Kołaczkowska, Soyka, Jakubiak… Ostatni rok zabrał nam wybitnych ludzi kultury, polityki i sportu. To ich szczególnie dziś wspominamy
W 12 minionych miesiącach pożegnaliśmy wielu wybitnych ludzi świata kultury, polityki i sportu. Dziś szczególnie ich wspominamy...
Koniec października i początek listopada to czas, w którym wspominamy tych, którzy nadawali sens naszemu światu — artystów, twórców, ludzi kultury i pasji. Minionych dwanaście miesięcy przyniosło pożegnania, które głęboko zapisały się w naszej pamięci. Odeszli ci, których głosy, role, gesty i idee kształtowały nasze emocje i marzenia. Gwiazdy, które zmarły w ostatnim roku Grudzień 2024 przyniósł smutną wiadomość o śmierci Ryszarda Poznakowskiego, lidera Trubadurów — zespołu, który rozbrzmiewał w domach Polaków przez pokolenia. Kilka dni później odszedł Stanisław Tym, niezapomniany aktor o jednym z najbardziej charakterystycznym poczuciu humoru w polskim kinie. W styczniu pożegnaliśmy zaś Barbarę Rylską, gwiazdę filmów lat 60., i Stanisława Brudnego, aktora, którego głos i twarz pamiętamy z dziesiątek ról drugoplanowych — zawsze prawdziwy, zawsze wiarygodny. W lutym 2025 roku odszedł Marian Turski, świadek historii, dziennikarz i człowiek, który całym swoim życiem przypominał, że „Auschwitz nie spadło z nieba”. Jego głos — spokojny, ale stanowczy — był sumieniem naszego czasu. Zaledwie kilka tygodni później świat kina pożegnał Richarda Chamberlaina, amerykańskiego aktora znanego z serialu Ptaki ciernistych krzewów. Jego romantyczne role wzruszały miliony widzów, a elegancja i ciepło sprawiły, że stał się jednym z ostatnich dżentelmenów Hollywood. Marzec przyniósł również wiadomość o śmierci Vala Kilmera, niezapomnianego odtwórcy roli Icemana w Top Gun i jednej z najbardziej wyrazistych osobowości lat 90. — artysty, który łączył bunt z wrażliwością. W kwietniu 2025 świat pogrążył się w żałobie po śmierci papieża Franciszka – duchowego przywódcy, który zdołał połączyć pokorę z odwagą reformy. Ostatniego dnia miesiąca walkę z rakiem przegrał też Tomasz Jakubiak... Lato 2025 roku przyniosło szczególnie bolesne pożegnania. W lipcu zmarł Tadeusz Rolke, mistrz fotografii, który przez dekady dokumentował codzienność Polaków, pokazując piękno w prostocie. Jego zdjęcia stały się kroniką przemian – artystyczną, społeczną i emocjonalną. Czytaj także: Tym jednym postem trafił w serca milionów. Dariusz Kamys o „bolesnej pustce” po Asi W tym samym miesiącu odeszła Joanna Kołaczkowska, filar Kabaretu Hrabi, kobieta o błyskotliwym poczuciu humoru i niezwykłej wrażliwości. Jej śmierć poruszyła nie tylko fanów kabaretu, ale wszystkich, którzy potrzebowali uśmiechu w trudnych czasach. Kilka dni później świat muzyki pogrążył się w żałobie po Ozzym Osbourne’ie – legendzie rocka, który przez dekady inspirował buntowników i artystów na całym świecie. Jego życie było jak jego twórczość – głośne, pełne pasji, ale też szczere i prawdziwe. Sierpień z kolei zabrał nam Stanisława Soykę – słowa jego „Tolerancji” nigdy nie przestaną nam świszczeć w uszach. Jesienią przyszło nam pożegnać kolejne wielkie nazwiska. We wrześniu świat mody zatrzymał się na chwilę po śmierci Giorgia Armaniego – projektanta, który zdefiniował pojęcie elegancji. Jego wizja prostoty i klasycznego piękna na zawsze odmieniła to, jak rozumiemy luksus. Niedługo potem, 16 września, odszedł Robert Redford – aktor, reżyser, laureat Oscara. Jego spojrzenie i uśmiech były symbolem amerykańskiego kina, a jego działalność ekologiczna pokazała, że gwiazda może świecić nie tylko na ekranie, ale też w działaniu dla dobra świata. Pożegnaliśmy też Katarzynę Stoparczyk, dziennikarkę, która potrafiła rozmawiać z dziećmi i dorosłymi tak, by każdy poczuł się ważny… Wspominając ich wszystkich, zatrzymujemy się na chwilę. Bo choć ich już z nami nie ma, to pozostawili po sobie coś bezcennego — światło, które nie gaśnie wraz z nimi.
Była przy niej do samego końca, teraz siostra ujawniła smutną prawdę. Tak brzmiały ostatnie słowa Kołaczkowskiej
To miała być zwykła rozmowa. Cztery dni przed odejściem Joanny Kołaczkowskiej wydarzyło się coś, co jej siostra do dziś nazywa spotkaniem na granicy światów. „Zamknęłam oczy i usłyszałam jej głos", wspomina Agnieszka Kamys. Co dokładnie się wtedy stało?
17 lipca media obiegła smutna wiadomość. Zmarła wówczas Joanna Kołaczkowska. Uwielbiana artystka kabaretowa miała 59 lat. Od miesięcy walczyła z glejakiem mózgu. Teraz Agnieszka Kamys, w poruszającym wywiadzie dla magazynu Pani opowiedziała o ostatnich chwilach życia ukochanej siostry. Joanna Kołaczkowska we wspomnieniach siostry — Agnieszki Kamys Rodzina Joanny Kołaczkowskiej jeszcze w styczniu mierzyła się z innym dramatem. Mama artystki — Ania poważnie zachorowała. Jednak to, co wydarzyło się kilka miesięcy później, było jeszcze bardziej druzgocące. W kwietniu, gdy mama aktorki przechodziła operację, Joanna usłyszała własną diagnozę — glejak. „Asia nie chciała, żebym powiedziała o tym mamie. Nagrała dla niej filmik. Kiedy odbierałam mamę ze szpitala, puściłam jej to nagranie. Asia mówiła z lekkością: "Mamusiu, nie martw się, będziemy razem przechodziły radioterapię, chemię, wszystko się uda", wspomniała na łamach magazynu Pani. Ulubienica publiczności zachowała niezwykły spokój, nawet gdy usłyszała wyrok. „Kiedy zadzwoniła i powiedziała, że zna wyniki, jej głos nie miał w sobie ani krztyny dramatyzmu. Mówiła spokojnie, jakby opowiadała o czymś codziennym, zwyczajnym. Zadawała lekarzowi rzeczowe pytania, a potem powtarzała je nam, jakby chodziło o usuwanie pieprzyka ciekłym azotem", dodaje Agnieszka Kamys. „To było porażające, bo przecież diagnoza była wyrokiem śmierci. A jednak mówiła o tym tonem, w którym było więcej łagodności niż strachu", zaznaczyła. CZYTAJ TEŻ: Zatrzęsła parkietem TzG, publiczność aż wstała z miejsc. Bursztynowicz rozbiła bank! Ale oceny jury zaskoczyły wszystkich Ostatnie dni Joanny. „To było spotkanie na granicy światów" Ostatnie dni życia Joanny były wyjątkowe. Pełne ciszy, czułości i… duchowej obecności. Agnieszka Kamys opowiedziała o chwili, która głęboko ją poruszyła. „Na cztery dni przed jej odejściem wydarzyło się coś, czego nie potrafię nazwać inaczej niż spotkaniem na granicy światów. Trzymałam ją za rękę, zamknęłam oczy i poprosiłam: "Asia, jeśli chcesz, mów do mnie". I wtedy w sercu usłyszałam jej głos — spokojny, pewny", mówi. Joanna powiedziała wtedy, że nic ją nie boli, że jest spokojna. „Spytałam, gdzie jest. Odpowiedziała: "Stoję przed bramą". Widziałam tę bramę. Ogromną, ciężką, nowoczesną, zbudowaną z dwóch monumentalnych płyt w kolorze écru. Przez otwarte wrota widać było światło i ludzi, którzy wchodzili tam powoli, w swoim tempie. Powiedziałam jej: „Asia, dalej już nie pójdę, musisz iść sama". I ona poszła", zwierzyła się. Mimo ogromnej straty Agnieszka Kamys nie pozwala odejść pamięci o siostrze. „Wiem, że chciała, by ją wspominać. Nie pomnik, nie milczenie, ale wspomnienie — takie zwyczajne, pełne śmiechu, wzruszeń, anegdot. I my to robimy. Może to najpiękniejszy sposób, by żyć dalej z kimś, kogo już nie ma. A jednak jest", mówi z głębokim przekonaniem. Źródło: Magazyn Pani. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Owacje na stojąco i łzy wzruszenia w Tańcu z Gwiazdami. Tak uhonorowano legendę polskiego kina. Piękny hołd
Ostatnie chwile Joanny Kołaczkowskiej były pełne nadziei. Kabaret Hrabi wierzył w cud
Joanna Kołaczkowska walczyła z nowotworem z niezwykłą siłą i godnością. Do końca była otoczona miłością, wsparciem fanów i środowiska kabaretowego.
Choć jej życie zakończyło się zbyt wcześnie, Joanna Kołaczkowska do ostatnich chwil pozostawała symbolem nadziei i niezwykłej siły ducha. Jej walka z ciężką chorobą poruszyła tysiące serc – od najbliższych po fanów w całej Polsce. Kobieta, która przez lata wywoływała śmiech i wzruszenie, sama stała się źródłem emocji, które teraz trudno opisać słowami. Walka o zdrowie i wsparcie z całej Polski Diagnoza była szokiem – nowotwór, który zaatakował Joannę Kołaczkowską, wymagał intensywnego leczenia i nieustannej walki. Mimo że artystka nie ujawniała szczegółów swojej choroby publicznie, wiadomo było, że jej stan jest poważny. W odpowiedzi na sytuację, przyjaciele i środowisko artystyczne natychmiast zorganizowali wsparcie. Powstały zbiórki i wydarzenia charytatywne – najbardziej poruszający był koncert „Dla Ciebie mógłbym zrobić wszystko” w warszawskim Teatrze Współczesnym. Scena stała się miejscem pełnym emocji, gdzie artyści, publiczność i bliscy Joanny wyrażali swoją miłość, oddanie i nadzieję. ZOBACZ: Nie żyje Joanna Kołaczkowska. Gwiazda Kabaretu Hrabi miała 59 lat Potemowe piosenki i wielka mobilizacja Kabaret Hrabi, z którym Joanna Kołaczkowska była związana przez lata, zorganizował specjalne wydarzenia pod nazwą „Potemowe piosenki”. Dochód ze sprzedaży biletów w całości przekazano na jej leczenie. Publiczność, która kochała Joannę za jej poczucie humoru i ciepło, odpowiedziała z wielką solidarnością – bilety wyprzedawały się błyskawicznie. Wspólna energia fanów i przyjaciół dawała nadzieję, że cud jest możliwy. Kabaret Hrabi w swoim oświadczeniu napisał później: „Wierzyliśmy w cud. Cud nie nastąpił”. Ostatnie dni – więcej niż cisza Odejście Joanny Kołaczkowskiej w nocy z 16 na 17 lipca 2025 roku było ciosem, który poruszył cały kraj. Miała 59 lat. Odeszła miesiąc po urodzinach, otoczona bliskimi i wdzięcznością za wszystko, co dała światu – nie tylko śmiech, ale też refleksję, czułość i autentyczność. Jej ostatnie chwile były pełne symboliki – koncerty, świece, wspólne modlitwy i cicha obecność tych, którzy kochali ją najbardziej. Mimo że cud nie nadszedł, jej życie i walka były jego esencją – świadectwem miłości, która nie zna granic i pamięci, która nie gaśnie. SPRAWDŹ TEŻ: Gwiazdy żegnają Joannę Kołaczkowską. Słowa Rogalskiej o przyjaciółce łamią serce
Gwiazdy żegnają Joannę Kołaczkowską. Słowa Rogalskiej o przyjaciółce łamią serce
Joanna Kołaczkowska, ukochana przez publiczność artystka Kabaretu Hrabi, zmarła po walce z nowotworem. Gwiazdy, z Marzeną Rogalską na czele, żegnają ją z czułością i wdzięcznością.
