Na ekranie bawiła i wzruszała, za te filmy pokochali ją Polacy. Oto 7 najlepszych ról Stanisławy Celińskiej
Od filmów Andrzeja Wajdy po kino Feliksa Falka, Stanisława Celińska przez ponad pięć dekad pozostawała jedną z najważniejszych twarzy polskiej kinematografii. Tworzyła role przejmujące prawdą, pełne emocjonalnej intensywności i niezwykłej wrażliwości na człowieka. Jej filmografia na zawsze pozostanie częścią historii polskiego kina, opowieścią o codzienności, samotności i emocjach, które potrafiła pokazywać z wyjątkową siłą.
Śmierć Stanisławy Celińskiej zamyka jeden z najważniejszych rozdziałów polskiego kina i teatru. Była artystką o niezwykłej intensywności, jednocześnie surową i pełną czułości, ironiczną i przejmująco tragiczną. W swoich rolach wydobywała emocje ukryte pod powierzchnią codzienności, nadając bohaterom głębię i prawdę rzadko spotykaną na ekranie. Każda kreacja pozostawiała po sobie coś więcej niż wybitne aktorstwo, stawała się zapisem ludzkich doświadczeń, samotności, niespełnienia i pragnienia bliskości, które przez dekady definiowały wrażliwość polskiego kina. 1. „Krajobraz po bitwie”, reż. Andrzej Wajda (1970) „Krajobraz po bitwie” był filmowym debiutem Stanisławy Celińskiej i zarazem początkiem jej współpracy z Andrzejem Wajdą. Film opowiadał o świecie tuż po zakończeniu wojny, rzeczywistości naznaczonej traumą, emocjonalnym pustkowiem i próbą odzyskania człowieczeństwa. Celińska, występując u boku Daniela Olbrychskiego, stworzyła kreację pełną delikatności i wewnętrznego niepokoju. Jej bohaterka wnosiła do filmu kruchość zderzoną z brutalnością świata, który utracił moralny porządek. Wajda budował film z napięcia pomiędzy pamięcią wojny a próbą odzyskania normalności, a obecność Celińskiej stawała się symbolem tej kruchej nadziei na ocalenie człowieczeństwa po katastrofie historii. 2. „Nie ma róży bez ognia”, reż. Stanisław Bareja (1974) W komediowym świecie Stanisława Barei Stanisława Celińska odnajdywała się perfekcyjnie, bo rozumiała absurd PRL-u nie jako gag, lecz jako codzienny stan emocjonalny. „Nie ma róży bez ognia” to satyra na mieszkaniowy chaos lat 70., opowieść o fikcyjnych rozwodach, kombinacjach i groteskowej biurokracji. Celińska wnosiła do tego świata coś więcej niż komizm, dawała mu ludzką temperaturę. Jej ekranowa obecność była pełna nerwowej energii, charakterystycznej dla bohaterów Barei: ludzi stale zmęczonych rzeczywistością, ale wciąż próbujących ją przechytrzyć. Aktorka nie przerysowywała tej groteski, wręcz przeciwnie, dzięki niej absurd wydawał się boleśnie prawdziwy. To właśnie dlatego jej role w filmach Barei przetrwały próbę czasu. 3. „Panny z Wilka”, reż. Andrzej Wajda (1979) W filmie Andrzeja Wajdy, opartym na prozie Jarosława Iwaszkiewicza, wszystko rozgrywa się pomiędzy spojrzeniami, niedopowiedzeniami i pamięcią. „Panny z Wilka” są opowieścią o czasie utraconym i niemożliwości powrotu do dawnego świata, a Celińska znakomicie wpisała się w ten melancholijny pejzaż. Jej kreacja była subtelna, pełna emocji ukrytych pod powierzchnią gestów i słów. Wajda budował film ciszą, a Celińska potrafiła tę ciszę wypełnić obecnością. Jej bohaterka nie potrzebowała dramatycznych scen, by wybrzmieć, wystarczało krótkie zawahanie głosu czy spojrzenie zatrzymane o sekundę za długo. Aktorka stworzyła portret kobiety uwikłanej w przeszłość, ale świadomej, że pamięć zawsze będzie bardziej okrutna niż rzeczywistość. Zobacz też: Paweł Pawlikowski znów staje do wyścigu o Złotą Palmę. W Cannes pokaże film o słynnym pisarzu 4. „Panna Nikt”, reż. Andrzej Wajda (1996) „Panna Nikt” to jeden z najbardziej niepokojących filmów Andrzeja Wajdy, opowieść o dojrzewaniu, przemocy psychicznej i okrucieństwie emocjonalnych zależności. W tym świecie Stanisława Celińska stworzyła rolę przejmującą właśnie dlatego, że pozbawioną aktorskiej demonstracyjności. Jej obecność była ciężka od emocji niewypowiedzianych. Aktorka potrafiła pokazać pęknięcie między tym, co społeczne i uporządkowane, a tym, co skrywane pod powierzchnią codzienności. Wajda prowadził bohaterów przez przestrzeń psychicznego chaosu, a Celińska idealnie odnalazła rytm tego kina – chłodnego, dusznego, pełnego napięcia. Jej kreacja działała jak cichy kontrapunkt wobec młodzieńczej brutalności obecnej w filmie. To jedna z tych ról, które nie krzyczą, ale zostają w pamięci najdłużej. 5. „Pieniądze to nie wszystko”, reż. Juliusz Machulski (2001) W filmie Juliusza Machulskiego Stanisława Celińska znakomicie odnalazła się w połączeniu komedii i społecznej diagnozy. „Pieniądze to nie wszystko” opowiada o zderzeniu wielkiego biznesu z prowincjonalną rzeczywistością, o świecie transformacji, w którym każdy próbuje przetrwać na własnych zasadach. Celińska wnosi do filmu autentyczność, której często brakuje w satyrycznych opowieściach o polskich przemianach lat 90. Jej bohaterka jest mocno osadzona w rzeczywistości, szorstka, konkretna, ale jednocześnie głęboko ludzka. Aktorka świetnie rozumiała rytm dialogu Machulskiego i jego ironię. Dzięki temu jej rola stała się emocjonalnym punktem ciężkości filmu, zachwycając krytyków i zdobywając pierwszą w karierze statuetkę Orła. To kolejny dowód na to, że Celińska była mistrzynią grania zwyczajności. 6. „Południe-północ”, reż. Łukasz Karwowski (2006) „Południe-północ” Łukasza Karwowskiego to kino drogi, ale przede wszystkim film o emocjonalnym oddaleniu ludzi od siebie. W tej opowieści Stanisława Celińska buduje postać pełną zmęczenia życiem, a jednocześnie niezwykłej wewnętrznej siły. Jej gra jest oszczędna, niemal minimalistyczna, lecz właśnie w tej powściągliwości kryje się największa moc. Celińska potrafiła pokazać doświadczenie całego życia jednym gestem czy sposobem wypowiadania prostego zdania. W filmie Karwowskiego staje się symbolem pokolenia ludzi niespełnionych, ale wciąż próbujących odnaleźć sens i bliskość. To kreacja cicha, ale niezwykle dojrzała i poruszająca. Zobacz też: Rusza najbardziej prestiżowy festiwal filmowy na świecie! W jury konkursu głównego same gwiazdy 7. „Joanna”, reż. Feliks Falk (2010) View oEmbed on the source website W „Joannie” Feliksa Falka Stanisława Celińska stworzyła jedną z najbardziej dramatycznych i emocjonalnie gęstych kreacji późnego okresu swojej kariery. Film rozgrywa się w czasie okupacji i opowiada o moralnych wyborach, które nigdy nie mają prostych konsekwencji. Celińska wnosi do tej historii ogromne doświadczenie, jej twarz staje się mapą bólu, strachu i współczucia. Aktorka nie gra wielkich deklaracji, albowiem wszystko rozgrywa się w detalach: spojrzeniu, zawieszeniu głosu, napięciu ciała. W świecie Falka, pełnym moralnej niejednoznaczności, jej obecność daje filmowi emocjonalną prawdę. To rola niezwykle skupiona, dojrzała i głęboko humanistyczna, co zostało docenione drugim w jej karierze Orłem. Celińska przypomina w niej, że największe dramaty w kinie rozgrywają się nie w spektakularnych scenach, lecz w ciszy między ludźmi.
Mama i babcia dawały jej wsparcie, a Bóg ogromną siłę. Stanisława Celińska ujawniła zaskakujące kulisy dzieciństwa. Tego nikt nie wiedział
Śmierć Stanisławy Celińskiej poruszyła całą Polskę. Aktorka i piosenkarka zostawiła po sobie nie tylko wybitne role i piosenki, ale także słowa pełne wrażliwości i życiowej mądrości. W jednym z poruszających wywiadów opowiedziała o przemijaniu, wierze, samotności i ukochanej babci Janeczce. Dziś jej wyznania brzmią wyjątkowo przejmująco.
Wczorajsza wiadomość o śmierci Stanisławy Celińskiej poruszyła tysiące Polaków. Artystka przez lata zachwycała talentem, ale także niezwykłą wrażliwością. W jednym z wywiadów opowiedziała o przemijaniu, wierze i ukochanej babci Janeczce. Dziś jej słowa wybrzmiewają z jeszcze większą siłą. Stanisława Celińska o młodości i sukcesach: „Nie potrafiłam się cieszyć” Stanisława Celińska nigdy nie ukrywała, że z wiekiem zaczęła inaczej patrzeć na życie. Choć jako młoda aktorka odnosiła wielkie sukcesy, wygrała festiwal w Opolu, a film „Krajobraz po bitwie” trafił do Cannes, po latach przyznała, że wtedy nie potrafiła się nimi cieszyć. „Pojechaliśmy na Lazurowe Wybrzeże, a ja narzekałam: mamy za słabą reklamę, Francuzi nie zrozumieją polskiej historii. Słuchając moich żalów, Daniel Olbrychski rzucił: „Ty się, Stasia, ciesz, że tu jesteś, bo nie wiadomo, czy cię jeszcze kiedykolwiek zaproszą”. Miał rację, więcej nie zaprosili [śmiech]", mówiła w rozmowie z portalem wiez.pl. Aktorka podkreślała jednak, że nie tęskniła za młodością. „Jeśli za czymś, to za tym, by mieć lepsze zdrowie, więcej sił. Już nie mogę biegać i szaleć, ale za to mój mózg znajduje się obecnie w lepszym stanie niż dekady temu”, wyznała. „Moje myślenie o świecie stało się chyba dojrzalsze. Jestem znacznie szczęśliwsza teraz, niż gdy miałam dwadzieścia jeden lat. Może nie ma za czym tak naprawdę tęsknić?”. Następnie dodała: „W przywołanej przez pana piosence na koniec znajduje się wskazanie, by smakować życie, „dostrzegać jak wiele ma barw. Trzeba zacząć od dziś tworzyć swój świat”. Lubię podczas koncertów powtarzać znaną maksymę: „Dzisiaj jest pierwszy dzień reszty mojego życia”. Faktycznie w to wierzę. Że jako ludzie – niezależnie od wieku, naszych zranień – możemy brać się za bary z wyzwaniami, przed którymi stawia nas rzeczywistość, zaczynać wciąż na nowo, nie dawać się. „Wiem, jak trudno nieść swój los” – śpiewam w „Dzielić się miłością”. Naprawdę wiem. Ale ostatecznie co rano wschodzi słońce, noc mija. Wszelka dekadencja jest mi obca. Liczą się małe kroki. Michał Anioł miał zasadę: „każdego dnia jedna kreska”. Warto codziennie zrobić coś twórczego, coś dla siebie, coś, co posuwa nas naprzód na mapie życia". CZYTAJ TEŻ: Ich miłość zaczęła się na planie „Czterech Pancernych”. Gdy brali ślub, postawił jeden warunek Babcia Janeczka była jej największym wsparciem. „Pierwsza uwierzyła w mój talent” W rozmowie z wiez.pl wracała też do jednej z najważniejszych osób w swoim życiu, babci Janeczki. To właśnie ona pomogła wychować Stanisławę Celińską po śmierci ojca aktorki. Jak wspominała artystka, babcia była kobietą niezwykle silną. „Przeszła przez Ravensbrück i do końca życia nosiła na ręku obozowy numer. Była niesamowitą osobą, naprawdę dzielną. Przeszła przez Ravensbrück, miała na ręku obozowy numer. Musiała widzieć straszne rzeczy, a mimo to nigdy nie straciła wiary w Boga, w ludzi, w życie. W trakcie wojny trafiły z moją mamą w sam środek strzelaniny. Babcia uratowała ją: położyła nogę na jej głowie, odłamek utkwił w nodze. Nie byłyśmy biologicznie spokrewnione, to była macocha mamy. Ale mama do końca nie zwracała się do niej inaczej jak „mateczko”. Babcia była prawdziwym wulkanem energii. Zupełnie inaczej niż my z mamą, rozmarzone artystki. Kiedy szłyśmy gdzieś razem, my się wlokłyśmy, a ona wartko kroczyła przodem", zwierzała się artystka. To babcia po raz pierwszy zabrała ją także do kościoła. Tam przyszła aktorka przeżyła coś, co zapamiętała na całe życie. „Przede wszystkim zachwyt! Świat, w którym żyłam na co dzień, pozostawał szaro-czarny, przytłaczający. A tutaj nagle zobaczyłam kolory: ornaty, kadzidło, misterium, usłyszałam jakiś inny, tajemniczy język. Stałam oniemiała. To był mój pierwszy kontakt z sacrum. Potem tego uczucia szukałam – i w kościele, i następnie w teatrze. Po latach widzę, że babcia była moją przyjaciółką. Nie chciała, żebym zostawała aktorką. Wolała, bym była lekarzem. A jednak kiedy zobaczyła, że nie jest w stanie pohamować mojego zapału, jeździła ze mną na różne recytatorskie konkursy, trzymała kciuki. Stawiała na mnie, jako pierwsza uwierzyła w mój talent. Widzi pan, panie Damianie, mnie się wydaje, że przez całe życie szukamy kogoś takiego: kogoś, kto nas zrozumie, wysłucha, nie potępi, a raczej podniesie na duchu. Szukamy ROZMÓWCY”, wspominała. Babcia Janeczka była też pierwszą osobą, która uwierzyła w jej talent. Choć marzyła, by wnuczka została lekarzem, ostatecznie wspierała ją podczas konkursów recytatorskich i artystycznych prób. „Zgadza się, dzwoniła do dyrektora teatru i pytała: „Jak tam moja Stasiuńka?”. Babcia paliła jak smok, ale momentalnie rzuciła nałóg, gdy lekarz powiedział jej, że od tego umrze. Nie bała się samej śmierci. Bała się, że mnie zostawi samą", mówiła. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Zostawił ciężarną żonę dla znanej aktorki, później gorzko żałował. Tym romansem w latach 90. żyła cała Polska Poruszające słowa Stanisławy Celińskiej o wierze i samotności Boga W ostatnich latach Stanisława Celińska coraz częściej mówiła o wierze i duchowości. Szczególnie poruszająco brzmiały jej słowa o Bogu, które dziś wielu odbiera niemal jak testament. „Bóg jest sam na swoim szczycie i marznie. Potrzebuje naszej miłości. Widzę Go dziś jako starszą osobę, która siedzi przy stole i czeka na nas”, mówiła. Aktorka opowiadała też o wyjątkowym momencie podczas pobytu w Jerozolimie. Po odejściu od Grobu Pańskiego miała poprosić Jezusa o wskazówkę, jak dalej żyć. „W myślach przyszło do mnie zdanie «Dziel się miłością»” — wyznała. To właśnie miłość i nadzieja były wartościami, o których mówiła najczęściej. Nawet wtedy, gdy opowiadała o lęku i niepewności. „Stąpaniem po rozbitym szkle. Przygniatającą myślą, że nie wiem, co — i czy cokolwiek jeszcze się wydarzy”, tak definiowała niepewność. Stanisława Celińska pozostawiła po sobie nie tylko wybitne role i piosenki, ale też słowa, które dla wielu ludzi były wsparciem. Jednym z jej życiowych motywów było zdanie, które często powtarzała podczas koncertów: „Dzisiaj jest pierwszy dzień reszty mojego życia”. Źródło: wiez.pl. CZYTAJ TEŻ: Na Eurowizji wystąpiła w maseczce, na scenie nie pokazuje twarzy. Jej historia łamie serce
Wielkie pożegnanie Stanisławy Celińskiej. Gwiazdy mówią jednym głosem. „Była dobrem narodowym”
Śmierć Stanisławy Celińskiej poruszyła środowisko artystyczne w całej Polsce. Aktorka, która przez dekady zachwycała widzów na scenie i ekranie, zmarła 12 maja 2026 roku w wieku 79 lat. W programie „Dzień Dobry TVN” bliscy współpracownicy i przyjaciele opowiedzieli o jej niezwykłej osobowości, ogromnej pasji i wymagającym charakterze.
