Andrzej Zieliński wciąż tęskni za bratem, jego stan zdrowia jest poważny. „Do dziś mam problem z oddechem"
Minie już miesiąc od śmierci słynnego muzyka z zespołu Skaldowie — Jacka Zielińskiego. Okazuje się, że tęsknota i pustka za nim wciąż jest aktywna w sercach jego najbliższych. Andrzej Zieliński przyznaje, że między innymi rozpacz za ukochanym bratem bardzo odbiła się na jego zdrowiu. Andrzej Zieliński bardzo tęskni za bratem Andrzej Zieliński nie ukrywa, że wciąż towarzyszy mu trauma po wypadku sprzed lat, który miał miejsce na autostradzie A1 w miejscowości Szewo. Jego stan zdrowia był wówczas na tyle poważny, że lekarze z Włocławka walczyli o jego życie. „Widziałem już to białe światło w tunelu, ten drugi świat", zwierzał się artysta. W tamtym czasie jego największym wsparciem był brat — Jacek Zieliński, dzięki któremu znowu mógł stanąć na scenie. Gdy muzyka zabrakło, ciężko mu pracować. Czytaj też: Doczekał się dwóch synów, prawie nigdy ich nie widywał. Jak wyglądała relacja Janusza Rewińskiego z dziećmi? Andrzej Zieliński w poruszającym wyznaniu Na łamach Super Expressu ulubieniec słuchaczy wspomniał drugi wypadek. Natomiast do pierwszego z nich doszło w 1968 roku pod Sławnem. Kierowca wówczas przysnął za kierownicą, w konsekwencji autobus wbił się w drzewo. „W 2016 r. mieliśmy drugi wypadek. Samochód, którym jechaliśmy, dachował. [...] Miałem wszystkie żebra połamane, dlatego do dziś mam problem z oddechem. Trudno mi mówić dłuższe teksty. Śpiewać jest mi łatwiej, bo są krótsze frazy, nie trzeba mówić non stop. Oddycham przeponą. Gdy miałem brata obok siebie, to brat pomagał mi śpiewać. Razem utrzymywaliśmy kontakt przez prawie 60 lat...", zwierzał się Andrzej Zieliński. Zaznaczył jednak, że formacja nie zamierza schodzić z polskiej sceny muzycznej. „Ludzie, których spotykam w ostatnich dniach, proszą mnie, żeby dalej grać nasze piosenki. Jestem przekonany, że Jacek też by sobie tego życzył. Tym bardziej że od jakiegoś czasu w Skaldach na basie gra jego syn Boguś, a wokalnie wspiera nas jego córka Gabriela. Tak więc kolejne pokolenie Zielińskich weszło już do naszego zespołu. Nie mamy zamiaru kończyć kariery. Będziemy dalej koncertować i wykonywać te utwory, które znają i kochają Polacy", skwitował. Życzymy dużo zdrowia i siły. Czytaj też: Syn Kory przez ostatni rok walczył o dobre imię matki. Sprawa z sensacyjną biografią artystki doczekała się finału
Pogrzeb Jacka Zielińskiego. Tak muzyka „Skaldów” pożegnał ukochany Kraków
Na ręce syna muzyka zostało złożone ogromne wyróżnienie
Muzyk zespołu Skaldowie, Jacek Zieliński, zostanie pochowany w swoim ukochanym Krakowie. Zebrani na pogrzebie bliscy i przyjaciele legendy polskiej sceny muzycznej nie kryją łez. Prezydent Andrzej Duda wygłosił wzruszające przemówienie. Pogrzeb Jacka Zielińskiego — harmonogram, miejsce pochówku Pogrzeb Jacka Zielińskiego, który zmarł 6 maja w wieku 77 lat po długiej walce z chorobą, został zaplanowany na 20 maja 2024 r. Urna z prochami muzyka zostanie złożona około 13:30 w Alei Zasłużonych na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Na uroczystości, która rozpoczęła się mszą świętą o godzinie 11:00 w Bazylice Na Skałce pojawiło się wiele osobistości ze świata kultury, m.in. Muzyk Tomasz Zeliszewski, dziennikarz Piotr Metz oraz Magda Steczkowska i Piotr Królik, a także bliscy i przyjaciele muzyka, delegacje polityków, oraz sam prezydent Andrzej Duda. Czytaj także: Zbigniew Ziobro toczy zaciekłą walkę z nowotworem. Polityk ujawnił swoje szanse na pokonanie choroby Jak się okazało, miejsce ostatniego pożegnania wybrano nieprzypadkowo. „Nasz ojciec prowadził tam chór i uczył paulinów grać na skrzypcach. Wspólnie z bratem przychodziliśmy tam, żeby pograć w ping-ponga. Występowaliśmy tam też podczas akademii ku czci świętej Cecylii, patronki muzyki” opowiadał w rozmowie z „Plejadą” Andrzej Zieliński, brat wokalisty. Dla tych, którzy nie mieli możliwości pojawić się w bazylice, ustawiono specjalnie ekrany, na których emitowano mszę. Pojawiła się także księga, w której zebrani mogli po raz ostatni napisać kilka słów skierowanych do zmarłego, a także i jego bliskich. Wieczorem, po zakończeniu obrzędów religijnych, bliscy muzyka zapraszają na wyjątkowy koncert „Skaldowie i przyjaciele”, upamiętniający jego twórczość. Wydarzenie rozpocznie się o godzinie 19:00 w okolicy Nowohuckiego Centrum Kultury w Krakowie i wezmą w niej udział nie tylko muzycy „Skaldów”, ale także inni zaproszeni artyści, w tym Gaba Kulka. Sprawdź też: Nie zarabia kroci, ma problem z dostaniem kredytu. Wojciech Błach odkrył sekrety swojego zawodu Prezydent Andrzej Duda odznaczył Jacka Zielińskiego Orderem Odrodzenia Polski Na pogrzebie Jacka Zielińskiego pojawiło się wiele znanych osób. Wyjątkowo wzruszające przemówienie wygłosił prezydent Andrzej Duda, który także pośmiertnie odznaczył muzyka Krzyżem Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. „Żegnamy człowieka, który należy do wąskiego grona twórców polskiego rocka. Skaldowie są zespołem, w którym wszyscy ze sobą pracowali. Często trudno powiedzieć, co było czyje. Frontmanem był właśnie pan Jacek. To nie tylko muzyka rockowa, to przetarcie szlaków dla innych” mówił w swoim przemówieniu prezydent Polski. Później dodał także, że odznaczenie, które przekazał na ręce Bogumiła Zielińskiego, syna muzyka, jest uhonorowaniem nie tylko jego dorobku artystycznego, ale przede wszystkim za jego ciepłe serce: „To wysokie odznaczenie przyznałem panu Jackowi za niezwykłą twórczość muzyki, jaką tworzył, ale również za to, kim był prywatnie” przekazał zgromadzonym w bazylice. Na mszy świętej nie zabrakło elementów muzycznych: uroczystość rozpoczęła się piosenką Skaldów „Jutro Cię odnajdę”. Zgromadzeni w świątyni przyjaciele muzyka nie kryli swoich łez. „Minął dzień i trzeba stąd odejść już Dzisiaj znów zamknięte są drzwi na klucz Światła snop już nocnych lamp, o drogę dziś Do twoich drzwi może tylko wiatr dobrze zna” Skaldowie, fragment tekstu piosenki „Jutro Cię odnajdę”. Czytaj również: Jedenaście lat temu Marek Jackowski zostawił fanom ostatnią wiadomość. Śmierć zastała go niedługo później... Andrzej Duda, Agata Kornhauser-Duda, pogrzeb Jacka Zielińskiego, 20.05.24 r. Andrzej Zieliński, Jacek Zieliński pogrzeb Jacka Zielińskiego, 20.05.24 r.