Wiadomość o śmierci Joanny Kołaczkowskiej poruszyła Polskę. Zmarła w wieku 59 lat, po walce z chorobą nowotworową. Od rana w mediach społecznościowych płyną wzruszające wpisy – szczególnie słowa Marzeny Rogalskiej zyskały ogromny rezonans. W jej pożegnaniu pobrzmiewała nie tylko przyjaźń, ale i głęboki podziw dla kobiety, która swoją szczerością i humorem zdobyła serca widzów w całym kraju. Joanna Kołaczkowska nie żyje. Marzena Rogalska poruszająco żegna przyjaciółkę Marzena Rogalska opublikowała na Instagramie słowa, które poruszyły cały kraj. „Jeśli chciałabym Ci coś powiedzieć… to pewnie to, że świat bez Ciebie będzie po prostu uboższy. Wszystko, co stworzyłaś, zostanie, ale Twojej obecności już nic nie zastąpi”. To szczere wyznanie ukazuje, jak bliska była im więź – nie tylko zawodowa, ale i głęboka przyjaźń. "Życie bywa piękne, ale też okropnie niesprawiedliwe. To Ciebie dopadła choroba. Nie kogoś, kto żył byle jak, na pół gwizdka. Tylko Ciebie – kochaną, dobrą, całą z serca, z czułości, z miłości. Trudno to wszystko pojąć" — pisała ze wzruszeniem, ukazując część ich wspólnej historii. ZOBACZ: Nie żyje Joanna Kołaczkowska. Gwiazda Kabaretu Hrabi miała 59 lat Gwiazdy żegnają Kołaczkowską – hołd dla życia i talentu W sieci pojawiły się liczne wpisy od gwiazd i artystów, którym bliska była Joanna. Przyjaciółkę pożegnał m.in. Artur Andrus, który podzielił się osobistą refleksją: "Nie da się napisać wesołej piosenki o sercu rozerwanym na kawałku". Luiza Ganczarska, producentka, napisała z kolei: "O milion spotkań za mało, za mało skeczy, programów obejrzanych na żywo. Za mało "nie nagrywajcie, ale można robić notatki". I ****, nigdy nie robiłam. Zapisywałam w sercu każdy jeden wybuch śmiechu, który z intensywności graniczył z mdłościami". Swoje pożegnania zamieścili także m.in. Adrianna Borek, Krzysztof Śmiszek, Paulina Holtz, czy Andrzej Saramonowicz. Kabaret Hrabi – jak scenę żegnała ich Asia Jej misternie utkane kariery ścieżki – od Drugi Garnitur, przez Potem, aż po Kabaret Hrabi – zostawiły niezatarte wspomnienia. Od 2002 roku była jedną z twarzy grupy, współtworzyła skecze, pisała piosenki („Song porzuconej”, „Bakteria w całusie”) i animowała scenę ciepłem charakterystycznej charyzmy. W ostatnich miesiącach zespół zintensyfikował działania – odwołano jej występy do końca sierpnia, a dochód z koncertów przeznaczono na jej leczenie, wraz z apelem o wsparcie finansowe i duchowe.
Tajemnica ostatnich chwil Anny Przybylskiej. Jej mama ujawnia bolesną prawdę
Krystyna Przybylska, mama niezapomnianej Anny Przybylskiej, po 11 latach milczenia odsłania najbardziej wzruszające momenty sprzed śmierci córki. Wspomina ostatni spacer w Orłowie, rozmowy o śmierci i ostatni uścisk dłoni w rodzinnym domu... To historia matczynej miłości i bólu, który nie przemija.
Krystyna Przybylska zdecydowała się opowiedzieć o najtrudniejszych chwilach swojego życia – pożegnaniu z córką. Mija 11 lat od śmierci Anny Przybylskiej, a matka wciąż nie potrafi pogodzić się ze stratą. W emocjonalnym wywiadzie z serwisem Świat Gwiazd wyznała: „Ona mnie przygotowywała". Opowiedziała też o momencie, w którym straciła ostatnią nadzieję na wyzdrowienie Ani. Ostatnie chwile Ani Przybylskiej. Mama ujawniła poruszającą prawdę Anna Przybylska była jedną z najbardziej lubianych i cenionych polskich aktorek. Zarażała optymizmem, uśmiechem, siłą. Jej śmierć w październiku 2014 roku wstrząsnęła całą Polską. Jej mama, Krystyna Przybylska, udzieliła poruszającego wywiadu serwisowi Świat Gwiazd i opowiedziała o ostatnich chwilach córki. Z przejmującego wyznania emanuje ból niemożliwej do zaakceptowania straty. "Myślę, że wola jej walki była niesamowicie silna" — zaczęła. Ania spędziła ostatni dzień życia z rodziną, nad ukochanym morzem w Gdyni-Orłowie. "Pamiętam, że zrobiłyśmy taki spacer. Poszłyśmy na ryby w Orłowie. [...] Byłam z moją siostrą, a ona [córka] do końca była taka, bym powiedziała, [...] pełna świadomości. […] Chyba każdy z nas wyczuwa jakiś moment, że to [koniec] chyba przychodzi" — wspominała mama aktorki. Niezwykła siła Anny Przybylskiej Anna Przybylska, mimo cierpienia i wiedzy o zbliżającej się śmierci, przez cały czas myślała o swojej rodzinie. Nie chciała, aby bliscy cierpieli, dlatego z ogromnym spokojem i opanowaniem przygotowywała ich na najgorsze. "Ania zawsze mówiła: »Mamo, takiej kolejności nie będzie«, bo ja jej mówiłam, że najpierw chowa się rodziców, potem dzieci. [...] Tak jakby ona mnie przygotowywała" — wyznała. Krystyna Przybylska wróciła też wspomnieniami do momentu, w którym córka straciła ostatnią nadzieję na wyzdrowienie. Informację otrzymała od jej siostry, Agnieszki: "Ostatnim takim momentem, był ten, kiedy wróciła z Ameryki. Niestety, tam, tak jak Agnieszka mówi, została odarta z tej ostatniej nadziei". ZOBACZ TEŻ: Marta Nawrocka pokazała zdjęcie z córką. Filip Chajzer nie wytrzymał i odpowiedział jej dosadnie Hospicjum i pożegnanie – emocje, które zostają na zawsze Po powrocie do Polski Anna Przybylska trafiła do szpitala w Bydgoszczy. Wkrótce wróciła do Gdyni, gdzie spędziła swoje ostatnie chwile. Wtedy to właśnie jej mama była przy niej. "Ania nie była nigdy w hospicjum. [...] Była tam parę godzin, jak wróciła z Bydgoszczy. Po tym było trzeba założyć jej ten aparat do morfiny — tłumaczyła. Opiekę nad Anią sprawowali w tym czasie najbliżsi. "Ania miała hospicjum domowe. Przyjeżdżała pani Ela, pielęgniarka wspaniała, no przede wszystkim ci wolontariusze, którzy przyjeżdżali czy tam dzwonili, czy coś potrzeba. Wszyscy byli zorganizowani. Jarek przerwał przede wszystkim grę, więc też był bardzo zaangażowany w pomoc. Ja byłam i Agnieszka i Beata. Myśmy się wymieniali" — podkreślała. Dla Krystyny Przybylskiej czas się zatrzymał 5 października 2014 roku. Od tamtej pory życie toczy się dalej, ale ból nie maleje. SPRAWDŹ TEŻ: Bywały trudne rozmowy. Psycholog Igi Świątek zdradza sekrety pracy z mistrzynią
Serialowy syn wspomina Gabrielę Kownacką. Wyznanie o ostatnich chwilach rozrywa serce na pół
Sergiusz Żymełka, znany z roli Filipa w "Rodzinie zastępczej", podzielił się wzruszającymi wspomnieniami o Gabrieli Kownackiej, serialowej mamie. Jego słowa poruszają do głębi.
W najnowszym wywiadzie dla Plejady Sergiusz Żymełka opowiedział o relacji z Gabrielą Kownacką, która w serialu "Rodzina zastępcza" wcielała się w postać Anki Kwiatkowskiej. Aktor wspomina ją jako drugą mamę, która otaczała go ciepłem i troską na planie serialu. Ich bliska więź sprawiła, że wiadomość o chorobie i odejściu Kownackiej była dla niego ogromnym ciosem. Bliska relacja z Gabrielą Kownacką. Była jego serialową mamą i prawdziwą opiekunką Choć Gabriela Kownacka była znana i ceniona przez widzów, dla młodego Sergiusza Żymełki była przede wszystkim "panią Gabrysią" – drugą mamą, jak sam ją określił. "Pani Gabrysia była jak moja druga mama. Przytulała mnie, głaskała po główce, a gdy trzeba było, wstawiała się ze mną i mnie broniła" — wspominał. Na planie zawsze była opiekuńcza, ciepła i serdeczna. Nie zadzierała nosa, mimo że otaczało ich wiele gwiazd. To właśnie ta ludzka strona aktorki najbardziej zapadła Żymełce w pamięć. ZOBACZ TEŻ: Mąż Bogumiły Wander zaskakuje wyznaniem. To dlatego nie chodzi często na jej grób Choroba i odejście. Wspomnienia ostatnich chwil z Gabrielą Kownacką Śmierć Gabrieli Kownackiej w 2010 roku była dla Żymełki ogromnym ciosem. Jako jeden z dziecięcych aktorów z serialu był z nią wyjątkowo blisko. Przez długi czas nie wiedzieli, jak poważny jest stan zdrowia aktorki – informacje docierały do nich stopniowo. W pewnym momencie pojawiła się nadzieja, że Kownacka wyzdrowieje i wróci na plan. Niestety, nastąpił nawrót choroby. "Nie chciała, żeby ktoś ją oglądał w tym stanie" – mówił Żymełka ze smutkiem. "Do samego końca mieliśmy nadzieję, że ta historia będzie miała inny finał". Jej pogrzeb był dla niego momentem szczególnie trudnym – płakał, żegnając osobę, która była mu bliska jak członek rodziny. "Straciłem kogoś bliskiego – kogoś, z kim się wychowywałem" – wyznał Michałowi Misiorkowi. "Rodzina zastępcza" – miejsce dorastania. Wspomnienia z planu i relacje z obsadą Serial „Rodzina zastępcza” był nie tylko przełomem w karierze Sergiusza Żymełki, ale również miejscem, gdzie dojrzewał i kształtował się jako młody człowiek. Atmosfera na planie była pełna wsparcia i przyjaźni. Z Piotrem Fronczewskim, serialowym ojcem, mógł rozmawiać o wszystkim – aktor zabierał go na przejażdżki motocyklem po hali filmowej, ku przerażeniu prawdziwej mamy młodego aktora. To wspomnienia, które – jak sam mówi – „nikt mu nie zabierze”. Wśród całej obsady czuło się naturalność i koleżeństwo – nikt nie wynosił się ponad innych, a młody aktor wyniósł z planu wiele fantastycznych znajomości. SPRAWDŹ TEŻ: Był gwiazdą "Rodziny zastępczej", teraz pojawił się w randkowym show! Co dziś robi Sergiusz Żymełka?
Mąż Bogumiły Wander zaskakuje wyznaniem. To dlatego nie chodzi często na jej grób
Minął rok od śmierci Bogumiły Wander, a jej legenda wciąż żyje. Krzysztof Baranowski, mąż ikony TVP, zdecydował się na osobiste wyznanie – nie odwiedza często jej grobu, bo wierzy, że najważniejsze jest to, co nosi się w sercu. Jego słowa poruszają.
