Przez nią Maja Chwalińska niemal straciła „dziką" kartę na prestiżowy turniej. A wszystko przez to, że Serena Williams się nudzi
Nie milknie burza po decyzji władz Wimbledonu w sprawie przyznania „dzikiej” karty Serenie Williams w rozgrywkach synglistek. Fala krytyki pod adresem Amerykanki nie dziwi. "Dzika" karta zwalnia zawodniczki i zawodników z udziału w kwalifikacjach, co oznacza mniejszą liczbę meczów i w konsekwencji pozwala zachować więcej sił na późniejszy etap rozgrywek. A Williams zakończyła już karierę i wraca, bo się nudzi na sportowej emeryturze.
Serena Williams to jedna z najbardziej utytułowanych zawodniczek w historii tenisa. Jest 23-krotną zdobywczynią Wielkiego Szlema i czterokrotną złotą medalistka igrzysk olimpijskich. Jej talentu i osiągnięć nikt nie kwestionuje. Dlaczego więc spadła na nią taka lawina krytyki po tym, jak postanowiła wystąpić na Wimbledonie i skorzystała przy tym z "dzikiej" karty, czyli przywileju przywileju należnego gwiazdom tenisa? Gwiazdy mogą wszystko? Powodów jest kilka. Po pierwsze, 46-latka zabiera miejsce młodym talentom, bo "dzika" karta ma być szansą dla obiecujących, perspektywicznych zawodniczek i zawodników. Serena ostatni raz wystąpiła w singlu w 2022 roku i, obiektywnie mówiąc, ma małe szanse na stworzenie godnego widowiska. "Dzika" karta przyznawana jest również tenisistom powracającym po kontuzjach. A Williams żadnego urazu nie miała. Dlaczego zatem władze Wimbledony zgodziły się na występ Sereny na tym prestiżowym turnieju? Jeśli nie wiemy, o co chodzi, chodzi o pieniądze. Obecność gwiazdy gwarantuje większe zainteresowanie mediów, kibiców i sponsorów. Tylko szkoda wschodzących gwiazd, jak nasza Maja Chwalińska, które borykają się z problemami finansowymi. Przypomnijmy słowa finalistki ostatniego Paris Open – Mai Chwalińskiej, która zwierzyła się mediom, że ma już środków na dalszy pobyt w Paryżu, ponieważ nie przewidziała, że awansuje do finału. Na szczęście szybko znalazł się sponsor. Te dramatyczne wybory były w przeszłości także udziałem Agnieszki Radwańskiej, której dziadek sponsorując wnuczkę, wyprzedawał prywatną kolekcję obrazów. Polscy kibice mogą już spokojnie spać, bo 25-letnia Maja Chwalińska jest już szczęśliwa posiadaczką przepustki do głównej drabinki rozgrywek. Ale fakt, że Williams dostała "dziką" kartę oznacza, że jakaś zdolna zawodniczka takiego przywileju nie otrzyma. Nie dziwią więc słowa kibiców, którzy piszą, że Serena „wystarczyłyby kwiaty, a nie dzika karta”. Sposób na… nudę Komentatorzy i eksperci (między innymi na łamach Flashscore.pl) zwracają uwagę, że powrót byłej liderki rankingu na korty po latach przerwy i otrzymanie przez nią "dzikiej" karty ociera się o kaprys zawodniczki, która nie musi już niczego udowadniać. Ani też liczyć na profity. Nie sposób się z tym nie zgodzić, zwłaszcza że sama Serena nie ukrywała, że wybiera się na Wimbledon, ponieważ… się nudzi. Jak może się nudzić żona i matka dwójki dzieci, posiadaczka rozlicznych biznesów, w tym Wyn Beauty (kosmetyki), Thomasnet, Will Perform (pielęgnacja i regeneracja) i rozlicznych kontraktów reklamowych, to już słodka tajemnica Sereny. Z ciekawostek – Serena jest w Stanach „twarzą” popularnego leku na cukrzycę. Jak (nie)być kochaną? Cokolwiek by mówić, podzielone zdania co do słuszności przyznania Amerykance dzikiej karty, oprócz względów biznesowych i PR-owych, wynikają także z sympatii fanów tenisa. A ta nie jest raczej po stronie 46-latki. Nie tylko dlatego, że uwielbiana przez fanów tenisa na całym świecie Maja Chwalińska mogła przez Serenę stracić dziką kartę. Chodzi o to, że starsza z tenisistek ma niestety trudny charakter i z mało kim się liczy. W ciągu kariery zaliczyła na kortach kilkadziesiąt wizerunkowych wpadek, jak lekceważące traktowanie przeciwniczek, nieparlamentarne odzywki w stronę publiczności czy nawet groźby karalne wobec sędziów. Mai Chwalińskiej zaś wystarczył jeden turniej, by zdobyć serca miłośników tenisa. Wdziękiem, naturalnością, spontanicznością, empatią, poczuciem humoru i naturalnością.
Jeszcze pół roku temu nikt by w to nie uwierzył. Sukces w Paryżu przyniósł jej fortunę. Teraz Maja Chwalińska depcze po piętach Świątek
Maja Chwalińska sprawiła jedną z największych niespodzianek sezonu 2026, docierając do finału Roland Garros. Występ w Paryżu przyniósł jej nie tylko ogromny sukces sportowy, ale również rekordową nagrodę finansową. Dzięki temu polska tenisistka znacząco zmniejszyła dystans do Igi Świątek w zestawieniu tegorocznych zarobków. Różnica między obiema zawodniczkami jest dziś znacznie mniejsza, niż jeszcze kilka miesięcy temu mogło się wydawać.
Jeszcze kilka miesięcy temu niewielu ekspertów przewidywało, że w połowie sezonu 2026 nazwisko Mai Chwalińskiej będzie wymieniane obok Igi Świątek nie tylko w kontekście wyników sportowych, ale również zarobków. Kapitalny występ Polki podczas Roland Garros całkowicie zmienił sytuację. Finalistka paryskiego turnieju błyskawicznie awansowała w finansowym zestawieniu tenisistek i sprawiła, że przewaga liderki polskiego tenisa wyraźnie stopniała. Maja Chwalińska zachwyciła w Roland Garros 2026 Początek sezonu 2026 nie wskazywał na to, że to właśnie Maja Chwalińska stanie się jedną z najgłośniejszych postaci polskiego tenisa. Największe oczekiwania kibiców skupiały się wokół Igi Świątek, która po udanej końcówce poprzedniego sezonu miała walczyć o kolejne trofea. Tymczasem to Chwalińska dostarczyła jednego z największych sukcesów polskiego tenisa w pierwszej części roku. Polka znakomicie zaprezentowała się podczas Roland Garros i dotarła aż do finału wielkoszlemowej imprezy rozgrywanej w Paryżu. Dopiero w decydującym meczu musiała uznać wyższość Mirry Andriejewej. Mimo porażki w finale osiągnęła najlepszy wynik w swojej dotychczasowej karierze i zwróciła na siebie uwagę całego tenisowego środowiska. Sukces w stolicy Francji był jednak poprzedzony dobrymi występami. Ważnym etapem przygotowań do Roland Garros okazał się triumf Chwalińskiej w challengerze w Oeiras. Zobacz też: Gdyby nie tenis, jej życie wyglądałoby inaczej. Rodzice Mai Chwalińskiej ujawnili nieznany fakt. Taki miała plan B na życie Rekordowa nagroda za finał w Paryżu Największe emocje wzbudziły nie tylko sportowe osiągnięcia Mai Chwalińskiej, ale także wysokość nagrody finansowej, jaką otrzymała za występ podczas Roland Garros. Organizatorzy turnieju przyznali Polce 1 636 068 dol. brutto, co przekłada się na ponad 6 mln zł. Była to najwyższa nagroda finansowa w dotychczasowej karierze tenisistki. Tak wysoka premia sprawiła, że Chwalińska błyskawicznie awansowała w zestawieniach dotyczących zarobków zawodniczek w sezonie 2026. Jeszcze kilka miesięcy wcześniej mało kto przypuszczał, że będzie mogła rywalizować z Igą Świątek także pod względem finansowym. Roland Garros okazał się punktem zwrotnym w jej sezonie. Występ w finale przełożył się na znaczący wzrost całkowitych dochodów osiągniętych na korcie. Ile zarobiła Maja Chwalińska w sezonie 2026? Po zsumowaniu wszystkich nagród finansowych zdobytych od początku roku okazuje się, że Maja Chwalińska zarobiła już 1 747 849 dol.. Oznacza to, że w ciągu pierwszych sześciu miesięcy sezonu 2026 na konto polskiej tenisistki trafiło niemal 6,5 mln zł brutto. Tak imponujący wynik pokazuje skalę postępu, jaki osiągnęła zawodniczka. Jeszcze niedawno podobne kwoty były zarezerwowane głównie dla czołowych gwiazd światowego tenisa. Teraz Chwalińska znalazła się w gronie zawodniczek, które mogą pochwalić się milionowymi zarobkami. Jej wynik sprawił również, że coraz częściej porównuje się ją do Igi Świątek, która przez ostatnie lata była bezdyskusyjną liderką polskiego tenisa. Czytaj też: Maja Chwalińska pokazała, jak odpoczywa po wielkim finale. Internauci zwrócili uwagę na jeden szczegół Zarobki Igi Świątek. Liderka wciąż przed Chwalińską Choć Maja Chwalińska znacząco zbliżyła się do swojej rodaczki, to Iga Świątek nadal pozostaje liderką pod względem zarobków w sezonie 2026. Początek roku nie był jednak dla niej łatwy. Pod wodzą Wima Fissette'a nie udało się przełamać bariery ćwierćfinału. Tak zakończył się między innymi jej występ w Australian Open, gdzie została pokonana przez późniejszą triumfatorkę turnieju, Jelenę Rybakinę. Po zakończeniu współpracy z belgijskim trenerem Świątek rozpoczęła pracę z Francisco Roigiem. Zmiana przyniosła poprawę wyników. Polka dotarła do półfinału turnieju w Rzymie, gdzie przegrała po trzech setach z Eliną Switoliną. Podczas Roland Garros zakończyła rywalizację w czwartej rundzie po porażce z Martą Kostiuk. Największą wypłatę w tym sezonie Świątek otrzymała za występ w Australian Open, gdzie zarobiła nieco ponad 500 tys. dol. Dodatkowo za udział w United Cup jej konto zasiliło niecałe 500 tys. dol. Za tegoroczny Roland Garros otrzymała niespełna 350 tys. dol. Łączne zarobki Igi Świątek w 2026 r. wyniosły 1 980 214 dol., czyli ponad 7,2 mln zł. Wimbledon może zmienić układ sił w polskim tenisie Mimo że Iga Świątek nadal prowadzi w zestawieniu zarobków, przewaga nad Mają Chwalińską nie jest już tak duża, jak można było przypuszczać jeszcze na początku sezonu. Obecnie różnica pomiędzy obiema tenisistkami wynosi 851 378 zł. Kolejną szansą na zmianę tego układu będzie Wimbledon. To właśnie podczas londyńskiego turnieju obie Polki mogą ponownie powiększyć swoje dorobki finansowe. Jeszcze przed rozpoczęciem wielkoszlemowej rywalizacji Iga Świątek ma wystąpić w Bad Homburg. Za zwycięstwo w tym turnieju może otrzymać około 200 tys. dol., czyli kwotę zbliżoną do tej, która obecnie dzieli dwie najlepsze polskie tenisistki pod względem zarobków w sezonie 2026. Wszystko wskazuje więc na to, że walka o miano najlepiej zarabiającej polskiej tenisistki tego roku pozostaje otwarta, a kolejne tygodnie mogą przynieść następne zmiany w tym zestawieniu. Czytaj też: Maja Chwalińska zdobyła serca kibiców, ale mało kto znał tę mroczną stronę jej kariery. Tenisistka wprost mówi o pogróżkach
Maja Chwalińska pokazała, jak odpoczywa po wielkim finale. Internauci zwrócili uwagę na jeden szczegół
Po tygodniach sportowych emocji Maja Chwalińska postawiła na odpoczynek. Finalistka Rolanda Garrosa opublikowała na Instagramie serię wakacyjnych zdjęć, które błyskawicznie przyciągnęły uwagę fanów. Szczególne poruszenie wywołał kadr, na którym tenisistka pozuje w białej sukience. Internauci nie mają wątpliwości: taki urlop zdecydowanie jej się należał.
Po emocjonujących tygodniach i spektakularnym sukcesie na kortach Rolanda Garrosa Maja Chwalińska wreszcie znalazła chwilę dla siebie. Polska tenisistka, która zachwyciła kibiców swoją formą i walecznością, wyjechała na zasłużony wypoczynek. Zdjęcia z wakacji błyskawicznie podbiły Instagram, a fani nie szczędzą jej komplementów. Maja Chwalińska zamieniła kort na wakacyjny relaks Przypomnijmy, że o Mai Chwalińskiej w ostatnich tygodniach mówiła cała sportowa Polska. Tenisistka dotarła do finału Rolanda Garrosa, udowadniając, że należy do grona najbardziej obiecujących zawodniczek młodego pokolenia. Po wielkim turnieju postanowiła jednak zwolnić tempo i skupić się na regeneracji. Kilka dni temu sportsmenka zwróciła się do swoich obserwatorów za pośrednictwem Instagrama. W emocjonalnym wpisie podziękowała za wsparcie, jakie otrzymywała podczas ostatnich tygodni rywalizacji, i zapowiedziała, że teraz czas na odpoczynek. "Chciałabym z całego serca podziękować wszystkim kibicom za ogromne wsparcie, które otrzymywałam przez ostatnie tygodnie, oraz za tak ciepłe przyjęcie mnie w Polsce. Jestem niezwykle wdzięczna za każdą wiadomość i każde dobre słowo. Teraz czas na odpoczynek i regenerację. Do zobaczenia niebawem!", napisała na Instagramie. Słowa szybko zamieniła w czyny. W sobotę na jej profilu pojawiła się seria wakacyjnych kadrów. Już pierwsze zdjęcie przyciągnęło uwagę internautów. Chwalińska zapozowała w lekkiej białej sukience i sandałach, prezentując się w zupełnie innym wydaniu niż to, do którego przyzwyczaiła fanów na korcie. CZYTAJ TEŻ: Kaśka Sochacka, Ralph Kaminski i Maciej Musiał na jednej scenie. Kraków był świadkiem niezwykłych scen podczas festiwalu Anny Dymnej Zdjęcia z urlopu zachwyciły fanów. Komentarze mówią wszystko Na kolejnych fotografiach widać beztroskie chwile spędzane z dala od sportowych emocji. Nie zabrakło relaksu, pięknych widoków i czasu na ulubione rozrywki. Jedno ze zdjęć pokazuje tenisistkę rozwiązującą krzyżówki, co tylko potwierdza, że postawiła na spokojny i regenerujący wypoczynek. Choć Maja nie zdradziła, gdzie dokładnie wybrała się na wakacje, w komentarzach szybko pojawiły się spekulacje. Wielu obserwatorów jest przekonanych, że celem podróży mogła być Grecja. Sama zawodniczka nie odniosła się jednak do tych przypuszczeń. Pod postem natychmiast zaroiło się od ciepłych słów. Fani podkreślają, że po tak intensywnym okresie i imponującym wyniku tenisistka w pełni zasłużyła na chwilę oddechu. „Morze, krzyżówki, dobre jedzenie, udanego odpoczynku!”, „Odpoczywaj, ciężko na to zapracowałaś”, „Wyczekiwane smakuje najlepiej. W pełni zasłużony odpoczynek” czy „Skromna, pracowita, z pięknym uśmiechem. Maju, tak trzymaj”. To tylko część komentarzy, które pojawiły się pod publikacją. Popularność wpisu pokazuje, jak dużą sympatię zdobyła w ostatnim czasie Chwalińska. Zaledwie godzinę po publikacji zdjęcia zgromadziły ponad 70 tysięcy polubień, a wśród komentujących nie zabrakło także znanych osobistości. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Trump dostanie od Nawrockiego prezent ważący 120 kg. Takiego podarunku nie wręczył mu jeszcze nikt
Zapomnij o morderczych treningach. Te 5 łagodnych ćwiczeń pomaga ujędrnić ramiona po 40-tce.
Po 40. roku życia wiele kobiet zauważa, że skóra na ramionach staje się mniej napięta, a mięśnie tracą dawną sprężystość. To naturalny efekt zmian hormonalnych i stopniowego spadku masy mięśniowej. Dobra wiadomość? Nie trzeba spędzać godzin na siłowni ani katować się intensywnymi treningami. Wystarczy kilka prostych ćwiczeń wykonywanych regularnie, by poprawić wygląd ramion i odzyskać pewność siebie.
