Mieczysław Stoor: śmierć aktora "Stawki większej niż życie" do dziś stanowi jedną z największych zagadek polskiego kina
Jego dorobek artystyczny jest imponujący. Zagrał w niemal 60 produkcjach filmowych i telewizyjnych. Grał głównie role drugo- i trzecioplanowe, ale nawet w epizodach jego aktorski talent bronił się sam. Widzowie pokochali go m.in. za rolę Sturmführera Hansa Stedtke w "Stawce większej niż życie" i wachmistrza Sitarza w "Czarnych chmurach". Mieczysław Stoor zginął w wieku 44 lat. Wokół tej śmierci powstało kilka teorii i żadna nie została w zupełności potwierdzona. Kim był Mieczysław Stoor? Droga do aktorstwa Przyszedł na świat 5 września 1929 r. w Bojanowie koło Rawicza. Jego ojciec był robotnikiem kolejowym. Po tym, jak wybuchła wojna, młody Mieczysław dorabiał w warsztacie ślusarskim. Jego ambicje i plany na przyszłość wybiegały daleko poza pracę fizyczną, pragnął kontynuować naukę. Zapisał się do gimnazjum, a po zdaniu matury w 1949 r. w Górze Śląskiej, jeszcze w tym samym roku rozpoczął studia na PWSzFiT w Łodzi na wydziale aktorskim. Cztery lata później odbierał dyplom ukończenia szkoły i szukał dalszej drogi rozwoju. Aktorstwo pochłonęło go na dobre. Miał nadzieję, że Warszawa da mu możliwość rozwinięcia skrzydeł i udoskonali jego warsztat. W stolicy niemal od razu dostał angaż w Teatrze Ludowym, po roku zatrudniono go w Teatrze Domu Wojska Polskiego, a od początku lat 70. aż do swojej śmierci grał na deskach Teatru Polskiego. Widzowie pokochali go za role komediowe. Pod koniec lat 50. pojawiał się gościnnie w Teatrze Dramatycznym, gdzie w zastępstwie za Mieczysława Czechowicza współtworzył kabaret Koń. Czytaj także: Władysław Kowalski był już żonatym mężczyzną, kiedy zakochał się w Kalinie Jędrusik Mieczysław Stoor, Warszawa. Teatr Dramatyczny - sztuka "Lato siedemnastej lalki", 1959 r. Mieczysław Stoor: zagrał w niemal 60 produkcjach Po tym, jak na deskach teatru objawiał swoją charyzmę i sceniczny temperament, bardzo szybko o Mieczysława Stoora upomniał się świat filmowy. Zadebiutował w produkcji Aleksandra Forda "Piątka z ulicy Barskiej". Jego dorobek filmowy sięga kilkudziesięciu ról. Wystąpił w wielu popularnych serialach, takich jak: "Czterej pancerni i pies", "Stawka większa niż życie", "Kolumbowie", a także w filmach najlepszych polskich reżyserów, m.in. "Pierwszy Dzień Wolności" "Chudy i inni", "Krzyżacy", czy "Bolesław Śmiały". Stoor mimo ról epizodycznych, wcielał się w postacie, które zapadały widzom w pamięć. "Przesłuchiwał lepiej niż Brunner", "w Czarnych Chmurach na koniu gracko pomykał" - można przeczytać głosy internautów na jego temat pod jednym ze wspominających aktora postów. Kadr z filmu pt. "Piątka z ulicy Barskiej", w reżyserii Aleksandra Forda; od lewej: Mieczysław Stoor, Tadeusz Janczar, Andrzej Kozak Komplementów nie szczędzili mu także krytycy. Andrzej Hausbrandt pisał w jednej z recenzji, że Stoor "łączy junacką galanterię z odrobiną zupactwa, wdzięk i głupotę, naiwność z dojrzałością starego lowelasa". Z kolei Artur Grodzicki podkreślił, że grana przez aktora postać jest "śmieszna, ze znakomicie podchwyconymi i z dyskrecją podanymi rysami charakterystycznymi, przy tym bardzo ciepło zagrany". Te ciepłe uczucia, o których wspomina Grodzicki, Stoor potrafił wywoływać w ludziach nawet przy z pozoru negatywnie nacechowanych rolach. Stoor wcielając się w daną postać, nie popadał w skrajności. Wydobywał ze swojego bohatera cechy, które mocno zapadały widzom w pamięć. Zobacz też: Elżbieta Żakowicz w PRL-u święciła triumfy. Gdy zmarła, chciano ją pochować w zbiorowym grobie Mieczysław Stoor, kadr z serialu "Stawka większa niż życie" Mieczysław Stoor: zginął w wieku 44 lat Genialny aktor epizodyczny nigdy nie doczekał się swojej pierwszoplanowej roli. Jego gwiazda zgasła za szybko... Mieczysław Stoor zmarł nagle, 5 października 1973 r. Pracował wtedy na planie filmu "Gniazdo" w reżyserii Jana Rybkowskiego. Miał zaledwie 44 lata. Do tragicznego wypadku miało dojść, w czasie gdy aktor spał. Jako oficjalną przyczynę śmierci podano zatrucie tlenkiem węgla. Po odejściu aktora pojawiło się kilka innych teorii na temat jego nagłego odejścia. Spekulowano, że udusił się spalinami z niewyłączonego silnika samochodowego, a także, że zasnął z papierosem, od którego zajęła się kołdra. Mieczysław Stoor został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Napis na jego płycie nagrobnej również wzbudził spekulacje. Z niewyjaśnionych powodów wyryto na niej bowiem błędne daty. Jako datę urodzin podano październik, zamiast września. Przy dacie śmierci podano listopad, tymczasem aktor zmarł 5 października. Zobacz też: To on miał zagrać rolę Stanisława Anioła w serialu "Alternatywy 4". Ludwik Pak miał szansę na wielką karierę, zaprzepaścił ją nałóg Mieczysław Stoor w "Opowieści atlantyckiej" Źródła: swiatseriali.interia.pl, film.wp.pl, kultura.onet.pl
Marilyn Monroe: jej tragiczna śmierć do dziś owiana jest tajemnicą. Nie do wyjaśnienia
Morderstwo, samobójstwo a może fatalny przypadek?