Śmierć Stanisławy Celińskiej wstrząsnęła polskim światem kultury. Wybitna aktorka, wokalistka i legenda sceny zmarła 12 maja 2026 roku w wieku 79 lat. Wzruszające wspomnienia gwiazd pokazują, jak wielki wpływ miała na kolejne pokolenia artystów. W „Dzień Dobry TVN” Lucyna Malec, Jacek Poniedziałek i Małgorzata Różniatowska opowiedzieli o jej niezwykłej charyzmie, bezkompromisowości oraz ogromnym sercu, które kryło się pod twardym charakterem. Stanisława Celińska nie żyje. Polska żegna wybitną aktorkę Informacja o śmierci Stanisławy Celińskiej wywołała ogromne emocje w świecie kultury i polskiego show-biznesu. Aktorka odeszła we wtorek, 12 maja 2026 roku, w wieku 79 lat. Dla wielu była nie tylko wielką gwiazdą teatru i filmu, ale również symbolem autentyczności, siły oraz bezkompromisowego podejścia do sztuki. W mediach społecznościowych i programach telewizyjnych pojawiają się kolejne wspomnienia osób, które miały okazję pracować z artystką. W „Dzień Dobry TVN” głos zabrali Lucyna Malec, Jacek Poniedziałek oraz Małgorzata Różniatowska. Każde z nich podkreślało, że Stanisława Celińska była osobą niezwykle wymagającą, ale jednocześnie pełną ciepła i wrażliwości. Aktorka przez lata związana była z warszawskimi teatrami. Widzowie pamiętają ją także z wielkich ról filmowych oraz charakterystycznych występów scenicznych. Jej śmierć dla wielu osób oznacza koniec pewnej epoki polskiego kina i teatru. Lucyna Malec: „Była naszym dobrem narodowym” Jedne z najbardziej poruszających słów padły z ust Lucyny Malec. Aktorka nie ukrywała emocji i podkreślała, jak wyjątkową osobą była Stanisława Celińska. – Mówiłam jej, że jest naszym dobrem narodowym. Cudowna osoba, wielka gwiazda, która nie miała w sobie nic z gwiazdorstwa. Była po prostu wspaniałą aktorką – powiedziała Lucyna Malec w „Dzień Dobry TVN”. Wspominając wspólne chwile, aktorka zdradziła także mniej znane szczegóły z życia Celińskiej. Opowiadała o jej fascynacji dużymi maszynami oraz o nietypowym prezencie od Andrzeja Wajdy. Reżyser miał podarować jej bezprzewodową wiertarkę-wkrętarkę podczas jubileuszu aktorki. Lucyna Malec wspominała również, że podczas wspólnych podróży potrafiły zatrzymywać się, by obserwować dźwigi i inne maszyny. Te historie pokazały zupełnie inne oblicze Stanisławy Celińskiej – osoby pełnej ciekawości świata i prostych fascynacji. CZYTAJ TAKŻE: Stanisława Celińska nie żyje. Legendarna aktorka miała 79 lat. „Odeszła Nasza Stasia” Jacek Poniedziałek o Celińskiej: „Była kobietą pasji” Wzruszenia nie krył także Jacek Poniedziałek, który wielokrotnie współpracował ze Stanisławą Celińską. Aktor podkreślał, że była niezwykle wymagająca zarówno wobec siebie, jak i swoich partnerów scenicznych. – Skrajnie dużo wymagająca od siebie i od swoich partnerów, od reżyserów – mówił w „Dzień Dobry TVN”. Jacek Poniedziałek tłumaczył, że Celińska poszukiwała w teatrze duchowości i głębokich emocji. Jeśli nie odnajdywała ich w projekcie, traciła zainteresowanie pracą nad nim. Według aktora była „kobietą pasji”, która potrafiła reagować bardzo emocjonalnie i stanowczo. Jednocześnie podkreślił jej ogromną empatię. Przyznał, że Stanisława Celińska potrafiła doskonale rozumieć emocje drugiego człowieka. Ich relacja była szczególna również dlatego, że aktorka aż czterokrotnie wcielała się w rolę jego matki. – Ona potrafiła być bardzo ciepła, bardzo rozumieć, co się dzieje w duszy człowieka – wspominał aktor. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Rozwód, o którym milczała przez lata. Prawda o małżeństwie Stanisławy Celińskiej i Andrzeja Mrowca wyszła na jaw Małgorzata Różniatowska wspomina znajomość od dzieciństwa Bardzo osobistą historią podzieliła się również Małgorzata Różniatowska. Aktorka znała Stanisławę Celińską od najmłodszych lat i nie ukrywała, że ich relacja trwała praktycznie przez całe życie. – „Rodzice zapisali mnie do szkoły muzycznej i trafiłam pod skrzydła mamy Stasi, prof. Basi Celińskiej, która uczyła mnie grać na skrzypcach. Wtedy poznałam Stasię” – wspominała w „Dzień Dobry TVN”. Jak podkreślała, już jako dziecko Stanisława Celińska była pewna swojej przyszłości. "Wiedziała, że będzie aktorką". Różniatowska opowiadała także o niezwykłych podobieństwach między nimi. – „Obie byłyśmy rude, obie piegowate. Nawet, jak się okazało stosunkowo niedawno, urodziłyśmy się tego samego dnia, czyli, 29 kwietnia” – wyznała. Ich zawodowe drogi wielokrotnie się przecinały. Jak zdradziła Małgorzata Różniatowska, kilka razy przejmowała role po Stanisławie Celińskiej. – „Trzy razy zdarzyło się to, że dostałam rolę po Stasi” – mówiła. „Skupiała na sobie uwagę wszystkich” – wspominała wzruszona. Na zakończenie dodała słowa, które najlepiej oddały ich wieloletnią relację: – „I tak całe życie dreptałam sobie, parę lat później, za Stasią”. Tak widzowie zapamiętają Stanisławę Celińską Stanisława Celińska była jedną z najwybitniejszych polskich aktorek teatralnych i filmowych. Na ekranie zadebiutowała w 1970 roku w filmie Andrzeja Wajdy „Krajobraz po bitwie”. W pamięci widzów zapisała się między innymi jako Agnieszka z „Nocy i dni” Jerzego Antczaka. Ogromną sympatię zdobyła także dzięki rolom komediowym. Widzowie doskonale pamiętają jej występ jako Lusi w filmie „Nie ma róży bez ognia” Stanisława Barei. Do historii przeszło również wykonanie przez nią utworu „Uśmiechnij się. Jutro będzie lepiej” podczas Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Aktorka była związana z warszawskimi teatrami i współpracowała między innymi z Krzysztofem Warlikowskim. Stanisława Celińska otwarcie mówiła również o swoich zmaganiach z chorobą alkoholową. W jednym z wywiadów dla „Dzień Dobry TVN” przyznała, że zdecydowała się publicznie opowiadać o problemie, ponieważ chciała pomagać innym osobom walczącym z uzależnieniem. Śmierć Stanisławy Celińskiej poruszyła tysiące widzów oraz ludzi kultury. Dla wielu pozostanie symbolem talentu, odwagi i niezwykłej pasji do sztuki.
Kochała Andrzeja Seweryna, ale wyszła za innego. Po rozwodzie długo obwiniała siebie
Przez dekady zachwycała widzów talentem, charyzmą i niezwykłą wrażliwością. Stanisława Celińska była jedną z najwybitniejszych polskich aktorek, ale również kobietą, która w życiu prywatnym doświadczyła wielu trudnych chwil i miłosnych rozczarowań. Dziś media obiegła smutna wiadomość — legendarna artystka nie żyje. Miała 79 lat. Informację o jej śmierci przekazała Joanna Trzcińska słowami: „Odeszła Nasza Stasia”.
Stanisława Celińska przez lata była ikoną polskiego kina i teatru, a jej życie prywatne budziło równie duże emocje, co ekranowe role. Choć kochała mocno i do końca pozostawała otwarta na uczucie, większość życia spędziła samotnie. Teraz bliscy i fani żegnają wyjątkową artystkę. Stanisława Celińska i Andrzej Seweryn byli bliskimi przyjaciółmi Aktorka, która przed laty wcieliła się w rolę Agnieszki Niechcic w kultowych „Nocach i dniach” przyznała, że w jej sercu wielokrotnie pojawiali się różni mężczyźni. „Byłam bardzo kochliwa, kochałam się co chwila w innym chłopaku, ale na poważne związki nie miałam czasu” wyznała w podcaście „Wojewódzki & Kędzierski”. Niestety nie każde z jej zauroczeń było odwzajemniane. Jej największą niespełnioną miłością sprzed lat był Andrzej Seweryn. Poznali się jeszcze w liceum, gdy mieli po kilkanaście lat. Tak aktor wspominał początki ich znajomości w książce „Ja prowadzę!”: „Była uzdolniona, śliczna, cudowna. Poznałem ją w szkole na Żoliborzu”. Młodzi początkujący aktorzy nie wiedzieli jednak, że są sobą nawzajem zainteresowani. Zawirowania w życiu Stanisławy Celińskiej sprawiły, że została wyrzucona z liceum i zamieszkała poza Warszawą. Chociaż wciąż utrzymywali kontakt i nawet czasami się odwiedzali, ich bliska znajomość zakończyła się w czasach studenckich. „Andrzej był moją platoniczną miłością” wyznała po latach aktorka w książce „Niejedno przeszłam”. Chociaż mieli później okazję zagrać u swojego boku m.in. w „Ślubach panieńskich”, oboje ułożyli swoje życie z innymi osobami. Andrzej Seweryn zakochał się w Bogusławie Blajfer, a Stanisława Celińska swoje serce ofiarowała Andrzejowi Mrowcowi. Czytaj także: Marek Barbasiewicz był prawdziwym bożyszczem kobiet. Od ponad czterech dekad przez życie idzie u boku mężczyzny Stanisława Celińska, Andrzej Seweryn, „Śluby panieńskie”, 1972 r. Związek Stanisławy Celińskiej z Andrzejem Mrowcem Zanim Stanisława Celińska zawarła poważny związek z innym aktorem, wcześniej jej serce zabiło mocniej dla innego mężczyzny. W czasach studenckich w jej życiu pojawił się Włodzimierz Nahorny. Między kolegami pojawiło się wzajemne zainteresowanie, jednak ich związek nie był formalny i opierał się głównie na przyjaźni oraz wzajemnym wsparciu i zaufaniu. W 1971 r. poznała za to Andrzeja Mrowca, który był pierwszym mężczyzną, z którym zaczęła na poważnie planować przyszłość. Andrzej Mrowiec, 2013 r. Aktorzy spotkali się w pracy, gdy razem pracowali nad „Weselem” w reżyserii Lidii Zamkow, które wystawiane było przez Teatr Telewizji. Stanisława Celińska nie od razy była otwarta na nową znajomość. „Akurat męczyłam się po rozstaniu z moim poprzednim ukochanym, który wyjechał do Szwecji, do swojego brata. Nie byłam gotowa, żeby pojechać razem z nim”, opowiadała w „Niejedno przeszłam”. Aktor jednak nie odpuszczał i długo zabiegał o jej względy. „Na początku trzymałam Andrzeja na dystans, ale ujął mnie, gdy pewnego razu czekał na mnie kilka godzin przed salą, gdzie ćwiczyłam rolę”. Od tamtego momentu artystka zdecydowała się dać szansę zakochanemu w niej aktorowi, a wkrótce zaczęła odwzajemniać jego uczucia. Para została narzeczeństwem, a rok później stanęli na ślubnym kobiercu. Zobacz również: Jadwiga Berens, żona Jeremiego Przybory, cierpiała na chorobę psychiczną. To zaważyło na ich małżeństwie Stanisława Celińska, Daniel Olbrychski, „Krajobraz po bitwie”, 1970 r. Stanisława Celińska po rozwodzie zamknęła się na miłość Para wiodła szczęśliwe życie: oboje spełniali się w życiu zawodowym, przyjmowali nowe role, a nawet wspólnie reżyserowali sztukę. W połowie lat 70. ubiegłego wieku Stanisława Celińska, która zawsze marzyła o powiększeniu rodziny, zaszła w ciążę. Dziewięć miesięcy później na świat przyszedł ich syn Mikołaj, a dwa i pół roku później: córka Aleksandra. Niestety ich sielanka nie trwała długo. Kariera aktorki nabierała coraz większego rozpędu, jej role były coraz bardziej rozpoznawalne. To sprawiło, że coraz rzadziej bywała w domu, a każdą wolną chwilę spędzała na planie. Wtedy również aktorka zaczęła mieć problemy z nadużywaniem alkoholu. Sytuacja między małżonkami zaczęła się psuć, a ich związku nie pomogły scementować nawet dzieci. Para zdecydowała się rozstać. Po rozwodzie Stanisława Celińska długo obwiniała się za rozpad małżeństwa i nie mogła pogodzić się z obrotem spraw. Swoje serce zamknęła na długie dekady. Po latach aktorka wyznała, że nie zamyka się na nowe przygody. „Nie szukam nikogo. Jeżeli ktoś ma się pojawić, to się pojawi [...]. Ciągle uczę się miłości” wyznała na łamach „Dobrego Tygodnia”. Sprawdź też: „Częściej bywałam w domach innych dzieci niż w swoim własnym". Tak Edyta Jungowska mówiła o wychowaniu syna i macierzyństwie Stanisława Celińska, 2018 r. Stanisława Celińska, Nagranie programu „Taka jak Ty” TVP Kobieta, 29 września 2022 Stanisława Celińska, urodziny Jana Kochanowskiego, 29.08.2020 rok
Dramat Stanisławy Celińskiej rozgrywał się latami. „Nad tym już nie panowałam”. Pomogła jej wiara i dzieci
Stanisława Celińska była jedną z pierwszych znanych Polek, które otwarcie przyznały się do choroby alkoholowej. W ostatnich latach często opowiadała o swojej walce z nałogiem, wierze oraz relacjach z dziećmi. Informację o śmierci artystki potwierdzili jej współpracownicy i bliscy. „Mam wielką nadzieję, że spotkała się już z Bogiem, którego tak bardzo kochała” — napisała Joanna Trzcińska.