Zajmuje w jej sercu szczególne miejsce, wiele mu zawdzięcza. Anna Rusowicz poruszająco wspomina ukochanego "Wujaszka"
"Zawsze czułam od niego taką miłość i dobro. Liczyłam na to, że jeszcze się uda… Że jeszcze wiele razy spotkamy się na scenie"
Wyjątkowy artysta, skrzypek, aranżer, wokalista, a przede wszystkim człowiek z sercem na dłoni. Emanowało od niego wyjątkowe ciepło, gotowość do niesienia pomocy i prawda, którą słychać było wyraźnie w utworach Skaldów. Razem z bratem, Andrzejem Zielińskim przez 60 lat wywoływali na ustach fanów uśmiech. 6 maja 2024 roku dotarła do wszystkich informacja o przedwczesnej śmierci Jacka Zielińskiego... Odszedł niezwykły człowiek. Dla rodziny, przyjaciół i wielbicieli to prawdziwy cios. I zgodnie przyznają – cechowała go szczerość i skromność. Bez niego świat stał się przeraźliwie smutny. Powstała pustka, której nie da się wypełnić… W poruszających słowach artystę pożegnała Anna Rusowicz. Wspaniałą wokalistkę łączy ze Skaldami wyjątkowa więź. Jacka Zielińskiego nazywała ukochanym „Wujaszkiem”. Choć nie łączyły ich więzy krwi, to byli jedną, wielką big-bitową rodziną. [Ostatnia aktualizacja 01.12.2024 r.] Anna Rusowicz podzieliła się z nami poruszającym wspomnieniem o współtwórcy polskiego big-bitu Olga Figaszewska, Viva.pl: Pożegnanie, które zamieściła Pani na swoim profilu porusza… Anna Rusowicz: Skaldowie zajmują w moim sercu szczególne miejsce. Od początku byli moim łącznikiem z mamą. To oni zawsze z czułością wspominali mi, że pamiętali, jak byłam jeszcze w brzuszku. Dzięki ich opowieściom miałam żywy kontakt z moją mamą. Ile cudownych godzin spędziliśmy na rozmowach! A Jacek… Jacek był naprawdę niezwykłym człowiekiem. Dziś nie ma takich mężczyzn. Mogę na palcach jednej dłoni zliczyć facetów, którzy są tak wrażliwi, oddani, wierni, lojalni wobec rodziny i przyjaciół… Jacek był dla mnie wzorem męża i ojca. Szalenie dbał o dzieci, wnuki… Takich mężczyzn, o tak pięknym i szczerym sercu rzadko się spotyka. Choć w zespole to Andrzej zawsze był odpowiedzialny za muzykę i kompozycję, a Jacek jako wokalista stał na przodzie, to pozostał pokorny i skromny. Nie miałam nigdy tej przyjemności, by poznać Pana Jacka, ale też zauważam, że biło od niego niezwykłe ciepło i prawda, którą przekazywał za pośrednictwem muzyki. On wychodził do ludzi. Był kompletnie pozbawiony ego. Wychodząc na scenę, nie krzyczał swoją postawą - ”to ja jestem artystą”, ale był od tego całkowicie wolny. Skaldowie w tych dawnych latach byli największymi gwiazdami polskiej sceny i podbijali zagraniczne sceny. Przecież przy takiej popularności, mogła mu uderzyć do głowy sodówka. Ale tak się nie stało, bo Skaldowie to pokora. Pokora do sceny i do życia. Niesamowite… Jacek po prostu był piękną duszą. Czytaj też: Przez wiele lat nie mieli kontaktu, nie potrafiła mu wybaczyć. Wojciech Korda pragnął pojednać się z Anią Rusowicz Skaldowie, Anna Rusowicz, 60. KFPP Opole 2023 w TVP Pięknie nazwała go Pani „Wujaszkiem”. Zawsze czułam od niego taką miłość i dobro, jak od najukochańszego Wujaszka, który powie dobre słowo, przytuli, zawsze jest obok. Po rozwodzie zawsze słyszałam od niego same ciepłe słowa. To był prawdziwy, kochany człowiek. Z ukochaną żoną, Halinką stanowili dla mnie wzór związku. Słuchając Pani mam poczucie, że Skaldowie po prostu wciągnęli Panią do tej wielkiej rodziny. Oni zawsze mówili: „Ania jest nasza”. I to prawda, my byliśmy i jesteśmy jak big-bitowa rodzina. Mamy wspólny język, wspólną wrażliwość, patrzymy przez te same okulary. Nie mam takiej jedności z moimi koleżankami i kolegami z branży. Coraz częściej czuję to i ubolewam, że ta moja big-bitowa rodzina się wykrusza. Artyści tamtych lat odchodzą zbyt szybko… Ze Skaldami każdego roku widywaliśmy się na pastorałkach i śpiewaliśmy razem utwór pt. Z kopyta kulig rwie. Dla nas zawsze były to rodzinne Boże Narodzenie. Nie wyobrażam sobie najbliższych świąt bez Jacka. Jest Andrzej, ale to nie będzie już to samo. Dla mnie to jest pewna wyrwa… Wraz z Jackiem odeszła część nas. To była bardzo niespodziewana wiadomość. Liczyłam na to, że jeszcze się uda… Że jeszcze wiele razy spotkamy się na scenie. Wiem, że Jacek bardzo cierpiał. Co roku modliłam się i cieszyłam tą naszą obecnością, śpiewem. Każdy kolejny rok był darem, radością z tego, że byliśmy razem. Muzyka była dla Pana Jacka Zielińskiego największą siłą… On był chodzącą muzyką! Zawsze tak szczerze radował się z każdego wyjścia na scenę… W nim nie było nonszalancji, wywyższania się. To był żywioł w czystej postaci i miłość do pasji. Niezależnie od tego czy to była próba, czy występ. On dawał z siebie dwieście procent. Pamiętam taką sytuację, jak Wujowie spali u mnie w domu. Pewnego wieczoru siedzieliśmy, jedliśmy bigos. Byłam już taka zmęczona, a oni dopiero się rozkręcali (śmiech). Ta ich energia była niespożyta. Jacek nad ranem zaczął śpiewać w góralskim głosem na cały dom (śmiech). O godzinie czwartej poszliśmy spać, a on wstał o szóstej, bo przecież już czas i szkoda tracić tak piękny dzień (śmiech). Skaldowie zawsze byli dla mnie niesamowici. Wielokrotnie zadawałam sobie pytanie – „Skąd w nich tyle pasji do życia?”. Ostatni zamykali imprezy, ostatni schodzili ze sceny. Po prostu, niezniszczalni (śmiech). Nigdy tego nie zapomnę, tak samo jak tych niesamowitych opowieści, choć one nie nadają się do prasy. Ta wiedza, pokora, ale przede wszystkim miłość. To jest prawdziwa miłość do muzyki. Jacek nigdy nie podążał za pieniędzmi, blichtrem, sławą. Liczyła się pasja. Patrząc na tamtych artystów, nikt nie myślał o pieniądzach. To nie była Ameryka ani Elvis Presley. Andrzej opowiadał mi, że musiał zagrać wiele koncertów za darmo, żeby zapłacić za wypożyczenie Hammonda. A ja czułam się od zawsze, jak księżniczka rock and rolla i podkreślałam, że mam najwspanialszych Wujków na świecie. To co najmniej tak, jakbym mówiła, że moim wujkiem jest Mick Jagger. Dla mnie Skaldowie to numer 1. pod względem kompozycji i harmonii. To zespół eksportowy na świat, naprawdę niepowtarzalny. Nie było w Polsce drugiego takiego. Andrzej i Jacek stworzyli coś niezwykłego. To też jeden z nielicznych polskich zespołów, który grał w niezmienionym składzie od 60 lat. To świadczy o ich sile i prawdzie, którą niosą przez muzykę. Oczywiście. W tych sercach od zawsze była muzyka. To był ich cel i dlatego odnieśli ogromny sukces! Oni skupiali się nie na waśniach czy pieniądzach, a na muzyce. To jest sekret największych bandów. Tak samo w przypadku Rolling Stonesów. Ubolewam, że w Polsce nie ma szacunku dla starszych artystów. Tu jest pogoń za nowymi młodymi wokalistami, tak jakby równało się to z jakością. Trzeba kultywować pewne rzeczy, które są pionierskie. Będę stała na straży, by o tych Artystach mówić z szacunkiem i pamiętać o ich dokonaniach. To oni budowali