TYLKO W VIVIE!. Gdy podjęła decyzję, że nigdy nie zostanie matką, miała zaledwie 8 lat. Wszystko przez okrucieństwo, którego była świadkiem...
Helena Norowicz rzadko mówi o tak bolesnych doświadczeniach. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl wróciła pamięcią do wojny i wyznała, dlaczego już jako ośmioletnia dziewczynka postanowiła, że nigdy nie zostanie matką. Aktorka opowiedziała także o życiu po śmierci ukochanego męża Mariana oraz o tym, skąd dziś czerpie siłę do codzienności.
Są wspomnienia, które zostają z człowiekiem na całe życie. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl Helena Norowicz wróciła do jednego z najtrudniejszych momentów swojego dzieciństwa. Opowiedziała o wojennej traumie, która, jak przyznaje, wpłynęła na jedną z najważniejszych decyzji w jej życiu. Nie zabrakło również szczerych słów o samotności po śmierci męża i o tym, skąd dziś czerpie siłę. Helena Norowicz o wojennej traumie. „Nie będę miała nigdy dzieci” Helena Norowicz zdradziła, że miała zaledwie osiem lat, gdy postanowiła, że nigdy nie zostanie matką. Jak wyjaśniła, decyzja była bezpośrednio związana z dramatycznym wydarzeniem z czasów wojny. „Zobaczyłam płonącą chatę z Żydami. Tam daleko nas była taka osada żydowska i Niemcy tam spędzili dzieci, dorosłych. I po prostu podpalili tę chałupę”, wspomina. Choć tragedia rozegrała się około dziesięciu kilometrów od jej domu, to właśnie zapach unoszący się nad okolicą na zawsze zapisał się w jej pamięci. „Swąd, który się roznosił po okolicy, był tak wielki, że ja po prostu byłam tym porażona. Zaczęłam płakać i wtedy powiedziałam, że nie będę miała nigdy dzieci, bo nie chcę, żeby moje dziecko bało się takiej sytuacji, jak ja się teraz boję”, powiedziała w rozmowie z Rafałem Kowalskim. Rafał Kowalski zauważył, że najbardziej poruszające jest to, iż tak małe dziecko musiało podejmować tak poważne życiowe decyzje. Helena Norowicz odpowiedziała krótko, ale bardzo dobitnie. „Życie nas nie oszczędza. Czasem mamy piękne rzeczy do rozstrzygnięcia, czasem mamy rzeczy bolesne, czasem mamy rzeczy okrutne, a wojna to jest samo okrucieństwo”, podkreśliła. Te słowa pokazują, jak głęboko wojenne doświadczenia wpłynęły na jej sposób patrzenia na świat i ludzi. CZYTAJ TEŻ: Ta miłość przetrwała próbę czasu. Dziś Helena Norowicz uczy się żyć od nowa Helena Norowicz szczerze o życiu po śmierci męża W dalszej części rozmowy Rafał Kowalski zwrócił uwagę na ciepło mieszkania Heleny Norowicz, wypełnionego obrazami i drobiazgami. Aktorka przyznała, że dla niej i jej męża Mariana takie otoczenie było naturalne. „To też zależy od charakteru, bo są ludzie, którzy mają zupełnie domy puste i to są szczęśliwi, a nie mają żadnych drobiazgów. Akurat tak się złożyło, że zarówno ja, jak i Marian lubiliśmy być otoczeni jakimiś przedmiotami, bajkami, obrazami”, wyjaśniła. Każdy z tych przedmiotów jest dziś częścią wspomnień o wspólnym życiu. Nie zabrakło również pytań o życie po śmierci Mariana. Helena Norowicz nie ukrywała emocji. „Puste to się czuję, ale trzeba też mieć siłę na to, żeby to znosić”, powiedziała. Jednocześnie przyznała, że ogromne znaczenie mają dla niej spotkania z młodymi ludźmi. „To daje dużo, bardzo dużo”, odpowiedziała, pytana o energię, którą czerpie z kontaktu z innymi. Nie oznacza to jednak, że trudne chwile zniknęły. „Są takie chwile, że nagle człowiek staje się, wiesz, już taki odchodzący, absolutnie porzucony. Jak gdyby, jak to się mówi, zużyty”, wyznała szczerze. Na te słowa Rafał Kowalski zareagował natychmiast, nie zgadzając się z taką oceną. „Ja nie widzę żadnego zużycia, bo ty jesteś chodzącą fantastyczną bombą energetyczną”, podsumował. Fragment rozmwoy obejrzysz w materiale powyżej, natomiast cały wywiad już jest dostępny na naszym kanale na platformie YouTube. CZYTAJ RÓWNIEŻ: TYLKO U NAS: Tak mieszka Helena Norowicz. Choć jej dzieciństwo nie było łatwe, do dziś trzyma w domu pamiątkę po tym czasie: „Musieliśmy uciekać” View oEmbed on the source website
Próbowano zniszczyć jej biznes, uciekła z Polski. Sandra Kubicka w „Ocal siebie”: „Nawet bezdomny uważał, że to jest beznadziejne”
W ostatnich miesiącach wokół Sandra's Matcha rozpętała się ogromna burza. Na markę Sandry Kubickiej spadła fala krytyki, a Internet zalały prześmiewcze materiały i komentarze. W rozmowie z Ewą Chodakowską w autorskim formacie „Ocal siebie” modelka po raz pierwszy tak szczerze opowiada o tym, jak hejt wpłynął na jej życie, dlaczego zdecydowała się uciec z Polski i z jak ogromnym bagażem doświadczeń przyszło jej się mierzyć.
Sandra Kubicka nie ukrywa, że medialna nagonka odbiła się nie tylko na jej biznesie, ale przede wszystkim na psychice. W szczerej rozmowie z Ewą Chodakowską wraca do momentów, w których każdego dnia stawała się bohaterką kolejnych internetowych materiałów. Opowiada o granicach, które – jej zdaniem – zostały przekroczone, o wyjeździe do Grecji w poszukiwaniu spokoju oraz o wydarzeniach, które na zawsze zmieniły jej życie. „Nawet bezdomny uważał, że to jest beznadziejne”. Sandra Kubicka o hejcie wokół Sandra's Matcha W trakcie rozmowy Ewa Chodakowska zauważyła, że hejt wymierzony w Sandrę Kubicką urósł do rozmiarów internetowego fenomenu. Sandra nie zaprzeczyła. Wręcz przeciwnie – przyznała, że przez długi czas miała wrażenie, że Internet żyje wyłącznie jej osobą. „Ja się stałam viralem. Już nawet do takiego stopnia, że osoby nakręcały filmiki niezwiązane ze mną, ale jak wpisywałaś hashtag Sandra's Matcha, to one wchodziły wyżej i większe zasięgi były. Więc byłam oznaczona w takich absurdalnych rzeczach” – wspominała. Jednym z najbardziej bolesnych wspomnień okazał się film, który szczególnie utkwił jej w pamięci. „Pamiętam taki filmik mi wyskoczył, jak poszli z moją matchą do bezdomnego i dali. Normalnie kręcili mężczyznę, jak pił moją matchę, się pytają go, czy mu smakuje. On pluje, mówi: »ohydne to«. I się śmieją: »haha, nawet bezdomny uważa, że ta matcha jest beznadziejna«. I to jest właśnie taki absurd, to mnie tak bolało.” Sandra Kubicka zniknęła z Polski. Jej życie wywróciło się do góry nogami Skala hejtu sprawiła, że postanowiła na jakiś czas zniknąć z Polski. Jak wyznaje, potrzebowała przede wszystkim ciszy i poczucia normalności: „Uciekłam na miesiąc do Grecji, zawinęłam wszystkie rzeczy, wzięłam Leosia i wynajęłam dom i uciekłam na miesiąc do Grecji, żeby mieć taki spokój i normalne życie. To się dalej ciągnęło w Polsce. Codziennie coś wrzucali o mnie.” To właśnie podczas pobytu w Grecji dowiedziała się, że jest w ciąży. Chwilę później jej życie ponownie wywróciło się do góry nogami. „Ja się dowiedziałam, że jestem w ciąży w Grecji. (...) I od momentu, kiedy się dowiedziałam, że jestem tam w siódmym tygodniu czy ósmym, to parę dni później poroniłam, będąc w Grecji. Jeszcze mi tam na miejscu nie udzielili pomocy, więc to już w ogóle było ciężko” – wyznała, nie kryjąc emocji. Po powrocie do Polski przyszły kolejne trudne doświadczenia: „No ale i tak wszystko się na mnie skumulowało w jednym czasie. No i później wróciłam do Polski i rozstałam się też z ojcem mojego dziecka. (...) Więc jest dużo, jest duży bagaż.” „Najpierw płaczę, później zakładam zbroję”. Sandra Kubicka o tym, jak podnosi się po najtrudniejszych doświadczeniach Ewa Chodakowska podkreśla, że patrząc na Sandrę Kubicką dziś, widzi kobietę, która mimo ogromnych życiowych doświadczeń nie straciła swojej siły. Prowadząca zwróciła też uwagę na to, że modelka stworzyła swojemu synowi bezpieczny, pełen miłości dom i konsekwentnie kieruje się własnymi wartościami. Wraca również do słów, które Sandra opublikowała niedawno w mediach społecznościowych: „Ludzie robią ze mnie złego człowieka, którym nie jestem. Czasem myślę, dlaczego tak mnie niszczycie? Co Wam zrobiłam? Czy chcecie, żebym zniknęła?” To pytania, które – jak zauważa Ewa Chodakowska – wybrzmiewają wyjątkowo mocno, zwłaszcza gdy zestawi się je z energią, jaką Sandra emanuje podczas rozmowy. Sandra Kubicka przyznała, że nie jest osobą, która nie odczuwa bólu. Wręcz przeciwnie – każda fala krytyki mocno ją dotyka. Z czasem nauczyła się jednak nie zostawać w tym stanie zbyt długo: „Ja się nauczyłam szybko wstawać, jak feniks trochę. Ludzie potrafią mnie zniszczyć i ja wtedy czuję, że jestem takim zerem, ale szybko się otrząsam.” Modelka opisała swój sposób radzenia sobie z kryzysami jako proces, który za każdym razem przebiega podobnie. Najpierw pozwala sobie na emocje, a dopiero później odzyskuje kontrolę: „I to jest takie bardzo moje, że ja najpierw płaczę, a później się wściekam, nabieram odwagi i wstaję, zakładam zbroję i czuję się niezniszczalna.” Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
TYLKO U NAS: Tak mieszka Helena Norowicz. Choć jej dzieciństwo nie było łatwe, do dziś trzyma w domu pamiątkę po tym czasie: „Musieliśmy uciekać”
Helena Norowicz otworzyła przed Vivą.pl drzwi swojego domu i pokazała miejsca oraz przedmioty, z którymi wiążą się najważniejsze wspomnienia jej życia. W rozmowie z Rafałem Kowalskim wróciła pamięcią do dramatycznej ucieczki z rodzinnych stron, kiedy wraz z rodzicami mogła zabrać tylko to, co najpotrzebniejsze. Jedną z pamiątek tamtych wydarzeń jest samowar, który do dziś stoi w jej domu. W wagonie rodzina wiozła także żywą świnię — mama Heleny nie wyobrażała sobie bowiem Wielkanocy w Polsce bez szynki.
Dom Heleny Norowicz jest pełen wspomnień. Niektóre zamknięte są w fotografiach, inne w przedmiotach, które dla postronnych mogą wydawać się zwykłymi pamiątkami. Dla niej są jednak świadkami historii całej rodziny. W najnowszym odcinku cyklu „Domy gwiazd” aktorka i modelka oprowadziła Rafała Kowalskiego po swoim mieszkaniu, pokazując miejsca, do których wraca myślami najczęściej. Wspomnienia prowadzą ją od rodzinnego domu na Kresach, przez dramat wojny i przymusową przeprowadzkę, aż po Warszawę, która z czasem stała się jej nowym miejscem na ziemi. Portret ojca zajmuje w domu Heleny Norowicz wyjątkowe miejsce. „To wszystko trzeba było zostawić” Jednym z pierwszych przedmiotów, na które uwagę zwrócił Rafał Kowalski, był portret ojca Heleny Norowicz. Nie wisi przypadkowo – zajmuje honorowe miejsce w salonie. To właśnie od niego rozpoczęła się jedna z najbardziej poruszających części rozmowy. „Dobrze wspominam tatę, chociaż wtedy tata był zupełnie inną postacią, bo pracował najpierw na roli. Mieliśmy 100 hektarów ziemi. Potem to wszystko trzeba było zostawić. Tę całą pracę i dorobek, jaki był z tej pracy” – wspomina Helena Norowicz. Wojna odebrała rodzinie nie tylko dom i majątek, ale także poczucie bezpieczeństwa. Wyjazd oznaczał konieczność rozpoczęcia wszystkiego od nowa. Z rodzinnych stron udało się zabrać jedynie najpotrzebniejsze rzeczy i kilka przedmiotów, które dziś przypominają o tamtym życiu. Mimo trudnych doświadczeń Helena Norowicz nie mówi o przeszłości wyłącznie przez pryzmat straty. Kiedy Rafał Kowalski zauważył, że jej dzieciństwo musiało być jednocześnie smutne i pełne zwyczajnych, radosnych chwil, aktorka przyznała, że właśnie tak je pamięta. „Ja jestem szczęśliwa, żeśmy wyjechali. Chociaż nie były to łatwe dni, wszystko było obce, do wszystkiego trzeba się było przyzwyczajać” – opowiada. Po wojnie los skierował rodzinę na Pomorze. Jak wspomina Helena Norowicz, transporty kierowano wtedy do różnych części Polski. „Tam były kierunki, w których prowadzono tych, co objeżdżali ze wschodu. To był kierunek na Wrocław i na Szczecin. A ci, którzy jechali na Szczecin, to jechali też i na Koszalin. I tak się stało, że wylądowaliśmy w Koszalinie i ja w Koszalinie robiłam maturę” – mówi. Samowar, którego nie da się zastąpić. Ta pamiątka przypomina Helenie Norowicz rodzinny dom Po wspomnieniach związanych z ojcem Rafał Kowalski poprosił Helenę Norowicz, by pokazała jeszcze jeden wyjątkowy przedmiot. To samowar, który od lat stoi w jej domu i jest jedną z najcenniejszych rodzinnych pamiątek. „Samowary były bardzo ważne, ponieważ samowary zaspokajały pragnienie. Chciało się pić, to się piło wodę z samowarów. W związku z tym samowary były. Dwa razy woda się musiała w nich przegotować. Przy samowarze był kranik. Potem był taki garnuszek. Jak była już woda trochę bardziej zimna, to się wlewało do szklanki i wstawiano w to, żeby rąk nie parzyło. Czyli że szklanki już nie ma, ale ten pojemniczek na szklankę jest” – opowiada z uśmiechem. TYLKO U NAS: Pamiątki z całego świata, niezwykła kolekcja dzieł sztuki... Tak w warszawskiej kamienicy mieszka Michał Piróg. Byliśmy tam z kamerą Rafał Kowalski zapytał także, czy samowar nadal nadawałby się do użytku. „Oczywiście, że działałyby, gdyby się chciało pobawić trochę nimi. Bo jednak woda z kranu i wszystko, co jest bez wysiłku, a tutaj wymaga jednak ciągnięcia, na przykład dużego samowara z czterema czy z pięcioma kilogramami wody, a woda to są kilogramy. A poza tym gorąca woda, zagotowana, to jest oparzenie, bo się można poparzyć. Także teraz one żadnej funkcji poza taką wizualną nie pełnią” – odpowiada. Dziś to nie tylko ozdobny przedmiot. Samowar przypomina Helenie Norowicz codzienność sprzed lat – rodzinny dom, wspólne chwile i zwyczaje, które dziś należą już do przeszłości. Choć przez lata zmieniło się niemal wszystko, właśnie takie pamiątki pozwalają zachować pamięć o ludziach i miejscach, które trzeba było zostawić. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Po latach wyjawiła gorzką prawdę o swoim udziale w "Tańcu z gwiazdami": „Byłam na lekach, płakałam”. Tylko u nas Sandra Kubicka w „Ocal siebie”
Na ekranie uśmiechała się i walczyła o kolejne odcinki „Tańca z gwiazdami”. Po powrocie do domu płakała. W szczerej rozmowie z Ewą Chodakowską w podcaście „Ocal siebie” Sandra Kubicka po raz pierwszy tak otwarcie opowiada o depresji, hejcie, aferze z psem, która przysłoniła jej udział w programie, i o tym, dlaczego właśnie ten czas paradoksalnie odmienił całe jej życie.