Z wiekiem organizm stopniowo traci tkankę mięśniową, a skóra produkuje mniej kolagenu i elastyny. W efekcie okolice tricepsów stają się mniej jędrne, a tzw. „pelikany” bywają bardziej widoczne. Regularny trening siłowy o niewielkiej intensywności pomaga jednak wzmocnić mięśnie, które stanowią naturalne rusztowanie dla skóry. ZOBACZ TAKŻE: To nie bieganie najmocniej pobudza metabolizm po 40. roku życia. Odpowiedź może zaskoczyć. Sekret tkwi w precyzji, nie w ciężarach Eksperci podkreślają, że w przypadku ramion znacznie ważniejsza od dużych obciążeń jest technika. Powolne, kontrolowane ruchy angażują mięśnie skuteczniej niż szybkie machanie ciężarkami. Na początek wystarczą hantle o wadze 1–2 kg lub nawet butelki z wodą. 1. Małe krążenia ramion Stań prosto, unieś wyprostowane ręce na wysokość barków i wykonuj niewielkie krążenia przez 30 sekund. Następnie zmień kierunek ruchu. Ćwiczenie aktywuje barki, bicepsy i tricepsy, a przy okazji poprawia wytrzymałość mięśni. 2. Utrzymanie pozycji bicepsa Zegnij łokcie pod kątem prostym i przytrzymaj ramiona nieruchomo przez 20–30 sekund. To ćwiczenie izometryczne doskonale wzmacnia mięśnie bez obciążania stawów. Gdy stanie się zbyt łatwe, dodaj niewielkie ciężarki. 3. Pompki przy ścianie To jedna z najbezpieczniejszych wersji klasycznych pompek. Oprzyj dłonie o ścianę, cofnij stopy i wykonuj powolne ugięcia ramion. Dzięki temu wzmocnisz tricepsy, klatkę piersiową i barki bez nadmiernego wysiłku. CZYTAJ TEŻ: Masz 40+? Ten 5-minutowy trening może zrobić dla mięśni więcej, niż myślisz. 4. Prostowanie ramion nad głową Trzymając jeden hantel obiema dłońmi, unieś go nad głowę. Powoli uginaj łokcie, opuszczając ciężar za kark, a następnie wróć do pozycji wyjściowej. To jedno z najskuteczniejszych ćwiczeń na tylną część ramion. 5. Dipy przy krześle Usiądź na stabilnym krześle, oprzyj dłonie przy biodrach kierując palce dłoni do przodu. Zsuń pośladki w dół i wyprostuj nogi przed siebie, opierając się na piętach. Delikatnie unieś ciało. Powoli ugnij łokcie i wróć do góry. Jeśli ćwiczenie jest zbyt wymagające, ogranicz zakres ruchu. Efekty przyjdą szybciej, niż myślisz Wystarczą 2–3 treningi tygodniowo po około 20 minut, by po kilku tygodniach zauważyć większą siłę i lepsze napięcie mięśni. Warto połączyć ćwiczenia z dietą bogatą w białko, odpowiednim nawodnieniem i codzienną aktywnością. To właśnie regularność, a nie intensywność, jest najlepszym sprzymierzeńcem jędrnych ramion po 40-tce!
Zanim Shakira podbiła mundial, zrobiła to Maryla Rodowicz. Jej występ przeszedł do historii. Ten hit zna każdy kibic
Na długo przed tym, zanim Ricky Martin czy Shakira śpiewali dla piłkarskiego świata, swoją mundialową chwilę miała Maryla Rodowicz. Wokalistka przypomniała nagranie z 1974 roku, gdy podczas otwarcia mistrzostw świata w Monachium wykonała „Futbol” — piosenkę, która z czasem stała się legendą wśród kibiców.
Niektóre wspomnienia nie tracą blasku mimo upływu lat. Maryla Rodowicz postanowiła przypomnieć swoim obserwatorom wyjątkowy moment ze swojej kariery – występ podczas ceremonii otwarcia Mistrzostw Świata w 1974 roku. Archiwalne nagranie z Monachium natychmiast przyciągnęło uwagę fanów, którzy zasypali artystkę pełnymi podziwu komentarzami. Piosenka, którą wykonała, to jeden z największych hitów. Monachium 1974. Wyjątkowy moment w karierze Maryli Rodowicz Dziś ceremonie otwarcia piłkarskich mistrzostw świata przypominają widowiska na skalę największych koncertów globu. Jednak pół wieku temu wyglądały zupełnie inaczej – bardziej kameralnie, choć nie mniej spektakularnie dla swoich czasów. Gdy w 1974 roku gospodarzem mundialu była Republika Federalna Niemiec, wśród artystów zaproszonych do udziału w inauguracji znalazła się również Maryla Rodowicz. Właśnie do tego momentu gwiazda wróciła w mediach społecznościowych, publikując archiwalne nagranie. Materiał przenosi widzów do Monachium, gdzie odbywała się inauguracja piłkarskiego święta. Na stadionie pojawiła się wówczas również polska artystka, wykonując utwór „Futbol”. Towarzyszyły jej tancerki oraz reprezentanci różnych krajów uczestniczących w turnieju. Szczególne wrażenie robił finał występu, podczas którego artystka wykonywała kolejne fragmenty piosenki w kilku językach – po angielsku, niemiecku, rosyjsku i hiszpańsku. Maryla Rodowicz miała wówczas 29 lat. Dziś ten występ pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych muzycznych wspomnień związanych z piłkarskim mundialem. "Znacie?", pytała Maryla. A fani pospieszyli z odpowiedzią: „Ulubiona piosenka mundialowa mojego syna”, „Najlepszy głos wszystkich mundialowych piosenek”, „Jak nie, jak tak. Chyba pierwszy raz widzę to w kolorze, jak oglądałem to w tamtym czasie o kolorowym telewizorze mogłem tylko pomarzyć”, „Super piosenka, wykonanie i choreografia!”, „Wielkie dzięki dla mistrza Kofty!.To był gość!”, czytamy. Czytaj też: Maryla Rodowicz przerywa milczenie. Tak tłumaczy, dlaczego nie wystąpi w Opolu. "Dla mnie to jest słabe" „Futbol” – piosenka, która zapisała się w historii Za tekst utworu odpowiadał Jonasz Kofta, jeden z najwybitniejszych autorów polskiej piosenki, natomiast muzykę skomponował Leszek Bogdanowicz. Razem stworzyli utwór, który idealnie oddawał atmosferę piłkarskiego święta i energię towarzyszącą rywalizacji najlepszych drużyn świata. Po latach „Futbol” pozostaje czymś więcej niż tylko muzyczną pamiątką z mundialu. Dla wielu słuchaczy stał się symbolem epoki, przypomnieniem czasu, gdy wielkie sportowe emocje przeżywano wspólnie przed telewizorami, a muzyka była nieodłącznym elementem najważniejszych wydarzeń. Nic więc dziwnego, że archiwalne nagranie opublikowane przez Marylę Rodowicz wywołało tak duże poruszenie. W dokumencie „Maryla. Tak kochałam” wspominała: „Jest 1974 rok. Dostaję zaproszenie do Komitetu Centralnego, gdzie w życiu nie byłam, do wydziału kultury. Poszłam i usłyszałam: Wicie, rozumicie, macie zaśpiewać na otwarciu mistrzostw świata w Niemczech 'Futbol, futbol'. Każda drużyna miała swoją reprezentację artystyczną. Na murawie były ogromne piłki, a w tych piłkach byli artyści. Wyskoczyłam i zaśpiewałam”. Czytaj też: Kapeluszowa bójka Rodowicz i Sipińskiej, odebrana nagroda Cerekwickiej, bojkot Kayah. Oto największe skandale w historii festiwalu w Opolu View oEmbed on the source website Ale historia „Futbolu” nie zakończyła się wraz z ostatnim gwizdkiem mistrzostw świata w RFN. Wręcz przeciwnie. Utwór Maryli Rodowicz na długo wszedł do zbiorowej pamięci kibiców. Przez kolejne dekady „Futbol” nie tylko nie stracił na aktualności, ale zyskał wręcz kultowy status. O ponadczasowości piosenki świadczą również późniejsze wyróżnienia. W 2016 roku słuchacze Radiowej Jedynki wybrali „Futbol” przebojem wszech czasów. Dwa lata później utwór ponownie znalazł się w centrum uwagi — tym razem za sprawą niemieckiego dziennika „Der Tagesspiegel”, który umieścił go na liście największych mundialowych przebojów w historii. Co szczególnie warte uwagi, kompozycja wykonywana przez Marylę Rodowicz wyprzedziła wiele międzynarodowych hitów kojarzonych z mistrzostwami świata. W zestawieniu znalazła się przed takimi utworami jak „El Mundial” Ennia Morricone, „Gloryland” Daryla Halla czy oficjalną piosenką mundialu w Rosji „Live It Up” wykonywaną przez Nicky'ego Jama, Willa Smitha i Erę Istrefi.
Małżeństwo wystawione na próbę? Paulina Chylewska i Marcin Feddek stanęli przed wyzwaniem. Najbliższe tygodnie nie będą łatwe
Mundial 2026 to nie tylko sportowe emocje, ale także prawdziwy test organizacji dla Pauliny Chylewskiej i Marcina Feddeka. Dziennikarskie małżeństwo zdradziło, jak wygląda ich codzienność podczas mistrzostw świata, dlaczego będą częściej mijać się niż spotykać i o które piłkarskie decyzje najczęściej spierają się przed telewizorem.
Mundial 2026 oficjalnie wystartował 11 czerwca, rozpoczynając tygodnie pełne piłkarskich emocji. W studiu programu „Pytanie na śniadanie” pojawili się Paulina Chylewska i Marcin Feddek, którzy nie tylko opowiedzieli o swojej pracy podczas najważniejszego piłkarskiego wydarzenia świata, ale także zdradzili, jak turniej wpływa na ich życie rodzinne. Nie zabrakło również odpowiedzi na pytanie, które elektryzuje miliony kibiców – kto ma największe szanse na zdobycie tytułu mistrza świata! Mundial 2026 rozpoczął wielkie święto futbolu 11 czerwca rozpoczął się mundial 2026 – wydarzenie, które dla kibiców oznacza tygodnie sportowych emocji, nieprzewidywalnych rozstrzygnięć i nieustannych dyskusji o faworytach do końcowego triumfu. Wraz ze startem wzrasta także zainteresowanie ekspertami oraz dziennikarzami sportowymi, którzy na bieżąco relacjonują przebieg rozgrywek. Właśnie o atmosferze towarzyszącej mundialowi rozmawiano w programie „Pytanie na śniadanie”. Gośćmi studia byli Paulina Chylewska i Marcin Feddek – dziennikarze sportowi, którzy od lat związani są z największymi wydarzeniami sportowymi. Rozpoczęcie mistrzostw świata oznacza dla nich szczególnie intensywny okres zawodowy. Mundial jest bowiem czasem wzmożonej pracy, licznych obowiązków i nieustannego śledzenia wydarzeń na boiskach. To właśnie ten wyjątkowy moment sprawia, że życie zawodowe wielu dziennikarzy podporządkowane zostaje rytmowi kolejnych spotkań i najważniejszych informacji napływających z turnieju. Paulina Chylewska i Marcin Feddek o życiu prywatnym podczas mundialu Rozmowa w „Pytaniu na śniadanie” nie dotyczyła wyłącznie sportu. Dziennikarka, Paulina Chylewska i komentator sportowy, Marcin Feddek opowiedzieli również o tym, jak mundial 2026 wpływa na ich rodzinę. To perspektywa szczególnie interesująca, ponieważ dziennikarze tworzą małżeństwo, ale funkcjonują również w tej samej branży zawodowej. Oznacza to, że emocje związane z mistrzostwami świata towarzyszą im nie tylko w pracy, lecz także poza nią. Dla Pauliny Chylewskiej i Marcina Feddeka najbliższe 39 dni będą jednak przede wszystkim okresem wyjątkowo intensywnej pracy. Przed nimi dziesiątki spotkań do obejrzenia, skomentowania i przeanalizowania. Dodatkowym wyzwaniem jest fakt, że wiele meczów rozgrywanych jest w godzinach nocnych ze względu na różnicę czasu. A przecież sport nie jest jedynym elementem ich życia. Poza zawodowymi obowiązkami Paulina Chylewska i Marcin Feddek pozostają rodzicami dwóch córek. Dochodzą do tego codzienne obowiązki domowe oraz czas przeznaczony na własne zainteresowania. Jak można się domyślać, w takim okresie kluczowa staje się dobra organizacja i umiejętność pogodzenia wielu ról jednocześnie. Czytaj też: Paulina Chylewska jest z mężem od ponad dwóch dekad. Mało kto wie, że to znany dziennikarz Mimo ogromu pracy tegoroczny mundial niesie dla nich także pewne ułatwienie. Jak przyznała Paulina Chylewska, choć brak reprezentacji Polski na mistrzostwach jest powodem do smutku, z punktu widzenia komentatorów oznacza to bardziej komfortową organizację pracy. Dzięki temu mogą relacjonować wszystkie spotkania ze studia w Polsce i nie muszą odbywać dalekiej podróży. „Groziły nam wyjazdy do Stanów w przypadku, kiedy Polacy będą grać na mundialu. Więc biorąc pod uwagę, że zostajemy w kraju, jest nam odrobinę łatwiej. Ale rzeczywiście nie jest to łatwa logistyka, bo na przykład już w sobotę ja kończę pracę mniej więcej około 2.30 w nocy, przyjeżdżam do domu po to, żeby obudzić Marcina, który jedzie komentować mecz o 3.30 czy o 4.00”, relacjonowała Paulina Chylewska. Oboje z dużym zrozumieniem podchodzą do wyzwań, jakie niesie ze sobą mundialowy maraton. Nawet jeśli przez pewien czas będą mijać się między studiem a domem, doskonale wiedzą, że to po prostu część ich zawodowego świata. „Tak się składa, że chyba parę razy będziemy razem w studiu, gdzie Paulina prowadzi, a ja robię analizy, więc gdzieś tam się zazębiamy momentami, a momentami się rozjeżdżamy kompletnie. Różnie to będzie”, relacjonował Marcin Feddek w rozmowie z Pytaniem na Śniadanie. Wspólna praca w tej samej branży ma swoje niezaprzeczalne zalety. Nie oznacza to jednak, że życie pod jednym dachem dwóch pasjonatów futbolu zawsze przebiega bez dyskusji. Jak przyznał Marcin Feddek, wspólne oglądanie meczów ukochanego Liverpoolu nie zawsze kończy się tak, jak mogliby tego oczekiwać kibice marzący o spokojnym wieczorze przed telewizorem. Dziennikarz żartobliwie zauważył, że jego żona zna się na piłce zbyt dobrze, by bezkrytycznie przyjmować każdą opinię. „Ale kłócimy się też, na przykład: „Był spalony? Nie, nie było”. Ja mówię, „Jak nie było, jak był”. Przychodzi sędzia, przychodzi VAR, jest spalony”, mówiła w żartach Paulina Chylewska. Kto zostanie mistrzem świata? Dziennikarze wskazali swoich faworytów Jednym z najciekawszych momentów rozmowy była kwestia potencjalnego zwycięzcy mundialu 2026. To właśnie pytanie o przyszłego mistrza świata od tygodni dominuje w dyskusjach kibiców na całym świecie. Paulina Chylewska i Marcin Feddek podzielili się swoimi przewidywaniami dotyczącymi turnieju oraz wskazali faworytów do zdobycia najcenniejszego trofeum w światowym futbolu. „Ja Anglikom kibicuję od lat, nawet jak są Polacy na turniejach, bo mam sentyment do ligi angielskiej, do Liverpoolu i lubię te kadry, lubię tych piłkarzy. Mają zespół, który moim zdaniem ma naprawdę duże szanse, bo przeszli przez eliminację i wygrali wszystkie mecze, strzelili 22 bramki, nie stracili żadnej”, mówił dziennikarz. Z kolei Paulina Chylewska dodawała, że w gronie jej faworytów zasiadają Francja i Hiszpania: „Co prawda są takie głosy, które mówią: „A tam Francja… Francja ma tylko Mbappé i tam się niewiele więcej dzieje. Uwielbiam, jak Hiszpanie grają. To też jest ofensywny, trochę radosny futbol, taki, o którym zapominamy. Bo co prawda to już nie jest typowa tiki-taka hiszpańska, ale rzeczywiście trochę fantazji w tym futbolu jest, i ja to po prostu bardzo lubię oglądać ”. Ale Francja pokazała właśnie 4 lata temu, jaka tam jest ekipa i co potrafią zdziałać”. Czytaj też: Córka Pauliny Chylewskiej stoi przed najważniejszym testem. Mama jest dla niej ogromnym wsparciem <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/06/forum-0951822053-8844468.jpg" width="2362" height="3543" alt="Paulina Chylewska mąż Marcin Feddek Warszawa, 04.01.2025, Gala Mistrzów Sportu 90. Plebiscyt na najlepszego polskiego sportowca Przeglądu Sportowego," title="Paulina Chylewska mąż Marcin Feddek Warszawa, 04.01.2025, Gala Mistrzów Sportu 90. Plebiscyt na najlepszego polskiego sportowca Przeglądu Sportowego," />
To nie bieganie najmocniej pobudza metabolizm po 40. roku życia. Odpowiedź może zaskoczyć.
Po 40. roku życia wiele osób zauważa, że utrzymanie dawnej sylwetki staje się coraz trudniejsze. Waga rośnie mimo podobnej diety, a energia nie zawsze dopisuje. Wiele osób stawia wtedy na bieganie, licząc na szybkie efekty. Tymczasem eksperci zwracają uwagę, że to nie trening cardio jest dziś numerem jeden w walce o szybszy metabolizm.
Zmiany hormonalne, naturalny spadek masy mięśniowej i mniej aktywny tryb życia sprawiają, że organizm zaczyna zużywać mniej energii niż dekadę wcześniej. To właśnie dlatego dodatkowe kilogramy pojawiają się łatwiej, nawet jeśli nasze nawyki żywieniowe pozostają bez zmian. Dobra wiadomość? Nie trzeba spędzać godzin na bieżni, by pobudzić organizm do większego spalania kalorii. ZOBACZ TAKŻE: Morze czy góry? Psychologowie twierdzą, że ten wybór zdradza o tobie więcej, niż myślisz. To mięśnie są prawdziwym „silnikiem” metabolizmu Specjaliści od aktywności fizycznej są zgodni: największy wpływ na tempo przemiany materii ma trening siłowy. Powód jest prosty. Mięśnie zużywają energię nie tylko podczas ćwiczeń, ale również wtedy, gdy odpoczywamy, pracujemy przy biurku czy oglądamy serial. Im więcej masy mięśniowej uda się zachować po 40. roku życia, tym wyższe pozostaje dzienne zapotrzebowanie energetyczne organizmu. To właśnie dlatego regularny trening oporowy często przynosi lepsze efekty niż samo bieganie. Nie potrzebujesz siłowni ani ciężkich sztang Wiele osób wciąż kojarzy trening siłowy z podnoszeniem ogromnych ciężarów. Tymczasem skuteczne mogą być także ćwiczenia z własnym ciężarem ciała, gumami oporowymi czy lekkimi hantlami. Przysiady, wykroki, pompki przy ścianie czy ćwiczenia na mięśnie pleców pozwalają stopniowo wzmacniać ciało i budować tkankę mięśniową. Już dwie lub trzy krótkie sesje tygodniowo mogą przynieść zauważalne rezultaty. CZYTAJ TEŻ: Masz 40+? Ten 5-minutowy trening może zrobić dla mięśni więcej, niż myślisz. Cardio nadal jest ważne, ale nie powinno być jedyne Spacer w szybkim tempie, jazda na rowerze czy pływanie wspierają serce, poprawiają kondycję i pomagają spalać kalorie. Jednak najlepsze efekty daje połączenie aktywności aerobowej z ćwiczeniami wzmacniającymi. To właśnie taki duet pozwala nie tylko schudnąć, ale również skuteczniej przeciwdziałać utracie mięśni, która przyspiesza wraz z wiekiem. Jest jeszcze jeden sekret Eksperci coraz częściej podkreślają znaczenie codziennego ruchu poza treningami. Wchodzenie po schodach, spacery, prace domowe czy krótka przechadzka po obiedzie potrafią zwiększyć całkowity wydatek energetyczny bardziej, niż mogłoby się wydawać. Dlatego po 40. roku życia najskuteczniejszą strategią nie jest wyłącznie bieganie. Znacznie lepiej działa połączenie treningu siłowego, umiarkowanego cardio i aktywności w ciągu dnia. To właśnie taki zestaw najefektywniej wspiera metabolizm i pomaga zachować dobrą formę na dłużej.