Bogumiła Wander, legendarna spikerka TVP odeszła rok temu, 30 lipca. Pozostawiła pogrążonych w żałobie bliskich. W jednym z najnowszych wywiadów jej mąż, Krzysztof Baranowski wyznał, że rzadko odwiedza grób żony. Podkreśla, że liczy się pamięć i miłość, którą chowa w sercu. „Bogusię mam w sercu, ale na cmentarz często nie lubię chodzić, bo dla mnie to jest tylko gest”. Co jeszcze wyznał? Bogumiła Wander - zbliża się pierwsza rocznica śmierci legendarnej spikerki Przez dekady zachwycała widzów nieskazitelną dykcją, spokojem i klasą. Bogumiła Wander, legenda Telewizji Polskiej, zniknęła z ekranów, ale nie z pamięci tych, którzy cenili jej profesjonalizm i ciepło. Ostatnie lata życia spędziła z dala od kamer i reflektorów, w ciszy, tocząc nierówną walkę z chorobą Alzheimera, która krok po kroku odbierała jej sprawność, pamięć i niezależność. Jej świat z dnia na dzień się kurczył. Krzysztof Baranowski, mąż i towarzysz życia, towarzyszył jej w tej drodze z bezgranicznym oddaniem. Przez długi czas sam opiekował się ukochaną w ich domu w Konstancinie. Wspólne życie, które kiedyś pełne było podróży, pasji i emocji, zamieniło się w rytm dyktowany przez problemy zdrowotne. Choć kapitan żeglugi był gotów zrobić wszystko, jego możliwości zaczęły się wyczerpywać. Czytaj też: Krzysztof Baranowski wspomniał zmarłą żonę. Tak wygląda jego życie bez Bogumiły Wander Kiedy stan Bogumiły znacznie się pogorszył, przyszła chwila, która dla wielu bliskich osób staje się najtrudniejsza – decyzja o oddaniu ukochanej pod stałą, profesjonalną opiekę. Nie było w tym ucieczki, lecz głęboka troska i świadomość, że domowe warunki nie są już wystarczające. Odejście Bogumiły Wander 30 lipca 2024 roku zamknęło ważny rozdział w życiu Krzysztofa Baranowskiego. Ale jej historia nie zakończyła się wraz z ostatnim pożegnaniem. Pozostały wspomnienia, pełne światła i wzruszeń. Dla niego nie mają one postaci nagrobka czy chłodnych marmurów. Żyją w gestach, zapachach, dźwiękach dawnych rozmów. Dlaczego Baranowski rzadko odwiedza grób ukochanej żony, Bogumiły Wander? Zbliża się pierwsza rocznica śmierci Bogumiły Wander. Dla wielu bliskich, fanów i osób z otoczenia spikerki, moment jej odejścia był bardzo trudny. Krzysztof Baranowski wyznał, że pamięć o żonie jest wiecznie żywa. Choć nie celebruje rocznicy jej śmierci w tradycyjny sposób, nie oznacza to braku emocjonalnego zaangażowania z jego strony. To dla niego czas zadumy i refleksji. „Uczciłem jej pamięć całym życiem, więc nie ma co tu kombinować i robić próżnych gestów. Bogusia jest ciągle ze mną, mam ją w sercu, także jakby się nie rozstajemy. Wyruszam na ocean, myślę, że tam możemy się spotykać, ale na cmentarz często nie lubię chodzić, bo dla mnie to jest tylko gest”, wyznaje w poruszających słowach w rozmowie z Faktem kapitan żeglugi. Dla Krzysztofa Baranowskiego pamięć o zmarłej nie wymaga fizycznej obecności przy nagrobku. Przekonuje, że emocjonalna więź i wspomnienia są silniejsze niż cokolwiek innego. „Chodzi o to, co ma się w sercu. A pójść na cmentarz zawsze można, szczególnie jak ludzie patrzą, że człowiek tam bywa. Ja mam perspektywy i patrzę w przyszłość”, dodawał w Fakcie. Czytaj też: 93-letnia legenda polskiej sceny muzycznej padła ofiarą oszustwa. Fani w szoku, opublikowano pilny komunikat Upamiętnienie Bogumiły Wander w Łodzi Choć minął już prawie rok od chwili, gdy Bogumiła Wander odeszła, jej obecność wciąż unosi się nad miejscami, z którymi była związana. W Łodzi – mieście, gdzie się urodziła i gdzie stawiała pierwsze kroki na drodze do medialnej kariery – pamięć o niej ma otrzymać wyjątkowy, trwały kształt. Postanowiono, że jej imieniem nazwany zostanie plac znajdujący się tuż przy miejscu, gdzie kiedyś mieszkała. To nie tylko symboliczny gest. To wyraz wdzięczności dla kobiety, która przez lata była jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy Telewizji Polskiej. Jej spokój, profesjonalizm i ciepło budowały zaufanie widzów, a sposób, w jaki mówiła o świecie – zawsze z klasą i szacunkiem – uczynił z niej ikonę mediów. Propozycja nadania placowi imienia Bogumiły Wander spotkała się z ogromnym uznaniem Krzysztofa Baranowskiego, jej męża. Dla niego to coś więcej niż tablica z nazwiskiem – to dowód, że ukochana kobieta nie została zapomniana. To również miejsce, które stanie się przystanią dla wspomnień – zarówno tych osobistych, jak i zbiorowych. W czasach, gdy pamięć o wielu wielkich postaciach szybko blaknie, gest Łodzi to wyraz szacunku i trwałości. CZYTAJ TEŻ: To zdjęcie jest hitem sieci. Jak bardzo zmieniła się dziennikarska gwiazda TVN-u, która miała zostać aktorką?
Tego nikt się nie spodziewał. Wzruszający gest Cristiano Ronaldo. Zwrócił się do żony Diogo Joty i obiecał jej jedno
Tragedia wstrząsnęła światem futbolu. W wypadku samochodowym zginęli Diogo Jota i jego brat Andre Silva. Choć na pogrzebie nie pojawił się Cristiano Ronaldo, media donoszą, że kapitan portugalskiej kadry zdecydował się na niezwykle poruszający gest wobec wdowy po zmarłym piłkarzu.
W czwartek świat obiegła wstrząsająca wiadomość o śmierci Diogo Joty i jego brata, Andre Silvy. Obaj zginęli w wypadku samochodowym niedaleko portugalskiej granicy. Ich Lamborghini wypadło z drogi podczas manewru wyprzedzania, a przyczyną tragedii miało być pęknięcie opony. Auto stanęło w ogniu. Rodzina błyskawicznie rozpoczęła procedury sprowadzenia ciał do ojczyzny. Siostra Cristiano Ronaldo broni brata. Opublikowała poruszające oświadczenie W sobotę 5 lipca w kościele Igreja Matriz de Gondomar odbyła się wzruszająca ceremonia pogrzebowa. To w tej samej świątyni Diogo Jota zaledwie kilka dni wcześniej poślubił swoją ukochaną Rute Cardoso. Osierocił trójkę dzieci. Wśród tłumu żałobników nie pojawił się jednak Cristiano Ronaldo. Jego nieobecność wywołała burzę w mediach, zwłaszcza że jak podała „Ultima Hora", CR7 miał w tym czasie odpoczywać na jachcie na Majorce. Kapitan reprezentacji Portugalii wcześniej zamieścił jedynie wzruszający wpis w mediach społecznościowych, składając kondolencje rodzinie zmarłych piłkarzy. Krytyka nie ustaje, jednak w obronie Cristiano stanęła jego siostra, Katia Aveiro. W emocjonalnym wpisie przypomniała, jak wyglądał pogrzeb ich ojca i dała do zrozumienia, że Ronaldo nie chciał odwracać uwagi od żałoby rodziny. „Kiedy nasz ojciec zmarł, musieliśmy sobie radzić nie tylko z żalem, ale też kamerami i ciekawskimi widzami. Wtedy dostęp nie był tak łatwy, jak teraz, a było tak tłoczno, że nie mogliśmy opuścić kościoła” – napisała. „Nigdy nie wiesz, co oznacza ból w rodzinie i prawdziwe wsparcie, dopóki czegoś takiego nie przeżyjesz. Ten fanatyzm staje się meczący. Krytyka za nic. Chore społeczeństwo! Wszyscy mamy rodziny. To niesamowite, że telewizja i internet, zamiast skupiać się na tym, kto zginął, czcić ból okaleczonej rodziny, skupia się na tym, kogo zabrakło na pogrzebie. Wstydzę się tego oglądać, to godne ubolewania", dodała. CZYTAJ TEŻ: Wielki nieobecny na pogrzebie, aż ciężko uwierzyć, co robił w tym czasie. „To nie do usprawiedliwienia” Media: Cristiano Ronaldo obiecał pomóc dzieciom Diogo Joty Ale to nie wszystko. Jak donosi portugalski dziennik „Record", Ronaldo miał osobiście skontaktować się z wdową po Diogo Jocie i złożyć jej propozycję, która poruszyła serca wielu. Legendarny piłkarz zaoferował, że weźmie na siebie koszty edukacji dzieci Joty. Zapewnił, że zrobi wszystko, by mogły uczęszczać do najlepszych szkół i trenować w profesjonalnych ośrodkach sportowych. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wielki gest w stronę rodziny, tego nikt się nie spodziewał. Żona i dzieci Diogo Joty otrzymają ogromne wsparcie
Wielki nieobecny na pogrzebie, aż ciężko uwierzyć, co robił w tym czasie. „To nie do usprawiedliwienia”
Śmierć młodego piłkarza i jego brata wstrząsnęła Portugalią. Na pogrzebie pojawili się najwięksi – z jednym zaskakującym wyjątkiem. Nieobecność Cristiano Ronaldo wywołała lawinę komentarzy. Co naprawdę wydarzyło się tego dnia?
Niedowierzanie w Portugalii. Cristiano Ronaldo, kapitan narodowej reprezentacji i jeden z największych piłkarzy w historii kraju, nie wziął udziału w pogrzebie tragicznie zmarłego Diogo Joty i jego młodszego brata. W momencie, gdy cała piłkarska Portugalia żegnała sportowców, Ronaldo miał wypoczywać na luksusowym jachcie u wybrzeży Majorki, co wywołało niesmak. Tłumy żegnały Diogo Jotę i jego młodszego brata. Cristiano Ronaldo – wielkim nieobecnym Na uroczystości pogrzebowe w Gondomar przybyli najwięksi – Bernardo Silva, Ruben Dias, Joao Cancelo, Bruno Fernandes, selekcjoner Roberto Martinez, jego poprzednik Fernando Santos, a także cała drużyna Liverpoolu. Część gości dotarła specjalnie z USA, gdzie trwa Klubowy Mundial. Cristiano Ronaldo jednak nie zjawił się ani na chwilę. Ronaldo na jachcie zamiast na pogrzebie? „To nie do usprawiedliwienia” – komentują dziennikarze Jak donosi hiszpański dziennik „Ultima Hora”, w czasie gdy w Gondomar trwały uroczystości, Ronaldo przebywał na swoim 27-metrowym jachcie o wartości 5,5 miliona funtów. Według dziennikarzy odwiedzał porty w Illetes i Andratx, nie schodząc nawet na ląd. Brak obecności Ronaldo nie przeszedł bez echa. – „To kapitan kadry narodowej, wszyscy liczyli na jego obecność" – mówi Antonio Ribeiro Cristovao. – „Jeśli miał ważny powód, powinien go ujawnić. Ciąży na nim odpowiedzialność" – dodaje. Luis Cristovao ocenił nieobecność Ronaldo jako „nie do usprawiedliwienia”. – „Jakiekolwiek wytłumaczenia będą niewystarczające" – podkreślił. Również Pedro Fatela uważa, że sprawa wymaga jasnych wyjaśnień i będzie szeroko komentowana. CZYTAJ TEŻ: Wzruszające pożegnanie przerwane przez incydent. Pogrzeb zakłócił tłum fanów, interweniowała policja Emocjonalny wpis Cristiano Ronaldo to za mało Choć Ronaldo zamieścił poruszający wpis w mediach społecznościowych, oddając hołd Diogo Jocie i jego bratu, jego fizyczna nieobecność rozczarowała opinię publiczną. Portugalskie media pytają wprost: gdzie był lider, gdy kraj żegnał swoich synów? Przypomnijmy, że Cristiano na swoim Instagramie napisał: „Przecież jeszcze niedawno byliśmy razem na kadrze, a ty właśnie wziąłeś ślub. Twojej rodzinie, żonie, dzieciom przesyłam kondolencje, życząc siły całego świata. Wiem, że zawsze będziesz z nimi. Odpoczywajcie w pokoju, Diogo i Andre. Będzie nam was brakowało. Diogo Jota był przykładem talentu, skromności oraz poświęcenia", czytaliśmy. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wielki gest w stronę rodziny, tego nikt się nie spodziewał. Żona i dzieci Diogo Joty otrzymają ogromne wsparcie
Wzruszające pożegnanie przerwane przez incydent. Pogrzeb zakłócił tłum fanów, interweniowała policja
Pogrzeb Diogo Joty i jego brata André Silvy w portugalskim Gondomar poruszył nie tylko rodzinę i przyjaciół, ale także tysiące fanów na całym świecie. Emocjonalna msza, wzruszające gesty i niespodziewane sceny po ceremonii sprawiły, że to pożegnanie na długo pozostanie w pamięci wszystkich obecnych.
