Najpierw Michał Wiśniewski, teraz jego syn. Kolejne rozstanie w rodzinie. Xavier był w związku z siostrą znanego aktora
Rozstanie, o którym plotkowano od dawna, właśnie zostało potwierdzone. Xavier Wiśniewski i Weronika Fabijańska nie są już razem. W krótkim nagraniu powiedzieli wszystko wprost. Co więcej, w tle pojawia się także głośny rozwód Michała Wiśniewskiego.
Choć przez długi czas uchodzili za zgraną parę połączoną wspólną pasją, dziś nie ma już miejsca na domysły. Xavier Wiśniewski i Weronika Fabijańska zdecydowali się jasno powiedzieć, jak wygląda ich relacja. Krótkie nagranie wystarczyło, by rozwiać wszelkie wątpliwości i zamknąć pewien rozdział, który przez lata przyciągał uwagę. Xavier Wiśniewski rozstał się z Weroniką Fabijańską – wszystko jasne To już oficjalne — Xavier Wiśniewski rozstał się z Weroniką Fabijańską. Para, którą przez parę lat łączyła relacja i wspólna pasja do tańca, zakończyła swój związek. Informacja ta przez długi czas była jedynie przedmiotem spekulacji. Teraz jednak sami zainteresowani postanowili rozwiać wszelkie wątpliwości. Jedno pytanie i wszystko stało się jasne Decydujący moment nastąpił na InstaStories Weroniki Fabijańskiej. To właśnie tam padło pytanie, które zakończyło wszelkie domysły: „Muszę taki szybki wywiad przeprowadzić z Xavierem, który jest chyba zajęty. Czy my jesteśmy razem?” Odpowiedź Xaviera Wiśniewskiego była krótka i konkretna: „Nie. Od około roku” Bez niedomówień, bez unikania tematu — Xavier Wiśniewski rozstał się z Weroniką Fabijańską już jakiś czas temu. Czytaj też: Siostra Sebastiana Fabijańskiego wspierała go w najgorszych momentach. to wtedy narodziła się jej wyjątkowa więź z synem aktora. Takie mają relacje W tle głośny rozwód Michała Wiśniewskiego Cała sytuacja nabiera dodatkowego kontekstu, ponieważ niedawno Michał Wiśniewski ogłosił rozstanie z żoną — Polą Wiśniewską. Temat ten wywołał szerokie zainteresowanie i komentarze w mediach. To właśnie do tej sytuacji odniosła się Weronika Fabijańska w rozmowie z „Party”, sugerując tym samym, że sama nie jest już w bliskiej relacji z synem wokalisty. „Nie powiem, że wiedziałam, bo ja też teraz jestem trochę dalej od rodziny Michała. Coś tam mi się obiło o uszy, ale no. Ja współczuję, bo to jest ciężka rzecz. Nie zazdroszczę” Związek nie przetrwał, ale pasja została Choć Xavier Wiśniewski rozstał się z Weroniką Fabijańską, jedno wciąż ich łączy — taniec. To właśnie wspólna pasja była jednym z fundamentów ich relacji. Weronika Fabijańska, która jest profesjonalną tancerką i choreografką, pojawiła się także w programie „Taniec z gwiazdami”, gdzie wystąpiła razem ze swoim bratem Sebastianem Fabijańskim. Ich drogi prywatnie się rozeszły, ale taniec nadal pozostaje wspólnym mianownikiem. Czytaj też: Pola Wiśniewska przerwała milczenie i zareagowała na oświadczenie męża. Potwierdziła spekulacje i poprosiła o jedno Źródła: pudelek.pl, plejada.pl, party.pl
Wystąpili razem w Tańcu z Gwiazdami, parkiet zapłonął od emocji. Sebastian Fabijański odsłania kulisy relacji z siostrą. Na wizji padły wzruszające słowa
Sebastian Fabijański i jego siostra Weronika Fabijańska poruszyli widzów szczerymi wyznaniami i wspólnym występem w „Tańcu z Gwiazdami”. Ich relacja, naznaczona dystansem, trudnymi doświadczeniami i przełomowymi momentami, dziś opiera się na bliskości i zrozumieniu.
Sebastian Fabijański pojawił się na parkiecie „Tańca z Gwiazdami” w wyjątkowym towarzystwie. U jego boku stanęła siostra Weronika Fabijańska, a chwilę wcześniej razem zasiedli na kanapie „halo tu polsat”, gdzie opowiedzieli o relacji naznaczonej trudnymi doświadczeniami. Sebastian Fabijański i Weronika Fabijańska szczerze w „halo tu polsat” Jeszcze przed wejściem na parkiet „Tańca z Gwiazdami” Sebastian Fabijański i jego siostra Weronika Fabijańska pojawili się w programie „halo tu polsat”. To właśnie tam padły słowa, które nadały całemu występowi zupełnie nowy wymiar. Rodzeństwo nie ukrywało, że ich relacja nie zawsze była tak bliska jak dziś. Sebastian Fabijański wrócił pamięcią do momentów, które przez długi czas definiowały jego więź z siostrą Weroniką Fabijańską. I nie owijał w bawełnę. Aktor przyznał, że różnica wieku miała ogromny wpływ. Nie było więc mowy o wspólnych zainteresowaniach czy codziennym porozumieniu. Zamiast tego pojawił się dystans, który przez lata wydawał się czymś oczywistym. „U nas była duża różnica wieku. W momencie, kiedy Weronika miała lat pięć, ja miałem lat czternaście i to był taki czas, kiedy ja już raczej chciałem robić wszystko poza domem, a nie w domu. Więc to nam troszkę utrudniło tę relację. Ale wydaje mi się, że chyba tak miało być, bo teraz z kolei to zupełnie inaczej wygląda”, mówił w rozmowie z halo tu Polsat. Z kolei Weronika dodawała: „Pamiętam, że jak byłam mała, jak już właśnie Sebastian był w fazie wychodzenia, a nie zostawania w domu, to ja próbowałam wejść [w jego przestrzeń - przyp. red.] w każdy możliwy sposób. Podsłuchiwałam jego muzykę, pamiętam też, jak przyszli koledzy i ja pukałam do drzwi, że chcę oglądać z wami w Dragon Balla”. Czytaj też: W najnowszym odcinku "Tańca z Gwiazdami" zatańczy z siostrą. Mało kto wie, kim jest Weronika Fabijańska Sebastian i Weronika Fabijańscy o bratersko-siostrzanej relacji Dziś łączy ich coś, czego kiedyś brakowało – wzajemny podziw, zrozumienie i głęboka więź. Sebastian Fabijański nie ukrywa, że relacja z siostrą Weroniką Fabijańską przeszła ogromną przemianę. Aktor podkreślił, że to właśnie w dorosłym życiu odkrył w niej cechy, które dziś mają dla niego kluczowe znaczenie. „Bardzo cenię Weronikę za to, jakim jest człowiekiem: jak inteligentna jest, jak głęboko potrafi myśleć, rozmawiać. To jest bardzo istotne w naszej relacji aktualnie. No i też chyba przede wszystkim cieszę się bardzo z tego, że tutaj jesteśmy i że dzisiaj będziemy mogli zatańczyć na parkiecie „Tańca z Gwiazdami”, bo to jest niewątpliwie coś dla nas bardzo istotnego i symbolicznego. I myślę, że dla naszej mamy, która będzie na widowni, to na pewno będzie wzruszający moment", wyznał przed występem w tanecznym show. W pewnym momencie Sebastian Fabijański wrócił pamięcią do dzieciństwa i odsłonił zupełnie inny obraz swojej siostry. Okazuje się, że Weronika Fabijańska jako dziecko miała bardzo wyraźny charakter. „Więc ona była taka mocno rządząca, ale później stała się bardziej introwertyczna. (...) I ta nasza relacja, ona właśnie nigdy nie była taka na siłę. Nigdy nie próbowaliśmy w żaden sposób tak na siłę stać się fajnym rodzeństwem. I wydaje mi się, że to było dla nas najistotniejsze. Że nas to zbudowało”. Sprawdź też: Sebastian Fabijański zadebiutował w Tańcu z Gwiazdami, a fani przecierają oczy ze zdumienia. Wydali już własny werdykt. Tak go ocenili W tej historii jest głęboko osobisty moment, który wszystko zmienił. Sebastian Fabijański po raz pierwszy tak otwarcie opowiedział o czasie, który go złamał… i jednocześnie wpłynął na odbudowanie jego relacji z siostrą. Punktem zwrotnym była śmierć ojca – doświadczenie, które aktor przeżył wyjątkowo mocno. Potem przyszły kolejne życiowe ciosy. „Mnie to poskładało, w ogóle mocno się też odsunąłem emocjonalnie, bo byłem w swoim jakimś bardzo trudnym czasie. I potem, kiedy troszkę zaczęło być inaczej w moim życiu, bo wyszedłem z bardzo silnych zaburzeń lękowych, wszedłem w związek. I dopiero po tym związku, mam wrażenie, kiedy ja zostałem sam i Weronika też jakiś czas temu została sama, zaczęliśmy bardzo dużo rozmawiać. […] . Ale ten etap naszej wspólnej samotności sprawił, że my mieliśmy wspólny mianownik. Mieliśmy o czym rozmawiać. Nasze rozstania sprawiły, że zyskaliśmy siebie”. Sebastian Fabijański z siostrą w Tańcu z Gwiazdami. Występ, który przyciągnął uwagę Na parkiecie „Tańca z Gwiazdami” Sebastian Fabijański wspólnie z siostrą, Weroniką Fabijańską oraz Julią Suryś, wykonali sambę z elementami hip-hopu do utworu „Hey Mama” zespołu Black Eyed Peas. „Strasznie się cieszę, bo zatańczymy dzisiaj sambę połączoną z dancehallem. Weronika tańczy właśnie bardziej dancehallowa i ja strasznie się cieszę i bardzo chciałem, żeby ona miała możliwość po prostu pokazania tak dużej audiencji jak tańczy”, mówił aktor na chwilę przed występem. Taniec był dynamiczny i energetyczny, a jego charakter wyraźnie wyróżniał się na tle innych prezentacji. Po wszystkim pojawiły się entuzjastyczne reakcje. „Czy mi się wydaje, czy my zrobiliśmy coś, czego w tym programie nie było? Weronika to było piękne uczucie tańczyć z Tobą! Z Tobą też Julia! Jak zresztą co tydzień. Niech to się nie kończy! A wszystkim widzom dziękuję za wsparcie i te super komentarze!”, pisał Sebastian Fabijański. Z kolei jurorzy ocenili ich rodzinny występ na 34 punkty. „Momentami nie wiedzialam ktora to zawodowa tancerka a ktora siostra. Poziom wyrownany”, „Ten taniec po prostu dziś rozwalił system! Był fantastyczny!!!”, „Sebastian w każdym rodzaju tańca wygląda jak zawodowy tancerz! Jak miło popatrzeć na kogoś z talentem jak Gurłacz”, „Co to za punkty.. xd przeciez to bylo kozackie!!!!!!”, „Świetne to było! Idźcie dalej tak odważnie po zwycięstwo!”, pisali fani. Kim jest Weronika Fabijańska? Siostra Sebastiana zachwyca talentem Choć dla wielu widzów wciąż pozostaje „siostrą Sebastiana Fabijańskiego”, jej historia zdecydowanie wykracza poza to jedno określenie. Weronika Fabijańska buduje własną drogę i robi to z rozmachem. Młodsza od aktora o 9 lat artystka rozwija się w kilku kierunkach jednocześnie. Jest tancerką, choreografką oraz reżyserką, a każdy z tych obszarów pokazuje, że scena nie jest jej obca. Źródło: Polsat, Halo tu polsat
To był ich pierwszy wspólny wywiad. Aleksandra Popławska szczerze o relacji z siostrą: „Nie potrafiłyśmy mówić, że się kochamy”
Dwie siostry, dwa temperamenty, jedno trudne dzieciństwo i długa droga do bliskości. Aleksandra i Magdalena Popławskie w szczerej rozmowie z Beatą Nowicką opowiadają o rywalizacji, miłości, stracie i uczeniu się emocji na nowo.
Z okazji urodzin Aleksandry Popławskiej wracamy do wyjątkowej rozmowy, której wraz z siostrą Magdaleną udzieliła Beacie Nowickiej na łamach Vivy! (nr 24/2023). To szczery, momentami bolesny, ale też pełen ciepła portret siostrzanej relacji – takiej, która dojrzewa latami. O bliskości, której trzeba się nauczyć, emocjach, które długo nie miały głosu, i o tym, że czasem dopiero dorosłość pozwala naprawdę się odnaleźć. Aleksandra i Magdalena Popławskie w pierwszym wspólnym wywiadzie Podobne do siebie, a jednocześnie osobne. Ten sam materiał genetyczny, ale w innych proporcjach. Jako jedynaczka, która urodziła jedynaczkę, patrzę na Was z zazdrością. Magda: My też urodziłyśmy jedynaczki. Ola: Chociaż nasze córki mają starsze przyrodnie siostry z poprzednich związków ich ojców i ze swoimi siostrami nie mieszkały. A to mieszkanie razem robi sporą różnicę. Byłam jedynaczką pierwsze cztery lata mojego życia. Cztery lata wolności, a potem pojawiła się ONA! Magda: I spędziłyśmy razem 15 lat! Jeden mały pokój, łóżko obok łóżka i dwie dorastające dziewczyny. Nie było łatwo, co? Ola: Człowiek przeżywa okres dojrzewania, buntu i ma młodszą siostrę, która pałęta mu się pod nogami, kradnie ciuchy, a potem rzuca je byle gdzie. Doprowadzała mnie tym do szału, bo wtedy byłam pedantką. Potem tak mnie zdominowała, że się poddałam i sama zaczęłam robić bałagan (śmiech). Magda: Bałagan może być twórczy. Ale wojny o ciuchy były straszne. W ogóle często się kłóciłyśmy, biłyśmy. Chyba to były nasze pierwsze próby kaskaderskie i wprawki aktorskie. Ola: To prawda. Zawsze była jakaś drama, jakiś cyrk. Żeby poruszać się po naszym pokoiku, musiałyśmy złożyć tapczany. Na tej przestrzeni stało jeszcze moje pianino, na którym rzępoliłam gamy i pasaże. Jak ty to wytrzymałaś?! Nigdy cię o to nie zapytałam… Magda: Może dlatego zamknęłam się w sobie w okresie dojrzewania, bo nie mogłam tego wytrzymać (śmiech). Ale podziwiałam cię za to, że grasz, że chodzisz do szkoły muzycznej. Zawsze byłaś tą sumienną i pracowitą. Podawali mi cię za przykład. Ja poszłam na parę prywatnych lekcji i uznałam, że to jest zbyt męczące. Wolałam chodzić po drzewach, biegać po strychach… Ola: Wtedy byłam w stanie wysiedzieć kilka godzin przy pianinie, dziś nie dałabym rady. Któregoś dnia zamknęłam klapę fortepianu i powiedziałam: „Nigdy więcej cię nie dotknę”. I jestem konsekwentna. Aczkolwiek miewam tęsknoty. Magda: Ja też. Lubiłam, jak grasz, oczywiście kiedy już się nauczyłaś. Byłyśmy bardzo różne i ciągle się ścierałyśmy, ale przez to siebie ciekawe. Ja Oli na pewno, bo przede wszystkim była starsza. Ola: Ja ciebie też, bo byłaś inna, dziwna. Urodziłaś się zupełnie niepotrzebnie – tak myślałam w wieku czterech lat. Miałam harmonijne życie, własny pokój i rodziców wyłącznie dla siebie, a tu rodzi się jakiś dzieciak, który wszystko zmienia. Na dodatek szybko okazałaś się przemądrzała, uparta i niepokorna. Moje przeciwieństwo. Ja byłam dzieckiem, które potrafiło siedzieć w jednym miejscu parę godzin. Chociaż kiedyś mama odkryła, że gdy tak grzecznie siedziałam, zlizywałam siarkę z główek zapałek. Czyli po cichu robiłam rzeczy niestosowne i zakazane, ale generalnie – „grzeczne dziecko”. Magda: Byłaś ukochaną jedynaczką, zanim pojawiłam się na świecie. Potem zostałaś starszą siostrą, która musiała oddać swoją przestrzeń młodszej, to nigdy nie jest łatwe. Kiedy byłyśmy małe, cztery lata to była przepaść. Rodzice czasem zostawiali nas same i musiałaś się mną opiekować. W kryzysie były momenty absolutnej sztamy. Pamiętam różne sytuacje. Raz w sylwestra jakiś pijany gość dobijał się do naszych drzwi. Rodzice byli u sąsiadów na imprezie. Dawne czasy, bez komórek. Spałyśmy z nożami pod poduszką. – Wyobrażam sobie ten widok… Kochałyście się? Ola: Kochałyśmy się, ale nie potrafiłyśmy wyrazić tego słowami. Długo nie było między nami silnej więzi. Magda: Wspólny pokój sprawił, że byłyśmy na siebie skazane i każda z nas ostro walczyła o swoją przestrzeń, niezależność. Z jednej strony jesteśmy do siebie bardzo podobne – z wiekiem widać to coraz wyraźniej, ale w okresie dojrzewania była między nami przepaść. Bywało ciężko. Ola: Świat się zmienił, metody wychowawcze również. Kiedyś okazywanie dzieciom miłości nie było tak oczywiste, nie mówiło się wiele o uczuciach. W domu miałyśmy tak zwany zimny chów, zamiast przytulania, raczej wymagania. W związku z tym my też nie potrafiłyśmy ani okazywać, ani wyrażać swoich uczuć. Ciekawe, że poszłyśmy w aktorstwo i tam potrafimy to zawodowo. Na szczęście dziś mówimy naszym córkom, że je kochamy, praktycznie każdego dnia i dostajemy feedback. To wspaniałe uczucie. Magda: Ale w stosunku do siebie wciąż mamy z tym problem. Czasami się zmuszamy, dosłownie. Piszemy do siebie SMS: „Kocham cię” czy na koniec rozmowy szybko dodajemy takie wyznanie, ale za każdym razem jest to trochę niezręczne. Nie ma w tym naturalności, którą odczuwamy, wyznając miłość naszym córkom. Ale ćwiczymy i nauczymy się. Zobacz też: Dzieli ich 18 lat, wychowali piękną córkę. Aleksandra Popławska i Marek Kalita długo czekali ze ślubem – I dobrze! Kiedy Ola wyjechała do Wrocławia na studia, poczułyście się wolne? Magda: Tak. Wreszcie miałam pokój dla siebie, to był sztos. Ola: Magda poczuła się wolna, ja trochę zagubiona. Studia, nowe środowisko, nowe miasto, obcy świat, a przede wszystkim brak pieniędzy, który sprawił, że mieszkałam w dziwnych miejscach i w dość słabych warunkach. Na pierwszej stancji wynajmowałam pokój w mieszkaniu samotnego mężczyzny, który mnie podglądał, a w szufladach ukrywał gazetki pornograficzne. Musiałam się stamtąd szybko wyprowadzić. Potem mieszkałam w zagrzybionej suterenie, w której moje łóżko sąsiadowało z rurą kanalizacyjną całej kamienicy. Mało przyjemne. Podczas gdy koledzy imprezowali, ja musiałam się uczyć, żeby zdobyć stypendium. Szybko poszłam też do pracy, żeby móc zamieszkać w trochę lepszych