Miał za sobą dwa małżeństwa, ale to ona była przy nim przez 62 lata. Mimo to nie spoczęli w jednym grobie
Świat zapamiętał go jako bezwzględnego Hermanna Brunnera ze „Stawki większej niż życie”. Jednak za ekranowym wizerunkiem kryła się historia znacznie bardziej poruszająca, pełna rozstań, dramatycznych wyborów i wielkiej miłości, która przetrwała ponad sześć dekad.
Legendarny Hermann Brunner ze „Stawki większej niż życie”, ceniony i uwielbiany przez widzów aktor Emil Karewicz odszedł w 2020 roku w wieku 97 lat. W życiu spełniał się nie tylko zawodowo, ale również prywatnie. Z trzecią żoną, która odeszła dekadę temu, byli małżeństwem przez 62 lata. Doczekali się dwójki dzieci. Rodzina była dla nich największą wartością... Przypominamy historię miłości Emila Karewicza. Emil Karewicz: dwa pierwsze związki Pierwszą żonę poznał jeszcze w trakcie drugiej wojny światowej, niedługo po tym, jak w 1941 roku naziści zbombardowali Wilno, z którego pochodził Emil Karewicz. Spotkali się w firmie transportowej, w której zatrudnił się przyszły aktor, by uniknąć wywiezienia na roboty przymusowe do Niemiec. W administracji pracowała piękna Ewa, której urokowi 18-latek uległ od pierwszego wejrzenia. Zakochał się po uszy, poprosił ją o rękę, wzięli szybko ślub. „W administracji bazy pracowała piękna dziewczyna, Ewa, której i ja przypadłem do gustu. Więc od rozmów, żartów, przebywania razem doszliśmy do małżeństwa. (...) Ślub mieliśmy skromny, na miarę czasów", opowiadał. Jednak los nie był dla nich łaskawy: Emil Karewicz został wcielony do Wojska Polskiego, z którym walczył na zachodnim froncie, ona zaś została przesiedlona do Gniezna i na kilka lat ich drogi się rozeszły. „Po wojnie odnaleźli się dzięki pomocy Polskiego Czerwonego Krzyża i zamieszkali w Gdańsku, ale próba ponownego ułożenia sobie życia we dwoje, którą podjęli, nie powiodła się. Po rozwodzie długo jeszcze utrzymywali ze sobą przyjacielski kontakt”, przypominał w 2018 roku serwis kultoweseriale.pl. Drugą żoną Emila Karewicz była Delfina. „Zakochaliśmy się z miejsca, a że wkrótce po pierwszym spotkaniu okazało się, że spodziewamy się dziecka, zdecydowaliśmy się wziąć ślub”, wspominał aktor. Owocem tego związku jest córka Sylwia. Niestety, im także nie było dane długo cieszyć się szczęściem. Gdy przyszły gwiazdor „Stawki większej niż życie” zatrudnił się w Teatrze Kameralnym w Sopocie, w 1949 roku podjęto decyzję o przeniesieniu placówki do Łodzi. Żona i córka Emila Karewicza zostały na Wybrzeżu, on wyjechał. I mimo że dołączyły do niego po jakimś czasie, nic nie układało się tak, jak wcześniej. Zapadła decyzja o rozwodzie. „27-letni wtedy Emil poznał największą miłość swojego życia – Teresę”, czytamy w publikacji. "„Sprowadzenie do Łodzi mojej żony Delfiny nie uratowało małżeństwa. Przyjechała i pomimo radości, jaką odczuwaliśmy na początku, po dość krótkim czasie mogliśmy się przekonać, że coraz mniej nas łączy. Po prostu dwoje ludzi oddalało się od siebie i nie można było nic z tym zrobić", zwierzał się ulubieniec publiczności. Czytaj również: Dorastała u boku legendy Hollywood. W nowej książce Liza Minnelli przerywa milczenie. „Musiałam być jej lekarzem i psychologiem” <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgCadKjo-e73e2fb.jpg" width="1600" height="1787" alt="1963. Kadr z filmu "Yokmok" w rezyserii Stanislawa Mozdzenskiego, n/z Emil Karewicz.,Image: 428823962, License: Rights-managed, Restrictions: *** Uwaga! Zakaz uzycia w reklamie. Zakaz przetwarzania i fotomontazu. Cena minimalna na publikacje online 50,00 PLN ***, Model Release: no, Credit line: archiwum Filmu / Forum" title="kadr z filmu "Yokmok"" /> Trzecia żona Emila Karewicza, Teresa: historia miłości Przy jej boku odnalazł spokój i szczęście. Pierwsze spotkanie pary miało miejsce na początku lat 50. Oboje wzięli udział w... pochodzie pierwszomajowym w Łodzi! Ona była wówczas pracownicą administracji w Teatrze im. Stefana Jaracza, w którym Karewicz spełniał się jako początkujący aktor. Był pod jej wielkim urokiem. W pewnym momencie po prostu chwycił ją pod rękę. „Wydawało mi się, że zaraz zemdleje, więc chciałem ją podtrzymać. Od tamtej pory szliśmy przez życie razem, ciągle trzymając się za ręce”, wspominał Tak jak przy pierwszych dwóch małżeństwach, także tu nie zwlekał zbyt długo z poproszeniem ukochanej o rękę. Zaręczyli się po kilku tygodniach znajomości, niedługo potem wzięli ślub. Recepta na udany związek? Ona wzięła na siebie cały ciężar związany z wychowaniem dwójki dzieci – syna Krzysztofa i córki Małgorzaty – oraz codzienne obowiązki, on zaś mógł poświęcać się pasji. A było nią nie tylko aktorstwo! Emil Karewicz był także utalentowanym malarzem, grał na pianinie i komponował. „Wychowywali dzieci w domu stojącym przy jednej w wąskich uliczek Anina i ukrytym w samym środku dużego, otoczonego wysokim płotem ogrodu. To właśnie tu – co aktor często podkreśla w wywiadach – przeżyli najszczęśliwsze chwile swojego życia”, pisał w 2016 roku portal swiatseriali.pl. Doczekali się pięciorga wnucząt. To właśnie za namową żony Emil Karewicz zdecydował się w 1983 roku zakończyć karierę. Chciał więcej czasu poświęcać najbliższym. „Uznałem, że po czterdziestu latach pracy należy mi się odpoczynek, poza tym chciałem poświęcić trochę czasu rodzinie”, podkreślał. „Zawsze chciałem mieć dużą, kochającą się rodzinę. Robiłem wszystko, by spełnić to marzenie. Dwie pierwsze próby się nie udały, ale za trzecim razem szczęście mi dopisało", dodał. Jednak niedługo potem żartował, że emerytura szybko mu się znudziła. W końcu, jak mawiał, „aktorstwo była jego pasją i – drugą po Teresie – największą miłością życia”. Niestety, w kwietniu 2012 roku Teresa Karewicz zmarła. „Byliśmy bardzo dobrym małżeństwem. Jestem jej wdzięczny za ciepło, które wprowadziła do naszej rodziny, za nasze wspólne chwile. Była najbliższą mi osobą”, podsumował ten związek w autobiografii Moje trzy po trzy. Mimo że miał wielki apetyt na życie, po odejściu ukochanej żony szybciej zaczął się starzeć i opadać z sił. Później jego córka przyznała jednak, że czuje się dobrze. „Na ekranie już go raczej nie zobaczymy, ale zapewniam, że nie ma powodów do obaw. Cieszy się urokami życia na emeryturze. Każdą wolną chwilę poświęca na spotkania i rozmowy z wnukami. Chętnie opowiada im różne anegdoty o czasach swojej młodości, o pracy na planach filmowych, a dzieciaki słuchają z zapartym tchem i zadają pytania”, relacjonowała w rozmowie z Super expressem Małgorzata Karewicz. I to właśnie najbliżsi czuwali przy nim do końca... Aktor odszedł 13 marca 2020 roku. Został jednak pochowany trzy miesiące później ze względu na pandemię COVID-19. Urna z jego prochami złożono w Alei Zasłużonych na Powązkach Wojskowych. Syn Emila Karewicz w rozmowie z Faktem przyznał, że gdy tylko pozwolą na to regulacje prawne, chciałby, by jego rodzice spoczęli w jednym grobie. "Tata chciał być pochowany razem z mamą. I ja spełnię jego wolę", wyznał. Czytaj także: Mąż Magdaleny Majtyki przez lata działał za kamerą. Teraz jego słowa poruszyły tysiące ludzi Tekst aktualizowany na VUŻ i Historie 26.01.2025 r.
Ta rozmowa zostawiła go w szoku. Menedżer Magdaleny Majtyki opowiedział o dramatycznym poranku
Sprawa śmierci Magdaleny Majtyki wciąż budzi ogromne emocje i rodzi kolejne pytania. Po informacjach o tragicznym odnalezieniu ciała aktorki w lesie pod Biskupicami Oławskimi pojawiają się nowe relacje osób z jej najbliższego otoczenia. Tym razem głos zabrał jej menedżer, który wrócił wspomnieniami do dramatycznego telefonu od policji i opowiedział o kulisach ostatnich dni.
Maksymilian Wesołowski, menedżer Magdaleny Majtyki, ujawnił poruszające szczegóły dotyczące momentu, w którym dowiedział się o zaginięciu aktorki. Jak przyznał, początkowo myślał, że dzwoni producent z propozycją roli. Po chwili okazało się jednak, że po drugiej stronie jest policja. Kilka godzin później pojawiła się informacja o najgorszym. Niespodziewane zaginięcie Magdaleny Majtyki i dramatyczne odkrycie w Biskupicach Oławskich Początek marca przyniósł dramatyczne wieści ze świata kultury. Magdalena Majtyka, aktorka znana z ról epizodycznych w popularnych serialach, takich jak "Na Wspólnej", "Świat według Kiepskich" czy "Ojciec Mateusz", a także z występów teatralnych, zaginęła. Informacje o jej zaginięciu pojawiły się w mediach społecznościowych, wzbudzając niepokój wśród fanów i środowiska aktorskiego. Już dzień po zaginięciu, 6 marca 2026 roku, Magdalena Majtyka została znaleziona martwa w lesie w Biskupicach Oławskich. Jej ciało znajdowało się nieopodal uszkodzonego samochodu, co tylko spotęgowało szok i niedowierzanie. Śledztwo w sprawie śmierci aktorki trwa, a przyczyny zgonu pozostają nieznane. O tragicznym odkryciu natychmiast poinformowały media, a wiadomość o śmierci artystki wstrząsnęła opinią publiczną. Przełomowy telefon do menedżera – Maksymilian Wesołowski relacjonuje chwile grozy Maksymilian Wesołowski, menedżer Magdaleny Majtyki, podzielił się wstrząsającymi szczegółami na temat wydarzeń z 6 marca. W rozmowie z redakcją "Super Expressu" wspominał o telefonie, który na zawsze zmienił jego życie. "Rano 6 marca zadzwonił telefon. Na początku nikt się nie przedstawił, tylko poszukiwał agenta Magdy. Myślałem, że to producent z jakąś rolą. A okazało się, że to policja, bo mąż zgłosił jej zaginięcie i pytali o ostatni kontakt. A my rozmawialiśmy jakiś miesiąc temu" – wyznał Wesołowski. Wesołowski przyznał, że jego ostatni kontakt z Magdaleną Majtyką miał miejsce około miesiąca wcześniej. Po rozmowie z policją menedżer bezskutecznie próbował się z nią skontaktować, jednak jej telefon był już wyłączony. "Po chwili zobaczyłem, że pojawił się post o zaginięciu, także pewnie wszyscy wymieniali się informacjami. Po kilku godzinach pojawiła się informacja, że ziścił się najczarniejszy scenariusz. Poraziła mnie ta informacja" – podsumował menedżer. Zobacz też: Prokuratura przekazała kolejne informacje w sprawie śmierci Majtyki. Te mogą okazać się przełomowe Wstrząsające przeżycia menedżera i opinie o talencie Magdaleny Majtyki Dramatyczny telefon od policji i nagłe odkrycie śmierci aktorki wywarły ogromny wpływ na menedżera artystki. Maksymilian Wesołowski nie kryje szoku i żalu po stracie podopiecznej. W wywiadzie podkreślił, jak bardzo odejście Majtyki go poraziło oraz jak ceniona była w środowisku aktorskim. Wesołowski z uznaniem wypowiadał się na temat talentu Magdaleny Majtyki. "Niesprawiedliwe jest to, że jej fantastyczny warsztat teraz będą wszyscy podkreślać, kiedy to już nic nie zmieni i nie przyniesie nowych angaży, których tak pragnęła. Praca aktora często polega na tym, że dostaje materiał do nagrania tak zwanego self-tape'a i jedni ociągają się z tym, czekają może na wenę. Magda zawsze miała tysiąc pomysłów, wskakiwała od razu, nagrywała, nie marudziła, nie szukała wymówek. Zawsze była otwarta na nagrania, chciała dać szansę szczęściu" – wspominał menedżer Majtyki. Artystka doceniona za profesjonalizm i nieoceniony wkład w środowisko teatralne Wesołowski zaznaczył także: "Super radziła sobie w tańcu, miała ogrom umiejętności, które potrafiła wykorzystać w pracy aktorskiej. Szkoda, że ten potencjał jej nie był wykorzystany tak jakby o tym marzyła – nie miała ogromu zleceń, ale była doskonale znana w świecie aktorskim". Branża teatralna i telewizyjna przeżywa ogromną stratę, a śmierć Magdaleny Majtyki stała się tematem szeroko komentowanym w mediach. Okoliczności tragicznego odkrycia w lesie pod Biskupicami Oławskimi do dziś pozostają niewyjaśnione, a śledztwo prowadzone przez policję wciąż trwa. Policja wciąż bada okoliczności tragicznej śmierci aktorki Zgon Magdaleny Majtyki wywołał liczne pytania i spekulacje na temat przyczyn śmierci. Policja, która prowadzi śledztwo, nie ujawnia szczegółów, a oficjalne przyczyny zgonu nie są jeszcze znane. Jej śmierć pozostaje bolesną zagadką zarówno dla bliskich, jak i całego środowiska artystycznego, które nie może pogodzić się z tak niespodziewaną stratą.
Nie żyje gwiazda kultowych produkcji lat 80. Fani "Pogromców duchów" dobrze ją pamiętają
Jennifer Runyon, aktorka znana z kultowych produkcji lat 80., w tym filmu "Pogromcy duchów" oraz serialu "Charles in Charge", zmarła w wieku 65 lat. Informację o jej śmierci przekazała rodzina. Choć przez lata była rozpoznawalną twarzą amerykańskiej telewizji, w pewnym momencie świadomie wycofała się z życia w Hollywood, wybierając spokojniejsze życie z dala od kamer.
