Po latach wraca na parkiet Tańca z Gwiazdami. Ukraiński tancerz znów zawalczy o Kryształową Kulę. Kim jest Roman Osadchiy?
Po kilku latach przerwy Roman Osadchiy znów zatańczy na parkiecie „Dancing with the Stars. Taniec z Gwiazdami”. Produkcja oficjalnie potwierdziła jego udział w nowej edycji programu, a sam tancerz zapowiada, że wraca z jeszcze większą pasją.
To wiadomość, która błyskawicznie zelektryzowała fanów tanecznego show Polsatu. Roman Osadchiy ponownie pojawi się na parkiecie „Dancing with the Stars. Taniec z Gwiazdami”. Produkcja oficjalnie ogłosiła jego powrót w jesiennej edycji programu, a sam tancerz nie ukrywa, że wraca z przybywa z nową energią. Na razie jedna tajemnica pozostaje nierozwiązana – nazwisko gwiazdy, z którą stworzy nowy duet. Roman Osadchiy oficjalnie wraca do „Tańca z Gwiazdami” Jesienna edycja „Dancing with the Stars. Taniec z Gwiazdami” przynosi wiadomość, która z pewnością ucieszy wielu widzów. Produkcja oficjalnie potwierdziła, że Roman Osadchiy ponownie pojawi się na parkiecie show. Informacja o powrocie Romana Osadchiya pojawiła się w oficjalnych kanałach programu i niemal od razu odbiła się szerokim echem wśród fanów. Dla wielu widzów to jedna z najbardziej wyczekiwanych wiadomości przed startem nowej edycji. Czytaj też: Ma na koncie mistrzostwo, należy do światowej czołówki. Lada chwila zadebiutuje na parkiecie Tańca z Gwiazdami. O nim będzie głośno! Roman Osadchiy nie jest nową twarzą dla publiczności „Tańca z Gwiazdami”. W 13. edycji programu, emitowanej w 2022 roku, tworzył taneczny duet z Mają Włoszczowską. Ich wspólna przygoda z show zakończyła się na trzecim odcinku, jednak teraz tancerz ponownie stanie do walki o Kryształową Kulę. Radości z powrotu nie ukrywa również poza kamerami – w mediach społecznościowych przyznał, że wraca na parkiet z jeszcze większą pasją i ogromnym entuzjazmem. „Praca nad sobą, doświadczanie i eksplorowanie tańca z każdej strony, żeby po latach móc wrócić do was. Z jeszcze większą pasją i radości. Tak tak, wracam na parkiet "Tańca z Gwiazdami"! Wiele to dla mnie znaczy, jestem naprawdę zaszczycony, że mogę ponownie być częścią tego projektu. Więcej zdradzę niebawem… Do zobaczenia na parkiecie kochani”, pisze w mediach społecznościowych. Czytaj też: Polsat odkrył kolejną kartę. To ona zatańczy w nowej edycji „Tańca z Gwiazdami”. Widzowie już nie kryją zachwytu! Roman Osadchiy: kim jest utalentowany tancerz? Za każdym scenicznym sukcesem kryje się historia, która zaczęła się znacznie wcześniej niż telewizyjne reflektory. Roman Osadchiy wychował się w niewielkiej miejscowości położonej niedaleko Charkowa, gdzie spędził dzieciństwo i stawiał pierwsze kroki na swojej życiowej drodze. Swoją przygodę z tańcem rozpoczął jako czterolatek. To właśnie babcia zaprowadziła go na pierwsze zajęcia, nieświadomie otwierając przed nim drogę do przyszłej kariery. Po latach tancerz wspominał, że od tamtej chwili taniec stał się całym jego światem. „Kiedy miałem cztery lata, babcia zabrała mnie na pierwsze zajęcia. Od tego momentu to mój zawód i całe moje życie, które na dalszym etapie zaowocowało zdobyciem wielu tytułów. Jestem z nich dumny”, mówił kilka lat temu. Kolejnym ważnym rozdziałem okazała się Polska. Gdy miał 21 lat, przyjechał na treningi taneczne i właśnie tutaj postanowił rozwijać swoją karierę. Dziś jest również choreografem i instruktorem tańca. Tancerz dzieli się swoim doświadczeniem z kolejnymi pokoleniami pasjonatów. Na razie nie wiadomo, z którą gwiazdą Roman Osadchiy stworzy taneczny duet w jesiennej edycji programu. Ta informacja pozostaje jedną z największych niewiadomych związanych z przygotowaniami do nowego sezonu. Czytaj też: W "American Idol" zdobyła serce Simona Cowella, teraz podbije "Taniec z Gwiazdami". Kim jest Kaeyra? Odsłaniamy jej tajemnice
Polak uznawany za tancerza wszech czasów. Zniknął ze sceny w wieku 30 lat, kolejne 30 spędził w szpitalach
Był geniuszem, który zdawał się przeczyć prawom grawitacji. Wacław Niżyński – legendarny tancerz, o którym mówiono, że „zastyga w powietrzu” – zrewolucjonizował balet i stał się jedną z największych ikon sztuki XX wieku. 12 marca mija 137 lat od narodzin artysty, którego życie było równie dramatyczne jak role, które tańczył.
Powstało o nim mnóstwo filmów, książek, spektakli. Motyw geniusza popadającego w obłęd to zawsze nośny temat. Wacław Niżyński uważany jest za tancerza wszech czasów. W XX wieku zrewolucjonizował balet, dał mu żywotność, emocje, siłę wyrazu. Prywatnie był zamkniętym w sobie, milczącym człowiekiem, ale jako artysta robił takie wrażenie, że każdy chciał go spotkać. Do jego spektakli kostiumy robiła Coco Chanel, kurtynę malował Pablo Picasso. Wacław Niżyński miał niebywały talent. Do legendy przeszły jego skoki – lekkie i wysokie. Wydawał się zastygać nad sceną. Pisarz Jean Cocteau wspominał, że Niżyński przypomina ludzką sylwetkę narysowaną na suficie i że obalił wszystkie prawa grawitacji. Sam mistrz pytany, czy trudno tak zastygać w powietrzu, powiedział: Nie, trzeba wyskoczyć górę i trochę tam pobyć. Umiał tańczyć en pointe, co było wówczas rzadką umiejętnością wśród tancerzy płci męskiej... Był homoseksualistą, ale ożenił się z węgierską arystokratką Ramola de Pulszky. Ona tak się w nim kochała, że udawała tancerkę. On ożenił się, by zabić traumę po rozstaniu z wieloletnim kochankiem Siergiejem Diagilewem. Jak ułożyły się losy Wacława Niżyńskiego? Wacław Niżyński: Polak z urodzenia Mówiono, że zaczął tańczyć w wieku 3 lat. Wacław Niżyński urodził się 1889 albo w 1890 roku w Kijowie. Jego rodzice byli tancerzami, należeli do wędrownej grupy, przenosili się z miejsca na miejsce, dlatego data urodzenia syna jest niejasna. Niżyński został ochrzczony razem ze swoją młodszą siostrą Bronią w Kościele Św. Krzyża w Warszawie. Całe życie uważał się za Polaka, mówił i modlił się po polsku, choć język znał nie najlepiej – „ ja nie umię dobrze muwić, bo mnie nie wolno było tu muwić po polsku”, pisał do znajomego śpiewaka Jerzego Reszke. Karierę zrobił jednak w balecie rosyjskim. Miał siedem lat, kiedy jego ojciec porzucił rodzinę i związał się z młodą tancerką. Matka z trójką dzieci osiadła w Petersburgu. Robiła wszystko, by jej zdolny syn dostał się do dobrej szkoły baletowej. Wacław był dzieckiem milczącym, zamkniętym w sobie. Rozkwitał w czasie tańca, wcześnie zauważono jego talent. Zobacz też: Najpierw była wielka miłość, a potem walka w sądzie o dziecko – historia związku Krystyny Mazurówny i Krzysztofa Teodora Toeplitza Cudowne dziecko tańczy bez spodenek W 1905 r. gwiazda rosyjskiego baletu i jego innowator Michał Fokin wystawił w Teatrze Maryjskim dyplomowe przedstawienie „Acis i Galatea”. Zaprosił też piętnastoletniego Niżyńskiego, chociaż ten nie skończył jeszcze szkoły. Tancerz został okrzyknięty cudownym dzieckiem i zaczęto wróżyć mu światową karierę. Wacław Niżyński szybko zyskał tytuł pierwszego baletmistrza. Zakochał się w nim wtedy książę Paweł Lwow - zaprosił go do swojego pałacu, obsypywał podarunkami. Nie tylko ułatwił zrobienie kariery Wacławowi, ale pomagał finansowo jego rodzinie. Zobacz też: Polka została primabaleriną wszech czasów, zrobiła oszałamiającą karierę, ale w kraju niewielu o niej słyszało Niżyński jako tancerz trafił w ręce Michała Fokina, który chciał rewolucjonizować balet, sprawić by był prawdziwą sztuką, a nie estetyczną rozrywką dla dworu. Zależało mu na tym, by tancerze mieli moc, służyli nie tylko do podnoszenia ślicznych primabalerin. Był wspaniałym mentorem dla Niżyńskiego. Ale tancerz miał nie tylko wielbicieli. Zazdrosna o powodzenie Niżyńskiego primabalerina Anna Pawłowa doniosła, że w „Giselle” tańczył on bez majtek – a właściwie bez wkładanych na trykot spodenek. Obcisły trykot wszystko pokazywał, co miało zgorszyć publiczność. Wybuchł skandal, który Wacław Niżyński przepłaciłby może karierą, bo został dyscyplinarnie zwolniony z teatru. Ale i tak był już wtedy gdzie indziej. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img48mSMR-1baa831.jpg" width="2111" height="1600" alt="P78BAN English: Nijinsky in 'les Orientales', photographed by Eugene Druet, Roger Pryor Dodge Collection Francais : Photo du danseur Vaslav Nijinski, en costume dans 'Les Orientales', photo presumee d´Eugene Druet . 1911 48 Nijinsky les orientales par Eugene Druet" title="English: Nijinsky in 'les Orientales', photographed by Eugene Druet, Roger Pryor Dodge Collection Francais : Photo du danseur Vaslav Nijinski, en costume dans 'Les Orientales', photo presumee d´Eugene Druet . 1911 48 Nijinsky les orientales par Eugene Dru" /> Kochanek zatrudnił ochroniarza, by pilnował Wacława W tym czasie Wacław Niżyński spotkał wizjonera baletu, producenta Siergieja Diagilewa. Razem nie tylko podbili Paryż słynnym pokazem „Święta wiosny”, ale też zostali kochankami. Siergiej Diagilew był dla Wacława Niżyńskiego wychowawcą, mecenasem, ukochanym. Czy były to szczęśliwe relacje? Jak napisał dziennikarz brytyjskiego „The Guardian” Diagilew zachowywał się jak hollywoodzki producent w starym stylu. Ubierał Niżyńskiego i karmił, zakładał mu pierścionki na palce. Zapewniał oryginalne role i potrafił zadbać o rozgłos. Ale trzymał go w izolacji, tancerza pilnował zatrudniony specjalnie ochroniarz. Podobno wolność Niżyński miał tylko w tańcu. Siergiej miał 36 lat, Wacław – 19. Kochanek pokazał mu świat, inspirował go do nowych pomysłów tanecznych. Niżyński wiedział, że Siergiej Diagilew zawsze szuka nowych, młodych partnerów, którzy dają mu artystyczną energię. Kiedy uznał, że zaczyna być odsuwany, odszedł. Zobacz też: Gerard Wilk zachwycał się Polą Raksą. Plotkowano o romansie tancerza z aktorką <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgCqQUA2-a371fd6.jpg" width="2186" height="1600" alt="Vaslav Nijinsky and Romola de Pulszky on their wedding day in Buenos Aires on September 10, 1913, 1913. Private Collection. Artist Anonymous. (Photo by Fine Art Images/Heritage Images/Getty Images)" title="Vaslav Nijinsky And Romola De Pulszky On Their Wedding Day In Buenos Aires On September 10" /> Ramola, choroba, ostatnie lata W 1913 roku Wacław Niżyński popłynął z zespołem na tournée po Ameryce Południowej. Na statku nie było bojącego się obsesyjnie morza Siergieja Diagilewa. Była za to zakochana bez pamięci w Niżyńskim węgierska arystokratka Ramola De Pulszky. Dzisiaj nazwalibyśmy ja stalkerką, bo po prostu prześladowała tancerza. Czy Wacław Niżyński był przystojny? Chyba niespecjalnie, był niski, szczupły, miał bardzo umięśnione nogi, duże stopy. Ale miał charyzmę. Ramola tak zajęła się Niżyńskim, że po przypłynięciu do Buenos Aires we wrześniu 1913 roku wzięli ślub. Doczekali się dwóch córek. Ale nie były to szczęśliwe lata. Ramola była zaborcza, domagała się od męża bardziej intensywnego pożycia. Poczucie osaczenia, kłopoty finansowe, artystyczne zagubienie, tęsknota za Diagilewem i wiele innych trudności sprawiły, że Niżyński przestał tańczyć. Ostatni występ dał w 1919 roku. Próbował kierować własnym zespołem, ale nie miał do tego zdolności, raz czy drugi jeszcze próbował powrotu na scenę, pomagał mu nawet Diagilew, ale wszystko to kończyło się rozczarowaniem. Wacław Niżyński coraz bardziej się izolował, zamykał w sobie. Pojawiły się podejrzenia o schizofrenię, tancerz był leczony- nie bez powodzenia – insuliną. Wędrował po szpitalach. Któregoś dnia żona wróciła po konsultacji z lekarzami, Niżyński, który mało mówił, tym razem się odezwał - "Przynosisz mi śmierć" powiedział. Ten niezwykły w ruchu tancerz, zwany ósmym cudem świata zamierał, jakby zapadał w katatonię. Zmarł w 1950 roku w Paryżu, został pochowany na cmentarzu Montmartre. Zobacz też: Wielki tancerz Michaił Barysznikow uciekał z ZSRR w dramatycznych okolicznościach. Biegłem po życie, mówił
Pięć Kryształowych Kul i imponujące zarobki! Jacek Jeschke i Hanna Żudziewicz biją rekordy w „TzG”. To mistrzowie parkietu
Jacek Jeschke i Hanna Żudziewicz nie mają sobie równych! Zwycięstwo tancerza w finale 16. edycji „Tańca z Gwiazdami” przyniosło im piątą Kryształową Kulę do wspólnej kolekcji i uczyniło najskuteczniejszym duetem w historii show. Zobacz, na co przeznaczyli wygrane i dlaczego nazywani są królewską parą parkietu!
W wielkim finale 16. edycji "Tańca z Gwiazdami" Jacek Jeschke wraz z Marią Jeleniewską zdobyli Kryształową Kulę. To już trzecie zwycięstwo tancerza w popularnym formacie! Jego żona Hanna Żudziewicz ma na swoim koncie dwie statuetki. Razem taneczna para może poszczycić się pięcioma zwycięstwami. W dodatku ten wynik czyni ich jedną z najlepiej zarabiających par w historii programu. Ależ wynik! Jacek Jeschke i Hanna Żudziewicz mają na swoim koncie pięć Kryształowych Kul W 16. edycji programu „Taniec z Gwiazdami” triumfowali Jacek Jeschke i Maria Jeleniewska. "Jacek, jesteś najwspanialszym nauczycielem, od którego mogłam się uczyć. Twój wkład w każdą choreografią i precyzją to pełen profesjonalizm i wzór, a to z jak ogromną pasją, radością i lekkością mogliśmy dzielić razem każdy taniec na parkiecie to najlepsze co mnie tutaj spotkało. Będzie mi brakowało naszych treningów i codziennej matchy", pisała influencerka. Dla tancerza to już trzecie zwycięstwo w historii show – wcześniej wygraną przyniosły mu współprace z Anną Karczmarczyk oraz Anitą Sokołowską. Jego ukochana żona, Hanna Żudziewicz również może poszczycić się wybitnym dorobkiem – dwukrotnie zdobywała Kryształową Kulę. Triumfowała u boku Roberta Wabicha i Piotra Mroza. Oznacza to, że małżonkowie mają łącznie aż pięć zwycięstw! Każde z nich miało swoją historię, swój rytm i swoje emocje. Nie da się ukryć, że Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke to bez wątpienia królewska para parkietu. To właśnie oni zapisali się złotymi literami w historii programu jako jedni z najbardziej utytułowanych tancerzy. Ich talent, styl, precyzja i perfekcjonizm na scenie wzbudzają zachwyt nie tylko jurorów, ale i milionów widzów przed telewizorami. Czytaj też: Rodzinne chwile Jacka Jeschke po finale "Tańca z Gwiazdami". Urocze nagranie z żoną i córką podbija sieć Hanna Żudziewicz i Jacek Jeschke biją rekordy. Tyle zarobili w Tańcu z Gwiazdami Zwycięstwo w „Tańcu z Gwiazdami” to jednak nie tylko prestiż i medialna sława. To także konkretne liczby. Za triumfie w programie gwiazda inkasuje 100 tysięcy złotych, a 50 tysięcy złotych trafia do tancerza. Z takimi wynikami na koncie Jeschke i Żudziewicz tworzą duet, który nie ma sobie równych! Jacek Jeschke, dzięki trzem zwycięstwom w „Tańcu z Gwiazdami”, zarobił już 150 tysięcy złotych. Hanna Żudziewicz, mająca na koncie dwa triumfy, wzbogaciła się o kolejne 100 tysięcy. Wspólnie jako małżeństwo mogą więc pochwalić się nie tylko pięcioma Kryształowymi Kulami, ale i imponującą kwotą 250 tysięcy złotych – czyli dokładnie ćwierć miliona złotych za taneczne sukcesy! Ta suma czyni ich jedną z najlepiej zarabiających par w historii programu. Choć to Jacek Jeschke zdobył swoją trzecią kulę i tym samym przebił wynik żony, Hanna Żudziewicz nie kryła radości z jego sukcesu. Tancerka dodała emocjonalny wpis w mediach społecznościowych, podkreślając, że jest dumna i szczęśliwa. W co para inwestuje pieniądze z wygranych? Kilka lat temu, po zwycięstwie w 12. edycji TzG, tancerka w rozmowie z Pomponikiem ujawniła, że część sumy przeznaczy na spłatę kredytu na mieszkanie. Z kolei Jacek Jeschke z wygranej w 2024 roku odłożył pewną kwotę na wesele we Włoszech. Źródło: Super Express, Pomponik, Eska Sprawdź też: Łączy ich znacznie więcej niż taniec. Tak Agnieszka Kaczorowska opisała relację z Filipem Gurłaczem!
Rodzinne chwile Jacka Jeschke po finale "Tańca z Gwiazdami". Urocze nagranie z żoną i córką podbija sieć
Wielki sukces Jacka Jeschke w 16. edycji "Tańca z gwiazdami"! Tancerz, wraz z Marią Jeleniewską, sięgnął po Kryształową Kulę. Jego żona, Hanna Żudziewicz, nie kryła wzruszenia i dumy, dzieląc się emocjami w mediach społecznościowych.
