Wśród kobiet Tadeusza Plucińskiego była wielka gwiazda polskiego teatru. Ten romans mógł skończyć się tragedią
Zanim Tadeusz Pluciński został oficjalnym amantem polskiego kina, a Halina Mikołajska jedną z największych aktorek teatralnej sceny, poznali się we Wrocławiu i zakochali w sobie bez pamięci. Ten romans zakończył się złamanym sercem i ślubem z inną, ale o mały włos, a doszłoby do jeszcze większej tragedii... [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 22.11.2024 r.] Halina Mikołajska i Tadeusz Pluciński: u progu kariery On, to naczelny amant PRL-u, zarówno na scenie, jak i w życiu prywatnym, chociaż wzbraniał się przed tą łatką pod kątem zawodowym. Skarżył się, że od razu po szkole zawodowej wciskano go w role pięknych chłopców. „Może przez moje warunki? Pocztówkowy facet, 183 cm wzrostu, sylwetka do przyjęcia. Do tego stopnia podobałem się, że aktorki w teatrach mówiły: . Ale ja nigdy nie chciałem być amantem!", wspominał w jednym z wywiadów Tadeusz Pluciński. Ona za to była zaliczana do grona 10 największych polskich aktorek. Na początku nie myślała o aktorstwie, chciała iść w ślady Marii Curie-Skłodowskiej – studiowała krótko chemię, dorabiała statystując w teatrze. Szmuglowała papierosy, bawiła się, imprezowała. Zawsze miała temperament, Andrzej Łapicki mówił, że była do bitki i wypitki, a w teatrze „nie grała według przepisów”. Bardzo szybko zauważono talent Haliny Mikołajskiej jako wielkiej tragiczki, była porównywana do Gustawa Holoubka. Z drugiej strony była też zadziorna, lubiła prowokować. Wielkiemu Juliuszowi Osterwie powiedziała jako studentka, że jest za stary na rolę „Fantazego” w dramacie Juliusza Słowackiego. Mistrz się wściekł, a ona przez kilka miesięcy miała zakaz wchodzenia do szkoły teatralnej. Zobacz też: Z drugą żoną jest ponad 40 lat. Lucyna Kirwil nazywa Jerzego Bralczyka amantem i wprost mówi, o kogo jest zazdrosna Halina Mikołajska jako Lady Makbet, 1960 r. Halina Mikołajska i Tadeusz Pluciński historia miłości Kiedy los postawił na drodze młodej Mikołajskiej młodszego od niej o rok Plucińskiego, był 1949 rok. On był wtedy 23-letnim kawalerem, który wkrótce miał zawładnąć polską scenę jako naczelny amant filmowy. Ona ukończyła właśnie studia aktorskie w Krakowie. Oboje znaleźli się we Wrocławiu, gdzie po wojnie na Ziemiach Odzyskanych powstawały nowe teatry i trwał nabór aktorów. „Nie można było ubiegać się o angaż w Warszawie, bo wówczas uchodziła za miasto zamknięte. Henryk Szletyński, nasz profesor ze szkoły, został dyrektorem Teatru Polskiego we Wrocławiu, zgarnął cały nasz rok do siebie", wspominał Tadeusz Pluciński na łamach książki „Na wieki wieków amant”. Mimo tak młodego wieku i początku swojej zawodowej ścieżki Halina Mikołajska była już wtedy kobietą po przejściach - miała za sobą nieudane małżeństwo z architektem Januszem Ballenstedtem, a Tadeusz Pluciński był mężczyzną z przeszłością - po niemal dwóch latach rozstał się ze swoją narzeczoną, Aliną Janowską. Młody aktor przypatrywał się Halinie Mikołajskiej, gdy grała Ruth w "Niemcach" i nawet po latach pozostawał pod wrażeniem tego spektaklu i jej gry. "Wrocławski teatr był bardzo niedoceniany. To nie stolica. Szletyński postawił sobie za punkt honoru zrobić z niego perłę. Wystawił Niemców Leona Kruczkowskiego. Z Haliną Mikołajską i Igorem Przegrodzkim w rolach głównych. Świetne przedstawienie. Kruczkowski nie przyjechał na premierę, dopiero na setne przedstawienie. I nie mógł wyjść z podziwu, Niemcy byli grani w różnych teatrach w Polsce, ale on ten spektakl uznał za najlepszy", wspominał Pluciński. Halina i Tadeusz bardzo szybko polubili swoje towarzystwo. Jedno czuło się tym drugim zafascynowane, zwłaszcza że pod względem temperamentów byli do siebie bardzo podobni. Oboje spontaniczni, nieprzewidywalni, lubiący zabawę. Kiedy wybuchła pomiędzy nimi namiętność, oboje zaangażowali się w tę relację równie mocno, z tą tylko różnicą, że 23-letni Tadeusz, jak pokaże przyszłość, już po jakimś czasie rozproszył się wdziękiem innej kobiety. Tego Halina Mikołajska nie umiała zaakceptować. Pluciński złamał jej serce swoim romansem z mezzosopranistką Bożeną Brunn-Barańską, a co nastało niedługo później, decyzją, że odchodzi do niej od Mikołajskiej na dobre. Czytaj też: Dzięki niej poszedł na terapię, rozstanie całkowicie go załamało. Małżeństwo Mirosława Breguły zakończyło się nagle Halina Mikołajska jako Lady Makbet, 1960 r. Halina Mikołajska: złamane serce Mówiono, że romantyczne porywy serca, które targały wówczas młodą aktorką, przeżywała ona do takiego stopnia, że po odrzuceniu przez kochanka postanowiła skoczyć z mostu do rzeki. Na szczęście nie doszło do tragedii, ktoś z przechodniów w porę zareagował. Zapytana po latach o ten incydent, Halina Mikołajska miała w odpowiedzi reagować śmiechem. A jak lata później odnosił się do swoich miłosnych podbojów sam Pluciński? "Marcello Mastroianni powiedział: . W moim przypadku było bardzo podobnie. To nie ja miałem kobiety. To kobiety miały mnie. Nie zrobiłem niczego wbrew ich woli. Wybierały sobie mnie i każdy następny krok był ich decyzją. Tak to już jest", mówił Tadeusz Pluciński. "To one ustalają reguły gry i wybierają sobie mężczyzn. Przecież to ja byłem brany, obrączkowany i oddawany. Dziewczyny