Pierwsze informacje o śmierci aktorki pojawiły się w mediach 8 marca. Bliscy przekazali, że Jennifer Runyon zmarła 6 marca 2026 roku po walce z chorobą. Miała 65 lat. W ostatnich chwilach towarzyszyła jej rodzina. Wspomnienia o aktorce szybko pojawiły się w sieci – wielu fanów przypominało role, które zapisały się w popkulturze lat 80. Jennifer Runyon nie żyje. Aktorka miała 65 lat Informację o śmierci aktorki przekazała jej rodzina. Jennifer Runyon zmarła 6 marca 2026 roku w wieku 65 lat po krótkiej chorobie. Bliscy podkreślili, że odeszła w otoczeniu najbliższych. "W ostatni piątek nasza ukochana Jennifer zmarła, była to długa i żmudna podróż, która zakończyła się w otoczeniu jej rodziny .Zawsze będzie pamiętana z miłości do życia i oddania rodzinie i przyjaciołom. Spoczywaj w pokoju, nasza Jenn" – czytamy. Choć jej filmografia nie była bardzo obszerna, dla wielu widzów pozostanie częścią popkultury lat 80. – epoki, w której telewizja i kino tworzyły bohaterów zapamiętanych na lata. Jennifer Runyon była jedną z tych aktorek, które pojawiały się na ekranie często, choć nie zawsze na pierwszym planie, a mimo to zapisały się w pamięci widzów. Jennifer Runyon: początki kariery i droga do Hollywood Jennifer Victoria Runyon urodziła się 1 kwietnia 1960 roku w Chicago. Pochodziła z rodziny związanej z mediami – jej ojciec Jim Runyon był popularnym prezenterem radiowym, a matka Jane Roberts aktorką i prezenterką telewizyjną. Dorastanie w takim środowisku sprawiło, że świat show-biznesu nie był jej obcy. Karierę aktorską rozpoczęła na początku lat 80. Pierwsze role przyniosły jej udział w produkcjach telewizyjnych oraz filmach skierowanych do młodszej publiczności. Z czasem zaczęła pojawiać się w coraz bardziej rozpoznawalnych projektach, dzięki czemu jej nazwisko zaczęło pojawiać się w hollywoodzkich obsadach. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych epizodów w jej karierze był występ w filmie "Ghostbusters" z 1984 roku. Runyon pojawiła się w scenie eksperymentu ESP prowadzonego przez postać graną przez Billa Murraya. Choć była to niewielka rola, scena stała się jedną z najbardziej charakterystycznych w całym filmie. "Pogromcy duchów" szybko stali się światowym fenomenem, a film do dziś uznawany jest za jeden z najważniejszych tytułów komediowych lat 80. Dla Runyon był to moment, który sprawił, że stała się rozpoznawalna dla szerokiej publiczności. Po sukcesie filmowym aktorka coraz częściej pojawiała się w telewizji. Widzowie mogli oglądać ją w wielu popularnych produkcjach tamtej dekady. Jedną z najważniejszych ról była postać Gwendolyn Pierce w sitcomie "Charles in Charge". Serial emitowany w latach 80. opowiadał historię studenta, który pracował jako opiekun do dzieci. Produkcja szybko zdobyła popularność w Stanach Zjednoczonych, a bohaterka grana przez Runyon stała się jedną z ulubionych postaci widzów. Jennifer Runyon pojawiała się także gościnnie w wielu popularnych serialach telewizyjnych. Wśród produkcji, w których można było ją zobaczyć, znalazły się m.in.: "Magnum, P.I.", "Murder, She Wrote", "Quantum Leap", czy "Another World". W 1988 roku aktorka wcieliła się również w Cindy Brady w telewizyjnym filmie "A Very Brady Christmas". Produkcja była kontynuacją kultowego serialu "The Brady Bunch", a Runyon zastąpiła w tej roli Susan Olsen. View oEmbed on the source website
Prześledzono ostatnią trasę Magdy Majtyki. Reporterzy wskazują ważne szczegóły
Śmierć Magdy Majtyki wstrząsnęła środowiskiem artystycznym i jej bliskimi. 41-letnia aktorka z Wrocławia zaginęła 4 marca, a dwa dni później jej ciało odnaleziono w lesie pod Biskupicami Oławskimi. Reporterzy „Faktu” prześledzili miejsca, w których była widziana przed tragedią, oraz drogę, jaką pokonała w ostatnich godzinach przed śmiercią.
Tajemnicza śmierć Magdy Majtyki wstrząsnęła środowiskiem artystycznym i jej bliskimi. 41-letnia aktorka z Wrocławia zaginęła 4 marca, a dwa dni później jej ciało odnaleziono w lesie w Biskupicach Oławskich, około 50 kilometrów od Wrocławia. Reporterzy „Faktu” prześledzili miejsca, w których była widziana w ostatnich godzinach przed tragedią, oraz drogę prowadzącą z miasta do odludnej części lasu, gdzie znaleziono jej samochód i ciało. Ta trasa stała się jednym z kluczowych elementów rekonstrukcji wydarzeń poprzedzających jej śmierć. Ostatni dzień Magdy Majtyki. Tak wyglądała jej trasa 4 marca Magda Majtyka, znana widzom z ról teatralnych i telewizyjnych, a także z pracy przy filmowych scenach kaskaderskich, zaginęła w tajemniczych okolicznościach. W środę rano, 4 marca, aktorka opuściła swój dom na wrocławskich Wojszycach. Tego dnia miała zaplanowane zarówno prywatne, jak i zawodowe spotkania. W planie była wizyta u dentysty, a także praca związana z branżą filmową. Aktorka odwiedziła studio ATM w Bielanach Wrocławskich i pojawiła się również na planie filmowym w Biskupicach Podgórnych. Po południu po raz ostatni skontaktowała się z rodziną. Poinformowała bliskich, że zamierza odwiedzić koleżankę z liceum w Sulimowie. Jak wynika z ustaleń, jej telefon rzeczywiście logował się do sieci w tej miejscowości. Sulimów znajduje się około 20 minut jazdy samochodem od południowych granic Wrocławia. Według relacji aktorka rozważała nawet, że może zostać u koleżanki na noc. Ostatecznie jednak tak się nie stało. Zobacz też: Aktorka znana z "1670" zaginęła bez śladu. Mąż błaga: "Madziu, wróć do nas" Ostatni cyfrowy ślad telefonu pojawił się przy ul. Karkonoskiej Wieczorem pojawił się kolejny ważny trop w rekonstrukcji wydarzeń. Telefon Magdy Majtyki został zarejestrowany jeszcze w okolicach ul. Karkonoskiej we Wrocławiu. Z danych wynika, że urządzenie logowało się tam między godziną 21.25 a około 22. Nie wiadomo jednak, gdzie dokładnie znajdowała się w tym czasie aktorka. Nie jest jasne, czy była bliżej siedziby Telewizji Polskiej, czy w pobliżu jednej ze stacji benzynowych w tej części miasta. To właśnie ten moment pozostaje ostatnim cyfrowym śladem, jaki pozostawiła. Kiedy Magda Majtyka nie wróciła do domu, jej mąż zawiadomił policję. Rozpoczął także poszukiwania za pośrednictwem mediów społecznościowych. Jak relacjonują bliscy, wcześniej nigdy nie zdarzyło się, aby znikała bez słowa. Samochód aktorki odnaleziono w lesie pod Biskupicami Oławskimi Dziennikarze „Faktu” dotarli także do informacji o miejscu, gdzie dzień później odnaleziono samochód aktorki. Był to granatowy Opel Corsa, stojący przy leśnej drodze w Biskupicach Oławskich, około 50 kilometrów od Wrocławia. Auto miało widoczne ślady uderzenia w drzewo. Pojazd był zamknięty, a służby sporządziły notatkę i pozostawiły samochód na miejscu. W momencie odnalezienia auta nie łączono go jeszcze z zaginięciem Magdy Majtyki, ponieważ zgłoszenie o jej zaginięciu wpłynęło dopiero kilka godzin później. Wciąż nie wiadomo, dlaczego samochód znalazł się w tej odludnej części lasu ani dlaczego aktorka, będąc wcześniej we Wrocławiu niedaleko swojego domu, zdecydowała się ponownie wyjechać za miasto. Czytaj też: Nie żyje poszukiwana Magdalena Majtyka. Aktorka miała 41 lat Ciało 41-letniej aktorki znaleziono około 200 metrów od auta Dzień później, 6 marca, w odległości około 200 metrów od samochodu, strażacy natrafili na ciało poszukiwanej kobiety. Reporterzy „Faktu”, którzy odwiedzili miejsce zdarzenia, zwrócili uwagę na ślady widoczne w lesie. Na jednym z drzew wciąż widać miejsce, w które uderzył samochód. Przednie koło pojazdu było zakopane w ziemi. Nie można wykluczyć, że aktorka wysiadła z auta, ponieważ nie mogła dalej kontynuować jazdy. Droga prowadząca z Wrocławia do tej odludnej części lasu stała się jednym z najważniejszych elementów rekonstrukcji wydarzeń poprzedzających śmierć Magdy Majtyki. Kolejne ustalenia pokazują bowiem, jak zmieniał się kontekst ostatnich godzin jej życia – od zwyczajnych planów dnia i kontaktów z bliskimi, przez kolejne logowania telefonu, aż po odnalezienie porzuconego samochodu i tragiczny finał poszukiwań. Prokuratura prowadzi śledztwo. Na sekcję zwłok trzeba poczekać Okoliczności śmierci Magdy Majtyki nadal pozostają niejasne. Wciąż nie wiadomo, dlaczego aktorka znalazła się tak daleko od domu ani co wydarzyło się tuż przed tragedią. Jak ustalił „Fakt”, 7 marca dziennikarze skontaktowali się z prokuraturą w sprawie postępów śledztwa. Rzecznik wrocławskiej prokuratury Damian Pownuk poinformował, że dopiero sekcja zwłok może przynieść więcej informacji o przyczynach śmierci 41-letniej aktorki. Jak przekazał prokurator, sekcja zwłok nie zostanie przeprowadzona wcześniej niż w poniedziałek. Dopiero wyniki tego badania mogą pomóc śledczym ustalić, co dokładnie wydarzyło się w lesie pod Biskupicami Oławskimi. Do tego czasu wiele pytań w sprawie Magdy Majtyki pozostaje bez odpowiedzi, a prokuratura prowadzi szczegółowe postępowanie mające wyjaśnić okoliczności tej tragedii. Źródło: fakt.pl
Ostatnie godziny Magdy Majtyki. Służby odtworzyły każdy krok 41-letniej aktorki
Magda Majtyka nie żyje, a służby próbują ustalić dokładny przebieg wydarzeń z ostatnich godzin jej życia. Odtworzono szczegółowo dzień, w którym 41-letnia aktorka znana z serialu „Na Wspólnej” wyszła z domu we Wrocławiu. Wiadomo, gdzie była rano, z kim rozmawiała po południu i gdzie po raz ostatni zalogował się jej telefon przed tragedią.
Śmierć Magdy Majtyki wstrząsnęła opinią publiczną i środowiskiem filmowym. 41-letnia aktorka znana z serialu „Na Wspólnej” zaginęła, a kilka dni później jej ciało odnaleziono w kompleksie leśnym w Biskupicach Oławskich pod Wrocławiem. Służby szczegółowo odtworzyły ostatni dzień jej życia. Wiadomo, gdzie była rano, z kim kontaktowała się po południu i gdzie po raz ostatni zalogował się jej telefon. Wszystko wskazuje na to, że jeszcze kilka godzin przed tragedią nic nie zapowiadało dramatycznego finału. Magda Majtyka wyszła z mieszkania we Wrocławiu. Dzień zaczął się zwyczajnie Służby szczegółowo odtworzyły ostatni dzień życia Magdy Majtyki. Według ustaleń, we wtorek 4 marca 41-letnia aktorka znana z serialu „Na Wspólnej” opuściła swoje mieszkanie przy ulicy Iwaszkiewicza we Wrocławiu około godziny 8 rano. Tego dnia Majtyka miała zaplanowaną wizytę u stomatologa. Z ustaleń wynika, że udała się tam zgodnie z planem. Według przekazanych informacji nic nie wskazywało na to, że wydarzy się coś niepokojącego. Odtworzenie porannego przebiegu dnia wskazuje, że wszystko wyglądało zupełnie zwyczajnie. Aktorka realizowała zaplanowane obowiązki, a jej zachowanie nie wzbudzało żadnych podejrzeń. Zobacz też: Aktorka znana z "1670" zaginęła bez śladu. Mąż błaga: "Madziu, wróć do nas" Ostatni kontakt o 16:30. Aktorka mówiła o spotkaniu w Sulimowie Kluczowym momentem w rekonstrukcji wydarzeń jest ostatni kontakt Magdy Majtyki z bliskimi. Aktorka skontaktowała się z nimi 4 marca około godziny 16:30. W trakcie rozmowy przekazała, że spotkała koleżankę z liceum i zamierza pojechać do niej do Sulimowa. Jak ustalono, dane z logowań telefonu potwierdzają tę relację. Telefon aktorki rzeczywiście logował się w Sulimowie, co wskazuje, że była tam obecna. To właśnie te informacje pozwoliły śledczym odtworzyć część trasy, jaką pokonała tego dnia. Logowanie telefonu przy ulicy Karkonoskiej we Wrocławiu Kolejne ustalenia dotyczą danych z telefonu komórkowego aktorki. Z informacji przekazanych przez TVN wynika, że około godziny 21:25 telefon Magdy Majtyki na krótko zalogował się ponownie we Wrocławiu przy ulicy Karkonoskiej. To właśnie ten moment jest jednym z ostatnich śladów aktywności urządzenia. Po tym zdarzeniu telefon aktorki przestał być aktywny. Nie odnotowano już żadnych kolejnych logowań ani aktywności w sieci. Czytaj też: Nie żyje poszukiwana Magdalena Majtyka. Aktorka miała 41 lat Tragiczny finał poszukiwań w Biskupicach Oławskich Poszukiwania zaginionej aktorki zakończyły się tragicznym odkryciem. Ciało Magdy Majtyki zostało odnalezione w kompleksie leśnym w Biskupicach Oławskich pod Wrocławiem. Na miejscu rozpoczęto czynności mające wyjaśnić dokładne okoliczności zdarzenia. Jak informowano, oględziny miejsca prowadzone były w trudnych warunkach, między innymi ze względu na zmrok. Śmierć 41-letniej aktorki wywołała ogromne poruszenie wśród widzów oraz w środowisku filmowym. Prokuratura bada okoliczności śmierci Magdy Majtyki Sprawą zajmuje się prokuratura. Prokurator Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia-Fabrycznej Damian Pownuk przekazał, że w kompleksie leśnym, gdzie odnaleziono ciało aktorki, nie znaleziono żadnych znaków wskazujących na to, by do jej śmierci przyczyniły się osoby trzecie. Podkreślono jednak, że są to wstępne ustalenia. Prokurator zarządził również przeprowadzenie sekcji zwłok, która ma pomóc w ustaleniu dokładnych okoliczności śmierci. Czynności w sprawie nadal trwają, a śledczy analizują wszystkie dostępne informacje, w tym dane z telefonu oraz ustalony przebieg ostatniego dnia życia Magdy Majtyki. Zobacz też: Teatr zabrał głos po śmierci Magdaleny Majtyki. Pilny apel do internautów Źródła: TVN, Wirtualna Polska, Fakt
Nowe informacje po śmierci aktorki z „Na Wspólnej”. Pojawiła się relacja świadka
Śmierć Magdaleny Majtyki wstrząsnęła opinią publiczną w całej Polsce. 41-letnia aktorka znana z serialu „Na Wspólnej” zaginęła po tym, jak 4 marca była ostatni raz widziana we Wrocławiu. Jej rozbity samochód odnaleziono w lesie w Biskupicach Oławskich, a niedaleko pojazdu znaleziono ciało kobiety. Nowe doniesienia wskazują, że świadek miał zgłosić auto policji wiele godzin wcześniej.