Wielki sukces Jacka Jeschke w 16. edycji "Tańca z gwiazdami"! Tancerz, wraz z Marią Jeleniewską, sięgnął po Kryształową Kulę. Jego żona, Hanna Żudziewicz, nie kryła wzruszenia i dumy. Po emocjonującym finale „Tańca z gwiazdami” artysta podzielił się z fanami wyjątkowym momentem. Na opublikowanym w mediach społecznościowych nagraniu tancerz pozuje z żoną, Hanną Żudziewicz, oraz ich córeczką, trzymając w dłoniach wszystkie trzy Kryształowe Kule – symbol jego tanecznych triumfów. Rodzinne ujęcie pełne dumy i wzruszeń poruszyło internautów. Trzecie zwycięstwo Jacka Jeschke w "Tańcu z gwiazdami". Znów sięgnął po Kryształową Kulę Jacek Jeschke po raz trzeci w swojej karierze tanecznej sięgnął po Kryształową Kulę. Wcześniej zwycięstwo przyniosły mu współprace z Anną Karczmarczyk i Anitą Sokołowską. Tym razem to u boku Marii Jeleniewskiej zdobył upragnioną Kryształową Kulę, czarując jurorów i publiczność każdym występem. Para pokonała rywali i zdobyła najwyższe noty. Tancerz nie krył radości z wygranej, prezentując w mediach społecznościowych zdobyte trofea. W poruszających słowach dziękował Marysi Jeleniewskiej za niezwykłą przygodę. "Marysiu, dziękuję, że byłaś moją partnerką. Jestem wdzięczny, że mogłem Cię prowadzić przez tą taneczną przygodę. Jesteś wspaniałą, inspirującą, młodą kobietą. To jak ciężko pracowałaś, mimo bólu, zmęczenia widziałem tylko ja. Kryształowa kula w Twoich rękach pokazuje wszystkim, że marzenia się spełniają tylko nie wolno w nie wątpić", pisał. Czytaj też: Afera po finale „Tańca z Gwiazdami”: Kaczorowska wbija szpilę, Jeleniewska kontratakuje Nie mniej emocjonalnie zareagowała jego żona – Hanna Żudziewicz, również znana tancerka. Choć sama nie brała udziału w tej edycji programu, aktywnie kibicowała mężowi zza kulis. Po ogłoszeniu zwycięzców opublikowała na Instagramie wzruszające nagranie, na którym widać jej szczere emocje. W swoim wpisie wyraziła dumę i radość z sukcesu męża, podkreślając, że jest z niego niesamowicie dumna. Jej relacja spotkała się z ciepłym przyjęciem fanów, którzy gratulowali parze i dzielili się własnymi wzruszeniami po finale show. "Aaaaaa!!!! Na Maksa szczęśliwa i dumna!!!! Dziękujemy za MEGA wsparcie", pisała. Sprawdź też: Ojcostwo uratowało mu życie. Tak narodziny syna odmieniły życie Filipa Gurłacza Jacek Jeschke pokazał wyjątkowe nagranie z żoną i córką Zaledwie dzień po emocjonującym finale „Tańca z gwiazdami” Jacek Jeschke opublikował poruszające nagranie, w którym podziękował widzom za wsparcie podczas swojego kolejnego występu w tanecznym hicie. Na filmie pojawił się w towarzystwie żony, Hanny Żudziewicz, i ich córki Różyczki. Cała trójka z dumą prezentowała zdobyte Kryształowe Kule, symbol jego spektakularnych sukcesów. Rodzinna atmosfera i autentyczne emocje sprawiły, że nagranie szybko zdobyło popularność w sieci. Wielu internautów podkreślało, jak silne więzi łączą małżeństwo i jak bardzo wspierają się nawzajem w swoich zawodowych sukcesach. "Wdzięczność za to, że jesteście z nami, nie tylko podczas przygody Tańca z Gwiazdami. Wasze wsparcie znaczy dla nas bardzo dużo", pisał Jacek Jeschke. Czytaj też: Wytańczyli sobie miłość, a wszystko zaczęło się od rywalizacji. Mimo przeciwności losu przekonali się, że są sobie przeznaczeni Historia miłości Jacka Jeschke i Hanny Żudziewicz Zarówno Jacek Jeschke, jak i Hanna Żudziewicz należą do grona najbardziej rozpoznawalnych tancerzy programu „Taniec z gwiazdami”. Ich wspólna historia zaczęła się wiele lat temu właśnie na parkiecie. Miłość nie przyszła do nich od razu — dojrzewała z czasem. Na początku ze sobą rywalizowali, później pojawiła się przyjaźń, aż w końcu zrozumieli, że są sobie pisani. "Gdy zaczynaliśmy ze sobą tańczyć, nie pałaliśmy do siebie zbytnią sympatią", wspominał Jacek Jeschke w wywiadzie VIVY! z 2024 roku. "W codziennym pędzie nie zauważaliśmy siebie i nie chcieliśmy się poznać. Wyładowywaliśmy na sobie negatywne emocje, bo cały czas spędzaliśmy razem", dodawała Hanna Żudziewicz. Po kilku latach wspólnego tańca ich drogi na chwilę się rozeszły — każde z nich wyjechało w inną stronę świata. Los jednak nie powiedział ostatniego słowa. Gdy oboje wrócili do Warszawy, niespodziewanie zamieszkali w tym samym bloku. To właśnie wtedy historia ich miłości zaczęła pisać nowy rozdział. Wrócili do wspólnych treningów, a z czasem także do wspólnego życia. "Nasza miłość zaczęła się od przyjaźni i to jest w naszej relacji najcenniejsze. Oprócz Jacka nikt nie wiedział, przez co przeszłam w życiu, ile poświęciłam dla tańca. W poprzednich związkach miałam świadomość, że ta druga osoba nawet nie chce mnie zrozumieć. Z Jackiem nie musimy pewnych rzeczy mówić, wystarczy gest i jedno spojrzenie. On wtedy wszystko wie. Dlatego od 10 lat jesteśmy nierozłączni", wspominała tancerka w naszym wywiadzie z 2024 roku. Zakochani zaręczyli się wiosną 2022 roku podczas romantycznych wakacji. Kilka miesięcy później na świat przyszła ich córeczka Róża, a w 2024 roku para przypieczętowała swoją miłość ślubem kościelnym we Włoszech. Ich relacja nie tylko wzrusza, ale i inspiruje – są przykładem pary, która potrafi łączyć życie zawodowe z prywatnym, wspierając się nawzajem na każdym kroku.
Kiedyś podbijała parkiet „Tańca z gwiazdami” i była muzą Agustina Egurroli. Nagle porzuciła show-biznes, dziś pracuje za ladą
Nina Tyrka, znana z 'Tańca z gwiazdami' i była partnerka Agustina Egurroli, zaskoczyła wszystkich swoją decyzją o porzuceniu tańca. Dziś prowadzi warzywniak na warszawskim Wilanowie
Zawsze pozostawała na drugim planie, w cieniu bardziej medialnego partnera, choć bezsprzecznie obdarzona wielkim talentem. Nina Tyrka przez wiele lat olśniewała widzów w „Tańcu z gwiazdami”. Po zakończeniu relacji z Agustinem Egurrolązdecydowała się na wycofanie z życia publicznego, a z czasem również zrezygnowała z kariery scenicznej. Jak się okazało, postanowiła pójść w zupełnie nowym kierunku. Wraz z bratem – także tancerzem – próbowała swoich sił w prowadzeniu szkoły tańca online, jednak projekt ten nie odniósł sukcesu. Ostatecznie zdecydowali się na odważny ruch i... otworzyli własny warzywniak! Trudno było się spodziewać takiego zwrotu, ale wiele wskazuje na to, że to był strzał w dziesiątkę – interes rozwija się bardzo dobrze. [Ostatnia publikacja tekstu na Viva Historie: 17.08.2024 r.] Nina Tyrka i Agustin Egurrola: historia miłości, relacja, rozstanie Ich drogi skrzyżowały się na tanecznym parkiecie. Nina Tyrka i Agustin Egurrola poznali się w 2007 roku podczas castingu do „Tańca z gwiazdami”, gdzie on pełnił rolę jurora i mentora, a ona – pełnej pasji tancerki. Szybko nawiązali zawodową i osobistą relację. Nina występowała w wielu edycjach popularnego show, tworząc niezapomniane duety m.in. z Norbim, Marcinem Millerem czy Piotrem Gruszką. W 2016 roku podjęła zaskakującą decyzję o wycofaniu się z życia telewizyjnego, a cztery lata później zakończyła również karierę zawodową.„THE END! Dziękuje za wspólne 15 lat! Dziękuje wszystkim, z którymi miałam przyjemność pracować! Walczcie o marzenia, spełniajcie się!”, pisała w grudniu 2020 roku na swoim profilu na Facebooku. Związek Niny i Agustina trwał kilka lat, jednak nigdy nie zdecydowali się na ślub. Połączyła ich nie tylko scena, ale i życie codzienne. Ich relacja wydawała się idealna, a jej owocem jest córka Carmen, dziś już 16-letnia. Dziewczynka jest oczkiem w głowie swojego znanego ojca. Miłość nie przetrwała jednak próby czasu – Nina opuściła wspólne mieszkanie w 2015 roku. Dziś Agustin Egurrola jest po ślubie z inną kobietą, z którą ma syna, natomiast Nina z powodzeniem działa... choć już w zupełnie innej branży, co dla wielu może być niemałym zaskoczeniem. Zobacz także: Córka Agustina Egurroli ma już 15 lat. Tak dziś wygląda Carmen Dlaczego Nina Tyrka zrezygnowała z tańca i telewizji? Przez długie lata Nina Tyrka współpracowała z renomowaną Grupą Taneczną Volt oraz prowadziła zajęcia jako instruktorka w Egurrola Dance Studio. Jej brat Piotr również związał się z tym środowiskiem – występował jako tancerz i pełnił funkcję menedżera w szkole tańca Egurroli. W 2021 roku rodzeństwo pojawiło się w programie „Dzień dobry TVN”, gdzie opowiedzieli o swojej nowej codzienności. Pandemia COVID-19 zmusiła ich do zawieszenia działalności artystycznej – restrykcje sanitarne uniemożliwiły im kontynuowanie pracy. Próbowali przenieść zajęcia do sieci, jednak szybko zrozumieli, że to nie to samo. „Prowadząc zajęcia online, nie widzisz ludzi, nie odbierasz ich energii. Nie potrafiłam się tym w stu procentach dzielić” - tłumaczyła Nina Tyrka. Tancerka miała też jednak swoje osobiste, dla których zdecydowała się zacząć nowy etap w życiu. "Byłam zmęczona tym sposobem na życie, tym funkcjonowaniem. Byłam zdana na ocenę i krytykę, to jest wpisane w ten zawód. Tak bardzo chciałam znaleźć spokój w życiu, czułam, że to nie jest dla mnie, że muszę być w innym miejscu. Mimo że bardzo kocham taniec. Potrzebowałam wewnętrznej zmiany w sobie" — dodawała w rozmowie z "Dzień dobry TVN". Nina Tyrka wspomniała także, że rozwój duchowości stał się ważną częścią jej codzienności. "Modlitwa bardzo dużo mi dała. Ja o tym nie mówię, ale wiara była mi potrzebna, żeby osiągnąć ten wewnętrzny spokój. Teraz nauczyłam się dużo cierpliwości i wybaczania. To było dla mnie uwalniające. Nauczyłam się, żeby wybaczyć najpierw sobie pewnych decyzja lub sytuacji życiowych, które mnie spotkały, a potem wybaczyć innym" — przyznała. Dziś skupia swoją energię i uwagę na córce. Wspomniała też o samodzielnym macierzyństwie. "Musisz i masz dla kogo żyć" — podsumowała. Zobacz także: Dzieci ocaliły Stanisławę Celińską przed gehenną. Nie zawsze było im łatwo: „Wybaczyły mi” Nina Tyrka i Waldemar Błaszczyk podczas drugiego odcinka V edycji Tańca z Gwiazdami, 2016 Warzywniak Niny Tyrki na Wilanowie – rodzinny biznes i tradycja Brat i siostra zdecydowali się na radykalny krok – otwarcie sklepu z warzywami i owocami na warszawskim Wilanowie. Choć wielu uznało to za zaskakujące, dla nich to powrót do korzeni. „Wywodzimy się z rodziny warzywniaków. I mama, i tata zajmują się tym od lat. (..) Wiedziałem, co robię” - mówił w programie Piotr. Nina postanowiła dołączyć do brata. Teraz wspólnie prowadzą biznes. „Mamy ogromne plany. Sprzedawaliśmy pasje i emocje, teraz sprzedajemy warzywa i owoce. Szukałem podobieństw. Po co ludzie przychodzą do warzywniaka? Nie po paprykę czy ziemniaki. Ich marzeniem jest pyszny obiad rodzinny, zdrowie, odchudzanie, więc ja nadal spełniam czyjeś marzenia, nadal mogę sprzedawać coś więcej aniżeli rzecz” - dodał Piotr. Jakie ceny obowiązują w sklepie Niny Tyrki? Oto przykłady z Wilanowa Wiele osób zastanawiało się, czy sklep przetrwa. Dziś wiemy, że rodzeństwu idzie znakomicie i biznes dalej jest otwarty. W lutym 2023 roku odwiedziła go dziennikarka Plejady. Przy okazji wizyty na warszawskim Wilanowie podzieliła się z czytelnikami zastanymi w warzywniaku cenami. I tak: za kalafiora zapłacić mogliśmy wówczas 13 złotych, za pomidory malinowe 40 złotych za kilogram, za kilogram cukinii zaś 18 złotych. Jabłka? 6zł a kilogram, gruszki cztery złote drożej. Klientka „Zieleniaka” oceniła zakupiony kalafior jako wyśmienity i tak duży, że nie zmieścił się cały do garnka. Jak widać, Nina Tyrka i jej brat przykładają się do jakości sprzedawanego towaru. Dowodem na to jest strona sklepu na Facebooku. Możemy się z niej m.in. dowiedzieć, że oferowane są tam dostawy do domu. Niemal każdego dnia opisywane są na nim również dostępne na miejscu produkty. Oby tak dalej! Czytaj także: Planowali ślub, suknia już wisiała w szafie. Nagłe rozstanie Martyny Wojciechowskiej i Leszka Czarneckiego zaskoczyło wszystkich Nina Tyrka, wiosna 2021 Nina Tyrka, Waldemar Błaszczyk, plan „Tańca z gwiazdami”, 18.03.2016 rok
Piotr Galiński – kiedyś ikona „Tańca z gwiazdami”, dziś zupełnie inny człowiek. Jak zmieniło się życie byłego jurora?
Przez kilkanaście edycji był jednym z najbardziej charakterystycznych jurorów „Tańca z gwiazdami” w TVN. Błyskotliwy, ostry, pełen charyzmy – Piotr Galiński zyskał sympatię widzów. Gdy program przeszedł do Polsatu, choreograf przestał w nim występować. Dlaczego? Niedawno obchodził swoje 66. urodziny i prowadzi spokojne życie, z dala od medialnego zgiełku. W jednym z wywiadów opowiedział, jak obecnie wygląda jego codzienność. Artykuł aktualizowany 25.03.25 r. Jak Piotr Galiński odkrył swoją pasję do tańca? Zanim odkrył pasję do tańca, trenował bieganie w olsztyńskim klubie sportowym „Gwardia”. Dopiero w ósmej klasie szkoły podstawowej wydarzenie na szkolnej dyskotece zmieniło jego życie. „Dziewczyny zrobiły potańcówkę, zaprosiły wszystkich chłopaków i nie było przebacz. Wtedy byłem sprinterem, miałem bardzo dobre wyniki. Wiązano ze mną nadzieje medalowe, ale po drodze zdarzyła się ta nieszczęsna dyskoteka, po której wróciłem do domu zakręcony. Odkryłem swoje prawdziwe powołanie. Poczułem, że kiedy tańczę, to jestem szczęśliwy”, wspominał na łamach magazynu „Auto Flesz”. Narodził się jednak pewien problem - w tamtym czasie w jego rodzinnym mieście brakowało miejsc, gdzie mógłby rozwijać swoją nową pasję. Alternatywą było ognisko baletowe dla dziewczynek lub zespół pieśni i tańca. Żadne z tych rozwiązań go nie satysfakcjonowało. Na szczęście, gdy rozpoczął naukę w liceum, w Olsztynie pojawiła się nauczycielka tańca towarzyskiego, Mariola Felska, która założyła klub taneczny Miraż. To tam Galiński mógł rozwijać swój talent. Szybko okazało się, że ma wielki talent. Trenował intensywnie, zaczął odnosić sukcesy. Jak na ironię, wówczas spadł na niego bolesny cios w życiu prywatnym. Mama Piotra Galińskiego poważnie zachorowała i zmarła. Jego ojciec niedługo potem związał się z inną kobietą i odszedł od swoich dzieci. „Odsunęła go, tłumacząc, że my jesteśmy już dorośli, że go nie potrzebujemy, choć wcale tak nie było. To był dla mnie wstrząs, potworny okres w moim życiu. Nie widziałem go przez kilka lat. Dopiero przed jego śmiercią nieco się zbliżyliśmy. Wtedy już był ze mnie dumny. Gdy odszedł, znalazłem album z wycinkami z gazet o mnie. Przez lata zbierał je po cichu, ale nigdy mi o tym nie powiedział. Myślę, że w końcu pogodził się z tym, że nie chciałem zostać, jak on, weterynarzem”, zwierzał się na łamach „Przyjaciółki”. ZOBACZ: Ostatnie tygodnie są dla niego trudne. Kontuzja zaprzepaściła wszystkie plany, a teraz to. Michał Kassin ogłasza rozstanie Piotr Galiński: kariera choreografa i wejście do świata telewizji W wieku 25 lat zakończył zawodową karierę tancerza i poświęcił się choreografii. W 1988 roku założył Olsztyński Teatr Tańca, który stał się jego oczkiem w głowie. Tworzył spektakle, zdobywał nagrody i wyznaczał nowe kierunki. „W swojej karierze miałem przypadki, kiedy cenzura zabraniała mi wystawienia jakiegoś układu tanecznego w teatrze. Śledząc to, co robią teatry tańca na Zachodzie, można stwierdzić, że taniec służy do tego, by mówić o każdej treści. Jako młody choreograf chciałem mówić o ludziach, o tym co nas boli”, deklarował na łamach „Auto Flesza”. Jego największą medialną przygodą stał się jednak "Taniec z gwiazdami". Do show trafił w 2005 roku i szybko stał się jedną z jego najbarwniejszych postaci. „Trafiłem do programu z pewnym bagażem doświadczeń na plecach. Posiadałem już spory dorobek choreograficzny. Trenowałem zespoły, które jako jedne z pierwszych w historii Polski zdobywały mistrzostwa świata. Na początku programu, ta nagonka medialna, żeby się dowiedzieć, kto to jest Galiński, ile on ma dzieci, czy ślubne, czy nie… to była masakra. A potem wypisywali, że Galiński brzydko mówi do tancerzy”, wspominał w rozmowie z dziennikarzami magazynu „Be Slow”. SPRAWDŹ: Ich występ wzruszył telewidzów i jurorów. Tak wygląda niezwykle bliska relacja Filipa Gurłacza i jego ojca Grzegorza Dlaczego Piotr Galiński odszedł z „Tańca z gwiazdami”? Przez 13 edycji oceniał taneczne zmagania gwiazd. Gdy program przeniesiono do Polsatu, jego miejsce zajęli inni jurorzy. „Podejrzewam, że tylko dlatego, że Polsat miał też program taneczny »Got to Dance. Tylko taniec«, gdzie jednym z jurorów był Michał Malitowski. To przemiły, fantastyczny facet. Wcale się nie dziwię, że poprosili go do jurorowania”, stwierdził szczerze w rozmowie z portalem przeAmbitni. Piotr Galiński: co dziś robi? Ekogospodarstwo i hodowla kur Po zakończeniu telewizyjnej kariery Galiński zajął się pracą sędziego i choreografa. W 2013 roku poprowadził kulinarny program "Taniec z garami" na TVR, a w 2016 wystąpił w "Top Chefie". Galiński nie nacieszył się jednak długo udziałem w programie, bo zajął 8 miejsce na 13 możliwych. Poza kilkoma projektami na boku jego głównym zajęciem stało się prowadzenie ekogospodarstwa pod Mrągowem. Czytaj także: Filip Gurłacz w dosadnych słowach o roli ojca w wychowywaniu dzieci. Agnieszka Kaczorowska mu przytaknęła View Burdaffi on the source website Były juror jest dziś jednym z najbardziej znanych hodowców kur zielononóżek kuropatwianych na Mazurach. O swojej hodowli, dwóch hektarach lasu, ale i ogromnej ośmiohektarowej działce kupionej już w 1998 roku pod dom i ogród, gwiazdor opowiadał w 2020 roku z wielką pasją. „Podobają mi się te dwa światy – tańca i wsi. O godzinie 9 pracuję jeszcze przy kurach, o 11 wsiadam w samochód, bo o 16 zaczynam próby w Warszawie. Możliwość łączenia tych dwóch światów to chyba moje szczęście. I czasami przekleństwo”, czytaliśmy w Dużym Formacie. W tym samym wywiadzie wyznał, że choć działkę i dom pod Mrągowem ma już długie lata, wciąż w jego okolica dzieli się na lokalsów i ludzi przyjezdnych. Piotr Galiński ma jednak wielu przyjaciół, którzy zawsze pomagają mu w potrzebie. Nie lubi jednak, gdy do wynajmowanych przez niego pokoi trafiają Ci, którzy nie chcą odpocząć blisko natury, a przede wszystkim zrobić sobie z nim zdjęcie. „Traktują mnie jak trofeum. Mówią: „Mam już fotkę domu Lewandowskiego, mam i Mellera, a teraz mam i pana!". Tamtych dwóch znanych panów ma tu w okolicy domy”, wytłumaczył były juror „Tańca z gwiazdami”. Czytaj też: Iwona Pavlović krótko podsumowała Agnieszkę Kaczorowską. Tak konflikt wpłynął na jej stosunek do tancerki Choć nadal angażuje się w taneczne projekty, do telewizji raczej nie wróci. Jeszcze za czasów największej popularności opowiadał o tym, że telewizja to nie jego żywioł. „Nie jestem człowiekiem, który łączy przyszłość z telewizją. Absolutnie, to był bardzo miły epizod w moim życiu. Ja nie zabiegam jakoś specjalnie o popularność, wręcz odwrotnie, odmawiam”, mówił Galiński dziennikarzom Be Slow. W naszej galerii możesz sprawdzić, jak zmienił się Piotr Galiński. Czy brakuje go w "Tańcu z gwiazdami"? To pytanie pozostaje otwarte dla widzów. Piotr Galiński, Beata Tyszkiewicz, Taniec z Gwiazdami VI edycja