warunkach. Doceniłam wtedy nasz rodzinny dom i wspólny pokój. Magda: Kiedy Ola wyjechała na studia, nie miałyśmy ze sobą wiele wspólnego. Rzadko przyjeżdżała do domu. Szkoła teatralna, jak sama się potem przekonałam, bardzo absorbuje. I jak w tym zawodzie jesteśmy w pracy świątek, piątek czy niedziela, po 12–13 godzin dziennie albo i dłużej, trudno o zdrowe relacje. – Tęskniłyście za sobą? Magda: Ja nie tęskniłam. Ola: Dzięki za szczerość. Magda: Ty na pewno też nie tęskniłaś. Każda z nas zajęła się swoim życiem. Ola w liceum założyła z kolegami Entuzjastyczny Teatr Muzyczny KME, ale kiedy wyjechała, ja wskoczyłam na jej miejsce i paradoksalnie bardziej niż ona zżyłam się z całą grupą. Zdobyliśmy nawet nagrodę na Przeglądzie Piosenki Studenckiej w Krakowie. W wakacje jeździliśmy stopem po Europie i śpiewaliśmy na ulicach Barcelony czy Awinionu. Nie miałam czasu tęsknić. Ale z rzadka przyjeżdżałam do Wrocławia zobaczyć egzamin Oli. Pamiętam, że gdy tylko wchodziła na scenę, zalewałam się łzami ze wzruszenia. Był wybuch emocji, po czym każda z nas wracała do własnego świata. Nie dzwoniłyśmy do siebie, nie pisałyśmy. Miesiącami nie miałyśmy ze sobą kontaktu. Po czterech latach studiów we Wrocławiu Ola przeprowadziła się do Warszawy i zaczęła współpracę z Teatrem Rozmaitości, dzisiejszym TR Warszawa. Wtedy ja zaczęłam studia w Krakowie, ale na czwartym roku zostałam zaproszona do tego samego teatru na roczne eksperymentalne studia „Terenu Warszawa”. I tak wylądowałyśmy razem w stolicy. A nawet przez rok w tym samym teatrze. Wtedy po raz pierwszy spotkałyśmy się po długim czasie, ale na zupełnie innych warunkach. Ola: Okazało się, że wiele nas łączy, a nie miałyśmy o tym pojęcia. Na przykład przez te lata czytałyśmy te same książki. Magda: Przyszłam do ciebie na ulicę Wilczą i zobaczyłam, że na półce masz… Ola: …książki Sylvii Plath i Virginii Woolf, opowiadania Dostojewskiego, „Opowieść podręcznej” Margaret Atwood, wiersze Achmatowej. Magda: Fascynacje dobrze nas określające. Ola: Dekadenckie i trochę mroczne. – To wszystko w Was jest: trochę mroku, smutku i samotności. Widać to też w Waszych rolach. Aktorstwo zawdzięczacie mamie? Magda: No tak, mama… Ola: No właśnie, mama… Zawsze mówili, że ja jestem cały Janek, czyli tata, a Magda cała Marysia, mama. Im jesteśmy starsze, tym bardziej widzimy w nas obydwu dziwną mieszaninę ich dwojga. Bardzo różnych ludzi. Nasza mama rzeczywiście jest silną osobowością. Sprawia wrażenie, jakby niczego się nie bała. Wszystko załatwi. Jeśli zamkną przed nią drzwi, wejdzie oknem. To ma plusy i minusy. Plusy są takie, że za nas wskoczyłaby w ogień. Zawsze potrafiła o nas zawalczyć, zadbać. Starała się nam wszystko zapewnić. Do dziś biegnie o każdej porze dnia i nocy, jeśli jej potrzebujemy. Pchała nas w ten zawód, bo sama chciała być aktorką. Niestety jej ojciec, górnik, nie pozwolił jej na to. Taki zawód wydawał mu się niepoważny. W dniu egzaminów zamknął ją w domu. Najbliższa szkoła teatralna była w Krakowie. Mama poddała się, a potem po kryjomu przed ojcem dostała się na polonistykę i amatorsko grała w teatrze. Zawsze była zafascynowana teatrem i nas tą fascynacją zaraziła. Magda: Miałyśmy karnety na wszystkie przeglądy teatralne na Śląsku, więc siedziałyśmy w teatrze non stop. To była przestrzeń, która wydawała się nam środowiskiem naturalnym, lepiej ją rozumiałyśmy niż rzeczywistość. Mama przygotowywała nas i jeździła z nami na różne konkursy recytatorskie, które – nieskromnie powiem – wygrywałyśmy. Teatr dla nas był dosyć naturalnym kierunkiem. Mama jest bardzo energiczną, zdecydowaną, ale i dominującą osobą. A to bywało przytłaczające. Lepiej wiedziała, co jest dla nas dobre, i nie bardzo pytała, czego my chcemy. Ola: Czytam teraz „Chłopki”, opowieść Joanny Kuciel-Frydryszak o naszych babkach. Poruszająca książka, która przypomina mi opowieści naszych babć i pomaga zrozumieć, z czego wynikały zachowania tamtego pokolenia. Mama pochodzi z Kielecczyzny. Urodziła się w prostej rodzinie, nikt się tam nie rozczulał nad dziećmi. Po swoim ojcu, który pracował w kopalni i był bardzo surowy, powtarzała, że „dzieci i ryby głosu nie mają”. Kochała nas, ale nie potrafiła nam tego powiedzieć. Była i jest zadaniowcem. Stawiała nam zadania do wykonania. Magda: Miłość okazywała nam tym, że była w stanie wszystko dla nas zrobić, przyjechać o każdej porze, odebrać telefon w środku nocy, załatwić to, o co prosisz… Działanie zamiast czułości i bliskości. Ola: Na intymne tematy się nie rozmawiało. W ogóle mało się rozmawiało. Mama żałuje, że była dla nas zbyt surowa. Teraz to nadrabia, jest niesamowita, bo cały czas się edukuje i rozwija. Stara się mówić o uczuciach i powtarza, że żałuje, że pewnych rzeczy nie wiedziała wcześniej. Magda: My też się staramy. To nie były żarty, naprawdę zobowiązałyśmy się, że od czasu do czasu będziemy sobie mówić: „Kocham cię”. Na początku to było bardzo sztywne, nienaturalne, ale jest coraz lepiej. Uwaga: Kocham cię, Ola. Ola: Ja ciebie też kocham. Dopiero jako dorosłe kobiety i matki zrozumiałyśmy, jak bardzo nam tego brakowało. – Myślę, że to jest doświadczenie pokoleniowe. Jaką rolę odegrał w Waszym życiu tato? Ola: Tato pochodził ze wschodu, z małej miejscowości Horodło nad Bugiem, przy samej granicy z Ukrainą. Dziadek był krawcem, a babcia pracowała na roli, mieli małe gospodarstwo. Z dzieciństwa pamiętam z jednej strony surowy socrealizm: bunkry na Śląsku, hałdy węgla, szare blokowisko, zabawy na trzepaku. A z drugiej wakacje u rodziców taty: bieganie po polu, jedzenie owoców prosto z krzaków, smak zerwanego świeżego pomidora. Dojenie krowy, kury biegające po podwórku, które uwielbiałam przytulać. Przetwory babci, zwłaszcza ogórki kiszone. Zapach ciasta unoszący się z prodiża. To był raj. Oderwanie się od śląskiego mroku. Myślę, że dlatego od lat mieszkam w lesie, lubię ciszę, spokój, przyrodę, zapach lasu, nie znoszę zgiełku i smrodu miasta. Magda: Mieszkaliśmy w blokowisku, ale przed naszymi oknami rozciągały się pola, dopiero gdzieś daleko kopalnie i huta Biskupice. W podświadomość mamy wdrukowaną przestrzeń i niekończący się horyzont. – Mam podobne doświadczenia. Tato… Magda: …tato to trudny temat. Ola: Tata był introwertykiem. Osobą bardzo wycofaną i wrażliwą. Magda: Prawda jest taka, że nie bardzo go znamy. Ola: Kompletnie się z mamą nie dobrali: woda i ogień. Często zamykał się w swoim pokoju. Chyba był dosyć samotny. I wpadł w alkoholizm. W pracy był wspaniały, bardzo zaangażowany. Miał przezwisko „Żyleta”. Był wuefistą, lekkoatletą. Uwielbiał sport. Dlatego od dziecka jeździłyśmy na nartach. Niestety pił, kiedy miał wolne. Na przykład święta, to był problem. Dlatego nie kojarzą nam się dobrze. Magda: Teraz czujemy, że trzeba o tym mówić. Poza tym minęło już trochę czasu. Chyba w końcu zaakceptowałyśmy, że był, jaki był. Ale przez lata było to dla nas cholernie trudne. Trudno pogodzić się z tym, że twoi rodzice nie potrafią się kochać. Dogadać. Dwa sprzeczne charaktery. Mama była towarzyska, ekstrawertyczna, dominująca. Tata introwertyk, nieumiejący rozmawiać o uczuciach. Patrząc z perspektywy czasu, mam wrażenie, że trochę go we trójkę zdominowałyśmy. – Byłyście dziećmi, nie ponosicie za to odpowiedzialności. Magda: No tak, to nie nasza wina, ale jako dzieci wszystko interpretowałyśmy przeciwko sobie. My siedziałyśmy cały czas w teatrze, on nigdy z nami tam nie chodził. My jeździłyśmy na konkursy recytatorskie, jego to w ogóle nie interesowało. Te światy coraz bardziej się rozjeżdżały. Nie miały punktów stycznych. Dziś wiemy, że miał ciężką depresję, ale jako dzieci nie miałyśmy o tym pojęcia. Widziałyśmy, że tato pije, ale nie rozumiałyśmy, dlaczego. Jego alkoholizm generował wieczne napięcia w domu. Złość i żal. Poza tym nie mówiło się głośno o takich sprawach. Choć alkoholizm w tamtych czasach był nagminny. To była rodzinna tajemnica. Jej ukrywanie sprawiło, że przez lata tkwiłyśmy w toksycznej obłudzie. Ola: W najgłębszą depresję wpadł, kiedy przeszedł na emeryturę. To często jest problem, szczególnie kiedy człowiek nie ma innych zainteresowań. Praca była całym jego życiem i pasją. Zanurzył się w pustce i samotności. Nie wiedział, co ze sobą zrobić. Przeciwieństwo naszej mamy. Zawsze prowadziła bujne życie towarzyskie. Parę lat temu przeprowadziła się do Warszawy. Dla wnuczki zostawiła na Śląsku tabun przyjaciół i pracę. W ciągu chwili zawiązała tu nowe znajomości i znalazła nowe zajęcie. Magda: Tata przestał się leczyć na depresję. Nie dał sobie pomóc. My wiedziałyśmy już, że to depresja, poważna choroba, ale ludzie nadal wstydzą się takich tematów. Dlatego ja mówię otwarcie, że jestem na antydepresantach – bo jestem – i chodzę do psychiatry – bo chcę sobie pomóc – i jestem z siebie dumna. W dodatku czuję dużą potrzebę, żeby o tym mówić. Różnie radzimy sobie z rzeczywistością. Trzeba umieć sobie pomóc. Ola: W 2016 roku przegrał z chorobą. Miał 64 lata i fizycznie był zdrowy. Mógł żyć, ale nieleczona depresja jest chorobą śmiertelną. Mówiąc o tym, staramy się pomóc innym. Uświadamiać, że choroba to nie wstyd. Trzeba się leczyć. – Współczuję Wam… Jak sobie z tym radzicie? Ola: Myślę, że do dzisiaj sobie z tym nie poradziłam. Trudno o tym mówić. Magda: Ja przeszłam żałobę z opóźnieniem, ale mam to już za sobą. Pogodziłam się z nim. Zawsze go obwiniałam za wszystkie niepowodzenia w moim życiu. Ale teraz mogłabym go pokochać. Ola: Magda była bardziej zbuntowana przeciwko ojcu. Ja go zawsze usprawiedliwiałam i jeszcze nie przerobiłam tego, co się stało. Ale kilka miesięcy temu Magda kazała mi iść na terapię. Poszłam. Może uda mi się to zrozumieć. Magda: Każda z nas przeżywa to inaczej. Ja cały czas nad sobą pracuję, bo już wiem, jaka to jest ulga, kiedy zmieniasz perspektywę i przestajesz się za wszystko obwiniać. Zrozumieć przeszłość to jedno, ale wydostać się z tych obciążeń to drugie. Wiem, że bez pomocy nie dałabym rady. Mam poczucie, że pod tym względem jestem starsza i mądrzejsza od ciebie. Ola: Tak. Długo unikałam konfrontacji. Siostra mnie zmusiła i bardzo jej za to dziękuję. Poczucie winy jest wyniszczające, a terapia rzeczywiście przynosi pewnego rodzaju ulgę. Pozwala spojrzeć na problemy z dystansem. Dopiero teraz to rozumiem. Wolno to trwa i pewnie potrzeba czasu, ale jest ważne. – Psychologowie uważają, że siostry są silniejsze psychicznie, bo mają od dzieciństwa obgadany każdy problem, każdy kryzys. Magda: Psychologowie też się mylą. Dla mnie przełomowe jest to, że po latach się z Olą odnalazłyśmy. Troszeczkę się zestarzałyśmy, jesteśmy już zmęczone swoimi frustracjami, podważaniem własnej wartości. Nikt nie chce opowiadać o traumach czy kompleksach. Sama przez lata nie rozumiałam, że jestem DDA. W naszym domu nie rozmawiało się na trudne tematy, nie było takiego zwyczaju. Nikt nie mówił otwarcie, co czuje, co myśli, w związku z tym ja i Ola też ze sobą nie rozmawiałyśmy. To się zaczęło zmieniać po śmierci taty. Na stypie zaczęłyśmy sobie przypominać różne wydarzenia z dzieciństwa, które jedna pamiętała, a druga nie. Ola: Albo obie pamiętałyśmy, tylko każda inaczej. Magda: A potem coś się między nami przełamało. Pękła bariera. Pierwszy raz w życiu zaczęłyśmy rozmawiać o tym, co było głęboko ukryte. Ola myślała, że to ja jestem „ta lepsza”, a ja, że „tą lepszą” jest Ola. Przez lata trzymałyśmy dystans, przekonane, że ta druga nie zmaga się z takimi problemami jak ja. Ola: Ostatecznie gdzieś te problemy okazały się podobne. Zawsze mogłyśmy na siebie liczyć w kryzysowych sytuacjach, ale postanowiłyśmy, że chcemy się wspierać też na co dzień. To jest proces, raz nam wychodzi lepiej, raz gorzej. Magda: Wczoraj się pokłóciłyśmy, ale dzisiaj się pogodziłyśmy. Ola: Targają nami emocje, ale jesteśmy chyba na dobrej drodze, żeby się lepiej rozumieć. Magda: Mamy sztamę, której nie miałyśmy przez lata. Wcześniej każda była zajęta sobą. Ola: Wracając do twojego pytania, jak to jest mieć siostrę? Ostatecznie to jest bardzo miłe. Fajnie mieć się z kim pokłócić, a potem pogodzić. Magda wali mi prosto w oczy, co myśli, czasem jest apodyktyczna, mówi mi, jak mam się zachowywać, co robić, czego nie, wkurza mnie to i zwracam jej uwagę, ale ostatecznie wiem, że robi to z potrzeby serca. Bo chce dla mnie dobrze. Takie konfrontacje są bardzo oczyszczające. Dla nas obu. – Elizabeth Fishel w książce „Siostry” napisała: „Siostra jest twoim lustrem. I twoim przeciwieństwem”. Magda: Równocześnie. To prawda. Jesteśmy identyczne i różne zarazem. Lustrem i przeciwieństwem. – Przed nami Boże Narodzenie i sylwester. Spędzicie je razem? Magda: Nie przepadam za świętami ani sylwestrem. Z Kościołem katolickim pożegnałam się dawno temu, aczkolwiek jak próbowałam dokonać apostazji, ksiądz przede mną uciekał. Muszę spróbować go w końcu dogonić. Trochę przytłacza mnie szalejący dookoła beztroski konsumpcjonizm, niehumanitarne traktowanie karpi i obżarstwo. Jeśli tylko mogę, najchętniej wtedy wyjeżdżam. Ola: Mam podobnie, nie przepadam za świętami. Podczas kryzysu na granicy polsko-białoruskiej nie mogłam zrozumieć, jak ludzie mogą podczas świąt stawiać pusty talerz na stole w oczekiwaniu na zbłąkanego wędrowca, a jednocześnie popierać stosowanie push-backów i godzić się, żeby ludzie umierali w lesie. Jakoś mi się ta chrześcijańska miłość do bliźniego nie skleja z rzeczywistością. Obchodzę święta ze względu na rodzinę, ale zawsze staram się zaprosić na nie kogoś, kto jest samotny, żeby pusty talerz na stole nie był tylko „teorią”. Też rozważam apostazję jak siostra. Magda: Ola od dwóch miesięcy ma męża. Wzięła ślub cywilny „po angielsku” ze swoim partnerem, z którym jest od 20 lat! Były na nim cztery osoby, w tym ja. Pod tym względem okazałaś się jednak tradycjonalistką. Ola: Tak, tradycjonalistka od dwóch miesięcy (śmiech). Mam też fantastyczną teściową, wspaniałą pasierbicę i cudowną córkę. Czasami na Wigilię przyjeżdża mama, czasami Magda z córką. Najważniejszy jest wspólnie spędzony czas, ale na luzie. Bez świątecznej napinki. Pamiętam, jak mama sprzątała i gotowała po nocach przed świętami, a potem zmęczona siadała do stołu. Obiecałam sobie, że nie będę tak szaleć. Jest skromnie, ale przyjemnie. Moja rodzina na szczęście nie lubi dużo jeść, więc gotujemy mało, ale smacznie. – Robicie listę noworocznych postanowień? Ola: Co roku przepisuję to samo do nowego kalendarza, ale generalnie chodzi mi o to, żeby być lepszą wersją siebie. Taki jest cel. Każdego dnia zrobić coś wartościowego dla siebie i innych. Mamy jedno życie, dobrze je przeżyć tak, jak chcemy, na własnych zasadach, żeby na koniec mieć poczucie, że przeżyło się je fajnie, w poczuciu sensu. To moje coroczne postanowienie. Magda: Ja nie robię postanowień, bo i tak jestem mało konsekwentna. Za to najlepsza w takich postanowieniach jest nasza mama. W pandemii zaczęła ćwiczyć jogę i ćwiczy regularnie, zaczęła od zera uczyć się angielskiego i jest w tym bardzo wytrwała. My przy niej wymiękamy, Aleksandra. Podziwiamy ją za to i zazdrościmy. Ale mamy te geny, więc jest nadzieja, że po siedemdziesiątce w końcu się ogarniemy. Czyli… na razie możemy sobie odpuścić (śmiech). Ola: Podoba mi się! Odpuszczenie bez wyrzutów sumienia. Dobry plan na nadchodzące święta. Tego nam życzę, siostra (śmiech). Zobacz także: Nie zawsze były blisko, ich relacja była trudna. Dziś Aleksandra i Magdalena Popławskie są wdzięczne za bycie siostrami
Muzykę mają w DNA, scena należy do nich. Rodzeństwo Natalii Szroeder z impetem wkracza na polską scenę. Robią prawdziwą furorę
Rodzeństwo Natalii Szroeder coraz śmielej zaznacza swoją obecność na scenie muzycznej. Marcelina oraz bracia Stanisław i Melchior założyli zespół meh.masza.stas, tworzą rockowy repertuar i mają już na koncie kilka piosenek oraz teledysków. W Walentynki wystąpili jako support przed koncertem Natalii w warszawskim klubie Stodoła.