Wydawała się pełna witalności i seksapilu. Była krucha, niepewna siebie, depresyjna. Jej śmierć zaszokowała świat. Do tej pory budzi wiele pytań i emocji. Co właściwie wiemy o ostatnich godzinach Marilyn Monroe, co wydarzyło się w jej domu przy Helena Drive w Los Angeles 4 sierpnia 1962 roku? Kto zabił Marilyn Monroe? Teoria o braciach Kennedy Rozchwiana emocjonalnie, histeryczna Marilyn nie była na pewno mile widziana u boku braci Kennedych, z których jeden był prezydentem, a drugi prokuratorem generalnym. Uciszono ją? To jedna z teorii spiskowych. Gdyby żyła, dobiegałaby setki. Zmarła blisko 60 lat temu – 4 sierpnia 1962 roku. Ta śmierć jest do dzisiaj przedmiotem wielu domysłów i ciągle budzi emocje. Ujawniane są nowe fakty, krążą pytania, czy było to samobójstwo, przypadkowe przedawkowanie leków, czy zabójstwo. A jeśli tak, to kto miałby ją zabić? Psychiatra, doktor Ralph Greenson? Miał na punkcie Marilyn obsesję, mówił: „Jest moim dzieckiem, cierpieniem, obłędem”. Mafia? Bawiła się z mafiosami na imprezach u Franka Sinatry, może coś wiedziała… Bracia Kennedy? To najpopularniejsza z teorii spiskowych. Aktorka znała ówczesnego prezydenta Johna F. Kennedy’ego i jego brata Roberta – prokuratora generalnego. Podobno słynną piosenkę „Happy Birthday, Mr. President” zaśpiewała prowokacyjnie czy też „lubieżnie wyszeptała”, tak by wszyscy zorientowali się, że coś ich łączy. Może bracia przestraszyli się skandalu obyczajowego i postanowili ją uciszyć. W tym roku, gdy zbliża się okrągła rocznica śmierci Marilyn, te pytania wracają ze zdwojoną siłą. Co wiemy o ostatnich godzinach i śmierci królowej Hollywood? Czytaj także: Jak dziś wygląda ostatni dom Marilyn Monroe? To w nim umarła... Marilyn Monroe śpiewa słynne „Happy birthday” dla prezydenta Kennedy'ego, 20 maja 1962 roku Śmierć Marilyn: wersja oficjalna Według raportu koronera z 1962 roku Marilyn Monroe zmarła o 3.40 nad ranem w swoim domu przy Helena Drive w Los Angeles. Leżała nago na łóżku z twarzą do dołu, w ręku trzymała słuchawkę telefonu. Obok rozrzucone były puste butelki po tabletkach nasennych, tak zwanych barbituranach. Około trzeciej nad ranem gosposia i pielęgniarka Marilyn – Eunice Murray zobaczyła w jej pokoju zapalone światło. Zaniepokoiła się, że Marilyn nie odpowiada na wołanie. Nie mogła wejść, bo drzwi były zaryglowane od wewnątrz. Wezwała doktora Ralpha Greensona. To on wybił szybę w oknie, wszedł do pokoju aktorki, zbadał ją i powiedział: „Odeszła”. W raporcie określono jej śmierć jako „prawdopodobne samobójstwo”. Po 20 latach, w 1982 roku, sprawę badała jeszcze raz prokuratura okręgowa w Los Angeles. Śledczy zwrócili wtedy uwagę, że materiały FBI na temat Marilyn są skompilowane i mocno ocenzurowane. Nie zmieniono jednak rozpoznania, podtrzymując wersję o prawdopodobnym samobójstwie gwiazdy. Czy Marilyn Monroe, ikona seksu, uwielbiana i pożądana przez cały świat, mogła popełnić samobójstwo? Czytaj także: Tajemnicza śmierć Marilyn Monroe. Ujawniono dowody, że była ofiarą klanu Kennedych Służby wywożą ciało aktorki z jej domu, sierpień 1962 roku Biedna Norma, biedna Marilyn Każdy kryminolog powie, że tak. Była niestabilna emocjonalnie, cierpiała na lęki i depresję. Brała środki pobudzające i uspokajające. Piła, wcześniej już próbowała się zabić, podjęła przynajmniej cztery próby samobójcze. Mimo sławy i uwielbienia czuła się nieszczęśliwa. Na jej życiu ciążyło traumatyczne dzieciństwo. Zwrócili na nie uwagę także śledczy badający przyczyny jej śmierci. Urodziła się w 1926 roku jako Norma Jeane Mortenson. Ojca nie znała, matka nie mogła jej samodzielnie wychowywać, chorowała na schizofrenię, była hospitalizowana. Marilyn przenoszono do kolejnych rodzin zastępczych, była w 10 domach i nigdzie nie znalazła przystani. Oddano ją do sierocińca, co było dla niej horrorem. Broniła się, krzyczała, że nie jest sierotą, do każdej napotkanej kobiety mówiła „mamo”, a do mężczyzny „tato”. Wystarczy, by stracić poczucie bezpieczeństwa i własnej wartości. W wieku 16 lat wyszła za mąż, żeby uniknąć kolejnej rodziny zastępczej. Zawsze miała kompleks, że jest niechciana, niekochana, odrzucona. Była już słynną Marilyn Monroe, gdy mówiła: „Jestem przybłędą, której nikt nie chce”. Do tego dołożyły się kolejne nieudane małżeństwa. Sławny baseballista Joe DiMaggio (wyszła za niego w 1954 roku) nie tyle ją kochał, ile był o nią obsesyjnie zazdrosny. Bił ją, a ona próbowała to ukryć pod makijażem, robiąc dobrą minę do złej gry. Chciał z niej zrobić kurę domową, co znaczyło, że nie miał pojęcia, z kim się ożenił. I nawet nie próbował jej zrozumieć. Wytrzymali razem dziewięć miesięcy. Trzeci mąż – słynny dramaturg i intelektualista – Arthur Miller miał być spełnieniem jej snów, wzięli ślub w 1956 roku. Ale już po paru miesiącach Marilyn znalazła notatki męża, w których pisał, że go rozczarowała i że wstydzi się jej w towarzystwie. A ona go kochała. Desperacko marzyła o dziecku, ale dwa razy poroniła. Jeśli szukała miłości i akceptacji, to nigdy ich nie dostała. W środowisku filmowym znane były jej histerie, zawalanie dni zdjęciowych, obsesyjne powtarzanie jednej sceny. Z drugiej strony protekcjonalnie traktowano ją jako aktorkę… John Huston powiedział jej: „Jesteś ku*wą, nie aktorką. Tak jak prawdziwe dziw*i, te najlepsze, niczego nie udajesz. Dajesz siebie całą, ciało i duszę”. Niby komplement, ale jaki zatruty! Tajemnicą poliszynela były jej pobyty w klinikach psychiatrycznych i niedojrzałość emocjonalna. Mogła popełnić samobójstwo. Dlaczego w takim razie ta teza budziła wątpliwości? Czytaj także: Marilyn Monroe popełniła samobójstwo, czy jej tragiczna śmierć nie była przypadkiem? Arthur Miller, Marilyn Monroe, 1956 rok Śledztwo za pięć groszy Dziennikarze, którzy pisali o sprawie Marilyn, szybko zauważyli, że śledczy zachowywali się tak, jakby założyli, że chciała się zabić. Nie zabezpieczono śladów – w czasie oględzin gospodyni Eunice Murray prała bieliznę Marilyn, prześcieradło wyglądało jak nowe, chociaż powinno być pobrudzone. Śledczy uznali, że Marilyn musiała wziąć około 60–70 tabletek. Powinna wymiotować, to naturalna reakcja organizmu na