Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2026-06-02T15:57:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: TYLKO W VIVIE!. To dlatego Sylwia Peretti chce pozbyć się domu. Po tragedii nie potrafi już tam żyć
items: TYLKO W VIVIE!. Obrazy Polki miały trafić do filmu Woody’ego Allena. „To było surrealistyczne”
items: TYLKO W VIVIE!. Godzinami siedzi przy grobie syna. Sylwia Peretti zdobyła się na ważne słowa o rodzicach ofiar
items: Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa zdradził, jak jedno wydarzenie z dzieciństwa odcisnęło na nim piętno. „Występowałem w jasełkach i przeżyłem traumę”
items: Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa zdradził, z czego jest dziś najbardziej dumny. Padły ważne słowa o dzieciach
items: Trzy lata temu pożegnała ukochanego syna, jej świat runął. Tylko w VIVIE! Sylwia Peretti: „Nauczyłam się nie umierać z bólu każdego dnia”
items: Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa wraca do najtrudniejszego okresu życia. „Nie miałem siły ani chęci”
items: TYLKO W VIVIE!: Po latach Joanna i Krzysztof Ibiszowie ujawniają kulisy ślubu: "W środku czułam, że nie jestem gotowa"
items: Sylwia Bomba pożycza ciuchy od swojego ukochanego. Co jeszcze zdradziła nam na temat swojej szafy?
items: Joanna Koroniewska kończy 48 lat. Dziś żyje inaczej niż kiedyś. „Wydawało mi się, że moje życie jest nieciekawe i bardzo smutne”
items: Tym gwiazdom Mariusz Przybylski odmówił współpracy. Szczerze wyjaśnia, dlaczego podjął taką decyzję
items: Otrzymał medal za zasługi, lecz obywatelstwa polskiego wciąż nie ma. Tylko w VIVIE! John Porter mówi wprost: „Było mi przykro, tu jest mój dom"
items: TYLKO W VIVIE! Paulina Młynarska nie może żyć bez Indii, a Dorota Wellman? Nie wyobraża sobie domu poza Polską
items: Nie był idealnym tatą dla synów, lecz dla córki się zmienił. TYLKO W VIVIE! John Porter ujawnił kulisy ojcostwa
items: TYLKO W VIVIE! Dorota Wellman i Paulina Młynarska o życiu po 50-tce. „Nie musimy ani sobie, ani światu nic udowadniać".
items: Z wizytą u projektanta Mariusza Przybylskiego. To miejsce jest jak jego drugi dom. TYLKO W VIVIE! podsumował w nim 20 lat historii…
items: „Nie chcę zostać sama”. Krzysztof Krawczyk powiedział jej to tuż przed śmiercią. Ewa w VIVIE! ujawniła, co działo się za zamkniętymi drzwiami
items: TYLKO W VIVIE!. Dorota Wellman i Paulina Młynarska nie kryją emocji. Padły zaskakujące słowa o Polakach
items: Takiej relacji w show-biznesie prawie nie ma. TYLKO W VIVIE! Wellman i Młynarska otworzyły się jak nigdy wcześniej i ujawniły swój sekret
items: Dorota Wellman nie wyobraża sobie życia na emeryturze. TYLKO W VIVIE! ujawniła, jakie ma plany na przyszłość
items: TYLKO W VIVIE! John Porter wspomina związek z Anitą Lipnicką. „Mieliśmy wspólne tematy non stop"
items: Od dziecka wiedziała, że scena to jej miejsce. Tak zaczęła się jej muzyczna droga. Tylko w VIVIE! Alicja mówi wprost: "Zawsze miałam wielkie marzenia "
items: Stracił syna, walczył z nałogiem i hejtem. Niewiele brakowało, by się poddał. TYLKO W VIVIE! Filip Chajzer: „Zrozumiałem, że nie chcę się zabić, tylko żyć”
items: „Mama zniknęła, tata mnie wyrzucił z domu”. TYLKO W VIVIE! John Porter wrócił pamięcią do bolesnych wspomnień z dzieciństwa
items: TYLKO W VIVIE!. Dorota Wellman nie ukrywa, co czuła po odejściu syna z domu. „Wiele kobiet traci cel”

TYLKO W VIVIE!. To dlatego Sylwia Peretti chce pozbyć się domu. Po tragedii nie potrafi już tam żyć
type: item
date: 2026-06-02T15:56:58.000Z
creator: Wiktor Słojkowski
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: magazyn VIVA!
subject: Sylwia Peretti
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Sylwia Peretti podjęła decyzję, która może definitywnie zamknąć jeden z najtrudniejszych rozdziałów jej życia. W szczerym wyznaniu dla magazynu VIVA! przyznała, że myśli o sprzedaży domu, w którym każdy kąt przypomina jej o tragicznie zmarłym synu Patryku. Jak mówi, marzy o miejscu „bez żadnych wspomnień”, które mogłoby stać się szansą na odzyskanie choć namiastki normalności.
encoded: Po śmierci syna 15 lipca 2023 roku codzienność Sylwii Peretti zamieniła się w nieustanną walkę z bólem i pustką. Celebrytka wyznała, że obecny dom nie daje jej ukojenia, ponieważ nieustannie przywołuje wspomnienia związane z Patrykiem. Dlatego coraz poważniej rozważa sprzedaż nieruchomości i przeprowadzkę do całkowicie nowego miejsca. Jak podkreśla, wizja przestrzeni „pustej i niezapisanej” należy dziś do nielicznych myśli, które przynoszą jej ulgę. Dlaczego Sylwia Peretti odrzuciła przekonanie, że każde cierpienie ma sens? Czy pamiętasz moment, w którym Twoje przekonanie o sensownym porządku świata po prostu się rozpadło? Pamiętam go aż nazbyt dokładnie, nie jako jedną sekundę, ale jako pęknięcie, które rozlało się we mnie jak cisza po krzyku. Umarłam razem z moim dzieckiem 15 lipca 2023 roku. Przez lata naprawdę wierzyłam, że życie, mimo bólu i trudności, ma jakiś porządek. I wtedy wydarzyło się coś, co tę opowieść we mnie roztrzaskało. Moment, w którym rodzic traci dziecko, nie jest tylko chwilą straty. To chwila, w której rozpada się cały dotychczasowy świat, wszystkie zasady, wszystkie przekonania, cały sens budowany latami. Nie potrafiłam już tej opowieści poskładać. I chyba do dziś jej nie skleiłam. Zamiast niej powstała inna, bardziej surowa. Taka, w której życie nie zawsze ma sens, w której nie wszystko da się zrozumieć ani uzasadnić. Taka, w której trzeba nauczyć się istnieć bez odpowiedzi. Dziś już nie szukam sensu na siłę. Uczę się żyć pomimo jego braku. I może właśnie w tym jest jakaś nowa, cicha prawda, że czasem jedynym, co zostaje, jest miłość. Nawet jeśli nie ma już dokąd jej skierować. W świecie, który niemal obsesyjnie próbuje nadać znaczenie każdemu cierpieniu, mówisz wprost, że nie wszystko coś buduje. Co sprawiło, że przestałaś w to wierzyć? Tak, odrzuciłam tę iluzję. I nie było w tym buntu ani manifestu. To nie była decyzja, tylko konsekwencja tego, co mnie spotkało. Przez długi czas próbowałam wierzyć, że każde cierpienie czemuś służy. Ale są…

BeFunky-collage-2026-06-02T122304.500-7849957.jpg
width: 3264
height: 3264

TYLKO W VIVIE!. Obrazy Polki miały trafić do filmu Woody’ego Allena. „To było surrealistyczne”
type: item
date: 2026-06-02T11:56:11.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: magazyn VIVA!
subject: niezwykłe historie
subject: Viva! wywiad
subject: Woody Allen
subject: wywiad
description: Jej obrazy są prezentowane w galeriach na całym świecie. Wiszą też w wielu prywatnych kolekcjach. O mały włos nie zagrałyby w filmie Woody’ego Allena. Malowane przez Annę Bocek portrety „wszystkich kobiet świata” są pełne ekspresji, siły i delikatności. Gdzie szuka inspiracji, czy potrzebuje samotności i czy potrafi zniszczyć swoje dzieło, opowiedziała Katarzynie Piątkowskiej.
encoded: Niewiele brakowało, a obrazy Anny Bocek zobaczyłyby miliony widzów na całym świecie. Podczas realizacji filmu „Scoop” Woody’ego Allena ekipa filmowa rozważała wykorzystanie londyńskiej galerii prezentującej jej prace jako planu zdjęciowego jednej ze scen. Choć ostatecznie wybór padł na sąsiedni antykwariat, dla młodej wówczas artystki była to chwila, która do dziś pozostaje symbolem jej międzynarodowego sukcesu. Obrazy Anny Bocek miały trafić do filmu Woody’ego Allena. „To było surrealistyczne” [...] Jaki był kolejny punkt zwrotny? Nie uwierzysz… stworzenie strony internetowej. Kiedy kończyłam studia, internet w Polsce dopiero raczkował. Mało który artysta w ogóle miał wtedy swoją stronę. A ja po prostu ją sobie zrobiłam. Dzięki niej moje obrazy zobaczył właściciel Levent Gallery i zaproponował mi wystawę w swojej galerii w Londynie. I tak moja pierwsza indywidualna wystawa odbyła się właśnie w Londynie. Ta indywidualna wystawa to był duży sukces? Dla mnie tak, przecież byłam świeżo po studiach i miałam jeszcze niewielki dorobek. Z tą galerią wiąże się też historia, którą do dziś wspominam z uśmiechem. Podczas jednej z kolejnych moich indywidualnych wystaw, już po przeniesieniu galerii do nowej siedziby w Mayfair w Londynie, w okolicy kręcono film „Scoop” Woody’ego Allena ze Scarlett Johansson i Hugh Jackmanem w rolach głównych. Ekipa szukała lokalizacji do zdjęć jednej ze scen i poważnie brano pod uwagę galerię z moimi pracami, chociaż ostatecznie wybrano sąsiedni antykwariat, który lepiej pasował do sceny. Do dziś mam zdjęcia ekipy filmowej w galerii, na tle moich obrazów. Na początku mojej drogi zawodowej była to dla mnie sytuacja zupełnie surrealistyczna. I mimo wszystko uważam, że to był mały sukces i moment, który otworzył przede mną kolejne drzwi. W Polsce? Poza Polską. Od 20 lat reprezentuje mnie Art Affair Galerie w Niemczech, poza tym wystawiałam w Tajpej, w Paryżu, w Nowym Jorku, Miami, Amsterdamie. CZYTAJ TEŻ: Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa zdradził, jak …

