Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2026-03-14T09:01:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: TYLKO W VIVIE! Ewa Gawryluk szczerze o miłości po pięćdziesiątce. Jej mąż jest młodszy o 16 lat
items: TYLKO W VIVIE! Dorota Goldpoint zdradza, czego nauczył ją ojciec. Te trzy zasady prowadzą ją przez życie
items: „Jesteśmy jednym krwiobiegiem w trzech ciałach”. Marta Wiśniewska z dziećmi w szczerej rozmowie
items: Mama była przerażona, ona w szoku. Tylko w VIVIE! Paulina Gałązka wspomina moment, który odmienił jej życie
items: TYLKO W VIVIE! Dorota Goldpoint wprost o przełomie w życiu: „Poczułam, że czegoś mi brak”
items: TYLKO W VIVIE! Mąż Ewy Gawryluk wspomina pierwsze spotkanie z jej córką. "To było bardzo stresujące"
items: Nie był ojcem idealnym, chwilę przed jego odejściem wszystko mu wybaczyła. Ania Rusowicz ujawniła kulisy ich trudnej relacji
items: Spędził u jej boku 30 lat, nauczyła go, że niemożliwe nie istnieje. TYLKO W VIVIE! Andrzej Giza wspomina Elżbietę Penderecką: „Ona jest nie do zastąpienia”
items: Nie zakochał się w aktorce. W Ewie Gawryluk zobaczył coś znacznie ważniejszego. Dziś są małżeństwem
items: Dramatyczne okoliczności były początkiem ich przyjaźni. Tylko w VIVIE! Dorota Wellman i Marta Klepka tak szczerze o kulisach wieloletniej relacji
items: Dorota Szelągowska szczerze o okresie, który wywrócił jej życie do góry nogami. Długo to ukrywała. "Przestałam w ogóle wychodzić z domu"
items: Zarządza najpiękniejszym muzeum w Polsce i wychowuje troje dzieci. Jak to łączy? Jej sekret może zaskoczyć
items: Z dnia na dzień stracił przyjaciela i imperium. Marcell Pustul o najciemniejszym rozdziale swojego życia – tylko w VIVIE
items: Dorota Szelągowska długo tkwiła w złych relacjach. Dopiero teraz mówi, dlaczego to znosiła
items: Chłopak ze śląskiego miasteczka ubierał Madonnę i Beyoncé, nagle stracił wszystko. Dziś zaczyna od nowa – tylko w VIVIE
items: Wyśmiewali jej wybór studiów. Dziś stoi na czele jednego z najważniejszych miejsc w Polsce
items: Po występie zgarniał pieniądze i znikał. „Znałem kasyna w całej Polsce”. TYLKO W VIVIE Norbi o początkach nałogu
items: Dorota Szelągowska nie zamierza się wypierać. O mamie i sukcesie mówi bez lukru
items: Jedno pytanie żony zmieniło jego życie. Norbi o miłości silniejszej niż hazard – tylko w VIVIE
items: „W trzy miesiące wygrałem pół miliona. Zostało 10 tysięcy”. Tylko w VIVIE Norbi o 17 latach życia w nałogu
items: Dorota Szelągowska po porodzie nie mogła patrzeć w lustro. "Długo siebie nienawidziłam"
items: Ewa Wachowicz o absurdalnych cenach w restauracjach. Ostatniej kolacji z mężem nie zapamięta pozytywnie
items: Zamek, kapłon i 333 przepisy z XVII wieku – święta Lubomirskich-Lanckorońskich to inny świat
items: „Dorastałam w świecie ciszy” – poruszająca spowiedź Olgi Bończyk o traumach z dzieciństwa, utracie bliskich i sile, która rodzi się z bólu
items: Ilona Ostrowska przejechała Wyspy Kanaryjskie wzdłuż i wszerz. Zdradziła nam, które miejsca zachwyciły ją najbardziej

TYLKO W VIVIE! Ewa Gawryluk szczerze o miłości po pięćdziesiątce. Jej mąż jest młodszy o 16 lat
type: item
date: 2026-03-14T09:00:47.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Ewa Gawryluk
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Ewa Gawryluk od lat jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich aktorek telewizyjnych. Tym razem jednak mówi nie tylko o pracy, ale przede wszystkim o życiu prywatnym – związku z młodszym o 16 lat mężem i o tym, dlaczego wiek w relacjach wciąż budzi tyle emocji.
encoded: Ewa Gawryluk i jej mąż Piotr pokazują, że różnica wieku w związku wcale nie musi być przeszkodą. Aktorka opowiada o życiu po pięćdziesiątce, stereotypach dotyczących dojrzałych kobiet oraz o tym, jak wygląda ich codzienność poza światem show-biznesu. O szczerości w relacji, pracy nauczyciela i spojrzeniu ludzi na ich związek z parą rozmawiała Katarzyna Piątkowska. Ewa Gawryluk o życiu po pięćdziesiątce i młodszym mężu. Wywiad VIVA! [...] – Żyjemy w czasach, kiedy wciąż starsza kobieta i młodszy mężczyzna wzbudzają może nie sensację, ale na pewno spore zainteresowanie. Piotr: Zawsze wiązałem się z kobietami starszymi ode mnie. Ewa: Nie metryka jest ważna, ale emocje i uczucia. Żyjemy w czasach, w których króluje przyzwolenie na to, żeby mężczyzna był dużo starszy od partnerki. W drugą stronę to już jest sensacja. Między nami jest 16 lat różnicy. Piotr: Ale w show-biznesie palmę pierwszeństwa w tym zakresie dzierżą Magdalena Cielecka i Bartosz Gelner. Dzięki nim nas o to nikt nie pyta (śmiech). Ewa: Może dlatego, że nie obracałeś się do tej pory w świecie show-biznesu i nie można było o tobie znaleźć za dużo informacji. Piotr: Jestem nauczycielem wychowania fizycznego w szkole podstawowej. Moje miejsce pracy jest jak papierek lakmusowy, bo to dość konserwatywne środowisko. Ale tam nikt się nie dziwi i nie komentuje różnicy wieku między nami. Ewa: Ludzie myślą, że jak kobieta przekroczyła pięćdziesiątkę, wypuściła z domu dorosłe dzieci, to już musi usiąść i tylko na wnuki czekać. A przecież życie się nie kończy razem z menopauzą. Dojrzałe kobiety mają swoje zainteresowania, życie zawodowe, pracują, są ciekawe świata i ciekawe dla świata. I tak, po pięćdziesiątce można mieć wspaniały związek z młodszym mężczyzną. Świat się zmienia, jesteśmy coraz starsi, żyjemy coraz dłużej, a dla kobiet w moim wieku jest wciąż tak mało miejsca. [...] SPRAWDŹ TEŻ: Nie zakochał się w aktorce. W Ewie Gawryluk zobaczył coś znacznie ważniejszego. Dziś są małżeństwem Cała rozmowa do przeczyt…

jam16-3761b8c.jpg
width: 2500
height: 2500

TYLKO W VIVIE! Dorota Goldpoint zdradza, czego nauczył ją ojciec. Te trzy zasady prowadzą ją przez życie
type: item
date: 2026-03-12T15:30:24.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Goldpoint ubierała pierwszą damę Agatę Dudę i największe gwiazdy polskiej sceny. W rozmowie z "Vivą!" projektantka wraca do zaskakujących początków swojej drogi.
encoded: Kochają ją kobiety biznesu, dyplomacji i gwiazdy, jak Irena Santor czy Grażyna Szapołowska. Przez osiem lat na wszystkie oficjalne wydarzenia ubierała byłą pierwszą damę Agatę Dudę. Przekornie mówi: „Sama skazałam się na sukces”. Dorota Goldpoint opowiada Beacie Nowickiej o swojej drodze do kariery. Dorota Goldpoint o kulisach sukcesu. Wywiad VIVA! – Przez lata na wszystkie oficjalne wyjścia ubierała Pani byłą prezydentową Agatę Dudę. Kochają Panią gwiazdy: Irena Santor, Grażyna Szapołowska, Olga Bończyk, Anna Radwan, Katarzyna Żak… Była Pani skazana na sukces? Sama „skazałam” się na sukces. Sama wybrałam życie, o którym marzyłam. Jako dziecko wyobrażałam sobie, że będę nosiła piękne kreacje gwiazd, które śpiewały w Opolu i w Sopocie. Wychowałam się na tych festiwalach. Nie lubię marchewki z groszkiem. Nie w sensie smaku, tylko rutyny, banału, przeciętności. Lubię rzeczy out of the box. Miałam siedem lat, kiedy na maszynie mamy uszyłam sobie pierwsze spodnie. Pamiętam moją stylówkę – dżinsy dzwony i futrzana czapka z lisa. Zawsze wyglądałam dość dziwacznie na tle innych dzieci w szkole. Podśmiewano się ze mnie i… inspirowano się. Gdy w drugiej klasie podstawówki przyszłam na lekcje w wielkim berecie, po paru tygodniach pół szkoły nosiło takie berety. Szyłam sobie wystrzałowe kreacje na szkolne dyskoteki, które wtedy były towarzyskim wydarzeniem. Koleżanki w napięciu czekały na to, w co się ubiorę (śmiech). Zawsze wiedziałam, czego chcę. – Miała Pani silną osobowość. W moim domu był „ordnung”. Tato nauczył mnie trzech zasad: „Czytaj książki i ucz się języków, otworzą ci okno na świat. Zawsze odkładaj rzeczy na miejsce, bo nawet w nocy będziesz mogła je znaleźć. I pamiętaj, kończ zaczęte sprawy”. Całe życie tego się trzymam. W liceum zamarzyłam o aktorstwie. Poszłam na egzaminy do szkoły teatralnej, ale odpadłam na trzecim etapie. Więcej nie próbowałam. Zdałam na dziennikarstwo na Uniwersytet Warszawski. Na drugim roku zaczepiła mnie koleżanka: „Kodak potrzebuje dziew…