scenę muzyczną w Polsce. Oczywiście! Doceniajmy ich tu i teraz, a nie po śmierci. To Skaldowie powinni grać koncerty na stadionach, jak The Rolling Stones. Tymczasem starsi artyści odchodzą do lamusa. Trzeba wytworzyć potrzebę w narodzie ich kultu i szacunku. Od nich należy czerpać wiedzę i doświadczenie. Wielkie postacie odchodzą nagle… Zaczęłam się martwić, ponieważ ostatnio prawie każdy dzień przynosi kolejną smutną wiadomość. Staram się z tymi legendami polskiej sceny utrzymywać stały kontakt, ponieważ zdaje sobie sprawę z tego, że za chwilę tego telefonu nikt nie odbierze… Potem zostaje w człowieku wyrwa i pretensje do samego siebie, że mogłam zadzwonić, a mogłam się spotkać… I nagle jest za późno. Czy pamięta Pani ostatnią rozmowę z Panem Jackiem Zielińskim? Tak. Spotkaliśmy się kilka miesięcy temu na koncercie w Nowohuckim Centrum Kultury w Krakowie. Był w cudownej formie, uśmiechnięty. Jak zwykle w otoczeniu ukochanej Halinki, dzieci, wnuków. Śpiewaliśmy numer pt. Katastrofa. Śmialiśmy się. Ten utwór ma w sobie sporo sarkazmu i mówi o tym, by podchodzić do życia z dystansem. Taki był Jacek. Nie brał życia na serio, ale czerpał z niego garściami. Ania Rusowicz, Jacek Zieliński, Skaldowie, Skaldowie - 50-lecie istnienia zespołu, 2015 rok Wspominała Pani o wielogodzinnych rozmowach, opowieści. Łączyła Państwa miłość do muzyki, pasja… Czy otrzymała Pani od Pana Jacka Zielińskiego jakąś radę, życiową naukę, która pozostanie w Pani sercu? Jacek był niezwykle empatycznym człowiekiem. Gdy przechodziłam w swoim życiu naprawdę trudne chwile, sprawiał, że czułam jego wsparcie, zrozumienie… Przytulił mnie, użalił się nade mną, dawał poczucie bezpieczeństwa. To było dla mnie bardzo ważne. Pozwolił Pani na słabość. Bez wątpienia. Ludzie wspierają nas często mówiąc: „Musisz być silna”, „Dasz radę!”. A nagle pojawia się ktoś, kto zapłacze nade mną i udowodni, że nic nie muszę. Rozczulała mnie ta prawda, która od niego biła. To było właśnie takie kochane, „wujaszkowe”. Poczułam się, jak mała Anusia. Zresztą dla Andrzeja i Jacka zawsze byłam „ich Anią”. Kiedy pojawiłam się na scenie w tym artystycznym świecie Skaldowie byli najszczęśliwsi. To była wielka radość, jakby ich dziecko wróciło do domu. Nadrabialiśmy stracone lata, często się widywaliśmy. Zazwyczaj spędzałam czas właśnie z nimi. Słuchałam opowieści, czerpałam od nich życiową mądrość. Na każdym kroku podziwiałam ich talent i doświadczenie. Czytaj też: Jako dziecko straciła mamę, ojciec ją porzucił. Przez lata ich relacja była skomplikowana Wujaszkowie wprowadzali Panią do tego artystycznego świata? Nauczyłam się od nich bardzo dużo. Oni są tytanami pracy! Pamiętam, gdy przed laty graliśmy koncert poświęcony Skaldom. To była wielka impreza. Akurat panował wielki skwar. Zaproszeni artyści nie dawali sobie rady podczas prób na scenie w tych rekordowych temperaturach. Każdy ukrywał się w klimatyzowanych garderobach. A co robili Skaldowie? Oni byli na scenie. Wcześniej zagrali próby, potem próbę na scenie, kolejną próbę z artystami, zagrali jeden koncert, a na końcu już samodzielnie ten progresywny. O godzinie drugiej w nocy zeszli ze sceny i siedzieli do czwartej nad ranem. Tytani… Artyści tamtych lat nie znają czegoś takiego jak ucieczka po koncercie. To są wielogodzinne biesiady, rozmowy i opowieści. To jest rodzina polskiego big-bitu. Taka sama jest Maryla Rodowicz. Słuchając Pani na scenie również można odnieść wrażenie, że przenosimy się w czasie do tamtych lat. Mam starą duszę, czuję, jakbym była z tamtych lat. Dlatego czasami trudno jest mi się odnaleźć w tym świecie. Ale mój styl nie jest wykreowany. Ta muzyka i interpretacja wypływają prosto ze mnie. Mam też taką misję - dbam o moją big-bitową rodzinę. Tego nauczyłam się do Skaldów, którzy swoją twórczością i postawą mówili jedno – liczą się ludzie, relacje, bliskość. Kiedyś nie było takiej zawiści, wszyscy się wspierali, tworzyli muzyczną rodzinę. I to była najcenniejsza rada od Jacka – wspierać się. Jacek Zieliński, Skaldowie, Anna Rusowicz, 11.06.2023 Opole 60. Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej. ​​​​​​​[Ostatnia publikacja na Viva Historie 27.05.2024 r.] [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 19.05.2024 r.]
Brat Jacka Zielińskiego z drżącym głosem i łzami w oczach o ostatnich chwilach muzyka. „Widzieliśmy się dzień przed tym, jak odszedł"
„Wypłakałem tak wiele łez, że kolejne nie mają już siły płynąć. Czuję się bezsilny", dodaje Andrzej Zieliński
Szóstego maja media obiegła niezwykle smutna wiadomość. Odszedł wówczas Jacek Zieliński, wybitny muzyk i współtwórca zespołu Skaldowie. W dniu śmierci miał 78 lat. Tragiczna informacja zelektryzowała nie tylko fanów, ale też najbliższych. Teraz Andrzej Zieliński w poruszających słowach wspomniał swojego ukochanego brata. Andrzej Zieliński o chorobie brata Nie jest tajemnicą, że w ostatnich chwilach życia, Jacek Zieliński chorował na raka. Jego stan zdrowia był poważny. Niewiele osób jednak znało szczegóły jego codziennej walki o lepsze jutro. Jego brat w rozmowie z Michałem Misiorkiem z Plejady przyznał, że lekarze załamywali ręce i nie widzieli dla niego żadnej deski ratunku. „Szczerze mówiąc, trudno było mi w to wierzyć. W pewnym momencie lekarze zaczęli już rozkładać ręce. Powiedziano nam, że medycyna nie może już pomóc Jackowi. Nie oferowano mu już kolejnych chemioterapii, podawano mu jedynie zastrzyki przeciwbólowe. Gdy niedawno wrócił ze szpitala, był już słabiutki. Wcześniej moja żona robiła mu soki z różnych dobrych owoców i jarzyn. Bardzo je lubił. Ale potem zupełnie stracił apetyt. Cały czas leżał, głównie spał. Co jakiś czas miał tylko jakieś przebłyski i wspominał o tym, że musimy zagrać jakiś koncert", mówił. Andrzej Zieliński dodał również, że jego brat do samego końca był pozytywnie nastawiony do życia. Nawet choroba nie była w stanie zmienić jego podejścia. „Jacek był pozytywnie nastawiony do ludzi, życia i świata. Do samego końca nie opuszczała go pogoda ducha. Od zawsze był wysportowany, dbał o siebie i zdrowo żył. Do niedawna regularnie jeździł na rowerze. Tym bardziej dziwne jest to, że dopadł go nowotwór. I to z przerzutem na kości. Mój brat nie chciał głośno o tym mówić. Niewiele osób o tym wiedziało. Ale dzielnie walczył do końca. Początkowo chemioterapia mu pomagała – na jakiś czas zatrzymała rozwój choroby. Później jednak doszło do nawrotu i konieczna była kolejna chemia. Wypadały mu włosy, miał coraz mniej siły, ale nie poddawał się. Wracał z leczenia i jeździł na koncerty. Najbardziej cieszyło go to, że mógł śpiewać. Granie na trąbce było dla niego już zbyt wymagające, ale ze skrzypcami świetnie dawał sobie radę. Muzyka trzymała go przy życiu, dawała mu mnóstwo energii. Przecież my jeszcze w marcu zagraliśmy koncert w