Śmierć Magdaleny Majtyki wstrząsnęła opinią publiczną w całej Polsce. 41-letnia aktorka znana z serialu „Na Wspólnej” zaginęła po tym, jak 4 marca była ostatni raz widziana we Wrocławiu. Po kilku dniach intensywnych poszukiwań jej rozbity samochód odnaleziono w lesie w miejscowości Biskupice Oławskie. Niedaleko pojazdu natrafiono na ciało kobiety. W sprawie pojawiają się nowe informacje, które dotyczą momentu odnalezienia auta i działań służb. Zaginięcie Magdaleny Majtyki i ogólnopolskie poszukiwania Śmierć Magdaleny Majtyki poprzedziły intensywne poszukiwania, które przez kilka dni poruszały opinię publiczną w całej Polsce. 41-letnia aktorka była znana widzom między innymi z serialu „Na Wspólnej”, a także z działalności teatralnej. Ostatni raz kobieta była widziana 4 marca we Wrocławiu. W pewnym momencie kontakt z nią nagle się urwał. Zaniepokojeni bliscy zgłosili zaginięcie na policję. Funkcjonariusze rozpoczęli działania, których celem było ustalenie, gdzie mogła się udać i co wydarzyło się w ostatnich godzinach przed jej zniknięciem. W internecie pojawiły się liczne apele o pomoc. Informacje o poszukiwaniach szybko rozprzestrzeniły się w mediach społecznościowych, a znajomi z branży artystycznej oraz fani udostępniali komunikaty dotyczące zaginięcia Magdaleny Majtyki. Zobacz też: Aktorka znana z "1670" zaginęła bez śladu. Mąż błaga: "Madziu, wróć do nas" Rozbity samochód w Biskupicach Oławskich i tragiczne odkrycie Przełom w sprawie nastąpił dwa dni później. W Biskupicach Oławskich odnaleziono samochód należący do aktorki – Opla Corsę. Pojazd znajdował się w lesie przy jednej z dróg prowadzących przez zalesiony teren. Auto było wyraźnie uszkodzone, a szczególną uwagę zwracał jego zniszczony przód. To właśnie ten samochód stał się kluczowym tropem w poszukiwaniach zaginionej kobiety. Podczas dalszych działań prowadzonych w okolicy dokonano tragicznego odkrycia. W pobliżu pojazdu odnaleziono ciało kobiety. Niestety potwierdziły się najgorsze przypuszczenia – była to poszukiwana 41-letnia Magdalena Majtyka. Informacja o śmierci Magdaleny Majtyki wstrząsnęła zarówno rodziną, jak i środowiskiem artystycznym. Na miejscu natychmiast rozpoczęły się czynności policji oraz prokuratury. Teren został zabezpieczony, a śledczy przystąpili do gromadzenia materiału dowodowego. Prokuratura o śmierci Magdaleny Majtyki. Kluczowa będzie sekcja zwłok W sprawie tragedii głos zabrała prokuratura. Jak przekazał rzecznik Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu, pierwsze oględziny miejsca zdarzenia nie wskazują na udział osób trzecich. Śledczy podkreślają jednak, że na ostateczne wnioski jest jeszcze za wcześnie. Kluczowe znaczenie dla ustalenia przyczyny śmierci będzie miała sekcja zwłok. Ciało aktorki zostało zabezpieczone i skierowane do dalszych badań. Jak przekazano, sekcja zwłok nie zostanie przeprowadzona wcześniej niż w poniedziałek. Dopiero jej wyniki mogą odpowiedzieć na pytania dotyczące bezpośredniej przyczyny śmierci. Jednocześnie śledczy analizują wszystkie dostępne materiały, które mogą pomóc odtworzyć ostatnie godziny życia Magdaleny Majtyki. Czytaj też: Nie żyje poszukiwana Magdalena Majtyka. Aktorka miała 41 lat Świadek miał wcześniej zgłosić uszkodzony samochód aktorki W sprawie pojawiły się także nowe informacje dotyczące momentu odnalezienia samochodu. Według ustaleń serwisu tuolawa.pl, o uszkodzonym pojeździe służby mogły wiedzieć wcześniej. Świadek miał natrafić na samochód w czwartek około godz. 11.00. Z jego relacji wynika, że zauważył uszkodzonego Opla Corsa stojącego przy leśnej drodze w Biskupicach Oławskich i poinformował o tym policję. Jak opisuje portal, funkcjonariusze mieli pojawić się na miejscu po około godzinie, wykonać kilka zdjęć i odjechać. Dopiero później samochód został powiązany ze sprawą zaginięcia aktorki. Te doniesienia rodzą pytania dotyczące przebiegu działań służb oraz momentu, w którym pojazd został skojarzony z poszukiwaniami Magdaleny Majtyki. Śledztwo w sprawie śmierci Magdaleny Majtyki wciąż trwa Śmierć Magdaleny Majtyki wstrząsnęła opinią publiczną w całej Polsce. 41-letnia aktorka była znaną postacią w środowisku artystycznym, a informacje o jej zaginięciu i późniejszym tragicznym finale wywołały ogromne emocje. Policja na razie nie komentuje szczegółowo doniesień dotyczących świadka, podkreślając, że sprawa jest w toku. Śledczy analizują między innymi nagrania z monitoringu, dane z telefonów komórkowych oraz wszystkie informacje, które mogą pomóc w ustaleniu przebiegu wydarzeń. Na odpowiedzi na najważniejsze pytania trzeba jeszcze poczekać. Kluczowe mogą okazać się wyniki sekcji zwłok oraz dalsze ustalenia prowadzonego śledztwa. Zobacz też: Teatr zabrał głos po śmierci Magdaleny Majtyki. Pilny apel do internautów Źródła: plejada.pl, swiatgwiazd.pl
Teatr zabrał głos po śmierci Magdaleny Majtyki. Pilny apel do internautów
Śmierć Magdaleny Majtyki wstrząsnęła środowiskiem teatralnym. Po potwierdzeniu informacji o tragedii Teatr Muzyczny Capitol opublikował pilny komunikat. Instytucja poinformowała o natychmiastowej decyzji dotyczącej repertuaru i odwołaniu wszystkich weekendowych spektakli związanych z Teatrem Małego Widza.
Śmierć Magdaleny Majtyki wstrząsnęła środowiskiem teatralnym. Po potwierdzeniu tragicznych informacji głos zabrał teatr, z którym była związana aktorka. Teatr Muzyczny Capitol opublikował pilny komunikat i poinformował o natychmiastowym odwołaniu wszystkich weekendowych spektakli Teatru Małego Widza. Decyzja zapadła tuż po wiadomości o tragedii i poruszyła zarówno współpracowników artystki, jak i widzów. Teatr Muzyczny Capitol wydał pilny komunikat Po tragicznych informacjach dotyczących Magdaleny Majtyki głos zabrał teatr, z którym związana była aktorka. Teatr Muzyczny Capitol poinformował w mediach społecznościowych o natychmiastowej decyzji dotyczącej zaplanowanych spektakli. W komunikacie przekazano, że wszystkie przedstawienia zaplanowane na weekend zostają odwołane. Decyzja dotyczy spektakli przygotowanych przez Teatr Małego Widza, które miały odbywać się w Capitolu. Teatr przekazał szczegóły w oficjalnym oświadczeniu opublikowanym w mediach społecznościowych. — Szanowni Państwo, w związku z tragicznym zdarzeniem jesteśmy zmuszeni odwołać wszystkie – sobotnie i niedzielne – spektakle Teatru Małego Widza w Capitolu. Należność za bilety kupione online zwracamy automatycznie. Bilety kupione w kasie można zwracać do końca marca. Przepraszamy, z nadzieją na Państwa zrozumienie w tej trudnej dla nas, wyjątkowej sytuacji — poinformowano w komunikacie. Odwołane spektakle Teatru Małego Widza Magdalena Majtyka była związana ze spektaklem „Ahoj”, przygotowanym przez Teatr Małego Widza. W najbliższy weekend, 7 i 8 marca, przedstawienie miało zostać zagrane aż siedem razy. Wszystkie zaplanowane spektakle zostały jednak odwołane po pojawieniu się tragicznych informacji. Decyzja teatru zapadła natychmiast po potwierdzeniu zdarzenia. Współpracownicy żegnają Magdalenę Majtykę Po informacji o tragedii w mediach społecznościowych pojawił się także emocjonalny wpis opublikowany przez Teatr Małego Widza. Współpracownicy aktorki w krótkich słowach pożegnali Magdalenę Majtykę, podkreślając jej obecność na scenie i w zespole. — Dziś zgasło jedno z najjaśniejszych świateł, które rozświetlało naszą scenę i nasze serca. Magda. Nie potrafimy o tym mówić... Nie wierzymy i nie chcemy wierzyć. Zostaje cisza, smutek i wdzięczność za to, że była z nami. Myślami i sercem jesteśmy z Jej bliskimi — napisano. Pod wpisem pożegnalnym pojawiło się wiele komentarzy od widzów i osób związanych z teatrem. Internauci wyrażali smutek oraz składali kondolencje rodzinie aktorki. Wśród reakcji widać jednak również głosy osób poszukujących odpowiedzi na temat okoliczności tragedii, co sprawiło, że w komentarzach zaczęły pojawiać się także spekulacje. Właśnie dlatego głos zabrał Teatr Muzyczny Capitol, który zaapelował o powstrzymanie się od domysłów i uszanowanie pamięci aktorki. „Prosimy o uszanowanie pamięci Magdy i spokoju Jej bliskich. Nie jest to miejsce na spekulacje ani domysły dotyczące przyczyn Jej śmierci. Komentarze tego typu będą usuwane. Dziękujemy wszystkim za słowa wsparcia i pamięć o Magdzie.” — napisano w komentarzu pod postem. Tragiczne informacje o Magdalenie Majtyce W piątek 6 marca potwierdzono informację, że zaginiona dzień wcześniej 41-letnia Magdalena Majtyka nie żyje. Ciało aktorki zostało odnalezione na terenie Biskupic Oławskich w województwie dolnośląskim. Informację potwierdziła asp. szt. Anna Nicer z Komendy Miejskiej Policji we Wrocławiu. Na razie nie podano przyczyny śmierci. W sprawie wszczęto śledztwo.
Tłum gwiazd i cisza, która mówiła wszystko. Tak pożegnano Edwarda Linde-Lubaszenkę. Ten widok łamał serca
24 lutego w Warszawie odbył się pogrzeb Edwarda Linde-Lubaszenki. Rodzina, przyjaciele i znani artyści przyszli oddać mu hołd. Tego dnia emocje mieszały się z ciszą, a ostatnie pożegnanie miało wyjątkowy, państwowy wymiar.
Warszawa pogrążyła się w ciszy. We wtorkowe przedpołudnie Kościół Środowisk Twórczych przy Placu Teatralnym w Warszawie wypełnił się rodziną, przyjaciółmi i ludźmi kultury, którzy przyszli pożegnać Edwarda Linde-Lubaszenkę. Przypomnijmy, że wybitny aktor zmarł 8 lutego w wieku 86 lat. O jego odejściu poinformował syn, Olaf Lubaszenko. Teraz bliscy i znani artyści towarzyszyli mu w ostatniej drodze. Pogrzeb Edwarda Linde-Lubaszenki Uroczystość miała podniosły, państwowy charakter. 24 lutego w Kościele św. Brata Alberta i św. Andrzeja Apostoła przy Pl. Teatralnym w Warszawie zgromadzili się ci, którzy przez lata współtworzyli z nim historię polskiego teatru i kina. Atmosfera była pełna skupienia i wzruszenia. Wśród żałobników nie brakowało znanych twarzy. Najbliżej trumny stał syn aktora, Olaf Lubaszenko. To on jako pierwszy przekazał informację o śmierci ojca. Choć oficjalna przyczyna zgonu nie została ujawniona, wiadomo, że w ostatnich latach życia Edward Linde-Lubaszenko zmagał się z problemami zdrowotnymi. Mimo to do końca pozostał aktywny zawodowo. We wrześniu ubiegłego roku zagrał swój ostatni spektakl. Było to symboliczne pożegnanie z publicznością. Rolą w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego zamknął karierę obfitującą w liczne role filmowe i teatralne. CZYTAJ TEŻ: Anita Lipnicka pokazała córkę. Pola ma już 20 lat i mieszka z dala od Polski Ostatnia droga na Cmentarz Wojskowy na Powązkach Nic więc dziwnego, że dziś w kościele pojawili się przyjaciele i współpracownicy artysty. W tłumie żałobników można było dostrzec Roberta Janowskiego, Maję Komorowską oraz Stefana Friedmanna. Obecni byli także Tomasz Iwan i Michał Milowicz, którzy spotkali się z Edwardem Linde-Lubaszenką na planie „Poranka kojota”. Ich obecność była wyrazem wdzięczności i szacunku wobec człowieka, który przez lata inspirował kolejne pokolenia twórców. Były dziekan Wydziału Aktorskiego krakowskiej PWST zapisał się w pamięci studentów jako wymagający, ale niezwykle ciepły pedagog. Dla wielu był nie tylko wykładowcą, lecz także mentorem. Wspomnienia dawnych studentów i kolegów z branży krążyły wśród zgromadzonych jeszcze przed rozpoczęciem ceremonii. Po zakończeniu mszy żałobnej kondukt pogrzebowy wyruszył na Cmentarz Wojskowy na Powązkach. To właśnie tam, w grobie rodzinnym, Edward Linde-Lubaszenko spoczął w Alei Zasłużonych. Odejście Edwarda Linde-Lubaszenki to koniec pewnej epoki. Aktor przez dekady obecny był na scenie i ekranie, tworząc role, które na stałe zapisały się w pamięci widzów. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Synowa Violetty Villas oceniła Drzymalską w roli wybitnej artystki. Jej słowa nie pozostawiają złudzeń
Nie żyje Robert Carradine. Aktor, który zagrał w kultowej komedii z lat 80. miał 71 lat. Rodzina ujawnia dramatyczne kulisy jego walki
Za uśmiechem, który znały miliony widzów, kryła się historia, o której mówiło niewielu. Robert Carradine, gwiazdor lat 80. i członek legendarnej hollywoodzkiej rodziny, przez lata zmagał się z cieniem, który ostatecznie okazał się silniejszy. Dziś bliscy przerywają ciszę i ujawniają poruszające kulisy jego odejścia.
Hollywood pogrążyło się w żałobie. Nie żyje Robert Carradine, aktor, który dla jednych był ikoną kina lat 80., dla drugich ciepłym, ekranowym ojcem z ukochanego serialu młodzieżowego. Miał 71 lat. Informację o jego śmierci potwierdziła rodzina. W poruszającym oświadczeniu ujawniono, że artysta odebrał sobie życie po wieloletniej walce z chorobą afektywną dwubiegunową. Robert Carradine nie żyje. Kim był gwiazdor lat 80.? Był najmłodszym przedstawicielem jednej z najbardziej znanych dynastii aktorskich w historii Hollywood. Urodzony 24 marca 1954 r. Robert Carradine przyszedł na świat jako syn legendarnego Johna Carradine’a oraz młodszy brat Davida i Keitha Carradine’ów. Nazwisko, które nosił, otwierało drzwi do wielkiej kariery, ale jednocześnie stawiało przed nim ogromne wyzwania. On jednak szybko udowodnił, że stać go na wiele. „Zemsta frajerów” i największe role Roberta Carradine’a Na dużym ekranie zadebiutował w 1972 r. u boku Johna Wayne’a w filmie „Kowboje”. Do pierwszego castingu namówił go brat David, przekonując, że może tylko zyskać, a nic nie stracić. Ta decyzja okazała się przełomowa. Robert Carradine od początku wyróżniał się autentycznością, które przyciągały uwagę reżyserów. Wkrótce potem pojawił się w docenianym przez krytyków „Powrocie do domu” Hala Ashby’ego oraz „Ulicach nędzy” Martina Scorsese. Były to produkcje, które ugruntowały jego pozycję jako aktora charakterystycznego, zdolnego do budowania złożonych, nieoczywistych postaci. CZYTAJ TEŻ: Niedawno zaręczyny, a tu takie wieści. Narzeczona Akopa Szostaka przekazała smutną wiadomość. To koniec Prawdziwy przełom przyniosły jednak lata 80. W 1980 r. aż dwa filmy z jego udziałem znalazły się w oficjalnej selekcji Festiwalu Filmowego w Cannes: „Wielka czerwona jedynka” Samuela Fullera oraz „Straceńcy” Waltera Hilla. Ten drugi tytuł zapisał się w historii kina nie tylko ze względu na obsadę, ale również koncepcję. Prawdziwi bracia grali na ekranie historycznych braci. To był moment, w którym nazwisko Carradine znów wybrzmiało z pełną siłą. Największy rozgłos przyniosła mu jednak rola Lewisa Skolnicka w kultowej „Zemście frajerów”. Film stał się jednym z symboli popkultury lat 80., a kreacja Carradine’a nieodłącznym elementem jego fenomenu. Dla wielu widzów to właśnie ta postać na zawsze zdefiniowała jego ekranowy wizerunek. Po latach Robert Carradine zdobył serca zupełnie nowego pokolenia widzów jako ojciec w serialu „Lizzie McGuire”. Choroba afektywna dwubiegunowa. Oświadczenie rodziny Za uśmiechem i artystycznym spełnieniem kryła się jednak trudna, wieloletnia walka. W oficjalnym komunikacie przekazanym amerykańskiej redakcji Deadline rodzina aktora podkreśliła, że „w świecie, który potrafi być bardzo mroczny, Bobby zawsze był dla wszystkich wokół światłem i nadzieją”. Bliscy zdecydowali się ujawnić przyczynę śmierci, by przełamać tabu wokół chorób psychicznych. W oświadczeniu podkreślono, że Robert Carradine zmagał się z prawie dwudziestoletnią chorobą afektywną dwubiegunową. „Jesteśmy zdruzgotani utratą tej pięknej duszy i chcemy podkreślić jego odważną walkę z prawie dwudziestoletnią chorobą afektywną dwubiegunową. Mamy nadzieję, że jego historia będzie promieniem światła i zachętą do walki z piętnem, które wciąż towarzyszy chorobom psychicznym”, przekazano. Równie poruszające słowa wypowiedział Keith Carradine. Starszy brat aktora nie ukrywał bólu, ale też determinacji, by mówić otwarcie o problemie. „Chcemy, żeby wszyscy o tym wiedzieli i nie ma w tym żadnego wstydu. To choroba, która wzięła górę, ale pragnę go uczcić za tę walkę i za jego piękną duszę. Był niezwykle utalentowany i będziemy tęsknić za nim każdego dnia”, podkreślił. Śmierć Roberta Carradine’a to nie tylko koniec pewnej epoki w Hollywood. To także bolesne przypomnienie, że za blaskiem reflektorów często kryją się cienie, których nie widać na czerwonym dywanie. Źródło: Deadline, Plejada. CZYTAJ TEŻ: Ruszył proces syna Michele i Roba Reinerów. Ten nie przyznał się do winy
Na scenie zachwycał szczerością i talentem. Nie żyje Mirosław Krawczyk. Ceniony aktor miał 72 lata
Mirosław Krawczyk nie żyje. Informację o śmierci cenionego aktora przekazał Teatr Wybrzeże. Przez dekady był obecny na scenie, w filmie i telewizji, budując imponujący dorobek i pozostawiając po sobie role, które na długo zapadną w pamięć widzów.