To jedno z najbardziej osobistych wyznań Sandry Kubickiej. W rozmowie z Ewą Chodakowską opowiada o cenie popularności, pierwszym zetknięciu z depresją, leczeniu psychiatrycznym oraz o tym, dlaczego mimo bolesnych doświadczeń do dziś uważa udział w „Tańcu z gwiazdami” za punkt zwrotny w swoim życiu. Sandra Kubicka: „Taniec z gwiazdami” zmienił moje życie. „Ja mu płakałam, że chcę z powrotem do Polski” Choć wielu osobom udział w tanecznym show kojarzy się przede wszystkim z rywalizacją i wielkimi emocjami na parkiecie, dla Sandry Kubickiej był początkiem znacznie większej życiowej zmiany. Po raz pierwszy od dawna funkcjonowała według stałego rytmu dnia. Każdy dzień miał swój plan, treningi, pracę na planie i ludzi, z którymi spędzała czas. To właśnie ta codzienność sprawiła, że zaczęła wyobrażać sobie życie w Polsce. Jak wspominała w rozmowie z Ewą Chodakowską: „Taniec z Gwiazdami zmienił moje życie. Bo przyleciałam wtedy tu na dłużej, na te trzy miesiące i miałam rutynę codziennie, wiedziałam, że mam trening. Mieszkałam w Warszawie. Mój narzeczony ze mną przyleciał, więc miałam go pod ręką. Codziennie chodziłam na plan. Byli ci sami ludzie, było bardzo fajnie. I zżyłam się z tym stylem życia. Do tego stopnia, że jak wylatywaliśmy stąd, jak już odpadłam w półfinale, jak wylatywaliśmy stąd z powrotem do Miami, to ja mu płakałam, że ja chcę z powrotem do Polski. Mój partner był gotowy przeprowadzić się ze mną do Polski.” Sandra przyznała, że właśnie wtedy odkryła, jak bardzo brakowało jej poczucia stabilizacji. Ten wyjątkowy czas został jednak gwałtownie przerwany przez wydarzenia, które na wiele tygodni zdominowały medialną narrację. „Na wizji Polsatu musiałam udowadniać, że ten pies żyje” W trakcie emisji programu modelka znalazła się w centrum jednej z najgłośniejszych internetowych afer tamtego okresu. Chodziło o sprawę psa, którego wcześniej przygarnęła od Joanny Opozdy. Po oddaniu zwierzęcia rozpętała się burzliwa dyskusja w mediach społecznościowych i portalach plotkarskich. Skala hejtu była tak duża, że temat zaczął całkowicie przysłaniać jej udział w programie. Jak wyznała dziś: „Był fizycznie, był psychicznie, bo też właśnie nagle doświadczyłam pierwszej afery w swoim życiu. Bo był to taki piękny moment dla mnie. Wow, wielki program, taniec. I nagle przykleiła się do mnie afera, która była na skalę całej Polski. I do tego stopnia, że ja na wizji Polsatu musiałam udowadniać, że ten pies żyje.” To doświadczenie okazało się dla niej pierwszym zetknięciem z tak ogromną falą publicznej krytyki. Jak przyznaje, zamiast rozmawiać o jej występach i pracy na parkiecie, opinia publiczna skupiała się wyłącznie na aferze, która wykraczała daleko poza sam Internet. ZOBACZ TEŻ: Tylko u nas: Sandra Kubicka wyznała poruszającą prawdę o "ciemnych myślach". Padły szczere słowa o najtrudniejszym czasie „Byłam na lekach, uśmiechałam się do kamer”. Sandra Kubicka pierwszy raz tak szczerze o depresji podczas „Tańca z gwiazdami” Najbardziej poruszająca część rozmowy dotyczy jednak tego, co działo się poza kamerami. Sandra Kubicka po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o tym, że właśnie w czasie udziału w programie usłyszała diagnozę depresji. Jak wspominała, przełomowym momentem była sytuacja w centrum handlowym, kiedy nieznajoma osoba zaczepiła ją i nazwała „morderczynią zwierząt”. To był moment, w którym zrozumiała, że internetowy hejt przeniósł się do realnego życia. „Pamiętam, jak właśnie po tej całej aferze, gdy wybuchło to i w tym centrum handlowym ta kobieta do mnie podeszła i [nazwała mnie] morderczynią zwierząt. To było na taką skalę, że moja mama dostawała wiadomości, do mojej babci podchodzili i naprawdę miałam wrażenie, że Polska bardziej żyła tym i nie skupiali się na moim tańcu, na tym, że próbuję, że robię coś nowego, że przestali mnie słuchać.” Z zewnątrz wszystko wyglądało idealnie. Kamery rejestrowały kolejne występy, uśmiechy i profesjonalizm. W rzeczywistości Sandra każdego dnia mierzyła się z coraz większym cierpieniem. W końcu postanowiła poszukać pomocy specjalisty. Jak przyznała, sama nie rozumiała, co się z nią dzieje. „Wracałam i płakałam. Ja nie wiedziałam, dlaczego płaczę. Wracałam do mojego partnera, on też nie wiedział, o co chodzi i poszłam wtedy pierwszy raz do lekarza, żeby się dowiedzieć, co mi jest. Psychiatra powiedział, że to jest depresja. Więc zaczęłam brać leki, będąc w ‘Tańcu z Gwiazdami’. Byłam na lekach, uśmiechałam się do kamer, byłam bardzo profesjonalna. Później wracałam do domu i płakałam” – opowiadała. To właśnie wtedy zrozumiała, jak złudny potrafi być obraz znany widzom z telewizji: „To jest ciekawy okres, bo jednocześnie on zmienił moje życie pod tym kątem, że przez ‘Taniec z Gwiazdami’ powtarzam, że ja tutaj jestem dzisiaj. Ale jednocześnie też to mi pokazało, że można być przed kamerami i wszystko pięknie wygląda, a za kulisami jest troszeczkę inaczej.” Choć tamten czas był jednym z najtrudniejszych w jej życiu, właśnie wtedy narodziła się decyzja, która z perspektywy lat okazała się przełomowa. Po zakończeniu programu wróciła do Miami, ale – jak sama przyznaje – sercem była już w Polsce. „Ja wróciłam do Miami z moim partnerem i dalej płakałam, że chcę do Polski. Ja wróciłam do tej Polski, tylko bez niego” – podsumowała. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Niespodziewana diagnoza złamała jej życie: „Wróciłam do hotelu i płakałam; zwolniono mnie z pracy”. Szczere wyznanie Sandry Kubickiej tylko w „Ocal siebie” Ewy Chodakowskiej Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Współpraca z Wajdą nie potoczyła się po jej myśli. Tylko w VIVA! Bez Tabu Małgorzata Pieczyńska o rozczarowującej decyzji mistrza: „Nie było dyskusji”
Małgorzata Pieczyńska wróciła wspomnieniami do współpracy z Andrzejem Wajdą. Aktorka ujawniła, że choć zagrała w „Korczaku”, jej sceny ostatecznie nie znalazły się w filmie. O decyzji reżysera dowiedziała się jeszcze przed premierą.
Choć udział w filmie Andrzeja Wajdy mógł być jednym z najważniejszych momentów w karierze, dla Małgorzaty Pieczyńskiej zakończył się dużym rozczarowaniem. W rozmowie w programie „VIVA! Bez Tabu” aktorka opowiedziała o kulisach pracy przy filmie „Korczak” oraz o decyzji reżysera, która sprawiła, że jej rola ostatecznie nie trafiła do gotowej wersji produkcji. Małgorzata Pieczyńska o pracy przy filmie „Korczak” W trakcie rozmowy Małgorzata Pieczyńska została zapytana o sytuacje, w których aktor po zakończeniu zdjęć odkrywa, że jego praca nie znalazła się w finalnej wersji filmu. Aktorka przyznała, że sama doświadczyła takiego momentu podczas współpracy z Andrzejem Wajdą. Jak wspominała, zagrała sceny do filmu „Korczak”. Był to przedwojenny epizod, w którym występowała razem z Wojciechem Pszoniakiem. Z tamtego okresu zachowała również pamiątkowe fotografie z planu. To właśnie ta część historii została jednak usunięta na etapie montażu. Jak wyjaśniła, reżyser zdecydował, że film będzie rozpoczynał się od wydarzeń wojennych. W konsekwencji cała sekwencja rozgrywająca się przed wojną nie znalazła się w ostatecznej wersji filmu. ZOBACZ TEŻ: Tylko w VIVA! Bez Tabu! Małgorzata Pieczyńska o środowisku aktorów: „Ludzie bywają zawistni”. Doświadczyła tego na własnej skórze… Dlaczego Andrzej Wajda wyciął jej sceny z filmu? Małgorzata Pieczyńska nie pozostawiła wątpliwości, że decyzja wynikała z koncepcji montażowej filmu. Jak tłumaczyła, Andrzej Wajda postanowił rozpocząć opowieść od czasu wojny, dlatego cały wcześniejszy fragment został usunięty. Nie chodziło więc o pojedynczą scenę czy konkretną postać, lecz o wycięcie całej sekwencji przedwojennej. Aktorka podkreśliła również, że o wszystkim została poinformowana jeszcze przed premierą filmu. Dzięki temu wiedziała, że jej rola nie pojawi się w gotowym obrazie i nie było to dla niej zaskoczeniem dopiero podczas pierwszego pokazu. „Mistrz robi co chce”. Tak aktorka wspomina decyzję reżysera Najmocniejszym momentem rozmowy były słowa Małgorzaty Pieczyńskiej o reakcji na decyzję Andrzeja Wajdy. Aktorka przyznała, że zaakceptowała wybór reżysera, mówiąc: „Mistrz robi co chce, to jest już sprzedane, trafiony, zatopiony i nie ma dyskusji.” To właśnie ten cytat najlepiej oddaje sposób, w jaki po latach ocenia tamtą sytuację. Nie opowiada o sporze ani konflikcie. Z jej relacji wynika, że decyzja została podjęta przez reżysera, a ona przyjęła ją jako element procesu twórczego. Jednocześnie nie ukrywała, że była to dla niej trudna sytuacja. W końcu udział w filmie Andrzeja Wajdy miał zakończyć się obecnością na ekranie, tymczasem efekt wielodniowej pracy nie trafił do widzów. Małgorzata Pieczyńska wróciła do bolesnego wspomnienia Rozmowa w „VIVA! Bez Tabu” była okazją do wielu wspomnień z kariery aktorki. Małgorzata Pieczyńska opowiadała zarówno o początkach swojej drogi zawodowej, pracy w Polsce i Szwecji, jak i o doświadczeniach związanych z przygotowywaniem ról oraz funkcjonowaniem w środowisku filmowym. Jednym z najbardziej zapamiętanych fragmentów wywiadu pozostaje jednak historia dotycząca filmu „Korczak”. Aktorka przypomniała, że jej sceny zostały usunięte wraz z całą przedwojenną częścią filmu, a o decyzji dowiedziała się jeszcze przed premierą. Po latach wspomina tę sytuację spokojnie, podkreślając, że była to autorska decyzja reżysera. W jej relacji nie pojawia się polemika z wyborem Andrzeja Wajdy. Zamiast tego wybrzmiewają słowa, które najlepiej podsumowują całe wydarzenie: „Mistrz robi co chce” oraz „Nie ma dyskusji”. Źródło: Viva.pl View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu! Małgorzata Pieczyńska o środowisku aktorów: „Ludzie bywają zawistni”. Doświadczyła tego na własnej skórze…
W szczerej rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu Małgorzata Pieczyńska wróciła wspomnieniami do początków swojej drogi aktorskiej. Opowiedziała o konflikcie z wykładowczynią w szkole teatralnej, który – jak przyznaje – odbił się na jej karierze. Nie zabrakło także refleksji o relacjach w środowisku aktorskim i gorzkiego wyznania, że „ludzie bywają zawistni”.
Choć dziś Małgorzata Pieczyńska jest jedną z najbardziej cenionych polskich aktorek, początki jej zawodowej drogi nie należały do łatwych. W rozmowie dla VIVA! Bez Tabu zdradziła, że już podczas studiów nie bała się mówić głośno o swoich przekonaniach. Jak się okazało, taka postawa miała swoją cenę, a jej konsekwencje odczuwała jeszcze wiele lat później. Małgorzata Pieczyńska nie chciała się podporządkować. Jeden sprzeciw w szkole teatralnej miał zaważyć na jej przyszłości Małgorzata Pieczyńska nie ukrywa, że już od pierwszych dni w warszawskiej Szkole Teatralnej miała własne zdanie i nie bała się go wyrażać. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc wspomina, że wszystko zaczęło się od pozornie niewinnej dyskusji podczas zajęć z wyrazistości mowy. To właśnie wtedy – jak przyznaje – narodził się konflikt, którego konsekwencje odczuwała jeszcze przez wiele lat. „Ja się po prostu od razu skonfliktowałam [w Szkole Teatralnej], bo na pierwszych zajęciach, kiedy powiedziałam [...] fragment Pana Tadeusza, stoję sobie przed tą całą grupą, przed nauczycielką, to była pani Aniela Świderska, świętej pamięci. [...] Dobra, powiedziałam to ładnie, coś tam, a ona mówi: „bardzo dobrze, właśnie bardzo, pani Pieczyńska, bardzo dobrze”. I mówię na koniec zajęć: „no to co mam przygotować na następne zajęcia?”. „To samo. Będziemy rzeźbić”. Mówię: „słucham, ale w czym rzeźbić?”. Tak, bo przecież przygotowujemy egzamin. I każdy miał fragment Pana Tadeusza, i myśmy mieli przez pół roku rzeźbić. Ja mówię: „nie, to jest niemożliwe. Przez pół roku dwa razy w tygodniu ja mam rzeźbić to samo? Co pani sobie wyobraża? No bo jest ciekawszy repertuar. My byśmy bardzo tutaj chcieli jakąś współczesną poezję. Właśnie tego Miłosza, tego Stachurę, zrobić coś, co nas porusza, tego Herberta”. Wyśmiała mnie. [...] Ja po prostu tam turlałam się z nudów na tych zajęciach po podłodze” – wspominała. Aktorka przyznaje, że z czasem napięcie między nią a wykładowczynią tylko rosło. Kulminacja nastąpiła podczas rady pedagogicznej, gdy pojawił się temat jej oceny z wyrazistości mowy. Jak wspomina, o przebiegu dyskusji dowiedziała się później od przedstawicieli studentów. „[Na koniec] mieliśmy już wtedy reprezentację studencką na tej radzie pedagogicznej. Oni mi potem kablowali, co tam było. I ona mówi, że pani Pieczyńska, za wyrazistość mowy, coś tam trzy z dwoma albo dwa. [...] A Łapucki na to wstaje [...] i mówi: „Przepraszam bardzo, na jakiej podstawie? Czy była Pani na egzaminie ze scen, gdzie Pani Pieczyńska coś tam grała?”. „Tak, byłam”. „Czy słyszała Pani, jak mówi na moim egzaminie, jak mówi właśnie Kaziuka, monolog?”. „Tak”. Więc ja uważam, że pięć. Nie ma dyskusji. Pięć. On był rektorem. No i tam zeszło na cztery, czy coś takiego się wykłócił. A ona mnie znienawidziła. To miało bardzo poważne konsekwencje w mojej karierze” – podkreśliła. „Ludzie bywają zawistni”. Małgorzata Pieczyńska szczerze o relacjach w środowisku aktorskim Pytanie Marioli Bojarskiej-Ferenc o przyjaźnie w świecie aktorów stało się dla Małgorzaty Pieczyńskiej pretekstem do bardzo osobistego wyznania. Aktorka nie idealizuje swojego środowiska i podkreśla, że zazdrość czy niechęć nie są niczym wyjątkowym. „Bywają ludzie zawistni po prostu, jak w każdym środowisku. [...] Jak przyszłam na egzamin magisterski, to Łapicki był wtedy rektorem, bo ja bardzo długo studiowałam. Jako, że już zaczęłam pracować, grałam w filmach, troszeczkę to się przeciągnęło i ten Łapicki już był wtedy rektorem. I mówi: „Pani Małgorzato, co pani zrobiła Anieli? Ona pani nie dopuszcza do egzaminu magisterskiego”. Ja mówię: „słucham?”. „No, podobno nie ma pani zaliczonej, coś tam, wyrazistości mowy z pierwszego roku, z jakiegoś tam pierwszego semestru. [...] proszę pokazać indeks”. To była taka mała szkoła. Tam w tych indeksach się miało stempelki albo nie. Generalnie były jakieś oceny gdzieś tam w sekretariacie. Ja mówię: „ale ja miałam indywidualny tok studiów, bo ja robiłam właśnie Wierną rzekę. I ja po prostu być może, że nie byłam nawet na tym egzaminie, ale miałam to zaliczone indywidualnie”. „No ale pani Aniela uważa, że nie. I musi pani przyjść we wrześniu na poprawkowy egzamin, właśnie z wyrazistości mowy, i nie jest pani dopuszczona do egzaminu magisterskiego”. No to był szok” – wspominała. Choć sytuacja wydawała się absurdalna, Pieczyńska nie pozwoliła, by zepsuła jej ważny dzień. Jak opowiada, wszystko na świętowanie było już przygotowane, dlatego nie zamierzała z niczego rezygnować. „Ja miałam w SPATIF-ie wynajętą salę. Miałam tylu kumpli już wśród zawodowych aktorów. Oczywiście nie zrezygnowałam z tego bankietu, tylko poszłam na ten bankiet, i jak myśmy się z tego śmiali. Naprawdę, no współczuję jej tej decyzji” – podsumowała. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
VIVA! Bez Tabu: Małgorzata Pieczyńska od 40 lat jest zakochana w jednym mężczyźnie. Ale jego oświadczyn wielokrotnie nie przyjęła. Problemy z pierścionkiem pojawiły się też później...
Małgorzata Pieczyńska była gościnią Marioli Bojarskiej-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu, gdzie z dużą szczerością wróciła do historii swojej wielkiej miłości. Opowiedziała o pierwszym spotkaniu z Gabrielem Wróblewskim, życiu w Szwecji, wielokrotnie odrzucanych oświadczynach i niezwykłej historii pierścionka zaręczynowego, która do dziś wydaje się niemal nieprawdopodobna.