bocek-47f282e.jpg
width: 1200
height: 720

TYLKO W VIVIE!. Godzinami siedzi przy grobie syna. Sylwia Peretti zdobyła się na ważne słowa o rodzicach ofiar
type: item
date: 2026-06-02T09:56:25.000Z
creator: Wiktor Słojkowski
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: magazyn VIVA!
subject: Sylwia Peretti
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Sylwia Peretti otwarcie mówi o ciężarze, który nosi każdego dnia. W szczerym wywiadzie dla magazynu VIVA! przyznaje, że obok niewyobrażalnej tęsknoty za synem żyje także ze świadomością tragedii, która dotknęła trzy inne rodziny. To historia matki, która codziennie wraca na cmentarz i nie ucieka od pytań o konsekwencje wydarzeń, które na zawsze zmieniły życie wielu ludzi.
encoded: Sylwia Peretti podkreśla, że nie rozdziela bezwarunkowej miłości do swojego dziecka od świadomości skutków tamtej nocy. W jej opowieści wybrzmiewa nie tylko osobista strata, ale również pamięć o rodzicach pozostałych młodych mężczyzn, którzy również stracili swoich synów. Dziś cmentarz stał się częścią jej codzienności. Miejscem, w którym spędza wiele godzin, próbując odnaleźć choć namiastkę bliskości z Patrykiem. Sylwia Peretti o rodzicach pozostałych ofiar: „Nie rozdzielam tego” [...] Mówisz o nadziei jak o wyborze, nie stanie. Co sprawia, że każdego dnia podejmujesz tę decyzję od nowa? Nadzieja przestała być dla mnie czymś, co przychodzi samo. Dziś to jest wybór. Są poranki, w których nie ma w tym żadnej siły ani wzniosłości. Jest tylko decyzja, wstać, oddychać, przejść przez kolejny dzień. Jem, śpię, wychodzę z domu, spotykam ludzi, jeśli mam na to siłę. To bardziej utrzymywanie podstawowego rytmu niż życie w takim sensie, jaki znałam wcześniej. Nie dlatego, że wierzę, że będzie lepiej. Ale dlatego, że mimo wszystko jeszcze jestem. Czasem wystarcza najprostsza rzecz, poranek, kubek herbaty, wyjście z domu. Czasem wiadomość od kogoś. To wystarcza, żeby przejść dzień. Jak zmieniło się Twoje patrzenie na innych ludzi, ich słowa, ich dobre intencje, ich bezradność wobec cudzego bólu? Zmieniło się wszystko. Widzę ich bezradność, często ukrytą za nieporadnymi zdaniami. Widzę, jak bardzo boją się cudzego bólu. Krąg ludzi wokół mnie wyraźnie się zawęził, zostali nieliczni. Wielu nie wie, jak się zachować, próbują pomagać, ale często używają słów, które niewiele dają. Są ludzie, którzy zostają, nawet jeśli milczą. I są tacy, którzy odchodzą. Relacje, które zostały, są spokojne, konkretne, bez oczekiwań. Chodzi o to, że ktoś jest, a nie o to, co mówi. Dużym wsparciem są dla mnie też ludzie na Instagramie. Piszą ciepłe, miłe rzeczy, sprawiają, że chce mi się wchodzić z nimi w kontakt, odpowiadać, być. To jest obecność, której się nie spodziewałam i która naprawdę coś znacz…

peretti2-495b467.jpg
width: 1200
height: 720

Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa zdradził, jak jedno wydarzenie z dzieciństwa odcisnęło na nim piętno. „Występowałem w jasełkach i przeżyłem traumę”
type: item
date: 2026-06-02T09:00:58.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: biogram
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: Wiesław Komasa
subject: wywiad
description: Nie każdy aktor potrafi tak otwarcie mówić o swoich słabościach. Wiesław Komasa opowiada Katarzynie Piątkowskiej o chwilach triumfu, ale także o zdarzeniach, które na lata zapisały się w jego pamięci. Wspomnienie niewinnych jasełek z dzieciństwa niespodziewanie powróciło do niego podczas spektaklu „Hamlet”, gdy na oczach kolegów i publiczności nagle zabrakło słów. Jak z takich doświadczeń rodzi się prawdziwy artysta?
encoded: Wiesław Komasa od ponad pięciu dekad zachwyca publiczność jako aktor teatralny, filmowy i mistrz słowa. W rozmowie z Katarzyną Piątkowską wraca do momentów, które ukształtowały jego artystyczną drogę – od dziecięcych występów w jasełkach po jeden z najbardziej stresujących epizodów swojej kariery. To opowieść o pamięci, emocjach i niezwykłej sile teatru. Zapomniany tekst, dziecięca trauma i siła, która przez całe życie prowadziła go na scenę. Wywiad VIVA! [...] – Nie miał Pan innego wyjścia, niż zostać artystą? Musiałem pójść w tę stronę. Bardzo szybko zrozumiałem, kiedy ludzie traktują mnie inaczej. Kiedy mówiłem wiersze. Wtedy czułem się mocniejszy, mój głos się zmieniał, przechodziły mnie dreszcze, ludzie też mnie inaczej wtedy postrzegali. Już w przedszkolu mówiłem wiersze, bo mówiłem je głośno i nie wstydziłem się. Występowałem w jasełkach jako pastuszek, anioł i paź króla. Wszystko w jednym przedstawieniu. I taki byłem dumny, że mogę w tak krótkim czasie być trzema postaciami. Natomiast do pewnego momentu nie zdawałem sobie sprawy, ale potem odkryłem, że przeżyłem tam traumę. W czasie trwania jasełek zasłuchałem się w to, co się dzieje na scenie. I nastała cisza, która wydała mi się ciszą podejrzaną. Myślę, słucham i nagle z takiej starej budki teatralnej słyszę swój tekst, bo podpowiada mi suflerka. I tak mi podpowiadała, w sposób diabelski wręcz, że przestraszyłem się jej. Ten obraz został mi na zawsze. Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa wraca do najtrudniejszego okresu życia. „Nie miałem siły ani chęci” – Kiedy pomyślał Pan o tym zdarzeniu jak o traumie? Gdy grałem w „Hamlecie” w reżyserii Andrzeja Domalika w Teatrze Dramatycznym. Grałem Ducha Króla i Aktora. Jako Aktor mówiłem monolog. Po iluś latach grania tego przedstawienia zaciąłem się w tekście i zapomniałem następnych słów. A to jest przecież rytm wiersza… nic nie dopowiem. I wtedy przypomniała mi się sytuacja z tych niewinnych jasełek. Stanęła mi przed oczami jak wyryta, kiedy suflerka próbowała podać mi…

komasa2-3db3fe7.jpg
width: 1200
height: 720

Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa zdradził, z czego jest dziś najbardziej dumny. Padły ważne słowa o dzieciach
type: item
date: 2026-06-01T15:30:34.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: biogram
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: Wiesław Komasa
subject: wywiad
description: Wiesław Komasa rzadko mówi o sprawach najbardziej osobistych. W rozmowie z magazynem VIVA! wraca do przejmującego wspomnienia z ostatnich chwil życia ojca, opowiada o rodzinie rozsianej po świecie i tłumaczy, dlaczego przez lata odradzał dzieciom aktorstwo. To opowieść o czułości, odpowiedzialności i pasji, która nadaje sens kolejnym pokoleniom.
encoded: Choć publiczność zna go przede wszystkim jako wybitnego aktora i pedagoga, w tej rozmowie Wiesław Komasa odsłania znacznie bardziej prywatną stronę siebie. Mówi o strachu, który towarzyszy mu od lat, o więziach rodzinnych silniejszych niż odległość i o dumie, jaką czuje, obserwując sukcesy swoich dzieci. W jego słowach jest zarówno doświadczenie człowieka teatru, jak i ojca, dziadka oraz syna, który do dziś pamięta jeden szczególny moment pożegnania. Wiesław Komasa o rodzinie, lęku i najważniejszej roli życia. Wywiad VIVA! [...] – Skorzystał Pan kiedyś w życiu z aktorstwa? Raz tylko, przy moim odchodzącym ojcu. Był w szpitalu, nieogolony. Czułem, że pragnie, żebym ja go ogolił. A ja się bałem, bo tak kiepsko mi w tych życiowych sprawach wychodziło. Postanowiłem zagrać fryzjera i czułem, że zdaję przed nim egzamin. Udało mi się ogolić tatę bez zranienia go. Tata popatrzył na mnie, a potem przyszedł pan doktor, a ojciec powiedział: „Wiesiek mnie ogolił”. Ksiądz Wacek Oszajca napisał potem wiersz: „Tatę ogoliłem i go nie zraniłem”. – Rodzina jest dla Pana bardzo ważna. Jesteśmy ze sobą wszyscy bardzo związani, choć dzieci rozjechały się po świecie. Daliśmy im siłę, która jest w korzeniach i skrzydłach. Skrzydła to pasja, która napędza życie, korzeniami wszystko to, co wyrosło z fundamentu. Przy naszym stole jest miejsce zawsze dla nich wszystkich. Czy jesteśmy słabi, czy w lepszej formie. Czekamy na wiadomości od nich o każdej porze dnia i nocy, towarzyszymy w ich finalnych sprawach, z duszą na ramieniu. – Z duszą na ramieniu? Mówiłem, że jestem lękliwym człowiekiem. Zawsze się boję o to, czy wszystko dobrze im poszło. Ale jestem przede wszystkim pełen dumy – gdy patrzę na Szymka na scenie, Marysię na koncercie, gdy oglądam filmy reżyserowane przez Jaśka i te, w których Zosia jest autorką kostiumów. Czuję zachwyt, że coś aż tak im się udało. – Pan nie chciał, żeby któreś z nich poszło w Pana ślady. Każdemu wybijałem to z głowy. Aktorstwo to jest bardzo trudny zawód i n…