Mirosław Krawczyk nie żyje – smutną wiadomość przekazał Teatr Wybrzeże, publikując oficjalny komunikat o śmierci wybitnego aktora. Przez dekady obecny na scenie i ekranie, pozostawił po sobie bogaty dorobek artystyczny i pamięć o rolach, które na stałe wpisały się w historię teatru. Informację o śmierci Mirosława Krawczyka przekazał Teatr Wybrzeże Mirosław Krawczyk był jednym z tych artystów, których obecność na scenie natychmiast przyciągała uwagę. Ceniony polski aktor, przez lata budował swoją pozycję zarówno w teatrze, jak i przed kamerą, konsekwentnie tworząc role zapadające w pamięć. Jego artystyczna droga rozpoczęła się po ukończeniu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. To właśnie tam zdobył fundamenty zawodu, które stały się punktem wyjścia do dalszej, wieloletniej kariery. Od pierwszych kroków w profesjonalnym teatrze było jasne, że ma wyczucie postaci i scenicznej prawdy – cechy, które w kolejnych latach stały się jego znakiem rozpoznawczym. Z czasem stał się aktorem, którego nazwisko kojarzono z rzetelnością, doświadczeniem i artystyczną dojrzałością. Łączył pracę na scenie z obecnością w filmie i telewizji, tworząc imponujący dorobek, który ugruntował jego miejsce w środowisku. Widzowie mogli oglądać go m.in. w „Awanturze o Basię”, serialu „Sfora”, „Lokatorach”, „M jak miłość”, w filmie „Czarny czwartek” czy w „Rezydencji”. Mirosław Krawczyk wystąpił w ponad 300 ról – zarówno teatralnych, jak i filmowych oraz telewizyjnych. Przez 40 lat pracy artystycznej konsekwentnie budował swoją pozycję, pozostając wierny scenie. Czytaj też: Ostatnie pożegnanie Bożeny Dykiel. Rodzina artystki zwróciła się do żałobników ze szczególną prośbą Informację o śmierci Mirosława Krawczyka przekazał Teatr Wybrzeże, z którym artysta przez wiele lat był zawodowo związany. „Z przykrością informujemy o śmierci wybitnego aktora Mirosława Krawczyka. Po studiach w krakowskiej PWST trafił do Teatru Śląskiego w Katowicach, dla kina odkrył go Janusz Kidawa. Zdobyte doświadczenia pozwoliły mu wypracować rozpoznawalny styl oparty na precyzji, uważności i głębokim rozumieniu postaci”, napisano w pożegnalnym poście. Koledzy wspominają go w poruszających słowach: „Mirku, na scenie oczarowywałeś szczerością, a my zapamiętamy Cię jako kolegę o wielkim sercu”. Głos zabrała również prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz. W poruszającym wpisie na Facebooku podkreśliła, że Mirosław Krawczyk „przez dekady współtworzył artystyczną tożsamość miasta”. To zdanie wybrzmiało szczególnie mocno – jak symboliczne podsumowanie obecności aktora w kulturalnym życiu Gdańska. „Odszedł Mirosław Krawczyk – aktor wybitny, wierny naszej scenie, obecny w Teatr Wybrzeże od 1986. Przez dekady współtworzył artystyczną tożsamość miasta, a ostatnie spotkanie z publicznością w „Powarkiwaniach Drogi Mlecznej” było kolejnym dowodem jego niezwykłej wrażliwości i klasy. Na scenie poruszał prawdą i szczerością. Poza sceną był człowiekiem o wielkim sercu, uważnym i życzliwym. Znałam go niemal od dziecka. Tym boleśniej przychodzi dziś powiedzieć: do zobaczenia, Mirku. Składam wyrazy współczucia żonie Marii oraz Dzieciom. Łączę się z Wami w smutku i wdzięczności za życie, które pozostawiło tak trwały ślad w naszej wspólnocie. Dziękuję za każdą rolę, każde wzruszenie i każdą chwilę oddaną gdańskiej scenie”, wybrzmiało. Życie prywatne Mirosława Krawczyka W życiu prywatnym Mirosław Krawczyk był związany z aktorką Marią Mielnikow. Ich wspólna droga zawodowa przez lata prowadziła przede wszystkim przez teatr – to scena była przestrzenią, która najmocniej ich łączyła. Był ojcem Mikołaja Krawczyka, który poszedł w jego ślady i również związał swoje życie z aktorstwem. W przypadku Mirosława Krawczyka granica między domem a teatrem przez lata była niemal niewidoczna – świat sztuki naturalnie splatał się z życiem prywatnym. Scena nie była wyłącznie przestrzenią zawodowych wyzwań, lecz stałym elementem rodzinnej codzienności. Sprawdź też: Profesor Jan Miodek pogrążony w żałobie. Pożegnał ukochaną żonę. Trwali u swojego boku przez ponad 50 lat
Żona Erica Dane’a była z nim do końca. Wcześniej chciała rozwodu, ale wycofała pozew
Jeszcze kilka lat temu ich małżeństwo miało się zakończyć, a sprawa rozwodowa była w toku. Dziś wiadomo, że Rebecca Gayheart była przy Ericu Dane’ie do końca jego życia. Co sprawiło, że po siedmiu latach separacji zmieniła decyzję i wycofała pozew? W jednym z wywiadów aktorka odsłoniła kulisy swojej decyzji i wskazała na moment, który wszystko odmienił.
Rebecca Gayheart była przy Ericu Dane’ie do końca jego życia, choć jeszcze kilka lat wcześniej złożyła pozew o rozwód. Po siedmiu latach separacji w marcu odwołała sprawę, a miesiąc później aktor ogłosił diagnozę stwardnienia zanikowego bocznego. W listopadzie wyjaśniła, że swoją decyzją chciała dać córkom, 15-letniej Billie i 13-letniej Georgi, jasną lekcję: „jesteśmy przy ludziach bez względu na wszystko”. Eric Dane zmarł w czwartek, 10 miesięcy po ogłoszeniu choroby. Miał 53 lata. Dlaczego Rebecca Gayheart wycofała pozew o rozwód? Rebecca Gayheart wycofała pozew o rozwód po tym, jak u Erica Dane’a zdiagnozowano stwardnienie zanikowe boczne. W listopadzie, w podcaście „Broad Ideas”, aktorka szczegółowo wyjaśniła swoją decyzję. Podkreśliła, że jej najważniejszym celem było nauczenie córek, aby „być przy bliskich bez względu na wszystko”. — „Mówimy im: ‘Jesteśmy przy ludziach bez względu na wszystko. On jest naszą rodziną. On jest waszym ojcem’” — powiedziała Gayheart. Aktorka zaznaczyła, że w czasie choroby Dane’a i w trakcie porządkowania ich relacji najważniejsze było dla niej to, aby Billie i Georgia czuły się zaopiekowane, mimo że — jak przyznała — „sytuacja jest trudna, smutna i zła”. Zobacz też: Jego postać z kultowego serialu zna cały swiat. Niewielu wie z jakim dramatem mierzy się aktor, apeluje o wsparcie Małżeństwo od 2004 roku i rozwód w 2018 Rebecca Gayheart i Eric Dane pobrali się w 2004 roku. Po 13 latach małżeństwa gwiazda filmu „Jawbreaker” złożyła pozew o rozwód w 2018 roku. W marcu ubiegłego roku, po siedmiu latach separacji, para odwołała rozwód. Jeden miesiąc później aktor znany z serialu „Chirurdzy” ogłosił publicznie diagnozę stwardnienia zanikowego bocznego. W rozmowie z listopada 54-letnia Gayheart przyznała, że ich relacja jest „bardzo skomplikowana” i nie była pewna, czy wycofując pozew, postępuje „we właściwy czy niewłaściwy sposób”. — „Po prostu jestem i staram się być przy [moich dzieciach]. Czas pokaże” — powiedziała. „Miłość może nie być romantyczna” – esej w The Cut W grudniu Rebecca Gayheart opublikowała osobisty esej w „The Cut”. Napisała w nim, że ich „miłość może nie być romantyczna, ale jest miłością rodzinną”. Aktorka wyjaśniła również, że od ośmiu lat nie mieszkają w tym samym domu. Oboje mieli relacje z innymi osobami — Gayheart była łączona z miliarderem Peterem Mortonem, a Dane w czerwcu spotykał się z reżyserką Janell Shirtcliff — jednak regularnie spotykali się podczas rodzinnych uroczystości. W eseju podkreśliła, że w tym roku ona i córki spędziły dużo czasu w domu Erica, który znajduje się około 12 minut jazdy od ich domu. „Jemy razem wiele posiłków. Często wpadamy z wizytą — z tym, że ja nie wpadam bez zapowiedzi. Zawsze dzwonię i mówię: ‘Wjeżdżam pod górę’ albo ‘Podrzucam Georgię’” — napisała. Zobacz też: Eric Dane nie żyje. Gwiazdor „Chirurgów” i „Euforii” miał 53 lata Śmierć Eric Dane w wieku 53 lat Eric Dane zmarł w czwartek, 10 miesięcy po ogłoszeniu diagnozy stwardnienia zanikowego bocznego. Miał 53 lata. Rodzina aktora przekazała w oświadczeniu dla magazynu „People”: „Z ciężkim sercem informujemy, że Eric Dane zmarł w czwartek po południu po odważnej walce ze stwardnieniem zanikowym bocznym”. W dalszej części podkreślono, że w trakcie choroby aktor stał się zaangażowanym rzecznikiem budowania świadomości i wspierania badań, zdeterminowanym, by pomagać innym osobom mierzącym się z tą samą walką. Rebecca Gayheart wycofała pozew o rozwód w obliczu dramatycznej diagnozy, stawiając na pierwszym miejscu rodzinę i dobro swoich córek. Jej słowa o byciu przy bliskich „bez względu na wszystko” dziś nabierają szczególnego znaczenia. Źródło: pagesix.com
Eric Dane nie żyje. Gwiazdor „Chirurgów” i „Euforii” miał 53 lata
Eric Dane nie żyje. Aktor znany z roli doktora Marka Sloana w „Chirurgach” oraz Cala Jacobsa w „Euforii” zmarł w wieku 53 lat po długiej walce ze stwardnieniem zanikowym bocznym (SLA). Ostatnie dni spędził w otoczeniu żony i dwóch córek. Informację o jego śmierci potwierdził rzecznik prasowy.
Eric Dane nie żyje – wiadomość o jego śmierci wstrząsnęła światem filmu i telewizji. Aktor odszedł w czwartek po południu po dzielnej walce ze stwardnieniem zanikowym bocznym (SLA). Informację o jego śmierci przekazał rzecznik prasowy w oficjalnym oświadczeniu. „Z ciężkim sercem przekazujemy, że Eric Dane odszedł w czwartek po południu, po dzielnej walce ze stwardnieniem zanikowym bocznym (SLA). Ostatnie dni spędził otoczony bliskimi przyjaciółmi, oddaną żoną oraz dwiema ukochanymi córkami, Billie i Georgią, które były centrum jego świata” — czytamy w oświadczeniu. Aktor poinformował o swojej chorobie w 2025 r. W czerwcu, podczas pierwszego wywiadu telewizyjnego, zdradził, że pierwszym objawem było „osłabienie prawej ręki”. SLA to postępująca choroba neurodegeneracyjna, która prowadzi do stopniowego zaniku mięśni i obecnie nie istnieje na nią skuteczne lekarstwo. Mimo diagnozy Eric Dane do końca pozostał aktywny zawodowo i społecznie. Jesienią ubiegłego roku wystąpił w serialu „Brilliant Minds”, gdzie zagrał strażaka chorującego na SLA. Kariera Erica Dane’a: „Chirurdzy”, „Euforia” i wielkie role Eric Dane urodził się w San Francisco w 1972 roku. Po ukończeniu szkoły przeprowadził się do Los Angeles, gdzie rozpoczął karierę telewizyjną. Zadebiutował w 1993 roku. Występował w serialach takich jak „Świat według Bundych” i „Roseanne”. Pojawił się także w „The Wonder Years”. Przełom w jego karierze nastąpił dzięki roli chirurga plastycznego dr. Marka Sloana w „Chirurgach”. Postać, która początkowo miała pojawić się jedynie w kilku odcinkach, stała się częścią głównej obsady. Eric Dane kreował tę rolę od 2006 r. do dziewiątego sezonu. W 2021 r. powrócił gościnnie w 17. sezonie produkcji. Dzięki roli w „Chirurgach” zyskał przydomek „McSteamy” i stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów serialowych. W 2022 r. w programie „Jess Cagle Show” na antenie SiriusXM mówił: „To był świetny serial. Nowe doświadczenie, pełne ekscytacji. Byliśmy częścią telewizyjnego fenomenu emitowanego na całym świecie, który wszyscy oglądali”. W ostatnich latach zdobył uznanie za rolę Cala Jacobsa w serialu „Euforia”, gdzie wcielił się w postać surowego ojca Nate’a, granego przez Jacoba Elordiego. Aktor miał pojawić się także w nadchodzącym, trzecim sezonie serialu. Eric Dane w Waszyngtonie – działalność z I AM ASL Po ujawnieniu diagnozy w 2025 r. Eric Dane zaangażował się w działania na rzecz osób chorych na SLA. W październiku ubiegłego roku wraz z organizacją I AM ASL udał się do Waszyngtonu, by zabiegać o zwiększenie finansowania badań nad chorobami neurodegeneracyjnymi. Organizacja podkreśliła, że aktor był „niezłomnym rzecznikiem, wspaniałym człowiekiem i prawdziwym liderem ruchu na rzecz walki z SLA”. W oświadczeniu zaznaczono również: „Eric wykorzystywał swoją popularność nie dla rozgłosu, lecz do działania”. Bliscy aktora podkreślali, że w ostatnich miesiącach życia miał ogromną potrzebę pomagania innym i wspierania badań nad chorobą, z którą sam się zmagał. Ostatnie chwile i wzruszające pożegnania Eric Dane pozostaje w pamięci rodziny, przyjaciół i współpracowników. Ostatnie chwile życia spędził w otoczeniu najbliższych – żony, aktorki Rebekki Gayheart, oraz dwóch córek: Billie i Georgii. W jednym z ostatnich wywiadów mówił: „Mam dwie córki. Chcę zobaczyć, jak kończą studia, biorą ślub, może doczekam się wnuków. Chcę być obecny przy tym wszystkim. Dlatego będę walczył do ostatniego tchu”. Kim Raver, aktorka znana z „Grey’s Anatomy”, wspominała go jako osobę pełną światła. „Eric był światłem” — napisała, dodając, że podczas zdjęć „w jego oku pojawiał się błysk, a z figlarnym uśmiechem potrafił powiedzieć kwestię w takim momencie, że każdy śmiał się do łez”. Również stacja HBO wyraziła głęboki smutek po śmierci aktora. „Nasze myśli są z jego bliskimi w tym trudnym czasie” — przekazano w oficjalnym komunikacie. Eric Dane miał 53 lata. Świat filmu żegna aktora, który zapisał się w historii telewizji rolą w „Chirurgach” i „Euforii”, a w ostatnich latach życia stał się także rzecznikiem osób chorych na stwardnienie zanikowe boczne.
