczenie uzależnień? To pytanie zadała Mariola Bojarska-Ferenc w formacie "VIVA! Bez Tabu". Odpowiedź lekarza Bohdana Tadeusza Woronowicza nie pozostawia złudzeń. Jego słowa są mocną przestrogą i pokazują, jak poważne mogą być skutki braku terapii.
W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w ramach "VIVA! Bez Tabu" Bohdan Tadeusz Woronowicz jasno wskazuje, że uzależnienie to choroba, której nie można ignorować. Kluczowe jest nie tylko jej rozpoznanie, ale przede wszystkim szybkie podjęcie leczenia – bo każdy moment zwłoki może pogłębiać problem. Do czego prowadzi nieleczenie uzależnień? Lekarz odpowiada wprost W pewnym momencie Mariola Bojarska-Ferenc zadaje pytanie, które wiele osób boi się wypowiedzieć na głos. O konsekwencje. O to, co dzieje się dalej, jeśli nic z tym nie zrobimy. "Do powrotu, do tego, z czego się wyszło. A czasami do śmierci, w przypadku alkoholu na przykład. W przypadku uzależnień od substancji psychoaktywnych prowadzi do śmierci. Ale najwięcej zgonów jest w hazardzie. No niech pani sobie wyobrazi sytuację, gdzie ojciec rodziny postawił swoje mieszkanie albo, nie wiem, pożyczył niewyobrażalną kwotę i nagle zostaje bez niczego. I tu się zaczyna wtedy ogromna depresja, która często kończy się śmiercią" – mówi Bohdan Tadeusz Woronowicz. A jeśli ktoś chce z tego wyjść? „Trzeba iść do specjalisty” W tej samej rozmowie pojawia się też coś, co daje punkt zaczepienia. Konkret. Pierwszy krok, który – jak podkreśla lekarz – jest absolutnie kluczowy. "Trzeba iść do specjalisty najpierw, który oceni, co się dzieje. Od nie tak dawna jest bardzo oficjalnie ogłoszona specjalizacja psychoterapia uzależnień. Tę specjalizację wzięło pod swoją opiekę Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, bo uznano ją za dyscyplinę w ochronie zdrowia. [...] Nie każdy lekarz, nie każdy psycholog i on powie, czy rzeczywiście to już jest uzależnienie, czy dopiero jesteś na drodze do uzależnienia i co z tym robić. A jeżeli stwierdzi, że jesteś uzależniony, to ja uważam, że trzeba rozpocząć od profesjonalnej terapii, od uczestniczenia w programie psychoterapii uzależnień" – zaznacza. W tej rozmowie bardzo wyraźnie wybrzmiewa, że leczenie to proces – czasem długi, czasem wymagający, ale konieczny: "Są programy psychoterapii uzależnień. Już od dłuższego czasu nie jest potrzebne żadne skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu, żeby trafić do poradni terapii uzależnień. No i tam się przechodzi, w warunkach ambulatoryjnych, załóżmy to jest rok takiego podstawowego programu, gdzie człowiek zmienia swoje myślenie, swoje postrzeganie tego, identyfikuje się z tą chorobą, zaczyna rozumieć na czym polega jego choroba. I to wtedy są też intensywne programy 6 do 8 tygodni w warunkach stacjonarnych, po których i tak trzeba dalej iść i pogłębiać to." Nawet kiedy terapia się kończy, temat nie znika. W tej rozmowie pojawia się bardzo ważny wątek – życia "po". "Trzeba być bardzo uważnym. Ja znam wiele takich osób, które przeszły jedną terapię i które później podtrzymywały ten trzeźwy stan zdrowia już w ramach wspólnot samopomocowych. Są przecież anonimowi alkoholicy, są anonimowi hazardowi, są anonimowi jedzenioholicy na przykład. Także najpierw uważam, potrzebna jest pomoc profesjonalna, gdzie w sposób taki ustrukturalizowany przekaże się pewną wiedzę i nauczy się stawiać te pierwsze kroki, a później to, co się zaczęło na tej terapii czy psychoterapii uzależnienia, trzeba utrwalać właśnie dalszymi kontaktami czy z tymi specjalistami, czy w ramach ruchów samopomocowych" – podkreśla. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Tylko u nas! Piękne słowa Mikołaja Bagińskiego: "Madzia? Dzięki niej przeszedłem przemianę". Kim stał się po Tańcu z gwiazdami?
Mikołaj Bagiński odsłania bardziej osobistą stronę. W rozmowie z Rafałem Kowalskim wraca do doświadczenia "Tańca z gwiazdami" i relacji z Magdą Tarnowską, która – jak sam przyznaje – miała ogromny wpływ na jego podejście do życia.
W formacie "Kula VIVY!" Mikołaj Bagiński odpowiada na pozornie proste pytanie o prawdę i kłamstwo, by za chwilę przejść do znacznie głębszej refleksji. Padają szczere słowa o wartościach, granicach i przemianie, którą przeszedł nie tylko jako uczestnik show, ale przede wszystkim jako człowiek. Mikołaj Bagiński o szczerości: "Nie można kłamać, ale..." Pytanie z "Kuli VIVY!" brzmiało: "Czy zgadzasz się z tym, że nie można kłamać?". Odpowiedź Mikołaja Bagińskiego nie jest jednak zero-jedynkowa. "Moim zdaniem nie można kłamać, ale trzeba znaleźć granice pomiędzy takim zafiksowaniem się, że nie można kłamać, a tym, żeby też ludzie dali ci spokój" – mówi wprost. Bagiński nie ucieka od konkretów. Podaje przykład sytuacji, która dobrze oddaje jego sposób myślenia: "Jeżeli na przykład [...] zapytasz się mnie, czy mam na koncie więcej niż X, a ja tego nie będę chciał powiedzieć, to [dla swojego spokoju powiem troszeczkę inaczej]”. Co Bagi wyniósł z "Tańca z Gwiazdami"? "Madzia stworzyła u mnie przemianę" Rozmowa szybko kieruje się w stronę "Tańca z gwiazdami" – programu, który dla wielu uczestników okazuje się czymś więcej niż tylko medialną przygodą. Dla Mikołaja Bagińskiego to doświadczenie miało wyraźnie osobisty wymiar. To właśnie jego taneczna partnerka – Magdalena Tarnowska – wpajała mu wartości związane z prawdomównością, o czym podczas rozmowy przypomina Rafał Kowalski. TYLKO W VIVIE! Ta jedna lekcja od Madzi zmieniła jego podejście. Bagi szczerze o sukcesie i rzeczy, która przeraża go bardziej niż porażka "Madzia to w ogóle nauczyła mnie bardzo dużo życiowo. Stworzyła u mnie taką w ogóle moją przemianę, mam wrażenie, samemu wobec siebie" – przyznaje. "Natomiast z tym nie ‘wolno kłamać’, potraktowałbym to trochę jako [...] taką wartość, którą myślę, że miałem od zawsze tak naprawdę” – tłumaczy. Zamiast tego wskazuje inne, jego zdaniem ważniejsze wnioski: "Ale na przykład ludzie nie wychodzą z założenia, trzeba być bardzo pokornym, wdzięcznym i takim uziemionym cały czas i myślę, że tego bardzo nauczyła mnie Madzia i z tym wyszedłem na pewno z "Tańca z Gwiazdami"." Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Zniknęła z "Na dobre i na złe" w kluczowym momencie. Jedna myśl nie dawała jej spokoju
Ewa Skibińska w rozmowie z Wiktorem Słojkowskim wraca do momentów, w których decydowała się odejść z popularnych seriali "Na dobre i na złe" oraz "Pierwsza miłość". Aktorka szczerze opowiada o lękach, ambicjach i przekonaniach, które towarzyszyły jej w tamtym czasie. Dziś patrzy na te decyzje z zupełnie innej perspektywy.