Sukces gonił sukces, nagle Maja Chwalińska zabrała głos. Oświadczenie gwiazdy tenisa nie pozostawia złudzeń
Cała Polska śledziła jej drogę do finału French Open. Teraz, już po powrocie do kraju, Maja Chwalińska opublikowała osobisty komunikat. Kilka słów tenisistki nie pozostawia wątpliwości, co jest dla niej dziś najważniejsze.
Maja Chwalińska ma za sobą tygodnie, które zapisały się wyjątkowym rozdziałem w jej sportowej historii. Polska tenisistka dotarła do finału French Open i w wielkim stylu zajęła drugie miejsce. Po powrocie do kraju zwróciła się do kibiców z osobistym oświadczeniem. Co zapowiedziała? Maja Chwalińska zakończyła French Open wielkim sukcesem French Open okazał się dla Mai Chwalińskiej turniejem, który na długo pozostanie w pamięci kibiców. Polka dotarła do finału wielkoszlemowych zmagań, zapisując na swoim koncie jeden z najważniejszych występów w karierze. Choć ostatecznie w decydującym meczu lepsza okazała się Mirra Andriejewa, osiągnięcie finału sprawiło, że nazwisko polskiej tenisistki znalazło się w centrum zainteresowania fanów tenisa. O Mai rozpisywały się media na całym świecie. Ale za jej spektakularnym osiągnięciem kryje się jednak historia pełna wyzwań. Tenisistka przez lata mierzyła się z depresją, która wpływała na jej sportowy rozwój, a kilka lat temu zdecydowała się nawet zawiesić karierę. Tym większe znaczenie ma dziś jej powrót na światowe korty i finał wielkoszlemowego turnieju, który stał się symbolem determinacji oraz konsekwencji w dążeniu do celu. Czytaj też: Maja Chwalińska zdobyła serca kibiców, ale mało kto znał tę mroczną stronę jej kariery. Tenisistka wprost mówi o pogróżkach Tłumy kibiców po powrocie do Polski. Wyjątkowe przyjęcie tenisistki Po zakończeniu rywalizacji w Paryżu Maja Chwalińska wróciła do Polski, gdzie czekało na nią wyjątkowo ciepłe powitanie. Sukces osiągnięty podczas French Open wywołał ogromne emocje wśród kibiców, którzy postanowili osobiście przywitać tenisistkę, pogratulować jej znakomitego występu i podziękować za sportowe emocje, których dostarczyła w ostatnich tygodniach. Widok fanów oczekujących na lotnisku był najlepszym dowodem na to, jak wielkie poruszenie wywołała jej droga do finału oraz jak mocno Polacy trzymali za nią kciuki podczas paryskiego turnieju. Czytaj też: Maja Chwalińska wróciła do Polski! Tłumy fanów opanowały lotnisko w Warszawie. Tak powitano bohaterkę Maja Chwalińska wydała oświadczenie. Tak zwróciła się do fanów Po tygodniach pełnych sportowych emocji Maja Chwalińska postanowiła zwrócić się do kibiców, którzy towarzyszyli jej podczas drogi do finału French Open. W relacji opublikowanej na Instagramie nie kryła wdzięczności za wsparcie, jakie otrzymywała w trakcie turnieju. Podziękowała za wiadomości, komentarze i wszystkie gesty życzliwości, które dodawały jej sił w najważniejszych momentach rywalizacji. Tenisistka odniosła się również do niezwykle ciepłego przyjęcia, jakie spotkało ją po powrocie do Polski. Jednocześnie dała do zrozumienia, że po intensywnych tygodniach spędzonych na kortach przyszedł czas na chwilę wytchnienia. Najbliższe dni zamierza poświęcić odpoczynkowi i regeneracji, by z nową energią przygotować się do kolejnych sportowych wyzwań. Sprawdź też: 24-letnia Polka zachwyciła Paryż. Kilka słów od Igi Świątek wywołało poruszenie „Chciałabym z całego serca podziękować wszystkim kibicom za ogromne wsparcie, które otrzymywałam przez ostatnie tygodnie, oraz za tak ciepłe przyjęcie mnie w Polsce. Jestem niezwykle wdzięczna za każdą wiadomość i każde dobre słowo. Teraz czas na odpoczynek i regenerację. Do zobaczenia niebawem!”, zaznaczyła. Choć emocje związane z French Open będą towarzyszyć jej jeszcze długo, jedno jest pewne — ostatnie tygodnie przyniosły Mai Chwalińskiej nie tylko sportowy sukces, ale również ogromne wsparcie kibiców, które, jak sama podkreśla, miało dla niej szczególne znaczenie. Cała Polska jest dumna z jej osiągnięć. A my życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze!
Maja Chwalińska zdobyła serca kibiców, ale mało kto znał tę mroczną stronę jej kariery. Tenisistka wprost mówi o pogróżkach
Dziś zachwyca sportową formą i zbiera gratulacje z całej Polski, ale droga Mai Chwalińskiej na tenisowy szczyt nie była usłana różami. W rozmowie w programie „Dzień dobry TVN" zawodniczka otworzyła się na temat trudnych doświadczeń, które towarzyszyły jej przez lata kariery. Przyznała, że już jako nastolatka musiała mierzyć się z hejtem, a nawet wiadomościami zawierającymi życzenia śmierci.
Maja Chwalińska jest obecnie jednym z najgorętszych nazwisk polskiego sportu. Po znakomitym występie podczas tegorocznego turnieju Rolanda Garrosa tenisistka znalazła się w centrum zainteresowania kibiców i mediów. Nic więc dziwnego, że jej wizyta w studiu „Dzień dobry TVN" wzbudziła ogromne emocje. Maja Chwalińska o trudnych momentach kariery Prowadzący przypomnieli, że przed laty młoda zawodniczka obiecała wrócić do programu, gdy spełni swoje wielkie sportowe marzenia. Choć dziś może cieszyć się sukcesem, sama podkreśla, że przez długi czas nie była pewna, czy kiedykolwiek znajdzie się w tym miejscu. „Chcemy ci powiedzieć Maju, że dla nas zwyciężyłaś. Jesteś największą gwiazdą tego turnieju i mam nadzieję, że ty o tym wiesz. Pamiętam, że byłaś w naszym studiu, na tej kanapie i obiecywałaś nam, że do nas wrócisz. Wierzyłaś wtedy, że staniesz na najwyższych szczytach świata tenisa", wyznał Marcin Prokop. „W tym wieku jeszcze wierzyłam, później jednak wiele się wydarzyło w mojej karierze i te marzenia porzuciłam. Potem skupiłam się na pracy krok po kroku i w końcu do tego doszłam", odpowiedziała Maja. Podczas rozmowy nie zabrakło także refleksji nad najtrudniejszymi momentami kariery. Chwalińska przyznała, że były chwile, gdy wychodziła na kort ze łzami w oczach. Dziś patrzy na tamten okres z dużą dozą wyrozumiałości. Prowadzący spytał tenisistkę, co powiedziałaby tamtej wschodzącej sportsmence. „Ciężko mi tak powiedzieć... to wszystko stało się po coś, potrzebowałam to przejść i sobie to poukładać. Nic bym jej nie powiedziała, tylko bym ją przytuliła. Będzie ok i to wszystko ogarnie", wyznała. Tenisistka nie ukrywa również, że sukces nie zmienił jej podejścia do sportu. Choć ostatnie tygodnie przypominają spełnienie marzeń, doskonale zdaje sobie sprawę, ile pracy kosztowało ją znalezienie się w tym miejscu. „To dla mnie też jest jeszcze troszkę jak sen. Ten skok był ogromny, to wszystko zdarzyło się w krótkim odstępie czasowym, nie dowierzam, że to się stało, ale zdaję sobie sprawę, że to był tylko jeden turniej. Zdaję sobie sprawę, że muszę dużo pracować, żeby takich turniejów, na takim poziomie, było więcej. (...) To jest sport, gram od siódmego roku życia i bardzo ciężko pracowałam, żeby tu się znaleźć. To się może wydawać, że to było z "dnia na dzień", ale gram w tenisa od 18 lat. To nie było z "dnia na dzień", zwierzyła się Maja. CZYTAJ TEŻ: Maja Chwalińska zapytana o wsparcie od Świątek, powiedziała wprost. Jej słowa zaskoczyły Hejt i pogróżki od 17. roku życia. Tenisistka mówi wprost o ciemnej stronie sportu Jednym z najbardziej poruszających momentów rozmowy był temat hejtu w sporcie. Chwalińska przyznała, że od wielu lat otrzymuje obraźliwe wiadomości i pogróżki. Marcin Prokop podkreślił, że tenisistka już wcześniej otrzymywała między innymi pogróżki i "życzenia śmierci". „Każdy sportowiec mierzy się z hejtem, ale ważne, by słuchać opinii swoich bliskich, bo to może bardzo zdekoncentrować i odebrać pewność siebie", mówiła. „Uważam, że to jest najważniejsze, żeby robić to, co się kocha. To jest dla mnie podstawa. Radość straciłam przez te wszystkie lata, ale cieszę się, że ją odnalazłam", dodała. Mimo bolesnych doświadczeń zawodniczka podchodzi do sprawy z dużym dystansem. Jest świadoma, że wraz z rosnącą popularnością pojawi się także więcej krytyki.„Wiem, że będzie tego więcej, bo porażki są częścią sportu. Najważniejsze jest jednak, żeby nie pozwolić takim komentarzom wpływać na własną wartość", kontynuuje. „Każdy tenisista je dostaje, to nie jest tak nagłaśniane. To już się zaczęło, odkąd miałam 17 lat. Pogróżki i hejty. Wiem, że teraz będzie tego więcej, bo porażek będzie dużo — to nieodłączna część sportu. Ale jestem na tyle dojrzała, że wiem, by tego nie słuchać", mówi. Źródło: „Dzień Dobry TVN". CZYTAJ RÓWNIEŻ: Lewandowski dotrzymał słowa po akcji Łatwoganga. To, co wyznał, zaskoczyło wszystkich. Nagranie już podbija sieć
Maja Chwalińska wróciła do Polski! Tłumy fanów opanowały lotnisko w Warszawie. Tak powitano bohaterkę
Po historycznym występie w Roland Garros Maja Chwalińska wróciła do Polski. Na Lotnisku Chopina czekali na nią kibice, a lot nazwany „LOTMAJA” śledziły tysiące osób na całym świecie.
Jeszcze kilka dni temu walczyła o najcenniejsze trofeum na paryskiej mączce, a dziś wróciła do kraju jako jedna z największych bohaterek polskiego sportu. Maja Chwalińska po historycznym występie na turnieju Roland Garros wylądowała w Warszawie, gdzie czekały na nią tłumy kibiców i przedstawiciele mediów. Emocje były ogromne, a zainteresowanie jej powrotem wykraczało daleko poza granice Polski. Maja Chwalińska osiągnęła historyczny sukces na Roland Garros Tegoroczny Roland Garros na długo zapisze się w pamięci kibiców tenisa. Wszystko za sprawą Mai Chwalińskiej, która dotarła aż do finału wielkoszlemowego turnieju rozgrywanego w Paryżu. Dla 24-letniej zawodniczki był to najważniejszy moment w dotychczasowej karierze. W decydującym spotkaniu Polka zmierzyła się z rozstawioną z numerem ósmym Mirrą Andriejewą. Finał zakończył się wynikiem 3:6, 2:6, jednak sam awans do ostatniego meczu turnieju okazał się wydarzeniem o historycznym znaczeniu. Sukces polskiej tenisistki ma wyjątkowy wymiar również z innego powodu. Maja Chwalińska została pierwszą zawodniczką, która dotarła do finału Roland Garros po przejściu kwalifikacji. Choć w Paryżu nie udało się sięgnąć po trofeum, drugie miejsce w jednym z najbardziej prestiżowych turniejów tenisowych świata sprawiło, że jej nazwisko od kilku dni odmieniane jest przez wszystkie przypadki. Czytaj też: Maja Chwalińska już wie, na co przeznaczy miliony z Paryża. Ma jeden priorytet <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/06/pap202606080A1-0b56367.jpg" width="6000" height="4000" alt="Warszawa, 08.06.2026. Maja Chwalińska (C) podczas powitania na warszawskim lotnisku Okęcie, 8 bm. Polska tenisistka wróciła do kraju z Paryża, gdzie zagrała w finale wielkoszlemowego French Open." title="Warszawa, 08.06.2026. Maja Chwalińska (C) podczas powitania na warszawskim lotnisku Okęcie, 8 bm. Polska tenisistka wróciła do kraju z Paryża, gdzie zagrała w finale wielkoszlemowego French Open." /> LOTMAJA podbił świat. Lot tenisistki śledziły tysiące osób Powrót Mai Chwalińskiej do Polski okazał się wydarzeniem niemal tak głośnym jak jej występ na kortach Roland Garros. Samolot, którym tenisistka wracała z Paryża, otrzymał wyjątkowe oznaczenie — LOTMAJA. To właśnie ten rejs wzbudził ogromne zainteresowanie internautów. W poniedziałkowy poranek lot oznaczony jako LOTMAJA był najczęściej śledzoną trasą na świecie w aplikacji Flightradar24. Tak ogromne zainteresowanie pokazuje, jak wielkie emocje wywołał sukces młodej zawodniczki. Dla wielu kibiców był to moment wyjątkowy. Maja Chwalińska wracała nie tylko jako finalistka Roland Garros, ale również jako zawodniczka, która swoją postawą i determinacją, charyzmą, a przede wszystkim – talentem, zdobyła sympatię fanów na całym świecie. Sprawdź też: 24-letnia Polka zachwyciła Paryż. Kilka słów od Igi Świątek wywołało poruszenie <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/06/EN016788560018-f60f941.jpg" width="2000" height="1409" alt="08.06.2026. Warszawa. Powitanie tenisistki Mai Chwalinskiej (n/z) na lotnisku Chopina, po jej powrocie z finalu Roland Garros 2026." title="08.06.2026. Warszawa. Powitanie tenisistki Mai Chwalinskiej (n/z) na lotnisku Chopina, po jej powrocie z finalu Roland Garros 2026." /> Tłumy fanów przywitały Maję Chwalińską na Lotnisku Chopina Samolot z Mają Chwalińską na pokładzie wylądował na warszawskim Okęciu o godzinie 9.24. Już wcześniej wiadomo było, że na tenisistkę będzie czekać wyjątkowe powitanie. Na Lotnisku Chopina pojawili się kibice, którzy chcieli osobiście pogratulować jej historycznego wyniku. Wśród zgromadzonych nie brakowało osób śledzących każdy mecz Polki podczas Roland Garros. W terminalu obecni byli również przedstawiciele mediów, relacjonujący powrót jednej z największych bohaterek tegorocznego turnieju. Zainteresowanie było tak duże, że nie wszyscy mieli okazję zamienić z tenisistką choć kilka słów. Mimo to atmosfera była wyjątkowa. Uśmiechy, gratulacje i słowa uznania towarzyszyły zawodniczce od pierwszych chwil po wyjściu z samolotu. Powrót do Warszawy stał się symbolicznym zwieńczeniem niezwykłej przygody, która rozpoczęła się na paryskich kortach. Choć finał Roland Garros zakończył się dla niej zajęciem drugiego miejsca, dla wielu kibiców Maja Chwalińska już teraz jest jedną z największych wygranych tegorocznego turnieju. Czytaj też: Marta Nawrocka o Mai Chwalińskiej po finale Roland Garros. Kilka słów wystarczyło, by poruszyć całą Polskę <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/06/pap202606080A7-844ca37.jpg" width="6000" height="4000" alt="08.06.2026. Warszawa. Powitanie tenisistki Mai Chwalinskiej (n/z) na lotnisku Chopina, po jej powrocie z finalu Roland Garros 2026." title="08.06.2026. Warszawa. Powitanie tenisistki Mai Chwalinskiej (n/z) na lotnisku Chopina, po jej powrocie z finalu Roland Garros 2026." />
Maja Chwalińska już wie, na co przeznaczy miliony z Paryża. Ma jeden priorytet
Maja Chwalińska przeżywa najpiękniejszy moment w swojej karierze. Historyczny występ podczas French Open zapewnił jej nie tylko sportowy sukces, ale także rekordową premię finansową. Choć wielu spodziewałoby się luksusowych zakupów, tenisistka ma zupełnie inny pomysł na wykorzystanie ogromnych pieniędzy, które trafią na jej konto.