Nie żyje Stanisława Celińska. Wybitna aktorka filmowa i teatralna oraz ceniona wokalistka zmarła w wieku 79 lat. Przez dekady zachwycała publiczność niezwykłym talentem, charyzmą i autentycznością, a jej role na stałe zapisały się w historii polskiej kultury. Prywatnie była kobietą, która nie bała się mówić o własnych słabościach, walce z uzależnieniem i trudnej drodze do odzyskania siebie. Stanisława Celińska o swoich dzieciach Na deskach teatru zadebiutowała w latach 60. Z czasem zaczęła pojawiać się zarówno na małym, jak i dużym ekranie. Stanisława Celińska wystąpiła w tak kultowych produkcjach, jak „Pieniądze to nie wszystko”, „Panny z Wilka”, „Alternatywy 4” czy „Katyń”. W późniejszych latach mogła pochwalić się statusem legendy polskiej sceny aktorskiej. Jednak za kulisami rozgrywał się prawdziwy dramat… Artystka ma za sobą bardzo trudne przeżycia. Gdy jej kariera nabierała tempa, wyszła za mąż za aktora, Andrzeja Mrowca. Para doczekała się dwójki dzieci: syna Mikołaja oraz córki Oli. Z trudem godziła macierzyństwo z karierą zawodową… Do nawarstwiającej się lawiny problemów rodziny doszła w pewnym momencie choroba alkoholowa. I choć Stanisławie Celińskiej udało się pokonać uzależnienie, jej małżeństwo nie przetrwało. Dziś gwiazda otwarcie mówi o tym, co ją spotkało. Aktorka pojawiła się kilka lat temu w programie Taka jak Ty. Gdy rozmowa zeszła na temat macierzyństwa aktorka ujawniła, że po tym, jak została mamą, pojawiły się u niej największe problemy z nałogiem. CZYTAJ TAKŻE: Stanisława Celińska nie żyje. Legendarna aktorka miała 79 lat. „Odeszła Nasza Stasia” „W związku z tym nie byłam tak sprawna, bo byłam zajęta tym, żeby dojść do siebie. Może dzieci poczuły się zaniedbane… Chociaż tak też nie było, bo ja zawsze byłam z nimi. I zostałam z nimi, chociaż rozstałam się z mężem. Wzięłam na siebie cały bagaż rodzicielski i bardzo się cieszę. Dzięki temu wyszłam z tego wszystkiego. Zajęłam się dziećmi i cały czas jestem im bardzo potrzebna. Można upaść, ale trzeba się podnieść i żyć dalej”, mówiła Mateuszowi Szymkowiakowi. Stanisława Celińska, Warszawa, 07.1971 Stanisława Celińska, Opole, 14.06.2019 r. Stanisława Celińska wyszła z nałogu. Przestrzegła innych ludzi W dalszej części rozmowy gwiazda stwierdziła, że do uzależnienia najtrudniej jest się przyznać przed samym sobą. Dodała również, że ostatnie wydarzenia na świecie mogły sprzyjać rozwojowi alkoholizmu u sporej grupy ludzi, którzy w wysokoprocentowych trunkach mogli szukać ucieczki od miażdżącej rzeczywistości. „To mówię ku przestrodze różnych ludzi. Zwłaszcza teraz, kiedy w czasie pandemii, alkohol może być uważany za jakąś pomoc. To oczywiście nie jest prawda (taki sposób myślenia). Żadna ucieczka nie jest dobra. Trzeba wziąć życie za łeb i walczyć o siebie, walczyć o swoich bliskich. Bardzo trudno jest stanąć przed lustrem i powiedzieć samemu sobie: »Jestem alkoholiczką«”. W pokonaniu nałogu pomogła jej modlitwa. Walka z chorobą trwała kilka lat, lecz dopiero pod wpływem Bożej opatrzności całkowicie pozbyła się alkoholu ze swojego życia. „Wyszłam z tego tylko i wyłącznie poprzez wiarę. Oczywiście potem musiałam się podleczyć, ponieważ organizm był w lekkiej ruinie. […] To był rzeczywiście cud. Cuda się zdarzają i trzeba wierzyć”, kontynuowała artystka, która z nałogu wyszła w wieku 41 lat. Stanisława Celińska była także gościem programu „Daję słowo. Maciej Orłoś”. Cała rozmowa miała zostać wyemitowana 6 kwietnia, ale fragment wywiadu wcześniej trafił do sieci. Aktorka wróciła wspomnieniami do najtrudniejszego okresu swojego życia i opowiedziała o tym, jak łatwo nieświadomie wpaść w sidła uzależnienia. „To są geny, to jest bardzo dużo rzeczy. [Alkoholizm] to przede wszystkim choroba emocji, w to się wchodzi bardzo niechcący czasami, lecząc swoje emocje, problemy”, wyznała w rozmowie z Maciejem Orłosiem. Artystka podkreśliła również, że alkohol bardzo często staje się próbą zagłuszenia lęków i ucieczki od codziennych problemów. Jak sama przyznała, człowiek stopniowo zatraca wtedy samego siebie. „To, że się czego boisz, chcesz być lepszy, chcesz się w jakiś sposób znieczulić i pomału wchodzisz w to. Zaczynasz coraz bardziej się zatracać i przestajesz być sobą. Potem jest już tylko śmierć i koniec”, mówiła szczerze aktorka. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Rozwód, o którym milczała przez lata. Prawda o małżeństwie Stanisławy Celińskiej i Andrzeja Mrowca wyszła na jaw Stanisława Celińska wyznała również, że w pewnym momencie poczuła, iż całkowicie straciła kontrolę nad swoim życiem. Wtedy zwróciła się o pomoc do Boga i — jak sama podkreślała — właśnie wiara pozwoliła jej wygrać walkę z nałogiem. „Poczułam, że nad tym nie panuję. Zwróciłam się o pomoc do Góry, do Najwyższego. Miałam jakieś chody” — żartowała. „Oddałam to wszystko, wiedziałam, że to są tak głęboko zakorzenione rzeczy, z taką podświadomością, a też i ze złem — nazwijmy to diabłem po imieniu, to tylko może uporać się najwyższa instancja. To mi pomogło, dlatego o tym opowiadam. Trudno mówić o cudach, bo ludzie nie mogą uwierzyć, ale to się tak stało w moim przypadku”, wyznała. Aktorka podkreślała również, jak ogromną rolę odegrali w jej życiu ludzie, którzy okazali jej wsparcie w najtrudniejszych momentach. Co ciekawe, często były to osoby zupełnie obce. „Podali mi rękę. Bardzo często byli to zupełnie obcy ludzie. To jest ważne. Ktoś, kto na przykład zadzwonił do mnie, jak miałam bardzo niemiłe, złe myśli. Spytał po prostu: jak się czuję? Ktoś obcy, kto mnie lubi. Czasami rodzina nie jest w stanie pomóc. Ktoś bliski nie jest w stanie pomóc, bo jest zbyt związany emocjonalnie, natomiast ktoś obcy może zupełnie inaczej podejść do tego i patrzy na to zjawisko, jako na człowieka chorego, a nie, że »pijesz i robisz mi krzywdę«”, opowiadała w rozmowie z Maciejem Orłosiem. Stanisława Celińska podkreślała również, że na szczęście nawet choroba alkoholowa nie zdołała zepsuć jej relacji z dziećmi. Aktorka zainteresowała się programem 12 kroków i bardzo szybko przeszła do działania. Mikołaj i Ola nie tylko wybaczyli swojej mamie, ale również bardzo docenili fakt, że w tak brawurowy sposób podjęła ona walkę z chorobą. „To jest cudowne (uczucie). Czasami podczas koncertów mówię ludziom, że wybaczenie jest nam bardzo potrzebne. To nas oczyszcza i daje nam siłę”, podkreślała artystka. Stanisława Celińska z dziećmi, Warszawa, 01.2000
Wzięła rozwód, ale długo o nim milczała. Prawda o małżeństwie Stanisławy Celińskiej i Andrzeja Mrowca wyszła na jaw po latach.
Ich miłość miała być spełnieniem marzeń, jednak rzeczywistość brutalnie zweryfikowała te nadzieje. Stanisława Celińska i Andrzej Mrowiec, choć połączyło ich uczucie, nie potrafili pokonać demonów codzienności. Rywalizacja, kłótnie i alkohol doprowadziły ich jedyne małżeństwo do bolesnego końca. Dziś media obiegła informacja o śmierci uwielbianej artystki.
Stanisława Celińska nie przestawała zachwycać swoim talentem. Obdarzona niezwykłą muzykalnością, wrażliwością oraz charakterystycznym, mocnym głosem, była również wszechstronną aktorką. Jej twórczość, zwłaszcza autorskie utwory, które sama pisała, zyskała uznanie wśród kolejnych pokoleń słuchaczy. Artystka miała na koncie prestiżowe nagrody, w tym Fryderyki, a w 2020 roku, za sprawą piosenki „Niech minie złość”, zwyciężyła koncert premier podczas festiwalu w Opolu — dzięki głosom publiczności. Mimo licznych sukcesów na scenie, w życiu prywatnym nie wszystko układało się równie pomyślnie. Celińska była osobą głęboko wierzącą; w jednym z wywiadów wspominała, że w warszawskim Kościele Zbawiciela modliła się o męża i dzieci. Niestety jej jedyne małżeństwo nie przetrwało długo. Stanisława Celińska i Andrzej Mrowiec: historia miłości Stanisława Celińska była jedną z najwybitniejszych i najpopularniejszych polskich aktorek. Ludzie kochali ją za talent, prawdę, ciepło, jakie ma w sobie. Potrafiła zagrać wszystko, od ról dramatycznych, jak ta w „Krajobrazie po bitwie”, po charakterystyczne, komediowe role, jakie grała w komediach Stanisława Barei. Wystarczy przypomnieć „Nie ma róży bez ognia”, czy serial „Alternatywy 4”. Stanisława Celińska-Mrowiec urodziła się w 1947 roku w Warszawie, jej dzieciństwo nie było łatwe, bo przypadło na lata powojennej biedy, toczyło się w zrujnowanym mieście, gdzie wszystkim ciężko się żyło. Aktorka wspominała, że życie było czarne, tak jak podwórka studnie na warszawskiej Pradze, brakowało w nim kolorów, radości. Jej tata był pianistą koncertowym, ale rozchorował się w młodym wieku. Kiedy zmarł, miała 3 lata. Mama – skrzypaczka musiała utrzymać rodzinę, grała na ulicy, zbierając pieniądze do kapelusza. Mała Stasia była dzieckiem bardzo żywym, domagającym się uwagi, czasem trudnym, bo skorym do złości, przekory. „Ona jest dzika i zła. To czarna owca! Mały diabeł!”, mówili najbliżsi. I gdyby nie macocha jej mamy – ukochana babcia Janeczka, nie wiadomo, jak dziewczynka dałaby się ułożyć. Rodzina marzyła, że ukochana jedynaczka, która pomimo kłopotów wychowawczych była zawsze dobrą uczennicą, zostanie lekarzem. Ale ona od małego wyobrażała sobie, że będzie aktorką. Wyobraźnie rozbudzały w niej teatralne jasełka, na które chodziła z babcią do kościoła. Występowała m.in. w teatrzyku parafialnym. Kiedy przeczytała książkę o Helenie Modrzejewskiej, zapisała sobie w pamiętniku: „Chcę być aktorką. Ale czy podołam?”. Zobacz też: Upadła nisko, nigdy nie straciła wiary. Wzruszające świadectwo Stanisławy Celińskiej: "Trudno mówić o cudach, ale tak się stało w moim przypadku" <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgjMMc8W-44ad3e0.jpg" width="1600" height="1600" alt="Warszawa, 07.1971. Stanislawa Celinska, aktorka, piosenkarka.,Image: 427781328, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Jerzy Plonski / RSW / Forum" title="Stanislawa Celinska, aktorka, piosenkarka" /> Stanisława Celińska: kariera aktorska Do Szkoły Teatralnej zdała bez trudu, jej profesorem i opiekunką była Ryszarda Hanin. Jak wspominała Stanisława Celińska w rozmowie dla Polskiego Radia, to ona ją „osadziła”, sprowadziła na ziemię, bo Stanisława jako młoda dziewczyna „latała bez składu i ładu”. W szkole na wszystko zwracano uwagę, nawet na to, że miała małe stopy. Kiedyś przyszedł Tadeusz Łomnicki i widząc ją, zapytał: „Na czym ta mała stoi?”. Naukę aktorstwa traktowała bardzo poważnie, przyswoiła sobie wtedy wiele ważnych aktorskich wskazówek, np. żeby nie udawać, tylko każdą z ról filtrować przez siebie, poczuć w sobie postać, którą się gra. Dostała wiele ważnych ról, ale na dyplomowe przedstawienie obsadzono ją w roli 8-letniego chłopca, syna Anny Nehrebeckiej. Po studiach szybko została zauważona, w 1969 roku zagrała w głośnym filmie Andrzeja Wajdy - „Krajobraz po bitwie”. To był chyba jeden z najbardziej zauważonych debiutów tamtych lat. Nie tylko w Polsce, także na festiwalu filmowym w Cannes. Sama wspominała: „Po projekcji „Krajobrazu po bitwie" w Cannes niektórzy krytycy pisali, że należy mnie uhonorować obok Moniki Vitti. Dlaczego - myślałam w popłochu - przecież ja jeszcze nic nie umiem. A zaraz potem dostałam nagrodę w Opolu za piosenkę „Ptakom podobni". Zobacz także: Stanisława Celińska nie żyje. Legendarna aktorka miała 79 lat. „Odeszła Nasza Stasia” Stanisława Celińska i Andrzej Seweryn: młodzieńcza miłość Jeszcze jako młoda dziewczyna zakochała się w Andrzeju Sewerynie. Znali się ze szkoły z warszawskiego Żoliborza. „Była uzdolniona, śliczna, cudowna. Poznałem ją w szkole na Żoliborzu. Kiedy wychodziło się po lekcjach, to skręcało się w prawo, potem druga, może trzecia klatka i już było się u Stasi. Z tego okresu pamiętam jej surową babcię, która ją krótko trzymała i stanowiła postrach dla gości, także dla mnie”, wspominał aktor w książce „Ja prowadzę!". To była wielka młodzieńcza miłość z obu stron. Stanisława Celińska zaciągnęła młodego Andrzeja Seweryna na zajęcie aktorskie w Pałacu Młodzieży, choć jak wspominała, on wtedy nie myślał o aktorstwie, był po prostu świetnym uczniem. Bardzo się wspierali w różnych życiowych sytuacjach przeżywanych intensywnie przez nastolatków, on był o nią zazdrosny. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgxNBAQQ-b364a45.jpg" width="1600" height="1602" alt="1970. Kadr z filmu "Krajobraz po bitwie" w rezyserii Andrzeja Wajdy, n/z Daniel Olbrychski, Stanislawa Celinska.,Image: 429101122, License: Rights-managed, Restrictions: *** Uwaga! Zakaz uzycia w reklamie. Zakaz przetwarzania i fotomontazu. Cena minimalna na publikacje online 50,00 PLN ***, Model Release: no, Credit line: archiwum Filmu / Forum" title="Kadr z filmu "Krajobraz po bitwie"" /> Stanisława Celińska: początki przygody aktorskiej Dla Stanisławy Celińskiej to był trudny czas. Z jednej strony próbowała już występować i to z powodzeniem. W programie telewizyjnym zaśpiewała przebój Karin Stanek „Malowana lala” i spodobała się. W szpilkach, koralach i w modnej sukience przedstawiała się jako Magda. Imię Stasia wtedy jej się nie podobało. Ale poza tymi sukcesami, w życiu rodzinnym pojawiły się poważne kłopoty. Jej mama zachorowała na raka piersi, przeszła operację, naświetlania. Córka bardzo to przeżywała, wspominała, że chorowała razem z mamą. Wtedy bodaj po raz pierwszy u bardzo wrażliwej, delikatnej nastolatki, tak mocno dały o sobie znać skłonności autodestrukcyjne: Stanisława Celińska zaczęła palić, pić, imprezować, awanturować się. Koniec końców wyrzucono ją z warszawskiego liceum, pojechała do internatu, do Makowa Mazowieckiego. Andrzej Seweryn tęsknił, odwiedzał ją tam, pocieszał, chodzili na długie spacery. Na szczęście rozłąka trwała tylko kilka miesięcy i Stanisława wróciła do domu. Seweryn o rok starszy, pierwszy dostał się do warszawskiej Szkoły Teatralnej. Stanisława Celińska kibicowała mu. Postanowiła, że skoro on tam jest, to ona także musi się dostać. Ale już na uczelni ich drogi się rozeszły. Dopiero po latach Andrzej Seweryn opowiedział, że Stanisława Celińska była dziewczyną, w której kochał się przez wiele lat. „Wiem, że jesteśmy związani duchowo”, mówił w wywiadzie rzece. Jak Stanisława Celińska poznała swojego męża? Swojego przyszłego męża, aktora Andrzeja Mrowca, poznała w 1971 roku podczas realizacji spektaklu „Wesele”. Grał Jaśka, ona Rachelę. Był od niej o cztery lata starszy, pochodził z Krakowa, tam ukończył Szkołę Teatralną. Aktorka opowiadała, że cierpiała wtedy po rozstaniu z chłopakiem. Na początku trzymała Andrzeja Mrowca na dystans. Wzruszał ją jednak, że tyle czasu czekał, aż ona skończy próby. Któregoś razu mieli pójść do kina, ale okazało się, że wszystkie są już zamknięte. Wtedy postanowił ją odprowadzić. I tak spacerkiem z Woronicza, z Mokotowa przeszli na… Żoliborz. Po rocznym okresie narzeczeństwa wzięli ślub w kościele Św. Zbawiciela w Warszawie. Stanisława Celińska, jak zawsze w życiu, zaangażowała się w ten związek bez reszty, wkładając w niego całe swoje serce i energię. Na początku wszystko układało się pomyślnie. Wspólnie z mężem występowali na scenie i razem wyreżyserowali spektakl w teatrze STS. Gdy w połowie lat 70. przyszło na świat ich pierwsze dziecko, syn Mikołaj, aktorka zapytała lekarza o najlepszy odstęp wiekowy między rodzeństwem. Usłyszała, że powinny to być dwa lub trzy lata, dlatego po ponad dwóch latach urodziła ich drugie dziecko — córeczkę Aleksandrę. Zobacz też: Wychowała je samotnie, ocaliły ją przed gehenną. Dziś dzieci proszą Celińską o jedno <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img7273Et-f6e6c58.jpg" width="2254" height="1600" alt="1974. Kadr z filmu "Nie ma rozy bez ognia" w rezyserii Stanislawa Barei, n/z Bohdan Lazuka, Stanislawa Celinska.,Image: 429138838, License: Rights-managed, Restrictions: *** Uwaga! Zakaz uzycia w reklamie. Zakaz przetwarzania i fotomontazu. Cena minimalna na publikacje online 50,00 PLN ***, Model Release: no, Credit line: Jerzy Troszczynski / Forum" title="kadr z filmu "Nie ma rozy bez ognia"" /> Stanisława Celińska: nie potrafiła być spolegliwa Stanisława Celińska była wtedy u szczytu sławy, to były lata, kiedy grała m.in Agnisię - alter ego Marii Dąbrowskiej w „Nocach i dniach”, w „Zaklętych rewirach”, w „Nie ma róży bez ognia”. Była bardzo uznaną i lubianą aktorką. Grała też w teatrze, więcej czasu spędzała na planie niż w domu. Choć starała się ze wszystkim sobie poradzić, sprzątała, gotowała. Jak sama mówiła, mąż zaczął mieć pretensje o to, że jest w domu gościem. Zaczęły się konflikty. Potęgował je charakter aktorki, „Chciałam być głową rodziny. Nie potrafiłam być spolegliwa, ciepła, łagodna. A może nie umiałam przy takim mężczyźnie jak Andrzej. Zauważyłam, że kiedy mam do czynienia z niewielkim, delikatnym mężczyzną, wtedy nie chcę dominować. A mój mąż awanturował się ze mną, a ja wtedy jestem jeszcze gorsza”, przyznawała w książce „Niejedno przeszłam”. Zobacz też: Była jego pierwszą wielką miłością. Stanisława Celińska zmieniła bieg życia Andrzeja Seweryna Pogodzeni po latach Rodzinne konflikty nawarstwiły się, a dodatkowo przyszło bolesne doświadczenie — śmierć matki. Te trudne wydarzenia sprawiły, że na początku lat 80. Stanisława Celińska zaczęła zmagać się z chorobą alkoholową. Obwiniała siebie za rozpad małżeństwa i rozbicie rodziny. Andrzej Mrowiec nie potrafił znieść napiętej atmosfery w domu — spakował rzeczy i wrócił do rodzinnego Krakowa. Przez długie lata ich relacje pozostawały napięte, co negatywnie odbijało się również na kontaktach dzieci z ojcem. Dopiero w latach 2000. aktorka zdecydowała się zrobić pierwszy krok w stronę pojednania — i udało się. Pogodzili się, a podczas wesela ich córki wspólnie tańczyli. Jak informują niektóre źródła, do samego końca razem cieszyli się wnukami, Czarkiem i Filipem, synami Mikołaja Mrowca. Stanisława Celińska nie zdecydowała się na ponowne zamążpójście. Krążyły pogłoski, że kiedyś rozważała skorzystanie z biura matrymonialnego, ale ostatecznie zrezygnowała z tego pomysłu. Korzystałam z książki Stanisławy Celińskiej „Niejedno przeszłam" , rozmowa i opracowanie Karoliny Prewęckiej, wyd. Prószyńska i s-ka.
Stanisława Celińska nie żyje. Legendarna aktorka miała 79 lat. „Odeszła Nasza Stasia”
Nie żyje Stanisława Celińska. Aktorka i wokalistka miała 79 lat. Informację o śmierci artystki przekazała Joanna Trzcińska, która prowadziła wraz z nią profil w mediach społecznościowych. Wiadomość została następnie potwierdzona przez menadżera Macieja Muraszkę. W sieci pojawiło się emocjonalne pożegnanie, które poruszyło internautów.
Nie żyje Stanisława Celińska. Informacja o śmierci aktorki i wokalistki pojawiła się w mediach społecznościowych. Wiadomość przekazała Joanna Trzcińska, która prowadziła wraz z artystką jej oficjalny profil. W opublikowanym wpisie pojawiły się poruszające słowa pożegnania. Joanna Trzcińska poinformowała, że Stanisława Celińska odeszła „dziś po południu”. Podkreśliła również, jak ważną osobą była dla niej aktorka. „Z wielką rozpaczą muszę Państwa poinformować, że dziś po południu odeszła Nasza Stasia. Mam wielką nadzieję, że spotkała się już z Bogiem, którego tak bardzo kochała” – przekazała Joanna Trzcińska. Maciej Muraszko potwierdził śmierć Stanisławy Celińskiej Informację o śmierci Stanisławy Celińskiej potwierdził również menadżer aktorki i wokalistki Maciej Muraszko. Wiadomość błyskawicznie obiegła media i wywołała ogromne poruszenie wśród osób śledzących działalność artystki. W opublikowanych komunikatach podkreślano, że Stanisława Celińska była nie tylko cenioną aktorką i wokalistką, ale również wyjątkowym człowiekiem. Joanna Trzcińska we wpisie napisała: „Stasia była Wspaniałym Człowiekiem, Najlepszym jakiego znałam…”. Poruszające słowa pożegnania po śmierci aktorki W opublikowanym pożegnaniu znalazł się również fragment utworu, który – jak przekazała Joanna Trzcińska – był ważny dla Stanisławy Celińskiej. „Spotkamy się wszyscy bo nic się nie kończy Lecz w dobro obraca się Choć dni przemijają To każda godzina nadzieją otula mnie Spotkamy się wszyscy bo nic się nie kończy Lecz w dobro obraca się Choć dni przemijają To w każdej godzinie ta wiara prowadzi mnie…” Na końcu wpisu Joanna Trzcińska podpisała się jako osoba „prowadząca ze Stasią ten profil”. Stanisława Celińska miała 79 lat Stanisława Celińska miała 79 lat. Informacja o jej śmierci została przekazana kilkanaście minut temu i natychmiast stała się jednym z najgłośniejszych tematów w sieci. Wiadomość o odejściu aktorki wywołała falę komentarzy i reakcji internautów. W publikowanych wpisach dominują słowa smutku i wzruszenia po śmierci artystki. Nie podano dokładnej lokalizacji śmierci Stanisławy Celińskiej. Wiadomo jedynie, że informacja została przekazana za pośrednictwem mediów społecznościowych, a następnie potwierdzona przez menadżera aktorki. Stanisława Celińska była ikoną polskiego kina i teatru Stanisława Celińska przez dekady należała do grona najbardziej cenionych polskich aktorek teatralnych i filmowych. Była związana przede wszystkim z warszawskimi teatrami, w tym Teatrem Współczesnym, Ateneum, Dramatycznym, Studio czy Kwadrat. W 1969 roku ukończyła PWST w Warszawie pod kierunkiem Ryszardy Hanin. Filmowy debiut zaliczyła u boku Daniela Olbrychskiego w „Krajobrazie po bitwie” Andrzeja Wajdy z 1970 roku. Za tę rolę otrzymała nagrodę aktorską w Łagowie. W latach 70. była jedną z najgłośniejszych gwiazd polskiego kina. Występowała w produkcjach reżyserów takich jak Krzysztof Zanussi, Stanisław Bareja, Jerzy Antczak, Janusz Majewski, Barbara Sass czy Kazimierz Kutz. Za rolę Izy Gęsiareczki w „Spisie cudzołożnic” Jerzego Stuhra została nagrodzona na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni w 1994 roku. Popularność przyniosły jej również role w komediach „Złote runo” oraz „Fuks”, za które otrzymała nominacje do Orła. W 2001 roku zdobyła Polską Nagrodę Filmową za rolę w filmie „Pieniądze to nie wszystko” Juliusza Machulskiego. Artystka była także wielokrotnie nagradzana za działalność teatralną i radiową. Otrzymała między innymi Srebrny Krzyż Zasługi, nagrodę „Wielki Splendor” oraz statuetkę Feliksa Warszawskiego. Stanisława Celińska spełniała się również jako wokalistka. W 2015 roku ukazał się album „Atramentowa…”, przygotowany wspólnie z Maciejem Muraszko. Na płycie znalazły się utwory napisane specjalnie dla artystki przez Wojciecha Młynarskiego, Muńka Staszczyka czy Marcina Sosnowskiego. Źródła: stanislawacelinska.pl, wydarzenia.interia.pl
Nie żyje Stanisława Celińska. Do ostatnich chwil mogła liczyć na wsparcie córki i syna. To właśnie Aleksandra i Mikołaj pomogli jej przetrwać najgorsze lata życia
"Odeszła Nasza Stasia". Tak o śmierci Stanisławy Celińskiej poinformowała jej przyjaciółka Joanna Trzcińska. Wybitna aktorka przez lata toczyła walkę z własnymi demonami. Nie była w tym sama - mogła liczyć na wsparcie córki Aleksandry i syna Mikołaja. Sama wprost przyznawała, że to właśnie dzieci pomogły jej wyrwać się z koszmaru. „Dzieci wybaczyły mi i wciąż proszą, żebym przestała do tego wracać" - mówiła w jednym z ostatnich wywiadów.