jam22-339a3f4.jpg
width: 2500
height: 2500

„Jesteśmy jednym krwiobiegiem w trzech ciałach”. Marta Wiśniewska z dziećmi w szczerej rozmowie
type: item
date: 2026-03-12T15:15:33.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: dzieci gwiazd
subject: Fabienne Wiśniewska
subject: magazyn VIVA!
subject: Mandaryna
subject: Marta "Mandaryna" Wiśniewska
subject: Marta Wiśniewska
subject: Viva! wywiad
subject: Xavier Wiśniewski
description: Z okazji urodzin Marty Wiśniewskiej wracamy do wyjątkowej rozmowy, której udzieliła magazynowi VIVA! wspólnie ze swoimi dziećmi – Fabienne i Xavierem. Tylko nam opowiedzieli o niezwykłej więzi, rodzinnych wartościach i życiu, w którym miłość, szczerość i taniec tworzą jeden rytm.
encoded: Marta, Fabienne i Xavier Wiśniewscy mówią o sobie, że są jak jeden krwiobieg w trzech ciałach. Łączy ich nie tylko rodzinna historia, ale też wspólne pasje, tatuaże i poczucie humoru, które pozwala im przechodzić przez trudne momenty. Z okazji urodzin Marty przypominamy ich szczery wywiad dla VIVA! z nr 10/2025 – rozmowę o sile, bliskości i patchworkowej rodzinie, w której najważniejsze jest zaufanie i bycie dla siebie nawzajem. Marta, Fabienne i Xavier Wiśniewscy: wywiad dla magazynu VIVA! Mówią, że mają syndrom dbania o siebie i o innych ludzi. Wiedzą, że wszystko mogą sobie powiedzieć. Bardzo lubią razem tańczyć i są jak jeden krwiobieg w trzech ciałach. Marta, Fabienne i Xavier Wiśniewscy opowiedzieli Katarzynie Piątkowskiej o miłości do siebie nawzajem, do tatuaży i o swojej wielkiej patchworkowej rodzinie. Nie da się ukryć, że jesteście fanami tatuaży. Xavier: Większość zaprojektowała moja siostra Fabka. Gdy na nie patrzę, odpalają mi się związane z nimi wspomnienia. Fabienne: Lubię je, bo sama je sobie zaprojektowałam. Mam nawet z mamą taki sam, są to dwie wróżki. Marta: One symbolizują mnie i moją córkę. Ten tatuaż jest dla mnie bardzo ważny. Podobnie jak ten z ością, nawiązujący do mojego performance’u „oŚĆ!”, który jest symbolem mojej transformacji. Xavier: Mam jeden taki sam jak Fabka, ale jeszcze nie mam wspólnego z mamą. Marta: Mam już wybrane na niego miejsce na ciele. To będzie fragment listu, który kiedyś do mnie napisałeś. Fabienne: Ciekawe, skąd pomysł? Marta: Od córuni. Fabienne: Też mam wytatuowany fragment tego, co Xavier do mnie napisał. – Łączą Was i więzy krwi, i tatuaże. Marta: Między naszą trójką jest wyjątkowa więź. Prowadzimy rozmowy i zabawne, i trudne. Opowiadamy sobie o tym, co nas dotyka i cieszy. Oni są powiernikami moich największych sekretów, ale rozmówcami są wymagającymi. – A recenzentami? Fabienne: Szczerość jest podstawą dobrych relacji. – Gdybyście swoją oceną mieli sprawić mamie przykrość? Xavier: Byłoby to trudne, ale ważne,…

mandarynapiec-60f29b8.jpg
width: 1333
height: 2050

Mama była przerażona, ona w szoku. Tylko w VIVIE! Paulina Gałązka wspomina moment, który odmienił jej życie
type: item
date: 2026-03-12T12:31:08.000Z
creator: Wiktor Słojkowski
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Paulina Gałązka dziś jest rozpoznawalną aktorką, ale jej droga do szkoły filmowej wcale nie była oczywista. Najpierw wybrała studia na Uniwersytecie Warszawskim, kierując się rozsądkiem i poczuciem odpowiedzialności za rodzinę. Dopiero niespodziewany telefon z informacją o przyjęciu do szkoły aktorskiej w Łodzi sprawił, że musiała podjąć jedną z najważniejszych decyzji w swoim życiu.
encoded: Nie planowała tego. Miała studiować, zdobyć stabilny zawód i pomóc rodzinie. Aktorstwo było raczej marzeniem z boku. Czymś, co mogło nigdy się nie wydarzyć. Wszystko zmienił jeden telefon i termin w dziekanacie. Wtedy rzeczywistość nagle wyprzedziła jej własne wyobrażenia o przyszłości. Dlaczego Paulina Gałązka wybrała studia na Uniwersytecie Warszawskim [...] Kiedy jednak cofnąć się jeszcze o krok, zanim pojawiła się szkoła aktorska, była racjonalna decyzja, czyli studia na Uniwersytecie Warszawskim. Skąd decyzja o stosunkach międzynarodowych? To była decyzja podsunięta z ogromnej troski. W liceum dużo recytowałam, brałam udział w festiwalach teatralnych, wygrywałam konkursy. W naturalny sposób pojawiał się więc pomysł, że może powinnam zdawać do szkoły aktorskiej. Albo na ASP, bo też bardzo lubiłam rysować i podobno miałam do tego rękę. Moja wychowawczyni powiedziała mi wtedy coś bardzo ważnego. Chodziłam do liceum imienia Czackiego w Warszawie. Była to niezwykle dobra szkoła, taka, która naprawdę wzmacnia człowieka. I ona powiedziała: „Ty nie jesteś w takiej sytuacji jak niektóre twoje koleżanki. Nie możesz sobie pozwolić na kilka lat niepewności”. Co to znaczy? Moją siostrę Anię i mnie mama wychowywała samotnie, tata już wtedy nie żył, a nasza sytuacja finansowa była trudna. I ona po prostu widziała coś, czego ja wtedy może jeszcze nie do końca rozumiałam, że prędzej czy później będę musiała wziąć na siebie część odpowiedzialności za dom. Dlatego radziła: „Najpierw studia, które dadzą zawód i stabilność. A dopiero potem aktorstwo”. [...] CZYTAJ TEŻ: Zachwyca w filmach, teraz czaruje na parkiecie „TzG”. Paulina Gałązka zdradza VIVIE!, co usłyszała od Edwarda Miszczaka po pierwszych próbach. Te słowa zapamięta na długo Paulina Gałązka o szkole filmowej w Łodzi Czyli naprawdę nie dopuszczałaś do siebie myśli, że możesz przejść dalej. Kompletnie. I dlatego telefon od niej był takim wstrząsem. Zadzwoniła i powiedziała: „Słuchaj, musisz iść do dziekanatu z dowodem, po…

jam5-9c57c0f.jpg
width: 2500
height: 2500

TYLKO W VIVIE! Dorota Goldpoint wprost o przełomie w życiu: „Poczułam, że czegoś mi brak”
type: item
date: 2026-03-11T17:00:49.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Droga Doroty Goldpoint do świata mody nie była oczywista. Zanim stworzyła markę sygnowaną własnym nazwiskiem, była przede wszystkim mamą, terapeutką i kobietą szukającą swojej życiowej równowagi.
encoded: Dorota Goldpoint opowiada o przełomowych momentach w swoim życiu: macierzyństwie, rozstaniu z mężem i decyzji o rozpoczęciu kariery w modzie. Projektantka zdradza, jak narodziła się jej marka oraz skąd wzięła się filozofia „złotego środka”, która stała się fundamentem jej biznesu. W szczerej rozmowie z Beatą Nowicką mówi o odwadze do realizowania marzeń, nawet wtedy, gdy życie prowadzi w zupełnie inną stronę. Dorota Goldpoint przez lata była przede wszystkim mamą. Dopiero potem spełniła marzenie o modzie. Wywiad VIVA! [...] – Co było punktem zwrotnym? Poznałam mojego przyszłego męża. To mi uświadomiło, że rodzina i dzieci są dla mnie największą wartością. Wyszłam za mąż, urodziłam ukochanego synka Filipa. Założyłam, że po czterech miesiącach wrócę do pracy. Kiedy popatrzyłam w jego piękne, duże oczy i przytuliłam do piersi, zrozumiałam, że nie ma opcji, żebym ja to dziecko komukolwiek zostawiła. Jestem matką lwicą. Przegryzłabym aortę w obronie moich dzieci. Kiedy na świecie pojawił się kochany Wiktor, mój mąż, mężczyzna tradycyjny, uznał, że kobieta, która wychowuje dzieci, nie powinna pracować. Freud byłby zachwycony. Sam uważał model, w którym mężczyzna jest głową rodziny i pracuje, a żona zajmuje się domem i wychowuje dzieci, za naturalny, a wręcz pożądany ze względów cywilizacyjnych. – Ale to nie był model dla Pani! Ani dla wielu innych kobiet. Spełniamy się i pracując, i wychowując dzieci. Kiedy przestałam karmić Wiktora piersią, poczułam, że czegoś mi brak. Mąż zapewniał nam wysoki standard życia, ale ja chciałam coś robić. Poszłam na podyplomowe studia terapii psychoanalitycznej. W trakcie musiałam odbyć własną analizę szkoleniową. Pytała pani o punkt zwrotny. Myślę, że ta terapia była dla mnie czymś w rodzaju otwarcia. Zrozumiałam, że nie ma przeszkody, której nie pokonam, żeby sięgnąć po swoje pragnienia, które były głęboko poukładane i pochowane. Byłam ukochaną mamą, wspaniałą panią domu, spełniałam się intelektualnie jako terapeutka. Pracowałam z pacjent…