Rodzeństwo Natalii Szroeder coraz śmielej wchodzi na muzyczną scenę, pokazując, że talent w tej rodzinie to nie przypadek. Marcelina oraz bracia Stanisław i Melchior powołali do życia własny zespół i postawili na rockowe brzmienie. Mają już na koncie kilka piosenek i teledysków, a w Walentynki stanęli na scenie warszawskiego klubu Stodoła jako support przed koncertem Natalii Szroeder, prezentując publiczności autorski materiał. Rodzeństwo Natalii Szroeder podbija scenę muzyczną Natalia Szroeder od kilku lat nie schodzi z topu muzycznych zestawień i z powodzeniem buduje swoją markę jako jedna z najważniejszych postaci polskiej sceny pop. Wokalistka z muzyką związana jest od najwcześniejszych lat – scena dosłownie dorastała razem z nią. Już jako czterolatka wystąpiła w programie „Od przedszkola do Opola”, po raz pierwszy stając przed telewizyjną publicznością. Przełomowym momentem okazał się 2011 r., kiedy została lauretką „Szansy na sukces”. Wykonała wówczas utwór „Cicha woda” z repertuaru Maryli Rodowicz, zwracając na siebie uwagę widzów i branży. W kolejnych latach konsekwentnie rozwijała karierę, a szerokiej publiczności zapisała się w pamięci m.in. dzięki współpracy z Liberem i piosenkach „Wszystkiego na raz”, „Nie patrzę w dół”. To właśnie te etapy ugruntowały jej pozycję i otworzyły drogę do dalszych sukcesów na polskim rynku muzycznym. Czytaj też: Jej piosenki znają wszyscy, jest jedną z muzycznych ikon. Niewielu wie, że jako dziecko mierzyła się ze szkolnym ostracyzmem. Jej wyznanie chwyta za serce Natalia Szroeder konsekwentnie rozwija swoją dyskografię – ma na koncie trzy albumy studyjne, a jej utwory regularnie pojawiają się na radiowych listach. Od 2024 roku pełni rolę jurorki w show „Must Be The Music. Tylko muzyka”, dzieląc się swoim doświadczeniem i wspierając kolejnych wykonawców, stawiających pierwsze kroki w branży. Nie od dziś wiadomo, że Natalia Szroeder wywodzi się z dużej, muzykalnej rodziny, w której sztuka i wrażliwość na dźwięki są naturalnym elementem codzienności. To właśnie bliscy od lat pozostają dla niej fundamentem – źródłem wsparcia, motywacji i inspiracji. Wszystkich łączy wyjątkowa relacja, a artystka wiele razy podkreślała, jak ważne miejsce w jej życiu zajmują kaszubskie korzenie. To przywiązanie do rodzinnych wartości i tradycji niezmiennie stanowi istotną część jej tożsamości. Kim są Marcelina, Stanisław i Melchior Szroederowie? Rodzeństwo Natalii Szroeder postanowiło pójść tą samą ścieżką i związać swoją przyszłość z muzyką. Marcelina, Stanisław i Melchior stworzyli autorski projekt, który konsekwentnie rozwijają, krok po kroku budując własną tożsamość artystyczną. Zespół, założony prawie rok temu, działa pod nazwą meh.masza.stas i stanowi ich wspólną muzyczną wizytówkę. W tym czasie młodzi artyści przygotowali autorski materiał, który już trafił do odbiorców. Na ich koncie znajduje się kilka piosenek oraz teledysków, które wyznaczają kierunek dalszego rozwoju projektu. Twórczość zespołu utrzymana jest w stylistyce rockowej, nadając meh.masza.stas wyraziste i spójne brzmienie. Warto podkreślić, że Marcelina Szroeder nie jest postacią nieznaną widzom i fanom Natalii. Wcześniej pojawiała się u jej boku na scenie jako chórzystka, zdobywając pierwsze doświadczenia przed publicznością. View oEmbed on the source website Support w klubie Stodoła w Warszawie podczas koncertu Natalii Szroeder Przełomowym momentem dla zespołu meh.masza.stas był występ w warszawskim klubie. To właśnie tam, w Walentynki, rodzeństwo Natalii Szroeder pojawiło się na scenie jako support przed koncertem artystki. Klub Stodoła stał się miejscem, w którym młodzi muzycy mogli zaprezentować swój materiał szerszej publiczności. To wydarzenie wyraźnie zaznaczyło, że muzyczna historia tej rodziny wciąż się rozwija. O swoich emocjach młodzi artyści pisali w jednym z najnowszych postów: „UHHH ale się działo ostatnio! Jesteśmy strasznie szczęśliwi i przeogromnie wdzięczni za Wasze reakcje na nasz nowy singiel i klip. To dla nas naprawdę bardzo ważne, dlatego dziękujemy za każde słowo, za każde udostępnienie i całe wsparcie, które od Was dostajemy. Ogromne emocje towarzyszyły nam też podczas walentynkowego supportu przed koncertem Natalii- to było coś absolutnie magicznego!! Możliwość zagrania w Stodole przed tak dużą i wspaniałą publicznością… do dziś nam się to w głowie nie mieści. Jaramy się niesamowicie i dziękujemy, że jesteście tu z nami. Łapcie karuzelę fotek backestage’owych! (To na pewno nie ostatnie fotki hehe)”, czytamy. Czytaj też: Po rozstaniu nie przestała wierzyć w miłość. Szroeder znów jest zakochana. Jej partner to były narzeczony innej znanej artystki Fani nie kryją entuzjazmu wobec ich scenicznej energii i muzycznej charyzmy. W komentarzach pojawiło się wiele ciepłych słów i wyrazów wsparcia. „Świetnie się zaprezentowaliście! Zresztą nie pierwszy raz”, „Czekam na płytę! Ps super było w sobotę, nie mogę się doczekać aż pójdę na Wasz solowy koncert! ❤️”, „Daliście czadu w stodole, było bosko!! Kolejne wystepy beda tylko lepsze”, „Daliście nam duuużo ognistej radości zaprawionej miłością”, napisali.
Zdobył srebro dla Polski. Pochodzi z rodziny, w której wszyscy mają narty w genach
W Predazzo wydarzyło się coś, co poruszyło nie tylko kibiców, ale i jego najbliższych. Gdy stanął na olimpijskim podium, dla wielu był bohaterem wieczoru. Dla rodziny – spełnieniem marzeń, które zaczęły się wiele lat temu. Kim naprawdę jest Paweł Wąsek i z jakiego domu wyniósł sportową determinację?
Zimowe Igrzyska Olimpijskie Mediolan-Cortina 2026 przechodzą do historii jako jedne z najbardziej emocjonujących dla polskich kibiców. Włoskie areny – Mediolan, Cortina d'Ampezzo i Predazzo – stały się miejscem wielkich triumfów i wzruszeń. Wśród bohaterów tych dni znalazł się Paweł Wąsek, który wspólnie z Kacprem Tomasiakiem wywalczył srebrny medal olimpijski. Za tym sukcesem stoi jednak coś więcej niż tylko talent i forma dnia. To historia rodziny, w której narciarstwo jest obecne od pokoleń. Srebrny medal Pawła Wąska w Predazzo Konkurs duetów na dużej skoczni w Predazzo dostarczył kibicom ogromnych emocji. Paweł Wąsek i Kacper Tomasiak od początku walczyli o najwyższe lokaty. Po pierwszej serii zajmowali trzecie miejsce. Prowadzili Jan Hoerl i Stephan Embacher z Austrii przed Anze Laniskiem i Domenem Prevcem ze Słowenii. W drugiej serii Polacy pokazali klasę i awansowali na drugie miejsce, wyprzedzając o 9,3 pkt Słoweńców. Na czele pozostali reprezentanci Austrii. Ze względu na trudne warunki pogodowe odwołano trzecią serię konkursu. Ostatecznie uwzględniono wyniki po dwóch seriach, w których Paweł Wąsek i Kacper Tomasiak plasowali się na drugim miejscu. Dla Pawła Wąska był to pierwszy olimpijski krążek i – jak podkreślają źródła – jeden z największych sukcesów w dotychczasowej karierze. 26-latek stanął na drugim stopniu podium podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026 w Predazzo. Czytaj też: Polacy znów to zrobili! Mamy kolejne medale. Kacper Tomasiak i Paweł Wąsek bohaterami Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026 Kim jest siostra Pawła Wąska – Katarzyna Wąsek? Rodzina Pawła Wąska od lat związana jest z narciarstwem. Jego siostra, Katarzyna Wąsek, jest starsza o trzy lata i zawodowo uprawia narciarstwo alpejskie. To jedna z bardziej uznanych polskich zawodniczek w tej dyscyplinie. Katarzyna Wąsek ma na swoim koncie m.in. trzy Mistrzostwa Polski, a także reprezentowała Polskę w Pucharze Świata i Pucharze Europy. W 2021 roku zakończyła poważną karierę, jednak nadal pozostaje aktywna w świecie sportu. W kolejnych latach brała udział w akademickich zawodach sportowych, a obecnie jest ambasadorką kilku marek sportowych. Jest również bardzo aktywna w mediach społecznościowych. To właśnie tam, tuż po ogłoszeniu wyników konkursu w Predazzo, opublikowała wzruszającą rolkę. W nagraniu zestawiła archiwalne materiały z dzieciństwa brata z kadrami z olimpijskiej rywalizacji. Widzowie mogli zobaczyć małego Pawła Wąska skaczącego w domu prosto w ramiona dorosłego oraz ujęcia z jego pierwszych zawodów. Całość zakończyły fragmenty srebrnego konkursu i osobista dedykacja: „Widzieć cię z medalem to też część moich marzeń, tak przy okazji”. Nagranie szybko zyskało popularność w sieci i wywołało falę wzruszeń wśród kibiców. Czytaj też: Polska ma nowego bohatera. Kacper Tomasiak wywalczył drugi medal na igrzyskach olimpijskich Ojciec Pawła Wąska i rodzinne tradycje narciarskie Paweł Wąsek pochodzi z rodziny, w której sport od zawsze odgrywał kluczową rolę. Jego ojciec również był narciarzem, jednak ze względu na kontuzję musiał zakończyć karierę. Jak wspominał skoczek w rozmowie cytowanej przez portal Skijumping.pl, na początku zarówno on, jak i jego siostra uprawiali narciarstwo zjazdowe. „Poszliśmy w ślady ojca, który również był narciarzem, ale ze względu na kontuzję musiał zakończyć karierę” – mówił Paweł Wąsek. Dziadek sportowca był trenerem skoków narciarskich i sam również kiedyś skakał. To właśnie te rodzinne tradycje sprawiły, że młodego Pawła zaczęły pociągać skoki narciarskie. Skoczek podkreślał także, że z siostrą starają się nawzajem motywować, choć nie widują się często, ponieważ narciarstwo alpejskie ciężko jest trenować w Polsce i Katarzyna dużo przebywa we Włoszech. Srebrny medal wywalczony podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich Mediolan-Cortina 2026 w Predazzo to efekt lat pracy, ale także sportowego dziedzictwa. Paweł Wąsek, jego siostra Katarzyna Wąsek, ojciec – były narciarz, oraz dziadek – trener skoków narciarskich – tworzą rodzinę, w której pasja do narciarstwa jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. W Predazzo historia tej sportowej rodziny dopisała kolejny, wyjątkowy rozdział. Zobacz także: Kacper Tomasiak to dopiero początek. Ta rodzina może wkrótce namieszać w polskich skokach Źródła: telemagazyn.pl, tvn.pl, pudelek.pl
Stworzyły wspólny spektakl, zdradzają zarobki aktorów. To nie tak jak wszyscy myślą…
Basia Kurdej-Szatan i Katarzyna Kurdej-Mania już wkrótce pierwszy raz spotkają się na jednej scenie. Przy okazji tematu spektaklu o Inie Benicie, zapytaliśmy o to, jakie są dziś zarobki aktorów teatralnych. Można się zdziwić!
Już 22 sierpnia w Teatrze Muzycznym w Gdyni odbędzie się premiera spektaklu inspirowanego życiem Iny Benity. Historię tej przedwojennej aktorki pokażą nam Basia Kurdej-Szatan i Katarzyna Kurdej-Mania – jej siostra „INA. Wolisz, kiedy się śmieję” to przedstawienie, które było tematem naszej ostatniej rozmowy z studiu VIVY.pl. Przy tej okazji zapytaliśmy artystki, ile dziś zarabiają aktorzy w teatrach i jak mają się teatry po pandemii. Jakie są zarobki aktorów? Odpowiadają Basia Kurdej-Szatan i Kasia Kurdej-Mania Czas pandemii był dla kultury i sztuki dość ciężki. Kilka lat później można powiedzieć, że sytuacja teatrów się unormowała. „Jeżeli chodzi o frekwencję, to od zakończenia pandemii mamy, tak myślę, bardzo dobre czasy dla teatru. Ludzie tak bardzo byli spragnieni tego kontaktu, że widzów było cały czas i jest na full”, mówi nam Basia Kurdej-Szatan. „Ludzie łakną kontaktu z żywym człowiekiem. W dobie wszystkich mediów społecznościowych, internetu, streamingów – już jest przesada tego wszystkiego. Więc jak mogą pójść i zobaczyć żywego człowieka, spojrzeć mu w oczy, odkryć jego talent, ale jego też jakieś wpadki, pomyłki, no to widzowie są tym zachwyceni”, dodaje jej siostra Katarzyna. Nasz dziennikarz Rafał Kowalski dopytał więc, czy z samego grania w teatrze da się dziś wyżyć. Pamiętał bowiem, że jeszcze dekadę temu Basia zarabiała za spektakle symboliczne kwoty. „Gdy mieszkałam w Poznaniu, miałam tylko tyle pieniędzy, ile zagrałam spektakli. Tysiąc złotych czy tysiąc dwieście - to była podstawa. Resztę wynagrodzenia otrzymywałam za zagrane spektakle. Za jedno przedstawienie dostawałam chyba sto złotych, za główną rolę dwieście dwadzieścia złotych. Jeżeli miałam trzy, cztery spektakle, w których grałam główną rolę, to łatwo to zsumować. Maksymalnie grałam w miesiącu dziewięć spektakli, ale nie tych z główną rolą. Tych z główną były trzy. Czyli miałam średnio dwa i pół tysiąca złotych miesięcznie”. opowiadała Żurnaliście. OBEJRZYJ TAKŻE: Dom, Senat, TVP, pokaz mody. Spędziliśmy z Basią Kurdej-Szatan cały dzień! Czy dziś aktorzy są opłacani lepiej? Okazuje się, że tak. „Myślę, że 220 to teraz ewentualnie gdzieś będąc częścią zespołu? Generalnie kwoty są teraz wyższe”, powiedziała VIVIE.pl Barbara Kurdej-Szatan. „No ja tak gram, właśnie tylko w teatrze. Mam w nim dwie pensje. Jedną mam na początku miesiąca, drugą w połowie miesiąca. Jedna to za stały etat, a druga jest wyliczana w zależności od tego, ile spektakli zagram danego miesiąca. Ale jeśli ktoś chciałby poświęcić się teatrowi takiemu jak ten gdyński, to powiem tak: z musicalu da się wyżyć i to całkiem nieźle”, zaznaczyła w studiu VIVY.pl Katarzyna Kurdej-Mania. „Ale trzeba dodać, że ty grasz bardzo dużo akurat. Pewnie inaczej by powiedziały osoby, które są w jakimś teatrze, a nic nie grają. Wtedy wiadomo, że z samego etatu pewnie jest trudniej”, podsumowała Basia. Całą naszą rozmowę znajdziesz na górze strony lub na YouTubie VIVY.pl. Zachęcamy do wysłuchania! View oEmbed on the source website
Rodzice historycy sztuki, syn astronauta. Ta rodzinna historia wzrusza do łez
Ojciec artysta, matka z ogromnym sercem i brat pełen wsparcia – rodzina Sławosza Uznańskiego to ludzie, którzy nie tylko go wychowali, ale też tworzą dla niego „tarczę miłości”, gdy spełnia swoje marzenia poza granicami Ziemi. Poznaj wzruszającą historię ludzi, dla których drugi polski astronauta to nie tylko bohater, ale przede wszystkim ukochany syn i brat.