„Z wielką rozpaczą muszę Państwa poinformować, że dziś po południu odeszła Nasza Stasia. Mam wielką nadzieję, że spotkała się już z Bogiem, którego tak bardzo kochała” – napisała przyjaciółka aktorki Joanna Trzcińska. Niedługo później smutną informację potwierdził też menadżer artystki. Nie wiadomo, co było przyczyną śmierci wybitnej gwiazdy kina. Wiadomo, że miała problemy ze zdrowiem, w najbliższym czasie miała zaplanowaną operację kręgosłupa. Problemy zdrowotne miała też w przeszłości. Nie jest tajemnicą, że przez lata toczyła trudną i wyczerpującą walkę - zmagała się z uzależnieniem od alkoholu. Otwarcie przyznawała, że nałóg zrujnował życie nie tylko jej, lecz także odcisnął piętno na jej bliskich. To właśnie dla nich zdecydowała się podjąć ten wysiłek i zawalczyć o siebie. Wiele zawdzięcza przede wszystkim dwójce swoich dzieci. Aleksandra i Mikołaj już dawno wybaczyli sławnej mamie i dziś nie oglądają się wstecz. Tak Stanisława Celińska mówiła o relacji z córką i synem – ich więź jest niezwykle silna i wyjątkowa! Stanisława Celińska: gdy została sama z dziećmi, zagubiła się Jej życie nie było usłane różami. Gdy kariera Stanisławy Celińskiej nabrała tempa, ona zapragnęła prawdziwej, szczerej miłości. Stosunkowo wcześnie wyszła za mąż za aktora Andrzeja Mrowca, którego poznała w 1971 roku w trakcie realizacji spektaklu „Wesele”. On grał Jaśka, ona Rachelę. Szybko między nimi zaiskrzyło, ślub wzięli po zaledwie roku narzeczeństwa. Doczekali się dwójki dzieci. Jednak trudności życia codziennego sprawiły, że aktorka zaczęła szukać ukojenia w alkoholu. „Wbrew pozorom poświęcałam dzieciom dużo czasu. Oczywiście miałam swój problem i trudne momenty, ale nie robiłam nic kosztem dzieci”, przyznała kilka lat temu na łamach Faktu. Niestety, na jej małżeństwie zaczęły pojawiać się głębokie rysy. Robiła karierę, w domu bywała gościem. To nie podobało się jej mężowi, dochodziło do spięć. Do tego oboje byli silnymi charakterami, mieli temperament. „Chciałam być głową rodziny. Nie potrafiłam być spolegliwa, ciepła, łagodna. A może nie umiałam przy takim mężczyźnie jak Andrzej. Zauważyłam, że kiedy mam do czynienia z niewielkim, delikatnym mężczyzną, wtedy nie chcę dominować. A mój mąż awanturował się ze mną, a ja wtedy jestem jeszcze gorsza”, przyznawała w książce „Niejedno przeszłam”. Małżeństwo przeszło do historii, a aktorka została z synem i córką sama. Właśnie wtedy zaczęła doświadczać największych problemów z nałogiem. „W związku z tym nie byłam tak sprawna, bo byłam zajęta tym, żeby dojść do siebie. Może dzieci poczuły się zaniedbane… Chociaż tak też nie było, bo ja zawsze byłam z nimi. I zostałam z nimi, chociaż rozstałam się z mężem. Wzięłam na siebie cały bagaż rodzicielski i bardzo się cieszę. Dzięki temu wyszłam z tego wszystkiego. Zajęłam się dziećmi i cały czas jestem im bardzo potrzebna. Można upaść, ale trzeba się podnieść i żyć dalej”, wyznała Stanisława Celińska na łamach formatu Taka jak Ty. Stanisława Celińska z dziećmi, 4.01.2001 Stanisława Celińska dzięki dzieciom rzuciła nałóg Tym, co dodało jej sił w pokonaniu choroby, było wsparcie Aleksandry i Mikołaja. Na szczęście alkohol nie zrujnował matczynej miłości, a sama aktorka z pomocą najbliższych podjęła się walki z uzależnieniem. „To jest cudowne (uczucie). Czasami podczas koncertów mówię ludziom, że wybaczenie jest nam bardzo potrzebne. To nas oczyszcza i daje nam siłę”, podkreślała artystka. Syn i córka docenili samozaparcie swojej mamy, które zresztą było godne ogromnego podziwu. „Dzieci wybaczyły mi i wciąż proszą, żebym przestała do tego wracać. Mówią: „Mamo, to tak dawno było”. Te słowa bardzo mi pomagają. Nie piję już 35 lat”, wyznała artystka w wywiadzie dla „Dobrego Tygodnia”. Postawa syna i córki była dla artystki największą nagrodą. Innych nie potrzebowała. „Odzyskałam kontrolę nad swoim życiem dzięki boskiej pomocy. Ale żadnej nagrody sobie za to nie dałam. Człowiek, który zaczyna pić albo uzależnia się od czegoś, to ma tylko to, a cały świat już się nie liczy. A jak odstawi, to ma cały świat. Teraz mam cały świat do dyspozycji: spacery, dzieci, pieski, dobre jedzenie…”, mówiła kilka lat temu w programie Demakijaż. Pomimo trudnych momentów, z którymi przyszło zmierzyć się Stanisławie Celińskiej oraz jej dzieciom, ich więź przetrwała, a nawet stała się silniejsza. Aleksandra i Mikołaj do ostatnich chwil wspierali swoją mamę, ona z kolei była powierniczką ich najskrytszych sekretów. „Myślę więc, że nasze relacje są dobre, a nawet nawiązałam z nimi przyjacielski kontakt. Wszystko mi mówią, nawet najintymniejsze sekrety”, przyznała niegdyś Faktowi. Czytaj także: TYLKO W VIVIE!. Choroba odebrała mu głos, ale walczył do końca. Tak wyglądał jeden z ostatnich wywiadów z Janem A.P. Kaczmarkiem Stanisława Celińska, 2001 Stanisława Celińska: dzieci. Czym zajmują się Aleksandra i Mikołaj? Aktorka nie kryła też dumy z tego, jaką drogę wybrały jej dzieci. Mikołaj odziedziczył po rodzicach talent artystyczny, ukończył studia muzyczne i w wolnych chwilach gra na perkusji. Swoje życie postanowił związać z branżą filmową, lecz woli stać po drugiej stronie kamery. „Mikołaj został asystentem reżysera w serialu „Barwy szczęścia”, w którym pani Stanisława od pięciu lat wciela się w Amelię Pająk”, ujawnił cztery lata temu w rozmowie z „Rewią” jeden z pracowników TVP. Wcześniej Mikołaj przez dłuższy czas mieszkał w Irlandii, do której wyemigrował tuż po zakończeniu poważnego związku. Ku radości Stanisławy Celińskiej zdecydował się jednak wrócić, aby tu kontynuować karierę zawodową — i to na dodatek u boku sławnej mamy! <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgsA0t1X-1b7a61b.jpg" width="1600" height="2417" alt="Warszawa, 1999. Stanislawa Celinska (C) i jej syn Mikolaj Mrowiec.,Image: 428507708, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Marek Szymanski / Forum" title="Stanislawa Celinska z synem, 1999" /> Stanisława Celińska z synem Mikołajem, 1.01.1999 Z kolei córka aktorki odnalazła swoje szczęście i w 2016 roku wyszła za mąż! Dzisiaj Aleksandra jest mamą dwójki dzieci. Co ważne, jedno z nich przyszło na świat pod okiem Celińskiej, która chciała towarzyszyć córce w szpitalu. „Na porodówce był nie tylko mój mąż, ale także i mama. Nie wyobrażałam sobie porodu bez niej. Przy mamie czułam się bezpiecznie”, wspominała kilka lat temu Aleksandra (cytat za Pomponik.pl). Wnuki były oczkiem w głowie Stanisław Celińskiej, w ostatnich latach życia to właśnie im poświęcała każdą wolną chwilę. Rodzinie Stanisławy Celińskiej składamy szczere wyrazy współczucia. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: „Ja nie jestem zmęczony, ja się czuję najlepiej w życiu”. Cytaty ze streama Łatwoganga, które przejdą do historii internetu Stanisława Celińska z córką Aleksandrą, 14.10.2002 Stanisława Celińska z dziećmi, Warszawa, 01.2000 <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgRxwev3-fc909cf.jpg" width="2275" height="1600" alt="Warszawa, 01.2000. Stanislawa Celinska z dziecmi, n/z od lewej: Mikolaj Celinski, Stanislawa Celinska, Aleksandra Celinska.,Image: 428598622, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Marek Szymanski / Forum" title="Stanislawa Celinska z dziecmi" />
Była jego pierwszą wielką miłością. Stanisława Celińska zmieniła bieg życia Andrzeja Seweryna
Ich historia zaczęła się w liceum na warszawskim Żoliborzu i szybko przerodziła w pierwszą, młodzieńczą miłość. Stanisława Celińska i Andrzej Seweryn wspierali się w trudnych chwilach i razem odkrywali świat aktorstwa. Choć ich drogi ostatecznie się rozeszły, uczucie i więź z tamtych lat na długo pozostały w ich życiu.
Oboje podziwiani, lubiani, cieszący się szacunkiem. Stanisława Celińska i Andrzej Seweryn urodzili się w latach 40., dzieli ich jedynie rok. Należą do tego samego pokolenia – przyszli na świat tuż po wojnie. Mała Stasia od dziecka wiedziała, że chce być aktorką, mimo że jej rodzina marzyła, by została lekarką. Z kolei Andrzej Seweryn rozważał karierę naukową, ale to Stanisława Celińska zaciągnęła go na zajęcia aktorskie do Pałacu Młodzieży. Jak się wydaje, to właśnie dzięki niej połknął aktorskiego bakcyla. Jak wyglądał związek Stanisławy Celińskiej i Andrzeja Seweryna i dlaczego się rozpadł? Stanisława Celińska i Andrzej Seweryn: historia relacji Stanisława Celińska i Andrzej Seweryn poznali się, gdy byli nastolatkami, w liceum na warszawskim Żoliborzu, ona była niespokojnym duchem, buntowniczką, on raczej ułożony, świetny uczeń, któremu przepowiadano świetną przyszłość. Mała Stasia była dzieckiem bardzo żywym, domagającym się uwagi, czasem trudnym, bo skorym do złości, przekory. Od małego wyobrażała sobie, że będzie aktorką. Wyobraźnie rozbudzały w niej teatralne jasełka, na które chodziła z babcią do kościoła. Występowała m.in. w teatrzyku parafialnym. Kiedy przeczytała książkę o Helenie Modrzejewskiej, zapisała sobie w pamiętniku: „Chcę być aktorką. Ale czy podołam?”. „Była uzdolniona, śliczna, cudowna. Poznałem ją w szkole na Żoliborzu. Kiedy wychodziło się po lekcjach, to skręcało się w prawo, potem druga, może trzecia klatka i już było się u Stasi. Z tego okresu pamiętam jej surową babcię, która ją krótko trzymała i stanowiła postrach dla gości, także dla mnie”, wspominał aktor w książce „Ja prowadzę!". Zobacz też: Miał wszystko: urodę, talent, uznanie. Niezwykłe życie Gerarda Wilka Andrzej Seweryn i Stanisława Celińska: historia miłości Stanisława Celińska zaciągnęła młodego Andrzeja Seweryna na zajęcie aktorskie w Pałacu Młodzieży, choć jak wspominała, on wtedy nie myślał o aktorstwie, był po prostu świetnym uczniem. Bardzo się wspierali w różnych życiowych sytuacjach przeżywanych intensywnie przez nastolatków, on był o nią zazdrosny. Dla Stanisławy Celińskiej to był trudny czas. Z jednej strony próbowała już występować i to z powodzeniem. W programie telewizyjnym zaśpiewała przebój Karin Stanek „Malowana lala” i spodobała się. W szpilkach, koralach i w modnej sukience przedstawiała się jako Magda. Imię Stasia wtedy jej się nie podobało. Ale poza tymi sukcesami, w życiu rodzinnym pojawiły się poważne kłopoty, jej mama zachorowała na raka piersi, przeszła operację, naświetlania. Córka bardzo to przeżywała, wspominała, że chorowała razem z mamą. Wtedy bodaj po raz pierwszy u bardzo wrażliwej, delikatnej nastolatki, tak mocno dały o sobie znać skłonności autodestrukcyjne: Stanisława Celińska zaczęła palić, pić, imprezować, awanturować się. Koniec końców wyrzucono ją z warszawskiego liceum, pojechała do internatu, do Makowa Mazowieckiego. Andrzej Seweryn tęsknił, odwiedzał ją tam, pocieszał, chodzili na długie spacery. Na szczęście rozłąka trwała tylko kilka miesięcy i Stanisława wróciła do domu. Zobacz także: Nieznany romans Gabrieli Kownackiej i Krzysztofa Janczara. Przez cztery lata byli nierozłączni Stanisława Celińska była pierwszą, wielką miłością Andrzeja Seweryna Seweryn o rok starszy, pierwszy dostał się do warszawskiej Szkoły Teatralnej. Stanisława Celińska kibicowała mu. Postanowiła, że skoro on tam jest, to ona także musi się dostać. Ale już na uczelni ich drogi się rozeszły. Stanisława Celińska spotkała na swojej drodze aktora Andrzeja Mrowca, zakochała się w nim, mieli dwoje dzieci. Ten związek nie przetrwał, ale to było jej jedyne małżeństwo. Andrzej Seweryn na studiach zakochał się w Bogusławie Blajfer, razem wzięli udział w protestach przeciwko władzy w Marcu’68. Oboje siedzieli. Po kilku latach rozstali się jednak. Andrzej Seweryn był mężem początkującej wtedy aktorsko Krystyny Jandy, tworzyli parę w życiu i na ekranie, zagrali razem w głośnym filmie „Dyrygent” Andrzeja Wajdy. Doczekali się też córki, znanej dzisiaj aktorki Marii Seweryn. Aktor jest w szczęśliwym związku ze swoją piątą żoną Katarzyną Kubacką-Seweryn. Dopiero po latach Andrzej Seweryn opowiedział, że Stanisława Celińska była dziewczyną, w której kochał się przez wiele lat. Wspierał ją, gdy miała życiowe kłopoty. „Wiem, że jesteśmy związani duchowo”, mówił w książce "Ja prowadzę!" (wyd. „WAB – Grupa Foksal", 2019) Zobacz też: Tworzyli jedną z najpiękniejszych par. Niezwykła historia miłości Beaty Tyszkiewicz i Andrzeja Wajdy
Odwołała koncerty z przyczyn zdrowotnych. Teraz Stanisława Celińska wydała pilny komunikat, fani zadrżeli
Niepokojące wieści od jednej z najbardziej ukochanych artystek. Stanisława Celińska nagle odwołuje koncerty i zabiera głos. Co się dzieje? W jednym zdaniu zdradza więcej, niż mogłoby się wydawać.
Stanisława Celińska odwołała kilka czerwcowych koncertów. Powodem są problemy zdrowotne. Teraz artystka poinformowała fanów o nowych terminach recitali. Jak się czuje? Nie ukrywa jednego. Problemy zdrowotne zmuszają Stanisławę Celińską do odwołania koncertów Wielbiciele Stanisławy Celińskiej, legendarnej artystki sceny teatralnej i muzycznej, muszą uzbroić się w cierpliwość. 78-letnia gwiazda została zmuszona do odwołania trzech zaplanowanych na czerwiec koncertów. Powodem są kłopoty zdrowotne, z jakimi się zmaga. Nie podano szczegółów stanu zdrowia artystki, jednak decyzja o przełożeniu występów świadczy o tym, że musi o siebie zadbać, by wrócić ze zdwojoną siłą. Zamieszanie dotyczy koncertów, które miały się odbyć w trzech miejscowościach: Świebodzinie, Kostrzynie nad Odrą oraz Szczecinie. Informacja ta zasmuciła fanów, którzy od miesięcy oczekiwali na spotkanie z charyzmatyczną artystką i wyjątkową atmosferę jej recitali. Sprawdź też: Rozwód, o którym milczała przez lata. Prawda o małżeństwie Stanisławy Celińskiej i Andrzeja Mrowca wyszła na jaw Nowe terminy wrześniowych recitali Stanisławy Celińskiej Choć czerwcowe wydarzenia zostały odwołane, organizatorzy natychmiast poinformowali o nowych terminach. Jak zapowiedziała Stanisława Celińska, spotkania z publicznością zostały przesunięte na wrzesień 2025 roku. I tak: Koncert w Świebodzinie odbędzie się 4 września, Recital w Kostrzynie nad Odrą zaplanowano na 5 września, Spotkanie w Szczecinie odbędzie się 6 września. To ważna informacja dla wszystkich, którzy zakupili bilety i z niecierpliwością wyczekują występów jednej z najbardziej cenionych polskich artystek. Stanisława Celińska uspokaja fanów: "Obecnie nabieram sił" Stanisława Celińska nie traci optymizmu. W oficjalnym komunikacie przekazanym za pośrednictwem mediów społecznościowych, artystka poinformowała swoich fanów, że obecnie "nabiera sił". Jej słowa są pełne nadziei i troski o publiczność, która od lat towarzyszy jej na artystycznej drodze. Artystka ceni sobie kontakt z fanami i jak odpowiedzialnie podchodzi do swoich zobowiązań artystycznych. Jej nowy wpis uspokaja wielbicieli. Na zakończenie swojego komunikatu Stanisława Celińska przekazała serdeczne życzenia wakacyjne. Choć tym razem nie spotka się z publicznością w czerwcu, wyraziła nadzieję, że czas letniego wypoczynku będzie dla wszystkich radosny i spokojny. „Drodzy Widzowie, pragnę Państwa poinformować, że koncerty: w Świebodzinie 10 czerwca, Kostrzynie nad Odrą 11 czerwca i Szczecinie 12 czerwca, które zostały odwołane z powodu moich problemów zdrowotnych odbędą się: 4 września Świebodzin, 5 września Kostrzyn nad Odrą, 6 września Szczecin. Serdecznie Państwa zapraszam. Obecnie nabieram sił, a Państwu życzę udanych wakacji i do zobaczenia. Wasza Stasia”, wyznała. Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze! Czytaj też: Upadła nisko, nigdy nie straciła wiary. Wzruszające świadectwo Stanisławy Celińskiej: "Trudno mówić o cudach, ale tak się stało w moim przypadku"