Taniec z Gwiazdami: Iwona Pavlović nie mogła powstrzymać emocji na wizji. „Ile bym dała, żeby zatańczyć z tatą”
Kim był tata jurorki? To po nim odziedziczyła talent i miłość do tańca
W ostatnim odcinku Tańca z Gwiazdami wylano morze łez. Uczestnicy pojawili się na parkiecie w towarzystwie swoich najbliższych. Jeden z występów wyjątkowo poruszył Iwonę Pavlović, która wspomniała ukochanego tatę. „Ile bym dała, żeby z nim zatańczyć”, wyznała przed kamerami. To po nim odziedziczyła pasję i miłość do tańca. Iwona Pavlović wspomina tatę na wizji. Jeden z występów poruszył ją do łez Za nami wyjątkowy odcinek 16. edycji „Tańca z Gwiazdami”. Gwiazdy wystąpiły w programie ze swoimi bliskimi – przyjaciółmi i rodziną. Nie brakowało łez i poruszających wyznań. Jeden występ szczególnie poruszył Iwonę Pavlović. Adrianna Borek zaprosiła do tańca swojego tatę, Jana. „Biorę tatę do "Tańca z gwiazdami", bo to jest najważniejszy mężczyzna w moim życiu”, mówiła przed kamerą artystka. Wspólnie z Albertem Kosińskim wykonali walca angielskiego do piosenki „Unchained melody” Elvisa Presleya. Jury nie kryło wzruszenia, a dodatkowych emocji dostarczyły słowa mamy Adrianny Borek, która nagle wyszła na parkiet, trzymając w dłoniach bukiet kwiatów. „Chciałam podziękować córce, za to siłę, którą ma w sobie. Że jest dobra dla ludzi”, wybrzmiało z jej ust. Iwona Pavlović po wszystkim nie mogła powstrzymać łez. Atmosfera skłoniła ją do osobistego wyznania. Tancerka i jurorka wyznała, jak wielką rolę w jej życiu odegrał ukochany tato, po którym odziedziczyła pasję i talent. „Ado, ile ja bym dała teraz, żeby zatańczyć z tatą, którego nie ma. Mój tata był tancerzem, więc tym bardziej”, wspomniała łamiącym głosem Czytaj też: Była córeczką tatusia, mama jest jej wierną fanką. Wspominając dzieciństwo Iwona Pavlović nie kryje wzruszenia Kim był tata Iwony Pavlović? W wywiadach artystka wielokrotnie podkreślała, że miała cudowne dzieciństwo. Iwona Pavlović wychowywała się w ciepłym i wspierającym domu razem z dwoma starszymi braćmi. Państwo Zenobia i Władysław Szymańscy zapewnili przekazali dzieciom najważniejsze wartości, otaczali miłością i troską. Mało kto wie, że to właśnie tata był dla Iwony Pavlović największą inspiracją i to dzięki niemu zaczęła tańczyć. Pan Władysław wybrał artystyczną drogę, był świetnym tancerzem. „Można powiedzieć, że talent do tańca otrzymałam w genach po tacie. Był tancerzem tańca ludowego, a także... bokserem. Jakoś udało mu się to połączyć. Często jeździliśmy na wesela, na których dawał pokazy kazaczoka. Gdy tata tańczył, ja - ubrana w niebieską sukienkę - tańczyłam wokół niego”, zwierzała się jurorka Tańca z Gwiazdami na łamach Super Expressu. Sprawdź też: Pierwszego męża Iwona Pavlović poznała na parkiecie, kilka dni temu zamieściła wspólne nagranie. Ich związek trwał 19 lat Iwona Pavlović o niezwykłej relacji z tatą, Władysławem Szymańskim Iwona Pavlović więcej zdradziła po emisji niedzielnego odcinka Tańca z Gwizdami. W rozmowie ze Światem Gwiazd opowiedziała o relacji z ojcem. Okazuje się, że Iwona Pavlović była córeczką tatusia. Czuła jego ogromne wsparcie i troskę. Pan Władysław dmuchał w skrzydła córki i kibicował w spełnianiu marzeń. „On tańczył świetnie i takie trudne rzeczy. Mój tata był osobą bardzo pogodną, rozrywaną przez rodzinę i dawał pokazy taneczne, a ja tam przy nim się kręciłam jako mała dziewczynka. Na pewno bym z nim zatańczyła. Mieliśmy świetną relację, byłam "córeczką tatusia", najmłodszą, ukochaną, najpiękniejszą, najcudowniejszą”, tłumaczyła Jakubowi Szewczykowi. Tancerka bardzo tęskni z tatą i zawsze mówi o nim w czułych słowach. Występ Adrianny Borek sprawił, że wróciły do niej niezwykłe wspomnienia. „Tata mnie kochał bezwarunkowo, bez względu na to, co robiłam. Z jednej strony miłość od taty, z drugiej od mamy, ale tutaj większe wymagania, więc myślę, że to bardzo dobre połączenie na start w życiu. Brakuje mi go, oczywiście życie płynie, ale kiedy wyszedł tata Ady to pomyślałam sobie, że tyle lat już minęło, a jego nie ma ze mną”, mówiła przed kamerą Świata Gwiazd. Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze. Źródło: Polsat, Super Express, Plejada, o2.pl, Świat Gwiazd
Za chwilę pojawi się na parkiecie "TzG", wiadomo, co zatańczy. Maciej Kurzajewski nagle wspomniał o wygranej
Lada chwila będziemy mogli podziwiać go na parkiecie szesnastej edycji Tańca z Gwiazdami. Maciej Kurzajewski pod okiem Lenki Klimentovej rozwija swoje umiejętności i nie ma wątpliwości, że z pewnością zaskoczy widzów programu. Prowadzący Halo tu Polsat nie może się doczekać pierwszego odcinka. W pewnym momencie wspomniał o wygranej. Czy Maciej Kurzajewski ma szansę zgarnąć Kryształową Kulę? Maciej Kurzajewski wprost o Tańcu z Gwiazdami. Spełnia swoje marzenie! Od kilku tygodni spędza sporo czasu u boku Lenki Klimentovej, z którą szlifuje kolejne i zgłębia tajemnice tańca. Widać, że to nowe wyzwanie dodaje mu sporo energii i radości. Dziennikarz kocha sport i nie wyobraża sobie dnia bez aktywności fizycznej. „Od zawsze starałem się utrzymywać dobrą formę. Jestem dziennikarzem sportowym i też tak ten zawód traktuję, że własnym przykładem muszę zaświadczać o tym, że sport jest czymś dobrym dla nas wszystkich. Ta aktywność fizyczna powinna nam towarzyszyć przez całe życie i wiek tutaj nie ma kompletnie żadnego znaczenia”, ocenia w rozmowie z Polsat.pl. Czytaj też: Nagranie z treningu Kurzajewskiego hitem sieci. Ależ on ma talent Maciej Kurzajewski zdradził nieznany fakt ze swojego życia. Ma na swoim koncie taneczne doświadczenie! Ulubieniec widzów zaznacza, że w Tańcu z Gwiazdami nie brakuje też sportowej rywalizacji. Nie wahał się ani chwili, gdy otrzymał propozycję udziału w programie. To dla niego fascynująca przygoda! Już 2 marca będziemy mogli podziwiać w szesnastej edycji popularnego show. „Myślę, że to jest dobry czas, żebym podjął takie wyzwanie. Oczywiście mówię o przyjemności tanecznej, ale to jest też sportowe wyzwanie. Ja się tego nie boję. Biegam długie dystanse, maratony i tak trochę traktuję chyba udział w tym programie. Zawsze z tyłu głowy będę miał taką myśl, że można tu wygrać i to jest element sportowej rywalizacji”, opowiadał w rozmowie z Polsat.pl. Dziennikarz ujawnił nieznany fakt ze swojego życiorysu, okazuje się, że Maciej Kurzajewski w przeszłości miał już styczność z tańcem. Zawsze go do tego ciągnęło. Przy okazji zażartował, że zdobywał cenne doświadczenie na dyskotekach. Taniec to dla niego forma aktywności, która sprawia mu ogromną radość, a teraz ma ona okazję być jeszcze większa. „Dawało mi to ogromnie dużo frajdy. Jestem samoukiem, tak należałoby powiedzieć, wyszkolonym na dyskotekach. Natomiast w szkole średniej przez kilka lat tańczyłem modern jazz, taniec nowoczesny w zespole”, relacjonował. Każdy taniec będzie dla niego możliwością sprawdzenia się i cudowną zabawą. Maciej Kurzajewski do każdego wyzwania podchodzi sumiennie i z pasją. Widzowie nie mają wątpliwości, że o jego debiucie na parkiecie Tańca z Gwiazdami będzie naprawdę głośno! Sprawdź też: Prowadziła Taniec z gwiazdami, nagle przestała. Po 20 latach Magda Mołek zdradziła powód Co Maciej Kurzajewski zatańczy w pierwszym odcinku Tańca z Gwiazdami? Okazuje się, że w pierwszym odcinku zobaczymy Macieja Kurzajewskiego i Lenkę Klimentovą w paso doble. Kiedy dziennikarz dowiedział się o tym wyborze był przerażony. „Wydawało mi się, że to jest wyzwanie, które spadło na nas jak grom z jasnego nieba. Nie braliśmy pod uwagę tańca, którym jest paso doble. W ogóle nie braliśmy tego pod uwagę. Nawet jednego kroku nie zrobiliśmy w tym kierunku, mówię sobie: no nie ma takiej możliwości”, opowiadał w rozmowie z Party. Po pewnym czasie zrozumiał, że jego obawy były zupełnie niepotrzebne. „Ale później okazuje się, że to jest cudowny, męski taniec, z energią. Trzeba pokazać swoje emocje, być napiętym i z taką siłą działać właściwie w każdym kroku i w każdej figurze tanecznej”, dodawał. Źródło: Polsat.pl, RMF Maxx
Ojciec Michała Danilczuka sprzedał samochód, by sfinansować pasję syna. To dzięki rodzicom tancerz osiągnął sukces
„Wiedziałem, że ta pasja taneczna przezwycięży jego słabości” mówi ojciec tancerza
Michał Danilczuk na początku 2025 roku został nowym jurorem programu „You Can Dance”. Przed laty na pierwszą lekcję tańca zaprowadziła go mama. Nie minęło dużo czasu, zanim kilkuletni tancerz zaczął odnosić pierwsze sukcesy. Dziś ma na swoim koncie największe osiągnięcia w świecie tańca: nie tylko jest wielokrotnym mistrzem Polski, występował na parkietach na całym świecie oraz tańczył dla samej królowej Anglii! Podczas drogi na szczyt miał jednak ogromne wsparcie w dwóch wyjątkowych osobach — swoich rodzicach. Ostatnia publikacja tekstu na VUŻ i Viva Historie 06.02.2025 r., na FB Viva.pl: 16.08.2025 r. Michał Danilczuk — początki kariery W jednym z odcinków programu „Dzień Dobry TVN” Michał Danilczuk postanowił zaprosić dziennikarzy do swojego rodzinnego domu. Tam, w towarzystwie najbliższych, opowiedział o swojej drodze do sukcesu. Jak się dowiedzieliśmy, dorastał w bardzo roztańczonym domu, chociaż na samym początku marzyło mu się, by trenować... karate. Na pierwsze lekcje tańca zaprowadziła go mama. Wkrótce później zaledwie siedmioletni wówczas Michał pokochał taniec. „U nas zawsze się tańczyło w domu. Moja koleżanka zadzwoniła [...] i mówi: „Słuchaj, Michała weź do klubu, więc ja pojechałam” mówiła mama tancerza, Joanna Danilczuk. Pierwsza lekcja tańca nie przypadła mu do gustu. Jednak po zaledwie dwóch tygodniach trener zauważył w nowym podopiecznym ukryty talent i zaproponował, by Michał Danilczuk zaczął szkolić się w tańcu towarzyskim. Zobacz także: Tańczył dla królowej Elżbiety II, znany jest za granicą. Jakie tajemnice skrywa Michael Danilczuk? Michał Danilczuk otrzymał ogromne wsparcie od rodziców Michał Danilczuk od samego początku mógł liczyć na wsparcie obojga rodziców. „Szczerze mówiąc, nie miałem nic do powiedzenia, bo to żona się zaangażowała” mówił Marek Danilczuk, ojciec tancerza. Był jednak dla syna dużym oparciem. Podczas pierwszego turnieju to właśnie on uspokajał zestresowanego chłopca: „Pierwszy turniej to był taki opłakany, Michał siedział na kolanach tatusia i płakał. Ale nie powiedział, że nie chce tańczyć” opowiadała Joanna Danilczuk. Na szczęście kolejne konkursy przynosiły już raczej łzy szczęścia: „Wydaje mi się, że to zmotywowało go tak, że on jeszcze bardziej poczuł tę pasję, poczuł coś do tego tańca. I tak w miarę się rozwijał” mówił Marek Danilczuk. Sprawdź również: Media huczą o ich romansie, nagle przerwał milczenie. Michał Danilczuk potwierdził związek z Maffashion? Niestety szybko okazało się, że taniec nie należy do najtańszego hobby. W grę wchodziły nie tylko wydatki na lekcje tańca, ale także opłacenie transportu i zakwaterowania na różnego rodzaju konkursach. „Tygodniowo robiłam około tysiąca kilometrów” opowiadała mama tancerza. Jej mąż zdecydował się nawet sprzedać samochód, by opłacić pasję syna: „Na początku to nie były jakieś duże pieniądze. Ale w miarę postępu, trenerzy proponowali, żeby on znalazł lepszy klub” przyznał. Rodzice postanowili jednak postawić wszystko na jedną kartę. Liczyło się dla nich przede wszystkim szczęście i spełnienie syna. Właśnie dlatego postanowili pomóc mu w przeprowadzce do stolicy. „Wyjechał do Warszawy. Maturę robił w szkole warszawskiej. Mieszkanie wynająłem, mieszkał sam” opowiadał ojciec tancerza, który bezgranicznie wierzył, że jego syn osiągnie sukces: „Wiedziałem, że ta pasja taneczna przezwycięży jego słabości” przyznał. Michał Danilczuk wiele zawdzięcza także mamie, która jednak pozostaje skromna i nie przypisuje sobie sukcesu syna: „Ja nie nazywam tego poświeceniem — to jest wsparcie” opowiedziała w programie TVN. Czytaj też: Jacek Jelonek: „Mama pytała mnie, czy warto ryzykować to, co już mam dobrego, dla jakiegoś tańca” Michał Danilczuk od lat może liczyć także na wsparcie modela Jacka Jelonka, przyjaciela, z którym stworzył pierwszą w historii programu „Taniec z Gwiazdami” parę jednopłciową. „Ma ogromną pasję do tego, co robi i niesamowicie zaraża tą pasją innych”, opowiedział tancerz w programie. Źródło: Dzień Dobry TVN
Media huczą o romansie w brytyjskim Tańcu z Gwiazdami. Polska tancerka podbiła serce gwiazdora?!
Kilka lat temu była związana ze znanym polskim tancerzem
Nie tylko polska edycja Tańca z Gwiazdami wzbudza ogromne emocje. Tym razem zrobiło się naprawdę głośno o brytyjskiej odsłonie show z udziałem polskiej tancerki. Czy Jowitę Przystał i Pete’a Wicksa łączy gorące uczucie? W kuluarach mówi się, że na parkiecie tanecznego programu właśnie narodziła się miłość! Zachodnie media nie kryją ekscytacji. Brytyjska edycja Tańca z Gwiazdami: polska tancerka podbiła serce brytyjskiego gwiazdora? Brytyjskie media sugerują, że na planie programu BBC - Strictly Come Dancing rodzi się miłość! Prasa huczy od plotek, a spekulacje nie milkną, zwłaszcza po tym, jak taneczna para zaskoczyła widzów spontanicznym pocałunkiem na wizji. „Pete Wicks i Jowita Przystal, którzy w ostatnią sobotę wymienili się czułym pocałunkiem na żywo w trakcie gorącego foxtrota, zdają się być równie blisko poza kamerami”, relacjonują. W sieci pojawiają się kolejne artykuły, a internauci uważają, że miłość wisi w powietrzu. Informatorzy donoszą z kolei, że treningi i czas spędzony podczas prób bardzo zbliżył do siebie tancerkę i brytyjskiego celebrytę. Od kilku miesięcy Jowita Przystał i Pete Wicks mają być nierozłączni. „Pete jest totalnie zauroczony Jowitą. Uważa, że jest niesamowita pod każdym względem. Uczucie jest wzajemne i ich relacja wyraźnie się rozwija. Za kulisami są nierozłączni, zachowują się jak zakochana para”, podawał The Mail on Sunday. Sprawdź też: Tańczył dla królowej Elżbiety II, znany jest za granicą. Jakie tajemnice skrywa Michael Danilczuk? Informator gazety dodawał, że pozostali uczestnicy cieszą się ich szczęściem i mocno im kibicują. Trudno ukryć, że tancerka i gwiazdor stali się głównym tematem plotek. „Wygląda na to, że możemy mieć pierwszy romans Strictly w tym sezonie, co jest bardzo ekscytujące. […] Zawsze się uśmiechają. To cudowne. Z pewnością rozjaśni to program”, dodawało źródło The Mail on Sunday. Jowita Przystał i Pete Wicks stali się ulubioną parą widzów „Strictly Come Dancing”. Pilnie śledzą ich każdy krok. A w dodatku w ostatnim czasie atmosferę wokół plotek podsycił przyjaciel gwiazdora, który oświadczył, że Pete jest zakochany. Do tej pory celebryta był łączony z Maurą Higgins oraz Danielle Harold. Z kolei Jowita Przystał była w długotrwałym związku ze swoim tanecznym partnerem Michałem Danilczukiem. Ich relacja nie przetrwała próby czasu. Czytaj też: A jednak? Rafał Maserak zdradził na wizji sekret o relacji Maffashion i Michała Danilczuka! Kim jest Jowita Przystał? Jowita Przystał jest utytułowaną tancerką! 30-latka pochodzi z Czeladzi, a swoją przygodę z tańcem rozpoczęła w wieku 6 lat. To mistrzyni Polski w tańcach latynoamerykańskich. Razem z Michałem Danilczukiem sięgnęła po zwycięstwo w tanecznym programie "The Greatest Dancer". W 2022 roku wygrała brytyjski format Tańca z Gwiazdami wraz Hamzą Yassiną. W jednym z wywiadów przyznała, że marzyła o udziale w „Strictly Come Dancing” i to pragnienie spełniło się kilka lat temu. „To jest spełnienie mojego największego marzenia. Żadne słowa nie mogą opisać tego, jak się teraz czuję. Wciąż się szczypię, aby sprawdzić, czy to prawda, ale jestem bardzo podekscytowana, że dołączam do rodziny »Strictly Come Dancing« i nie mogę się już doczekać, aby zostawić całe moje serce i duszę na tym parkiecie!”, mówiła. A my życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze! Źródło: Pudelek, fakt, Daily Star, The Mail on Sunday, Mirror, Kobieta Onet.pl, Plejada View oEmbed on the source website Artykuł aktualizowany na Viva Historie 8.10.2024 r.
Gabriela Hearst przedstawia limitowaną kolekcję strojów… baletowych!
