Nosił w sobie lęk po śmierci Cybulskiego. Nie przypuszczał, jak szybko się spełni
Mija 57 lat od śmierci Bogumiła Kobieli – jednego z najwybitniejszych aktorów powojennego polskiego kina i teatru. Choć publiczność pokochała go przede wszystkim za role komediowe, marzył o wielkich kreacjach dramatycznych. Los okazał się bezlitosny. Dzień przed tragicznym wypadkiem rozmawiał z Andrzejem Wajdą o głównej roli w „Makbecie”. Kilka dni później już nie żył. Miał zaledwie 38 lat.
Mija 57 lat od tragicznej śmierci Bogumiła Kobieli. Aktor, który zachwycał w filmach Andrzeja Wajdy, Wojciecha Jerzego Hasa i Andrzeja Munka, przez lata uchodził za jednego z największych talentów swojego pokolenia. Choć stworzył wiele niezapomnianych kreacji, wierzył, że jego najważniejsza rola dopiero nadejdzie. Na dzień przed wypadkiem, który przekreślił wszystkie plany, omawiał z Andrzejem Wajdą szczegóły pracy nad „Makbetem”, gdzie miał zagrać główną postać. Tragiczny splot wydarzeń sprawił jednak, że marzenia pozostały niespełnione, a polska kultura straciła wybitnego artystę zdecydowanie zbyt wcześnie. Kim był Bogumił Kobiela? Droga do aktorstwa Aktor przyszedł na świat 31 maja 1931 roku w Katowicach. Po maturze rozmyślał nad studiami ekonomicznymi, ale ostatecznie i na całe szczęście zainteresowanie sceną wzięło górę. Zdał do Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie i to właśnie tam wśród studentów pierwszego roku poznał już wkrótce sławnych: Kalinę Jędrusik, Leszka Herdegena i Zbigniewa Cybulskiego. To z tym ostatnim połączy go bardzo zażyła relacja. Zostaną przyjaciółmi i partnerami teatralnymi, a nawet współlokatorami. "Bogumił Kobiela był nim pochłonięty od pierwszej premiery do ostatniego spektaklu – poświęcając mu swój talent, czas i siły", opowiadał o tej znajomości Jacek Fedorowicz. Studia aktorskie artysta skończył w 1953 roku z wyróżnieniem, ale jak głosi legenda, dyplomu miał nie widzieć przez 12 lat, bo zalegał z oddaniem książek do biblioteki. W latach 50. wraz z Cybulskim, Jędrusik i innymi znajomymi-aktorami z roku, opuścili Kraków i wyruszyli na północ. W Gdańsku zaangażowali się do Teatru Wybrzeże, ale co ważniejsze, to tam powstał słynny Teatrzyk Bim-Bom założony z inicjatywy Kobieli i Cybulskiego. Była to pierwsza taka inicjatywa studencka, która bardzo szybko przeszła do legendy. Kolejne spektakle Bim-Bom przyciągały do Gdańska malarzy, pisarzy, a nawet polityków. Dla ludzi sztuki teatr aktorskiego duetu przyjaciół był powiewem świeżości. Sława przyszła szybko. W 1960 roku Bogumił Kobiela wraz z przyjacielem za pracą, sławą i wielkimi rolami wyjechali do stolicy. Aktora można było oglądać na warszawskich deskach teatrów Ateneum i Komedia, a także w kabaretach Wagabunda i Dudek. Bogumił Kobiela stał się również znany większej widowni dzięki coraz częstszym występom w telewizji. Bawił widzów rolą szefa w znanym cyklicznym programie Jerzego Gruzy i Jacka Fedorowicza "Poznajmy się", do tego doszły jeszcze filmowe produkcje. Jego najbardziej pamiętne role to Drewnowski w "Popiół i diament", doktor Piechocki w "Człowieku z M-3", Senor Toledo w "Rękopisie znalezionym w Saragossie", a także postać Jana Piszczyka w "Zezowatym szczęściu", uznana za życiowy aktorski popis Kobieli. Czytaj także: Maria Pawlikowska–Jasnorzewska kochała luksus i mężczyzn. Kłamała na temat wieku Sopot 09.1960 r. Zbigniew Cybulski z żoną Elżbietą Chwalibóg i Bogumiłem Kobielą Wisława Szymborska pisała o nim „komediant profesjonalny”, z kolei Andrzej Wajda mówił o nim: „Obdarzony świetną techniką aktorską mógł zagrać właściwie wszystko. Ponieważ posiadał też ogromną siłę komiczną, mechanicznie obsadzano go w rolach komediowych. Chyba najbardziej cierpiał nad tym, że widownia żąda od niego mniej, niż on może z siebie dać” (cytat za kultura.onet.pl). Bogumił Kobiela zapisał się w pamięci widzów jako wybitny aktor komediowy, chociaż on sam wolał określenie aktora charakterystycznego. Ci, którzy widzieli wszystkie jego kreacje aktorskie, mogli z pełnym przekonaniem powiedzieć: aktor wszechstronny. Artysta był równie przekonujący w komediach, jak i w dramatach. Bogumił Kobiela grywał u największych reżyserów polskiego kina, przez 17 lat kariery pojawił się w 25 produkcjach, jednak na największą rolę wciąż czekał. "W filmach gram dość często, choć ważnych ról, ciekawych postaci nie miałem wiele. Ciągle jednak mam nadzieję, że trafię na swoją rolę", podkreślał w jednym z wywiadów. Zobacz także: „Wierzyłam, że nasza miłość wszystko zwycięży", mówiła Ewa Kuklińska o związku z Tomaszem Stockingerem Warszawa 1968 r. Maja Wodecka i Bogumił Kobiela w scenie z komedii filmowej pt. Człowiek z M-3 Bogumił Kobiela: małżeństwo Aktorstwo wypełniało mu codzienne życie, ale znalazł w nim miejsce na drugą miłość, wobec której nie umiał pozostać obojętny. W 1963 roku poślubił Małgorzatę Nowakowską, lekarkę. Nazywał ją czule „Biedronką”, „Żabą” i „Sałatką z porów”, a on w listach od niej był „Bobkiem”. Kiedy Małgosia usłyszała, że tak nazywano go w domu rodzinnym, nie mogła oprzeć się pokusie kontynuowania tej tradycji. Było im ze sobą dobrze, szczęśliwie nad życie, chociaż nie mieli na pielęgnowanie tej miłości tyle czasu, ile by chcieli. Bogumił Kobiela był bardzo zajętym aktorem, który poza regularnymi obowiązkami, często wyjeżdżał również za granicę. Nie lubił tego, zamiast tych wyjazdów marzył, żeby zostać u boku żony i zbierać z nią grzyby w lesie, ale inaczej się wtedy nie dało. Kilka lat po ślubie małżeństwo zaczęło myśleć o dzieciach, ale planowanie powiększenia rodziny przerwały tragiczne wieści. W 1967 roku Zbigniew Cybulski zginął tragicznie pod kołami pociągu. Śmierć przyjaciela była dla Kobieli ogromnym ciosem. Półtora roku nosił w sobie głęboką żałobę i pustkę. W jednym z listów pisał do żony o swoim przeczuciu, że to on może być kolejny. „Naprawdę boję się coraz częściej, że może zdarzyć się coś nieprzewidzianego, złego, bo nam za dobrze. A ja myślę, że przyroda zawsze wyrównuje, niestety”. Lata 60. Bogumił Kobiela z żoną Małgorzatą w restauracji SPATiF. Bogumił Kobiela: zginął w tragicznym wypadku Przeczucia aktora okazały się prorocze... 2 lipca 1969 r. na drodze w Buszkowie Bogumił Kobiela prowadził auto. Po stronie pasażera siedziała jego żona, a z tyłu dwójka autostopowiczów, których chwilę wcześniej aktor zgodził się podwieźć. Warunki do jazdy były tego dnia utrudnione, padał deszcz, a auto Kobieli wpadło w poślizg. Doszło do czołowego zderzenia z autobusem. Pasażerowie siedzący na tyłach auta nie odnieśli większych obrażeń, wydawałoby się, że sam Bogumił Kobiela również, najgroźniej sytuacja wyglądała w przypadku jego żony. Małgorzata miała złamaną rękę i rozcięte czoło. Gdy na miejscu pojawili się ratownicy medyczni, aktor błagał, by najpierw zajęli się jego żoną. To o jej stan martwił się najbardziej. W szpitalu okazało się, że aktor ma pękniętą śledzionę i krwotok, w wyniku czego dostał zapaści i stracił przytomność. Po natychmiastowej operacji jego stan uległ poprawie. W bydgoskim szpitalu żartował jeszcze z pielęgniarkami, wszyscy liczyli, że jest na dobrej drodze do odzyskania zdrowia. Wymagany był jednak kolejny zabieg, którego dokonano w Gdańsku, niestety nie przyniósł on poprawy. Bogumił Kobiela zmarł osiem dni później, w wieku zaledwie 38 lat. Bliscy i rodzina nie mogli uwierzyć w jego odejście. Andrzej Wajda, który zaledwie dzień przed wypadkiem omawiał z aktorem plany co do realizacji jednego z dramatów Szekspira, był w głębokim szoku. „Bardzo się zapalił do mojego projektu, obiecał, że przejrzy sztuki, poszuka. Byłby świetny w repertuarze dramatycznym” — wyznał reżyser w wywiadzie dla czasopisma „Film”. Bogumił Kobiela miał zagrać główną rolę... Być może tę, na którą tak czekał. Pochowano go w Tenczynku, skąd pochodził. Spoczął obok swojej mamy. Zamiast kwiatów wszyscy przynieśli grzyby, które Bogumił Kobiela tak kochał. Zobacz też: Roman Wilhelmi i Iwona Bielska: połączył ich gorący romans. Aktor chciał dla ukochanej skakać z balkonu Warszawa 1960 r. Bogumił Kobiela jako Jan Piszczyk w filmie pt. Zezowate szczęście Źródła: kultura.onet.pl, dzieje.pl
Tuż przed tragedią księżna Diana wyznała to przyjaciółce. Kilka dni później już nie żyła. Nieliczni wiedzą, jak wyglądały jej ostatnie chwile
Choć od tragicznej śmierci księżnej Diany minęły lata, pamięć o „królowej ludzkich serc” pozostaje żywa. Dziś obchodziłaby urodziny, a jej historia wciąż porusza miliony ludzi na całym świecie. Przypominamy dramatyczne wydarzenia z nocy z 30 na 31 sierpnia 1997 roku oraz niezwykłe życie kobiety, która na zawsze odmieniła wizerunek brytyjskiej monarchii i zdobyła serca ludzi swoją empatią oraz działalnością charytatywną.
Wiadomość o tragicznej śmierci księżnej Diany wstrząsnęła milionami ludzi na całym świecie. 30 sierpnia 1997 roku królowa ludzkich serc robiła zakupy w butikach nieopodal Pól Elizejskich, a następnie, około 22:00, wybrała się do hotelu Ritz na kolację wraz z ukochanym, Dodim Al-Fayedem. Chyba wszyscy fani brytyjskiej rodziny królewskiej znają dalszy ciąg tej historii... Tragedia, która miała miejsce pod mostem Alma na Sekwanie trwała zaledwie kilka sekund. Smutek i żal po śmierci królowej ludzkich serc trwa do dziś... Dzisiaj księżna Diana obchodziłaby urodziny... Księżna Diana obchodziłaby urodziny W sierpniu minie ćwierć wieku od tragicznego wypadku księżnej Diany. Przypominamy smutną opowieść Alicji Majówny, która została opublikowana na łamach magazynu VIVA! we wrześniu 1997 roku. Centrum Paryż. Hotel Ritz, jeden z najelegantszy i najdroższych w mieście, opuszcza kwadrans przed północą młoda, szczupła blondynka w towarzystwie przystojnego ciemnowłosego mężczyzny. Sadowią się wygodnie na tylnym siedzeniu granatowego mercedesa 600. Samochód rusza. Prowadzi Andre Paul, wiceszef ochrony hotelu, obok niego siedzi potężnie zbudowany blondyn. Później okaże się, że tylko on zapiął pas bezpieczeństwa, co ocaliło mu życie. W ślad za mercedesem jedzie kilka motocykli i skuterów. W ciemnościach nocy bez przerwy błyskają flesze wyposażonych w potężne teleobiektywy aparatów. Pasażerami motocykli są paparazzi, fotografowie na usługach głównie brukowej prasy. Kilkanaście minut po północy mercedes wyjeżdża do tunelu pod mostem Alma na Sekwanie. Wszystko dzieje się teraz w ułamkach sekund. Z szybkością 193 km/godz. auto uderza w betonowy filar, odbija się od niego i kilkakrotnie dachuje. Motocykliści hamują z piskiem opon. Fotografowie wzywają pomoc przez telefony komórkowe, a potem biegną w kierunku wraku. Robią zdjęcia przez potłuczone pancerne szyby. Nie przestają nawet wtedy, kiedy francuski lekarz Frederic Maillez, który wjechał do tunelu tuż po katastrofie, próbuje udzielić pomocy ciężko rannej pasażerce mercedesa. W przeciwieństwie do Mailleza, który dopiero po kilku godzinach dowie się z radia, że starał się uratować życie księżnej Walii, oni wiedzą kogo fotografują i wiedzą, że robią zdjęcia za miliony dolarów. Zobacz też: Holoubek mówił o nim: „wspaniały aktor o ciele tytana”. Odszedł zaledwie dwa miesiące po diagnozie Wypadek księżnej Diany Policja i pogotowie przybywają na miejsce po kwadransie, ale są bezradni. Samochód jest tak zgruchotany, że nie sposób uwolnić z niego rannych. Ekipy ze specjalistycznym sprzętem potrzebują na to półtorej godziny. Dwie osoby zginęły na miejscu - towarzyszący księżnej Dodi Al-Fayed i kierowca mercedesa. Dwie pozostałe, nieprzytomne, zostają przewiezione do szpitala La Pitie-Salpertiere. Po dwóch godzinach bezskutecznej reanimacji lekarze mogą już tylko ogłosić oficjalny komunikat: „31 sierpnia 1997 roku o godzinie 4:00 rano księżna Walii Diana zmarła, nie odzyskawszy przytomności”. Życie jednej z najpiękniejszych i najbardziej kochanych kobiet na świecie dobiegło końca. Miała 36 lat, osierociła dwóch synów i pogrążyła w żałobie miliony ludzi. Jak potoczyłoby się życie Diany Frances Spencer, dobrze urodzonej przedszkolanki w jednym z londyńskich przedszkoli, gdyby któregoś dnia 1980 roku za bramą Pałacu Buckingham Jej Królewska Mość królowa Wielkiej Brytanii Elżbieta II nie zdecydowała, że o to właśnie znalazła idealną narzeczoną dla następcy tronu, Karola? Zapewne panna Spencer nadal pracowałaby w przedszkolu, potem wyszłaby za mąż za jakiegoś miłego chłopca ze swojej sfery I i prowadziła spokojne, choć nieco nudne życie. Jednak los przygotował dla Diany inny scenariusz. Została narzeczoną starszego o 13 lat księcia, którego przelotnie poznała dwa lata wcześniej podczas polowania w posiadłościach swojego ojca. Z punktu widzenia interesów dworu była narzeczoną idealną młoda, o nienagannych manierach, niezbyt wykształcona, a co najważniejsze, zdrowa dziewica, która gwarantuje przedłużenie linii panującej dynastii Windsorów. Czytaj też: Miał jedenaścioro dzieci, romansował na potęgę. Wprost mówił z żalem, że zawiódł jako ojciec Ślub Diany Spencer z księciem Karolem Okazało się też, że królewska narzeczona jest nieśmiała, podczas publicznych ceremonii niemiłosiernie się denerwuje i czerwieni się, kiedy ktoś zadaje jej najprostsze pytanie. Taka osoba nie zagrozi wizerunkowi następcy tronu. Będzie posłuszną żoną, dobrą matką i, zgodnie z protokołem, zawsze będzie postępować dwa kroki za małżonkiem. 29 lipca 1981 roku Londyn dosłownie oszalał. Na trasie przejazdu orszaku weselnego ludzie zajmowali miejsca na kilkanaście godzin naprzód. Wyekwipowani w brytyjskie chorągiewki, kolorowe chusty, balony i bukiety kwiatów chcieli chodzi z daleka wziąć udział w „ślubie stulecia”. Wszystko odbyło się iście po królewsku. Zaprzężone szóstki koni karety wiodły pannę młodą w bajecznej sukni z kilkunastometrowym welonem, pana młodego w galowym mundurze królewskiej marynarki i królewską rodzinę do katedry świętego Pawła. Tłum wiwatował pozdrawiany przez uczestników uroczystości przez kryształowe szyby. I kiedy przejęta panna młoda przestawiła w małżeńskiej przysiędze imiona oblubieńca nazywając go Filipem Karolem, nawet królowa Elżbieta uśmiechnęła się wyrozumiale. Jeszcze nie wiedziała że ta nieśmiała dziewczyna w bieli pozbawi blasku nie tylko jej pierworodnego syna, ale i jej samej odbierze część królewskiego splendoru. Miała się o tym przekonać już wkrótce. Komentarze po pierwszej wizycie książęcej pary w Walii pełne były zachwytów nad nową księżną. Każde następne publiczne pojawienie się Diany zyskiwało jej nowych zwolenników. Oto spełniła się nadzieja Brytyjczyków: w sztywnej i nudnej królewskiej rodzinie pojawiła się osoba ładna, normalna i sympatyczna. Na razie jednak dwór czekał na narodziny następcy. William przyszedł na świat w niecały rok po ślubie, po dwóch latach urodził się Harry. Do przymiotników piękna i miła dodano określenie kochająca i czuła matka. Czas miał pokazać jak bardzo były trafne. Przeczytaj także: Michał Piróg po 25 latach nagle odszedł z TVN. Tylko VIVIE! ujawnia kulisy swojej decyzji. Tak wyglądało jego pożegnanie ze stacją Księżna Diana: matka Williama i Harry'ego Miłość Diany do synów i troska, jaką otaczała ich na każdym kroku, mogą być wzorem dla wszystkich matek. Odprowadzała ich najpierw do przedszkola, potem do szkoły, uczyła pływać i jeździć na nartach, opowiadała bajki. Była ich powiernicą i przyjaciółką, nigdy wszakże nie zapominając, że wychowuje królewskich synów. Jakim strasznym ciosem dla obu chłopców musiała być wiadomość, którą w zamku w Balmoral obudził ich nad ranem ojciec. Już nigdy nie zobaczą matki, z którą jeszcze tak niedawno spędzali wspaniałe wakacje na jachcie Mohameda Al-Fayeda. Młoda księżna z coraz lepszym skutkiem pełniła oficjalne obowiązki, zaś królewskiej rodzinie coraz trudniej było pogodzić się z faktem, że Diana nie jest już tą naiwną gąską, którą wybrali na matkę następcy tronu. Również zewnętrznie zmieniła się na lepsze. Rozjaśnione włosy, twarzowa fryzura, świetne stroje. Przepaść między tą pełną życia dziewczyną i jej śmiertelnie poważnym mężem, który nad światowe rozrywki przekładał pielęgnowanie wiejskiego ogrodu, grę w polo, łowienie ryb i polowanie, była widoczna na pierwszy rzut oka. Księżna Diana: gwiazda Nie omieszkała skorzystać z tego prasa, która od tej pory całą uwagę skupiła na Dianie. Choć bez korony stawała się najważniejszą osobą w królewskiej rodzinie, była prawdziwą gwiazdą. Wyglądała jak gwiazda i zachowywała się jak gwiazda. Dopiero z bardzo osobistego wywiadu, jakiego księżna udzieliła telewizyjnemu programowi Panorama opinia publiczna dowiedziała się, jak smutne i bolesne było jej życie. Za konwencjonalnym uśmiechem Diana musiała coraz częściej ukrywać małżeńskie nieporozumienia, mężowską zdradę, reprymendy teściowej, brak zrozumienia i pomocy ze strony pozostałych członków rodziny. Nieustannie strofowana, krytykowana i oskarżana o podrywanie dobrego imienia monarchii, cieszyła się jednak coraz większą miłością i uwielbieniem zwyczajnych ludzi. Gdziekolwiek się pojawiała tłumy wiwatowały na jej cześć. Zobacz także: Aneta Piotrowska z "Tańca z gwiazdami" walczy w sądzie ze znanym piłkarzem. W tle oskarżenia o oszustwo i wyłuszenia. "Pieniądze wyparowały" Diana kontra paparazzi Ludzie marzyli, by zechciała uścisnąć im rękę albo chociaż uśmiechnąć się do nich. Młode dziewczyny chciały być do niej podobne, a młodzi chłopcy wieszali jej fotografie obok zdjęć sportowców i gwiazd rocka. Mieli z czego wybierać, bo wraz z rosnącą sympatią dla Diany, chorobliwie rosło natręctwo mediów. Dziennikarze starali się zapamiętać każde jej słowo. Hordy fotografów polowały na każdy jej ruch i grymas . Wydawcy na całym świecie szybko zorientowali się, że Diana na okładce oznacza