manipulowały mną i przekazywały mnie sobie już na studiach, o czym opowiadałem. Żyłem wtedy w przeświadczeniu, że to ja rozdaję karty, dziś jestem pewien, że to one mnie sobie przekazywały z rąk do rąk, że to była sztafeta", dodawał na łamach swojej biografii aktor. Śpiewaczka, dla której Tadeusz zostawił Halinę, została jego pierwszą żoną, ale i w tym przypadku, aktor nie pozostał wierny jednej kobiecie. Halina Mikołajska po rozstaniu z Plucińskim poślubiła malarza Aleksandra Stefanowskiego. Uleczył jej złamane serce, zakochała się w nim bez pamięci, ale po ślubie okazało się, że mają różne charaktery i oczekiwania. Zapisywała: „Olek w ogóle jest bardzo dobry dla mnie, a ja też staram się być dobra dla niego, chociaż ja jestem bałaganiara”. Była pełna nadziei, że to ten jedyny... Ale jedynym okazał się dla aktorki pisarz Marian Brandys. To ona go poderwała i spędziła z nim resztę swojego życia. Czytaj też: Doczekali się syna, rozstanie nazwali porażką. Kayah i Rinke Rooyens: „To była miłość od pierwszego wejrzenia” Tadeusz Pluciński, 2000 r. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgFxlw4h-0b7f57a.jpg" width="1530" height="2190" alt="Warszawa. 7.11.2000r. Q Warszawie odby³o siê wrêczenie "Feliksów Warszawskich" - nagród przyznawanych za najlepsz¹ re¿yseriê i wybitne role w spektaklach, których premiery odby³y siê w sto³ecznych teatrach w ubieg³ym sezonie . N/z: na uroczystoci obecny by³ znany aktor Tadeusz Pluciñski PAP/Andrzej Rybczyñski /bp/" title="Tadeusz Pluciñski" /> Źródła: „Na wieki wieków amant. Tadeusz Pluciński w rozmowie z Magdaleną Adaszewską”, wyd. 2014. / Artykuł „O krok od tragedii”, „Na żywo”, listopad 2019. / pomponik.pl
Czesław Wołłejko zakochał się w żonie Tadeusza Plucińskiego, a później został jego... teściem
Nazywano go w środowisku aktorskim "istnym cherubinem"
Grał zarówno amantów komediowych, jak i bohaterów tragicznych, nazywany w środowisku aktorskim "istnym cherubinem", Czesław Wołłejko swoją pasję odnalazł na deskach teatralnych, ale zasłynął również z wielu ról filmowych i telewizyjnych, m.in. sturmbannfuhrera Geibela w serialu "Stawka większa niż życie", barona Krzeszowskiego w "Lalce" Ryszarda Bera, a także Chopina w filmie Aleksandra Forda "Młodość Chopina". O ile sprawy zawodowe aktora układały się wyśmienicie, życie prywatne dostarczało mu wiele burzliwych emocji. Czesław Wołłejko po miłosnych perturbacjach został teściem byłego męża swojej drugiej żony. [Ostatnia publikacja treści na VUŻ i Viva Historie 17.03.2025 r.] Kim był Czesław Wołłejko? Największe role Czesław Wołłejko stał się jednym z czołowych amantów polskiego kina, chociaż sam potrafił kpić z przypisywanego mu tytułu. Reżyserzy jednak od samego początku nie szczędzili mu pochwał i zachwytów. Gdy wybuch II wojny światowej zmusił go do ucieczki z rodzinnego Wilna, Czesław Wołłejko zatrudnił się w Teatrze Polskim w Grodnie. Na miejscu zachwycił się nim Aleksander Węgierko, dyrektor i uznany reżyser teatralny. Powiedział o nim wtedy: "Istny cherubin, stworzony, żeby grać romantycznych bohaterów". Trudno zresztą było się z tym nie zgodzić, patrząc na 23-letniego młodego mężczyznę o pięknych rysach twarzy i równie przyciągającym uwagę głosie. "Pisano nawet, że był to aktor romantyczny o szerokim geście, niepokojącej wibracji głosu, że płonął w każdym ruchu i słowie", mówiła Joanna Godlewska, krytyk i historyk teatru w Polskim Radiu w 2014 roku. Czesław Wołłejko zadebiutował w komedii "Panna Maliczewska" u boku młodszej od niego Haliny Czengery, imponując jej swoim talentem i urokiem. Zakochali się w sobie i trzy lata później stanęli na ślubnym kobiercu. Niedługo potem na świat przyszła ich córka Jolanta, a cała trójka zaczęła nowy etap w Warszawie. Przepustką do wielkiej sławy w stolicy była dla Wołłejko rola Chopina w filmie Aleksandra Forda "Młodość Chopina" z 1952 roku. "Film - mówiąc szczerze - dzisiaj jest nie do oglądania, ale przyniósł popularność Wołłejce", komentowała w Polskim Radiu Joanna Godlewska. Od momentu premiery dzieła aktor zyskał liczne grono fanek, które słały mu kwiaty, czekały na niego pod teatrem, a nawet jeździły za nim na wakacje. Wołłejko, przebywając przez kilka miesięcy na planie filmu Forda, uległ urokowi Aleksandry Śląskiej, która grała wtedy rolę ukochanej Chopina, Konstancji Gładkowskiej. Nie ukrywał, że pociągały go kobiety o silnych osobowościach. Znany był też jego romans z Niną Andrycz. Zobacz też: "Małżeństwo to hazard", mawiał Jerzy Bińczycki. Wybitny aktor dwa razy stawał na ślubnym kobiercu Czesław Wołłejko na planie filmu Czarne Skrzydła 1962 r. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imggnxzCq-998f73b.jpg" width="1600" height="2395" alt="Czeslaw Wollejko na planie filmu Czarne Skrzydla w rez. Ewy i Czeslawa Petelskich 1962 r.,Image: 431143260, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Slawek Bieganski / Forum" title="Na planie filmu Czarne Skrzydla 1962" /> Czesław Wołłejko: życie prywatne, miłość do żony Tadeusza Plucińskiego Od tamtej pory pogłoski o kolejnych podbojach miłosnych Wołłejki krążyły w środowisku teatralnym. Większością chwalił się sam, nie dbając o to, że dowie się o nich też jego żona, która przez cały ten czas cierpiała w milczeniu. Halina Czengery spodziewała się w owym czasie dziecka, trzymając się przy tym kurczowo nadziei, że narodziny kolejnej pociechy ocalą jej małżeństwo. W maju 1955 r. Czesław Wołłejko po raz drugi został ojcem, na świat przyszła Magdalena Wołłejko. Jego małżeństwo z pierwszą żoną przetrwało jeszcze kolejne sześć lat. Ostatecznie aktor zostawił rodzinę dla pięknej Ilony Stawińskiej, koleżanki z Teatru Współczesnego. Kiedy ją poznał, była żoną znanego amanta PRL-u, Tadeusza Plucińskiego, ale w ich małżeństwie nie układało się najlepiej. Słynny adorator zaangażował się w międzyczasie w związek z Kaliną Jędrusik, a jego żona zaczęła szukać pocieszenia w ramionach Czesława Wołłejki. Halina Czengery próbowała jeszcze walczyć o małżeństwo z Wołłejko i utrzymanie rodziny w komplecie, ale na próżno. Po orzeczeniu rozwodu, jej mąż poślubił Stawińską, a sam odwrócił się od byłej żony i nie utrzymywał kontaktu z córkami. "Boleśnie to przeżywałam, jakaś zadra wciąż we mnie tkwi. Pewnie dlatego, że bardzo kochałam moją mamę i uważałam, że nie zasłużyła na tyle bólu, ile doznała nie tylko od ojca, ale w ogóle od życia. A ojciec nie dał mi zbyt wielu okazji, bym mogła go dobrze poznać i zrozumieć" – opowiadała młodsza córka aktora, Magdalena Wołłejko. Choć drugie małżeństwo Czesława Wołłejki układało mu się bardzo pomyślnie, jego sprawy rodzinne z czasem skomplikowały się jeszcze bardziej. W 1968 r. na planie "Stawki większej niż życie" Tadeusz Pluciński poznał Jolantę, starszą córkę Czesława Wołłejki. Aktor wspominał po latach, że to uczucie spadło na niego, niczym grom z jasnego nieba. Ojciec Jolanty, mimo że sam nie utrzymywał kontaktu z córką, nie krył oburzenia. Nie wiadomo było do końca, co przeszkadzało mu najbardziej: fakt, że człowiek starający się o rękę jego córki nazywany jest największym uwodzicielem PRL-u (Witold Sadowy nazywał go po prostu erotomanem), czy też to, że jest byłym mężem jego obecnej żony, a może duża różnica wieku pomiędzy Plucińskim a Jolantą. Co ciekawe, Wołłejko sam był starszy od swojej ukochanej o 16 lat. Czytaj także: Dzięki Elvisowi Presleyowi wciągnęła się w muzykę, pokochała swojego szefa. Tajemnice Marii Szabłowskiej Warszawa, 1982 r. Tadeusz Pluciński z Jolantą Wołłejko i dziećmi w swoim mieszkaniu "Czesiek, który był moim kolegą z teatru i z jednej garderoby, gdy dowiedział się, że jesteśmy z Jolą blisko, wpadł w szał. Mało mnie nie rozszarpał. Wiedział, że oglądam się za kobietami. Jego zdaniem miałem zszarganą reputację", wspominał Pluciński w książce "Poczet aktorów polskich" Witolda Fillera. Pluciński sam był wówczas w związku małżeńskim z Krystyną Mazurówną. Ich małżeństwo trwało zaledwie trzy miesiące. Kiedy udało mu się uzyskać rozwód, aktor poślubił Jolantę Wołłejko, czyniąc tym samym męża swojej byłej żony... teściem. "Pierwsza córka Wołłejki wyszła za mąż za pierwszego męża drugiej żony ojca. Póki się z nim wreszcie nie rozwiodła, trudno było ustalić, kto jest dla kogo kim w tej rodzinie", pisał Witold Filler w książce "Poczet aktorów polskich". Relacje obu panów były bardzo oziębłe do momentu narodzin wnuków, Piotra i Pawła. Żona Czesława Wołłejki miała nawet przyznawać żartobliwie, że jest przyszywaną babcią synów swojego byłego męża. Małżeństwo starszej córki aktora trwało dwie dekady, ale ostatecznie zakończyło się rozwodem. Tadeusz Pluciński nie dotrzymał jej wierności, tak jak zresztą przewidział to na początku oburzony zamiarami amanta ojciec. Czesław Wołłejko nie doczekał jednak tych wydarzeń. Aktor zmarł 7 lutego 1987 r. Źródła: kultura.onet.pl, plejada.pl
Tadeusz Pluciński – mówiono o nim „na wieki wieków amant”. Rodzinę założył dopiero z czwartą żoną
Mija dziś 97. rocznica urodzin uznanego aktora
Bożyszcze kobiet. Przystojniak, który sprawiał, że pisma z jego podobizną w PRL-u sprzedawały się spod lady. Tadeusz Pluciński miał na koncie niezliczone romanse, m.in. z seksbombą Kaliną Jędrusik. Mówiono o nim „na wieki wieków amant”. Niektórzy szli o krok dalej i nazywali go wprost erotomanem. Miał przy tym opinię dżentelmena i świetnego aktora. Żenił się cztery razy i wydawało się, że szczęście i spokój odnalazł u boku ostatniej małżonki, Jolanty Wołłejko. Doczekali się dwóch synów, ale i ten związek nie przetrwał próby czasu... Rozwiedli się po 20 latach z powodu jego zdrad. Dlaczego tak silnie działał na kobiety i jakie tajemnice skrywało jego życie osobiste? Z okazji 97. rocznicy urodzin aktora, przypominamy jego losy. Tadeusz Pluciński: dzieciństwo Tadeusz Pluciński urodził się 25 września 1926 roku w Łodzi. Jego ojciec był urzędnikiem wydziału oświaty i kultury i opiekunem małego Zoo. Przynosił do domu różne okazy, na przykład małpę. Mama była austriaczką, mimo nacisków nie podpisała volkslisty. Rodzice rozwiedli się przez romanse ojca, już w czasie wojny. Mały Tadeusz pomieszkiwał u mamy albo taty, który pracował jako zawiadowca na stacji kolejowej w Koluszkach. W Warszawie chodził do szkoły handlowej, uczył się na tajnych kompletach m.in. towaroznawstwa. Jako siedemnastolatek świetnie sobie radził, ale żył z… produkcji bimbru. Po wojnie jego mama i siostra Mira wyjechały do Niemiec, do Monachium. Przyszły aktor został z ojcem i wbrew jego woli rozpoczął studia prawnicze. Pewnego dnia w pociągu do Łodzi poznał Alinę Janowską, była wtedy 24-letnią dziewczyną, po śmierci ojca to na jej barkach spoczywał obowiązek utrzymania rodziny. Aby móc zaopiekować się młodszym bratem i matką, zaczęła udzielać lekcji tańca i występować w teatrach. „Alina jechała pociągiem przez Koluszki i zobaczyła mnie na peronie. Zachłysnęła się mną i odnalazła w Łodzi. A gdy odnalazła, to już nie puściła”, mówił w jednej z rozmów Tadeusz Pluciński. To dzięki niej zaczął myśleć o studiach aktorskich. Chodził do niej do teatru, za kulisy. Któregoś wieczoru spotkał tam Edwarda Dziewońskiego, który zagadnął: „Co tu robisz, ile Ty masz wzrostu, powinieneś być na scenie!”