Jeszcze kilka tygodni temu mało kto przypuszczał, że nazwisko Mai Chwalińskiej będzie jednym z najgłośniej odmienianych podczas Roland Garros. Polka napisała w Paryżu własną sportową bajkę, a wraz z kolejnymi zwycięstwami rosły również kwoty gwarantowane przez organizatorów turnieju. Dziś mówi się już nie tylko o jej historycznym wyniku, ale także o milionach, które zarobiła na paryskich kortach. Co ciekawe, sama tenisistka do kwestii pieniędzy podchodzi z dużym spokojem. Ile zarobiła Maja Chwalińska podczas French Open? Kwota robi ogromne wrażenie Sportowy sukces w Paryżu błyskawicznie przełożył się na rekordowe zarobki. Już sam awans do finału Roland Garros zagwarantował Mai Chwalińskiej premię w wysokości 1,4 mln euro, czyli blisko 6 mln złotych. Zwyciężczyni turnieju mogła natomiast liczyć na 2,8 mln euro. To kwoty, które jeszcze niedawno wydawały się dla Polki całkowicie abstrakcyjne. Co szczególnie wymowne, jeszcze przed tegorocznym French Open całkowite zarobki Chwalińskiej z zawodowej kariery były niższe niż pieniądze, które wywalczyła podczas samego paryskiego turnieju. Ten jeden występ zmienił więc nie tylko jej pozycję w rankingu WTA, ale również sytuację finansową. Warto jednak pamiętać, że zawodowy tenis to jedna z najbardziej kosztownych dyscyplin sportowych. Trenerzy, fizjoterapeuci, podróże, sztab szkoleniowy, sprzęt czy przygotowanie motoryczne pochłaniają ogromne środki. W praktyce nawet wielomilionowe premie często stają się inwestycją w dalszą karierę. ZOBACZ TEŻ: Marta Nawrocka o Mai Chwalińskiej po finale Roland Garros. Kilka słów wystarczyło, by poruszyć całą Polskę Na co Maja Chwalińska wyda pieniądze z French Open? Choć po tak spektakularnym sukcesie można byłoby spodziewać się listy marzeń obejmującej luksusowe samochody, egzotyczne wakacje czy nieruchomości, Maja Chwalińska podchodzi do sprawy z charakterystycznym dla siebie spokojem. W rozmowie cytowanej przez serwis Super Sport SE tenisistka przyznała: „Pewnie coś sobie kupię, ale szczerze mówiąc nie mam jeszcze nic szczególnego w planach. Na pewno będę chciała jeszcze bardziej zainwestować w siebie i w swój tenis. Podpytam trenera Maćka Ryszczuka, w jaki sposób mogę sobie pomóc, jakieś sprzęty może sobie kupię. Także tak, myślę, że to będzie taki priorytet dla mnie na ten moment”. Dodatkowe środki mogą pozwolić Mai Chwalińskiej na jeszcze lepsze przygotowanie motoryczne, rozbudowę sztabu szkoleniowego, inwestycję w nowoczesny sprzęt czy bardziej zaawansowaną opiekę fizjoterapeutyczną. To wydatki, których kibice często nie widzą, a które w praktyce mogą przesądzać o kolejnych zwycięstwach. SPRAWDŹ TEŻ: 24-letnia Polka zachwyciła Paryż. Kilka słów od Igi Świątek wywołało poruszenie
Marta Nawrocka o Mai Chwalińskiej po finale Roland Garros. Kilka słów wystarczyło, by poruszyć całą Polskę
Maja Chwalińska nie sięgnęła po tytuł Roland Garros, ale i tak zapisała się w historii polskiego tenisa. Po emocjonującym finale gratulacje popłynęły z wielu stron, a wśród osób, które publicznie zwróciły się do zawodniczki, znalazła się także Marta Nawrocka. Jej krótki wpis szybko zwrócił uwagę kibiców.
O Mai Chwalińskiej mówi dziś nie tylko tenisowy świat. 24-letnia Polka przeszła przez kolejne etapy turnieju w Paryżu niczym burza, stając się jedną z największych sensacji tegorocznego Roland Garros. Choć w finale musiała uznać wyższość Mirry Andriejewej, dla wielu kibiców już sam awans do decydującego meczu był osiągnięciem, które na długo pozostanie w pamięci. Maja Chwalińska zakończyła Roland Garros wielkim sukcesem. Kibice śledzili jej występy do samego końca Maja Chwalińska była jedną z najgłośniejszych bohaterek tegorocznego Roland Garros. Polka dotarła do finału turnieju, notując jeden z najważniejszych wyników w swojej dotychczasowej karierze. Przez kolejne dni jej mecze śledzili nie tylko fani tenisa. Coraz częściej mówiło się o niej również poza sportowymi mediami, a nazwisko zawodniczki regularnie pojawiało się wśród najczęściej komentowanych tematów. Choć finał nie zakończył się po myśli Polki, jej występ został bardzo dobrze oceniony przez ekspertów i kibiców. Dla wielu obserwatorów już sam awans do decydującego meczu był potwierdzeniem, że Chwalińska wykonała ogromny krok w swojej sportowej karierze. Po zakończeniu turnieju w sieci zaczęły pojawiać się liczne gratulacje i słowa uznania. ZOBACZ TEŻ: Maja Chwalińska wróci do Polski jako milionerka. Za występ w finale French Open zgarnie prawdziwą fortunę Marta Nawrocka zabrała głos po finale. Opublikowała krótki wpis Do grona osób gratulujących tenisistce dołączyła także Marta Nawrocka. Tuż po zakończeniu finałowego spotkania opublikowała w mediach społecznościowych wpis skierowany do zawodniczki. Jej słowa szybko zostały zauważone przez internautów i media relacjonujące reakcje po Roland Garros. We wpisie opublikowanym po finale Marta Nawrocka napisała: „Finał Roland Garros to coś wyjątkowego. Maju, cała Polska jest z ciebie dumna”. Słowa Nawrockiej dobrze wpisały się w nastroje panujące wśród kibiców. Niezależnie od wyniku finału, jej występ w Roland Garros pozostanie jednym z najgłośniejszych momentów tegorocznego turnieju. SPRAWDŹ TEŻ: 24-letnia Polka zachwyciła Paryż. Kilka słów od Igi Świątek wywołało poruszenie
24-letnia Polka zachwyciła Paryż. Kilka słów od Igi Świątek wywołało poruszenie
Maja Chwalińska napisała jedną z najpiękniejszych historii tegorocznego Roland Garros. Polka, która do turnieju głównego przebijała się przez kwalifikacje, dotarła aż do wielkiego finału i została wicemistrzynią wielkoszlemowej imprezy w Paryżu. Na jej sukces zareagowała także Iga Świątek, publikując w mediach społecznościowych wyjątkowe gratulacje.
Jeszcze kilka tygodni temu niewielu ekspertów wskazywało Maję Chwalińską jako kandydatkę do walki o najważniejsze tenisowe trofea. Tymczasem 24-letnia zawodniczka zachwyciła świat swoją determinacją, odwagą i konsekwencją. W Paryżu pokonała wiele wyżej notowanych rywalek i została dopiero drugą kwalifikantką w historii, która awansowała do finału turnieju wielkoszlemowego. Choć w decydującym meczu lepsza okazała się Mirra Andriejewa, osiągnięcie Polki już teraz określane jest jako jedno z największych wydarzeń w historii polskiego tenisa. Maja Chwalińska wicemistrzynią Roland Garros 2026. Historyczny finał i wielki sukces Polki To był turniej, który na długo zapisze się w historii polskiego sportu. Maja Chwalińska rozpoczęła rywalizację od kwalifikacji, a następnie krok po kroku pokonywała kolejne przeszkody, udowadniając, że w sporcie nie ma rzeczy niemożliwych. Każde zwycięstwo dodawało jej pewności siebie, a kibice coraz mocniej wierzyli, że mogą być świadkami czegoś wyjątkowego. Przed startem Roland Garros Chwalińska zajmowała odległe miejsce w światowym rankingu i nie była wymieniana w gronie faworytek. Tymczasem już od pierwszych spotkań pokazywała ogromną dojrzałość, spokój i tenisową inteligencję. W trakcie turnieju pokonała między innymi Qinwen Zheng, Marię Sakkari czy Dianę Sznajder, docierając do swojego pierwszego wielkoszlemowego finału. Dla zawodniczki z Polski był to bezdyskusyjnie największy sukces w dotychczasowej karierze. W decydującym meczu po drugiej stronie siatki stanęła Mirra Andriejewa. Rosjanka wygrała spotkanie 6:3, 6:2 i sięgnęła po pierwszy wielkoszlemowy tytuł w karierze. Wynik nie zmienił jednak tego, jak postrzegany jest występ Chwalińskiej w Paryżu. Polka została pierwszą kwalifikantką w historii, która dotarła do finału Roland Garros, a jej droga przez turniej już teraz określana jest jako jedna z najpiękniejszych historii współczesnego tenisa. ZOBACZ: Maja Chwalińska wróci do Polski jako milionerka. Za występ w finale French Open zgarnie prawdziwą fortunę Iga Świątek pogratulowała Mai Chwalińskiej. Krótki wpis mówi wszystko Sukces Mai Chwalińskiej nie przeszedł bez echa w środowisku tenisowym. Gratulacje płynęły z wielu stron, jednak szczególną uwagę zwróciła reakcja Igi Świątek. Obie zawodniczki znają się od lat, wspólnie przechodziły przez kolejne etapy tenisowego rozwoju i niejednokrotnie reprezentowały Polskę na międzynarodowych arenach. Tuż po zakończeniu finału Iga Świątek opublikowała na Instagram Stories krótką wiadomość skierowaną do swojej koleżanki. Napisała: „Gratulacje Majson @majachwalinska. Piękny turniej”. Kilka słów wystarczyło, by pokazać, jak duże uznanie wzbudził występ Chwalińskiej w Paryżu. Wpis błyskawicznie obiegł media społecznościowe i został odebrany jako piękny gest wsparcia ze strony jednej z największych gwiazd światowego tenisa. SPRAWDŹ TEŻ: Mało kto wie, co naprawdę łączy Igę Świątek i Maję Chwalińską. Ta historia zaczęła się lata temu
Maja Chwalińska wróci do Polski jako milionerka. Za występ w finale French Open zgarnie prawdziwą fortunę
Tegoroczny turniej French Open bez wątpienia należy do Mai Chwalińskiej. Polka, o której przed rozpoczęciem rozgrywek słyszeli tylko fani tenisa, dziś jest na ustach całego świata, a w Polsce wyrasta na nową bohaterkę narodową. Ogromny sukces, jakim jest awans do finału, przyniósł jej nie tylko sławę, ale też ogromne pieniądze. Za sam udział w finałowym meczu Chwalińska dostanie około 6 milionów zł. A jeśli wygra, ta kwota będzie znacznie większa.
Niezależnie od tego, jakim wynikiem zakończy się sobotni finał na kortach Rolanda Garrosa, to bohaterką tego turnieju będzie Maja Chwalińska. 24-letnia Polka dokonała bowiem czegoś, co nie udało się dotąd żadnej tenisistce. Jest pierwszą w historii zawodniczką, która dostała się do turnieju przez kwalifikacje i dotarła aż do finału. Zobacz również: Mało kto wie, co naprawdę łączy Igę Świątek i Maję Chwalińską. Ta historia zaczęła się lata temu Rewelacyjne mecze, rekordowe zarobki. Takie pieniądze Chwalińska przywiezie z Paryża Sukces jest tym większy, że przed rozpoczęciem French Open na Polkę nie stawiał nikt. Ona sama też nie wierzyła, że uda jej się dojść tak daleko. W poniedziałek, po zwycięstwie nad Diane Parry nasza reprezentantka zaskoczyła dziennikarzy wyznaniem, że nie ma zarezerwowanego hotelu na kolejne dni, bo nie spodziewała się, że zajdzie tak daleko. Nie zatrzymała się jednak i do listy pokonanych wcześniej Qinwen Zheng, Elise Mertens, Marii Sakkari i Diane Parry, dopisała nazwiska Anny Kalinskiej, którą ograła w ćwierćfinale, oraz Diany Sznajder, której nie dała szans w meczu o finał. W sobotę 6 czerwca okaże się, czy do tej listy faworytek, które musiały uznać wyższość Chwalińskiej, będzie można dopisać Mirrę Andriejewą. Czytaj także: Płakała przed treningami, dziś pisze historię French Open. Niezwykła droga Mai Chwalińskiej Najlepszy w życiu turniej Chwalińskiej da jej nie tylko popularność, prestiż i znaczący skok w rankingu WTA, ale też spore pieniądze. Już za wejście do ćwierćfinału Roland Garros dostała premię w wysokości 480 tys. euro, czyli około 2 milionów zł. Nigdy wcześniej w karierze nie zarobiła takich pieniędzy. A na tym się nie skończyło. Po awansie do półfinału Roland Garros kwota premii dla Chwalińskiej wzrosła do 750 tys. euro, czyli ponad 3 milionów złotych. Teraz, po wejściu do finału, Polka może już myśleć o znacznie wyższych kwotach. Za samo wyjście na kort w ostatnim meczu dostanie ponad 1,4 milionów euro, czyli około 6 mln zł. A jeżeli w starciu o tytuł pokona Mirrę Andriejewą i zostanie zwyciężczynią French Open, czeka ją nagroda w wysokości 2,8 milionów euro. W przeliczeniu to prawie 12 milionów zł. Ta kwota jest tym bardziej imponująca, że według danych WTA Chwalińska za swoje występy na kortach zarobiła w sumie nieco ponad 864 tys. dol., czyli około 3 milionów zł. Maja nie tylko wróciła do gry po zmaganiach z problemami zdrowotnymi, nie tylko rozgrywa najlepsze mecze w życiu, nie tylko pisze piękny rozdział w historii polskiego tenisa. Ma też okazje, by zgromadzić spory majątek i ustawić się na całe życie. Czego jej z całego serca życzymy.
Masz 40+? Ten 5-minutowy trening może zrobić dla mięśni więcej, niż myślisz.
Nie masz czasu na siłownię, a mimo to chcesz zadbać o formę, siłę i sprawność po czterdziestce? Okazuje się, że jedno z najprostszych ćwiczeń możesz wykonywać każdego dnia, bez sprzętu i bez wychodzenia z domu. Wystarczą schody oraz kilka minut regularnego ruchu.
Po 40. roku życia organizm naturalnie zaczyna tracić masę mięśniową, a regeneracja trwa dłużej niż kiedyś. To właśnie dlatego eksperci coraz częściej zwracają uwagę na trening ekscentryczny – czyli taki, w którym mięśnie pracują podczas kontrolowanego wydłużania. Brzmi skomplikowanie? W praktyce chodzi między innymi o powolne schodzenie po schodach. ZOBACZ TAKŻE: Meryl Streep zachwyca formą po 70-tce. Ten niedoceniany sport to jej rytuał dla ciała i umysłu. Dlaczego schodzenie po schodach jest tak skuteczne? Większość osób skupia się na wysiłku związanym z wejściem na schody. Tymczasem to właśnie podczas schodzenia mięśnie nóg intensywnie hamują ruch ciała. Uda, pośladki i łydki pozostają napięte, jednocześnie wydłużając się pod obciążeniem własnego ciężaru. Taki rodzaj pracy angażuje mięśnie w inny sposób niż klasyczne ćwiczenia siłowe. Może wspierać budowanie siły, poprawiać stabilność stawów i pomagać zachować sprawność na dłużej. Co ważne, nie wymaga dużego wydatku energetycznego ani specjalistycznego sprzętu. Jak wykonać 5-minutowy trening? Zasada jest prosta: zamiast schodzić szybko, zwolnij tempo. schodź, przenosząc ciężar ciała na jedną nogę na raz utrzymuj wyprostowaną sylwetkę, zatrzymuj się na każdym stopniu przez 3-4 sekundy wracaj na górę normalnym tempem CZYTAJ TEŻ: Kończysz trening i… co dalej? Te rytuały wellness robią największą różnicę. Wystarczy około 5 minut takiego treningu 2–3 razy w tygodniu. Początkujący mogą zacząć od jednej klatki schodowej i stopniowo wydłużać czas ćwiczeń. Co zyskujesz po 40. roku życia? Regularna aktywność ekscentryczna może wspierać utrzymanie siły mięśniowej, poprawiać równowagę oraz ułatwiać codzienne czynności, takie jak wstawanie z krzesła, noszenie zakupów czy wchodzenie po schodach bez zadyszki. Dla wielu osób jest także świetnym sposobem na powrót do aktywności po dłuższej przerwie. O czym warto pamiętać? Po pierwszych treningach możesz odczuwać ból mięśni. To naturalna reakcja organizmu na nowy rodzaj wysiłku. Dlatego kluczowa jest stopniowość. Jeśli masz problemy ze stawami, świeże urazy lub choroby układu krążenia, przed rozpoczęciem programu warto skonsultować się z lekarzem. Czasem najskuteczniejsze rozwiązania są zaskakująco proste. Kilka minut świadomego schodzenia po schodach może stać się małym rytuałem, który pomoże utrzymać siłę, sprawność i dobrą kondycję na długie lata.
Był bohaterem nie tylko na stoku. Bronisław Czech odrzucił propozycję Niemców i zapłacił za to najwyższą cenę
Bronisław Czech zapisał się w historii jako jeden z najwybitniejszych polskich sportowców okresu międzywojennego. Trzykrotny olimpijczyk, ratownik górski, taternik i człowiek bezgranicznie oddany Tatrom. Jego życie mogło być opowieścią o sportowych triumfach, ale zakończyło się w niemieckim obozie Auschwitz. Dziś, w rocznicę jego śmierci, wracamy do historii, która wciąż porusza.