większe zyski i nie wahali się płacić za zdjęcia horrendalnych honorariów. Dla paparazzi księżna była najlepszym towarem, na który zawsze znajdzie się co najmniej kilku nabywców. Najczęściej fotografowana kobieta świata - taki przydomek może jednak wydawać się atrakcyjny tylko dla kogoś, kto nigdy nie był ściganą zwierzyną. Dla Diany oznaczał życie w nieustannym stresie, przemykanie się chyłkiem do sali gimnastycznej i niemożność spokojnego spaceru z synami. Starała się więc przynajmniej ich chronić, i trzeba przyznać z dobrym skutkiem. Ona sama zawsze musiała być pod bronią. Księżna Diana: działalność charytatywna Opinia publiczna szybko przekonała się, jak bardzo charyzmatyczną postacią jest księżna Walii. Jej przyjaźnią szczyci się najwięksi tego świata: Matka Teresa z Kalkuty, królowie i prezydenci, wybitni twórcy, aktorzy, ale i chorzy na AIDS, trędowaci, bezdomni. Starała się przynosić im ulgę w cierpieniu i pociechę w nieszczęściu. W programie każdej ze swoich wizyt umieszczała odwiedziny w szpitalach, przytułkach, domach starców czy sierocińcach. I nie było w tym nic kalkulowanego na zimno. Księżna Diana miała głęboką potrzebę niesienia pomocy innym. Być może dlatego, że sama tak często bezskutecznie jej oczekiwała. Kiedy przestała mieć nadzieję na odzyskanie uczuć Karola, którego przynajmniej przez kilka pierwszych lat małżeństwa szczerze i głęboko kochała, kiedy nie mogła już mieć wątpliwości, że jest czarną owcą rodziny królewskiej i separacja przestała być tylko groźbą jakiej wobec niej używano, poświęciła się całkowicie wychowywaniu synów i działalności dobroczynnej. Bardzo starannie wybrała dziedziny, którymi postanowiła się poświęcić - AIDS, trąd, rak piersi, bezdomni, a ostatnio we współpracy z czerwonym krzyżem, tragiczne pokłosie wojen: miny przeciwpiechotne i ich ofiary. Jej publiczne przemówienia były przemyślane i świetnie napisane. Jej odwaga i bezkompromisowość godna naśladowania. Ryzykując kolejną awanturę w Pałacu Buckingham, nie zawahała się zabrać głosu w obronie chorych na AIDS - podawała im rękę, przytulała chore dzieci, apelowała do rodzin, by nie opuszczały swoich bliskich w chorobie. Czytaj również: Walczyła o niego do końca, odszedł w jej ramionach. Tylko w VIVIE! Małgorzata Kalicińska o pożegnaniu z mężem: „Zdążyłam jeszcze nagadać do ucha słów o miłości” Księżna Walii: królowa ludzkich serc I było w tym coś z autentycznego chrześcijańskiego miłosierdzia. Podobnie jak wtedy, gdy w towarzystwie siostry Matki Teresy, dotykała okaleczonych twarzy i rąk trędowatych. To wtedy nazwano ją królową serc była z tego tytułu bardzo dumna. Wszyscy prezesi organizacji charytatywnych, z którymi Diana współpracowała są zgodni - księżna była ich najlepszym ambasadorem. Dzięki jej poparciu, którym mogła być jedna tylko wizyta w szpitalu, fundusze organizacji rosły lawinowo. Zaproszona do Ameryki przez Elizabeth Dole w ciągu trzech dni przyczyniła się do zebrania ponad 650 000 dolarów na fundusze pomocy. Żadnej innej osobie na świecie nie udałaby się taka sztuka. Również dlatego świat płacze po Dianie. To najtragiczniejszy dzień w moim życiu Międzynarodowe sukcesy Diany skłoniły dwór brytyjski do wyrażenia zgody na rozwód książęcej pary. „To najtragiczniejszy dzień w moim życiu, a przecież mogliśmy być naprawdę szczęśliwą rodziną, która mogła zrobić wiele dobrego dla swojego kraju”, powiedziała Diana we wspomnianym wywiadzie dla Panoramy. Pozbawiona tytułu, obwarowana licznymi zakazami księżna, nie straciła jednak popularności. Ludzie nadal czuli się zaszczyceni spotkaniem z nią, a winą za rozpad małżeństwa obarczali głównie królową i księcia Karola. Zobacz też: Łukasz Zagrobelny bał się, że już nigdy nie zaśpiewa. TYLKO W VIVIE! ujawnił, co się działo za zamkniętymi drzwiami. Jego słowa wzruszają do łez Księżna Diana: mężczyźni Tylko prasa brukowa rozpoczęła prawdziwą nagonkę na Dianę. Jej pojawienie się w towarzystwie jakiegokolwiek mężczyzny sprowokowało serię artykułów na temat nowego romansu i jego skutków. W ciągu kilku miesięcy zdołano ją zaręczyć z przynajmniej kilkoma potencjalnymi kandydatami do ręki, których wspólną cechą było godne pozazdroszczenia bogactwo. Diana nie prostowała tych rewelacji, przeciwnie wydawała się pogodzona z tym, że gazety nie zostawią jej w spokoju i przestała chować twarz za przyciemnionymi szybami limuzyn. I wtedy w jej życiu pojawił się Dodi Al-Fayed. Z zaszarganą opinią wiecznego playboya, z bajecznymi pieniędzmi i ojcem, który w Brytyjczykach niezmiennie budził dwa uczucia: zazdrość i nienawiść. Nie ma znaczenia, czy za zaproszenie przez Mohameda Al-Fayeda księżnej Diany z synami do spędzania wakacji na jego jachcie było precyzyjnie ukartowaną intrygą matrymonialną. Nie ma też znaczenia. czy Diana chciała wykorzystać zażyłość z Fayedami do poirytowana dworu. Ważne jest to, że 36-letnia Diana zakochała się jak pensjonarka, i to z wzajemnością. Nie zamierzała ukrywać swojego szczęścia. Krótko przed tragiczną śmiercią zwierzyła się jednej z przyjaciółek, że po raz pierwszy spotkała mężczyznę, którego kocha i którego uczuć jest pewna. Niestety, nie było jej dane naprawdę zakosztować tej miłości. Skończyła się wraz ze śmiercią obojga w zmiażdżonym mercedesie. „Żegnajcie, Diano i Dodi. Nareszcie jesteście sami, na zawsze razem”, napisał ktoś na kartce przypiętej do bukietu kwiatów, złożonych w niedzielę rano na stosie wiązanek pod Pałacem Kensington w Londynie. Śmierć księżnej Walii uświadomiła całemu światu, jak wielką poniósł stratę. Odeszła kobieta jedyna w swoim rodzaju, która w tak krótkim czasie potrafiła bez niczyjej pomocy zaskarbić sobie miłość milionów ludzi i której żadna inna kobieta nie jest w stanie zastąpić choć w części. Nie tylko w Londynie w hołdzie Dianie ludzie składają kwiaty i palą świece. Cały świat pogrążył się w żałobie po tej, którą premier Tony Blair nazwał księżną zwykłych ludzi. W tej sytuacji pałac Buckingham nie mógł postąpić inaczej, jak tylko zgodzić się na honorowy ceremoniał pogrzebowy w Katedrze Westminsterskiej. Znów tysiące ludzi zajęło nocą miejscach wzdłuż trasy przejazdu konduktu. Tym razem był to tłum żałobników którzy przyszli oddać ostatni hołd swojej księżnej. Przeczytaj także: Chciała uciec przed ślubem z księciem Albertem. Gdy 15 lat temu szła do ołtarza, cały świat patrzył na jej łzy. Do dziś nosi przydomek „najsmutniejszej księżnej” TEKST: Alicja Majówna
Krzysztof Zanussi nagle trafił do szpitala. To wydarzyło się podczas pracy nad nowym filmem
Krzysztof Zanussi, jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów, przekazał niepokojące wieści za pośrednictwem Facebooka. Twórca poinformował, że podczas pracy nad filmem „Całopalenie” uległ poważnemu wypadkowi. Mimo złamanej ręki, urazu kości czaszki i licznych potłuczeń nie przerwał jednak pracy nad swoim najnowszym projektem.
Od dekad przyzwyczaił widzów do opowieści, które stawiają więcej pytań niż dają odpowiedzi. Tym razem jednak to nie jego filmowa historia przyciągnęła uwagę, lecz osobiste doświadczenie. Reżyser ujawnił, że w trakcie zdjęć do „Całopalenia” doszło do groźnego wypadku, który na pewien czas pokrzyżował plany związane z realizacją produkcji i zagranicznymi zdjęciami. Krzysztof Zanussi od lat opowiada o sprawach najważniejszych. „Całopalenie” miało być kolejnym ważnym filmem Twórczość Krzysztofa Zanussiego od dekad wymyka się prostym definicjom. Reżyser takich filmów jak „Iluminacja”, „Barwy ochronne”, „Constans” czy „Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową” konsekwentnie podejmuje tematy związane z ludzką egzystencją, duchowością i odpowiedzialnością za własne wybory. W jego produkcjach bohaterowie często stają przed pytaniami, na które nie ma łatwych odpowiedzi, a widz zostaje zaproszony do wspólnego poszukiwania sensu. W podobnym duchu powstaje również „Całopalenie”, najnowszy projekt reżysera. To kolejna historia, w której Zanussi przygląda się ludzkim pragnieniom, ambicjom i granicom szczęścia. Zdjęcia do produkcji były realizowane między innymi w Polsce, a kolejnym etapem prac miał być wyjazd do Bułgarii. Nic nie wskazywało na to, że harmonogram zostanie nagle zakłócony przez wydarzenie, które dotknie samego reżysera. ZOBACZ TEŻ: Słyszała, że jest za brzydka na Hollywood. a pokochał ją cały świat. Jedna z największych ikon XX wieku nigdy nie przestała walczyć o siebie. Jej historia porusza Krzysztof Zanussi o wypadku. „Zdołałem połamać sobie rękę, złamać kość czaszki” O całym zdarzeniu Krzysztof Zanussi opowiedział osobiście w nagraniu opublikowanym na Facebooku. Reżyser nie ukrywał, że sytuacja była bardzo poważna, choć jednocześnie mówił o niej z charakterystycznym dla siebie dystansem i spokojem. Jak wyznał: „Czasami życie nas prześciga. Ja jestem już po końcu polskich zdjęć do "Całopalenia", ale przyszły one z przygodami, ponieważ na zdjęciach w Toruniu doznałem wypadku z własnej winy. [...] Spadłem z jakichś żelaznych schodów i zdołałem połamać sobie rękę, złamać kość czaszki oraz potłuc się ze wszystkich stron. Jak na reżysera to sporo.” Mimo odniesionych obrażeń Krzysztof Zanussi nie odciął się od realizacji filmu. Dzięki nowoczesnym technologiom pozostał w stałym kontakcie z ekipą i na bieżąco śledził przebieg zdjęć. Jak relacjonował: „Mogłem z pokoju szpitalnego prowadzić dalej zdjęcia przez monitor i telefon, także miałem przed sobą podgląd jak ujęcia powstają i mówiłem do aktorów. Nakręciliśmy te brakujące cząstki, co było pewnym wyczynem”. Wypadek na chwilę zatrzymał Krzysztofa Zanussiego, lecz nie odebrał mu tego, co od lat pozostaje jego największą siłą — potrzeby opowiadania historii i tworzenia kina, które skłania do refleksji. SPRAWDŹ TEŻ: Za rolę w "Znachorze" pokochało go pół Polski, niedawno odebrał prestiżową nagrodę we Francji. Ale Ignacy Liss bardziej niż z sukcesów zawodowych cieszy się z narodzin synka
Litewka dostawał nawet 100 próśb dziennie. Najbardziej bolały słowa: „Pan mi nie pomógł”. Bliscy widzieli, że już nie daje rady
Łukasz Litewka zginął 23 kwietnia 2026 roku w wypadku, jadąc na rowerze. Miał 36 lat. Poseł Lewicy z Sosnowca był jednym z najbardziej rozpoznawalnych społeczników w Polsce: organizował zbiórki, pomagał chorym dzieciom, rodzinom po pożarach i bezdomnym zwierzętom. Potrafił w kilka godzin zachęcić do pomocy tysiące ludzi. Ale za tą skutecznością kryła się także cena: przeciążenie, bezsilność i wiadomości, które zostawały z nim na długo.
Pierwsze informacje o jego śmierci wstrząsnęły nie tylko światem polityki. Dla wielu osób Łukasz Litewka nie był „posłem z Lewicy”, ale człowiekiem, do którego pisało się wtedy, gdy zawodziło wszystko inne. Według doniesień do wypadku doszło 23 kwietnia 2026 roku na drodze między Dąbrową Górniczą a Sosnowcem; policja przekazywała, że na tamten moment nie było potwierdzonych ustaleń wskazujących na celowy charakter zdarzenia. Chłopak z Sosnowca, który zaczął od ławek i rozmów z ludźmi Łukasz Karol Litewka urodził się 9 maja 1989 roku w Sosnowcu. Z wykształcenia był socjologiem, absolwentem Uniwersytetu Śląskiego. Zanim został posłem, przez lata działał lokalnie jako radny Sosnowca. W polityce nie zaczynał od wielkich haseł. Jego pierwsze rozpoznawalne akcje dotyczyły spraw najprostszych: osiedlowych ławek, zaniedbanych miejsc, placów zabaw, rozmów z mieszkańcami. Według relacji bliskich i znajomych wychował się w Zagórzu, dużej sosnowieckiej dzielnicy. Ojciec pracował jako górnik, mama handlowała warzywami na targowisku. W domu ważne były tradycyjne zasady, rodzina i obowiązki. Ten życiorys pomagał mu później budować wizerunek „chłopaka z sąsiedztwa” — kogoś, kto nie mówi o pomocy z dystansu, tylko sam bierze kartony, przenosi pralkę, organizuje transport albo pisze post, który uruchamia lawinę dobra. Łukasz Litewka i siła Facebooka. Tak powstała społeczność, która pomagała Największą siłą Litewki były media społecznościowe. Nie używał ich wyłącznie do politycznej autopromocji. Zbudował wokół siebie społeczność, która reagowała natychmiast: wpłatami, udostępnieniami, ofertami transportu, remontu, sprzętu, jedzenia czy adopcji zwierząt. Pomagał dzieciom chorującym na SMA, rodzinom w kryzysie, osobom po pożarach, ludziom z niepełnosprawnościami i zwierzętom. Jedna z najbardziej znanych historii dotyczyła zbiórek, w których w krótkim czasie udawało się zebrać ogromne kwoty na leczenie. W artykule dla wyborczej.pl przypomniano m.in. akcję, w której dla dzieci chorych na SMA udało się zgromadzić miliony złotych. Jego metoda była prosta, ale skuteczna: opowiedzieć historię tak, żeby odbiorca zobaczył człowieka, nie numer zbiórki. Nie krzyczał, nie moralizował, nie zawstydzał. Raczej zapraszał do wspólnego działania. To dlatego wielu ludzi miało poczucie, że nie tylko „wpłaca pieniądze”, ale staje się częścią czegoś większego. Czytaj też: TYLKO W VIVIE! Partnerka Łukasza Litewki zabiera głos po jego śmierci. „Będziemy domagać się rzetelnego śledztwa”. Ujawniła też, dlaczego ukrywali swój związek „Ostatni na liście, pierwszy w działaniu”. Kampania, w której promował psy do adopcji W 2023 roku Łukasz Litewka wystartował do Sejmu z ostatniego, osiemnastego miejsca listy Nowej Lewicy w okręgu sosnowieckim. Wynik okazał się sensacją: zdobył 40 579 głosów i wyprzedził Włodzimierza Czarzastego, który uzyskał 22 332 głosy. Najbardziej zapamiętano jednak nie sam wynik, lecz kampanię. Na banerach wyborczych Litewka promował psy z sosnowieckiego schroniska. Hasło „Adoptuj mnie” i zdjęcia zwierząt zastąpiły klasyczny polityczny przekaz. Jak podawały media, akcja pomogła znaleźć dom części psów, które od dawna czekały na adopcję. To był Litewka w pigułce: nawet kampanię potrafił zamienić w interwencję społeczną. Dla jednych był dzięki temu autentyczny. Dla innych — zbyt sprawny w budowaniu emocji wokół siebie. Sam często słyszał zarzuty, że pomaga „pod publikę”. Odpowiedzią były kolejne zbiórki i kolejne historie ludzi, którzy mówili, że bez niego nie daliby rady. Pomoc, która ratowała innych, zaczęła obciążać jego samego Z tekstu Anny Malinowskiej w „Dużym Formacie” wyłania się także mniej widoczna strona tej działalności. Litewka miał dostawać nawet około 100 próśb o pomoc dziennie. Każda z nich oznaczała czyjąś chorobę, dramat rodzinny, pożar, cierpienie dziecka albo zwierzęcia. Najbardziej bolesne były sytuacje, w których nie mógł pomóc wszystkim. Bliscy opowiadali, że zdarzały się wiadomości z wyrzutem: „Pan mi nie pomógł”. Padały też słowa i obrazy, których nikt nie powinien dźwigać sam — w tym zdjęcia zmarłych dzieci. W takich chwilach jego działalność przestawała być tylko piękną opowieścią o skuteczności internetu. Stawała się ciężarem psychicznym. Znajomi widzieli, że bywa przeciążony. Wspierali go, kiedy dramatów było za dużo. To ważny fragment tej historii: pomaganie może dawać sens, ale może też wypalać, jeśli człowiek każdego dnia mierzy się z cudzym bólem i poczuciem odpowiedzialności za sprawy, których nie da się rozwiązać jednym postem. Kontrowersje i błędy. Litewka nie był postacią jednowymiarową Łukasz Litewka budził skrajne emocje. Miał oddanych zwolenników, ale też krytyków. W przeszłości był karany grzywną w sprawie dotyczącej głosowania na projekty budżetu obywatelskiego. Pojawiały się również zarzuty, że niektóre akcje pomocowe były prowadzone zbyt szybko, zbyt emocjonalnie albo bez wystarczającej współpracy z organizacjami. Jedną z takich spraw była zbiórka na delfinoterapię, z której Litewka wycofał się po krytyce dotyczącej cierpienia delfinów w niewoli. Ta decyzja pokazywała, że działał impulsywnie, ale potrafił też przyznać, że nie wszystko zostało sprawdzone tak, jak powinno. Nie był klasycznym politykiem partyjnym. Unikał części ideologicznych sporów, mówił własnym językiem i częściej angażował się w konkretne historie niż w wielkie debaty programowe. Dla jednych to była słabość. Dla innych — powód, dla którego mu ufali. CZYTAJ TEŻ: Miał wielkie serce, odszedł zbyt wcześnie. Łukasz Litewka wprost mówił o wierze i Bogu: "Nie będę za to nikogo przepraszał" Do końca wierzył w dobro Historia Łukasza Litewki nie jest tylko opowieścią o polityku, który miał świetne wyniki w social mediach. To historia o samotności ludzi proszących o pomoc, o sile wspólnoty i o cenie, jaką płacą ci, którzy stają się ostatnią deską ratunku. Litewka pokazał, że wokół jednej historii można zgromadzić tysiące obcych sobie osób. Że ludzie naprawdę chcą razem czynić cuda — pod warunkiem, że ktoś pokaże im, gdzie są potrzebni. Jego śmierć przerwała tę drogę nagle, ale zostawiła pytanie, które wybrzmiewa mocniej niż polityczne spory: jak pomagać tak, żeby ratować innych i nie zgubić przy tym siebie. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Doda nie wierzy w „wypadek” Litewki. Wokalistka z samego rana zamieściła w sieci poruszający wpis. Jej słowa dają do myślenia Źródła: Anna Malinowska, „Łukasz Litewka. Ludzie chcą razem czynić cuda”, Duży Format, Gazeta Wyborcza, 23.04.2026 Serwisy informacyjne (m.in. WP Kobieta, Interia) – informacje o śmierci Łukasza Litewki, kwiecień 2026 Profil publiczny Łukasza Litewki (Facebook) Materiały biograficzne i parlamentarne (m.in. mamprawowiedziec.pl, Sejm RP)
Mówił o życiu jak o „największym darze”. To były jego ostatnie słowa – Litewka do końca walczył o innych
Śmierć Łukasza Litewki w wieku 36 lat poruszyła całą Polskę. Poseł Lewicy jeszcze tego samego dnia publikował przejmujące wpisy o przemocy, wykluczeniu i pomocy słabszym. Dziś jego słowa czytane są zupełnie inaczej – jak świadectwo wrażliwości i zaangażowania, które nie zgasło do samego końca.