. I to Dziewoński wybrał mu rolę Papkina na egzamin do Szkoły Teatralnej. Zobacz też: Próba uduszenia matki, załamanie nerwowe, uzależnienie i myśli samobójcze. Jak wygląda życie Heather Locklear? Tadeusz Pluciński: jak został aktorem? Był uczniem wielkim mistrzów: Leona Schillera i Aleksandra Zelwerowicza. Ale był też lekkoduchem i nonszalantem. Mówił, że role, tak jak kobiety przychodziły do niego same. Nigdy o nie nie zabiegał. Kiedy zdawał do Szkoły Teatralnej nie nauczył się nawet do końca monologu Papkina z „Zemsty”. Podobno lenistwo nie pozwoliło mu opanować tekstu. „Hołdowałem zasadzie, co masz zrobić dzisiaj, zrób pojutrze, a będziesz miał dwa dni wolne. Na egzaminie udawałem schrypniętego. - huknął na mnie Zelwerowicz. - W niedzielę ferujemy wyroki. Jak panu gardło nie wyzdrowieje, to niech pan nie przychodzi". Obkułem Papkina”, opowiadał w rozmowie z „Gazetą Wyborczą. Sam skarżył się, że od razu po szkole teatralnej wciskano go w rolę amanta. „Może przez moje warunki? Pocztówkowy facet, 183 cm wzrostu, sylwetka do przyjęcia. Do tego stopnia podobałem się, że aktorki w teatrach mówiły: "Chcę, żeby zagrał ze mną Tadeusz". Ale ja nigdy nie chciałem być amantem! wspominał w wywiadzie dla Se.pl. Szybko odnalazł się jako aktor, zagrał ponad dwieście ról w sztukach Moliera, Potockiego, Zapolskiej, czy Fredry. Był m.in. księciem Józefem Poniatowskim i Fircykiem w zalotach. Zagrał też w wielu filmach , m.in. u Stanisława Barei w„Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz”, „Brunet wieczorową porą”, „Poszukiwany, poszukiwana”. Grał w „Karierze Nikodema Dyzmy”, serialu „Stawka większa niż życie”, „Stawiam na Tolka Banana”, „Alternatywy 4”. W „Hydrozagadce” Andrzeja Kondradiuka zagrał z Ewą Szykulską parodię erotycznej sceny i siebie jako amanta. Powtarzał tam do znudzenia zdanie „Zdejm kapelusz”, co stało się jednym z kultowych elementów filmu. Nawet w drugoplanowych rolach był wyrazisty i pamiętało się o nim. Zobacz też: Piotr Fronczewski i Joanna Pacuła nie mogli oprzeć się sile tego uczucia. Mimo zdrady, aktor uratował swoje małżeństwo Tadeusz Pluciński: życie prywatne, małżeństwa „Marcello Mastroianni powiedział: . W moim przypadku było bardzo podobnie. To nie ja miałem kobiety. To kobiety miały mnie”, mówił w jednej z rozmów. Wysportowany, nienagannie ubrany, szarmancki, miał niski głos i magnetyczne spojrzenie. Miał wizerunek niegrzecznego chłopca, kolejne partnerki uważały, że sprowadzą go na dobrą drogę. On w każdym razie wierzył, że każda miłość będzie na zawsze i absolutnie go zmieni. Był czterokrotnie żonaty. Sam twierdził, że jako partner dobrze sprawdzał się, gdy miłość była namiętna i gorąca. Ale gdy dopadała go codzienność, i męczące pytania: gdzie idziesz, kiedy wrócisz, zaczynał myśleć o ucieczce. A kiedy kobiety łapały go na kłamstwie, gdy zaczynały się awantury, on brał szczoteczkę do zębów i szarmancko znikał z domu. Z Aliną Janowską myśleli o ślubie, ale do niego nie doszło. Aktorka zakochała się w architekcie Andrzeju Boreckim i to on został jej pierwszym mężem. Tadeusz Pluciński ożenił się natomiast ze starszą od siebie o kilka lat mezzosopranistką Barbarą Brun Barańską. Małżeństwo przetrwało kilka lat, i rozpadło się z powodu zdrad Plucińskiego. Drugą żoną aktora była koleżanka z teatru Ilona Stawińska. „Mijaliśmy się, byliśmy razem, ale osobno”, tłumaczył po latach powody rozstania. Prawdziwym powodem był podobno jego głośny romans z Kaliną Jędrusik, ale o tym za chwilę. Zobacz też: Tadeusz Pluciński i Jolanta Wołłejko: była jego czwartą, ostatnią żoną. Po rozwodzie zostali przyjaciółmi Tadeusz Pluciński i Krystyna Mazurówna wytrzymali trzy miesiące Trzecią żoną Tadeusza Plucińskiego była znana tancerka Krystyna Mazurówna. Kiedy się poznali w połowie lat 60. była już znaną gwiazdą i obiektem westchnień wielu mężczyzn. Wytrzymali ze sobą trzy miesiące, rozwiedli się po trzech latach. W rozmowie z Dariuszem Michalskim powiedziała, że Tadeusz Pluciński był jej „niesłusznie poślubionym mężem”. Miała żal, że przepuszczał jej pieniądze, był skąpy dla niej, a rozrzutny, gdy idzie o swoje potrzeby. Twierdziła też, że nie chciał zgodzić się na rozwód i że musiała go spłacić, czemu Pluciński zaprzeczał. Z pewnością byli za silnymi osobowościami, by mogli ze sobą długo wytrzymać. Tadeusz Pluciński wspominał: „Kiedy żona mówiła mi, że robię rzeczy niegodne, to znaczy interesuję się innymi paniami i proponowała: , odpowiadałem: . Brałem walizkę, resztę zostawiałem żonie. I dodawał jak urodzony cynik: „Proponować mi ślub, z moją reputacją?! Trzeba było mieć odwagę”. ( cytuję za dziennikzachodni.pl) Kalina Jędrusik i Tadeusz