truciznę, a nic takiego nie było widać. Nie miała śladów leku w żołądku. Zresztą pobrane próbki szybko zaginęły. Wszystko wskazywało na to, że zrobiono jej lewatywę. Kto ją zrobił, Eunice Murray? Marilyn nie miała na ciele śladów po igle, ale miała siniaki, może z kimś walczyła albo była przenoszona, tego wątku nie podjęto. Nie przesłuchano wszystkich świadków, raport opierał się głównie na zeznaniach pani Murray i doktora Greensona. Ale w domu był jeszcze niejaki Norman Jefferies, pracujący tam jako tak zwana złota rączka. Dlaczego policjanci z nim nie rozmawiali? W tym śledztwie było wiele zaniedbań, które mogły budzić wątpliwości. Jak się okazało, uzasadnionych. Dowiódł tego wybitny dziennikarz śledczy Anthony Summers, który zajął się sprawą śmierci Marilyn Monroe w 1982 roku, tuż po zakończeniu drugiego procesu. Myślał, że będzie nad nią pracował dwa, trzy tygodnie, zajęło mu to trzy lata. Pokój Marilyn Monroe po śmierci, sierpień 1962 roku W jaskini lwa Musiał przebić się przez mur niechęci i strachu. Początkowo nikt mu nie ufał, ludzie bali się, nie chcieli wracać do historii sprzed lat. Summers wspomina, że zajmowanie się sprawą Marilyn było jak wejście do jaskini lwa. Nagrał jednak 600 godzin rozmów, koncentrował się na ludziach, którzy znali aktorkę lub – jak mówił – dotknęli jej życia. Byli wśród nich reżyser John Huston, aktorka Jane Russell, agenci FBI, rodzina doktora Ralpha Greensona. Powstała z tego książka, a niedawno film „Tajemnice Marilyn Monroe: Nieznane nagrania” (do obejrzenia na Netflixie). Te rozmowy rzucają nowe światło na ostatnie godziny gwiazdy. Wynika z nich, że Marilyn Monroe nie mogła umrzeć o 3.40. Musiało to nastąpić wcześniej. Już bowiem o 11 wieczorem z meczu baseballowego wywołany został jej rzecznik prasowy Arthur Jacobs. Powiedziano mu, że w domu aktorki zdarzyło się coś strasznego. Jego żona Natalie Jacobs wspomina, że mąż miał jedno zadanie: „Tuszować sprawę i trzymać dziennikarzy z daleka”. Z kolei właściciel prywatnego pogotowia ratunkowego Walter Schaefer opowiada, że do willi Marilyn wezwana została karetka. Aktorka była nieprzytomna, ale żyła. Wieziono ją do szpitala w Santa Monica. Kiedy zmarła w karetce, zapadła decyzja, by zawrócić do domu. Postanowili tak ratownicy w porozumieniu z prokuratorem okręgowym. W karetce był też doktor Greenson. W jej domu byli już urzędnicy federalni, którzy przybyli tam długo przed policją, czyli przed godziną czwartą nad ranem. „Było tam kilka osób z Biura, których normalnie być nie powinno”, tłumaczy agent Jim Doyle. „Przyszli natychmiast, zanim ktokolwiek zorientował się, co się stało. To musiały być instrukcje od kogoś wysoko postawionego, wyższego niż Edgar Hoover (ówczesny dyrektor FBI). To mógł być prokurator generalny lub prezydent”. Zdaniem rozmówców Summersa ludzie z FBI mieli jedno zadanie – usunąć wszystkie ślady, które mogły łączyć Marilyn Monroe z rodziną Kennedych. Czy bracia Kennedy mieli coś wspólnego ze śmiercią Marilyn? Czytaj także: Biografia ujawnia szokujące informacje. Marilyn Monroe była w ciąży z Kennedym?! Igranie z ogniem Poznała ich w drugiej połowie lat 50. Chodziła na imprezy organizowane w LA przez szwagra Kennedych, marnego aktora Petera Lawforda. Jego posiadłość zwana była gniazdem rozpusty. W filmie „Tajemnice Marilyn Monroe…” ktoś mówi, że Lawford stręczył Marilyn Kennedym. Zawsze podejrzewano ją o związek z Johnem, to była stała pożywka dla plotek. Jej występ na urodziny prezydenta w maju 1962 roku w Madison Square Garden jeszcze podsycił te podejrzenia. Jeden z agentów FBI twierdzi, że w domu aktorki był podsłuch. Nagrane zostały jej intymne schadzki z Johnem, seks, ich rozmowy. Mówiła do niego Prez albo Jack, on do niej Marilyn. Trzeba jednak dodać, że tych taśm nikt nigdy nie słyszał. Romansowała też z Robertem „Bobbym” Kennedym, była w nim podobno szaleńczo zakochana. Jak wynika z rozmów Summersa, aktorkę ostrzegano przed tymi znajomościami. Znajomi radzili jej, żeby nie „igrała z ogniem”. Bracia Kennedy byli bezwzględni, potrafili rozprawić się z każdym, kto stawał im na drodze. Znajomość z pierwszą seksbombą Ameryki mogła ich skompromitować obyczajowo, już to wystarczyło, by ją uciszyć. W dodatku Marilyn była świadkiem wielu rozmów, między innymi o broni jądrowej i etycznym aspekcie jej użycia. Świat stał wtedy na krawędzi wojny, toczył się konflikt o Kubę, sprawa romansu z Marilyn mogła być użyta do szantażowania prezydenta i próby wymuszenia na nim pewnych politycznych działań. Wydaje się oczywiste, że aktorką interesowało się FBI. Niestabilna emocjonalnie, histeryczna Marilyn nie była z pewnością najlepszą znajomą dla prezydenta i prokuratora generalnego. Ludzie ze służb zasugerowali zerwanie kontaktu. To Bobby miał do niej zadzwonić i powiedzieć: koniec. Ani on, ani jego brat nie chcą jej więcej widywać. Wiadomość o śmierci Marilyn Monroe na budynku New York Times, sierpień 1962 roku Śmiertelnie odrzucona Czy to była kropla, która przelała czarę i popchnęła ją do samobójstwa? Albo próby samobójczej, która miała być wołaniem o pomoc? Szantażem? Marilyn zależało na braciach Kennedy, musiała wyjątkowo mocno przeżyć odrzucenie z ich strony, musiała czuć się wykorzystana, oszukana. Potraktowana jak dziw*a. Podobno 4 sierpnia rozmawiała z Robertem, krzyczała, żeby więcej do niej nie dzwonił. Żeby przyjechał, jak ma ochotę, ale ona do niego nie wyjdzie. Już nigdy! Wydzwaniała do prezydenta do Białego Domu i skarżyła się na Roberta. Podobno zagroziła, że zwoła konferencję prasową i opowie o swoich związkach z braćmi Kennedy. Miała to zrobić w poniedziałek, w niedzielę zmarła. Wspomniany już Norman Jefferies powiedział w jednym z wywiadów, że Robert Kennedy był tego dnia w jej domu. Ale nie ma na to dowodów, to nie było zeznanie pod przysięgą. Robert Kennedy na pewno był tego dnia w Los Angeles, choć sam twierdził, że nie. Odleciał w nocy, ten lot odnotowano w rejestracji lotów w LA. Marilyn miała prowadzić dziennik („Red diary”), w którym zapisywała swoje rozmowy z braćmi. Ten dziennik zaginął, a na pewno wiele by wyjaśnił. O zabójstwo Marilyn oskarżył Roberta Kennedy’ego wprost były