jam21-951dcf2-e1773219269443.jpg
width: 2500
height: 2017

TYLKO W VIVIE! Mąż Ewy Gawryluk wspomina pierwsze spotkanie z jej córką. "To było bardzo stresujące"
type: item
date: 2026-03-11T14:30:46.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: dzieci gwiazd
subject: Ewa Gawryluk
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Choć różnią się niemal we wszystkim, stworzyli związek oparty na szczerości i wzajemnym wsparciu. W rozmowie zdradzają, jak wygląda ich codzienność i który moment w relacji był dla nich prawdziwym sprawdzianem.
encoded: Ewa Gawryluk i jej mąż Piotr Domaniecki w szczerej rozmowie opowiadają o tym, jak naprawdę wygląda ich związek. Aktorka przyznaje, że są jak ogień i woda, ale właśnie dzięki temu świetnie się uzupełniają. W wywiadzie dla magazynu "Viva!", który przeprowadziła Katarzyna Piątkowska, wracają też do ważnego momentu w swojej relacji – pierwszego spotkania Piotra z córką aktorki, Marysią. Ewa i Piotr o ważnym etapie swojego związku. Chodziło o jej córkę. Wywiad VIVA! [...] – Jesteście jak ogień i woda? Piotr: Różnimy się w wielu sprawach. Nawet inne rzeczy lubimy oglądać. Ja kocham stare filmy, Ewa woli „Bridgertonów”. Ewa: Jestem małomówna, w przeciwieństwie do Piotrka (śmiech). Sama słyszysz. Potrafi mówić bez przerwy. Mnie czasem wystarczą dwa zdania i już mam załatwioną sprawę. Za to Piotr… ma zawsze dużo do powiedzenia. Gdy w nocy wracam ze spektaklu, zawsze na mnie czeka. I gdy ja marzę o przyłożeniu głowy do poduszki, on zaczyna swoją serię pytań. Czasem mnie to wkurza, bo jestem zmęczona i wszystko zdążyłam mu opowiedzieć przez telefon. – To nieduży koszt za bezwarunkową miłość. Ewa: To prawda. Ale czasem wolałabym, żeby pomilczał (śmiech). Nie mówi tylko wtedy, gdy ogląda mecz. Piotr: Byłem trenerem bramkarzy w Legii, a piłka to moja pasja. – A Ewy? Ewa: Na początku znajomości, kiedy chciałam się podlizać, oglądałam razem z nim. Ale przestałam (śmiech). Piotr: Za to ja nie oglądam polskich seriali. I nie będę oglądał, dopóki moja żona nie będzie w nich więcej grała (śmiech). Ewa: Wiesz, Piotr jest trenerem z prawdziwego zdarzenia. Coachem. I dla zawodników, i dla mnie. Piotr: Bywam bardzo zasadniczy i wymagający. Ewa: Ale jesteś sprawiedliwy i dlatego dzieciaki cię uwielbiają. Piotr ma talent pedagogiczny. – Wykorzystał to podczas pierwszego spotkania z Twoją córką Marysią? Piotr: To było dla mnie bardzo stresujące spotkanie. Marysia ma przecież prawo do własnego osądu całej sytuacji. Nie miałem wpływu na to, co myśli o nowym związku swojej mamy, mogłem się tylko…

jam11-0df8bcb.jpg
width: 2500
height: 2500

Nie był ojcem idealnym, chwilę przed jego odejściem wszystko mu wybaczyła. Ania Rusowicz ujawniła kulisy ich trudnej relacji
type: item
date: 2026-03-11T13:31:08.000Z
creator: Karol Sowa
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Ania Rusowicz
subject: Anna Rusowicz
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: Wojciech Korda
subject: wywiad
description: 1 stycznia 1991 roku siedmioletnia Anna Rusowicz straciła matkę, legendarną piosenkarkę Adę Rusowicz. Wkrótce okazało się, że ojciec, Wojciech Korda, nie chce wychowywać ani jej, ani brata. Lata bólu, samotności i pytań bez odpowiedzi doprowadziły ją jednak do momentu, którego sama się nie spodziewała. Do wybaczenia.
encoded: Kiedy w wypadku samochodowym zginęła jej mama, piosenkarka Ada Rusowicz, miała siedem lat. Ojciec, wokalista i kompozytor Wojciech Korda, nie chciał wychowywać ani jej, ani jej brata. Nie potrafiła zrozumieć tego odrzucenia, a jednak przed śmiercią ojca wybaczyła mu. Czy było to trudne i jaką drogę przeszła, by to zrobić oraz odnaleźć samą siebie? Z Anną Rusowicz rozmawia Krystyna Pytlakowska. Przypominamy wywiad z Anną Rusowicz, który ukazał się na łamach magazynu VIVA! w grudniu 2025 roku. Tragiczny dzień 1 stycznia 1991 roku. Śmierć Ady Rusowicz zmieniła wszystko Życie jest jak książka? Tak, każdy pisze swoją. I dlatego ja zdecydowałam się opowiedzieć szczerze moją historię, z jej wieloma magicznymi wydarzeniami i znakami, które dostawałam. I momentami oświecenia, gdy zaczynałam coś rozumieć, mając poczucie sensu tego, co się wydarzyło. Uważam, że życie każdego – moje również – jest częścią jakiegoś planu. Planu? Czyjego? Tego z góry. Być może mamy jakiś wpływ na nasze życie, ale to los rozdaje karty, którymi gramy. Nie zawsze są to asy. Musimy nauczyć się grać tymi, które dostaliśmy. Ty się nauczyłaś? Chyba tak, bo nauczyłam się każde cierpienie czy trudną sytuację przekuwać w coś dobrego. Nawet jeżeli nie miałam wpływu na to, co mnie spotykało. Próbowałam zrozumieć dlaczego. Chociaż na początku zawsze jest bunt. A co jest na końcu? Na końcu jest wybaczenie i dalsza droga. O wybaczenie jest najtrudniej, bo to proces, a nie akt jednorazowy. Można wybaczyć trochę mniej lub trochę więcej, drugiego dnia wycofać wybaczenie, trzeciego znowu wybaczyć. Ciąg uczuć… Dlatego pomyślałam, żeby opowiedzieć, co we mnie drzemało przez wszystkie lata od śmierci mamy. I uwolnić się od tego. Twoja mama Ada Rusowicz zginęła w wypadku samochodowym 1 stycznia 1991 roku. Miałam wtedy siedem lat. Po śmierci mamy wychowywała mnie ciocia – moja mama zastępcza. Szybko zrozumiałam, że muszę być niezależna. Mama dla nas, dzieci, zrezygnowała z udziału w koncertach. Została w domu, była zale…

jamek-1a1a2b5.jpg
width: 2500
height: 2500

Spędził u jej boku 30 lat, nauczyła go, że niemożliwe nie istnieje. TYLKO W VIVIE! Andrzej Giza wspomina Elżbietę Penderecką: „Ona jest nie do zastąpienia”
type: item
date: 2026-03-11T12:30:53.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Elżbieta Penderecka
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
description: Przez 30 lat Andrzej Giza współpracował z Elżbietą Penderecką przy organizacji jednego z najważniejszych festiwali muzyki klasycznej. Dziś, jako prezes Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena, wspomina kulisy tej relacji. W wywiadzie dla „VIVY!” opowiada o pracy z wybitną mecenaską kultury, niezwykłych spotkaniach i historiach z życia u boku Pendereckich.
encoded: Przez 30 lat stał u boku Elżbiety Pendereckiej. Andrzej Giza, dzisiaj prezes Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena, pomagał w organizacji słynnego wielkanocnego festiwalu, zdobywał miliony, uczył się, że nie ma rzeczy niemożliwych. Katarzynie Piątkowskiej opowiedział o barwnym życiu u boku wybitnych osób w świecie muzyki klasycznej. Andrzej Giza o współpracy z Elżbietą Penderecką w VIVIE! Tak wyglądały kulisy ich relacji – Spędziłeś u boku Elżbiety Pendereckiej 30 lat. Rozdzieliła Was dopiero jej niespodziewana śmierć. Zastąpiłeś ją na stanowisku prezesa Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena organizującego jeden z najważniejszych światowych festiwali. Objąłem stanowisko prezesa, ale nie mogę powiedzieć, że zastąpiłem panią Elżbietę Penderecką, bo ona jest nie do zastąpienia. – Była niezwykłą postacią? I niezwykle zasłużoną dla polskiej kultury. Będę walczył ze wszystkich sił o to, by tak ją zapamiętano. Nie tylko jako żonę Krzysztofa Pendereckiego, ale jako wybitną animatorkę kultury, ambasadorkę polskiej kultury, osobę nietuzinkową, której udział w jakimś wydarzeniu był nobilitacją dla organizatora. Ale tak, jest… była bardzo barwną postacią, a 30 lat u jej boku było pełne anegdot, wybitnych postaci, zrealizowanych rzeczy, które teoretycznie były nie do zrealizowania i… węgorzy. Wiesz, że choć zmarła w październiku ubiegłego roku, ja wciąż mówię o niej w czasie teraźniejszym? Współpracownicy mnie poprawiają, a mnie się wciąż chyba jeszcze w głowie nie przestawiło. – Zaintrygowałeś mnie węgorzami. Kochała tatara, a razem z Krzysztofem uwielbiali też wędzone węgorze ze zmrożoną wódką. Ile to razy, kiedy byliśmy na przykład w Gdańsku, prosiła mnie, żebym jechał do Sopotu, do kultowego baru Przystań po jej ukochane ryby. Kiedyś powiedziała: „Andrzejku, wyprawiam przyjęcie. Potrzebuję ze 14 węgorzy. Pojedź, proszę”. Pojechałem. A muszę zaznaczyć, i jest to ważne dla tej opowieści, że były to czasy, kiedy nie pakowano jedzenia próżniowo. A my wracaliśmy do Krakow…

jam6-0a51df5.jpg
width: 2500
height: 2500

Nie zakochał się w aktorce. W Ewie Gawryluk zobaczył coś znacznie ważniejszego. Dziś są małżeństwem
type: item
date: 2026-03-10T11:30:54.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Wywiady VIVY
subject: Ludzie
subject: Ewa Gawryluk
subject: Historia miłości
subject: historie miłosne
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Aktorka i trener bramkarzy piłki nożnej. Kobieta po przejściach, mężczyzna z przeszłością. Ewa Gawryluk-Domaniecka i Piotr Domaniecki cztery lata temu spotkali się przypadkiem i dali sobie szansę. Katarzynie Piątkowskiej opowiedzieli o swojej miłości, o dużej różnicy wieku, nauce kompromisów i swojej malutkiej, ale zgranej rodzinie.
encoded: Pewnego dnia na lotnisku w Warszawie Ewa Gawryluk… po prostu się zgubiła. Z pozoru błaha sytuacja okazała się początkiem historii, której żadne z nich się nie spodziewało – zwłaszcza że aktorka była wtedy świeżo po rozwodzie i wcale nie myślała o nowej relacji. O tym, jak przypadkowe spotkanie przerodziło się w ważną relację, Ewa Gawryluk i jej mąż Piotr opowiadają w szczerej rozmowie. W jego rodzinie film i opera to codzienność. Dlatego sława Ewy Gawryluk nie zrobiła na nim wrażenia. Wywiad VIVA! [...] – Od czego zaczęła się Wasza wspólna historia? Ewa: Od mojego zagubienia na lotnisku w Warszawie. – Przecież to nie jest takie dużo lotnisko (śmiech). Ewa: I znam je dosyć dobrze, bo często na nim bywam, ale okazuje się, że da się. – Może to zrządzenie losu. Ewa: Być może, zwłaszcza że byłam tuż po rozwodzie i nie w głowie były mi nowe znajomości, a co dopiero wchodzenie w nowy związek. Przyznam szczerze, że na myśl o tym odczuwałam pewnego rodzaju niechęć. Tak czy inaczej… wracałam z nocnych zdjęć we Wrocławiu i byłam kompletnie nieprzytomna. A z samolotu wypuszczono pasażerów innym gate’em niż zwykle. I szukając wyjścia do miasta, po prostu się zgubiłam. Piotr: Byłaś naprawdę zagubiona. Do tego stopnia, że pomyślałem, że sprawdzę, czy nie potrzebujesz pomocy. Ewa: Teraz wiem, że Piotrek jest empatyczny i nigdy nikogo nie zostawi bez pomocy. A wtedy skorzystałam z jego wsparcia. [...] Piotr: Odprowadziłem ją do taksówki i dopiero na sam koniec przedstawiliśmy się sobie. – Podszedłeś do niej, bo ją rozpoznałeś? Piotr: Ależ skąd! Ewa była dość dokładnie zasłonięta czapeczką z daszkiem i okularami przeciwsłonecznymi. Ewa: A potem odnalazł moje konto na Instagramie i zaczął do mnie pisać. Najpierw przypomniał się, że to on jest człowiekiem, który nie zostawił mnie w potrzebie. – Potraktowałaś go jak natrętnego fana? Ewa: Ale nie byłam niegrzeczna. Raczej starałam się zachować zdrowy dystans. Aż odkryłam, że nasze pisane rozmowy stają się coraz częstsze, coraz ciekawsze,…