Nowohuckim Centrum Kultury. Na scenie towarzyszyli nam m.in. Ania Rusowicz, Kuba Badach i Ralph Kamiński. Jacek nie był w stanie już stać o własnych siłach przy mikrofonie, więc siedział na krześle. Do samego końca miał dobry głos", dodawał. CZYTAJ TEŻ: Barbara Nawratowicz nie żyje. Była wielką miłością Wiesława Dymnego, miała 91 lat Andrzej Zieliński Andrzej Zieliński, Jacek Zieliński Ostatnie chwile Jacka Zielińskiego W tym samym wywiadzie Andrzej Zieliński postanowił wspomnieć, jak wyglądały jego ostatnie chwile z ukochanym bratem. „Widzieliśmy się dzień przed tym, jak odszedł. Gdy przyszedłem, otworzył oczy. Opowiadałem mu o różnych rzeczach, ale on prawie już nie mówił. Następnego dnia zadzwonił do mnie jego syn i powiedział, że Jacek nie żyje. Pojechałem do niego, pocałowałem go i się z nim pożegnałem. Potem po raz ostatni "przeszedł" przez drzwi swojego mieszkania. Cały czas trudno uwierzyć mi w to, że nie ma go wśród nas. Przecież jeszcze niedawno rozmawialiśmy… Wypłakałem tak wiele łez, że kolejne nie mają już siły płynąć. Czuję się bezsilny. Myślę tylko o tym, jak należycie pożegnać Jacka", zwierzał się z łzami w oczach drżącym głosem. Na sam koniec muzyk opowiedział, jak wyglądała ich relacja. „Gdy byliśmy młodymi chłopakami, różnie bywało. Ale muzycznie raczej byliśmy zgodni. Rzadko o coś się spieraliśmy. Tym bardziej że ja pisałem i aranżowałem utwory w ten sposób, że każdy od razu wiedział, co ma zagrać. Nie było o czym dyskutować i nad czym się zastanawiać. Po roku wspólnego grania poróżniliśmy się z braćmi Kaczmarskimi i nasze drogi się rozeszły. Wtedy dołączyli do nas muzycy, którzy – poza małymi wyjątkami – grają z nami do dziś", podsumował. CZYTAJ TAKŻE: Yoko Ono sama wepchnęła ją w jego ramiona. Przed śmiercią John Lennon powiedział do kochanki: „Musimy coś wymyślić, żeby być razem" Andrzej Zieliński, Jacek Zieliński
Skaldowie po śmierci Jacka Zielińskiego. Brat artysty zdradził, co dalej z zespołem
Był wybitnym artystą i współtwórcą Skaldów. Niestety, 6 maja w godzinach wieczornych, media obiegła przykra wiadomość o śmierci Jacka Zielińskiego. Fanom trudno wyobrazić sobie teraz zespół bez jednego z braci. Andrzej Zieliński od ponad sześciu dekad tworzył muzykę w grupie wraz ze swoim młodszym bratem. Jaki los teraz ich czeka? Czy Skaldowie będą grać bez jednego z członków? [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 10.05.2024 r.] Jacek Zieliński zmarł po długiej walce z chorobą 6 maja wieczorem w mediach pojawiła się przykra informacja o śmierci Jacka Zielińskiego. Współtwórca zespołu Skaldowie miał 77 lat i od wielu lat ciężko chorował. Najpierw zmagał się ze złośliwym rakiem prostaty, który następnie dał przerzuty na kości. Brat muzyka, Andrzej Zieliński, zdradził, że artysta przez sześć lat stosował chemioterapię i toczył nierówną walkę z chorobą. Ta okazała się jednak silniejsza. Andrzej Zieliński jest o dwa lata starszy od swojego zmarłego brata. Panowie byli obecni na scenie muzycznej od 1965 roku, a w przyszłym roku świętowaliby swoje sześćdziesięciolecie. Niestety, Jackowi Zielińskiemu nie było dane tego doczekać... Czytaj też: Przed wejściem na plan mówiła wprost: „Nienawidzę go!". Jak naprawdę wyglądała relacja Joanny Brodzik i Pawła Małaszyńskiego? Andrzej Zieliński, Skaldowie Andrzej Zieliński, Konrad Ratyński, Jerzy Tarsiński, Jan Budziaszek, Jacek Zieliński, 1965 rok Andrzej Zieliński o przyszłości zespołu. Czy Skaldowie przestaną grać? Okazuje się, że Skaldowie nie raz musieli się mierzyć z poważnymi trudnościami. Podczas stanu wojennego koncertowali po Stanach Zjednoczonych i wielokrotnie musieli podejmować trudne decyzje związane z ich przyszłością. „W latach 80., kiedy ja mieszkałem w Stanach, brat reaktywował zespół, śpiewając moje piosenki. Nie byłem obecny na scenie fizycznie, ale byłem dobrym duchem zespołu. Aż wreszcie przyjechałem na 25-lecie Skaldów w Sali Kongresowej w 90. roku i od tego czasu przyjeżdżałem już co roku do Polski na najważniejsze koncerty i nagrania”, wspominał Andrzej Zieliński w rozmowie z Super Expressem. Wówczas starszy z braci Zielińskich postanowił zostać w USA, a Skaldowie wrócili do grania dopiero po pięciu latach. W ojczyźnie dbał o to właśnie Jacek Zieliński. Zespół ponownie powrócił na rynek w 1989 roku wraz z płytą „Nie domykajmy drzwi”, która okazała się wielkim hitem. A co będzie z grupą teraz, po śmierci młodszego z braci? Jak zapewnia Andrzej Zieliński, Skaldowie nie zrezygnują z grania, między innymi właśnie ze względu na szacunek do zmarłego muzyka. „Moja muzyka nie umarła. Będziemy dalej ją grać. Będę współpracował z innymi wokalistami, bo moja muzyka będzie obecna do końca świata”, podsumował Andrzej Zieliński. Zobacz także: Mógł zostać politykiem, ale to aktorstwo było mu pisane. "Czasami łączę te dwa światy", mówi Mateusz Janicki Skaldowie, Andrzej Zieliński, Jacek Zieliński, 04.09.2020 roku, Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu Jacek Zieliński, Skaldowie, 60. Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej, Opole, 11.06.2023 Andrzej Zieliński, Skaldowie, TVP Gwiazdozbiór z udziałem zespołu Skaldowie, 2015
Muzyka podtrzymywała go przy życiu. Mało kto wiedział, że Jacek Zieliński od lat walczył z nowotworem
Brat artysty ujawnił prawdę o jego ostatnich chwilach
Na początku maja 2024 roku media podały informację o śmierci Jacka Zielińskiego, współzałożyciela zespołu Skaldowie. "Kończy się pewna epoka" — komentowali jego rozżaleni koledzy z branży tuż po ogłoszeniu smutnych wieści. Kilka dni później głos zabrał brat zmarłego muzyka. Mało kto wiedział, że do samego końca Zieliński toczył walkę z podstępną chorobą... [Ostatnia aktualizacja i publikacja na VUŻ i Viva Historie 09.02.2025 r.] Jacek Zieliński ze Skaldów walczył z ciężką chorobą Jacek Zieliński, kompozytor i współzałożyciel grupy Skaldowie, zmarł 6 maja 2024 r. Krótką informację jako pierwszy podał profil Piwnicy pod Baranami. "Zmarł Jacek Zieliński, wielki polski artysta — współtwórca Skaldów — ale również nasz wielki Przyjaciel i kompozytor" — napisano. Artysta miał 77 lat i jak się okazuje, ze sceną był związany do końca swoich dni. Jego brat, Andrzej Zieliński, udzielił krótkiego wywiadu. Wspomniał nie tylko o ostatnich chwilach muzyka, ale też ujawnił, że ten zmagał się w ostatnim czasie z ciężką chorobą... Pomimo pogarszającego się stanu zdrowia, nie chciał rezygnować ze swojej największej pasji. CZYTAJ TAKŻE: Wychowały ich piosenki Skaldów, muzyka była ich codziennością. Tak żyją dzieci Jacka Zielińskiego Ostatnie chwile Jacka Zielińskiego: Muzyka podtrzymywała go przy życiu O tym, że członek Skaldów od wielu lat jest ciężko chory, nie wiedział prawie nikt. Jeszcze w marcu dawał koncerty i śpiewał największe hity grupy. "Brat miał raka złośliwego. Z raka prostaty przerzuciło mu się na raka kości. Przeszedł wiele chemioterapii, sześć lat walczył z tym rakiem" — wyznał Andrzej Zieliński w rozmowie z Super Expressem. Jacek Zieliński, Skaldowie, 60. Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej, Opole, 11.06.2023 r. Bracia Zielińscy występowali razem na scenie od ponad 60 lat. Zespół Skaldowie powstał latem w Krakowie w 1965 r. i zrewolucjonizował polską scenę muzyczną. Grupa od zawsze cieszyła się popularnością oraz zainteresowaniem wśród fanów w różnym wieku. Nawet w chorobie Jacek Zieliński nie zrezygnował z występów w ukochanym zespole. "Na początku marca jeszcze występowaliśmy. Śpiewał i grał już na siedząco. Ale jeszcze miał siłę do śpiewania. Muzyka podtrzymywała go przy życiu". Jacek Zieliński chciał również zagrać na czerwcowym jubileuszu zespołu Budka Suflera, na który zaproszono go razem z bratem. Jednak te plany się nie udały. W ostatnim czasie stan zdrowia muzyka znacząco się pogorszył, jednak on niestrudzenie wierzył w realizację wszystkich planów. "Prawie nie mając już siły, myślał o najbliższych. I że da radę wyjść na scenę zarówno na naszych koncertach, jak i na jubileuszu Budki" — dodał jego brat. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Jacek i Halina Zielińscy byli razem ponad pół wieku. On koncertował ze Skaldami, ona poświęciła się dla rodziny Jacek Zieliński i Andrzej Zieliński, Festiwal Piosenki Sopot 2003
Był legendą polskiego rocka. Tak Jacka Zielińskiego żegnają gwiazdy i fani
„Kończy się pewna epoka, odchodzą wielcy”
Smutna informacja o śmierci Jacka Zielińskiego, członka kultowej grupy rockowej Skaldowie, pojawiła się w internecie 6 maja. Poinformował o niej profil „Piwnicy pod Baranami”. Tysiące internautów pożegnało muzyka ciepłymi, lecz przepełnionymi bólem po stracie słowami. Wśród nich były także inne gwiazdy sceny muzycznej, które także wspomniały swojego kolegę z branży. Zmarł Jacek Zieliński, muzyk grupy Skaldowie O śmierci Jacka Zielińskiego media dowiedziały się 6 maja 2024 w godzinach wieczornych. Jako pierwszy tę informację podał profil „Piwnicy pod Baranami”. Współtwórcy kabaretu uczcili pamięć o swoim wieloletnim przyjacielu w krótkiej, ale wymownej publikacji. „Zmarł Jacek Zieliński, wielki polski artysta — współtwórca Skaldów — ale również nasz wielki Przyjaciel i kompozytor” czytamy w poście opublikowanym na Facebooku. <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="609" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FPiwnica.pod.Baranami%2Fposts%2Fpfbid02vcLyjWD1ek5YBTY9hFCKPDsPcCM1S628ywJnTK1vYSfKMYjSLqfSAm8ha16mrXtUl&show_text=true&width=500&is_preview=true" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> Komentarze momentalnie wypełniły się komentarzami zrozpaczonych fanów, którzy wspominali swoje koncerty oraz największe przeboje grupy. Jednak śmierć Jacka Zielińskiego to nie tylko wielka strata dla fanów, ale przede wszystkim dla świata muzyki. Artystę pożegnało także wiele kolegów z branży, dla których bardzo często był idolem i wzorem do naśladowania. Czytaj także: Magda Gessler pogrążyła się w żałobie, zmarła bardzo bliska jej osoba. "Odeszła po długiej walce" Jacek Zieliński, 2015 Kaminski, Cugowski Lombard. Gwiazdy żegnają Jacka Zielińskiego Wśród żegnających autora kultowych tekstów Jacka Zielińskiego pojawiło się wiele artystów, którzy podzielili się swoimi wspomnieniami. „Kończy się pewna epoka, odchodzą wielcy. Dzisiaj pożegnał się z nami Jacek Zieliński, współtwórca Skaldów, wspaniały człowiek i artysta. Odpoczywaj w spokoju po tamtej stronie...” napisał Krzysztof Cugowski, były wokalista Budki Suflera. <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="332" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FKrzysztofCugowskiSolo%2Fposts%2Fpfbid02wmcp77V5gjcU16JAohUtyGQcwyRsuadeHCMVYn5mem6wLtUfiDgDvsF34w1Xx4nKl&show_text=false&width=500&is_preview=true" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> Dla wielu osób Jacek Kamiński był nie tylko muzykiem, ale przede wszystkim — serdecznym przyjacielem. „Jacku dziękujemy za Twoją wrażliwą duszę, wspaniałą muzykę, za Skaldów i za te wszystkie wspomnienia… Skowronki już od dzisiaj nie będą tak śpiewać, prześlicznej wiolonczelistce oczy się już tak samo nie zaświecą… a kulig nie będzie już pędził jak błyskawica… Smutny to dzień i wielka strata dla polskiej kultury… Wyrazy współczucia dla rodziny, bliskich Jacka oraz fanów zespołu Skaldowie...” mogliśmy zaś przeczytać na stronie zespołu Lombard. „Nie żyje Jacek Zieliński ze Skaldów, jest mi ogromnie przykro. Jestem zaszczycony, że mogłem wystąpić z tym legendarnym zespołem i zaśpiewać z panem Jackiem niecały rok temu w Krakowie. Skaldowie jesteście legendą! Kondolencje dla całej rodziny” pisał zaś Ralph Kaminski, dla którego Jacek Zieliński był prawdziwym idolem. Pod każdą z dziesiątek różnych postów sypała się prawdziwa lawina komentarzy zrozpaczonych fanów, którzy po raz ostatni żegnali się ze współtwórcą ich ukochanych piosenek... Sprawdź też: Drżała o życie, ale była otoczona bliskimi. Dzisiaj Katarzyna Grochola mówi wprost, że było jej wstyd z jednego powodu <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="498" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FKlub.Piwnica.Pod.Baranami%2Fposts%2Fpfbid02NJ5g3KSryLmiYaTUpY9gDc5ZUTN42G9yVymH71Q3uCF3KtM1gQfyHnKneUcKqhM4l&show_text=false&width=500&is_preview=true" style="border:none;overflow:hidden" width="500">
Nie żyje Jacek Zieliński, współtwórca legendarnej grupy Skaldowie
Piwnica pod Baranami przekazała dziś smutną informację. Nie żyje Jacek Zieliński, współtwórca grupy Skaldowie. Kompozytor i muzyk odszedł w wieku 78 lat. Świat muzyki pogrążony jest w głębokim smutku. Nie żyje Jacek Zieliński Według oficjalnej informacji, którą podała Piwnica pod Baranami, odszedł Jacek Zieliński. Kompozytor, muzyk i artysta miał 78 lat. Nie podano oficjalnej przyczyny śmierci Zielińskiego. ZOBACZ TEŻ: Planowali dziecko, wybierali wspólnie imiona. Marek Perepeczko i Agnieszka Fitkau jednak nigdy nie powiększyli swojej rodziny... <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="611" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FPiwnica.pod.Baranami%2Fposts%2Fpfbid0rkuGYqHBoKoSefcWKQ7c2hoEj2pV5gNbR2o7zsBs3BDk2nGvTExqFXGwVPLMLMpul&show_text=true&width=500&is_preview=true" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> Kim był Jacek Zieliński? Jacek Zieliński urodził się w 1946 roku w Krakowie. Był współtwórcą legendarnej grupy Skaldowie, z którą tworzył największe muzyczne przeboje. Muzyka była całym jego światem. Grał na skrzypcach, komponował i tworzył utwory, które zna cała Polska. W 2006 roku został odznaczony Złotym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Bliskim artysty składamy najszczersze wyrazy współczucia.