Kostiumy nie tylko dla baletnic łączą technologię i naturalne tkaniny
Gabriela Hearst zadebiutowała w roli kostiumografki. Do tej pory zaprojektowane przez nią stroje taneczne można było zobaczyć jedynie na deskach San Francisco Ballet. Teraz zaś są dostępne dla wszystkich! ZOBACZ TAKŻE: Jennifer Lopez w odważnej naked dress wkracza w kolejny rok życia… otoczona bliskimi i pełna optymizmu! Gabriela Hearst w swoich strojach tworzy nową historię Carmen Kostiumy baletowe zostały stworzone na potrzeby dzieła Dos Mujeres inspirowanego operą Carmen Georges'a Bizeta. W nowej koncepcji sztuki główna bohaterka jest silną i niezależną kobietą, co podkreśliły ogniste - czerwone i żółte barwy kostiumów. Teraz może je nosić każda z nas! Projektantka sięga po naturalne materiały Stroje zostały uszyte z ultracienkiej, ekologicznej wełny merynosów. Jej lekkość pozwoliła na doskonałe podkreślenie ruchów tancerek, a tym samym dowiodła uniwersalności tej tkaniny, która utrzymuje ciało w optymalnej temperaturze. CZYTAJ TEŻ: Find Bizuu in Paris, czyli moda w stylu polskich olimpijczyków! Specjalna kolekcja marki dostępna od 26 lipca Limitowana kolekcja Gabrieli Hearst dla tancerek i nie tylko Kolekcja dostępna w sprzedaży składa się z 12 dzianinowych modeli. Znalazły się tam sukienki, topy, swetry, spodnie oraz szorty. Każdy fason uosabia bohaterkę także poprzez nadane mu imię: Carmen, Aurora, Escamillo, Alicia, Mirta i Soraya. Przewiń, by obejrzeć taneczne kreacje Gabrieli Hearst! Limitowana kolekcja jest dostępna online oraz w flagowych butikach Gabriela Hearst. Ceny baletowych kreacji zaczynają się od 470 dolarów (ok. 1850 zł). Jak podoba Wam się taneczna kolekcja Gabrieli Hearst? Gabriela Hearst
Najpierw była wielka miłość, a potem walka w sądzie o dziecko - historia związku Krystyny Mazurówny i Krzysztofa Teodora Toeplitza
Scenarzysta serialu „Czterdziestolatek” był wielką miłością tancerki
Poznali się na jednej z imprez w Warszawie. Krystyna Mazurówna była wtedy początkującą tancerką, starszy od niej o sześć lat Krzysztof Teodor Toeplitz znanym publicystą. Była jego wielką miłością, stracił dla niej głowę. Ale ich związek był skazany na niepowodzenie, mieli bowiem inne oczekiwania od siebie, od życia. Jak potoczyły się losy tej pary? [Ostatnia aktualizacja i publikacja na VUŻ i Viva Historie 28.01.2025 r.] Krystyna Mazurówna i Krzysztof Teodor Toeplitz: o tym romansie huczała cała Warszawa Krystyna Mazurówna urodziła się w 1939 roku we Lwowie. Była córką słynnego matematyka Stanisława Mazura. Od dziecka chciała tańczyć. Po przeprowadzce do Warszawy skończyła Szkołę Baletową, tańca klasycznego uczył ją Leon Wójcikowski, jeden z najwybitniejszych polskich tancerzy XX wieku, słynny choreograf i pedagog. Szybko została zauważona w zespole Teatru Wielkiego. I szybko weszła na warszawskie salony. Znany krytyk filmowy Zygmunt Kałużyński powiedział jej, że w Warszawie liczą się trzej mężczyźni: wymienił ich z nazwiska - Toeplitz, Mrożek i Kisielewski. Z każdym z nich Krystyna Mazurówna miała romans. Zakochała się w Krzysztofie Teodorze Toeplitzu. Wydawali się idealną parą - ona piękna, ekscytująca artystka. On przystojny, błyskotliwy, znany dziennikarz, pisarz, felietonista. Zobacz też: Sięgnęła po sok, nagle użądliła ją osa. Tak wyglądały ostatnie chwile Ewy Sałackiej Krzysztof Teodor Toeplitz urodził się w 1933 roku w spolonizowanej, zamożnej żydowskiej rodzinie. Był prawnukiem Bonawetury Toeplitza, wnukiem Teodora Toeplitza, współzałożyciela i prezesa Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Skończył historię sztuki na Uniwersytecie warszawskim. Mówiono o nim Katete – od inicjałów KTT, którymi się podpisywał. Zrobił z nich osobistą markę. Przez całe lata PRL był bardzo opiniotwórczym człowiekiem, dowcipnym, światowym. Jako scenarzysta pracował z Jerzym Gruzą, Janem Rybkowskim, Agnieszką Holland. Wykładał w łódzkiej Filmówce, był jednym z pierwszych w Polsce teoretyków komiksu. Kiedy poznał Krystynę Mazurównę miał już za sobą jedno nieudane małżeństwo. Zobacz też: W wyjątkowy sposób upamiętnił mamę. Syn Marii Koterbskiej poruszył tłumy swoim występem Krystyna Mazurówna doceniała inteligencję ukochanego Szybko między nimi zaiskrzyło. Byli na tyle popularni, że jako para przeszli do historii. Ona zawsze zwracała sobą uwagę – jako jedna z pierwszych kobiet w Polsce nosiła mini, w czasach gdy budziło to sensację. Nie bała się skandali. Spędzili wspólnie wakacje w Sopocie. Zamieszkali razem na warszawskim Starym Mieście, na Piwnej. Krystyna Mazurówna była zafascynowana Toeplitzem. Mówiła, że Krzysztof to była czysta inteligencja. „Tego nauczył mnie tata, że największą wartością faceta jest jego mózg, więc mi naprawdę jest wszystko jedno, czy poznam małego bruneta, czy wysokiego blondyna. Fascynują mnie ludzie, którzy mają cechę absolutnie najważniejszą – inteligencję”, mówiła po latach w jednej z rozmów. „Byłam na jednym wykładzie, po nim miałam randkę i zamiast zostać polonistką, zostałam matką” – żartowała w swojej książce "Burzliwe życie tancerki", wydanej w 2011 roku przed Wydawnictwo Marginesy. Krzysztof Teodor Toeplitz pragnął, by ukochana rzuciła taniec i była matką Ale w ciążę zaszła naprawdę. Dziecko w tym wieku mogło na dobre pogrzebać jej marzenia o karierze tancerki. Artystka po latach przyznała, że myślała o dokonaniu aborcji. Ale w związku z Krzysztofem Teodorem Toeplitzem urodziła dziecko, bowiem to jej ukochany chciał, by tak się stało. Ona nie była na początku pewna, czy tego chce. Ale w końcu podjęła decyzję, że zostanie mamą. Nie spełniła natomiast kolejnego życzenia partnera, który wyobrażał sobie, że rzuci taniec i skupi się na wychowaniu dziecka. Nie doceniał jej pasji. Krystyna Mazurówna nie miała zamiaru odchodzić z teatru i zamykać się w domu. Para zamieszkała razem, nigdy jednak nie wzięli ślubu. Inne oczekiwania, jakie mieli wobec siebie, rodziły konflikty. Artystka szybko wróciła do pracy, a mały Kasper rzadko widywał rodziców. Zobacz też: Widzowie pokochali ją za rolę w Stuleciu Winnych. Wkrótce poznamy drugą twarz Barbary Wypych Wyjazd Krystyny Mazurówny, walka o dziecko, rozstanie Wkrótce nad ich związkiem zebrały się czarne chmury. Krzysztof Teodor Toeplitz i Krystyna Mazurówna coraz częściej się kłócili. Tancerka zaczęła szukać pocieszenia w ramionach Sławomira Mrożka. Mazurówna i Toeplitz z kochanków stali się wrogami. Wkrótce zaczęli w sądzie batalię o prawo do opieki nad dzieckiem. Sprawę założył Krzysztof Teodor Toeplitz, podobno chciał odebrać Mazurównie dziecko za zdradę. Ale ostatecznie to ona wygrała, przyznano jej opiekę nad synem. Kasper Toeplitz ma 64 lata, jest znanym kompozytorem i basistą. W 1968 roku Krystyna Mazurówna wyjechała z Polski. Została solistką w Casino de Paris i choreografką w teatrze Élysées Montmartre. Po romansie z Mrożkiem i krótkim małżeństwie z Tadeuszem Plucińskim związała się na wiele lat z muzykiem Jeanem Pierrem Bluteaua. Trudno powiedzieć, jakby potoczyły się losy jej i Krzysztofa Teodora Toeplitza, gdyby dziennikarz także wyemigrował. Ale nigdy nie chciał wybierać życia poza Polską. Kolejną partnerką Krzysztofa Teodora Toeplitza została aktorka, Barbara Modelska, znana z roli farmaceutki Kasi w filmie "Człowiek z M-3". Przez wiele lat był mężem Bożeny Toeplitz. Publicysta zmarł w 2010 roku, w wieku 77 lat. Jego była partnerka Krystyna Mazurówna ma dzisiaj 86 lat
Polka została primabaleriną wszech czasów, zrobiła oszałamiającą karierę, ale w kraju niewielu o niej słyszało
"Polska jakoś mnie nie chciała, ale ja zawsze chciałam Polski", mówiła
Ja miałam duże szczęście. Mówili o mnie: "cudowne dziecko", tańczyłam wszystkie dziecięce role, mówiła Nina Novak. W Polsce znana była nielicznym miłośnikom baletu, za to na świecie zrobiła oszałamiającą karierę. Jednak los nie był dla niej zawsze łaskawy. Największą popularność zyskała w latach pięćdziesiątych, wtedy otrzymała miano jednej z najwybitniejszych tancerek baletowych na scenach w USA. Przetrwała obóz koncentracyjny. Mimo sukcesu, w życiu osobistym nie miała szczęścia... Nina Novak — legendarna polska tancerka baletowa zmarła w wieku 99 lat. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 21.11.2024 r.] Nina Novak: dorastanie i kariera primabaleriny wszech czasów Nina Novak urodziła się w Warszawie 23 marca 1923 roku. Zasłynęła jako wybitna polska primabalerina, choreograf, dyrektor baletu i oczywiście pedagog tańca. Przed II wojną światową ukończyła warszawską szkołę baletową przy Teatrze Wielkim. W latach 1937–1939 była solistką Polskiego Baletu Reprezentacyjnego, a po wojnie zespołów baletowych Feliksa Parnella oraz Mikołaja Kopińskiego. W Polsce znana tylko nielicznym miłośnikom baletu, za to na świecie zrobiła oszałamiającą karierę. Tańczyła na Broadwayu obok najlepszych tancerzy Hollywood. Wielu znawców tańca uważa, że zmieniła myślenie Amerykanów o balecie. Swoją pasję do tańca klasycznego odkryła już wieku 6 lat. Kiedy skończyła lat 8, zdała do szkoły baletowej i postanowiła poświęcić baletowi całe swoje życie. Jednak czy zawsze jej los był dla niej łaskawy? Jak ciężko musiała pracować na swój sukces i szczęście? Nina Novak była nie tylko wybitną tancerką, ale i silną, zdeterminowaną do walki kobietą... Zobacz też: Niewielu wiedziało, co działo się w małżeństwie aktora „Faraona”. Zmarł w tajemniczych okolicznościach Nina Novak: była zdeterminowana, żeby realizować swoją pasję Początki to zazwyczaj umiejętne połączenie pasji, determinacji rodziców i szczęścia. Nina Novak od najmłodszych lat przejawiała niesamowitą sprawność, giętkość ciała, miała predyspozycje do pracy na scenie, o czym przekonywała swoją mamę, nauczycielka wychowania fizycznego. Tego wieczoru, gdy leżałam w łóżku i zasypiałam, modliłam się po cichu, żeby mamusia zgodziła się na propozycję nauczycielki i uznała, że taniec to wspaniały pomysł na moją przyszłość. Gdy następnego ranka zapytałam mamę, czy już podjęła decyzję, spotkałam się wyłącznie z jej przenikliwym spojrzeniem. Już zrozumiałam, że modlitwa to za mało. Wiedziałam, że krzyki, piski i płacz nie pomogą, więc musiałam czekać, aż mama pójdzie po rozum do głowy, bo zobaczy, jaka to moja wielka pasja. - powiedziała w wywiadzie dla Onet.pl Jej determinacja w osiągnięciu celu była na tyle duża, że kiedy okazało się, że do Warszawy przyjeżdża Bronisława Niżyńska, a jej zadaniem będzie stworzyć pierwszy w historii Polski Balet Reprezentacyjny, Nina pragnęła tylko tego, żeby dostać się do grupy najlepszych. Marzyłam o tym i jeszcze chętniej ćwiczyłam piruety. Musiałam być bardzo dobra, żeby znaleźć się wśród tancerzy, którzy będą z godnością reprezentować nasz kraj na europejskich scenach. Moja ciężka praca się opłaciła. Zresztą ciężka praca zawsze się opłaca. Fakt, że Niżyńska spośród wielu dziewcząt wybrała właśnie mnie, był dla mnie czymś znacznie większym niż namaszczenie - powiedziała tancerka dla Onet Kultura Potem zaczęły się występy i podróże: Paryż, Londyn, Nowy Jork, wszystkie światowe sceny stały przed nią otworem. Czas ten był dla niej wyjątkowy, ale również niezwykle wyczerpujący. Nina chłonęła wszystko, pracowała i spełniała swoje marzenia. Nic innego nie miało wówczas znaczenia. Czytaj także: Witold Gruca, wybitny polski tancerz, miał partnera i żonę. Wiódł podwójne życie i marzył o dziecku Spędzaliśmy sporo czasu na próbach, żeby następnie iść do hotelu, chwilę odpocząć, i biegiem udawaliśmy się do teatru. Głównie skupialiśmy się na zaprezentowaniu obcej publiczności typowych polskich tańców. Mnie przypadło w zaszczycie tańczenie solówki, która była moją własną interpretacją mazurka. Nina Novak: przeżyła obóz koncentracyjny i wyemigrowała Przyszła wojna, a wraz z nią czas, kiedy wszyscy byli równi, tak samo zagrożeni, przerażeni, w nowej rzeczywistości. To, że była wybitną tancerką, przestało mieć znaczenie. Baletki zostały odłożone na półkę, Nina Novak walczyła o przetrwanie... "Pierwszy raz śmierci uciekłam, gdy dom na mnie spadł. To było już wtedy, gdy mieszkaliśmy przy ulicy Sosnowej. Biegłam do domu. Usłyszałam, że lecą samoloty, musiałam się gdzieś schować. Wbiegłam do piwnicy w najbliższej kamienicy. Inni ludzie też tak uciekali. Akurat na tę kamienicę, w której się schowałam, spadła bomba. Ta, na szczęście, zatrzymała się nad piwnicą. Mężczyźni zrobili dziurę, przez którą nas później wyciągano", wspominała przed laty (magazyn TVN24.pl). Za drugim razem udało jej się uniknąć postrzału w 1944 roku. A trzeci raz to cud, kiedy udało się wydostać z obozu pracy. Tam przeszła prawdziwy koszmar, ale współwięźniarki rozpoznały w niej słynną tancerkę i postanowiły pomóc. Współwięźniarki pomogły mi napisać list do słynnej tancerki Lody Halama z prośbą o pomoc. Pewnego dnia przyszła strażniczka i powiedziała, że jestem wolna. Z Niemiec, przez Wrocław, dotarłam lokomotywą do Krakowa. Dostałam niemiecką kartę, dzięki której mogłam się poruszać. W 1946 roku wyjechałam do Stanów i w ogóle nie wspominałam, że przeżyłam wojnę. Nie chciałam, żeby Amerykanie mi współczuli. Żeby pisali "biedna Nina" - opowiadała w wywiadzie dla gazety.pl Nina Novak: życie prywatne Wyjazd do Stanów nie był planowany, ale widać to właśnie było jej pisane. W Zakopanem Nina poznała Amerykanina, który zaproponował jej małżeństwo i wyjazd z kraju. Wyszłam za Amerykanina. Poznałam go w Zakopanem, gdzie akurat występowaliśmy z baletem, bo zaraz po wojnie zaczęliśmy tańczyć. Wszędzie nas zapraszali. Po występie zaczęliśmy rozmawiać. Opowiadałam mu o Warszawie, o bracie, którego straciłam w Auschwitz. I wtedy on zaproponował, że się ze mną ożeni i zabierze mnie do Ameryki. (...) Ślub wzięliśmy w Polsce. On poleciał pierwszy załatwiać formalności, a ja popłynęłam statkiem. Przez całą podróż miałam chorobę morską. Ale wreszcie dotarliśmy do Nowego Jorku i tam zaczęło się moje nowe życie. Zobacz także: Krzysztof Warlikowski jest gejem, ale wciąż trwa przy żonie. Nazywa ją towarzyszką życia Małżeństwo jednak nie przetrwało, Nina poświęcała się pracy. "Chciałam pomagać rodzinie w Polsce. Zaczęłam wyjeżdżać, a to nie robi dobrze żadnemu związkowi. Całe szczęście, że nie zaszłam w ciążę" (gazeta.pl). Równocześnie brałam lekcje tańca. Zwróciła na mnie uwagę nauczycielka z Francji, która poleciła mnie ówczesnemu dyrektorowi słynnego Balletu Russe de Monte Carlo. Od razu podpisał ze mną kontrakt. Ale na pozycję primabaleriny musiałam poczekać parę lat. Nie zniechęcałam się, bo przeszłam podczas wojny dobrą szkołę cierpliwości i uporu - zdradziła w wywiadzie dla weekend gazeta.pl Nina Novak: wizyta w Polsce po latach. "Polska mnie nie chciała" W 1961 roku Nina Novak miała okazję wraz z Ballet Russe de Monte Carlo odwiedzić swój rodzimy kraj i po kilkunastu latach spotkać się ze swoją matką i pozostałymi członkami rodziny. Tancerka występowała w spektaklach Giselle i Jezioro łabędzie przed widownią w Warszawie, Poznaniu i Gdańsku. "Widownia krzyczała moje imię: „Nina, Nina”. Kwiaty w Polsce były w tym czasie bardzo drogie, ale scena i tak została nimi zasypana. Potrzebowałam czterech mężczyzn, aby je pozbierali. Następnie tancerki zabrały mnie ze sceny i zaprowadziły do mojej garderoby. Płakałam. To było jak spełnienie marzeń" – wspominała w wywiadzie dla „The Palm Beach Post” z 3 lutego 1974 roku. Bez wątpienia występy Polki okazały się sukcesem, ale polska prasa poświęciła jej jedynie krótką notkę na temat samego przyjazdu, stąd też o Ninie Novak wiedzieli jedynie nieliczni miłośnicy baletu. "Polska jakoś mnie nie chciała, ale ja zawsze chciałam Polski. Byłam tutaj, ale nie wolno mi było nawet mieszkać u mojej rodziny. Musiałam mieszkać w hotelu i miałam przydzieloną kobietę, która mnie pilnowała", wyznała tancerka. Kiedy Nina Novak zakończyła karierę, poświęciła się nauczaniu baletu klasycznego. W 1985 roku objęła stanowisko dyrektora artystycznego repertuaru klasycznego w Complejo Cultural Teresa Carreño w Caracas, drugim największym teatrze w Ameryce Południowej. W 1991 roku Polka została zaś dyrektorem szkoły baletowej Academia de Ballet Clásico Nina Novak w Caracas, kształcącej kolejne pokolenia tancerzy baletowych według klasycznych wzorców. Artystka zmarła w 2022 roku w wieku 99 lat. Przed śmiercią całą swoją historię opowiedziała Wiktorowi Krajewskiemu, powstała z tego piękna książka "Taniec na gruzach". Miała trzech mężów, nigdy nie urodziła dziecka, całe swoje życie poświęciła tańcowi. Była niesamowitą osobowością światowego baletu.
Tańczył dla królowej Elżbiety II, znany jest za granicą. Jakie tajemnice skrywa Michael Danilczuk?