Gdy 25 czerwca 2025 roku oczy całej Polski skierowane były ku niebu, a rakieta z drugim w historii polskim astronautą przebiła się przez atmosferę, w cieniu tego spektakularnego wydarzenia tętniło serce jednej rodziny. To właśnie bliscy Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego – jego mama, tata i brat – przeżywali ten moment najgłębiej. Nie tylko jako dumni świadkowie narodowego sukcesu, ale przede wszystkim jako najbliżsi człowieka, którego znają od pierwszego oddechu. Kim są ludzie, którzy wychowali i wspierają astronautę, który dziś patrzy na Ziemię z perspektywy kosmosu? Ta historia to wzruszająca opowieść o miłości, wychowaniu, marzeniach i nieustannej więzi, która nie zna granic. Ojciec artysta i historyk sztuki: Piotr Uznański Piotr Uznański to postać barwna i wyrazista – historyk sztuki, właściciel Galerii Sztuki przy ul. Piotrkowskiej w Łodzi i współwłaściciel domu aukcyjnego Rynek Sztuki. Przez niemal cztery dekady był związany z łódzkim środowiskiem artystycznym, pełniąc funkcję prezesa Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Jego spojrzenie na świat zawsze było głęboko humanistyczne, ale – jak sam przyznaje – z podziwem patrzył na techniczne zainteresowania Sławosza. Już jako dziecko budował on własne „ustroistwa”, a gdy udało się zdobyć klocki Lego, zamieniał je w futurystyczne konstrukcje. Z kolei razem z młodszym bratem Mikołajem, zaledwie o rok i osiem miesięcy młodszym, tworzyli „rakiety” z mebli w mieszkaniu dziadków w Kielcach. Piotr Uznański podkreśla, że choć zawsze wspierał synów, ich sukcesy są wyłącznie ich zasługą. „Staraliśmy się wychowywać synów najlepiej, jak potrafiliśmy, daliśmy im cząstkę siebie” – mówi z dumą, ale też z pokorą. Czytaj też: Ledwo wrócił z kosmosu, teraz przejdzie pilne badania. Polski astronauta pod opieką specjalistów Maja Marquardt-Uznańska: matka, która uczyła historii i życia Maja Marquardt-Uznańska to kobieta, dla której najważniejszą życiową misją było wychowanie dzieci. Ukończyła historię sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie poznała Piotra. Później wspólnie zamieszkali w Łodzi, gdzie urodzili się ich synowie. Dla Mai wychowanie Sławosza i Mikołaja oznaczało nie tylko zapewnienie im edukacji, ale także wrażliwości na ludzi, pomocności i empatii. „Jest bardzo wrażliwy na krzywdę ludzką, pomocny. Po prostu taki jest” – mówiła o Sławoszu. Jeździła z nim na żagle, zawody, na narty. Uczyła historii, dawała odpowiednie książki. Efekty tego widać dziś nie tylko w jego dorobku naukowym, ale także w podejściu do świata. Przyznała, że pożegnania przed lotem nie było. „Ja chyba nie jestem zwolennikiem patetycznych pożegnań… Choć przyznam się, że trochę w domu popłakuję” – wyznała. Obiecała sobie, że przy synu nie będzie płakać. „Ostatnią rzeczą, jakiej Sławosz teraz potrzebuje, to płacząca matka” – dodała z matczynym zrozumieniem. Czytaj też: Wzruszający gest z Ziemi! Sławosz Uznański otworzył paczkę od najbliższych, tego nikt się nie spodziewał Mikołaj Uznański: brat, który ściskał rodziców i patrzył w niebo Mikołaj Uznański to młodszy brat astronauty, który zawsze był blisko Sławosza. Dzielili dzieciństwo, szkołę (obaj ukończyli VIII LO w Łodzi), wspólne pasje i góry. Mikołaj skończył stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie Łódzkim, pracuje w międzynarodowych firmach, mieszka w Krakowie. Po starcie misji Ax-4 przyznał, że emocje sięgały zenitu. „Ściskałem mamę i tatę, żeby podnieść ich na duchu. Czułem, jak drżymy” – mówił w rozmowie z TVN24. Dla całej rodziny to był historyczny moment, ale też moment niepokoju, tęsknoty i nieopisanej dumy. Na Instagramie podzielił się poruszającym wpisem: „Sławosz był dla nas światłem, zanim jeszcze wzbił się w niebo. Teraz widzi go cały świat”. To słowa, które trafiły w serca tysięcy ludzi. Miłość, która przekracza granice Ziemi 25 czerwca 2025 roku Sławosz Uznański jako drugi Polak w historii poleciał w kosmos – na pokładzie rakiety Falcon 9 w ramach misji Ax-4. Rodzina była obecna przy starcie, a żona astronauty, Aleksandra Uznańska-Wiśniewska, mówiła: „Moje całe serce teraz jest w przestrzeni kosmicznej razem z moim mężem w kapsule”. Mimo ogromnej dumy, lot ten był dla bliskich źródłem stresu i tęsknoty. Podczas kwarantanny mogli jedynie patrzeć na Sławosza z ośmiu metrów. „To nie jest naturalna rzecz, że widzi się swojego syna i nie można go przytulić” – mówił Mikołaj. Choć przez dwa tygodnie Sławosz był tysiące kilometrów od Ziemi, jego rodzina trzymała się razem. „Zapisałeś się złotymi zgłoskami w historii, ale przede wszystkim w naszych sercach” – napisał brat. A matka zapewniła, że codziennie w myślach mówiła do niego: „Trzymaj się, Sławoszku!”. Czytaj też: Uznański-Wiśniewski nadał z orbity. Jego pierwsze słowa odbiły się echem po całej Polsce Źródła: dzienniklodzki.pl, tvn24.pl, plejada.pl, Puls Biznesu, jastrzabpost.pl
Tak wyglądało życie sióstr Świątek za zamkniętymi drzwiami. Siostra tenisistki ujawnia zasady, jakich musiały przestrzegać
Agata Świątek w wywiadzie dla Eurosportu otwarcie mówi o roli, jaką odegrało w jej życiu wymagające, ale pełne wsparcia wychowanie. Podkreśla, że dzięki rodzicom nauczyła się dyscypliny i nie spoczywała na laurach. Dziś widzi, jak te wartości kształtują nie tylko ją, ale i jej młodszą siostrę — Igę.
Rodzina Świątek od lat budzi zainteresowanie nie tylko ze względu na sukcesy Igi na światowych kortach, lecz także przez wyjątkowe relacje i wartości, jakie pielęgnują w domowym zaciszu. Tym razem to Agata Świątek – starsza siostra liderki rankingu WTA – uchyla rąbka tajemnicy, jak wyglądało ich dzieciństwo i co sprawiło, że dziś są silnymi, samodzielnymi kobietami. W szczerym wywiadzie dla Eurosportu opowiedziała o dyscyplinie, ambicji i ogromnej roli rodziców, którzy od najmłodszych lat stawiali córkom wyzwania. Wyzwania od najmłodszych lat Agata Świątek, starsza siostra tenisistki Igi Świątek, w rozmowie z Eurosportem podkreśliła, że już od najmłodszych lat ona i jej siostra miały jasno stawiane cele i wymagania. Jak mówiła, wyzwania te z jednej strony były trudne, ale z drugiej strony przyniosły ogromne korzyści w dorosłym życiu. „Miałyśmy z Igą stawiane wyzwania od najmłodszych lat. Z jednej strony to było dobre, z drugiej można by marudzić, ale ja nie narzekałam” – wyznała Agata. ZOBACZ TEŻ: Relacje Igi Świątek z mamą nie należą do najlepszych. ''Kontakt jest mocno ograniczony" Wychowanie, które buduje charakter W swojej wypowiedzi Agata Świątek wskazuje na konkretne efekty rygorystycznego, ale wspierającego wychowania. Jak podkreśliła, to właśnie dzięki niemu nauczyła się dyscypliny i ukształtowała swój charakter. „W dorosłym życiu jestem bardziej zaradna. Wiadomo, że były lepsze i gorsze chwile, ale wiele zawdzięczam rodzicom. Nie ma co narzekać. Ich podejście sprawiało, że się rozwijałam. Nie spoczywałam na laurach” – mówiła siostra liderki światowego tenisa. Rodzinne wartości — ambicja i pomoc innym Agata Świątek zauważyła, że jej relacja z młodszą siostrą opiera się na wspólnych wartościach wyniesionych z domu. Wśród nich wymienia ambicję i chęć niesienia pomocy innym. To właśnie te cechy stanowią fundament zarówno ich siostrzanej relacji, jak i ich osobowości. Zgodnie z jej relacją, te wartości były obecne w ich codziennym życiu od najmłodszych lat. CZYTAJ TEŻ: Iga Świątek zawsze może liczyć na jej wsparcie. Kim jest Daria Abramowicz, psycholog tenisistki? Wspólny czas poza kortem Choć Iga Świątek znana jest z intensywnego kalendarza zawodów sportowych, siostry chętnie spędzają razem czas także poza turniejami. Przykładem mogą być wspólne wakacje z ojcem na Malediwach. Agata pojawiła się także w jednym z postów Igi na Instagramie w 2020 roku, kiedy tenisistka z dumą pisała o sukcesach siostry: „Agata Świątek obchodzi dziś urodziny i jednocześnie zakończyła sesję z najlepszymi wynikami... Mam więc nadzieję, że jest z siebie dumna, jak na tym zdjęciu”. Rodzina Świątek — fundament sukcesu Rodzina Świątek jawi się jako zespół, w którym każdy odgrywał określoną rolę. Mama Igi, w podcaście „Skarbiec Angory”, przyznała, że życie rodzinne było jak grafik — każdy miał swoje zadania, a nadrzędnym celem było umożliwienie dzieciom rozwoju. „Uczucie spełnienia, ogromna satysfakcja, ogromna duma, nawet bym powiedziała, że może i niedowierzanie, dlatego że każdy wierzył w sukces, ale nie było wiadomo, jaki ten sukces będzie i kiedy on nastąpi” – powiedziała. Źródło: Pudelek.pl
Wróciła po latach. To, co zrobiła dla niej siostra, zwala z nóg! Julia Pietrucha mówi bez ogródek
Zniknęła z ekranów na dekadę, by odnaleźć siebie na własnych zasadach. Julia Pietrucha wróciła do aktorstwa, ale to muzyka wciąż daje jej największą wolność. W najnowszym projekcie połączyła siły z kimś wyjątkowym – swoją siostrą Natalią. Efekt tej współpracy porusza.
Ze ekranów zniknęła na 10 lat. Potrzebowała zmian, aktorstwo przestało ją cieszyć. Postanowiła wyruszyć w daleką podróż i poczuła, że zdobywa świat na własnych zasadach. Dość intensywnie koncertowała, rozwijała karierę muzyczną i nie myślała o powrocie do aktorstwa. Ale niedawno wróciła do pracy przed kamerą. "Na początku pojawiła się propozycja udziału w filmie „Pojedynek”, a chwilę później rola Niny w „Langerze”. [...] Kiedy podejmowałam decyzję o przerwie w aktorstwie, obiecałam sobie, że jeśli dostanę scenariusz, który mnie poruszy, przyjmę rolę. [...] Jak już wracać, to w wielkim stylu. Liczę, że to dopiero początek zabawy", mówiła Katarzynie Piątkowskiej. Jednak o wiele swobodniej czuje się w muzyce i na scenie. Jakiś czas temu Julia Pietrucha zaprosiła do artystycznego projektu osobę, z którą łączy ją nierozerwalna więź – swoją siostrę Natalię. Efektem ich współpracy jest wyjątkowy album, w którym emocje splatają się z historią. Co artystka mówiła o relacji z siostrą? Julia Pietrucha o relacji ze starszą siostrą i wspólnej pracy – Co lubisz bardziej? Aktorstwo czy muzykę? Każda forma sztuki ma jasne i ciemne strony. W muzyce lubię prawdę, a gdy wychodzę na scenę, wkładam w śpiewane przez siebie dźwięki mnóstwo serca, miłości. W aktorstwie lubię dreszczyk emocji, czy się uda stworzyć coś z niczego, czy złapiemy w danej scenie flow i uda się coś przekazać wiarygodnie, aby widz w to uwierzył. Ale o wiele swobodniej i pewniej czuję się w muzyce. W aktorstwie mam takie wrażenie, jakbym zaczynała od nowa. – Nie wierzysz w siebie? Wierzę w siebie, ale czuję, że muszę się jeszcze rozkręcić. [...] – Wolisz samotność w tworzeniu muzyki, czy wolisz być na planie, gdzie jest dużo ludzi? To chyba zależy od momentu w życiu. Do tej pory przy swoich solowych wydawnictwach pracowałam głównie sama. Ale w tym roku zostałam zaproszona do stworzenia wyjątkowego albumu, który będzie upamiętniał 81. rocznicę wybuchu powstania warszawskiego. Do pracy przy nim zaprosiłam Natalię Pietruchę, poetkę, scenarzystkę i autorkę tekstów, a prywatnie moją siostrę. Aranżacjami zajął się producent i raper Miuosh. To nowe doświadczenie, ale bardzo przyjemne i chyba owocne w skutkach. Miuosh jest świetnym producentem, z którym pracowałam przy jego „Pieśniach współczesnych”. Zaproszenie go do współpracy było dla mnie naturalnym wyborem. Znamy się od lat, cenimy, lubimy swoją twórczość i wrażliwość. Poezję mojej siostry ceniłam już w dzieciństwie. Odkąd pamiętam, pisała piękne wiersze. TYLKOW VIVIE!: Był ojcem sukcesu wielu gwiazd, tak wspomina ukochaną aktorkę Polaków. Wzruszające słowa – Imponowała Ci? Jak sobie przypominam nasze wspólne dzieciństwo… imponowało mi to jej pisanie okrutnie. Dzięki temu od najmłodszych lat miałam szacunek dla słowa. Miałam poczucie, że słowo, tak ważne, jest sztuką, że Natalia swoim piórem dotyka uniwersum. Może to zadecydowało, że wiele lat mierzyłam się z napisaniem swoich pierwszych tekstów po polsku. Myślałam i śpiewałam, a nawet śniłam, po angielsku, więc to był przez lata język mojej ekspresji. – Nie chciałaś pisać po polsku? Przez lata po prostu nie podejmowałam takich prób. Przy drugiej płycie spróbowałam napisać dwa teksty, które z obecnej perspektywy nie były złe. Dopiero mój pierwszy, w całości polskojęzyczny album „Neonova” był realizacją w pełni świadomą moich historii opowiedzianych w ojczystym języku. Jednak wyzwanie, jakie wiązało się ze stworzeniem albumu dedykowanego historiom powstańców, było ogromne i potrzebowałam do zmierzenia się z tym tematem kogoś bardzo sprawnego w materii słowa. – To było oczywiste, że do kolejnej płyty zaprosisz Natalię? Wielokrotnie rozmawiałyśmy o tym, że mamy chrapkę na jakąś siostrzaną współpracę. Chciałyśmy, żeby w kontekście zawodowym nasze drogi się kiedyś przecięły, ale wcześniej nie było ku temu okazji. Gdy dostałam propozycję od Muzeum Powstania Warszawskiego, pomyślałam, że to jest ten moment. Nieograniczona wolność twórcza i artystyczna pozwoliła nam na stworzenie albumu pełnego emocji, opartego na zasłyszanych historiach, przeglądanych zdjęciach, przeczytanych biografiach i wyobrażeniach, próbach zrozumienia i wczucia się w ten sierpniowy świat roku 1944. – Singiel, który promuje tę płytę, ma tytuł „Siostry”. Przypadek? Wszystko zaczęło się od zdjęcia z albumu „Kolory powstania 1944. Zdjęcia walczącej Warszawy”. To była fotografia numer 52. Lucyna Pobóg-Ruszkowska, uczestniczka powstania, opowiadała, że zobaczyła grób, w którym pochowane były dwie siostry, sanitariuszki. To zdjęcie, ten moment nas poruszył i zrodził się pomysł, aby przefiltrować przez siebie ich historię. – W utworze padają słowa o Aniele Stróżu. Twoja siostra jest Twoim aniołem stróżem? Natalia od dzieciństwa jest moją siłą napędową i ogromnym wsparciem. Od zawsze nasza relacja była wyjątkowa i mam nadzieję, że taka pozostanie. Dotychczas nie przeżyłyśmy jakiegoś większego kryzysu. Są momenty, że jesteśmy bliżej, czasami podążamy swoimi ścieżkami z mniejszą częstotliwością spotkań, ale zawsze w bliskości serc. Jesteśmy dosyć podobne w odbiorze świata, mamy zbliżoną wrażliwość. – Jak się pracuje ze starszą siostrą? Wiem, na co Natalię stać, i wiedziałam, czego mogę od niej oczekiwać. Niektóre teksty piosenek, które wysyłała, były zamkniętą całością, na swój sposób doskonałe. Ja siadałam i pisałam do nich muzykę. I płynęło. Ale nie ze wszystkimi było tak łatwo. Czasami musiałam jej trochę podkręcić śrubę i podrążyć, bo wiedziałam, jak potrafi pisać i co ja chciałabym osiągnąć. Myślę, że udało jej się stworzyć naprawdę piękne teksty. Wychwalam ją, bo na to zasłużyła. Zawsze łatwiej mi chwalić innych niż siebie. Najnowszy numer magazynu VIVA! z całym wywiadem dostępny od czwartku - 3 lipca 2025 roku. W sprzedaży do 23 lipca. TYLKO W VIVIE!: Jej wypowiedź wywołała burzę w sieci, teraz mówi dość. Tak odniosła się do krytyki. Zwraca uwagę na jedno
Takich wieści nikt się nie spodziewał. Siostra Lewandowskiego nową gwiazdą TVP. Znamy kulisy
Siostra Roberta Lewandowskiego wkracza do świata telewizji! Milena Lewandowska poprowadzi nowy cykl w „Pytaniu na Śniadanie”. Jej debiut zaplanowano na 6 lipca – widzowie mogą spodziewać się wielu praktycznych inspiracji.