W pamięci wielu Polaków Bronisław Czech pozostaje przede wszystkim legendą narciarstwa. Był jednym z tych sportowców, którzy jeszcze przed II wojną światową budowali pozycję Polski na międzynarodowej arenie sportów zimowych. Jednak za rekordami, medalami i olimpijskimi startami kryła się historia człowieka niezwykle skromnego, lojalnego i odważnego. To właśnie te cechy sprawiły, że podczas wojny nie pozostał bierny wobec okupacyjnej rzeczywistości. Kim był Bronisław Czech? Narciarz, który wyniósł polskie sporty zimowe na europejski poziom Bronisław Czech urodził się 25 lipca 1908 roku w Zakopanem. Dorastał w miejscu, gdzie góry były naturalną częścią codzienności, dlatego od najmłodszych lat związał swoje życie z Tatrami. Już jako chłopiec wyróżniał się sprawnością fizyczną i ogromną łatwością poruszania się w górskim terenie. To właśnie tam rodziła się legenda człowieka, który w kolejnych latach miał stać się jednym z najważniejszych sportowców II Rzeczypospolitej. Nie był jednak wyłącznie narciarzem. W czasach, gdy sport wyglądał zupełnie inaczej niż dziś, Czech imponował wszechstronnością. Uprawiał skoki narciarskie, biegi, kombinację norweską i konkurencje alpejskie. Był również taternikiem, ratownikiem górskim TOPR, instruktorem narciarskim, a później także pilotem i instruktorem szybowcowym. W jego życiorysie trudno znaleźć dziedzinę związaną z górami, której nie próbował podporządkować swojej pasji. Największą sławę przyniosły mu występy w reprezentacji Polski. Bronisław Czech trzykrotnie uczestniczył w zimowych igrzyskach olimpijskich — w Sankt Moritz, Lake Placid i Garmisch-Partenkirchen. Dla polskiego sportu było to wydarzenie wyjątkowe. W okresie międzywojennym kraj dopiero budował swoją pozycję w sportach zimowych, a Czech należał do grupy zawodników przecierających szlaki kolejnym pokoleniom. Szczególne uznanie przyniosły mu starty w kombinacji norweskiej. Rywalizował z najlepszymi zawodnikami świata, głównie ze Skandynawii, którzy w tamtych czasach dominowali w tej dyscyplinie. Mimo to regularnie osiągał wyniki stawiające go w ścisłej europejskiej czołówce. Jego siódme miejsce podczas igrzysk olimpijskich w Lake Placid w 1932 roku było jednym z najważniejszych osiągnięć polskiego sportu zimowego tamtej epoki. Bronisław Czech aż 24 razy zdobywał mistrzostwo Polski w różnych konkurencjach narciarskich. Dziś taki wynik wydaje się niemal niewyobrażalny. Przez lata bił rekordy skoczni, zdobywał medale mistrzostw kraju i reprezentował Polskę na najważniejszych imprezach sportowych świata. Uznawano go za pierwszego polskiego narciarza o międzynarodowej klasie. ZOBACZ TEŻ: Ikona literatury uchodziła za skandalistkę, nawet ksiądz odmówił jej pogrzebu. Jej życie prywatne szokowało bardziej niż książki Podczas wojny nie pozostał obojętny. Tak Bronisław Czech zaangażował się w działalność konspiracyjną Wrzesień 1939 roku zakończył świat, który znał. Sportowe zawody, treningi i plany na przyszłość przestały mieć znaczenie wobec niemieckiej okupacji. Dla wielu znanych osób wojna oznaczała próbę przetrwania. Bronisław Czech postanowił jednak działać. Doskonała orientacja w Tatrach sprawiła, że szybko zaangażował się w działalność konspiracyjną. Wykonywał zadania kuriera tatrzańskiego, pomagając w przerzucaniu ludzi, informacji oraz dokumentów przez granicę na Węgry. Była to jedna z najbardziej niebezpiecznych form działalności podziemnej. Każda wyprawa mogła zakończyć się aresztowaniem albo śmiercią. Znajomi wspominali później, że Czech nie traktował swojej działalności jak bohaterstwa. Dla niego była naturalnym obowiązkiem wobec kraju. Nie szukał rozgłosu ani uznania. Wykorzystywał po prostu umiejętności, które przez lata rozwijał w górach. Jednym z najbardziej symbolicznych momentów jego wojennej biografii była odmowa współpracy z okupantem. Niemcy mieli proponować mu szkolenie zawodników reprezentujących III Rzeszę. Bronisław Czech nie zgodził się na taką współpracę, mimo że mogła ona zapewnić mu względne bezpieczeństwo. W maju 1940 roku został aresztowany przez Gestapo. Trafił do zakopiańskiego „Palace”, miejsca, które mieszkańcy Podhala do dziś nazywają „katownią Podhala”. Tam był brutalnie przesłuchiwany i torturowany. Następnie znalazł się w pierwszym transporcie więźniów do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. Otrzymał numer obozowy 349. Auschwitz było ostatnim rozdziałem jego życia. Dziś przypada rocznica śmierci Bronisława Czecha Pobyt w Auschwitz trwał niemal cztery lata. Dla większości więźniów był to czas niewyobrażalnego cierpienia, głodu i wyniszczającej pracy. Bronisław Czech znalazł się w rzeczywistości, która odbierała ludziom zdrowie, godność i nadzieję. Ze wspomnień współwięźniów wynika, że nawet w ekstremalnych warunkach starał się wspierać innych. Dzielił się żywnością, pomagał słabszym i angażował się w działalność obozowego ruchu oporu związanego z siatką Witolda Pileckiego. Jego postawa budziła szacunek współwięźniów, którzy po wojnie wielokrotnie wracali do wspomnień o nim jako o człowieku wyjątkowo uczciwym i życzliwym. Mimo postępującego wycieńczenia próbował zachować wewnętrzną siłę. Tworzył również rysunki i obrazy. Część z nich przetrwała i znajduje się dziś w zbiorach związanych z historią obozu. Wiosną 1944 roku jego stan zdrowia gwałtownie się pogorszył. Lata głodu, chorób i ciężkiej pracy doprowadziły organizm do skrajnego wyniszczenia. Bronisław Czech zmarł w Auschwitz na początku czerwca 1944 roku w wieku 35 lat. W źródłach historycznych pojawiają się dwie daty — 4 oraz 5 czerwca. Instytut Pamięci Narodowej i część opracowań wskazują na 5 czerwca, natomiast wiele publikacji rocznicowych oraz materiałów poświęconych pamięci sportowca przywołuje datę 4 czerwca. SPRAWDŹ TEŻ: Zofia Kucówna oddała dla niego wszystko. Gdy zachorowała, jej mąż po prostu zniknął. Mówiła: nie wiem, gdzie go szukać
Rafael Nadal jest ulubieńcem kibiców, ale to rodzina jest jego największym azylem. Mało kto wie, ile ma wspólnego z Polską
7 sierpnia 2025 roku na Majorce, Rafael Nadal i jego żona, Maria Perello, powitali na świecie swojego drugiego syna, Miquela. Para postanowiła chronić swoją prywatność, unikając ujawniania szczegółów dotyczących pociechy.
7 sierpnia na Majorce Rafael Nadal i jego żona, Maria Perello powitali na świecie swojego drugiego syna, Miquela. Rodzina do samego końca chroniła swoją prywatność, w tym informacje o narodzinach pociechy. Historia miłości Rafaela i Marii – z przyjaźni do małżeństwa Historia Rafaela i Maria to opowieść o miłości, która trwa już dwie dekady. Poznali się, gdy oboje byli nastolatkami, a ich przyjaźń przerodziła się w związek oparty na zaufaniu i wzajemnym wsparciu. Maria towarzyszyła sportowcowi na każdym etapie jego tenisowej kariery, stając się dla niego niezastąpionym wsparciem. Zakochani pobrali się w 2019 roku, a uroczystość odbyła się w prestiżowej posiadłości Sa Fortalesa na Majorce. To wyjątkowe wydarzenie, w którym uczestniczyło 350 osób, odbyło się w atmosferze pełnej prywatności, ponieważ goście zostali poproszeni o zostawienie telefonów komórkowych w specjalnych szafach, aby nie pojawiły się żadne zdjęcia w mediach. CZYTAJ TEŻ: Przez lata był rzadkim gościem w domu, żona nie miała z nim łatwego życia. Zaskakujące kulisy związku Wiesława Michnikowskiego z ukochaną Rafael Nadal i Maria Perello powitali na świecie swojego drugiego syna Ich pierwsze dziecko, Rafa Junior, przyszło na świat w październiku 2022 roku, w czasie ostatniego pełnego sezonu Nadala na korcie. Z kolei narodziny Miquela oznaczają nowy etap w życiu rodziny. Teraz, po zakończeniu kariery przez Rafaela, rodzina skupi się głównie na codziennym życiu i wychowywaniu dzieci. Maria szybko wróciła do zdrowia po porodzie, a kilka dni po wyjściu ze szpitala wrócili do domu, gotowi na życie jako czteroosobowa rodzina. Przypomnijmy, że Rafa Junior jest już wiernym fanem ojca. W sieci pojawiają się zdjęcia, na których maluch towarzyszył tacie na turniejach, trzymając rakietę tenisową. Nadal rzadko chwali się swoim życiem prywatnym, ale jego rodzina jest dla niego najważniejsza. O zaręczynach z Marią dowiedzieliśmy się dopiero rok po tym, jak poprosił ją o rękę w 2018 roku. Ślub odbył się w październiku 2019 roku, w gronie najbliższych. Rafael Nadal, który przez całą karierę był symbolem nieustępliwości i walki, teraz podejmuje zupełnie nowe wyzwanie – ojcostwo. Choć na korcie walczył o każdy punkt, teraz skupi się na wychowaniu swoich dzieci z taką samą pasją i zaangażowaniem, które zawsze charakteryzowały jego karierę. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Miłość ich uskrzydla, tym imponują sobie najbardziej. W VIVIE! Joanna Ibisz zdobyła się na szczere wyznanie o mężu. Te słowa poruszają Inwestycje Rafaela Nadala: Luksusowe nieruchomości, samochody i jacht Dwa lata temu media informowały, że Hiszpan na kortach zarobił miliony, a teraz, po zakończeniu zawodowej kariery, może spokojnie patrzeć w przyszłość. Część swojej fortuny zainwestował w luksusowe nieruchomości, samochody, a także w... luksusowy jacht. Co ciekawe, katamaran, na którym Nadal relaksuje się w wolnych chwilach, został stworzony w Polsce – w gdańskiej stoczni Sunreef Yachts. W trakcie swojej kariery Nadal zapisał się na kartach historii jako jeden z najlepszych tenisistów wszech czasów. Łącznie, zarówno z wygranych turniejów, jak i kontraktów reklamowych z markami takimi jak Nike, Babolat czy Richard Mille, Nadal zarobił prawie 135 milionów dolarów, co daje kwotę ponad 530 milionów złotych. Hiszpan, poza inwestycjami w nieruchomości na Majorce czy w Meksyku, może pochwalić się także kolekcją drogich samochodów. Jednak jednym z jego największych luksusów jest katamaran 80 Sunreef Power, który odbierał w 2020 roku. Jacht, który kosztował go około 5 milionów euro (obecnie ok. 19,6 miliona złotych), jest wyposażony w dwa silniki o mocy 1200 koni mechanicznych. Jego wnętrza zostały w pełni spersonalizowane, a na pokładzie znajduje się przestronny salon, kabina właściciela z balkonem, luksusowe kabiny gościnne, strefa wypoczynkowa z grillem, a także garaż na jet ski. To prawdziwy raj na wodzie, który Rafa będzie mógł teraz w pełni wykorzystać, mając więcej czasu na odpoczynek. CZYTAJ TEŻ: „Nie chciałam, żeby Polacy się za mnie wstydzili. Wiedziałam, że wielu rzeczy mi nie wypada”. Przypominamy wywiad z Jolantą Kwaśniewską dla VIVY! View oEmbed on the source website
Mało kto wie, co naprawdę łączy Igę Świątek i Maję Chwalińską. Ta historia zaczęła się lata temu
Maja Chwalińska i Iga Świątek poznały się jeszcze jako dzieci marzące o wielkich sukcesach na korcie. Choć ich kariery potoczyły się inaczej, do dziś łączy je szacunek, wspólna historia i wzajemne wsparcie. O ich relacji rzadko mówi się głośno, a słowa, które wypowiadały o sobie przez lata, pokazują, jak wyjątkowa jest ta więź.
W świecie zawodowego sportu prawdziwe przyjaźnie należą do rzadkości. Rywalizacja, podróże i presja wyników często sprawiają, że dawne relacje schodzą na dalszy plan. Historia Mai Chwalińskiej i Igi Świątek pokazuje jednak, że wspomnienia budowane od najmłodszych lat potrafią przetrwać nawet wtedy, gdy każda z zawodniczek podąża własną drogą. A ich ostatnie wypowiedzi tylko potwierdzają, że za sukcesami obu tenisistek stoi również wzajemna życzliwość. Maja Chwalińska wróciła silniejsza. Po trudnych chwilach znów zachwyca na największych kortach Jeszcze kilka lat temu przyszłość Mai Chwalińskiej w zawodowym sporcie stała pod znakiem zapytania. Utalentowana tenisistka otwarcie mówiła o problemach ze zdrowiem psychicznym, depresji i utracie radości z gry. Zamiast skupiać się wyłącznie na wynikach, musiała najpierw zawalczyć o samą siebie. Dziś jej historia jest jedną z najbardziej inspirujących opowieści w polskim sporcie. Chwalińska odbudowała karierę krok po kroku, wracając do regularnej rywalizacji i coraz lepszych rezultatów. W sezonie 2026 zachwyciła cały tenisowy świat podczas Roland Garros. Przeszła przez kwalifikacje, pokonała wyżej notowane rywalki i osiągnęła najlepszy wielkoszlemowy wynik w karierze, stając się jedną z największych rewelacji paryskiego turnieju. Jej świetna postawa pozwoliła jej również zanotować najwyższe miejsce w rankingu WTA w dotychczasowej karierze. Każdy kolejny sukces tenisistki odbierany jest nie tylko jako zwycięstwo sportowe, ale także osobiste. Nic dziwnego, że jej powrót szczególnie mocno przeżywały osoby, które znały ją jeszcze z juniorskich czasów. Wśród nich była również Iga Świątek. ZOBACZ: Płakała przed treningami, dziś pisze historię French Open. Niezwykła droga Mai Chwalińskiej Mało kto wie, jak blisko były. Iga Świątek nie kryła wzruszenia, mówiąc o Mai Chwalińskiej Choć dziś obie tenisistki funkcjonują w nieco innych tenisowych rzeczywistościach, ich wspólna historia zaczęła się wiele lat temu. Jako nastolatki podróżowały razem na turnieje, reprezentowały Polskę na najważniejszych imprezach juniorskich i spędzały ze sobą mnóstwo czasu. Kiedy Maja wróciła do dobrej formy po najtrudniejszym okresie w swoim życiu, Iga Świątek nie ukrywała wzruszenia. Podczas konferencji prasowej mówiła o niej nie jak o koleżance z touru, ale jak o osobie, z którą dzieli wyjątkową historię: „Jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami. Mogę o niej dużo opowiadać. Poszłyśmy różnymi drogami, ale naprawdę cieszę się, że tutaj jest”. Liderka światowego tenisa podkreślała również, że doskonale wie, przez co przeszła jej przyjaciółka. „Cieszę się z jej powodu. Wiem, przez co przeszła, to było dla niej trudne, ale najważniejsze, że udało się to przezwyciężyć” — mówiła. Historia Świątek i Chwalińskiej pokazuje, że nawet gdy kariery biegną różnymi torami, wspólne doświadczenia pozostają ważną częścią życia. To właśnie dlatego sukcesy Mai tak mocno cieszyły Igę. Za wynikami i rankingami kryje się bowiem historia dziewczyn, które kiedyś wspólnie marzyły o wielkiej tenisowej przyszłości. „Z Igą łączy nas kawał historii”. Tak o Świątek mówi sama Maja Chwalińska Maja Chwalińska również niejednokrotnie wracała wspomnieniami do początków swojej znajomości z Igą Świątek. W rozmowie z Eurosportem podkreślała, że ich relacja została zbudowana na latach wspólnych przeżyć i doświadczeń. „Z Igą łączy nas kawał historii. Znamy się od 10. roku życia, więc już naprawdę bardzo długo. Grałyśmy wszystkie drużynowe mistrzostwa świata i Europy oraz razem jeździłyśmy na turnieje indywidualne. Dużo przeszłyśmy razem, myślę że to łączy i sprawia, że po prostu chcesz, żeby druga osoba też spełniała swoje marzenia. Obie wiemy, ile w to włożyłyśmy i jak ciężko na to pracowałyśmy” — powiedziała wówczas. Jednocześnie tenisistka otwarcie przyznaje, że z biegiem lat ich codzienny kontakt stał się mniej intensywny. Nie traktuje tego jednak jako niczego niezwykłego. „Później poszłyśmy swoimi drogami i Iga wystrzeliła. Takie jest też życie, że troszeczkę się oddaliłyśmy, nie ma co ukrywać. Po prostu już nie miałyśmy tyle czasu, żebyśmy spędzały go ze sobą i to jest też normalne” — podkreśliła. To wyjątkowo dojrzałe spojrzenie na relację, która przetrwała mimo zmieniających się okoliczności. Bo choć dziś każda z nich realizuje własne cele i mierzy się z innymi wyzwaniami, wciąż łączy je coś, czego nie da się wypracować w kilka miesięcy. To wspólna historia, dziecięce marzenia, lata treningów i wzajemne wsparcie, które — jak pokazują ich słowa — pozostało aktualne do dziś. SPRAWDŹ TEŻ: Jakiś czas temu rozstał się z milionerką. Dziś Tomasz Fornal mówi wprost o nowej miłości <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/06/forum-0935229957-7a0032c.jpg" width="4000" height="2667" alt="November 16, 2024, Malaga, Malaga, Spain: Captain Dawid Celt of Poland, Iga Swiatek of Poland, Magdalena Frech of Poland, Magda Linette of Poland, Maja Chwalinska of Poland, Katarzyna Kawa of Poland during the 2024 Billie Jean King Cup Finals." title="Tennis 2024: Billie Jean King Cup Finals, in Malaga" />
Płakała przed treningami, dziś pisze historię French Open. Niezwykła droga Mai Chwalińskiej
Maja Chwalińska jeszcze niedawno mówiła otwarcie o depresji, wypaleniu i momentach, gdy brakowało jej sił, by wyjść z domu. Dziś jest jedną z największych bohaterek polskiego sportu. Po znakomitych występach podczas French Open 2026 cała Polska śledzi jej kolejne mecze i trzyma kciuki za dalszą część turnieju.