policjant Mike Rothmiller. Twierdził, że prokurator w czasie wizyty u Marilyn Monroe dosypał jej truciznę do drinka. Nikt jednak nie potraktował tych rewelacji podawanych bez dowodów poważnie. Chory doktor? A doktor Ralph Greenson? Był jednym z najsłynniejszych terapeutów w Hollywood. Profesorem psychiatrii klinicznej w jednym ze szpitali w LA. Do jego pacjentów należeli między innymi Frank Sinatra i Vivien Leigh. Marilyn poznał, gdy grała w swoim ostatnim filmie „Skłóceni z życiem”. I doprowadził do tego, że była w stanie go ukończyć. Niektórzy oskarżają go, że uzależnił ją od środków nasennych i uspokajających, które przepisywał jej w zbyt dużych ilościach. Sam miał mieć zaburzenia psychiczne i chorą narcystyczną osobowość. Chciał ją uzależnić od siebie. Poradził jej, by kupiła dom i znalazła jakieś miejsce zakorzenienia. Niby słusznie. Ale ten dom miał być blisko niego. Marilyn zrobiła to. Twierdził, że potrzeba jej rodziny, wprowadził ją do własnej, miał żonę i dwoje dzieci. W pewnym sensie zafundował jej kolejny dom zastępczy. Była często gościem w tym domu. Według niektórych relacji manipulował nią. A ona chciała już przerwać terapię i usamodzielnić się, znowu zaczęła spotykać się z Joe DiMaggio. Zastanawiała się, czy nie spróbować jeszcze raz tego związku. Może doktor Greenson nie wyobrażał sobie, że może go opuścić… Sam twierdził, że jej samobójstwo było przypadkowe, że przedawkowała. Był u niej tego dnia, wydawała mu się zdenerwowana i zdezorientowana, prosił panią Murray, by z nią została. Żałował, że nie zadzwoniła do niego, nawet w środku nocy, jak robiła to wiele razy. „Tragedią jest to, że osiągnięcia artystyczne Marilyn jako aktorki, całe bogactwo i sława nie przyniosły jej spokoju i szczęścia”, powiedział w jednej z rozmów. Gdyby to on ją zabił albo doprowadził do samobójstwa, pewnie zostałoby to ujawnione. Marilyn Monroe przeżyła 36 lat. Słynny aktor Lee Strasberg powiedział na pogrzebie aktorki, że zamieniła swoje życie w mit. Elementem tego mitu jest także jej śmierć. Niejasna, tragiczna, „ekscytująca”. I chyba nie do wyjaśnienia. Czytaj także: Po śmierci Marilyn Monroe nie przypominała siebie z plakatów. Potwierdza to jej ostatnie zdjęcie Tekst AGNIESZKA DAJBOR Nagrobek Marilyn Monroe. Grudzień 1973
„Byłyśmy jednością”. Robyn Crawford ujawnia prawdę o romansie z Whitney Houston!
Asystentka artystki potwierdza doniesienia sprzed lat!
Robyn Crawford przez wiele lat była największym wsparciem legendarnej Whitney Houston. Film dokumentalny Whitney już rok temu rzucił nowe światło na relację przyjaciółek, potwierdzając pogłoski o ich romansie – o biseksualności gwiazdy mówił wcześniej jej mąż, Bobby Brown. Robyn Crawford wydała właśnie pamiętnik A song for you. My Life with Whitney Houston (Piosenka dla ciebie. Moje życie z Whitney Houston), w którym przyznała, że ​​łączyło je wzajemne uczucie. View Ediplayer on the source website Robyn Crawford o związku z Whitney Houston Whitney Houston i Robyn Crawford poznały się w Nowym Jorku w 1979 roku. Panie szybko się zaprzyjaźniły, i artystka wkrótce mianowała Robyn swoją osobistą asystentką. Nie tylko wokalistka doceniła zaangażowanie Crawford – osoby, odpowiedzialne za sukces Houston, często prosiły ją o porady w kwestiach strategicznych dla kariery piosenkarki. Asystentka diwy opowiedziała w wywiadzie z NBC, jak wyglądał początek ich relacji. „Tego lata się poznaliśmy. To był pierwszy raz, kiedy się całowałyśmy. To nie było zaplanowane, po prostu się stało. Było cudownie. Niedługo potem spędziłyśmy razem noc”. Przyjaciółka Whitney Houston przyznała, że artystka obawiała się skandalu oraz potępienia ze strony fanów i rodziny, dlatego ukrywały łączące je uczucie. „Whitney wiedziała, że ją kocham, a ja wiedziałam, że moje uczucie było odwzajemnione. Przysięgałyśmy sobie, że zawsze będziemy blisko”, wyznała Crawford. Wcześniej konsekwentnie odmawiała mediom i nie zgadzała się na komentowanie doniesień o ich romansie. Po latach zmieniła zdanie. „Dlaczego teraz?”, pyta we wstępie swoich wspomnień. „Uwierzcie, starałam się pozostać w cieniu, ale uważam, że moim obowiązkiem jest chronić honor mojej dziewczyny i wyjaśnić wiele nieścisłości dotyczących mnie i tego, kim była Whitney”. W swojej książce Crawford po raz pierwszy potwierdziła związek z Houston, który rozpoczął się, gdy obie były nastolatkami. „To nie była tylko fizyczna bliskość”, podkreśla Robyn. „Mogłyśmy sobie ufać, rozmawiać o uczuciach i powierzać najskrytsze tajemnice. Byłyśmy przyjaciółkami, nie tylko kochankami. Po prostu byłyśmy dla siebie wszystkim. Byłyśmy jednością”. Whitney Houston zakończyła relację miłosną, gdy tylko podpisała pierwszy duży kontrakt. Pomimo to, Robyn pozostała największym wsparciem dla diwy. „Nasza przyjaźń urosła dzięki temu, że byłyśmy wobec siebie szczere”, ujawniła w rozmowie z BBC. „Znałyśmy się bardzo dobrze. Zawsze miałyśmy na myśli główny cel i nic nie mogło temu zapobiec. Whitney wierzyła, że jeśli ludzie dowiedzą się o naszym związku, wykorzystają go przeciwko nam. To były lata 80. [...] Nie było łatwo, a my byłyśmy jeszcze dość młode”, dodaje. W swojej książce otwarcie opisuje, że razem zażywały narkotyki. Ujawnia, że bezradnie obserwowała, jak jej najlepsza przyjaciółka wpada w otchłań uzależnienia. „Pomimo wszystkich zasad, które wspólnie opracowałyśmy, aby pokonać uzależnienie od narkotyków, ona stale je łamała”, przyznaje Crawford w A song for you. My Life with Whitney Houston. Diwę znaleziono martwą w hotelowej wannie w lutym 2012 roku, tuż przed rozdaniem nagród Grammy. Autorka nie ukrywa, że chce przypomnieć światu, że Whitney Houston była przede wszystkim hojną, bezinteresowną, zabawną osobą, niezwykle utalentowaną. „Chcę postawić ją na piedestale, aby mogła zabłysnąć swoim twórczym dziedzictwem”, wyjaśniła Crawford w rozmowie z BBC. W 2000 roku przyjaciółki zerwały kontakt, ze względu na konflikt Robyn Crawford z mężem i rodziną Whitney Houston. Była asystentka artystki powoli odbudowała swoje życie, stworzyła szczęśliwy związek i wychowuje dwójkę adoptowanych dzieci. Była dziennikarką, a teraz pracuje jako instruktorka fitness.