Siostra Roberta Lewandowskiego rozpoczyna nową przygodę! Milena Lewandowska-Miros zadebiutuje w nowej roli, a widzowie wkrótce będą mogli podziwiać ją na szklanym ekranie. Ależ niespodzianka! Kim jest Milena Lewandowska-Miros? Milena Lewandowska-Miros to starsza siostra Roberta Lewandowskiego. W także była zaangażowana w działalność sportową. Grała w siatkówkę w barwach AZS Politechniki Warszawskiej, jednak nie kontynuowała kariery. „Trenowałam siatkówkę tak jak moja mama kiedyś, a mój brat piłkę, tak, jak tata. Przez to, że właśnie od małego ćwiczyłam, trenowałam, mogłam grać na każdej pozycji, bo na każdej byłam w miarę dobra. Sport uczy tylu wartościowych rzeczy (...). To zostaje na całe życie. To jest pasja i bardzo polecam”, opowiadała kiedyś w rozmowie z Pytaniem na śniadanie. Wspólnie z mężem prowadzi też firmę odzieżową Signor Leone. Jednak jej pasją od lat pozostaje aranżacja i projektowanie wnętrz „Szyjemy garnitury na miarę. Właściwie mój mąż głównie się tym zajmuje. Chętnie mu pomagam, jednak większą uwagę przykuła trochę inna gałąź, czyli projektowanie wnętrz i tym w głównej mierze się zajmuję”, powiadała. Teraz jej wiedza i doświadczenie z tego zakresu zostaną zaprezentowane szerszej publiczności – na antenie TVP. Czytaj też: Fani przecierają oczy ze zdumienia, Lewandowski w uniwersum Marvela. Nie do wiary, jak go przedstawiono Siostra Roberta Lewandowskiego zadebiutuje w TVP. Dołączy do Pytania na śniadanie. Poznaj szczegóły Jak dowiedział się Pudelek.pl, przed siostrą Roberta Lewandowskiego nowe wyzwanie. Milena Lewandowska-Miros dołączyła do zespołu programu "Pytanie na Śniadanie", w którym poprowadzi nowy cykl poradnikowy dotyczący projektowania wnętrz. Pierwszy odcinek z udziałem Mileny Lewandowskiej-Miros ma zostać wyemitowany w niedzielę, 6 lipca. W kąciku wnętrzarskim nie zabraknie tematów takich jak dobór kolorystyki, funkcjonalność pomieszczeń czy modne dodatki. Autorka zdradza, że zależy jej na tym, by przekazywać inspiracje, które są nie tylko estetyczne, ale i użyteczne dla każdego. Widzowie będą mogli liczyć na praktyczne porady, inspiracje do urządzania wnętrz oraz gotowe rozwiązania do zastosowania we własnych domach. „Cykl ma mieć charakter poradnikowy – w każdym odcinku zaprezentowane zostaną konkretne i niedrogie pomysły na przemianę domowych przestrzeni, wraz z praktycznymi wskazówkami dotyczącymi doboru dodatków i aranżacji. Za jego realizację będą odpowiedzialne doświadczone architektki i dekoratorki wnętrz - Milena Lewandowska i Klaudia Wagner ”, cytuje wypowiedź informatora Pudelek.pl. Źródło: Pudelek.pl. Pomponik, Plotek
Małgorzata Socha na rodzinnym ślubie. Fani nie mogą oderwać wzroku od jej sukienki
Małgorzata Socha podzieliła się wyjątkowymi chwilami z rodzinnego ślubu swojego brata. Aktorka oczarowała gości i internautów pastelową sukienką z falbanką, która idealnie wpisała się w romantyczny klimat uroczystości. Zobacz, jak wyglądała jej stylizacja i jakie były reakcje fanów.
Małgorzata Socha, popularna aktorka znana z ról w polskich serialach, świętowała szczególne wydarzenie – ślub swojego brata. Ceremonia miała miejsce w Polsce, a uroczystość odbyła się w gronie najbliższych. Socha udostępniła zdjęcia z tej wyjątkowej okazji, prezentując się na tle ogrodu, gdzie najwyraźniej miała miejsce część weselnych obchodów. Stylizacja Małgorzaty Sochy – pastelowa sukienka z falbanką Na weselu brata Małgorzata Socha pojawiła się w delikatnej, pastelowej sukience w odcieniu pastelowo różowym. Stylizacja wyróżniała się romantycznymi falbankami i dziewczęcym fasonem, który podkreślał figurę aktorki. Kreacja przyciągnęła uwagę internautów, którzy nie szczędzili komplementów. Całość dopełniły delikatne dodatki oraz naturalny makijaż. Aktorka postawiła na prostotę i elegancję, wpisując się w subtelny klimat uroczystości. Pod zdjęciem zamieszczonym na Instagramie pojawiły się setki komentarzy. Internauci zachwycali się stylizacją Małgorzaty Sochy, chwaląc zarówno dobór koloru sukienki, jak i jej krój. ZOBACZ TEŻ: Nie znosi patrzeć w lustro. Wyznanie Górniak wstrząsnęło internetem. Młynarska nie czekała długo. Stanowcza reakcja Komentarze takie jak „Prezentujesz się cudowne ”, „królewna Małgosia ładnie wygląda” czy „Wyglądasz przepięknie jak zawsze” dominowały wśród reakcji fanów. Wielu zwróciło uwagę, że aktorka idealnie wpisała się w klimat rodzinnej uroczystości, nie przyćmiewając panny młodej. Małgorzata Socha dzieli się emocjami z uroczystości Małgorzata Socha nie tylko pokazała swoją stylizację, ale także podzieliła się emocjami towarzyszącymi uroczystości. "Hej Wesele – dzień pełen wzruszeń, radości... Cudowna ceremonia, piękna oprawa i jeszcze piękniejsze emocje. Rodzina to siła" — podpisała jeden z kadrów. Kolejne zdjęcia, na których pozuje u boku państwa młodych, opatrzyła nieco dłuższymi przemyśleniami — między innymi na temat miłości. "Za miłość, która nie musi być idealna, żeby była prawdziwa. Za życie, które bywa różne, byle wspólne. I za to, żeby umieć dzielić się nie tylko radością, ale i szafą, wakacjami i półka na buty. Wszystkiego najlepszego Kochany Bracie, życzę Tobie i Anecie cudownego życia" — napisała aktorka, nie kryjąc szczerego wzruszenia. SPRAWDŹ TEŻ: Padło pytanie o Wilczaka, wymownie zareagowała. Mało kto się spodziewał
Zaskakująca decyzja siostry znanej aktorki. Nie chciała być mylona z wielką gwiazdą. Nie uwierzysz, co zrobiła
Łączy je siostrzana więź i miłość do sztuki. Justyna, by uniknąć porównań i zbudować niezależną karierę podjęła ważną decyzję. Dziś konsekwentnie rozwija się na scenie i ekranie, udowadniając, że nie trzeba być „drugą Kulig”, by zachwycać publiczność.
Joanna Kulig dorastała w dużej, zżytej rodzinie, w której nie brakowało artystycznych dusz. Jedną z nich jest jej młodsza siostra – Justyna, która z determinacją buduje własną pozycję na scenie teatralnej i filmowej. Podjęła odważną decyzję: zmieniła nazwisko i rozpoczęła własną, niezależną karierę. Pragnęła, by jej osiągnięcia nie były oceniane przez pryzmat rodzinnych koneksji, ale jej własnego talentu i pracy. Choć dorastała w cieniu znanej siostry, dziś świeci własnym blaskiem. Kim jest młodsza siostra Joanny Kulig? Nie chciała być „drugą Kulig”? Młodsza siostra podjęła ważną decyzję. Joanna Kulig od lat uchodzi za jedną z najzdolniejszych i najbardziej rozpoznawalnych aktorek polskiego kina. Swoją przygodę z ekranem rozpoczęła w 2007 roku rolą w filmie. Widzowie pokochali ją za sprawą ról w „O mnie się nie martw”, „Sponsoringu” czy „Miłość jest wszystkim”. Prawdziwą sławę przyniosła jej jednak rola w „Zimnej wojnie” – filmie, który podbił Cannes i otrzymał aż cztery nominacje do Oscara. Nie tylko Joanna Kulig wybrała artystyczny zawód. Jej młodsza siostra, Justyna ukończyła szkołę muzyczną w klasie śpiewu operowego, a także studiowała aktorstwo w Krakowie. To właśnie w tam rozpoczęła swoją sceniczną przygodę – występowała w teatrach Stu oraz Bagatela. Jej kariera rozwijała się spokojnie, ale konsekwentnie, z dala od medialnego szumu. Choć nie szukała rozgłosu, talent i determinacja sprawiły, że zaczęła zdobywać własną publiczność. Grała w spektaklach teatralnych, pojawiała się w produkcjach telewizyjnych. Jej nazwisko Schneider miało już wtedy swoje znaczenie – było symbolem niezależności. Czytaj też: Joanna Kulig zaśpiewała z siostrą! Fani aktorek są zachwyceni ich występem Siostrzana więź: relacja z Joanną Kulig Na pewnym etapie, młodsza siostra Joanny Kulig postanowiła zmienić nazwisko. Justyna Schneider w jednym z wywiadów opowiadała o kulisach. Choć darzy swoją Joannę ogromną miłością i dumą, postanowiła pójść własną drogą. Zdecydowała się na przyjęcie nazwiska swojej prababci – Schneider – jako pseudonimu artystycznego. Jak wyjaśniła, powodem była chęć uniknięcia pomyłek wynikających z podobieństwa imion oraz potrzeba odcięcia się od ciągłych porównań do sławnej siostry. „Ponieważ nasze imiona brzmią podobnie, to zdecydowałam się na przyjęcie pseudonimu artystycznego, nazwiska naszej prababci Schneider, żebyśmy nie były mylone. Kocham swoją siostrę, jestem z niej piekielnie dumna, cieszę się, że odnosi sukcesy, podziwiam ją za upór i pracowitość, ale czasem mówię sobie, że chciałabym być tą Justyną Schneider, która nie jest porównywana do siostry”, ujawniała jakiś czas temu w rozmowie z Dzień Dobry TVN. Justyna Schneider pojawiała się między innymi w produkcjach: „Kolory zła: Czerwień”, „Supermarket”, „Los numeros”, „Nowa”, przez publiczność, jak i krytyków. Siostra Joanny Kulig tworzy kreacje, które zostają w pamięci – subtelne, ale emocjonalnie silne. Na co dzień współpracuje z Teatrem Bagatela. Sprawdź też: Mało kto wiedział, jak wygląda. Córka aktorskiej pary debiutuje na salonach. Zjawiskowa piękność. Ma 14 lat
Zaczynała w biedzie, miała czwórkę rodzeństwa i wielkie marzenia. Teraz Hollywood kłania się jej w pas
Choć Joanna Kulig podbijała Hollywood, życie potrafiło ją zaskoczyć. Gdy los wystawił ją na próbę, nie została sama – siła rodzinnych więzi znów okazała się bezcenna.
Joanna Kulig to jedna z najbardziej cenionych polskich aktorek, której talent doceniono także za granicą. Jej droga do sukcesu nie była łatwa – dorastała w skromnych warunkach, ale zawsze mogła liczyć na rodzinę. A kiedy sama potrzebowała pomocy, najbliżsi znów stanęli na wysokości zadania… Dzieciństwo Joanny Kulig: siła z górskiej Muszynki Aktorka pochodzi z Muszynki – niewielkiej miejscowości w górach, niedaleko Krynicy-Zdroju. Mimo międzynarodowej kariery, Joanna Kulig nigdy nie wstydziła się swojego pochodzenia. – „W Muszynce mieszka nie więcej niż trzysta osób. Wszyscy się znają, dla małego dziecka to ważne, bo łatwiej uczy się żyć w społeczności” – mówiła w „Gazecie Krakowskiej”. Dzieciństwo aktorki upłynęło w biedzie, co sama wielokrotnie podkreślała. Zaangażowanie w Szlachetną Paczkę miało dla niej wymiar osobisty. – „Sama jako dziecko dużo pomocy otrzymałam. Wielu ludzi mi bardzo pomogło. Teraz pojawiam się w Hollywood, czyli wyszłam z totalnej biedy do tego, co teraz mam” – mówiła w „Dzień Dobry TVN”. W rozmowie z „Gazetą Krakowską” podkreślała: – „Dzieciństwo dało mi siłę. Czy mogłabym wrócić dziś do tamtego świata? Chyba nie. Najlepsza jest suma wartości z obu tych światów”. Zobacz też: Joanna Kulig wyszła z biedy, dziś podbija Hollywood. Nie uwierzysz, co powiedziała o swojej przeszłości Rodzinne więzi Joanny Kulig: wsparcie, które trwa Choć Kulig rzadko mówi o życiu prywatnym, wiadomo, że jest mocno związana z rodziną. – „Mam bardzo dobre relacje z całą moją rodziną. Oczywiście zdarzają się nieporozumienia, ale zawsze możemy na siebie liczyć” – powiedziała „Gazecie Krakowskiej”. Jest jedną z piątki rodzeństwa – ma dwóch braci i dwie siostry, w tym aktorkę Justynę Schneider,. Szczególnie trudnym momentem był czas choroby brata Piotra. – „Byłem w śpiączce, przeszedłem śmierć kliniczną. Joanna wspierała mnie nie tylko dobrym słowem, ale też szukała najlepszych specjalistów i pomagała finansowo” – wspominał w „Dobrym Tygodniu”. Macierzyństwo i praca: jak Joanna Kulig godziła role matki i aktorki W 2019 roku, będąc w ciąży, aktorka wyjechała do USA, by walczyć o rolę w serialu „The Eddy”. Próbna sesja miała miejsce na kilka dni przed porodem. – „Przyszłam z wielkim brzuchem, pomalowanymi ustami, a trzy godziny później dostałam telefon, że mam rolę. 14 lutego urodziłam Jasia” – mówiła w „Rzeczpospolitej”. Po zaledwie dziesięciu dniach wróciła do pracy. – „To było wielkie wyzwanie logistyczne, ale z pomocą rodziny i przyjaciół udało się” – mówiła. Pomagali jej mama, siostra, mąż i jego rodzice. – „Bez tego nic by się nam nie udało”. Czytaj także: Dom na polskiej wsi jest dla Joanny Kulig prawdziwą oazą. To odskocznia od zagonionego życia w Stanach Zjednoczonych Joanna Kulig z siostrą Justyną Schneider Joanna Kulig w sesji dla VIVY!, wrzesień 2014
Małgorzata Trzaskowska ma starszego brata. Tylko nieliczni wiedzą, jak bardzo wpłynął na jej życie
Wzruszające wspomnienia z Rybnika, rodzinnego domu Małgorzaty Trzaskowskiej. To właśnie jej brat odegrał kluczową rolę w tym, że poznała przyszłego męża – Rafała Trzaskowskiego. Kulisy tej relacji odkrywa rodzinny portret kandydatki na Pierwszą Damę.