komasa3-0f7824d.jpg
width: 1200
height: 720

Trzy lata temu pożegnała ukochanego syna, jej świat runął. Tylko w VIVIE! Sylwia Peretti: „Nauczyłam się nie umierać z bólu każdego dnia”
type: item
date: 2026-06-01T13:15:46.000Z
creator: Wiktor Słojkowski
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Sylwia Peretti
subject: Viva! wywiad
description: Minęły trzy lata od tragedii, która na zawsze zmieniła życie Sylwii Peretti. W rozmowie z „VIVĄ!” celebrytka opowiada o żałobie po śmierci syna Patryka, codziennym zmaganiu się z bólem oraz o tym, jak wygląda jej życie po wydarzeniach z 15 lipca 2023 roku. To jedna z najbardziej osobistych rozmów, jakich dotąd udzieliła.
encoded: Kilka lat temu jej życie zostało na zawsze podzielone na „przed” i „po”. W tragicznym wypadku samochodowym straciła syna Patryka, a wraz z nim zginęło trzech jego kolegów. Ta historia nie mieści się w prostych ocenach ani jednoznacznych narracjach, bo obok niewyobrażalnej straty matki istnieje także świadomość konsekwencji, które dotknęły inne rodziny. I właśnie o tym Wiktor Słojkowski rozmawia szczerze z Sylwią Peretti. Sylwia Peretti w poruszającej rozmowie z VIVĄ!: "Nauczyłam się tylko nie umierać z tego bólu każdego dnia" Mówisz, że matka nigdy nie żegna się ze swoim dzieckiem w sposób racjonalny. Czy z czasem pojawiła się w Tobie choćby namiastka poczucia, że mimo śmierci Twojego syna coś już zostało domknięte? Od śmierci Patryka minęły trzy lata, ale nie wiem, czy dla matki, która w tak dramatycznych okolicznościach straciła dziecko, w ogóle istnieje coś takiego jak „domknięcie”. To słowo brzmi dla mnie obco, jakby należało do świata ludzi, którzy nigdy nie musieli uczyć się oddychać z pękniętym sercem. Matka nie żegna się rozsądnie, bo w tej relacji nie ma miejsca na logikę ani na akceptację w takim znaczeniu, jaki proponuje świat. Nie ma momentu, w którym można powiedzieć: „To już, zamykam ten rozdział”. Bo to nie jest rozdział. To jest całe życie, które nagle zostaje przerwane, ale w matce ono trwa dalej. Żyję w tysiącach słów, których nie zdążyłam wypowiedzieć, w gestach, które zatrzymały się w połowie drogi, w planach, które nadal gdzieś we mnie istnieją, choć wiem, że nigdy się nie wydarzą. Są dni, kiedy próbuję sobie wmówić, że coś zostało oswojone. Ale prawda jest inna, nauczyłam się tylko nie umierać z tego bólu każdego dnia. Nauczyłam się go nosić. I może właśnie to jest najbliższe „domknięciu”, na jakie mnie stać, nie zamknięcie, ale przyjęcie, że pewne drzwi już zawsze będą uchylone, że zawsze będzie we mnie miejsce na rozmowę, która nigdy się nie odbyła, i miłość, która nie ma gdzie pójść. Czytaj też: Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa wraca do najtrud…

jam9-33217ae.jpg
width: 1240
height: 744

Tylko w VIVIE! Wiesław Komasa wraca do najtrudniejszego okresu życia. „Nie miałem siły ani chęci”
type: item
date: 2026-06-01T12:30:47.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: biogram
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: Wiesław Komasa
subject: wywiad
description: Zagrał chyba wszystkie możliwe role teatralne. Zdobył mnóstwo prestiżowych nagród. Całe życie spędził na scenie, ale gdy zachorował na nowotwór, ani jednej myśli jej nie poświęcił. Wybitny aktor Wiesław Komasa opowiedział Katarzynie Piątkowskiej o walce z chorobą, jakie znaczenie ma dla niego teatr i co zawdzięcza swojej żonie Ginie.
encoded: Wiesław Komasa od ponad pięciu dekad należy do grona najwybitniejszych polskich aktorów teatralnych. Laureat licznych nagród, pedagog Akademii Teatralnej i artysta, który wychował całe pokolenia aktorów, przez lata żył sceną i poezją. Tym większym zaskoczeniem okazało się dla niego doświadczenie ciężkiej choroby. Kiedy usłyszał diagnozę nowotworu krwi, teatr przestał mieć znaczenie. W centrum jego świata znaleźli się najbliżsi, a przede wszystkim żona Gina, która każdego dnia towarzyszyła mu w walce o powrót do zdrowia. Wiesław Komasa przez miesiące walczył z nowotworem. „Przy Ginie pierwsze kroki stawiałem”. Wywiad VIVA! [...] – Pan zachorował bardzo poważnie. Na szpiczaka. Dzięki ludziom, którzy byli wokół mnie, dzięki temu, że się za mnie modlili, czułem siłę, która nie była moją siłą. Pewnego razu zadzwonił Jan A.P. Kaczmarek, kompozytor i zdobywca Oscara, mój przyjaciel, który już sam wtedy ciężko chorował. Pyta, co słychać. Ja mu mówię, że mam nowotwór, szpiczaka. Okazało się, że jego kolega szkolny z Konina, profesor medycyny w Chicago, jest specjalistą w leczeniu tej choroby i pomógł pokierować moim leczeniem w Polsce. – Najgorsze za Panem. Czy w trakcie choroby tęsknił Pan za teatrem? Dziwna sprawa, że w czasie choroby nie dotknąłem jednej myśli o teatrze, jednego wiersza, poezji żadnej. To było nowością we mnie, bo wcześniej dzień bez poezji był dla mnie stratą. A wtedy… kompletnie nie miałem takiej potrzeby. Chorowałem pięć miesięcy. Długo leżałem, potem uczyłem się chodzić. Przy mojej żonie Ginie pierwsze kroki stawiałem. Gdy przechodziłem bardzo ciężką rehabilitację, nie miałem na nią ani siły, ani chęci. Ale jak patrzyłem na Ginę, jak ona walczy o mnie, to przełamywałem się i robiłem to. – Wyciągnęła Pana z choroby. Miała w tym ogromny udział. Ja popadłem w tej chorobie w taki dziwny stan, którego nie znałem do tej pory. To znaczy miałem stan wyciszenia swojego lęku. Jestem człowiekiem bardzo emocjonalnym i działam szalenie spontanicznie, a tutaj, w te…

komasa4-601a37a.jpg
width: 1200
height: 720

TYLKO W VIVIE!: Po latach Joanna i Krzysztof Ibiszowie ujawniają kulisy ślubu: "W środku czułam, że nie jestem gotowa"
type: item
date: 2026-06-01T12:00:50.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Krzysztof Ibisz
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
description: Joanna i Krzysztof Ibiszowie są razem od sześciu lat, choć ich droga do ślubu nie była całkiem prosta. W rozmowie z „Vivą!” opowiadają o różnicach charakterów, wątpliwościach oraz o pracy, jaką wykonali, by stworzyć szczęśliwy związek i rodzinę.
encoded: On wierzył w miłość od pierwszego wejrzenia, ona długo nie była pewna, czy w ogóle chce się zatrzymać. Joanna i Krzysztof Ibiszowie poznali się w czasie, gdy świat zwolnił, a ich uczucie rozkwitało z dala od codziennego pośpiechu. Choć przed ślubem nie zabrakło wątpliwości i momentów, w których wszystko mogło potoczyć się inaczej, dziś tworzą zgraną rodzinę. Po sześciu latach razem, Beacie Nowickiej mówią otwarcie o miłości, która wymagała odwagi, pracy i gotowości do zmiany. Joanna i Krzysztof Ibiszowie o ślubie w VIVIE! Napoleon, który kochał i uwielbiał być kochany, mawiał: „Miłość to głupota, którą robimy we dwoje”. Joanna: Podoba mi się ta definicja. Jest na luzie, bez romantycznego zadęcia. Krzysztof: Przyznam, że od Asi uczę się tego luźnego podejścia do życia. Wychowałem się na bohaterach romantycznych. Wierzę w miłość od pierwszego wejrzenia. W słynny grom z jasnego nieba. Poryw serca, który sprawia, że nagle zaczynamy na kogoś patrzeć, czujemy, że to jest ta jedyna osoba, chcemy z nią być, dążymy do spotkań, snujemy plany na wspólną przyszłość. Pokolenie Asi wpuszcza w tę sferę trochę więcej beztroski… Joanna: Paradoks polega na tym, że Krzyś na scenie jest zrelaksowanym, rozrywkowym facetem. Ja w sytuacjach publicznych nie jestem tak wyluzowana, bo to nie jest moje naturalne środowisko. Mam wrażenie, że w życiu codziennym to się odwraca. A co do miłości… Sama miłość nie wystarczy, żeby zbudować trwały związek. To musi być świadoma decyzja, że chcemy być razem w chwilach dobrych i… gorszych. Krzysztof: We czwartek świętujemy szóstą rocznicę tej decyzji! Joanna: Decyzji, która w tym czasie kilka razy ulegała zmianie. [...] Czytaj też: To wydarzyło się w zaledwie 90 minut. Omenaa Mensah i Rafał Brzoska ogłosili kolejny rekord. Jedna aukcja przebiła wszystko – Kiedy zderzyła się Pani z rzeczywistością? Joanna: Przed ślubem. Mnóstwo rzeczy trzeba było zaplanować, przygotować, a Krzyś coraz więcej pracował. Był nieustannie zajęty. Pamiętam, to był pierwszy mome…