Nie każda historia miłosna zaczyna się od fajerwerków, ale ta z pewnością miała filmowy scenariusz. Poznali się podczas pokazu filmu w Sztokholmie, a jedno zdanie wypowiedziane przez Gabriela Wróblewskiego zostało z Małgorzatą Pieczyńską na całe życie. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka opowiedziała o tym, jak wyglądały początki ich związku i dlaczego, mimo wielkiej miłości, ślub przez długi czas nie był dla niej oczywistością. Małgorzata Pieczyńska wspomina pierwsze spotkanie z Gabrielem. "Jeśli zestarzeje się pani jak Suzanne, będzie mi się pani podobać całe życie" Choć od tamtych wydarzeń minęły już cztery dekady, Małgorzata Pieczyńska z niezwykłą dokładnością pamięta dzień, który odmienił jej życie. W programie VIVA! Bez Tabu wróciła wspomnieniami do wyjazdu do Sztokholmu, gdzie razem z Januszem Zaorskim prezentowała film Jezioro Bodeńskie. To właśnie tam poznała Gabriela Wróblewskiego – mężczyznę, z którym od 40 lat tworzy szczęśliwy związek. Aktorka przyznała, że w tamtym czasie była już dwa lata po rozwodzie. Nie spodziewała się, że zwykły wieczór po projekcji filmu okaże się początkiem nowego rozdziału w jej życiu. Wszystko zaczęło się od propozycji Janusza Zaorskiego, który postanowił przedstawić ją swojemu przyjacielowi. „Ja byłam po rozwodzie wtedy, chyba dwa lata, dokładnie dwa lata. I Janusz mówi: „Poznam cię z moim przyjacielem z młodości. I jest po rozwodzie”. „Dawno?”. „No, jakieś dwa lata”. Ja mówię: „No dobra, fajny?”. „Bardzo fajny”. „Przystojny?”. „Bardzo przystojny”. „No dobra, to poznaj”. No i jesteśmy po tej projekcji, siedzimy w jakiejś tam knajpie i wchodzi facet, zatkało mnie zupełnie. Ja mówię: „Janusz, czy to ten?”. „Ten”” – wspominała. Jak się okazało, pierwsze słowa Gabriela Wróblewskiego również na długo zapadły jej w pamięć. Nie zaczął od komplementu dotyczącego urody, ale nawiązał do postaci, którą zagrała w Jeziorze Bodeńskim. „Podchodzi Gabryś i mówi: „Byłem przed chwilą na projekcji. To pani grała Suzanne?”. „Tak”. Bo Suzanne była postacią, miała 25 lat w obozie jenieckim nad Jeziorem Bodeńskim, a potem spotyka się z głównym bohaterem, którego grał Krzysiek Pieczyński. Spotykają się po 30 latach i jako tacy już siwi, starzy rozmawiają ze sobą. No i komentują tę młodość. I on mówi: „Jeśli zestarzeje się pani jak Suzanne, będzie mi się pani podobać całe życie”.” ZOBACZ TEŻ: To była miłość od pierwszego wejrzenia. Jerzy Bończak od pół wieku jest wierny jednej kobiecie. Rodzina zapłaciła wysoką cenę za jego sławę Małgorzata Pieczyńska wielokrotnie odrzucała oświadczyny. Dziś z uśmiechem wspomina historię pierścionka Choć ich miłość przetrwała próbę czasu, droga do małżeństwa nie była oczywista. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc aktorka zdradziła, że Gabriel Wróblewski oświadczał się jej więcej niż raz. Jak sama przyznała, przez długi czas nie była gotowa powiedzieć "tak". Dziś z uśmiechem wraca do tamtych wydarzeń, a jeszcze większe emocje budzi w niej historia ukochanego pierścionka zaręczynowego. Zapytana o oświadczyny odpowiedziała krótko, ale wymownie: „Wielokrotnie były nieprzyjmowane.” Pierścionek jednak został z nią na lata i do dziś ma dla niej wyjątkową wartość. Niedawno okazało się jednak, że wymaga naprawy. Z biżuterii wypadł drogocenny kamień, a aktorka była przekonana, że odnalezienie go graniczy z cudem. „Ostatnio naprawiam mój ten ukochany pierścionek. Bo coś tam się zepsuło, ale to też jest coś niesamowitego, bo jakiś tam drogocenny kamień z tego pierścionka wypadł. [...] Akurat Gabryś był w domu, ja z garażu weszłam do mieszkania i on mówi: „Ojej, no to szukamy może”” – opowiadała. Poszukiwania nie przynosiły efektów. Najpierw sprawdzili mieszkanie, później samochód. Nic nie wskazywało na to, że brylant uda się odzyskać. Kiedy wydawało się, że kamień przepadł na dobre, wydarzyło się coś, czego sama do dziś nie potrafi racjonalnie wytłumaczyć. „[...] Idę po tym garażu i widzę, że coś się świeci. Przy samej takiej kratce ściekowej. Patrzę, brylant. Naprawdę coś niesamowitego” – zakończyła z uśmiechem. SPRAWDŹ TEŻ: W życiu jest ascetyczny i zdystansowany. Co go bawi i rozwściecza? TYLKO W VIVIE! Paweł Wilczak: „Zawsze myślę, że wszystko fajne przede mną” Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Tylko u nas: Sandra Kubicka wyznała poruszającą prawdę o "ciemnych myślach". Padły szczere słowa o najtrudniejszym czasie
Sandra Kubicka po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o jednym z najtrudniejszych momentów swojego życia. W rozmowie z Ewą Chodakowską w programie "Ocal siebie" wyznała, że zmagała się z "ciemnymi myślami", wróciła na terapię i nie bała się poprosić o pomoc. To szczera rozmowa o kryzysie, który odmienił jej życie.
W szczerej rozmowie z Ewą Chodakowską Sandra Kubicka wróciła pamięcią do wydarzeń, które sprawiły, że 2025 rok stał się dla niej ogromnym życiowym wyzwaniem. Modelka nie ucieka od trudnych tematów i mówi wprost o emocjach, terapii oraz momencie, w którym zrozumiała, że sama nie poradzi sobie z narastającym kryzysem. Jej słowa wybrzmiewają szczególnie mocno, ponieważ dotyczą doświadczeń, o których wiele osób wciąż boi się mówić publicznie. Sandra Kubicka szczerze o terapii po najtrudniejszym roku. "Mam ciemne myśli, nie jestem szczęśliwa" Jeszcze niedawno wydawało się, że Sandra Kubicka, mimo kolejnych życiowych zakrętów, nie traci charakterystycznej dla siebie siły. W rozmowie z Ewą Chodakowską po raz pierwszy tak otwarcie przyznała jednak, że za uśmiechem krył się jeden z najtrudniejszych okresów w jej życiu. Prowadząca nie bez powodu wróciła do 2025 roku. To właśnie wtedy – jak zauważyła – Sandra musiała zmierzyć się z wyjątkowo bolesnymi doświadczeniami. Modelka nie próbowała niczego łagodzić ani ubierać w ostrożne słowa. Krótko podsumowała wszystko, co wydarzyło się w ciągu zaledwie kilku miesięcy: "Rozwód, poroniłam, zamknęłam biznes, który mnie bardzo cieszył. Byłam zmuszona zamknąć ten biznes. No, dużo się wydarzyło." Następnie dodała, że wciąż uczęszcza raz w tygodniu na terapię, która pomogła jej przetrwać ten trudny czas. Nie jest to jednak zamknięty rozdział. Kubicka wciąż pozostaje pod opieką specjalistów oraz bierze leki. Ewa Chodakowska podkreśliła, że warto głośno mówić o terapii i nie zostawiać siebie samego z problemami. Sandra przyznała, że właśnie od wypowiedzenia dwóch prostych słów wszystko zaczęło się zmieniać. "Mało jest osób, które potrafią powiedzieć na głos: potrzebuję pomocy. I uważam, że to jest gigantyczna siła. Ja nie mam z tym problemu, żeby powiedzieć, że potrzebuję pomocy. Mam cięty język, mówię dużo rzeczy na głos, ale właśnie tu to się przydało, że ja powiedziałam na głos: potrzebuję pomocy, bo mam ciemne myśli, nie jestem szczęśliwa, nic mnie nie cieszy i cały czas płaczę" – wyznała. ZOBACZ TEŻ: Z tym trudnym do opanowania lękiem żyje od lat: „Wiedzą o tym tylko moi najbliżsi”. Tylko u nas: Sandra Kubicka w szczerej rozmowie z Ewą Chodakowską "Leżałam i płakałam". Sandra Kubicka opowiedziała, co wydarzyło się, gdy spojrzała na syna Prowadząca poprosiła Sandrę, by wyjaśniła, co właściwie kryło się za wcześniej wypowiedzianymi słowami o "ciemnych myślach". Odpowiedź nie pozostawiała miejsca na domysły. "Jak się bardzo źle między nami układało z Alkiem, jeszcze później poroniłam i ta afera z tą matcharnią... To już po prostu nie miałam siły, nie chciało mi się nic. I leżałam i płakałam", wyjaśniła Kubicka. Przełom przyszedł niespodziewanie. Nie wydarzył się podczas terapii ani po ważnej rozmowie. Wszystko zmieniło jedno spojrzenie. "Jak taki worek leżałam na kanapie i płakałam nad dzieckiem. Pamiętam, spojrzałam na oczy Leona, i tak na mnie patrzył, jak ja płaczę, i twarz mu się zmieniła. I do mnie doleciało, że ja muszę z powrotem odnaleźć swoje szczęście, bo mój syn nie może mnie takiej widzieć, że ja siedzę i nonstop płaczę" – powiedziała. To właśnie wtedy Sandra postanowiła przestać udawać, że sama sobie poradzi. Najpierw powiedziała o swoim stanie najbliższym, później zaczęła szukać profesjonalnej pomocy: "Wtedy wzięłam się w garść, powiedziałam: potrzebuję pomocy, powiedziałam to mojej rodzinie, zadzwoniłam do przyjaciółki. Zapisałam się najpierw do psychiatry. Psychiatra przepisał mi właśnie terapię." Jak opowiada, kolejne decyzje zapadały już bardzo szybko. Z perspektywy czasu terapeutka zwróciła jej uwagę, że nie zwlekała z odcinaniem tego, co pogłębiało kryzys. "A później moja terapeutka też właśnie mówiła, że bardzo szybko podjęłam różne kroki, żeby zmienić to swoje życie, ale wyszło mi to na lepsze. Szybko się rozwiedliśmy, szybko się wyprowadziłam. I zamknęłam jak najszybciej ten biznes, jak się dało" – wyznała. Choć zamknięcie firmy kosztowało ją wiele emocji, dziś nie ma wątpliwości, dlaczego zdecydowała się na ten krok. "W ogóle nie chciałam już mieć nic z tym wspólnego, pomimo że sprawiał mi gigantyczną frejdę na początku, i szczęście, i dumę, to po prostu nie chciałam już mieć nic z tym wspólnego. Uznałam, że jak zamknę ten biznes, to ta afera też się zamknie i odejdzie. Więc trochę odcięłam wszystkie rzeczy, które sprawiały, że po prostu źle się czułam" – podsumowała. SPRAWDŹ TEŻ: Dorastała niemal w ogóle bez ojca: „Pierwszy raz zobaczyłam go w kościele”. Sandra Kubicka w nowym podcaście Ewy Chodakowskiej „Ocal siebie” wyznaje, kiedy przestała na niego liczyć Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Nigdy nie zapomni swoich pierwszych prac, to tam nauczył się szacunku do pieniądza. Tylko u nas Gamou Fall o wyboistej drodze do kariery
Kariera aktora nie daje żadnych gwarancji, a chwile zawodowej ciszy są wpisane w ten zawód. W rozmowie z Rafałem Kowalskim w formacie „Kula VIVY!” Gamou Fall opowiada o niepewności, pierwszych pracach, modelingu i lekcjach, które do dziś wpływają na jego podejście do pieniędzy i sukcesu.
Choć dziś coraz częściej oglądamy go na ekranie, Gamou Fall nie ukrywa, że droga do aktorstwa nie była ani prosta, ani przewidywalna. W szczerej rozmowie dla VIVY! opowiedział o momentach zwątpienia, pracy poza planem zdjęciowym i doświadczeniach, które nauczyły go pokory. Nie zabrakło także refleksji nad tym, jak zachować poczucie własnej wartości w zawodzie, w którym jeden telefon może zmienić bardzo wiele. Gamou Fall o zawodzie aktora: „To jest zawód, który nie gwarantuje ci absolutnie niczego” Aktorstwo często kojarzy się z premierami, czerwonym dywanem i kolejnymi angażami. Rzeczywistość wygląda jednak zupełnie inaczej. W rozmowie z Rafałem Kowalskim Gamou Fall bez upiększania opowiedział o tym, co dzieje się wtedy, gdy telefon przestaje dzwonić. „To jest ryzykowny zawód. To jest zawód, który nie gwarantuje ci absolutnie niczego. Więc łatwo popaść w swojego rodzaju takie poczucie niedowartościowania. I ja wchodząc w ten zawód i rozpoczynając go, zawsze w życiu myślę w ten sposób, żeby okoliczności nie determinowały tego, kim jesteś i jakie jest Twoje poczucie wartości. To jest oczywiście bardzo trudne, ale tak samo staram się nie pozwalać, żeby sukces uderzał mi do głowy, a jakieś niepowodzenia do serca” – zaznaczył. Słowa aktora spotkały się z reakcją prowadzącego. Rafał Kowalski zauważył, że z podobnymi doświadczeniami może utożsamiać się wielu przedstawicieli tego zawodu. Gamou Fall nie ma co do tego wątpliwości. „Niezależnie od tego, czy jesteś aktorem z tej najwyższej półki i zrobiłeś tysiące, setki tam, czy dziesiątki produkcji, to każdy ma te momenty, kiedy ten telefon nie dzwoni. Więc ja mam pasję, którą uprawiam przez całe życie, sporty walki, też kocham podróże i tak dalej. I też zdywersyfikowałem sobie trochę te moje źródła dochodu, dlatego cieszę się, że kiedy nawet jest mniej tej pracy aktorskiej, bo ja też umówmy się, jestem na tym początku tej drogi, to jakby sytuacja jest na tyle stabilna, że jest w porządku. Robimy inne rzeczy równolegle, na które mamy wpływ” – podsumował. TYLKO U NAS: Gamou Fall: „Nigdy nie pokażę córki i nie zdradzę jej imienia". Kryje się za nim bardzo osobista historia... Zanim został aktorem. Gamou Fall wspomina pierwsze prace i lekcję szacunku do pieniędzy Choć dziś kojarzony jest przede wszystkim z aktorstwem, wcześniej przez wiele lat rozwijał się w zupełnie innej branży. Jak przyznaje, wszystko zaczęło się przypadkiem. „Wcześniej rozpocząłem pracę jako model, i to było tak, że to się stało przypadkowo, bo skaut spotkał mnie na ulicy. Ja miałem około 17 lat, byłem w liceum. I po prostu tak mówię, dobrze, spróbujmy. Wszedłem w ten świat i trwało to długie lata, bo około 13 lat, więc to był ten zawód, który uprawiałem zdecydowanie najdłużej i pochłonął tą dużą część mojego życia” – powiedział. Modeling nie był jednak jedynym doświadczeniem zawodowym Gamou Falla. Zanim na dobre związał swoją przyszłość z aktorstwem, postanowił sprawdzić się również w bardziej codziennej pracy. W rozmowie z Rafałem Kowalskim aktor wrócił pamięcią do okresu, gdy świadomie chciał przekonać się, jak wygląda praca poza światem pokazów i planów zdjęciowych. „Też miałem taki okres, jak byłem młody, chyba miałem 19 lat, mówię" nie no, muszę spróbować takiej w cudzysłowie zwykłej pracy, więc zatrudniłem się w sklepie. To było Massimo Dutti wtedy jeszcze w Poznaniu [...] ale też pracowałem ze swoim tatą jak byłem młodszy, pomagałem w jego działalnościach” – wspominał. Na te wyznanie zareagował prowadzący, podkreślając, jak ważne jest doświadczenie pracy i zrozumienie wartości zarobionych pieniędzy. Gamou Fall przyznał, że właśnie te doświadczenia sprawiły, iż do dziś z dużym szacunkiem podchodzi do finansów: „Otóż to. To jest bardzo ważne, dlatego ja też nie mam tendencji do rozwalania pieniędzy, bo wiem, że trzeba na nie ciężko pracować.” Cała rozmowa z Gamou Fallem do obejrzenia na naszym kanale YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Z tym trudnym do opanowania lękiem żyje od lat: „Wiedzą o tym tylko moi najbliżsi”. Tylko u nas: Sandra Kubicka w szczerej rozmowie z Ewą Chodakowską
Sandra Kubicka w szczerej rozmowie z Ewą Chodakowską opowiada o czymś, o czym dotąd wiedziało niewiele osób. Modelka i przedsiębiorczyni przyznaje, że od lat zmaga się z lękiem przed ludźmi, a rozpoznawalność i internetowe afery tylko pogłębiły ten problem. To jedna z najbardziej osobistych rozmów, jakich dotąd udzieliła.