Pluciński: historia romansu „Myślałam, że to będzie prawdziwa miłość, a to był prowincjonalny romans”, powiedziała Kalina Jędrusik o związku z Plucińskim. Ale była na niego zła, bo zostawił ją dla innej kobiety, a ona chyba naprawdę się zaangażowała. Playboy i seksbomba! O ich romansie huczało całe środowisko. Mówiono, że Kalina była jego kobiecym odpowiednikiem: seksowna, prowokacyjna, nie oglądała się na to, co powiedzą i pomyślą inni. Poznali się w końcu lat 50. w warszawskim teatrze „Współczesnym”, grali w jednej sztuce „Operze za trzy grosze” Bertolda Brechta. Wszyscy szybko zauważyli, że między nimi jest niesamowita chemia. Od razu wiadomo było, że łączy ich coś więcej niż teatralne role. Kalina była już wtedy żoną pisarza Stanisława Dygata, ślub wzięli w 1955 roku. Chciała utrzymać romans w tajemnicy, Ale Tadeusz Pluciński nie wytrzymał i postanowił pochwalić się w bufecie teatralnym swoją nową zdobyczą. Opowiadał, że Kalina jest „wyrafinowana,gorąca…”.​​​​​​ Te opowieści szybko doszły do Stanisława Dygata. Pisarz poprosił aktora o spotkanie, chciał żeby mu wprost powiedział, co łączy go z jego żoną. Pluciński wykrzyknął: Ja, z Kaliną?! Po latach w rozmowie z Violettą Ozminkowski wspominał: „Widziałem, że odetchnął z ulgą, bo plotkowano, że kochałem się z Kaliną u nich w domu, a on był impotentem i z radością się temu schowany za ścianą przyglądał. A to, że tak niefortunnie zakochałem się w jego żonie, nie robiło jeszcze z niego impotenta. Poza tym nigdy nie kochaliśmy się u nich w domu”. Romans długo nie potrwał, być może Pluciński zerwał go myśląc o Stanisławie Dygacie. A może zmęczył go temperament i zazdrość Kaliny. Podobno waliła go w twarz za każde miłe słowo o innej kobiecie. Kiedy już się rozstali, Tadeusz Pluciński wybrał się do knajpy SPATiF-u z nową wybranką. Spotkali tam Kalinę. „Zauważyła nas i zrobiło się groźnie, była przecież nieprzewidywalna. Ale podeszła tylko do dziewczyny, po czym zaczęła ją głaskać po głowie i powiedziała: Ładna jesteś, ładna ale cycków takich, jak ja to nie masz! I jednym ruchem rozdarła na sobie bluzkę, z której wyskoczyły bujne piersi”. Czy tak było naprawdę? Pewnie tak, chociaż sam Pluciński lubił bawić się opowieściami i anegdotami o swoim życiu, nie bacząc przy tym, jak zostanie w nich oceniony. Zobacz też: Teresa Szmigielówna i Jerzy Pawłowski byli kiedyś wziętą parą. Co się stało ze znaną aktorką i słynnym szablistą? Tadeusz Pluciński i Jolanta Wołłejko: była jego czwartą żoną Kiedy w 1974 roku brał ślub z aktorką Jolantą Wołłejko wszyscy myśleli, że w czwartym małżeństwie wreszcie się ustatkuje. Miał 39 lat, jego wybranka 23. .„Poznaliśmy się w Teatrze Polskim, gdzie oboje graliśmy. To on zwrócił na mnie uwagę i zaczął dążyć do bliższej znajomości. Oczywiście cholernie mi się podobał! I byłam szczęśliwa, że wybrał mnie”, wspominała Jolanta Wołłejko. Jej ojciec, znany aktor Czesław Wołłejko, ożeniony zresztą z byłą żoną Tadeusza Plucińskiego Iloną Stawińską - wpadł w szał, gdy usłyszał o wyborze córki. „Był moim kolegą z jednego teatru, dzieliliśmy garderobę i co tu dużo mówić, uważał, że nie mam najlepszej reputacji – opowiadał Pluciński w Gazecie Wyborczej. A on był zakochany po same uszy. „Byłem szczęśliwy. Obiecywałem sobie nigdy się nie rozstać”. Urodziło im się dwóch synów: Paweł w 1970 roku, a pięć lat później – Piotr. I chociaż Tadeusz Pluciński i w tym związku nie był wierny, może to dzieci sprawiły, że z Jolantą Wołłejko pozostali sobie wyjątkowo bliscy. Nawet po... rozwodzie. Ona przyjeżdżała, doglądała go, sprawdzała, co ma w lodówce. Kiedyś zażartowała: Wiesz co? Gdy kiedyś umrzesz, ja przyjdę na twój grób i na pewno zastanę karteczkę: „Jestem w kwaterze numer sześć, u pani Zosi, zaraz wracam”. Tak, jak kiedyś w jego rodzinie jeden z synów mieszkał z tatą, drugi z mamą. Z synami aktor miał świetny kontakt. Doczekał się wnuków. Zobacz też: Jest jedynym dzieckiem Janusza Gajosa. Gdy miała zaledwie sześć lat, jej rodzice się rozwiedli Tadeusz Pluciński: ostatnie lata życia Tadeusz Pluciński żartował, że jest z przedwojennego materiału. Niemal do końca życia ćwiczył, rozciągał się „że aż trzeszczało”. Miał duże poczucie humor i dużo dystansu do siebie. Kochał psy, zawsze miał rottweilery. Kiedy czasem spotykał na spacerze starych znajomych dziwili się: „Nie do wiary, pan ciągle z tym samym pieskiem! A on na to: Owszem, tak już od czterdziestu lat”. Ostatnie lata spędził u boku Jolanty Wołłejko i dzieci, wnuków. O byłej, ale stale obecnej w jego codzienności żonie mówil: „Bez niej nie dałbym rady. Jola wytrwale zniosła wszystko, rozwiedliśmy się prawie 40 lat temu, a ona wciąż jest moim największym przyjacielem i vice versa. Ja zrobię dla niej wszystko”. Gdy złamał nogę i przechodził rehabilitację, Jolanta Wołłejko wciąż przy nim była. To ona jeździła z nim do lekarzy, a potem regularnie odwiedzała go w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie, gdzie zamieszkał. Tam też wspólnie świętowali jego urodziny, dzielili się opłatkiem w Boże Narodzenie i jedli wielkanocne śniadanie. Aktor zmarł w 2019 roku, został pochowany na warszawskich Powązkach. Pisząc tekst korzystałam z książki Magdaleny Adaszewskiej „Na wieki wieków amant: Tadeusz Pluciński", wyd. Prószyńki i S-ska, 2014.