ibisz6-aa8dab1.jpg
width: 1200
height: 720

Sylwia Bomba pożycza ciuchy od swojego ukochanego. Co jeszcze zdradziła nam na temat swojej szafy?
type: item
date: 2026-05-30T13:15:32.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Ludzie
subject: Reportaże
subject: Wideo
subject: breaking news
subject: garnitur
subject: Jola Czaja
subject: moda
subject: stylizacje gwiazd
subject: Viva! wywiad
subject: wideo
description: W najnowszym odcinku „Czaja Wyczaja z Vivą” Jola Czaja zaprosiła Sylwię Bombę — prawdziwą królową garniturów. Gwiazda opowiedziała o swoich ukochanych stylizacjach, modowych zasadach i dodatkach, bez których nie wyobraża sobie eleganckiego looku. W pewnym momencie zdradziła nawet, że zdarza jej się pożyczać ubrania od ukochanego!
encoded: Sylwia Bomba od lat udowadnia, że garnitur może być jednym z najbardziej kobiecych elementów garderoby. Gwiazda nie boi się modowych eksperymentów, uwielbia męskie inspiracje i chętnie przełamuje klasyczne zasady stylu. W najnowszym odcinku „Czaja Wyczaja z Vivą” celebrytka zdradziła, jakie dodatki najlepiej komponują się z garniturem, dlaczego kocha total looki i który trend kompletnie do niej nie przemawia. Przy okazji wyznała też, że zdarza jej się pożyczać ubrania od ukochanego! Sylwia Bomba zdradziła swoje modowe zasady Podczas rozmowy Sylwia Bomba opowiedziała, że klasyczny garnitur daje praktycznie nieograniczone możliwości stylizacyjne. Celebrytka pokazała nawet swoje czarne marynarki i smokingowe spodnie z plisą. — „Możesz ubrać do tego czarną koszulę i białą muchę. Albo ubrać białą koszulę i czarną muchę. Możesz czarny golf” — wyliczała. I dodała z uśmiechem: — „Możesz nawet żółtą koszulę, jeżeli masz ochotę”. Sylwia Bomba zaznaczyła jednak, że kluczowe jest to, by cała stylizacja była spójna. — „Ja w ogóle uważam, że i kontrasty są super, jeżeli to jest całościowa stylizacja i to się broni, to jest przemyślane, to możesz i bardzo kontrastowo” — mówiła. Celebrytka przyznała również, że uwielbia modę inspirowaną męską garderobą. — „Lubię wszystkie takie męskie elementy. Znaczy, kocham szpilkę. Ja uważam, że szpilka do garnituru to jest to, ale lubię też takie wszystkie męskie elementy, typu teczka, taka, wiesz, męska” — zdradziła. Sylwia Bomba pożycza ubrania od ukochanego Największe zaskoczenie wywołało jednak wyznanie dotyczące jej partnera. Gwiazda zdradziła, że zdarzyło jej się sięgnąć po ubrania ukochanego, kiedy szczególnie spodobała jej się jedna z marynarek. — „Ja nawet kiedyś wystąpiłam w Grzesia garniturze, bo mi się bardzo podobała marynarka, więc pożyczyłam sobie od Grzesia” — wyznała. Jola Czaja od razu zauważyła, że trend inspirowany męską szafą jest dziś niezwykle popularny. — „To teraz bardzo piękny trend, że kobiety właśnie z szafy męskiej …

jamniki-nowe-77-cf93d44.jpg
width: 1200
height: 720

Joanna Koroniewska kończy 48 lat. Dziś żyje inaczej niż kiedyś. „Wydawało mi się, że moje życie jest nieciekawe i bardzo smutne”
type: item
date: 2026-05-27T09:00:39.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: biogram
subject: Joanna Koroniewska
subject: urodziny gwiazd
subject: Viva! wywiad
description: Na Instagramie pokazuje się bez makijażu, śmieje się z własnych słabości i z dystansem podchodzi do świata celebrytów. Ale za energią i poczuciem humoru Joanny Koroniewskiej kryje się historia trudnego dzieciństwa, samotności i wyborów, które kosztowały ją naprawdę wiele. Aktorka nie ukrywa, że świadomie zrezygnowała z części kariery, by stworzyć rodzinę, jakiej sama kiedyś nie miała.
encoded: Choć przez lata była jedną z największych gwiazd telewizji i twarzą „M jak miłość”, dziś Joanna Koroniewska znacznie częściej mówi o macierzyństwie, emocjach i potrzebie życia w zgodzie ze sobą. Nie ukrywa, że sukces zawodowy przestał być dla niej najważniejszy. „Mamy z córkami bardzo bliskie relacje. Dla nas karą może być tylko i wyłącznie ograniczenie kontaktów ze sobą”, wyznała w rozmowie z „Vivą!”. To właśnie rodzina stała się dla niej największym życiowym projektem. Joanna Koroniewska. Dziewczynka, która bardzo wcześnie musiała dorosnąć Dziś trudno uwierzyć, że kobieta pełna energii i dystansu do siebie przez lata zmagała się z ogromnym poczuciem samotności. Joanna Koroniewska urodziła się 27 maja 1978 roku w Toruniu. Gdy miała dwa lata, ojciec odszedł od rodziny. Wychowywała ją głównie mama Teresa, która – jak sama aktorka przyznawała – nauczyła ją samodzielności aż do bólu. „Ja byłam samodzielna, od kiedy pamiętam. Zostawałam sama w domu w wieku sześciu lat”, wspominała po latach. Jednym z najbardziej traumatycznych wspomnień z dzieciństwa był pożar mieszkania, który przeżyła jako mała dziewczynka. Obudził ją huk i płomienie w pokoju mamy. Sama musiała uciekać po pomoc do sąsiadów. Dziś mówi, że właśnie wtedy nauczyła się, że nawet najtrudniejsze doświadczenia mogą stać się źródłem siły. Jeszcze większym ciosem była śmierć mamy w 2000 roku. Joanna miała wtedy zaledwie 22 lata. W wielu wywiadach podkreślała, że właśnie dlatego tak bardzo zależało jej później na stworzeniu bezpiecznego, ciepłego domu dla własnych dzieci. „M jak miłość” zmieniło jej życie. Ale sława miała swoją cenę Choć dziś trudno wyobrazić sobie Joannę Koroniewską poza światem aktorstwa, sama przyznaje, że szkoła filmowa była dla niej czymś więcej niż tylko zawodowym marzeniem. Aktorka otwarcie mówiła, że przez lata próbowała uciec od własnych doświadczeń i emocji. Początkowo myślała nawet o studiach psychologicznych, ale ostatecznie wybrała łódzką filmówkę. „Nie chciałam żyć swoim życiem i w…

jamniki-nowe-84-6284870.jpg
width: 1200
height: 720

Tym gwiazdom Mariusz Przybylski odmówił współpracy. Szczerze wyjaśnia, dlaczego podjął taką decyzję
type: item
date: 2026-05-26T15:00:54.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Domy gwiazd
subject: Ludzie
subject: Wideo
subject: breaking news
subject: Katarzyna Figura
subject: Krzysztof Zalewski
subject: Mariusz Przybylski
subject: projektanci
subject: Sebastian Karpiel-Bułecka
subject: Viva! wywiad
subject: wideo
description: Odwiedziliśmy butik i atelier Mariusza Przybylskiego przy ulicy Kolejowej w Warszawie — miejsce stworzone dokładnie na jego zasadach. Projektant tylko przed kamerami viva.pl otworzył przestrzenie, których na co dzień niemal nikomu nie pokazuje. W szczerej rozmowie z Rafałem Kowalskim opowiedział nie tylko o modzie i inspiracjach, ale także o gwiazdach, którym odmówił współpracy.
encoded: Mariusz Przybylski od lat ubiera największe gwiazdy polskiego show-biznesu, ale jak sam przyznaje — nie każdy może wejść do jego świata. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl projektant wyjątkowo szczerze opowiedział o relacjach z artystami, współpracach, których świadomie nie podjął, i powodach, dla których odmawia nawet znanym nazwiskom. Nie zabrakło też wzruszających słów o Kasi Figurze, którą nazywa ikoną polskiego kina. Mariusz Przybylski o Kasi Figurze: „Kasię kocham, naprawdę” Jednym z najbardziej osobistych momentów rozmowy Mariusza Przybylskiego z Rafałem Kowalskim dla viva.pl był wątek dotyczący Kasi Figury. Projektant nie ukrywał, że aktorka od lat zajmuje w jego życiu wyjątkowe miejsce — zarówno zawodowo, jak i prywatnie. – „O matko, słuchajcie, Kasię kocham, naprawdę. My się z Kasią znamy… Ja nawet nie chcę tutaj strzelać, ale ja myślę, że prawie od początku tej mojej drogi, myśmy dosyć wcześnie na siebie wpadli” – wyznał. Przybylski wspominał, że ich relacja rozpoczęła się jeszcze wiele lat temu przy okazji pracy nad filmowym kostiumem. – „Ja pamiętam, że przygotowywałem garnitur właśnie dla Kasi do jednego z filmów. Nie przypomnę sobie teraz tytułu, który to był film, ale było to myślę przynajmniej jakieś 10, 12, 15 lat temu. I od tego garnituru zaczęła się ta nasza przygoda” – opowiadał projektant. Od tamtego momentu wielokrotnie pracowali razem, a sam Przybylski nie ukrywa, że Figura jest dla niego ogromną inspiracją. – „Ja bardzo często coś z Kasią robię. Ja też ją bardzo cenię i jako artystkę, ale też i jako człowieka. Wspaniała też ścieżka i zawodowa, i osobista. I to, gdzie dzisiaj Kasia jest, jak wspaniałą jest artystką, to też jest dla mnie taka w sumie inspiracja trochę do tego, jak można sobie fajnie to życie poukładać” – przyznał. Projektant zwrócił uwagę również na drogę, jaką przeszła aktorka. – „Jak można też czasami z trudnych sytuacji pięknie wyjść i myślę, że to, że dzisiaj Kasia też tak bardzo dużo pracuje, że jest też wspaniałą…