Wzruszenie, łzy i nieoczekiwane sceny na cmentarzu. Tak wyglądało pożegnanie 28-letniego Diogo Joty i jego 25-letniego brata André Silvy, którzy zginęli w tragicznym wypadku samochodowym. Rodzina, przyjaciele i znane piłkarskie nazwiska żegnali ich w portugalskim Gondomar. Wśród żałobników pojawili się m.in. Virgil van Dijk, Bernardo Silva i Ruben Dias. Uroczystość była poruszająca – nie brakowało jednak emocjonalnych przemówień i wspólnego śpiewu. Jednak finał ceremonii zakłóciło kontrowersyjne zachowanie fanów... Kontrowersje na cmentarzu – selfie przy grobie i interwencja policji Msza żałobna odbyła się w Igreja Matriz de Gondomar. W kościele zgromadzili się najbliżsi – reszta uczestniczyła w ceremonii na zewnątrz, dzięki transmisji. Biskup Porto, D. Manuel Linda, nie krył wzruszenia, zwracając szczególną uwagę na dzieci Joty: – Widok płaczących dzieci jest jeszcze trudniejszy niż dorosłych – mówił ze łzami w oczach. Po zakończeniu mszy trumny braci przeniesiono na pobliski cmentarz, gdzie miały miejsce dramatyczne sceny. Fani, którzy chcieli oddać hołd, zaczęli robić zdjęcia i selfie przy grobie. Tłum szybko się powiększał, a zachowanie części obecnych zmusiło policję do interwencji. Jak donosi „The Sun”, sytuacja została opanowana, ale niektórzy żałobnicy wrócili później na miejsce pochówku. CZYTAJ TEŻ: Hołd dla Diogo Joty. Gdy jego przyjaciele z Liverpoolu nieśli trumnę, oddech wstrzymał cały świat. Ale kolejny gest wzruszył do łez Symboliczne gesty i ostatnie pożegnanie Diogo Joty Przypomnijmy, że w ceremonii wzięli udział także koledzy z boiska – obecni i byli zawodnicy Liverpoolu. Van Dijk niósł kwiatową koszulkę z numerem 20, Robertson trzymał czerwoną koszulkę z numerem 30 – hołd dla brata Joty. Z Manchesteru City przylecieli Bernardo Silva i Ruben Dias. Ruben Neves pojawił się tuż po meczu Klubowych Mistrzostw Świata. Pogrzeb zakończył się symboliczną procesją i wzruszającym momentem pożegnania. Obecni oklaskiwali braci, unosząc transparenty i kwiaty. Rute Cardoso, żona Joty, żegnała męża ze łzami w oczach, trzymając czerwoną różę. Zaledwie 11 dni wcześniej para powiedziała sobie „tak”. W wypadku ich dzieci – Dinis, Mafalda i Duarte – straciły ojca i wujka. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wielki gest w stronę rodziny, tego nikt się nie spodziewał. Żona i dzieci Diogo Joty otrzymają ogromne wsparcie
Wielki gest w stronę rodziny, tego nikt się nie spodziewał. Żona i dzieci Diogo Joty otrzymają ogromne wsparcie
Historia, która poruszyła cały piłkarski świat. Gdy zmarł Diogo Jota, Liverpool nie pozostał obojętny. Klub podjął wyjątkową decyzję, która wzruszyła fanów do łez. Co takiego zrobili działacze? Szczegóły tej pięknej inicjatywy wzruszają do głębi.
Świat piłki nożnej pogrążył się w żałobie po tragicznej śmierci Diogo Joty. Jednak Liverpool FC postanowił nie zostawić rodziny piłkarza samej z bólem. Jak poinformował serwis record.pt, klub wypłaci bliskim, czyli żonie i trójce dzieci zawodnika pełną kwotę, jaka przysługiwałaby mu za dwa ostatnie lata kontraktu. To ponad 19 milionów dolarów – wzruszający gest, który chwyta za serce. Liverpool nie zostawia rodziny Joty bez wsparcia Dla Liverpoolu Jota był kimś więcej niż tylko napastnikiem. Przez pięć lat stał się integralną częścią drużyny, symbolem walki i oddania. Nic dziwnego, że klub postanowił uhonorować go nie tylko finansowo, ale też emocjonalnie – chce zastrzec koszulkę z numerem 20, z którą Portugalczyk zdobył mistrzostwo Anglii w sezonie 2024/2025 i cztery inne trofea. Zaraz po ogłoszeniu tragicznej wiadomości, do rodzinnej miejscowości piłkarza – Gondomar – wyruszyła delegacja Liverpoolu. Pojawili się tam zarówno członkowie zespołu, sztab szkoleniowy, jak i zarząd klubu. To pokazuje, jak wielkie znaczenie miał Jota dla całej społeczności "The Reds". CZYTAJ TEŻ: Hołd dla Diogo Joty. Gdy jego przyjaciele z Liverpoolu nieśli trumnę, oddech wstrzymał cały świat. Ale kolejny gest wzruszył do łez Kibice żegnają ulubieńca z szacunkiem i miłością Pod stadionem Anfield codziennie gromadzą się tysiące kibiców. Kwiaty, koszulki, zdjęcia, szaliki – wszystko to układa się w morze wspomnień i miłości do piłkarza, który swoją skromnością i walecznością zaskarbił sobie serca fanów. Ten gest Liverpoolu to coś więcej niż piłkarska solidarność. To ludzka historia o pamięci, szacunku i trosce, która zostanie w sercach kibiców na zawsze. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ostatnie pożegnanie Diogo Joty. Żona piłkarza na krok nie odstępowała trumny męża
Hołd dla Diogo Joty. Gdy jego przyjaciele z Liverpoolu nieśli trumnę, oddech wstrzymał cały świat. Ale kolejny gest wzruszył do łez
Gondomar, rodzinne miasto Diogo Joty i jego brata Andre Silvy, pogrążyło się w żałobie. Setki osób zebrały się w sobotni poranek, by w parafialnym kościele oddać hołd tragicznie zmarłym braciom.
W sobotę w portugalskim Gondomar odbyła się uroczystość, która poruszyła nie tylko całe piłkarskie środowisko. Pogrzeb Diogo Joty i jego brata Andre Silvy zgromadził tłumy – rodzinę, przyjaciół, fanów oraz kolegów z boiska. Ceremonia miała niezwykle emocjonalny przebieg. Kiedy trumny opuszczały Kaplicę Zmartwychwstania, wśród obecnych rozległy się ciche szlochy. Jedną z trumien niósł Ruben Neves – piłkarz reprezentacji Portugalii i Al-Hilal – który osobiście towarzyszył Jocie w jego ostatniej drodze. Kamery uchwyciły, jak w czarnej koszulce prowadził przyjaciela ku wieczności. Środowisko piłkarskie żegna Diogo Jotę i jego brata To było niezwykłe pożegnanie. Na miejsce przyleciała delegacja Liverpoolu, która specjalnie wyczarterowała samolot dla swoich zawodników. Wśród obecnych byli: trener Arne Slot, kapitan Virgil van Dijk, Andrew Robertson, Alexis Mac Allister, a także byli koledzy Joty – Jordan Henderson i James Milner. W hołdzie obecny był również Ruben Dias z Manchesteru City. W Gondomar pojawiła się cała śmietanka portugalskiej i europejskiej piłki. Wśród obecnych byli również: Bernardo Silva, Bruno Fernandes, Joao Felix, Joao Cancelo, Renato Veiga, Danilo, Jose Fonte, a także selekcjoner reprezentacji Portugalii Roberto Martinez. W ostatnim pożegnaniu uczestniczył również były trener Fernando Santos, który prowadził Portugalię i Polskę. CZYTAJ TEŻ: Ostatnie pożegnanie Diogo Joty. Żona piłkarza na krok nie odstępowała trumny męża Tak koledzy oddali hołd Diogo Jocie Szczególny gest wykonała dwójka zawodników z Liverpoolu – Virgil van Dijk i Andrew Robertson przynieśli kwiaty w formie czerwonych koszulek. Na jednej z nich widniał numer 20, na drugiej – 30. To symboliczne upamiętnienie braci, którzy zginęli razem w tragicznym wypadku. Tragiczna śmierć Diogo Joty i jego brata nastąpiła w nocy z 2 na 3 lipca na autostradzie A52 w prowincji Zamora. Jota wracał z Portugalii do Anglii po urlopie. Z powodu problemów zdrowotnych zrezygnował z lotu samolotem. Lamborghini prowadził jego brat Andre. Podczas wyprzedzania doszło do pęknięcia opony, auto wypadło z trasy i stanęło w ogniu. Bracia zginęli na miejscu. CZYTAJ RÓWNIEŻ: 30 lat miłości, jeden moment prawdy. Co wydarzyło się za kulisami życia Walewskiej?
Był ikoną PRLu i miłością jej życia. Pragnął wystąpić w Opolu. Tak oddała mu hołd
Podczas wyjątkowego koncertu w Opolu Magda Umer przywołała poruszające wspomnienie tragicznie zmarłego Andrzeja Nardellego. Po latach częściowo spełniła jego największe marzenie, jakim było wspólne wykonanie piosenki „O niebieskim pachnącym groszku”
Andrzej Nardelli był wybitnym aktorem Teatru Narodowego, pracującym między innymi pod kierunkiem Adama Hanuszkiewicza. Choć jego kariera była krótka, to zdążył zapisać się w pamięci widzów jako doskonały artysta. Według Tomasza Raczka Nardelli był symbolem młodego pokolenia i idolem. Jego życie zostało tragicznie przerwane tuż przed wielkim artystycznym wydarzeniem – występem w Opolu, o czym zawsze marzył. Magda Umer po latach oddała hołd Andrzejowi Nardellemu Rok 1972 miał być dla Nardellego przełomowy. Marzył, by wystąpić na festiwalu w Opolu i zaśpiewać z Magdą Umer piosenkę „O niebieskim pachnącym groszku”. Jak wspomniała artystka, był to jego największy sen. Niestety, zginął tragicznie tydzień przed wydarzeniem. Występ nie doszedł wówczas do skutku – aż do tej magicznej chwili. Podczas niedzielnego koncertu „Małe tęsknoty" ku pamięci Wojciecha Trzcińska puszczono teledysk do wcześniej wspomnianego utworu. „Ten przepiękny archiwalny fragment filmowy puściliśmy na Twoje specjalne życzenie Magdo. Dlaczego to przypomnieliśmy?", zwróciła się Grażyna Torbicka do Magdy Umer. „Dlatego że to było wielkie marzenie Andrzeja Nardellego, którego przed chwilą państwo widzieli i o którym parę słów powie Tomek. On pragnął, by wystąpić w na festiwalu w Opolu. Był wybitnym aktorem w Teatrze Narodowym u Hanuszkiewicza, ale jego największym marzeniem było przyjechać do Opola i żeby zaśpiewać ze mną piosenkę - „O niebieskim pachnącym groszku". Niestety, ale tydzień przed tym festiwalem zginął tragicznie. Nigdy więc do tego występu nie doszło, a właściwie doszło — dzisiaj, w tej chwili", powiedziała piosenkarka. „Przywołajmy choć przez chwilę Andrzeja Nardellego. Mam nadzieję, że są wśród Państwa tacy, którzy pamiętają jego role. Krótko grał, ale pięknie grał. Zwłaszcza główne role w Teatrze Narodowym. Był symbolem młodego pokolenia, talentów. Był także wielkim idolem", wyjaśniał Tomasz Raczek. CZYTAJ TEŻ: Był ikoną lat 90. i i 2000. Nikt nie wiedział, co łączy go z kultowym autorem tekstów „O niebieskim pachnącym groszku” – historia niezwykłej piosenki Piosenka, którą miała zaśpiewać z Nardellim, powstała dzięki dwóm artystycznym geniuszom – Wojciechowi Trzcińskiemu i poecie Andrzejowi Trzebińskiemu. Twórca, któremu wczoraj poświęcono koncert, z wykształcenia był geografem, a z pasji – muzykiem. Uciekając przed wojskiem, dostał się na geografię, a potem sam „narysował mapę swojego muzycznego uniwersum”, jak określiła Grażyna Torbicka. Magda Umer wspomniała, że w dniu śmierci Trzcińskiego, jego ostatnim odsłuchanym utworem był właśnie „O niebieskim pachnącym groszku”. Historia zatoczyła symboliczne koło. „Piosenka „O niebieskim pachnącym groszku", którą uważam za dzieło sztuki, to jest jedna z pierwszych wspaniałych kompozycji Wojtka Trzcińskiego do tekstu poety — Andrzeja Trzebińskiego. I kiedy Wojtek napisał tę piosenkę, zaprosił nas z Andrzejem do siebie do domu na Wilczą i zagrał nam ją. I tak się poznaliśmy. Wtedy właśnie zachwyciłam się talentem Wojtka Trzcińskiego. Dowiedziałam się także od najbliższych, że w dniu śmierci Wojtka, słuchał nasz utwór jako ostatni. To jest niebywałe, jak historia zatoczyła koło i jakie pisze scenariusze", wspominała ulubienica publiczności. Magiczną rozmowę zakończyła Magda Umer, która wykonała piosenkę - „O niebieskim pachnącym groszku”. „Zaśpiewałam to zarówno dla Andrzeja, jak i dla Wojtka”, wyznała. Cały koncert był hołdem dla Wojciecha Trzcińskiego – jak ujęła Grażyna Torbicka, bohatera wieczoru. Tomasz Raczek podkreślił również jego rolę jako opiekuna najbliższych i wychowawcy syna – Staszka – autora scenariusza koncertu. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze
Wyszła na scenę i poleciały łzy. Żona Trzcińskiego z drżącym głosem wspomniała męża w Opolu. Była przy nim do samego końca
Podczas finału 62. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu hołd złożono jednemu z najważniejszych twórców rodzimej sceny muzycznej. Nie zabrakło ogromnych refleksji, pięknych historii i łez wzruszenia.