Historia miłości Krystyny Mazurówny i Tadeusza Plucińskiego. "To małżeństwo było moim największym życiowym błędem"
Wytrzymali ze sobą trzy miesiące, rozwodzili się trzy lata
Krystyna Mazurówna i Tadeusz Pluciński poznali się w latach 60., kiedy ona była już znaną gwiazdą i obiektem westchnień wielu mężczyzn, z kolei on miał reputację największego amanta polskiego kina i łamacza kobiecych serc - pisma z jego podobizną w PRL-u sprzedawały się spod lady. Aktor mówił o sobie, że brał śluby, bo lubił być żonaty. Z kolei Krystyna Mazurówna twierdziła, że do decyzji o ślubie popchnął ją jej tata. Jak potoczyła się ich historia? Historia miłości Krystyny Mazurówny i Tadeusza Plucińskiego Tadeusz Pluciński miał wizerunek niegrzecznego chłopca, kolejne partnerki uważały, że sprowadzą go na dobrą drogę. On też wierzył, że każda miłość będzie na zawsze i absolutnie go zmieni. Był czterokrotnie żonaty. Sam twierdził, że jako partner dobrze sprawdzał się, gdy miłość była namiętna i gorąca. Ale gdy dopadała go codzienność i męczące, kontrolujące pytania, zaczynał myśleć o ucieczce. W przypadku jego trzeciego małżeństwa z Krystyną Mazurówną uważano, że oboje byli za silnymi osobowościami, by mogli ze sobą długo wytrzymać. Pierwszy raz tancerka zobaczyła go na scenie u boku Kaliny Jędrusik (z którą notabene też romansował) w Teatrze Powszechnym w „Operze za Trzy Grosze”. Mazurówna była wówczas uczennicą szkoły baletowej, a Pluciński ze sceny wydał jej się niesamowicie męski i przystojny, co też skrzętnie zapisała w swoim dzienniku po powrocie do domu. Osobiście poznali się dopiero kilka lat później na planie jednego z programów telewizyjnych, kiedy tancerka pracowała już w Teatrze Wielkim. Zrobiła na amancie polskiego kina niemałe wrażenie. "Była piekielnie inteligentną i zgrabną tancerką z wielką przyszłością. Ambitna, twarda, konsekwentna", wspominał trzecią żonę Tadeusz Pluciński w swojej autobiografii. Aktor dowiedział się, że tancerka żyje na co dzień ze swoim synem (owoc związku ze znanym dziennikarzem Krzysztofem Teodorem Toeplitzem) w mieszkaniu na Starym Mieście i postanowił ją tam bez zapowiedzenia odwiedzić. Z racji, że była samodzielnie wychowującą dziecko matką, Krystyna Mazurówna nie miała zwyczaju przyjmować samotnych mężczyzn w swoim domu. Ale jak to ujęła w jednym z wywiadów, "Tadeusz tak elegancko manewrował, że w końcu został do rana" (cytat za fakt.pl). Okazało się, że aktor potrafił wywierać imponujące wrażenie na wszystkich bez wyjątków, przekonał do siebie nie tylko tancerkę, ale również wszystkich jej domowników, tj. syna i gosposię. Ta ostatnia tak ucieszyła się, że ktoś się Krystyną Mazurówną zainteresował (uważała bowiem, że nikt jej już nigdy nie zechce), że zaczęła oferować gościowi co przyjemniejsze usługi — wyczyściła marynarkę, kupiła świeże pieczywo i gazetę, a na końcu wyprała koszulę. "Koszula musiała wyschnąć, więc Tadzieniek nie mógł wyjść z mojego łóżka. W związku z tym został w nim... przez kilka miesięcy", wspominała Mazurówna. Tancerka uległa czarowi swojego kochanka, obserwowała, jaki jest szarmancki, z jakim szacunkiem traktuje jej gosposię i jaki dobry kontakt ma z jej synem, którego nauczył nawet jazdy na rowerze, ale nie do końca wiadomo, czy myślała wtedy o ślubie. Ten wydarzył się jednak dosyć szybko, bo kilka miesięcy po odwiedzinach w mieszkaniu tancerki, ale ponoć najbardziej zależało na nim tacie Krystyny Mazurówny. Czytaj też: Krystynę Mazurównę i Piotra Szczepanika połączył w latach 60. przelotny romans Tadeusz Pluciński, lata 60. Tym garbusem aktor jeździł z Krystyną Mazurówną Krystyna Mazurówna i Tadeusz Pluciński: byli małżeństwem "Tadeusz zadzwonił do mojego taty i nagadał, że ja mieszkam bez ślubu z obcym facetem. Ojciec był oburzony i mówi do mnie: Krysiu u nas w rodzinie tego nigdy nie było. Musisz coś z tym zrobić, trzeba to uregulować. Nie chciał słyszeć, że to się skończy rozwodem. Był w stanie zaakceptować córkę rozwódkę, byleby tylko nie mieszkała z kimś na kocią łapę”, opowiadała w wywiadzie dla Fakt.pl. Podobnie jak w wypadku innych członków rodziny Krystyny Mazurówny, aktor zdołał zaprzyjaźnić się również z jej tatą, profesorem Stanisławem Mazurem. Utrzymywał, że był on wspaniałym człowiekiem i widywali się na sympatyczne pogawędki nawet po rozwodzie z jego córką. Ślub Tadeusza Plucińskiego i Krystyny Mazurówny odbył się w Urzędzie Stanu Cywilnego, w przerwie pomiędzy jedną pracą a drugą, bez większej pompy. "Spóźniłam się nawet przez to na program telewizyjny do Olgi Lipińskiej. Gdy jej powiedziałam, że właśnie wyszłam za Plucińskiego, to Olga tylko na mnie spojrzała i wypowiedziała jedno słowo: idiotka!", wspominała tancerka, która rzeczywiście już wkrótce miała wspomnieć słowa koleżanki z Kabaretu. Trzy miesiące później padło kolejne słowo: rozwód. Czy to przez wspomnianą wcześniej siłę charakterów tancerki i aktora i tego, że nie chcieli iść na kompromisy? Pozostaje to w sferze domysłów. Tadeusz Pluciński miał przyznać, że zawiniły tu "totalnie rozbieżne pomysły na życie i plany na przyszłość", a jako główny powód rozstania podawał wyjazd żony do Paryża. Z kolei Krystyna Mazurówna wspominała, że jej małżonek odkładał decyzję o rozwodzie w czasie. "Pluciński ciągle znajdował jakieś przeszkody. Trochę mu się nie dziwię: przecież u