Łukasz Litewka zginął tragicznie 23 kwietnia 2026 roku w wypadku rowerowym między Dąbrową Górniczą a Sosnowcem. Został potrącony przez samochód i zmarł na miejscu. Informacja o jego śmierci wywołała falę emocji, ale równie mocno wybrzmiewa dziś to, co pozostawił po sobie w ostatnich godzinach życia – wpisy pełne niezgody na obojętność i cierpienie innych. Ostatnie wpisy Łukasza Litewki – przejmujący głos o przemocy Na kilka godzin przed śmiercią Łukasz Litewka opublikował poruszający wpis dotyczący brutalnego pobicia młodego chłopaka przez rówieśników. Opisywał zdarzenie w sposób bezpośredni i emocjonalny, nie uciekając od trudnych słów. „To jest dramat. Dramat dzisiejszej młodzieży, dramat braku wychowania i chorych pomysłów by zyskać sławę” – pisał, wskazując na problem przemocy napędzanej potrzebą rozgłosu w sieci. Zwracał uwagę nie tylko na sam akt przemocy, ale przede wszystkim na jej długofalowe skutki. „Ten młody chłopak jest zniszczony psychicznie. Tak dużo mówi się dziś o samob*jstwach młodych ludzi, tak często ofiary decydują się by targnąć na własne życie. Na największy dar” – podkreślał. W tych słowach wyraźnie widać, jak Litewka postrzegał życie – jako wartość absolutną, wymagającą ochrony i troski, szczególnie wobec najbardziej bezbronnych. Szczególnie mocno wybrzmiał także fragment: „Dziś w ręce by skrzywdzić nie potrzebujesz noża… dziś wystarczy ci telefon" Te słowa, opublikowane zaledwie kilka godzin przed jego śmiercią, dziś brzmią jak dramatyczne ostrzeżenie i apel o większą odpowiedzialność. Pomoc innym do ostatnich chwil – wpis o lekarzu dla bezdomnych Jeszcze tego samego dnia poseł opublikował również wpis, który – jak wiele jego wcześniejszych działań – skupiał się na nagłaśnianiu dobra. „Ten Lekarz leczy bezdomnych – czyli nic już lepszego dziś nie przeczytacie” – pisał na początku, nadając publikacji osobisty i emocjonalny charakter. Litewka zwracał uwagę na szerszy kontekst pomocy: „Na Śląsku i w całej Polsce działa sporo miejsc gdzie można oddać odzież czy przekazać posiłek dla osób w kryzysie bezdomności – to budujące, że potrafimy sobie pomagać”. Jednocześnie podkreślał znaczenie specjalistycznego wsparcia: „gdy w grę wchodzi profesjonalna wiedza jaką jest medycyna, musimy oddać ją specjalistom”. Przedstawiając sylwetkę lekarza, pisał: „Doktor Dawid Szkudłapski, młody i ambitny lekarz łączy pracę w sosnowieckim szpitalu z kierowaniem zespołem, który oferuje kompleksową pomoc medyczną”. Nie zabrakło też charakterystycznej dla niego refleksji i próby przełamania sceptycyzmu: „Ktoś powie, że to niemożliwe? Nie w tym kraju?” Na koniec oddał głos samemu medykowi, cytując: „Osoby bezdomne często nie mają dostępu do opieki zdrowotnej… Naszym celem jest dotarcie do jak najszerszej grupy potrzebujących”. Litewka podsumował wpis słowami: „to także niesamowity przykład, że da się. Ogromne brawa i szacunek”. Polityk do ostatnich chwil pozostawał wierny swojej misji – dostrzegania dobra i wzmacniania tych, którzy realnie zmieniają życie innych. ZOBACZ TEŻ: Nie żyje Łukasz Litewka. Poseł Lewicy i wielki miłośnik zwierząt miał 36 lat Fala emocji pod ostatnim wpisem – „jeszcze 5 godzin temu pisał…” Pod ostatnim wpisem Łukasza Litewki niemal natychmiast pojawiły się setki komentarzy. Internauci nie kryją szoku i niedowierzania, że jeszcze kilka godzin wcześniej był aktywny w sieci. „i pomyśleć, że ten post był 5h przed…” – napisał jeden z użytkowników. Wiele osób reagowało bardzo emocjonalnie: „Boże nie”, „Nie mogę uwierzyć”, „Serce mi pękło” – to tylko niektóre z krótkich, spontanicznych wpisów. Pojawiają się też słowa uznania i wdzięczności za jego działalność. „Jeden z niewielu polityków, którzy tak się angażowali w życie społeczne…” – czytamy w komentarzach. Inni podkreślają, że Litewka wykraczał poza podziały: „Choć mam inne poglądy, to ceniłam pana Łukasza za człowieczeństwo. Dawał przykład, że można działać wspólnie ponad politycznymi podziałami”. Wśród wpisów nie brakuje też bólu i osobistego żalu: „To niemożliwe… jeszcze 5 godzin temu pisał ten post, a już go z nami nie ma”, „Zwierzęta i ludzie pana tak bardzo potrzebują…”. Internauci składają kondolencje rodzinie i bliskim, pisząc: „Wyrazy współczucia”, „Spoczywaj w spokoju”, „Wielka strata”. Te reakcje pokazują skalę emocji, jakie wywołała jego śmierć – ale też to, jak wielu ludzi czuło, że Łukasz Litewka był kimś więcej niż politykiem. Dla wielu był po prostu człowiekiem, który naprawdę pomagał. Łukasz Litewka – człowiek działania i społecznego zaangażowania Łukasz Litewka urodził się w 1989 roku i przez lata był związany z Sosnowcem. Od 2014 roku pełnił funkcję radnego, zdobywając zaufanie mieszkańców dzięki bezpośredniemu stylowi działania. W 2023 roku dostał się do Sejmu jako poseł Lewicy, zdobywając ponad 40 tysięcy głosów – mimo że startował z ostatniego miejsca na liście. Jego kampania była nietypowa – zamiast własnego wizerunku promował psy ze schronisk, zachęcając do adopcji. To podejście stało się symbolem jego działalności: skupienia na tych, którzy sami nie mogą się obronić. Wokół jego inicjatyw powstała społeczność #TeamLitewka, która angażowała się w pomoc chorym dzieciom, osobom starszym i wykluczonym. „To jest sekunda, jeden z setki postów… a powtórzony milion razy zakończy ten dramat” – pisał w jednym z apeli. Dzięki takim działaniom udawało się zbierać miliony złotych na leczenie i wsparcie potrzebujących. Litewka był jednym z nielicznych polityków, którzy potrafili przekuć aktywność w mediach społecznościowych w realną pomoc. Tragiczna śmierć i słowa, które pozostają 23 kwietnia 2026 roku Łukasz Litewka zginął w tragicznym wypadku, jadąc na rowerze. Miał 36 lat. Informację o jego śmierci potwierdzili przedstawiciele Lewicy, publikując poruszające oświadczenie: „Dziś Polska straciła człowieka o wielkim, otwartym sercu… Łukasz był uosobieniem dobra”. Jego odejście pozostawiło pustkę – nie tylko w świecie polityki, ale przede wszystkim wśród ludzi, którym pomagał. Ostatnie wpisy Litewki nabierają dziś szczególnego znaczenia. Są świadectwem tego, kim był: człowiekiem, który do końca reagował na krzywdę innych i próbował zmieniać świat, nawet jeśli tylko jednym postem. Trudno oprzeć się wrażeniu, że jego aktywność w ostatnich godzinach życia była kontynuacją tego, co robił od lat – stawania po stronie słabszych. I właśnie to pozostaje po nim najmocniej: słowa, które nie były tylko komentarzem, ale początkiem działania. Czytaj również: O jego dobrym sercu krążyły legendy, nigdy nie przeszedł obojętnie obok potrzebujących. Gwiazdy i politycy tak żegnają Łukasz Litewkę
Tomasz Stockinger wspomniał o mrocznej przeszłości. Do dziś nie może sobie wybaczyć. „To jest głęboka rana. Mam poczucie wielkiego błędu"
Jedno pytanie wystarczyło, by wrócić do wydarzeń sprzed lat. W podcaście „WojewódzkiKędzierski” Tomasz Stockinger niespodziewanie został skonfrontowany z historią, która na zawsze zapisała się w jego życiu. Aktor nie uciekał od tematu i zdobył się na szczere wyznanie. Padły słowa o „głębokiej ranie”, poczuciu porażki i lekcji, której nigdy nie zapomni.
Tomasz Stockinger znów znalazł się w centrum medialnej uwagi. Aktor znany widzom przede wszystkim z serialu „Klan” wrócił wspomnieniami do trudnego momentu sprzed lat. W podcaście „WojewódzkiKędzierski” padły szczere słowa o błędzie, który pozostanie w nim do końca życia. Tomasz Stockinger i wypadek w Żabieńcu. Co się stało w 2009 roku? Gośćmi najnowszego odcinka popularnego podcastu „WojewódzkiKędzierski” byli Tomasz Stockinger oraz jego syn, Robert Stockinger. W trakcie rozmowy prowadzący wrócili do głośnego wydarzenia sprzed 16 lat. W 2009 r. aktor prowadził samochód pod wpływem alkoholu i spowodował wypadek w miejscowości Żabieniec. Według informacji podawanych wówczas przez „Gazetę Wyborczą”, po zatrzymaniu przez policję miał 2,3 promila alkoholu w organizmie. Temat, choć trudny, nie został przemilczany. Kuba Wojewódzki najpierw zwrócił się do syna aktora, pytając go o jego spojrzenie na tamtą sytuację. Robert Stockinger nie ukrywał, że wydarzenie było bolesną lekcją, ale jednocześnie podkreślił, że jego ojciec wyciągnął z niego bardzo poważne wnioski. „Myślisz, że zrobiłem tacie suszarkę? Nie, tata oczywiście wiedział, że pełnił ogromny błąd i bohatersko wyciągnął z tego wnioski. To jest pewna rysa na taty wizerunku i nigdy po tym nie pozwolił sobie na podobną głupotę. Wyciągnął z tego wnioski, naprawił się i jestem z tego bardzo dumny, bo wiem, że mogę być o tatę spokojny", powiedział. CZYTAJ TEŻ: Kaczorowska i Rogacewicz zachwycili podczas premiery spektaklu. O ich gestach huczy dziś cały internet Robert Stockinger zabrał głos. Tak bronił ojca Podczas rozmowy pojawiło się także pytanie, czy w rodzinie padły kiedyś słowa ostrzeżenia w stylu: „Nigdy więcej tak nie rób”. Robert Stockinger przyznał jednak, że nie było takiej potrzeby. Prezenter „Pytania na śniadanie” zaznaczył, że dobrze zna historię ojca i wie, jak bardzo wpłynęła ona na jego dalsze życie. Jak podkreślił, z perspektywy czasu jest dumny z tego, jaką przemianę przeszedł aktor. „Wy znacie tę historię, że ona się dla was odbyła i tyle. Nie znacie tego, co się wydarzyło przez kolejne lata, a ja znam "follow up" tej historii i jestem całkowicie dumny z tego, jakie tata wyciągnął z tego wnioski. Jak nabrał odpowiedzialności za siebie, swoje losy. Jestem całkowicie porażony, jak tata pokazał w tym twardy charakter, jak świetnie się zmienił. Zapewniam was, że gdybyście byli przez te lata i widzieli, jaką tata przeszedł transformację to też bylibyście z niego dumni", mówił. Tomasz Stockinger o błędzie i konsekwencjach sprzed lat Sam Tomasz Stockinger nie próbował unikać odpowiedzi. Aktor przyznał wprost, że tamta sytuacja jest dla niego bolesnym wspomnieniem i pozostawiła w nim trwały ślad. „To jest głęboka rana. Mam poczucie wielkiego błędu. Mógłbym próbować się usprawiedliwić się okolicznościami, jak do tego doszło, bo to był rzeczywiście fatalny ciąg zdarzeń", powiedział. Jak dodał, poczucie porażki i wstyd to emocje, które będą mu towarzyszyć do końca życia. „Myślę, że to zostanie we mnie do końca życia. To poczucie porażki i wielkie ostrzeżenie, że nie można sobie do końca ufać". Choć od tamtego wydarzenia minęło już wiele lat, dla Tomasza Stockingera wciąż pozostaje ono ważnym punktem odniesienia. Jak sam przyznał, jest to doświadczenie, które na zawsze przypomina mu o odpowiedzialności i granicach, których nie wolno przekraczać. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Krystyna Janda odebrała Orła za całokształt kariery, ze sceny padły ważne słowa. Zwróciła się do jednej osoby
Qczaj bez litości punktuje Rynkowskiego. Nagle zwrócił się do jego żony
Ryszard Rynkowski, 73-letni wokalista, prowadził auto pod wpływem alkoholu i spowodował kolizję. Po incydencie nie pojawił się na festiwalu w Opolu. Jego zachowanie oraz późniejsze oświadczenie wywołały lawinę komentarzy. Wściekły Qczaj nie zostawił na nim suchej nitki.
Ostatnie wydarzenie z udziałem Rynkowskiego to wywołało falę krytyki – nie tylko ze strony fanów, ale i znanych osobistości, takich jak Qczaj. Ten popularny influencer i trzeźwy alkoholik ostro skomentował sprawę, domagając się równych standardów odpowiedzialności dla wszystkich – niezależnie od statusu czy popularności. Kolizja Rynkowskiego pod wpływem alkoholu – co się wydarzyło? Do skandalu z udziałem Ryszarda Rynkowskiego doszło w sobotę 14 czerwca. Artysta prowadził samochód, mając 1,6 promila alkoholu we krwi. W miejscowości Zbiczno, w okolicach Brodnicy, doprowadził do kolizji z innym pojazdem, po czym odjechał z miejsca zdarzenia i udał się do domu, gdzie jaki czas później został zatrzymany przez policję. Następnego dnia, 15 czerwca, artysta miał wystąpić na festiwalu w Opolu podczas koncertu „Trzy ćwiartki Jacka Cygana – urodziny”. Z powodu incydentu jego występ został odwołany. Dopiero kolejnego dnia wyszło na jaw, co naprawdę się wydarzyło. ZOBACZ: Tak wyglądało zatrzymanie Rynkowskiego. Wprost huczy o tym, co działo się w jego domu Qczaj ostro reaguje: „To nie są święte krowy!” Incydent nie przeszedł bez echa w mediach społecznościowych. Fani, a także środowisko show-biznesowe nie kryli oburzenia zajściem spowodowanym przez muzyka. Influencer Daniel Kuczaj, znany jako Qczaj, publicznie skomentował sprawę. Jako trzeźwy alkoholik od trzech lat, nie krył oburzenia postawą artysty oraz późniejszym oświadczeniem, w którym Rynkowski mówił o „przemyśleniach” i „wyciąganiu wniosków”. Qczaj otwarcie sprzeciwił się temu, by traktować celebrytów inaczej niż zwykłych ludzi. Skrytykował łagodną narrację medialną i przypomniał, że prowadzenie samochodu po alkoholu to przestępstwo, które mogło zakończyć się tragicznie. "Jestem po trzech latach trzeźwego życia. Zdrowieję, jestem w terapii traumy. [...] To jest najtrudniejsza droga w moim życiu, ale droga, która daje mi coś naprawdę niesamowitego. [...] Bycie trzeźwym daje takie piękne uczucie. [...] I każdy trzeźwy człowiek to zrozumie, że patrzysz na innego alkoholika, o pardon, człowieka, który spowodował kolizję po alkoholu i myślisz sobie: "Co ty facet p*******sz?". Bo widzisz tę ściemę. Ponieważ sam tę ściemę uprawiałem, sam tę ściemę wdrażałem w życie" — grzmiał. W dalszej części zaapelował o sprawiedliwe traktowanie osób publicznych i wyciągania konsekwencji z ich zachowań. Zwrócił się też do żony artysty. "Wiecie, co mnie najbardziej wkurza? Że osoby publiczne są bezkarne. Ja czuję złość, a czuję tu ogromną złość. I ja się na to nie zgadzam. [...] Dziś staję trzeźwo, ja twardy chłop z gór, który mówi: "Ja się k***a na to nie zgadzam, panie Ryszardzie!" Pan idzie na terapię. Żono pana Ryszarda, pani go zabierze na terapię, bo to jest po prostu zwykłe pierdzielenie" — zakończył gorzko. W swoim wpisie Qczaj odniósł się także do własnych doświadczeń, podkreślając, że każdy trzeźwy alkoholik ma obowiązek dbać o bezpieczeństwo innych i nie usprawiedliwiać nieodpowiedzialnych zachowań, niezależnie od statusu społecznego. SPRAWDŹ TEŻ: Huczy o jego wypadku, żona Ryszarda Rynkowskiego przerwała milczenie. Prosi o jedno
Jego wyczyn zbulwersował opinię publiczną, znamy linię obrony. Tak chce się tłumaczyć Rynkowski
Ryszard Rynkowski usłyszał zarzut prowadzenia auta w stanie nietrzeźwości po kolizji w Zbicznie. Adwokat ujawnia nową linię obrony. Sprawdź, co dokładnie się wydarzyło!
Ryszard Rynkowski znalazł się w centrum skandalu. Wokalista usłyszał zarzut prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości. Do kolizji doszło 14 czerwca w miejscowości Zbiczno. Adwokat artysty twierdzi, że poziom alkoholu mógł być inny niż wskazuje policyjne badanie. Kulisy wypadku z udziałem Ryszarda Rynkowskiego W sobotę 14 czerwca w miejscowości Zbiczno (woj. kujawsko-pomorskie) doszło do groźnie wyglądającej kolizji drogowej. Jak ustalił "Fakt", kierowca Volkswagena podczas nieprawidłowego wymijania uderzył w Opla, po czym oddalił się z miejsca zdarzenia. Jak przekazał rzecznik prasowy policji w Brodnicy, Paweł Dominiak, badanie przeprowadzone po zatrzymaniu kierowcy wykazało 1,6 promila alkoholu w wydychanym powietrzu. Okazało się, że za kierownicą był znany wokalista. Ryszard Rynkowski, znany z takich przebojów jak „Dziewczyny lubią brąz” czy „Intymnie”, nie pozostał obojętny wobec zaistniałej sytuacji. W oświadczeniu przesłanym portalowi Jastrząb Post przyznał: „Zdaję sobie sprawę z tego, że zawiodłem wielu z was, szczególnie wspaniałą opolską publiczność. Obiecuję, że sytuacja ta stanowić będzie dla mnie lekcję, z której wyciągnę odpowiednie wnioski". CZYTAJ TEŻ: Wszyscy myśleli, że wielki hit PRL-u powstał dla Jędrusik. Zakochany Przybora napisał go dla innej Zaskakująca linia obrony adwokata Rynkowskiego Sprawa nabrała nowego wymiaru, gdy głos zabrał adwokat artysty, mecenas Adam Kozioziembski. W rozmowie z „Faktem" ujawnił zaskakującą linię obrony: „Stężenie alkoholu, które jest w zarzucie, najprawdopodobniej nie odpowiada stężeniu, jakie mogło być w organizmie w chwili prowadzenia pojazdu" — przekazał. „Między czasem, kiedy miał prowadzić samochód, a czasem zatrzymania, minęło około półtorej godziny" — dodał. Co więcej, na pytanie dziennikarza, czy to oznacza, że Rynkowski spożył większą ilość alkoholu dopiero po kolizji, mecenas odpowiedział jednoznacznie: „Tak”. Zarzut, jaki usłyszał artysta, dotyczy prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości. Zgodnie z polskim prawem, za to przestępstwo grozi kara pozbawienia wolności do lat trzech. Obecnie sprawą zajmuje się prokuratura. Menedżer Rynkowskiego przekazał mediom zgodę na publikację jego wizerunku. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Nie zdążył nacieszyć się sukcesem. David Hekili Kenui Bell nie żyje. Aktor „Lilo & Stitch” miał zaledwie 46 lat
Skandal goni skandal. O wybrykach Rynkowskiego huczała cała Polska. Tak się tłumaczył
Ryszard Rynkowski, legenda polskiej sceny muzycznej, ponownie znalazł się w centrum uwagi. Ostatnie wydarzenia przypomniały o wcześniejszych kontrowersjach z jego udziałem.