Kilka lat temu tańczył z Jackiem Jelonkiem, ich duet pokochały miliony telewidzów
Zachwyca na parkiecie, jego choreografie imponują telewidzom. Michael Danilczuk to zawodowy tancerz, który kolejny raz bierze udział w programie Taniec Gwiazdami. Przypomnijmy, że w 2022 roku wystąpił z Jackiem Jelonkiem, przez co zapisali się w historii jako pierwsza para jednopłciowa, która zatańczyła w polskiej edycji kultowej produkcji. Co wiemy o uwielbianym artyście i jakie tajemnice skrywa? Michael Danilczuk — kariera Jest zawodowym tancerzem, który rozwija się nie tylko w Polsce, ale też za granicą. Na jego oficjalnej stronie możemy przeczytać, że popularność i sympatię ludzi zyskał dzięki wygranej w drugim sezonie konkursu BBC One The Greatest Dancer. Co więcej, występował zarówno w polskiej, jak i irlandzkiej wersji programu Taniec z Gwiazdami. W obu sezonach trafił do finału. Nie każdy też wie, że przed laty podziwiała go sama królowa Elżbieta II. „Podróżował dookoła świata, występując na największych światowych scenach. Na jego koncie są występy w broadwayowskich musicalach i produkcjach takich jak „Burn the floor“, „Legally Blonde“, „Rock of Ages” i „Priscilla, Queen of the Desert”. Uczestnik 8 edycji programu „Ninja Warrior” Polska", czytamy na jego stornie internetowej. "Michael tworzy choreografie do filmów, teatrów, TV, prowadzi zajęcia taneczne grupowe i indywidualne, organizuje warsztaty i campy taneczne", wyjaśnia. „Michael Danilczuk jest profesjonalnym tancerzem. Od 20 lat związany jest ze światem tańca. Pracował na statku wycieczkowym, w Londynie założył szkołę tańca. Ze swoją ówczesną partnerką taneczną i życiową wygrał program w telewizji BBC „The Greatest Dancer”. Jest choreografem. Trenuje pary mieszane i jednopłciowe", wyjaśniała Katarzyna Piątkowska w 2022 roku na łamach magazynu VIVA!. CZYTAJ TEŻ: Magda Mołek zdradziła, jak radzi sobie po rozstaniu z mężem. „Nie muszę i nie chcę być dzielna” Michael Danilczuk — życie prywatne, partnerka, rodzeństwo Okazuje się, że ulubieniec publiczności ma brata, który również rozwija się w sporcie. Oboje zachwycali w programie Ninja Warrior. Niestety niewiele więcej o nim wiadomo. Pewne jest jednak, że nie tylko rodzeństwo jest jego największą opoką, ale też rodzice. Michael Daniulczuk zawsze mógł liczyć na ich wsparcie, lecz na początku ojciec wolał, żeby poszedł w innym kierunku. „W dzisiejszych czasach rodzice wolą jednak zapisywać dzieci na piłkę nożną, tenis. Mój tato też wolał, żebym trenował co innego niż taniec. On jest biznesmenem, dla którego robienie czegoś albo się opłaca, albo nie. Taniec się nie opłacał, bo co mogłem za to dostać? Uścisk ręki burmistrza. Ale ja to kocham. A w życiu trzeba robić takie rzeczy, które nas ekscytują. Mnie niesamowicie ekscytuje ten projekt, w którym teraz biorę udział", mówił na łamach magazynu VIVA!. A jak wygląda jego życie uczuciowe? Okazuje się, że jest singlem, gdyż całkiem niedawno rozstał się ze swoją partnerką. „Nie jesteśmy już razem. Rozstaliśmy się w marcu, gdy ona zaczęła swoją przygodę z programem w Londynie. Ale tak, mam teraz dobry moment. I chcę tę szansę, którą dostałem, wykorzystać jak najlepiej, żeby ta przygoda trwała jak najdłużej", wyznał w tym samym wywiadzie. Dzisiaj artysta błyszczy u boku Julii Kuczyńskiej w produkcji Polsatu, lecz gdy kilka lat temu otrzymał propozycję, by zatańczyć z Jackiem Jelonkiem, czuł lekkie obawy. „W brytyjskim „Tańcu z Gwiazdami” byłem choreografem pary jednopłciowej. Gdy zadzwoniono do mnie z Polski, czybym nie wziął udziału w programie, wiedziałem już, jak się do tego zabrać. Ale miałem obawy, jak para jednopłciowa zostanie w Polsce odebrana. Zastanawiałem się, czy sam zostanę odebrany jako homoseksualista i czy ludzie na ulicy będą mnie wytykać palcami. Ale w Anglii to był wielki sukces. A dla mojego przyjaciela, któremu pomagałem z choreografią, program okazał się trampoliną do sukcesu i przyniósł wiele nagród, nie tylko tanecznych, ale też tych przyznawanych przez społeczność LGBTQ. Wierzyłem, że będzie dobrze, bo miałem pomysł, jak to zrobić. A poza tym lubię ryzyko i wyzwania", zwierzał się Katarzynie Piątkowskiej. „Gdy otrzymałem propozycję wzięcia udziału w polskiej edycji „Tańca z Gwiazdami”, pomyślałem, że może to jest ten czas, kiedy i tu możemy zrobić coś dobrego dla społeczności LGBTQ. Otworzyć ludzi na innych. Tak jak mojego tatę. Był bardzo sceptycznie nastawiony do mojego występu. „Po co ci to?”, pytał i próbował mnie nakłonić, żebym zmienił decyzję. A już po naszym pierwszym tańcu stał się naszym największym fanem. Za każdym razem dzwoni i mówi: „To było świetne!”. I cieszy się, że odbiera mnóstwo telefonów od znajomych i przyjaciół, którzy są tak samo zachwyceni jak on. A ja się cieszę, że dzięki temu zmieniłem jego percepcję i postrzeganie osób LGBTQ. On wierzył, że jest tylko jeden schemat rodziny – kobieta i mężczyzna, i koniec", dodawał w VIVIE!. Dzisiaj Michael Daniluczuk zachwyca na parkiecie z Julią Maffashion Kuczyńską. Trzymamy kciuki. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Mama Macieja Musiała weźmie kolejny ślub! Aktor zdradził szczegóły podczas Tańca z gwiazdami
Chciał spełnić marzenie o tańcu, musiał na to zarobić. "Mama pomagała mi, ale nie chciałem być jej kulą u nogi"
Robert Kochanek szczerze o drodze do sukcesu i poświęceniu
W tańcu osiągnął mistrzowski poziom. Robert Kochanek opowiedział nam o swojej niezwykłej pasji. Ale jego droga do sukcesu nie była usłana różami. Kiedy narodziła się miłość do tańca? Jako dziecko był zafascynowany filmami z Fredem Astaire’em i Ginger Rogers. "Taniec, elegancja, reflektory, owacje – to mnie zachwycało", mówił Beacie Nowickiej. Zaczęło się od zajęć w domu kultury. Najpierw był balet, taniec ludowy, nowoczesny. By spełnić swoje marzenie - brać udział w kolejnych turniejach, doszkalać się, Robert Kochanek chwytał się dorywczych prac. Chciał odciążyć finansowo mamę. "Wsiadałem na rower i jeździłem po wsiach: zbierałem truskawki, malowałem parkany, sprzątałem ogródki, dorabiałam w barze. Cały czas tańczyłem", tłumaczy. Ma za sobą lata poszukiwań i ćwiczeń. Przełomem był dla niego jeden moment. O tym wspomina w wywiadzie Beacie Nowickiej. Robert Kochanek o karierze i tanecznej ścieżce Skąd taniec wziął się w Pana życiu? Z filmów z Fredem Astaire’em i Ginger Rogers. Taniec, elegancja, reflektory, owacje – to mnie zachwycało. Szczególnie Fred Astaire – dżentelmen, na dodatek zawsze uśmiechnięty. Mężczyzna z klasą i świetną aparycją. Stał się dla mnie autorytetem. Oglądałem te filmy na imprezach rodzinnych i wyobrażałem sobie, że to ja prowadzę moją partnerkę. W światowej historii tańca jest wielu genialnych solistów, ale ja uważam, że w tańcu numerem jeden jest duet. Honoré de Balzac napisał: „Nie ma nic piękniejszego, jak statek z rozwiniętymi żaglami, koń w galopie i kobieta w tańcu”. Szkoda, że sam tego nie wymyśliłem… (śmiech). Nie wierzę w przypadki. Życie mi coś podsuwa, idę w tę stronę. Jest okazja, staram się z niej skorzystać, wycisnąć jak cytrynę. Kiedy nadarzyła się ta pierwsza? Późno. Zacząłem tańczyć, mając 14 lat, a powinno się zaczynać w wieku czterech–pięciu. Wychowałem się w Pruszkowie pod Warszawą. Tam w moim życiu pojawił się dom kultury i zajęcia z tańca. Najpierw był balet, taniec ludowy, nowoczesny. Zaczynała setka dzieciaków, w tym czterech chłopców. W tańcu zawodowym zostałem ja i kolega. Byłem wysoki, szczupły, piegowaty. Odstawałem od kolegów i czasami słyszałem krzywdzące komentarze, ale miłość do tańca napędzała mnie do działania. Mam twardy charakter. Kiedy po roku–dwóch zacząłem rozsądnie wyglądać, a wokół mnie było zawsze mnóstwo pięknych dziewcząt, zmienili zdanie. Stałem się fajnym kumplem. To też jakiś rodzaj zwycięstwa nad głupotą. Trochę tak. Zrozumiałem, że taniec jest moim przeznaczeniem, kiedy wygrałem pierwszy turniej. Tańczyło 100 par. Potem wygrałem drugi, trzeci, czwarty… To było przyjemne, ale oznaczało coraz większe wydatki: na szkolenia, stroje, wizerunek. Odkryłem, że to jest droga dyscyplina. Zacząłem pracować, żeby mamę odciążyć finansowo. Chciałem tańczyć, musiałem na to zarobić. Mama pomagała mi, ale nie chciałem być jej kulą u nogi. Wsiadałem na rower i jeździłem po wsiach: zbierałem truskawki, malowałem parkany, sprzątałem ogródki, dorabiałam w barze. Cały czas tańczyłem. Wiele razy słyszałem: „Daruj sobie. Odpuść. Jesteś beznadziejny”. Kiedy ciągle słyszysz: „Źle, źle, źle, nie tak…”, to większość ludzi w końcu się poddaje. U mnie było na odwrót. Gdy przegrywałem turniej czy rozstawałem się z partnerką taneczną, na drugi dzień brałem worek i szedłem trenować na salę. Jestem zacięty, nie odpuszczam. Czytaj też: Ma 25 lat, kroczy własną drogą i jest dumą rodziców. Katarzyna Dowbor ujawniła plany córki No właśnie widzę! Za mną lata ćwiczeń i poszukiwań. Byłem trochę włóczykijem, pakowałem walizkę i jeździłem po kraju, potem ruszyłem w świat. Trenowałem i zarabiałem na życie, ucząc tańca, na przykład w gimnazjum Świętej Rodziny w Krakowie, w szkołach na Śląsku. Tam odkryłem, że miejscowi nie lubią warszawiaków, kiedyś musiałem ratować się ucieczką ze szkolnej bursy (śmiech). Brałem udział w reklamach, tańczyłem w zespołach różnych artystów. Najdłuższą podróż odbyłem w głąb Rosji, do Rostowa nad Donem, 52 godziny pociągiem w jedną stronę. Jeden z moich trenerów powiedział: „Albo wchodzisz w to na poważnie, z postanowieniem, że chcesz zaistnieć w tańcu na świecie, albo sobie odpuszczasz”. Sprawdź też: Dla tańca poświęcił życie osobiste. Dziś Robert Kochanek żałuje, że nie miał czasu na rodzinę Jak już wiemy, Pan nie odpuszcza… Pomyślałem: Albo osiągnę coś dużego i wrócę z tarczą, albo… na tarczy. Rosjanie, z racji tradycji baletu, mają fenomenalnych tancerzy. Spakowałem walizkę i wyjechałam do Rostowa na próby z partnerkami. Tam się nauczyłem wielu rzeczy. Taniec to nie są kroki. Taniec to emocje, ruch, swoboda, pokazywanie siebie, tego, co w danym momencie czujesz. Dlatego nie da się dwa razy zatańczyć tak samo. Nigdy tak samo nie poprowadzisz kobiety. Jak ją wykreujesz na parkiecie, tak ona zatańczy. Później były Włochy, Niemcy, Anglia… Ważna lekcja pokory. Taniec towarzyski jest dyscypliną niewymierną. Trenujesz, trenujesz, wydaje ci się, że wszystko umiesz, a potem jedziesz na turniej i przegrywasz. Nie rozumiesz dlaczego, przecież byłeś perfekcyjny! W sporcie liczy się konkret: skoczysz najdalej, pobiegniesz najszybciej, strzelisz gola – wszyscy to widzą. Na turnieju tańca ocenia się mnóstwo rzeczy ulotnych: ruch, muzykę, choreografię, stroje, osobowość, to „coś”. Sędzia ma dwie, trzy sekundy na ocenę jednej pary. [...] Pamiętam moment, kiedy zrozumiałem, że nie stać mnie na tańczenie 10 tańców towarzyskich, musiałem wybrać piątkę. Hans Galke, mistrz świata w tańcu latynoamerykańskim, powiedział mi wtedy: „Stary, jesteś wysoki, smukły, przy takiej aparycji powinieneś tańczyć standard, te wszystkie walce, tanga. Dasz radę, bo jesteś bardzo pracowity, więc to będzie poprawne, ale… nie twoje. Z temperamentu, charakteru jesteś nerwus. Wchodzisz i gryziesz. U ciebie w duszy gra rytm łaciński: emocja, namiętność, instynkt, szybkość. To jest twoja siła”. Posłuchałem go. To był przełomowy moment? Jeden z dwóch. Jeżdżąc po świecie i szukając inspiracji, spotkałem dwie kobiety, które mnie ukierunkowały: Barbara McColl i Svetlana Tveryanovich. Angielka i Rosjanka. Ciężko było się do nich dostać – i było to kosztowne – ale dużo im zawdzięczam. Bardzo silne i konkretne kobiety. Wiedziały, jak do mnie dotrzeć. Pokazały mi, że przez moją zawziętość tak się zagalopowałem, że niszczyłem psychicznie swoje partnerki. Chciałem zatańczyć perfekcyjnie, a one tego nie wytrzymywały. A ja nie widziałem problemu. Przeciwnie, uważałem, że wszystko jest super i to one nie mają racji. Cenna lekcja. Cały wywiad do przeczytania w nowej VIVIE! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od czwartku, 28 marca.
Byli razem 19 lat. Mimo rozstania, Iwonę Pavlović z byłym mężem łączą fantastyczne relacje
"Każdemu życzę takiej dobrej relacji. To był piękny rozdział, a teraz mam kolejny", wspomina jurorka
Ich małżeństwo zakończyło się po 19 wspólnych latach. Oboje zamknęli rozdział swojego życia, by rozpocząć nowy. Dziś Iwonę Pavlović łączy z pierwszym mężem bardzo dobra relacja. W rozmowie z Jastrząb Post opowiedziała więcej o emocjach związanych z rozstaniem i relacjami z Arkadiuszem Pavloviciem. Iwona Pavlović o relacji z byłym mężem. Kim jest Arkadiusz Pavlović? A wszystko zaczęło się od tańca. Iwona Pavlović i Arkadiusz Pavlović poznali się na jednym ze zgrupowań. Coś popchnęło ich w swoim kierunku, ale nie od razu połączyło ich gorące uczucie. Z czasem stworzyli duet nie tylko na parkiecie, a także w życiu prywatnym. U swojego boku odnosili największe sukcesy, razem prowadzili szkołę tańca. Iwona Pavlović nie ukrywa, że wiele zawdzięcza pierwszemu mężowi. „Najpierw był taniec, potem pojawiło się uczucie. […] Dużo mu zawdzięczam. To jedna z nielicznych osób, którym nie brakuje cierpliwości. Starannie szlifował nasze układy. Dłubał krok po kroku, żeby wydłubać zwycięstwo”, opowiadała tancerka w jednym z wywiadów. Zakochani pobrali się w 1989 roku. Jednak po dziewiętnastu latach wspólnego życia, ich drogi się rozeszły, relacja zaczęła wygasać... Nie było między nimi tej iskry i namiętności, a traktowali się po koleżeńsku. „Po prostu nie było między nami tego stanu podgorączkowego, tego błysku. W domu mijaliśmy się obojętnie. Rezygnować z kobiecości, gdy jest się ledwo po czterdziestce? Myślałam, że już tak ma być", opowiadała jurorka Tańca z Gwiazdami w rozmowie z Krystyną Pytlakowską w 2009 roku. Sprawdź też: Ewa Kasprzyk zrugała Dagmarę Kaźmierską po tym, co zrobiła na parkiecie. Nie gryzła się w język Iwona Pavlović, 10 września 2008 Iwona Pavlović, Taniec z Gwiazdami, 2006 rok Iwonę Pavlović i Arkadiusza Pavlovicia nadal łączy wspólna praca Z perspektywy czasu Iwona Pavlović wyznaje, że rozstali się w idealny sposób – w szacunku i przyjaźni. Wiele par może im tego pozazdrościć. Małżonkowie rozwiedli się w 2008 roku, o czym rozpisywały się wszystkie media. Informacja o zmianach w życiu jurorki Tańca z Gwiazdami zbiegła się w czasie z jej rosnącą popularnością. „Moje rozstanie z pierwszym mężem akurat zbiegło się z początkiem mojej rozpoznawalności, więc to był taki łatwy kąsek i każdy się tym interesował”, opowiadała w rozmowie z Karoliną Motylewską. Iwona Pavlović w Tańcu z Gwiazdami Dziś Iwonę Pavlović i Akradiusza Pavlovicia łączą bardzo dobre relacje. Mimo rozstania zdarza się, że ich drogi się splatają. W końcu wciąż łączy ich wspólny zawód, bardzo się szanują i podziwiają swoje osiągnięcia. Trenerka każdemu życzy takich kontaktów z byłym partnerem. „Do dzisiaj mamy bardzo dobre relacje z moim byłym mężem. Nie szukamy swojej obecności i kontaktu, natomiast czasami spotykamy się na turniejach tańca. On sędziuje, ja sędziuje albo prowadzę ten turniej. Zawsze przywitamy się i dowiadujemy, co u kogo słychać. Każdemu życzę takiej dobrej relacji, gdzie po 19 latach się rozstajesz i po prostu zamykasz pewien rozdział w życiu, ale też nie wyrzucasz go (całkowicie) ze swojego życiorysu. To był piękny rozdział, a teraz mam kolejny”, mówiła charyzmatyczna jurorka w rozmowie z Karoliną Motylewską dla Jastrząb Post. Kilka lat temu Iwona Pavlović pokazała zdjęcie z przeszłości, na którym pozuje z byłym mężem. Na fotografii widzimy parę w trakcie jednego z konkursów tanecznych. „To zdjęcie powstało tak dawno temu... W innej dekadzie, środowisku, wieku... Pamiętam, jakie miałam wtedy plany i marzenia. Dziś mogę Wam powiedzieć, że bez nich żyje się ciężej, trudniej. Dążmy do swoich celów, działajmy! Szczęście jest drogą”, zwierzała się jurorka tańca z Gwiazdami w osobistym wpisie. Byli małżonkowie zbudowali swoje życie u boku nowych partnerów. Iwona Pavlović związała się z ukochanym, Wojciechem Oświęcimskim. Z kolei Arkadiusz Pavlović ożenił się wkrótce po rozstaniu i wspólnie z ukochaną doczekał się córki. Wszystkim życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze! Czytaj także: Były nierozłączne, ich przyjaźń skończyła się nagle. O konflikcie Dagmary Kaźmierskiej z Edzią huczała cała Polska Iwona Pavlović, Wojciech Oświęcimski, Viva! 20/2009
Gerard Wilk zachwycał się Polą Raksą. Plotkowano o romansie tancerza z aktorką
Pola Raksa miewała romanse, łączono ją z wieloma znanymi nazwiskami. Na tej liście znalazł się także Gerard Wilk, słynny tancerz, którego nazywano objawieniem w polskim balecie lat 60. i 70. Co tak naprawdę łączyło artystów? Możemy przeczytać o tym w biograficznej książce Krzysztofa Tomasika "Poli Raksy twarz", Wydawnictwo Czarne, 2022 r. Pola Raksa już nigdy nie wyszła za mąż po raz drugi W jednym z ostatnich wywiadów, udzielonym dla telewizji w 1998 roku, aktorka przekonywała, że nigdy nie była rodzinną osobą i choć w pewnym okresie odgrywała rolę żony i matki, to nie nadawała się do założenia „prawdziwej” rodziny. Te słowa to częściowe wyjaśnienie, dlaczego nigdy więcej nie wyszła za mąż. Samodzielnie wychowywała syna; pozostawała z byłym partnerem (Andrzejem Kostenko - przyp.red.) w dobrych stosunkach. Stefan Szlachtycz, przyjaciel Andrzeja Kostenki, spędził niegdyś jeden letni miesiąc u Raksy w Falenicy: „Po rozwodzie mieszkała sama w domu pod Warszawą, wielkodusznie (samochód też) pozostawionym jej przez byłego męża. Z nie mniejszą wielkodusznością (choć z inicjatywy Andrzeja) zaprosiła mnie z żoną i półrocznym dzieckiem do spędzenia u niej wakacji. Tak przez ponad miesiąc zamieszkałem u boku gwiazdy. A była nią już, nawet z prefiksem: super! Oczywiście w realiach socjalizmu realnego. Na Zachodzie byłaby otoczoną służbą milionerką, zmieniającą jak rękawiczki impresariów (funkcja u nas równie nieznana jak obecność paparazzich). Prowadziła aż nadto higieniczny tryb życia, stosowała minimalny makijaż, żadnych używek (zwłaszcza alkoholu), unikała spędów towarzyskich”. Pola Raksa: Nie palę i MAM RACJĘ. Czytaj też: Natasza Zylska: muzyczna bogini lat 50. To ona śpiewała takie hity, jak Bajo bongo i Kasztany. Jak potoczyło się jej życie? Pola Raksa i Gerard Wilk: był nią zafascynowany Według Szlachtycza Raksa przeżywała wówczas krótkotrwały romans z Gerardem Wilkiem, wybitnym tancerzem, bardzo atrakcyjnym, cieszącym się niezwykłą popularnością dzięki występom w telewizji. Poznali się rok wcześniej w Teatrze Wielkim w Łodzi na planie "Przygody z piosenką"; Wilk ze swoją sceniczną partnerką Krystyną Mazurówną brał udział w kręconych kilka dni sekwencjach muzycznych. Tancerz był gejem, więc nie wiadomo, czy uczucie zostało „skonsumowane”. Powątpiewa w to Zofia Rudnicka, przyjaciółka Wilka i autorka książki o nim. Pamięta jego fascynację aktorką – mówił o niej: „Ach, ta Pola!” – nie było to jednak nic wyjątkowego, regularnie zachwycał się intrygującymi i pięknymi kobietami. Mógł z nimi nawet flirtować, oferował przyjaźń i uwagę, ale już nie seks. Rudnicka opisała w biografii Wilka jego ówczesny romans z Markiem Barbasiewiczem, pod koniec lat sześćdziesiątych łódzkim aktorem – tym samym, który w Teatrze Telewizji Ostatni liść grał ukochanego Raksy. Zobacz też: „Byliśmy blisko jak bliźniaki jednojajowe”, opowiadał Lech Wilczek o swojej partnerce, profesor Simonie Kossak z Białowieży Gerard Wilk i Krystyna Mazurówna, 1968 r. Pola Raksa: wrażliwa na punkcie wyglądu A inne związki aktorki? Stefan Szlachtycz przekonuje, że po rozwodzie z Kostenką, wraz z rosnącą sławą, stawiała partnerom coraz wyższe wymagania „estetyczne i znaczeniowe”. „Jej ekskonkubenci zachowywali dyskrecję, choć jeden z nich wyznał mi: »Dzięki Poli przeżyłem dwa najpiękniejsze dni w życiu – pierwszy, kiedy porzuciłem rodzinę i przeniosłem się do niej, drugi – kiedy odszedłem od niej i wróciłem do rodziny«”. Jeden z moich rozmówców twierdził, że podobnie jak w przypadku filmowych bohaterek Raksy erotyka nie odgrywała w jej życiu kluczowej. Nie była typem kobiety namiętnej ani kokietki starającej się uwieść wszystkich. Świadoma swej urody i wrażenia, jakie robiła, potrafiła jednocześnie przeżywać najdrobniejszą uwagę dotyczącą jej wyglądu. Problemem mógł być nawet artykuł, którego autor stwierdził, że Janek Kos się pomylił, wybierając Marusię zamiast Lidki. Pola Raksa: W piśmie „Kino” czy czymś podobnym na końcu wymyślono plotkarsko-prześmiewczą rubrykę, w której dziwią się różnym postaciom filmowym, że dokonały wyboru partnera akurat tego, a nie innego. Sama na własne oczy przeczytałam, że gdzie ten Janek miał oczy, wybierając sobie Marusię w momencie, kiedy miał do wyboru taką dziewczynę jak Lidka. To nawet nie o to chodzi, że mnie to uraziło, bo w końcu to odgrywana postać. Ale sobie pomyślałam, że w tym jest coś niegrzecznego. Bo to jest wycieczka w cechy osobowe aktora. Tu chodziło o wygląd zewnętrzny wyraźnie. Zobacz też: Kazimierz Rudzki błagał, by z nim była. Danuta Szaflarska dwukrotnie odrzuciła jego oświadczyny Dziękujemy Wydawnictwu Czarne za udostępnienie fragmentów
Wielki tancerz Michaił Barysznikow uciekał z ZSRR w dramatycznych okolicznościach. Biegłem po życie, mówił
W swoim kraju był gwiazdą, w Ameryce zrobił furorę, jako tancerz i aktor
Michaił Barysznikow to jeden z największych tancerzy naszych czasów. Ludzie zachwycali się jego warsztatem baletowym, gracją, prezencją. Słynne są jego skoki, po których wydawało się, że zawisał w powietrzu. Jego brawurowa ucieczka podczas tournée radzieckiego teatru im. Kirowa stała się skandalem i światową sensacją. Dlaczego Michaił Barysznikow postanowił uciec z ZSRR, gdzie był uwielbiany i dlaczego do ucieczki szykował się aż cztery lata? [Ostatnia publikacja na VUŻ i VIVA! Historie: 27.01.2025 r.] Michaił Barysznikow: jego mama popełniła samobójstwo Michał Barysznikow urodził się 27 stycznia 1948 roku w Rydze na Łotwie, w rodzinie radzieckiego oficera. Ojciec wychowywał chłopca w surowej dyscyplinie. Mama była krawcową, to ona prowadziła go do teatru, opery, baletu. Misza, jak go nazywano, przeżył traumę, gdy jego mama popełniła samobójstwo, miał wtedy 12 lat. Ojciec ożenił się po raz drugi. Barysznikow wspominał jednak, że miał szczęśliwe dzieciństwo. Szkołę baletową zaczął późno, w wieku 10 lat. Zaczął ją w Rydze, ale szybko przeniósł się do Leningradu - dzisiaj St. Petersburga. Miał niebywały talent. Szybko się wybił, gdy był młodym tancerzem, wybitni radzieccy choreografowie przygotowywali specjalnie dla niego układy taneczne. Występował w teatrze im. Kirowa w Leningradzie (dzisiaj Teatr Maryjski). W krótkim czasie stał się sławnym tancerzem oraz jednym z faworytów władz radzieckich. Korzystał z wielu przywilejów – pobierał wysoką pensję, miał zapewnione mieszkanie w dobrej dzielnicy oraz możliwość podróżowania po całym świecie. Zobacz też: Zaraził go pasją do muzyki, łączyła ich wyjątkowa więź. Krzysztof Antkowiak poszedł w ślady ojca Specjalnie dla niego w 1969 roku choreograf Leonid Jacobson stworzył solo Vestris, za które Barysznikow zdobył pierwsze miejsce na Międzynarodowym Konkursie Baletowym w Moskwie. W 1970 roku zagrał tytułową postać w Hamlecie, a w rok później rolę Adama w Stworzeniu świata. Michaił Barysznikow: najdoskonalszy tancerz Michaił Barysznikow był jeszcze w ZSRR, gdy amerykański recenzent „New York Timesa” nazwał go najdoskonalszym tancerzem, jakiego kiedykolwiek widział. Michaił Barysznikow mimo wielkiej kariery, dusił się w Rosji, chciał pracować z najlepszymi na świecie, uważał, że w ojczyźnie jest zbyt ograniczony do baletu klasycznego. Chciał poczuć się wolnym człowiekiem. Rosjanie wiedzieli, kogo mają w zespole prestiżowego, leningradzkiego teatru. A im bardziej świat zachwycał się Barysznikowem, tym więcej KGB-owców pilnowało go i śledziło. Czuł się osaczony. Plany ucieczki trzymał w tajemnicy, nawet przed przyjaciółmi. Zobacz też: Dramatyczne losy wielkiego tancerza Michaiła Barysznikowa Rzucił się w tłum wielbicieli, zniknął KGB z oczu 29 czerwca 1974 roku podczas tournée po Kanadzie, Barysznikow uciekł, prosząc o azyl polityczny. Pomógł mu w tym krytyk muzyczny John Fraser. Zapisał numery ludzi, którzy mieli pomóc tancerzowi na karteczce papieru, którą schował pod obrączką. W czasie bankietu przekazał ją tancerzowi, i odwrócił uwagę KGB, tak by Barysznikow mógł wyjść z sali. Jednak wszędzie stali KGB-owcy, wzięli tancerza pod ręce i zaczęli go prowadzić do teatralnego autobusu. Nie wiadomo, co by było, gdyby nie tłum fanów, którzy czekali na autograf od swojego ulubieńca. Barysznikow, wyrwał się KGB i rzucił w ten tłum. Był niewysoki, miał niecałe 1.70 wzrostu, co w balecie mu przeszkadzało, ale w ucieczce pomogło. Sytuacja wymknęła się spod kontroli. Jak wspominał Barysznikow ludzie biegli za nim, żeby dostać autograf, a on biegł po życie. Zobacz też: Doczekali się córki, rozstali w zgodzie. Dziś była żona Waldemara Goszcza jest kobietą sukcesu i babcią na medal Samochód czekał na niego kilka przecznic dalej. Pojechali na wieś, na jedną z farm, gdzie tancerz ukrywał się do czasu oficjalnego przyznania mu azylu politycznego w Kanadzie. Dostał go, a wkrótce otrzymał azyl polityczny w Stanach Zjednoczonych, gdzie został głównym tancerzem American Ballet Theatre i New York City Ballet. Obywatelstwo amerykańskie otrzymał 3 lipca 1986 roku. „Kiedy byłem w Toronto, w końcu zdecydowałem, że jeśli pozwolę, aby szansa na rozwój mojej sztuki na Zachodzie minęła, zawsze będzie mnie to prześladować” – powiedział "The Globe and Mail", w swoim pierwszym wywiadzie po ucieczce. „To, co zrobiłem, nazywa się w Rosji zbrodnią… Ale moje życie to moja sztuka i zdałem sobie sprawę, że zniszczenie jej będzie jeszcze większą zbrodnią”, opowiadał. Kiedy decydował się na ucieczkę, nie mówił słowa po angielsku. Kariera w USA Michaił Barysznikow, dzisiaj 77- letni, stał się w USA wielką gwiazdą. Zrobił karierę, występując z New York City Ballet i American Ballet Theatre, gdzie później został dyrektorem artystycznym. Promował balet współczesny, grał w filmach, wszedł do artystycznej elity. Najsłynniejszy film z jego udziałem to „Białe noce”, opowiadający właściwie jego historię, tancerza, który chce się wyrwać z opresyjnego systemu. Za rolę w filmie „Punkt zwrotny” z 1979 roku otrzymał nominacje do Oscara. Wystąpił w „Seksie w Wielkim Mieście”, gdzie wcielił się w rosyjskiego artystę Aleksandra Pietrovskiego, zabiegającego o względy Carrie Bradshaw. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgq2s37K-2141771.jpg" width="1952" height="1600" alt="2T7BY98 Mikhail Baryshnikov 02 24 1987 at Harvard University's Hasty Pudding Theatricals 1987 Man of the Year in Cambridge Ma USA photo by bill belknap" title="Mikhail Baryshnikov 02 24 1987 at Harvard University's Hasty Pudding Theatricals 1987 Man of the Year in Cambridge Ma USA photo by bill belknap" /> Burzliwy związek z Jessicą Lange i szczęśliwy z Lisą Rinehart Prywatnie Michaił Barysznikow był związany z wielką gwiazdą lat 80. Jessicą Lange. To był burzliwy związek, Gdy się poznali aktorka była dopiero u progu swojej kariery. On zaś był już wielką gwiazdą w świecie tańca. W pewnym momencie zamarzył o karierze aktora. Debiutowali w podobnym czasie. Kochali się i wspierali. Choć zdaniem aktorki życie z Mishą miało też swoje ciemne strony. „Nigdy nie znalazłam mężczyzny, z którym łatwo byłoby żyć. Każdy ma swój własny zestaw trudności. Jest pewna strona Miszy, która jest bardzo ponura, rosyjska, melancholijna. Taki romantyzm w stylu rosyjskiego poety. Z jednej strony może to być niezwykle czarujące. Z drugiej strony może być trochę przygnębiające”, stwierdziła. Po latach wspólnie przyznali jednak, że bardzo żałują, iż nie walczyli o związek i dopuścili do rozstania... Doczekali się córki Aleksandry zwanej Shurą, ale Jessica Lang spotkała dramaturga i aktora Sama Shepparda i zostawiła Barysznikowa. Od wielu lat tancerz związany jest z była baletnicą Lisą Rinehart, poznali się pod koniec lat 80. Ślub wzięli w 2006 roku. Mają trójkę dzieci - Annę, Petera i Sofię. Michaił Barysznikow był w sierpniu 2023 roku w Polsce na zaproszenie znanego reżysera Igora Wyrypajewa. Odwiedził ośrodek dla artystów-uchodźców Teal House. Tancerz jest bardzo krytyczny wobec Władimira Putina, szczególnie po wybuchu wojny z Ukrainą. Dlatego w Rosji Barysznikow ścigany jest listem gończym, grozi mu więzienie.