Robert Duvall odszedł z jednym niespełnionym marzeniem. Rzadko o tym mówił
Robert Duvall był ikoną światowego kina, laureatem Oscara i jednym z najwybitniejszych aktorów swojego pokolenia. W życiu zawodowym osiągnął niemal wszystko. W prywatnym — jak sam przyznawał — pozostała jedna niezrealizowana tęsknota. Mimo czterech małżeństw nigdy nie został ojcem. O braku dzieci mówił rzadko, najczęściej z charakterystycznym dla siebie dystansem i ironią.
Choć publiczność zapamiętała go jako charyzmatycznego Toma Hagena w „Ojcu chrzestnym” czy bezwzględnego podpułkownika Kilgore’a w „Czasie apokalipsy”, prywatnie Robert Duvall był człowiekiem powściągliwym, stroniącym od zwierzeń. Urodzony 5 stycznia 1931 roku w San Diego w rodzinie wojskowej – jego ojciec William Howard Duvall był admirałem marynarki wojennej – dorastał w atmosferze dyscypliny i tradycyjnych wartości. Być może właśnie dlatego temat rodziny zawsze miał dla niego szczególne znaczenie. Życie prywatne Roberta Duvalla. Cztery małżeństwa, żadnych dzieci Robert Duvall był żonaty czterokrotnie. Jego pierwszą żoną była Barbara Benjamin (1964–1975), później aktorka Gail Youngs (1982–1986), następnie Sharon Brophy (1991–1996). W 2005 roku poślubił Lucianę Pedrazę, argentyńską aktorkę i reżyserkę, młodszą od niego o 41 lat. To właśnie u jej boku spędził ostatnie dekady życia. Każde z tych małżeństw było ważnym rozdziałem w jego biografii, jednak żadne nie przyniosło mu upragnionego ojcostwa. W wywiadach przyznawał, że próbował zostać ojcem zarówno w małżeństwie, jak i poza nim, ale bez powodzenia. Nie zdecydował się również na adopcję. "Chyba strzelam ślepakami. Próbowałem z wieloma różnymi kobietami, w związkach małżeńskich i pozamałżeńskich. Myślałem o adopcji, ale (moja żona i ja) jeszcze tego nie zrobiliśmy" – stwierdził w rozmowie z Details.com. Choć jego związki bywały burzliwe, a różnice wieku w ostatnim małżeństwie budziły zainteresowanie mediów, Duvall konsekwentnie chronił swoje życie prywatne. Z Lucianą Pedrazą tworzył związek oparty na wspólnych pasjach – łączyła ich miłość do Argentyny, tańca tango i działalności charytatywnej. ZOBACZ TEŻ: Kiedy poznał ojca ukochanej, usłyszał zaskakujące pytanie. Tak zaczęła się ostatnia miłość Roberta Duvalla Robert Duvall angażował się w działalność charytatywną Choć Robert Duvall nie został ojcem, w czasie małżeństw funkcjonował w rozszerzonych rodzinach swoich partnerek. Z Lucianą Pedrazą angażował się w działalność fundacji charytatywnej wspierającej dzieci w Argentynie. Nie zdecydował się jednak na formalną adopcję. W wywiadach nie rozwijał powodów tej decyzji. Wydaje się, że zaakceptował fakt, że jego droga życiowa potoczyła się inaczej niż u wielu jego rówieśników. W świecie, w którym gwiazdy często budują medialne narracje wokół życia rodzinnego, Duvall pozostał wierny swojej zasadzie: prywatność ponad wszystko. Kariera, która stała się jego dziedzictwem Robert Duvall zdobył Oscara za rolę w filmie "Tender Mercies" (1983). Był siedmiokrotnie nominowany do Nagrody Akademii, zdobył także cztery Złote Globy i nagrodę BAFTA. Współpracował z największymi reżyserami: Francisem Fordem Coppolą, Francisem Fordem Coppolą, Peterem Bogdanovichem czy Robertem Altmanem. Jego filmografia to ponad sześć dekad pracy i role, które na stałe wpisały się w historię kina. Paradoksalnie, na ekranie wielokrotnie wcielał się w postaci ojców, patriarchów i mentorów. Robert Duvall zmarł w 2026 roku w wieku 95 lat. Pozostawił po sobie imponujący dorobek artystyczny i opinię jednego z najbardziej wyrazistych aktorów amerykańskiego kina. Choć nie doczekał się dzieci, jego nazwisko na trwałe zapisało się w historii kultury. W jego biografii nie ma dramatycznych wyznań ani spektakularnych gestów. Jest za to cicha, ludzka historia o marzeniu, które nie zawsze się spełnia — nawet jeśli spełniło się niemal wszystko inne.
Ostatnie pożegnanie Edwarda Linde-Lubaszenki. To tutaj spocznie legendarny artysta. Znamy szczegóły ceremonii
Edward Linde-Lubaszenko zmarł 8 lutego 2026 r. w wieku 86 lat. Wybitny aktor zostanie pożegnany 24 lutego w Warszawie podczas uroczystości o charakterze państwowym. Znamy szczegóły uroczystości.
Edward Linde-Lubaszenko — artysta, którego nazwisko na trwałe zapisało się w historii polskiego kina i teatru. Miał 86 lat. Wiadomość o jego śmierci poruszyła środowisko twórcze oraz widzów, którzy przez dekady śledzili jego sceniczne i filmowe kreacje. 24 lutego w Warszawie odbędą się uroczystości pożegnalne. Ceremonia będzie miała charakter państwowy. Śmierć Edwarda Linde-Lubaszenki 8 lutego 2026 roku 8 lutego 2026 roku zgasło jedno z tych nazwisk, które przez dekady budowały tożsamość polskiego kina i teatru. Edward Linde-Lubaszenko — aktor o charakterystycznej sile wyrazu i niepodrabialnej obecności scenicznej — odszedł w wieku 86 lat. Wiadomość o jego śmierci przekazał w mediach społecznościowych syn artysty, Olaf Lubaszenko. Jeszcze w 2025 roku Eward Linde-Lubaszenko ogłosił zakończenie swojej kariery. Dla wielu był to symboliczny moment pożegnania ze sceną, która przez lata była jego naturalnym żywiołem. Jego odejście poruszyło środowisko artystyczne oraz widzów — tych, którzy dorastali z jego rolami i tych, którzy wciąż odkrywali w nich klasę, doświadczenie i wyjątkową charyzmę. Czytaj też: Miał cztery żony, a jego ostatnie małżeństwo zaczęło się od głośnego romansu. To z tego związku Edward Linde-Lubaszenko miał jedyną córkę Pogrzeb Edwarda Linde-Lubaszenki z honorami państwowymi Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego poinformował w rozmowie z Plejadą, że pożegnanie Edwarda Linde-Lubaszenki odbędzie się z pełnym ceremoniałem państwowym. Oficjalne uroczystości zaplanowano na wtorek, 24 lutego. Tego dnia w Kościele Środowisk Twórczych przy placu Teatralnym w Warszawie o godzinie 11.00 zostanie odprawiona msza żałobna. Po nabożeństwie uczestnicy ceremonii przejadą na Cmentarz Wojskowy na Powązkach. Artysta spocznie w Alei Zasłużonych. „Pogrzeb Linde-Lubaszenki odbędzie się 24 lutego w Warszawie, w kościele na pl. Teatralnym. Później uroczystości przeniosą się do Alei Zasłużonych na Powązki Wojskowe. Pogrzeb będzie miał charakter państwowy i będzie się odbywał z asystą wojskową”, przekazał Plejadzie rzecznik prasowy Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pan Piotr Jędrzejowski. Sprawdź też: Tak Edward Linde-Lubaszenko zszedł ze sceny. Ostatnie lata kariery i słowa o testamencie „Msza święta żałobna odprawiona zostanie we wtorek 24 lutego 2026 roku o godzinie 11:00 w Kościele Środowisk Twórczych w Warszawie, Plac Teatralny 18, po czym nastąpi odprowadzenie na miejsce spoczynku na Powązkach Wojskowych. Pogrążona w smutku Rodzina”, potwierdziła rodzina aktora. 24 lutego Warszawa zatrzyma się na chwilę, by oddać hołd artyście, którego głos, spojrzenie i sceniczna obecność przez dekady współtworzyły pejzaż polskiej kultury. Jego role pozostaną żywe — zapisane w pamięci widzów i w historii teatru oraz kina. To będzie pożegnanie z honorami, lecz także ciche „dziękujemy” za lata wzruszeń, emocji i sztuki najwyższej próby.
Jego drogę na szczyt Nanga Parbat śledził cały świat. Za swoje marzenie Tomasz Mackiewicz zapłacił najwyższą ceną.
Tomasz Mackiewicz nie cierpiał tej góry, a jednocześnie coś go do niej ciągnęło. Próbował wejść na jej szczyt aż siedmiokrotnie. Po raz ostatni w styczniu 2018 roku, kiedy wyruszył na Nanga Parbat razem z francuską himalaistką Elisabeth Revol. Ich wyprawa skończyła się sukcesem, który szybko zmienił się w dramatyczną walkę o życie, którą cała Polska śledziła z nadzieją, że "Czapkins" i jego towarzyszka bezpiecznie wrócą do domów. Ją udało się uratować, Tomasz z wyprawy nie wrócił. Gdyby nie tamta tragedia, dziś świętowałby 51. urodziny.
Większość ludzi pamięta go jako himalaistę. Ale dla bliskich Tomasz Mackiewicz był przede wszystkim oddanym mężem i kochającym ojcem. Jego żona, Anna Solska-Mackiewicz, zapytana w wywiadzie dla magazynu VIVA! o to, jak wspomina zmarłego męża, odpowiedziała: „Właściwie wspomnieniem jest Tomek w ruchu. On zawsze był w ruchu: albo jechał, albo szedł, albo biegł, albo się wspinał, albo coś robił, albo pracował, montował, składał. Taki Tomek, którego jest wszędzie pełno”. Rzeczywiście, był niemal wszędzie, bo od młodości ciągnęło do do świata. Młodości trudnej, naznaczonej uzależnieniem od narkotyków. Gdy się od nich uwolnił, jego nałogiem stały się podróże. A gdy już ta potrzeba wyruszenia w drogę stawała się tak silna, że nie mógł usiedzieć w miejscu, pakował się i ruszał. Jak wtedy, gdy pojechał w półroczną podróż do Indii i Bangladeszu. Jednak najbardziej ciągnęło go do gór. To w nich czuł się najlepiej, czuł spokój. Zobacz też: Tak Tomasza Mackiewicza zapamiętała żona: „W ostatniej wiadomości wyznał mi miłość” Jego serce biło dla gór. „Z nim było wszystko możliwe” Niektórzy twierdzą, że Nanga Parbat była jego największym marzeniem, inni — że już obsesją. I jedni i drudzy mają trochę racji. Mackiewicz uparł się, że zdobędzie tę górę. Wyprawa z 2018 roku była siódmym podejściem Tomka, a jego towarzyszki Elisabeth Revol — czwartym. Ich wcześniejsze wspólne wyprawy kończyły się tuż przed atakiem szczytowym z powodu złej pogody. Tym razem miało być inaczej. Ich marzenie się spełniło i 25 stycznia 2018 roku zdobyli upragnioną Nangę. Zwycięską chwilę przerwały mrożące krew w żyłach słowa alpinisty, które Revol zdradziła później w wywiadzie dla TVN24. Tomek miał powiedzieć na szczycie: „Eli, nie widzę, widzę cię bardzo niewyraźnie, nie widzę twojej czołówki”. Te słowa zwiastowały poważne problemy. Za spełnienie marzenia Mackiewicz zapłacił nie tylko utratą wzroku. Cenę była znacznie wyższa. Po słowach swojego wspinaczkowego partnera, wskazujących na ślepotę śnieżną, Revol wiedziała, że prawdziwym wyzwaniem będzie zejście. Schodząc ze szczytu, Tomasz zmagał się nie tylko z konsekwencjami utraty wzroku i licznymi odmrożeniami, ale też z chorobą wysokościową. To wszystko w pewnym momencie uniemożliwiło mu dalsze schodzenie. Elisabeth wezwała pomoc, informując o krytycznej sytuacji, po czym, pozostawiając kolegę w szczelinie na wysokości ok. 7200 metrów, kontynuowała wędrówkę samodzielnie. W tym czasie ekipa ratunkowa, składająca się z czterech doświadczonych himalaistów, była już w drodze. Dylemat na wysokości 6000 metrów Oczy całego świata skierowane były na akcję odbywającą się na stokach Nanga Parbat. Revol po całonocnym zejściu spotkała się z ekipą ratunkową na wysokości 6000 metrów. Ratownicy do ostatniej chwili mieli dylemat, czy ruszać dalej, aby udzielić Tomaszowi pomocy. Do samego końca wszyscy, którzy śledzili akcję, wierzyli, że uda się uratować himalaistę. Niestety z powodu surowych warunków pogodowych, a także po konsultacji z bazą pod K2, zapadła decyzja o powrocie i skoncentrowaniu się na ratowaniu przemarzniętej Revol. W rozmowie dla Gazety Wyborczej jeden z członków ekipy ratunkowej, Adam Bielecki, przyznał, że „wyruszenie po Tomka skazałoby Eli na śmierć”. Zobacz również: „Gdybyśmy poszli po Tomka Mackiewicza, Revol by umarła’’. Poruszające słowa Adama Bieleckiego o akcji na Nanga Parbat Dramatycznymi wydarzeniami na górze Nanga Parbat żył cały świat. Wielu mocno przeżyło śmierć Tomasza Mackiewicza, osądzając czyn Elisabeth Revol jako samolubny. Nie można jednak zapominać, że była to walka z żywiołem, wobec którego człowiek był całkowicie bezradny. Chociaż od tragedii minęło już prawie 8 lat, wciąż jest ona wspominana, zwłaszcza w okolicach daty urodzin himalaisty. Gdyby wtedy wydarzenia potoczyły się inaczej, to dziś w dniu swoich 51. urodzin, "Czapkins" z pewnością planowałby kolejną daleką podróż albo był w trakcie zdobywania jakiegoś szczytu. A może dałby już sobie spokój z górami i spokojnie patrzył, jak dorastają jego dzieci. Źródła: Gazeta Wyborcza, tygodnik.interia.pl, PolskieRadio24.pl
Maciąg, Kołaczkowska, Umer... Te niezwykłe osoby zabrał nam 2025 rok
Lista osób, które odeszły w 2025 roku jest niestety bardzo długa. Dziś wspominamy ludzi świata kultury, sportu, polityki i sztuki, których nie ma już z nami...