jam14-3601176.jpg
width: 2500
height: 2500

Dramatyczne okoliczności były początkiem ich przyjaźni. Tylko w VIVIE! Dorota Wellman i Marta Klepka tak szczerze o kulisach wieloletniej relacji
type: item
date: 2026-03-02T20:06:20.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Archiwum VIVY! wywiady
subject: Dorota Wellman
subject: magazyn VIVA!
subject: niezwykłe relacje
subject: przyjaźń
subject: Viva! wywiad
description: Dorota Wellman i Marta Klepka. Popularna dziennikarka i bizneswoman z sukcesami. Jedna z Warszawy, druga z Poznania. Zgodnie mówią, że połączyła je nić szaleństwa. Wskoczyłyby za sobą… na*ie do basenu. Oto intrygująca historia ich przyjaźni i wspólnego projektu. Wysłuchała Katarzyna Piątkowska. Przypominamy archiwalny wywiad, który ukazał sie na łamach magazynu VIVA! w 2020 roku.
encoded: Dorota Wellman jest jedną z najpopularniejszych dziennikarek. Marta Klepka to bizneswoman, twórczyni projektu #byćkobietąontour. Zarządzany przez nią Hotel Blow Up Hall 5050 w Poznaniu co roku zdobywał nagrody za najlepszy tego typu obiekt na świecie. Umawiamy się na wywiad online. Wszystkie wolimy bliskie spotkania twarzą w twarz, ale przyjaciółki spędzają kolejny wspólny urlop w ukochanej przez Dorotę Grecji. Na dzień dobry roześmiane pokazują mi melony i arbuzy, które kupiły u przydrożnego sprzedawcy, żartują, że szkoda, że mnie tam nie ma, bo właśnie przechodzi obok nich na*i mężczyzna. Zresztą w tym wywiadzie o na*ości będzie więcej. Siedząc na tarasie wakacyjnego domu, opowiadają, że prawdziwa przyjaźń to niekoniecznie ta zawarta w szkolnej ławie i że nie trzeba mieć tyle samo lat, żeby podobnie patrzeć na świat. I że przyjaźń na dobre i na złe może zacząć się od… chorej nogi. Przyjaźń mimo wielu lat różnicy. Jak Dorota Wellman i Marta Klepka przełamały pokoleniową barierę? Ile jesteście w stanie ze sobą wytrzymać non stop? Dorota: Minimum dwa tygodnie. Marta: Ale bez siebie maksimum kilka dni. Dorota: Jesteśmy teraz całą paczką przyjaciół na wakacjach i mnóstwo rzeczy robimy razem. Ale przy okazji dajemy sobie wolność. Jak ktoś chce spokoju, to zamyka się i czyta książkę. Ktoś chce właśnie robić pastę jajeczną, to robi. Ktoś chce pływać, to pływa. Nie jesteśmy do siebie przyssani na amen. A jak byście miały siebie dosyć? Dorota: Takiej opcji nie ma. A jeśli już… najwyżej porozmawiamy poważnie ze sobą. Na przykład powiem: „Uspokój swoją nadpobudliwość, Klepka”, bo Martę często ogarnia taki entuzjazm, że trzeba go ostudzić. A czasem sobie pomilczymy. I też jest dobrze. Marta: Ale to się rzadko zdarza. Dorota: Marta mieszka w Poznaniu, ja w Warszawie, ale to nie stoi na przeszkodzie, żebyśmy miały codzienny kontakt. Odwiedzamy się, dzwonimy do siebie. Marta: Czasem nawet kilka razy dziennie. Dorota: Ciągle mamy sobie mnóstwo rzeczy do powiedzenia. Ktoś idzie! O …

179433-7b47f01.jpg
width: 1500
height: 1000

Dorota Szelągowska szczerze o okresie, który wywrócił jej życie do góry nogami. Długo to ukrywała. "Przestałam w ogóle wychodzić z domu"
type: item
date: 2026-03-01T13:00:43.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Dorota Szelągowska
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Szelągowska mówi bez unikania trudnych tematów. Projektantka i osobowość telewizyjna z charakterystyczną szczerością opowiada o śmierci, lęku i kruchości szczęścia. To wywiad, w którym nie ma miejsca na półprawdy ani wygodne milczenie.
encoded: Dorota Szelągowska przyznaje, że nie lubimy prawdy – zwłaszcza tej o przemijaniu. W szczerej rozmowie z Katarzyną Piątkowską opowiada o potrzebie oswajania śmierci, o własnych zmaganiach z nerwicą lękową i o tym, jak przez lata funkcjonowała w cieniu ataków paniki. To poruszające wyznanie o strachu, który potrafi sparaliżować życie, ale też o odzyskiwaniu sprawczości, terapii i kruchym, świadomie przeżywanym szczęściu. To był najtrudniejszy czas w jej życiu. Dorota Szelągowska mówi o tym po latach. Wywiad VIVA! [...] – Nie lubimy prawdy. My dzisiaj nawet oszukujemy dzieci, unikając odpowiedzi na trudne pytania, a potem takie są efekty. Nie zabieramy ich na pogrzeby, żeby od dzieciństwa oswajać śmierć, tylko za wszelką cenę chcemy uchronić je przed trudnymi doświadczeniami. Pamiętam, jak moja koleżanka opowiadała, że dziecko zapytało ją, dlaczego kurczaczek nazywa się tak samo jak ten kurczaczek, którego się je. Ona była przerażona i zamiast normalnie odpowiedzieć, po prostu zmieniła temat. Nie podoba mi się to, bo jestem wielką fanką rzeczywistości i nazywania rzeczy po imieniu. Dlatego też oprócz tematu starzenia się zainteresowałam się umieraniem. To jest jedyna rzecz na świecie, która dotyczy nas wszystkich bez wyjątku. W dzisiejszych czasach unikamy nie tylko rozmów, ale nawet myślenia o nim. Może dlatego, że nikt nie wraca z pretensjami, że jednak można się było lepiej przygotować (śmiech). Idziemy na drugą stronę, no i nara, pa, pa, pa. A przecież kiedyś całe rodziny zbierały się wokół zmarłej osoby, włącznie z dziećmi, żeby ją pożegnać, powspominać. Zajmujemy się tyloma rzeczami w życiu, rozważamy rzeczy, które być może nigdy nie nastąpią, a udajemy, że jedyna pewna, czyli śmierć, nie istnieje. Boimy się i jej, i starzenia się. I ten strach jest OK, ale on nie powinien nas zamykać w zabobonach, tylko raczej sprawić, że zaczniemy ten temat oswajać. Gadajmy o nim, o tym, jak ma wyglądać nasz pogrzeb, napiszmy testament. To nie jest kuszenie losu, tylko myślenie…

jam19-6e16c93.jpg
width: 2500
height: 2500

Zarządza najpiękniejszym muzeum w Polsce i wychowuje troje dzieci. Jak to łączy? Jej sekret może zaskoczyć
type: item
date: 2026-02-27T08:30:30.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: muzeum
subject: sztuka
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Zarządza jednym z najważniejszych muzeów w Polsce, a jednocześnie codziennie mierzy się z wyzwaniami, które zna każda pracująca matka. Marianna Otmianowska opowiada o kulisach swojej pracy i o tym, co naprawdę daje jej równowagę.
encoded: Marianna Otmianowska – pierwsza dyrektorka Łazienek Królewskich – w rozmowie z Katarzyną Piątkowską pokazuje, że za stanowiskiem i prestiżem kryje się zwyczajne życie pełne kompromisów, wieczornych obowiązków i rodzinnych żartów. Mówi o pracy w świecie kultury, która nie kończy się o 16:00, o wsparciu męża i trojga dzieci oraz o dystansie, bez którego – jak przyznaje – trudno byłoby jej zachować równowagę między "bywaniem dyrektorką" a po prostu byciem człowiekiem. Dyrektorka Łazienek Królewskich o macierzyństwie i ambicji. Wywiad VIVA! [...] – Dzisiaj musi być Pani bizneswoman, psycholożką, socjolożką, historyczką sztuki, czyli po prostu kobietą orkiestrą. A może dyrygentką? Pewnie dlatego tak lubię filharmonię i koncerty. Orkiestra symfoniczna bardzo mi odpowiada (śmiech). – Zapomniałam o roli matki. Pani ma troje dzieci. Trudniej jest zarządzać Łazienkami Królewskimi czy domem? Jedno i drugie jest wielkim wyzwaniem (śmiech). – Pracuje Pani od 8 do 16? Niestety nie do 16, dlatego że w świecie kultury dużo się dzieje wieczorami. To jest wzajemna relacja pomiędzy różnymi instytucjami. Ja bywam u kogoś, ktoś bywa u nas. Możemy na siebie liczyć w różnych obszarach. Uważam, że kultura organizacji pomiędzy instytucjami wymaga, by się wspierać. – A co na to mąż i dzieci? Dzieci różnie. Pozwalają zachować zdrowy dystans do rzeczywistości. Mój syn potrafi mnie przekornie zapytać: „I co? Uważasz, że jesteś ważna przez chwilę?”. Mam dzieci w wieku 15, 10 i 5 lat. Najmłodszy syn twierdzi, że najwspanialsze muzeum to jest moje muzeum, ale po chwili dodaje, że jest jeszcze Muzeum Techniki. Dzieci bywają zmęczone moją pracą. Z drugiej strony lubią, że ja lubię to, co robię. Myślę, że to jest fajne. A jeśli chodzi o najbliższą rodzinę… bez ich wsparcia, w tym szczególnie mojego męża, nic by się nie wydarzyło. I bez zdrowego dystansu, którego wszyscy bardzo potrzebujemy. Wszelkie żarty moich dzieci, moich braci są potrzebne, bo sprowadzają mnie na ziemię. – I nie ma dla nich znacz…