Na co dzień sprawia wrażenie kobiety, która potrafi poradzić sobie z każdą przeciwnością losu. Od lat funkcjonuje w przestrzeni publicznej, prowadzi własne biznesy i nie unika wyzwań. W rozmowie z Ewą Chodakowską pokazuje jednak zupełnie inną stronę siebie. Mówi o doświadczeniach, które ukształtowały jej charakter, ale także o tym, że siła, z którą jest kojarzona, ma swoją cenę. Po raz pierwszy tak otwarcie opowiada również o lęku, z którym żyje od wielu lat. Sandra Kubicka: „Mam lęk przed ludźmi”. O tym wiedzą tylko jej najbliżsi Choć wiele osób postrzega Sandrę Kubicką jako osobę niezwykle silną i odporną, ona sama przyznaje, że za tym wizerunkiem kryje się znacznie bardziej złożona historia. W rozmowie z Ewą Chodakowską nie ukrywa, że trudne doświadczenia nauczyły ją wytrwałości, ale jednocześnie sprawiły, że nie zawsze chce być tą, która wszystko udźwignie. „Myślę, że wszystkie te sytuacje przykre, które na mojej drodze mnie spotkały, ukształtowały mnie i mój charakter i to, jaką jestem dzisiaj osobą i to, że potrafię być silna. Tylko, że ja czasami nie chcę być silna. [...] Ja czasami mam dość bycia silną i chciałabym po prostu paść, żeby ktoś się mną zaopiekował” – wyznała. Ewa Chodakowska zapytała, czy w chwilach kryzysu potrafi otoczyć samą siebie czułością i znaleźć przestrzeń na odpoczynek od emocji. W odpowiedzi Sandra Kubicka przyznała, że od lat zmaga się z lękiem przed przebywaniem wśród ludzi. „Ja się zamykam w domu. Ja w ogóle mam lęk przed ludźmi, [...] wiedzą o tym moi najbliżsi. Ciężko mi jest wyjść do centrum handlowego, wyjść na koncert, ciężko mi jest wyjść do restauracji na przykład. [...] I jeżeli mamy coś zrobić w Polsce, w Warszawie, gdzie jest skupowisko ludzi, to moi bliscy, moi przyjaciele zawsze się zastanawiają, jak to zorganizować, czy da się, żeby było mniej osób, albo w jakichś godzinach, żeby było mniej osób. Wiedzą, że ja się po prostu boję” – powiedziała. ZOBACZ TEŻ: Dorastała niemal w ogóle bez ojca: „Pierwszy raz zobaczyłam go w kościele”. Sandra Kubicka w nowym podcaście Ewy Chodakowskiej „Ocal siebie” wyznaje, kiedy przestała na niego liczyć Sandra Kubicka o cenie popularności. „Jak zaczyna się coś dziać, to totalnie się zamykam w domu” W dalszej części rozmowy Ewa Chodakowska zapytała, czy źródłem tych trudności jest sama popularność. Sandra Kubicka nie ukrywała, że właśnie rozpoznawalność i doświadczenia związane z internetowymi aferami sprawiły, że w momentach kryzysu wybiera wycofanie zamiast konfrontacji. „To jest wynik popularności, afer w Internecie, przypinania mi takiej łatki skandalistki, że jak zaczyna się coś dziać, to totalnie się zamykam w domu, chowam się, nie wychodzę, wtedy ludzie mnie odwiedzają. Ja nie chcę i czekam, aż ten kurz opadnie. Ja sobie wtedy wyjdę na swoich zasadach, powiem, co chcę powiedzieć, ale zamykam się w domu, nie wchodzę do Internetu, nie szukam, nie czytam o sobie i udaję, że to nie istnieje” – tłumaczyła. Modelka nie ukrywa, że najtrudniejsze bywają sytuacje, w których ma poczucie, że jest postrzegana przez pryzmat internetowych wydarzeń, a nie tego, kim jest naprawdę. W rozmowie przyznaje, że takie doświadczenia zdarzały się wielokrotnie i wpływały na jej samopoczucie. Sandra przytoczyła konkretne sytuacje: „Wielokrotnie mnie to spotkało. 'To ta z TikToka, zobacz, to ta, co teraz z tej afery. Sandra's Matcha, to ta'. 'Mogę sobie z Tobą zdjęcie zrobić, bo założyłam się z koleżanką, że sobie zrobię?'. Ja zakładam czapkę, okulary, mówię, zostaw w spokoju, i wsiadam do auta i odjeżdżam.” Na zakończenie tego wątku Sandra zwraca uwagę, że popularność niesie ze sobą nie tylko korzyści, ale również konsekwencje, o których rzadko mówi się głośno. „Ta rozpoznawalność ma swoje plusy, ma swoje minusy. Te minusy są takie, że to dość mocno uważam, wpływa na naszą psychikę. Też zależy od skali rozpoznawalności, od tego, jak sobie radzisz, ale też od rodzaju tych afer, które się kręcą wokół nas. Każdy z nas ma jakąś aferę, miał ze sobą jakieś dramy, no ale to też zależy, co się wydarzyło” – podsumowała. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Choć są razem od 13 lat, tego o partnerce Gamou Fall nie wiedział nikt. Tylko nam aktor pokazał, co dla niego zrobiła ukochana
Gamou Fall rzadko opowiada o swoim życiu prywatnym, dlatego rozmowa w formacie "Kula VIVY!" przyniosła kilka naprawdę zaskakujących wyznań. Aktor pokazał tatuaże wykonane przez ukochaną Elizę, opowiedział o ich 13-letnim związku i szczerze przyznał, jak wysoką cenę zapłacił za udział w "Tańcu z gwiazdami". To historia o rodzinie, partnerstwie i docenianiu każdej chwili.
Choć widzowie znają go przede wszystkim z ról aktorskich i telewizyjnych występów, w rozmowie z Rafałem Kowalskim dla "Kuli VIVY!" Gamou Fall odsłonił znacznie bardziej osobiste oblicze. Losowane pytania skłoniły go do wspomnień o partnerce, która od lat towarzyszy mu zarówno w codziennym życiu, jak i najważniejszych momentach jego kariery. Nie zabrakło też refleksji o ojcostwie i wyzwaniach, jakie przyniósł udział w jednym z najtrudniejszych programów telewizyjnych. Partnerka Gamou Fall zrobiła coś, co zostanie z nim na całe życie. Aktor pokazał wyjątkowe tatuaże Jedno z pytań wylosowanych z Kuli VIVY! dotyczyło tatuażu, który mogłaby wykonać ukochana aktora. Okazało się jednak, że to już się wydarzyło! Gamou Fall z uśmiechem przyznał, że jego partnerka Eliza od lat zajmuje się tatuowaniem, choć obecnie – po narodzinach ich dziecka – zrobiła przerwę w pracy. Jak zdradził, właśnie ona stworzyła dwa wzory, które dziś nosi na swoim ciele. „Teraz akurat z uwagi na to, że jest świeżo upieczoną mamą, a ja tatą, to zawiesiła działalność, ale ten czas już nadszedł. Mam tatuaż, który zrobiła mi Eliza. [...] Oto on, drodzy Państwo: »wszystko przemija«. Żebyśmy pamiętali o tym, żeby doceniać chwile, te dobre, ale też te złe momenty, wszystko ma swój początek i koniec” – powiedział, pokazując przed kamerą napis TUTTO PASSA umieszczony na ramieniu. Jak się okazuje, nie jest to jedyny tatuaż wykonany przez ukochaną. W rozmowie z Rafałem Kowalskim aktor zdradził również historię drugiego wzoru, który ma wyjątkowo rodzinny charakter. Zapytany o to, czy wykonanie tatuażu było wcześniej zaplanowane, odpowiedział bez wahania: „Nie, to była spontaniczna akcja. To było jednego dnia, tak sobie pomyślałem o tym tatuażu, poszukałem, kolejnego dnia już go zrobiliśmy. Zresztą mam też jeszcze jeden tatuaż od Elizy. To był bodajże jeden z jej pierwszych. Trójka, bo jestem trzeci, najmłodszy z rodzeństwa. Także taka pamiątka.” TYLKO U NAS: Gamou Fall: „Nigdy nie pokażę córki i nie zdradzę jej imienia". Kryje się za nim bardzo osobista historia... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/07/2026-07-28-140304-ZASKAKUJACY-GEST-UKOCHANEJ-GAMOU-FALL.-AKTOR-O-OBIETNICY-ZLOZONEJ-PRZED-CORKA-I--ccb4111.png" width="981" height="553" alt="2026-07-28 14_03_04-ZASKAKUJĄCY GEST UKOCHANEJ GAMOU FALL. AKTOR O OBIETNICY ZŁOŻONEJ PRZED CÓRKĄ I" title="2026-07-28 14_03_04-ZASKAKUJĄCY GEST UKOCHANEJ GAMOU FALL. AKTOR O OBIETNICY ZŁOŻONEJ PRZED CÓRKĄ I" /> Gamou Fall szczerze o "Tańcu z gwiazdami". "Przez blisko cztery miesiące byłem tylko gościem w domu" Rozmowa zeszła również na temat udziału aktora w "Tańcu z gwiazdami". Choć widzowie oglądają przede wszystkim efekt końcowy – występy na parkiecie i rywalizację na żywo – za kulisami programu kryją się miesiące intensywnych treningów i wyrzeczeń. Gamou Fall nie ukrywa, że dla niego największym kosztem nie było zmęczenie fizyczne. Najtrudniejsze okazało się pogodzenie programu z życiem rodzinnym. Szczególnie że zdjęcia do show rozpoczęły się w wyjątkowym momencie. „Ja kieruję się taką maksymą, że za wszystko, co wartościowe w życiu, trzeba zapłacić cenę. I w tym przypadku moja cena była dość wysoka, bo w momencie, w którym rozpoczął się program, moja córka miała trzy miesiące. [...] Więcej mnie nie było niż byłem. Przez blisko cztery miesiące byłem tylko gościem w domu, więc to była cena do zapłacenia najwyższa. Bo oprócz tego, że ten wysiłek i tak dalej, wiadomo, to jest formuła programu…” – przyznał szczerze. Te słowa wybrzmiewają szczególnie mocno, bo pokazują kulisy telewizyjnego sukcesu z perspektywy młodego ojca. Dla aktora największym wyzwaniem nie były kolejne choreografie ani presja ocen, lecz świadomość, że w ważnym momencie życia jego rodziny po prostu było go mniej. SPRAWDŻ: Gdy wskazywali go palcami obiecywał sobie jedno. Tylko w VIVIE! Gamou Fall: "Mój inny kolor skóry nie był moim problemem, tylko problemem kogoś innego" Cała rozmowa z Gamou Fallem do obejrzenia na naszym kanale YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Niespodziewana diagnoza złamała jej życie: „Wróciłam do hotelu i płakałam; zwolniono mnie z pracy”. Szczere wyznanie Sandry Kubickiej tylko w „Ocal siebie” Ewy Chodakowskiej
Sandra Kubicka po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o chwili, która odmieniła jej życie. W podcaście „Ocal siebie” Ewy Chodakowskiej wróciła do diagnozy PCOS, utraty pracy i emocji, z którymi musiała się zmierzyć.
Sandra Kubicka po raz kolejny zdecydowała się opowiedzieć o jednym z najtrudniejszych okresów swojego życia. W podcaście „Ocal siebie” prowadzonym przez Ewę Chodakowską modelka wróciła do chwili, gdy usłyszała diagnozę PCOS. W szczerej rozmowie opisała nie tylko walkę z chorobą, ale również moment, w którym zmiany w wyglądzie doprowadziły do utraty zawodowego zlecenia. Jej historia pokazuje, jak ogromny wpływ na życie prywatne i zawodowe może mieć niespodziewana diagnoza. Sandra Kubicka wróciła do najtrudniejszego momentu swojego życia W rozmowie z Ewą Chodakowską Sandra Kubicka otwarcie mówi o doświadczeniach, które przez długi czas pozostawały dla niej wyjątkowo bolesne. Jednym z najważniejszych tematów jest diagnoza PCOS oraz jej konsekwencje. Modelka przyznaje, że zanim poznała przyczynę gwałtownych zmian zachodzących w organizmie, nie rozumiała, dlaczego jej ciało zaczęło wyglądać inaczej. W krótkim czasie pojawiły się problemy, które odbiły się nie tylko na jej samopoczuciu, ale także na pracy w branży modowej. W podcaście wspomina również dzieciństwo, relację z ojcem, terapię oraz momenty, które ukształtowały ją jako kobietę. To jedna z najbardziej osobistych rozmów, jakich dotąd udzieliła. „Wróciłam do hotelu i płakałam”. Tak wyglądały kulisy utraty pracy Jednym z najmocniejszych fragmentów rozmowy jest wspomnienie sesji zdjęciowej w Meksyku. Sandra Kubicka opowiada, że w czasie, gdy nie znała jeszcze przyczyny pogarszającego się stanu zdrowia, została odsunięta od pracy. „Podczas sesji usłyszałam: ‘Sandra, to było twoje ostatnie zdjęcie. Możesz wracać do Miami albo zostać tutaj, jak chcesz. Hotel masz opłacony, ale to jest twoja ostatnia minuta tutaj z nami’. Weszła nowa modelka na plan. Później zadzwoniła do mnie agentka i poinformowała, że zostałam zwolniona, bo przytyłam i źle wyglądam.” Po zakończeniu zdjęć emocje wzięły górę. Modelka nie ukrywa, że był to moment, który zachwiał jej wiarą w dalszą karierę. „Wyszłam z sesji, wróciłam do domu i zaczęłam płakać, bo przez 12 lat mojej kariery nikt nigdy mnie nie zwolnił. Częściej to ja naprawiałam błędy innych modelek, a tutaj ktoś został wezwany na moje miejsce. I to było bardzo przykre.” To właśnie te wydarzenia poprzedziły moment postawienia diagnozy, która wyjaśniła przyczynę nagłych zmian w organizmie. Diagnoza PCOS zmieniła jej życie Sandra Kubicka przyznaje, że sama wcześniej nie słyszała o PCOS. Informacja o chorobie była dla niej ogromnym ciosem, a pierwsze chwile po diagnozie należały do najtrudniejszych w jej życiu. „Potem przyszła diagnoza: ‘Masz PCOS’. Pamiętam moją odpowiedź: ‘Ale co to jest?’. Nigdy wcześniej o tym nie słyszałam. Skąd to się bierze? Dlaczego ja? Co zrobiłam źle? Dlaczego takie drastyczne objawy? Nie chcę wracać do tamtych dni i pamiętać, ile płakałam i jak bardzo się bałam.” Jak wynika z jej wypowiedzi, dopiero poznanie diagnozy pozwoliło zrozumieć, dlaczego organizm reagował w tak gwałtowny sposób. Modelka zdecydowała się również mówić o swojej chorobie publiczznie, aby zwiększać świadomość na temat PCOS i zachęcać kobiety do wykonywania badań. Szczere wyznanie w podcaście „Ocal siebie” Rozmowa z Ewą Chodakowską nie ogranicza się wyłącznie do kwestii zdrowia. Sandra Kubicka opowiada również o dzieciństwie, relacjach rodzinnych, terapii oraz wpływie hejtu na swoje życie. Dzięki temu podcast pokazuje nie tylko historię walki z chorobą, ale także drogę do odzyskania równowagi i zaakceptowania własnych doświadczeń. Historia modelki pokazuje, że za zmianami widocznymi na zewnątrz mogą kryć się problemy zdrowotne, których nie sposób dostrzec na pierwszy rzut oka. Jej wyznanie w „Ocal siebie” jest opowieścią o trudnych doświadczeniach, zawodowych konsekwencjach choroby i próbie odnalezienia siły mimo przeciwności. Źródło: Viva View oEmbed on the source website
Dorastała niemal w ogóle bez ojca: „Pierwszy raz zobaczyłam go w kościele”. Sandra Kubicka w nowym podcaście Ewy Chodakowskiej „Ocal siebie” wyznaje, kiedy przestała na niego liczyć
To jedno zdanie dziadka zmieniło wszystko. W rozmowie z Ewą Chodakowską Sandra Kubicka opowiedziała o dzieciństwie bez ojca i wyznała, kiedy ostatecznie przestała wierzyć, że może na niego liczyć.