Starszy brat Małgorzaty Trzaskowskiej od zawsze imponował jej i jej siostrze bliźniaczce swoją dorosłością. Choć nie zabierał ich na imprezy, a raczej wysyłał do babci, to właśnie on – nieświadomie – odegrał kluczową rolę w jednej z najważniejszych historii życia Małgorzaty. Tak wygląda relacja żony Rafała Trzaskowskiego z bratem. Starszy brat Małgorzaty Trzaskowskiej – człowiek, dzięki któremu poznała Rafała Starszy brat Małgorzaty Trzaskowskiej, Bartosz Miszkurka, jest adwokatem pracującym w Warszawie. To właśnie on, pięć lat starszy od Małgorzaty, odegrał kluczową rolę w jednej z najważniejszych historii jej życia. Studiując w Kolegium Europejskim na Natolinie, był na jednym roku z Rafałem Trzaskowskim. Małgorzata pojechała na zakończenie roku jako przedstawicielka rodziny – i to właśnie tam, mając zaledwie 19 lat, poznała swojego przyszłego męża. — To będzie mój mąż – pomyślała od razu, jak sama przyznała w wywiadzie dla „Vogue Polska”. Miłość od pierwszego wejrzenia szybko przerodziła się w trwały związek. Małgorzata i Rafał pobrali się w 2002 roku i mają dwoje dzieci. Małgorzata Trzaskowska i Rafał: miłość, która zaczęła się od tańca Uroczystość zakończenia roku akademickiego, na którą Małgorzata pojechała z ramienia rodziny, była momentem przełomowym. To tam poznała Rafała Trzaskowskiego – i od razu między nimi zaiskrzyło. — Przetańczyliśmy całą noc. Rafał zaczął przyjeżdżać tutaj na Śląsk, odwiedzić mojego brata, a przy okazji my się spotykaliśmy – wspominała po latach. Ich wspólna droga rozpoczęła się właśnie wtedy – od spotkania na studenckiej imprezie i odwiedzin, które przerodziły się w związek. Czytaj też: Wystarczy jedno zdanie, by uronić łzę. Małgorzata Trzaskowska wspomina mamę jak nigdy wcześniej. Są wręcz identyczne <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/EN016540540529-18edb97.jpg" width="2000" height="1333" alt="25.05.2025 Warszawa Wielki Marsz Patriotow z udzialem kandydata na prezydenta Rafala TrzaskowskiegoN/z: Malgorzata Trzaskowska, Rafal Trzaskowski" title="25.05.2025 Warszawa Wielki Marsz Patriotow z udzialem kandydata na prezydenta Rafala TrzaskowskiegoN/z: Malgorzata Trzaskowska, Rafal Trzaskowski" /> Rodzinne życie w Rybniku: siostry bliźniaczki i wspomnienia z dzieciństwa Małgorzata Trzaskowska, z domu Miszkurka, pochodzi z Rybnika, z rodziny o silnych tradycjach prawniczych. Jej ojciec, Janusz Miszkurka, jest adwokatem, a nieżyjąca już matka, Gizela, była położną. Małgorzata ma dwoje rodzeństwa – siostrę bliźniaczkę Jadwigę, która również została prawniczką, oraz wspomnianego wcześniej brata Bartosza. Wspomina, że jako dzieci siedziały z siostrą w jednej ławce. Brat, znacznie starszy, imponował im swoją dorosłością i zdecydowaniem. — Nie brał nas na imprezy, wysyłał nas na nocowanie do babci – opowiadała z uśmiechem. Choć w medialnych relacjach najczęściej pojawia się temat siostry bliźniaczki, sama kandydatka podkreśla, że brat również odgrywał ważną rolę w jej życiu. W przeszłości publikowała na Instagramie zdjęcia z rodzeństwem z dzieciństwa. Pod jednym z nich napisała: "Wszyscy ciągle mnie pytają o siostrę bliźniaczkę. A mamy przecież jeszcze brata. I to jakiego!". Czytaj też: Małgorzata Trzaskowska ma bliźniaczkę, o której mało kto wiedział. Ojciec wspomina dzień porodu: „Siadłem z wrażenia” Janusz Miszkurka o narodzinach córek: „Usiadłem z wrażenia” Wzruszający fragment programu dotyczył również wspomnień ojca Małgorzaty Trzaskowskiej. Pan Janusz opowiedział o narodzinach córek, które były ogromnym zaskoczeniem – nikt nie spodziewał się bliźniaczej ciąży. — »Mam dla pana niespodziankę«. Ja sobie myślę – co za niespodzianka? »Ma pan bliźniaczą ciążę, dwie dziewczynki się urodziły«. Ja siadłem z wrażenia – wspominał w rozmowie z Agnieszką Hyży. Mimo zaskoczenia, świeżo upieczony ojciec poradził sobie znakomicie. Zorganizował drugi wózek – sprowadzony z Czechosłowacji – i szczęśliwie odebrał rodzinę ze szpitala. ZOBACZ TAKŻE: Są dla siebie ukojeniem, przetrwali najtrudniejsze chwile. Rafał i Małgorzata Trzaskowscy są razem od ponad 20 lat Z Rybnika do Warszawy – początki wielkiej historii rodzinnej i politycznej Choć Małgorzata dorastała w Rybniku, życie poprowadziło ją do Warszawy, gdzie ułożyła sobie życie z Rafałem Trzaskowskim. Wspólnie budują rodzinę i wspierają się nawzajem – także w życiu publicznym. Jej śląskie korzenie i rodzinne wartości nadal odgrywają ważną rolę w jej życiu. To właśnie historia brata, który nieświadomie wprowadził ją w świat przyszłego męża, pozostaje jednym z najbardziej symbolicznych momentów w tej osobistej opowieści. Źródła: halotu.polsat.pl, se.pl, styl.interia.pl
Tajemniczy bliźniak Cleo ujawniony! "Jesteśmy z dwóch różnych światów". Niewiarygodne, czym się zajmuje
Mało kto wie, że Cleo ma brata bliźniaka. Choć na co dzień chętnie dzieli się swoją twórczością, życie prywatne trzyma z dala od mediów. Jej relacja z bratem Piotrem to piękna historia bliskości, zrozumienia i prawdziwej przyjaźni.
Mało kto o tym wie, ale Cleo ma brata bliźniaka. Artystka, która na co dzień chętnie dzieli się swoją twórczością w mediach społecznościowych, w kwestiach prywatnych zachowuje dużą powściągliwość. Rodzinę trzyma z dala od blasku fleszy. Dopiero w czasie pandemii uchyliła rąbka tajemnicy i wyznała, że ma rodzeństwo. Kim jest Piotr Klepko, brat wokalistki? Jak wygląda ich relacja i co ich łączy? Cleo i jej brat bliźniak Piotr: historia niezwykłej więzi Cleo, czyli Joanna Krystyna Klepko, urodziła się w Szczecinie, a dzieciństwo spędziła w Warszawie. Od pierwszych chwil życia towarzyszył jej brat bliźniak, Piotr. Ich relacja, jak to między rodzeństwem bywa, pełna była emocji – od wsparcia po dziecięce kłótnie i wzajemne docieranie się. W rozmowie z serwisem Pomponik.pl artystka przyznała, że choć byli równolatkami, w pewnym momencie to ona urosła szybciej i poczuła, że może przejąć kontrolę: "Zdarzało się, że się biliśmy, ale sztamę trzymaliśmy, gdy rodzice wracali. [...] Zdarzało się, że się praliśmy. Był taki moment, gdy dziewczynki szybciej rosną, w pewnym momencie przerosłam go o głowę i poczułam się silna i go prałam, później on dorósł i prał mnie. Tak to jest, jak ma się brata bliźniaka", podsumowała. Dziś Cleo i jej brat Piotr łączy wyjątkowa więź. Choć wokalistka na co dzień skrupulatnie strzeże prywatności swoich bliskich, jakiś czas temu w poruszających słowach opowiedziała o bracie, ukazując, jak ważne miejsce zajmuje w jej życiu. "Piotr też jest introwertykiem. […] Bardzo się cieszę, że go mam. Pomimo braku czasu mamy ciągły kontakt ze sobą, dzwonimy do siebie. Rozumiemy się, pomimo życia w innych światach: ja żyję koncertami i muzyką, a on na co dzień zajmuje się logistyką. Dzięki temu, że jest z innej dziedziny, ma do wszystkiego dystans i inne spojrzenie na to, co robię. To mój przyjaciel, czego nie da się ukryć. A to nie reguła, co mnie cieszy tym bardziej", wyznała w jednym z wywiadów. Z kolei w najnowszej rozmowie dla Fakt.pl, zdradziła, że choć dzieli ich wiele, jeśli chodzi o zainteresowania – ona artystyczna dusza, on ścisły umysł – potrafią się doskonale uzupełniać. Piotr od zawsze wykazywał talent do przedmiotów ścisłych. Cleo wspomina, jak jako dzieci pomagał jej rozwiązywać zadania z matematyki. Tę empatyczną i ciepłą relację pielęgnują do dziś. "To nie tylko brat, to wspaniały przyjaciel. Łączy nas empatia, poczucie humoru, natomiast jesteśmy kompletnie z dwóch różnych światów, biorąc pod uwagę nasze zainteresowania. On jest umysłem ścisłym. Pamiętam, jak pomagał mi w rozwiązywaniu zadań matematycznych", mówiła Magdalenie Makuch-Korościk. CZYTAJ TAKŻE: Rozwód Sandry Kubickiej i Barona odwołany! Co dalej z ich związkiem? Cleo dopingowała brata w walce o zdrowie W czasie pandemii Cleo w poruszający sposób wyraziła wsparcie dla brata. W 2020 roku, gdy świat pogrążył się w izolacji, artystka wzięła udział w popularnym wyzwaniu #Hot16Challenge2. Swój utwór zadedykowała Piotrowi, którego wówczas czekała poważna operacja. Choć nie zdradziła szczegółów, fani natychmiast zareagowali – posypały się komentarze, ciepłe słowa i życzenia zdrowia. Na szczęście wszystko zakończyło się pomyślnie. View oEmbed on the source website "Kochani tak jak wspomniałam #Hot16Challenge2 dedykuję mojemu Bratu, który walczy o zdrowie w szpitalu. Rok 2020 stawia różne wyzwania. Czasy nie są łatwe, ale wierze w to, że wszystko będzie dobrze" – wyznała wtedy artystka. Kilka dni później na profilu instagramowym Cleo znalazło się zdjęcie z jej rodzinnego archiwum. "Dzisiaj Światowy Dzień Bliźniaków. Mój Brat ten po lewej zbija Wam piąteczkę i dziękuje Wam za życzenia zdrowia. Ja po prawej ziewam co prawda, ale wyglądam jakbym śpiewała juz od kołyski. Cudownie jest mieć Brata Bliźniaka – spotykasz Go pod sercem Mamy i zostaje Twoim Przyjacielem na całe życie. Jutro czeka Go w szpitalu operacja. Proszę Was o wysłanie Mu dużej dawki pozytywnej energii i ciepłych myśli, żeby nie czuł się sam. Gdyby nie pandemia czuwałabym przy Nim. Niestety pozostaje mi czuwanie sercem i myślą na odległość. Wszystko będzie dobrze. Miłego dnia!", napisała artystka pod uroczym kadrem z dzieciństwa. Cleo i jej bratu życzymy kolejnych długich lat w przyjaźni i podtrzymywania tej serdecznej relacji. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Małgorzata Trzaskowska ma bliźniaczkę, o której mało kto wiedział. Ojciec wspomina dzień porodu: „Siadłem z wrażenia”
Jeden rządzi stolicą, drugi stworzył legendy Krakowa. Ich więź zaskakuje
Choć dzieli ich 19 lat różnicy, Rafała Trzaskowskiego i Piotra Ferstera łączy silna więź. "Zawsze był moim kumplem i trochę drugim ojcem" — mówi o przyrodnim bracie tegoroczny kandydat na prezydenta.
W świecie polityki prywatne życie często schodzi na dalszy plan. W przypadku Rafała Trzaskowskiego, prezydenta Warszawy i jednego z liderów opozycji, mało znanym, lecz znaczącym wątkiem jest więź z przyrodnim bratem, Piotrem Fersterem. Choć niewiele o tym mówią, ich relacja przetrwała dekady, łącząc dwa różne światy – polityki i sztuki. Mało brakowało, a Trzaskowski by się nie urodził. Nie jest jedynym synem w rodzinie Rafał Trzaskowski, urodzony 17 stycznia 1972 roku w Warszawie, pochodzi z rodziny o bogatym zapleczu intelektualnym i artystycznym. Jego ojciec, Andrzej Trzaskowski, był cenionym pianistą jazzowym, profesorem, kompozytorem i dyrygentem. Matka, Teresa Arens, była romanistką i tłumaczką literatury francuskiej. Z pierwszego małżeństwa matki pochodzi jego starszy brat, Piotr Ferster – postać o zupełnie innym artystycznym profilu, lecz równie silnym wpływie na Rafała. Mimo znaczącej różnicy wieku – niemal dwóch dekad – bracia utrzymują serdeczne, głębokie relacje, które ukształtowały młodego Rafała na wielu poziomach. W rozmowach z dziennikarzami Trzaskowski często wracał do rodzinnych wspomnień, wskazując, jak ważne były dla niego bliskość i wsparcie domowników. W jednym z wywiadów kandydat na prezydenta przyznał, że mało brakowało... a nigdy nie przyszedłby na świat! Jego rodzinie nie planowali dziecka. "Mama miała już syna, Piotrka, i uznali z tatą, że to wystarczy. Ale kiedy zaszła w ciążę, lekarz powiedział: „Pani Tereso, pani chyba chce tego dziecka. Niech pani przyśle do mnie męża”. I ojciec do niego poszedł. Lekarz powiedział, że to ostatni dzwonek, potem będzie za późno, i żeby się z mamą zastanowili. No i rodzice, na szczęście dla mnie, uznali razem, że jednak są gotowi na dziecko" — powiedział na łamach "Gazety Wyborczej". Kim jest Piotr Ferster? Artysta z krakowskiej bohemy Piotr Ferster, urodzony w latach 50., od dekad związany jest z krakowskim środowiskiem artystycznym. Przez ponad 30 lat prowadził „Piwnicę pod Baranami” – legendarny kabaret literacko-muzyczny, będący kolebką wielu wybitnych artystów. Był nie tylko organizatorem życia artystycznego, ale też przyjacielem i promotorem twórców takich jak Grzegorz Turnau, Andrzej Sikorowski czy Anna Szałapak. Ferster to człowiek o subtelnej, lecz silnej osobowości. Znany z niechęci do medialnego rozgłosu, rzadko udzielał wywiadów, koncentrując się raczej na kształtowaniu przestrzeni artystycznej i wspieraniu twórców. Jego praca w Piwnicy była nie tylko zawodem, ale prawdziwą misją kulturową, w której nie brakowało pasji, wyzwań i społecznej odpowiedzialności. Piwnica pod Baranami ma szczególne znaczenie dla ich rodziny — w młodości mama braci prowadziła tam bar wraz z Zosią Komedową. To ona zaszczepiła miłość do tego miejsca w starszym synu. "Mama była w Piwnicy na samym początku znajomości z moim ojcem, więc to musiało być w drugiej połowie lat 50. Mój brat od małego pałętał się tam pod stołem. Kiedy jako dzieciak i nastolatek jeździłem do Krakowa do brata, też lądowałem w Piwnicy. Piotrek codziennie o 13–14 pił kawę w kawiarni Vis-à-vis– do dzisiaj można go tam spotkać – a potem siedział w kabarecie, więc i ja, chcąc nie chcąc, z nim tam byłem" — wspominał Rafał Trzaskowski "Gazecie Wyborczej". ZOBACZ TEŻ: Małgorzata Trzaskowska ma bliźniaczkę, o której mało kto wiedział. Ojciec wspomina dzień porodu: „Siadłem z wrażenia” Relacje między braćmi – wspólne wspomnienia i wzajemny szacunek Choć ich ścieżki życiowe biegną w różnych kierunkach – jeden polityk i samorządowiec, drugi artysta i impresario – relacja Rafała Trzaskowskiego i Piotra Ferstera pozostaje mocna i oparta na głębokim zrozumieniu. "Obaj mamy oczy po mamie i podobną wrażliwość. Ale mój brat ma zupełnie inny charakter. Jest spokojny, wyważony, ja bardziej niecierpliwy, dynamiczny i asertywny" — przyznał polityk, pytany o to, co łączy go ze starszym bratem. W jednym z wywiadów Rafał Trzaskowski wspominał wspólne wypady na narty z bratem, który już jako dorosły mężczyzna zabierał go w dzieciństwie na rodzinne wyjazdy. Wskazywał, że Ferster był dla niego nie tylko inspiracją, ale i kimś w rodzaju przewodnika – „Piotrek zawsze był moim kumplem i trochę drugim ojcem, bo jest starszy ode mnie aż o dziewiętnaście lat”. Piotr Ferster, z kolei, mimo swojej rezerwy wobec mediów, wspierał Rafała Trzaskowskiego podczas jego kampanii wyborczej w 2025 roku. Zjawił się nawet na tegorocznym wiecu w Krakowie, a wzruszający uścisk braci na oczach zgromadzonych poruszył całą Polskę. SPRAWDŹ TEŻ: To miało być zwykłe wystąpienie Trzaskowskiego. Aż pojawił się ON: "Nazywam się Karol Nawrocki"
Małgorzata Trzaskowska ma bliźniaczkę, o której mało kto wiedział. Ojciec wspomina dzień porodu: „Siadłem z wrażenia”
Mało kto wie, że Małgorzata Trzaskowska, żona kandydata na prezydenta RP, ma siostrę bliźniaczkę. To właśnie ona dzieliła z nią pierwsze chwile życia i całe dzieciństwo. Kim jest ta tajemnicza kobieta i dlaczego pozostaje w cieniu?