jam7-6a4c309.jpg
width: 2500
height: 2500

Z dnia na dzień stracił przyjaciela i imperium. Marcell Pustul o najciemniejszym rozdziale swojego życia – tylko w VIVIE
type: item
date: 2026-02-26T18:30:26.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: projektanci
subject: Viva! wywiad
description: Z dnia na dzień stracił nie tylko biznesowego partnera, ale też przyjaciela i świat, który budował przez lata. Po tragicznej katastrofie samolotu imperium Marcella Pustula rozpadło się, a on sam musiał zmierzyć się z pustką, stratą i finansowym upadkiem. W szczerej rozmowie z Katarzyną Piątkowską dla VIVY projektant, który ubierał Beyoncé, Madonnę i Lady Gagę, opowiada o najciemniejszym rozdziale swojego życia i o tym, jak nauczył się zaczynać od nowa.
encoded: Kiedy w październiku 2022 roku dowiedział się o katastrofie samolotu u wybrzeży Kostaryki, w jednej chwili stracił bliskiego człowieka i poczucie bezpieczeństwa. Chwilę później zaczął tracić także firmę, którą budował przez lata. W rozmowie z Katarzyną Piątkowską dla VIVY wraca do tamtych wydarzeń i po raz pierwszy tak otwarcie mówi o cenie sukcesu, samotności i konieczności zaczynania od zera. Zanim jednak powstało modowe imperium z butikami w Berlinie i Los Angeles oraz marka kochana przez światowe gwiazdy, był chłopakiem z Michałkowic niedaleko Siemianowic Śląskich. To właśnie tam, podpatrując babcię i mamę szykującą się w niedzielę do wyjścia, narodziło się marzenie, które zaprowadziło go najpierw do Nowego Jorku, a później na czerwone dywany. Dziś buduje wszystko od nowa — już pod własnym nazwiskiem. Od Michałkowic do Los Angeles – jak Marcell Pustul stracił wszystko i zaczyna od nowa. Wywiad VIVA! – Jak 18-latek ze śląskiego miasteczka poradził sobie w Nowym Jorku? Bardzo chciałem sam budować swoje życie, a tam miałem okazję. W końcu wyrwałem się spod opiekuńczych skrzydeł mojej rodziny, które tak naprawdę mnie zniewalały. Poczułem zew wolności i bardzo mi się to spodobało. Od razu zacząłem pracować. Rano, przed zajęciami w jednej z knajpek serwowałem śniadania, a wieczorami byłem kelnerem na eventach. Sprzątałem mieszkania bogaczy i odkładałem każdy grosz na opłacenie studiów i mieszkanie. Potem załapałem się jako visual merchandiser w Zarze i projektowałem wystawy, aż w końcu trafiłem do McQueena. Zaczynałem od najniższych stanowisk, ale mogłem podglądać, jak się robi wielką modę. Studiowałem modę, ale też PR i marketing. Uważam, że dobrze wykorzystałem swój moment. – Nie chciałeś tam zostać po studiach? Nie, bo te pięć lat w Stanach Zjednoczonych były dla mnie naprawdę ciężkie. Prowadziłem bardzo intensywne życie, wypełnione nauką i pracą. Wolałem wrócić do Europy, ale nie chciałem do Polski. Zawsze lubiłem Berlin i pomyślałem, że przeniosę się właśnie tam.…

jam2-af6cf25.jpg
width: 2500
height: 2500

Dorota Szelągowska długo tkwiła w złych relacjach. Dopiero teraz mówi, dlaczego to znosiła
type: item
date: 2026-02-26T14:15:48.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Dorota Szelągowska
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Szelągowska rzadko mówi półsłówkami. Projektantka wnętrz i osobowość telewizyjna otwiera się na temat relacji, pracy i momentów przełomowych, które na nowo poukładały jej życie.
encoded: Dorota Szelągowska opowiada o długiej drodze do zdrowych relacji, stawiania granic i odcinania się od ludzi, którzy ją wykorzystywali. W szczerej rozmowie z Katarzyną Piątkowską przyznaje, że dopiero dziś potrafi być uczciwa wobec siebie, zamykać niedobre etapy i wybierać życie, w którym po godzinie 17 jest już tylko dla bliskich. To opowieść o odpowiedzialności za własne decyzje, redefinicji sukcesu i zgodzie na to, że szczęście bywa nieoczywiste. Dorota Szelągowska o relacjach, które ją niszczyły. Wywiad VIVA! [...] – Przyjaciół nie poznaje się w biedzie… Sama się o tym przekonałam, ale to była bardzo długa droga. Chyba niektórych rzeczy naprawdę długo się uczę. Dopiero od niedawna mogę powiedzieć, że po raz pierwszy mam zdrową relację ze sobą, z bliskimi, a wokół siebie mam sprawdzonych ludzi, którzy są obok mnie dla mnie, a nie dlatego, że mogą coś ode mnie dostać. W końcu zrozumiałam, że już nie mam czasu na otaczanie się ludźmi, którzy są dla mnie źli i mnie wykorzystują. – Długo na to czekałaś? Nie czekałam, tylko byłam w procesie, który pozwolił mi stanąć w prawdzie. Wiesz, to nie jest tak, że ja nagle odkryłam, że ktoś mnie wykorzystał i wszystko to jest jego wina. Lubimy tak myśleć, zrzucając z siebie odpowiedzialność. Ja jednak z tych relacji też czerpałam. I musiałam szczerze odpowiedzieć sobie, dlaczego w nich tkwiłam. Powinniśmy być uczciwymi wobec siebie, bo inaczej leżymy. – Uczysz się na cudzych błędach czy na swoich? Wolałabym na cudzych, ale jakoś nie wychodzi. Muszę sama się sparzyć, żeby się zorientować, że coś jest nie dla mnie. Ostatni czas w moim życiu to moment zamykania różnych rzeczy, relacji, rozstawania się. Nie z partnerem oczywiście! Ale z przekonaniami na swój temat. Kiedyś mi się wydawało, że najlepiej jest, gdy praca jest moją pasją. Gó…o prawda! Jak praca jest twoją pasją, nigdy z niej nie wychodzisz. Owszem, powinna ci sprawiać przyjemność i dobrze by było, gdybyś chodziła do niej bez zgrzytania zębami, ale to wystarczy. Ja kiedyś…

jam12-8c4c4e9.jpg
width: 2500
height: 2500

Chłopak ze śląskiego miasteczka ubierał Madonnę i Beyoncé, nagle stracił wszystko. Dziś zaczyna od nowa – tylko w VIVIE
type: item
date: 2026-02-26T06:28:18.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: projektanci
subject: Viva! wywiad
description: W wieku 30 lat dostał inwestycję, o której marzy większość projektantów – 20 milionów euro i wsparcie jednego z najbogatszych niemieckich biznesmenów. Kilka lat później stracił nie tylko firmę, ale i przyjaciela. Dziś Marcell Pustul wraca do punktu wyjścia – bogatszy o doświadczenie, bardziej świadomy i gotowy budować markę na własnych zasadach.
encoded: Miał butiki w Berlinie i Los Angeles. Ubierał Madonnę, Toni Braxton, Beyoncé. Pewnego dnia świat projektanta runął. Dzisiaj Marcell Pustul buduje wszystko od nowa. O drodze do sukcesu, bolesnej stracie i widokach na przyszłość opowiedział Katarzynie Piątkowskiej. Od Marcell von Berlin do nowego początku: jak Marcell Pustul odbudowuje markę – Przez lata pracowałeś za granicą. Miałeś butiki w Berlinie, Frankfurcie, Los Angeles. Stworzyłeś markę Marcell von Berlin, którą kochały gwiazdy. Twoje kreacje nosiły Beyoncé, Toni Braxton, Madonna, Lady Gaga. Teraz zaczynasz wszystko od nowa w Warszawie, z nową nazwą. W wyniku splotu różnych okoliczności straciłem wszystko, co budowałem przez lata, i musiałem zacząć od zera. Postanowiłem zrobić to w miejscu, z którym wcześniej nie miałem do czynienia. Od zawsze uważałem, że to moja marka powinna być bardziej znana ode mnie, i lepiej, żeby na czerwonym dywanie pojawiały się gwiazdy w moich sukniach, a nie ja. Ale ponieważ zaczynam z nową energią w nowym miejscu, postanowiłem dać temu, co robię, swoje nazwisko. – Wszyscy pytają, co tu robisz? Codziennie słyszę to pytanie. Ludzie chyba myślą, że zwariowałem (śmiech). – Łatwo jest uwierzyć, że skoro odniosłeś sukces w Los Angeles, to złapałeś Pana Boga za nogi. A wiesz, że ja tak nie uważałem? Ubierałem gwiazdy: Toni Braxton, Beyoncé, Lady Gagę i wiele innych. W Los Angeles wszystko kręci się wokół stylistów – to oni są bramą do gwiazd. Zaczęło się od wypożyczeń do sesji i mniejszych wydarzeń. Jedna suknia pojawiła się na czerwonym dywanie, potem kolejna. Nagle telefon zaczął dzwonić częściej. Pamiętam moment, kiedy zobaczyłem zdjęcie, na którym Madonna ma na sobie mój projekt. W pewnym momencie moje kreacje zaczęły być brane na gale, premiery, występy sceniczne. I wtedy zrozumiałem, że marka zaczęła żyć własnym życiem. Ale wciąż wydawało mi się, że jestem niewystarczający i że to wszystko, co dał mi los, będę musiał kiedyś zwrócić. Nie spodziewałem się, że to nastąpi tak szybko. –…