Sandra Kubicka była gościem najnowszego odcinka podcastu Ewy Chodakowskiej „Ocal siebie”. Modelka i przedsiębiorczyni wróciła do bolesnych wspomnień z dzieciństwa, opowiadając o wychowywaniu się bez ojca, pierwszym spotkaniu z nim oraz wydarzeniu, które na zawsze zmieniło jej podejście do rodzinnej relacji. Nie zabrakło także szczerych wyznań o terapii, depresji i konsekwencjach wieloletniego hejtu. Sandra Kubicka o dzieciństwie bez ojca Choć dziś Sandra Kubicka jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiego show-biznesu, w rozmowie z Ewą Chodakowską podkreśliła, że jej dzieciństwo było dalekie od idealnego. Dorastała w Łodzi pod opieką dziadków, ponieważ jej mama wyjechała do Stanów Zjednoczonych do pracy. Ojca praktycznie nie było w jej życiu. Modelka przyznała, że przez lata nie wiedziała, jak wygląda relacja ojca z córką. Wspominała, że obserwowała rówieśników, którzy przychodzili do szkoły z rodzicami, podczas gdy ona często musiała mierzyć się z pytaniami i przykrymi komentarzami dotyczącymi swojej sytuacji rodzinnej. Najbardziej poruszające wspomnienie dotyczy jednak pierwszego spotkania z ojcem. „Ja pamiętam mojego tatę pierwszy raz zobaczyłam w kościele i moja babcia powiedziała: »To jest twój tata«. On przyszedł się przywitać. Takie mam wspomnienie mojego ojca.” ZOBACZ TEŻ: Bała się, że nikt nie pokocha jej z dzieckiem. Dziś Sandra Kubicka nie kryje wzruszenia u boku nowego partnera Moment, który sprawił, że przestała liczyć na ojca W rozmowie Sandra Kubicka opowiedziała również o wydarzeniu, które do dziś pamięta bardzo dokładnie. Gdy zapadła decyzja o jej wyjeździe do Stanów Zjednoczonych, ojciec na krótko pojawił się w jej życiu. Odbierał ją kilka razy ze szkoły, jednak pewnego dnia nie przyjechał. Modelka wspomina, że długo czekała przed szkołą, przekonana, że ojciec w końcu się pojawi. Zamiast tego wróciła do domu zapłakana. „Siedziałam i płakałam. Jak weszłam do domu i mój dziadek mnie zobaczył, że ja płaczę, to mi powiedział: »Przestań na niego liczyć«. I wtedy przestałam na swojego ojca liczyć. Wtedy zrozumiałam, że ja mogę liczyć na mojego dziadka, na moją mamę, na ojczyma i na moją babcię. To jest moja najbliższa rodzina.” Jak podkreśliła, od tamtego momentu nie oczekiwała już od ojca obecności ani wsparcia. Jednocześnie zaznaczyła, że w jej życiu ważną rolę odegrali dziadek oraz ojczym, dzięki którym nie czuła całkowitego braku męskiego autorytetu. Dziś otwarcie mówi o terapii i lęku przed ludźmi Rozmowa nie ograniczyła się wyłącznie do wspomnień z dzieciństwa. Sandra Kubicka opowiedziała także o problemach, z którymi mierzy się obecnie. Przyznała, że od lat zmaga się z lękiem przed ludźmi i że jej najbliżsi dobrze wiedzą, jak trudno funkcjonuje jej się w dużych skupiskach ludzi. Nie ukrywała również, że w najtrudniejszych momentach życia korzystała z pomocy specjalistów. Wspominając okres po licznych kryzysach osobistych, wyznała: „Potrzebuję pomocy, bo mam ciemne myśli. Nie jestem szczęśliwa, nic mnie nie cieszy i cały czas płaczę.” Modelka opowiedziała, że zgłosiła się do psychiatry, wróciła na terapię i rozpoczęła leczenie. Jak zaznaczyła, decyzja o poproszeniu o pomoc była jednym z najważniejszych kroków, jakie podjęła, by odzyskać równowagę. ZOBACZ TEŻ: Niedawno sfinalizowała rozwód, a teraz takie wieści. Sandra Kubicka znów jest zakochana Hejt, który zostawił ślad W podcaście pojawił się również temat wieloletniego hejtu. Sandra Kubicka przyznała, że internetowe afery wpłynęły na jej psychikę i sprawiły, że zaczęła unikać ludzi oraz zamykać się w domu. Wspominała sytuacje, gdy negatywne komentarze przenosiły się z internetu do życia codziennego. Jednocześnie podkreśliła, że mimo wszystkich trudnych doświadczeń stara się za każdym razem wracać do równowagi i nie pozwalać, by negatywne opinie definiowały jej życie. Jak sama przyznała, najpierw daje sobie przestrzeń na emocje, a później odzyskuje siłę, by iść dalej. Szczera rozmowa z Ewą Chodakowską pokazała Sandrę Kubicką z zupełnie innej strony. Zamiast medialnych nagłówków pojawiła się historia o samotnym dzieciństwie, relacji z ojcem, terapii oraz walce o własne zdrowie psychiczne. To właśnie te doświadczenia – jak sama przyznała – ukształtowały ją jako kobietę i nauczyły, na kogo naprawdę może liczyć. Źródło: Viva.pl
Paulina Smaszcz ostro o polskich mężczyznach: „Sąsiadce poniesie zakupy. A w domu..?”. Padły mocne słowa! Swoich synów wychowała zupełnie inaczej…
Paulina Smaszcz po raz kolejny nie unikała trudnych tematów. W obszernym wywiadzie opowiedziała o własnych doświadczeniach, relacjach damsko-męskich oraz wychowaniu swoich synów. Największe emocje wywołały jednak jej słowa o zachowaniu części polskich mężczyzn. Celebrytka nie kryła rozczarowania i podkreśliła, że od lat wpajała swoim dzieciom zupełnie inne wartości. Paulina Smaszcz ostro o zachowaniu części polskich mężczyzn Podczas rozmowy Paulina Smaszcz została zapytana o to, na co kobiety powinny zwracać uwagę, budując nową relację. Odpowiadając, podkreśliła znaczenie szacunku, komunikacji oraz sposobu, w jaki mężczyzna traktuje kobiety nie tylko publicznie, ale przede wszystkim we własnym domu. Właśnie wtedy padły jedne z najmocniejszych słów całego wywiadu. „Zobacz, jaki ma kontakt z matką swojego dziecka. Jak szanuje swoją matkę, jak się zwraca do kobiet. Czy w domu jest tak samo miły jak na zewnątrz? Niestety polscy mężczyźni mają to, że na zewnątrz oni są cudowni, wspaniali, niesamowici. W ogóle sąsiadce poniesie nawet zakupy. A przychodzą do domu? A w domu... cham i bydlę.” Smaszcz zaznaczyła, że to właśnie codzienne zachowanie wobec najbliższych jest dla niej prawdziwym sprawdzianem charakteru, a nie gesty wykonywane na pokaz. „Swoich synów wychowałam na partnerów” W rozmowie Paulina Smaszcz wiele miejsca poświęciła także wychowaniu swoich synów. Jak podkreśliła, od początku zależało jej na tym, by byli samodzielni i traktowali kobiety po partnersku. „Ja akurat mam dwóch synów i zawsze starałam się ich wychować, jakbym wychowywała dla siebie narzeczonego. Powiedziałam, co jest ważne dla mnie z perspektywy dziewczyny, że nigdy się nie opowiada o seksie, który uprawiałeś z dziewczyną. Nie opowiadasz, że ona miała krzywe nogi albo brzydki biust. Po prostu nie opowiadasz. Jak przestajesz być w związku, z szacunku, że jednak była to twoja kobieta.” Dodała również, że od najmłodszych lat uczyła synów codziennych obowiązków, ponieważ – jak zaznaczyła – partnerstwo zaczyna się od zwykłej samodzielności. Według Pauliny Smaszcz kobieta nie powinna pełnić roli osoby służącej mężczyźnie. Dlatego jej synowie potrafią gotować, sprzątać i wykonywać domowe obowiązki, co – jak sama przyznała – doceniają ich partnerki. Paulina Smaszcz o przemocy i przekraczaniu granic Jednym z najbardziej osobistych fragmentów wywiadu była rozmowa o przemocy. Smaszcz przyznała, że w swoim życiu doświadczyła uderzenia ze strony mężczyzny. Nie wskazywała jednak, o kogo chodziło. Podkreśliła natomiast, że dla niej jest to granica, której nie wolno przekroczyć. „Tak, oczywiście, że tak. Nigdy więcej już tej ręki nie podniósł. Ja uważam, że to jest przekroczenie granicy ludzkiego w ogóle istnienia. Tak samo moje dzieci są wychowane bez klapsów, bez kar cielesnych. Jak ja słyszę, że ktoś mówi: »ale klaps to jest kara?«, to dzieci są bezbronne. One nie mają szans z dorosłym człowiekiem i z jego siłą.” W tej części rozmowy zwróciła uwagę również na wychowanie dzieci bez przemocy oraz konieczność szanowania granic drugiego człowieka. Komunikacja ważniejsza od wielkich deklaracji W dalszej części wywiadu Paulina Smaszcz opowiadała o swoim obecnym związku. Wyjaśniła, że dziś zupełnie inaczej rozumie miłość niż przed laty. Jak podkreśliła, najważniejsze są dla niej lojalność, wzajemny szacunek, wsparcie oraz umiejętność rozmawiania nawet w trudnych sytuacjach. To właśnie komunikację wskazała jako cechę, która najbardziej zwróciła jej uwagę u obecnego partnera. Jednocześnie zaznaczyła, że nie planuje już życia z dużym wyprzedzeniem. Skupia się na teraźniejszości i na budowaniu relacji każdego dnia, zamiast tworzyć dalekosiężne scenariusze. Partnerstwo zamiast tradycyjnych ról W całej rozmowie wyraźnie wybrzmiewa jedno przesłanie. Paulina Smaszcz wielokrotnie podkreślała, że w związku najważniejsze są wzajemny szacunek, odpowiedzialność i codzienne partnerstwo. Dlatego – jak sama mówi – od lat przekazuje swoim synom wartości, które mają pomóc im budować zdrowe relacje oparte na współpracy, a nie na stereotypowych rolach. Jej mocne słowa o części polskich mężczyzn stały się jednym z najbardziej komentowanych fragmentów wywiadu. Sama Smaszcz nie ukrywa jednak, że wypowiadała je w kontekście własnych doświadczeń oraz obserwacji, podkreślając jednocześnie, jak ogromne znaczenie ma sposób traktowania najbliższych za zamkniętymi drzwiami. Źródło:Viva View oEmbed on the source website
Tylko u nas Gamou Fall: „Nigdy nie pokażę córki i nie zdradzę jej imienia". Kryje się za nim bardzo osobista historia...
Gamou Fall rzadko mówi o swoim życiu prywatnym, ale w rozmowie z Rafałem Kowalskim w formacie KULA VIVY! zrobił wyjątkowy wyjątek. Opowiedział o świadomej decyzji dotyczącej ochrony prywatności swojej córki, wyjaśnił, dlaczego nie pokazuje jej wizerunku i zdradził niezwykle osobistą historię związaną z wyborem imienia.
Gamou Fall od lat konsekwentnie oddziela życie zawodowe od prywatnego. Choć chętnie dzieli się z fanami zawodowymi projektami i jest aktywny w mediach społecznościowych, o swojej rodzinie mówi bardzo rzadko. W rozmowie z Rafałem Kowalskim w formacie KULA VIVY! opowiedział jednak o wyjątkowo ważnym aspekcie swojego życia. Wyjaśnił, dlaczego nigdy nie pokazuje wizerunku córki i z jakiego powodu nie zdradza nawet jej imienia. Jak się okazuje, za tą decyzją stoi nie tylko troska o prywatność dziecka, ale także niezwykle osobista historia. "Nigdy nie pokażę córki" – świadoma decyzja od pierwszego dnia Choć media społecznościowe coraz częściej stają się miejscem, w którym celebryci pokazują rodzinne życie, Gamou Fall obrał zupełnie inną drogę. W rozmowie z Rafałem Kowalskim przyznał, że decyzja o niepublikowaniu wizerunku córki była przemyślana. „Tak, to jest świadoma decyzja od początku do końca.” Jak podkreśla, nie chodzi wyłącznie o zachowanie prywatności, ale przede wszystkim o bezpieczeństwo dziecka i pozostawienie mu prawa do decydowania o sobie w przyszłości. „Nigdy nie wiemy, kto jest po tej drugiej stronie. (...) Oczywiście, jako rodzice, my będziemy podejmowali decyzję na tym początkowym etapie, ale nie chcę ją wciągać w ten świat, bo jest specyficzny. Różne intencje mają ludzie po drugiej stronie.” To podejście coraz częściej pojawia się wśród znanych rodziców, jednak Gamou mówi o nim z wyjątkową stanowczością. Nie ukrywa, że zależy mu na tym, aby córka mogła jak najdłużej cieszyć się zwyczajnym dzieciństwem. „Ona jest dzieckiem i chcę, żeby pozostała w swoim beztroskim świecie jak najdłużej.” Jednocześnie zdaje sobie sprawę, że całkowite uniknięcie zainteresowania otoczenia nie zawsze jest możliwe. „Wiem, że to jest czasem nie do uniknięcia, bo ludzie zrobią Ci zdjęcie na ulicy, ale tutaj apeluję do Was, drodzy paparazzi. Szanujmy się, a będziemy żyli w zgodzie.” Nie tylko wizerunek. W tajemnicy pozostaje również imię córki Podczas rozmowy pojawił się także temat imienia dziewczynki. Rafał Kowalski zapytał, czy jego wybór miał dla rodziny szczególne znaczenie. Odpowiedź nie pozostawiła żadnych wątpliwości. „Był, był, tak. Imię dostała po mojej babci. To imię też trzymamy w tajemnicy. Wiem, to się może wydawać dziwne, ale tak. Ta sfera rodzinna jest dla mnie bardzo osobista.” Za decyzją o zachowaniu imienia wyłącznie dla najbliższych kryje się historia, która ma dla Gamou ogromną wartość emocjonalną. Jak opowiedział, córka otrzymała imię po ukochanej babci. „Także dostała po mojej ukochanej babci. Mamy po mamie mojego Taty z Senegalu, św. pamięci już, ale mam z nią masę wspaniałych wspomnień, bo to była naprawdę cudowna kobieta.” To właśnie dlatego wybór imienia nie był przypadkowy. Dla Gamou to symbol rodzinnej pamięci i wyjątkowej więzi, która – jak sam powiedział – znalazła swoją kontynuację. „No i teraz odrodziła się w Polsce.” Rodzinna historia, która łączy Senegal i Polskę W dalszej części rozmowy pojawił się również wątek korzeni Gamou Falla. Przyznał, że fakt, iż jego tata pochodzi z Senegalu, a mama jest Polką, miał znaczenie przy wyborze imienia. „Tak. Wiesz, to jest łatwe, to jest w przypadku, kiedy właśnie mój tata pochodzi z Senegalu, moja mama jest Polką, więc w tym przypadku to jest uzasadnione, ale faktycznie gdyby było inaczej, to pani w urzędzie może się podobać. Z tym też nie ma problemu.” Choć nie zdradza, jakie imię nosi jego córka, nie ukrywa, że jest ono czymś znacznie więcej niż tylko wyborem rodziców. To pamiątka po ukochanej babci i sposób na zachowanie rodzinnej historii dla kolejnych pokoleń. Rozmowa z Rafałem Kowalskim pokazuje również, jak konsekwentnie Gamou Fall oddziela życie zawodowe od prywatnego. O ile sam pozostaje obecny w przestrzeni publicznej, o tyle córce chce zapewnić możliwość dorastania z dala od medialnego zainteresowania. Jak podkreśla, kiedyś sama będzie mogła zdecydować, czy zechce wejść do świata mediów i pokazać się publicznie. Dziś najważniejsze jest dla niego jedno – by jak najdłużej mogła pozostać po prostu dzieckiem. Cała rozmowa z Gamou Fallem do obejrzenia na naszym kanale YouTube. View oEmbed on the source website
Lekarz BEZ TABU o życiu intymnym Polaków: wielu popełnia ten jeden błąd. Szukają przyjemności w złych miejscach
Ekspert przekonuje, że satysfakcja z seksu nie zaczyna się od orgazmu ani od liczenia zbliżeń. Prof. dr hab. n. med. Krzysztof Nowosielski w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w ramach cyklu VIVA! BEZ TABU rozprawia się z mitami, które od lat wpływają na życie intymne Polek i Polaków. Padają też konkretne odpowiedzi na pytania o orgazm, częstotliwość seksu i zdrowie intymne kobiet.
Przez lata wokół seksualności narosło wiele przekonań, które bardziej wywołują presję niż pomagają budować bliskość. Czy orgazm powinien być celem każdego zbliżenia? Czy istnieje "zdrowa" liczba stosunków lub wytrysków w miesiącu? I dlaczego tak wiele osób zamiast cieszyć się seksem, zaczyna traktować go jak kolejne zadanie do wykonania? Na te pytania w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc odpowiada prof. dr hab. n. med. Krzysztof Nowosielski. Jego odpowiedzi mogą zaskoczyć wiele osób. To dlatego nie każda kobieta przeżywa szczytowanie. Profesor obala największy mit o seksie Jednym z najczęściej powtarzanych pytań dotyczących seksualności kobiet jest to, dlaczego jedne kobiety przeżywają orgazm regularnie, a inne nie doświadczają go niemal wcale. Profesor podkreśla, że nie istnieje jeden uniwersalny schemat. "To jest indywidualna kwestia naszego układu nerwowego i połączeń synaptycznych. Rzeczywiście są pacjentki, są kobiety, które bardzo rzadko odczuwają orgazm." Ekspert przypomina również o modelu reakcji seksualnych opracowanym przez Rosemary Basson, który całkowicie zmienia sposób patrzenia na intymność. "Ona powiedziała, że ten orgazm jest troszkę za bardzo przereklamowany i nie powinniśmy się nastawiać zadaniowo. Bo seks nie jest jakimś zadaniem." To właśnie zadaniowe podejście – zdaniem profesora – odbiera radość z bliskości. "To jest coś, co ma dawać nam przyjemność i mamy być nastawieni na sam akt seksualny, a nie tylko postawić sobie za zadanie osiągnięcie orgazmu." Największy błąd? Szukanie satysfakcji tylko w finale Prof. Nowosielski zwraca uwagę, że wiele osób koncentruje się wyłącznie na końcowym efekcie, zamiast czerpać przyjemność z całego doświadczenia. "Jeżeli naszym celem jest zbliżenie się do partnera, partnerów, zadowolenie z tego, że ten kontakt intymny jest, to być może na końcu będzie satysfakcja, a ten orgazm będzie co jakiś czas." Dodaje również, że każdy orgazm może wyglądać inaczej. "Nie zawsze orgazm będzie miał taką samą intensywność. Czasami będzie mniejszy, czasami będzie większy." Na jakość przeżyć wpływa wiele czynników – od relacji z partnerem, przez sposób postrzegania własnej seksualności, aż po znajomość własnego ciała. "Być może z tym, że nie znamy swojego ciała, bo można poznać te strefy, które pobudzane dają nam największą satysfakcję seksualną łącznie z orgazmem." Profesor podkreśla również, że poznawanie własnych potrzeb nie musi kończyć się na samotnych doświadczeniach. "Jeżeli poznajemy to na drodze używania vibratorów, stymulatorów i innych elementów, to również te narzędzia można zastosować i użyć w czasie kontaktu z partnerem. Porozmawiać, ustalić, co robimy, jak robimy, i wtedy rzeczywiście ten seks nabierze zupełnie innego wymiaru, bardziej intymnego, bardziej pikantnego, ale w tym pozytywnym słowa znaczeniu." A najważniejszy wniosek? "Być może wtedy pojawi się ta satysfakcja, która może być zakończona orgazmem, ale nie jest to warunek, który jest niezbędny do tego, aby powiedzieć otwarcie przed lustem: 'No, to był fajny seks.'" Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Jak jakość życia intymnego wpływa na nasz poziom szczęścia? Lekarz seksuolog zdradził zaskakujące wyniki badań! Ilość czy jakość? Profesor nie ma wątpliwości W rozmowie pojawia się także temat częstości współżycia i popularnego przekonania, że określona liczba wytrysków chroni mężczyzn przed rakiem prostaty. Profesor przypomina, skąd wzięło się to przekonanie. "Kilka lat temu opublikowano takie badanie, które pokazywało, że jeżeli mężczyzna ma około 25 wytrysków co najmniej w ciągu miesiąca, to wtedy zmniejsza się jego ryzyko zachorowania na raka prostaty." Jednocześnie od razu zaznacza, że wyniki dotyczyły konkretnej grupy. "Okazało się, że to chodzi o konkretną grupę mężczyzn i konkretną grupę wiekową." I ostrzega przed kolejną pułapką. "Później powstaje taka presja, że masz 50 lat i musisz mieć 30 wytrysków, żeby nie mieć żadnych problemów. To tak nie jest." Ponownie wraca temat zadaniowości. "W kontaktach intymnych powinniśmy unikać zadaniowości, nastawiając się na to, co nas naprawdę kręci i co daje nam satysfakcję." Najmocniej wybrzmiewa jednak jedno zdanie. "Zawsze jakość stawiamy nad ilość, bo można mieć 50 stosunków, których nie pamiętamy, i jeden stosunek, kontakt intymny w czasie miesiąca, który pamiętamy do końca życia." Profesor wyjaśnia, skąd naprawdę bierze się atrofia Mariola Bojarska-Ferenc porusza również temat zdrowia intymnego kobiet i pyta, czy zbyt mała liczba zbliżeń może prowadzić do atrofii pochwy. Profesor stanowczo prostuje to przekonanie. "Atrofia nie wynika z okolic intymnych. To wynika z gry hormonalnej." Wyjaśnia, że za prawidłowe funkcjonowanie błony śluzowej odpowiadają przede wszystkim hormony produkowane przez jajniki. W okresie okołomenopauzalnym kobiety bardzo często zgłaszają pierwsze objawy. "Te pacjentki przychodzą, te kobiety przychodzą do ginekologów i mówią: 'Pierwsza sprawa, czuję suchość, coś jest nie tak.'" Zdaniem profesora rozwiązaniem nie jest zwiększanie liczby kontaktów seksualnych "Jedynym sposobem nie jest polecenie 20 kontaktów intymnych w ciągu miesiąca." Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę problemu. "Estrogeny. Leczmy przyczynowo, jeżeli nie ma przeciwwskazań." Profesor wyjaśnia, że odpowiednio dobrana terapia hormonalna pozwala odbudować prawidłowe funkcjonowanie tkanek. "Dajemy tą cudowną substancję, która zwana jest estrogenem, która powoduje, że ten nabłonek zaczyna oddychać, żyć i mówić: 'Jestem gotowy.' I wtedy dopiero przychodzi czas na kontakt intymny." To podejście wybrzmiewa w całej rozmowie wyjątkowo mocno. Zamiast liczyć orgazmy, stosunki czy wytryski, warto skupić się na tym, co buduje bliskość, daje satysfakcję i odpowiada na rzeczywiste potrzeby organizmu. Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Paulina Smaszcz zachwyca się nowym partnerem. „Mój przystojny sportowiec!”. Zdradziła swoją nową definicję miłości Całą rozmowę obejrzysz na naszym kanale YouTube: View oEmbed on the source website
VIVA! Bez Tabu: Tak zadowalające życie intymne lub jego brak wpływają na Twój organizm. Do kobiet w okresie klimakterium lekarz kieruje ważne słowa
Czy satysfakcję z życia intymnego naprawdę można dostrzec w spojrzeniu, kondycji skóry czy lepszym samopoczuciu? W programie „VIVA! Bez Tabu” Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z prof. dr. hab. n. med. Krzysztofem Nowosielskim o tym, co według badań wpływa na jakość życia intymnego kobiet. Okazuje się, że hormony to tylko jeden z elementów, a znacznie większą rolę odgrywają relacje, samoakceptacja i poczucie bezpieczeństwa.