Choć dla wielu aktorów udział w hitowym serialu to spełnienie marzeń, dla Ewy Skibińskiej był to moment wewnętrznych rozterek. Jak przyznaje, przez lata nie dostrzegała wagi projektów, w których brała udział. Kierowała się emocjami, poczuciem niespełnienia i potrzebą zmian, które – jak wierzyła – mogły otworzyć przed nią nowe zawodowe drzwi. Ewa Skibińska o odejściu z "Pierwszej miłości" i "Na dobre i na złe". Ujawnia kulisy decyzji Ewa Skibińska nie ukrywa, że w czasie pracy przy "Na dobre i na złe" nie miała świadomości, jak ważny jest to projekt. "Nie miałam wtedy agenta, który by mi powiedział: Ewa, ale ty grasz w takim serialu, on już jest kultowy, on jest ważny, to ci daje popularność" – wspomina. Zamiast satysfakcji pojawiały się wątpliwości i poczucie, że powinna szukać czegoś więcej. Po pięciu latach pracy w serialu zaczęła zadawać sobie trudne pytania: "Pięć lat jestem w serialu, takim popularnym, trzeba coś zmienić, może gdzieś jakieś ważniejsze rzeczy na mnie czekają, a ja tracę swój czas?". Towarzyszyło jej także poczucie, że działalność serialowa może być postrzegana jako mniej wartościowa artystycznie: "Bo to jest jednak komercja, co ja robię, czy to jest dobra droga w moim życiu". Aktorka w rozmowie z dziennikarzem otwarcie mówi o swoich rozterkach: "Czy ja nie trwonię swojego talentu, czasu? Czy może ktoś mi czegoś nie daje, dlatego że zdecydowałam się grać w serialu?”. Z dzisiejszej perspektywy przyznaje jednak: "To jest wszystko nieprawda. Ja teraz wiem, czym to się rządzi i na czym to polega". Historia powtórzyła się przy "Pierwszej miłości". Również po pięciu latach aktorka zdecydowała się odejść. W tle tych decyzji wciąż obecna była potrzeba zmiany i przekonanie, że rezygnacja może otworzyć nowe drzwi. "Muszę coś zostawić, muszę z czegoś zrezygnować, żeby otworzyły się nowe możliwości, żeby jak to się u nas w branży mówi, zadzwonił telefon. A czy tak jest? Nie wiem. Czasami nie trzeba wcale z niczego rezygnować i telefon nagle dzwoni" – wyznała. ZOBACZ TEŻ: To wyznanie Ewy Skibińskiej czytano na oddziale zamkniętym. „Ludzie płakali” Ewa Skibińska o angażu do "Na dobre i na złe": "Pomyślałam, że dam zaporową stawkę" Kulisy angażu do "Na dobre i na złe” pokazują, jak bardzo ambiwalentne były jej decyzje. Skibińska przyznaje: "Jak powiem, że chcę tyle i tyle za dzień zdjęciowy, to mnie na pewno nie wezmą”. Była to próba uniknięcia pracy w serialu, choć – jak sama dodaje – przyszła na zdjęcia próbne i walczyła o rolę. Liczyła na to, że decyzja producentów zdejmie z niej odpowiedzialność: "Pomyślałam sobie, że jak dam zaporową stawkę, to oni powiedzą, no jednak nie". Stało się jednak inaczej – produkcja zaakceptowała warunki. Jak podkreśla dziś, pieniądze nie były kluczowe: "Chodziło tylko o lęk przed tym, że stanę się aktorką serialową". Dodaje też z charakterystyczną szczerością, że cała sytuacja była dla niej dość trudna: "To nie jest mój typowy styl działania, szczerze mówiąc. Ja mam w sobie dużo pokory". Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Szczere wyznanie Bagiego: nie umiał obchodzić się z pieniędzmi, stracił fortunę. Jak doszedł do tego, co ma dziś?
Bagi bez filtra opowiada o swoich finansowych wzlotach i bolesnych lekcjach. W formacie "Kula VIVY!" wraca do momentów, w których stracił pieniądze, wspomina pierwsze biznesy i reakcje najbliższych. To historia o intuicji, błędach i dojrzewaniu do odpowiedzialności za własne decyzje.