jamniki-nowe-81-db5c0c7.jpg
width: 1200
height: 720

Otrzymał medal za zasługi, lecz obywatelstwa polskiego wciąż nie ma. Tylko w VIVIE! John Porter mówi wprost: „Było mi przykro, tu jest mój dom"
type: item
date: 2026-05-24T14:00:33.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: John Porter
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: John Porter od pół wieku żyje w Polsce, tutaj założył rodzinę, tworzył muzykę i zdobywał najważniejsze nagrody branżowe. Mimo tego artysta wciąż nie otrzymał polskiego obywatelstwa. W szczerym wywiadzie opowiedział także o bolesnym dzieciństwie, samotności i emocjach, które do dziś zostawiły w nim ślad.
encoded: Od 50 lat mieszka w Polsce. Tu ma dzieci, fanów, tu dostał muzyczne nagrody. Z Johnem Porterem, gitarzystą, kompozytorem, tekściarzem, autorem muzyki do kultowego serialu „Siedem życzeń”, o miłości, samotności, jasnych i ciemnych dźwiękach oraz braku polskiego obywatelstwa rozmawiała Katarzyna Piątkowska. John Porter o odmowie obywatelstwa: „Było mi przykro” [...] Zdarza Ci się tworzyć w środku nocy, kiedy wokół panuje cisza? Bywało, że budziłem się w środku nocy z jakimś pomysłem. Od razu miałem całą piosenkę – melodię i tekst. Siadałem. Grałem. Nagrywałem na dyktafon. Ale to nie zdarza się często. Gdyby było inaczej, byłbym potwornie niewyspany (śmiech). Lubisz słuchać tego, co nagrałeś? Szczerze mówiąc, nie jestem fanem swojego głosu. Twoje utwory są refleksyjne. Opowiadają o moich życiowych doświadczeniach. Wszystko, co się wydarzyło, zostawia ślad w psychice. Mnie zostawiła mama, ojciec wyrzucił z domu. Przecież te wydarzenia miały na mnie wpływ. Tak samo jak wtedy, gdy jako dziecko mieszkałem w internacie. Miałem kłopoty ze wzrokiem i chodziłem do szkoły dla dzieci niedowidzących. Do domu przyjeżdżałem na wakacje i na święta. Czasami w weekendy. Pamiętam, że pewnego razu czekałem, aż ktoś po mnie przyjedzie, bo właśnie skończył się semestr i w szkole była przerwa. Byłem mały. Miałem może sześć lat. Czekałem i czekałem, i czekałem. Okazało się, że ojciec zapomniał, że ma po mnie przyjechać. To wszystko zostawia w człowieku ślad, bo związane jest z przykrymi uczuciami. Miałem też kompleksy związane z tym, że źle widzę. Takie tam niezbyt miłe wspomnienia. Jako dziecko miałeś z powodu choroby kompleksy, ale w jednym z odcinków kultowego serialu z czasów PRL-u „Siedem życzeń” zagrałeś niewidomego muzyka. Namówił mnie Maciej Zembaty. Nie tylko, żebym wcielił się w tę rolę, ale też żebym napisał muzykę. To było niesamowite doświadczenie, bo nigdy wcześniej nie pisałem do serialu. Cieszę się, że to zrobiłem, bo do dzisiaj otrzymuję za ten projekt pieniądze (śmiech). J…

jam7-7cfa933.jpg
width: 1240
height: 744

TYLKO W VIVIE! Paulina Młynarska nie może żyć bez Indii, a Dorota Wellman? Nie wyobraża sobie domu poza Polską
type: item
date: 2026-05-24T08:00:13.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Paulina Młynarska w wywiadzie z Ewą Wojciechowską opowiedziała o swojej potrzebie ciągłego przemieszczania się i życiu między różnymi krajami. Dziennikarka wyznała, że kocha Polskę, Kretę, Francję i Indie, a jednocześnie marzy o małym domu z jabłonką w ogrodzie. Dorota Wellman nie kryła zaskoczenia jej życiowym temperamentem.
encoded: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie… Paulina Młynarska o życiu między Polską, Kretą i Indiami Wspomniałaś o podróżach. Ile razy w życiu się przeprowadzałaś? Dorota w książce napisała o Tobie: „Jesteś jak płynąca po świecie rzeka. Albo nie możesz znaleźć swojego miejsca”. Paulina: Właśnie nie wiadomo, jak to jest z tą rzeką… Może właśnie jej naturą jest, że nie może znaleźć swojego miejsca? Może wychodzimy z błędnego założenia, sądząc, że każdy dąży do jakiegoś umiejscowienia. Nie każdy. Ja mam miejsca, które bardzo kocham. Kocham Kretę i Grecję, nawet próbowałam się z nią rozstać, już prawie się spakowałam i co? Nie da rady. Bardzo też kocham Francję, ale też bardzo, bardzo kocham Polskę i polskość, polski język, literaturę. To jest mój dom, to jest moja ojczyzna-matczyzna. Ale kocham też Indie! Nie mogę żyć bez Indii. Więc co robić? Kochliwa jesteś. Paulina: Wszędzie, gdzie pojadę, już bym się chciała przeprowadzić. Już moje oczka patrzą, gdzie tu jest biuro nieruchomości, i zaczynam fantazjować na temat ewentualnej instalacji. CZYTAJ TEŻ: Od dziecka wiedziała, że scena to jej miejsce. Tak zaczęła się jej muzyczna droga. Tylko w VIVIE! Alicja mówi wprost: "Zawsze miałam wielkie marzenia" Dorota Wellman wyznała, dlaczego tak bardzo potrzebuje stabilizacji Ale powiedziałaś też w książce, że czasem marzysz o małym domku ze starą jabłonką w ogrodzie, w Polsce… Paulina: Bo mnie się tęskni bardzo za polskim pejzażem. Może po prostu za Polską mi się tęskni zwyczajnie i tak sobie myślę, że jak będę miała możliwość, to się rozejrzę, żeby coś takiego swojego jednak w Polsce mieć. Mieszkałam kiedyś w Zakopanem, ale to był inny etap. Dorota: Jezus, jakim ty jesteś włóczykijem! Po prostu to jest nieludzkie to twoje włóczenie się. …

jammlyn4-034838d.jpg
width: 1654
height: 992

Nie był idealnym tatą dla synów, lecz dla córki się zmienił. TYLKO W VIVIE! John Porter ujawnił kulisy ojcostwa
type: item
date: 2026-05-23T14:00:34.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: John Porter
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: John Porter po raz pierwszy tak otwarcie opowiedział o swoim życiu rodzinnym. Muzyk przyznał, że w czasie rozwoju kariery brakowało go w domu, a zmęczenie i praca odbiły się na relacjach z synami. Dziś deklaruje, że dla córki stara się być zupełnie innym ojcem. W rozmowie z „Vivą!” mówił też o samotności, ciszy i muzyce, która wypełnia jego życie przez całą dobę.
encoded: Od 50 lat mieszka w Polsce. Tu ma dzieci, fanów, tu dostał muzyczne nagrody. Z Johnem Porterem, gitarzystą, kompozytorem, tekściarzem, autorem muzyki do kultowego serialu „Siedem życzeń”, o miłości, samotności, jasnych i ciemnych dźwiękach oraz braku polskiego obywatelstwa rozmawiała Katarzyna Piątkowska. John Porter o dzieciach: „Nie byłem wspaniałym ojcem” [...] Ty sam jakim jesteś ojcem? Teraz dla mojej córeczki staram się być dobrym. Ale mam też synów, których dzieciństwo przypadło na czas rozkwitu mojej kariery. Zaliczyłeś uderzenie wody sodowej do głowy? A jak! Nie byłem wspaniałym ojcem. To nie tak, że byłem całkiem zły, ale… robiłem wszystko, żeby zarobić na utrzymanie rodziny. Czyli nie było Cię w domu. A jak byłem, to byłem zmęczony. I trudno mi było zrozumieć, że żona, która zajmowała się wychowaniem naszych synów i też pracowała, może być zmęczona. Trzeba było się dogadać, kto i kiedy zajmuje się dziećmi. Znam wiele rodzin, w których pojawia się problem podziału obowiązków. Mieliśmy rozmawiać o muzyce, rockandrollu, a zeszliśmy na życie. Rozmawiamy, bo życie jest muzyką. Bez dźwięków nic nie ma. CZYTAJ RÓWNIEŻ: „Mama zniknęła, tata mnie wyrzucił z domu”. TYLKO W VIVIE! John Porter wrócił pamięcią do bolesnych wspomnień z dzieciństwa Muzyk wyznał, co najbardziej napędza go do tworzenia nowych utworów A cisza? Czym jest? Odpoczynkiem od atakujących z każdej strony dźwięków. Im jestem starszy, tym bardziej ją doceniam. Z powodu wieku coraz więcej rzeczy też mnie irytuje. Wkurza mnie nawet, gdy ktoś na ulicy za głośno rozmawia przez telefon. Czasem tembr głosu potrafi doprowadzić mnie do szału. Wtedy muszę zaczekać, aż ten ktoś zniknie mi z pola widzenia i słyszenia, i dopiero wtedy idę dalej. Ale cisza daje mi też przestrzeń w głowie na własne przemyślenia i na muzykę. Muzykiem jest się 24 godziny na dobę i trzeba być non stop otwartym na inspiracje i pomysły. Nigdy nie wiadomo, kiedy pojawi się to coś, co bardzo chcesz uchwycić, jakaś myśl, która może umkn…

jam8-6af7d76.jpg
width: 1240
height: 744

TYLKO W VIVIE! Dorota Wellman i Paulina Młynarska o życiu po 50-tce. „Nie musimy ani sobie, ani światu nic udowadniać".
type: item
date: 2026-05-23T06:31:59.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Wellman i Paulina Młynarska w szczerej rozmowie dla magazynu VIVA! opowiedziały o nowym etapie życia kobiet, samotności, sile i potrzebie zmian. Przy okazji premiery książki „Afterparty” dziennikarki zdradziły, dlaczego po pięćdziesiątce i sześćdziesiątce nadal nie zamierzają zwalniać tempa i wciąż chcą „tańczyć na ulicy”.
encoded: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie… „Afterparty” jako symbol nowego etapu życia kobiet Na początek chciałabym Wam coś zaproponować. Zabawmy się w nagranie programu „Miasto kobiet 10 lat później”. Tylko to ja będę prowadzącą, a Wy będziecie moimi gośćmi. Paulina: Dobrze. Dorota: Proszę bardzo! Piękny pomysł. Wyobraźmy sobie, że jesteśmy w studio telewizyjnym. Dobry wieczór państwu! Dzisiaj moimi i państwa gośćmi w programie „Miasto kobiet 10 lat później” są Dorota Wellman i Paulina Młynarska w związku z premierą ich książki „Afterparty”. Tematem naszej rozmowy będzie życiowe party i życiowe afterparty. Dorota: Dobre! Podoba mi się temat, ale nie wiem, czy goście dobrze dobrani (śmiech)? Zacznijmy od poranków. Przeczytałam w Waszej książce, że poranki są dla Was bardzo ważne i, co ciekawe, zaczynają się w środku mojej nocy, czyli o czwartej albo piątej. Powiedzcie mi, czy nadal tak jest i dlaczego sobie to robicie? Paulina: Ja to sobie robię dlatego, że rano mam najbardziej sprawny mózg. Jednocześnie poranek jest też momentem logistycznie skomplikowanym. Trzeba pogodzić wyjście z psami, a ja mieszkam na południu Europy, gdzie jest bardzo gorąco, więc żeby one pobiegały, musimy wyjść, zanim wzejdzie słońce, zaczną huczeć cykady i zanim żar z nieba zacznie się lać. Poza tym praktykuję jogę i uczę jogi. Najczęściej pracuję z grupami również rano, online. To Dorota mnie ochrzaniła, że nie prowadzę jogi przez internet. Rano też najlepiej mi się pisze, więc jak widzisz, dużo tego wszystkiego trzeba w tym poranku upchnąć. Dorota: Ja wstaję do pracy o czwartej rano. Przed szóstą muszę wyjechać, żeby być na pierwszych odprawach w studio. To jest mój wybór, bo w zasadzie mogłabym wstać godzinę przed. Tylko że ja lubię poranki spo…