To był wieczór pełen emocji, wspomnień i wzruszeń. W opolskim amfiteatrze zabrzmiały utwory, które na zawsze wpisały się w historię polskiej muzyki. W centrum uwagi – jego imię, jego dźwięki, jego marzenia. SuperJedynka, koncert, łzy i jedno niezwykłe wyznanie miłości… Miłość do końca – osobiste słowa żony Wojciecha Trzcińskiego Wojciech Trzciński – kompozytor, aranżer, producent i dyrygent – został pośmiertnie uhonorowany SuperJedynką. Statuetkę odebrała jego żona, Aleksandra Kisielewska-Trzcińska, podczas wzruszającego koncertu „Małe tęsknoty”. „On kochał ten festiwal, współtworzył go przez wiele lat. On na pewno nas ogląda i słucha" – powiedział Marek Sierocki, dyrektor festiwalu, wręczając nagrodę. „Chciałam bardzo podziękować za tę nagrodę. Jakby on sam ją odbierał, to by ją bardzo mocno przytulił", dodała Aleksandra Kisielewska-Trzcińska. Niedługo potem podkreśliła, że koncert odbywa się równo 40 lat po tym, jak z ukochanym — Wojciechem Trzcińskim zadeklarowali sobie, że będą przy sobie aż do końca życia. Tak też było. Żona nigdy go nie opuściła, a wczoraj odebrała SuperJedynkę w jego imieniu. Pani Aleksandra zwróciła się również do syna — Stanisława Trzcińskiego. Zaznaczyła, że podczas koncertu muzyk byłby niezwykle szczęśliwy i wzruszony, ponieważ już wcześniej planował zorganizować takie wydarzenie, z okazji 50-lecia pracy artystycznej. Wtedy miały wybrzmieć największe przeboje, których był współtwórcą. Niestety za jego życia nie udało się zrealizować tego marzenia. Dopiero po śmierci artysty spełniono jego wolę. Przypomnijmy, że koncert „Małe tęsknoty”, poświęcony pamięci zmarłego w lutym 2025 roku artysty, zamknął tegoroczny festiwal. Na scenie opolskiego amfiteatru wystąpiły największe gwiazdy polskiej muzyki, m.in. Magda Umer, Edyta Geppert, Krystyna Prońko, Ewa Bem, Natalia Przybysz, Natalia Szroeder, Kuba Badach, Roksana Węgiel, Grzegorz Turnau, Sławek Uniatowski, Halina Frąckowiak, Jan Młynarski, Kasia Moś, Natalia Przybysz, czy Jan Borysewicz. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Debiut w wielkim stylu, który przejdzie do historii. Torbicka i Raczek poruszyli publiczność w Opolu. Ależ klasa Niezwykły dorobek artystyczny Wojciecha Trzcińskiego Wojciech Trzciński, urodzony 22 lipca 1949 roku w Warszawie, mimo ukończenia geografii na Uniwersytecie Warszawskim, całe życie poświęcił muzyce. To jemu zawdzięczamy przeboje takie jak „Byle było tak” i „Jak minął dzień?” Krzysztofa Krawczyka, „Hi-Fi" i „Nie będę Julią" zespołu Wanda i Banda, „Dancing Queen" Haliny Frąckowiak, „Małe tęsknoty” Krystyny Prońko, „Odpływają kawiarenki" Ireny Jarockiej , czy „Staruszek świat" Anny Jantar. W latach 80. i 90. był dyrektorem artystycznym festiwali w Opolu i Sopocie. Współtworzył prestiżowe Fryderyki, był dyrektorem muzycznym radiowej Jedynki i zastępcą dyrektora TVP1. Założył również warszawską Fabrykę Trzciny – legendarne centrum kulturalne. W grudniu 2024 roku został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Wybitny artysta zmarł 1 lutego 2025 roku po ciężkiej chorobie w wieku 76 lat. Spoczął w Alei Zasłużonych na Powązkach Wojskowych w Warszawie. CZYTAJ TEŻ: W Opolu 2025 Anna Jurksztowicz zachwycała elegancją, ale to o kreacji innej gwiazdy lat 80. mówią dzisiaj wszyscy
Ryzykowała wszystko, by ratować ludzi. Nie żyje bohaterka i teściowa dziennikarki TVP
Alicja Schnepf nie żyje. Sprawiedliwa wśród Narodów Świata, teściowa Doroty Wysockiej-Schnepf i matka polskiego dyplomaty, odeszła 29 maja 2025 roku. Miała 94 lata. Jej bohaterska postawa z czasów II wojny światowej na zawsze pozostanie w pamięci rodziny i potomnych.
Nie żyje Alicja Schnepf. Teściowa dziennikarki, Doroty Wysockiej-Schnepf znana była ze swojej bohaterskiej postawy w czasie II wojny światowej, za co otrzymała odznaczenie - Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Odeszła 29 maja 2025 roku. Dziś, 10 czerwca rodzina towarzyszyła jej w ostatniej drodze. Kim była Alicja Schnepf? Alicja Schnepf nie żyje – teściowa Doroty Wysockiej-Schnepf zmarła Zapisała się na kartach historii swoją odwagą i bezinteresowną pomocą w czasach największego zagrożenia. Jej odwaga w mrocznych czasach II wojny światowej została doceniona przez świat – uhonorowano ją zarówno tytułem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata, jak i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Alicja Schnepf, matka byłego ambasadora Polski w Stanach Zjednoczonych Ryszarda Schnepfa i teściowa znanej dziennikarki Doroty Wysockiej-Schnepf, odeszła 29 maja 2025 roku. Bohaterka miała 94 lata. We wtorek, 10 czerwca odbyło się ostatnie pożegnanie Alicji Schnepf. Spoczeła u boku męża, Maksymiliana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W mediach społecznościowych w poruszających słowach jej pamięć uczciła Ambasada Izraela w Polsce. „Pożegnaliśmy dziś śp. Alicję Schnepf z domu Szczepaniak – Sprawiedliwą wśród Narodów Świata, Honorową Obywatelkę Państwa Izrael, długoletnią członkinię Zarządu Polskiego Towarzystwa Sprawiedliwych. Ze wzruszeniem wysłuchaliśmy historii "dzielnej Ali", która jako nastoletnia dziewczyna pomagała swojej mamie w ratowaniu przed śmiercią żydowskiej rodziny. Pamięć o jej pięknym życiu będzie ważnym rozdziałem opowieści o polsko-żydowskich losach”, napisano. Kim była Alicja Schnepf? Przyszła na świat 20 sierpnia 1930 roku w Warszawie. Pochodziła z rodziny o silnych patriotycznych korzeniach – była córką Antoniego Szczepaniaka, działacza PPS, oraz Natalii Szczepaniak z domu Kuźniewska. Gdy nad Polską zawisła groza wojny, miała zaledwie 9 lat. Po tragicznej śmierci ojca podczas bombardowania Warszawy, wspólnie z matką odważnie włączyła się w niesienie pomocy Żydom, wykazując niezwykłą dojrzałość i empatię jak na tak młody wiek. W ich domu drzwi zawsze były otwarte dla tych, którzy potrzebowali pomocy. W 1943 roku Alicja i jej mama dały schronienie Ninie Sandel i Annie Albert – dwóm kobietom żydowskiego pochodzenia. Gdy zagrożenie było największe, ich bezpieczną przystanią stawała się… szafa. To tam ukrywały się przed śmiercią, w ciszy i mroku, licząc na cud. Za swoje działania podczas II wojny światowej, Alicja Schnepf została w 1991 roku uhonorowana medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Odznaczenie to przyznaje izraelski Instytut Yad Vashem osobom, które z narażeniem życia ratowały Żydów przed zagładą. Tytuł ten, nadawany po dogłębnej weryfikacji świadectw i dokumentów, jest jednym z najwyższych wyrazów uznania dla ludzkiej odwagi, empatii i moralnej siły. W 2008 roku Alicja Schnepf została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Zaraz po wojnie, w 1947 roku, związała swoje życie z oficerem Ludowego Wojska Polskiego. Na kilka lat zamieszkali we Wrocławiu, jednak już w 1951 roku powrócili do Warszawy. Maksymilian Schnepf objął kierowniczą funkcję w I Oddziale Wywiadu Wojskowego, a jego żona rozpoczęła pracę w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego jako sekretarka. To właśnie tam rozpoczęła swoją wieloletnią ścieżkę zawodową w administracji państwowej. Czytaj też: Straciła rodziców, potem dwóch partnerów. Historia Marzeny Kipiel-Sztuki łamie serce Jak twierdzą autorzy książki Resortowe dzieci: politycy, Dorota Kania i Maciej Marosz, zaangażowana była w działania wymierzone w antykomunistyczne podziemie. Równolegle oddała się pracy w Polskim Towarzystwie Sprawiedliwych wśród Narodów Świata pełniła funkcję sekretarza zarządu, aktywnie uczestnicząc w jego działalności. Alicja i Maksymilian Schnepf doczekali się dwóch synów – Zygmunta oraz Ryszarda. Ten drugi poszedł w ślady ojca, związał życie z dyplomacją i przez lata reprezentował Polskę na arenie międzynarodowej. Jego żoną jest Dorota Wysocka-Schnepf – była dziennikarka 'Gazety Wyborczej' i prezenterka Telewizji Polskiej. Dziedzictwo Alicji Schnepf kontynuuje także młodsze pokolenie – jej wnuczka, Zuzanna Schnepf-Kołacz, sprawuje funkcję wicekonsula Rzeczypospolitej Polskiej w Mediolanie, a także pełni rolę zastępczyni dyrektora Żydowskiego Instytutu Historycznego.
Tak Joanna Szczepkowska oddała hołd Ewie Dałkowskiej, ujawniła prawdę o relacji. Tego nie wiedział nikt. Trudno nie uronić łzy
Poruszający wpis Joanny Szczepkowskiej obiegł sieć. Aktorka żegna swoją wieloletnią koleżankę, Ewę Dałkowską, która zmarła 8 czerwca 2025 roku. W emocjonalnych słowach wraca do wspólnych lat w teatrze, opowiada o wyjątkowym uroku Dałkowskiej i niedokończonych rozmowach, które na zawsze pozostaną wspomnieniem.