Ostatnie tygodnie były dla Małgorzaty Trzaskowskiej wyjątkowo intensywne. Żona Rafała Trzaskowskiego wspiera męża w kampanii wyborczej, spotykając się samodzielnie z wyborcami. By przybliżyć rodakom swój wizerunek, pojawiła się w programie „Halo tu Polsat”, gdzie zaprosiła Agnieszkę Hyży do rodzinnego domu w Rybniku. To właśnie tam opowiedziała o dzieciństwie i zaprezentowała swoje rodzinne fotografie, w tym to, które mogło zaskoczyć wielu – zdjęcie z siostrą bliźniaczką i bratem. Małgorzata Trzaskowska ma siostrę bliźniaczkę i starszego brata Małgorzata Trzaskowska aktywnie wspiera kampanię wyborczą męża i regularnie publikuje zdjęcia ze swojego życia prywatnego. Już wcześniej na Instagramie pokazywała fotografie z dzieciństwa, również z siostrą bliźniaczką. Jedno z takich zdjęć, choć znane od dłuższego czasu, znów zyskało popularność i przywołało wspomnienia internautów. Uwagę ponownie przyciągnęła relacja między siostrami i rodzinne wartości, które od lat są ważne dla Małgorzaty. Na zdjęciu, które ponownie obiegło media, widać dwie dziewczynki i chłopca. „Wszyscy ciągle mnie pytają o siostrę bliźniaczkę. A mamy przecież jeszcze brata. I to jakiego!” – napisała Trzaskowska. Czytaj też: Wystarczy jedno zdanie, by uronić łzę. Małgorzata Trzaskowska wspomina mamę jak nigdy wcześniej. Są wręcz identyczne „Wiedzieliśmy o jednej córce, a tu… dwie!” – wspomnienia ojca Małgorzaty Trzaskowskiej zaskakują W czasach, gdy technologia medyczna nie była jeszcze tak zaawansowana, rodzice Małgorzaty Trzaskowskiej nie mieli pojęcia, że spodziewają się bliźniąt. Ojciec przyszłej pierwszej damy wspominał w wywiadzie dla "halo tu polsat", że dopiero po porodzie dowiedział się, że został ojcem nie jednej, a dwóch dziewczynek. Moment ten, pełen emocji i zaskoczenia, zapisał się w rodzinnej historii na zawsze. „Ja mam jedną wyprawkę, jeden wózek i mam dwoje dzieci” – opowiadał ojciec z uśmiechem. Ta anegdota pokazuje, jak wielką niespodzianką była obecność drugiej córki, która – podobnie jak Małgorzata – od pierwszych chwil życia dzieliła z nią każdy dzień. Kim jest siostra bliźniaczka Małgorzaty Trzaskowskiej? Żona kandydata na prezydenta RP wychowała się w Rybniku. Tam dorastała wraz z rodzeństwem. Jej ojciec jest adwokatem, a w jego ślady poszła również siostra bliźniaczka Trzaskowskiej. We wszystkich wywiadach kobieta zawsze podkreśla, jak ogromną wartość ma dla niej rodzina i dobre relacje z bliskimi. Moja kochana siostra jest niezwykłą osobą, ciepłą, empatyczną, dbającą o innych. Dużo ze sobą rozmawiamy, prawie codziennie. Moja rodzina jest dla mnie wielkim wsparciem. Wiem, że w trudnych chwilach mogę na nich zawsze liczyć. Jak wspominała sama Małgorzata, razem z siostrą bliźniaczką najbardziej podziwiały ich pięć lat starszego brata, który był dla nich wzorem. Ich relacja, jak przystało na bliźniaczki, była głęboka i niemal telepatyczna. Choć Małgorzata poszła drogą życia publicznego i politycznego, jej siostra zdecydowała się pozostać w cieniu, z dala od kamer i mediów. ZOBACZ TEŻ: Kwaśniewska już tego nie ukrywa, wprost wyraziła swoje zdanie o Trzaskowskich. O jej wyznaniu huczy dziś cała Polska Trzaskowscy bardzo cenią wartości rodzinne Małgorzata i Rafał Trzaskowscy pobrali się w 2002 roku. Zanim się jednak poznali, Małgorzata wypatrzyła Rafała na jednym ze studenckich zdjęć swojego brata. Zaintrygował ją. Po raz pierwszy spotkali się dopiero za jakiś czas w Natolinie, kiedy kobieta wybrała się do brata na zakończenie roku. Zobaczyłam z daleka Rafała i w mojej głowie pojawiła się, zupełnie nie wiem skąd, myśl: »To będzie mój mąż«. Sama się wtedy śmiałam z tego dziwnego przeczucia. Kandydat na prezydenta PR wraz z małżonką wspólnie wychowują dwójkę dzieci: 21-letnią Aleksandrę i 16-letniego Stanisława. ZOBACZ TAKŻE: Są dla siebie ukojeniem, przetrwali najtrudniejsze chwile. Rafał i Małgorzata Trzaskowscy są razem od ponad 20 lat View Burdaffi on the source website
Plotki o rozpadzie Kwiatu Jabłoni nie milkną. Kasia Sienkiewicz przerwała milczenie – co dalej z zespołem?
Plotki o możliwym rozpadzie zespołu Kwiat Jabłoni wywołały poruszenie wśród fanów. Kasia Sienkiewicz, członkini duetu, zabrała głos w najnowszym wywiadzie. Opowiedziała o swoich artystycznych planach, nadchodzących koncertach i twórczości solowej, zaskakując szczerością i energią.
Duet Kasia i Jacek Sienkiewiczowie, znani jako Kwiat Jabłoni, od kilku lat zdobywają serca fanów na polskiej scenie muzycznej. Ostatnie spekulacje dotyczące ich przyszłości pojawiły się po serii występów Kasi bez brata i jej udziale w duecie z Wiktorem Dydułą. Internet zalała fala domysłów: czy Kasia planuje opuścić zespół? Kasia Sienkiewicz komentuje medialne doniesienia W rozmowie z serwisem Plejada Kasia odniosła się do krążących spekulacji. – Z bratem gram, oczywiście, bardzo dużo i Kwiat Jabłoni nie zamyka się – powiedziała, podkreślając jedność artystyczną rodzeństwa. Mimo to artystka nie kryje, że otwiera się na inne możliwości sceniczne i muzyczne. Czytaj też: Długo obawiali się tego występu. Tak Kasia Sienkiewicz z Kwiatu Jabłoni wspomina dzielenie sceny z ojcem! Gościnne występy i twórczość autorska Kasia nie ukrywa, że coraz częściej pojawia się na scenie u boku innych artystów. – Coraz bardziej otwieram się na takie koncerty gościnne – zdradziła. Dodatkowo pisze własne piosenki: – Zawsze pisałam, ale pod Kwiat Jabłoni, a teraz staram się dla siebie i mam nadzieję, że za jakiś czas coś się wydarzy i będę mogła też coś swojego zaprezentować muzycznie. Zobacz także: Nie przyznawali się do sławnego taty, już go nie kryją. Kasia i Jacek z „Kwiatu Jabłoni" niespodziewanie zaprosili na scenę ojca Plany koncertowe zespołu Zespół Kwiat Jabłoni ma przed sobą intensywny sezon. – Gramy za chwileczkę dla Polonii w Europie, gramy latem całą trasę, również odwiedzimy Operę Leśną na naszym prywatnym koncercie – zapowiedziała Kasia. Te plany wyraźnie pokazują, że duet nie zamierza rezygnować z działalności. Co dalej z Kwiatem Jabłoni? Mimo wzrastającej liczby solowych inicjatyw Kasi, Kwiat Jabłoni pozostaje aktywnym i obecnym zespołem na polskiej scenie muzycznej. Wspólne występy, trasy koncertowe i zaangażowanie obojga członków zapowiadają, że fani jeszcze długo będą mogli cieszyć się ich twórczością. Czytaj też: Rzadko o niej mówią, mało kto wie, że mają młodszą siostrę. Jacek i Kasia z Kwiatu Jabłoni ujawnili rodzinny sekret
Była szwagierka Magdaleny Kuty to legenda kina. A jej brat? Grał w kultowym zespole!
Magdalena Kuta, znana z roli Lodzi w "Ranczu", pochodzi z wielodzietnej rodziny. Jako samotna matka wychowała syna Tomka, a dziś cieszy się rolą babci trójki wnuków.
W cieniu reflektorów i scenicznych świateł, w życiu jednej z cenionych polskich aktorek kryje się niezwykła, a zarazem poruszająca historia rodzinna. Choć dziś cieszy się uznaniem widzów, jej dzieciństwo upłynęło wśród skromnych realiów życia w wielodzietnej rodzinie. Dom, w którym dorastała, wypełniały nie tylko codzienne troski, ale też artystyczna pasja i silne więzi rodzinne. Jedna z największych tajemnic dotyczy osoby bardzo blisko z nią związanej – znanego muzyka, którego losy poruszyły serca fanów i bliskich. Brat Magdaleny Kuty grał w Czerwonych Gitarach. Jej szwagierką była Laura Łącz Magdalena Kuta wychowywała się w rodzinie, w której nie brakowało miłości, ale często brakowało pieniędzy. Mimo to rodzice stworzyli dzieciom ciepły dom, który dał jej siłę do realizacji marzeń. Jej bratem był Dominik Kuta, muzyk znany m.in. z występów z legendarnym zespołem Czerwone Gitary. Artysta zmarł w marcu 2023 roku. Prywatnie był mężem Laury Łącz, która z czułością wspomina zarówno byłego partnera, jak i jego siostrę: „Dominik zawsze ma szczególne miejsce w moim sercu, a Magdalena to wyjątkowo uzdolniona aktorka. Cieszę się, że ma teraz taki dobry czas” — powiedziała w rozmowie z Rewią kilkanaście lat temu. ZOBACZ TEŻ: Laura Łącz i Dominik Kuta byli jedną z popularniejszych par lat 70. Związki i relacje partnerskie Jeszcze w trakcie studiów dowiedziała się, że jest w ciąży. Jak wyznała, jej partner odszedł do innej kobiety, pozostawiając ją samą. "Byłam zrozpaczona, bo mój partner odszedł do innej kobiety. I z tego przerażenia i bezradności w pierwszej chwili chciałam tę ciążę usunąć" – przyznała szczerze w rozmowie z Mikołajem Milcke w podkaście "Robimy Robotę". "To jeszcze nie były czasy, kiedy było to takie oczywiste. Jako samotna matka z dzieckiem, musiałam na przykład podpisać w szpitalu, że się tego dziecka nie zrzekam, tylko dlatego, że nie byłam w małżeństwie. [...] Zastanawiałam się, czy będzie mnie stać na jedzenie, czy dziecko będzie miało się w co ubrać. Tych myśli wybiegających w przód był ogrom" — opowiadała aktorka Mimo że z partnerem nie założyła rodziny, to ojciec był obecny w życiu Tomka, ich wspólnego syna. Choć prywatnie różnili się w wielu kwestiach, chłopiec otrzymywał wsparcie finansowe od taty. Dziś Magdalena Kuta może z dumą powiedzieć, że udało jej się przezwyciężyć wszystkie trudności. Jej syn Tomek założył własną rodzinę i ma troje dzieci. Jedno z wnucząt mieszka z aktorką, co jeszcze bardziej zacieśnia rodzinne więzi. Życie prywatne a kariera zawodowa Kuta borykała się z bezrobociem, brakowało dla niej ról w teatrach. W pewnym momencie, aby się utrzymać, zaczęła zajmować się dziećmi i sprzątać mieszkania. Wciąż jednak miała nadzieję na odmianę aktorskiego losu. Magdalena Kuta długo czekała na swój moment. Aktorka czynna zawodowo od lat 80. XX wieku zagrała mnóstwo epizodów filmowo-serialowych. Jednak dopiero rola Lodzi w „Ranczu” przyniosła jej wielką popularność i sympatię widzów. Niedawno mogliśmy oglądać ją na Netflixie w serialu "Gang zielonej rękawiczki". SPRAWDŹ TEŻ: Gdy zaszła w ciążę, partner odszedł do innej kobiety. Magdalena Kuta przez długi czas myślała o dokonaniu aborcji
Jak dwie krople wody. Małgorzata Kożuchowska pokazała młodszą siostrę. Ich wspólne zdjęcia podbiły sieć!
Małgorzata Kożuchowska po raz kolejny zachwyciła fanów – tym razem rodziną bliskością i urokami Paryża. Aktorka odwiedziła swoją młodszą siostrę Maję, z którą łączy ją wyjątkowa więź, i podzieliła się wzruszającymi kadrami z ich wspólnego czasu. Stylowe zdjęcia i czułe słowa stały się pretekstem do odkrycia, kim jest Maja Kożuchowska.
Małgorzata Kożuchowska, jedna z najbardziej cenionych polskich aktorek, niedawno spędziła cudowny czas w Paryżu. Aktorka odwiedziła swoją młodszą siostrę Maję, która od lat mieszka w stolicy Francji, i z którą łączy ją wyjątkowa, siostrzana więź. Małgorzata Kożuchowska wyjątkowa relacja z młodszą siostrą. Kim jest Maja Kożuchowska? Choć Małgorzata Kożuchowska rzadko dzieli się szczegółami ze swojego życia prywatnego, z dbałości o prywatność – starannie dobiera treści, którymi dzieli się z fanami i rzadko pokazuje najbliższych. Tym bardziej zaskoczyła i ujęła swoich obserwatorów, publikując urocze zdjęcia z młodszą siostrą. Maja Kożuchowska od lat mieszka w Paryżu, gdzie rozwija swoją pasję do mody i sztuki. Znana jest ze swojego bloga, na którym dzieli się inspiracjami z codzienności w stolicy Francji. Choć pozostaje z dala od blasku fleszy, to aktywnie buduje swoją markę w mediach społecznościowych. "Zawsze się nawzajem inspirowałyśmy. Jest tu tyle rzeczy do zobaczenia i do odkrycia. Nie można się nudzić. Jak Małgosia przyjeżdża, próbuję ją zabrać w fajne miejsca, bo jest estetką i wiem, że zawsze sprawi jej przyjemność pójście w jakieś nowe miejsce (...) Jeśli jadę do Warszawy, staram się pójść do teatru, żeby ją zobaczyć. Zawsze wracam z czymś modnym od siostry. Później moja córka ubiera te ekstrawaganckie ubrania", mówiła Małgorzata Kożuchowska w jednym z wywiadów dla Dzień Dobry TVN. Czytaj też: Rodzinne czułości przy okazji Dnia Mamy! Tak gwiazdy pozowały w naszych sesjach Małgorzata Kożuchowska odwiedziła siostrę w Paryżu. Rodzinne kadry obiegły sieć Małgorzata Kożuchowska odwiedziła siostrę w Paryżu – był to czas pełen wzruszeń i radości. Aktorka opublikowała na swoim profilu na Instagramie serię zdjęć z Mają Kożuchowską, które szybko zdobyły ogromną popularność. Kadry ukazują nie tylko uroki Paryża, ale przede wszystkim ciepło i bliskość między kobietami. Na zdjęciach opublikowanych przez aktorkę widać obie siostry spacerujące po paryskich uliczkach. Ich stylizacje przyciągają uwagę – klasyka, szyk i naturalna elegancja, które idealnie wpisują się w estetykę francuskiej stolicy. Małgorzata i Maja zaprezentowały się w modnych, ale nienachalnych outfitach, podkreślających ich urodę i osobowość. Internauci nie kryją zachwytu. W komentarzach pod zdjęciami pojawiają się liczne komplementy dotyczące nie tylko urody obu pań, ale także ich bliskości. Wielu fanów zauważyło, jak bardzo są do siebie podobne – zarówno z wyglądu, jak i z wyczucia stylu. „Klasyka jest zawsze najlepsza. Pięknie pani wygląda”, „Piękne siostry i eleganckie spodnie jeansowe”, „I Paryż jakiś taki od razu piękniejszy”, „Jak stylowo”, „Pięknie” – piszą obserwatorzy. Czytaj też: Dziedzictwo dźwięków i siła charakteru. „Tańczące Eurydyki” zapoczątkowały jej legendę. Tak Katarzyna Gaertner stała się ikoną polskiej muzyki Małgorzata Kożuchowska odwiedziła także College& Lycee Montaigne w Paryżu, gdzie spotkała się z uczniami i nauczycielami polskiej sekcji w tej szkole. "Dziękuję za ciepłe przyjęcie! Jestem pod wrażeniem tego jak profesjonalnie przygotowaliście to spotkanie. Jak ciekawe pytania przygotowaliście dla mnie i jak pięknie posługujecie się językiem polskim. Doceniam Wasz trud wkładany w naukę, w chęć poznawania naszego kraju, jego historii, tradycji i kultury, mimo iż mieszkacie poza jego granicami. Podziw i szacunek dla Was, Waszych nauczycieli i rodziców! To bardzo budujące! Dziękuję za nasze spotkanie!", napisała aktorka. Źródło: Dzień Dobry TVN, Fakt, Plejada
Cezary Żak ma brata, którego kochają miliony! Znasz go z telewizji, ale nie wiedziałeś, że są rodziną
Choć przez lata nie mówili o łączącym ich pokrewieństwie, dziś nie mają wątpliwości – są dla siebie jak bracia. Łączy nie tylko pasja do sceny, ale i głęboka, rodzinna więź oparta na miłości, szacunku i wzajemnym wsparciu.
Ich twarze zna cała Polska. Cezary Żak i Tadeusz Drozda to nie tylko znakomici artyści, ale też rodzina, o czym przez lata niewiele osób wiedziało. Dziś opowiadają o swojej wyjątkowej więzi – pełnej wzajemnego szacunku, wsparcia i ciepła. Cezary Żak i Tadeusz Drozda: głębsza więź niż tylko pokrewieństwo Na ekranie potrafią rozbawić do łez, w życiu prywatnym łączy ich historia pełna ciepła i wzruszeń. Cezary Żak i Tadeusz Drozda to kuzyni, ale dla siebie są kimś znacznie więcej. Tadeusz Drozda, znany z programu „Śmiechu warte”, wielokrotnie podkreślał, że po śmierci jego mamy to właśnie ciocia – mama Cezarego Żaka – była dla niego największym wsparciem. „Moja rodzona mama zmarła wcześnie. Potem opiekowała się tak można powiedzieć nami mama Czarka. I to ona była moją mamą”, zwierzył się Tadeusz Drozda w „Dzień Dobry TVN”. Ta opieka, miłość i poczucie bezpieczeństwa stworzyły fundament relacji między kuzynami, którzy dziś są dla siebie jak bracia. To właśnie rodzinne wartości: wzajemna pomoc, obecność w trudnych chwilach i szczerość budują ich niezwykłą więź. ZOBACZ TEŻ: Nigdy nie ujawniła, kto jest jego ojcem. Tak Dorota Stalińska mówiła o relacji z synem Pawłem Wspólna pasja, wspólne sceny Wspólna historia Cezarego Żaka i Tadeusza Drozdy to także piękny przykład przekazywania pasji z pokolenia na pokolenie. Starszy z nich, Drozda, nie tylko przyjął młodszego kuzyna pod swoje skrzydła, ale też wprowadził go na scenę. Obaj wspominają tamten czas z ogromnym sentymentem. „Był moim pierwszy uczniem. Zaczynał w moim kabarecie, a tego, czego uczą estrada i kabaret, nie nauczy żadna szkoła teatralna", wyznał Tadeusz Drozda w rozmowie z „Faktem”. To właśnie on wprowadził Cezarego do kabaretu „Drozda Show”, gdzie młody aktor stawiał swoje pierwsze kroki. Przez cztery lata wspólnie występowali na scenie, a publiczność w całej Polsce mogła podziwiać ich talent i chemię sceniczną, nie wiedząc, że łączy ich także rodzinne pokrewieństwo. „Wziąłem go do swojego kabaretu, który nazywał się „Drozda Show”. Jeździliśmy po Polsce. Ja miałem swój program a on grał u mnie samego siebie – młodego aktora, który skończył szkołę i Drozda go wciągał na scenę”, wspominał Drozda. Prywatność, bliskość, zaufanie Mimo ogromnej popularności, Cezary Żak stroni od świata celebrytów. Rzadko opowiada o swoim życiu prywatnym, ale jedno jest pewne: jego relacja z Tadeuszem Drozdą to coś wyjątkowego. Łączy ich zaufanie, bliskość i poczucie, że zawsze mogą na siebie liczyć – bez względu na to, czy chodzi o sprawy zawodowe, czy prywatne. Ich historia to piękny dowód na to, jak ważna w życiu jest rodzina – nie tylko ta z krwi, ale przede wszystkim ta z serca. Ich relacja inspiruje i pokazuje, że prawdziwe więzi są ponad czasem, miejscem i życiowymi zakrętami. TYLKO NA VIVA.PL: "Zabrakło mi siły, żeby walczyć". Dziś Olaf Lubaszenko mówi, co naprawdę wtedy czuł
Rodzinny rozłam u Englertów. Relacja Jana i Macieja szokuje, prawda wychodzi na jaw po latach
Jan Englert, wybitny polski aktor, w wywiadzie rzeka "Bez oklasków" otwarcie przyznał, że nie utrzymuje kontaktu ze swoim młodszym bratem, reżyserem Maciejem Englertem. "Brata nie znam, on mnie też nie" – stwierdził aktor, rzucając światło na skomplikowane relacje rodzinne.