Rozmowa z Rafałem Kowalskim odsłania mniej oczywistą stronę Bagiego — nie tylko przedsiębiorczość, ale też umiejętność nauki na własnych potknięciach. Influencer nie ukrywa, że początki były dalekie od perfekcji, a podejmowane decyzje częściej wynikały z pasji niż chłodnej kalkulacji. Bagi o stracie pieniędzy: „Robiłem rzeczy z zajawy, a nie żeby zarabiać” "Decyzje biznesowe nie zawsze się opłacają. Na czym straciłeś najwięcej pieniędzy?" - brzmi pytanie z Kuli VIVY!, na które Bagi odpowiada bez zawahania. "Na swojej marce odzieżowej. Kiedyś straciłem bardzo dużo pieniędzy. No, ale nie żałuję. Nauczyłem się jak produkować ubrania i wiem jak to teraz robić" — przyznaje Bagi, wracając do jednego z najbardziej kosztownych etapów swojej drogi. To właśnie wtedy, jak sam mówi, działał bardziej sercem niż rozumem. Projekt był dla niego przede wszystkim zajawką, a nie przemyślanym przedsięwzięciem biznesowym. "Nie liczyłem dobrze pieniędzy, robiłem tak bardzo, bardzo z zajawy po prostu rzeczy, a nie żeby zarabiać pieniądze. No i tak straciłem kasę po prostu" — dodaje bez owijania w bawełnę. Dziś jednak patrzy na tamten moment z dystansem. Strata nie jest dla niego powodem do wstydu, lecz ważną lekcją, która ukształtowała jego podejście do kolejnych projektów. Bagi i reakcje rodziny: od niezrozumienia do dumy Droga Bagiego od początku budziła w jego rodzinie mieszane uczucia. "Czy twoi rodzice, dziadkowie zawsze rozumieli, czym ty się w ogóle zajmujesz?" — brzmiało pytanie do młodego przedsiębiorcy. "Na samym początku nie rozumieli" — mówi wprost. Szczególnie zapadła mu w pamięć sytuacja związana z pierwszą poważniejszą inwestycją. "Pierwszy raz jak przyszedłem do swojego domu z drogimi butami, które chciałem odsprzedać drożej, to mój tata mi powiedział, że w naszym domu nie będzie butów za 900 zł. I prawie kazał mi je jakby zwrócić do sklepu" — wspomina. Przełom przyszedł dopiero wraz z konkretnym wynikiem. "Natomiast finalnie jak je sprzedałem za 1300 zł, zarobiłem swoje pierwsze 400 zł na butach, no to już powiedział, że jest ze mnie bardzo dumny" — opowiada Bagi. TYLKO W VIVIE! Bagi ujawnia, co tak naprawdę zawdzięcza rodzicom. Gdyby nie oni, byłby zupełnie innym człowiekiem Bagi i jego droga do sukcesu. Od koszulek z Anglii do pracy w pizzerii "Mój pierwszy biznes to była sprzedaż koszulek streetwearowych" — wspomina. Model był prosty, ale skuteczny: sprowadzanie limitowanych ubrań z Anglii i sprzedaż ich na polskich grupach na Facebooku. "Zarabiałem tak nie wiem ze 100–120 złotych per koszulka" — dodaje. Zanim jednak pojawiły się pierwsze zarobki, była codzienna nauka pracy. "Pomagałem babci wysłać paczki" — mówi Rafałowi Kowalskiemu. "Babcia sprzedawała wtedy części do telewizorów razem z moim śp. dziadkiem. [...] Natomiast to nie był mój biznes, tylko to był biznes moich dziadków. Myślę, że tam się nauczyłem roboty" — ujawnia. Kolejnym etapem była praca w gastronomii. "Najpierw było pomaganie babci, potem był mój biznes, a potem była praca w pizzerii, bo praca w pizzerii wynikła z tego, że mój tata kazał mi pójść do pracy w gastro, żebym poznał wartość pieniądza" — wspomina. Ten etap okazał się równie ważny jak pierwsze sukcesy. Pozwolił mu zrozumieć, ile wysiłku stoi za każdą zarobioną złotówką — i dlaczego warto nimi zarządzać z większą uważnością. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Odpadł z "Tańca z gwiazdami", za nim historia trudnej emigracji. Tylko nam Albert Kosiński zdradza, dlaczego musiał opuścić Polskę
W szczerej rozmowie z Rafałem Kowalskim tancerz wraca do momentów, które naprawdę go ukształtowały – od wsparcia partnerki i narodzin dziecka po trudną decyzję o emigracji. W szczerym wywiadzie zdradza, co działo się za kulisami jego życia zawodowego i prywatnego.
Choć widzowie poznali go głównie jako uczestnika "Tańca z gwiazdami", jego historia sięga znacznie dalej niż parkiet. Albert Kosiński w rozmowie dla Viva.pl nie unika tematów osobistych – opowiada o rodzinie, samotności na emigracji i decyzjach, które przyszło mu podejmować w niepewnych czasach pandemii. Albert Kosiński o ojcostwie i wsparciu partnerki. „Życie się zmienia, ale na lepsze” Kilka miesięcy temu Albert Kosiński po raz pierwszy został ojcem. Narodziny dziecka były dla niego momentem przełomowym, który wpłynął nie tylko na jego życie prywatne, ale również zawodowe. Tancerz nie ukrywa, że pojawienie się syna wywróciło codzienność do góry nogami, ale jednocześnie nadało jej zupełnie nowy sens. W tym czasie kluczową rolę odegrała jego partnerka Olga Frycz, która przejęła dużą część obowiązków, umożliwiając mu dalszą pracę i rozwój. "[...] Jestem bardzo wdzięczny Oldze, wspieramy się nawzajem. Myślę, że w aktualnej sytuacji ona bardziej mnie. Olga spędza czas z Jasiem, żebym ja mógł iść do pracy, wysypiał się i robił swoją robotę. Życie się zmienia, ale na lepsze. Powiedziałbym, że na lepsze, bo to ogromne szczęście" – mówił Rafałowi Kowalskiemu. ZOBACZ: Złodzieje próbowali okraść hollywoodzki dom Izy Miko. Aktorka o próbie włamania! Tylko u nas mówi, co się stało Albert Kosiński i trudna emigracja. "Wiem, jak to jest ciężko" Historia Alberta Kosińskiego nie kończy się na sukcesach i telewizyjnych projektach. Jednym z ważniejszych doświadczeń w jego życiu była emigracja – decyzja podjęta w trudnym momencie, kiedy pandemia sparaliżowała branżę w Polsce. Wyjazd na Ukrainę i rozpoczęcie tam działalności był próbą odnalezienia się w nowej rzeczywistości. "[...] Ja jestem bardzo rodzinnym człowiekiem, ale też rozumiem Izę, bo sam też emigrowałem i też byłem sam przez prawie dwa lata. Mieszkałem na Ukrainie prowadząc szkołę tańca, więc dla mnie to też było wyzwanie, ale mówię, ok, też chcę coś zrobić." Pomocne okazały się okoliczności prywatne – relacja z partnerką z Ukrainy oraz wsparcie jej rodziny, które znacząco ułatwiło formalności związane z założeniem działalności. "Miałem partnerkę, która była Ukrainką. Jej mama była prawnikiem, więc zakładanie firmy po prostu poszło gładko. Ja tylko podpisałem [dokumenty – przyp. red.]", relacjonował. Choć ten etap życia wspomina jako wartościowy, nie zabrakło w nim trudnych momentów. Największym ciosem była konieczność nagłego powrotu do Polski: "Bardzo fajne doświadczenie, ale też niestety smutne, bo wojna zmusiła do powrotu. Więc też rozumiem takie życie bez rodziny. Wiem, jak to jest ciężko." To właśnie te doświadczenia – samotność, niepewność i konieczność adaptacji – ukształtowały jego podejście do życia. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
To jedno zachowanie to tylko maska? TYLKO W VIVIE! Bagi ujawnia swój największy sekret. Tego fani o nim nie wiedzą
Mikołaj „Bagi” Bagiński w wywiadzie dla magazynu VIVA! odsłania mniej znaną stronę swojej osobowości. 25-letni twórca opowiada o stresie, odpowiedzialności i kulisach występów w „Tańcu z Gwiazdami”. Przyznaje też, że w trudnych momentach sięga po mechanizmy, które mogą zaskoczyć jego fanów.