Andrzej Zieliński poznał żonę na stypie. Dzięki niej naprawił relacje z dziećmi
Dla ukochanej Marty wrócił do Polski na stałe i odnalazł szczęście
Andrzej Zieliński razem z bratem, Jackiem od prawie 60 lat występują na scenie. Przeboje Skaldów zna cała Polska i kolejne pokolenia wychowują się na ich twórczości. Nie każdy wie, że w życiu prywatnym lidera zespołu było wiele zawirowań. Andrzej Zieliński kilka lat temu wziął ślub. U boku ukochanej Marty odnalazł szczęście i to ona doprowadziła do pojednania muzyka z jego dziećmi. Jak się poznali? Andrzej Zieliński z grupy Skaldowie – życie prywatne. Historia miłości z żoną Ich piosenki do dziś nuci cała Polska. Cała jesteś w skowronkach, Prześliczna wiolonczelistka, Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokocha czy Kulig to hity, które błyskawicznie podbiły serca słuchaczy. Skaldowie inspirowali się zachodnimi szlagierami dla poszukiwania własnych rozwiązań. Opłaciło się, bo utwory Andrzeja i Jacka Zielińskich wyprzedzały dokonania innych zespołów. „Gdy zakładaliśmy zespół, nie myśleliśmy, że to potrwa tak długo. Wtedy byliśmy studentami w akademii muzycznej. Traktowaliśmy bardzo poważnie studia, a zespół był jak odskocznia. Myśleliśmy, że dwa, trzy lata potrwa i naturalną śmiercią zejdzie”, mówił Jacek Zieliński w Kulisach Sławy. Zdobyli sławę nie tylko w kraju, ale i za granicą. Podróżowali po ZSRR czy USA. Jeden z wyjazdów był dla całego zespołu decydujący, a zwłaszcza dla jednego z braci. Założyciel grupy Skaldowie i główny kompozytor – Andrzej Zieliński długo szukał miłości. W jego życiu nie brakowało zawirowań. W 1981 roku zespół wyruszył w trasę koncertową do USA. W tym samym czasie w Polsce wprowadzono stan wojenny. Członkowie zespołu wrócili do ojczyzny, ale Andrzej Zieliński postanowił zostać za oceanem. Polskę odwiedzał regularnie, ale dopiero trzynaście lat temu zdecydował się zamieszkać na stałe w Krakowie. „Zespół wrócił do kraju, a ja postanowiłem zostać. Uznałem po prostu, że w Polsce co mogłem, to już osiągnąłem”, opowiadał w Gazecie Wyborczej. Skaldowie na kilka lat zawiesili działalność. Czekali na jego powrót, ale gdy ten się przedłużał, postanowili reaktywować grupę. Czytaj też: Twórcy legendarnej grupy Skaldowie, a prywatnie bracia. Andrzej i Jacek Zielińscy grają razem prawie od 60 lat! Andrzej Zieliński poznał żonę w nietypowych okolicznościach W kraju została rodzina Andrzeja Zielińskiego, w tym dwójka dzieci: Bartek oraz Agnieszka. Artysta starał się zabezpieczyć ich finansowo. Jednak pieniądze nie mogły zrekompensować im obecności ojca. Tęsknota mieszkała się z żalem i smutkiem. Syn muzyka miał pięć lat, gdy ten wyemigrował do USA. W Ameryce Andrzej Zieliński poznał kobietę, która ociągała go od dzieci. „Przez ten czas wychowywała mnie i moją siostrę Agnieszkę głównie babcia Zosia, czyli mama taty. Bywał u nas często wujek Jacek, brat ojca, i on bardziej kojarzy mi się z typem taty, niż mój tata. Ojciec oczywiście dbał finansowo o nas, lecz jako rodzic niestety się nie spisał zbyt dobrze”, opowiadał Bartłomiej Zieliński w Super Expressie w 2020 roku. Dzieciństwo wspomina bardzo dobrze. W domu zawsze rozbrzmiewała muzyka. Jednak Andrzej Zieliński nie był ojcem uczestniczącym w wychowaniu dzieci. Często wyjeżdżał w trasy koncertowe. „Tata był dobrym ojcem, gdyż nie był agresywny i jak był w domu, to było wesoło. Natomiast widywałem go raczej rzadko”, opowiadał. Jednak ten jeden wyjazd do USA położył się cieniem na jego relacji z dziećmi. Dziś nie ma do niego pretensji i rozumie więcej. Kontakty Andrzeja Zielińskiego z dziećmi polepszyły się po jego ślubie, który w 2016 roku wziął z ukochaną Martą. „Ona na szczęście jest za utrzymaniem kontaktu z nami, czego nie mogę powiedzieć o jego poprzedniej partnerce, która robiła wszystko, aby kontakt był minimalny. Na weselu ojca z Martą, wylałem mu wszystkie swoje żale. I wszystko mi wtedy odpuściło. Jesteśmy w stałym kontakcie”, mówił Bartłomiej Zieliński w rozmowie z Super Expressem sprzed trzech lat. Czytaj też: U swojego boku odnaleźli miłość i szczęście. Historia Katarzyny Niezgody i Pawła Markiewicza Andrzej Zieliński z żoną, Pogrzeb Zbigniewa Wodeckiego, 2017 Dla ukochanej Andrzej Zieliński postanowił na stałe wrócić do Polski. Co ciekawe, para poznała się dwadzieścia lat wcześniej, a okoliczności ich pierwszego spotkania były dość osobliwe. „Poznaliśmy się w 1997 roku w Piwnicy pod Baranami... na stypie po Piotrze Skrzyneckim”, zwierzał się w rozmowie z magazynem Retro. Żona artysty, Marta Chojnacka jest byłą gimnastyczką w klubie Cracovia. Zakochani postanowili sformalizować swój związek. Uroczystość odbyła się w Krakowie w Dworku Białoprądnickim 17 września 2016 roku. Niewiele brakowało, a ślub mógł zostać odwołany. Na niedługo przed wydarzeniem artysta uległ poważnemu wypadkowi. Wraz z zespołem wracał z koncertu, gdy auto, którym się poruszali wpadło w poślizg. Andrzej Zieliński miał najwięcej obrażeń i trafił do szpitala. „Ma złamany kręg w kręgosłupie, mostek, łopatkę i połamane żebra. Reszta zespołu jest potłuczona, pokaleczona, ale jakoś się trzymamy”, mówił Jacek Zieliński w rozmowie z mediami. Kilka miesięcy później artysta bawił się na własnym weselu. Żona jest jego największym wsparciem i opoką. Zakochani zawsze mogą na siebie liczyć. Życzymy im wszystkiego, co najpiękniejsze! Źródło: Super Express, Interia, Uwaga TVN, Pomponik
Twórcy legendarnej grupy Skaldowie, a prywatnie bracia. Andrzej i Jacek Zielińscy grają razem prawie od 60 lat!