mnie mieszkał za darmo, gosposia go kochała, a syn uwielbiał", podsumowała tancerka. Czytaj również: Alinę Janowską i Tadeusza Plucińskiego łączyło wielkie uczucie. Na drodze do ślubu stanęła im… sztuczna szczęka Krystyna Mazurówna i Tadeusz Pluciński: rozwód Na orzeczenie sądu o rozwodzie musieli czekać aż trzy lata. Krystyna Mazurówna w wywiadzie po śmierci Tadeusza Plucińskiego wspominała, że choć nie rozstawali się w atmosferze kłótni, na sali sądowej stoczyli istną batalię o podział majątku, którego miał zażądać aktor. "Prawdziwy bój stoczyliśmy np. o moje futro, które kupiłam w Moskwie. Trzeba było w sądzie pokazywać jakieś kwity po rosyjsku. Wkurzyłam się i zapowiedziałam, że będziemy dzielić futro na pół. Tadeusz dostał rękaw i część z kieszeniami, a ja drugą, z której później uszyłam sobie kołnierz", opowiadała Krystyna Mazurówna na łamach Faktu. Sąd podjął swoją decyzję dopiero po tym, jak Tadeusz Pluciński miał krzyknąć na sądowej sali: „Krystyna zdradzałem Cię na prawo i lewo!”, a tancerka w zamian za podpisanie dokumentu, w którym aktor zrzeka się jakichkolwiek roszczeń wobec byłej żony, wypisała mu czek na astronomiczną sumę 100 tys. złotych. Powyższej wersji wydarzeń zaprzeczył Tadeusz Pluciński, który uznał, że była żona go oczernia. "Rozwiedliśmy się bezproblemowo. I bardzo mnie zdziwiło, że uważa inaczej", powiedział w wywiadzie, którego udzielił kilka lat przed swoją śmiercią. Po latach Krystyna Mazurówna przyznała, że związek z największym amantem polskiego kina wyrwał jej z życiowego kalendarza trzy lata, ale od początku wiedziała, jakie ryzyko podejmuje, wychodząc za niego za mąż. "Wiedziałam, w co się pakuję, zdawałam sobie sprawę, że Pluciński nie jest mi wierny, że ma mnóstwo kochanek". Tadeusz Pluciński zmarł w kwietniu 2019 roku, Krystyna Mazurówna w dniu jego pogrzebu obiecała, że wypije z synem szampana za tę piękną i nieco szaloną młodość, która minęła. Zobacz również: Słynna tancerka i wybitny pianista – Krystyna Mazurówna i Wacław Kisielewski wydawali się idealną parą. Ale to były pozory... Źródła: gwiazdy.wp.pl, swiatseriali.interia.pl, fakt.pl
Zapomniany kochanek Kaliny Jędrusik. Kim był i dlaczego straciła dla niego głowę?
Gwiazda sceny i największy amant PRL-u. "Wpadłem po uszy", mówił o tym uczuciu
Mówiono, że jeśli tylko zechce, może mieć każdą kobietę. Pisma z jego zdjęciem z filmu „Hydrozagadka” sprzedawały się w PRL-u spod lady. Miał dziesiątki kochanek, czego sam nie ukrywał. Miał też inteligencję, szarm, dystans do siebie. Tadeusz Pluciński był jedną z największych miłości Kaliny Jędrusik. Był bardzo lubianym i cenionym aktorem, ale też znanym kobieciarzem. Andrzej Szczepkowski ukuł powiedzenie „na wieki wieków amant”, przypisano je do Plucińskiego, on się z tego śmiał. Oficjalnie miał cztery żony, jako anegdotę opowiadał, że nigdy nie stanął na ołtarzu z własnej inicjatywy. „Nigdy się nie oświadczyłem, to kobiety proponowały mi ślub”. Kalina Jędrusik nie mogła go nie zauważyć. Kalina Jędrusik i Tadeusz Pluciński: historia miłości. Jak się poznali? Poznali się w końcu lat 50. w warszawskim teatrze „Współczesnym”, grali w jednej sztuce „Operze za trzy grosze” Bertolda Brechta. Tadeusz Pluciński miał tam główną rolę, grał Mackie Majchra. Owianego romantyczną legendą złoczyńcę-nożownika, którego szukała cała londyńska policja, a kochały dziewczyny z londyńskiego półświatka. Kalina Jędrusik, wtedy 28-letnia, grała zakochaną w nim Polly. „Opera za trzy grosze” ma wspaniałe songi. I Pluciński i Jędrusik świetnie śpiewali. Ich role przeszły do teatralnej legendy. Sam spektakl w reżyserii Konrada Swinarskiego był wydarzeniem. Wszyscy też zauważyli, że między aktorami była niesamowita chemia. Od razu wiadomo było, że łączy ich coś więcej niż teatralne role. „Wszyscy nam mówili, że musimy kiedyś trafić na siebie. Ona szalona, prowokująca, ja już wtedy z opinią playboya. Spotkaliśmy się w końcu w Teatrze Współczesnym, gdy graliśmy razem w „Operze za trzy grosze”. I wpadłem po uszy”, wspominał po latach Tadeusz Pluciński. Kalina była już wtedy żoną pisarza Stanisława Dygata, ślub wzięli w 1955 roku. Kim był aktor, z którym romansowała? Czytaj także: Małgorzata Potocka o Kalinie Jędrusik: „Ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona” Kim był Tadeusz Pluciński? Tadeusz Pluciński urodził się w 1926 roku w Łodzi. Tata był urzędnikiem wydziału oświaty i kultury i opiekunem małego Zoo. Przynosił do domu różne okazy, na przykład małpę. Mama była Austriaczką, ale mimo nacisków nie podpisała volkslisty. Rodzice rozwiedli się przez romanse ojca. Po wojnie mama wyjechała z córką do Monachium, on został z tatą. Był uczniem wielkim mistrzów: Leona Schillera i Aleksandra Zelwerowicza. Mówił, że role, tak jak kobiety przychodziły do niego same. Nigdy nie zabiegał o nie. Kiedy zdawał do Szkoły Teatralnej, nie nauczył się nawet do końca monologu Papkina z „Zemsty”. Opowiadał, że lenistwo nie pozwoliło mu opanować tekstu. „Hołdowałem zasadzie, co masz zrobić dzisiaj, zrób pojutrze, a będziesz miał dwa dni wolne. Na egzaminie udawałem schrypniętego. - huknął na mnie Zelwerowicz. - W niedzielę ferujemy wyroki. Jak panu gardło nie wyzdrowieje, to niech pan nie przychodzi". "Obkułem Papkina”, opowiadał w rozmowie z „Gazetą Wyborczą. Występował na wielu scenach i