jam4-36226a6.jpg
width: 2500
height: 2500

Wyśmiewali jej wybór studiów. Dziś stoi na czele jednego z najważniejszych miejsc w Polsce
type: item
date: 2026-02-25T15:30:45.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: muzeum
subject: sztuka
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: To szczera i osobista rozmowa o pasji, która bywa niedoceniana, o stereotypach wokół historii sztuki i o kobiecej solidarności w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Marianna Otmianowska mówi nie tylko o zarządzaniu kulturą, lecz przede wszystkim o tym, jak sztuka realnie zmienia ludzkie życie.
encoded: To szczera i osobista rozmowa o pasji, która bywa niedoceniana, o stereotypach wokół historii sztuki i o kobiecej solidarności w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Marianna Otmianowska mówi nie tylko o zarządzaniu kulturą, lecz przede wszystkim o tym, jak sztuka realnie zmienia ludzkie życie. Mówili, że historia sztuki to strata czasu. Dziś Marianna Otmianowska nie musi niczego udowadniać. Wywiad VIVA! – Sztuka w Polsce ma się coraz lepiej? Na szczęście tak. Świadczy o tym chociażby liczba zwiedzających Muzeum Łazienki Królewskie. W ciągu roku ogród odwiedza pięć milionów, a zabytkowe budynki ponad pół miliona osób rocznie i te statystyki z roku na rok są coraz wyższe. – Coraz bardziej dostrzegamy jej terapeutyczną moc? W 2023 roku zorganizowaliśmy pierwszą w Warszawie wystawę prac Fridy Kahlo. Choć środowisko kręciło nosem, bo Frida Kahlo jakoś im do Łazienek Królewskich nie przystawała, rozmawiając z jednym ze zwiedzających, dowiedziałam się, że zmieniła życie pewnej dziewczyny, która miała bardzo trudny okres w życiu. Po tym, co zobaczyła w Podchorążówce, zaczęła szukać kolorów wokół siebie. Wciąż mam dreszcze, gdy o tym myślę. Wiem też, że pewna osoba, która porusza się na wózku, kilkakrotnie odwiedzała wystawę, bo tak pozytywnie wpłynęła na jej postrzeganie świata. – Sztuka może zmienić życie. W Pałacu na Wyspie, w Sali Salomona prezentujemy prace współczesnego artysty Nicolasa Grospierre’a. Heliogramy wypełniają puste pola po zniszczonych w czasie II wojny światowej obrazach Marcella Bacciarellego. Pewna dziewczynka powiedziała mi, że one są „miękkie dla wzroku” i myślę, że to jest genialne określenie. Po prostu nasz wzrok, nasze głowy, potrzebują czegoś pięknego, inspirującego, spokojnego i delikatnego. Z każdej strony atakują nas przecież brutalne zdjęcia i filmy z wojen toczących się na świecie, wypadków, katastrof. Sztuka pozwala nam na chwilę od tego wszystkiego odetchnąć. Potrzebujemy jej, bo ona przywraca harmonię i pozwala się odprężyć. Ja, między in…

jam8-f2bf3b0.jpg
width: 2500
height: 2500

Po występie zgarniał pieniądze i znikał. „Znałem kasyna w całej Polsce”. TYLKO W VIVIE Norbi o początkach nałogu
type: item
date: 2026-02-25T12:30:51.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Norbi
subject: Viva! wywiad
description: Gdy „Kobiety są gorące” podbijały listy przebojów, on w kilka miesięcy z radiowca stał się gwiazdą zarabiającą kilkadziesiąt tysięcy złotych miesięcznie. Sława, Fryderyk, tłumy fanów i kasyno w hotelu pod studiem nagrań. W rozmowie z Beatą Nowicką dla „VIVY!” Norbi wraca do momentu, w którym między nim a ruletką „coś kliknęło” – i zaczęła się historia 17-letniego uzależnienia.
encoded: Był 1997 rok. Premierowe emisje w Zetce i RMF-ie, kontrakt podpisany bez czytania, PKS do Warszawy z reklamówką w ręku i nagły skok zarobków z kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych miesięcznie. Norbi wspomina w „VIVIE!”, że początkowo kasyno traktował jak niewinną rozrywkę po koncercie – darmowe drinki, blackjack za kilka złotych, śmiech do rana. Ale szybko pojawił się niedosyt i plan, by zagrać jeszcze raz. „Wchodziłem w hazard delikatnie” – przyznaje dziś. To był początek drogi, która na lata połączyła scenę koncertową z salą gier. Od Fryderyka i „Kobiety są gorące” do pierwszej wizyty w kasynie. Jak zaczęło się uzależnienie Norbiego Ja nigdy nie byłam w kasynie, Tobie kasyno niemal zrujnowało życie… Wszystko jest dla ludzi: alkohol, herbatka, kawka, papierosy, wesołe miasteczko, hazard… Ale nie dla mnie. Rano jechałem do ciebie z Radomia i przypomniałem sobie, kiedy pierwszy raz przeszedłem obok kasyna. Był 1991 rok, zacząłem studia na Akademii Muzycznej w Gdańsku, przy ulicy Długi Targ z pompą otwarto kasyno: czerwony dywan, miejscowe elity, biznesmeni… Zdjęcia we wszystkich lokalnych gazetach. Pomyślałem wtedy, że to jest miejsce dla frajerów. Siedem lat później okazałem się takim frajerem. – Zacznijmy od początku. Jest 1996 rok. Pracuję w Radiu Olsztyn. Jestem rozrywkowym chłopakiem. Wszędzie mnie pełno. Występowanie, gadanie do ludzi, puszczanie muzyki to był mój żywioł. Dostawałem masę singli od kumpli, którzy pracowali w wytwórniach muzycznych, grałem je na antenie i ubarwiałem przemyśleniami. Uwielbiałem łazić po klubach nocnych w Olsztynie, wbijałem do znajomych DJ-ów: „Siemanko, Norbi, Radio Olsztyn specjalnie dla was!”. I grałem ludziom Jacksona czy hit „Don’t Speak” formacji No Doubt. Od maja do grudnia 1996 roku razem z Marcinem Wawrukiem ułożyliśmy 10 czy 12 numerów na mój pierwszy album „Samertajm”. Pytanie, gdzie to nagrać za darmo? Uderzyłem do Ryśka Szmita, który w Radiu Olsztyn kierował studiem nagrań. Powiedział: „Dobra, nagram ci demo. Popr…

jam22-a08decc.jpg
width: 2500
height: 2500

Dorota Szelągowska nie zamierza się wypierać. O mamie i sukcesie mówi bez lukru
type: item
date: 2026-02-25T10:30:05.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Dorota Szelągowska
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Szelągowska rzadko owija w bawełnę – także wtedy, gdy mówi o hejcie, pieniądzach i rodzinie. W szczerej rozmowie odsłania swoją wrażliwość i przyznaje, że sukces ma więcej niż jedno źródło.
encoded: W wywiadzie Dorota Szelągowska opowiada o cenie rozpoznawalności, życiu między Polską a Hiszpanią oraz o tym, jak naprawdę radzi sobie z falą internetowej krytyki. Katarzynie Piątkowskiej mówi wprost o trudnym dzieciństwie, pierwszych zarobionych pieniądzach oddawanych mamie i o tym, że nie wstydzi się ani szczęścia, ani wsparcia znanej matki. To rozmowa o wdzięczności, pokorze i o świecie, który coraz częściej ją zdumiewa – i nie zawsze pozytywnie. Dorota Szelągowska o hejcie i znanej mamie. Wywiad VIVA! [...] – Z hejtem, zdaje się, jesteś za pan brat. Zawsze znajdzie się ktoś, komu coś we mnie nie będzie się podobało. Ale nie będę oszukiwać, że to mnie nie rusza. Często mam myśl, że chciałabym pieprznąć wszystko i wyjechać gdzieś daleko. – Na przykład do Hiszpanii? Tam mam dom i staram się być najczęściej, jak się da, bo wiem, że życie w małych społecznościach wygląda zupełnie inaczej. Można żyć z dala od turystów, od mediów społecznościowych, za to znając swoich sąsiadów i widząc naprawdę proste życie. Kiedyś byłam rozczarowana światem, a teraz nieustająco trwam w zdumieniu. Albo nawet niezrozumieniu. – Czego nie rozumiesz? Najbardziej tego, że ludzie niepytani mają pomysł, żeby komentować kogoś lub coś, i to zazwyczaj negatywnie. Kiedyś myślałam, bo mówimy w dużej mierze o komentarzach w internecie, że piszą je ludzie, którzy nie mają świadomości, że po drugiej stronie ekranu też jest człowiek. I że jak się im to wytłumaczy, to będzie im głupio… Teraz wiem, że oni robią to specjalnie. Chcą kogoś zranić. Cieszą się z czyjegoś cierpienia. I mi się to po prostu nie mieści w głowie. Chciałabym, żeby ludzi dobrej woli było więcej, ale coraz mniej w to wierzę. – Ludzie lubią komentować, że wszystko zawdzięczasz mamie? Ale to święta prawda, bo ja jej naprawdę wszystko zawdzięczam. Przede wszystkim życie. I to, kim jestem, jak wyglądam, i to, że mam zgrabne nogi. Ale też pierwsze większe pieniądze i pierwsze mieszkanie. A wcześniej bardzo trudną historię, ale bardzo waż…

jam15-5e618e6.jpg
width: 2500
height: 2500

Jedno pytanie żony zmieniło jego życie. Norbi o miłości silniejszej niż hazard – tylko w VIVIE
type: item
date: 2026-02-25T06:00:52.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Norbi
subject: Viva! wywiad
description: 100 tysięcy złotych zniknęło z ich wspólnego konta. Tym razem nie było już wymówek ani szybkiego „odegram się”. Była prawda, strach i decyzja, która zmieniła wszystko. W szczerej rozmowie z Beatą Nowicką dla magazynu „VIVA!” Norbi opowiada o dniu, w którym żona postawiła go pod ścianą – i o terapii, dzięki której po 17 latach uzależnienia po raz pierwszy poczuł się naprawdę wolny.
encoded: To nie spektakularna wygrana ani bolesna strata okazały się przełomem, lecz jedno pytanie Marzeny: „Dlaczego z naszego konta zniknęło 100 tysięcy?”. Po latach kłamstw i życia między koncertem a kasynem przyszedł moment konfrontacji. W rozmowie z Beatą Nowicką w „VIVIE!” Norbi wraca do tamtych chwil: notarialnych blokad kont, zakazu wstępu do kasyn i terapii trzy razy w tygodniu. Dziś mówi wprost – wygrał coś więcej niż pieniądze. Odzyskał siebie i swoje małżeństwo. Terapia, blokady kont i zakaz wstępu do kasyn. Jak Norbi wygrał z hazardem dzięki miłości żony – Lata mijają, jesteś po drugim rozwodzie. Spotkałeś Marzenę, zakochałeś się, ożeniłeś i… dalej grałeś. Aż do pewnego dnia. Marzena nagle pyta: „Dlaczego z naszego konta zniknęło 100 tysięcy?”. „Kumpel poprosił mnie o pożyczkę na dwa dni”. Zawsze miałem gotową odpowiedź. Myślałem, że zaraz wygram i oddam. – Nie wygrałeś. Pieniądze na konto nie wróciły, musiałem powiedzieć prawdę. Marzena się wkurzyła. Wybuchła trzecia wojna światowa. Jakbym stanął przed plutonem egzekucyjnym. Nie rozmawialibyśmy dzisiaj, gdyby nie było prawdziwej miłości, przecież ona mogła mnie wtedy kopnąć w d…ę i powiedzieć: „Z nami koniec”. Ale dała mi szansę. Ja ją sobie dałem. Czułem odrazę do samego siebie, że tak ją oszukiwałem. I nie potrafiłem wyobrazić sobie życia bez niej. Tamtego dnia Marzena zabrała mi wszystkie dokumenty i karty kredytowe. Jechałem na koncert, więc wręczyła mi kluczyki do samochodu. Mieszkaliśmy w Kielcach. Wróciłem i ona mówi: „Teraz terapia. Bierzesz telefon i dzwonisz do pierwszej poradni”. Zadzwoniłem, poszliśmy razem, psychiatra od razu dał mi skierowanie na terapię na NFZ. U notariusza wszystkie konta zostały przepisane na Marzenę i założone tak zwane blokady. Kasyna, pod groźną horrendalnej kary, nie mogły mnie wpuszczać. Powiem ci, że… kamień spadł mi z serca. Pierwszy raz stanąłem w prawdzie. – Zamiast do kasyn, zacząłeś chodzić na terapię… …do pana Zbyszka trzy razy w tygodniu. Na pierwszej sesji powiedz…