Maria Seweryn przeżyła traumę. „Nie boję się już o tym mówić”, podkreśla aktorka
Chce założyć wyjątkową fundację. Czym będzie się zajmować?
Maria Seweryn, ceniona aktorka teatralna, unika rozgłosu. Rzadko udziela się w mediach, poświęcając się ulubionej pracy. Ostatnio zrobiła wyjątek i w najnowszym wywiadzie dla magazynu Pani przyznała, że jej życie nie zawsze było perfekcyjne, i musiała zmierzyć się z przemocą. Maria Seweryn o przemocy „Przeżyłam traumę, nie boję się już o tym mówić. Teraz chciałabym ją przekuć w coś pozytywnego i myślę o zaangażowaniu się lub założeniu fundacji dla kobiet oraz mężczyzn, którzy doświadczyli różnych form przemocy”, wyznaje Maria Seweryn w rozmowie z Pani. „Udało mi się podnieść i pójść dalej, więc teraz chciałabym pomagać osobom, które są w gorszej sytuacji, bo nie mają pieniędzy, wykształcenia czy wyższej świadomości społecznej”, dodaje aktorka. „Czas skończyć z ofiarnym milczeniem i lękiem. Przemoc, również ta psychiczna czy ekonomiczna, sprawia, że w pewnym momencie masz drastycznie obniżone poczucie własnej wartości i przestajesz widzieć, że to, co ktoś ci robi, jest złem”, przekonuje Seweryn. Chociaż aktorka nie ujawnia żadnych szczegółów, sugeruje, że musiała zmierzyć się z przykrym doświadczeniem. „Konsekwencje są straszne. Kiedy człowiek przekroczy już granicę, bardzo trudno wrócić”, mówi w wywiadzie Pani. Może liczyć na wsparcie najbliższych, w tym przyjaciółki Barbary Kurzaj. „To fantastyczny pomysł, że Maria chce założyć fundację. Ona nie boi się trudności i zawsze powtarza nikt nie mówił, że będzie łatwo. [...] jest silna i wymagająca, a to atuty lidera”. Aktorka nie ukrywa, jak wiele zrobił dla niej ojciec. „W jednej z najtrudniejszych dla mnie chwil przyjechał do mnie tata i najpierw nie wiedział, co powiedzieć, bo przecież każde zdanie w takiej sytuacji wydaje się idiotyczne”. Wspomina, że nagle zaczął rozmawiać z nią zawodowo, przekonując, że „koszmar, który przeżywasz, kiedyś przekujesz w wartość na scenie”. Przyznała też, że miał rację. „Kocham mój zawód za to, że potrafi być terapeutyczny”. Sam Andrzej Seweryn nie ma wątpliwości, że córka poradzi sobie ze wszystkim. „Marysia jest wojownikiem i bardzo ją za to szanuję. Wręcz podziwiam.” Maria Seweryn od kilkunastu lat związana jest z teatrem, ale wystąpiła też w takich filmach jak Kolejność uczuć, Boisko bezdomnych, Wiedźmy. Ma 44 lata, jej rodzicami są Krystyna Janda i Andrzej Seweryn. Była związana z Robertem Jaworskim. Ma trójkę dzieci, córki Lenę i Jadwigę, oraz syna Aarona.
Elton John wspomina Michaela Jacksona: „Biedak zupełnie stracił głowę!”
Artysta ujawnia smutną prawdę o zdrowiu króla popu
Elton John poszedł w ślady Demi Moore i opublikował swoją autobiografię. Książka już wkrótce pojawi się w sprzedaży, jednak niektóre fragmenty pojawiły się w sieci trochę wcześniej. Czytaliśmy już ciekawostkę o życiu księżnej Diany i humorystyczna wzmiankę o charakterze królowej Elżbiety II – nadszedł czas na wspomnienie o Michaelu Jacksonie. Elton John o chorobie psychicznej Michaela Jacksona Elton John przyznał w autobiografii, że na samym początku kariery Michaela Jacksona istniała między nimi pełna zaufania i przyjazna relacja. Wszystko zmieniło się na przestrzeni lat, kiedy Jackson zaczął izolować się od społeczeństwa. „Poznałem Michaela, kiedy miał 13-14 lat. Był najbardziej uroczym dzieciakiem, jakiego można sobie wyobrazić. Jednak w pewnym momencie zaczął izolować się od świata i rzeczywistości, jak kiedyś Elvis Presley”, wspomina artysta. Bohater filmu Rocketman ujawnia również, że kiedyś zaprosił Jacksona na przyjęcie rodzinne. W pewnym momencie piosenkarz zniknął, a po pewnym czasie znaleziono go, bawiącego się z synem gospodyni. Wtedy John zauważył, że z jakiegoś powodu „nie mógł poradzić sobie z przyjęciem dla dorosłych”. „Bóg wie, co działo się w jego głowie, i Bóg wie, jakie leki zażywał. Ale za każdym razem, gdy widziałem go w ostatnich latach, zdawałem sobie sprawę, że biedak zupełnie stracił głowę. W najprawdziwszym tego słowa znaczeniu. Naprawdę był chory psychicznie, i przebywanie z nim nie było przyjemne”, czytamy w książce Eltona Johna. Nie tylko nietypowe zachowanie Michaela Jacksona było tematem licznych plotek. Artystę oskarżono o pedofilię – ten temat poruszano jeszcze za jego życia, ale prawdziwa burza wybuchła po premierze filmu dokumentalnego Leaving Neverland.
Lenka Klimentova ujawniła prawdę o swoim dzieciństwie!
Tancerka zdecydowała się na mocne wyznanie
Lenka Klimentova jest jedną z najpopularniejszych tancerek nie tylko w rodzinnych Czechach, ale i w Polsce. Widzowie pokochali ją po programie Taniec z gwiazdami, w którym była partnerką m.in. Jarosława Kreta. Lenka Klimentova wyznała prawdę o adopcji Od kilku lat jest żoną równie uwielbianego w Polsce tancerza Jana Klimenta, którego też możemy oglądać w Tańcu z gwiazdami. Tworzą zdecydowanie szczęśliwy związek, i bardzo się wspierają, ponieważ wiedzą, jak trudna może być ścieżka tanecznej kariery. Chociaż Lenka Klimentova unika nadmiernego zainteresowania prasy, czasami zdradza szczegóły swojego życia prywatnego. Zdobyła się na mocne wyznanie i ujawniła fanom, że jest adoptowana. „Mam kubańskie korzenie. Tato był Kubańczykiem, mama Czeszką. Urodziłam się w Czechach, ale nic nie wiem o biologicznych rodzicach. Adoptowała mnie moja obecna mama z tatą”, mówiła w wywiadzie VIVY! Tancerka nie ukrywa, że uważa mamę za najlepszą przyjaciółkę. Wsparła ją, kiedy podejmowała trudną decyzję o przeprowadzce do Polski, do ukochanego mężczyzny. „Powiedziała: Znajdź sobie kogoś, z kim będziesz szczęśliwa”. „Lubi czytać historie w internecie i wszystkiemu wierzyła. Pisała do mnie: Uważaj. Martwiła się. Czasami płakałam, wtedy mówiła wracaj. Ale nasz związek się wzmocnił, widzi, że jestem szczęśliwa, i bardzo lubi Janka”, opowiadała nam o reakcji mamy na kryzys w związku pary. „Mam superteściową. Jedna z najlepszych na świecie. Jest bardzo uzdolniona artystycznie. Ma złote ręce. Pięknie kaligrafuje, jest cukiernikiem, świetnie gotuje”, dodał Jan Kliment w rozmowie z VIVĄ! „Podoba mi się, jak żyje z Lenką. Historię o tym, że jest adoptowanym dzieckiem, powiedziała jej w formie bajki. Niezwykła osoba”.