jammlyn5-8f99ad4.jpg
width: 1654
height: 992

Z wizytą u projektanta Mariusza Przybylskiego. To miejsce jest jak jego drugi dom. TYLKO W VIVIE! podsumował w nim 20 lat historii…
type: item
date: 2026-05-22T15:01:08.000Z
creator: Karol Sowa
subject: Domy gwiazd
subject: Wideo
subject: Mariusz Przybylski
subject: Viva! wywiad
subject: wideo
subject: wywiad
description: Odwiedziliśmy butik i atelier Mariusza Przybylskiego przy ulicy Kolejowej w Warszawie. Miejsce, które projektant stworzył dokładnie na własnych zasadach. Tylko nam otworzył drzwi do przestrzeni, których na co dzień nie pokazuje niemal nikomu. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl wrócił wspomnieniami do dzieciństwa, pierwszych modowych fascynacji i momentów, które na zawsze zmieniły jego życie.
encoded: Choć dziś Mariusz Przybylski jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich projektantów, wszystko zaczęło się od wspomnień z domu dziadków i garderoby pełnej szytych na miarę garniturów. W szczerej rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl opowiedział o pierwszych kolekcjach tworzonych jeszcze w liceum plastycznym, debiucie w centrum Warszawy i wsparciu gwiazd, które towarzyszyły mu na początku kariery: od Bogusława Lindy po Kayah. Garderoba dziadka i pierwszy impuls do świata mody Mariusz Przybylski świętuje 20-lecie swojej pracy w modzie, ale wszystko zaczęło się dużo wcześniej. Nie od pokazów, czerwonych dywanów i gwiazd, ale od dziecięcych wspomnień z domu dziadków. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl projektant wrócił do momentów, które ukształtowały jego estetykę i sprawiły, że moda stała się jego życiem. „Na pewno od dzieciństwa miałem takie bardzo duże konotacje i duże zainteresowania artystycznym obszarem. I rzeczywiście od dziecka to robiłem, ale to nie było tak, że ja jako mały chłopiec wiedziałem, że chcę być projektantem mody. To na pewno nie w tę stronę. Bardzo często wakacje miałem, jak ja to do dzisiaj się śmieję, że na tak zwanej zsyłce, czyli byłem przez rodziców wysyłany do dziadków na wieś”, opowiadał Mariusz Przybylski. Największe wrażenie robiła na nim garderoba dziadka. Elegancja, szyte na miarę garnitury i dbałość o każdy detal zostały z nim do dziś. „W tym domu mój dziadek, a właściwie ta jego garderoba, to rzeczywiście było coś takiego, co robiło na mnie wrażenie i co pamiętam do dziś, bo byłem naprawdę jeszcze bardzo małym człowiekiem. I on szył sobie garnitury na miarę. On bardzo dbał o to, w co i jak się ubierał. On, jego szafa, jego wizerunek i wygląd zostały mi jako takie bardzo ciepłe wspomnienia człowieka, a zarazem też coś, co było rzeczywiście dla mnie pierwszym przejawem takiej bardzo dobrej, męskiej mody”, wspominał projektant. Choć zainteresowanie modą dojrzewało latami, pierwsze autorskie projekty pojawiły się dopier…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/05/490049f6-76f3-498a-b15d-9e2154b60584-c24b2c3.jpeg
width: 1920
height: 2560

„Nie chcę zostać sama”. Krzysztof Krawczyk powiedział jej to tuż przed śmiercią. Ewa w VIVIE! ujawniła, co działo się za zamkniętymi drzwiami
type: item
date: 2026-05-22T13:31:41.000Z
creator: Elżbieta Pawełek
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Ewa Krawczyk
subject: Krzysztof Krawczyk
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: W 2023 roku na łamach magazynu VIVA! Ewa Krawczyk w szczerym wywiadzie wróciła do bolesnych wspomnień po śmierci Krzysztofa Krawczyka. Opowiedziała wówczas o niemal 40 latach wspólnego życia, chorobie artysty, wielkiej miłości i samotności, z którą mierzy się po jego odejściu.
encoded: „Nie ma takich słów, którymi wyraziłabym swój smutek i żal po jego odejściu. Poświęciłam się Krzysztofowi całkowicie, żyłam jego życiem”, mówi Ewa Krawczyk. Byli ze sobą prawie 40 lat, na dobre i na złe. Na szczęście pozostały wspomnienia i cudowne piosenki, które udało się zebrać w nowym albumie „Po prostu Krawczyk”. Przypominamy archiwalny wywiad. Ewa Krawczyk o bólu po śmierci męża Często myśli Pani o Krzysztofie? Nieustannie, Krzysztof wciąż jest obecny w moim życiu, a ostatnio często mi się śni. Po jego śmierci całkowicie zmieniłam swój stosunek do życia, stałam się lepszą osobą. Nadal jestem zakochana w swoim mężu, kocham go bardzo. Jeżeli gdzieś napisano jakąś nieprawdę, to nie chcę tego słyszeć, bo w moim sercu nie ma na nią miejsca. Co było najtrudniejsze po jego odejściu? Nie ma takich słów, którymi wyraziłabym mój smutek i żal po jego śmierci. To była dużo większa trauma niż po śmierci mojej mamy. Wtedy jednak Krzysztof odwołał swoje koncerty, żeby być przy mnie. A jak odszedł, zostałam sama. Zresztą, któż mógłby mnie wesprzeć, jak straciłam najważniejszego człowieka w moim życiu, z którym przeżyłam prawie 40 lat. Byliśmy ze sobą non stop, wspieraliśmy się nawzajem. Poświęciłam się Krzysiowi całkowicie, żyłam jego życiem… Tak wyglądały ostatnie lata Krzysztofa Krawczyka Czy bał się śmierci? Nie, bo nikt nie przypuszczał, że umrze. Miał problemy z chodzeniem po źle zoperowanym biodrze i chorobę Parkinsona, na którą cierpiał ponad 20 lat. Ale dopiero w ostatnich latach czuł drżenie rąk i nóg. Cały czas śpiewał, nagrywał, bo jest to choroba ciała, a nie mózgu. Mówiłam mu, żeby dbał bardziej o siebie, bo nie chcę zostać sama. Chyba się przejął, bo powiedział, że na ewentualność, gdyby coś mu się stało, musi przygotować mi zastępcę. A niedługo potem wyznał: „Wiesz co, Ewuniu, nikogo takiego nie znalazłem”. Z kolei ja zapytałam, czy gdybym umarła, wziąłby sobie inną kobietę. „Ewuniu, ja wtedy wszystko sprzedam”, zaczął, ale mu przerwałam. „Niczego nie sprzedasz…

BeFunky-collage-2026-05-22T154129.434-b2f7c7b.jpg
width: 3264
height: 3264

TYLKO W VIVIE!. Dorota Wellman i Paulina Młynarska nie kryją emocji. Padły zaskakujące słowa o Polakach
type: item
date: 2026-05-22T06:59:53.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Wellman i Paulina Młynarska w rozmowie dla magazynu „VIVA!” otworzyły się na temat polskości, języka i sensu życia. Padły mocne słowa o Polsce, narodzie i odpowiedzialności za wspólne dobro. Dziennikarka i publicystka mówiły także o wdzięczności, życiu za granicą oraz o tym, co naprawdę nadaje życiu sens.
encoded: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie… Paulina Młynarska: „Polski jest jednym z najtrudniejszych języków na świecie” [...] Moje drogie, ponieważ nie chciałabym kończyć naszej rozmowy tak smutnym wątkiem, powiedzcie mi, proszę, co to znaczy, że jesteście „polskoczułe”? Paulina: Odpowiedź zawiera się właśnie w tym słowie. Jesteśmy czułe na Polskę i mamy czuły stosunek do Polski i do polskości. Niezaślepiony i niezakompleksiony. Może też przez to, że mieszkam za granicą od bardzo wielu lat i żyję między kilkoma kulturami, które się bardzo mocno między sobą różnią, i mówię w kilku językach. Polskość i polski język przede wszystkim to jest coś niesamowitego. Ludzie sobie z tego nie zdają sprawy, a ja bez przerwy tłumaczę moim znajomym w różnych krajach, że my jesteśmy cholernie inteligentnym narodem. Ponieważ my już w wieku kilku lat musimy opanować język, który bezdyskusyjnie jest jednym z najtrudniejszych języków na świecie, w związku z tym musimy mieć więcej pod czaszką, żeby to opanować. Polski jest tak dowcipny, tak celny i tak precyzyjny. Jeszcze jego brzmienie też jest po prostu odlotowe. Jestem wielką fanką polszczyzny. Po drugie, kocham bardzo Polskę. Geograficznie i przyrodniczo. Uwielbiam Podhale, gdzie wiele lat mieszkałam, kocham góralszczyznę i kocham polską przyrodę, polskie góry, i kocham ten styl. Rozumiem poetyckość i piękno tego kodu i tej brzydoty, ale jednocześnie tego wdzięku, który jest uchwytny, kiedy się jedzie przez Polskę i kiedy się z Polakami gada. I jestem za to wdzięczna. Korzystanie z polskości jest wielkim przywilejem. Także dziękuję za uwagę. CZYTAJ TEŻ: Od dziecka wiedziała, że scena to jej miejsce. Tak zaczęła się jej muzyczna droga. Tylko w VIVIE! Alicja mówi wprost: "Zawsze miałam wielkie…