Mariola Bojarska-Ferenc nie ma wątpliwości – kobieta, która jest szczęśliwa w życiu intymnym, po prostu promienieje. Czy jednak za tym popularnym przekonaniem stoją naukowe dowody? W najnowszym odcinku programu „VIVA! Bez Tabu” na to pytanie odpowiedział prof. dr hab. n. med. Krzysztof Nowosielski. Ekspert wyjaśnił, co naprawdę wpływa na satysfakcję z życia intymnego i dlaczego nie zawsze decydują o niej hormony. Czy udane życie intymne wpływa na zdrowie i wygląd? Profesor odpowiada „Kobieta, która ma takie spełnione życie intymne, że oczy jej się świecą. Mówimy: O, dzisiaj to miałaś dobry sek*, bo oczy ci się świecą, albo masz gładką skórę. Czy rzeczywiście odzwierciedleniem takiego spełnionego życia sek*ualnego to jest odporność, ładna skóra, czy jakoś to się przekłada też na zdrowie?”, zapytała Mariola Bojarska-Ferenc. Prof. Krzysztof Nowosielski przyznał, że reakcja organizmu na bliskość jest znacznie bardziej złożona, niż mogłoby się wydawać. „Układ sek*ualny i odpowiedź na kontakty intymne jest bardzo skomplikowana. Jest wiele elementów, które powodują, że właściwie wszyscy w czasie kontaktów intymnych rozkwitamy. Oczywiście muszą być zapewnione pewne warunki, czyli musi być to dobrowolny kontakt intymny, taki, który akceptujemy, w formie, którą akceptujemy”, mówi. Ekspert podkreślił, że właśnie wtedy można zauważyć pozytywne zmiany nie tylko w samopoczuciu, ale również w funkcjonowaniu organizmu. „Jeżeli to jest spełnione, to rzeczywiście podnosi nam się układ immunologiczny, widzimy to w oczach innych osób i rzeczywiście ta radość z kontaktu intymnego, ze szczęścia jest widoczna. Promieniejemy. To jest taka aura, którą każdy w czasie zadowalających kontaktów intymnych będzie miał.” W rozmowie pojawił się także temat menopauzy i zmian hormonalnych. Prof. Nowosielski przypomniał, że wraz ze spadkiem poziomu estrogenów u wielu kobiet pojawia się suchość miejsc intymnych i związany z tym dyskomfort. „W okresie około menopausalnym tych hormonów u pacjentek, u kobiet jest troszkę mniej. (...) Jeżeli mamy mało estrogenów, to pojawia się suchość w miejscach intymnych, to powoduje dolegliwości bólowe w czasie kontaktów intymnych.” Jak wyjaśnił, jego zespół badał również wpływ terapii hormonalnej menopauzy na funkcje intymne kobiet. „Okazało się, że ma to znaczenie, ale nie aż tak bardzo istotne, jakbyśmy się spodziewali. Okazało się, że są inne czynniki, które są o wiele więcej ważne, mają większą wagę.” CZYTAJ TEŻ: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Jak jakość życia intymnego wpływa na nasz poziom szczęścia? Lekarz sek*uolog zdradził zaskakujące wyniki badań! Relacja z partnerem i samoakceptacja ważniejsze niż hormony? Zaskakujące wnioski z badań Największe znaczenie – według profesora – mają relacje z partnerem. „To chociażby relacje z partnerem. Jeżeli te relacje są pozytywne, szczególnie w takim aspekcie intymności i oczekiwań w stosunku do drugiej osoby, to wtedy kontakt intymny daje o wiele więcej radości i to ryzyko zaburzeń sek*ualnych będzie mniejsze.” Profesor zwrócił uwagę także na jeszcze jeden element, który – jak wynika z badań – odgrywa bardzo ważną rolę. Chodzi o sposób, w jaki kobieta postrzega samą siebie. „Taka otwartość na kontakty intymne i ocena siebie w czasie aktywności sek*ualnej. Czyli jeżeli kobieta lubi siebie, lubi swoje ciało i codziennie staje przed lustrem i mówi: Jestem piękna, to wtedy ten kontakt intymny jest właśnie takim hajem oksytocynowym, bo on daje ogromny napęd i ogromną radość.” Jak dodał, pozytywne emocje mogą znajdować odzwierciedlenie również w wyglądzie. „I to mówiliśmy, widać po oczach, po cerze, po włosach.” Jednym z najbardziej nieoczywistych wyników badań okazał się wpływ materiałów erotycznych na gotowość organizmu do odbioru bodźców sek*ualnych. „Drugi element, który mnie troszkę zaskoczył, to było też oglądanie materiałów erotycznych, czyli filmu, który też trochę pobudza, czy czytanie książek, który trochę pobudza naszą wyobraźnię sek*ualną.” Ekspert zaznaczył jednak, że nie chodzi o natychmiastowe przenoszenie oglądanych czy czytanych treści do własnego życia. „Czyli to nie znaczy, że jeżeli obejrzymy wspólnie z partnerem, partnerką taki film, który ma jakiś wątek erotyczny, to natychmiast chcemy to realizować. Nie, ale to powoduje, że nasz organizm staje się gotowy do odbioru bodźców sek*ualnych.” Mariola Bojarska-Ferenc podsumowała to krótko: „Jest lekko podniecony.” Na co profesor odpowiedział: „Przygotowany. Czyli w momencie przechodzi ze stanu neutralności. Taka gotowość, czyli takie pomarańczowe światło, bo już wiemy, że za chwilę będzie zielone światło, i to będzie ten dzień, w którym będziemy szczęśliwi z kontaktów intymnych.” Na zakończenie rozmowy prof. Krzysztof Nowosielski podkreślił, że z wiekiem wiele kobiet lepiej poznaje siebie i własne potrzeby, co może przekładać się na większą satysfakcję z życia intymnego. „Jeżeli my znamy siebie, a kobieta, która jest kobietą dojrzałą, przeżyła już wiele, ma doświadczenia swoje i wie, czego chce, i ma to coś, ona będzie mogła prowadzić siebie i partnera. To będzie dawało jej ogromną radość.” Fragment wywiadu obejrzysz w materiale powyżej, natomiast całą rozmowę możesz znaleźć na naszym kanale na platformie YouTube. CZYTAJ TEŻ: Tylko u nas Paulina Smaszcz w VIVA! Bez Tabu: Gdy była nastoletnią modelką, dostawała niemoralne propozycje: „Poznań miał swojego Epsteina" View oEmbed on the source website
Tylko w VIVA! Bez Tabu: Jak jakość życia intymnego wpływa na nasz poziom szczęścia? Lekarz seksuolog zdradził zaskakujące wyniki badań!
Czy menopauza oznacza koniec satysfakcjonującego życia intymnego? Wyniki badań, o których w programie VIVA! Bez Tabu opowiedział prof. dr. hab. n. med. Krzysztof Nowosielski, mogą zaskoczyć wiele kobiet. Okazuje się, że choć ponad połowa badanych zgłaszała różne trudności seksualne, tylko część z nich uznawała je za powód do nieszczęścia. Co sprawia, że jedne kobiety przechodzą ten etap z większą satysfakcją niż inne?
O seksualności kobiet po 45. roku życia wciąż mówi się zdecydowanie za rzadko, a wokół menopauzy narosło wiele mitów. Czy rzeczywiście jest to moment, w którym satysfakcja z życia intymnego nieuchronnie spada? W najnowszym odcinku VIVA! Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc porozmawiała o tym z prof. dr. hab. n. med. Krzysztofem Nowosielskim – wybitnym ginekologiem, ginekologiem onkologiem i seksuologiem. Ekspert przytoczył wyniki polskich badań przeprowadzonych wśród kobiet w wieku 45–55 lat i wyjaśnił, dlaczego jakość życia intymnego nie zależy wyłącznie od zmian hormonalnych. Wnioski mogą zaskoczyć wiele kobiet i pokazują, że menopauza nie musi oznaczać końca satysfakcjonującego życia intymnego. Menopauza i życie intymne. Co pokazały badania? Rozmowa Marioli Bojarskiej-Ferenc z prof. dr. hab. n. med. Krzysztofem Nowosielskim rozpoczęła się od pytania, które nurtuje wiele kobiet: czy Polki w wieku okołomenopauzalnym są szczęśliwe i zadowolone ze swojego życia seksualnego? Profesor przywołał wyniki badań prowadzonych w Polsce wśród kobiet w wieku 45–55 lat, czyli w okresie naturalnego wygasania czynności jajników. „W polskich warunkach prowadziłem badania dotyczące kobiet 45–55, czyli pacjentek, które wchodzą w fizjologiczny okres menopauzy, czyli wygasania czynności jajników.” Jak podkreślił specjalista, była to liczna grupa badawcza. „To była dość duża grupa, bo to było ponad 200 osób, które mieliśmy możliwość przeankietowania.” Wyniki okazały się niezwykle interesujące. „Pokazały, że dość duża grupa kobiet zgłasza różnego rodzaju problemy seksualne.” Ponad połowa kobiet zgłasza trudności. Ale jest jeden ważny szczegół Prof. Nowosielski wymienił najczęściej pojawiające się problemy. „Najczęściej był to brak ochoty na kontakty intymne, brak podniecenia, brak możliwości uzyskania orgazmu.” Jak zaznaczył, podobne trudności deklarowała ponad połowa uczestniczek badania. „Te dysfunkcje czy problemy, o których mówię, zgłaszało ponad 50% kobiet w tej naszej populacji.” Najbardziej zaskakujący okazał się jednak kolejny wniosek. „Jeśli bardziej dopytywaliśmy, czy te problemy stanowią jakiś kłopot, powodują, że ktoś jest nieszczęśliwy, to okazało się, że ta grupa była znacznie mniejsza. Dotyczyła 20% wszystkich kobiet, które ankietowaliśmy.” Jak podkreśla ekspert, samo występowanie trudności seksualnych nie musi automatycznie oznaczać obniżonej jakości życia ani poczucia szczęścia. Między 45. a 55. rokiem życia wiele kobiet odkrywa siebie na nowo Zdaniem prof. Nowosielskiego okres menopauzy to nie tylko zmiany hormonalne, ale również czas ważnych przemian w życiu osobistym. „Badania pokazują, że okres między 45. a 55. rokiem życia to dla każdej kobiety bardzo interesujący czas, który wiąże się z różnymi zmianami w życiu osobistym, zawodowym, rodzinnym i domowym.” To właśnie wtedy wiele kobiet zaczyna mieć więcej przestrzeni dla siebie. „Bardzo często następuje taki moment, kiedy pojawia się więcej czasu.” Mariola Bojarska-Ferenc zauważyła: „Czyli uwaga skierowana na siebie.” Profesor zwrócił uwagę, że często jest to moment, kiedy kobiety zaczynają stawiać własne potrzeby na pierwszym miejscu. „To już jest ten okres, kiedy jeśli ktoś ma dzieci, to one zaczynają mieć swoje rodziny i funkcjonować w odrębnych jednostkach. Zaczyna być miejsce na to, aby powiedzieć: »Ja jestem ważna i ja chcę też być szczęśliwa również w życiu intymnym«.” Doświadczenie może być najlepszym sprzymierzeńcem kobiety Jednym z najbardziej interesujących wniosków badań była zależność pomiędzy wcześniejszymi doświadczeniami seksualnymi a satysfakcją z życia intymnego w okresie menopauzy. „Badania, o których wspominałem, pokazały jedną bardzo ciekawą zależność. Takim czynnikiem, który powoduje, że zaburzeń jest mniej, czyli jesteśmy bardziej szczęśliwi w naszym życiu intymnym, jest doświadczenie, które posiadamy z przeszłości, i podejście do naszej seksualności.” Ekspert wyjaśnił, jakie elementy miały znaczenie. „Liczba partnerów, z którymi miało się kontakty intymne, repertuar zachowań seksualnych, w których chcemy się włączać z partnerem, a do tego podejście do kontaktów intymnych jako ważnego elementu życia dla danej kobiety sprawiały, że ewentualne problemy związane z okresem wygasania czynności jajników były znacznie rzadsze.” Jak podsumował: „To były takie czynniki protekcyjne.” Menopauza może być początkiem nowego etapu Według prof. Nowosielskiego poznawanie własnych potrzeb i akceptacja swojej seksualności mogą całkowicie zmienić sposób przeżywania menopauzy. „Kiedy kobieta poznaje siebie, to nawet jeżeli przychodzi menopauza jako kolejny etap jej życia, jej mózg – który, przypomnijmy, jest centrum seksualnym każdego z nas – zaczyna inaczej to odbierać. Jako pewną szansę na coś nowego.” I dodał: „To nie będzie etap gorszy. Będzie lepszy, bo już mamy doświadczenia, mamy więcej miejsca dla siebie i możemy zacząć mieć coraz większą przyjemność z kontaktów intymnych.” Na zakończenie rozmowy ekspert podkreślił, jak ważne jest otwarte mówienie o seksualności i wzajemne wspieranie się kobiet. „Musimy się dzielić wszystkimi doświadczeniami, pomagać sobie wzajemnie i po to też tutaj spotykamy się w różnych kwestiach.” Wnioski płynące z badań przedstawionych przez prof. dr. hab. n. med. Krzysztofa Nowosielskiego pokazują, że menopauza nie musi oznaczać końca satysfakcjonującego życia intymnego. Choć wiele kobiet doświadcza zmian i różnych trudności, o poziomie szczęścia często decydują nie same objawy, lecz wcześniejsze doświadczenia, podejście do własnej seksualności i gotowość do zadbania o własne potrzeby. Rozmowa w cyklu VIVA! Bez Tabu przypomina, że o intymności warto rozmawiać otwarcie, bo wiedza i świadomość mogą realnie wpływać na jakość życia. Całą rozmowę obejrzysz na naszym kanale YouTube: View oEmbed on the source website
Tylko u nas Paulina Smaszcz w VIVA! Bez Tabu: Gdy była nastoletnią modelką, dostawała niemoralne propozycje: „Poznań miał swojego Epsteina"
Paulina Smaszcz wróciła wspomnieniami do początków swojej kariery i opowiedziała o kulisach pracy nastoletnich modelek. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie VIVA! Bez Tabu przyznała, że sama wielokrotnie dostawała niemoralne propozycje. – „Propozycje były, oczywiście, że tak. Było ich bardzo dużo” – mówi. W szczerej rozmowie poruszyła także temat bezpieczeństwa młodych dziewczyn i realiów branży modelingowej.