Zaburzenie osobowości, schizofrenia, niepokój... Aaron Carter ujawnił szokującą prawdę o swoim życiu!
Piosenkarz walczy o poprawę zdrowia psychicznego
Aaron Carter, brat słynnego Nicka Cartera z Backstreet Boys, rzadko pojawia się publicznie. W wieku dziewięciu lat nagrał pierwszy album, a w 2002 roku czwarty, zatytułowany Another Earthquake. Potem zniknął. Powrócił dopiero w 2017 roku, wraz z minialbumem Love. W lipcu został aresztowany za prowadzenie samochodu pod wpływem używek, a na początku sierpnia ujawnił, że jest bisekusalistą. Wygląd piosenkarza często skłaniał fanów do obaw o jego samopoczucie. Nie bez powodu – po wielu latach Aaron Carter przyznał się do licznych problemów zdrowotnych. Aaron Carter: kariera, życie prywatne, odwyk Aaron Carter otwarcie opowiedział o swoich zmaganiach ze zdrowiem psychicznym w nowym odcinku show The Doctors. 31-latek zgodził się na szczery wywiad. „Oficjalna diagnoza jest taka, że cierpię na zaburzenie osobowości, schizofrenię, ostry lęk. To psychoza maniakalno-depresyjna”, wyznał Carter. „Przepisano mi Xanax, Seroquel, gabapentynę, hydroksyzynę, Trazodon, Omeprazol”, opowiedział, pokazując dużą torbę, wypełnioną lekami. „To moja rzeczywistość…”, powiedział. „Nie mam nic do ukrycia”. W zapowiedzi programu widzimy również pozytywny wynik testu narkotykowego. Wokalista nie bez powodu zwrócił się do The Doctors. Carter uważa, że dla swojego własnego dobra powinien pozbyć się matki ze swojego życia. Chce dać jej jeszcze jedną szansę na przezwyciężenie uzależnienia od picia. „Zaczyna o 5 rano, kiedy się budzi, wypija całą butelkę wódki… Jestem jedyną osobą, która odwiedza mamę”, wyznaje. „Widzę ją w najbardziej szalonym, najbardziej toksycznym, niezdrowym miejscu na świecie”. Carter podzielił się tym, że lekarze uratowali mu życie dzięki udziałowi w show dwa lata temu. Podczas dwóch odcinków programu The Doctors, piosenkarz spróbuje pomóc swojej matce, a także opowie o swoim uzależnieniu od narkotyków, ekstremalnej utracie wagi, problemach rodzinnych, aresztowaniu i ujawnieniu orientacji.
Nie żyje znana niemiecka aktorka. Jej śmierć skrywa wiele tajemnic
Lisa Martinek osierociła trójkę malutkich dzieci
Odeszła nagle 28 czerwca 2019 roku w trakcie wakacji we Włoszech, które spędzała z rodziną. Nie żyje Lisa Martinek, niemiecka aktorka. 47-latka osierociła trójkę maleńkich dzieci w wieku ośmiu, siedmiu i czterech lat. Do tragedii doszło w trakcie rejsu, na który gwiazda udała się wraz z mężem. Tajemnica śmierci Lisy Martinek, niemieckiej aktorki Z okazji 10. rocznicy ślubu gwiazda niemieckiej telewizji Lisa Martinek wraz z mężem i trójką dzieci wybrała się na wakacje do Włoch. Nic nie zapowiadało tragedii, do której doszło w trakcie rejsu łódką, połączonego z nurkowaniem. 47-latka, która wraz z ukochanym, 53-letnim reżyserem i producentem Giulio Ricciarellim pływała w morzu, poczuła się nagle gorzej. Mężczyzna wyciągnął ją z wody i wezwał służby medyczne. Podjęto próby reanimacji, przetransportowano kobietę do szpitala w Grosseto, oddalonym od miejsca zdarzenia o 70 kilometrów. Niestety, nie udało jej się uratować. Póki co przyczyna śmierci Lisy Martinek nie jest znana. Zostanie ona podana do wiadomości publicznej dopiero po przeprowadzeniu sekcji zwłok. Przyjaciele i bliscy aktorki podkreślają, że do tej pory nie skarżyła się ona na żadne dolegliwości, była duszą towarzystwa i miała wiele zawodowych planów. Wyrazy współczucia przekazali rodzinie przedstawiciele stacji ZDF, z którą związana była 47-latka. „Kiedy myślę o Lisie, widzę jej czyste i pewne spojrzenie, jej grację, jej siłę i jej poczucie humoru. Wszystko to wykorzystywała w swoich rolach, wiele z nich wykonywała dla ZDF”, podkreślił Frank Zervos, szef stacji. Kim była Lisa Martinek? Lisa Martinek znana była niemieckiej publiczności z licznych ról zarówno na małym, jak i dużym ekranie. Prywatnie związana z reżyserem Giulio Riccariellim, z którym wychowywała trójkę dzieci. Polscy widzowie mogą kojarzyć ją z ról takich filmach, jak Tornado (obraz katastroficzny), Labirynt kłamstw czy Wyspa nadziei oraz serialowi Miejsce zbrodni Lisa Martinek odeszła w wieku 47 lat: Ostatnie zdjęcie zamieszczone na Instagramie przez Lisę Martinek:
Katarzyna nie jest prawdziwym pierwszym imieniem Katarzyny Grocholi!
Jak więc w dokumentach nazywa się pisarka?