Takiej relacji w show-biznesie prawie nie ma. TYLKO W VIVIE! Wellman i Młynarska otworzyły się jak nigdy wcześniej i ujawniły swój sekret
type: item
date: 2026-05-21T13:59:59.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Wellman i Paulina Młynarska wróciły wspomnieniami do początków „Miasta kobiet” i po latach opowiedziały o relacji, która w świecie mediów okazała się prawdziwym ewenementem. W rozmowie dla magazynu VIVA! mówiły o kobiecej solidarności, trudnych realiach show-biznesu oraz przyjaźni, która przetrwała lata intensywnej współpracy.
encoded: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie… Dorota Wellman o Paulinie Młynarskiej: „To najodważniejsza osoba, jaką znam” [...] Dorota, powiedziałaś jeszcze jedno piękne zdanie o Paulinie, że to jest najodważniejsza osoba, jaką znasz, ale rozumiem, że nie tylko ze względu na jej przeprowadzki? Dorota: Paulina ma niezwykłą odwagę życiową i nie patrzy na konsekwencje. Jest mądra i głośno mówi to, co myśli. Jest dla mnie uosobieniem współczesnej, fajnej kobiety, bardzo odważnej, bardzo ładnej, bardzo kobiecej i jednocześnie bardzo silnej. Oczywiście ma tam, jak każdy, swoje miękkie miejsce w środku. Jesteście ewenementem w świecie show-biznesu i mediów. Zaiskrzyło od początku? Akurat byłam świadkiem, kiedy Dorota poznała się z Marcinem Prokopem, z którym teraz tworzy super duet, i na pewno nie była to miłość od pierwszego… to nawet nie była sympatia od pierwszego wejrzenia. A jak było z Wami? Paulina: U mnie to była miłość od pierwszego wejrzenia. Wiele lat temu zobaczyłam w telewizji wywiad, który Dorota przeprowadzała z Szymonem Wiesenthalem, i byłam absolutnie zafascynowana dziennikarstwem Doroty i w ogóle zjawiskiem, które się nazywało „Dorota Wellman”. Fascynowałam się tym rodzajem inteligencji, skupienia, bo Dorota ma laser w oczach. I ona ciebie słucha, i to nie jest taki przeszywający wzrok, tylko wzrok, który jest skupiony na swoim rozmówcy, i dla mnie to było coś wspaniałego. Dorota potrafi operować ciszą, skupieniem, pauzą. Nie szasta słowami na prawo i lewo. CZYTAJ TEŻ: Od dziecka wiedziała, że scena to jej miejsce. Tak zaczęła się jej muzyczna droga. Tylko w VIVIE! Alicja mówi wprost: "Zawsze miałam wielkie marzenia " Wellman i Młynarska szczerze o kulisach pracy w mediach Dorota: Dziękuję, to było piękne. Ale ja ci …

jammlyn-5d9aad5.jpg
width: 1654
height: 992

Dorota Wellman nie wyobraża sobie życia na emeryturze. TYLKO W VIVIE! ujawniła, jakie ma plany na przyszłość
type: item
date: 2026-05-21T10:01:37.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Wellman i Paulina Młynarska bez filtrów opowiedziały o samotności, pracy po pięćdziesiątce i brutalnym hejcie. W rozmowie dla magazynu „VIVA!” dziennikarki przyznały, że najbardziej boją się pustki i życia bez celu. Padły też mocne słowa o przemocy w sieci oraz osobistym spotkaniu Doroty Wellman z hejterem, który – jak sama mówi – „był odważny tylko za klawiaturą komputera”.
encoded: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie… Dorota Wellman o emeryturze: „To nuda i powolna śmierć” [...] Zaczęłyście mówić o pracy na planie „Miasta kobiet” i pracy w mediach. Ale zaskoczyło mnie w książce, co powiedziała Dorota, że najbardziej przerażają Was puste kartki w kalendarzu, bo obie kochacie pracować. Czy wyobrażacie sobie siebie na emeryturze, na leżaku z książką i że po prostu nic nie robicie? Czy to jest w ogóle dla Was możliwe? Paulina: Nie jest to możliwe, mam nadzieję. Ja leżę z książką w ogrodzie, ale jestem obłożona telefonami, komputerem i symultanicznie rządzę galaktyką, w której jestem królową, i wszystko się daje pogodzić. Dorota: Ja nie wyobrażam sobie emerytury. Uważam, że emerytura to nuda i powolna śmierć. Po pierwsze, nie masz kontaktu z ludźmi. Jeśli masz kontakt z grupą przyjaciół, to jesteś wielkim szczęściarzem, ale bardzo często emerytura oznacza samotność. A ja lubię być wśród ludzi, lubię być aktywna. Muszę coś robić. Kiedy przyjdzie ten czas, że telewizja w moim życiu się skończy, a to przecież przyjdzie niedługo, to będę sobie szukać innych aktywności. To może być działalność w lokalnej społeczności, praca na rzecz innych ludzi. Myślę, że obie z Pauliną mamy potrzebę pracy intelektualnej. Czytania, szukania, zbierania informacji, pisania, żeby ten mózg pracował, był na pełnych obrotach, nie tylko po to, żeby rozwiązywać krzyżówki. Cel, codziennie rano wstawać i wiedzieć, że przed nami jest fajny, wypełniony dzień. Wtedy inaczej człowiek żyje. CZYTAJ TEŻ: Stracił syna, walczył z nałogiem i hejtem. Niewiele brakowało, by się poddał. TYLKO W VIVIE! Filip Chajzer: „Zrozumiałem, że nie chcę się zabić, tylko żyć” Paulina Młynarska i Dorota Wellman przeciwko hejterom. „Przemoc jest przemocą” W W…

jammlyn2-f9a3755.jpg
width: 1654
height: 992

TYLKO W VIVIE! John Porter wspomina związek z Anitą Lipnicką. „Mieliśmy wspólne tematy non stop"
type: item
date: 2026-05-21T09:01:48.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: John Porter
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: John Porter od 50 lat mieszka w Polsce, tutaj stworzył rodzinę, zdobył fanów i muzyczne nagrody. W szczerej rozmowie artysta opowiada o samotności i trudnych emocjach. Muzyk przyznaje, że właśnie muzyka pomaga mu przetrwać najtrudniejsze momenty. Padają też gorzkie słowa o relacjach, miłości i pokusach życia rockandrollowca.
encoded: Od 50 lat mieszka w Polsce. Tu ma dzieci, fanów, tu dostał muzyczne nagrody. Z Johnem Porterem, gitarzystą, kompozytorem, tekściarzem, autorem muzyki do kultowego serialu „Siedem życzeń”, o miłości, samotności, jasnych i ciemnych dźwiękach oraz braku polskiego obywatelstwa rozmawiała Katarzyna Piątkowska. John Porter o samotności: „Czasami mi dobrze, gdy nie ma nikogo obok” [...] Jesteś samotny? Odpowiem cytatem z Charlesa Bukowskiego: „A kiedy nikt cię nie budzi rano i nikt na ciebie nie czeka wieczorem, i możesz robić, co chcesz… jak to nazwać, wolnością czy samotnością?”. To wolność czy samotność? Czasami czuję się samotny, a czasami mi dobrze, gdy nie ma nikogo obok mnie. W moich różnych związkach, poza poważniejszymi, najgorsze było, gdy wracałem do domu i musiałem odpowiadać na miliony pytań: „Jak było?”, „Co robisz?”. To jest problem artystów, którzy żyją z kimś, kto artystą nie jest. Wtedy trudno jest o zrozumienie, bo ci „nie artyści” nie rozumieją procesu. A z drugiej strony, kiedy artysta jest z artystą, jak ja byłem z Anitą (Lipnicką – przyp. red.), mieliśmy wspólne tematy non stop. Wciąż wałkowaliśmy to samo. Fajnie jest znaleźć kogoś, z kim uda się zachować zdrowy rozsądek, znaleźć kompromis. Nazywam to higieną związku. Jesteś w dobrym momencie życia? Czasem myślę, że tak. Ale zdarzają się ciemne noce, które nazywam „dark night of the soul”. Na szczęście mam muzykę. CZYTAJ TEŻ: „Mama zniknęła, tata mnie wyrzucił z domu”. TYLKO W VIVIE! John Porter wrócił pamięcią do bolesnych wspomnień z dzieciństwa Muzyka jako terapia. John Porter mówi o „ciemnych nocach duszy” Ona jest twoją terapią? Jest rodzajem pomocy. Nawet jak mam trudne momenty, jak myślę: Kurde, to wszystko jest bez sensu, siadam i piszę. Nic się nie zmarnuje. Ani jedno słowo, ani jeden dźwięk. Ani najczarniejsze uczucia, ani największe szczęście. Czasem powstają dźwięki ciemności. Ale wiesz, ja mam dzieci… wierzę w to, że życie jest rzeczą jednorazową… jest darem, którego nie można zmarnować.…

jam9-e4d71d6.jpg
width: 1240
height: 744

Od dziecka wiedziała, że scena to jej miejsce. Tak zaczęła się jej muzyczna droga. Tylko w VIVIE! Alicja mówi wprost: "Zawsze miałam wielkie marzenia "
type: item
date: 2026-05-20T13:00:15.000Z
creator: Elżbieta Pawełek
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Alicja Szemplińska
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Od pierwszych konkursów w przedszkolu po triumfy w „The Voice of Poland” i występ na Eurowizji — Alicja konsekwentnie spełnia swoje muzyczne marzenia. W rozmowie z VIVĄ! opowiada o początkach kariery, ciężkiej pracy, inspiracjach i drodze, która zaprowadziła ją na europejskie sceny.
encoded: Już jako kilkuletnia dziewczynka wiedziała, że scena będzie jej światem. To właśnie w przedszkolu po raz pierwszy odkryto jej niezwykły talent — nauczycielka wysyłała ją na konkursy i powierzała solówki podczas występów. Z czasem lokalne sceny przestały jej wystarczać. Alicja zaczęła występować w konkursach w Polsce i za granicą, a każda kolejna reakcja publiczności tylko utwierdzała ją w przekonaniu, że muzyka jest jej przeznaczeniem. Później przyszły wielkie telewizyjne triumfy — „Hit! Hit! Hurra!”, „The Voice of Poland” i „Szansa na sukces”, które udało jej się wygrać. Dziś, po latach ciężkiej pracy, determinacji i walki o własny głos, stała się pierwszą Polką z kontraktem w Tenace Records i artystką, która podbija europejską scenę, nie zapominając o marzeniach, które narodziły się wiele lat temu. A niedawno zaprezentowała swój talent na Eurowizji 2026 i z miejsca podbiła serca wiedeńskiej publiczności. W rozmowie z Elżbietą Pawełek dla VIVY! Alicja odkrywa przed nami kulisy swojej kariery. Alicja o muzycznej ścieżce i idolach| Wywiad VIVY! – Zostałaś pierwszą Polką, z którą firma Tenace Records podpisała kontrakt płytowy. Dla mnie jest to wielkie wyróżnienie. To pokazuje, że jeśli gdzieś czujesz się niechciana, zawsze znajdziesz miejsce, gdzie cię docenią. Gdzie zostaniesz wysłuchana i nikt nie będzie chciał cię zmieniać. Jedną z piosenek na tej płycie jest właśnie utwór „Pray”. [...] – Do swojej piosenki nakręciłaś fajny teledysk w rodzinnym Ciechanowie, z udziałem całej rodziny i lokalnego chóru seniorów. Zatrudniłam w nim nawet siostrę, babcię i mojego chłopaka. Potrzebowałam jeszcze podobnej do mnie małej dziewczynki, która zagrałaby małą Alicję w krainie czarów, jaką byłam w dzieciństwie. Miałam zawsze dużą wyobraźnię i wielkie marzenia. Myślę, że udało się to pokazać w tym teledysku, który nie powstałby bez ogromnej pracy całej ekipy… – I bez zgody proboszcza, który pozwolił nagrać go w kościele. Do ostatniego dnia nie wiedzieliśmy, czy ksiądz się zgodzi. …