Historia Mai Chwalińskiej to opowieść o talencie, determinacji i niezwykłej odporności psychicznej. 24-letnia tenisistka z Dąbrowy Górniczej przez lata była uznawana za jedną z największych nadziei polskiego tenisa, ale jej droga na szczyt nie przypominała bajki. Musiała zmierzyć się nie tylko z wymaganiami profesjonalnego sportu, lecz także z własnymi problemami psychicznymi. Dziś, po historycznych wynikach w Paryżu, wraca do centrum uwagi jako jedna z najciekawszych postaci polskiego sportu. Cała Polska mówi dziś o Mai Chwalińskiej. Co wydarzyło się na French Open? Jeszcze przed startem French Open niewielu ekspertów wskazywało Maję Chwalińską jako jedną z bohaterek turnieju. Polka musiała przebijać się przez kwalifikacje, by w ogóle znaleźć się w głównej drabince Roland Garros. Już sam awans był dla niej historycznym osiągnięciem, ponieważ po raz pierwszy w karierze zameldowała się w głównym turnieju paryskiego Wielkiego Szlema. Prawdziwa sensacja miała jednak dopiero nadejść. W pierwszej rundzie Chwalińska wyeliminowała Qinwen Zheng, jedną z najbardziej rozpoznawalnych zawodniczek światowego tenisa. Następnie pokonała rozstawioną Elise Mertens, a później kontynuowała imponujący marsz przez turniej. W meczu czwartej rundy nie dała większych szans Francuzce Diane Parry, wygrywając 6:3, 6:2 i meldując się w ćwierćfinale French Open. Tym samym osiągnęła największy sukces w swojej dotychczasowej karierze. W sporcie szczególnie cenione są historie, które wykraczają poza same wyniki. Awans Mai Chwalińskiej do ćwierćfinału Roland Garros jest właśnie takim przypadkiem. Jeszcze niedawno mówiła o konieczności zatrzymania się i zadbania o własne zdrowie psychiczne. Dziś znajduje się w gronie ośmiu najlepszych tenisistek turnieju i notuje największy wynik w swojej karierze. Dodatkowo dzięki znakomitej postawie w Paryżu zanotowała ogromny awans w rankingu WTA i po raz pierwszy znalazła się bardzo blisko światowej czołówki. Nie dziwi więc, że wielu kibiców określa jej historię mianem jednej z najbardziej inspirujących opowieści tegorocznego French Open. ZOBACZ TEŻ: Pokonała faworytki i zgarnęła miliony. Maja Chwalińska w Paryżu już zarobiła fortunę. A ma szansę na więcej! Kim jest Maja Chwalińska? Wiek, pochodzenie i najważniejsze informacje Maja Chwalińska urodziła się 11 października 2001 roku w Dąbrowie Górniczej. Dziś ma 24 lata i należy do grona najbardziej utalentowanych polskich tenisistek swojego pokolenia. Pierwsze sukcesy odnosiła już jako juniorka, a eksperci od lat zwracali uwagę na jej wyjątkową technikę, tenisową inteligencję i umiejętność konstruowania akcji. Choć jej nazwisko przez długi czas pozostawało nieco w cieniu największych gwiazd polskiego tenisa, konsekwentnie budowała swoją pozycję w zawodowym tourze. W ostatnich sezonach regularnie notowała postępy, wygrywała turnieje niższej rangi i zbierała cenne doświadczenie. W kwietniu 2026 roku triumfowała w turnieju WTA 125 w Oeiras, co okazało się ważnym krokiem przed przełomowym występem w Paryżu. Maja Chwalińska i walka z depresją. „Coś, co sprawiało mi największą przyjemność, stało się źródłem cierpienia” Za spektakularnym sukcesem na French Open kryje się historia, o której sama tenisistka od lat mówi bardzo otwarcie. W 2021 roku zdecydowała się zrobić krok, na który nie każdy sportowiec jest gotowy – publicznie opowiedziała o depresji i problemach psychicznych, z którymi zmagała się przez długi czas. "Ostatnie 2 lata były dla mnie bardzo trudne. Miałam wiele problemów zdrowotnych, przez co wycofywałam się z turniejów lub kreczowałam mecze. Te kilkanaście ostatnich miesięcy jest dla mnie ciężkie również pod kątem psychicznym. Od końca 2019 roku choruję na depresję. Pojawiające się nieustannie kontuzje na pewno nie pomagały mi poradzić sobie z tą chorobą. Próbowałam trenować i rywalizować, ale czułam jak to wszystko coraz bardziej mnie wykańcza i przytłacza. Doszłam do takiego punktu, w którym nie jestem już w stanie zmusić się do trenowania. Moja psychika i ciało dają mi sygnały do zrobienia przerwy i w końcu muszę je uszanować. Mam ogromne wsparcie ze strony bliskich i opiekę specjalistów, za co jestem ogromnie wdzięczna. Nadal kocham tenis, ale wrócę na kort, kiedy będę gotowa" – napisała wówczas w mediach społecznościowych. Jej szczerość spotkała się z ogromnym odzewem. Wielu kibiców po raz pierwszy zobaczyło, jak wygląda codzienność sportowca znajdującego się w kryzysie psychicznym. Chwalińska nie ukrywała, że tenis, który przez lata był jej największą pasją, zaczął kojarzyć się wyłącznie z cierpieniem. Jeszcze mocniej wybrzmiewają słowa, które młoda sportsmenka wypowiedziała w rozmowie z TVP Sport. „Coś, co sprawiało mi największą przyjemność, stało się źródłem cierpienia. Wiązałam tenis z presją, stresem, płaczem. Tak wyglądał praktycznie każdy mój trening (...) Zaczęłam czuć się źle pod koniec 2019 roku. I to trwało aż do chwili, kiedy oficjalnie ogłosiłam, że potrzebuję przerwy” – tłumaczyła. Tenisistka opowiadała również o tym, jak problemy psychiczne wpływały na jej codzienne funkcjonowanie poza sportem: „Wiązałam tenis z presją, stresem, płaczem. Tak wyglądał każdy mój trening. Później przełożyło się to oczywiście na życie poza kortem. Nie miałam na nic chęci. W ogóle. Ba, nie miałam nawet chęci ruszyć się z domu. Były takie dni, właściwie to bardzo dużo takich dni, kiedy płakałam, bo musiałam wyjść. Najchętniej zamknęłabym się w pomieszczeniu i z nikim nie rozmawiała”. Kiedy dziś wychodzi na kort Philippe-Chatrier i walczy z najlepszymi tenisistkami świata, wielu kibiców widzi nie tylko ćwierćfinalistkę French Open. Widzi kobietę, która znalazła w sobie siłę, by wrócić po jednym z najtrudniejszych doświadczeń w życiu. A właśnie takie historie najczęściej zostają z nami na długo po ostatniej piłce meczu. SPRAWDŹ TEŻ: Bagi zdobył się na szczerość. Powiedział, czego najbardziej bał się w relacji z Magdaleną
Pokonała faworytki i zgarnęła miliony. Maja Chwalińska w Paryżu już zarobiła fortunę. A ma szansę na więcej!
Maja Chwalińska zachwyca podczas Roland Garros i zapisuje najpiękniejszy rozdział swojej kariery. 24-letnia Polka awansowała do ćwierćfinału wielkoszlemowego turnieju w Paryżu, eliminując po drodze kilka uznanych rywalek. Historyczny sukces oznacza dla niej nie tylko prestiż i awans w rankingu WTA, ale także rekordowe zarobki.
Dziś o Mai Chwalińskiej mówi cały tenisowy świat. 24-letnia Polka przechodzi przez Roland Garros niczym burza, eliminując kolejne faworytki i zapisując jeden z najpiękniejszych rozdziałów swojej kariery. Sukces na kortach w Paryżu oznacza nie tylko ogromny prestiż, ale również rekordową nagrodę finansową i znaczący awans w rankingu WTA. Maja Chwalińska zachwyca w Roland Garros Tegoroczny Roland Garros okazał się dla Mai Chwalińskiej turniejem przełomowym. Polka najpierw pomyślnie przeszła przez kwalifikacje, a następnie zameldowała się w głównej drabince wielkoszlemowej imprezy w Paryżu. Na tym jednak nie zakończyła swojej imponującej przygody. 24-latka wykorzystała szansę w najlepszy możliwy sposób i zaczęła sprawiać kolejne niespodzianki. Każdy następny mecz udowadniał, że jej obecność w turnieju nie jest przypadkiem. Polka prezentowała dojrzały tenis i ogromną pewność siebie, dzięki czemu awansowała do ćwierćfinału turnieju wielkoszlemowego. Na drodze do historycznego sukcesu Maja Chwalińska odprawiła już kilka głośnych nazwisk światowego tenisa. Najpierw wyeliminowała Qinwen Zheng, następnie Elise Mertens i Marię Sakkari. W poniedziałek do grona pokonanych dołączyła także reprezentantka gospodarzy Diane Parry, a Chwalińska przypieczętowała największy sukces w swojej dotychczasowej karierze. Jej znakomita passa podczas Roland Garros trwa, a kolejną rywalką Polki będzie Rosjanka Anna Kalinska. Stawką tego spotkania będzie miejsce w najlepszej czwórce prestiżowego turnieju rozgrywanego w Paryżu. „Nie ma wystarczającej liczby przymiotników, aby opisać podróż Chwalińskiej po Paryżu, ale spróbujmy: niesamowita, wspaniała, spektakularna, budząca podziw, oszałamiająca, zapierająca dech w piersiach, niewiarygodna”, napisano o Mai Chwalińskiej na oficnalnej stronie WTA. Sukces jest tym bardziej wyjątkowy, że jeszcze kilka lat temu zawodniczka otwarcie mówiła o problemach zdrowotnych. Dziś jej historia staje się przykładem spektakularnego powrotu na najwyższy poziom rywalizacji. Czytaj też: To już oficjalne! Bagi i Magdalena Tarnowska pokazali uczucie, a fani nie mogą uwierzyć w ten szczegół Rekordowe zarobki i awans w rankingu WTA po sukcesie w Paryżu Świetne wyniki sportowe przełożyły się również na wymierne korzyści finansowe. Awans do ćwierćfinału Roland Garros oznacza dla Mai Chwalińskiej rekordową nagrodę w dotychczasowej karierze. Według opublikowanych informacji Polka zarobiła już 480 tys. euro, czyli około 2 mln zł. Należy jednak pamiętać, że mowa o kwocie brutto, od której trzeba jeszcze odprowadzić podatek. A to wcale nie musi być koniec finansowych powodów do radości. Przed Chwalińską kolejne ogromne wyzwanie. Jeśli w środę pokona Annę Kalinską i wywalczy awans do półfinału Roland Garros, jej premia wzrośnie do 750 tys. euro. Oznaczałoby to przekroczenie granicy 3 mln zł i kolejny historyczny rozdział w karierze polskiej tenisistki. To jednak nie jedyna korzyść płynąca z fantastycznego występu w Paryżu. Dzięki zdobytym punktom rankingowym tenisistka zanotowała znaczący awans w światowym zestawieniu WTA. Dla 24-letniej zawodniczki Roland Garros stał się miejscem, w którym sportowe marzenia zaczęły zamieniać się w rzeczywistość. Historyczny awans, zwycięstwa nad renomowanymi rywalkami oraz rekordowe zarobki sprawiły, że paryski turniej już teraz można uznać za jeden z najważniejszych momentów w jej karierze. Czytaj też: Nagłe rozstanie Igi Świątek z trenerem wywołało lawinę komentarzy. Monika Olejnik i Maciej Dowbor wymownie reagują
Małgorzata Dydek była w trzeciej ciąży, gdy nagle odeszła. Słowa siostry łamią serce
Małgorzata Dydek była ikoną światowej koszykówki, uwielbianą zarówno w Polsce, jak i za oceanem. Tragicznie zmarła w wieku 37 lat, będąc w czwartym miesiącu trzeciej ciąży. Jej siostra, Katarzyna Dydek, po latach wspomina niezwykłą więź, jaka je łączyła, oraz bolesną pustkę, jaką pozostawiła po sobie Małgosia.
Była prawdziwą sensacją. Wysoka, silna i obdarzona zachwycającym uśmiechem, imponowała swoimi umiejętnościami. Do dziś uchodzi za najlepszą blokującą w historii amerykańskiej ligi WNBA, będącej kobiecym odpowiednikiem NBA. Małgorzata Dydek święciła triumfy na parkietach lig polskiej, hiszpańskiej, francuskiej, rosyjskiej oraz najważniejszej – amerykańskiej. Znana była pod pseudonimem "Margo". Wraz z ukochanym mężem wychowywała dwóch synów – Davida i Alexandra. W chwili śmierci, będąc w czwartym miesiącu trzeciej ciąży, miała 37 lat. „Małgosia miała tzw. arytmię sportową, co zdarza się wielu sportowcom – mnie również. Po jej odejściu ustalono, że nie doszło do zawału, lecz do zatrzymania akcji serca”, mówiła Katarzyna Dydek w rozmowie z Onetem w 2019 roku. Odeszła 15 lat temu, 27 maja 2011 roku... Wspominamy tragicznie zmarłą koszykarkę razem z jej siostrą. Przypominamy sesję Małgorzaty, która ukazała się w VIVIE! w 2000 roku. Katarzyna Dydek, także koszykarka, starsza o cztery lata siostra Małgorzaty Dydek, rozmawiała z VIVĄ! w 2013 roku. Siostra o Małgorzacie Dydek Bardzo byłam z Małgośką związana. Nie mogę powiedzieć, że pępowiną, aczkolwiek bardzo wielu ludzi myślało, że jesteśmy bliźniaczkami. A przecież między nami były cztery lata różnicy. Nasze losy też się splotły. Dlatego bardzo mi jej brakuje. Nie przypuszczałam, że tak może się zmienić moje życie. W naszej radosnej rodzinie rozgościł się smutek. Ale przekonałam się, że w wielu przypadkach to z niej biorę siłę. Mam poczucie, że jednak Małgośka gdzieś jest, mimo że odeszła. Kiedy to się stało, chciałam rzucić studia, filologię angielską, na którą ona mnie namówiła. „Twoja siostra by tego nie chciała”, powiedziała mi wtedy koleżanka z uczelni i ugryzła się w język. Fakt, gdyby Gocha wiedziała, że ja studia przerwałam, to dopiero by mi dała wycisk! Siostry Dydek Jedna drugą motywowała, ale to ja pierwsza zaczęłam grać w koszykówkę. W ’89 roku wyjechałam stąd, czyli z rodzinnego domu w Wołominie, do Poznania. Po roku Małgosia do mnie dołączyła. I od tego momentu byłyśmy cały czas razem. W Olimpii Poznań zaczęła się nasza wielka sportowa przygoda. CZYTAJ TAKŻE: Mało kto zna tę historię. Jolanta Kwaśniewska wróciła do rodzinnej traumy. Nagle wspomniała o swoim dzieciństwie Nasze nazwisko stało się znane głównie dzięki Małgosi. Pewnie, że ludzie kojarzą nas jako „siostry Dydek”, bo nieczęsto się zdarza, że trzy siostry z sukcesami grają w koszykówkę i w Polsce, i w Stanach. Gocha osiągnęła w sporcie dużo więcej niż ja. Grała w WNBA, najlepszej lidze kobiet na świecie, uznano ją za „Najlepszą Koszykarkę Starego Kontynentu”. Nie, nigdy nie zakłuło mnie serce z zazdrości, wręcz przeciwnie, jej sukcesy były moją radością. Ona też dawała mi do zrozumienia, że wszystko, co mi się udaje, odbiera jako swój sukces. Razem to świętowałyśmy. Ja chciałam dobrze dla niej, a ona chciała dobrze dla mnie. Razem z nią, jak cień Nigdy nie odczuwałam potrzeby rywalizacji. Jako najstarsza siostra przecierałam drogę do koszykówki – najpierw do Huraganu Wołomin, potem do Olimpii Poznań. Cieszyłam się, że byłam dla sióstr przykładem. Gdy Gocha dostała ofertę gry w Valenciennes-Orchies i trener Marc Silvert przyjechał do Polski, żeby Małgosię zakontraktować, wówczas warunkiem było to, że ja pojadę z nią jako tłumacz. Silvert widział, że łączy nas szczególna więź. Małgosia miała wtedy 19, może 20 lat. To było w trakcie mojego pobytu w Stanach, gdzie studiowałam i grałam w lidze uniwersyteckiej. Na wakacje przyjeżdżałam do Polski, więc miałam czas. Ale tak ciężkiego obozu, jak wtedy we Francji, chyba nigdy nie przeżyłam (śmiech). Ale co tam! Wiedziałam, że pomagam Małgośce. Tłumacząc, ćwiczyłam i biegałam razem z nią, jak cień. Z czasem Małgośka nauczyła się sześciu języków obcych i już nie musiałam tłumaczyć. Potem los znowu złączył nas ze sobą w Gdyni. Ja po powrocie ze Stanów trafiłam do drużyny Fota Porta Gdynia, a Małgosia po roku przyjechała tam z Hiszpanii. Wtedy naszym trenerem był trener kadry narodowej Tomasz Herkt i miał z nami dużo pracy (śmiech). Na treningach zawsze byłyśmy w jednej parze. To wynikało z przesłanek szkoleniowych: dwie wysokie, grające na tej samej pozycji, muszą trenować razem. Ćwiczenia, które były nastawione na to, by coś wspólnie osiągnąć, były przez nas grzecznie wykonywane. Natomiast te, w których stawałyśmy naprzeciw siebie, jeden na jeden, czyli która wygra, były nie do zrobienia. Śmiałyśmy się z tego. „Gocha, przestań! Bo zaraz będzie awantura i będziemy za karę biegać!” – czasem wychodziło ze mnie, że jednak jestem starszą siostrą. Ale to jeszcze bardziej ją rozśmieszało. Miała bardzo pogodną naturę. Nie zazdrościłyśmy sobie, ponieważ zostałyśmy tak wychowane: w domu wpajano nam wartości patriotyczne, moralne i te czysto ludzkie, żeby po prostu być dobrym człowiekiem. I to owocowało, bo ludzi zawsze ciągnęło do nas. Na początku był problem, bo… wyrosłyśmy. Mieszkałyśmy w małym mieście i siłą rzeczy przyciągałyśmy uwagę przez wzrost. Byłyśmy „wieżami”, „żyrafami”, „słupami”. I byłyśmy zakompleksione. Później koszykówka wyrobiła w nas pewność siebie. Każde małe zwycięstwo w meczu to był kroczek w tym kierunku. Czułyśmy się gorzej również dlatego, że nie mogłyśmy sobie kupić ładnych damskich butów. Zdobycie czółenek na studniówkę czy maturę graniczyło z cudem. Nie nosiłyśmy spodni Levi’sa, wszystkie były na nas za krótkie. Na szczęście miałyśmy w domu wielki skarb: mamę, która jest krawcową. Małgosia mi zawsze mówiła tak: „Słuchaj, jesteś wysoka i wiadomo, że ludzie będą się na ciebie patrzeć, więc jak się mają patrzeć, to niech mają na co”. Po latach, już w Stanach, zamawiałyśmy sobie dżinsy szyte na miarę, od razu po 10 par! Teraz w Warszawie bez trudu dostanę nawet piękne szpilki w swoim rozmiarze. Przez to, że kiedyś był problem z ubraniami, teraz mamy ich po prostu za dużo! (śmiech). Ja pierwsza urodziłam dziecko. Ale Gocha pierwsza wyszła za mąż. Tu też nie było rywalizacji. Naprawdę! (śmiech). Poznali się z Davidem, gdy miała 19 lat, ale trzymali to w tajemnicy. Ludzie się