Kończący się 2025 rok to niestety także czas bolesnych pożegnań. Świat kultury, sztuki, mediów i polityki stracił w ostatnich 12 miesiącach postaci, które przez wiele lat były ulubieńcami publiczności. Dziś ich wspominamy… Kto odszedł w 2025 roku? Lista gwiazd, wideo Wśród tych, których nie ma już z nami znalazło się wiele osób, które jeszcze niedawno gościliśmy na łamach VIVY!. Szczególnie boleśnie dotknęła nas strata Magdy Umer – artystki słowa, pieśni i emocji. Jej interpretacje poezji śpiewanej były dla wielu symbolem intelektualnej elegancji. Nieodżałowana będzie dla nas już zawsze także strata Agnieszki Maciąg – modelki, aktorki i autorki książek o zdrowiu i duchowości. Dla swoich czytelników była inspiracją do życia w zgodzie ze sobą i naturą. Smutne pożegnanie miało także miejsce w lipcu, gdy żegnaliśmy Joannę Kołaczkowską – kabareciarka przegrała walkę z chorobą. Robiła to w ciszy i na własnych zasadach. Wyrwa w sercach jej fanów ma dziś ogromne rozmiary. Rak był także silniejszy, niż organizm Tomasza Jakubiaka – barwnego kucharza i jurora MasterChefa. Jego energia, pasja do gotowania i autentyczność sprawiły, że pokochała go cała Polska. Ten rok to także śmierć Stanisława Soyki, Katarzyny Stoparczyk, Papieża Franciszka, Brigitte Bardot, Barbary Rylskiej czy Rapera Pono. O nich i o wielu innych – których wspominamy w filmie na górze strony – nigdy nie zapomnimy... ZOBACZ TEŻ: Była najpiękniejszą Francuską wszechczasów, ale nie umiała być matką. Kim jest Nicolas-Jacques Charrrier, jedyne dziecko Brigitte Bardot?
Pięć lat temu odszedł jego ukochany syn. Tak dziś Rafał Olbrychski mówi o tej bolesnej stracie. Pokazał nam pamiątkę
Rafał Olbrychski doczekał się zrealizowania wielu świetnych zawodowych projektów, ale to, co przyniosło my życie, to także zostanie tatą. Przy okazji pokazywania VIVIE.pl rodzinnych zdjęć wspomniał o ukochanych synach. Jeden z nich - Antek - realizuje się w swojej pasji; drugiego brakuje aktorowi już od pięciu lat. Właśnie tyle mija od straty Kuby.
Rafał Olbrychski zgromadził w swoim domu sporą liczbę zdjęć, z których każde to ogrom wspomnień. Wśród fotografii, które pokazał nam aktor, była i ta, na której ponad 20 lat temu pozował ze swoimi synami. Antek rozwija dziś swoją największą pasję, starszy od niego Kuba niestety odszedł w 2020 roku. Pięć lat później to o tej bolesnej stracie mówi jego tata. Rafał Olbrychski o synach. Kuba zmarł 5 lat temu Gdy z kamerą VIVY.pl weszliśmy do salonu piosenkarza i aktora, naszym oczom ukazała się cała półka zdjęć. „Jest tutaj ich całe mnóstwo. Z rzeczy historycznych: moja mama śp. Wykładowca profesorka łódzkiej szkoły filmowej; moja babcia czy moi synowie, z których Kuba od lat nie żyje, a Antek sprawuje się świetnie”, mówi nam Rafał Olbrychski i dodaje kilka słów więcej o Antonim. „W tym nie ma oficjalnych mistrzostw, ale Antek jest mistrzem świata w historycznej szermierce. W mieczu, który nazywamy dwuręcznym. Również jest w ścisłej czołówce obecnie w szabli polskiej”, podkreślił. Czy aktora zdziwiło, że Antek poszedł w stronę takiego sportu? „Nie. I ja pamiętam, jak to się zaczynało, kiedy był małym chłopcem. Mieszkaliśmy w Józefosławiu w takim malutkim bloczku i pod tym bloczkiem na podwórku co weekend było słychać strasznie głośne uderzenia. Brzmiało jak trening na perkusji, a to się młodzież okoliczna tłukła kijami. Potem owijali je budowlaną pianką i jakoś tak płynnie przeszło to w trening szermierczy, który jeszcze dziadek – czyli mój tato – wspierał. Antek też skończył historię na Uniwersytecie Warszawskim, jest historykiem z wykształcenia i ze wspólnikiem prowadzą szkołę szermierki. Są znani na całym świecie”, opowiadał VIVIE.pl Rafał Olbrychski. Na tym samym zdjęciu widać też kilkuletniego Kubę. Jakub odebrał sobie życie w 2020 roku. „To będzie już pięć lat, bo to było dosłownie tuż przed COVID-em. Już jak był pogrzeb, to zaczęły się restrykcje. My jeszcze zdążyliśmy, że można było 20 czy 30 osób zaprosić. Dziś myślę, że ten cały czas związany z COVID-em, ten cały bałagan, on bardzo źle by zniósł”… Co dziś czuje jego serce jako ojca? „No wiesz, z tym się nie da podzielić z ludźmi. Ja po prostu staram się już tak troszeczkę bardziej nosić w sobie tą ciepłą, dobrą pamięć i wyjść z tego etapu żałoby. Minęło pięć lat, więc chcę zostawić to, co było dobre. Trudno jest o tym mówić”, podkreślił aktor. CZYTAJ TEŻ: Gdy się poznali, paparazzi nie dawali im spokoju. 17 lat później tak Rafał Olbrychski z partnerką mówią o swojej miłości Okoliczności odejścia Kuby Olbrychskiego – archiwalne cytaty Gdy w marcu 2020 roku brat Jakuba – Antek – poinformował na swoim Facebooku o odejściu brata, podzielił się kilkoma szczegółami z jego życia. „Kuba chorował na schizofrenię, ale skłonienie go do leczenia było bardzo trudne. Mimo to, w ciągu kilkunastu ostatnich lat wielokrotnie poddawał się leczeniu. Był w szpitalach na Sobieskiego, w Tworkach, w Drewnicy i w Lublińcu. Ale zawsze prędzej czy później odstawiał leki, wracał do nałogów, a z tym przychodziła psychoza. Podobnie z terapiami - zaczął ich kilkanaście, ale nigdy nie udało się go utrzymać na nich dłużej”, czytaliśmy w sieci. Z kolei w 2023 roku Rafał Olbrychski wypowiadał się na temat śmierci syna w VIVIE!. „On też był zamotany w różne nałogi. Starałem się złapać z nim bliższy kontakt i przeciągnąć go na moją stronę, ale może było już za późno. Na pewno nie byłem świetnym ojcem, a u Kuby eksperymenty z różnymi substancjami uruchomiły chorobę psychiczną. To było jak bomba nie do rozbrojenia”, opowiadał. „Próbowałem, walczyłem, starałem się, potem przestawałem, potem wracałem. Nie mam już poczucia winy. Pozbyłem się go podczas terapii i pracy nad sobą. Teraz przestałem już siebie pytać, dlaczego jeszcze czegoś nie zrobiłem. To pytanie było we mnie przez dłuższy czas”, dodawał. Pełen materiał z rozmową z Rafałem Olbrychskim znajdziecie poniżej. View oEmbed on the source website Jeżeli masz podejrzenie, że cierpisz na depresję lub chcesz porozmawiać o swoim słabym samopoczuciu, pomoc uzyskasz w wielu przyjaznych miejscach. Oto kilka z nich: Całodobowa Linia Wsparcia 800 70 2222 Antydepresyjny Telefon Zaufania (22) 484 88 01 Telefon zaufania dla dzieci 116 111 Kryzysowy Telefon Zaufania 116 123
Kołaczkowska, Soyka, Jakubiak… Ostatni rok zabrał nam wybitnych ludzi kultury, polityki i sportu. To ich szczególnie dziś wspominamy
W 12 minionych miesiącach pożegnaliśmy wielu wybitnych ludzi świata kultury, polityki i sportu. Dziś szczególnie ich wspominamy...
Koniec października i początek listopada to czas, w którym wspominamy tych, którzy nadawali sens naszemu światu — artystów, twórców, ludzi kultury i pasji. Minionych dwanaście miesięcy przyniosło pożegnania, które głęboko zapisały się w naszej pamięci. Odeszli ci, których głosy, role, gesty i idee kształtowały nasze emocje i marzenia. Gwiazdy, które zmarły w ostatnim roku Grudzień 2024 przyniósł smutną wiadomość o śmierci Ryszarda Poznakowskiego, lidera Trubadurów — zespołu, który rozbrzmiewał w domach Polaków przez pokolenia. Kilka dni później odszedł Stanisław Tym, niezapomniany aktor o jednym z najbardziej charakterystycznym poczuciu humoru w polskim kinie. W styczniu pożegnaliśmy zaś Barbarę Rylską, gwiazdę filmów lat 60., i Stanisława Brudnego, aktora, którego głos i twarz pamiętamy z dziesiątek ról drugoplanowych — zawsze prawdziwy, zawsze wiarygodny. W lutym 2025 roku odszedł Marian Turski, świadek historii, dziennikarz i człowiek, który całym swoim życiem przypominał, że „Auschwitz nie spadło z nieba”. Jego głos — spokojny, ale stanowczy — był sumieniem naszego czasu. Zaledwie kilka tygodni później świat kina pożegnał Richarda Chamberlaina, amerykańskiego aktora znanego z serialu Ptaki ciernistych krzewów. Jego romantyczne role wzruszały miliony widzów, a elegancja i ciepło sprawiły, że stał się jednym z ostatnich dżentelmenów Hollywood. Marzec przyniósł również wiadomość o śmierci Vala Kilmera, niezapomnianego odtwórcy roli Icemana w Top Gun i jednej z najbardziej wyrazistych osobowości lat 90. — artysty, który łączył bunt z wrażliwością. W kwietniu 2025 świat pogrążył się w żałobie po śmierci papieża Franciszka – duchowego przywódcy, który zdołał połączyć pokorę z odwagą reformy. Ostatniego dnia miesiąca walkę z rakiem przegrał też Tomasz Jakubiak... Lato 2025 roku przyniosło szczególnie bolesne pożegnania. W lipcu zmarł Tadeusz Rolke, mistrz fotografii, który przez dekady dokumentował codzienność Polaków, pokazując piękno w prostocie. Jego zdjęcia stały się kroniką przemian – artystyczną, społeczną i emocjonalną. Czytaj także: Tym jednym postem trafił w serca milionów. Dariusz Kamys o „bolesnej pustce” po Asi W tym samym miesiącu odeszła Joanna Kołaczkowska, filar Kabaretu Hrabi, kobieta o błyskotliwym poczuciu humoru i niezwykłej wrażliwości. Jej śmierć poruszyła nie tylko fanów kabaretu, ale wszystkich, którzy potrzebowali uśmiechu w trudnych czasach. Kilka dni później świat muzyki pogrążył się w żałobie po Ozzym Osbourne’ie – legendzie rocka, który przez dekady inspirował buntowników i artystów na całym świecie. Jego życie było jak jego twórczość – głośne, pełne pasji, ale też szczere i prawdziwe. Sierpień z kolei zabrał nam Stanisława Soykę – słowa jego „Tolerancji” nigdy nie przestaną nam świszczeć w uszach. Jesienią przyszło nam pożegnać kolejne wielkie nazwiska. We wrześniu świat mody zatrzymał się na chwilę po śmierci Giorgia Armaniego – projektanta, który zdefiniował pojęcie elegancji. Jego wizja prostoty i klasycznego piękna na zawsze odmieniła to, jak rozumiemy luksus. Niedługo potem, 16 września, odszedł Robert Redford – aktor, reżyser, laureat Oscara. Jego spojrzenie i uśmiech były symbolem amerykańskiego kina, a jego działalność ekologiczna pokazała, że gwiazda może świecić nie tylko na ekranie, ale też w działaniu dla dobra świata. Pożegnaliśmy też Katarzynę Stoparczyk, dziennikarkę, która potrafiła rozmawiać z dziećmi i dorosłymi tak, by każdy poczuł się ważny… Wspominając ich wszystkich, zatrzymujemy się na chwilę. Bo choć ich już z nami nie ma, to pozostawili po sobie coś bezcennego — światło, które nie gaśnie wraz z nimi.
Kabaret bez Kołaczkowskiej. Tomasz Majer publikuje poruszający wpis
Cztery dni po śmierci Joanny Kołaczkowskiej głos zabrał jej kolega z kabaretu Hrabi – Tomasz Majer. Artysta opublikował w sieci niezwykle emocjonalne pożegnanie, w którym wspomina wspólną pracę, przyjaźń i talent zmarłej koleżanki.
Joanna Kołaczkowska, jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej sceny kabaretowej, zmarła 17 lipca 2025 roku po długiej walce z chorobą nowotworową. Jej śmierć wstrząsnęła fanami oraz przyjaciółmi z artystycznego środowiska. Przez kilka dni po tej tragedii członkowie kabaretu Hrabi milczeli. Teraz głos zabrał Tomasz Majer – wieloletni sceniczny partner Kołaczkowskiej, który we wzruszającym wpisie podzielił się żalem, wspomnieniami i hołdem dla zmarłej koleżanki. Tomasz Majer łamie ciszę po śmierci Kołaczkowskiej Joanna Kołaczkowska odeszła 17 lipca 2025 r., po walce z nowotworem. Do tej pory jej bliscy z kabaretu Hrabi nie wypowiadali się publicznie. Przełom nastąpił cztery dni później – 21 lipca – kiedy Tomasz Majer, wieloletni kolega artystki, postanowił podzielić się swoim bólem i wspomnieniami. W emocjonalnym wpisie zamieszczonym w sieci, Majer żegna Kołaczkowską, nazywając ją „drogą koleżanką z pracy”. Słowa artysty niosą głęboki żal i niewypowiedziany smutek: „Strumień łez zalewa mi oczy. W końcu puściło. Nie wierzyłem w to, co się dzieje. Twoje odejście…” – czytamy. ZOBACZ TEŻ: Miała 5 lat, gdy straciła najbliższą osobę, jej mama milczała przez lata. Dzieciństwo Joanny Kołaczkowskiej nie należało do najłatwiejszych „Byłaś jak wystrzelony pocisk” – wspomnienia ze sceny Tomasz Majer i Joanna Kołaczkowska występowali razem od 2003 roku w kabarecie Hrabi. W swoim wpisie Majer wspomina nie tylko ich wspólne występy, ale również wcześniejsze projekty artystki, takie jak kabaret Potem czy współpraca z Andrusem. „Byłaś na scenie jak wystrzelony pocisk. Podziwiałem i zawsze będę Cię podziwiać […] nie sposób wymienić wszystkiego” – napisał kabareciarz, wskazując na imponujący dorobek artystyczny Kołaczkowskiej i jej naturalny talent do przekształcania każdego projektu w sukces: „Niczym Midas przemieniałaś wszystko w złoto”. Bezinteresowność i empatia – Kołaczkowska prywatnie W pożegnaniu nie zabrakło także wspomnień o życiu prywatnym artystki. Tomasz Majer podkreślił wyjątkową empatię i bezinteresowność Joanny Kołaczkowskiej. „Lubiłaś pomagać tak zwyczajnie, bezinteresownie, bo chciałaś, bo lubiłaś, bo tak czułaś” – napisał. Wspominał jej zaangażowanie w koncerty, fundacje, nagrywane życzenia – wszystko to, mimo zmęczenia i problemów zdrowotnych, wykonywała z pasji i miłości do ludzi. „Pokazałaś mi, jak można kochać kabaret i szanować publiczność. Dziękuję Ci za to moja droga koleżanko z pracy.” CZYTAJ TEŻ: Joanna Kołaczkowska po raz ostatni przemówiła do fanów. Nikt nie przewidział, co się stanie „Nigdy nie odejdziesz” – wzruszające zakończenie wpisu Na zakończenie wpisu Tomasz Majer wyznał, że szczególnie zapamięta śmiech Joanny – jej szczere, spontaniczne wybuchy radości, które nazwał „największą nagrodą”. „Aśka przecież Ty NIGDY nie odejdziesz! Jesteś i będziesz w naszych sercach, żartach, pobliżach i innych docentach. Byłaś, Jesteś i Będziesz. Na zawsze. Na Forewer (tak, tak, śmiej się tam dalej z mojego beznadziejnego angielskiego)” – zakończył z lekkim uśmiechem kabareciarz. Śmierć Joanny Kołaczkowskiej pozostawiła ogromną pustkę na polskiej scenie kabaretowej, ale jej śmiech i energia – jak podkreślił Tomasz Majer – na zawsze pozostaną w sercach tych, którzy ją znali i podziwiali. Czytaj także: Joanna Kołaczkowska nie chciała pogrzebu katolickiego, zostanie pożegnana dwiema mszami. Przekazano szczegóły Źródło: plejada.pl
Joanna Kołaczkowska nie chciała pogrzebu katolickiego, zostanie pożegnana dwiema mszami. Przekazano szczegóły
Wciąż trudno uwierzyć w to, co się stało. Joanna Kołaczkowska odeszła w nocy z 16 na 17 lipca 2025 roku. Miała 59 lat. Ostatnie pożegnanie aktorki kabaretu Hrabi odbędzie się 28 lipca na Powązkach w Warszawie. Wcześniej odprawiona zostanie natomiast msza w intencji zmarłej. Podano szczegóły.