„Ewa. Dziewczyna z czarnym warkoczem i jasnymi oczami pełnymi inteligencji”. Joanna Szczepkowska we wzruszającym wpisie wspomina zmarłą Ewę Dałkowską. Artystka opisała wieloletnią relację, wspólne lata pracy i niezwykły urok koleżanki, który mimo różnic światopoglądowych, zjednywał jej ludzi. „Tyle lat razem w jednej garderobie" – Joanna Szczepkowska o przyjaźni i pracy z Ewą Dałkowską Joanna Szczepkowska opublikowała w mediach społecznościowych emocjonalny wpis, w którym pożegnała Ewę Dałkowską. Przypomnijmy, że ulubienica publiczności zmarła 8 czerwca 2025 roku. Miała wówczas 78 lat i była jedną z najważniejszych postaci polskiego teatru. Przez dekady była związana z Teatrem Powszechnym, a później z Teatrem Nowym. Znana była nie tylko z ról dramatycznych, ale i działalności opozycyjnej w latach 80. „Ewa związała się z konspiracyjnym Teatrem Domowym, działała wszędzie z wielkim zaangażowaniem, a potem wchodziła na scenę, uwodzicielska, tajemnicza, emanująca kobiecym czarem", pisze. Joanna Szczepkowska wspomina Dałkowską jako koleżankę ze szkoły teatralnej: „Ewa Dałkowska. Ewa. Dziewczyna z grubym, czarnym warkoczem. I te jasne oczy, z iskrami wielkiej inteligencji. I ten uśmiech, ciepły, ale jakby też trochę smutny. I ten śmiech jak okrzyk radości, z głębi, z serca. Śmiech z chrypką", czytamy. „Taką ją pamiętam jeszcze ze szkoły teatralnej. Była na ostatnim, czwartym roku, razem z Jadwigą Jankowską Cieślak, którą tak niedawno pożegnaliśmy", dodała. Obie artystki przez lata dzieliły garderobę Teatru Powszechnego. „Tyle lat razem w jednej garderobie Teatru Powszechnego… Tyle wspólnych scen i tyle wspólnych akcji. Miałyśmy próby do "Wujaszka Wani" Czechowa i dobiegałyśmy na scenę z zebrań "Solidarności". Lata osiemdziesiąte. Ciężko było ustawić hierarchię, niełatwo było połączyć jeden świat z drugim". CZYTAJ TEŻ: Musiała pozbyć się ukochanych pupilów, ze łzami w oczach ujawniła powód. „Najtrudniejszy wieczór w życiu” „Nie straciła ani pozycji, ani szacunku” – Joanna Szczepkowska o niezależności Ewy Dałkowskiej Aktorka podkreśliła również siłę charakteru Ewy Dałkowskiej, która mimo odmiennych poglądów politycznych, nie traciła uznania w środowisku: „Bo ile czaru trzeba mieć, żeby w tej naszej przepołowionej Polsce, trzymając się opcji tak obcej większości nas, artystów, nie stracić ani pozycji, ani szacunku. Być jedną z zespołu Teatru Nowego, uznanego za najbardziej lewicowy. Mieścić się w progresywnym repertuarze, z zachwycającymi rezultatami”. Joanna Szczepkowska zakończyła swój wpis pełnym smutku zdaniem: „Ewa. Tyle lat i tyle rozmów… Nie dokończyłyśmy”. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Omenaa Mensah ogłosiła wielki sukces, hit mógł być tylko jeden. Tak podsumowała niezwykły wieczór z udziałem Smitha i Biden
Oddał jej piękny hołd. Tak Maciej Stuhr uczcił pamięć o Ewie Dałkowskiej. W tych słowach jest wszystko
Maciej Stuhr opublikował poruszający wpis, w którym pożegnał Ewę Dałkowską. Przez wiele lat występowali na jednej scenie. Aktor wyraził wdzięczność za nadzieję, z którą zawsze mu się kojarzyła. Co napisał?
Maciej Stuhr w poruszających słowach pożegnał Ewę Dałkowską – wybitną aktorkę, z którą przez lata spotykał się na deskach Nowego Teatru w Warszawie. Jej obecność kojarzyła mu się z nadzieją – tą cichą, lecz niezłomną wiarą, że można wspólnie budować coś wielkiego, mimo różnic i trudnych momentów. Oddał piękny hołd artystce, która na zawsze pozostanie częścią historii polskiej kultury. Śmierć Ewy Dałkowskiej poruszyła środowisko artystyczne Ewa Dałkowska zapisała się złotymi zgłoskami w historii polskiego kina, kreując niezapomniane role w tak wyrazistych i głośnych produkcjach jak „Skazany na bluesa”, „Body/Ciało”, „Przedwiośnie”, „Komedia małżeńska”, „Panny i wdowy” czy „Rok spokojnego słońca”. Była postacią wyjątkową – pełną charyzmy, talentu i wewnętrznej siły. Jej śmierć to bolesna strata dla polskiej kultury. Wybitna aktorka odeszła w niedzielę, 8 czerwca po ciężkiej chorobie. To bolesna strata dla polskiej kultury. Śmierć Ewy Dałkowskiej wywołała falę wspomnień i pożegnań ze strony artystów, reżyserów i widzów. W mediach społecznościowych pojawiły się liczne wpisy, w których środowisko artystyczne dziękowało jej za obecność, za sztukę, za emocje, które zostawiła na scenie i ekranie. Przyjaciele, współpracownicy, znajomi w poruszających wpisach żegnają Ewę Dałkowską. Jedną z tych osób był Maciej Stuhr. Na swoim profilu w mediach społecznościowych opublikował portret artystki, który opatrzył słowami: „Żegnaj, Ewa!”. Czytaj też: Przyjaźnili się przez lata, ostatnia rozmowa z Ewą Dałkowską złamała mu serce: "Płakałem, prowadząc samochód" Poruszające słowa Macieja Stuhra o Ewie Dałkowskiej Następnego dnia na profilu aktora pojawił się kolejny wpis. Aktor w tych poruszających słowach zawarł tęsknotę i wdzięczność za lata wspólnej pracy. Jego pożegnanie to nie tylko osobista refleksja, ale i hołd dla kobiety, która przez dekady tworzyła historię polskiego teatru i kina. „Umarła Ewa Dałkowska. Jaką była aktorką i jaką osobą- pozostawiam to moim kolegom, którzy potrafią pisać piękne wspomnienia- ja tej sztuki nie posiadam. Byliśmy w jednym zespole teatralnym przez kilkanaście lat. Jej obecność w naszej grupie zawsze kojarzyła mi się z nadzieją, i o tym chciałbym napisać kilka słów”, zaczął. Nowy Teatr w Warszawie był miejscem, które połączyło Ewę Dałkowską i Macieja Stuhra zawodowo i emocjonalnie. To tutaj przez lata współpracowali, budując nie tylko repertuar, ale też artystyczne relacje. „Trudno o bardziej oddalone wizje politycznej rzeczywistości. „Lewacki” teatr, a w nim Ona. Członkini honorowego komitetu poparcia Lecha Kaczyńskiego, itp., itd. Już na lotnisku, już w samolocie, podczas licznych podróży było zabawnie, ale też trudno. Jacek Poniedziałek z Wyborczą, a obok w fotelu Ewka, Gazetą Polską, a zdarzało się też, że i z Warszawską. Nie będę opisywał licznych anegdot z tym związanych, bo nie czas ku temu”, dodawał. Sprawdź też: Był miłością jej życia, na ślub z drugim mężem czekała 40 lat. Historia Ewy Dałkowskiej i Tomasza Miernowskiego Wspólne występy, próby, kulisy premier – Dałkowska i Stuhr stanowili część zespołu, który wnosił do polskiej sceny teatralnej nową jakość. Nie ukrywał, że nie zawsze wszystko układało się jak należy. Bywały trudne chwile, nie brakowało tych dobrych, ale przede wszystkim liczyło się to, że razem tworzyli piękny i ważny teatr, którego sztuka skłaniała do refleksji. W jego słowach czuć nie tylko zawodowy szacunek, ale i osobistą więź. Jak zaznaczył, Ewa Dałkowska zawsze kojarzyła mu się z nadzieją. „Przez te wszystkie lata było różnie- czasem zabawnie, czasem ciężko, czasem na krawędzi. Ale do końca nie ulegliśmy pokusom łatwych i szybkich rozwiązań. Nie było łatwo. Myślę, że chyba jej było nawet trudniej. Robiliśmy teatr. Piękny, ważny teatr, dający ludziom w Polsce do myślenia, a na świecie będący wizytówką polskiej kultury. Dla wszystkich nas było to ważniejsze, niż to, do której Polski jest nam bliżej. A zatem Ewa w naszym teatrze zawsze kojarzyła mi się z nadzieją. Da się. Da się wspólnie, przez kilkanaście lat tworzyć coś w imię wyższych celów. Dziękuję Ci Ewka za tę nadzieję”, podkreślił Pożegnanie Macieja Stuhra to nie tylko gest pamięci, ale i przypomnienie, jak ważne są słowa wypowiedziane w odpowiednim momencie – z serca, z miłości, z szacunku.
Maja Dębska odchodziła na jego oczach. Brat ujawnił szczegóły zdarzenia, jego słowa łamią serce
Miała wielkie sportowe marzenia i jeszcze większe serce. Uwielbiana w swoim środowisku, zarażała pasją i energią. Niestety, wszystko przerwał jeden tragiczny moment. Rodzina i bliscy są zdruzgotani, a szczegóły zdarzenia łamią serce...
Dramat rozegrał się w ułamku sekundy. Maja Dębska, znana i ceniona triathlonistka, zginęła w tragicznym wypadku drogowym w Grabiu. Brat, który był świadkiem zdarzenia, opowiedział o ostatnich chwilach siostry. Poruszające słowa padły również ze strony narzeczonego... Brat Mai Dębskiej ujawnił prawdę o jej śmierci. Tak wyglądały ostatnie chwile sportsmenki Maja Dębska miała 42 lata i była pasjonatką sportów wytrzymałościowych. Jej marzeniem był udział w mistrzostwach świata IronMan 70.3. Niestety, plany przekreśliło tragiczne zdarzenie, do którego doszło w miejscowości Grabie. Podczas treningu rowerowego z bratem Maksymem Dębskim zostali wyprzedzeni przez biały samochód. Chwilę później auto gwałtownie zahamowało. „Ja jechałem pierwszy, Maja jechała za mną. Wyprzedził nas biały samochód i nagle się zatrzymał. To był ułamek sekundy. Powiedziałem 'uwaga' i odbiłem w prawo. Maja, broniąc się, odbiła w lewo” – wspomina brat w rozmowie z TVP3 Kraków. To właśnie ten manewr okazał się śmiertelny. Maja wjechała na przeciwny pas i zderzyła się z nadjeżdżającym pojazdem. Mimo reanimacji triathlonistka zmarła na miejscu. CZYTAJ TEŻ: Odebrał telefon, stracił opaskę. Fani nie kryją wzburzenia. Tak zareagowała jego żona, Anna Lewandowska Kulisy pogrzebu Mai Dębskiej Maksym Dębski był nie tylko bratem, ale też towarzyszem sportowych wyzwań Mai. W rozmowie z TVP3 Kraków dodał: „Kiedy podbiegłem, wiedziałem, że jest źle. Siostra była nieprzytomna. Jeszcze przez chwilę oddychała. Podjąłem reanimację aż do przyjazdu karetki”. Śmierć Mai wstrząsnęła całym środowiskiem sportowym. Jak poinformowała prokurator Oliwia Bożek-Michalec, rzecznik Prokuratury Okręgowej w Krakowie, trwa śledztwo mające ustalić, kto ponosi winę za tragedię. Przypomnijmy, że ceremonia pogrzebowa odbędzie się 10 czerwca 2025 roku o godzinie 12:00 w kaplicy przy cmentarzu Podgórskim w Krakowie. Uroczystość będzie otwarta dla wszystkich. Narzeczony Mai, Mariusz Gnoiński, zaapelował w mediach społecznościowych: „Maja wszystkich łączyła, wszystkim pomagała, kochała ludzi. Pożegnajmy ją wszyscy, dla których była bliska. Zapraszamy wszystkich na przygodę z Mają po uroczystości pogrzebowej! Pamiętajcie – GOŹDZIKI TO JEJ KWIAT”. CZYTAJ RÓWNIEŻ: To jedno zdarzenie zmieniło wszystko. Z tego powodu Michał Probierz nigdy się nie uśmiecha
Dzieliła je przepaść, pożegnała ją z czułością. Maja Ostaszewska mierzy się z bolesną stratą
Maja Ostaszewska żegna Ewę Dałkowską z ogromnym wzruszeniem. Choć różniły się poglądami, łączyła je bliska relacja i głęboki szacunek. „Powiedziałyśmy sobie ważne słowa. Kochałam ją” – napisała aktorka, wspominając ostatnie spotkanie.