Choć niektóre gwiazdy powszechnie znane są z pewnym imion, to nie wszystkie są tymi, które mają zapisane w dowodach. I tak Olivier Janiak to tak naprawdę Piotr, Kayah to Katarzyna a Maryla Rodowicz to Maria Antonina! Okazuje się, że także Katarzyna Grochola w dowodzie nie ma na imię Katarzyna… Prawdziwe imiona gwiazd. Jak oficjalnie nazywa się Katarzyna Grochola? W wywiadzie dla VIVY! pisarka wyjawiła, że oficjalnie nazywa się Anna Katarzyna Grochola. Z kolei wiele lat temu w rozmowie z NTO wyjaśniła, dlaczego tak wyszło. Jak to możliwe, że nie używa imienia Anna? „W dokumentach mam zapisane imię Anna. Natomiast prawdziwe... No właśnie, co tu jest prawdą? Zawsze byłam Katarzyną Grocholą. Z imieniem to było tak, że tatuś mnie źle zarejestrował - miało być Katarzyna Anna, a ojciec podał Anna Katarzyna”, zdradziła autorka wielu bestsellerów. Okazuje się, że także historia jej nazwisk jest dość zawiła. Pisarka, która przez wiele lat nosiła nazwisko Szelągowska po byłym mężu i nie chciała być z nim kojarzona, nie mogła podpisywać książek nazwiskiem Grochola. Żeby było to możliwe zarejestrowała to nazwisko jako pseudonim! Dziś, po wielu urzędniczych trudach, wróciła oficjalnie do nazwiska Grochola. Teraz pisarka ma swoje nazwisko panieńskie, ale był taki czas, gdy jej córka Dorota Szelągowska żartowała sobie z tego, jak ona i mama się nazywają. „Kiedyś moja córka nagrała się na sekretarce: „Tu mieszkanie Anny Szelągowskiej, Doroty Szelągowskiej, Katarzyny Szelągowskiej i Katarzyny Grocholi. Wszystkich czterech nie ma nas w domu”. Następnie ona się nazywała Hartwig i Sztaba. A ja się nazywałam Szelągowska-Madalińska, ale zostawiłam sobie tylko Szelągowską ze względu na córkę, żeby nie czuła się tak całkowicie wyobcowana. Ale jak Dorota wyszła za mąż i zmieniła nazwisko, to pozbyłam się wszystkich nazwisk i wróciłam do panieńskiego. A wtedy córka również postanowiła wrócić do panieńskiego”, czytamy w najnowszej VIVIE!. Warto dodać, że mimo ślubu z trzecim mężem – Stanisław Bartosikiem (na zdj.) – gwiazda pozostała przy nazwisku panieńskim. Wiedzieliście o tym?
Tak wygląda legendarny Wielki Brat! Kim jest Jarosław Ostaszkiewicz?
To jego głos towarzyszył uczestnikom „Big Brothera”
Osiemnaście lat temu ogromna część Polaków zastanawiała się, do kogo należy głos Wielkiego Brata, który czuwał nad losami uczestników debiutującego wtedy w TVN Big Brothera. Stacja długo utrzymywała, że najbardziej tajemnicza postać show została wykreowana komputerowo i nie istnieje. Po zakończeniu trzeciej edycji programu okazało się bowiem, że to nieprawda. Kilku milionom widzów zdradzono, jak wygląda Wielki Brat. To Jarosław Ostaszkiewicz. Kim jest? Kto jest Wielkim Bratem w programie Big Brother? Historia Jarosława Ostaszkiewicza Stacja TVN dość szybko, bo już w 2002 roku przedstawiła widzom wizerunek Wielkiego Brata. Telewizja wiedziała prawdopodobnie, że kolejna edycja show długo się nie odbędzie, więc można było zdradzić widzom najbardziej ekscytującą zagadkę programu. Ówczesny prowadzący finał 3. edycji Big Brothera po ogłoszeniu werdyktu widzów, zaprosił do studia Wielkiego Brata. Okazał się nim nieznany wtedy dla publiczności Jarosław Ostaszkiewicz. Po zaprezentowaniu jego niskiego głosu w studiu telewizyjnym, nikt z tam obecnych nie miał wątpliwości, że na scenie stoi właściwa osoba. View oEmbed on the source website Zanim Jarosław Ostaszkiewicz trafił do produkcji TVN, ukończył wydział reżyserii teatralnej na PWST w Warszawie oraz wydział filologii polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Wykładowcy wspominali go jako bardzo dobrego ucznia. „Jarek był jednym z moich najlepszych studentów w grupie, a konkurencja była dość spora. Rzeczywiście był wybitny, wyróżniał się na tle całego roku”, mówił w rozmowie z Na Temat kulturoznawca i nauczyciel Ostaszkiewicza, Mirosław Pęczak. Dodał też, że od początku jego podopieczny chciał być reżyserem telewizyjnym i teatralnym. Od tego zaczynał karierę zawodową i nawet nieźle się zapowiadał. Tyle że później stało się coś, czego do końca nie rozumiem. On postanowił pójść w kierunku popkultury mediów”, dodał wykładowca. W swoim życiu Jarosław Ostaszkiewicz pracował w Teatrze Dramatycznym a także w jednym z opolskich teatrów. Realizował też wiele znanych programów: Fabrykę gwiazd, Oko za oko czy Mamy cię. To także on tworzył kolejne edycje Big Brothera, które emitowane były w TV4. Widzowie mogą też pamiętać charyzmatycznego Wielkiego Brata z prowadzenie teleturnieju Kłamca. Ostatecznie, od kilku lat Jarosław Ostaszkiewicz związany jest z TVP, gdzie do 2018 reżyserował Studio Polska w TVP Info, a następnie awansował na stanowisko kierownika redakcji publicystyki i reportażu TVP Info. Czy w nowej edycji Big Brothera, którego premiera już w niedzielę w TVN7 znów usłyszymy głos Jarosława Ostaszkiewicza? Dużo wskazuje na to, że nie… Widzów ma czekać ogromna niespodzianka związana z tym, kto tym razem poprowadzi uczestników przez 91 dni trwania show… Nie możemy się doczekać!
Śmierć Ireny Dziedzic skrywa tajemnicę. Do tej pory nikt o tym nie mówił
Dziennikarka zmarła na początku listopada ubiegłego roku
Kilka dni temu do mediów przedostała się smutna informacja o śmierci Ireny Dziedzic. Dziennikarka zmarła w wieku 93 lat i została wczoraj pochowana w Laskach. Dlaczego jednak wieść o odejściu żelaznej damy telewizji podano do wiadomości publicznej na początku stycznia, skoro do zgonu doszło piątego listopada minionego roku? Już wiadomo. Szczegóły śmierci Ireny Dziedzic Jak podaje portal Fakt24.pl, nieoficjalnie przyczyną opóźnionej informacji o odejściu Ireny Dziedzic było prowadzenie przez warszawską prokuraturę postępowania w sprawie nieodpowiedniej opieki nad dziennikarką. Rezultaty prac prokuratorów nie są znane. Przypomnijmy, że smutną informację jako pierwszy podał 12 stycznia ksiądz Andrzej Luter. „Umarła największa gwiazda polskiej telewizji w czasach PRL. Inteligencja, klasa, perfekcja, zawoalowana złośliwość, ironia: wszystko to fantastycznie łączyła w sobie” – poinformował media w sobotę. Kariera Ireny Dziedzic nabrała tempa w 1956 roku, kiedy zaczęła prowadzić program Tele-Echo. Dziennikarka budziła zainteresowanie opinii publicznej, ale gdy w 1991 roku odeszła z pracy, unikała mediów jak ognia. Od tej pory niewiele było wiadomo o jej życiu, poza tym, że mieszkała na Saskiej Kępie. Ostatnią wolą dziennikarki było pochowanie w Laskach. „Zwróciła się do nas z prośbą, by mogła na cmentarz w Laskach przenieść prochy swojego ojca pochowanego we Lwowie i matki pochowanej w Krakowie. Sama też chciała kiedyś spocząć w tej samej mogile”, mówiła jedna z Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża w rozmowie z Gosc.pl. Wczoraj odbył się pogrzeb prezenterki.