Twórcy legendarnej grupy Skaldowie, a prywatnie bracia. Andrzej i Jacek Zielińscy współpracują ze sobą od prawie 60 lat! Bracia mogą na siebie liczyć w każdej sytuacji, wspólnie pokonują trudności. Co jest sekretem ich sukcesu? „Na pewno jesteśmy zmęczeni fizycznie, nie mamy po 20 lat. Ale jak wchodzimy na scenę, to wstępuje w nas energia. Widzimy przed sobą młodzież i czujemy się tak, jak wtedy, kiedy te utwory powstały”, mówił Andrzej Zieliński w Kulisach Sławy TVN. Andrzej Zieliński i Jacek Zieliński - siła braci Setki utworów, niesamowite emocje i pasja... To wyróżnia Skaldów. Kolejne pokolenia wychowują się na twórczości braci Andrzeja i Jacka Zielińskich. Cała jesteś w skowronkach, Prześliczna wiolonczelistka, Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokocha, Kulig czy Podwieczorek z gwiazdą to jedne z wielu przebojów, które zapisały się na kartach historii polskiej muzyki. Andrzej i Jacek Zielińscy pochodzą z Krakowa. Miłość do muzyki wynieśli z rodzinnego domu. Mama była rodowitą góralką i podśpiewywała podhalańskie melodie. Ojciec był skrzypkiem Filharmonii Krakowskiej i Chóru Polskiego Radia w Krakowie. Nic dziwnego, że większość wolnego czasu spędzali z nim na próbach muzyki klasycznej. Naturalnie… wybrali się na studia artystyczne, choć rodzina próbowała ich do tego zniechęcić. „Kiedy kończyłem liceum muzyczne, cały czas słyszałem od taty: „Jacuś - wystarczy nam już dwóch muzyków w rodzinie. Jest tyle pięknych zawodów: lekarz czy adwokat”, mówił wokalistka w rozmowie z Expressem Bydgoskim. Mimo że Jacek i Andrzej Zielińscy studiowali klasykę, to szukali odskoczni od muzyki poważnej. Tak ich sercem zawładnął jazz i big-bit. Na początku słuchali The Shadows czy The Beatles. Czy mogli przypuszczać, że w końcu sami dorobią się miana „polskich Beatelsów”? Czytaj też: Anna Wójtowicz była „prześliczną wiolonczelistką” z piosenki Skaldów. Jak potoczyły się jej losy? Andrzej Zieliński, Konrad Ratyński, Jerzy Tarsiński, Jan Budziaszek, Jacek Zieliński, 1965 To Andrzej jako pierwszy zaczął próbować swoich sił w muzyce rozrywkowej, skupiał się na komponowaniu i aranżacji. Tworzy na fortepianie, organach, syntezatorach i śpiewa. Do stworzonego przez siebie zespołu po pewnym czasie zaangażował młodszego brata, Jacka Zielińskiego, który wymyślił nazwę grupy. Stał się też głównym wokalem. Również komponuje, gra na trąbce, skrzypcach. Wspólnie z muzykami perfekcyjnie łączyli gatunki rocka, rock’n’rolla, jazzu, big-beat czy muzyki pop. Byli prawdziwymi pionierami. Do tego dochodziły teksty Agnieszki Osieckiej, Andrzeja Kuryło czy Wojciecha Młynarskiego. To wszystko złożyło się na ich sukces. „Zachodnie szlagiery były dla nas inspiracją do poszukiwania własnych rozwiązań. Nasze piosenki wyprzedzały dokonania innych młodzieżowych zespołów. Odznaczały się sporymi walorami tekstowymi, kompozycyjnymi i aranżacyjnymi”, mówił wokalista w Słowie Podlasia. Skaldowie powstali w 1965 roku w Krakowie. Rok później podbili serca publiczności podczas IV Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki, zdobywając cztery nagrody główne w Opolu. „Od innych zespołów tzw. bigbitowych wyróżnialiśmy się składem instrumentalnym, bo – oprócz wszechobecnych gitar – w naszym brzmieniu dominował fortepian koncertujący i skrzypce, które wtedy nie były modne, a później organy Hammonda”, mówili w 2020 roku. Nie spodziewali się, że będą cały czas tworzyć. „Gdy zakładaliśmy zespół, nie myśleliśmy, że to potrwa tak długo. Wtedy byliśmy studentami w akademii muzycznej. Traktowaliśmy bardzo poważnie studia, a zespół był jak odskocznia. Myśleliśmy, że dwa, trzy lata potrwa i naturalną śmiercią zejdzie”, mówił Jacek Zieliński w Kulisach Sławy. View oEmbed on the source website Jacek Zieliński i Andrzej Zieliński z zespolu "Skaldowie", 1975. Andrzej i Jacek Zielińscy - mogą na siebie liczyć w każdej sytuacji Potem wszystko ruszyło expressem. Trasy koncertowe za granicą. Pierwszy wyjazd do USA, kolejne płyty, tournée po ZSRR. Ale w latach 80-tych Skaldowie na pewien czas zawiesili działalność. Był to moment wprowadzenia stanu wojennego i pierwsza poważna próba dla braci. W tamtym czasie Andrzej Zieliński został w USA. To rozdzieliło go z muzyczną rodziną na wiele lat. Grupa powróciła na scenę w 1987 roku, tym razem pod przewodnictwem Jacka Zielińskiego. Kompozytor z powrotem dołączył do nich w połowie lat 90. „Czekaliśmy, bo jak grać koncerty bez lidera. Tylko on przedłużał powrót, więc zdecydowaliśmy się reaktywować zespół. Bo czemu mamy nie grać, skoro wszyscy jesteśmy na miejscu w Polsce. Pamiętam były takie koncert „Powrót dinozaurów na scenę”. Jak sobie pomyślę, że w 1987 roku nazywali nas dinozaurami, to dzisiaj jakieś skamieliny jesteśmy. Chociaż wcale się tak nie czuję", żartował Jacek Zieliński w rozmowie w Uwaga! TVN. Druga próba nadeszła w 2016 roku, gdy autokar, którym podróżowali Skaldowie miał poważny wypadek. Z najcięższymi obrażeniami do szpitala trafił Andrzej Zieliński. Mógł liczyć na ogromne wsparcie brata, najbliższych i wiernych fanów. „Ma złamany kręg w kręgosłupie, mostek, łopatkę i połamane żebra. Reszta zespołu jest potłuczona, pokaleczona, ale jakoś się trzymamy”, mówił Jacek Zieliński w rozmowie z mediami. Trudności ich nie powstrzymały, a tylko dodały motywacji do działania. Oni żyją muzyką! Wkrótce Skaldowie będą świętować sześćdziesięciolecie działalności zespołu! „Od 55 lat tworzymy muzykę i koncertujemy dla innych. Granie dla samego siebie jest jak ćwiczenie. Bez publiczności działanie artysty, w tym muzyków czy aktorów, jest bardzo ograniczone i nie wyzwala tak potrzebnych nam emocji. Gra się dla ludzi, nie dla siebie”, mówili w 2020 roku w rozmowie z WP.pl. W niedzielę, 11 czerwca pojawili się na 60. Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Czytaj też: Katarzyna Dowbor rozwiodła się z Januszem Atlasem przez... Hannę Bakułę Jacek Zieliński i Andrzej Zieliński, Festiwal Piosenki Sopot 2003 Jacek Zieliński i Andrzej Zieliński - życie prywatne Obaj są szczęśliwie zakochani. Jacek Zieliński swoją ukochaną żonę poznał jeszcze na studiach. Pani Halina uczyła się w Wyższej Szkole Pedagogicznej. Razem stworzyli kochającą rodzinę i wspólnie doczekali się dwójki dzieci. „Człowiek się zakochuje, ale to zauroczenie szybko mija. Odchodzi też młodość, uroda. Ale uważam, że skoro wybrałem tę kobietę, to na całe życie, a nie, źle coś poszło, to wymieniam na lepszy albo nowszy model. Przecież to jest ten sam człowiek, którego kiedyś pokochałem”, mówił poruszająco o ukochanej i miłości w Interii. Zupełnie inaczej wygląda historia jego brata. Gdy w 1981 roku zespół wyruszył w trasę do USA, wprowadzono stan wojenny. W przeciwieństwie do Jacka i pozostałych członków grupy, którzy wrócili do ojczyzny, Andrzej Zieliński został za oceanem. „Zespół wrócił do kraju, a ja postanowiłem zostać. Uznałem po prostu, że w Polsce co mogłem, to już osiągnąłem”, mówił w Gazecie Wyborczej. W kraju czekała na niego rodzina i dwójka pociech: Bartłomiej i Agnieszka. Chociaż artysta dbał o bliskich finansowo, to dzieciom brakowało ojca. Muzyk stracił z nimi dobry kontakt. „Mnie i moją siostrę wychowywała głównie babcia Zosia, czyli mama taty. Bywał u nas często wujek Jacek, brat ojca, i to on bardziej kojarzy mi się z typem taty niż mój tata”, mówił Bartłomiej Zieliński w Super Expressie. Dziś nie żywią do niego urazy, choć kiedyś ich relacje nie należały do najłatwiejszych. Wiele sobie wyjaśnili, porzucili żal. Więź między dziećmi a ojcem polepszyła się po jego ślubie. W 2016 roku ożenił się po raz drugi z ukochaną Martą, byłą gimnastyczką w klubie Cracovi, którą poznał 20 lat wcześniej. „Poznaliśmy się w 1997 roku w Piwnicy pod Baranami... na stypie po Piotrze Skrzyneckim”, opowiadał artysta. Andrzej Zieliński nie ukrywa dumy z dzieci i cieszy się, że mają świetny kontakt. „Bartek żyje w Stanach, jest didżejem, ojcem dwojga dzieci. Agnieszka mieszka w Zakopanem, prowadzi karczmę. Ma troje dzieci”, opowiadał w jednym z wywiadów. Andrzejowi Zielińskiemu i Jackowi Zielińskiemu życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze! Źródło: Gazeta Krakowska, Interia, Uwaga TVN, Pomponik, RMF FM Jacek Zieliński, Andrzej Zieliński - Skaldowie, 2015 04.09.2020 Opole. Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, Skaldowie, Andrzej Zieliński, Jacek Zieliński
Anna Wójtowicz była „prześliczną wiolonczelistką” z piosenki Skaldów. Jak potoczyły się jej losy?