nad nią użalali, że na pewno nie znajdzie chłopaka przez ten wzrost, a ona się z tego śmiała. To była wielka miłość. Mieli dwójkę dzieci. Kiedy Małgosia odeszła, była w trzeciej ciąży. Byli tu na Boże Narodzenie całą rodzinką. Na Święta Wielkanocne już mieli nie przyjeżdżać, bo Alex był jeszcze malutki, a podróż z Australii, z Brisbane, trwa 30 godzin. Pod koniec maja już nie żyła. Jest bardzo ciężko. Alex nie będzie pamiętał mamy, ale mały David pamięta. Były takie sytuacje, że nie chciał rozmawiać z nami po polsku, bo to chyba za bardzo przypominało mu Małgosię. Co niedzielę łączymy się przez Skype’a. David jest wspaniałym tatą i opowiada nam o wszystkim, co się u nich dzieje. Tak, przyszło mi do głowy, żeby wyjechać do nich na stałe. Moja siostra Marta też czuje taką potrzebę i często o tym rozmawiamy. Niedługo po odejściu Gosi byłam gotowa rzucić wszystko i lecieć do Brisbane, żeby pomóc Davidowi przy maluchach. Akurat wtedy w moim życiu osobistym nastąpiły duże zmiany, rozstałam się z tatą Marysi, więc naprawdę nic mnie tu nie trzymało. Jednak na początku, gdy rozmawialiśmy z Davidem na Skypie, musiało mu być trudno, ponieważ przypominam mu Małgośkę. Byłyśmy do siebie bardzo podobne – włosy, profil, cała sylwetka – podobno do złudzenia. Teraz myślę, że na wszystko przyjdzie czas. Wyjazd do Australii mam gdzieś w planach. Tuż przed odejściem Gocha bardzo mnie namawiała, żebym do niej przyjechała. Znała moją sytuację, perypetie, rozstanie, więc chciała pocieszyć i znaleźć mi nowego ukochanego, Australijczyka (śmiech). Ona była bardzo dobrym „matchmakerem”. Naprawdę super. Mnóstwo par „sparowała”! SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: „Przykleił się do mnie Rysiek". Piotr Cyrwus o konsekwencjach kultowej roli. Myślał, że jest skończony Wcześniej wszystkie trzy byłyśmy rozrzucone po świecie. Po tym, co się stało, poczułyśmy z Martą głęboką potrzebę, żeby być i mieszkać razem z rodzicami. Jesteśmy dla siebie podporą. Jednak nikt i nic nie jest w stanie tak pomóc, jak człowiek sam sobie. Każde z nas musi znaleźć na to swój sposób. Ocalić pamięć o Małgosi? Tak. Sama się w to w końcu zaangażowałam. W Gdyni powstaje fundacja jej pamięci. Będzie pomagać dzieciom. Gdynia zawsze była nam bliska. Ja grałam tam 11 lat, potem byłam trenerem i zawsze się uśmiecham, kiedy tam przyjeżdżam. Koszulka z numerem 12 na każdym meczu, gdy grają dziewczyny z Gdyni, wisi pod sufitem. Jednak za każdym razem jest to też rozszarpywanie ran. Jak wtedy, gdy w 2012 roku WNBA ustanowiło coroczną nagrodę – Margo Dydek Award – dla kobiet, które szczególnie angażują się w działania społeczne. Ona taka była – otwarta na ludzi, zaangażowana, kochali ją kibice na całym świecie. Kapitan Krystian Szypka, zafascynowany osobowością Margo, zadedykował jej swój rejs – „Race for Dydek” – w prestiżowych transatlantyckich regatach samotnych żeglarzy OSTAR 2013. To cieszy i boli zarazem. Ale myślę, że trzeba wreszcie opanować smutek i uspokoić myśli, aby ocalić niepowtarzalne wspomnienia związane z Małgosią. Małgorzata Dydek zmarła 15 lat temu 27 maja 2026 roku przypadła 15. rocznica jej śmierci. W tamtym tragicznym dniu świat stracił nie tylko ją, ale także dziecko, które wtedy nosiła. Był to niezwykle bolesny czas dla jej najbliższych – męża, synów oraz całej rodziny. Choć minęło już wiele lat, pamięć o niej pozostaje wciąż żywa, a jej odejście nadal budzi wzruszenie. Zapraszamy do obejrzenia galerii pełnej poruszających, archiwalnych fotografii.
Wrócił z piekła i został mistrzem świata. Ta historia wydarzyła się naprawdę
Niki Lauda do dziś pozostaje symbolem odwagi, perfekcjonizmu i niezwykłej siły charakteru. Trzykrotny mistrz świata Formuły 1 przeżył jeden z najbardziej dramatycznych wypadków w historii sportu, wrócił do ścigania po zaledwie 42 dniach, a później zbudował imperium lotnicze. W 7. rocznicę śmierci Austriaka świat motorsportu wciąż wspomina człowieka, który nigdy nie godził się na przeciętność.
20 maja 2019 roku Niki Lauda zmarł w wieku 70 lat w Zurychu. Choć od jego odejścia minęło już siedem lat, dla wielu kibiców nadal pozostaje jedną z najbardziej charyzmatycznych postaci w historii Formuły 1. Nie był typowym sportowym idolem. Nie próbował nikogo oczarowywać uśmiechem ani medialnym wizerunkiem. Zamiast tego imponował chłodnym umysłem, brutalną szczerością i niezwykłą konsekwencją. Potrafił powiedzieć Enzo Ferrariemu, że jego samochód jest beznadziejny, a chwilę później udowodnić, jak uczynić go mistrzowską konstrukcją. Niki Lauda — dzieciństwo w cieniu wielkich oczekiwań Niki Lauda, a właściwie Andreas Nikolaus Lauda, urodził się 22 lutego 1949 roku w Wiedniu w zamożnej rodzinie przedsiębiorców. Jego ojciec i dziadek byli wpływowymi biznesmenami, dlatego rodzina miała wobec niego jasno określone oczekiwania. Motorsport zupełnie do nich nie pasował. Dla bliskich wyścigi były niebezpieczną fanaberią, która mogła zniszczyć rodzinne nazwisko. Sam Lauda po latach wspominał, że usłyszał od dziadka, iż nazwisko Lauda powinno trafiać „na pierwsze strony gazet biznesowych, a nie na sportowe”. Konflikt szybko doprowadził do zerwania relacji i odcięcia go od finansowego wsparcia. Młody Austriak nie zamierzał jednak rezygnować. Brał kredyty, zadłużał się i sam finansował kolejne etapy kariery. Już wtedy imponował determinacją, która później stała się jego znakiem rozpoznawczym. Nie miał w sobie romantycznej lekkości Jamesa Hunta. Był kalkulujący, dokładny i obsesyjnie skupiony na celu. Ferrari pokochało go za perfekcję Pierwsze lata w Formule 1 nie były spektakularne. Lauda startował dla March i BRM, ale jego talent dostrzegł sam Enzo Ferrari. Właściciel legendarnego zespołu szukał kierowcy, który nie tylko będzie szybki, lecz także pomoże odbudować konkurencyjność Ferrari. Ich pierwsze spotkanie przeszło do historii. Lauda nie próbował przypodobać się włoskiemu magnatowi. Był bezpośredni i szczery. Kiedy testował samochód Ferrari z 1973 roku, miał powiedzieć: „Ten samochód to gó*no”. Ku zaskoczeniu wielu osób Enzo Ferrari nie obraził się na młodego kierowcę. Wręcz przeciwnie — docenił jego szczerość i techniczne wyczucie. Dał mu szansę, a Lauda szybko ją wykorzystał. W 1975 roku zdobył swój pierwszy tytuł mistrza świata Formuły 1. Ferrari wróciło na szczyt po latach kryzysu, a Austriak stał się bohaterem włoskich kibiców. W świecie pełnym wielkich ego wyróżniał się profesjonalizmem. Analizował każdy detal samochodu, rozmawiał z mechanikami godzinami i obsesyjnie szukał przewagi nad rywalami. Czytaj też: Mało kto wiedział, że żoną Szpakowskiego jest znana aktorka. Są razem od ponad 30 lat Nürburgring — dzień, który niemal odebrał mu życie 1 sierpnia 1976 roku podczas Grand Prix Niemiec doszło do tragedii, która zmieniła historię Formuły 1. Lauda od początku ostrzegał, że legendarny Nürburgring jest zbyt niebezpieczny. Organizatorzy nie zapewniali odpowiedniego zabezpieczenia toru, ale większość kierowców zagłosowała za rozegraniem wyścigu. Na drugim okrążeniu Ferrari Laudy wypadło z trasy i stanęło w płomieniach. Kierowca został uwięziony we wraku. Miał poważnie poparzoną twarz, uszkodzone płuca i przez chwilę balansował między życiem a śmiercią. Lekarze nie dawali mu większych szans. Po latach Arturo Merzario, który wyciągał Laudę z płonącego samochodu, wspominał dramat tamtych chwil: „Próbowałem raz, potem drugi raz, ale nie mogłem odpiąć pasów bezpieczeństwa. Na szczęście Niki stracił przytomność i jego ciało się rozluźniło. Wtedy udało mi się go uwolnić”. Lauda otrzymał ostatnie namaszczenie. Zapadł w śpiączkę. Wielu było przekonanych, że już nigdy nie wróci do normalnego życia. Powrót po 42 dniach, który do dziś wydaje się niemożliwy Najbardziej niezwykłe w historii Laudy wydarzyło się później. Zaledwie sześć tygodni po wypadku wrócił do ścigania podczas Grand Prix Włoch. Jego rany nadal krwawiły. Nosił bandaże, cierpiał z bólu i miał ogromne problemy z oddychaniem. W świecie sportu do dziś ten powrót uznawany jest za jeden z najbardziej niewiarygodnych aktów determinacji. Lauda nie lubił jednak patosu. Kiedy dziennikarze pytali go, czy poparzona twarz przeszkadza mu w jeździe, odpowiedział chłodno: „Nie naciskam gazu głową”. Dopiero po latach przyznał, że rzeczywistość wyglądała inaczej. Był przerażony i nie miał pewności, czy jeszcze kiedykolwiek będzie potrafił ścigać się tak jak dawniej. Czytaj również: To było jego najskrytsze marzenie. Dziś te słowa Jacka Magiery łamią serce. Trudno nie uronić łez James Hunt i decyzja, która podzieliła świat Sezon 1976 przeszedł do historii także dzięki rywalizacji Laudy z Jamesem Huntem. Obaj byli swoimi przeciwieństwami. Hunt żył impulsywnie, kochał imprezy i chaos. Lauda był uporządkowany, zdyscyplinowany i chłodny. O mistrzostwie świata zdecydowało Grand Prix Japonii. Warunki były katastrofalne — ulewny deszcz praktycznie uniemożliwiał widoczność. Po dwóch okrążeniach Lauda zjechał do boksu i wycofał się z wyścigu. Wielu uznało to za tchórzostwo. On widział to inaczej. Po doświadczeniach z Nürburgringu wiedział już, gdzie przebiega granica między odwagą a bezsensownym ryzykiem. Tytuł zdobył James Hunt, wygrywając jednym punktem. Lauda stracił mistrzostwo, ale zachował własne zasady. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/05/GettyImages-2248354322-1ba21a9.jpg" width="5310" height="3951" alt="Niki Lauda z Austrii (1949-2019) za kierownicą bolidu #8 Marlboro McLaren International Team McLaren MP4/1C Ford Cosworth DFV V8 podczas treningu przed Grand Prix Formuły 1 Toyoty w Long Beach, 26 marca 1983 roku, na torze ulicznym Long Beach w Long Beach w Kalifornii, w Stanach Zjednoczonych." title="F1 United States Grand Prix West" /> Życie prywatne Niki Laudy — rodzina była jego azylem Choć przez lata uchodził za chłodnego i zdystansowanego, prywatnie bardzo chronił swoich bliskich. W 1976 roku ożenił się z Marlene Knaus, z którą doczekał się dwóch synów — Mathiasa i Lukasa. Ich małżeństwo zakończyło się rozwodem po kilkunastu latach. Później związał się z Birgit Wetzinger, stewardesą Austrian Airlines. To właśnie ona oddała mu nerkę, kiedy stan zdrowia Laudy gwałtownie się pogorszył. Para doczekała się bliźniąt. Bliscy byli dla niego niezwykle ważni, szczególnie w ostatnich latach życia, kiedy coraz częściej zmagał się z problemami zdrowotnymi będącymi konsekwencją wypadku z 1976 roku. Lauda Air — kiedy mistrz Formuły 1 zamienił tor na kokpit Latanie było jego drugą wielką obsesją. Fascynacja zaczęła się w latach 70., kiedy po raz pierwszy usiadł za sterami niewielkiej Cessny. W autobiografii wspominał: „Najważniejsze było to, że latać chciałem. W szkole nigdy nie rozumiałem, po co mam się uczyć. Latanie mnie natomiast interesowało”. Zdobywał kolejne licencje pilota i z czasem założył własne linie lotnicze Lauda Air. Dla wielu osób był to szalony pomysł, ale Lauda po raz kolejny udowodnił, że najlepiej funkcjonuje wtedy, gdy inni w niego wątpią. Nie miał łatwo. Austrian Airlines próbowały blokować rozwój jego firmy, dochodziło do konfliktów politycznych i wojny cenowej. Mimo to Lauda konsekwentnie rozwijał biznes. W autobiografii pisał: „Powiedziałem sobie, że skoro w Austrii tak to działa, to się temu przeciwstawię”. Niki Lauda do końca pozostał częścią Formuły 1 Po zakończeniu kariery kierowcy nie odciął się od motorsportu. Pracował dla Ferrari, Jaguara i Mercedesa. To właśnie jako współwłaściciel oraz przewodniczący rady nadzorczej Mercedesa uczestniczył w budowie zespołu, który zdominował Formułę 1 po 2014 roku. Był jednym z ludzi, którzy przekonali Lewisa Hamiltona do przejścia z McLarena do Mercedesa. Ta decyzja zmieniła historię współczesnej F1. Niki Lauda zdobył trzy tytuły mistrza świata, wygrał 25 wyścigów Grand Prix i stał się jedną z największych ikon motorsportu. Jednak jego historia zawsze była czymś więcej niż opowieścią o sporcie. To historia człowieka, który przeżył piekło, nauczył się żyć z bólem i do końca robił wszystko po swojemu. Czytaj też: To ona zrobiła pierwszy krok, doczekali się dwójki dzieci. Niezwykła historia miłości Jacka Magiery porusza dziś całą Polskę Źródła: onet.pl, Youtube.pl @F1 na wstecznym
Robert Lewandowski ogłosił, że odchodzi z Barcelony. W nowym klubie czekają na niego kosmiczne zarobki
Koniec spekulacji. Robert Lewandowski ogłosił, że kończy swoją przygodę z klubem FC Barcelona. "Misja jest ukończona" - napisał w emocjonalnym oświadczeniu na Instagramie, który wywołał lawinę komentarzy kibiców i gwiazd z całego świata. Napastnik wciąż nie ogłosił, gdzie będzie grał od przyszłego sezonu. Propozycji ma kilka. Najbardziej lukratywna pozwalałaby mu zarobić ponad milion złotych dziennie. Ale oznaczałaby też rozłąkę z rodziną
Plotkowano o tym od kilku miesięcy, teraz to już jest pewne. Robert Lewandowski od przyszłego sezonu nie będzie już piłkarzem mistrza Hiszpanii. Odejście z FC Barcelony piłkarz ogłosił w emocjonalnym wpisie na Instagramie. „Nigdy nie zapomnę o tej miłości” „Po czterech latach pełnych wyzwań i ciężkiej pracy nadszedł czas, aby iść dalej. Odchodzę z poczuciem, że misja jest ukończona. 4 sezony, 3 mistrzostwa. Nigdy nie zapomnę o miłości, którą dostałem od fanów od moich pierwszych dni. Katalonia to moje miejsce na ziemi. Dziękuję wszystkim, których spotkałem na swojej drodze w ciągu tych wspaniałych czterech lat. Barca znów jest tam, gdzie jej miejsce. Niech żyje Barca. Niech żyje Katalonia” - czytamy w oświadczeniu "Lewego". Cały post napisał w języku angielskim, ale dwa ostatnie zdania, co znamienne, są w języku katalońskim. Pod postem Roberta Lewandowskiego w krótkim czasie pojawiły się prawie trzy miliony komentarzy od jego fanów z całego świata. Błyskawicznie zareagowały polskie gwiazdy. "Dziękuję Mistrzu" - napisał Cezary Pazura. "Legenda. Dzięki Robert za piękną grę" - dodała Paulina Krupińska. Kolegę z Barcelony i reprezentacji Polski w swoim stylu pożegnał też Wojciech Szczęsny. "Legenda, GOAT itp., itd., ale przede wszystkim daj znać sąsiadom, kiedy impreza pożegnalna! - napisał. Szczególnie wymowna była jednak reakcja Anny Lewandowskiej. Udostępniła post Roberta na swoim profilu i dodała dwie emotki — złamanego serca i wzruszenia. Zarabiał krocie, może zarabiać jeszcze więcej O tym, jak wiele znaczy Lewandowski dla Barcelony, może świadczyć wpis, który pojawił się na oficjalnym koncie klubu na portalu X. "Przybył jako gwiazda. Odchodzi jako legenda. Dziękujemy Robertowi Lewandowskiemu za każdą bramkę, każdą walkę i każdy magiczny moment w tych barwach" — czytamy. Błyskawicznie zareagował też trener mistrzów Hiszpanii. "Lewandowski jest przykładem dla młodych, dla mnie to wspaniała osoba i wielki zawodnik, który dba o siebie i dlatego wciąż gra na najwyższym poziomie — powiedział Hans Flick w rozmowie z dziennikiem "Mundo Deportivo". W tych pochwałach nie ma cienia przesady. Lewandowski grał w barwach Barcelony cztery lata. W tym czasie klub zdobył aż siedem trofeów: trzy tytuły mistrza Hiszpanii, jeden Puchar Króla oraz trzy Superpuchary Hiszpanii. Spora w tym zasługa "Lewego" , który przez te cztery lata rozegrał 191 spotkań i strzelił 119 bramek. Koniec przygody z Barceloną nie oznacza końca kariery sportowej. Co dalej? Tego Lewandowski nie ujawnił. Z doniesień medialnych wynika, że ma kilka ofert. Dwie z Włoch - z Milanu i Juventu. Kolejne dwie wymagałyby przeprowadzki do Stanów Zjednoczonych, a konkretnie do Los Angeles lub Chicago. Najbardziej lukratywną propozycję przedstawił jednak Al-Hilal, klub z Arabii Saudyjskiej. Według informacji Wirtualnej Polski należąca do księcia Al-Walida drużyna proponuje polskiemu napastnikowi dwuletni kontrakt. Polak za każdy rok miałby zarabiać około 380 mln złotych, czyli ponad milion za każdy dzień pracy. Przeprowadzka na Półwysep Arabski ma jednak tę wadę, że oznaczałaby rzadki kontakt z rodziną. Ze względu na to, że córki chodzą do szkoły w Barcelonie, Anna ma zostać z nimi w Hiszpanii. To, według doniesień mediów, jeden z powodów, dla których Robert wciąż jeszcze się waha, czy przyjąć ofertę z Al-Hilal. Z ogłoszeniem decyzji Robert prawdopodobnie poczeka do końca sezonu. Na razie wciąż będzie grał w Barcelonie. Najbliższy mecz rozegra już w niedzielę 17 maja. Ma to być jego pożegnanie z kibicami. "Robert zasługuje na wyjątkowe pożegnanie i zagra jutro w pierwszym składzie. Zasłużył na to" — powiedział trener Hans Flick.