Niezwykła kobieta, wspaniała artystka. Ewa Dałkowska nie żyje. Wybitna aktorka odeszła w wieku 78 lat, pozostawiając ogromną pustkę w świecie teatru i filmu. Jedną z osób, które najgłębiej przeżyły jej odejście, jest Maja Ostaszewska. W poruszającym wpisie wspomina swoją relację z Ewą Dałkowską – pełną emocji, różnic światopoglądowych, ale też wielkiego szacunku i bliskości. Przez ostatnie miesiące zbliżyły się do siebie jak nigdy wcześniej. "Ostatni raz odwiedziłam ją w środę w hospicjum. Powiedziałyśmy sobie ważne słowa. Kochałam ją", pisała. Ewa Dałkowska nie żyje. Maja Ostaszewska żegna wybitną aktorkę Polska scena teatralna i filmowa straciła jedną z najbardziej charakterystycznych osobowości – Ewę Dałkowską. Aktorka, która przez dekady zachwycała publiczność swoimi kreacjami, znana była między innymi z roli matki bohaterki granej przez Maję Ostaszewską w filmie „Teściowie” i „Teściowie 2”. Spotykały się także na scenie m.in. u Krzysztofa Warlikowskiego. Ewa Dałkowska była ikoną – charyzmatyczną, niepowtarzalną i w pełni oddaną swojej sztuce. Jej śmierć poruszyła nie tylko środowisko artystyczne, ale również wielu fanów, którzy pokochali ją za role w teatrze i telewizji. Czytaj też: Przyjaźnili się przez lata, ostatnia rozmowa z Ewą Dałkowską złamała mu serce: "Płakałem, prowadząc samochód" Maja Ostaszewska w poruszających słowach pożegnała Ewę Dałkowską. Na swoim profilu na Instagramie opublikowała emocjonalny wpis, w którym uczciła pamięć aktorki. Nie ukrywała smutku. „Żegnaj, Ewa... Kochana moja. Będzie mi cię bardzo brakowało...”, napisała pod wspólnym zdjęciem z artystką. Jej wpis był pełen czułości i emocji, które rezonowały z tysiącami obserwujących. Jak wyznała sama Ostaszewska, śmierć Ewy Dałkowskiej to dla niej kolejna bolesna strata w ostatnim czasie. W emocjonalnym wpisie dała do zrozumienia, że żegna osobę, która była jej bardzo bliska. Udostępniając post Nowego Teatru, Maja Ostaszewska opatrzyła go osobistym, pełnym emocji wpisem: „Kolejna w tym roku, po odejściu Stanisława Brudnego i Jadwigi Jankowskiej-Cieślak, niemal niewyobrażalna strata dla polskiej sceny teatralnej i filmowej. Ubytek w gronie twórców, którzy kształtowali duchową tkankę naszego kina i teatru”, napisała. Sprawdź też: Był miłością jej życia, na ślub z drugim mężem czekała 40 lat. Historia Ewy Dałkowskiej i Tomasza Miernowskiego Maja Ostaszewska w poruszających słowach oddała hołd Ewie Dałkowskiej Na facebookowym profilu aktorki pojawił się także oddzielny wpis. Maja Ostaszewska podkreśliła, że mimo różnic w poglądach łączyła je głęboka więź i wzajemny szacunek. Wspominała ich wspólną pracę w spektaklach „Kofman” oraz „Costello”, w których grały matkę i córkę. W ostatnich miesiącach zbliżyły się do siebie bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Aktorce towarzyszyły wspomnienia o ich relacji – kłótniach, śmiechu, wzruszeniach. Odwiedziła Dałkowską w hospicjum w środę, gdzie wymieniły między sobą ważne słowa. Ostaszewska zakończyła pożegnanie słowami miłości i tęsknoty. "Dziś odeszła od nas Ewa Dałkowska… Jedyna taka, wybitna w każdej roli, niepowtarzalna. Na przestrzeni lat tak bardzo nie zgadzałyśmy się w poglądach i jednocześnie byłyśmy sobie bliskie. Bardzo się szanowałyśmy. Czasem się kłóciłyśmy, a potem śmiałyśmy się do łez. Nie rozumiałam przez lata jej konserwatyzmu w poglądach i zarazem nieograniczonej wolności na scenie. Wzruszała mnie. Poruszała. Zachwycała. Rozśmieszała. W ostatnich miesiącach zbliżyłyśmy się bardziej niż kiedykolwiek. Próbując od listopada “Kofman” i grając “Costello” w obu w relacji matka-córka. Mówiłyśmy “matka cholera” i “córka cholera” i bardzo to lubiłyśmy. Ostatni raz odwiedziłam ją w środę w hospicjum. Powiedziałyśmy sobie ważne słowa. Kochałam ją. Będę tęsknić za Tobą cholero. Jak grać bez Ciebie? Jeśli jest jakieś niebo, w które jak wiadomo wątpię- wyobrażam sobie dziś, że pijecie whisky z Zygą. Prawdziwi przyjaciele, a Jadzia i Staś siedzą obok. Odpoczywaj królowo. Dziś cały Nowy Teatr roni łzę… Wyrazy współczucia dla Rodziny i bliskich Ewy", dodała.
„Nie mam już Rodziców". Magdalena Ogórek pogrążona w żałobie, do końca walczyła o życie ukochanego taty
Magdalena Ogórek przeżywa trudne chwile. Po śmierci matki w wieku 13 lat teraz pożegnała także ojca. Dziennikarka opublikowała na Instagramie pełen bólu wpis, który chwyta za serce. „Nie mam już Rodziców” – napisała.
Ojciec Magdaleny Ogórek przez lata zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi. W ostatnich dniach jego życia dziennikarka robiła wszystko, by ocalić ukochanego tatę. Przez osiem dni toczyła dramatyczną walkę o jego życie. Niestety, mimo jej starań, mężczyzna zmarł. Magdalena Ogórek poinformowała o tragedii za pośrednictwem poruszającego wpisu w mediach społecznościowych. Poruszające słowa Magdaleny Ogórek: „Nie mam już Rodziców” W emocjonalnym poście opublikowanym na Instagramie Magdalena Ogórek podzieliła się bólem po stracie ojca. Napisała: „Przez ostatnich 8 dni z całych sił walczyłam o tatę. Dziś zmarł. Jest już razem z moją mamą. Nie widzieli się 33 lata. Dziękuję wszystkim dobrym ludziom za pomoc i wsparcie — w ostatnich dniach i teraz. Bardzo trudno, w wieku 46 lat, powiedzieć sobie: Nie mam już Rodziców”. Problemy zdrowotne ojca Magdaleny Ogórek trwały od lat. Już w 2015 roku dziennikarka musiała przerwać kampanię prezydencką z powodu jego hospitalizacji. W 2021 roku ojciec przeszedł dwa udary – jeden po drugim. Wówczas Ogórek opublikowała dramatyczny apel: „Przyszłam prosić o zdrowie mojego taty, który właśnie przebył dwa udary – jeden po drugim. Ledwo się trzyma. Oraz o łaskę siły dla mnie, bo mam za sobą bardzo ciężki rok”. Dla Magdaleny Ogórek strata ojca to zamknięcie niezwykle bolesnego rozdziału życia. W wieku 46 lat została bez rodziców, lecz w jej sercu na zawsze pozostaną wspomnienia i miłość do nich. CZYTAJ TEŻ: Fani przecierają oczy, Paulla wygląda jak inna kobieta. Wiemy, co za tym stoi Trauma z dzieciństwa Magdaleny Ogórek – strata matki w wieku 13 lat Przypomnijmy, że to nie pierwsza ogromna tragedia w życiu Magdaleny Ogórek. Kiedy miała zaledwie 13 lat, zmarła jej mama, która chorowała na raka piersi. W rozmowie z „Dobrym Tygodniem” dziennikarka wyznała: „Miałam 13 lat, kiedy straciłam mamę, która zmarła na raka piersi i zostałam wtedy całkiem sama tak naprawdę, bo mój tata się załamał. Musiałam sobie od tego czasu sama swoje życie układać, sama o siebie zadbać i o sobie decydować”. Te słowa pokazują, jak ogromne brzemię spoczęło na niej już w bardzo młodym wieku. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Zło ukryte w relacji nauczyciel–student? Malajkat przerywa milczenie po latach
Jonathan Joss nie żyje. Gwiazdor „King of the Hill” zginął w dramatycznych okolicznościach
Jonathan Joss, aktor znany z kultowego serialu animowanego King of the Hill, nie żyje. Miał 59 lat. Tragiczne wydarzenia rozegrały się w Teksasie, gdzie zginął od kul sąsiada. Dramatyczne szczegóły sprawy wstrząsnęły fanami.
Policja potwierdziła magazynowi Variety, że 59-letni Jonathan Joss zmarł mimo prób reanimacji. Podejrzanym o oddanie śmiertelnych strzałów jest 56-letni Sigfredo Alvarez Ceja, który został już zatrzymany. Według portalu TMZ, do strzelaniny doszło po ostrej kłótni sąsiedzkiej. Kim był Jonathan Joss? Jonathan Joss był najbardziej znany z tego, że użyczył głosu Johnowi Redcornowi w serialu King of the Hill, który współtworzyli Mike Judge i Greg Daniels. Produkcja zakończyła się po 13 sezonach, a jego rola była jedną z najważniejszych. Prywatnie natomiast był również muzykiem. Występował z zespołem The Red Corn Band, a jego wcześniejsza kariera obejmowała m.in. występ w serialu Walker, Texas Ranger. CZYTAJ TEŻ: Mietek Szcześniak świętuje jak za dawnych lat! Jego wiejskie urodziny to prawdziwa biesiada Jonathan Joss nie żyje. Mroczne kulisy zbrodni Tristan Kern de Gonzales, bliski przyjaciel aktora, napisał poruszające słowa: „Jonathan jest moim mężem. Dał mi więcej miłości w czasie, który spędziliśmy razem, niż większość ludzi kiedykolwiek otrzymuje… Byłem z nim, kiedy odszedł. Powiedziałem mu, jak bardzo był kochany”. Choć emocje sięgają zenitu, Departament Policji San Antonio poinformował, że nie znaleziono dowodów na to, by orientacja seksualna Jossa miała związek ze strzelaniną. Śledztwo wciąż trwa, a motywy zbrodni nie zostały jeszcze ustalone. Przypomnijmy, że początek roku był dla aktora tragiczny – w pożarze stracił dom oraz dwa ukochane psy. Dom został zbudowany przez jego ojca w latach 50. To była ogromna strata, z którą Joss dopiero zaczynał się mierzyć. Jonathan Joss pozostanie w pamięci fanów jako artysta z pasją i ogromnym sercem. Jego głos i muzyka przetrwają, choć on sam odszedł w dramatycznych okolicznościach. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Miłość, która nie przemija. Jolanta Kwaśniewska oczami swojej córki w niezwykłym ujęciu
Cud ocalił jej życie, chwile przed tragedią rozmawiała z Anną Jantar. „Mówiła, że nie chciała wracać sama"
Izabela Skrybant-Dziewiątkowska, barwna gwiazda polskiej sceny muzycznej i charyzmatyczna wokalistka Tercetu Egzotycznego, 28 maja 2025 roku obchodziłaby 87. urodziny. Artystka zmarła w 2019 roku, pozostawiając po sobie nie tylko bogaty dorobek artystyczny, ale też fascynującą historię życia, które mogło zakończyć się znacznie wcześniej...