Za uśmiechem i luzem kryje się coś więcej. Mikołaj „Bagi” Bagiński mówi wprost o napięciu, które pojawia się w najmniej oczekiwanych momentach. W wywiadzie dla VIVA! zdradza, co naprawdę dzieje się, gdy gasną światła i kończy się show. Mikołaj Bagiński o odpowiedzialności i balansie w życiu [...] Jesteś poważnym człowiekiem? Nie chciałbym być tak nazywany, bo myślę, że musiałbym być poważny już do końca życia, a mam dopiero 25 lat. Wolę myśleć o sobie, że jestem odpowiedzialny. Mam swoje wartości, którymi się kieruję. Można mi ufać i na mnie polegać. Jak powiem, że coś zrobię, to dowiozę projekt, żeby nie wiem co. Przy okazji odbierania różnych nagród, między innymi VIVA! People Power!, zawsze słyszę, że fajnie, że jest w social mediach ktoś, kto edukuje, przekazuje dobre wartości. A ja podkreślam, że dla mnie najważniejsze jest dawanie młodym ludziom rozrywki. Żeby mogli razem ze mną przeżywać superfajne chwile. A ja na koniec dnia chcę mieć możliwość powiedzenia głupiego żartu. Co najgłupszego powiedziałeś na wizji? Tego jest tak dużo, że nie pamiętam. Mam kanał kulinarny, na którym lecą czasem nawet jakieś mocniejsze dowcipy. Tak sobie myślę, że fajnie jest być człowiekiem odpowiedzialnym, ale w tym wszystkim nie stać się sztywniakiem. Przynajmniej ja nie chcę takim być. CZYTAJ TEŻ: TYLKO W VIVIE!. Bagi był jeszcze dzieckiem, gdy jego siostra walczyła o życie w USA. Ten moment zmienił go raz na zawsze Stres w „Tańcu z Gwiazdami” i nieoczekiwany mechanizm obronny Chyba chodzi o to, żeby po prostu we wszystkim zachować balans? Dokładnie! Przeklinasz czasami? Zauważyłem, że przekleństwa są dla mnie mechanizmem obronnym, szczególnie gdy się stresuję. Gdy jestem w nowej sytuacji i chcę się komuś przypodobać, wplatam to i owo pomiędzy normalne słowa, ale staram się jak najmniej. Podczas rozmów o Twoim udziale w „Tańcu z Gwiazdami” zakładam, byłeś zestresowany. Tylko że wiedziałem, że muszę się pilnować (śmiech). Podobnie po każdym tańcu, gdy musiałem porozmawiać z jury, z prowadzącą. [...] CZYTAJ RÓWNIEŻ: TYLKO W VIVIE! Mikołaj "Bagi" Bagiński ujawnia: była dziewczyna miała ukryty cel. "To dało mi dużo do myślenia"
Tak działa umysł Bagiego. Jeden nawyk sprawia, że pomysły nie przestają płynąć. TYLKO W VIVIE! ujawnia swoje sekrety
Nieustanny dialog z samym sobą, eksperymenty myślowe i balansowanie na granicy pracy oraz życia prywatnego. Mikołaj „Bagi” Bagiński odsłania kulisy swojego umysłu, miejsca, w którym kreatywność nie zna pauzy, a każde doświadczenie staje się paliwem do kolejnych projektów.
Mikołaj „Bagi” Bagiński w wywiadzie dla magazynu VIVA! opowiada o swojej kreatywności, pracy nad sobą i sposobach na rozwój. Przyznaje, że niemal cały czas analizuje pomysły, inspiruje się innymi i wykorzystuje AI oraz terapię do lepszego zrozumienia własnych myśli. Jak Mikołaj Bagiński rozwija swoją kreatywność na co dzień? [...] Zastanawiam się, jak działa Twój mózg. Tyle pomysłów, energii, kreacji. Pewnie tak jak wszystkie inne mózgi (śmiech). Bardzo lubię inspirować się ludźmi, którzy robią kompletnie inne rzeczy ode mnie. Jesteś kreatywny 24 godziny na dobę? Prawie. Nawet jak jadę samochodem, to nie słucham muzyki. Rozmawiam sam ze sobą, rozkminiam różne projekty. Mówię: „Dobra, Miki, a jak zrobisz tutaj?”. Czasem słucham jakichś wywiadów i specjalnie zatrzymuję w odpowiednich momentach i zastanawiam się, jakbym ja odpowiedział na takie pytanie. Albo jak ja bym komuś takie pytanie zadał. Ostatnio pojawiły się artykuły o tym, że mam zostać jurorem w „Tańcu z Gwiazdami”. Zacząłem więc robić ćwiczenie, które polegało na tym, że oglądałem jakiś taniec i oceniałem go, jakbym naprawdę był jurorem. Uznałem, że chcę się nauczyć czegoś nowego. CZYTAJ TEŻ: TYLKO W VIVIE! Mikołaj "Bagi" Bagiński ujawnia: była dziewczyna miała ukryty cel. "To dało mi dużo do myślenia" Bagi o balansie między pracą a życiem i wsparciu AI Nie masz problemu z zachowaniem balansu pomiędzy życiem zawodowym a prywatnym? Mam problem z pracą, o której kiedyś mówiłem, że jest moim życiem. Teraz wiem, że to tylko praca. Kariera. Projekty, które robię. Już trochę się nauczyłem odpuszczać. Mam aplikację, która mi pomaga. Robię w niej notatki, zapisuję rzeczy, o których muszę pomyśleć, a te zrealizowane odhaczam. Na przykład, jak byłem na Bali, to zapisałem sobie, że muszę przemyśleć, czy podróże są dla mnie ucieczką, czy możliwością poznania siebie. Czy wyjeżdżam, żeby uciec od tego, co jest tutaj, czy bardziej dlatego, żeby mieć wolną głowę, bo potrzebuję coś rozkminić. Jak być sobą cały czas? Taki brainstorm pod terapię i czat GPT. Analizujesz swoje zachowania, myśli z czatem GPT? Z AI sobie rozkminiam różne rzeczy, a potem idę na terapię i robię to samo z terapeutką. [...] CZYTAJ RÓWNIEŻ: TYLKO W VIVIE!. Mikołaj „Bagi” Bagiński o terapii, presji i opinii „tyrana”. „To mnie naprawdę boli”
Złodzieje próbowali okraść hollywoodzki dom Izy Miko. Aktorka o próbie włamania! Tylko u nas mówi, co się stało
Iza Miko w szczerej rozmowie z Rafałem Kowalskim wróciła do niepokojącego zdarzenia z końca marca. Aktorka opowiedziała o próbie włamania do swojego domu w Los Angeles i nie ukrywa, że dziś to miasto nie jest już tym samym miejscem, które kiedyś kochała. Jej relacja rzuca nowe światło na codzienność gwiazd w Hollywood.