Od lat dzielą ich tylko ściany teatralnych gmachów i wspólne nazwisko. Choć obaj przeszli przez te same korytarze artystycznego świata, nigdy nie spotkali się naprawdę. Jan Englert, legenda polskiej sceny, w wywiadzie rzeka zrzuca maskę i mówi bez ogródek o swoim młodszym bracie, Macieju. "Nie znam go, on mnie też nie" – to zdanie, które zamyka pewien rozdział w rodzinnej historii, zanim zdążył się on na dobre rozpocząć. Bracia Englertowie – wspólna droga zawodowa Jan Englert i Maciej Englert są znanymi postaciami w polskim świecie teatru i filmu. Jan, urodzony w 1943 roku, zdobył uznanie jako aktor teatralny, filmowy i telewizyjny. Jego młodszy brat Maciej, urodzony w 1946 roku, to ceniony reżyser teatralny, który przez lata związany był z Teatrem Współczesnym. Choć zawodowo osiągnęli sukcesy, ich prywatne relacje są praktycznie nieistniejące. ZOBACZ TEŻ: Ten jeden moment zmienił wszystko. Beata Ścibakówna i Jan Englert: historia uczucia, któremu nikt nie wróżył szans "Nie znam go, on mnie też nie" – słowa Jana Englerta W szczerej rozmowie z Kamilą Drecką, zamieszczonej w książce "Bez oklasków", Jan Englert wypowiedział się na temat relacji z rodziną. W kontekście brata Macieja powiedział wprost: „Jeśli zapytałaby mnie pani o rodzinę Englertów, musiałbym panią rozczarować - nie mam z nimi nic wspólnego. O tych ludziach nic pani nie opowiem. Brata nie znam, on mnie też nie” Te słowa brzmią jak ostateczne odcięcie się od rodzinnych więzi i stanowią jeden z najmocniejszych fragmentów wywiadu. Maciej Englert, choć nie komentował publicznie relacji z bratem, pozostaje aktywną postacią polskiego teatru. Znany z ról reżyserskich i kierowniczych, przez lata związany z Teatrem Współczesnym, unika mediów i nie epatuje życiem prywatnym. Brak jego reakcji na słowa Jana Englerta może świadczyć o utrwalonym dystansie, jaki istnieje między braćmi. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/forum-0974646551-5ac4c81.jpg" width="3744" height="5616" alt="Marta Lipińska, Maciej Englert Uroczyste otwarcie Restauracji AKADEMIA B o r y s a S z y c a, 25.02.2013 , fot:,Image: 974646551, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Ania Mioduszewska / Forum" title="Marta Lipińska, Maciej Englert" /> Rodzinne relacje Jana Englerta Jan Englert nie tylko odciął się od brata, ale też zaznaczył wyraźny dystans wobec całej rodziny. W wywiadzie podkreślił, że nie ma kontaktu z bliskimi. Wypowiedź ta ukazuje trudne tło osobiste jednego z najwybitniejszych aktorów polskiej sceny i rzuca nowe światło na jego życie poza sceną. Decyzja o niekomentowaniu relacji rodzinnych sugeruje, że sytuacja jest głęboko zakorzeniona i nie do pogodzenia. CZYTAJ TEŻ: Szeptali o nim za kulisami, teraz huczy cała Polska. Został najmłodszym Hamletem w historii polskiego teatru. Tajemnice Hugo Tarresa Wyznanie Jana Englerta w książce "Bez oklasków" to nie tylko szczera spowiedź, ale i bolesna refleksja nad rodziną. Aktor nie ukrywa, że nie zna brata, z którym dzieli nazwisko i branżę. Choć obaj osiągnęli sukces, ich ścieżki życiowe i emocjonalne są całkowicie rozbieżne. Słowa "Nie znam go, on mnie też nie" pozostają wyraźnym sygnałem chłodnych relacji, które nie mają szans na poprawę. Źródło: Plejada, Pudelek
Siostra Tomasza Jakubiaka przerwała milczenie po jego śmierci. Wzruszający wpis do fanów
Po śmierci Tomasza Jakubiaka jego siostra po raz pierwszy zabrała głos publicznie. Emocjonalne słowa Joanny Jakubiak poruszyły fanów kucharza i rzucają nowe światło na pewien ważny projekt.
Joanna Jakubiak przerwała milczenie po odejściu swojego brata. W osobistym wpisie na Instagramie zwróciła się do tych, którzy przez ostatnie tygodnie z niecierpliwością czekali na informacje. Tomasz Jakubiak nie żyje. Siostra kucharza zwróciła się do fanów 30 kwietnia 2025 roku świat kulinariów pożegnał Tomasza Jakubiaka — znanego i cenionego kucharza, który zmarł po długiej chorobie. Tydzień po jego pogrzebie, który odbył się 13 maja w Warszawie, głos zabrała jego siostra, Joanna Jakubiak. W relacji opublikowanej na Instagramie, Joanna wyznała, że dopiero teraz znajduje w sobie siłę, by powrócić do zawodowych obowiązków. W emocjonalnym wpisie zwróciła się do fanów, którzy przez ostatnie tygodnie zasypywali ją pytaniami o książkę Tomasza — „Ugotuj mi, Tato”. Sprawdź: Tłum gwiazd, morze łez i poruszające gesty na pogrzebie. Rodzina i przyjaciele spełnili ostatnią wolę Tomasza Jakubiaka Joanna Jakubiak o książce „Ugotuj mi, Tato” – preorder trwa do 25 maja Joanna Jakubiak poinformowała, że książka „Ugotuj mi, Tato” była dostępna w ofercie przedsprzedażowej od 15 kwietnia. Jak wyjaśniła, szybkie wyczerpanie egzemplarzy oraz ogromne zainteresowanie projektem skłoniły ją i Tomasza do uruchomienia preorderu. „Zakupione przez was w kwietniu i maju książki to przedsprzedaż. Książka będzie w zakupie do 25 maja” – napisała Joanna Jakubiak. Podkreśliła, że projekt ten był dla Tomasza niezwykle osobisty, ponieważ miał inspirować ojców do gotowania z dziećmi i budowania relacji przez wspólne spędzanie czasu w kuchni. Czytaj też: Jej słowa skierowane do Tomka Jakubiaka chwytają za serce. Jagna Niedzielska tak pożegnała przyjaciela Emocjonalne przeprosiny Joanny Jakubiak Joanna Jakubiak przeprosiła fanów za brak wcześniejszego kontaktu i zapewniła, że wszystkie zamówienia zostaną zrealizowane na początku czerwca. Dodała również, że dział obsługi klienta będzie informował kupujących na bieżąco o statusie przesyłek. „Wybaczcie, że tak długo wasze wiadomości pozostawały bez odpowiedzi. Domyślacie się zapewne, że powrót do zawodowej codzienności wymagał i wciąż wymaga czasu, ale zapewniam, że każdy zakupioną książkę otrzyma” – napisała w poruszającym poście. Kulinarna spuścizna Tomasza Jakubiaka – wzruszające pożegnanie siostry Podczas pogrzebu Tomasza Jakubiaka list pożegnalny od jego siostry Joanny odczytała dziennikarka Odeta Moro. Była to emocjonująca podróż przez życie kucharza — od trudnych narodzin, gdy otrzymał zaledwie 2 punkty w skali Apgar, po jego sukcesy zawodowe. Joanna Jakubiak przypomniała, jak bardzo oczekiwanym dzieckiem był Tomasz i jak wcześnie narodziła się w nim miłość do gotowania. To właśnie pasja do kulinariów uczyniła z niego jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej sceny gastronomicznej. Kontynuując jego dziedzictwo, Joanna zajmuje się teraz realizacją zamówień i promocją książki, którą traktuje jako hołd dla brata i jego kulinarnego przesłania. Czytaj również: Taniec w deszczu Anny Starmach i Tomasza Jakubiaka poruszył tysiące serc. „Do tańca i do różańca…” Źródło: plejada.pl
Trzech braci i jedna tajemnica talentu – Steczkowscy łączą muzykę z magią rodzinnych więzi
Rodzina Justyny Steczkowskiej to prawdziwa kuźnia muzycznych talentów. Kim są jej bracia – Jacek, Paweł i Marcin? Czym się zajmują i jak wyglądają ich relacje z artystką? Sprawdź, jak silne więzi łączą to niezwykłe rodzeństwo.
Justyna Steczkowska wychowała się w dużej, niezwykle muzykalnej rodzinie. Wspólnie z rodzicami i licznym rodzeństwem dorastała w domu, w którym muzyka była nie tylko pasją, ale też codziennością. W rodzinie artystki niemal każdy jest związany z dźwiękami, a szczególne miejsce w jej sercu zajmują trzej bracia – Jacek, Paweł i Marcin. Każdy z nich obrał nieco inną, ale nadal kreatywną i artystyczną ścieżkę życia. Jacek Steczkowski – lutnik z duszą artysty Najstarszy z braci, Jacek Steczkowski, od ponad trzech dekad zajmuje się lutnictwem. To rzemiosło, które wymaga nie tylko precyzji, ale i ogromnej wrażliwości na dźwięk. Jacek specjalizuje się w tworzeniu i renowacji instrumentów smyczkowych – skrzypiec i wiolonczel. Jego praca to połączenie tradycji z kunsztem, który wypracował przez lata. Paweł Steczkowski – głęboki bas i sceniczna charyzma Paweł, jeden ze środkowych braci Justyny, to muzyk z krwi i kości. Od lat związany z muzyką jako basista, znany jest ze swojego charakterystycznego, głębokiego głosu. Dodatkowo jest producentem i dziennikarzem muzycznym. Paweł wielokrotnie współpracował z Justyną przy różnych projektach muzycznych, co pokazuje nie tylko ich wspólną pasję, ale i rodzinne zaufanie. Jego obecność na scenie zawsze przyciąga uwagę, a artystyczna droga, jaką podąża, jest konsekwentna i pełna zaangażowania. Marcin Steczkowski – saksofonowe brzmienie z duszą Marcin to najmłodszy z braci, który również oddał się muzyce, jednak w nieco innym wydaniu. Jego instrumentem jest saksofon, a jego styl określany jest jako soulowy i pełen emocji. Marcin aktywnie koncertuje, uczestniczy w projektach muzycznych i łączy klasykę z nowoczesnością. jest autorem musicalu "Cyberiada" na podstawie cyklu opowiadań Stanisława Lema. W jego grze słychać pasję, którą wyniósł z domu rodzinnego, a także indywidualność, która sprawia, że wyróżnia się na scenie. ZOBACZ TEŻ: Justyna Steczkowska cudem uniknęła wokalnej katastrofy na Eurowizji! „Nie wiem, jak mi się udało" Teuta – rodzinny projekt z serca Podkarpacia Jacek, Paweł i Marcin połączyli swoje muzyczne siły w zespole Teuta – formacji inspirowanej muzyką etniczną, folkową i klasyczną. To wyjątkowy projekt, w którym każdy z braci wnosi swoje unikalne brzmienie i doświadczenie. Teuta to nie tylko zespół, ale i dowód na to, że rodzinne więzi mogą tworzyć coś ponadczasowego – muzykę, która porusza i łączy pokolenia. View oEmbed on the source website Rodzeństwo z duszą – o relacjach i dzieciństwie Steczkowskich Justyna Steczkowska wielokrotnie opowiadała w wywiadach, jak ważna jest dla niej rodzina. Dorastanie wśród licznego rodzeństwa nauczyło ją empatii, współpracy i otwartości na różnorodność. W przeszłości ich sytuacja materialna nie była najlepsza: "Po latach dopiero dowiedziałam się, że pożyczali pieniądze od pierwszego do pierwszego. Pożyczyli, przyszła wypłata, znów musieli pożyczyć. Nas było dziewięcioro, utrzymać to wszystko, wyżywić w czasach, w których naprawdę na półkach był smalec, albo nawet smalcu nie było… Cały PRL stałam w kolejkach do mięsnego, do nabiałowego, do meblowego, do wszystkiego" — zwierzała się artystka w rozmowie z Dzień Dobry TVN. Choć każde z dzieci państwa Steczkowskich poszło swoją drogą, łączy ich wspólna pasja i wzajemny szacunek. Artystka podkreśla, że to właśnie rodzinne wartości pomogły jej ukształtować osobowość sceniczną i prywatną. Rodzeństwo Steczkowskich to nie tylko ludzie utalentowani, ale i zgrani. Ich relacje, mimo różnych temperamentów, są silne i pełne ciepła. Wspólna przeszłość, wzajemne wsparcie i szacunek to fundament, na którym zbudowali swoje życie – prywatne i zawodowe. SPRAWDŹ TEŻ: Magda Steczkowska nie wytrzymała po Eurowizji! Tak skomentowała sukces Justyny
Grzegorz Krychowiak szczerze o rodzinie: 'Mam fantastycznych braci'. Takiego wywiadu jeszcze nie było!
W ekskluzywnym wywiadzie dla Dzień Dobry TVN, Grzegorz Krychowiak dzieli się refleksjami na temat swojej kariery piłkarskiej, relacji z rodziną oraz podejścia do życia. Piłkarz, który obecnie gra dla cypryjskiego Anorthosis Famagusta, otwarcie mówi o priorytetach i nowym etapie życia.
Grzegorz Krychowiak w szczerej rozmowie z Dzień Dobry TVN odsłania kulisy swojego życia prywatnego i zawodowego. Opowiada o silnych więziach rodzinnych, przemyśleniach dotyczących przyszłości oraz o tym, jak zmienia się jego podejście do kariery piłkarskiej. Kariera w Anorthosis Famagusta i plany na przyszłość Grzegorz Krychowiak, obecnie zawodnik cypryjskiego klubu Anorthosis Famagusta, w rozmowie z Dzień Dobry TVN przyznaje, że nie podjął jeszcze decyzji o zakończeniu kariery. Wskazuje jednak, że wie, iż moment przejścia na sportową emeryturę zbliża się nieuchronnie. Jak stwierdził, ma świadomość wieku, w którym się znajduje, oraz że „pewne rzeczy się kończą”. Podkreśla, że chociaż nie podjął jeszcze decyzji, to jest ona bliska. Dla Krychowiaka ważne jest, by cieszyć się chwilą i nie zamartwiać się na zapas. Obecnie skupia się na grze w Anorthosis Famagusta i czerpaniu przyjemności z piłki nożnej. ZOBACZ TEŻ: Celia Jaunat i Grzegorz Krychowiak: „Zaczarowała mnie jej otwartość, życzliwość i sposób rozmowy, bardzo zalotny” Relacje rodzinne i wsparcie najbliższych W wywiadzie piłkarz opowiada także o swoich braciach i relacjach rodzinnych. Zaznacza, że ma z nimi bardzo dobry kontakt i jest im wdzięczny za wspólne chwile. Rodzina jest dla niego niezwykle ważna, a wspólne wartości i więzi łączą ich od lat. Krychowiak zdradził, że jako dzieci bywali zazdrośni o swoje sukcesy i porażki, ale z czasem nauczyli się, że każdy z nich ma swoją drogę. Dziś wspierają się nawzajem i kibicują sobie w codziennym życiu. Grzegorz Krychowiak znany jest z dystansu do siebie i poczucia humoru. W rozmowie z Dzień Dobry TVN wyraził przekonanie, że pozytywne nastawienie jest kluczowe – zarówno w sporcie, jak i w życiu prywatnym. Twierdzi, że nie należy zamartwiać się tym, co przyniesie przyszłość, tylko cieszyć się teraźniejszością. Według Krychowiaka, „życie pisze różne scenariusze”, a jego celem jest obecnie znalezienie równowagi pomiędzy pasją a odpoczynkiem. Grzegorz Krychowiak znany jest z dystansu do siebie i poczucia humoru. W rozmowie z Dzień Dobry TVN wyraził przekonanie, że pozytywne nastawienie jest kluczowe – zarówno w sporcie, jak i w życiu prywatnym. Twierdzi, że nie należy zamartwiać się tym, co przyniesie przyszłość, tylko cieszyć się teraźniejszością. Nowa pasja żony Krychowiaka Grzegorz Krychowiak wspomniał również o ukochanej żonie, która obecnie rozwija swoją nową pasję. Celia Junat startuje w zawodach bikini fitness i odnosi kolejne sukcesy. Mąż jest z niej bardzo dumny i kibicuje jej każdego dnia. "Nie jest to łatwe. Jestem dumny z tego, co robi. Sprawia jej to ogromną przyjemność. Tak, jak w moim przypadku, wiem, że swojego doświadczenia, jeżeli coś komuś sprawia przyjemność, to niech to robi na 100 proc., niech daje z siebie wszystko, bo wiele jest momentów w życiu, kiedy nie wiemy, co ze sobą zrobić, żeby znaleźć swoje szczęście na ziemi. Bo wydaje mi się, że na dłuższą metę, jeśli chcesz być szczęśliwy, to musisz znaleźć, coś, co tylko tobie sprawia przyjemność i nie zależy to od twojego męża, dzieci, rodziny czy innych rzeczy. Żeby to było takie samolubne szczęście, jak ja to nazywam" - mówił. CZYTAJ TEŻ: Ile obecnie zarabiają piłkarze reprezentacji Polski? Te kwoty robią wrażenie... Źródło: Dzień Dobry TVN