Niedawny incydent z udziałem Ryszarda Rynkowskiego, podczas którego prowadził samochód pod wpływem alkoholu i spowodował kolizję, przypomniał opinii publicznej o wcześniejszych kontrowersjach związanych z artystą. W 2016 roku media obiegła informacja o tym, jak Rynkowski, będąc pod wpływem alkoholu, groził użyciem broni przed swoim domem w Brodnicy. Wówczas interweniowała policja, a artysta został przewieziony na konsultację psychiatryczną. Ryszard Rynkowski: od sceny do skandalu 14 czerwca 2025 roku Ryszard Rynkowski spowodował kolizję drogową w miejscowości Żmijewko, prowadząc pojazd pod wpływem alkoholu. Badanie alkomatem wykazało około 1,6 promila alkoholu w jego organizmie. Zdarzenie miało miejsce po południu. Artysta opuścił miejsce wypadku, lecz wkrótce został zatrzymany w swoim domu. Policja przedstawiła mu zarzut prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości. Sprawa wzbudziła medialny szum i spowodowała, że Rynkowski był zmuszony odwołać swój udział w planowanym występie na Festiwalu w Opolu. ZOBACZ TEŻ: Nie wystąpił w Opolu, teraz przerwał milczenie. Wydał pilne oświadczenie. Tak odpowiada na zarzuty Ryszard Rynkowski już wcześniej zasłynął z incydentu, który odbił się szerokim echem w mediach. W listopadzie 2016 roku policja została wezwana do jego domu w Brodnicy po doniesieniu, że artysta grozi popełnieniem samobójstwa. Według relacji bliskich, Rynkowski miał w ręku broń palną, był roztrzęsiony i w stanie nietrzeźwym. Funkcjonariusze odebrali mu broń i przewieźli na izbę wytrzeźwień, a później na konsultację psychiatryczną. Artysta tłumaczył swoje zachowanie kryzysem emocjonalnym i ogromnym stresem. "Otrzymaliśmy zgłoszenie, że 65‑letni mieszkaniec powiatu chce popełnić samobójstwo. Policję wezwała żona. […] Po kilkudziesięciu minutach udało się odwieść mężczyznę od zamiaru samobójstwa. Mężczyzna był pod wpływem alkoholu, został zabrany do izby wytrzeźwień" — mówiła Dziennikowi Elbląskiemu st. asp. Agnieszka Łukaszewska. Życie prywatne i wcześniejsze kontrowersje Ryszard Rynkowski dwukrotnie stanął na ślubnym kobiercu. Po śmierci pierwszej żony Hanny w 1996 roku, długo mierzył się z osobistym bólem. Dekadę później związał się z Edytą, młodszą o 22 lata kobietą, która stała się nie tylko jego partnerką, ale i menadżerką. Z tego związku narodził się syn, Ryszard Junior. W 2016 roku para miała jednak przechodzić trudny czas – w mediach pojawiły się doniesienia o kryzysie, który mógł mieć wpływ na psychiczny stan artysty i doprowadzić do pamiętnego incydentu z bronią. Jeszcze w latach 80., gdy Rynkowski robił karierę z byłym zespołem, w kuluarach mówiło się o jego agresywnym zachowaniu oraz problemach z alkoholem. Jednym z pamiętnych incydentów była bójka z milicją w 1987 roku w Kutnie oraz zniszczenie radiowozu — po tym artysta wylądował w izbie wytrzeźwień. "Kiedyś Rysiek połamał kredens w apartamencie hotelowym podczas tournee po ZSRR. W Odessie zaatakował mnie żelazkiem, bo zwróciłem uwagę, że musi popracować nad choreografią w niektórych piosenkach. Całe szczęście, że sznur żelazka zaplątał się w wieszak i nie trafił we mnie" — komentował jego kolega w rozmowie z Angorą. SPRAWDŹ TEŻ: Huczy o jego wypadku, żona Ryszarda Rynkowskiego przerwała milczenie. Prosi o jedno
Huczy o jego wypadku, żona Ryszarda Rynkowskiego przerwała milczenie. Prosi o jedno
Ryszard Rynkowski znalazł się w centrum medialnej burzy po głośnej kolizji drogowej. Policja ujawniła, że 73-letni artysta prowadził samochód, mając 1,6 promila alkoholu we krwi. Głos zabrała jego żona, która w emocjonalnych słowach wystosowała tylko jedną prośbę.
Przypomnijmy, że do zdarzenia doszło 15 czerwca, kiedy wokalista jechał na festiwal w Opolu, gdzie miał wystąpić w ramach koncertu „Trzy ćwiartki Jacka Cygana”. Jak potwierdził jego menedżer, właśnie wtedy doszło do kolizji z udziałem artysty. Wypadek z udziałem Ryszarda Rynkowskiego Policja nie pozostawiła wątpliwości: Ryszard Rynkowski był nietrzeźwy. Funkcjonariusze poinformowali, że badanie wykazało 1,6 promila alkoholu we krwi. Sam zainteresowany przyznał się do winy i określił całą sytuację jako „lekcję, z której wyciągnie odpowiednie wnioski”. „Drodzy Fani, chciałem wszystkich Was najmocniej przeprosić za zdarzenie z dnia 14 czerwca 2025 roku. Zdaję sobie sprawę z tego, że zawiodłem wielu z Was, szczególnie wspaniałą opolską publiczność. Obiecuję, że sytuacja ta stanowić będzie dla mnie lekcję, z której wyciągnę odpowiednie wnioski", wyznał w oświadczeniu. CZYTAJ TEŻ: Nie wystąpił w Opolu, teraz przerwał milczenie. Wydał pilne oświadczenie. Tak odpowiada na zarzuty Poruszona żona Ryszarda Rynkowskiego tylko z jedną prośbą do mediów Redakcja dziennika „Fakt” próbowała uzyskać komentarz od żony wokalisty. Kobieta nie była jednak skłonna do dłuższej rozmowy. Z relacji dziennikarzy wynika, że przez uchylone drzwi poprosiła tylko o jedno: „Zostawcie nam prywatność”. Głos zabrał za to sąsiad artysty, który nie krył rozczarowania ostatnimi wydarzeniami. – „To świetny artysta, gwiazda. Przykro, że mówi się o nim w takich okolicznościach, że właśnie tak zostanie zapamiętany, ze swoich wybryków” – powiedział w rozmowie z dziennikarzami. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Internauci o niego drżeli, nie wystąpił w Opolu. Piosenkarz, który spowodował wypadek, usłyszał zarzuty
Ryszard Rynkowski miał wypadek w drodze do Opola. Artysta nie wystąpi, nowe wieści tylko podsycają niepokój
Dramatyczna wiadomość tuż przed wielkim finałem 62. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Ryszard Rynkowski, który miał być jedną z głównych gwiazd wydarzenia, uległ wypadkowi samochodowemu i nie pojawi się na scenie. Jacek Cygan poinformował publiczność o nieobecności artysty i skierował do niego poruszające słowa...
Festiwal w Opolu to jedno z najważniejszych muzycznych wydarzeń w Polsce. W tym roku na scenie miało pojawić się wiele gwiazd, a jednym z najbardziej wyczekiwanych występów był koncert Ryszarda Rynkowskiego. Niestety, artysta nie dotrze na miejsce – wszystko przez wypadek samochodowy, któremu uległ w drodze do Opola. Ryszard Rynkowski nie zaśpiewa w Opolu 2025. Miał poważny wypadek O nieobecności piosenkarza poinformował Jacek Cygan tuż przed rozpoczęciem koncertu zatytułowanego „Trzy ćwiartki”, poświęconego jego twórczości. To właśnie podczas tego wydarzenia Rynkowski miał zaśpiewać jeden z utworów autorstwa Cygana. „Ryszard jechał do Opola. Miał wypadek samochodowy. Obrażenia są bolesne. Ryśku, nikt za ciebie lepiej nie zaśpiewa tu "Wypijmy za błędy", wyznał artysta. CZYTAJ TEŻ: Edyta Górniak wydała pilne oświadczenie tuż przed koncertem w Opolu. A jednak to koniec. Fani nie kryją łez Organizatorzy festiwalu w Opolu uspokajają: wydarzenie odbędzie się zgodnie z planem Choć nieobecność Rynkowskiego to ogromna strata dla publiczności i organizatorów, ci ostatni zapewniają, że koncerty zaplanowane na finałowy dzień festiwalu odbędą się bez zmian. Mimo dramatycznych okoliczności, wydarzenie w Opolu 2025 dobiegnie końca zgodnie z harmonogramem. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu dostarcza wielu emocji, ale ostatni dzień zapisze się w pamięci widzów z powodu niepokojących wieści. Choć scena w Opolu będzie rozbrzmiewać największymi przebojami, fani z pewnością będą myślami przy Ryszardzie Rynkowskim. Internauci mają nadzieję, że artysta szybko wróci do zdrowia i ponownie pojawi się na scenie. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Opole 2025. 70-letnia gwiazda rozgrzała publiczność! Ten hit na długo zostanie w pamięci
Uronił łzę, gdy usłyszał o ofiarach. Dramatyczne przesłuchanie po tragedii na A1
Sebastian M., podejrzany o spowodowanie śmiertelnego wypadku na autostradzie A1, został zatrzymany w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i przetransportowany do Polski. Po przylocie został przesłuchany przez prokuraturę i trafił do aresztu w Katowicach.
Dramat na A1 wstrząsnął całą Polską. W jednej chwili życie straciła trzyosobowa rodzina, a sprawca – Sebastian M. – zniknął bez śladu, uciekając przez pół świata. Tropiono go w Niemczech i Turcji, aż w końcu zatrzymano w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Teraz, po głośnej ekstradycji do Polski, stanie przed sądem. Rodzina nie miała szans. Kierowca uciekł przez pół świata Do tragicznego wypadku doszło 16 września 2023 r. na autostradzie A1 w pobliżu Łodzi. Samochód prowadzony przez Sebastiana M. miał z dużą prędkością uderzyć w auto osobowe, w którym podróżowała trzyosobowa rodzina: 33-letni mężczyzna, 35-letnia kobieta oraz ich 5-letni syn. Siła uderzenia była tak duża, że auto rodziny stanęło w płomieniach, a wszyscy pasażerowie zginęli na miejscu. Po zdarzeniu Sebastian M. opuścił kraj. Był widziany w Niemczech i Turcji, a 4 października odnaleziono go w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W połowie maja br. władze ZEA udzieliły ostatecznej zgody na ekstradycję Sebastiana M. do Polski. Zatrzymanie Sebastiana M. w Emiratach i jego głośna ekstradycja do Polski Sebastian M. został namierzony i zatrzymany w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Po zakończeniu procedury ekstradycyjnej przyleciał do Polski. Jego lot z Dubaju do Warszawy wzbudził ogromne zainteresowanie – w aplikacji śledzącej przemieszczenie samolotów obserwowało go aż 40 tysięcy osób. Po przylocie na Lotnisko Chopina został natychmiast przewieziony do prokuratury w Katowicach, gdzie miał usłyszeć zarzuty. Przesłuchanie Sebastiana M. w prokuraturze – emocje, łzy i milczenie W Prokuraturze Okręgowej w Katowicach Sebastian M. został przesłuchany przez śledczych. Jak podaje Onet, podczas przesłuchania miał być bardzo poruszony, a w pewnym momencie miał "uronić łzę", gdy wspomniano o wypadku. "Często w murach aresztu osoby pękają i popadają w rozpacz. Wydaje mi się, że Sebastian M. właśnie do takich osób może należeć" — przekazał informator "Faktu" w rozmowie z serwisem. Emocjonalna reakcja podejrzanego była jednym z najbardziej komentowanych momentów całego postępowania. Obecny był również adwokat podejrzanego. Sebastian M. nie odpowiadał jednak na wszystkie pytania prokuratora – część z nich zignorował lub unikał odpowiedzi. "Zgromadzono materiał wskazujący winę tego zdarzenia na kierowcę BMW" – poinformowała prokurator Izabela Knapik z Prokuratury Okręgowej w Katowicach. Sebastian M. nie przyznaje się do zarzutu. Po zakończeniu przesłuchania prokurator podjął decyzję o zastosowaniu wobec Sebastiana M. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Mężczyzna został przewieziony do aresztu śledczego w Katowicach. Tam pozostanie, oczekując na dalsze decyzje organów ścigania. Prokuratura kontynuuje zbieranie materiałów dowodowych i analizę przebiegu tragicznego wypadku na A1. SPRAWDŹ TEŻ: „Już nie cierpię” – na pogrzebie Soni Szklanowskiej odczytano jej list pożegnalny
Niepokojące wieści o prof. Jerzym Bralczyku. Musiała interweniować karetka
Prof. Jerzy Bralczyk, znany językoznawca, uczestniczył w wypadku drogowym w miejscowości Kotfin. Podróżował jako pasażer BMW na spotkanie autorskie, gdy doszło do zderzenia z oplem. Obecnie przebywa w szpitalu, a jego stan jest stabilny. Prof. Jerzy Bralczyk uczestniczył w wypadku. Interweniowała karetka Do wypadku z udziałem prof. Jerzego Bralczyka doszło w miejscowości Kotfin, położonej na drodze wojewódzkiej nr 728, w województwie mazowieckim. Prof. Bralczyk jechał jako pasażer BMW, które miało zawieźć go na spotkanie autorskie. W trakcie podróży samochód, w którym znajdował się profesor, zderzył się z oplem, którego kierowca najprawdopodobniej wymusił pierwszeństwo przejazdu. "Z wielkim smutkiem informujemy, że dzisiejsze spotkanie z prof. Jerzym Bralczykiem nie odbędzie się. W drodze do Nowin prof. Bralczyk wraz z panem Leszkiem Bonarem ulegli wypadkowi samochodowemu. Panu profesorowi i panu Leszkowi życzymy szybkiego powrotu do pełni sił i mamy nadzieję, że wkrótce uda nam się spotkać w Gminnym Ośrodku Kultury w Nowinach w innym, równie wyjątkowym terminie" — przekazali organizatorzy wydarzenia na oficjalnym profilu. Na miejscu zdarzenia interweniowały służby ratunkowe. Po wypadku prof. Jerzy Bralczyk został natychmiast przetransportowany do szpitala wraz ze swoim kierowcą, Leszkiem Bonarem. Prof. Jerzy Bralczyk ujawnia szczegóły wypadku. Wiadomo, kiedy opuści szpital W wyniku zderzenia prof. Bralczyk doznał obrażeń, ale jego życie nie jest zagrożone. Obecnie przebywa w szpitalu, gdzie jest pod opieką lekarzy. W rozmowie z "Faktem" opowiedział o szczegółach wypadku samochodowego. "Zajechano nam drogę. To było mocne uderzenie. Samochód, którym jechałem, raczej nadaje się do kasacji" — przyznał profesor. Pytany o stan zdrowia, zapewnił o swoim dobrym samopoczuciu: "Mostek sobie trochę nadwyrężyłem, ale nie ma pęknięcia, nie ma złamania, ani obrażeń wewnętrznych. Trochę potłuczony, ale nic groźnego". Prof. Jerzy Bralczyk już w czwartek (10 kwietnia) ma zostać wypisany. "Jeśli nie dziś, to jutro. Ale raczej dziś. Jeszcze żyję" — podsumował z uśmiechem. SPRAWDŹ TEŻ: Z drugą żoną jest ponad 40 lat. Lucyna Kirwil nazywa Jerzego Bralczyka amantem i wprost mówi, o kogo jest zazdrosna
Dramat narzeczonej Macieja Orłosia. W wyniku wypadku trafiła do szpitala
Paulina Koziejowska, znana prezenterka telewizyjna i narzeczona Macieja Orłosia, doznała uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku. Obecnie wraca do Polski, gdzie czekają ją dalsze badania i leczenie. Do zdarzenia doszło w austriackim ośrodku narciarskim, a mrożące krew w żyłach szczegóły opisała w najnowszym wpisie: "usłyszałam tylko strzał w kolanie i potworny ból". Paulina Koziejowska trafiła do szpitala po wypadku na nartach Po tym, jak zasiliła grono prezenterów pogody w "Pytaniu na śniadaniu", Paulina Koziejowska wraz z narzeczonym Maciejem Orłosiem wybrała się na zasłużony urlop. Z chęci aktywnego spędzenia czasu para obrała za cel podróży austriackie Alpy. Niestety, pobyt zakończył się przedwcześnie z powodu okropnego wypadku prezenterki. Nierówności na stoku oraz złośliwość rzeczy martwych (w tym przypadku — niewypiętej narty) to gotowy przepis na katastrofę. Narzeczona Orłosia w najnowszym wpisie szczegółowo opisała przykre zdarzenie, którego efektem jest uraz kolana. Narzeczona Macieja Orłosia obawia się o zdrowie Na najnowszym zdjęciu widzimy prezenterkę leżącą na szpitalnym łóżku, przy którym widać kule, a także ortezę na kontuzjowanym kolanie. "12 marca miałam wypadek na nartach w Austrii. Jakość stoku (niebieska trasa) pozostawiała wiele do życzenia. Stoki w takim stanie nie powinny być po prostu otwarte. Zjeżdżając, wpadłam na jedną z wielu muld, narta mi się nie wypięła, i usłyszałam tylko strzał w kolanie i potworny ból" — relacjonuje. Pomoc została udzielona w błyskawicznym tempie, jednak diagnoza bardzo niepokoi Paulinę. "Ratownicy bardzo szybko przyjechali, RTG zrobione zostało od razu po dowiezieniu mnie do szpitala, nie wykazało pęknięcia, zdiagnozowano naderwanie lub zerwanie więzadeł w lewym kolanie", czytamy. W dalszej części ujawnia, że czekają ją kolejne badania po powrocie do Polski i dodaje, że "bardzo się boi" tego, jak poważny może być uraz. Mimo to pozostaje dobrej myśli, a swoją historią zachęca obserwujących, aby uważali na siebie w każdej sytuacji. Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia! SPRAWDŹ: Najpierw zaręczyny, a teraz takie wieści. Maciej Orłoś i jego wybranka ogłosili to publicznie!