Choć przez lata Los Angeles było dla Izy Miko symbolem spełnionych marzeń, dziś – jak sama przyznaje przed kamerami Viva.pl – rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. W rozmowie z Rafałem Kowalskim aktorka nie tylko opowiedziała o zmianach, jakie zaszły w mieście, ale też podzieliła się osobistym doświadczeniem, które mogło zakończyć się znacznie gorzej. Iza Miko o Los Angeles. Kiedyś raj, dziś smutni ludzie i niebezpieczeństwa Jeszcze kilkanaście lat temu Los Angeles było dla Izy Miko niemal idealnym miejscem do życia. W rozmowie z Rafałem Kowalskim aktorka wraca do tamtych czasów z wyraźną nostalgią. "Przed COVID-em zupełnie to inaczej wyglądało. W ogóle 10 lat temu, 12 lat temu to był po prostu raj" – mówi przed kamerami Viva.pl. Wspomina atmosferę otwartości, kreatywności i ludzi, którzy – jak podkreśla – byli po prostu szczęśliwi. Dziś ten obraz znacząco się zmienił. Aktorka nie ukrywa, że na kondycję miasta wpłynęło wiele czynników – od pandemii, przez strajki w branży filmowej, aż po katastrofy naturalne. "Teraz tam jest taka depresja (…) Ludzie są smutni, bo nie pracują. Najpierw były strajki aktorów, scenarzystów, potem był COVID, nic się nie pracowało, i po tym COVID-zie wszystko tak po prostu się posunęło. Pożary były, powodzie, zresztą ja też doznałam ogromnych strat przez te kataklizmy wszystkie, więc ludzie po prostu nie mają z czego żyć. Wyprowadzają się. [...] Także jest smutno tam. Już nie ma takich ciekawych imprez, tylko jak już jest impreza, to żeby promować coś" – tłumaczy. Iza Miko zwraca uwagę także na codzienny wymiar życia w Los Angeles, który – jak podkreśla – uległ znacznemu pogorszeniu. "Oprócz tego jest strasznie drogo i brudno. Nie wiem co się stało" – przyznaje szczerze. W jej wypowiedzi pojawia się również temat bezpieczeństwa, który jeszcze niedawno nie był aż tak odczuwalny. Te słowa nabierają szczególnego znaczenia w kontekście wydarzeń, które – jak się okazuje – dotknęły ją osobiście zaledwie chwilę wcześniej. ZOBACZ TEŻ: Iza Miko planuje adopcję dziecka: "Zrobię to, jeśli taka jest wola Boga". Wzruszające słowa aktorki o wymarzonym macierzyństwie Próba włamania do domu Izy Miko: "Dostałam alarm jeden, drugi…" Iza Miko zdradziła, co wydarzyło się w jej domu w Los Angeles pod koniec marca br. "Przedwczoraj mi się ktoś próbował włamać się do domu" – wyznaje przed kamerami Viva.pl. W chwili zdarzenia była skupiona na pracy. "Mam oczywiście firmę, która monitoruje mój dom. No i dostałam alarm jeden, drugi… A ja akurat nagrywałam casting, mój telefon był wyłączony, więc jak włączyłam telefon, to było 15 smsów od sąsiadów, policja…" – relacjonuje. Na szczęście wszystko skończyło się bez najgorszego scenariusza. "Nic się nie stało. Ale po prostu, no, tak jest" – podsumowała z wyraźną rezygnacją. Szerszy obraz miasta, które dla wielu wciąż pozostaje symbolem marzeń, dla aktorki coraz częściej wiąże się z poczuciem niepokoju. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
TYLKO W VIVIE! Renata Przemyk wraca do trudnego dzieciństwa. Jedna osoba odmieniła jej życie. "Poczułam się widziana"
Renata Przemyk od lat wymyka się prostym definicjom, a jej artystyczna droga to opowieść o ciągłym poszukiwaniu siebie. W szczerej rozmowie wraca do swoich początków, emocji i doświadczeń, które ukształtowały ją jako kobietę i artystkę.