jam23-8286402.jpg
width: 2500
height: 2500

„W trzy miesiące wygrałem pół miliona. Zostało 10 tysięcy”. Tylko w VIVIE Norbi o 17 latach życia w nałogu
type: item
date: 2026-02-24T19:01:11.000Z
creator: Beata Nowicka
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: magazyn VIVA!
subject: Norbi
subject: Viva! wywiad
description: Przez lata był królem parkietów i festynowych scen. Gdy „Kobiety są gorące” śpiewała cała Polska, on po koncertach jechał prosto do kasyna. Wygrywał setki tysięcy złotych i w jeden wieczór tracił niemal wszystko. W szczerej rozmowie z Beatą Nowicką Norbi opowiada o 17 latach uzależnienia od hazardu, długach u lichwiarzy, rozpadzie małżeństwa i o miłości żony Marzeny, która – jak mówi – uratowała go przed całkowitym upadkiem.
encoded: Jego przebój „Kobiety są gorące” śpiewała cała Polska. A on po całej Polsce koncertował. Hipis popu. Szczery, dowcipny, otwarty. Norbi, jak na spowiedzi, opowiada Beacie Nowickiej o 17 latach uzależnienia od hazardu. O swoich wzlotach i upadkach. I miłości żony Marzeny, bez której, jak mówi: „Byłbym dziś żulem na dnie dna piekła”. Od koncertu do kasyna – kulisy 17 lat uzależnienia Norbiego od hazardu. Magazyn VIVA! – Przeczytałam Twoją książkę. Gotowy scenariusz na komedię romantyczną z elementem dramatu… Zafundowałeś sobie 17 lat uzależnienia. Ile najwięcej wygrałeś? Za jednym rzutem około 70 tysięcy. Na jednym posiedzeniu 150 tysięcy. W ciągu tamtych trzech miesięcy wygrałem 500 tysięcy. Myślisz sobie: Ja pier…ę, pół miliona…?! Jestem królem życia! Nagle, po andrzejkach, w ciągu jednego dnia tracisz 300 tysięcy. Trochę się denerwujesz, ale wiesz, że 200 tysięcy jeszcze zostało. Spoko, nie ma problemu, zaraz się odegram. I faktycznie, znowu wygrywasz 50 tysięcy. A potem passa się odwraca. Na koniec grudnia z 500 tysięcy, które wygrałem, zostało mi… 10 tysięcy. Mało tego. Powinienem mieć jeszcze drugie 500 tysięcy, które zarobiłem, koncertując w sezonie letnim, ale one też się rozpłynęły. Mam 10 koła i siedzę w mieszkaniu kumpla nad knajpą w Olsztynie, dał mi kawałek dachu nad głową. Nie miałem nic, byłem sam. Płaczę wewnętrznie, ale… mija miesiąc i znowu mam pieniądze. Na tym polegał cholerny problem. Hazard nie zniszczył mnie w sensie zawodowym. Nie było przerwy w dostawie prądu. Nie było przerwy w dostawie pieniędzy, bo telefon cały czas dzwonił. Jechałem na koncert, grałem, zarabiałem. – Ale i tak pożyczałeś od lichwiarzy. Znałem lichwiarzy w każdym mieście: Warszawie, Trójmieście, Poznaniu, Krakowie. Chętnie mi pożyczali, bo byłem osobą publiczną, wiedzieli, że nigdzie im nie ucieknę. Wystarczyło przyjść za scenę po koncercie… – Próbowałeś zerwać z nałogiem? Pytam, bo w międzyczasie klęskę poniosło Twoje drugie małżeństwo. Oczywiście, że próbowałem. Miałem nawe…

jam21-e4d185d.jpg
width: 2500
height: 2500

Dorota Szelągowska po porodzie nie mogła patrzeć w lustro. "Długo siebie nienawidziłam"
type: item
date: 2026-02-24T10:20:04.000Z
creator: Katarzyna Piątkowska
subject: Niezwykłe historie
subject: Ludzie
subject: Dorota Szelągowska
subject: magazyn VIVA!
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: Dorota Szelągowska od lat mówi o sprawach, o których wiele kobiet wciąż milczy. W szczerej rozmowie wraca do momentu, który na długo zmienił jej relację z własnym ciałem. Opowiada o ciąży, wstydzie po porodzie i drodze, którą musiała przejść, by znów spojrzeć na siebie z czułością.
encoded: Nie każdy chce rozmawiać o poprawianiu urody, menopauzie, starzeniu się i umieraniu. Dla niej nie ma tematów tabu. Czego nie ma do ukrycia Dorota Szelągowska, sprawdzała Katarzyna Piątkowska. Dorota Szelągowska jest inspiracją dla kobiet. Wywiad VIVA! – Zrobiłaś program „Ej, stara!” o menopauzie, starzeniu się i dzięki temu wielu kobietom pomogłaś oswoić słowo „starość”. Kiedyś wmówiono nam, że starość jest zła, starzenie się to wstyd, a słowo „stara” jest obraźliwe. W ogóle o starości to szeptem albo wcale. A przecież to najbardziej naturalny proces w naszym życiu. Ba! Na poziomie biologicznym starzejemy się jakoś tak od 21. roku życia. – Mark Twain mówił: „Nigdy nie będziesz młodszy niż teraz. Nie marnuj więc czasu, korzystaj z każdej chwili”. Z drugiej strony trudno tak ciągle niczego nie marnować i wszystko doceniać. Można zwariować od dobrodziejstwa inwentarza. Poza tym nie da się, niestety, niczym nacieszyć na zapas. W ciągu ostatnich 10 lat, oprócz tego, że dojrzałam, zbudowałam się na nowo, uspokoiłam i dorosłam, również się postarzałam. Głównie fizycznie, bo to, co zmienia się w głowie, traktuję jako rozwój. Choć muszę przyznać, że chyba nigdy w życiu nie czułam się lepiej w moim ciele. Być może to zasługa stymulatorów i botoksu w lwiej zmarszczce, a być może tego, że zaczęłam dbać o siebie z miłości, a nie z nienawiści do siebie. – Czy większość z nas nie poprawia urody z zupełnie odwrotnego powodu? Bo nie lubimy siebie? Ja długo siebie naprawdę nienawidziłam, ale ten etap jest już za mną. Gdy miałam 21 lat, urodziłam Antka. W ciąży przytyłam 35 kilogramów i na całym ciele zrobiły mi się rozstępy. Wyglądałam strasznie. Całe ciało miałam w czerwonych bliznach. W domu nawet pozasłaniałam lustra, żeby przypadkiem na siebie nie spojrzeć. Czułam, że straciłam coś, co było ważnym elementem mojej tożsamości. Straciłam swoje ciało! Bo ja właśnie tak to odbierałam – jako stratę. To też były kompletnie inne czasy, jeśli chodzi o świadomość – wytłumacz 21-latce, że j…

jam37-fb578d0-e1771930027488.jpg
width: 1332
height: 1332

Ewa Wachowicz o absurdalnych cenach w restauracjach. Ostatniej kolacji z mężem nie zapamięta pozytywnie
type: item
date: 2026-02-15T12:30:27.000Z
creator: Marcjanna Maryszewska
subject: Ludzie
subject: Wideo
subject: Wywiady
subject: Ewa Wachowicz
subject: restauracja
subject: Viva! wywiad
subject: wideo
description: Ewa Wachowicz nie ukrywa, że wysokie ceny w restauracjach coraz częściej budzą jej oburzenie. W rozmowie z reporterem Viva.pl opowiedziała o sytuacji z ostatniej kolacji z mężem, która – jak przyznała – pozostawiła spory niesmak.
encoded: W czasach, gdy wyjście do restauracji dla wielu osób staje się luksusem, temat cen elektryzuje zarówno gości, jak i samych restauratorów. Rafał Kowalski z Viva.pl zapytał Ewę Wachowicz wprost, czy jej zdaniem wszystkie wysokie progi cenowe są dziś uzasadnione. Odpowiedź była zaskakująco szczera. Ewa Wachowicz o cenach w restauracjach Rozmowa zaczęła się od pytania o rosnące ceny w restauracjach. Reporter zauważył, że talerzyk z pomidorem za 17 zł potrafi skutecznie odebrać apetyt. Ewa Wachowicz przyznała, że sama miewa podobne odczucia. "Ja też mam czasem takie wrażenie, że te ceny są kompletnie nieuzasadnione" – powiedziała wprost. Choć prowadzi własną restaurację w Krakowie i zna realia branży od podszewki, nie zamierza udawać, że każdy rachunek da się logicznie obronić. Jej słowa pokazują, że nawet osoby z wieloletnim doświadczeniem gastronomicznym dostrzegają rosnący rozdźwięk między ceną a tym, co faktycznie trafia na talerz. Ewa Wachowicz wspomina kolację z mężem. Pozostał niesmak. "To były cztery plasterki' Najwięcej emocji wzbudziła jednak historia z prywatnej kolacji. Ewa Wachowicz opowiedziała o sytuacji, która spotkała ją zaledwie dzień wcześniej. "Wczoraj miałam taką sytuację, nie powiem w jakiej restauracji, byłam na kolacji i przyznam szczerze, że mój mąż zamówił kaczkę, pierś z kaczki" – relacjonowała. To, co pojawiło się na talerzu, bardzo ich zaskoczyło. "I ta pierś była, tak jakby w moim rozumieniu, były to cztery plasterki. Plasterki, nie kawałki, plasterki" – podkreśliła. Jak przyznała, miała wrażenie, że nie była to nawet cała pierś z kaczki. Spojrzała na cenę, a potem na talerz i – jak powiedziała – zdała sobie sprawę, że jej mąż "nie ma szans się tym najeść". TYLKO NA VIVA.PL: Fani od lat nachodzą jej dom, ale co innego złości ją bardziej. Ewa Wachowicz apeluje: „To brak kultury!” Restauratorka kontra klientka – czy wszystko da się usprawiedliwić? Choć Ewa Wachowicz nie kryła rozczarowania, zaznaczyła, że jako restauratorka znajduje się w trud…