zagrał ponad dwieście ról w sztukach Moliera, Potockiego, Zapolskiej, czy Fredry. Był m.in. księciem Józefem Poniatowskim i Fircykiem w zalotach. Zagrał też w wielu filmach , min. „Brunet wieczorową porą”, „Kariera Nikodema Dyzmy”, serialu „Stawka większa niż życie”. W „Hydrozagadce” miał absolutnie kultową scenę z Ewą Szykulską, ze słynnym zdaniem „Zdejm kapelusz” ( warto zobaczyć!). Witold Sadowy pisał o nim, że był potocznie postrzegany jako uwodziciel, a nawet erotoman. „Ale był szlachetnym i dobrym człowiekiem. Gentlemanem i wybitnym aktorem”. Zobacz też: Małgorzata Potocka o Kalinie Jędrusik: „Ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona” Tadeusz Pluciński: związki z kobietami Życie osobiste miał jednak dość bujne. Był czterokrotnie żonaty, m.in ze śpiewaczką operową Barbarą Brun Barańską, tancerką Krystyną Mazurówną i aktorką, młodszą o niemal 20 lat Jolantą Wołłejko. Jej ojciec, znany aktor Czesław Wołłejko poślubił wtedy byłą żonę Plucińskiego – Ilonę Stawińską. Aktor opowiadał potem, że z byłej żony najpierw udało mu się zrobić teściową, a potem babcię. Działo się! Tadeusz Pluciński, który albo był cynikiem, albo trochę na niego pozował, mówił, że cztery razy żenił się z miłości i z miłości – ale już do innych, się rozwodził. Ostatnia żona Jolanta Wołłejko, która po rozwodzie, opiekowała się nim do końca żartowała, że gdy kiedyś przyjdzie na jego grób, zastanie karteczkę: „Jestem w kwaterze numer sześć, u pani Zosi, zaraz wracam". Z Jolantą Wołłejko doczekał się dwóch synów Pawła i Piotra. Pytany o to dlaczego miał cztery żony, odpowiadał: „Bo lubię Mendelssohna”. Zobacz również: Tadeusz Pluciński – mówiono o nim „na wieki wieków amant”. Rodzinę założył dopiero z czwartą żoną Tadeusz Pluciński, Kalina Jędrusik i Stanisław Dygat Tadeusz Pluciński był pierwszym kochankiem Kaliny Jędrusik po jej ślubie z pisarzem Stanisławem Dygatem w 1955 roku. O Kalinie mówił: „Koneserzy kobiecych wdzięków pewnie mogliby jej wiele zarzucić, ale za to, jaką miała fantazję, jakie poczucie humoru, jakie zmysłowe usta, zachrypnięty głos, biust. Była naszą Marilyn Monroe. Nie znam faceta, który potrafiłby obojętnie przejść obok niej” (cytuję za rozmową Violetty Ozminkowski dla Gazety Wyborczej). Dla niej postawił na szali swoją przyjaźń z pisarzem Stanisławem Dygatem, którego znał dłużej, niż znała go Kalina Jędrusik. Dygata, potem raczej liberalnie nastawionego do romansów Kaliny, akurat ten skok w bok złościł. Może przez plotki, które wtedy krążyły, mówiono, że Kalina Jędrusik i Tadeusz Pluciński kochali się pod nosem Dygata, w willi małżonków na warszawskim Żoliborzu. Podobno pisarz zapowiadał konfrontacje z Plucińskim, ale ostatecznie pogodzili się przy koniaku. Tak czy inaczej, Stanisław Dygat poprosił aktora o spotkanie, chciał, żeby mu wprost powiedział, co łączy go z jego żoną. Pluciński wykrzyknął: „ja, z Kaliną?!”. Po latach w rozmowie z Violettą Ozminkowski wspominał: „widziałem, że odetchnął z ulgą, bo plotkowano, że kochałem się z Kaliną u nich w domu, a on był impotentem i z radością się temu schowany za ścianą przyglądał. A to, że tak niefortunnie zakochałem się w jego żonie, nie robiło jeszcze z niego impotenta. Poza tym nigdy nie kochaliśmy się u nich w domu”. Jak wspominał Józef Hen, po rozstaniu Plucińskiego z Kaliną, Dygat przestał podawać aktorowi rękę. Zobacz też: Tajemnice śmierci Stanisława Ignacego Witkiewicza. Artysta odebrał sobie życie u boku ostatniej kochanki Kalina Jędrusik i Tadeusz Pluciński: dlaczego się rozstali Romans długo nie potrwał, być może Pluciński zerwał go, myśląc o Stanisławie Dygacie. A może zmęczył go temperament i zazdrość Kaliny. Podobno waliła go w twarz za każde miłe słowo o innej kobiecie. Kiedy już się rozstali, Tadeusz Pluciński wybrał się do knajpy SPATiF-u z nową wybranką. Spotkali tam Kalinę. „Zauważyła nas i zrobiło się groźnie, była przecież nieprzewidywalna. Ale podeszła tylko do dziewczyny, po czym zaczęła ją głaskać po głowie i powiedziała: „ładna jesteś, ładna, ale cycków takich, jak ja to nie masz!” I jednym ruchem rozdarła na sobie bluzkę, z której wyskoczyły bujne piersi”. Zobacz też: „To była genialna para”. Historia miłości Barbary Winiarskiej i Pawła Wawrzeckiego Sławomir Koper w książce „Życie artystek PRL" pisał, że na długiej liście kochanków Kaliny Jędrusik, oprócz Tadeusza Plucińskiego znaleźli się: aktor Władysław Kowalski, operator Wiesław Rutowicz, tyczkarz Włodzimierz Sokołowski i piosenkarz Wojciech Gąssowski. Z tym ostatnim Dygat nawet się zaprzyjaźnił i razem chodzili na mecze, byli bowiem zagorzałymi kibicami. Kalina Jędrusik i Stanisław Dygat nie mogli bez siebie żyć, ale dawali sobie przyzwolenie na zdrady. Staś, jak mówiono o Dygacie, obiecywał sobie nawet w pewnym momencie, że nie będzie romansował z córkami kolegów młodszych od siebie. Kalina Jędrusik zmarła 7 sierpnia 1991 roku. Magdalena Adaszewska w książce „Na wieki wieków amant (wyd. Znak, 2014) pisze, że Tadeusz Pluciński na ścianie miał zegar anticlock - jego wskazówki się cofały. Dobry czas można było zobaczyć w odbiciu, w lustrze. Czy to był jego sposób na przemijanie? Tadeusz Pluciński przeżył Kalinę o 28 lat, zmarł w wieku 91 lat w 2019 roku. Zobacz także: Był jej opiekuńczym Kociem. Historia romansu Kaliny Jędrusik i Wojciecha Gąssowskiego