Piotr Wawrzyńczak debiutował u Wajdy, zagrał w Kilerze. Jego karierę przerwał tragiczny wypadek
Mogło się wydawać, że wiedzie życie jak z bajki. Zaledwie w wieku 18 lat trafił na duży ekran, co było zasługą filmu Andrzeja Wajdy. Wyglądało na to, że ma wszystko, by móc odnieść ogromny sukces: talent, osobowość, wygląd... Piotr Wawrzyńczak dobierał role starannie. Te mało znaczące zupełnie go nie interesowały, celował zdecydowanie wyżej. Niestety ambitne plany młodego aktora pokrzyżował tragiczny wypadek... Dziś mijają 23 lata od tego wydarzenia. Piotr Wawrzyńczak: zanim poszedł do szkoły teatralnej, zagrał u Andrzeja Wajdy Przyszedł na świat 12 marca 1967 roku w Białymstoku. Podobno już do dziecka marzył o podbiciu branży filmowej. I los uśmiechnął się do niego znacznie wcześniej niż podejrzewał. W wieku zaledwie 18 lat zagrał w „Kronice wypadków miłosnych” w reżyserii Andrzeja Wajdy na podstawie scenariusza i powieści Tadeusza Konwickiego. Film przybliżał losy dwójki przyjaciół: pochodzącego z Wilna maturzysty Witka (w tej roli właśnie Piotr Wawrzyńczak), marzącego o studiowaniu medycyny i ucieczce z ukochaną i Aliny (wówczas niespełna piętnastoletnia Paulina Młynarska). Rozgrywał się w ostatnich tygodniach lata 1939 roku. Pojawiła się w nim plejada gwiazd, m.in. Tadeusz Łomnicki, Krystyna Zachwatowicz czy Leonard Pietraszak. W kadrach przewijały się sielskie, malownicze pejzaże, zaś rozkwitające uczucie zostało pokazane z dużą dozą poetyckości. Ale były to tylko pozory. Ta opowieść o młodzieńczej miłości, ideałach i pierwszych porywach serca dla obojga debiutujących aktorów okazała się traumą. Po latach córka Wojciecha Młynarskiego żaliła się w wywiadzie, że bardziej doświadczeni twórcy wykorzystali ich niewinność, naiwność i brak doświadczenia. Utrzymywała przy tym, że na planie podano jej środki uspokajające i alkohol – wszystko po to, by zagrała w scenach intymnych i nie miała barier przed eksponowaniem nagości. „Przypomnę, choć nienawidzę do tego wracać: miałam 14 lat, kiedy Andrzej Wajda, na planie swojego filmu »Kronika wypadków miłosnych« zmusił mnie do zagrania nago bardzo odważnej sceny erotycznej z udziałem 18-letniego wówczas śp. Piotra Wawrzyńczaka. Byłam pod wpływem środków uspokajających i alkoholu podanych mi przez inne osoby dorosłe pracujące na planie”, ujawniła jakiś czas temu na swoim profilu na Facebooku Paulina Młynarska. W wywiadzie z kolei zwierzyła się, że scen, które były dla niej traumą, było w scenariuszu więcej. „To nie była jedyna scena rozbierana. Jest jeszcze jedna, która nie weszła do filmu. Wajda wymyślił, że dwójka młodych bohaterów – Alina i Witek – zostanie jakby wypędzona z raju. Ja i mój partner Piotr Wawrzyńczak nagusieńcy mieliśmy biec w step aż »do zatracenia w horyzoncie«. Długi bieg na golasa... To było straszne, gorsze od sceny miłosnej. Kwiecień, więc zimno, no i uczucie upokorzenia, zawstydzenia. Oboje z Piotrkiem byliśmy w szoku. Coś się we mnie wtedy złamało, coś zostało uszkodzone”, podkreśliła w 2019 roku w rozmowie z „Twoim Stylem”. „Dlaczego nie zatrudniono dublerki do zagrania tej sceny, tylko wykorzystano dziecko?”, pytała retorycznie. Co więcej, podobno sam Andrzej Wajda – mimo że obraz odniósł sukces i jest uważany za jeden z najważniejszych filmów w jego dorobku – nie był do końca zadowolony z gry młodej aktorskiej pary... Czytaj także: Pod koniec życia zupełnie odciął się od innych. Tak wyglądały ostatnie lata Janusza Rewińskiego Piotr Wawrzyńczak, „Kronika wypadków miłosnych” w reżyserii Andrzeja Wajdy, plan filmu, 1985 rok Paweł Wawrzyńczak i Paulina Młynarska, kadr z filmu "Kronika wypadków miłosnych", 1985 rok Piotr Wawrzyńczak: najpierw film, potem szkoła. Starannie dobierał role Po głośnym filmowym debiucie Piotr Wawrzyńczak zniknął. Nic dziwnego: postanowił zdobyć stosowne wykształcenie, by dalej spełniać marzenia. Zdał maturę i bez większych problemów dostał się na Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Ukończył ją w 1992 roku i dopiero wówczas na dobre rozgościł się w branży. Najpierw dostrzeżono jego talent na X Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi (nagroda aktorska). Rok później miała miejsce premiera filmu telewizyjnego z jego udziałem „Tylko strach”. Zagrali w nim m.in. Anna Dymna, Dorota Segda, Krzysztof Globisz i Jerzy Trela. Później był „Szczur” Jana Łomnickiego, popularny serial „Ekstradycja”, „Prowokator” (reż. Krzysztof Lang), serial „Dom” z 1996 roku, „Szamanka” Andrzeja Żuławskiego czy wreszcie kultowa komedia kryminalna „Kiler” Juliusza Machulskiego z 1997 roku. Co prawda były to role drugoplanowane, ale u uznanych reżyserów. Świetne do tego, by zdobywać aktorskie szlify i rozwijać to, co do tej pory udało mu się osiągnąć. Zapadał w pamięć, był charakterystyczny, nie można było odmówić mu urody. Gościnnie wystąpił jeszcze w takich serialach, jak „Pokój 107” i popularne do dziś „Na dobre i na złe”. Do tego należy pamiętać o rolach w spektaklach teatralnych. Krytycy wróżyli mu wielką karierę, nazywali objawieniem lat 80. Ale Piotr Wawrzyńczak nie spoczywał na laurach. Mierzył wysoko, poza Polskę. I dzięki temu otrzymał rolę w austriackim dramacie „Jedermanns Fest”, w którym wystąpili również Klaus Maria Brandauer i Juliette Gréco. Fabuła tego obrazu okazała się dla niego niestety prorocza. Widz śledzi w nim losy rozmiłowanego w rozrywkowym trybie życia projektanta mody, który lubi dobrze się bawić i nie stroni od używek. Wszystko przerywa wypadek samochody, w którym ginie. Ale udaje mu się zawrzeć pakt ze Śmiercią, dzięki czemu ta zgadza się, by żył jeszcze kilka godzin i doczekał ostatniego pokazu swojego autorstwa. Film trafił do szerokiej dystrybucji kinowej 25 stycznia 2002 roku. Już po tragicznej śmierci Piotra Wawrzyńczaka... Czytaj także: W swoim ostatnim wywiadzie Janusz Rewiński nie przypominał już dawnego siebie. Aktor dokonał kilku gorzkich podsumowań Krystyna Zachwatowicz, Piotr Wawrzyńczak, „Kronika wypadków miłosnych” w reżyserii Andrzeja Wajdy, plan filmu, 1985 rok Piotr Wawrzyńczak: tragiczny wypadek zakończył jego karierę. Miał zaledwie 34 lata Co się wówczas wydarzyło? Trudno znaleźć na ten temat jakiekolwiek informacje. Był szósty czerwca 2001 roku. Piotr Wawrzyńczak przebywał w samochodzie, który uległ wypadkowi. Zginął na miejscu. Zaszokowani byli wszyscy: jego bliscy, przyjaciele, koledzy i koleżanki z branży. Przecież miał jeszcze tyle ról do zagrania, przecież w chwili śmierci miał zaledwie 34 lata... Jego prochy spoczęły na Cmentarzu Komunalnym Północym w Warszawie. Czytaj także: Zniknął z show-biznesu bez słowa, teraz powrócił. Mieczysław Szcześniak ujawnił prawdę o swoim życiu Źrodło: Plejada.pl, Kultura.Onet.pl, Światseriali.Interia.pl, Film.Wp.pl [Ostatnia publikacja na Viva Historie 07.06.2024 r.]
Gdy Barbara Kosmal zginęła w tragicznym wypadku, jego świat się zawalił. Gdy spotkał Barbarę Brylską, przytulili się i w ciszy płakali
Po latach Xawery Żuławski oddał hołd zmarłej przyjaciółce
Była wschodzącą gwiazdą, talent i urodę odziedziczyła po mamie. Niestety rozwój kariery i wielkie szczęście przerwała nagła i tragiczna śmierć 20-latki. Przypomnijmy, że 15 maja 1993 roku zarówno ona, jak i 22-letni wówczas Xawery Żuławski mieli poważny wypadek samochodowy. I choć jego udało się uratować, tak córka Barbary Brylskiej zginęła na miejscu. Barbara Kosmal — kulisy tragicznego wypadku Miała wylecieć do Nowego Jorku, jednak musiała zakończyć w Polsce zdjęcia do studenckiej etiudy — „Fałszywy autostop". Barbara Kosmal pojechała wówczas z Warszawy do Łodzi na plan filmu. W piątek, czyli dzień przed tragicznymi wydarzeniami, zadzwoniła do swojej ukochanej mamy: „Wrócę po zdjęciach wieczornych pociągiem. Albo... poczekaj... nie! Przyjadę samochodem z Xawerym. Pa, mamuniu. Muszę kończyć, bo strasznie dużo zapłacę. Całuję!", informowała. Gdy w sobotę Basia i Xawery Żuławski wyjechali z miasta, by wrócić do domu, ich samochód wpadł w poślizg i uderzył w drzewo. 20-latka zginęła na miejscu. Nie było szans na uratowanie jej życia. 15 maja o godzinie 11:10 Barbara Brylska podniosła słuchawkę. Nie zdawała sobie jednak sprawy, że w tym momencie jej świat się zawali. „Dzwonię ze szpitala w Brzezinach. Córka pana Kosmala... Basia Kosmal miała, proszę pani, wypadek... Basia nie żyje, zginęła w wypadku samochodowym". Informacja o odejściu młodej aktorki zelektryzowała jej mamę. Barbara Brylska nie potrafiła ukryć rozpaczy i łez. „Na początku w ogóle to do mnie nie dochodziło. Chciałam umrzeć. I kiedy w strasznej rozpaczy krzyczałam, że nie chcę już dłużej żyć, podbiegł do mnie Ludwik, mój syn. I powiedział: „Mamo, nie umieraj", mówiła w rozmowie z Faktem. CZYTAJ TEŻ: Wychowywała się w USA, dziś jest już pełnoletnia. Córka Andrzeja Gołoty to kopia swojej mamy Barbara Brylska, Barbara Kosmal Xawery Żuławski po latach oddał hołd Barbarze Kosmal Xawery Żuławski nie potrafił sobie wybaczyć i wciąż ma wyrzuty sumienia. Barbara Brylska zdawała sobie jednak sprawę z tego, jak wielki cios spadł na przyjaciela Basi, który prowadził wówczas samochód. I choć sama przechodziła żałobę i okrutnie cierpiała, starała się go pocieszyć. Przytuliła go mocno i niemal od razu zaczęli płakać. „Wiem, że bardzo się z moją córką lubili i że nikt nie zabija umyślnie swego przyjaciela. Zdobyłam się na to, żeby go pocieszyć, zdając sobie sprawę z tego, jak strasznym dla niego obciążeniem będzie okrutne poczucie winy, jak trudno będzie mu z tym żyć", mówiła w książce - „Barbara Brylska w najtrudniejszej roli". Po latach, bo w 2006 roku, Xawery Żuławski postanowił oddać hołd przyjaciółce. Wyprodukował wówczas film zatytułowany — Chaos. „Chciałem chyba w ten sposób pokazać, że nie unikam odpowiedzialności. Zginęła wtedy też część mnie. Robiłem wszystko, co niedozwolone i głupie. Balansowałem na granicy. Cały czas staram się udowodnić, że wyszedłem z tego po coś", wyznał. „W wypadku zginęła też część mnie. Jedna chwila zmieniła wszystko. Gdyby nie tamto wydarzenie, pewnie nie rozmawiałbym z panią. Prowadziłem naprawdę rockandrollowe życie. Robiłem wszystko, co niedozwolone i głupie. Balansowałem na granicy, kilka razy byłem poza nią. Od wypadku cały czas staram się udowodnić, że wyszedłem cało po coś. Może po to, by żyć sensownie?", zwierzał się w „Twoim Stylu". „Śmierć Basi sprawiła, że zacząłem inaczej patrzeć na siebie i na świat. [...] W moim poczuciu ona w jakimś sensie oddała za mnie życie", dodawał. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Pracują razem, mają niezwykłą więź. Syn Kasi Nosowskiej opowiedział szczerze o relacji z mamą Xawery Żuławski View oEmbed on the source website <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="645" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FBrylskaBarbara%2Fposts%2Fpfbid07aS3g8AmyB8LsNGDVsULup3SWpqxrEd3Jaxksnvk45K9AMDn4zyQ33WWL4zdQxRZl&show_text=true&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500">
W groźnym wypadku zyskała drugie życie. Regina Rosłaniec Bavcevic o tragedii, która zmieniła wszystko
Zwyciężczyni „The Voice Senior” ujawniła, że lekarze długo bezradnie rozkładali ręce
Od dziecka wykazywała talent muzyczny. Gdy była na studiach, została dostrzeżona przez Wojciecha Młynarskiego i Marka Grechutę. A teraz została zwyciężczynią piątej edycji „The Voice Senior”. Regina Rosłaniec Bavcevic, bo o niej mowa, zachwyciła widzów swoją wrażliwością, osobowością i wokalnymi umiejętnościami. Ale mimo pogody ducha, jej życie obfitowało również w dramatyczne chwile... W wywiadzie tuż po zwycięstwie opowiedziała o tragicznym wypadku i chorobie, którą niedawno wykryli u niej lekarze. Regina Rosłaniec Bavcevic dla miłości przeprowadziła się do Chorwacji Jej talent jest niezwykły. Silny głos, ekspresja, ogromne możliwości interpretacyjne. Szczerość przekazu. Wydaje się, że właśnie dlatego Regina Rosłaniec Bavcevic w finale „The Voice Senior” nie miała sobie równych i sięgnęła po główną nagrodę: statuetkę oraz 50 tysięcy złotych. Jak przyznała żartobliwie po tym, jak ogłoszono werdykt, szczególne podziękowania za wsparcie kieruje do swojego męża, „bo przez ostatnich sześć miesięcy nie miała czasu, żeby ugotować mu obiad”. Ta miłość w jej życiu zmieniła wszystko. Poznali się w trakcie jednego z jej koncertów w Splicie. To tam Regina Rosłaniec Bavcevic uległa czarowi Josko, Chorwata, dla którego porzuciła Polskę. „Mieszkam na stałe i będę mieszkać na stałe w Chorwacji”, deklaruje w rozmowie z Damianem Glinką dla serwisu Pomponik. Dlaczego akurat to miejsce wybrała? Jak mówi, głównie przez warunki klimatyczne i więcej słońca. Ale kluczowa była tutaj rzecz jasna miłość... Czytaj także: Od 40 lat żyje poza Polską, mąż jest jej wielką siłą. Odsłaniamy tajemnice Reginy Rosłaniec Bavcevic Regina Rosłaniec Bavcevic na planie „The Voice Senior”, 2024 rok Regina Rosłaniec Bavcevic dekadę temu uległa groźnemu wypadkowi. Mówi, że zyskała drugie życie Od czterech dekad wiodą szczęśliwe życie w tym bałkańskim kraju. Ale ponad dekadę temu ich świat wywrócił się do góry nogami... Przeżyli bardzo groźny wypadek. Do tych zdarzeń wokalistka nawiązała w wywiadzie tuż po zwycięstwie. „Jedna osoba zginęła w tym wypadku, więc to był straszny wypadek. Ale to nie była nasza wina”, zastrzegła w wywiadzie dla serwisu Pomponik. Dodała, że druga strona również została w wyniku zdarzenia bardzo mocno poturbowana. Co było przyczyną tragedii? Tego Regina Rosłaniec Bavcevic nie zdradziła. Dodała jedynie, że nie chce mówić o karze, ponieważ same skutki wypadku były bardzo dotkliwe i że „nikt nie chciał źle”. Jak zdarzenie to zmieniło jej życie? „Na nowo się urodziłam. To był 2013 rok o godzinie 13... I tak dalej. Jechałam na koncert do Słowenii. Same trzynastki. Myślę, że to jest szczęśliwa liczba dla mnie, bo żyję”, stwierdziła wprost. Czytaj także: Był gwiazdą telewizji, nie chce słyszeć o powrocie do mediów. Przemysław Kossakowski wybrał zupełnie inny zawód The Voice Senior 5: Halina Frąckowiak, Regina Rosłaniec Bavcevic, finał, 17.02.2024 rok Regina Rosłaniec Bavcevic: lekarze przez przypadek wykryli u niej groźną chorobę Widzowie byli świadkami podziękowań po jednym z wykonań pani Reginy. Skierowała je do lekarzy. Jak wyjaśniła, miało to związek z dolegliwościami zdrowotnymi, z którymi zmaga się od dłuższego czasu, dotyczą one problemów z chodzeniem. Sytuacja stawała się dramatyczna, ponieważ artystka – jak sama mówi – traciła władzę w nogach. Specjaliści w Chorwacji stwierdzili, że ma to związek z wypadkiem, który przeżyła w 2013 roku. Ale gdy przyjechała do Polski na nagrania „The Voice Senior”, poddała się badaniom. Planowała zrobić je dopiero pod koniec pobytu, ale ostatecznie przeprowadzono je wcześniej. „Okazało się, że mam niebanalną chorobę i że muszę się długo leczyć na nią. Częściowo już jestem, że tak powiem, po zabiegach i ci ludzie mi strasznie pomogli. Cała ekipa oddziału naczyniowego w Olsztynie, który jest świetny. Może dlatego tak dobrze mnie wyleczyli, żebym doszła do tego finału (śmiech)”, zwierzyła się wokalistka. Choroba miała bardzo duży wpływ na codzienne funkcjonowanie pani Reginy. Była coraz bardziej nieszczęśliwa, traciła siły z roku na rok. „Ja nie mogłam chodzić. I wielu lekarzy nie wiedziało, co mi jest. Gdy przyjechałam tu do Polski to okazało się, że to w ogóle nie jest to, co lekarze w Chorwacji myśleli, naprawdę, że to jest zupełnie inne źródło i poważne, i zaczęli mnie prawidłowo leczyć. Mam nadzieję, że to się dobrze wszystko skończy”. A na co zamierza przeznaczyć nagrodę pieniężną? Tego jeszcze nie wie. Jest pewna, że kupi sobie flakon ulubionych perfum oraz planuje... wizytę u kosmetyczki! Ponadto chciałaby wynagrodzić rodzinie czas rozłąki. A czy zamierza po zwycięstwie bywać częściej w Polsce? Jak najbardziej. Czytaj także: Dorota Wellman tyle o synu nie powiedziała jeszcze nigdy. Zdradziła, że nie mieszka sam The Voice Senior 5: Regina Rosłaniec Bavcevic ze statuetką, finał, 17.02.2024 rok