Joanna Kołaczkowska zmarła w wieku 59 lat chciała pogrzebu humanistycznego. Mimo tego w Warszawie odbędą się aż dwie msze w jej intencji. Ceremonia świecka zaplanowana jest na 28 lipca. Gdzie i kiedy można będzie pożegnać uwielbianą artystkę? Podano szczegóły. Ostatnie życzenie Joanny Kołaczkowskiej: pogrzeb humanistyczny Joanna Kołaczkowska, wybitna aktorka kabaretowa i członkini kabaretu Hrabi od ponad 20 lat, zmarła w nocy z 16 na 17 lipca 2025 r. Miała 59 lat. Zmagała się z chorobą nowotworową, a w dniu śmierci ujawniono, że cierpiała na nowotwór mózgu. W przeszłości (25 lat temu) zdiagnozowano u niej czerniaka, który wykryto w trakcie ciąży. Artystka miała jasno sprecyzowane życzenia dotyczące swojego pożegnania. W rozmowie sprzed trzech lat, w podcaście „Mówi się” prowadzonym wraz z Szymonem Majewskim, mówiła wprost: „Myślę, że chciałabym, żeby był to pogrzeb humanistyczny, ponieważ byłam na takich pogrzebach. Były niesamowite. Naprawdę przeżywaliśmy”. Wyraziła zachwyt nad takimi ceremoniami, które opisywała jako głębokie, osobiste i prawdziwie poruszające. Dodała, że chciałaby zostać skremowana. Kołaczkowska zaznaczyła również, że nie zależy jej na pogrzebie katolickim. Czytaj także: Poruszający apel księdza po odejściu Joanny Kołaczkowskiej. Jego słowa zapadają w pamięć! Dwie msze: tak zostanie pożegnana artystka Mimo deklarowanej woli aktorki, że nie chce pogrzebu katolickiego, zaplanowano aż dwie msze żałobne. Pierwsza z nich odbędzie się w dniu świeckiej ceremonii pogrzebowej – 28 lipca – o godz. 11:00 w Kościele św. Karola Boromeusza przy ul. Powązkowskiej 14 w Warszawie. Informację tę przekazano na oficjalnym profilu kabaretu Hrabi w sieci. Druga msza została zapowiedziana na niedzielę 20 lipca o godz. 20:00 w kościele franciszkanów przy ul. Senatorskiej w Warszawie. Organizuje ją parafia pw. Świętego Antoniego z Padwy. Franciszkanie napisali w mediach społecznościowych: „Kochani nasi! Przed nami trudna chwila pogrzebu Asi. Zanim nadejdzie, już chcemy podziękować Bogu za Jej życie. Asia cały czas nas przekonuje, że nie warto marnować czasu — ani na głupotę, ani na ciasne serca, ani na bycie (wybaczcie słowo) śmiertelnie poważnym”. Dodano także, że msza, która odprawiona zostanie 20 lipca o 20.00, będzie miała charakter dziękczynny. „Jeśli chcecie dziękować z nami za JEJ (i swoje) życie - przybądźcie w najbliższą niedzielę o godz. 20.00. Zaproście innych. Udostępniajcie. Chcemy CELEBROWAĆ ŻYCIE. z miłością - Wasi franciszkanie”, zakończono. Wcześniej informację tę podał „Super express”, powołując się na kartkę, która zawisła na drzwiach Kościoła. Gdzie i kiedy odbędzie się pożegnanie Joanny Kołaczkowskiej? Ceremonia humanistyczna, zgodna z wolą Joanny Kołaczkowskiej, została zaplanowana na 28 lipca o godz. 12:30 w sali „Powązki Wojskowe” w Warszawie. Bezpośrednio po niej aktorka zostanie pochowana na Cmentarzu Wojskowym. Zgodnie z jej życzeniem, uroczystość odbędzie się bez wieńców i kwiatów. Czytaj także: Mało kto wiedział, że Joanna Kołaczkowska ma córkę. Przyjaciółka zdradziła prawdę o jej jedynym dziecku Kołaczkowska i jej walka z chorobą – poruszające szczegóły Prywatne życie Joanny Kołaczkowskiej naznaczone było walką z chorobą nowotworową. Czerniak został u niej wykryty podczas ciąży, co miało wpływ na jej dalsze obawy o zdrowie – cierpiała na kancerofobię. Druga diagnoza musiała być więc dla niej traumą. Do samego końca nie poddawała się, z podniesionym czołem walcząc z chorobą, jednak leczenie okazało się nieskuteczne. Dla wielu pozostanie po prostu niezłomną Aśką, która potrafiła bawić innych do łez i była jedyna w swoim rodzaju... Czytaj także: Joanna Kołaczkowska miała dwóch mężów. Jeden rozbawiał Polskę do łez
Nie żyje Ryszard Olesiński. Legenda polskiego rocka i gitarzysta Maanamu miał 71 lat
W sobotnie popołudnie dotarła do nas smutna informacja. Odszedł Ryszard „Placho” Olesiński. Był znakomitym muzykiem, legendarnym gitarzystą Maanamu. Wiadomość o jego śmierci przekazała Karolina Oleszko, pierwsza wokalistka zespołu exMaanam. „Nie chcę w to wierzyć”, napisała przepełniona żalem.
W wieku 71 lat zmarł Ryszard „Placho” Olesiński – charyzmatyczny gitarzysta zespołu Maanam. Jego odejście poruszyło fanów i współpracowników. Artysta przez dziesięciolecia współtworzył brzmienie jednej z najważniejszych formacji w historii polskiego rocka. Kim był Ryszard Olesiński? Gitarzysta, który współtworzył Maanam Ryszard „Placho” Olesiński był polskim gitarzystą rockowym. Z zespołem Maanam związany był w latach 1980–1986, później zaś od 1991 do 2003 roku. Bez dwóch zdań współtworzył legendę formacji: nie tylko brał udział w sesjach nagraniowych większości albumów, lecz także usłyszeć go mogliśmy na ścieżkach koncertowych, sygnowanych przez grupę. Jego gitarowe riffy i charakterystyczne brzmienie stanowiły o rozpoznawalnym stylu Maanamu, który zdobył ogromną popularność w Polsce i bez którego nie ma polskiej muzyki rockowej. Czytaj także: To miał być list miłosny, a stał się hymnem pokolenia PRL-u. Kulisy tego hitu zaskakują Kariera z Maanamem i powstanie exMaanam Po odejściu z zespołu Maanam w 2003 roku, Ryszard Olesiński wraz z bratem Krzysztofem Olesińskim oraz perkusistą Pawłem Markowskim powołali do życia nową grupę muzyczną. Początkowo działali pod nazwą Złoty Maanam, a następnie – po porozumieniu z Kamilem Sipowiczem, mężem Kory Jackowskiej – przekształcili się w exMaanam. Ich celem było kontynuowanie muzycznego dziedzictwa Kory i Marka Jackowskiego. Z powodzeniem koncertowali i pielęgnowali spuściznę formacji. Pierwszą wokalistką exMaanamu była Karolina Leszko, następnie Karolina Gibki, a obecnie rolę tę pełni Agnieszka Bieńkowska. Grupa kontynuuje działalność do dziś, koncertując i przypominając największe przeboje legendarnego zespołu. Emocjonalny hołd dla Kory – utwór „Olga” W sierpniu 2018 roku, po śmierci Kory Jackowskiej, Ryszard Olesiński nagrał osobisty hołd muzyczny zatytułowany „Olga”. Utwór powstał spontanicznie w jego domu, a jego publikacja na platformie YouTube była wyrazem głębokiego żalu po stracie wieloletniej współpracowniczki i przyjaciółki, z którą muzyk dzielił scenę przez blisko 25 lat. W ten sposób uczcił jej pamięć i dał wyraz swoim emocjom. Czytaj także: Żyją z dala od show-biznesu, teraz zrobili wyjątek. Tak dziś wyglądają synowie Kory Śmierć Ryszarda Olesińskiego poruszyła fanów i muzyków Informacja o śmierci Ryszarda Olesińskiego została przekazana przez Karolinę Oleszko – pierwszą wokalistkę zespołu exMaanam. W emocjonalnym wpisie w mediach społecznościowych pożegnała artystę słowami: „Nie mogę i nie chcę w to wierzyć. Na razie mogę napisać tylko, że mój przyjaciel, moja rodzina, Placho. Ryszard Olesiński nie żyje”. W sieci natychmiast pojawiły się setki komentarzy pełnych smutku i niedowierzania. „O Jezu, nie wierzę”, „Nie wierzę, to kolejna taka śmierć, która spada na mnie i rozdziera mi serce na strzępy…”, „Jakże trudno to przyjąć! Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie!”, „Bardzo to smutne. Gdy byłem nastolatkiem był moim ulubionym gitarzystą. Grał niby miękko jak Hank z The Shadows ale z rockowym a nawet postpunkowym pazurem”, „Wyrazy współczucia, wielka strata” – to tylko niektóre z reakcji internautów i fanów zespołu. Śmierć Ryszarda Olesińskiego w wieku 71 lat to ogromna strata dla polskiej sceny muzycznej. Był nie tylko utalentowanym instrumentalistą, ale też integralną częścią historii jednego z najważniejszych zespołów w historii polskiego rocka. Jego dziedzictwo muzyczne pozostanie żywe dzięki twórczości, którą współtworzył przez dziesięciolecia. Czytaj także: Jedenaście lat temu Marek Jackowski zostawił fanom ostatnią wiadomość. Śmierć zastała go niedługo później... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/07/forum-0427038801-a2240c2.jpg" width="4500" height="2361" alt="Bogdan Kowalewski, Ryszard Olesiński, Paweł Markowski (zespół Złoty Manaam), plan programu „Pytanie na śniadanie”, Warszawa, 20.01.2014 rok" title="Bogdan Kowalewski, Ryszard Olesiński, Paweł Markowski (zespół Złoty Manaam), plan programu „Pytanie na śniadanie”, Warszawa, 20.01.2014 rok" />
Tyle smutku w jednym wpisie… Majka Jeżowska w żałobie, tak pożegnała bliską osobę
Tom Logan – były mąż Majki Jeżowskiej, amerykański muzyk i producent – zmarł 18 lipca 2025 roku w Chicago. Choć ich małżeństwo zakończyło się po 12 latach, pozostali bliskimi przyjaciółmi. Poruszona artystka pożegnała go emocjonalnym wpisem, podkreślając jego rolę w jej życiu i twórczości.
Był jej oparciem, przyjacielem, twórczym partnerem. Choć ich małżeństwo nie przetrwało próby czasu, ale więź, która ich łączyła, trwała przez dekady. Gdy 18 lipca 2025 roku nadeszła wiadomość o śmierci Toma Logana, Majka Jeżowska nie kryła bólu. W poruszającym wpisie pożegnała człowieka, który na zawsze zostanie w jej sercu. Kim był Tom Logan? – historia związku i przyjaźni z Majką Jeżowską Tom Logan – amerykański gitarzysta, muzyk i producent – był drugim mężem Majki Jeżowskiej. Ich drogi przecięły się w Stanach Zjednoczonych, dokąd wokalistka wyjechała, próbując poskładać życie po bolesnym rozstaniu z pierwszym mężem, Januszem Komanem. To właśnie tam, za oceanem, los postawił na jej drodze Toma Logana – człowieka, który miał na nowo przywrócić jej wiarę w bliskość i stabilizację. Pobrali się w 1984 roku. Choć Majka Jeżowska nie ukrywała, że nie była to porywająca, filmowa miłość, to właśnie u boku Toma Logana odnalazła spokój i poczucie bezpieczeństwa w obcym świecie. Wychowywali razem jej syna, a on stał się jej wsparciem, cichym bohaterem codzienności, który zawsze był obok. Dzięki niemu czuła się bezpiecznie. Ich związek rozpadł się po 12 wspólnych latach. Ich relacja nie zakończyła się wraz z rozwodem. Mimo rozstania, pozostali sobie bliscy przez kolejne dekady. Artystka wielokrotnie podkreślała, że Tom był nie tylko jej mężem, ale przede wszystkim przyjacielem. Choć dzieliło ich tysiące kilometrów, ale łączyła głęboka więź. Czytaj też: Majka Jeżowska drży o życie byłego męża. Opublikowała dramatyczny wpis W czerwcu 2025 roku Majka Jeżowska opublikowała w mediach społecznościowych dramatyczny apel o wsparcie i dobre myśli. Jej były mąż zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Tom Logan przebywał w szpitalu w Chicago. Fani zareagowali natychmiast – posypały się komentarze pełne otuchy i wsparcia. Teraz Majka Jeżowska przekazała kolejne smutne informacje. Tom Logan zmarł 18 lipca 2025. Choć odszedł, zostawił po sobie ogromne dziedzictwo – nie tylko muzyczne, ale przede wszystkim emocjonalne. Był współtwórcą wielu piosenek Majki Jeżowskiej, które zna cała Polska. Jego obecność pozostanie nie tylko w nagraniach, ale i w sercach tych, którzy go znali i kochali. Majka Jeżowska w poruszających słowach żegna byłego męża Po śmierci byłego męża Majka Jeżowska zabrała głos w mediach społecznościowych, dzieląc się z fanami osobistym i poruszającym pożegnaniem. W kilku zdaniach uchwyciła całą esencję ich wieloletniej relacji – od małżeństwa, przez przyjaźń, aż po muzyczną współpracę. Wspomniała o jego wkładzie w jej twórczość, przypominając jedną z najpiękniejszych piosenek, którą dla niej skomponował. Artystka maluje obraz człowieka ciepłego, empatycznego i obdarzonego wyjątkowym poczuciem humoru – kogoś, kto nie znika z serca, nawet gdy odchodzi na zawsze. „Żegnaj Tom… byłeś moim mężem, przyjacielem, producentem moich piosenek, skomponowałeś jedną z najpiękniejszych utworów "On nie kochał nas", wspaniałym "tatą" i opiekunem dla mojego Wojtka, wrażliwym, pełnym poczucia humoru facetem”. Słowa pełne czułości i bólu poruszyły tysiące internautów. Ich relacja była dowodem na to, że prawdziwa przyjaźń może przetrwać wszystko. „Tyle smutku mam w sobie od dwóch dni, że wszystko się tu nie pomieści. Wszyscy starzy znajomi w Polsce zawsze Cię wspominali z sympatią. Graj pięknie na gitarze wszystkim, którzy odeszli od nas… Dziękuję Ci za Twoją dobroć i wszystkie dźwięki, które zostały na moich płytach”, dodawała Majka Jeżowska. Czytaj też: Zobaczyli to dopiero gdy odeszła. Niepublikowane nagranie z Joanną Kołaczkowską porusza do łez Rodzinie i bliskim składamy wyrazy głębokiego współczucia.