Skrywana przez lata tajemnica Jackie Kennedy ujrzała światło dzienne!
Legendarna Jackie Kennedy była niekwestionowaną ikoną stylu, a jej stylizacje stały się wręcz kultowe. Stanowiła niedościgły wzór dla kobiet na całym świecie – zawsze nienagannie ubrana i elegancka. Była pierwsza dama USA przywiązywała dużą wagę do tego, jak się prezentowała, a pomagali jej w tym zaufani styliści i asystenci, którzy znali sekrety jej garderoby. Jedna z asystentek zdecydowała się po latach zdradzić jeden z nich. Naprawdę trudno w to uwierzyć! Tajemnica butów Jackie Kennedy Kathy McKeon pracowała u Jackie Kennedy w latach 1964-1977. Zaczęła rok po śmierci jej męża Johna F. Kennedy’ego. Sprawa zamachu wciąż była wtedy jeszcze świeża. Była z nią także , kiedy umarł jej drugi mąż, Arystoteles Onassis. „Nie spodziewałam się, że już po kilku dniach w nowej pracy zostanę całkowicie wchłonięta przez sprawy tej najbardziej królewskiej z amerykańskich rodzin”, napisała McKeon w książce Jackie’s Girl: My Life with the Kennedy Family, w której wyjawiła kilka tajemnic swojej szefowej. Wspomina, że duże wrażenie zrobiła na niej olbrzymia garderoba Jackie Kennedy. Jak przystało na prawdziwą ikonę stylu było z niej mnóstwo ubrań uporządkowanych kolorami, a także pokaźna kolekcja butów. „Nigdy nie widziałam takiej ilości butów. Buty w stylu London-look, pantofle na obcasach we wszystkich kolorach, tenisówki do porannego joggingu, tam było wszystko”, opisuje. „Najbardziej intrygujące były jednak wkładki przygotowywane do każdej pary butów. Każda o wysokości 1/4 cala trafiała do jednego buta, by rekompensować fakt, że jedna z nóg prezydentowej była nieco krótsza od drugiej”, wyjawia asystentka. 1/4 cala to zaledwie 6,35 milimetra! Dla Jackie dbałość o szczegóły była jednak bardzo ważna. „Nikt nie mógł się domyśleć prawdy”, zaznacza McKeon. Niewielu wie jednak od kogo Jackie podpatrzyła ten trik. Był to jej pierwszy mąż, John F. Kennedy. W 1955 roku, dwa lata po ich ślubie JFK narzekał na silne bóle pleców. Doktor Janet Travell, do której się udał, odkryła, że lewa noga polityka jest nieco krótsza niż prawa i poleciła mu noszenie wkładki do buta. Ból pleców zniknął, a doktor Travell została prywatnym lekarzem przyszłego prezydenta Stanów Zjednoczonych. Wkładki spełniały swoją funkcję na tyle dobrze, że przez lata nikt nie znał prawdy o problemie pary prezydenckiej!
Tajemnicza żona przywódcy Korei Północnej Kim Dzong Una pojawiła się publicznie!
O żonie dyktatora Korei Północnej wiadomo naprawdę niewiele. Żona Kim Dzong Una rzadko pojawia się publicznie, a każde jej wyjście jest doszczętnie odnotowywane przez media. Gdy po raz pierwszy pojawiła się u jego boku myślano, że jest jego… kochanką! Wczoraj zakończyła się wizyta Kim Dzong Una w Chinach, gdzie towarzyszyła mu żona. Kim jest Ri Sol-ju? Kim jest żona Kim Dzong Una, Ri-Sol-Ju? Zagraniczne media dokładnie liczą każde jej publiczne wyjście. Od 2014 roku do 2016 widywana była publicznie dokładnie 40 razy. Gdy nie pokazywała się przez siedem miesięcy spekulowano, co się z nią dzieje. Mówiono o ciąży, ciężkiej chorobie, a nawet… egzekucji, w końcu Kim Dzong Un znany jest z krwawych decyzji (w 2016 roku skazał na śmierć wuja). Nic dziwnego, że odkąd w 2012 roku pojawiła się u boku Kim Dzong Una, media śledzą każdy jej krok. Pierwszą damą Korei Północnej Ri Sol Ju internauci interesują się w takim samym stopniu, co jej mężem. Co ciekawe, jej postać owiana jest tajemnicą. O Ri Sol-Ju wiadomo niewiele. Koreańska Wikipedia podaje, że urodziła się we wrześniu 1989 roku, jej mama jest lekarzem ginekologiem, a ojciec dziekanem lokalnego uniwersytetu. Żona Kim Dzong Una ukończyła szkołę artystyczną. Przez pewien czas wiodła karierę piosenkarki w zespole Pochonbo. Dlaczego żona Kim Dzong Una nie pokazuje się publicznie? Po raz pierwszy pojawiła się publicznie u boku Kim Dzong Una w 2012 roku, a wszyscy myśleli, że jest jego… kochanką. Nie wiadomo nawet dokładnie, kiedy para się pobrała. Niektóre źródła podają, że ślub miał miejsce w 2009 roku, a rok później na świat przyszło ich pierwsze dziecko. Inne media podają jednak, że ich pierwsze spotkanie miało miejsce w 2010 roku podczas koncertu muzyki klasycznej. Drugie dziecko pary (córka Kim Ju-ae) przyszło na świat w 2013 roku. Według południowokoreańskiego wywiadu Ri Sol Ju urodziła w 2017 roku trzecie dziecko, ale północnokoreańskie media nie podawały tej informacji. Tajemnicze zaginięcie Ri Sol Ju Ri Sol Ju wyróżnia się na tle swoich rodaczek. Ubiera się elegancko, stylowo, ale bardzo skromnie. Zawsze zakłada spódnice przed kolana, jako jedyna towarzyszka dyktatora Korei Północnej, zdecydowała się na krótką fryzurę. Choć w naszym kraju jej wygląd niczym by się nie wyróżniał, to dla północnokoreańskich kobiet jest prawdziwą ikoną stylu. Żona Kim Dzong Una rzadko pojawia się publicznie. Zagraniczne media piszą nawet o jej tajemniczych zaginięciach. Gdy w 2015 roku po czterech miesiącach nieobecności pojawiła się na trybunach meczu piłki nożnej w Pjongjangu, wywołała spore poruszenie. Teraz towarzyszyła mężowi podczas wizyty w Chinach, gdzie wszyscy zachwycali się jej urodą. Dlaczego Kim Dzong Un nie pokazuje żony publicznie? Dla nas z pewnością jest to coś nietypowego, ale dla obywateli Korei Północnej utrzymywanie związku w sekrecie nie jest czymś zaskakującym. Poprzedni przywódcy, Kim Ir Sen i Kim Dzong II, czyli dziadek i ojciec Kima również nie pokazali swoich żon publicznie.