Piotr Adamczyk przerwał milczenie. Odniósł się do ostatniego wpisu Weroniki Rosati
Niedługo potem aktorka wydała kolejne oświadczenie
Niedawno Weronika Rosati opublikowała na swoich social mediach zaskakujący wpis. Ulubienica publiczności wróciła wówczas pamięcią do wypadku sprzed dekady. W dodatku zwróciła się do Piotra Adamczyka, z którym przed laty była związana. Dzisiaj aktor jej odpowiedział... Weronika Rosati wspomina wypadek sprzed 10 lat. Zwróciła się do Piotra Adamczyka Przypomnijmy, że przed laty Piotr Adamczyk i Weronika Rosati byli w związku. Nie afiszowali się swoim uczuciem i chronili swoją prywatność. Ich miłość jednak nie trwała długo. Jedną z przyczyn rozpadu związku był wypadek, do którego doszło niedaleko Zamościa (Malewczyzna pod Krasnobrodem). Prasa informowała wówczas, że kierowca stracił panowanie nad pojazdem ze względu na złe warunki atmosferyczne. „17/09/2013 - Dzień mojej wielkiej osobistej tragedii, zamieniony wbrew mojej woli w medialną mydlana opere. Tego dnia miał miejsce wypadek samochodowy, w którym byłam pasażerką i doznałam drastycznego urazu nogi. Spędziłam miesiące unieruchomiona w szpitalu, straszono mnie amputacja, kolejne miesiące na wózku inwalidzkim i w sumie prawie dwa lata o kulach. Przeszłam kilka bolesnych operacji. W tym czasie straciłam złoty moment w mojej karierze, która nabrała zawrotnego tempa po mojej roli w nagradzanej „Obławie” i dużej roli w serialu „Luck” Michaela Manna. Ominęło mnie wiele konkretnych ról i ról, o które nie mogłam nawet się starać ze względu na stan zdrowia. Ale co najgorsze przeżyłam w tym czasie niewyobrażalny ból, lęk, bezsilność i smutek. To całkowicie nie minęło. Dla was to jakiś chaotyczny news sprzed lat pełen przekłamań medialnych a dla mnie to była i jest tragedia życiowa, z którą się zmagam do dziś", napisała. „Do tej pory muszę mieć raz w tygodniu rehabilitacje, noga mnie boli w różnych okolicznościach i trauma wypadku i medialnego krzywdzącego szumu żyje we mnie do dziś. Sprawa jest jasna: kierowca jechał za szybko, był pod wpływem negatywnych emocji (pozostanie to pomiędzy mną a nim) i spowodował wypadek, który okaleczył mnie na całe życie. Wszelkie medyczne opłaty związane z moim urazem nogi od lat płace z własnej kieszeni (dla jasności). Każdego roku ten dzień jest dla mnie przypomnieniem traumatycznego wydarzenia- nadal słyszę dźwięk wybuchającej poduszki powietrznej i widoku mojej drastycznie przekręconej nogi. Nieludzkiego bólu szarpanego nerwu przez złamana kość. Przerażonych twarzy lekarzy na widok mojej stopy. Chciałabym dziś zmierzyć się z tymi przeżyciami i napisać coś, co od lat nie miałam odwagi, może nie miałam siły, a może nie miałam pewności siebie, by napisać. Otwarta notka do kierowcy", kontynuowała. Weronika Rosati na sam koniec zwróciła się do Piotra Adamczyka. „Piotrze, będzie krótko. 10 lat temu, my wiemy jaka była i jest prawda. Proszę Cię o niewykonywanie zawodowych lub innych szkodliwych działań przeciwko mnie. Nie chcę wyciągać spraw i dowodów, chcę żyć bez przeszkód i fałszywych mitów na mój temat i na temat tego wypadku i otaczających go wydarzeń. Na to zasługuję i tego od Ciebie oczekuję", czytamy. CZYTAJ TEŻ: Małgorzata Foremniak przed laty adoptowała dwójkę dzieci. Później wprost wyznała, że płakała z bezsilności Piotr Adamczyk komentuje wpis Weroniki Rosati Aktor w niedawnej rozmowie z serwisem Plejada odniósł się do ostatniej publikacji ulubienicy widzów. Przyznał, że nie chce wracać pamięcią do wydarzeń sprzed 10 lat. „Wolałbym odesłać tylko do podobnych publikacji — chyba z 10 lat temu były podobne zarzuty. Tam wtedy w moim imieniu mecenas Granecki dał oświadczenie", wyjaśnił. Tak brzmiało wówczas jego oświadczenie: „Nieprawdą jest, iż Pan Piotr Adamczyk odmówił podpisania »oświadczenia sprawcy wypadku« albowiem nigdy nikt nie zwrócił się do niego z prośbą o takowe oświadczenie. Sugestia, iż Pan Piotr Adamczyk pozostawił Panią Weronikę Rosati bez pomocy. finansowej nie poczuwając się do obowiązku pokrycia kosztów leczenia jest nieprawdziwa, albowiem pokrył on koszty wszystkich operacji, leczenia oraz rehabilitacji zarówno tych wykonywanych za granicą jak i w Polsce. Do dnia dzisiejszego kwota ta stanowi ponad 300.000 zł Ponadto wciąż uiszcza kwotę 5000 zł miesięcznie na pokrycie kosztów rehabilitacji Pani Weroniki Rosati. Jednocześnie celem wsparcia byłej partnerki w dalszym ciągu (choć minęło już 7 miesięcy od rozstania) pokrywa on w całości koszty wynajmu luksusowego apartamentu dla Pani Weroniki Rosati w L.A.", czytaliśmy. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Robert Janowski po raz piąty powiedział TAK! Odnowił przysięgę z Moniką Głodek Weronika Rosati odpowiada Piotrowi Adamczykowi Teraz Weronika Rosati odpowiedziała byłemu partnerowi, „żeby nie było kolejnych wątpliwości i niedomówień". W ostatnim poście napisała: „W związku z treścią publikacji plejada.pl i przytoczeniu w jej osnowie oświadczenia pełnomocnika Pana Piotra Adamczyka sprzed 10 lat, aby nie było wątpliwości i niedomówień — koszty rehabilitacji były pokrywane przez Pana Piotra Adamczyka zgodnie z treścią ugody do 5 grudnia 2016 roku. Od tej daty i nadal koszty te pokrywam we własnym zakresie. Wspólne mieszkanie, o którym mowa w publikacji było finansowane do 31 grudnia 2015 roku", podsumowała. CZYTAJ TEŻ: Kinga Dębska na początku kariery odeszła od męża. Była pewna swojej decyzji
Bogumił Kobiela z żoną marzyli o dziecku. Ich związek przerwał tragiczny wypadek
Aktor ciągle pracował, odkładali prawdziwe życie na później. Ale później nie było
Bogumił Kobiela uwielbiał żonę, pisał do niej „żabko”, „moja Ty sałatko z porów”, „mój selerku”. Małgorzata była lekarzem psychiatrą. On jako aktor do tej pory uważany jest za niepowtarzalne zjawisko w polskim kinie. Andrzej Wajda mówił o nim, że potrafi zagrać wszystko. Jego role w „Zezowatym szczęściu”, „Popiele i Diamencie” czy „Lalce” przeszły do historii. Mniej wiadomo o jego prywatnym życiu, bo aktor nie udzielał się publicznie z żoną. Jaką byli parą? Bogumił Kobiela i Małgorzata Nowakowska : historia miłości Bogumił Kobiela urodził się w 1931 roku w Katowicach. W dzieciństwie mieszkał w domu dziadków, w podkrakowskim Tenczynku. Ojciec Bobka – jak go nazywano od dziecka – literat Ludwik Kobiela pochodził ze Śląska Cieszyńskiego. O małym Bobku napisał książeczkę „Awantury i przygody, które przeżył figlarz młody". Kobiela przez całe życie wracał do Tenczynka. Gdy mu się podobało jakieś miejsce, mówił „Powietrze jak w Tenczynku”. Po ukończeniu liceum, miał studiować ekonomię, jednak poszedł do Szkoły Teatralnej w Krakowie. Tam poznał przyjaciela na całe życie – Zbigniewa Cybulskiego. Razem pojechali na Wybrzeże. Do ich paczki należała też Kalina Jędrusik. Bogumił Kobiela karierę rozpoczął w latach 50. w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku. Wraz z Cybulskim stworzyli słynny teatrzyk „Bim-Bom”. W 1960 roku Kobiela przeniósł się do Warszawy, gdzie grał w Teatrze Ateneum. W latach 1963-1966 regularnie pojawiał się również w kabaretach „Dudek” i „Wagabunda”. Zobacz też: Jerzy Waldorff i Mieczysław Jankowski żyli razem 60 lat. Jako para zawsze w ukryciu Jerzy Gruza mówił, że Bogumił Kobiela „wywoływał sprzeciw recenzentów, bo wykraczał poza ich wyobrażenie o tym, z czego i jak można się śmiać”. Poeta Jerzy Afanasjew sportretował go tak: szczupły, elegancki, kobieciarz, przystojny, „profilowany”, rozporządzający wielką skalą głosu, wybijający się wielkim głosem ponad tłum (wysoka amplituda), upajający się własnym głosem, śmiejący się głośno, „natężający się”, cieszący się własnym życiem, zamknięty, lubiący jedzenie, plażę, anegdociarz, zafrapowany własnymi sprawami”. Bogumił Kobiela: Biorę Małgosię za żonę Z przyszłą żoną poznali się w Sopocie. Małgorzata, która była tam z koleżanką, Kiksą, wspominała pierwsze spotkanie tak: „był w przedpotopowych gaciach: w paski, za kolana. Wyglądał prześmiesznie i bardzo nieatrakcyjnie. Umówiliśmy się na spotkanie w Zdrojowym w Jastarni i odjechaliśmy. W Zdrojowym Kiksa trochę rajfurzyła: tańcząc z Bobkiem powiedziała mu, gdzie mieszkamy w Sopocie. On chciał się ze mną umówić. Zjawił się w Sopocie, gdy Kiksa wracała do Łodzi. Odprowadziliśmy ją na dworzec. Ja miałam jechać do koleżanek z roku, do Mielna czy Łeby, ale udaliśmy się na pocztę, żebym wysłała telegram, że jednak do koleżanek nie przyjadę. Przyszła teściowa Kobieli – Zofia Nowakowska – zapamiętała, że Bobek zjawił się u niej z kwiatami jesienią 1962 roku i otwierając drzwi, rozerwał ortalionowy płaszcz, którym zahaczył o klamkę. Powiedział: „Oświadczam, że biorę Małgosię za żonę". Ślub wzięli w Warszawie wiosną 1963 roku. Zobacz też: Tajemnicze zaginięcie Agathy Christie. Dlaczego pisarka zniknęła na 11 dni? Bogumił Kobiela był kojarzony z Beatą Tyszkiewicz Związek Bogumiła Kobieli z Małgorzatą Nowakowską był dla wielu osób zaskoczeniem, jego łączono bowiem z Beatą Tyszkiewicz, szczególnie po filmie „Spóźnieni przechodnie”. Zagrali w nim scenę ślubu i przez to byli postrzegani jak prawdziwa para. Ale tak naprawdę nigdy nią nie byli. Bogumił Kobiela, chociaż bardzo kochał żonę, nie do końca potrafił stworzyć prawdziwy dom. Kochali się, a jednocześnie trudno powiedzieć, by byli w bliskiej relacji. Aktor stale pracował, ciągle był „w biegu”, jechał z planu na plan, podróżował po całym świecie i rzadko pojawiał się w mieszkaniu na Ludnej w Warszawie. „Nie potrafię wyżyć z gaży scenicznej. (...) Z zegarkiem w ręku przemieszczam się pomiędzy kabaretem, planem filmowym, studiem telewizyjnym czy radiowym. Wciąż w autobusie, pociągu, taksówce. Czuję, że młodość ustąpiła dorosłości. Przeliczającej czas na pieniądze” – mówił aktor w jednym ze swoich ostatnich wywiadów. Bogumił Kobiela do żony: wziąłbym na siebie cały ból, jaki mógłby Cię spotkać Do żony pisał czułe listy: „Biedronko moja najmilsza! Żabo, Sałatko z porów, Selerku Ukochany", rozpoczynał. „Wczoraj pomyślałem sobie, że wolałbym (nie śmiej się!), żebyś mnie dziesięć razy zdradziła, niż żeby stała Ci się najmniejsza krzywda”. I dalej: „wziąłbym na siebie w każdej chwili - mimo wielkiego tchórzostwa! - cały ból, jaki by mógł Cię spotkać”, pisał do Małgorzaty w 1963 roku. Przywoził jej z podróży prezenty. Kiedyś Małgorzacie Kobieli przyśniło się, że jest w komisie pełnym cudownych pantofli, szpilek i czółenek. Wszystkie w jej rozmiarze, ale nie może sobie na nie pozwolić. Opowiedziała sen mężowi. Gdy wrócił z zagranicznych występów, w walizce znalazła osiem par butów - w różnych kolorach i fasonach. W dzienniku z podróży do USA pisał: „w domach towarowych mają mnie oczywiście za zboczeńca-fetyszystę, bo ciągle oglądam pończochy i biustonosze". Czytaj także: Krystyna Stypułkowska zadebiutowała u Wajdy w „Niewinnych czarodziejach”. Jak potoczyło się jej życie? Zdruzgotane marzenia, wypadek Małżonkowie bardzo czekali na dziecko. Bobek uwielbiał dzieci, a one jego. Pozwalał nawet, by bawiły się w jego kremowym Fiacie 500, który zostawiał otwarty na podwórku przed domem. Jednak po śmierci najpierw Andrzeja Munka, a potem Zbigniewa Cybulskiego w 1967 roku, Bogumił Kobiela przeczuwał, że i jemu może coś się stać. W liście do Małgorzaty zwierzał się z ponurych myśli: „naprawdę boję się coraz częściej, że może się zdarzyć coś nieprzewidzianego, złego, bo nam za dobrze. A ja myślę, że przyroda zawsze wyrównuje, niestety”. Tego dnia 2 lipca 1969 roku wyjechał z żoną na kilka dni odpoczynku. Mieli przez trzy dni zatrzymać się w Białym Borze. To były te chwile, które mieli mieć tylko dla siebie. Jechali swoim BMW 1800, autem lekkim, ale z ostrym przyspieszeniem. Małgorzata Kobiela wspominała: „zaczynał padać deszcz, przy szosie stało dwóch biedaków, to powiedziałam: „Bobek, podwieźmy ich”. Jerzy Gruza: „Bobek się zatrzymał i wtedy okazało się, że faceci mają ciężkie bagaże. Kładą je obok siebie, na tylnym siedzeniu. Tam też przesuwa się środek ciężkości, wóz traci stabilność”. W Buszkowie, 27 kilometrów od Bydgoszczy na stromym wzniesieniu ze skrętem, Kobiela wpadł w poślizg i uderzył w jadący z naprzeciwka autobus. Małgorzata Kobiela: - Autostopowicze wbili Bobka w kierownicę. Po prostu zaparli się nogami, jego fotel był wyrwany z podwozia. Miałam rozbitą głowę, cała zakrwawiona wyglądałam na ciężko ranną. Szybko pojawiła się karetka, Bobek powiedział: „Proszę zaopiekować się żoną, mnie nic nie jest". Położyli mnie na noszach, Bobek usiadł obok i cały czas trzymał mnie za rękę. Kiedy wysiadł, już w Bydgoszczy, nagle osunął się na ziemię i stracił przytomność”. To było pęknięcie wątroby. W nocy wojskowym samolotem został przetransportowany do kliniki w Gdańsku, gdzie przeszedł dwie operacje. Zmarł w południe 10 lipca 1969 roku, osiem dni po wypadku. To było fatum? Auto miało rejestracje 71-17 WE. Małgorzata Kobiela mówi, że do tej pory nie znosi jedynek i siódemek. „Mówiłam o tym Bobkowi, ale oczywiście oboje nie wierzyliśmy, że naprawdę mogłoby stać się coś złego”, opowiadała Maciejowi Michałowi Szczawińskiemu w książce „Zezowate szczęście. Opowieść o Bogumile Kobieli”. I dodawała: „A „fatum”? No cóż znaczy fatum? To jest zawsze zbieg okoliczności. Przypadek, jak wszystko w życiu. I nie wiadomo, co tym rządzi. Sytuacja... Sytuacja ma rację. To jest zresztą tytuł książki Bonarskiego. Mieliśmy ją wtedy w tym samochodzie. Jak ją wyjmowałam, już jakiś czas po wypadku, z bagażnika i spojrzałam na okładkę, to nie trzeba było żadnych słów. „Sytuacja ma rację”. Czytaj także: Kim była Gabriela Obremba, pierwsza żona Andrzeja Wajdy? Zakochała się w nim bez pamięci Małgorzata Kobiela wspominała: „Proszę pana, to była młodość. Było wesoło, było zabawnie, było oryginalnie. Ale bardzo szybko pojawił się pierwszy znak ostrzegawczy, że życie nie składa się wyłącznie z przyjemności i radości. To była śmierć Zbyszka oczywiście. Uderzyła nas potwornie mocno. Ból prawie fizyczny. A następny szok, zaledwie dwa lata później, to tragedia Krzysia Komedy. I ja sobie wtedy uświadomiłam, na tym pogrzebie, że przecież Krzyś niedawno, przed chwilą dosłownie, był obok nas przy otwartym grobie Zbyszka, w Katowicach. A teraz myśmy stali przy jego grobie. Wtedy powiedziałam: „Bobek, popatrz, między nami stoi następny pogrzeb. Któraś z tych osób będzie następna, na której pogrzeb pójdziemy”. I to był pogrzeb Bobka właśnie” opowiadała Maciejowi Michałowi Szczawińskiemu wdowa po aktorze.. Bogumił Kobiela zginął w wieku zaledwie 38 lat. Został pochowany w Tenczynku, obok grobu swojej matki Zofii. Na jego grobie zawsze leżały grzyby, które uwielbiał. Małgorzata Kobiela w latach 70. pracowała jako asystent reżysera, kostiumograf. Potem wróciła do zawodu lekarza psychiatry. Korzystałam z książki Macieja Michała Szczawińskiego „Zezowate szczęście. Opowieść o Bogumile Kobieli, wyd. Mando, 2019 rok.
Grę w M jak miłość przerwał jej wypadek. Co dziś słychać u Moniki Obary? Aktorka została mamą!
Wygląda też inaczej, niż zapamiętali ją widzowie...