Renata Przemyk opowiada o drodze od introwertycznej dziewczyny z robotniczej dzielnicy Bielska-Białej do świadomej artystki, która dziś śpiewa o sobie bez kompromisów. W rozmowie z Beatą Nowicką zdradza, jak wyglądał jej proces dojrzewania, jakie znaczenie mają dla niej doświadczenia z dzieciństwa oraz dlaczego płyta „Vera to ja” jest najbardziej osobistym projektem w jej karierze. To historia o emocjach, traumach i odkrywaniu własnej tożsamości – krok po kroku. Renata Przemyk osiągnęła sukces dzięki wsparciu jednej osoby. Wywiad VIVA! – Od lat wracam do trzech utworów: „Both Sides Now” Joni Mitchell, „Cry Baby” Janis Joplin i… Twojego „Babę zesłał Bóg”. Miałaś 23 lata, gdy go nagrałaś. Do płyty „Vera to ja” przeszłaś długą drogę. Mocny zestaw…! Tak, to była długa droga do samej siebie. Bardzo emocjonalna, wyboista i układająca się sinusoidalnie. Proces dojrzewania, który trwał wiele lat – próbowałam odkryć, kim jestem i czego chcę. Starałam się odrobić każdą lekcję, jaką zafundowało mi życie. Mam analityczny umysł i potrzebę zrozumienia, dlaczego coś się wydarzyło. Mówią, że mądry człowiek to ten, który nie popełnia tego samego błędu dwa razy. – Jesteś mądra? (Śmiech). Mądrzejsza niż kiedyś. To na pewno. Jedno z moich ulubionych powiedzeń brzmi: „Człowiek mądrzeje z wiekiem i najczęściej jest to wieko trumny”. Nigdy nie nauczymy się wszystkiego i nigdy nie będziemy tak naprawdę mądre. Natomiast widzę progres. „Vera to ja” jest zapisem całej mojej wiedzy o byciu kobietą. Składam się z traum zakodowanych w pamięci komórkowej, genów i wychowania. Z kobiet, po których dziedziczę od pokoleń, i ze wszystkich wersji samej siebie – zaczynając od 12-letniej dziewczynki, która sama chodziła do dentysty, przez studentkę odkrywającą świat po samoświadomą artystkę, która śpiewa „Biegnę”, bo już wie którędy. ZOBACZ TEŻ: Nikt nikogo nie przytulał i nie mówił, że kocha. TYLKO W VIVIE! Renata Przemyk mówi wprost: „Wszędzie czułam się obca, w domu też" – „Biegnę” to Twój najnowszy kawałek, świetny zresztą. Jaka byłaś, zanim stanęłaś na scenie i tym swoim charyzmatycznym, chropowatym głosem zaśpiewałaś: „Bóg ci zesłał mnie, byś miał kogoś w noc i dzień”. Zamknięta w sobie, introwertyczna, zdystansowana. Zero kokieterii, wdzięku, czarowania. Teraz mówię, kiedyś mówiłam niewiele. Wolałam obserwować. Wychowałam się w robotniczej dzielnicy Bielska-Białej, gdzie królował przemysł włókienniczy, fabryka małego Fiata i studio rysunkowe „Bolka i Lolka”. Mieszkaliśmy w szóstkę w bloku, na 50 metrach, z inną rodziną w drugim pokoju. Wtedy dziecko nie było partnerem do rozmowy. Nikt nam nie tłumaczył świata, nie uczył jeździć na rowerze, pływać. Pojawiliśmy się na świecie, więc byliśmy. W przedszkolu poznałam panią Halinkę, wychowawczynię. Uśmiechniętą, kochającą dzieci, czułą. Byłam jedną z jej ulubienic, bo szybko się uczyłam. Widziałam podziw w jej oczach – to, co każdemu dziecku należy się jak psu miska. Poczułam się widziana. Po latach pani Halinka przyszła na mój koncert. Do tej pory utrzymujemy kontakt. Ma 90 lat, wciąż jest elegancka i wiecznie uśmiechnięta. Ona pierwsza dostrzegła mój talent, namawiała rodziców, żeby posłali mnie do szkoły muzycznej. Poszłam do lokalnej podstawówki. Po latach bardziej ich rozumiem. Byli zarobieni po pachy, zmęczeni, szczególnie mama. To był tradycyjny, patriarchalny, zwyczajny dom. Długo nie wiedziałam, że można żyć inaczej. [...] Cały wywiad do przeczytania w nowej VIVIE!. Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od czwartku, 9 kwietnia.
TYLKO W VIVIE!. Rodzice byli w szoku, gdy 16-letni Bagi chciał rzucić szkołę. Już wtedy dobrze zarabiał. Aż trudno uwierzyć, jak zareagowali bliscy
Miał 16 lat, gdy podjął decyzje, których wielu dorosłych by się nie odważyło. Zamiast iść utartą ścieżką, wybrał własną, pełną ryzyka, pracy i nieoczywistych wyborów. Dziś odsłania kulisy tego, co naprawdę stało za jego początkiem.
Mikołaj „Bagi” Bagiński już jako 16-latek zaczął zarabiać własne pieniądze i budować swój biznes. Choć jego decyzje budziły sprzeciw, nie zrezygnował z własnej drogi. Praca w pizzerii, sprzedaż ubrań i rozwój aplikacji to tylko część historii, która pokazuje jego konsekwencję i podejście do życia. Mikołaj Bagiński: początki biznesu w wieku 16 lat [...] Wymyśliłeś sobie, że tak Twoje życie będzie wyglądało, czy wyszło przypadkiem? Sam początek wyszedł przypadkiem. Zaczynałem jako 16-letni Mikołaj, który uważał się za przedsiębiorcę. Jak wygląda biznes rozkręcany przez 16-latka? Zacząłem zarabiać pierwsze pieniądze i powiedziałem rodzicom, że nie muszę już chodzić do szkoły. Jestem matką nastolatki… Nie kręci cię taka opcja (śmiech)? Moich rodziców też nie kręciła. Tata uznał, że przede wszystkim powinienem poznać wartość pieniądza, i kazał mi iść pracować do pizzerii. Byłem tam przez krótką chwilę. Szybko zrozumiałem, jaka jest realna wartość pieniądza. Dużo więcej wyciągałem ze swojego biznesu. Miałem więc kasę, ale jej nie roztrwaniałem. Dalej chodziłem w dziurawych Vansach i porozwalanych vintage’owych koszulkach. Znajomi się ze mnie śmiali, że sprzedaję ubrania, bo na tym polegał wtedy mój biznes, a tak wyglądam. Mówiłem