Upadła nisko, nigdy nie straciła wiary. Wzruszające świadectwo Stanisławy Celińskiej: "Trudno mówić o cudach, ale tak się stało w moim przypadku"
"Zaczynasz coraz bardziej się zatracać i przestajesz być sobą"
​Uwielbiana aktorka i wokalistka wielokrotnie otwierała się na temat życia prywatnego. W najnowszym wywiadzie z Maciejem Orłosiem wróciła do trudnych wydarzeń z przeszłości. Stanisława Celińska opowiedziała walce z uzależnieniem. Zdradziła, w jaki sposób udało jej się pokonać nałóg. "Zwróciłam się o pomoc do Góry, do Najwyższego. [...] Trudno mówić o cudach, bo ludzie nie mogą uwierzyć, ale to się tak stało w moim przypadku", wyznała. Stanisława Celińska o sidłach nałogu Stanisława Celińska była gościem programu "Daje słowo. Maciej Orłoś". Cała rozmowa zostanie wyemitowana 6 kwietnia, ale jeden fragment przedpremierowo trafił do sieci. Artystka w rozmowie z dziennikarzem wróciła wspomnieniami do czasu, gdy walczyła z uzależnieniem od alkoholu. Wspomniała, że nie jest trudno wpaść w sidła nałogu. Celińska podkreśliła, że alkoholizm to choroba emocji, w którą można wpaść nieświadomie. Zaczyna się od prób złagodzenia lęków czy poprawy samopoczucia, co prowadzi do stopniowego zatracania siebie.​ Dobrze wie, co czują osoby, które na co dzień zmagają się z używkami. "To są geny, to jest bardzo dużo rzeczy. [Alkoholizm] to przede wszystkim choroba emocji, w to się wchodzi bardzo niechcący czasami, lecząc swoje emocje, problemy", wyznała w rozmowie z Maciejem Orłosiem. I dodawała: "To, że się czego boisz, chcesz być lepszy, chcesz się w jakiś sposób znieczulić i pomału wchodzisz w to. Zaczynasz coraz bardziej się zatracać i przestajesz być sobą. Potem jest już tylko śmierć i koniec". Czytaj też: Stanisława Celińska zmagała się z uzależnieniem od dzieciństwa. Dzięki modlitwie od 30 lat pozostaje w trzeźwości Stanisława Celińska w najtrudniejszym momencie zwróciła się o pomoc do Boga Aktorka podkreśliła, że w pewnym momencie poczuła, iż traci kontrolę nad swoim życiem, co skłoniło ją do zwrócenia się o pomoc do Boga. W rozmowie zaznaczyła, że to właśnie wiara pomogła jej uporać się z nałogiem. "Poczułam, że nad tym nie panuję. Zwróciłam się o pomoc do Góry, do Najwyższego. Miałam jakieś chody (śmiech). Oddałam to wszystko, wiedziałam, że to są tak głęboko zakorzenione rzeczy, z taką podświadomością, a też i ze złem — nazwijmy to diabłem po imieniu, to tylko może uporać się najwyższa instancja. To mi pomogło, dlatego o tym opowiadam. Trudno mówić o cudach, bo ludzie nie mogą uwierzyć, ale to się tak stało w moim przypadku", wyznała. Artystka podkreśliła również rolę obcych ludzi, którzy okazali jej wsparcie w trudnych chwilach. Czasami to właśnie osoby spoza najbliższego kręgu potrafią spojrzeć na problem z dystansu i udzielić nieocenionej pomocy. Stanisława Celińska od lat dzieli się swoją historią, aby dawać świadectwo innym borykającym się z podobnymi problemami. Jej otwartość i szczerość są dowodem na to, że nawet z najtrudniejszych sytuacji można znaleźć wyjście, mając wsparcie i wiarę. "Podali mi rękę. Bardzo często byli to zupełnie obcy ludzie. To jest ważne. Ktoś, kto na przykład zadzwonił do mnie, jak miałam bardzo niemiłe, złe myśli. Spytał po prostu: jak się czuję? Ktoś obcy, kto mnie lubi. Czasami rodzina nie jest w stanie pomóc. Ktoś bliski nie jest w stanie pomóc, bo jest zbyt związany emocjonalnie, natomiast ktoś obcy może zupełnie inaczej podejść do tego i patrzy na to zjawisko, jako na człowieka chorego, a nie, że "pijesz i robisz mi krzywdę", opowiadała w rozmowie Maciejem Orłosiem. Czytaj też: Po rozwodzie z mężem zamknęła serce na cztery spusty. Dziś ma 76 lat i nie wyklucza, że w jej życiu wciąż może pojawić się miłość
Stanisława Celińska zmagała się z uzależnieniem od dzieciństwa. Dzięki modlitwie od 30 lat pozostaje w trzeźwości
„Poradziłam sobie tak, jak uczyła mnie babcia. Modliłam się, Pan Bóg mi pomógł”
Wybitna aktorka, wspaniała wokalistka. Stanisława Celińska po raz pierwszy podbiła serca widowni już jako mała dziewczynka. Od tamtego czasu wcieliła się w setki ról i zaśpiewała tysiące piosenek. Niestety jej życie prywatne nie było tak kolorowe, jak mogło się wydawać — artystka w najnowszym wywiadzie otworzyła się na temat swojego uzależnienia alkoholowego, które przed laty omal nie zrujnowały jej kariery. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 28.10.2024 r.] Stanisława Celińska była od dzieciństwa uzależniona od alkoholu W najnowszej rozmowie ze „Światem Gwiazd” Stanisława Celińska opowiedziała otwarcie o jednym ze swoich największych problemów życiowych — uzależnieniu od alkoholu. Aktorka przyznała, że alkoholizm dopadł ją, gdy zaczęła gubić się w życiu. Nie odnajdywała szczęścia w małżeństwie i w macierzyństwie, czuła się „zbyt młoda lub zbyt głupia na małżeństwo i posiadanie dzieci”. Jak dodała, czuła, że nie daje sobie rady z codziennością: „Za dużo było wszystkiego, zaczęłam uciekać. Zamiast to wszystko wziąć za łeb i poukładać jak trzeba, stosowałam ucieczkę” usłyszeliśmy. Jednakże problem, z którym borykała się jako dorosła, miał swój zalążek jeszcze w dzieciństwie. Artystka przyznała, że jak się domyśla, alkoholizm był w jej rodzinie dziedziczny. Poza tym, gdy miała zaledwie trzy latka, po śmierci ojca trafiła pod opiekę babci, która często stosować miała alkohol, by uspokoić wnuczkę. „Troszeczkę mi dolewali do zupy alkoholu. Ja się o tym dowiedziałam bardzo późno, kiedy miałam problemy z odzwyczajeniem się od alkoholu. I wtedy pomyślałam sobie: „Aha… To sięga bardzo głębokiego dzieciństwa, czyli – tak jak powiedziałam – tych pierwszych trzech lat” wspominała i dodała, że w czasie jej dzieciństwa takie „wiejskie sposoby” na usypianie dzieci alkoholem, np. gałgankiem namoczonym spirytusem, były popularne. Czytaj też: Dzieci ocaliły Stanisławę Celińską przed gehenną. Nie zawsze było im łatwo: „Wybaczyły mi” Stanisława Celińska o walce z alkoholizmem: „Pan Bóg mi pomógł” W tym samym wywiadzie Stanisława Celińska przyznała, że walka z alkoholizmem nie była tylko powierzchownym odsunięciem się od problemu, a dogłębnej analizie swojego uzależnienia, które sięgało dzieciństwa. Nie było łatwo w krótkim czasie zmienić nawyku, z którym żyła od wielu lat. Jak przyznała, jej prawdziwa walka o zdrowie zaczęła się, gdy zorientowała się, że przez nałóg może stracić to, co kocha najbardziej: aktorstwo. Jak opowiedziała w rozmowie ze „Światem Gwiazd”, o pomoc zaczęła prosić dopiero kiedy zdarzało się jej przychodzić na plan, albo do radia. Wówczas wszystkie swoje zmartwienia zdecydowała się zawierzyć Bogu: „W końcu zrozumiałam, że muszę z tym walczyć. Jak to zrobiłam? Chodziłam do kościoła. Poradziłam sobie tak, jak uczyła mnie babcia. Modliłam się, Pan Bóg mi pomógł” przyznała. Zobacz także: Stanisława Celińska – jej jedyne małżeństwo z aktorem Andrzejem Mrowcem zakończyło się rozwodem Stanisława Celińska zaapelowała o nieosądzanie alkoholików Artystka przyznała także, że wyzdrowienie z choroby, jaką jest alkoholizm, musi zacząć się od determinacji i akceptacji tego, że faktycznie istnieje problem, który osoba uzależniona musi rozwiązać. Dodała również, że jej bardzo długo zajęło to, by wybaczyć sobie własne błędy i przyznać się do winy. „Byłam szm**ą. Byłam nikim [...], ale wybaczyłam sobie. Musiałam sobie wybaczyć” przyznała. Dziś zna tę chorobę od podszewki i nie ocenia osób, które również się z nią zmagają: „Teraz sama bardzo uważam na to, żeby nie potępiać osób w takiej sytuacji. Kiedy walczyłam z nałogiem, pamiętam, że myślałam sobie do tych wszystkich, którzy mnie oceniali »poczekajcie, ja wam jeszcze pokażę«” usłyszeliśmy. Sprawdź również: Po rozwodzie z mężem zamknęła serce na cztery spusty. Dziś ma 76 lat i nie wyklucza, że w jej życiu wciąż może pojawić się miłość Dziś 77-letnia Stanisława Celińska jest niepijącą alkoholiczką już od ponad trzydziestu lat. Chociaż minęło już wiele czasu, wciąż trzyma się swojej żelaznej zasady, by nie kusić losu: „Nie wezmę ani czekoladki z alkoholem, ani piwa, czy lekarstwa, które ma alkohol. Nie wezmę, bo to może być silniejsze ode mnie” przyznała.
Tak dziś wygląda Stanisława Celińska. Artystka zachwyca w naturalnej odsłonie
Od dekad nieprzerwanie zachwyca talentem wokalnym i aktorskim. Silna osobowość, wspaniała kobieta. Ciepła i uwielbiana. Stanisława Celińska wciąż pozostaje aktywna zawodowo. Niedawno skomponowała nowy utwór, którzy wybrzmiał w ramach 70. Jubileuszu Apelu Jasnogórskiego. Przy okazji w sieci zamieszczono nagranie, na którym możemy podziwiać 76-letnią aktorkę. W naturalnej odsłonie prezentuje się przepięknie... Stanisława Celińska: dzieci ją ocaliły. Dla nich zawalczyła o siebie Stanisława Celińska nigdy nie ukrywała, że miała na koncie wzloty i upadki. Szczególnie bolesny był dla niej czas, gdy rozstała się z mężem – Andrzejem Mrowcem. Została sama z dwójką dzieci: córką Aleksandrą i synem Mikołajem. I to właśnie wówczas demony wzięły nad nią górę. W programie „Taka jak Ty” na antenie TVP przyznała wprost, że zaniedbywała wówczas część rodzinnych obowiązków na skutek walki z uzależnieniem od alkoholu. „Chociaż tak też nie było, bo ja zawsze byłam z nimi. I zostałam z nimi, chociaż rozstałam się z mężem. Wzięłam na siebie cały bagaż rodzicielski i bardzo się cieszę. Dzięki temu wyszłam z tego wszystkiego. Zajęłam się dziećmi i cały czas jestem im bardzo potrzebna. Można upaść, ale trzeba się podnieść i żyć dalej”, zapewniała aktorka. Pomogła jej wiara oraz dzieci. Dla nich o siebie zawalczyła, znalazła siłę, by wyrwać się ze szponów nałogu. Jak przyznała, córka i syn jej wybaczyli i proszą, by do tego tematu z przeszłości więcej nie wracała. „Mówią: „Mamo, to tak dawno było”. Te słowa bardzo mi pomagają. Nie piję już 35 lat”, zwierzała się swego czasu w „Dobrym Tygodniu”. Dziś czuje się szczęśliwa i spełniona. Wiele energii dają jej również występy sceniczne i podejmowanie nowych zawodowych wyzwań... Czytaj także: Dzieci ocaliły Stanisławę Celińską przed gehenną. Nie zawsze było im łatwo: „Wybaczyły mi” Stanisława Celińska z dziećmi, synem Mikołajem i córką Aleksandrą, 04.01.2001 rok Stanisława Celińska zachwyca w naturalnej odsłonie. Tak wygląda bez makijażu Mimo że zazwyczaj na scenie występuje w pełnym makijażu i dobranych do prezentacji stylizacjach, kilka dni temu na profilu Telewizji Polskiej na Instagramie opublikowano nagranie, na którym widzimy Stanisławę Celińską w naturalnej odsłonie. Wszystko z okazji 70. Jubileuszu Apelu Jasnogórskiego. Na jego potrzeby artystka nagrała specjalny utwór o wymownym tytule „Matka życia”. Wykonała go na żywo na Jasnej Górze w trakcie specjalnego koncertu. Z tej okazji wystąpiła w specjalnym filmiku, zapowiadającym wydarzenie religijne. „Pomyślałam, że może ja też coś napiszę, dołożę swoją cegiełkę do tej pięknej uroczystości 70-lecia. Tak ten utwór powstał. Będzie na żywo, będzie trema, tak że trzymajcie kciuki i oglądajcie, bo będzie to niezwykła, wspaniała uroczystość”, zachęcała widzów Stanisława Celińska. Pod nagraniem fani zadeklarowali, że uwielbiają występy artystki. Pani Stanisławie życzymy wszystkiego, co najwspanialsze! Czytaj także: Stanisława Celińska – jej jedyne małżeństwo z aktorem Andrzejem Mrowcem zakończyło się rozwodem Stanisława Celińska, festiwal w Opolu, próba, 14.06.2019 rok
Trudne dzieciństwo, problemy z alkoholem... Życie nie szczędziło Stanisławie Celińskiej dramatów
Podczas wrześniowego festiwalu w Opolu 2020 Stanisława Celińska otrzymała nagrodę publiczności imienia Karola Musioła. Artystka wykonała utwór Niech minie złość, który jak sama mówiła „opowiada się za miłością i za tolerancją. Na jej koncerty przychodzi tysiące fanów, a jeszcze więcej kupuje jej płyty. Zdaje się, że osiągnęła wszystko, ale jej sukces okupiony był trudną i wyboistą drogą... Gwieździe nie udało się między innymi w miłości. Trudne dzieciństwo Stanisławy Celińskiej Ojciec pianista, mama skrzypaczka. W życiu Stanisławy Celińskiej od samego początku była obecna muzyka, która pomagała jej przetrwać ciężkie chwile. Wtedy jednak nawet ona sama nie przypuszczała, że to właśnie muzyka stanie się jej przepustką do wielkiego świata. Artystka nie miała bowiem łatwego dzieciństwa. „Byłam wtedy dosyć zaniedbana, zawszona, niedożywiona. Babcia podejrzewała nawet u mnie krzywicę. Kto wie? Miałam dużą głowę i problemy z kolanami. Przewracałam się”, czytamy w biografii gwiazdy. Stanisława Celińska, jeszcze będąc małym dzieckiem, straciła ojca. Miała zaledwie trzy lata, gdy nagle zmarł: „Ojciec po śmierci leżał na stole, tego nikt nie pamiętał z rodziny, tylko ja. Bardzo pragnęłam pójść na jego pogrzeb, ale mama nie chciała. Może bała się, że zrobię histerię. A ja po prostu chciałam się z nim pożegnać(...). Umarł w domu na wylew krwi do mózgu. Mnie akurat wtedy nie było z nim, a mama na chwilę wyszła”, wspominała. Samotne wychowywanie Stanisławy Celińskiej dla jej mamy okazało się zbyt dużym wyzwaniem. Na szczęście mama wokalistki mogła liczyć na ogromne wsparcie macochy. Babcia Janeczka odegrała ważną rolę w życiu przyszłej gwizdy. „Była przerażona naszym życiem, wódką w domu, obok której chodziło dziecko, czyli ja...”, wspominała Celińska. Babcia nauczyła ją cieszyć się z drobnych rzeczy, zaczęła zdrowo ją karmić i pokazała, jak naprawdę powinno wyglądać dzieciństwo. Jak samam mówiła: „Babcia Janeczka dokonała rzeczy niebywałej. Przyjechała kiedyś w odwiedziny na Stalową i postanowiła zabrać mnie do kościoła. Wszyscy w domu jej to odradzali, bojąc się, że rozsadzę ten kościół, ale Babcia nie zmieniła zdania. Nie wiem, czy usłyszałam, co o mnie mówili w domu, i postąpiłam tak z przekory, czy to Babcia tak zadziałała, a może sam kościół, ale do dziś pamiętam ten moment. To był pierwszy cud, pierwszy KOLOR w moim życiu. Wdrapałam się na ambonę, zobaczyłam misterium, sztandary, kadzidło, ornaty… I stałam tak oniemiała”, pisze w swojej biografii. „To był pierwszy cud, pierwszy KOLOR w moim życiu. Wdrapałam się na ambonę, zobaczyłam misterium, sztandary, kadzidło, ornaty… I stałam tak oniemiała” Nic dziwnego, że jej talent ujawnił się właśnie podczas kościelnych jasełek. Stanisława Celińska miała wówczas zaledwie osiem lat. Miała zagrać anioła, ale niski głos sprawił, że obsadzono ją też w roli króla Heroda. Kilka lat później ujawniła się jej pasja do aktorstwa: „Czytałam wówczas, w wieku około dwunastu lat, książkę o Helenie Modrzejewskiej. Zafascynowała mnie. Myślę, że to pod jej wpływem podjęłam ostateczną decyzję. Mam śmieszny pamiętnik, muszę go gdzieś wygrzebać. Napisałam wtedy: „Chcę być aktorką. Ale czy podołam?”