Choć dzięki rolom w Samym życiu i Sprawie na dziś Monika Obara zawdzięcza pierwszą falę popularności, to dopiero rola Elki w M jak miłość na dobre pomogła jej rozkręcić aktorską karierę. Niestety wypadek samochodowy, który spowodowała pod wpływem alkoholu zakończył jej przygodę z serialem i na jakiś czas wykluczył z zawodu... Co dziś słychać u aktorki i co mówiła o wypadku? View Ediplayer on the source website Monika Obara - Elka z M jak miłość - jak dziś wygląda? Grana przez Monikę Obarę Elka była jedną z najbardziej charakterystycznych postaci w M jak miłość w latach 2004-2007. Aktorka wcielała się w barmankę z Grabiny. Pomagająca w biznesie Marka Mostowiaka dziewczyna zakochała się szybko w Stefanie, z którym potem wzięła ślub. Wątek zakochanych Polki i Niemca scenarzyści zakończyli jednoznacznie, sugerując, że małżonkowie wyprowadzili się do Hamburga. Koniec przygody aktorki z M jak miłość nie był przypadkiem, a konsekwencją wypadku, który wydarzył się w 2007 roku. Gwiazda hitu TVP wracając z urodzin koleżanki około godziny 2:30, uderzyła w latarnię. Później wspominała w wywiadach, że prawdopodobnie straciła przytomność. Wpływ na jej złe samopoczucie miały jednak też 2 promile alkoholu, który wykryto w organizmie ulubienicy widzów. Na szczęście nikomu nic się nie stało, ale Monika Obara spędziła noc w izbie wytrzeźwień, a jakiś czas po zdarzeniu musiała pożegnać się z pracą na planie M jak miłość. Aktorka stanęła też przed sądem. Ten orzekł karę dwóch lat więzienia w zawieszeniu na pół roku oraz dwóch tysięcy grzywny. 27-letnia wówczas artystka straciła prawo jazdy na sześć lat. Czytaj także: Agata Młynarska ma poważne problemy ze zdrowiem. „Przestaję chodzić, wyję z bólu” Minęło kilka lat, zanim aktorka na dobre wróciła do zawodu. Widzowie mogli zobaczyć jej role w serialach Druga szansa, Na Wspólnej, Uwikłani czy Usta usta. W 2021 roku pojawiła się w produkcji The Office PL, związana jest też z warszawskim Teatrem Studio. Co ciekawe, pochodząca z Lublina aktorka zajęła się też nagrywaniem bajek i słuchowisk dla dzieci. Próbkę jej talentu można odsłuchać na kanale YouTube o nazwie Bajki Nieznane Dawniej Pisane. View oEmbed on the source website Najnowsze oficjalne zdjęcie gwiazdy, które znaleźliśmy w agencjach, pochodzi z akcji "Międzynarodowe czytanie". Fotografię, na której widać, jak zmieniła się Monika Obara, wykonano w 2021 roku. Aktualne zdjęcia można również znaleźć na Facebooku aktorki. Prywatnie artystka jest szczęśliwą mamą. 17.04.2022 przyszła na świat jej córeczka. „Na świat moja największa miłość. Pięknego życia kochana córeczko”, pisała dumna mama, która kilkukrotnie wstawiała zdjęcia z dzieckiem. Monika Obara, Warszawa, 05.09.2021. Festiwal Plac Defilad. Akcja "Międzynarodowe czytanie" Monika Obara, 2016 Monika Obara, 2020 Monika Obara, 2021 CZYTAJ TEŻ: Marcin Bosak został pobity. Stanął w obronie dziecka. „Kierowca ubera, prawie rozjechał mojego młodszego syna" Wywiad z Moniką Obarą - VIVA! 2007. Aktorka o wypadku pod wpływem alkoholu Poniżej przypominamy wywiad, którego Monika Obara udzieliła VIVIE! w 2007 roku. Rozmowę przeprowadziła Iza Bartosz. Aktorka opowiedziała nam o powodach, dla których wsiadła za kierownicę będą pod wpływem alkoholu, konsekwencjach wypadku i tego, jak wspomina pobyt w izbie wytrzeźwień. Dlaczego wsiadłaś pijana za kierownicę? Nie potrafię tego wytłumaczyć. Prawo jazdy mam od 10 lat. Zawsze dobrze jeździłam samochodem, wśród znajomych uchodziłam za przeciwniczkę prowadzenia nawet po małym piwie. Dlatego dziś tak trudno wytłumaczyć mi nawet przed samą sobą, dlaczego wsiadłam do samochodu. Policja stwierdziła w mojej krwi ponad dwa promile alkoholu. Dwa promile? Tak dużo wypiłaś? Po spektaklu koleżanka z teatru zaprosiła nas wszystkich na imprezę urodzinową. Bawiłam się do jakiejś 2.30 i nie wypiłam wcale dużo. No, ale fakty mówią same za siebie. Najbardziej wściekła jestem za to, że wsiadłam do samochodu. Przecież mieszkam zaledwie kilkaset metrów od teatru i tej restauracji, w której była impreza... A co się zdarzyło, kiedy wsiadłaś do samochodu? Niewiele pamiętam. Chyba straciłam przytomność. Ocknęłam się, kiedy już wokół samochodu stali policjanci. Pamiętam ból w klatce piersiowej od uderzenia o kierownicę. Zapytałam, czy coś się komuś stało, czy kogoś skrzywdziłam. Policjanci początkowo byli bardzo mili. Oznajmili, że muszę na kilkanaście minut pojechać do izby wytrzeźwień. Zapewniali, że na noc wrócę do domu. Potem okazało się, że mnie okłamali. Bo w izbie kazali mi zdjąć ubranie, zrobili mi rewizję osobistą, zabrali telefon. Nikt nie chciał mnie słuchać, gdy prosiłam, żeby pozwolili mi zadzwonić. Traktowali mnie jak śmiecia. Spodziewałaś się innego traktowania? Nie wiem, czego mogłam się spodziewać, bo nigdy nie byłam w takiej sytuacji, no ale przecież jestem człowiekiem! A to, co tam przeżyłam, to był jakiś koszmar! Położyli mnie na sali, na której na pryczach spały inne kobiety. Na środku sali stał otwarty sedes, z którego czuć było wymiociny i urynę. Ja do tej pory nie zdawałam sobie sprawy, że można w taki sposób traktować ludzi, nawet tych, którym życie się nie ułożyło, którzy żyją na marginesie. Pamiętam, jak prosiłam o wykonanie choć jednego telefonu do rodziny, a pracownicy izby wytrzeźwień kpili ze mnie na głos, mówiąc: "Proszę, jak gwiazdeczce się w głowie poprzewracało". Następnego dnia rano prosto z izby przewieziono Cię do aresztu. Tam musiałaś poczekać na rozprawę? Tak. Była sobota rano, a rozprawę wyznaczono mi na niedzielę na 10 rano. Czekała mnie więc cała doba w areszcie. Tym razem w celi byłam sama i pozwolono mi zadzwonić. Pierwszy telefon wykonałam do przyjaciela z teatru, żeby powiedzieć, że nie zagram wieczorem przedstawienia. Potem zadzwoniłam do brata, który jest prawnikiem. Nie zdążyłam go jednak poinformować, kiedy mam rozprawę, bo połączenie przerwano. Policjant powiedział, że już dość się narozmawiałam. Przed samą rozprawą zaczął mnie straszyć, że będę siedzieć w więzieniu dwa lata, że tyle się dostaje za jazdę po pijanemu. Potem mój brat wytłumaczył mi, że nie groziły mi kratki, bo podczas wypadku, który spowodowałam, nikt nie ucierpiał. Dostałam dwa lata więzienia w zawieszeniu na pół roku, musiałam zapłacić dwa tysiące złotych grzywny i na sześć lat odebrano mi prawo jazdy. Jednak wtedy wysokość wyroku nie miała dla mnie znaczenia. Marzyłam tylko o tym, żeby wrócić do domu. Jakie były pierwsze słowa Twoich rodziców, kiedy Cię zobaczyli? Powiedzieli, że strasznie schudłam i że bardzo źle wyglądam. Wstydziłaś się? Strasznie. Zawsze byliśmy bardzo blisko, wiedziałam, że mogę na nich polegać, a teraz po raz pierwszy ich zawiodłam. Ta świadomość ciągle nie daje mi spokoju. Rodzice ani razu nie wypomnieli Ci tego, co zrobiłaś? Ani razu. Mama tylko zapytała mnie później, dlaczego wsiadłam pijana za kółko, skoro wcześniej tak często mówiłam o tym, że to karygodne. Odpowiedziałam jej to samo, co tobie teraz, że nie wiem, co mi się stało. Kim są Twoi rodzice? To wykształceni, dobrzy ludzie. Miałam zawsze ciepły dom, w którym bardzo ważne były zasady moralne. Dlatego tak mi ciężko teraz, kiedy dziennikarze obrażają mnie, nazywając alkoholiczką. Paparazzi nadal Cię prześladują? Mam nadzieję, że już mniej. Ale zaraz po wyjściu z sądu przeżyłam koszmar. Dotąd media nie za bardzo się mną interesowały. Tymczasem, kiedy powinęła mi się noga, znalazłam się nagle w centrum zainteresowania. Fotoreporterzy czekali już na mnie przed sądem i jechali za nami, kiedy wracałam z bratem samochodem do domu. Nie wiedziałam jeszcze wtedy, że niebawem tak będzie wyglądało moje życie, że nie będę mogła zrobić bez nich kroku. Że będą stali pod moją klatką i czekali na mnie. To było straszne. Zrozumiałam jednak, że albo zacznę żyć normalnie, albo wpadnę w taką depresję, z której nikt nie będzie już mnie w stanie wyciągnąć. Pamiętam doskonale ten moment, kiedy wyszłam z domu bez okularów słonecznych i kamuflującej mnie czapki z daszkiem. Myślałam, że zemdleję, kiedy poczułam na sobie spojrzenia fotoreporterów. Ale szłam z podniesioną głową. I poczułam, że z nimi wygrałam. Jak po tym wypadku zachowywali się Twoi koledzy z teatru? Wspaniale. Bałam się, że będą mnie wytykać palcami. Tymczasem wszyscy mnie pocieszali. Kupili mi nawet czekoladę na osłodę. W sztuce "Pasja" grasz alkoholiczkę, której życie wymknęło się spod kontroli. Czy widzisz podobieństwo między tym, co robisz na scenie, a tym, co Ci się przytrafiło? Te dwie rzeczy nie mają ze sobą nic wspólnego. Przed wypadkiem miałam jednak bardzo ciężki okres. Pracowałam tak dużo, że aż z wycieńczenia trafiłam na jeden dzień do szpitala. Jestem typem wrażliwca, wszystkim się przejmuję. I w takim stanie byłam wtedy, gdy spowodowałam ten wypadek. Nie opowiadam ci jednak tego, żeby się tłumaczyć. Mnie nic nie jest w stanie usprawiedliwić. Masz chłopaka, który Cię wspiera? Nie. Od dłuższego czasu jestem sama. Dla mnie zawsze liczyła się tylko i wyłącznie praca, jej się poświęcałam. I ten wypadek uświadomił mi, jak bardzo potrzebuję bliskiej osoby. Zrozumiałam też, że nie ma nic ważniejszego niż rodzina, i że nawet kiedy zdarzy mi się w życiu jakaś tragedia, to mam przy sobie ludzi, którzy bez względu na wszystko będą ze mną. To wspaniała świadomość. Boisz się, że już zawsze będziesz kojarzona z tym wypadkiem? Że reżyserzy będą się bali, że jesteś alkoholiczką? Początkowo się tego bałam, ale teraz wiem, że ludzie z mojej branży nie sugerują się tym, co piszą brukowce, i wiedzą, że człowiek ma prawo popełniać błędy. Zresztą ci, z którymi pracowałam, mogą potwierdzić, że zawsze byłam i jestem obowiązkowa. A moi koledzy z teatru niedawno zaczęli mnie pocieszać, mówiąc, że ten wypadek to świetne doświadczenie aktorskie. "Monia, wyobraź sobie, że grasz w filmie dziewczynę, która była w areszcie. Wystarczy, że sobie przypomnisz, co przeżyłaś i zagrasz to najlepiej na świecie". Chciałabyś cofnąć czas? O niczym innym nie myślę. Każdego dnia na nowo rozpamiętuję ten wypadek, śni mi się to, co stało się tamtej nocy. I jeszcze ciągle mam nadzieję, że kiedy się obudzę, okaże się, że to był tylko sen. A potem przychodzi moment, kiedy dochodzi do mnie, że to wydarzyło się naprawdę. CZYTAJ: Laurę Samojłowicz spotkał ogromny dramat. Dlaczego wycofała się z show-biznesu na wiele lat?
Wypadek brutalnie przerwał karierę Tomasza Golloba. Jak dzisiaj wygląda życie utytułowanego żużlowca?
Gdy Tomasz Gollob został mistrzem świata rozpierała go duma. Niestety, jeden dzień zmienił całe jego życie w koszmar. Wiosną 2017 roku żużlowiec uległ dramatycznemu wypadkowi w wyniku, którego doznał poważnego urazu kręgosłupa. Konieczna była operacja, w wyniku której zapadł w stan śpiączki farmakologicznej. Kiedy się obudził, obiecał swoim fanom, że się nie podda! Rozpoczęła się żmudna i bolesna rehabilitacja. Bóle były tak przejmujące, że przez dwa lata nie zmrużył oka. Jego walka o powrót do zdrowia trwa już kilka lat - 23 kwietnia minie sześć. Jak obecnie wygląda codzienność sportowca? Dziś jego urodziny, niedawno mówiło się o pewnym przełomie... Tomasz Gollob jako mistrz świata w żużlu Tomasz Gollob wsławił się jako jeden z najlepszych polskich sportowców. Jego pasją od początku był żużel. To dzięki tej dyscyplinie sportowej został mistrzem, choć na swój sukces musiał długo pracować, bo aż 20 lat. W końcu jednak zatriumfował. 25 września 2010 roku zdobył upragniony złoty medal podczas Indywidualnych Mistrzostw Świata we włoskim Terenzano. „Dwadzieścia lat mi zajęło, żeby to zrobić. Przepraszam was bardzo”, wyznał do tysięcy polskich kibiców tuż po zdobyciu medalu. Sukces Polaka odbił się szerokim echem w mediach na całym świecie, a kibice nie posiadali się z radości. „Jeszcze tego lata, Tomek Gollob mistrzem świata”, śpiewali uradowani fani. Wspólnie z Tomaszem wygraną świętował jego przyjaciel Jerzy Kanclerz, dla którego triumf Golloba był niezwykle wzruszającym momentem. „Pamiętam, że Tomasz schodząc z podium wręczył mi tego dużego szampana, którego otrzymał za zwycięstwo. Miałem wówczas łzy w oczach, bo przecież jeździłem za nim wszędzie przez tyle lat. Spełniło się przede wszystkim jego wielkie marzenie, ale także wielu polskich kibiców”, zdradził. W swojej karierze Tomasz Gollob miał oczywiście też inne sukcesy. 30 razy zdobył tytuł mistrza Polski, wspólnie z drużyną sześć razy triumfował na mistrzostwach świata, a w 2007 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla rozwoju polskiego sportu żużlowego”. Jednak zwycięstwo podczas Indywidualnych Mistrzostw Świata smakowało najlepiej. CZYTAJ TEŻ: Maria Prażuch-Prokop zmagała się z nerwicą napadowo-lękową: „Prawie straciłam życie” Tomasz Gollob na planie programu "Kawa czy herbata", 30.11.2012 rok Tomasz Gollob, Grand Prix Polski na żużlu, 06.10.2012 rok Tragiczny wypadek Tomasza Golloba Mimo wielu sukcesów na polu zawodowym los okrutnie doświadczył Tomasza Golloba. 23 kwietnia 2017 roku wziął udział w zawodach żużlowych w Chełmnie. Podczas wyścigu doszło do tragicznego wypadku z udziałem sportowca. Do dziś nie wiadomo co dokładnie wydarzyło się na torze, gdyż odcinek w którym doszło do zdarzenia był niewidoczny dla kibiców. Również Tomasz Gollob nie pamięta co zaszło na torze tego feralnego dnia. Jak informował Onet: „Najprawdopodobniejsza wersja jest taka, że żużlowiec zjeżdżał ze stromej góry, niefortunnie się przewrócił, a motocykl zmiażdżył mu kręgosłup”. Sportowiec doznał urazu kręgosłupa w odcinku piersiowym ze złamaniem siódmego kręgu piersiowego i przemieszczenia między szóstym a siódmym kręgiem oraz uszkodzenia rdzenia kręgowego. Konieczna była operacja, w trakcie której został wprowadzony w stan śpiączki farmakologicznej. Po kilku dniach go wybudzono. Następnie rozpoczęła się długa i bardzo bolesna rehabilitacja. SPRAWDŹ TAKŻE: Jan Nowicki powoli traci pamięć. „Boję się włączyć żelazka do prasowania” W 2017 roku w rozmowie z Marcinem Feddkiem z Polsatu Sport, żużlowiec przyznał, że bóle które odczuwa są nie do zniesienia dla zwykłego człowieka. „Bóle, jakie mi towarzyszą, są nie do ogarnięcia dla człowieka. Są potworne, przeszywające, rażące jak porażenie elektryczne. Tak wielkie, że nie jestem w stanie tego opisać. To rodzaj bólów neuropatycznych, niepozwalających mi funkcjonować, rehabilitować się po wypadku, a w nocy spać. Noce są najgorsze, trudne do przeżycia. Każdy ruch kołdry poraża do omdlenia… Po zmiażdżeniu dwóch kręgów – szóstego i siódmego – doznałem paraliżu poniżej piersi. Jedni doznają paraliżu wiotkiego, a ja spastycznego. Oznacza to, że moje mięśnie wariują, robią co chcą i kiedy chcą. Np. mięśnie brzucha naprężają się, przez co staje się on twardy jak z betonu i trwa to wiele godzin. Podobnie z nogami”, wyznał dramatyczne sportowiec, po czym dodał: „Trwanie, nierobienie niczego, nie wchodzi w grę. Ten codzienny, nieprzerwany ból zabija człowieka. Dlatego, że nie pozwala nic robić, nawet myśleć. Kiedy leżę na specjalnym łóżku, jest ból. Kiedy ćwiczę, jest ból. Gdy siedzę na wózku, jest ból. Jest wszędzie i zawsze. Towarzyszy mi w każdej minucie. Czy w ciągu dnia, czy kiedy próbuję spać”. W listopadzie 2017 roku, pół roku po tragicznym wypadku Tomasz Gollob opuścił mury szpitala. Jego dom został przystosowany do potrzeb niepełnosprawnego sportowca. Zakupiono dla niego specjalne łóżko, zaaranżowano pomieszczenie, w którym może ćwiczyć, a także zamontowano specjalne podjazdy i inne udogodnienia przydatne w poruszaniu się. Po powrocie do domu okropne bóle nie ustępowały. Przez dwa lata mocno dawały się we znaki sportowcowi. „Przebudzenie po urazie rdzenia kręgowego było najtrudniejsze, bo pierwszy raz nie czułem ciała. Największym problemem nie była nawet sama kontuzja i fakt uszkodzenia rdzenia, ale mój stan zdrowia i wszystkie niedogodności. Przez dwa lata nie zmrużyłem oka w nocy, ciągle walczyłem z bólem”, ujawnił w grudniu 2021 roku w wywiadzie z „Przeglądem Sportowym”, po czym dodał: „Moje dolegliwości nie są jak ból głowy, na który wystarczy wziąć tabletkę i wszystko mija. Walczę z tym już cztery lata. Nie mogę powiedzieć, że ból ustępuje, ale na pewno nauczyłem się z nim żyć. Mam znacznie więcej doświadczenia i znam swój organizm coraz lepiej”. CZYTAJ TEŻ: Syn Kayah i Rinke Rooyensa to prawdziwy przystojniak. Tak wygląda teraz 23-letni Roch! Tomasz Gollob, konferencja dotycząca stanu zdrowia sportowca, Bydgoszcz, 22.11.2017 rok Tomasz Gollob: życie po wypadku Motywacją do dalszej walki o powrót do zdrowia i pełni sił jest dla Tomasza wsparcie fanów. „Cieszę się, że kibice wciąż są ze mną i czuję się z tym wspaniale. Pojawiłem się w mediach społecznościowych właśnie dlatego, że chciałem być bliżej ludzi. Ich komentarze i wyrazy wsparcia napędzają mnie do jeszcze większego wysiłku każdego dnia”, przyznał w rozmowie z dziennikarką Małgorzatą Domagalik, będąc gościem w Kanale Sportowym. Jednocześnie zauważył, że wciąż „ściga się na torze”, lecz tym razem wygraną jest własne zdrowie. „Teraz też muszę jechać i gonić tę stawkę. Można odnieść wrażenie, że wciąż jestem na torze. Kiedyś goniłem rywali, teraz gonię zdrowie, które nie chce zahamować. Ale wciąż wierzę, że wiele się jeszcze zdarzy. I nie poddaję się. To jest bardzo ważne”, stwierdził. Pomimo tragicznego wypadku, pasją sportowca nadal pozostaje żużel. To dzięki doświadczeniu zdobytemu na torze, ale też udanej współpracy z telewizją Canal + Tomasz Gollob zgodził się zostać najpierw ekspertem a następnie komentatorem sportowym. Jak sam przyznał, stacji Canal + zawdzięcza bardzo wiele. „Stacja towarzyszy mi od wielu lat, właściwie od początku kariery. Canal+ jest przy tym sporcie, jest przy mnie i dobrze się tam czuję. Dlatego zależało mi, aby zaznaczyć, że współpracuję z nimi jako ekspert. To dzięki nim mogę teraz oglądać najlepsze momenty z mojego życia i mojej kariery. To jest dla mnie wielka przyjemność, że mogę dalej tworzyć z nimi ten sport. Robię to dla tej dyscypliny, dla kibiców, którzy kochają motocykle. Staram się przekazywać fajne i cenne wiadomości, mówić o nowinkach”, opowiadał podczas wywiadu w Kanale Sportowym. Marcin Majewski, szef żużla w telewizji Canal+ w wywiadzie dla Wirtualnej Polski stwierdził, że komentowanie było dla Tomasza Golloba pewną formą terapii. „Może to za mocne słowo, ale to chyba był dla niego pewien rodzaj terapii. Mam wrażenie, że bardzo to polubił i doskonale się przy tym bawił”, wyznał. Podobnego zdania jest żużlowiec Krzysztof Cegielski. „Spędziłem z Tomkiem trochę czasu po transmisji z Pragi i był naprawdę rozpromieniony. To był miły widok. Akcja na żywo jest dla niego zdecydowanie lepsza niż opowiadanie o czymś po fakcie. Można powiedzieć, że to wszystko pasowało do jego charakteru. Zawsze był człowiekiem, który reagował szybko. Tak było na torze, a teraz jest tak samo w nowej roli”, dodał. Canal+ wyprodukowało również film dokumentalny pod tytułem ,,Czas". Historia opowiada o dramatycznych losach Tomasza Golloba. Telewizja wybrała się z żużlowcem 17 marca 2022 roku na miejsce wypadku. ,,Od dłuższego czasu chciałem zrealizować taki film. Tomasz Gollob to jeden z najwybitniejszych żużlowców, a jego historia z pewnością zasługuje na opowiedzenie. Myślę, że to ważne dla samego Tomka i tysięcy kibiców. W filmie wracamy do dnia wypadku, rozmawiamy z wieloma osobami, pokazujemy zdjęcia, których wcześniej nikt nie widział. Jest także to, co od pięciu lat zasługuje na najwyższy podziw – bardzo ciężka, ale wytrwała i systematyczna walka Tomka o powrót do normalności", wyznał pomysłodawca filmu. ,,Zdjęcia do filmu trwały kilka miesięcy. Ekipa filmowa odwiedziła między innymi tor motocrossowy w Chełmnie. Dla Tomasza Golloba była to pierwsza od pięciu lat wizyta w miejscu wypadku", dodawał. ,,W przetrwaniu pierwszego okresu po wypadku bardzo pomogli mi kibice. Chciałem się w jakiś sposób zrewanżować i podziękować, dlatego powstał ten film. Dzięki temu kibice mogą zobaczyć jak to wszystko naprawdę wygląda. Już po premierze miałem bardzo dużo telefonów i maili, wszyscy mówili, że film wyszedł bardzo dobrze. Wracam do niego, jak tylko mam możliwość. Łzy płyną, to oczywiste, ale jest także duża wiara. Wiem, do czego się przygotowuję, a czy życie da mi to zrealizować – zobaczymy", mówił Tomasz Gollob. Stan zdrowia Tomasza Golloba - wiosna 2023 Sześć lat po wypadku mistrz toru żużlowego może mówić o przełomie. Te informacje naprawdę cieszą. „Od roku dużo czasu poświęcam na ćwiczenia pionizujące, podczas których pracują mięśnie całego ciała. Przy pomocy specjalnych urządzeń potrafię już ustać bez przerwy ponad dwie godziny. Nigdy bym nie pomyślał, że samo stanie może być aż tak męczące, ale także sprawiać tyle frajdy. Trzy godziny stania to dla mnie wciąż sporo, ale często trenuję w trzech seriach po godzinie i daję sobie radę", opowiadał niedawno WP o tym, o czym jeszcze niedawno mógł tylko pomarzyć. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Tak Maciej Rock zapamiętał Korę. Wzruszające słowa.... Czy wróci Must Be The Music bez artystki? Ból wciąż jest jednak częścią jego codzienności. „Wciąż mi towarzyszy i będzie towarzyszył jeszcze przez dłuższy czas. Na razie medycyna nie wymyśliła żadnej sprawdzonej metody na moje dolegliwości, a ja musiałem nauczyć się z tym żyć", czytamy. „Cieszę się z mniejszych sukcesów i małych postępów w rehabilitacji. Gdy jestem lżejszy, jest łatwiej choćby się przemieszczać, czy robić inne rzeczy", dodał pan Tomasz. Gdy myśli o przyszłości widzi ją w jasnych barwach. Ma jeden cel. „Moją motywacją do codziennego wysiłku jest to, by osiągnąć poziom sprawności porównywalny do Krzysztofa Ciegielskiego [...] Jemu też na początku nie dawano nadziei, a teraz porusza się całkiem swobodnie", powiedział. Tomaszowi Gollobowi życzymy co najlepsze. CZYTAJ TAKŻE: Pociecha Michela Morana wzięła ślub! „To był piękny dzień! Córka szczęśliwa! Dla mnie to było dużo emocji” Tomasz Gollob, meczy towarzyski Polska - Rosja, Bydgoszcz, 30.09.2020 rok
Tak dziś wygląda córka tragicznie zmarłego Waldemara Goszcza. Czym zajmuje się Wiktoria?