Filmy o balecie zachwycają doskonałą choreografią, często w wykonaniu najlepszych tancerzy operowych. Bywa, że aktorzy i aktorki, podejmując wyzwanie nauki podstaw, dotkliwie przekonują się o tym, jak wiele od zawodowych tancerzy wymaga realizacja ich pasji. Czy finałowe zachwyty są tego warte? Życie pisze różne scenariusze. A jakie pisze kinematografia? O tym w naszym rankingu. Spis treści: Miejsce 7: Światła sceny (2000) – rywalizacja w szkole baletowej Miejsce 6: Balerina (2016) – film animowany o marzeniach i pasji do baletu Miejsce 5: Bolszoj (2017) – o wymaganiach i presji w balecie rosyjskim Miejsce 4: Białe noce (1985) – film o balecie i polityce Miejsce 3: Billy Elliot (2000) – taniec wbrew oczekiwaniom rodziny Miejsce 2: Czarny łabędź (2010) – niebezpieczna walka o główną rolę Miejsce 1: Tancerz (2016) – dokument o wybitnym tancerzu współczesnego baletu Pozostałe filmy o balecie, czyli co jeszcze warto obejrzeć? Miejsce 7: Światła sceny (2000) – rywalizacja w szkole baletowej Akcja filmu rozgrywa się w amerykańskiej szkole baletowej. Jej uczniowie ostro ze sobą rywalizują, ponieważ co roku dyrektor szkoły, Jonathan Reeves (Peter Hallahger) proponuje najwybitniejszych tancerzom angaż w jednej z najlepszych formacji baletowych. O tym, kto dostanie szansę na sukces, ma zadecydować występ na koniec roku. O rolę primabaleriny rywalizują: Jody Sawyer (Amanda Schull), Eva Rodriguez (Zoe Saldana) i Maureen Cummings (Susan May Pratt). Choć wszystkie tańczą bardzo dobrze, każda z dziewczyn uważa, że czegoś jej brakuje. Film wyreżyserował Nicholas Hytner. Ocena na Filmwebie: 7,2. View oEmbed on the source website Miejsce 6: Balerina (2016) – film animowany o marzeniach i pasji do baletu „Balerina” to film animowany produkcji kanadyjsko–francuskiej, który ukazał się jednocześnie w dwóch wersjach językowych – francuskiej i amerykańskiej. Jego akcja rozgrywa się we Francji pod koniec XIX wieku. Główną bohaterką jest Félicie, dziewczyna z sierocińca w Bretanii. Za namową swojego najlepszego przyjaciela, Victora, wyjeżdżają razem do Paryża. Chłopak zatrudnia się w warsztacie Gustave'a Eiffela, a dziewczyna udaje się do Opery Garnier, aby zrealizować swoje marzenie o tańcu w balecie. Znajduje schronienie u Odette – sprzątaczki w operze i byłej primabaleriny. Odette pracuje nie tylko w operze, ale także dla Reginy, bogatej właścicieli restauracji i matki Camille. Kobieta marzy o tym, aby jej córka tańczyła w balecie. Pewnego dnia w ręce Félicie trafia list o przyjęciu do szkoły baletowej zaadresowany do córki Reginy. Dziewczyna postanawia zatrzymać list i podać się za Camille. Film w reżyserii Erica Summera i Érica Warina zdobył nominację do nagrody Annie w 2018 r. Ocena na Filmwebie: 7,2. View oEmbed on the source website Miejsce 5: Bolszoj (2017) – o wymaganiach i presji w balecie rosyjskim Julia Olszańska (Margarita Simonova) ma talent do baletu, ale jej szansa na karierę jest nikła ze względu na pochodzenie. Dziewczyna mieszka w małej, górniczej miejscowości, skąd ma utrudniony dostęp do profesjonalnej szkoły. Na szczęście trafia na byłego tancerza baletowego, który postanawia pomóc jej szkolić warsztat. Zabiera ją na egzamin do prestiżowej szkoły baletowej, otwierając drogę na deski największej opery rosyjskiej – Teatru Bolszoj. Realizacja marzeń o tańcu w balecie okazuje się wyjątkowo trudna. Środowisko szkoły baletowej jest specyficzne a w szczególności nauczycielka Julii. Lekcje z nią wymagają od dziewczyny katorżniczej pracy i wielu poświęceń. Film powstał w reżyserii Walerego Todorowskiego. Rolę główną odegrała tancerka Teatru Wielkiego Opery Narodowej. Ocena na Filmwebie: 7,3. View oEmbed on the source website Miejsce 4: Białe noce (1985) – film o balecie i polityce Film „Białe noce” również opowiada o balecie rosyjskim, ale z zupełnie innej perspektywy. Nikołaj Rodczenko (Michaił Barysznikow) jest wybitnym tancerzem, któremu udało się uciec z ZSRR. Niestety, mężczyzna trafia w polityczną pułapkę, w wyniku której wraca do ojczystego i znienawidzonego kraju. Teraz jest pilnowany przez Raymonda Greenwooda (Gregory Hines), amerykańskiego dezertera pracującego dla KGB. To z nim musi się dogadać, aby ponownie przedostać się na Zachód. Obraz w reżyserii Taylora Hackforda w 1986 r. zdobył Oscara za piosenkę „Say you, say me” w wykonaniu Lionela Richie. Ocena na Filmwebie: 7,4. View oEmbed on the source website Zobacz także: Najlepsze filmy o polityce – TOP 10 Miejsce 3: Billy Elliot (2000) – taniec wbrew oczekiwaniom rodziny Tytułowy Billy Elliot (Jamie Bell) to jedenastolatek, marzący o tańcu w balecie. Tego typu zainteresowania nie są jednak po myśli jego ojca (Gary Lewis), który uznaje tradycyjne wzorce męskości. Wolałby, aby jego syn trenował boks i nie marnował czasu na taniec z dziewczynkami. Chłopak nie zamierza jednak rezygnować z marzeń. W tajemnicy przed rodziną zapisuje się na kurs baletu, a nauczycielka (Julie Walters), widząc jego talent, udziela mu dodatkowych lekcji. Prawda wychodzi na jaw, kiedy Billy pragnie zdawać do Królewskiej Akademii Tańca. „Billy Elliot” to film muzyczny w reżyserii Stephena Daldry'ego. Obraz zdobył trzy nagrody BAFTA w 2001 r. – jako najwybitniejszy brytyjski film roku, a także za najlepszą rolę pierwszo- i drugoplanową (dla Jamiego Bella i Julie Walters). Ten tytuł znajduje się także w naszym przeglądzie najlepszych filmów o tańcu. Ocena na Filmwebie: 7,6. View oEmbed on the source website Miejsce 2: Czarny łabędź (2010) – niebezpieczna walka o główną rolę Film „Czarny łabędź” w reżyserii Darrena Aranofsky'ego opowiada o rywalizacji dwóch doskonałych baletnic o główną rolę w nowojorskim spektaklu „Jezioro łabędzie”. Nina (Natalie Portman) idealnie pasuje do roli białej łabędzicy, a Lily (Mila Kunis) – do czarnej. Niestety, koncepcja reżyserska zakłada odegranie dwóch kontrastujących ze sobą kreacji przez jedną tancerkę. Rywalizacja pomiędzy dziewczynami staje się coraz bardziej niebezpieczna. Natalie Portman za główną rolę w „Czarnym łabędziu” otrzymała szereg prestiżowych nagród w 2011 r. – Oscara, BAFTA i Złote Globy. Krytycy docenili również debiut aktorski Mili Kunis, o czym świadczy Nagroda im. Marcello Mastroianniego na MFF w Wenecji. Ten tytuł uwzględniliśmy również w naszym zestawieniu najlepszych filmów psychologicznych. Ocena na Filmwebie: 7,7. View oEmbed on the source website Miejsce 1: Tancerz (2016) – dokument o wybitnym tancerzu współczesnego baletu Zwycięzcą naszego rankingu filmów o balecie zostaje „Tancerz” w reżyserii Stevena Cantora – dokument o Siergieju Połuninie. Chłopak urodził się w Chersoniu (Ukraina), a naukę baletu rozpoczął w wieku 13 lat w londyńskiej Royal Ballet School. Został najmłodszym w historii szkoły głównym tancerzem baletowym, a za występy w The Royal Balet otrzymał wiele prestiżowych nagród. Zrezygnował jednak z kariery w Londynie na rzecz Teatru Opery i Baletu w Nowosybirsku. Autor dokumentu przygląda się historii tancerza, próbując dowiedzieć się, dlaczego tak wybitna postać zrezygnowała z międzynarodowej kariery. Siergiej Połunin wystąpił w teledysku do piosenki „Take me to church” w wykonaniu Hoziera, co przyczyniło się do ogromnego wzrostu jego popularności w mainstreamie. Ocena na Filmwebie: 7,9. View oEmbed on the source website Pozostałe filmy o balecie, czyli co jeszcze warto obejrzeć? Do powyższej selekcji tytułów o balecie dołączamy równie ciekawą listę uzupełniającą: The company (2003) – przejmujący dramat Roberta Altmana o wymagającym życiu prywatnym i zawodowym tancerzy baletowych. W rolach głównych: Neve Campbell, James Franco i Malcolm McDowell, Biały kruk (2018) – film biograficzny o rosyjskim tancerzu, Rudolfie Nuriejewie (Oleg Ivenko) i jego karierze na zachodzie, której czujnie przygląda się KGB. Reżyseria: Ralph Fiennes, Suspiria (2019) – horror o mrocznych tajemnicach niemieckiej szkoły baletowej. Reżyseria: Luca Guadagnino. W rolach głównych: Dakota Johnson, Tilda Swinton, Mia Goth, Jessica Harper i Chloë Grace Moretz, Girl (2019) – film o nastolatce uwięzionej w ciele chłopca i jej marzeniu o tańcu w balecie. Reżyseria: Lukas Dhont. Więcej – w rankingu filmów o korekcie płci, Rajskie ptaki (2021) – dramat w reżyserii Sarah Adiny Smith o rywalizacji pomiędzy baletnicami o rolę w Operze Paryskiej, Święto ognia (2023) – polski film na podstawie książki Jakuba Małeckiego o dwóch siostrach – Anastazji (Paulina Pytlak) i Łucji (Joanna Drabik). Jedna jest niepoprawną optymistką z porażeniem mózgowym, a druga – perfekcyjną baletnicą. Reżyseria: Kinga Dębska.
Mówiono na niego Stasia, Dzidzia. Stanisław Szymański był najwybitniejszym po wojnie polskim tancerzem
Nosił makijaż, a do domu wracał w szpilkach
Stanisław Szymański uchodzi za najwybitniejszego polskiego tancerza po wojnie. Na scenie wyglądał tak, jakby urodził się do tańca, był lekki jak piórko, jego skoki i piruety nie miały sobie równych. Był wielką gwiazdą baletu i wyrazistą osobowością. Znawcy zachwycali się jego długimi nogami, smukłymi, pełnymi ekspresji rękami, o jego stopach mówiono, że były boskie. Miał wspaniałe odbicie. Potrafił zresztą tymi nogami nieźle zakręcić i przyłożyć oprychom, którzy czaili się na niego, gdy wracał wieczorem z teatru. Był jedynym polskim tancerzem nagrodzonym w Paryżu prestiżową nagrodą im. Wacława Niżyńskiego. I tytułem „Danseur etoile”. W Madrycie otrzymał nagrodę za wykonanie tańców hiszpańskich. Był gejem, do czego w latach 60. i 70. jako jeden z niewielu się przyznawał. Dzisiaj powiedzielibyśmy nawet, że był przegięty, zmanierowany. To sprawiało, że ludzie patrzyli na niego jak na ekscentryka, w gorszym przypadku jak na dziwaka. Mówiono na niego Stasia, Dzidzia. Jak wyglądało życie Stanisława Szymańskiego? [Ostatnia aktualizacja treści na VUŻ 15.03.2024 r.] Stanisław Szymański: dzieciństwo, jak został tancerzem? Stanisław Szymański urodził się w 1930 roku, w Krakowie. Był wychowankiem Szkoły Tańca Janiny Jarzynówny- Sobczak, uczył się także w prywatnej szkole Leona Wójcikowskiego. Przyszły baletmistrz nie opowiadał o swoim dzieciństwie, podobno był to dla niego temat tabu. Może dlatego, że to dzieciństwo nie było szczęśliwe – ojciec go odrzucał, ojczym lubił na odległość, matka nie była na tyle silna, żeby zapewnić synowi bezpieczeństwo. Legendarny baletmistrz Leon Wójcikowski zobaczył go na krakowskich Plantach – zajął się nim, odkrywając Szymańskiego dla baletu i stając się w praktyce jego opiekunem. To Leon Wójcikowski sprowadził go do Warszawy, gdzie od 1956 roku Stanisław Szymański został solistą baletu Państwowej Opery Warszawskiej, a od 1965 - Teatru Wielkiego w Warszawie. Do połowy lat osiemdziesiątych nosił tytuł pierwszego tancerza. W latach 60. i 70. w Polsce było wielu wspaniałych baletmistrzów: Emil Wesołowski, Gerard Wilk, Jerzy Gruca i właśnie Stanisław Szymański. Publiczność przychodziła na niego do teatru, bo tańczył niezwykle, niezależnie, czy był to balet klasyczny, czy nowoczesny. Miał taniec w sobie, jakby nigdy nie musiał się go uczyć. View oEmbed on the source website Partnerował wielu znanym tancerkom, m.in. Barbarze Bittnerównie, ale największe zachwyty budziły jego występy solo — wysokość i lekkość skoku, swoboda techniczna, z jaką tańczył, zawrotne piruety. Jego najsłynniejsze role to „Orfeusz” w balecie Igora Strawińskiego, „Hilarion” w Gissel, „Mazepa”, w balecie Tadeusza Szeligowskiego. Mówiono, ze Stanisław Szymański miał dwie natury kobiecą i męską, w tańcu czasem do głosu dochodziła ta kobieca. Szczególnie wtedy, gdy nie miał nad sobą twardej ręki choreografa. Tańczył wtedy kobiece pas, trochę jak balerina lekko i delikatnie. Zobacz też: Kim jest Aleksandra Bystroń-Kołodziejczyk, której reżyser "Strefy Interesów" zadedykował swojego Oscara? Stanisław Szymański: został w Polsce dla miłości Był bardzo spektakularną postacią. W PRL- nie było oficjalnie gejów, praktycznie nie istniały żadne mniejszości. Zamanifestowanie swojej odmienności często było narażeniem się na konsternacje, szyderstwo, protekcjonalność, odrzucenie. Podobno to m.in. Szymańskiego parodiował Bohdan Łazuka w filmie "Motylem jestem, czyli romans Czterdziestolatka". A jednak tancerz miał odwagę być sobą. Nosił makijaż, ubierał się krzykliwe, z teatru do swojego domu na Hożej chodził czasem na szpilkach. Nosił biżuterię, także podczas występów. W teatrze proszono go, by ją zdejmował, nie zawsze się na to godził. Nawet po nagrodę państwową zgłosił się w krzykliwym, kolorowym stroju. Uwielbiał publiczność, rozkwitał wśród ludzi, malował skórę na złoty kolor. Nie zwierzał się, z kim był związany. Ale dla miłości pozostał w Polsce, choć miał propozycję wyjazdu na Zachód. Zrobiłby tam prawdziwą karierę. Dla ukochanego przeniósł się z pięknego mieszkania na Hożej do małego mieszkanka w dzielnicy Za Żelazną Bramą. Mieszkał piętro pod, czy nad swoim wybrankiem. Joanna Rawik, przyjaciółka tancerza, wspominała, że w tym malutkim mieszkaniu włączał muzykę i kręcił piruety. Stanisław Szymański: postać, która fascynuje Krzysztof Tomasik, autor wielu książek o mniejszościach w PRL-u, m.in. ”Gejerel”, mówił w jednej z rozmów: „Szymański jest oczywiście absolutnie fascynującą postacią – on samym swoim wyglądem komunikował nienormatywność, poprzez strój, przegięcie, makijaż, biżuterię. W procesie sądowym po śmierci pisarza Jana Gerharda, w którym brał udział, jego wystąpienie jest właściwie gotowym monologiem do filmu, np. jak mówi: „To ja tego łobuza moją sprawną nóżką strzeliłem w pyskatą buzię”. A jednocześnie to jest wybitna postać, znakomity tancerz. Dla mnie to postać absolutnie do odzyskania, postać, która powinna mieć swoje albumy, książki i kolejne wystawy”. Zobacz też: Krzysztof Kieślowski i Krzysztof Piesiewicz tworzyli fenomenalną spółkę w polskim kinie. Jakimi byli przyjaciółmi? Stanisław Szymański: koniec tanecznej kariery W połowie lat 80. wysłano Stanisława Szymańskiego na emeryturę. Bardzo to przeżył. Dla niego teatr był całym światem. Nie potrafił się pogodzić z utratą tego miejsca. Przychodził do Teatru Wielkiego i przesiadywał w bufecie, aż do jego zamknięcia. Wychodził sam z pustej Sali. Dostał w jakimś kącie miejsce, by mógł ćwiczyć, marzył, żeby jeszcze wystąpić na scenie. Ale stał się już niepotrzebny, był po 50., na scenę weszło nowe pokolenie tancerzy. Stanisław Szymański – przez lata ulubieniec widzów i pierwszy tancerz, rozstawał się ze sceną baletową w smutnych okolicznościach. Nawet na 200-lecie teatru nie znalazło się dla niego miejsce. Ostatni raz zatańczył w 1994 roku zaproszony przez reżysera teatralnego Jerzego Grzegorzewskiego do Teatru Studio. Zmarł w 1999 roku. Był samotny, jego ostatnim towarzyszem życia był przypadkowo znaleziony pies
Fenomen bachaty - ten taniec kocha Ania Lewandowska!