im, że to jest właśnie najfajniejsze, że można zarabiać dobry hajs i wcale się z tym nie obnosić. CZYTAJ TEŻ: TYLKO W VIVIE!. Renata Przemyk pierwszy raz o ukochanym i wspólnym życiu. Dopiero przy nim nauczyła się cieszyć codziennością Praca w pizzerii i pierwsza lekcja wartości pieniądza Rodzice odpuścili? Cisnęli mnie, żebym chodził do szkoły. Ale ja cały czas słyszałem od nich, że są ze mnie dumni, że mi kibicują. Chyba że wracałem ze szkoły z jedynką… wtedy było gorzej. Na szczęście w moim liceum byli wyrozumiali nauczyciele. A ja potrafiłem się spóźnić dwie lekcje, bo musiałem rano popracować nad swoją aplikacją. Więc na pewno zawdzięczam najwięcej rodzicom, trochę też szkole, że mogłem liczyć na wyrozumiałość, ale co by nie było, dużo zawdzięczam sobie. Przez to, że jestem blisko siebie, wszystko analizuję, rozpisuję… Co dla Ciebie znaczy być blisko siebie? U mnie w domu dużo się rozmawiało o emocjach. Dlatego dzisiaj umiem przeanalizować, jakie emocje towarzyszą mi w danym momencie, na przykład w „Tańcu z Gwiazdami”. Zastanawiałem się, co mi emocjonalnie dał udział w programie, czy było to dla mnie dobre doświadczenie. Cały czas kwestionuję, pytam. Jak mi coś przestaje sprawiać frajdę w życiu zawodowym, albo w ogóle w życiu, które się łączy z pracą, to przychodzę, mówię, jak jest i że trzeba coś zmienić. Jak mi coś nie sprawia frajdy, to nie jestem na sto procent. Są dwie wersje Bagiego. Jedna właśnie taka. Wtedy przychodzę, wychodzę i się nie angażuję. Nie lubię jej. A drugi Bagi, który turbo jara się daną rzeczą, jest obecny w tym na 350 procent. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Hotelowi Bristol w Warszawie. www.hotelbristolwarsaw.pl. Cała rozmowa do przeczytania w nowej VIVIE!. Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od czwartku, 9 kwietnia. CZYTAJ RÓWNIEŻ: TYLKO W VIVIE!. Bagi był jeszcze dzieckiem, gdy jego siostra walczyła o życie w USA. Ten moment zmienił go raz na zawsze
TYLKO W VIVIE!. Bagi ujawnia, co tak naprawdę zawdzięcza rodzicom. Gdyby nie oni, byłby zupełnie innym człowiekiem
Mikołaj „Bagi” Bagiński odsłania kulisy swojego sukcesu i mówi wprost o tym, czego boi się najbardziej. Choć osiągnął wiele i zdobył Kryształową Kulę w „Tańcu z Gwiazdami”, nie traci czujności. W szczerym wywiadzie zdradza, jak wartości wyniesione z domu chronią go przed upadkiem.
Za uśmiechem i sukcesem kryje się coś więcej. Mikołaj „Bagi” Bagiński przyznaje, że każdego tygodnia zadaje sobie jedno pytanie: Czy wciąż stoi twardo na ziemi?. Kulisy jego kariery pokazują, jak cienka jest granica między sukcesem a upadkiem. [...] Skąd się taki wziąłeś? Jestem taki dzięki rodzicom. Często o tym mówię, że rodzina, dom, dobre wychowanie to podstawa, by poradzić sobie ze wszystkim, co dzieje się wokół mnie. CZYTAJ TEŻ: TYLKO W VIVIE!. Bagi był jeszcze dzieckiem, gdy jego siostra walczyła o życie w USA. Ten moment zmienił go raz na zawsze To jakie są Twoje wartości? Rodzice wpoili mi szacunek do ludzi, nauczyli, żeby być dla nich miłym, nie mówić źle o innych. I najważniejsze, żeby być wdzięcznym za to, co dostaje się od innych i od losu, ale też mieć dużo pokory, żeby woda sodowa nie uderzyła do głowy. Gdybym nie miał tych podstaw i znalazł się w miejscu, w którym obecnie jestem, mógłbym się odkleić od rzeczywistości. Mnie dużo rzeczy przychodzi dzięki temu naturalnie, ale nie ma tygodnia, żebym nie rozkminiał, czy przypadkiem się nie „odkleiłem”. Boisz się tego? Boję się, bo uważam, że to jest pierwszy krok do upadku. Mam świadomość, że dużo karier, które szybko się zaczęły, równie szybko się kończy z tego powodu, że ludzie nie radzą sobie z tym, co się dzieje dookoła nich. Te wszystkie pokusy… ludzie, którzy poklepują po ramieniu i mówią, że jesteś zaje…y. To może zmylić. A ja bardzo bym tego nie chciał, bo kocham robić to, co robię. I kompletnie nie chodzi o hajs, tylko o możliwości. Kasą się nie martwię, bo zarobiłbym ją w inny sposób. Uważam się za inteligentnego człowieka i już dużo wcześniej miałem swoje aplikacje, sklep. Oczywiście dużo pieniędzy straciłem. Ale czy w innym przypadku wystąpiłbym w „Tańcu z Gwiazdami”? Nie. Czy poznałbym tylu fajnych ludzi? Pewnie nie. Czy siedziałbym przy stole z interesującymi osobami? Raczej nie. Dzięki mojej karierze mogę przeżywać życie w zaje…y sposób. Jej kluczowym momentem był właśnie udział w „Tańcu z Gwiazdami”. Gdy z Magdą zdobyliśmy Kryształową Kulę, poszedłem do mojego zespołu, który wspierał mnie od samego początku, i poprosiłem, że jeśli zobaczą, że się „odklejam”, to mają mi to powiedzieć. A po drugie, podziękowałem im za wsparcie. [...] Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Hotelowi Bristol w Warszawie. www.hotelbristolwarsaw.pl. CZYTAJ RÓWNIEŻ: TYLKO W VIVIE! Mikołaj "Bagi" Bagiński ujawnia: była dziewczyna miała ukryty cel. "To dało mi dużo do myślenia"
TYLKO W VIVIE! Krzysztof Czeczot ujawnia sekret z młodości. Tak próbował udowodnić swoją wartość
Zamiast łatwych sukcesów były ławka rezerwowych, encyklopedie i cicha determinacja. Dziś aktor i reżyser przyznaje, że to właśnie te momenty nauczyły go cierpliwości i gotowości na najważniejsze „tak” w życiu.