Zanim stała się ikoną estrady, była solistką Operetki Wrocławskiej. Wystąpiła nawet w „Rękopisie znalezionym w Saragossie". Jednak to Tercet Egzotyczny, który współtworzyła z ukochanym mężem od 1963 roku, przyniósł jej ogólnopolską sławę. Kolorowe stroje, latynoskie rytmy i niepowtarzalna energia sceniczna uczyniły z zespołu zjawisko, które podbijało nie tylko polskie, ale i zagraniczne sceny — w tym także w USA. „Byliśmy kolorowi, ale zawsze autentyczni. Tak czuliśmy, tak podpowiadało nam serce", mówiła. Izabela Skrybant-Dziewiątkowska miała lecieć z Anną Jantar w jednym samolocie. Cudem uniknęła śmierci W 1980 roku miała znaleźć się na pokładzie tego samego samolotu, którym wracała do Polski Anna Jantar. Feralny lot Ił-62 „Mikołaj Kopernik" zakończył się katastrofą, w której zginęła cała załoga i pasażerowie. Tercet Egzotyczny w ostatniej chwili zmienił plany — zostali w USA na dodatkowy koncert. Ten jeden występ ocalił im życie. „Zadzwoniłam do Ani. Była niepocieszona. Mówiła, że tak nie chciała wracać sama. Ja nie wiem dlaczego, ale dostałam od życia drugą szansę...", wspominała po latach Skrybant-Dziewiątkowska w książce "Anna Jantar — bursztynowa dziewczyna". CZYTAJ TEŻ: Razem dorastali i grali w serialach, ale mało kto zna kulisy ich relacji. Bracia Zdrójkowscy nie utrzymywali ze sobą kontaktu przez osiem lat Historia miłości Izabeli i Zbigniewa Dziewiątkowskich Ona — kolorowa i utalentowana wokalistka, on — charyzmatyczny lider zespołu. Izabela i Zbigniew Dziewiątkowscy stworzyli nie tylko jeden z najbardziej barwnych duetów polskiej sceny muzycznej, ale również związek oparty na głębokim uczuciu. Ich największy hit „Pamelo, żegnaj" powstał jako muzyczne wyznanie miłości. — „Nawet Jacek Kuroń to śpiewał, kiedy siedział w więzieniu. Za napisanie całego tekstu »Pameli« z pamięci dostawał od współwięźniów paczkę papierosów" — wspominała Izabela w rozmowie z Onetem. Ich wspólne życie toczyło się w tętniącej dźwiękami willi we Wrocławiu. — „To był prawdziwy cygański tabor, pełen artystów i przyjaciół. Dzieciństwo w takim otoczeniu było niezwykłe" — opowiadała w 2020 roku córka pary, Katarzyna Dziewiątkowska-Mleczko. Ten rodzinny azyl przestał istnieć w 2002 roku, kiedy Zbigniew zmarł na zawał serca w ich domu. Pomimo żałoby, Izabela nie zeszła ze sceny. Tercet Egzotyczny kontynuował działalność z nowym składem — do Izabeli dołączyli Janusz Konefał, Sławomir Marcinkowski i córka Kasia, która śpiewała w chórkach. Zespół koncertował aż do 2017 roku, kiedy choroba wokalistki zmusiła ich do zawieszenia działalności. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ich związek od początku budził wielkie emocje. Urszula ma męża młodszego o 20 lat. Tak mówi o różnicy wieku Ostatnie chwile Izabeli Dziewiątkowskiej Rak trzustki i wcześniejsza diagnoza żółtaczki nie złamały ducha artystki. Do końca pozostała aktywna i pełna pasji. Zmarła 1 maja 2019 roku. Swoim córkom, Kasi i Ani, pozostawiła cały majątek: willę wartą 3 mln zł, oszczędności i cenną kolekcję biżuterii. Córki Izabeli i Zbigniewa odziedziczyły prawa do utworów Tercetu Egzotycznego, ale nie kontynuują działalności zespołu. — „Tercet Egzotyczny był czymś więcej niż zespołem. To było zjawisko, które na zawsze pozostanie w sercach fanów "— podkreśliła Katarzyna Dziewiątkowska-Mleczko w rozmowie z Onetem. CZYTAJ TEŻ: Byli małżeństwem przez 54 lata, ale mało kto wie, co się działo za zamkniętymi drzwiami. Wzloty i upadki małżeństwa Jaruzelskich
Nie żyje 13-letni syn znanej aktorki, przerosła go fala hejtu. Teraz jego mama podjęła ostateczną decyzję
To miał być zwyczajny dzień, ale w jednej chwili życie znanej aktorki zmieniło się w koszmar. Jej dramatyczna decyzja po stracie syna poruszyła tysiące ludzi. Czy nauka da jej nadzieję?
Wstrząsające informacje obiegły australijskie media. W piątek, 23 maja, 13-letni Atreyu McCann, syn Clare McCann, odebrał sobie życie. Jego matka, znana aktorka, reżyserka i dziennikarka, ujawniła, że chłopiec był przez wiele miesięcy „straszliwie nękany” w swojej publicznej szkole w Nowej Południowej Walii. Nie żyje 13-letni syn znanej australijskiej aktorki. Nie wytrzymał fali hejtu McCann od dawna apelowała o pomoc. W dramatycznym oświadczeniu zaznaczyła, że wielokrotnie informowała nauczycieli, Departament Edukacji i służby dziecięce o sytuacji swojego syna. – „Błagałam szkołę, Departament Edukacji i Służby Dziecięce o interwencję. Mam dokumentację medyczną, raporty psychologa, formalną diagnozę stresu pourazowego od jego lekarza i e-maile dowodzące, że wielokrotnie podnosiłam alarm. Ale nic nie zrobiono. Nikt nie interweniował. A teraz mój piękny chłopiec odszedł” – wyznała aktorka. CZYTAJ TEŻ: Najpierw dodała przejmujący wpis, a teraz to... Sylwia Peretti przerywa milczenie Clare McCann po śmierci syna szuka ratunku w nauce. Podjęła zaskakującą decyzję Z informacji, jakie podaje Fakt, wynika, że po śmierci Atreyu, Clare McCann postanowiła podjąć desperacki krok. Aktorka dowiedziała się o firmie, która za 300 tys. dolarów oferuje kriogeniczne zamrożenie ciał zmarłych. Ma to dać nadzieję na ich przyszłe przywrócenie do życia, jeśli nauka na to pozwoli. McCann uruchomiła zbiórkę pieniędzy na platformie GoFundMe. – „Pozostała nam tylko jedna szansa na kriogeniczne zakonserwowanie jego ciała w ciągu najbliższych 7 dni. Jeśli przegapimy to okno, stracimy szansę na jakąkolwiek możliwość przywrócenia go do życia w przyszłości, jaką może zaoferować nauka. Chodzi o nadzieję i sprawiedliwość. Nie pozwolę, aby historia mojego syna została przemilczana” – napisała w emocjonalnym apelu. Podkreśliła, że nie chce, by historia jej syna została przemilczana. Tragedia Clare McCann poruszyła opinię publiczną. Jej działania są rozpaczliwą próbą walki o sprawiedliwość i przyszłość syna, nawet po jego śmierci. Dla aktorki zamrożenie ciała Atreyu to ostatnia nadzieja. CZYTAJ RÓWNIEŻ: To miało być zwykłe wystąpienie Trzaskowskiego. Aż pojawił się ON: "Nazywam się Karol Nawrocki"
Oliwia Bieniuk w poruszającym wpisie na Dzień Matki. Pokazała niepublikowane zdjęcie z Anną Przybylską
Wzruszający gest Oliwii Bieniuk w Dniu Matki poruszył tysiące internautów. Córka Anny Przybylskiej pokazała niepublikowaną wcześniej fotografię z dzieciństwa, na której towarzyszy jej ukochana mama i młodszy brat, Szymon. To właśnie w ten sposób uczciła pamięć zmarłej niemal 11 lat temu aktorce.
W Dzień Matki media społecznościowe zalały zdjęcia z życzeniami i wspomnieniami. Wśród nich nie zabrakło poruszającego gestu Oliwii Bieniuk. Córka zmarłej w 2014 roku Anny Przybylskiej opublikowała na swoim profilu fotografię z dzieciństwa, na której widzimy ją w objęciach mamy. Obok nich stoi jej młodszy brat, Szymon. Zdjęcie opatrzyła jedynie symboliczną ikoną czarnego serca… Oliwia Bieniuk uczciła pamięć swojej mamy w wyjątkowy sposób Dla wielu osób 26 maja to czas pełen wzruszeń i radości. Inni, jak Oliwia Bieniuk, spędzają ten dzień na refleksji i wspomnieniach. To właśnie w ten sposób, już od lat, córka niezapomnianej aktorki czci jej pamięć. Przypomnijmy, że na początku października minie 11 lat od śmierci ulubienicy publiczności. CZYTAJ TEŻ: Wychowała ją samodzielnie, składa mamie życzenia nawet z okazji Dnia Ojca. Elżbietę i Annę Jarosik łączy wyjątkowa więź Kariera Oliwii Bieniuk Choć Oliwia miała niespełna 12 lat, kiedy straciła mamę — Annę Przybylską, to wspomnienie o niej pozostaje wciąż żywe. Dziś sama wkracza w świat show-biznesu. Jako studentka III roku Warszawskiej Szkoły Filmowej przygotowuje się do obrony pracy dyplomowej. Swoje aktorskie próby miała już m.in. w serialu „Gliniarze”. Czy powtórzy sukces mamy? Czas pokaże, ale jedno jest pewne – pamięć o Annie Przybylskiej trwa w sercach fanów i bliskich. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wiedziała, że odchodzi, ale nie zdążyła się pożegnać. Hanna Lis wzruszająco o ostatnich chwilach z mamą
Wiedziała, że odchodzi, ale nie zdążyła się pożegnać. Hanna Lis wzruszająco o ostatnich chwilach z mamą
„Mamo, kocham Cię” – te słowa wypowiedziane przez telefon stały się dla Hanny Lis bolesnym wspomnieniem. W Dniu Matki dziennikarka uczciła jej pamięć zmarłej, dzieląc się poruszającą refleksją.
26 maja to dzień, który w Polsce od lat przepełniony jest ciepłem, wzruszeniem i wdzięcznością. Dzień Matki to nie tylko okazja do wręczania kwiatów i upominków, ale również moment na głębsze refleksje. W mediach społecznościowych roi się dziś od zdjęć i wspomnień, którymi dzielą się gwiazdy. Jednym z najbardziej poruszających wpisów jest ten autorstwa Hanny Lis. Poruszający wpis Hanny Lis. Tak wspomina ukochaną mamę Znana dziennikarka zamieściła na Instagramie archiwalne fotografie swojej mamy, Aleksandry Stampf’l-Kedaj, która odeszła 4 września 2020 roku. Od tamtego dnia minęło niespełna pięć lat, a więź łącząca je wciąż wybrzmiewa w emocjonalnych słowach Lis. „Wiecie, jaki był najsmutniejszy dzień w moim życiu? Kiedy zdałam sobie sprawę z tego, że ostatni raz wypowiedziałam słowo "Mamo". Było to 3 września 2020 roku. Przez telefon (bo covid zamknął szpitale, choć nie dla wszystkich). Wiedziałam, że mama odchodzi. Nie mogłam Jej przytulić, więc do słuchawki tak czule, jak tylko mogłam, powtarzałam "Mamo, kocham Cię'” – wyznała szczerze. CZYTAJ TEŻ: Sama mierzyła się z rakiem; teraz wskazuje poważny problem. Joanna Górska mówi o kodach pocztowych Apel Hanny Lis: „Dzwoń do swojej Mamy jak najczęściej” W swoim poście Hanna Lis wspomina, że jej mama zmarła o świcie, kilka godzin po 9. rocznicy śmierci jej taty. Ostatnie lata życia Aleksandry Stampf’l-Kedaj były trudne, dlatego dziennikarka postanowiła pokazać ją taką, jaką chce zapamiętać – pełną życia i marzeń. „Ostatnie lata Jej życia były bardzo trudne. Dlatego pokazuję Wam tu moją Mamę, Aleksandrę Stampf’l-Kedaj jako młodą, beztroską (prawie) dziewczynę. Z głową pełną marzeń i żarem w sercu. Ten ostatni miała do końca. Spełniła moje marzenie o najlepszej Mamie i najczulszej Babci. Tyle wiem” – napisała. Na zakończenie wpisu Hanna Lis zaapelowała do swoich obserwatorów, by nie czekali z wyrażaniem uczuć i troski wobec najbliższych. „I choć minęło już 5 lat, nadal boleśnie tęsknię za tym jednym słowem, którego już nigdy nie wypowiem: Mamo. Dzwoń do swojej Mamy tak często, jak tylko możesz. Nie tylko, i nie przede wszystkim dziś. Bo kiedy Jej zabraknie po drugiej stronie słuchawki, nic już nie będzie tak samo. Dbajcie o bliskich sobie ludzi” – zakończyła. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Doda na językach po Polsat Hit Festiwal. Gdy zniknęła ze sceny po kontrowersyjnym występie, w sieci zawrzało