176377-49f7e8d-e1770989194856.jpg
width: 805
height: 805

Zamek, kapłon i 333 przepisy z XVII wieku – święta Lubomirskich-Lanckorońskich to inny świat
type: item
date: 2025-12-13T11:02:06.000Z
creator: Gabriela Czernecka
subject: Magazyn VIVA
subject: Boże Narodzenie
subject: Jan Lubomirski
subject: Viva! wywiad
subject: wywiad
description: W ich domu święta pachną historią, tradycją i… staropolskimi recepturami. Helena i Jan Lubomirscy-Lanckorońscy zdradzają, kto zasiądzie z nimi do wigilijnego stołu i jak wygląda Boże Narodzenie w książęcym stylu.
encoded: Od 2001 do 2013 roku Jan Lubomirski-Lanckoroński był związany z Dominiką Kulczyk. U jej boku doczekał się dwójki dzieci: syna Jeremiego Sebastiana oraz córki Weroniki Konstancji. Po rozstaniu związał się z Heleną Mańkowską, współwłaścicielką „Uzdrowiska Szczawnica”. Ślub wzięli w sierpniu 2020 roku i niedługo potem powitali na świecie córeczkę Elisabeth Helene. Jak wyglądają święta księcia i hrabianki? Helena i Jan Lubomirscy-Lanckorońscy w wywiadzie opublikowanym na łamach „VIVY!” w grudniu 2021 roku zdradzili, czy spędzają święta w iście królewskim stylu w zamku i co znajduje się na ich świątecznym stole! Były mąż Dominiki Kulczyk przekazał wszystkie szczegóły! Kto zasiądzie z Państwem do wigilijnego stołu? Jan: Nasza tradycja odnośnie do potraw sięga cztery wieki wstecz. W rodzinie Lubomirskich powstała pierwsza polska książka kucharska. Stanisław Czerniecki, kuchmistrz, który zaczął karierę na dworze mojego dziewięć razy pradziadka wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego na zamku w Wiśniczu – a rozwinął swoją sztukę kulinarną w czasach Michała Lubomirskiego, syna Stanisława – w 1682 roku wydał swoje przepisy pod tytułem „Compendium ferculorum albo zebranie potraw”. Są to 333 przepisy na potrawy mięsne, rybne, mleczne, pasztety, torty i ciasta. Niektóre z nich byłyby dziś trudne do zrealizowania, no chyba że dysponujemy ogonami bobra, chrapami łosia, mięsem z głuszca lub cietrzewia… Ulubionym bohaterem przepisów Czernieckiego był kapłon – kastrowany i tuczony kogut, na którego przyrządzenie podaje kilkadziesiąt przepisów. Niedawno, już po raz ósmy, książka została wznowiona i wydana przez Muzeum Pałac w Wilanowie i moją fundację. Zobacz: Dominika Kulczyk i Jan Lubomirski byli małżeństwem jak z bajki, lecz wspólne życie nie było im pisane Jan i Helena Lubomirscy z córeczką w obiektywie „VIVY!”, grudzień 2021 Na wigilijnym stole, tym razem na zamku w Lubniewicach, znajdą się potrawy według przepisów kuchmistrza Czernieckiego? Jan: Tak jest. Wigilia w Polsce …

img7dGDuq-68e1d2e.jpg
width: 933
height: 740

„Dorastałam w świecie ciszy” – poruszająca spowiedź Olgi Bończyk o traumach z dzieciństwa, utracie bliskich i sile, która rodzi się z bólu
type: item
date: 2025-11-13T10:45:25.000Z
creator: Mariola Bojarska-Ferenc, redakcja VIVA.pl
subject: Wywiady
subject: Wideo
subject: Mariola Bojarska-Ferenc
subject: Olga Bończyk
subject: Viva! wywiad
description: W najnowszym odcinku programu Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z Olgą Bończyk – aktorką, wokalistką, kobietą, która od lat zachwyca talentem, ale tym razem pokazuje swoją najbardziej kruchą, prawdziwą stronę. To rozmowa o ciszy, dzieciństwie, które uczyło empatii i odwagi, o bólu, który z czasem stał się siłą.
encoded: Dzieciństwo w świecie ciszy Olga Bończyk dorastała w domu, w którym dźwięk miał zupełnie inne znaczenie niż dla większości z nas. Jej rodzice byli niesłyszący, a dla niej – jako dziecka – to była codzienność, coś naturalnego. Dopiero świat na zewnątrz uświadomił jej, że ludzie postrzegają to jako „inne”. Zderzenie z uprzedzeniami, stereotypami i brakiem akceptacji sprawiło, że od najmłodszych lat musiała budować w sobie odporność. „Wychowywanie się w rodzinie, w której jest tyle deficytów, na przykład właśnie jak niepełnosprawność rodziców, to bardzo wiele rzeczy determinuje. I teraz mówię to z całą odpowiedzialnością i ogromną powagą, ponieważ ja jestem dzieckiem CODA (Children of Deaf Adults), czyli dzieci osób dorosłych niesłyszących. Dzieci wychowujące się w takich domach mają odwróconą charakterystykę odpowiedzialności za drugiego”. – przyznaje Olga w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc. Miłość, opieka i odwrócone role W nowym odcinku mowa jest także o zjawisku, które psychologowie nazywają parentyfikacją – kiedy dziecko staje się opiekunem swoich rodziców. W jej życiu to doświadczenie miało ogromne znaczenie. Od najmłodszych lat tłumaczyła świat rodzicom, była ich głosem i łącznikiem z rzeczywistością. Ta rola, choć ukształtowała jej odpowiedzialność, miała też swoją cenę – trudność w stawianiu granic i skłonność do nadopiekuńczości w dorosłych relacjach. To właśnie dlatego, jak przyznaje artystka, w związkach często dawała za dużo. Chciała ratować, rozumieć, wspierać – zapominając o sobie. Dziś wie, że to nie brak miłości, ale brak równowagi, sprawiał, że te relacje się rozpadały. Strata, która zostaje na zawsze Nie ma w tej rozmowie udawania ani ucieczki od trudnych emocji. Olga Bończyk opowiada o odejściu rodziców i przyjaciół, o żałobie, która nigdy nie mija, ale z czasem zmienia barwy. Była przy swoich bliskich do końca – trzymała ich za rękę w ostatnich chwilach. To doświadczenie, jak mówi, zostawia w człowieku ślad na zawsze. Śmierć matki, gdy miała zale…

jamek39-4559f33-e1724949968691.jpg
width: 1217
height: 1193

Ilona Ostrowska przejechała Wyspy Kanaryjskie wzdłuż i wszerz. Zdradziła nam, które miejsca zachwyciły ją najbardziej
type: item
date: 2025-10-19T12:15:58.000Z
creator: Elżbieta Pawełek
subject: Podróże
subject: VIVA Itaka
subject: Styl życia
subject: Ilona Ostrowska
subject: podróże
subject: Viva! wywiad
description: Podróże zaszczepił jej tata marynarz, ale najbardziej ceni te, podczas których czuje się prawdziwie wolna. Na Teneryfie zachwyciła ją bujna zieleń i księżycowy krajobraz, na Fuerteventurze złote niekończące się plaże. Ilona Ostrowska znów leci tam z radością...
encoded: Elżbieta Pawełek: Święty Augustyn napisał, że „świat jest książką i ci, którzy nie podróżują, czytają tylko jej jedną stronę”. Ilona Ostrowska: Moja książka w takim razie jest bardzo gruba. Arabskie przysłowie mówi, że „ten, kto żyje, widzi dużo, ten, kto podróżuje, widzi więcej”. Dzisiaj podróże stały się łatwiejsze. Ale to jedyna rzecz, na którą wydajemy pieniądze i stajemy się przez to bogatsi, mądrzejsi i bardziej empatyczni. Liczyłaś kiedyś wszystkie swoje podróże? Nie, choć może to dobry pomysł, żeby je policzyć. Mogłabym zrobić sobie drzewo geograficzne i zobaczyć, gdzie jeszcze powinnam pojechać lub gdzie jeszcze nie dotarłam. Jeśli chodzi o Europę, to nie ma sensu wymieniać miejsc, które odwiedziłam. Chyba że masz czas do jutra... Nie, porozmawiajmy więc o Wyspach Kanaryjskich. W moim sercu zajmują szczególne miejsce. Jest ich kilka, a wliczając w to wszystkie maleńkie wyspy, uzbiera się ich kilkanaście i każda wydaje się inna. Mówi się, że najbardziej różnorodna jest największa z nich Teneryfa, najbardziej niezwykła jest Lanzarote, nazywana wyspą ognia, a najpiękniejsze plaże ma Fuerteventura, wyspa wiatru, o którego sile mogłam się już przekonać. Gdzie czułaś się najlepiej? Na Teneryfie, na którą znowu mam wykupiony bilet lotniczy. Bardzo się cieszę na ten wyjazd, bo tym razem zatrzymam się w hoteliku na plantacji bananowców i awokado. To mnie tak kręci, że zerwę sobie awokado z drzewa albo przynajmniej na nie popatrzę, że będę się budziła wśród bananowców. Zależało mi na tym, żeby mieć intymność i przestrzeń tylko dla siebie. Czyli poznałaś już Teneryfę? Tak. W Santa Cruz na Teneryfie odbywa się drugi co do wielkości na świecie karnawał pełen barwnych parad i widowisk. Jest tu Playa de las Teresitas, złocista plaża z piaskiem sprowadzonym z Sahary, idealna na relaks. Wyruszając z portu, można przenieść się na sąsiednie wyspy, choćby na najbliższą Gomerę. Santa …

ilona-ostrowska-757c5c5.jpg
width: 1200
height: 2135