Krzysztof Czeczot w rozmowie z Beatą Nowicką dla „VIVY!” wraca do czasów, gdy zamiast pewności siebie towarzyszyły mu kompleksy i potrzeba udowodnienia własnej wartości. W szczerym wyznaniu zdradza, jak dziecięce doświadczenia i małe zwycięstwa ukształtowały jego drogę. Krzysztof Czeczot o tym, co ukształtowało go w dzieciństwie. Wywiad VIVA! [...] – Omnibus, czyli osoba mająca wiadomości z różnych dziedzin. Przysłowiowa zarozumiała mądrala. Był Pan w dzieciństwie omnibusem? Nie byłem zarozumiały, raczej pełen kompleksów, dlatego dobrze się uczyłem. Potrzebowałem pokazać, że jestem wartościowy. Kiedy tata rozwiązywał krzyżówki, wertowałem Encyklopedię PWN. Ciężką, czterotomową, w płóciennej okładce. To był mój pierwszy kontakt z przyjemnością szukania odpowiedzi. Lubiłem się uczyć i właściwie nic się nie zmieniło. Wiedza poszerza horyzont, uczy niuansu, pozwala lepiej rozumieć świat i ludzi. TYLKO W VIVIE!. Krzysztof Czeczot był na dnie i pożyczał pieniądze. Ten jeden moment zmienił wszystko – Największe olśnienie? W podstawówce moją ogromną pasją była piłka nożna. Ciągle jest, ale już z pozycji kibica. Najczęściej siedziałem na ławce rezerwowych. Byłem niezbyt przebojowy, z lekką nadwagą, w okularach. Nie należałem do ulubieńców przewodników stada. Ale kiedy dostawałem szansę, wykorzystywałem ją. Byłem tym, który wchodzi na 15 minut i zmienia wynik meczu. Lubię zdanie, które celnie opisuje moją drogę: „Całe życie kolekcjonujemy »nie« po to, żeby być gotowym, kiedy padnie »tak«”. Odmowa, porażka bolą mnie oczywiście, ale też bardzo budują, motywują, uzbrajają w cierpliwość. Kolejne olśnienie to muzyka. Czasy liceum: Hey, Nosowska, Grzegorz Turnau, Staszek Sojka. To była dla mnie nie tylko muzyka, ale też rodzaj wrażliwości i mądrości, do której chciałem dorosnąć. Staszek mieszkał niedaleko kawiarni, w której dziś rozmawiamy. Jedno z ważniejszych olśnień kryje się w tekście piosenki „Tolerancja”, że „życie nie tylko po to jest, by brać. Życie nie po to, by bezczynnie trwać. I aby żyć, siebie samego trzeba dać”. [...] Cała rozmowa do przeczytania w nowej VIVIE!. Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od czwartku, 9 kwietnia.
TYLKO W VIVIE!. Ta jedna lekcja od Madzi zmieniła jego podejście. Bagi szczerze o sukcesie i rzeczy, która przeraża go bardziej niż porażka
Nie mówi o tym często. Za energią, pewnością siebie i sukcesem kryje się coś znacznie bardziej kruchego. Mikołaj Bagiński odsłania kulisy życia, w którym nie wszystko jest tak idealne, jak mogłoby się wydawać.
Mikołaj Bagiński w wywiadzie dla magazynu VIVA! opowiada o podejściu do konkurencji, pracy zespołowej i swojej codzienności. Przyznaje też, że mimo sukcesów towarzyszą mu realne obawy dotyczące przyszłości i życia prywatnego. Mikołaj Bagiński o konkurencji: „Nie zachwycam się, tylko doceniam” [...] Masz dużo wrogów? Na pewno są ludzie, którzy mi źle życzą. A ja staram się każdemu życzyć dobrze, nawet konkurencji. Madzia, z którą tańczyłem, nauczyła mnie, żeby tak robić, bo jak życzysz dobrze temu, kto tobie życzy źle, to jest to największa wygrana tej sytuacji. A właśnie… co z konkurencją? Potrafię przyjść na spotkanie z ludźmi z mojego zespołu i powiedzieć, że ktoś coś ekstra zrobił. Często wtedy słyszę, dlaczego ja się zachwycam tym, co robi konkurencja. Ja się nie zachwycam. Ja doceniam. Nie działasz sam, masz wokół siebie mnóstwo osób. To dlatego, że najpierw byłem przedsiębiorcą, a dopiero później twórcą internetowym i jestem nauczony, że w biznesie tworzy się strukturę dookoła siebie. Chcę zajmować się rzeczami, w których jestem najlepszy, które kocham robić i rozumiem, że rzeczami, których nie umiem albo nie lubię robić, powinni zająć się inni. Ale nauczyłem się, że nie musimy się przyjaźnić. Nie oczekuję od współpracowników, żeby kochali mnie za to, jaki jestem prywatnie. Otaczam się osobami, które oczywiście są świetnie w tym, co robią, ale też takimi, które mają pozytywną energię. CZYTAJ TEŻ: TYLKO W VIVIE!. Mikołaj „Bagi” Bagiński o terapii, presji i opinii „tyrana”. „To mnie naprawdę boli” Największy lęk Mikołaja Bagińskiego to sukces bez rodziny Sam też masz pozytywną energię. I często dostaję feedback, że praca ze mną powoduje, że ludziom się chce działać. Nie lubię narzekania, ale dopuszczam, że każdy może mieć gorszy dzień. Sam też to pokazujesz w swoich social mediach. Pewnie. Oczywiście nie oczekuję od Krzysztofa Ibisza, że pokaże ludziom, że ma zły dzień. Ja akurat w trosce o młodych odbiorców nie oszukuję, że zawsze jest fantastycznie. Często mówię, że miałem gorszy dzień, byłem na terapii, nie chciało mi się pójść na trening, ale dałem radę. Tak naprawdę pokazuję to, co chcę pokazać. Czułbym się niekomfortowo, gdybym był do czegoś zmuszany. Nie bywasz tym byciem dla swoich odbiorców czasem zmęczony? Bywam i dlatego czasem znikam na kilka dni. Ostatnio poleciałem sam na Bali. [...] W Twoim życiu nie ma nudy. Nie ma. Mam zaje…e życie i jedyne, czego się obawiam, to to, że nie wykorzystam tego w stu procentach. Może się okazać, że stawianie wszystkiego na karierę spowoduje, że się zasiedzę w tym miejscu. Boję się, że pewnego dnia mogę się obudzić ze wspaniałą karierą, dużą ilością pieniędzy i kontaktów, ale bez żony i bez dzieci, będę się zastanawiał, czy jestem szczęśliwy. Co z tym zrobisz? Pracuję nad tym, żeby taki scenariusz się nie zrealizował. Rozmawiała: Katarzyna Piątkowska. Za pomoc w realizacji sesji dziękujemy Hotelowi Bristol w Warszawie, www.hotelbristolwarsaw.pl. CZYTAJ TEŻ: TYLKO W VIVIE!. Renata Przemyk pierwszy raz o ukochanym i wspólnym życiu. Dopiero przy nim nauczyła się cieszyć codziennością