Zrobi z Ciebie królową parkietu i podkręci temperaturę w związku!
Ten latynoski taniec bije ostatnio rekordy popularności. Szkoły tańca prześcigają się w ofertach, a zainteresowanych nie brakuje. Wśród nich są także gwiazdy, które uwielbiają bachatę. Ostatnio swoimi umiejętnościami tanecznymi pochwaliła się Anna Lewandowska, która z okazji rocznicy ślubu wraz z mężem zachwyciła fanów wyjątkowym pokazem w social mediach. Zobaczcie, jak wypadli Lewandowscy w sensualnej bachacie! Anna i Robert Lewandowscy uwielbiają bachatę! Specjalny występ był ukoronowaniem nadzwyczajnego wydarzenia, bo niedawno Anna i Robert Lewandowscy we Włoszech świętowali 10. rocznicę ślubu i odnowienie przysięgi małżeńskiej. Na tę okazję przygotowali niezwykły układ taneczny i zaprezentowali sensualną bachatę. Trzeba przyznać, że występ pary zrobił niemałe wrażenie, a uroku dodawały ich letnie kreacje, które wpasowały się w toskański klimat. Bachata to najmodniejszy taniec tego sezonu! Na czym polega jego fanomen? Bachata jest ostatnio numerem jeden wśród tańców! Nic dziwnego, bo samo oglądanie tańczącej ją pary jest wystarczającą motywacją, żeby poznać choćby podstawowe kroki. Z czego wynika tak duża popularność? Przede wszystkim z tego, że jest dość łatwa do nauczenia, a zarazem robi piorunujące wrażenie na parkiecie! View oEmbed on the source website Sensualna bachata to hit sezonu! Sensualna odmiana tego dominikańskiego tańca cieszy się szczególnym zainteresowaniem. Jest rytmiczna i niezbyt szybka, co pozwala na bardziej płynne ruchy, jak np. charakterystyczne "falki". Ponadto, przez swój zmysłowy charakter i potrzebę zaangażowania i zgrania między partnerami, może pozytywnie wpływać na relację w związku. Nic dziwnego, że najchętniej sięgają po nią pary. To świetny pomysł na wspólną aktywność fizyczną, która zadba o nasze samopoczucie i kondycję, a nawet... podkręci temperaturę między partnerami. Także ćwiczenie bachaty solo może być dla nas zbawienne. Świetnie rozrusza nasze biodra, doda nam pewności siebie i sprawi, że poczujemy się sexy. Dacie się porwać gorącej bachacie w tym sezonie?
Rudolf Nuriejew, jeden z najwybitniejszych tancerzy w historii urodził się w kolei transsyberyjskiej
Umierał spełniony, bogaty i sławny, do końca wierząc, że naukowcy go uratują
Na scenie był ekscytujący i charyzmatyczny, sprawił, że klasyczny balet, w tamtych czasach - piękny ale nudny, znów porwał miliony widzów. Był przystojnym facetem, miał w sobie jednocześnie dzikość i grację. Rudolf Nuriejew — był tak popularny, jak Mick Jagger, Dawid Bowie, czy Beatlesi. Zachwycały się nim Elizabeth Tylor, Jackie Kennedy, czy zaprzyjaźniony z nim Freddy Mercury. Gościł na okładkach „Timesa” i „Newsweeka”. Mówił o sobie: „Nie chciałem zmarnować swojego talentu. Wiedziałem, że go posiadam”. Do baletu trafił późno, w wieku 17 lat. Wydawało się, że był bez szans. A jednak ten chłopiec pochodzący z Uralu, Tatar z pochodzenia, zrobił nieprawdopodobną karierę. Jak wyglądało życie Rudolfa Nuriejewa? Ostatnia aktualizacja tekstu: 05.01.2024 r. [Ostatnia publikacja na VUŻ i VIVA! Historie: 06.01.2025 r.] Rudolf Nuriejew – trudne dzieciństwo Urodził się w muzułmańskiej rodzinie Tatarów, jego rodzice mieszkali w wiosce koło Ufy – stolicy Baszkirii. Ojciec pracował w wojsku, był w Mandżurii, gdy jego ciężarna żona postanowiła pojechać go odwiedzić. Rudolf urodził się 17 marca 1938 roku w kolei transsyberyjskiej, koło Irkucka. Potem śmiał się, że został z matki „wytrzęsiony”. Wychowywał się w takiej głuszy, że jego mama odganiała się od wilków, z głodu gotowali korę dębową. Mieszkali w kilkanaście osób w małym pokoiku, bez żadnych wygód. Z braku butów mama nosiła go na plecach do szkoły. Ojciec przysyłał czasem z wojska paczki, a w nich czekoladę, którą kruszyli i sprzedawali jako kakao. Na małego Rudolfa dzieci krzyczały "żebrak", a on zapamiętał z dzieciństwa głód. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgN0A4jS-3b9e0c5.jpg" width="2166" height="1600" alt="(Eingeschränkte Rechte für bestimmte redaktionelle Kunden in Deutschland. Limited rights for specific editorial clients in Germany.) Rudolf Nurejew *17.03.1938-06.01.1993+Tänzer, Ballett, Choreograph, Russland / Österreichbei Proben- 1966 (Photo by ullstein bild/ullstein bild via Getty Images)" title="Rudolf Nurejew,Beruf" /> Rudolf Nuriejew - marzenie o tańcu Ale nie tylko głód. Mama zabrała któregoś razu jego i siostry do teatru. Rudolf był oczarowany. Postanowił, że zostanie tancerzem. Tańczył od małego, zachęcały go do tego mama i starsze siostry. Od ojca za taneczne pląsy dostawał lanie, było to w jego oczach niegodne syna i mężczyzny. Jak to się stało, że trafił do baletu? Na jego talencie poznała się szkoła, występował w każdym przedstawieniu, na każdej akademii. Jego pierwsza nauczycielka tańca, profesjonalna tancerka z Ufy mówiła, że był „dzikim, biednym i nieposkromionym tatarskim chłopcem”. Jego oddanie dla tańca i niezwykła muzykalność wzbudzały podziw. Dzięki zdolnościom do baletu uczył się też dobrych manier, higieny, mycia się. Nauczyciele chcieli mu pomóc. Robili, co mogli, by chłopiec wyjechał do szkoły baletowej. Ale udało się to dopiero wtedy, gdy Rudolf Nuriejew miał 17 lat. Było to bardzo późno jak na początek profesjonalnej kariery, ale uczył się u mistrzów. Wtedy jeszcze Leningradzka Szkoła Choreograficzna imienia Kirowa uważana była za jedną z najlepszych na świecie. Z Ufy do Leningradu było ponad 2 tysiące kilometrów. Rudolf Nuriejew był jak na innej planecie. Ale obchodziło go tylko jedno – taniec. Zobacz też: W przeszłości była gwiazdą Złotopolskich, później zajęła się modelingiem. Po latach życia z dala od fleszy Renata Gabryjelska zdecydowała się powrócić do korzeni <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgi5tP3Z-74cf1b9.jpg" width="1600" height="2420" alt="2K8MTPC Oslo 197810918 The disputed Soviet ballet dancer Rudolf Nureyev will be guest dancing on the Norwegian Opera stage. Here from the press conference at the Grand Hotel. Photo: Bjorn Sigurdson / NTB / NTB" title="Oslo 197810918 The disputed Soviet ballet dancer Rudolf Nureyev will be guest dancing on the Norwegian Opera stage. Here from the press conference at the Grand Hotel. Photo: Bjorn Sigurdson / NTB / NTB" /> Mówiono o nim: pantera Pod swoje skrzydła wziął go wielki baletmistrz Aleksander Puszkin. Nuriejew szybko się uczył. I bardzo pracował, czym zawsze budził podziw. Zależało mu zresztą na tym, by wszyscy wiedzieli, że za pięknymi popisami scenicznymi, stoi praca, praca, praca. Dostawał solówki w najlepszych spektaklach baletowych – "Jeziorze Łabędzim", "Śpiącej królewnie", "Dziadku do orzechów", „Giselle”. Nazywano go panterą, bo miał w sobie coś erotycznego, dzikiego, potrafił bardzo wysoko skakać, robiąc piruety, a jednocześnie tańczył lekko, elegancko. O tancerzach mówiono, że są podnośnikiem albo dźwigiem. Służą do podtrzymywania i podnoszenia partnerek. On to zmienił. Tancerze przestali być tłem, stali się gwiazdami. Publiczność przychodziła na Nuriejewa. Fama niosła się, mówiono, że jest wielki i trzeba go zobaczyć. Rudolf Nuriejew: słynna ucieczka z ZSRR Rudolf Nuriejew skończył Szkołę Baletową w 1958 roku. Szybko stał się wielką gwiazdą baletu w ZSRR. W 1961 roku, dwa tygodnie po spektakularnym locie Jurija Gagarina w kosmos, do Paryża przyjechał Teatr Kirowa, a z nim Nuriejew. Dla Związku Radzieckiego była to idealna okazja pokazania Zachodowi swojej wielkości na każdym polu. Rudolf Nuriejew zachwycił. Pisano o jego kocich ruchach i dzikich oczach. On sam też świetnie poczuł się w Paryżu, spotykał się z francuskimi tancerzami, zaprzyjaźnił się z Clarą Saint, Amerykanką, być może powiązaną z CIA, chodził do barów gejowskich, bawił się nocami. To nie podobało się ani kierownictwu teatru, ani agentom KGB, którzy pilnowali tancerzy. Gdy balet miał ruszyć w dalszą drogę, do Londynu, Rudolfa Nuriejewa zawrócono z powrotem do Moskwy. „Opiekunowie” rozmawiali z nim, mówili, że musi wracać, bo ma wystąpić na Kremlu. Nie uwierzył. Potem mówiono, że jego matka jest chora i błaga, by wrócił. Odmówił. W końcu na lotnisku Le Bourget w Paryżu wyrwał się agentom, podbiegł do francuskiego policjanta i zaczął błagać o azyl. Krzyczał, że chce zostać we Francji, a agenci KGB próbują go porwać. Zgodnie z procedurami, zamknięto go wtedy samego w pokoju, by przemyślał sprawę i na spokojnie podjął decyzję. Nuriejew wiedział, że w ZSRR czeka go cywilna śmierć, że zostanie wymazany z pamięci ludzi, że może nigdy już nie zobaczy matki. Ale zdecydował się zostać. Dla ZSRR ucieczka Nuriejewa była katastrofą. Chyba nawet większą niż późniejsza ucieczka innego wielkiego tancerza Michaiła Barysznikowa. W świat poszła wieść, że najsłynniejszy tancerz ZSRR zwiał na Zachód. KGB zastraszało i zmuszało matkę i siostry Nuriejewa, by apelowały do niego o powrót, ale on pozostał nieugięty. Zobacz też: Zagrał w serialu Siedem życzeń, porzucił karierę. Daniel Kozakiewicz za oceanem poznał swoją żonę, nie myśli o powrocie do telewizji Rudolf Nuriejew: kariera za Zachodzie Na Zachodzie zrobił ogromną karierę, Był podziwiany jako artysta, tancerz, reżyser. "Śpiącą królewnę”, którą wystawił z Kanadyjskim Baletem Narodowym, w telewizji obejrzało 30 mln widzów! Rudolf Nuriejew został solistą Grand Ballet w Paryżu, a wkrótce potem solistą londyńskiego The Royal Ballet. Jego występy z Margot Fonteyn, jedną z najbardziej znanych tancerek świata, stały się legendą. On miał 23 lata, ona 42, ale to w niczym nie przeszkadzało. Oboje byli ulubieńcami widzów, potrafili 20 razy wychodzić na scenę oklaskiwani po spektaklu. Ludzie darli programy, robili z nich confetti i obrzucali nimi ulubieńców. Po bilety na ich spektakle ustawiały się kolejki, jakich nikt wcześniej nie widział. Gdy podczas tournée w USA, w San Francisco zostali aresztowani za posiadanie marihuany, mówił o tym cały świat. A ich zdjęcia policyjne były pokazywane jak sesja zdjęciowa. Był wielki, ale nie potrafił stworzyć dobrego związku Oczywiście spekulowano czy Rudolf Nuriejew i Margot Fonteyn są parą. Ona była mężatką, ale zauważono, że w czasie występów między tancerzami była niesamowita energia seksualna. Rudolf Nuriejew był biseksualistą. Jeszcze w ZSRR romansował z wieloma kobietami, chciał mieć syna. Choć jego znajomi mówili, że najchętniej sam by się sklonował. Jako młody chłopak miał też relacje homoseksualne. Podczas tournée po Danii poznał starszego o 10 lat Erika Bruhna, solistę Królewskiego Baletu Duńskiego. Byli w nieformalnym związku przez blisko 25 lat. Czy byli szczęśliwi? Rudolf Nuriejew twierdził, że mając partnera, nie jest w stanie w pełni poświęcić się swojej największej miłości – baletowi. Miał kłopoty z budowaniem głębszych relacji. Był trudny, bardzo egoistyczny, narcystyczny, w sposobie bycia często wulgarny. Oczekiwał od bliskich pełnej dyspozycyjności, do której sam nie był skłonny. Miał też całą masę kontaktów przypadkowych, służących mu głównie do odreagowania występów - „po spektaklu trudno jest zasnąć”, tłumaczył. Rudolf Nuriejew umierał na HIV spełniony, bogaty i sławny W 1984 roku dowiedział się, że jest nosicielem wirusa HIV. „Umierał w potwornych bólach. Każdy skrawek materiału na jego ciele przysparzał mu ogromnych cierpień. Leżał nagi, przykryty jedwabiem lub kaszmirem. Nic nie przynosiło ulgi. Ciało przestało reagować na lekarstwa. Każda zwiększona dawka mogła go zabić. Więc cierpiał niewyobrażalne męki. Ale nie skarżył się. (…) I cały czas wierzył, że naukowcy znajdą środek na zwalczenie tej choroby i że go uratują. Cierpliwie czekał, jak cierpliwie znosił wszystkie oznaki szybko postępującej choroby. Leżał w szpitalu Notre Dame du Perpetuel Secours w Levallois-Perret, otoczony przyjaciółkami, które na zmianę się nim opiekowały”, pisał Jan Stanisław Witkiewicz w biografii „Rudolf Nurejew”, wyd. „Iskry”. 2014 rok. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgOSBXvb-7a0cb31.jpg" width="2400" height="1600" alt="2J51DM7 Grave of Russian ballet dancer Rudolf Nureyev at the Russian Cemetery in Sainte-Genevieve-des-Bois (Cimetiere russe de Sainte-Genevieve-des-Bois) near Paris, France." title="Grave of Russian ballet dancer Rudolf Nureyev at the Russian Cemetery in Sainte-Genevieve-des-Bois (Cimetiere russe de Sainte-Genevieve-des-Bois) near Paris, France." /> Był bogatym człowiekiem. Miał ranczo w stanie Wirginia w USA, willę nad brzegiem oceanu w Saint-Barthelemy na Karaibach, siedmiopokojowy apartament w słynnym wieżowcu „The Dakota” w Nowym Jorku (mieszkał tam John Lennon z Yoko Ono). Nuriejew był także właścicielem olbrzymiego apartamentu w Paryżu i wyspy koło Neapolu. Jego majątek szacowano na około czterdzieści milionów dolarów. Pieniądze poszły na fundacje wspierającą młodych zdolnych tancerzy oraz fundację medyczną. Rzeczy i antyki sprzedano na aukcjach. Jan Stanisław Witkiewicz pisze, że tak jak tragiczny był początek życie tancerza, tragiczny był też koniec pełen bólu i walki o przeżycie za wszelką cenę. Po raz ostatni publicznie pokazał się w październiku 1992 roku, 3 miesiące przed śmiercią, na premierze słynnej "Bajadery". Rudolf Nuriejew zmarł 6 stycznia 1993 roku, został pochowany na cmentarzu Saint Genevie`ve des Bois pod Paryżem. „New York Times” żegnając go, napisał, że kometa dotknęła Ziemi i odleciała. O tancerzu napisano wiele książek i nakręcono wiele filmów, m.in. brytyjski aktor Ralph Fiennes, nakręcił o nim film "Biały kruk" z 2018 roku
Maciej Gleba Florek wygrał 1. edycję You Can Dance. Co dziś słychać u tancerza?