. Później czytałam, że Isadora Duncan również jako dwunastolatka wybrała swój zawód. Zamierzałam zrobić o niej monodram, ale do tej pory mi nie wyszło. Był czas, że Duncan była mi bardzo bliska jako artystka. Odważna, szukająca nowych form w sztuce. Postanowiłam więc zostać aktorką i zapisałam się do kółka teatralnego na terenie nieistniejącego już ogródka jordanowskiego na Żoliborzu”. Czytaj też: Łukasz Nowicki znika z Pytania na śniadanie. Internauci nie kryli smutku i zaskoczenia Stanisława Celińska kariera aktorska i małżeństwo Jako nastolatka zaczęła się jednak buntować. Wyrzucona ze szkoły, wyprowadziła się do internatu w Makowie Mazowieckim. Do liceum wróciła do Warszawy, gdzie chwilę później dostała się do wymarzonej szkoły teatralnej. Rok 1970 był dla niej przełomowy. Rola Niny w filmie Andrzeja Wajdy Krajobraz po bitwie sprawił, że została zauważona. Zebrała świetne recenzje, a film osiągnął także ogromny sukces w Cannes, gdzie chwaloną głównie Celińską. „Uciekłam w alkohol. Sodówa mi odbiła. Wydawało mi się, że zawsze będę cudna, młoda, śliczna” Jej kariera nabrała tempa, a dwa lata później nastąpił także przełom w jej życiu prywatnym. Przyszłego męża Andrzeja Mrowca poznała w 1971 roku podczas realizacji spektaklu „Wesele”. Grał Jaśka, ona Rachelę. Po rocznym narzeczeństwie wyszła za mąż. Para ma razem dwójkę dzieci: syna Mikołaja i córkę Olę. Niestety intensywne życie zawodowe z opieką nad dwójką małych dzieci nie było łatwe do pogodzenia. „Natłok obowiązków, do tego nieświadomość, że mogę mieć głębokie, dziedziczne problemy z alkoholem, niemożność uznania pewnych prawd, na przykład tego, że mogę jednak coś zmienić, jeśli mi się to życie nie podoba – to wszystko spowodowało moją ucieczkę od rzeczywistości. Za dużo dźwigałam. Zaczęło mi nie wychodzić to tu, to tam. I uciekłam w alkohol. Sodówa mi odbiła. Wydawało mi się, że zawsze będę cudna, młoda, śliczna, że będą propozycje. A jak zaczęłam zawalać, urwało się to i tamto, w końcu zrozumiałam, że cały czas trzeba walczyć o wszystko”, pisze w swojej książce. Niestety artystka zaczęła bywać w domu gościem, a to nie podobało się jej mężowi. Zaczęły się kłótnie. „Chciałam być głową rodziny. Nie potrafiłam być spolegliwa, ciepła, łagodna. A może nie umiałam przy takim mężczyźnie jak Andrzej. Zauważyłam, że kiedy mam do czynienia z niewielkim, delikatnym mężczyzną, wtedy nie chcę dominować. A mój mąż awanturował się ze mną, a ja wtedy jestem jeszcze gorsza”, przyznawała w książce „Niejedno przeszłam”. Para w końcu się rozwiodła. Andrzej Mrowiec Walka z alkoholizmem Stanisławy Celińskiej Stanisława Celińska zatraciła się w alkoholu. W wieku 36 lat odezwały się skłonności do uzależnień i gwiazda nawet nie dostrzegła, kiedy wpadła w szpony nałogu. Zaczęła tracić role, coraz rzadziej pojawiała się na ekranie. Dziś otwarcie mówi o tym, jak udało się jej zerwać z nałogiem. Sama przyznaje, że był to dla niej rodzaj przebudzenia, wręcz cud. Gdy miała 41 lat, pewnego dnia po prostu weszła do kościoła. Zaczęła żarliwie się modlić, a gdy opuściła świątynię, już nigdy nie sięgnęła po alkohol: „W moim przypadku to była kwestia cudu i wiary, Wiary Żywej. Bóg i Chrystus uchronili mnie, Hioba – którym się poczułam – przed dalszym ciągiem. Nie leczyłam się, nie zaszywałam, nie byłam na odwykach. Zostało mi to ODJĘTE któregoś pięknego dnia po wielu próbach, modlitwach, błaganiach. Dokładnie tak, jak mówię: ODJĘTE – i od tej pory nie wypiłam niczego, co ma w sobie alkohol. Od dwudziestu trzech lat. Szczerze powiem, alkohol nigdy mi nie smakował, ale człowiek jest taki durny, że pije. Dopiero kiedy się oddałam Bogu i zaufałam Chrystusowi, gdy wyznałam „Jezu, ufam Tobie”, tak jak święta Faustyna, dopiero wtedy przyszła do mnie Łaska z Góry. I mówię o tym, chociaż teraz jest to niemodne. Ale świat wróci do tych prostych prawd”, czytamy w biografii artystki. Wyszła z nałogu mając 41 lat. Organizm szybko domagał się jednak swojej dawki alkoholu. Gwiazda przyznaje, że dziś nie pija nic, co zawiera alkohol. Unika nawet używania perfum na jego bazie, bo jak mówi „bestia nie śpi”. Choć problem zniknął, to artystka wprost przyznaje, że nadal obawia się, że powróci. Mimo to nie poddaje się w walce ze swoimi słabościami. Dwa tygodnie później rzuciła palenie papierosów. Jak sama przyznaje za sprawą dziesięcioletniej wówczas córki Oli. „Palenie jest trudniejszym nałogiem do zwalczenia niż alkoholizm. Jak człowiek jest pijany, to wiadomo, inni go skreślają, a przez to może wszystko stracić. Z papierosami sprawa nie jest tak oczywista. Palą niemal wszyscy, w pewnych kręgach nawet papieros należy do dobrego tonu”, przyznaje. Gwiazda swój osobisty sukces zawdzięcza dzieciom, z którymi dużo rozmawiała. „Dużo dowiedziałam się o uzależnieniach i często rozmawiam na ten temat z moimi dziećmi. Wiedzą, że muszą uważać, bo uzależnienie może być uwarunkowane genetycznie. Mam szczęście, bo udało mi się zaprzyjaźnić z moimi dziećmi”, czytaliśmy w PANI. „Syn interesuje się muzyką, gra na perkusji, mamy więc wspólny temat. Ola jest grafikiem i wykonuje wszystkie okładki moich płyt. Ostatnio zaprojektowała też okładkę do reedycji książki o mnie „Niejedno przeszłam”. Lubię z nią chodzić do kina, a z synem spotykam się na planie serialu „Barwy szczęścia”, gdzie jest asystentem reżysera. Dzieci opowiadają mi o wszystkim, zawsze tak było. Nie mają przede mną tajemnic”, wychwalała swoje dzieci artystka. Zobacz: Nazywano ją skandalistką, po Big Brotherze wyjechała z Polski. Co dziś robi Monika Sewioło? Stanisława Celińska wokalistka „Przez moment, a właściwie przez kilka lat, kiedy byłam już dojrzałą kobietą, alkohol wszystko mi zastąpił i to było najgorsze. Nałóg może przysłonić człowiekowi cały świat, ale kiedy odetnie rzecz, od której się uzależnił, ma przed sobą pełną paletę barw, między innymi muzykę”, wspominała później. I faktycznie, gdy porzuciła nałóg, jej kariera na nowo rozkwitła. Zaczęli zabiegać o nią najlepsi reżyserzy telewizyjni i teatralni, ale ona jakby postanowiła tym razem dać z siebie dwa razy więcej, jakby na nowo przeżywała swoje życie. Mając 65 lat zadebiutowała jako... wokalistka! I był to naprawdę udany debiut. W 2012 roku ukazała się płyta Nowa Warszawa, która zyskała bardzo dobre opinie. Trzy lata później ukazała się płyta Atramentowa rumba, która również spodobała się publiczności. View oEmbed on the source website W 2018 roku ukazała się płyta Malinowa…, a dwa lata później Jesienna… Obydwa krążki przyniosły jej nagrody i uznanie na rynku muzycznym. 6 września 2020 podczas koncertu premier na 57. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu Stanisława Celińska otrzymała nagrodę publiczności im. Karola Musioła za utwór Niech minie złość. „Nie chcę nikogo oceniać, wszystkiego o nim nie wiem, wolę pochylić się nad kimś, niż rzucić w niego kamieniem, nie jestem od niego lepsza, bywam człowiekiem bezsilnym dlatego nie będę sędzią, nie jestem przecież bez winy”, śpiewa w utworze. I nie ma wątpliwości, że jej utwory mają niezwykle symboliczne przesłanie i dla samej artystki mają ogromne znaczenie. W końcu w swoim życiu doświadczyła naprawdę wielu przykrych upadków. Wciąż jest jednak wiele rzeczy, których w swoim życiu nie przepracowała. I wcale tego nie ukrywa: „Chciałabym wiedzieć, czy Ojciec mnie kochał. To strasznie dla mnie ważne. Nie pamiętam dokładnie jego twarzy, ale wręcz czuję do dziś ciepło bijące od niego. Przed oczami ciągle mam taką scenę: on siedzi na tapczanie, ja drepczę dookoła niego i czeszę go”, pisze w swojej biografii. Stanisława Celińska dla wielu jest jednak prawdziwym dowodem na to, że zawsze można znaleźć w sobie siłę do przezwyciężenia nawet najtrudniejszych kryzysów. I choć sama mówi wprost: „Czy sobie do końca wybaczyłam? Pewnie powinnam, ale to jest niezwykle trudne. Moje dzieci przeżywały mój upadek. Nie zdawałam sobie sprawy jak bardzo. A przecież nie były niczemu winne. Mogłam im zapewnić inne dzieciństwo”, to jak dodaje: „Konsekwencje nałogu ponoszę do dzisiaj. Ale nie ma co zamartwiać się bez przerwy. Trzeba żyć dalej”. 76-letnia ulubienica publiczności kieruje się dziś jedną zasadą. „ Teraz dostrzegam drobiazgi. One przynoszą radość. Przyglądam się ptakom, głaszczę moje pieski, patrzę na drzewa i… cieszę się, że żyję”, mówiła w jednym z wywiadów Stanisława Celińska. Nic tylko brać z niej przykład…
Opole 2022: Karolina Lizer zwyciężczynią Premier! Koncert w ogniu krytyki
Internauci są bezlitośni dla poziomu zaprezentowanych utworów
Za nami koncert Premier w ramach 59. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Jego zwyciężczynią okazała się Karolina Lizer, której interpretację utworu „Czysta woda” zgodnie uznali za najlepszą zarówno widzowie, jak i jurorzy z regionalnych ośrodków TVP. Ale sam koncert nie wzbudził w widzach wielkiego entuzjazmu. „Poziom dramatyczny”, piszą wprost w mediach społecznościowych. Opole 2022: Karolina Lizer bezkonkurencyjna. Zgarnęła niemal wszystkie nagrody 25-latka zgarnęła na festiwalu niemal wszystkie statuetki. Po zaprezentowaniu 10 utworów połączono się z szesnastoma lokalnymi ośrodkami TVP w całej Polsce - każdy z nich przyznawał punkty najlepszym zdaniem jurorów piosenkom. Zwyciężczynią okazała się właśnie Karolina Lizer za wykonanie „Czystej wody” – w brzmieniu folkowej, przywodzącej też na myśl klimaty bałkańskie, zaś w warstwie tekstowej odnoszącej się do czasu dzieciństwa i wspomnień z nim związanych. Po występie interwałowym, w którym utwory „River”, „Światłocienie” i „Prometeusz” wykonał reprezentant Polski na tegorocznej Eurowizji i laureat głosowania publiczności zeszłorocznych Premier Krystian Ochman, przyszedł czas na ogłoszenie werdyktu ZAIKSu. Zrobiła to w imieniu członków organizacji Wanda Kwietniewska. I tak statuetkę za najlepszy tekst otrzymali... Karolina Lizer i Tomasz Kordeusz, autorzy „Czystej wody”. Natomiast za najlepszy w warstwie muzycznej uznano utwór „Tylko tu”, wykonywany na opolskiej scenie przez Sonię Maselik. Ostatnim, ale i najważniejszym werdyktem był ten wydany przez widzów. I tutaj Karolina Lizer nie miała sobie równych: zwyciężyła, w pokonanym polu pozostawiając m.in. zespół Anka, którego liderką jest była wokalistka Ich Troje Anna Świątczak, Stanisławę Celińską i Wojciecha Cugowskiego. W nagrodę po raz kolejny wykonała konkursowy utwór „Czysta woda”. Czytaj także: Steczkowska, Mlynkova, Cichopek. Plejada gwiazd na 59. Festiwalu w Opolu 2022! View oEmbed on the source website Opole 2022: Premiery. Karolina Lizer, Wanda Kwietniewska, 18.06.2022 rok Opole 2022: Premiery. Karolina Lizer z nagrodami, 18.06.2022 rok Opole 2022: kim jest Karolina Lizer, wykonawczyni piosenki „Czysta woda”? Przyszła na świat 3 marca 1997 roku w Warszawie i z tym miastem związana jest na co dzień. Karolina Lizer odebrała gruntowne muzyczne wykształcenie w Państwowej Szkole Muzycznej numer 3 imienia J. Zarębskiego w klasie Fortepianu Marii Kofman, Państwowej Ogólnokształcącej Eksperymentalnej Zintegrowanej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie Klawesynu oraz Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. J. Elsnera w klasie klawesynu Lilianny Stawarz. Jak zatem widać nie tylko śpiewa, lecz także z powodzeniem gra na kilku instrumentach. Swój warsztat wokalny szkoliła przez wiele lat m.in. w Szkole Piosenki Elżbiety Zapendowskiej i Andrzeja Głowackiego oraz Autorskiej Szkole Musicalowej M. Pawłowskiego przy Teatrze Roma. Wykonuje m.in. standardy jazzowe, ale bliska jest jej także muzyka folkowa: wszystko dlatego, że duszą część życia spędziła na mazurskiej wsi. Jak sama podkreśla w wywiadach, miało to duży wpływ na rozwój jej wrażliwości muzycznej. W 2020 roku wystąpiła w opolskich Debiutach. W tym samym roku wzięła również udział w jednym z odcinków „Szansy na sukces”. Rywalizacja nie jest jej obca. Pojawiła się na kilku festiwalach, w tym m.in. tych promujących muzykę żydowską. W lutym tego roku walczyła o reprezentowanie Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji z utworem... „Czysta woda”, który zachwycił publiczność i jurorów w Opolu. Z piosenką tą uplasowała się jednak wówczas dopiero na piątym miejscu. Karolina Lizer wydała już debiutancki krążek. Płyta nosi tytuł „Lśniąca. Łąkowe historie” i na rynku ukazała się w sierpniu 2021 roku. Co ciekawe, 25-latka studiowała weterynarię. Jest również wokalistką zespołu pieśni i tańca Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Pozostaje aktywna w mediach społecznościowych. Jej profil na Instagramie śledzi ponad 1400 osób, zaś ten na Facebooku ponad 1600 internautów. Tam również znajdują się szczegółowe informacje, dotyczące koncertów młodej wokalistki. Niestety, sukces Karoliny Lizer nieco przyćmiły komentarze, dotyczące poziomu opolskich Premier... Czytaj także: Edyta Górniak: „15 lat okłamywałam całą Polskę”. Chodzi o Elżbietę Zapendowską Opole 2022: Premiery w ogniu krytyki Już po publikacji stawki konkursu pojawiły się głosy, że wyselekcjonowani przez komisję artyści są w znakomitej większości (poza Stanisławą Celińską, Wojciechem Cugowskim i byłą wokalistką Ich Troje Anną Świątczak) mało znani i nie oddają tego, co dzieje się na polskiej scenie muzycznej. Pozostawało wierzyć, że zakwalifikowane piosenki zrekompensują pewne rozczarowanie. Ale tak się nie stało. Internauci, publikujący komentarze w mediach społecznościowych nie ukrywają rozczarowania. „Poziom dramatyczny”, „Dramat te piosenki, z czego tu wybierać, skoro każda gorsza od poprzedniej?”, „Fałsz za fałszem”, „Coś strasznego, muzyka swoje, ona swoje...”, „To są premiery, czy debiuty, bo nie mogę rozróżnić?”, pisano na Twitterze. Również format głosowania jurorów wywołał mieszane odczucia. Pojawiły się oskarżenia, że jest to kopia formuły z Konkursu Piosenki Eurowizji. „Opole umiera”, „Eurowizja - to nawet nie jest ona!”, „Podróba Eurowizji. Przynajmniej tu wygra Polska”, drwili. Zgadzasz się? Czytaj także: Stanisława Celińska – jej jedyne małżeństwo z aktorem Andrzejem Mrowcem zakończyło się rozwodem View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Stanisława Celińska o walce z alkoholizmem. Wstrząsające wyznanie artystki!