jam5-fc9def0.jpg
width: 1240
height: 744

Stracił syna, walczył z nałogiem i hejtem. Niewiele brakowało, by się poddał. TYLKO W VIVIE! Filip Chajzer: „Zrozumiałem, że nie chcę się zabić, tylko żyć”
type: item
date: 2026-05-20T11:00:50.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Filip Chajzer
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Filip Chajzer zdobył się na jedno z najbardziej bolesnych wyznań w swoim życiu. Prezenter opowiedział o hejcie, uzależnieniu i dramatycznym momencie, w którym niewiele brakowało, by się poddał. Dziś mówi o tym szczerze — z nadzieją, że jego historia pomoże innym.
encoded: Filip Chajzer po raz pierwszy z taką szczerością opowiada o piekle, które rozgrywało się poza blaskiem fleszy. Lawina hejtu, żałoba po stracie syna, uzależnienie i myśli samo*ójcze niemal odebrały mu życie. Dziś mówi o tym bez maski — z bólem, ale też z odwagą człowieka, który przeszedł przez ciemność i zdecydował się zawalczyć o siebie. To poruszające wyznanie o upadku, wstydzie, przebaczeniu i nadziei, która przyszła w ostatniej chwili. Filip Chajzer o mrocznym etapie swojego życia. Niewiele brakowało, by się poddał – Zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego akurat na Ciebie spadł i spada taki hejt? Podejrzewam, że irytowałem ludzi. Od dziecka mam zdiagnozowane ADHD. Przez lata prowadziłem czterogodzinny program na żywo. A ADHD-owcy mają taką cechę, że szybciej powiedzą, niż pomyślą. Nie ze złośliwości, nie z głupoty, tylko dlatego, że tak działa ADHD. Jesteśmy odbezpieczonymi karabinami. Mamy atypowe mózgi, jesteśmy ekstrawertykami, mamy tysiąc pomysłów na minutę, z których część jest świetna. Ale konsekwencją jest niezrozumienie i krytyka. A ja pracowałem w telewizji, która dawała duże pieniądze i sławę. Było wiele osób, które chciały znaleźć się na moim miejscu. Dzięki rozpoznawalności mogłem też zarabiać pieniądze poza telewizją. Po śmierci Maksa dalej pracowałem w „Dzień dobry TVN”, miałem jeszcze więcej pracy, prowadziłem inne programy, festiwale, eventy. Ale też codziennie czytałem o sobie, że jestem debilem, matołem, pajacem. Poczucie własnej wartości spada w takich momentach do zera. To był już dobry grunt do tego, by sięgnąć po narkotyki albo jakąś inną używkę. [...] – Koszty, jakie ponoszą osoby hejtowane, są ogromne. Mam zdiagnozowany zespół stresu pourazowego w wyniku długotrwałego stresu związanego właśnie z hejtem. Gdy wylał się na mnie hejt w związku z fałszywymi oskarżeniami pani, która pisała, że jej dziecko umiera przeze mnie, byłem po terapii, bardzo długo trzeźwy. Ale to mnie wywaliło. Mój uzależniony mózg powiedział: Dobra, to już teraz, to jest te…

jam11-ad66c71.jpg
width: 1240
height: 744

„Mama zniknęła, tata mnie wyrzucił z domu”. TYLKO W VIVIE! John Porter wrócił pamięcią do bolesnych wspomnień z dzieciństwa
type: item
date: 2026-05-20T07:01:22.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: John Porter
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: John Porter od niemal 50 lat mieszka w Polsce, gdzie stworzył swoją muzyczną karierę i założył rodzinę. W szczerej rozmowie artysta wrócił do trudnych wspomnień z dzieciństwa w Walii, opowiedział o konflikcie z ojcem oraz o tym, jak wyglądało jego życie w czasie największej popularności. Muzyk nie ukrywał również, że nie zawsze był obecnym ojcem dla swoich dzieci.
encoded: Od 50 lat mieszka w Polsce. Tu ma dzieci, fanów, tu dostał muzyczne nagrody. Z Johnem Porterem, gitarzystą, kompozytorem, tekściarzem, autorem muzyki do kultowego serialu „Siedem życzeń”, o miłości, samotności, jasnych i ciemnych dźwiękach oraz braku polskiego obywatelstwa rozmawiała Katarzyna Piątkowska. John Porter o trudnym dzieciństwie. „Mama nas opuściła” Mieszkasz i tworzysz w Polsce od 1976 roku. Udzieliłeś w tym czasie setek wywiadów… I najbardziej nie znoszę w nich pytania, dlaczego zamieszkałem w Polsce. Hmmm… lubię pytać moich rozmówców „dlaczego”. Zawsze okazuje się, że odpowiedź wcale nie jest taka prosta. Może zapytam słowami Twojej piosenki: „Heaven knows why, I don’t know why…”. Przeznaczenie? Miałem epizod romantyczny. Miłość po prostu? Poległem z miłości (śmiech). Nie wierzę w przypadki. Człowiek znajduje się w takim miejscu, do którego doprowadziło go życie, bo to ono czasami obiera za nas kierunek. Mnie różne ścieżki zaprowadziły właśnie do Warszawy. Zapytam inaczej… dlaczego wyjechałeś z Walii? Czy powodem było, jak mówiłeś Piotrowi Jaconiowi, to, że mama zniknęła, a ojciec Cię nie chciał? Mama zniknęła, tata mnie wyrzucił z domu… ale to nie do końca był powód mojego wyjazdu z rodzinnego miasta. Częściowo tak. Po prostu podobało mi się w Europie. Zachwycił mnie Berlin, potem Warszawa. Odwiedziłem te miasta kilka razy, gdy jeszcze drzwi domu mojego ojca były dla mnie otwarte. Rozumiem, że sytuacja w Twoim rodzinnym domu była kiepska. Szału nie było. Mama nas opuściła. Była ładną joginką z umiłowaniem rozrywkowego życia. Zwykłe życie z mężem i synami było dla niej po prostu nudne. Pewnego dnia zniknęła i więcej się nie pojawiła. Zostaliśmy z ojcem i z bratem we trzech. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że mój brat był o mnie zazdrosny i przeciągnął ojca na swoją stronę. Mniej więcej do 12. roku życia miałem z tatą naprawdę dobry kontakt. Interesowały nas te same rzeczy, więc mieliśmy dużo wspólnych tematów. Był bardzo muzykalny i zachęcał mnie…

TYLKO W VIVIE!. Dorota Wellman nie ukrywa, co czuła po odejściu syna z domu. „Wiele kobiet traci cel”
type: item
date: 2026-05-19T13:56:34.000Z
creator: Ewa Wojciechowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: Paulina Młynarska
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Czy życie zaczyna się po pięćdziesiątce, czy po sześćdziesiątce? Czy może się nam przestać chcieć? Gdzie jest prawdziwy dom i czym zapełnić samotność? Dorota Wellman i Paulina Młynarska w niezwykłej rozmowie z Ewą Wojciechowską otwierają drzwi do… „Miasta kobiet”. Wejdźcie, posłuchajcie…
encoded: Dorota Wellman i Paulina Młynarska otwarcie mówią o życiowym „afterparty”, które zaczyna się wtedy, gdy kobieta odzyskuje przestrzeń dla siebie. W szczerej rozmowie dla magazynu „VIVA!” opowiadają o samotności po wyprowadzce dzieci, nowych studiach po sześćdziesiątce, życiu między Polską, Kretą i Indiami oraz odwadze, by po latach znów zacząć żyć na własnych zasadach. Dorota Wellman o syndromie pustego gniazda: „W końcu nadszedł mój czas” To kiedy zaczyna się to afterparty? Jest jakaś granica wieku? Albo jakieś wydarzenie, które jest biletem wstępu? Paulina: To nie zależy od wieku, tylko raczej od tego, jakie decyzje podejmujemy na temat swojego życia i swojej kariery. Myślę, że przychodzi taki moment, taka cezura i każdy musi ją sam dla siebie wyczuć. W człowieku, nawet mimo trudności, mimo wielkich rozczarowań życiowych czy bardzo trudnej pozycji, powstaje jakaś taka przestrzeń wewnętrznej wolności. Przyzwolenia na to, żeby być sobą i wyrażać siebie. Przestrzeń wewnętrznej wolności. Pięknie to powiedziałaś. Dorota: Tak. Myślę, że dla wielu kobiet takim momentem jest opuszczenie domu przez nasze dzieci. Trzy czwarte naszego życia oddajemy dzieciom i naszym bliskim, których otaczamy opieką. Kiedy nasze dzieci stają się samodzielne, wiele kobiet nagle traci cel, czuje samotność. Syndrom pustego gniazda może naprawdę przygnębić. Uważam, że wtedy trzeba zrobić wszystko, żeby nowy sens naszego własnego życia odnaleźć. Przecież w końcu mamy czas dla siebie i możemy go wykorzystać na różne sposoby, zarówno rozwijając się zawodowo, jak i prywatnie. Z odejściem dzieci świat się nie kończy, tylko zmienia. Dla mnie na pewno takim momentem, kiedy rozpoczęłam swoje afterparty, była świadomość, że mój syn daje sobie radę sam. Ma oddzielne życie. Jestem mu potrzebna, ale już nie tak bardzo. Jestem z nim blisko, w najbliższych możliwych relacjach, ale to już jest inna, dojrzalsza relacja. I teraz w końcu nadszedł mój czas. Nie mogę go zmarnować, nie mogę go roztrwonić, nie mogę ro…