„Przez życie trzeba płynąć. A jak źle popłyniesz, też będzie dobrze, ponieważ zbierzesz cenne doświadczenie na przyszłość”
Przed laty wygrał pierwszą edycję You Can Dance. Maciej „Gleba” Florek cieszył się ogromną sympatią widzów, a z czasem... sam został jurorem! Jak dziś wygląda jego życie? Okazuje się, że cały czas spełnia swoje marzenia. Jest nie tylko tancerzem, ale i choreografem, twórcą projektów teatralnych oraz... pasjonatem jazdy konnej. Zobaczcie, jak ulubieniec publiczności zmienił się od czasu pierwszej edycji tanecznego show! Maciej „Gleba” Florek - kariera Cała Polska usłyszała o nim, gdy pojawił się w pierwszej edycji programu You Can Dance. Maciej „Gleba” Florek szybko udowodnił, że posiada ogromny talent taneczny i choreograficzny. Zaskoczył wszystkich swoimi spektakularnymi akrobacjami i wyćwiczonymi upadkami. W końcu sięgnął po zwycięstwo. A jak zaczęła się jego przygoda ze sceną? Nigdy nie lubił stać w miejscu. Nic dziwnego, że zainteresował się tańcem. Z czworga rodzeństwa to właśnie on wybrał artystyczną ścieżkę. „Tak się roztańczyłem, że poszedłem na zajęcia taneczne (śmiech). Trafiłem na grupę świetnych ludzi z formacji Step we wrocławskim MDK Krzyki. Potem zobaczyłem kilka spektakli i już wiedziałem, że chcę iść w tym kierunku. Fascynowało mnie, że tylko ruchem można wytworzyć takie emocje”, opowiadał w 2016 roku w rozmowie z Onet Kultura. Taniec towarzyszył mu potem na każdym kroku. Maciej Gleba Florek uczęszczał do liceum ekonomicznego, a potem wybrał się na studia o tym samym kierunku. „Taniec to była moja miłość. Zawsze byłem najmłodszy we wszystkich projektach tanecznych i często wyjeżdżałem na warsztaty za granicę. Rodzice kupowali mi bilet i jechałem”, tłumaczył. Zobacz też: Tak wygląda najmłodszy syn Ani Przybylskiej i Jarosława Bieniuka! Internauci podzieleni, do kogo jest podobny Finał programu YCD, Maciej Florek "Gleba", Warszawa, grudzień 2007 rok Szybko doceniono jego talent, cały czas się rozwijał i gnał za marzeniami. W wieku 20 lat rozpoczął prace jako choreograf. „Mając 20 lat pracowałem już jako asystent z Jarkiem Stańkiem, choreografem, od którego wiele się nauczyłem. Niestety, kiedy zacząłem tworzyć własne wizje, zerwał ze mną kontrakt. Pamiętam, że wtedy grunt urwał mi się pod nogami, bo zostałem trakcie sezonu bez pracy i bez pieniędzy”, dodawał w tym samym wywiadzie dla Plejady. Wtedy chwytał się różnych prac, by zarobić na utrzymanie. Był sprzedawcą w sklepie z herbatą, pracował w wieżowcu we Wrocławiu... Kiedy dowiedział się, że rusza pierwsza edycja You Can Dance, nie zastanawiał się nawet przez chwilę. „Dowiedziałem się o tym z plakatu. Przeczytałem, że szukają tancerzy na warsztaty taneczne do Paryża. I ten Paryż mnie podkręcił. Przeszedłem casting i ruszyliśmy autobusem do Francji. Wiesz, że jeszcze wtedy nikt nie wiedział, że to będzie talent show”, opowiadał kilka lat temu w Kultura Onet. To była dla niego niesamowita przygoda. Jak podkreślał, w tamtym momencie nie myślał o wygranej. Cieszył się, że może rozwijać swoją pasję. Chłonął ten świat i wykorzystywał nowe możliwości. „To był taki czas, że każdy ciężko ćwiczył, chciał pokazać tę swoją pasję. Większość z nas nie myślała o wygranej, a ten kto się na tym skupiał, odpadał szybko, bo zamiast ćwiczyć, tracił czas na rozmyślanie o zwycięstwie. To była świetna przygoda”, dodawał w tym samym wywiadzie. Po wygranej w programie wrócił do pracy w teatrze. Czytaj także: Kwiat Jabłoni mamie zawdzięcza to, jak wygląda ich dzisiejsze życie zawodowe Maciej Gleba Florek, You Can Dance - po prostu tańcz!, 2016 rok Michał Piróg, Maciej "Gleba" Florek, Ida Nowakowska, Agustin Egurrola, YCD, 2016 rok Maciej Florek zdaje sobie sprawę z tego, że gdyby ten sukces odniósł w USA, to mógłby liczyć na wiele fantastycznych propozycji. Artysta przypominał, że wygrana i popularność nie zawsze przekładała się na ilość zleceń. „U nas po wygranej telefon rozdzwonił się z ofertami komercyjnymi. Po zwycięstwie do swojej agencji zaprosił mnie jedynie Agustin Egurolla. Odmówiłem. Wiedziałem, że załatwienie mi spektaklu teatralnego nie będzie dla niego opłacalne. Na tancerzach teatralnych po prostu się nie zarabia i tak jest do tej pory”, tłumaczył. Maciej Florek tworzył spektakle razem z Jerzym Bielunasem i Mateuszem Pospieszalskim. Na ich koncie znalazły się takie tytuły, jak: „Złota Różdżka”, „Białoszewski 44”, „Pamiętnik z Powstania Warszawskiego”, „Wroniec”, „Czarnoksiężnik z krainy Oz” czy „Księga dżungli”. Artystę mogliśmy podziwiać także w teledyskach i filmach. Współpracował z największymi osobistościami świata teatru tańca, brał udział w międzynarodowych projektach, prowadził warsztaty w Nowym Jorku, Berlinie, Paryżu czy Zurychu. Maciej Florek nie ukrywa, że nigdy nie marzył o zaistnieniu w show-biznesie. „Popularność dała mi energię i motywację do dalszej pracy, a nie do chodzenia na imprezy. Wybieram umiar, a nie przepych”, zwierzał się w Kultura Onet. Praca i konsekwencja pomogły mu w osiągnięciu sukcesu. Dla Macieja Florka cenne jest to, że poznaje na swojej artystycznej ścieżce fantastycznych ludzi. W 2016 roku sam dołączył do jurorów kolejnej, 9. edycji programu TVN You Can Dance. „To jest pokolenie, które widziało nas, jak byli małymi dzieciakami. Przyszło kilka osób, które mówiły, że oglądały program jako maluchy, później 8 lat intensywnej pracy wejścia w taniec, aż do pełnej gotowości, do zaprezentowania się przed nami na castingach i spełnienia marzeń z dzieciństwa. Takie sytuacje nawet mnie wzruszają, tego nie można udawać. Czasami jednym pytaniem można ich wybić z jakiegoś schematu, który sobie założyli na początku i nagle otwierają się ich pełne serca, a prawda wychodzi na wierzch - wtedy zaczynamy ich kochać ”, mówił o uczestnikach show [cytat za telemagazyn.pl]. Sprawdź też: Władysław Hańcza zyskał popularność dzięki roli Kargula. Początki były dla niego wyzwaniem Maciej Florek, Magda Florek, Premiera "Makabreski" w Teatrze Syrena, 2014 rok Maciej Florek - życie prywatne Prywatnie Maciej Gleba Florek jest szczęśliwym mężem. Wspólnie z ukochaną żoną kroczy przez życie. Jak podało Party.pl, małżonkowie doczekali się synka, Ignacego. Jedynym problemem w ich rodzinie bywa nieobecność artysty i fakt, że funkcjonuje na walizkach. „To jest jedyny skutek uboczny bycia aktorem i choreografem”, mówił w Onet Kultura. Mimo to, udaje mu się dzielić te życie prywatne i zawodowe. Jego ukochana również jest pasjonatką swojej pracy. „Magda zajmuje się inżynierią procesów chemicznych i jest tak samo zaangażowana w pracę, jak ja w taniec. To nas ratuje, gdy jesteśmy rozdzieleni. Z drugiej strony, bardzo dobrze wykorzystujemy czas, kiedy jesteśmy ze sobą razem. Jest go niewiele, ale gdy patrzę na relacje osób, które pozornie mają dla siebie więcej czasu, często nie spędzają go razem. Gdy wracam do domu, odcinam się od obowiązków zawodowych. Nie powiem, żeby było to dla mnie łatwe, bo w genach mam zapisany pracoholizm”, mówił dla trójmiasto.pl w 2016 roku. Swój wolny czas Maciej Florek przeznacza na inne aktywności sportowe. Jeździ na nartach, konno, gra w piłkę nożną. Bierze udział w akcjach społecznych i charytatywnych. Artysta nie dzieli się z fanami swoim życiem prywatnym, a skupia się na osiągnięciach zawodowych. Maciej Florek jest wdzięczny za wszystko i cieszy się z małych rzeczy. „Zero schematów i więcej odwagi. Mniej kalkulacji, więcej luzu. Przez życie trzeba płynąć. A jak źle popłyniesz, też będzie dobrze, ponieważ zbierzesz cenne doświadczenie na przyszłość”, podkreślał w 2016 roku w rozmowie z trójmiasto.pl. Maciejowi Florkowi życzymy wszystkiego, co najlepsze! Źródło: Kultura Onet, Trójmiasto.pl, Telemagazyn iej Gleba Florek, Dzień Dobry TVN, 2018 rok Maciej Florek, XXIII Jeździeckie Mistrzostwa Gwiazd Art Cup, 2021
Filmy o tańcu – nowe tytuły i hity sprzed lat
Przegląd filmów o różnych stylach tanecznych od „Tańca młodości” po „Dirty Dancing”
Ranking rozpoczynają najnowsze filmy o tańcu, z czego jeden jest remakiem dramatu muzycznego z 1961 r. To przykład na to, jak długo w kulturze żyje pamięć o filmowych klasykach, takich jak: „West Side Story”, „Gorączka Sobotniej Nocy”, „Footloose”, „Carmen” czy „Dirty Dancing”. W filmach tanecznych znajdziemy romantyczną miłość, radość, pasję i profesjonalizm. W wielu tytułach taniec łączy osoby z różnych warstw społecznych, o odmiennych poglądach czy kolorze skóry. Spis treści: Taniec młodości (2022) – nowy film o tańcu West side story (2021) – remake popularnego filmu o tańcu i miłości Miłość zaklęta w muzyce (2016) – film romantyczny o tańcu i skrzypcach Mr. Gaga (2015) – spektakularny dokument o tańcu nowoczesnym Krok do sławy (2007) – film o tańcu breakdance Step up: taniec zmysłów (2006) – popularny film o tańcu ulicznym z pierwszej dekady XXI w. Honey (2003) – młodzieżowy film o hip-hopie Billy Elliot (2000) – poruszający film o tańcu dla młodzieży Dirty Dancing (1987) – klasyka filmów o tańcu Pozostałe filmu o tańcu Taniec młodości (2022) – nowy film o tańcu Głównym bohaterem „Tańca młodości” jest Andrew (Cooper Raiff), 22–letni mężczyzna. Po studiach wraca do Livingstone – rodzinnej miejscowości w stanie New Jersey. Aby dorobić, pracuje jako wodzirej na bar (lub bat) micwach. Są to imprezy, organizowane z okazji pełnoletności dziecka – co w świetle żydowskiego prawa ma miejsce już po 13. urodzinach. Na jednej z takich uroczystości Andrew poznaje Domino (Dakota Johnson) i jej córkę, Lolę (Vanessa Burghardt). Nastolatka rozwija się w spektrum autyzmu. Niewymuszona otwartość wodzireja sprawia, że zamknięta w sobie dziewczyna staje na parkiecie. Lola otwiera się przed nowym przyjacielem rodziny, a wkrótce – jej opiekunem. Z kolei pomiędzy Domino a Andrew zaczyna iskrzyć. „Taniec młodości” w reżyserii Coopera Reiffa to wzruszający dramat, który w prosty sposób dotyka tematu odmienności. Film zdobył nagrodę publiczności na festiwalu Sundance w 2022 r. w kategorii: najlepszy dramat. View oEmbed on the source website West side story (2021) – remake popularnego filmu o tańcu i miłości Bohaterami opowieści są Maria (Rachel Zegler) i Tony (Ansel Elgort) – dwójka kochanków, którzy pochodzą z rywalizujących ze sobą gangów. Nienawiść, którą żywią do siebie gangsterzy, jest przeszkodą w miłości, ale nie może jej powstrzymać. Jak łatwo odgadnąć, fabuła wzorowana jest na dramacie Shakespeare’a pt. „Romeo i Julia”. Broadwayowski musical „West side story” powrócił na ekrany kinowe w głośnej reżyserii Stevena Spielberga. Oryginalny spektakl z muzyką Bernsteina powstał w 1957 r. Następnie w 1961 roku ukazał się film w reżyserii Roberta Wise’a, który w 1962 zdobył dziesięć oscarowych statuetek. Film z 2021 r. powtórzył sukces poprzedniej adaptacji, zdobywając: Oscara w 2022 r. za najlepszą rolę drugoplanową (Adriana DeBose), trzy Złote Globy w kategoriach: najlepsza komedia lub musical, najlepszy aktorka w komedii lub musicalu (Rachel Zegler) i najlepsza aktorka drugoplanowa (Adriana DeBose), dwie nagrody BAFTA – za najlepszą rolę drugoplanową (ponownie Adriana DeBose) i najlepszy dobór obsady. View oEmbed on the source website Miłość zaklęta w muzyce (2016) – film romantyczny o tańcu i skrzypcach Tym razem parę filmową tworzą utalentowany skrzypek, Johnnie (Nicholas Galitzine) i młoda baletnica, Ruby (Keenan Kampa). Poznają się przypadkiem w podziemiach metra, gdzie Johnnie dorabia grając na skrzypcach. Postanawiają razem wziąć udział w prestiżowym konkursie, który łączy muzykę i taniec. W filmie „Miłość zaklęta w muzyce” w reżyserii Michela Damiana obydwa środki artystycznego wyrazu są ważne. W efekcie powstaje powstaje porywający obraz muzyczny z doskonałą ścieżką dźwiękową, której autorem jest Nathan Lanier. Film był kręcony w Nowym Jorku i Bukareszcie. View oEmbed on the source website Mr. Gaga (2015) – spektakularny dokument o tańcu nowoczesnym „Mr. Gaga” to film dokumentalny w reżyserii Tomera Heymanna, który opowiada o twórczości wybitnego choreografa, Ohada Naharina. Artysta urodził się w Izraelu w 1952 r. i od dziecka interesował się sztuką. W wieku 22 lat rozpoczął naukę tańca, a następnie wyjechał do Nowego Jorku, gdzie doskonalił warsztat i tworzył choreografie dla różnych zespołów tanecznych. W 1990 r. Naharin wrócił do Izraela. Tam objął stanowisko dyrektora artystycznego Batsheva Dance Company – szkoły, w której sam stawiał pierwsze taneczne kroki. Ohad Nararin jest twórcą języka ruchu GaGa, który przerodził się w znany na całym świecie system kształcenia w szkołach tańca. View oEmbed on the source website Krok do sławy (2007) – film o tańcu breakdance „Krok do sławy” to amerykański film o ulicznym tancerzu breakdance. DJ (Columbus Short) i jego brat stanowią zgrany duet i występują w ulicznych turniejach tańca. Po jednym z występów dochodzi do strzelaniny. Młodszy z braci umiera, a DJ przeprowadza się do Atlanty – do ciotki i wujka. Tam rozpoczyna naukę w college’u dla czarnoskórych. Chłopakowi z niższych warstw społecznych nie jest łatwo zaaklimatyzować się w nowej szkole. Jednak dzięki miłości do tańca i dużym umiejętnościom, angażuje się w działalność szkolnej grupy tanecznej. Zakochuje się w April (Meagan Good) i razem z innymi tancerzami startuje w turnieju grupowym. View oEmbed on the source website Step up: taniec zmysłów (2006) – popularny film o tańcu ulicznym z pierwszej dekady XXI w. Tyler Gage (Channing Tatum) to chłopak z biednej części Baltimore, który za chuligańskie wybryki dostaje karę w postaci pracy społecznej w szkole artystycznej dla młodzieży z bardziej zamożnych rodzin. Jedną ze studentek jest Nora (Jenna Dewan), która ma stanąć do występu dyplomowego na koniec szkoły. Okazuje się jednak, że partner, z którym przygotowywała się do występu, skręcił kostkę. Tyler wychodzi z propozycją pomocy. Co więcej, okazuje się świetnym tancerzem, tylko w nieco innym stylu muzycznym. View oEmbed on the source website Film „Step up: taniec zmysłów” w reżyserii Anne Fletcher otrzymał nagrodę Teen Choice w 2007 r. w kategorii: ulubiona scena taneczna. W następnych latach powstały kontynuacje: Step up 2 (2008) – w której parę taneczną stanowią Andie (Briana Evigan), siostra Tylera z poprzedniej części, i Chase (Robert Hoffman), najlepszy tancerz z Akademii w Maryland. Reżyseria: Jon M. Chu, Step up 3 (2010) – w której studenci z Akademii Maryland pomagają ulicznemu tancerzowi, Luke’owi (Rick Malambri) w występie na międzynarodowych mistrzostwach w tańcu. Reżyseria: Jon M. Chu, Step up 4 (2012) – tym razem akcja filmu ma miejsce w Miami na Florydzie. Para tancerzy to Sean (Ryan Guzman) i Emily (Kathryn McCormick). Reżyseria: Scott Speer, Step up: all in (2014) – w tej części spotykają się wszyscy bohaterowie poprzednich filmów – na turnieju tanecznym w Las Vegas. Reżyseria: Trish Sie. Honey (2003) – młodzieżowy film o hip-hopie Jest to film o młodej tancerce, Honey Daniels (Jessica Alba), która kocha taniec i marzy o karierze w choreografii. Dziewczyna pochodzi z biednej dzielnicy. Jej czas wypełnia praca, rano – w sklepie muzycznym, a wieczorami – w klubie. Mimo wszystko znajduje także czas na to, co kręci ją najbardziej, czyli taniec. Prowadzi zajęcia dla dzieci w miejscowym domu kultury. Tak jest do momentu, w którym pojawia się szansa na większą karierę. Honey dostaje propozycję występu w teledysku, a następnie – pracy jako choreografka. Jednak okazuje się, że wszystko ma swoją cenę, a przy podążaniu za pasją należy zachować czujność. Film „Honey” w reżyserii Billego Woodruffa nie jest optymistyczną bajką, w której pojawia się książę na białym rumaku, aby spełniać marzenia księżniczki. Główna bohaterka sama musi walczyć o sukces. View oEmbed on the source website Billy Elliot (2000) – poruszający film o tańcu dla młodzieży Głównym bohaterem filmu „Billy Elliot” jest 11–letni chłopiec (Jamie Bell), którego ojciec zapisuje na trening boksu. Jednak okazuje się, że nie interesują go sporty walki. Przypadkiem trafia na lekcje baletu, który rozbudza w nim prawdziwą pasję. Pod okiem primadonny, pani Wilkinson (Julie Walters), Billy rozpoczyna naukę tańca klasycznego, wbrew zaleceniom surowego ojca. „Billy Elliot” to jeden z najpiękniejszych filmów motywacyjnych w historii kina, który zaraża odwagą, pasją i wiarą w realizację marzeń. Film w reżyserii Stephena Daldry’ego zdobył trzy nagrody BAFTA w 2001 r. w kategoriach: najwybitniejszy brytyjski film roku, najlepszy aktor pierwszoplanowy (Jamie Bell) i najlepsza aktorka drugoplanowa (Julie Walters). View oEmbed on the source website Dirty Dancing (1987) – klasyka filmów o tańcu Ona, Frances „Baby” Houseman (Jennifer Grey), spędza wakacje z rodzicami w ośrodku wypoczynkowym. On, Johnny Castle (Patrick Swayze), jest tancerzem, który prowadzi lekcje dla gości i umila im wieczorne bankiety. Dziewczynę nudzą rodzinne wczasy. Czas ciągnie się leniwie do momentu, w którym Baby osobiście poznaje Johnny’ego w klubie, do którego nie powinna przychodzić nastolatka z dobrego domu. Okazuje się, że jego partnerka, Penny (Cynthia Rhodes), jest w ciąży i ktoś musi ją zastąpić na finałowym występie. Johnny uczy Baby mambo – tańca towarzyskiego, który jest odmianą salsy w stylu New York. Film „Dirty Dancing” zdobył rozgłos nie tylko dzięki świetnym rolom Patricka Swayze i Jennifer Grey, a także za sprawą doskonałej ścieżki dźwiękowej. Utwór „(I’ve had) The time of my life” w wykonaniu Billa Medleya i Jennifer Warnes został nagrodzony Oscarem i Złotym Globem w 1988 r. Reżyseria: Emile Ardolino. View oEmbed on the source website Pozostałe filmu o tańcu Gorączka sobotniej nocy (1977) – dramat muzyczny z Johnem Travoltą w reżyserii Johna Badhama, Flashdance (1983) – film muzyczny o dziewczynie z robotniczej dzielnicy Pittsburga, która marzy o tańcu w balecie, Carmen (1983) – hiszpański dramat muzyczny Carlosa Saury, Footloose (1984) – film o zakazanym tańcu i muzyce rockowej w reżyserii Huberta Rossa, Białe noce (1985) – film akcji o rosyjskim balecie w reżyserii Taylora Hackforda, Zatańcz ze mną (2004) – muzyczna komedia romantyczna z Richardem Gerem i Jennifer Lopez, W rytmie hip–hopu (2001) – młodzieżowy film o tańcu z Julią Stiles, reżyseria: Thomas Carter, Czarny łabędź (2010) – dramat Darrena Aronofsky'ego z Natalie Portman i Milą Kunis w rolach głównych, opisany w rankingu filmów psychologicznych, Pina (2011) – film dokumentalny o choreografce, Pinie Bausch w reżyserii Wim Wenders, Suspiria (2018) – horror muzyczny w reżyserii Luki Guadagnino z Dakotą Johnson i Tildą Swinton w rolach głównych, Rajskie ptaki (2021) – amerykański film o balecie w reżyserii Srah Adiny Smith, Dancing Queens (2021) – film o dziewczynie, która tańczy w klubie dla drag queens, reżyseria: Helena Bergström, Taniec kryształów (2022) – hiszpański dramat w reżyserii Joty Linares o tancerkach baletowych.
Anna i Robert Lewandowscy zachwycili fanów wspólnym tańcem
Anna i Robert Lewandowski rozwijają swoje kariery, nie zwalniają tempa i wspierają się na każdym kroku. Liczne zobowiązania, treningi, zgrupowania… wszystko to wiąże się z rozłąkami. One są najcięższe, zwłaszcza dla ich pociech: Klary i Laury. Dlatego Anna i Robert Lewandowscy cenią wspólne momenty i wiedzą, jak ważne jest pielęgnowanie rodzinnej więzi. Sportowcy cieszą się każdą chwilą spędzoną u swojego boku i nie szczędzą sobie czułości. Najnowszym nagraniem trenerka zachwyciła fanów. Okazuje się, że para świetnie radzi sobie na tanecznym parkiecie. Anna i Robert Lewandowscy zachwycili fanów wspólnym tańcem Święta Bożego Narodzenia Anna i Robert Lewandowscy wraz z córeczkami spędzili w Polsce. To był dla nich magiczny czas. Mieli okazję, by spotkać się z rodziną i przyjaciółmi. Małżonkowie powrócili już do Hiszpanii, gdzie budują swoje miejsce na ziemi i nie ukrywają, że szybko dostosowali się do nowych warunków. Z miłości do Majorki Anna Lewandowska zaczęła uczyć się języka hiszpańskiego, a także odnalazła nową pasję. „Majorka jest niezwykle inspirująca. Jej kultura i klimat mają na mnie spory wpływ. […] Ma różne oblicza i mimo popularności można odnaleźć na niej także spokój”, opowiadała trenerka w rozmowie z VIVĄ! w lipcu 2022 roku. Zobacz też: Mama Roberta Lewandowskiego imprezuje z przyjaciółką. To znana prekursorka treningów fitness w Polsce! Ukochana Roberta Lewandowskiego zafascynowała się tańcem. „Powoli wsiąkam w klimat hiszpańskiej muzyki i w katalońskie klimaty, które już kocham. Oczywiście, jeszcze duuuuuużo pracy przede mną. I know, I know! Ale takie wyzwania to ja uwielbiam! Nie przychodzi mi to łatwo, natomiast najważniejsze, że odkrywam nową pasję i…mężowi się podoba”, pisała w jednym z postów, na którym zaprezentowała swoje umiejętności, wprawiając fanów w osłupienie. Może liczyć na wsparcie męża. „Bardzo doceniam to, że wspiera mnie w tej nowej pasji i często mówi: „Widzę, że taniec daje ci dużo radości, więc biegnij na trening”, tłumaczyła. Teraz poszła o krok dalej! Okazuje się, że nie tylko Anna Lewandowska ma talent i uwielbia szaleć na parkiecie. Na IstaStories trenerki pojawiło się wyjątkowe nagranie z mężem. Widać, jak Robert Lewandowski poddaje się muzyce, tańcząc bachatę. Para spędzała cudowny wieczór w towarzystwie przyjaciół w jednym z klubów. Zakochani nie szczędzili sobie czułych gestów. Zobaczcie, jak prezentowali się na parkiecie! Czytaj też: Święta Bożego Narodzenia Anny i Roberta Lewandowskich. Tak spędzają ten magiczny czas!