Mało kto wiedział, że żoną Szpakowskiego jest znana aktorka. Są razem od ponad 30 lat
Dariusz Szpakowski i Grażyna Strachota od lat tworzą jedno z najbardziej zgodnych małżeństw w polskim show-biznesie. Ona wspierała go zarówno w chwilach największych sukcesów, jak i wtedy, gdy po Euro 2020 musiał zmierzyć się z falą komentarzy po odsunięciu od finału. Dziś, gdy legendarny komentator świętuje 75. urodziny, wracamy do historii ich wielkiej miłości.
Dziś Dariusz Szpakowski obchodzi 75. urodziny. Kiedy niespodziewanie odsunięto go od komentowania finału Euro 2020, ona stała u jego boku i wspierała go w trudnej sytuacji. 18 grudnia 2022 roku po raz ostatni skomentował mecz na Mistrzostwach Świata, gdzie we wzruszający sposób pożegnał się z fanami futbolu. „Żegnam i powiem krótko – to mój ostatni finał mistrzostw świata, ale jeszcze nie odkładam mikrofonu. Dziękuję za dwanaście finałów mistrzostw!”, mówił. Jedni nieustannie go kochali, drudzy wytykali błędy. Pewne jest jednak to, że Dariusz Szpakowski pozostaje jednym z najpopularniejszych, ale i najbardziej kontrowersyjnych komentatorów piłkarskich w Polsce. Z okazji jego jubileuszu przypominamy historię miłości jego i Grażyny Strachoty. Dariusz Szpakowski i Grażyna Strachota — historia miłości Jednych irytują jego lapsusy w stylu „bramka trafiła w słupek”. Inni lubią jego emocjonalny sposób komentowania i pełne bólu okrzyki, szczególnie po przegranych meczach Polaków: „Aj, Jezus Maria! Co myśmy zrobili! Szkoda”. 71-letni Dariusz Szpakowski to jeden z najbardziej znanych głosów w polskiej telewizji i od wielu lat legenda. Dlatego mnóstwo ludzi uważało, że odsunięcie go z komentowania Euro 2020 jest bezpodstawne, a brak pożegnania się z widzami było nie w porządku. On sam nie skomentował wydarzenia, zrobiła to za niego żona. Zaznaczyła, że „W tej sprawie nie chodzi o brak możliwości czy sił Dariusza. On jest w dobrej formie”. Podziękowała wówczas za słowa wsparcia. „Są bardzo miłe, docierają do nas i dodają siły”. Powiedziała, że to dla nich obojga było zaskakujące. Grażyna Strachota jest aktorką znaną z wielu filmów i seriali m.in. z „M jak miłość” czy „Złotopolskich”, ale wiele osób dopiero teraz skojarzyło ją ze znanym komentatorem sportowym. Może dlatego, że oboje zawsze starali się chronić swoją prywatność. Zobacz też: Rzadko pokazują się razem, łączy wielka miłość. Niezwykła historia Olgi i Łukasza Nowickich Grażyna Strachota i Dariusz Szpakowski: jak się poznali? Dariusz Szpakowski zobaczył swoją przyszłą żonę po raz pierwszy w telewizyjnej charakteryzatorni w latach 80. Zapamiętał ją, choć minęli się w przelocie. Zagadnęła go, jak poszło łyżwiarce Kartherinie Witt, którą bardzo lubiła. Spieszył się, więc zdawkowo rzucił, że dobrze. Potem wybrał się do warszawskiego teatru „Ateneum” na głośny w 1985 roku spektakl „Brel” – wybór piosenek słynnego barda w tłumaczeniu Wojciecha Młynarskiego. Spektakl był wydarzeniem, tłumy stały, żeby się dostać na przedstawienie do małej salki „Ateneum”. Zobacz też: Barbara Brylska była wielką gwiazdą, ale tragedia, jaką była śmierć córki, zmieniła jej życie Śpiewała w nim młodziutka Grażyna Strachota, zbierając dobre recenzje. Popularna dziennikarka Krystyna Gucewicz napisała, że Grażyna Strachota ma „urok Krafftówny”, co było absolutnym komplementem. I wielkie możliwości charakterystycznej aktorki. Śpiewała m.in. znaną piosenkę Jacquesa Brela „Flamandowie”. Dariusz Szpakowski wspominał: „Zobaczyłem ją na scenie i pomyślałem, że jest piękna, ale pewnie jest mężatką, ma już dzieci i nie ma co zawracać sobie głowy”. Nie miała, łączono ją wtedy ze znanym aktorem Krzysztofem Kowalewskim, byli razem kilka lat. Z Dariuszem Szpakowskim spotkali się następnym razem, znowu przypadkiem w… kolejce do wyciągu narciarskiego na Kasprowy Wierch. „Darek bardzo chciał mnie poderwać, ale dałam mu kosza, żeby nie myślał, że jak pracuje w telewizji, to absolutnie wszystko mu wolno”, opowiadała Grażyna Strachota. Aktorka pojechała w góry nauczyć się jeździć na nartach. Gdy Szpakowski zauważył, że niespecjalnie jej idzie, zaproponował, że udzieli jej paru lekcji. Później poszli razem do restauracji, gdzie bardzo długo rozmawiali. I tak zaczęła się ich miłość. Grażyna Strachota: zakochałam się w Darku na śmierć i życie Dariusz Szpakowski podobał się jej jako mężczyzna, ceniła go jako komentatora sportowego, imponował jej jako inteligentny i wrażliwy człowiek. „Zakochałam się w Darku na śmierć i życie”, wspominała aktorka w „Świecie seriali”. „Cztery lata później byliśmy już małżeństwem”. Grażyna Strachota jest o dziewięć lat młodsza od swojego męża — urodziła się 8 września 1960 roku w Warszawie. W 1984 r. ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną. Zagrała w wielu spektaklach, m.in. w musicalach „Romeo i Julia" i „Taniec Wampirów". Była przebiegłą Maritą w „Złotopolskich”, na dużym ekranie zadebiutowała w filmie „Śmierć Johna L" w reżyserii Tomasza Zygadło. Grała też m.in. w „Porno" Marka Koterskiego, „Historii niemoralnej” Barbary Sass, „Życie za życie. Maksymilian Kolbe" Krzysztofa Zanussiego. Darek Szpakowski: początki kariery Dariusz Szpakowski urodził się w 1951 roku w Warszawie, zawsze interesował się sportem, sam grał w koszykówkę w Legii Warszawa. Ukończył też warszawski AWF. W 1976 roku zaczął pracować w polskim radio, jego nauczycielem byli m.in. legendarny komentator i dziennikarz sportowy Bohdan Tomaszewski, wymowy uczył go natomiast Gustaw Holoubek. Podobno mentorzy pytali pół żartem: „Panie Darku, czy Pan jest Anglikiem, bo mówi Pan jes zamiast jest”. W swoim debiucie jako prowadzącego Studio S-13 podał, że w zakończonym meczu padł wynik zero zero, do przerwy zero zero. „Popełniłem logiczny błąd, pech jednak chciał, że na jachcie słuchał mnie szef Radiokomitetu Maciej Szczepański, który zaprosił też znajomych. Zobacz też: Księżna Monako przeszła diametralną metamorfozę. Nie jest już blondynką Jeden z nich zapytał: „Co to za ludzie u ciebie pracują?” „Pracują? Już nie pracują”, odparł prezes, nazywany Krwawym Maćkiem. Zanosiło się na zwolnienie, ale skończyło się zawieszeniem na 57 dni”, wspominał w „Gazecie Pomorskiej". W radio podobał się, jednak chcieli go zatrzymać, jego przełożony pytał, czego Ci trzeba „mieszkania, talonu na samochód?”. Ale jego skusiła telewizja, do której przyszedł w początku lat 80. Musiał się w niej oduczyć radiowych nawyków, zwracano mu np. uwagę, że za dużo mówi. Przez lata był królem redakcji sportowej na Woronicza. Komentował setki mety i ważnych sportowych imprez. Nawet jego wpadki tworzyły jego legendę. W internecie można znaleźć całe strony z pomyłkami Szpakowskiego (tzw. szpakami), z których jedne z zabawne, a inne jak np. mylenie Messiego z Maradoną pewnie trudniejsze do wybaczenia przez kibiców. Ale dziś Szpakowski to instytucja, czy jak ktoś powiedział „biało-czerwona legenda mikrofonu”. Dariusz Szpakowski i Grażyna Strachota: dzieci Po ślubie ustalili, że Dariusz będzie zarabiał na dom, a Grażyna poświęci się rodzinie. Tym bardziej że niedługo na świat przyszła ich pierwsza córka — Julia, bardzo przez ojca rozpieszczana. Sześć lat później urodziła się jej siostra – Gabrysia. Praca sprawiła, że Szpakowskiego ominęły emocje związane z narodzinami dzieci. „Gdy rodziła się pierwsza córka Julka, pojechałem komentować mecz. Prowadząca ciążę znajoma ginekolog zapewniała mnie, że zdążę wrócić. Okazało się, że nie zdążyłem i po meczu kolega podszedł do mnie i powiedział: »Szpaku, gratuluję. Masz córkę!«. Wróciłem do Polski i od razu pojechałem na kolejny mecz. Nie odebrałem nawet żony ze szpitala”, mówił w Super Expressie Dariusz Szpakowski. Podobnie było w przypadku narodzin Gabrysi. Zadzwonił do żony, by zapytać, jak się czuje, a ona powiedziała mu, że właśnie został ojcem. Obie córki są już dorosłe, starsza – Julia jest specjalistką w dziedzinie PR i fanką gotowania, młodsza Gabriela próbuje swoich sił jako aktorka i producentka. Grażyna Strachota po odchowaniu dzieci wróciła do pracy, widzowie bardzo lubili m.in. jej rolę w „BrzydUli”, gdzie zagrała matkę Marka Dobrzańskiego - Helenę. Popularne stały się jej męsko-damskie porady w rodzaju: „Musisz go zaskakiwać każdego dnia od nowa”, „Mężczyznę trzeba stale uwodzić tajemniczością, wyrafinowaniem”. Grażyna Strachota i Dariusz Szpakowski, są szczęśliwym, spokojnym małżeństwem. Lubią aktywny wypoczynek, wycieczki, rowery. W czasie wakacji można ich spotkać na Helu, w Juracie. Kariera Dariusza Szpakowskiego Niestety, wszystko wskazuje na to, że Dariusz Szpakowski nie skomentuje już kolejnego mundialu. Legendarny dziennikarz, który relacjonował aż dwanaście mistrzostw świata, nie znalazł się w gronie komentatorów TVP na Mundial 2026. Jak wyjaśnił w rozmowie z WP Sportowe Fakty, sam podjął taką decyzję, choć otrzymał propozycję komentowania turnieju. „Biłem się z myślami. Miałem wybór, ale podjąłem taką decyzję. (...) Z mundialem pożegnałem się cztery lata wcześniej w Katarze, staram się być konsekwentny”, tłumaczył. Dodał jednak, że nie zamierza jeszcze kończyć kariery. „15 maja obchodzę 75. urodziny i nie kończę z komentowaniem, jest wiele meczów, usiądę jeszcze na stanowisku” — zapewnił. Podczas Mundialu 2026 będzie natomiast ekspertem w studiu TVP Sport i poprowadzi autorski cykl rozmów z byłymi selekcjonerami reprezentacji Polski. Panu Dariuszowi życzymy wszystkiego najlepszego!
Meryl Streep zachwyca formą po 70-tce. Ten niedoceniany sport to jej rytuał dla ciała i umysłu.
Meryl Streep od dekad uchodzi za jedną z najwybitniejszych aktorek świata, ale dziś zachwyca nie tylko talentem, lecz także formą. W wieku 76 lat wciąż emanuje energią i klasą, a jej sekret okazuje się zaskakująco prosty. To nie restrykcyjne diety czy wyczerpujące treningi, ale aktywność, która harmonijnie łączy ciało i umysł.
Legenda kina, laureatka trzech Oscarów, nie zwalnia tempa. Od debiutu w „Łowcy jeleni” w 1978 roku, przez kultowe role w „Pożegnaniu z Afryką” czy „Mostach Madison County”, aż po niezapomnianą Mirandę Priestly w „Diabeł ubiera się u Prady” – Meryl Streep nieustannie pozostaje w centrum uwagi. W tym rok powraca do jednej ze swoich najbardziej ikonicznych ról, a jej najnowsze wystąpienia tylko potwierdzają: jest w znakomitej formie. ZOBACZ TAKŻE: Kończysz trening i… co dalej? Te rytuały wellness robią największą różnicę. Sekret formy Meryl Streep? Prostszy, niż myślisz Jak sama przyznaje, kluczem do jej dobrego samopoczucia jest regularny ruch. Aktorka postawiła na aktywność, która nie obciąża organizmu, a jednocześnie wzmacnia go kompleksowo. Mowa o pływaniu – sporcie często niedocenianym, a dającym imponujące efekty. Codzienny rytuał, który działa na ciało i głowę „Próbuję dbać o zdrowie. (…) Zazwyczaj staram się przepłynąć milę dziennie, bo uwielbiam to, jak się wtedy czuję. Bardzo dbam o utrzymanie formy, bo wiem, że nie będzie ona trwała wiecznie i powinniśmy czuć się szczęśliwi, dopóki jesteśmy zdrowi. Staram się o tym pamiętać” – wyznała Meryl Streep w rozmowie z HELLO! Magazine. Dlaczego pływanie to jeden z najlepszych sportów? Pływanie to nie tylko sposób na zachowanie smukłej sylwetki, ale przede wszystkim inwestycja w zdrowie. Ten rodzaj aktywności poprawia wydolność układu sercowo-naczyniowego, pomaga redukować stres i wspiera ogólne samopoczucie. Co istotne, dzięki właściwościom wody ciało jest odciążone nawet w 90 procentach, co sprawia, że trening jest łagodny dla stawów i kręgosłupa. CZYTAJ TEŻ: Wiosenne bieganie z nową energią. Te nowości zmienią oblicze Twojego treningu. Sport długowieczności, który wspiera także mózg Regularne wizyty na basenie przynoszą także korzyści dla mózgu. Wzmacniają koncentrację, wspierają funkcje poznawcze i mogą spowalniać procesy starzenia. To właśnie dlatego coraz częściej mówi się o pływaniu jako o aktywności idealnej na długowieczność. W przypadku Meryl Streep nie chodzi jednak o wyśrubowane cele czy rygorystyczny plan. Jej podejście jest proste i konsekwentne – ruch ma sprawiać przyjemność i być formą troski o siebie. To właśnie ten balans między ciałem a umysłem wydaje się kluczem do jej imponującej formy po 70. roku życia.