Joanna Kołaczkowska odeszła niespodziewanie. Przyjaciółka wspomina ostatnią rozmowę
Była królową polskiego kabaretu. Niezastąpiona. Silna, niezwykła osobowość. Joanna Kołaczkowska odeszła w wieku 59 lat. Przez ostatnie tygodnie zmagała się z nowotworem mózgu. Tak ostatnie spotkanie z nią wspomina reżyserka, Beata Harasimowicz.
Joanna Kołaczkowska zmarła 17 lipca 2025 roku w wieku 59 lat. Jej wieloletnia przyjaciółka Beata Harasimowicz wspomina ostatnie spotkanie oraz rozmowę z artystką, która zmagała się z nowotworem mózgu. Harasimowicz zdradziła także największe, niespełnione marzenie zmarłej gwiazdy kabaretu. Ostatnie spotkanie Joanny Kołaczkowskiej i Beaty Harasimowicz Beata Harasimowicz, reżyserka i bliska przyjaciółka Joanny Kołaczkowskiej, podzieliła się wspomnieniami z ostatnich chwil spędzonych z artystką. Kobiety znały się od lat 90., gdy Kołaczkowska występowała jeszcze w kabarecie Potem. Ich ostatnie spotkanie odbyło się 17 grudnia 2024 roku podczas pogrzebu Stanisława Tyma. Jak podkreśliła Harasimowicz, Kołaczkowska wygłaszała wtedy mowę pożegnalną jako jedna z najbliższych mu osób. Artystka wypowiedziała zdanie, które do dziś nie daje spokoju jej przyjaciółce: „Staszku, nikt tak jak ty nie potrafił mnie rozśmieszyć i bardzo mi będzie tego rozśmieszania brakowało”. Harasimowicz, szukając ukojenia w tragicznej sytuacji, dodała: „Tak dzisiaj pomyślałam, szukając pozytywów w tej strasznej sytuacji, że już ją znowu Staszek rozśmiesza w tym innym, lepszym świecie”. Czytaj także: Artur Andrus wrócił do „Szkła kontaktowego”. Tak oddał hołd Joannie Kołaczkowskiej View oEmbed on the source website Tragiczna choroba i ostatnia rozmowa telefoniczna W rozmowie z Mateuszem Szymkowiakiem dla „Świata Gwiazd”, Harasimowicz ujawniła, że Joanna Kołaczkowska zmagała się z nowotworem mózgu. Ostatnia rozmowa telefoniczna między kobietami odbyła się na początku maja 2025 roku, tuż po tym, jak Kołaczkowska publicznie ujawniła swoją chorobę. Dotyczyła kwestii zawodowych, udziału w parodii „staszkowych” sond ulicznych. „Ucieszyła się, (...) umówiłyśmy się konkretnie na termin – to było 9 maja. (...) Moja ostatnia rozmowa z Asią dotyczyła dokładnie umawiania terminu ‘staszkowych’ sond” – podkreśliła Harasimowicz. Jak dodała, po tym dniu nie miały już okazji do kolejnego kontaktu. Niespełnione marzenie Joanny Kołaczkowskiej o miłości Beata Harasimowicz opowiedziała także o jednym z największych pragnień Joanny Kołaczkowskiej – marzeniu o miłości. Artystka nigdy nie ukrywała, że chciałaby się jeszcze zakochać, stworzyć rodzinę i dzielić z kimś życie. „Która z nas, będąc samotną, nie marzyłaby, że się jeszcze zakochać? Tak, oczywiście [marzyła o miłości - red.]” – przyznała Harasimowicz, dodając, że Kołaczkowska „kochała cały świat”, a świat odwzajemniał jej uczucia. Czytaj także: Joanna Kołaczkowska miała dwóch mężów. Jeden rozbawiał Polskę do łez Życie prywatne artystki – relacje i rodzina Joanna Kołaczkowska była wcześniej znana jako Joanna Matysik. Jej pierwsze małżeństwo zakończyło się rozwodem. Następnie związała się z Krzysztofem Kołaczkowskim – relacja ta również się rozpadła, jednak jej owocem była jedyna córka artystki, Hania. Według Harasimowicz, życie Kołaczkowskiej na scenie wymagało od niej ogromnego poświęcenia czasu i energii, co utrudniało budowanie relacji. Sama Kołaczkowska wielokrotnie mówiła, że jej ogólnopolska rozpoznawalność często onieśmielała mężczyzn. „Jest też coś takiego i Aśka też wielokrotnie o tym mówiła, że ta sława kabaretowej gwiazdy, takiej osoby właśnie silnej na scenie, mężczyzn onieśmiela. (...) Tak naprawdę bardzo niewielu mężczyzn lubi - na początku tak, bo to jest fascynacja silną kobietą - ale potem, żeby się przebić, żeby się nie okazało, że ja jestem zawsze ten mniej ważny, ten bardziej pokorny, ten podporządkowany”, kwitowała. Joanna Kołaczkowska – żegnana przez bliskich i fanów Wieść o śmierci Joanny Kołaczkowskiej poruszyła całe środowisko artystyczne. Kabaret Hrabi oficjalnie potwierdził tragiczne informacje nocą z 16 na 17 lipca 2025 roku. Fani i przyjaciele artystki dzielą się wspomnieniami i żegnają Kołaczkowską w mediach społecznościowych oraz w wywiadach. Beata Harasimowicz swoją wypowiedzią podsumowała emocjonalną podróż przez życie prywatne i zawodowe zmarłej gwiazdy.
Ewa Błachnio nie kryje emocji po śmierci Joanny Kołaczkowskiej. „Gdzie jest żałoba narodowa?”
Miała 59 lat. Odeszła niespodziewanie. Polska pogrążyła się w żałobie... Joanna Kołaczkowska zmarła w nocy z 16 na 17 lipca 2025 roku po walce z chorobą nowotworową. W sieci żegnają ją bliscy oraz fani. Wśród nich znalazła się również Ewa Błachnio. Jej emocjonalny wpis daje do myślenia.
Artystka kabaretowa Ewa Błachnio opublikowała poruszający wpis po śmierci Joanny Kołaczkowskiej, podkreślając, że była jej „mistrzynią, cichą mentorką, inspiracją”. Wspomnienia z Krakowa i apel do prezydenta Andrzeja Dudy: „Gdzie jest żałoba narodowa, kiedy jej potrzebujemy?”. Te słowa dają do myślenia. Kim była Joanna Kołaczkowska – nie tylko mistrzyni kabaretu Joanna Kołaczkowska zmarła w wieku 59 lat, po długiej walce z chorobą nowotworową. O jej śmierci poinformował kabaret Hrabi w nocy z 16 na 17 lipca. Kołaczkowska była jedną z najważniejszych i najbardziej charakterystycznych postaci na polskiej scenie kabaretowej. Swoją karierę zaczynała w legendarnej formacji Kabaret Potem, z którą szybko zdobyła ogromną popularność dzięki wyjątkowemu talentowi aktorskiemu i umiejętności wcielania się w różnorodne postacie. Od 2002 roku współtworzyła Kabaret Hrabi, nadając mu unikalny charakter o rysie nie tylko komicznym, lecz także lirycznym. Wszyscy do dziś pamiętają utwór „Andrzeju” w jej wykonaniu. W życiu prywatnym przeżywała wzloty i upadki – dwukrotnie się rozwodziła i wprost mówiła, że nie miała szczęścia w miłości. Pomimo tych doświadczeń, na scenie nieustannie dostarczała widzom uśmiechu i emocji, stając się niekwestionowaną ikoną kabaretu. Miała unikalną, silną osobowość. Była jedyna w swoim rodzaju. Dla wielu po prostu Aśka. Czytaj także: Miała 5 lat, gdy straciła najbliższą osobę, jej mama milczała przez lata. Dzieciństwo Joanny Kołaczkowskiej nie należało do najłatwiejszych Poruszające wspomnienia Ewy Błachnio W emocjonalnym wpisie Ewa Błachnio, również znana z działalności kabaretowej (m.in. kabaret Limo, później stand-up-y), opisała swoją reakcję na wiadomość o śmierci Joanny Kołaczkowskiej. Przyznała, że wciąż nie może uwierzyć w to, co się stało, że jest „kompletnie zdruzgotana”. Opisała noc, w której obudziło ją wycie auta na Saskiej Kępie. Jeszcze nie wiedziała, co się wydarzyło, ale towarzyszyło jej poczucie niepokoju. Zasnęła. Gdy się obudziła (późnym rankiem) dowiedziała się o śmierci swojej mentorki. Artystka przywołała zabawną anegdotę z Krakowa, kiedy została pomylona z Kołaczkowską przez mężczyznę jedzącego zapiekankę. Pod wpływem jego entuzjazmu podpisała mu się na przedramieniu jako „Joanna Kołaczkowska” (ujęte z cudzysłów). Wspomnienie to nabrało teraz wzruszającego wymiaru. „Byłaś moją Mistrzynią, cichą Mentorką, Inspiracją. Byłaś powodem, dla którego zakochałam się w kabarecie… Boże… Ten czas przeszły… Nie wierzę, że to już, że to tak…” — napisała Błachnio, podkreślając ogromny wpływ, jaki Kołaczkowska miała na jej życie, karierę i zawodowe wybory. Czytaj także: Tej choroby bała się najbardziej, zmierzyła się z nią dwukrotnie. Joanna Kołaczkowska przegrała nierówną walkę Apel o żałobę narodową – do kogo kierowany? Ewa Błachnio nie ograniczyła się jedynie do osobistego wspomnienia. W dramatycznym tonie zwróciła się bezpośrednio do prezydenta Andrzeja Dudy: „Gdzie jest żałoba narodowa, kiedy jej potrzebujemy…Aaaaaaandrzeeeeeejuuuuuuu?!”. Tym apelem artystka wyraziła nie tylko własny ból, ale i potrzebę uhonorowania wielkiej postaci, która przez lata przynosiła radość milionom Polaków. Sugeruje, że śmierć tak wybitnej postaci sceny rozrywkowej powinna zostać oficjalnie uczczona przez państwo. Reakcje środowiska kabaretowego Wpis Ewy Błachnio jest jednym z wielu tak otwartych i emocjonalnych. Środowisko kabaretowe (ale i cały świat show-biznesu) przeżywa po prostu ogromny wstrząs. Joanna Kołaczkowska była postacią nie tylko lubianą, ale i szanowaną przez koleżanki i kolegów po fachu. Jej wpływ na rozwój współczesnego kabaretu w Polsce jest nie do przecenienia, a jej śmierć zostawia ogromną pustkę. Czytaj także: Joanna Kołaczkowska nie bała się śmierci. Jej słowa poruszają dziś do łez Dziedzictwo i znaczenie Joanny Kołaczkowskiej Śmierć Joanny Kołaczkowskiej oznacza koniec pewnej epoki w historii polskiego kabaretu. Jej twórczość, energia i unikalny styl na zawsze zmieniły sposób, w jaki postrzegamy humor sceniczny. Wspomnienie Ewy Błachnio pokazuje, jak silny wpływ Kołaczkowska miała na innych artystów – nie tylko jako koleżanka z branży, ale jako duchowa przewodniczka. Artystka, która rozśmieszała i wzruszała, zostanie zapamiętana jako mistrzyni absurdu, niezrównana aktorka sceniczna i prawdziwa legenda kabaretu.
Miała 5 lat, gdy straciła najbliższą osobę, jej mama milczała przez lata. Dzieciństwo Joanny Kołaczkowskiej nie należało do najłatwiejszych
Joanna Kołaczkowska – wybitna artystka polskiej sceny kabaretowej – jako dziecko doświadczyła trudnych chwil. W wieku 5 lat straciła ojca, jednak przez długi czas nie znała prawdy o jego śmierci. Dopiero jako 10‑latka natknęła się na dokumenty pogrzebowe. W ostatnich miesiącach życia zmagała się z nowotworem, a Kabaret Hrabi, z którym była związana, zawiesił działalność i rozpoczął charytatywną trasę „Potemowe Piosenki”, by okazać jej wsparcie.
Miała zaledwie pięć lat, gdy nagle zniknął z jej życia ktoś najważniejszy. Joanna Kołaczkowska przez lata nie znała prawdy o śmierci ojca – tę tajemnicę odkryła dopiero jako dziesięcioletnia dziewczynka. Później rozśmieszała miliony, choć sama niosła w sobie trudne wspomnienia. Gdy w 2025 roku przyszło jej zmierzyć się z chorobą, otoczenie nie pozostało obojętne – Kabaret Hrabi wstrzymał działalność i ruszył w trasę „Potemowe Piosenki”, by wspierać ukochaną koleżankę. Ojciec chorował i zmarł, ale dzieci nie wiedziały, co się stało Joanna Kołaczkowska jako małe dziecko przeżyła traumatyczne wydarzenia. Gdy miała zaledwie 5–6 lat, zmarł jej ojciec. Chorował na serce. Mimo dramatycznej sytuacji, matka nie przekazała jej oraz starszej siostrze informacji o jego śmierci. Dziewczynki były pozostawione same sobie, bez odpowiedzi na pytania i bez wsparcia emocjonalnego. Relacja Joanny z matką była trudna. Aktorka przyznała po latach, że czuła się opuszczona i niezrozumiana. Żal, który nosiła w sobie od dzieciństwa, pozostawił trwały ślad. Sytuacja ta była dla niej źródłem nie tylko bólu, ale i niepewności. ZOBACZ TEŻ: Joanna Kołaczkowska po raz ostatni przemówiła do fanów. Nikt nie przewidział, co się stanie Szokujący moment: szukanie butów ojca za firanką Jednym z najbardziej dramatycznych wspomnień Joanny z dzieciństwa był moment, gdy razem z siostrą szukały ojca za firanką. Widziały jego buty, lecz nie mogły zrozumieć, dlaczego nie reaguje, nie odzywa się. Przez wiele dni żyły w niepewności, nie wiedząc, czy ich ojciec jeszcze żyje. Dopiero po pięciu latach, jako około 10‑letnia dziewczynka, znalazła zdjęcia z pogrzebu ojca oraz dokumenty. To był dla niej kolejny wstrząs – prawda, z którą musiała się zmierzyć bez przygotowania i wsparcia emocjonalnego ze strony dorosłych. Kabaret Hrabi jednoczy się w obliczu choroby Po dekadach działalności artystycznej i bycia jedną z najbardziej cenionych postaci polskiej sceny kabaretowej, Joanna Kołaczkowska w kwietniu 2025 roku otrzymała diagnozę nowotworu. W tym czasie Kabaret Hrabi – który współtworzyła – zawiesił działalność aż do końca sierpnia 2025 roku. Decyzja była jednoznaczna: priorytetem stało się jej zdrowie i wsparcie emocjonalne. Pomoc przyszła nie tylko od członków kabaretu. Artyści, przyjaciele i fani z całej Polski zjednoczyli się w działaniu. Na jej prośbę kabaret nie zrezygnował z trasy koncertowej, lecz przekształcił ją w projekt charytatywny. CZYTAJ TEŻ: Joanna Kołaczkowska nie bała się śmierci. Jej słowa poruszają dziś do łez Śmierć Joanny Kołaczkowskiej – podsumowanie dramatu i wsparcia Joanna Kołaczkowska zmarła w nocy z 16 na 17 lipca 2025 roku. Miała 59 lat. Wiadomość o jej śmierci wstrząsnęła fanami i artystami w całym kraju. Do ostatnich chwil otaczała ją miłość, wsparcie i ogromne zaangażowanie ludzi, którzy cenili nie tylko jej talent, ale i osobowość. Dramatyczne dzieciństwo, niespełniona relacja z matką, nagła choroba i intensywna walka o życie – historia Joanny to zapis prawdziwej ludzkiej siły, mimo ogromu cierpienia. Jej spuścizna artystyczna i pamięć o niej na zawsze pozostaną w sercach fanów. Źródło: Party, Świat Gwiazd, SuperExpress