Choć dziś Paulina Smaszcz z powodzeniem pracuje jako modelka senior i od lat jest obecna w mediach, nie zapomina o doświadczeniach z początku swojej kariery. W najnowszym odcinku VIVA! Bez Tabu opowiedziała o czasach, gdy jako nastolatka stawiała pierwsze kroki w modelingu. Nie ukrywa, że już wtedy młode dziewczyny były narażone na niemoralne propozycje ze strony starszych mężczyzn. W rozmowie padły również słowa o człowieku, który – jak wspomina – był w środowisku określany mianem „poznańskiego Epsteina”. Smaszcz podkreśla jednak, że najważniejszą rolę w ochronie młodych kobiet odgrywają bliscy i relacja oparta na zaufaniu. To nauczycielka zmieniła bieg jej życia Paulina Smaszcz nie ukrywa, że dorastała w robotniczej rodzinie, w której naturalnym wyborem po szkole podstawowej była nauka konkretnego zawodu. Jak przyznaje, jej rodzice nie planowali dla niej studiów. „Dla moich rodziców to było normalne. Idź do zawodówki, zacznij zarabiać, będziemy lepiej żyć.” Przełom nastąpił dzięki nauczycielce języka polskiego, która postanowiła zawalczyć o przyszłość swojej uczennicy. „Pani Jakubowska, moja nauczycielka języka polskiego i wychowawczyni, przyszła do moich rodziców, umówiła się z nimi, powiedziała, że jest to najlepsza uczennica w szkole. Że ja nie pójdę do liceum i że nie będę studiować.” Jak podkreśla Smaszcz, to właśnie dzięki jej wsparciu mogła kontynuować naukę i pójść własną drogą. Modeling został z nią do dziś Choć od pierwszych sesji zdjęciowych minęły dekady, Paulina Smaszcz nadal pracuje jako modelka. Dziś reprezentuje pokolenie dojrzałych kobiet, które coraz śmielej zaznaczają swoją obecność w świecie mody. „Jestem teraz już oczywiście w kategorii senior model, więc pracuję jako modelka senior.” W rozmowie podkreśla, że zmienia się również podejście do wieku w branży. „Naprawdę jest teraz moda na dojrzałe kobiety i żeby pokazywać też dojrzałym kobietom, że dbanie o siebie to nie jest jakaś próżność. Nie, to jest po prostu szacunek dla siebie.” Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Paulina Smaszcz zachwyca się nowym partnerem. „Mój przystojny sportowiec!”. Zdradziła swoją nową definicję miłości „Poznań miał swojego Epsteina” Najmocniejszy fragment rozmowy dotyczy jednak początków kariery i realiów, z którymi mierzyły się młode dziewczyny w modelingu. Mariola Bojarska-Ferenc nawiązuje do głośnych na świecie historii wykorzystywania młodych kobiet i pyta, czy Paulina Smaszcz również zetknęła się z podobnymi sytuacjami. Dziennikarka zaznacza, że w Polsce również funkcjonowały osoby, o których mówiło się w środowisku modelek. „Mam takie sytuacje i historie, które pamiętam, że dziewczyny w to szły. Zresztą jest takie znane, wywodzące się z Poznania nazwisko pewnego pana, który był takim Epsteinem i organizował castingi dla tych dziewczyn.” Na te słowa Paulina Smaszcz odpowiada krótko: „Dokładnie wiesz, kto to jest. Nie będę mówić, bo to kolejny proces.” Po chwili dodaje jednak jednoznacznie: „To nie jest tak, że to nie istnieje.” „Propozycje były, oczywiście, że tak” Choć – jak podkreśla – sama nie padła ofiarą przemocy seksualnej w modelingu, nie ukrywa, że niemoralne propozycje pojawiały się regularnie. „W ogóle takiej sytuacji nie miałam i w ogóle nic takiego się nie zdarzyło, aczkolwiek wiedziałam, że takie rzeczy się dzieją.” Jednocześnie przyznaje, że sama wielokrotnie spotykała się z próbami przekraczania granic. „Propozycje były, oczywiście, że tak. Było ich bardzo dużo i przyznaję jeszcze, że obleśnie starzy dziadowie, którzy polują na te młode dziewczynki.” Smaszcz nie ma wątpliwości, że problem nie jest nowy. „To nie jest tak, że to się pojawiło teraz. To zawsze było. Zawsze było. I niestety obawiam się, że zawsze będzie.” Dodaje również, że podobne sytuacje zdarzały się nie tylko wtedy, gdy pracowała jako modelka. „Niezależnie, czy jak byłam modelką, czy jak byłam w telewizji, to takie propozycje były.” CZYTAJ RÓWNIEŻ: VIVA! Bez Tabu: Jak bez pomocy skalpela mieć idealną cerę? Lekarz dermatolog przestrzega przed tym, co robi większość z nas! Najważniejsza jest rozmowa z dzieckiem Dziś Paulina Smaszcz wykorzystuje własne doświadczenia podczas spotkań z kobietami i rodzicami. Jak mówi, coraz częściej na jej warsztaty przychodzą całe rodziny – mamy z córkami, a nawet babcie. Największy nacisk kładzie na budowanie relacji opartej na zaufaniu. „Ja bardzo dużo mówię o komunikacji między nimi. Żeby umiały ze sobą rozmawiać, żeby umiały sobie ufać.” Jej zdaniem to właśnie poczucie bezpieczeństwa daje młodym dziewczynom siłę, by powiedzieć „nie” i poprosić o pomoc, jeśli znajdą się w trudnej sytuacji. „Żeby ta dziewczyna wiedziała, że nawet jeżeli pojawia się coś złego, ma się do kogo zwrócić.” Rozmowa Pauliny Smaszcz z Mariolą Bojarską-Ferenc pokazuje, że za błyskiem fleszy często kryją się doświadczenia, o których przez lata mówiło się jedynie szeptem. Dziś Smaszcz otwarcie opowiada o mechanizmach, które – jak podkreśla – istniały od dawna, jednocześnie zwracając uwagę na rolę rodziców i wzajemnego zaufania w ochronie młodych dziewczyn przed przekraczaniem ich granic. Cały odcinek VIVA! Bez Tabu obejrzysz na naszym kanale na platformie YouTube.
Tylko w „Czaja Wyczaja z VIVĄ!”. Zachwycające stylizacje gości Perlage Masters Gałkowo. Poznaj sekrety ich modowych wyborów
Perlage Masters Gałkowo to nie tylko sportowe emocje i rywalizacja na parkurze. To również jedno z najbardziej stylowych wydarzeń lata, podczas którego moda jeździecka spotyka się z elegancją i klimatem mazurskiego countryside. Jola Czaja, w cyklu „Czaja Wyczaja z VIVĄ!”, zajrzała za kulisy wydarzenia i zapytała gości o inspiracje, ulubione elementy garderoby oraz sekrety ich wyjątkowych stylizacji.
Gałkowo od lat przyciąga miłośników jeździectwa, natury i dobrego stylu. Perlage Masters organizowane przez Karolinę Ferenstein-Kraśko to wydarzenie, podczas którego równie dużą uwagę co sportowe zmagania przyciągają dopracowane stylizacje gości. Wśród plecionych kapeluszy, lnianych marynarek, kaszkietów i kowbojek można znaleźć mnóstwo inspiracji na letnią modę w duchu country chic. Jola Czaja porozmawiała z uczestnikami wydarzenia, którzy zdradzili, jak tworzą swoje looki i dlaczego właśnie ten styl od lat pozostaje ponadczasowy. Ilona Ostrowska: „Uwielbiam sztyblety. To buty na całe życie” Jedną z bohaterek cyklu „Czaja Wyczaja z VIVĄ!” była Ilona Ostrowska, która przyznała, że z Gałkowem łączy ją wyjątkowa więź. – To miejsce zawdzięczam Karolinie Ferenstein-Kraśko, którą kocham i z którą się przyjaźnię. Przyjeżdżam tu od siedmiu lat. Moja córka jeździła tutaj konno, więc mam do Gałkowa ogromny sentyment – opowiadała aktorka. Okazuje się, że jeździectwo nie jest jej obce. Ilona Ostrowska zdradziła, że sama jeździ konno od dzieciństwa, dlatego styl inspirowany modą jeździecką jest jej wyjątkowo bliski. – Uwielbiam sztyblety, uwielbiam cały ten dress code. On ma w sobie siłę i klasę. To trochę taki mundur dla kobiet, który pozwala czuć się elegancko, ale jednocześnie bardzo kobieco – mówiła w rozmowie z Jolą Czają. Aktorka przyznała również, że przez lata zgromadziła imponującą kolekcję jeździeckiego wyposażenia – od butów po siodła i czapraki. Co więcej, klasyczne sztyblety nosi nie tylko podczas jazdy konnej. – Oczywiście, że założyłabym je do swetra i dżinsów. To świetnie wykonane buty, które zostają na lata. Można je później przekazać córce – podkreśliła. Kapelusze są znakiem rozpoznawczym Gałkowa Spacerując między gośćmi wydarzenia, Jola Czaja zwróciła uwagę na coś, co od lat wyróżnia Perlage Masters spośród innych imprez jeździeckich. To właśnie nakrycia głowy stały się jednym z najbardziej charakterystycznych elementów tutejszych stylizacji. Nie dominują jednak eleganckie, ascotowe fascynatory. Gałkowo ma własny styl – bardziej swobodny, inspirowany naturą i klimatem mazurskiej wsi. Na uczestnikach można było zobaczyć plecione kapelusze ozdobione kwiatami, słomkowe modele z szerokim rondem, wianki i ręcznie wykonywane dodatki. Co ciekawe, ten zwyczaj przechodzi z pokolenia na pokolenie. Coraz częściej charakterystyczne nakrycia głowy noszą również najmłodsi uczestnicy wydarzenia. – To nie jest bardzo eleganckie Ascot. Jesteśmy bardziej w klimacie country – zauważyła Jola Czaja, podkreślając, że właśnie ta naturalność sprawia, iż styl Gałkowa jest tak wyjątkowy. W Gałkowie liczy się autentyczność Perlage Masters od lat pokazuje, że moda nie musi być sztywna ani przesadnie formalna. W przeciwieństwie do brytyjskiego Royal Ascot, gdzie obowiązuje rygorystyczny dress code, w Gałkowie króluje swobodna elegancja inspirowana naturą, jeździectwem i stylem country. Len, bawełna, skórzane dodatki, sztyblety, kowbojki, kapelusze i kaszkiety tworzą stylizacje, które są jednocześnie wygodne, ponadczasowe i pełne charakteru. To właśnie dlatego wydarzenie od lat przyciąga osoby, dla których moda jest formą wyrażania siebie, a nie jedynie obowiązującym strojem. Rozmowy Joli Czai pokazują, że za każdą stylizacją kryje się osobista historia, sentyment lub pasja. I to właśnie sprawia, że moda w Gałkowie zachwyca bardziej niż najgorętsze trendy z wybiegów. View oEmbed on the source website
Dorastała na 11 metrach kwadratowych, jej tata budował trumny. TYLKO W VIVA! Bez Tabu nieznane szczegóły dzieciństwa Pauliny Smaszcz: „Chciałam swoją rodzinę zbudować inaczej”
Paulina Smaszcz po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o swoim dzieciństwie na poznańskich Jeżycach. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w programie „VIVA! Bez Tabu" wspominała życie w komunalnym mieszkaniu, codzienność w wielorodzinnej kamienicy oraz marzenia, które od najmłodszych lat motywowały ją do nauki i zmiany własnego życia.
Paulina Smaszcz w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc w autorskim programie „VIVA! Bez Tabu” wróciła wspomnieniami do swojego dzieciństwa. Opowiedziała o dorastaniu w komunalnym mieszkaniu na Jeżycach, życiu w biedzie, pracy swoich rodziców oraz marzeniach, które od najmłodszych lat dawały jej siłę, by zmienić własny los. Paulina Smaszcz o domu z dzieciństwa. „W każdym pokoju mieszkała inna rodzina” „Paulinko, gdyby życie było sportem, gdybyś startowała na olimpiadzie, to chyba byś wygrała wszystkie dyscypliny, mianowicie dyscypliny na przetrwanie, na komunikację, na dyskusję, determinację. No i jeszcze sprint przez przeciwności losu. Naprawdę jesteś we wszystkim tym mistrzynią”, powiedziała na początku rozmowy Mariola Bojarska-Ferenc. Prowadząca program VIVA! Bez Tabu zwróciła uwagę na szczerość, z jaką Smaszcz opisała swoje dzieciństwo w książce, i poprosiła ją o opowiedzenie, jak wyglądało życie w komunalnym mieszkaniu. Paulina Smaszcz przypomniała, że dorastała na poznańskich Jeżycach, które, jak zaznaczyła, wyglądały wtedy zupełnie inaczej niż dziś. „Ty na pewno pamiętasz Jeżyce, które teraz są takie fancy, modowe, hipsterskie. Wtedy to była bardzo trudna dzielnica i mówiło się, że na Wildę i na Jeżyce się nie wchodzi. Czyli jeżeli kogoś tam nie znałaś, to tak było to niebezpieczne”, wspominała. Opowiedziała również o warunkach, w jakich mieszkała jej rodzina. „Tam były mieszkania komunalne, i to są mieszkania, które były dużymi kiedyś mieszkaniami, kiedy Niemcy jeszcze nimi zarządzali. Natomiast te mieszkania zostały podzielone na pokoje, i to było jedno mieszkanie z jednym wejściem. U mnie były cztery pokoje, i w każdym pokoju mieszkała inna rodzina. I była jedna kuchnia i jedna łazienka”, powiedziała. Na pytanie Marioli Bojarskiej-Ferenc o codzienne korzystanie ze wspólnej kuchni odpowiedziała: „Godzinowo. Trzeba było wiedzieć, kiedy dana rodzina, o której gotuje, o której można było skorzystać z łazienki i tak dalej”, wyjaśniła. Dodała również, że i tak miała więcej szczęścia niż wcześniejsze pokolenia mieszkańców kamienicy. „Ja już się urodziłam, to już ta łazienka była w tym mieszkaniu, ale jeszcze były takie toalety (...) w tych kamienicach poznańskich na piętrach”. CZYTAJ TEŻ: TYLKO U NAS: Na chwilę po śmierci babci dostał od niej wzruszający znak. W jej wyraźnym głosie przekazała mu ważne słowa Największe marzenie Pauliny Smaszcz. „Chciałam swój dom i swoją rodzinę zbudować inaczej” Zapytana o dziecięce marzenia, Paulina Smaszcz przyznała, że już jako mała dziewczynka wiedziała, co może pomóc jej odmienić przyszłość. „Ja wiedziałam jedno, że jeśli chcę od życia. Jeżeli chcę z tego wyjść, bo ja miałam szansę zobaczyć ten inny świat, to edukacja, szkoła, uczenie się, czytanie to były jedyne takie możliwości dla nas dzieci z Jeżyc”. Podkreśliła również, że w tamtych czasach dzieci mogły bezpłatnie korzystać z zajęć organizowanych przez domy kultury i kluby. Jednocześnie zaznaczyła, że jej marzenia nie miały charakteru materialnego. „Człowiek w tamtych czasach to marzył, żeby było go stać na gumę Donald, albo żeby ktoś przywiózł ci pustą puszkę po Coca-Coli, którą można było postawić na półce. Ja nawet nie dostałam nigdy pełnej. Nie było takich marzeń materialnych. Te marzenia raczej wynikały z tego, co czytałam w książkach”. Jednym z tematów rozmowy był także zawód ojca Pauliny Smaszcz. Mariola Bojarska-Ferenc zapytała, czy praca trumniarza nie była dla dziecka trudnym doświadczeniem. Smaszcz odpowiedziała: „Jak żyjesz z tym i się wychowujesz w tym, to nie”. Następnie opowiedziała o warsztacie ojca. „Kościelna 15, bardzo znane miejsce, teraz tam są lody, ale wtedy był bardzo, bardzo znany, bo mój tata był naprawdę utalentowany. My z moim bratem byliśmy bardzo popularni w szkole podstawowej. Dlatego jak ktoś chciał obejrzeć trumny, to się umawiał z nami i szedł do naszego ojca do warsztatu. Byliśmy jakąś tam atrakcją”. Jak podkreśliła, była to dla niej po prostu codzienność. „Dla mnie to była rzeczywistość, to była po prostu praca”. Paulina Smaszcz zaznaczyła, że trudna sytuacja materialna nie oznaczała braku troski ze strony rodziców. „To, że miałam trudne i biedne dzieciństwo nie oznaczało, że byłam zaniedbanym dzieckiem. Moja mama o nas dbała”. Opowiedziała również o tym, jak wyglądało życie jej rodziny. „Moi rodzice byli ciągle w pracy. Moja mama pracowała w szpitalu, mój ojciec pracował bardzo dużo, moja mama również. My byliśmy takimi dziećmi z kluczem na szyi. I to nie chodzi o to, że to jest jakieś zjawisko. W tamtych czasach to był standard”. Na zakończenie wspomnień zdradziła, jakie było jej największe marzenie jako nastolatki. „Miałam takie marzenie, kiedy już byłam nastolatką, że chcę swój dom i swoją rodzinę zbudować inaczej. I ta rodzina, posiadanie dzieci, jakby takie wyobrażenie nabyte też z edukacji i z książek, jak ma ta rodzina wyglądać, to było takie moje marzenie największe w życiu. Być mamą, mieć cudowną, kochającą się rodzinę”. Cały odcinek VIVA! Bez Tabu obejrzysz na naszym kanale na platformie YouTube. CZYTAJ RÓWNIEŻ: VIVA! Bez Tabu: Jak bez pomocy skalpela mieć idealną cerę? Lekarz dermatolog przestrzega przed tym, co robi większość z nas! View oEmbed on the source website
Ewa Chodakowska razem z VIVĄ! Startuje autorski podcast słynnej trenerki
Już 27 lipca na oficjalnym kanale magazynu VIVA! na YouTubie niezwykłe wydarzenie! Rusza autorski wideopodcast Ewy Chodakowskiej pod tytułem „Ocal siebie”.
Autorski format wideo Ewy Chodakowskiej na kanale VIVY! na YouTubie „Ocal siebie” to przestrzeń dla wszystkich, którzy chcą lepiej zadbać o siebie. W szczerych, pogłębionych rozmowach z ekspertami i gośćmi popularna trenerka poruszy tematy związane z presją społeczną i uwalnianiem się od niej, samoakceptacją, zdrowiem psychicznym, świadomym życiem w zgodzie ze swoimi potrzebami oraz szeroko pojętym dobrostanem (well-being), co nawiązuje do jej kampanii „Pokochaj swoje ciało. Ocal swoje życie”. Wideopodcast skupi się także na świadomym dbaniu o zdrowie, tematach związanych z otyłością, zmianie nawyków oraz odzyskiwaniu życiowej sprawczości. Ewa Chodakowska będzie rozmawiać również o budowaniu czułości do siebie. Wśród pierwszych gości pojawią się między innymi Sandra Kubicka i Magda Gessler. Odcinki będą publikowane raz w miesiącu.
TYLKO U NAS: Rozkochał w sobie publiczność opolskiego festiwalu, za jego rodziną niełatwa historia. „Jestem dzieckiem imigrantów, którzy przyszli tutaj za chlebem”
Po sukcesie na festiwalu w Opolu Sargis opowiedział historię, której wielu jego fanów nie znało. Artysta wrócił wspomnieniami do dzieciństwa, ormiańskich korzeni i trudnych początków swojej rodziny w Polsce.