„Wolę nie przyglądać się kształtom butelek”
Chociaż z nałogiem zerwała ponad trzydzieści lat temu, nadal żyje niosąc olbrzymie brzemię. „Wolę nie przyglądać się kształtom butelek - bestia nie śpi. (...) Nadal jestem alkoholiczką, ale niepijącą”, wyznała artystka na łamach swojej biografii Stanisława Celińska: niejedno przeszłam. Książka ujrzała światło dzienne w 2012 roku. Stanisława Celińska opowiedziała w niej m.in. zmaganiach z alkoholizmem, zerwaniu z nałogiem i życiu pośród demonów przeszłości. Jest to wstrząsające, lecz przede wszystkim szczere i niezwykle odważne wyznanie. Stanisława Celińska o walce z alkoholizmem. „Ważne jest, żeby wytrwać. A to nie jest łatwe” Stanisława Celińska popadła w nałóg alkoholowy w wieku 36 lat. To wtedy odezwały się w niej skłonności do uzależnień i gwiazda nawet nie dostrzegła, kiedy wpadła w jego szpony. Zaczęła tracić role, coraz rzadziej pojawiała się na ekranie. Dziś otwarcie mówi o tym, jak udało jej się zerwać z nałogiem. Sama przyznaje, że był to dla niej rodzaj przebudzenia, wręcz cud. Nie oznacza to jednak, że codzienne zmagania ma już za sobą. „Trochę chorowałam, gdy rzuciłam picie, bo organizm domagał się swojej dawki alkoholu. Do tej pory nie wypiję (...) wszystkiego, co zawiera alkohol. Nie używam też perfum na jego bazie. Wolę nie przyglądać się kształtom butelek - bestia nie śpi. Powoli problem zniknął, ale nadal się boję, by nie wrócił. (...) Nadal jestem alkoholiczką, ale niepijącą od ponad 20 lat. Ważne jest, żeby wytrwać. A to nie jest łatwe”, wyznała 73-letnia dziś artystka na łamach swojej biografii z 2012 roku. Alkoholizm to nie jedyne, czemu Stanisława Celińska niezłomnie się przeciwstawiła. Artystka była także nałogową palaczką. „Palenie jest trudniejszym nałogiem do zwalczenia niż alkoholizm. Jak człowiek jest pijany, to wiadomo, inni go skreślają, a przez to może wszystko stracić. Z papierosami sprawa nie jest tak oczywista. Palą niemal wszyscy, w pewnych kręgach nawet papieros należy do dobrego tonu”, podkreśliła. Papierosy rzuciła dwa tygodnie po piciu. Jak sama przyznaje, za sprawą dziesięcioletniej wówczas córki Oli. Stanisława Celińska o początkach nałogu alkoholowego. „Sodówa mi odbiła” Niedługo po tym, jak jej kariera zaczęła nabierać tempa, przełom nastąpił także w życiu prywatnym Stanisławy Celińskiej. Wyszła za mąż za aktora, Andrzeja Mrowca. Para ma razem dwójkę dzieci - syna Mikołaja i córkę Olę. Artystka na swoich barkach dźwigała nie tylko wyczerpującą i czasochłonną karierę, ale i obowiązki rodzinne. W pewnym momencie życie ją przytłoczyło. „Natłok obowiązków, do tego nieświadomość, że mogę mieć głębokie, dziedziczne problemy z alkoholem, niemożność uznania pewnych prawd, na przykład tego, że mogę jednak coś zmienić, jeśli mi się to życie nie podoba – to wszystko spowodowało moją ucieczkę od rzeczywistości. Za dużo dźwigałam. Zaczęło mi nie wychodzić to tu, to tam. I uciekłam w alkohol. Sodówa mi odbiła. Wydawało mi się, że zawsze będę cudna, młoda, śliczna, że będą propozycje. A jak zaczęłam zawalać, urwało się to i tamto, w końcu zrozumiałam, że cały czas trzeba walczyć o wszystko”, wyznała Stanisława Celińska. Na pewien czas alkohol zawładnął jej życiem. „Zdarzało mi się grać po alkoholu, ale rzadko. Mogłam natomiast nie przyjechać na plan. Cała ekipa na mnie czekała, a ja niczym się nie przyjmowałam”. Stanisława Celińska w 2001 roku: Stanisława Celińska o tym, jak udało jej się zerwać z nałogiem. „To była kwestia cudu i wiary” Stanisława Celińska szczęśliwie znalazła w sobie odwagę, siłę i determinację, żeby zerwać z władczym nałogiem. Choć jak sama artystka przyznaje, przełom ten zawdzięcza Bogu. „W moim przypadku to była kwestia cudu i wiary, Wiary Żywej. Bóg i Chrystus uchronili mnie, Hioba – którym się poczułam – przed dalszym ciągiem. Nie leczyłam się, nie zaszywałam, nie byłam na odwykach. Zostało mi to ODJĘTE któregoś pięknego dnia po wielu próbach, modlitwach, błaganiach. Dokładnie tak, jak mówię: ODJĘTE – i od tej pory nie wypiłam niczego, co ma w sobie alkohol”, podkreślała Stanisława Celińska. Artystka z nałogiem zerwała z dnia na dzień. Miała wtedy 41 lat. Pewnego dnia po prostu weszła do kościoła. Zaczęła żarliwie się modlić, a gdy opuściła świątynię, już nigdy nie sięgnęła po alkohol. „Szczerze powiem, alkohol nigdy mi nie smakował, ale człowiek jest taki durny, że pije. Dopiero kiedy się oddałam Bogu i zaufałam Chrystusowi, gdy wyznałam „Jezu, ufam Tobie”, tak jak święta Faustyna, dopiero wtedy przyszła do mnie Łaska z Góry. I mówię o tym, chociaż teraz jest to niemodne. Ale świat wróci do tych prostych prawd”, czytamy w biografii Stanisława Celińska: niejedno przeszłam. Stanisława Celińska podczas promocji swojej biografii w 2012 roku:
Poznaj zwycięzców koncertu Premiery Opole 2020
Podczas 57. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej Opole 2020 wyłoniono wczoraj zwycięzców koncertu Premiery. O nagrodę główną im. Karola Musioła starali się m.in. Sanah, Lanberry, Stanisława Celińska czy Rafał Brzozowski. Wszyscy nominowani artyści dali niesamowity pokaz swoich umiejętności i talentu, jednak nie każdy mógł wrócić do domu z nagrodą. Zobaczcie kto wystąpił, kogo nagrodziło jury, a kto zgarnął nagrodę publiczności. Widzowie byli zaskoczeni! Premiery Opole 2020 Premiery to koncert organizowany w ramach Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej, na którym artyści wytypowani przez Radę Artystyczną Festiwalu mają okazje zaprezentować na żywo swoje najnowsze wydania. W tym roku o nagrodę główną powalczyli Rafał Brzozowski, PIN, Kombii, Sławek Uniatowski, Stanisława Celińska, Anna Jurksztowicz, Lanberry, Mateusz Ziółko, Janusz Radek i Sanah. Dla wielu to właśnie ta część Festiwalu w Opolu jest jego kulminacyjnym momentem. Nic dziwnego, że publiczność i widzowie ze zniecierpliwieniem czekali na ogłoszenie wyników i skandowali imiona swoich ulubieńców. O zwycięstwie, w zależności od kategorii, decydowały głosy jury lub publiczności, która mogła wskazywać swoich pretendentów do nagrody drogą sms-ową. Galę wręczenia nagród poprowadził Tomasz Kammel. Zwycięzcy Premier Opole 2020 Podczas ogłaszania werdyktów nie zabrakło emocji. Zanim Izabela Trojanowska wyczytała imię wybranego przez jury laureata nagrody głównej, publiczność głośno skandowała, kto powinien wygrać. Większość oceniało, że to Sanah ze swoim utworem No Sorry ma największe szanse, jednak ku ich zaskoczeniu, wyróżnienie trafiło do Lanberry, czyli Małgorzaty Uściłowskiej. otrzymała nagrodę główną im. Karola Musioła za swój najnowszy singiel Plan awaryjny. Natomiast Sanah, a właściwie Zuzanna Jurczak została doceniona za tekst i muzykę, a nagrodę w pobocznych kategoriach wręczała zeszłoroczna laureatka, Anna Karwan. Nagroda publiczności z kolei trafiła w ręce Stanisławy Celińskiej! Artystka zachwyciła widzów piosenką Niech mnie złość. To nie pierwsze wyróżnienie wokalistki w trakcie Festiwalu w Opolu. Równo 50 lat temu wygrała Konkurs Debiutów z utworem Ptakom podobni.
Stanisława Celińska o przedwojennej Warszawie, ulubionej piosence i trzech pokoleniach kobiet
Stanisława Celińska w musicalu #Wszystko gra jest matką i babcią. Jej rola nawiązuje do szeroko rozumianej pokoleniowości. Aktorka zachwyca się nad duchem starej Warszawy, stolica bowiem jest jednym z ważnych elementów filmu. Jaką piosenkę zaśpiewała w musicalu i co nam powiedziała o swojej roli? Zobaczcie sami! Polecamy także: Trzy silne kobiety zagrają o wszystko... Miłość, przyjaźń, muzyka i Kinga Preis - zobaczcie zwiastun #Wszystkogra! Polskie piosenki w musicalu #Wszystkogra W filmie "#Wszystkogra" rozbrzmiewają najpiękniejsze polskie piosenki – takie, które wszyscy znają i kochają. Zaaranżowane na nowo, zabrzmiały nowocześnie i intrygująco. Ich interpretacja była nie lada wyzwaniem dla aktorów. Każda piosenka to perła polskiej muzyki… "Nie dokazuj" Marka Grechuty z muzyką Jana Kantego Pawluśkiewicza, niezapomniany "Jej portret" Bogusława Meca z tekstem Jonasza Kofty, a także nowsze przeboje, jak "Warszawa" zespołu T.Love, "Szare miraże" Maanamu z 1980 roku i "Ale w koło jest wesoło" ze słynnej debiutanckiej płyty Perfectu to tylko niektóre wielkie przeboje z filmu. Piosenki z filmu #Wszystkogra zebrane na płycie CD możecie mieć już 29 kwietnia (cena 29,99 zł) - płyta w sprzedaży. Lub kupić 5 maja wraz z kolejnym numerem VIVY! Lista utworów: 1. WARSZAWA Eliza Rycembel, Karolina Czarnecka, Irena Melcer 2. RADOŚĆ O PORANKU Kinga Preis, Eliza Rycembel 3. MOJE SERCE PEŁNE CIEBIE Bartosz Żuchowski 4. SZARE MIRAŻE Eliza Rycembel 5. BOSSA NOVA DO PODUSZKI Kinga Preis, Sebastian Fabijański 6. ALE W KOŁO JEST WESOŁO Sebastian Fabijański, Eliza Rycembel, Karolina Czarnecka, Irena Mercel 7. MAM DOŚĆ Eliza Rycembel 8. JEJ PORTRET Stanisława Celińska, Kinga Preis, Eliza Rycembel 9. SZARE MIRAŻE Eliza Rycembel 10. DO ŁEZKI ŁEZKA Kinga Preis 11. NIE DOKAZUJ Marcin Januszkiewicz, Zbigniew Chojnacki, Łukasz Czekała, Piotr Domagalski 12. ŚWIECIE NASZ Stanisława Celińska, Kinga Preis, Eliza Rycembel, Marcin Januszkiewicz 13. MAŁE TĘSKNOTY Stanisława Celińska, Kinga Preis, Sebastian Fabijański, Anna Tomaszewska, Krzysztof Stroiński 14. TYCH LAT NIE ODDA NIKT Stanisława Celińska, Eliza Rycembel, Agnieszka Pawełkiewicz, Aleksandra Adamska 15. WSZYSTKO, CZEGO DZIŚ CHCĘ Eliza Rycembel, Karolina Czarnecka, Irena Melcer
Trzy silne kobiety zagrają o wszystko... Miłość, przyjaźń, muzyka i Kinga Preis, czyli #Wszystkogra
6 maja do kin trafi film „Wszystko gra” z fenomenalną Kingą Preis, w reżyserii Agnieszki Glińskiej, ze zdjęciami Pawła Edelmana i choreografią Agustina Egurroli. Będzie to, rzadko realizowany przez naszych filmowców, musical. – To jest historia opowiedziana poprzez piosenki – zdradziła Kinga Preis, która gra w filmie jedną z głównych ról. Obok niej na ekranie zobaczymy m.in. Stanisławę Celińską, Elizę Rycembel i Sebastiana Fabijańskiego. Zaśpiewają największe polskie przeboje z repertuaru m.in. T.Love, Manaamu oraz piosenki z tekstami Agnieszki Osieckiej i Jonasza Kofty. – Przeczytałam scenariusz i dowiedziałam się, że moją mamę gra królowa piosenki aktorskiej Stasia Celińska. Potem przeczytałam, że mam córkę, potem że mam chłopaka 20 lat młodszego ode mnie, a na zdjęciach okazało się, że jest to Sebastian Fabijański. I pomyślałam sobie: życie zaczyna się po czterdziestce – mówiła Kinga Preis. Aktorzy na planie nie tylko śpiewają, ale i tańczą. Za choreografię odpowiadali Agustin Egurrola i Weronika Pelczyńska. Scenariusz to efekt połączonego wysiłku reżyserki, czyli Agnieszki Glińskiej oraz Ilony Łepkowskiej i Marty Konarzewskiej. Autorem zdjęć do musicalu jest Paweł Edelman. Polecamy też: „Osobliwy dom Pani Peregrine” - nowy film Tima Burtona przerazi, ale czy zaskoczy? Mamy zwiastun! O czym jest musical #Wszystkogra? Oczywiście o miłości. Zosia (Rycembel), studentka ASP, próbuje zmieniać świat. Mama Zosi, Roma (Preis) zupełnie niespodziewanie zakochuje się. Ciekawe perypetie spotykają też mamę Romy (Celińska). Jak zapowiadają twórcy, w filmie przygoda goni przygodę. Zobaczcie zwiastun! Polecamy także: Powstanie „Trainspotting 2”. Kultowa czarna komedia po 20 latach powraca z tą samą obsadą.