Wojciech Młynarski uczynił ją nieśmiertelną...
Anna Wójtowicz przez lata była związana z krakowską sceną muzyczną. Grała między innymi z Markiem Grechutą, Zbigniewem Wodeckim, Andrzejem Zauchą. Występowała w spektaklach w Teatrze STU oraz współpracowała z najlepszymi polskimi muzykami tamtego okresu. W połowie lat 70. zeszła ze sceny i oddała się życiu rodzinnemu. Anna Wójtowicz: grać z Grechutą przez przypadek Anna Wójtowicz urodziła się w 1948 roku, a w wieku 15 lat rozpoczęła naukę w średniej szkole muzycznej w Krakowie, gdzie uczyła się gry na wiolonczeli. Jeszcze pod koniec lat 60. zaczęła grać wraz z zespołem Anawa założonym przez Marka Grechutę i Jana Kantego Pawluśkiewicza. Do tej kultowej dziś grupy muzycznej trafiła… przez przypadek. „Kiedy ustaliłem z Markiem Grechutą, że zakładamy zespół Anawa, Marek poszedł do krakowskiej szkoły muzycznej, aby... szukać muzyków. Od razu, kiedy tam wszedł, trafił na chudego rudzielca. »Znasz kogoś, kto gra na skrzypcach i chciałby grać w zespole?« – zapytał go Marek. »Tak – ja gram na skrzypcach i chętnie do was dołączę« – odparł rudzielec. »A nie znasz kogoś, kto gra na wiolonczeli?« – dopytał Marek. »Zaraz kogoś przyprowadzę« – odparł chłopak”, wspominał w rozmowie z „Gazetą Krakowską” Jan Kanty Pawluśkiewicz. Chudym chłopakiem grającym na skrzypcach był Zbigniew Wodecki, który zaraz przedstawił Markowi Grechucie piękną dziewczyną o jasnych włosach. Była nią Anna Wójtowicz, która wkrótce stanie się znana jako „prześliczna wiolonczelistka”... Czytaj także: „Siedziałam przy łóżku, szeptałam, a on poruszył oczami, tylko tyle... To było straszne”. Danuta Grechuta w poruszających słowach o śmierci męża Lata 60., zespół Anawa, od lewej: Tadeusz Kożuch, Tadeusz Dziedzic, Marek Grechuta, Jan Kanty Pawluśkiewicz, Anna Wójtowicz, Jacek Ostaszewski Anna Wójtowicz wspominała, że razem ze Zbigniewem Wodeckim w tamtym momencie mieli wielkie szczęście. „To musiało być przeznaczenie, bo było nas tam tylko dwoje i akurat Zbyszek grał na skrzypcach, a ja na wiolonczeli”, mówiła dla „Gazety Wyborczej”. Młodzi muzycy nie wiedzieli dokładnie, co ich czeka, ale bez dłuższego namysłu wsiedli w tramwaj i pojechali na pierwszą próbę. „Tak się zaczęło dla nas wielkie szczęście”, podsumowała. Czytaj także: Kasia Wodecka-Stubbs: „Czy myślę o tacie? Ja z nim żyję codziennie” Anna Wójtowicz: jak stała się prześliczną wiolonczelistką? Anna Wójtowicz była związana z Anawą przez cztery lata, także wtedy, gdy wokalistą grupy został Andrzej Zaucha. Nagrała z nimi trzy pierwsze płyty, dała kilkadziesiąt koncertów na żywo. W czasie jednego z tych występów zauważył ją Wojciech Młynarski. Zainspirowany urodą oraz stylem gry instrumentalistki napisał piosenkę „Prześliczna wiolonczelistka”, którą od 1968 roku śpiewali Skaldowie: „Prześliczna wio wiolo Wiolonczelistka la la la Prześliczna wio wiolo Wiolonczelistka Jej oczy lśnią la la la la Jej usta drżą la la la la Gdy dłonią swą la la la la Struny przyciska”. Co prawda w teledysku do piosenki w prześliczną wiolonczelistkę wcielała się młoda aktorka Ewa Szykulska, Annę Wójtowicz możemy zobaczyć w klipie utworu „Nie dokazuj” Marka Grechuty. Grała także w spektaklach Teatru STU oraz tworzyła muzykę razem z pianistą i kompozytorem Januszem Stokłosą. Czytaj także: Niezwykła uroda, charakterystyczny głos i wspaniałe role. Ewa Szykulska powraca na ekrany Lata 60. zespół Anawa, od lewej: Jan Kanty Pawluśkiewicz, Marek Grechuta, Tadeusz Dziedzic, Anna Wójtowicz, Tadeusz Kożuch, Jacek Ostaszewski Zrezygnowała z kariery. Późniejsze losy i śmierć Anny Wójtowicz W połowie lat 70. zeszła ze sceny i oddała się życiu rodzinnemu. Związała się z bratem Jana Kantego Pawluśkiewicza – Michałem – z którym wkrótce wzięła ślub. Małżeństwo doczekało się dwójki dzieci. Córka wiolonczelistki, Joanna Pawluśkiewicz, także zapragnęła wejść w świat artystyczny, chociaż wybrała swoją drogę i została pisarką i scenarzystką. Anna Wójtowicz zmarła 17 marca 2021 roku z powodu rozległego udaru. „Zapamiętam Anię poprzez moje pierwsze wrażenie, jakie na mnie zrobiła. Zobaczyłem ją na próbie Anawy. Miała 19 lat, była piękna. Nie zdziwiłem się, że Zbyszek Wodecki właśnie ją protegował. Potem okazało się, że również wspaniale gra. Ostatecznie zostaliśmy rodziną”, mówił dla „Gazety Krakowskiej” Jana Kanty Pawluśkiewicz, muzyk, a prywatnie szwagier wiolonczelistki. 12.10.2006 rok, Kraków, ul. Sawickiego 4b, Anna Wójtowicz-Pawluśkiewicz