Jego rola w serialu „Adam i Ewa” dziś uznawana jest za kultową. Waldemar Goszcz podbił serca widzów poczuciem humoru, urokiem osobistym i pozytywną energią. Miał świat u stóp i praktycznie nieskończone możliwości. Ale jego życie zakończyło się, zanim na dobre się rozpoczęło… Mężczyzna zginął w tragicznym wypadku 24 stycznia 2003 roku, mając niespełna 30 lat. Dla rodziny był to niewyobrażalny cios, zwłaszcza dla jego sześcioletniej wówczas córeczki Wiktorii, która w mgnieniu oka straciła ojca. Od śmierci Waldemara Goszcza minęło dziś 20 lat. Jak potoczyło się życie jego córki? Okazuje się, że kobieta skończyła studia i została mamą. Wcześniej próbowała swoich sił... w modelingu. [Ostatnia aktualizacja tekstu: 29.03.2024] Córka Waldemara Goszcza wychowała się z dala od mediów 24 stycznia 2003 roku życie Waldemara Goszcza przerwał tragiczny wypadek samochodowy. W trakcie wyprzedzania zderzył się z jadącym z naprzeciwka Fordem. W samochodzie, prowadzonym przez aktora znajdowali się również Radosław Pazura i Filip Siejka. Goszcz był jedynym, który wypadku niestety nie przeżył. Radosław Pazura, siedzący z tyłu, doznał złamania lewej nogi. Uważa się, że wydarzenie odmieniło jego życie: to po nim nawrócił się i wziął ślub z długoletnią partnerką, Dorotą Chotecką. Waldemar Goszcz w dniu śmierci osierocił sześcioletnią wówczas córkę Wiktorię. Dziewczynka była owocem miłości aktora i projektantki wnętrz Moniki. Para poznała się w 1996 roku, a już rok później powiedzieli sobie sakramentalne „tak”. Szczęście jednak nie trwało długo i po kilku latach doszło do rozwodu. Tak Waldemar podsumował rozpad swojego małżeństwa: „Połączyła nas wzajemna fascynacja od pierwszego wejrzenia. Rozdzieliła niezgodność charakterów i zupełnie różne zainteresowania. Inność łączy na początku, a później przeszkadza”. Po rozstaniu pary córka zamieszkała z matką, jednak nie straciła kontaktu z ojcem, który był częstym gościem w ich domu. Śmierć taty była dla dziewczynki ogromnym ciosem. Wraz z mamą postanowiły, że nie będą się udzielać publicznie, tylko usuną się w cień. Na długie lata słuch o córce Waldemara Goszcza zaginął. Media próbowały dowiedzieć się, co słychać u pociechy tragicznie zmarłego aktora. Bezskutecznie. Czytaj także: Ojcostwo było dla niego wielkim wyzwaniem, dziś nie wyobraża sobie życia bez dzieci. Takim ojcem jest Kamil Baleja Waldemar Goszcz, 06.03.2001 rok Waldemar Goszcz, 38 Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, 08/09.06.2001 rok Waldemar Goszcz i Katarzyna Chrzanowska na planie serialu "Adam i Ewa", 05.10.2001 rok Wiktoria Goszcz jako modelka u Macieja Zienia Dopiero w 2018 roku Wiktoria Goszcz świadomie przypomniała o swoim istnieniu. Za sprawą pokazu mody Macieja Zienia, publiczność miała okazję po raz pierwszy zobaczyć, jak bardzo zmieniła się córka Waldemara Goszcza. Wiktoria jako modelka dumnie kroczyła po wybiegu, prezentując kolekcję „Under Pressure”. Na jednym pokazie się nie skończyło, ponieważ podpisała również kontrakt z międzynarodową agencją WS Model Agency. Ponadto jej zdjęcie znalazło się we francuskim magazynie „Eclair Magazine”. Czytaj także: Dzięki dzieciom jego życie jest „pełniejsze i szczęśliwsze”. Jakim ojcem jest Krzysztof Bosak? Waldemar Goszcz z córką Wiktorią, Gonitwa Gwiazd, Tor Wyścigów Konnych Służewiec, 25.05.2002 rok Waldemar Goszcz z rodziną, Wiktoria Goszcz, 2002 rok Wiktoria Goszcz Wiktoria Goszcz została mamą. Tak wygląda jej synek W 2021 roku życie Wiktorii Goszcz radykalnie się zmieniło. Świat mody musiał ustąpić miejsca macierzyństwu. W marcu zeszłego roku córka Waldemara Goszcza po raz pierwszy została mamą. Na świat przyszedł chłopiec, któremu rodzice nadali imię Stanisław. Młoda mama poświęca każdą wolną chwilę swojej pociesze. Z kolei jej profil na Instagramie, który śledzi ponad 8 tysięcy osób, przypomina poradnik dla mam – nie był od kilku miesięcy aktualizowany. Znajdują się na nim posty zawierające informacje np. o depresji poporodowej czy amnezji dziecięcej. Co ciekawe, w jednym z postów Wiktoria zdradziła, jak obecnie wygląda jej życie. Okazuje się, że kobieta nie lubi, gdy zwraca się do niej pełnym imieniem, jest szczęśliwą posiadaczką dwóch kotów, a jej pasją jest moda i gotowanie. Wiktoria Goszcz jest magistrem psychologii, pasjonatką tańca i pilatesu. A oto, co dokładnie Wiktoria napisała o swoim życiu w maju 2021 roku: „Mam na imię Wiktoria, ale muszę się Wam przyznać, że nie lubię jak się tak do mnie zwraca. Wolę Wika, czy Wiki, jakoś tak bardziej na luzie. Jestem mamą kilkumiesięcznego Stasia i dwóch futrzastych kociaków. Po porodzie wiele rzeczy uległo przewartościowaniu. Do tego stopnia, że z dnia na dzień postanowiłam wyrzucić moje badanie magisterskie do kosza i zacząć pracę od nowa. Po 5 latach jestem na ostatniej prostej do otrzymania tytułu magistra psychologii. Poza tym, interesuje się modą i gotowaniem. Od niedawna umiem nawet piec torty. Pomysł na prowadzenie Instagrama o rodzicielstwie, dojrzewał we mnie od jakiegoś czasu. Wiele mam, ojców, psychologów dziecięcych prowadzi profile o podobnej tematyce (sama czytam je nałogowo), ale mimo to chciałabym zrobić to dla siebie, a jeśli Wy przy okazji będziecie mogli z tego skorzystać to będę podwójnie szczęśliwa”, napisała Wiktoria Goszcz na Instagramie. Ponadto jest właścicielką MUMSY CONCEPT, sklepu internetowego połączonego z Przestrzenią Wsparcia dla kobiet na każdym etapie życia. Jak wpadła na pomysł? „Pomysł na stworzenie przestrzeni dla kobiet pojawił się w moje głowie na początku drogi macierzyńskiej. Gdzieś pomiędzy usypianiem mojego oczka w głowie, a dopijaniem zimnej kawy z rana :) Wtedy zaczęłam zadawać sobie pytanie "co dalej?". Zastanawiałam się jak mogę połączyć moje pasje, marzenia, wykształcenie i tak powstał w mojej głowie zarys Mumsy Concept. Po czasie zdałam sobie sprawę, że trasa, którą obrałam to coś zdecydowanie więcej niż tylko, i aż maraton macierzyński, to przede wszystkim moja droga przez KOBIECOŚĆ! I tak narodziła się moja MISJA. Tak narodziło się Mumsy Concept”, czytamy na stronie. Wiktorii Goszcz zdarza się też publikować zdjęcia z rodziną, dzięki temu wiemy, jak wygląda jej partner Adam oraz ich syn Staś. Całej rodzinie życzymy wszystkiego najpiękniejszego. Czytaj także: Traci nadzieję, że odbuduje relacje z córką. "Długo bolało mnie serce", mówi Kostek Yoriadis
Jeremy Renner przeszedł drugą operację. W jakim jest stanie?
Jeremy Renner na początku roku uległ poważnemu wypadkowi. Gwiazdor filmów Marvela doznał poważnych obrażeń podczas odśnieżania swojej posesji. Aktor został przetransportowany do szpitala. Rzecznik Rennera podał nowe informacje na temat stanu jego zdrowia. Jak doszło do zdarzenia? Jeremy Rener w wyniku wypadku trafił do szpitala. Jego stan jest ciężki Do nieszczęśliwego zdarzenia miało dojść 1 stycznia na terenie posiadłości przy Mt. Rose Highway w stanie Nevada. Od kilkunastu dni Stany Zjednoczone zmagają się z atakiem zimy. Wiele regionów zostało odciętych od prądu, drogi są nieprzejezdne. W stanie Nowy Jork ogłoszono stan klęski żywiołowej. Jeremy Renner uczestniczył w odśnieżaniu swojego rancza. Jak podał portal TMZ, powołując się na jednego z sąsiadów, pług śnieżny miał przejechać po nodze gwiazdora. Prawdopodobnie zawiodły systemy zabezpieczenia w maszynie. Mężczyzna stracił dużo krwi, a pierwszej pomocy udzielił mu inny sąsiad, który z zawodu jest lekarzem. „Zdołał założyć opaskę uciskową na nogę gwiazdy "Avengers", dopóki nie pojawili się ratownicy medyczni, którzy zabrali go do szpitala”, informowały media. Czytaj też: Jeremy Renner trafił do szpitala. Gwiazdor filmów Marvela jest w stanie krytycznym Jeremy Renner po drugiej operacji Renner został przetransportowany helikopterem do szpitala, gdzie otrzymał natychmiastową pomoc. Wtedy rzecznik aktora po raz pierwszy zabrał głos przekazując, że aktor jest „w stanie krytycznym, ale stabilnym”, a przy jego łóżku czuwa rodzina. Okazuje się, że aktor przeszedł już drugą operację. Nadal pozostaje na oddziale intensywnej terapii, a jego stan jest stabilny. Wiadomo, że obrażenia, których doznał są rozległe. „Możemy potwierdzić, że Jeremy doznał tępego urazu klatki piersiowej i obrażeń ortopedycznych. Przeszedł operację 2 stycznia 2023 r. Wrócił z operacji i pozostaje na oddziale intensywnej terapii w stanie krytycznym, ale stabilnym”, podał rzecznik. Zobacz też: Ewa Krawczyk we wzruszających słowach odniosła się do fanów męża. Ma prośbę chwytającą za serce Rodzina przekazała podziękowania wszystkim, którzy uczestniczyli w akcji ratunkowej i tym, którzy przesyłają im dobre myśli. Jak podają media, w sprawie wypadku wszczęto specjalne dochodzenie, by wyjaśnić wszystkie okoliczności zdarzenia. „Rodzina Jeremy'ego chciałaby okazać swoją wdzięczność niesamowitym lekarzom i pielęgniarkom, którzy się nim opiekowali z Truckee Meadows Fire and Rescue, szeryfowi hrabstwa Washoe, pani burmistrz miasta Reno, Hillary Schieve oraz rodzinom Carano i Murdock. Są również wdzięczni fanom aktora za okazaną miłość i wsparcie”, informuje Sam Mast. Jeremy’ego Rennera czeka długa droga do powrotu do zdrowia.
Jeremy Renner trafił do szpitala. Gwiazdor filmów Marvela jest w stanie krytycznym
Gwiazdor filmów Marvela trafił do szpitala. Jeremy Renner znajduje się w krytycznym stanie. Aktor uległ wypadkowi w czasie odśnieżania swojej posesji. Wydano oświadczenie, w którym przekazano informacje o stanie jego zdrowia. Jeremy Renner jest pod najlepszą opieką. Jeremy Renner uległ wypadkowi Smutne informacje dotarły do fanów serii filmów „Avengers”. Jeremy Renner, odtwórca roli Hawkeye'a, uległ wypadkowi podczas odśnieżania. W USA od kilku dni panują trudne warunki pogodowe. Duża część kraju została sparaliżowana przez burze śnieżne, arktyczne mrozy i silny wiatr. Ponad 60 osób straciło życie. Wiele gospodarstw domowych zostało odciętych od prądu. W stanie Nowy Jork ogłoszono stan klęski żywiołowej. Jeremy Renner został przetransportowany helikopterem do szpitala. Do wypadku doszło 1 stycznia w godzinach porannych na terenie posesji gwiazdora, która znajduje się w Tahoe w stanie Nevada w Kalifornii. Media spekulują, że Jeremy Renner mógł prowadzić pług śnieżny i to podczas prowadzenia maszyny mogło dojść do nieszczęśliewego wypadku. Czytaj też: Wdowa po Emilianie Kamińskim tuż przed spektaklem oddała hołd zmarłemu mężowi 51-letni aktor znajduje się pod opieką specjalistów. Jego stan jest określany jako krytyczny, ale stabilny. „Możemy potwierdzić, że Jeremy jest w stanie krytycznym, ale stabilnym. Ma obrażenia powstałe w wyniku związanego z pogodą wypadku w trakcie odśnieżania”, przekazał rzecznik Rennera w komentarzu dla The Hollywood Reporter. Przy aktorze czuwa rodzina. Kim jest Jeremy Renner? Swoją karierę rozpoczynał na scenie. W filmie zadebiutował w produkcji Rozrabiaki w Waszyngtonie. Pojawiał się w S.W.A.T. Jednostka Specjalna, Daleka północ, Hansel i Gretel: Łowcy czarownic, Mission: Impossible – Rogue Nation, Nowy początek czy 28 tygodni później. Zasłynął rolą w serii filmów Marvela. Jeremy Renner podbił serca widzów w produkcjach: Thor, Avengers, Avengers: Czas Ultrona, Kapitan Ameryka: Wojna bohaterów czy Avengers: Koniec gry. W listopadzie 2021 roku ukazał się miniserial Hawkeye. Jeremy Renner dwukrotnie był nominowany do Oscara za rolę pierwszoplanową w filmie The Hurt Locker. W pułapce wojny w 2009 roku oraz za rolę drugoplanową w filmie Miasto złodziei w 2010. Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia! Sprawdź też: Opublikowano ostatni list Jarosława Kukulskiego do Anny Jantar. Mógł zmienić wszystko...
Płomienny romans, gorąca miłość, prawdziwa przyjaźń. Czy Dodi Al-Fayed i księżna Diana byli parą?
Relacja księżnej Diany i Dodiego Al-Fayeda do dziś wzbudza kontrowersje. Czy w ogóle byli parą? Chodziły słuchy o ślubie, a nawet pojawiały się pogłoski o ciąży. Związek królowej ludzkich serc z synem milionera od początku owiany był tajemnicą. Co ciekawe, ani księżna Walii, ani jej domniemany kochanek nigdy nie powiedzieli wprost, co tak naprawdę ich łączy. Czy był to płomienny romans, czy może tylko przyjaźń? Jak Diana poznała Dodiego Al-Fayeda? Historia ich znajomości z zaledwie tabloidowej wzmianki niemal błyskawicznie przerodziła się w romans stulecia. Nikogo tak naprawdę nie obchodziło, kim on był i co robił. Najważniejsze, że kobieta, z którą całował się na zdjęciu była księżną Walii. Mohamed al-Fayed poznał Dianę na jednej z charytatywnych imprez w Londynie i szybko zapoznał ją ze swoim synem, Dodim. Księżna i syn miliardera szybko przypadli sobie do gustu. Al-Fayed postanowił wykorzystać swoją szansę – zaprosił ją wraz z synami do swojego domu na południu Francji. Zgodziła się. Już w połowie lipca pojawiły się wspólne zdjęcia pary prosto z dyskoteki na jachcie. Wciąż pojawia się jednak pytanie - czy Diana i Dodi w ogóle byli parą? Media szybko okrzyknęły, że łączy ich coś więcej niż zwykła przyjaźń, ale nigdy nie zostały opublikowane jakiekolwiek zdjęcia, na których zakochani okazywaliby sobie czułość. Nawet na zamazanym zdjęciu przedstawiającym rzekomy pocałunek Diany z Dodim jego twarz jest zasłonięta. Tak naprawdę nikt nie ma pewności, że tych dwoje faktycznie się całuje. Były to niby niewinne fotografie, ale dawały do myślenia. W końcu taki był ich cel – wzbudzić zazdrość, pytanie tylko w kim. W Karolu? W poprzednim partnerze Hasnacie Khanie? Co tak naprawdę ich łączyło? Życie z dala od królewskiej rodziny, skromne grono powierników i przyjaciół, a do tego ciągła nagonka ze strony paparazzi. Diana rozpaczliwie poszukiwała kogoś, na kim mogłaby się oprzeć. On niedoceniany przez ojca, zawsze chciał mu udowodnić, że jest kimś i że jeszcze będzie o nim głośno. Nikogo nie dziwi więc znajomość Diany z Dodim Al-Fayedem. Połączyła ich przyjaźń, ale i wspólne cele. On oprócz fortuny mógł zapewnić jej bezpieczeństwo na najwyższym poziomie, ona jemu rozgłos na skalę światową. Czytaj też: Wielka Brytania. Romans księżnej Diany i Hasnata Khana. W „The Crown” pominięto najważniejsze szczegóły Księżna Diana i ojciec Dodiego, Mohamed Al-Fayed, luty 1996 roku Czy księżna Diana i Dodi Al-Fayed byli parą? Wydarzenia, jakie miały miejsce od czasu ich wspólnej wyprawy na wakacje do tragicznej śmierci w tunelu, rozgrywały się z prędkością światła. Para często wdawała się w szaleńczą zabawę z prasą. Jednego dnia to Diana wszczynała grę, obiecując mediom, że lada dzień podzieli się z nimi wyjątkowymi opowieściami, a drugiego wściekła na paparazzi polewała ich wodą. Niestety, ta gra nie skończyła się dla nich dobrze. Diana i Dodi zginęli w wypadku samochodowym w Paryżu.. uciekając przed paparazzi. Choć od ich tragicznej śmierci mija ponad 20 lat, to na jaw wciąż wychodzą kolejne informacje dotyczące ich relacji. Podobno kilka dni przed tragiczną śmiercią w Paryżu księżna Diana zapytała zaprzyjaźnionego księdza Franka Gelliego, czy mogłaby wziąć ślub z Dodim Al-Fayedem, który był muzułmaninem. Kapłan nie miał wątpliwości, że para planowała pobrać się i doszłoby do tego, gdyby nie zginęli w wypadku w stolicy Francji. „Jestem pewny, że gdyby Diana i Dodi przeżyli, wzięliby ślub”, mówił. Zobacz także: Mohamed i Dodi Al-Fayed. Jak wyglądała relacja miliardera i jego syna? Księżna Diana, 8.07.1988 Księżna Diana chciała wziąć ślub z Dodim, a w chwili śmierci była w ciąży? Francuski dziennikarz śledczy Chris Laffaille związany z Paris Match przekonywał, że w chwili śmierci księżna Diana była w dziewiątym lub dziesiątym tygodniu ciąży, jednak... ojcem wcale nie był Dodi Al-Fayed! Były koroner rodziny królewskiej ostro zaprzeczył tym doniesieniom. Choć od śmierci Diany minęło już ćwierć wieku, wciąż na jaw wychodzą kolejne teorie dotyczące jej życia. Pojawiają się nowe źródła - domniemane przyjaciółki, fryzjerki, kelnerzy, a nawet lokaje, którzy zarzekają się, że byli z księżną bardzo blisko. Tego jak było, prawdopodobnie nie dowiemy się już nigdy… Dodi Al-Fayed, luty 1990 rok