Podwójny triumf na festiwalu w Opolu sprawił, że o Sargisie usłyszała cała Polska. Artysta zachwycił publiczność muzyką i autentycznością, jednak za jego sukcesem kryje się historia, która przez lata pozostawała w cieniu. W najnowszym wywiadzie opowiedział o ormiańskich korzeniach, dzieciństwie na Śląsku oraz o doświadczeniach, które ukształtowały go nie tylko jako muzyka, ale przede wszystkim jako człowieka. Sargis wrócił wspomnieniami do rodzinnej historii Choć dziś kojarzony jest przede wszystkim z sukcesem odniesionym podczas Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, Sargis nie ukrywa, że jego droga do tego miejsca rozpoczęła się wiele lat wcześniej. W rozmowie wrócił pamięcią do historii swoich rodziców i wyjaśnił, dlaczego jego rodzina zdecydowała się opuścić Armenię. Jak opowiada, jego rodzice poznali się jeszcze w Polsce, a później wrócili do Armenii, gdzie założyli rodzinę. Sytuacja gospodarcza w kraju okazała się jednak na tyle trudna, że zdecydowali się ponownie wyjechać. Dzięki temu, że rodzice jego mamy mieszkali już w Polsce, cała rodzina mogła rozpocząć nowe życie właśnie tutaj. „To było tak, że miałem rok i dziewięć miesięcy. Mój brat miał wtedy prawie sześć lat. Przyjechaliśmy do Polski z rodzicami, bo rodzice mojej mamy mieszkali w Polsce. (...) W tamtym czasie w Armenii mieliśmy trudną sytuację gospodarczą i finansową, więc cała klasa średnia wyjeżdżała. Moi rodzice mieli tę możliwość wyjechania do Polski, bo rodzice mamy byli tutaj. I tak trafiliśmy właśnie na śląską ziemię i wychowałem się tam od dzieciaka.” ZOBACZ TEŻ: TYLKO U NAS: Na chwilę po śmierci babci dostał od niej wzruszający znak. W jej wyraźnym głosie przekazała mu ważne słowa „Jestem dzieckiem imigrantów, którzy przyszli tutaj za chlebem” Jednym z najbardziej poruszających momentów rozmowy było wyznanie dotyczące własnych doświadczeń. Artysta przyznał, że dorastanie w rodzinie imigrantów nie należało do najłatwiejszych, ale jednocześnie spotkał na swojej drodze ludzi, którzy pomogli mu uwierzyć w siebie. „Możemy wziąć pod uwagę to, że jestem dzieckiem imigrantów, którzy przyszli tutaj za chlebem i nie było łatwo, ale ja dzięki temu, że właśnie trafiłem na tych ludzi, którzy mi pomagali, że ja naprawdę w swoim życiu podczas każdego etapu miałem kogoś, kto mnie złapał za rękę i pokazał drogę. Interesownie, totalnie. I mnie to rozbrajało, że mówię: Boże, jakie ja mam szczęście do tego i bez nich by tego nie było.” Jak podkreśla, właśnie te doświadczenia sprawiły, że dziś myśli nie tylko o muzyce, ale również o pomaganiu innym. Szczególnie bliskie są mu dzieci, które – podobnie jak on kiedyś – potrzebują wsparcia i dobrego startu. Śląsk stał się jego drugą ojczyzną Mimo ormiańskich korzeni Sargis nie ma wątpliwości, że Śląsk jest miejscem, z którym czuje się najmocniej związany. To właśnie tam dorastał, chodził do szkoły i stawiał pierwsze kroki jako artysta. W rozmowie wymieniał kolejne miasta, w których mieszkał – Zabrze, Jaworzno, Chorzów czy Katowice – podkreślając, że za każdym razem z ogromną radością wraca w rodzinne strony. „W Polsce to jest taka moja mała ojczyzna, że wracam, kocham kuchnię śląską, kocham ludzi ze Śląska. Naprawdę, to jest takie fajne miejsce dla mnie.” Jednocześnie zaznacza, że równie mocno związany jest z Armenią. Dzięki temu może czerpać z dwóch kultur i – jak sam mówi – być ich ambasadorem. CZYTAJ TEŻ: TYLKO U NAS: To on wystąpi na Eurowizji w barwach Polski? Fani konkursu stawiają właśnie na niego. Podwójny zwycięzca opolskich Premier złożył deklarację Nie zawsze było łatwo. Sargis wspomina trudne doświadczenia Artysta przyznał również, że zdarzały się sytuacje, w których czuł się obco. Choć podkreśla, że takich momentów nie było wiele, pamięta komentarze wynikające z tego, że wygląda inaczej niż większość osób w jego otoczeniu. „Były takie sytuacje, najczęściej podyktowane tym, że wyglądam troszeczkę inaczej, że ktoś rzucił jakieś zdanie za mną, które powodowało, że przez chwilę właśnie poczułem się obcy, że ktoś mi tutaj wypomina albo mówi, że to nie mój kraj. W Armenii z kolei też widzę, że nie jestem takim typowym Ormianinem, który się tam wychował. To jest taki paradoks tego, że jesteś i tu, i tu, ale z drugiej strony trochę właśnie pomiędzy.” Dziś patrzy na to z zupełnie innej perspektywy. Podkreśla, że oba kraje są częścią jego tożsamości i nie chce wybierać między nimi. Sukces w Opolu otworzył nowy rozdział Choć publiczność poznała Sargisa przede wszystkim dzięki występom w Opolu, sam artysta nie traktuje tego sukcesu jako końca drogi. Wręcz przeciwnie – uważa go za początek nowego etapu, w którym chce rozwijać swoją twórczość, pozostać wiernym własnym wartościom i w przyszłości wykorzystać popularność do pomagania innym. W jego opowieści nie ma miejsca na budowanie sensacji. Jest za to wdzięczność wobec rodziców, osób, które spotkał na swojej drodze, oraz przekonanie, że nawet najtrudniejszy początek nie musi przesądzać o przyszłości. To właśnie ta autentyczność sprawiła, że po sukcesie w Opolu coraz więcej osób chce poznać historię kryjącą się za muzyką Sargisa. Źródło: Viva
VIVA! Bez Tabu: Jak bez pomocy skalpela mieć idealną cerę? Lekarz dermatolog przestrzega przed tym, co robi większość z nas!
Czy młodszy wygląd skóry można osiągnąć bez operacji plastycznej? To pytanie zadaje sobie wiele kobiet, które szukają skutecznych sposobów na zachowanie zdrowej i promiennej cery. W poniższym odcinku VIVA! Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z dr n. med. Ewą Chlebus o codziennej pielęgnacji, najczęstszych błędach i mitach dotyczących odmładzania. Dermatolog przekonuje, że wszystko zaczyna się od właściwie dobranej rutyny.
Codziennie jesteśmy bombardowani nowymi trendami kosmetycznymi i obietnicami spektakularnych efektów. Wieloetapowe rytuały pielęgnacyjne, kosmetyki inspirowane Dalekim Wschodem czy kolejne viralowe produkty często wydają się prostą drogą do idealnej cery. Dr n. med. Ewa Chlebus zwraca jednak uwagę, że skuteczna pielęgnacja nie powinna opierać się na modzie, lecz na potrzebach naszej skóry. W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc wyjaśnia, dlaczego warto wrócić do podstaw i jakich błędów unikać każdego dnia. Czy odmładzanie bez skalpela naprawdę działa? Dermatolog rozwiewa wątpliwości Czy odmładzanie bez skalpela naprawdę istnieje, czy to jedynie chwyt marketingowy? Takie pytanie pada już na początku rozmowy. Dr Ewa Chlebus odpowiada bez chwili wahania i odwołuje się do swojego wieloletniego doświadczenia. „Ja się tym zajmuję 30 lat i same pacjentki są niezwykle zdziwione, że można osiągnąć taki efekt.” Następnie wyjaśnia, że droga do młodziej wyglądającej skóry zaczyna się znacznie wcześniej niż w gabinecie medycyny estetycznej. Jak podkreśla specjalistka, podstawą nie są pojedyncze zabiegi ani szybkie rozwiązania. Pierwszym krokiem zawsze pozostaje odpowiednio zaplanowana codzienna pielęgnacja. „Pierwszą rzeczą jest dobre ułożenie codziennej pielęgnacji. I ta pielęgnacja musi w sobie zawierać również te aktywne, dobre cząsteczki, które będą nam ułatwiały”. Największy błąd? Kierujemy się modą zamiast potrzebami skóry W mediach społecznościowych niemal każdego dnia pojawiają się nowe kosmetyczne trendy. Wieloetapowe rutyny pielęgnacyjne zdobywają miliony wyświetleń, a wiele osób próbuje odtworzyć je w swojej łazience. Zdaniem dr Ewy Chlebus nie zawsze jest to właściwy kierunek. Dermatolog zwraca uwagę, że pielęgnacja powinna być indywidualnie dopasowana do rodzaju skóry i codziennych potrzeb, a nie do tego, co w danym momencie jest modne. „To mnie zdziwiło, że przyjdą kosmetyki z Dalekiego Wschodu i będą nam wyznaczać trendy naszej pielęgnacji. To mnie niezwykle w życiu zaskoczyło, że my nie układamy tych zwyczajów pielęgnacyjnych według swojej skóry i według swoich zwyczajów.” To ważna wskazówka dla wszystkich osób, które kompletują kosmetyczkę wyłącznie na podstawie internetowych rekomendacji. Rozmówczyni Marioli Bojarskiej-Ferenc podkreśla, że najważniejszym punktem odniesienia powinna być kondycja własnej skóry. Zobacz też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Czy dobre krem musi być drogi? I jak wybrać ten idealny? Posłuchaj rad uznanej dermatolożki Prawidłowe oczyszczanie skóry to podstawa pielęgnacji Jednym z najważniejszych elementów codziennej rutyny jest oczyszczanie twarzy. To właśnie na tym etapie – jak wynika z rozmowy – wiele osób popełnia błędy. Dr Chlebus wskazuje, że w przypadku skóry wrażliwej szczególne znaczenie ma wybór odpowiednich produktów. „Jeżeli mamy skórę wrażliwą, powinno się używać rzeczy do zmywania. Pierwsze miejsce są absolutnie płyny miceralne i one są bardzo delikatne, o dobrym pH.” Ekspertka zwraca uwagę także na parametr, który jeszcze kilka lat temu był znacznie częściej umieszczany na opakowaniach kosmetyków. „pH zmywaczy powinno być zawsze poniżej 7, tak jak i mydeł, czyli 5,5.” W rozmowie przypomina również, że dawniej producenci znacznie wyraźniej informowali konsumentów o wartości pH kosmetyków. Dziś takie oznaczenia pojawiają się zdecydowanie rzadziej, dlatego – jak wskazuje dermatolog – warto wybierać delikatne preparaty przeznaczone do codziennego oczyszczania skóry. Zapach zostawmy perfumom Podczas rozmowy pojawia się również temat składników zapachowych. To aspekt, na który wiele osób zwraca uwagę podczas zakupów, jednak zdaniem dr Ewy Chlebus nie powinien on być decydującym kryterium wyboru kosmetyków do codziennej pielęgnacji. „Następna rzecz, unikać w zwykłych kosmetykach codziennych zapachów. Zapachy są przeznaczone dla perfum.” Dermatolog podkreśla, że w codziennej pielęgnacji znacznie większe znaczenie ma odpowiednio dobrany produkt, jego delikatna formuła oraz dopasowanie do potrzeb skóry niż intensywny zapach czy chwilowa popularność konkretnego kosmetyku. Rozmowa Marioli Bojarskiej-Ferenc z dr n. med. Ewą Chlebus pokazuje, że droga do zdrowej i zadbanej cery nie musi prowadzić przez skomplikowane rytuały ani ślepe podążanie za trendami. Fundamentem pozostaje świadoma pielęgnacja dopasowana do indywidualnych potrzeb skóry oraz zwracanie uwagi na podstawowe elementy codziennej rutyny. To właśnie od nich – jak przekonuje ekspertka – warto zacząć, jeśli zależy nam na zachowaniu dobrej kondycji cery i naturalnie młodego wyglądu. Zobacz też: Czym według nauki jest idealna cera? O tajnikach ludzkiej skóry tylko w „VIVA! Bez Tabu" opowiada lekarz dermatolog Cały wywiad obejrzysz na naszym kanale Youtube: View oEmbed on the source website
TYLKO U NAS: Na chwilę po śmierci babci dostał od niej wzruszający znak. W jej wyraźnym głosie przekazała mu ważne słowa
Sargis rzadko mówi o swoich najbardziej osobistych przeżyciach. W rozmowie z Rafałem Kowalskim w programie Kula VIVY! wraca jednak do wspomnień o ukochanej babci, która była dla niego symbolem bezwarunkowej miłości. Opowiada o utworze „Trzy jabłka” z najnowszej płyty "SARGIS", która ukazała się zaledwie miesiąc temu, o żałobie, która przyszła z opóźnieniem, i niezwykłym śnie, który do dziś traktuje jak prawdziwe pożegnanie.
Niektóre osoby odchodzą, ale ich obecność zostaje z nami na zawsze. Wystarczy jedno wspomnienie, znajomy gest albo melodia, by wróciły emocje, których nie sposób wymazać z pamięci. Dla Sargisa właśnie taką osobą była jego babcia. Artysta przyznaje, że to ona ukształtowała go nie tylko jako człowieka, ale również nauczyła go czułości, troski i bezwarunkowej miłości. W rozmowie z Rafałem Kowalskim opowiedział historię, która porusza swoją prostotą i autentycznością. „Tak jak ona na mnie patrzyła, nikt nigdy na mnie nie patrzył”. Sargis o kobiecie, która nauczyła go bezwarunkowej miłości To właśnie wspomnienie babci stało się inspiracją dla jednego z najbardziej osobistych utworów na najnowszym albumie Sargisa, który miał premierę zaledwie miesiąc temu. „W “Trzech jabłkach” śpiewasz: „Mówiłaś, że kochasz / mówiłaś, że jestem twój cały świat”. Czy babcia, o której jest ta piosenka, też była nim dla ciebie?” – brzmiało pytanie wylosowane z kuli. Odpowiedź szybko przerodziła się w poruszającą opowieść o miłości, stracie i wdzięczności. „Piosenka „Trzy jabłka” to jeden z takich najbardziej moich ulubionych utworów z tej płyty. To jest piosenka mojej świętej pamięci babci, która zawsze, jak uczyła mnie wierszy albo opowiadała bajki, to kończyła tym, że z nieba spadły trzy jabłka. Jedno dla tego, kto opowiadał, drugie dla tego, kto słuchał, a trzecie dla tego, kto ma przed sobą drogę” – zaczął. To wspomnienie towarzyszyło mu od dzieciństwa. Jednak, jak podkreśla artysta, najcenniejsze było nie samo rodzinne powiedzenie, lecz uczucie, którym babcia obdarzała go każdego dnia: „Ona była bardzo dla mnie ważna. To była osoba, która darzyła mnie miłością bezwarunkową, taką, że to jak ona na mnie patrzyła, to nikt na mnie nie patrzył. Taką troską, miłością.” Po jej śmierci nie było jednak miejsca na przeżywanie emocji. Najpierw przyszły obowiązki związane z organizacją ostatniego pożegnania, a dopiero później żałoba dała o sobie znać z pełną siłą. „Pamiętam, że jak zmarła, miałem taki żal do siebie... Bo ja byłem trochę w trybie takiego robota, że organizowałem tam pogrzeb i wszystkie różne inne rzeczy. I po jakimś czasie dopiero mnie to tak uderzyło, żałoba i tak dalej. I miałem trochę żal do siebie, że nie napisałem dla niej żadnej piosenki” – wspominał. Przełom nastąpił dokładnie rok później. W nocną ciszę, przy przytłumionym dźwięku fortepianu, przyszła melodia, której – jak mówi – nie planował. „W rocznicę jej śmierci, bo ona zmarła w nocy, dokładnie w rocznicę śmierci usiadłem przy fortepianie swoim w domu. Pamiętam, że wszyscy spali w domu, więc jeszcze był ten pedał, który ścisza troszeczkę brzmienie, tłumi. I bardzo cichutko wypłynęła melodia, słowa i wszystko. [...] I to jest właśnie opowieść o tym, że to trzecie jabłko należy się już jej, bo to ona ma przed sobą drogę” – zdradził, nie kryjąc wzruszenia. Dziś Sargis mówi o babci z ogromnym spokojem i wdzięcznością. Jest przekonany, że choć fizycznie jej już nie ma, nadal pozostaje ważną częścią jego życia. Sargis opowiedział o znaku, który dostał od babci po jej śmierci Wiele osób po stracie bliskich mówi o snach, które zapamiętują na całe życie. Dla jednych są tylko wytworem wyobraźni, dla innych stają się symbolicznym pożegnaniem. Rafał Kowalski zapytał Sargisa, czy sam doświadczył czegoś, co odebrał jako znak od ukochanej babci. Odpowiedź przyszła bez chwili zawahania: „Totalnie. Było tak, że babcia mi się przyśniła w nocy i przyszła do nas. Pamiętam, że byliśmy wtedy w tym śnie z rodziną. Tak ją zobaczyłem i mówię: „Babcia?” A ona: „Niech Bóg błogosławi was” i to wszystko. I poszła. I to takie było pożegnanie.” Sargis nie ukrywa, że jest osobą bardzo wrażliwą i nie zamyka się na doświadczenia, których nie da się racjonalnie wyjaśnić. Wierzy, że obecność bliskich można odczuwać jeszcze długo po ich odejściu. To właśnie dlatego, jak mówi, osoby, które odegrały ważną rolę w naszym życiu, nigdy tak naprawdę z niego nie znikają. „Ci ludzie też, którzy byli częścią naszego życia, oni zawsze będą. Nawet jak ich nie ma, to widzisz czasami w tym, jak mówisz, w tym, jak się ruszasz, w tym, jak się śmiejesz. To jest taka historia” – zakończył. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website