Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2024-07-26T20:25:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Ryszard Filipski – aktor, reżyser filmowy i twórca spektakli teatralnych
items: Michał Skolimowski – reżyser i scenarzysta, jeden z dwóch synów Jerzego Skolimowskiego
items: Stanisław Brejdygant – aktor teatralny i filmowy, dramaturg, pisarz, reżyser
items: Jacek Bromski – reżyser popularnych komedii obyczajowych i sensacyjnych
items: Dariusz Gajewski – reżyser i scenarzysta. W swoich filmach stawia na bohaterów i ich historie
items: Jan Komasa – utalentowany reżyser i scenarzysta z rodziny aktorsko-muzycznej
items: Krzysztof Kieślowski – życiorys i najważniejsze filmy reżysera kina moralnego niepokoju
items: Jerzy Antczak – reżyser filmowy i teatralny. Autor ekranizacji „Nocy i dni”
items: Roman Załuski – reżyser nie tylko popularnych komedii obyczajowych, ale także dramatów społecznych
items: Andrzej Kondratiuk – scenarzysta i reżyser filmowy. Zaczynał od komedii obyczajowych i kryminalnych
items: Andrzej Żuławski – reżyser kontrowersyjny. Zawsze podążał za swoją wizją artystyczną
items: Krzysztof Jaroszyński – twórca kabaretowy i reżyser seriali telewizyjnych
items: Konrad Niewolski – reżyser kontrowersyjny. Stawia na mocny przekaz
items: Jan Jakub Kolski – reżyser i scenarzysta. Jego najlepsze filmy narodziły się z dziecięcych wspomnień
items: Jerzy Hoffman – reżyser z poczuciem misji. Biografia i najważniejsze filmy
items: Mariusz Walter – działalność reżyserska i najważniejsze filmy
items: Daniel Jaroszek – utalentowany fotograf i zaskakująco dobry reżyser. Tworzy filmy, jakie sam chciałby oglądać
items: Grażyna Trela – aktorka, piosenkarka, scenarzystka i reżyserka
items: Waldemar Dziki – reżyser i producent filmowy. Realizował się na stanowiskach decyzyjnych
items: Xawery Żuławski – reżyser inny niż wszyscy
items: Stanisław Bareja – reżyser, który urodził się po to, aby robić komedie
items: Małgorzata Szumowska – reżyserka i producentka, która podąża za intuicją
items: Juliusz Machulski – biografia i najlepsze filmy reżysera kultowych polskich komedii sensacyjnych
items: Krzysztof Zanussi – biografia i najważniejsze filmy reżysera nurtu Młodej Kultury i kina moralnego niepokoju
items: Andrzej Kostenko – reżyser, scenarzysta i operator filmowy

Ryszard Filipski – aktor, reżyser filmowy i twórca spektakli teatralnych
type: item
date: 2024-07-03T06:46:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: W filmach grał silne role „prawdziwych twardzieli”
encoded: Ryszard Filipski w latach 50. 60. i 70. XX wieku był jednym z najlepszych polskich aktorów. Po mocnym debiucie mógł przebierać w ofertach, a reżyserzy chętnie widzieli go w roli stanowczego mężczyzny, który doskonale zna reguły brutalnego świata. Po próbach reżyserskich zszedł ze sceny i osiadł na południowo-wschodnim krańcu Polski. Jako aktor filmowy wrócił do branży pod koniec ubiegłego wieku. Spis treści: Skrócony życiorys Ryszarda Filipskiego Życie prywatne aktora i reżysera Kariera filmowa Ryszarda Filipskiego Filmy w reżyserii znanego aktora Skrócony życiorys Ryszarda Filipskiego Ryszard Filipski urodził się 17 lipca 1934 we Lwowie. W 1958 roku zdał eksternistycznie egzamin krakowskiej szkoły teatralnej. W czasie studiów zadebiutował jako aktor w filmie sportowym „Trzy straty” (1955), na który składały się nowele w reżyserii Ewy Petelskiej, Czesława Petelskiego i Stanisława Lenartowczza, a także w dramacie wojennym „Godziny nadziei” (1955) w reżyserii Jana Rybkowskiego. Zagrał w nich role epizodyczne, ale już wtedy zwrócił uwagę krytyków wyjątkowym talentem, charyzmą i pewnością siebie. W 1966 roku założył teatr jednego aktora eref-66 w Krakowie, pod którego szyldem do 1981 roku wystawił ok. 6 tysięcy spektakli. W przedstawieniach, najczęściej monodramach, wracał do historii okupacji niemieckiej i działalności Żegoty – policji żydowskiej, co wielokrotnie wzbudzało duże emocje wśród odbiorców i krytyków teatralnych. Lata 70. i 80. XX wieku – największe sukcesy filmowe i teatralne W karierze aktorskiej Ryszard Filipski największy rozgłos zdobył jako tytułowy „Hubal” (1973), czyli major Henryk Dobrzański w filmie wojennym Bohdana Poręby. Został zapamiętany też z roli w „Potopie” (1974) Jerzego Hoffmana. W latach 1975-1979 był dyrektorem Teatru Ludowego w Nowej Hucie, od 1980 do 1981 roku pełnił funkcję kierownika Zespołu Filmowego „Kraków”, a od 1982 do 1987 – „Iluzjonu”. W jego dorobku reżyserskim najważniejszym filmem był „Zamach stanu” (1980) – opowieść o Józe…

img73r8ic-977825c.jpg
width: 1167
height: 925

Michał Skolimowski – reżyser i scenarzysta, jeden z dwóch synów Jerzego Skolimowskiego
type: item
date: 2024-07-02T06:15:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Reżyser uczył się warsztatu od ojca, ale twórczo rozwijał się współpracując z bratem
encoded: Michał Skolimowski współpracował z ojcem przy międzynarodowych produkcjach. Jednocześnie próbował tworzyć filmy na własny rachunek. Razem z bratem napisał scenariusz i wyreżyserował psychodeliczny thriller, jednak na jego premierze pojawił się sam, bez Józefa Skolimowskiego. Spis treści: Skrócona biografia reżysera Najlepszą zemstą jest sukces (1984) – współpraca z ojcem przy scenariuszu do filmu Ferdydurke (1991) – adaptacja powieści Witolda Gombrowicza według scenariusza Michała, Józefa i Jerzego Skolimowskich Motyw cienia (1993) – dramat psychologiczny stworzony z bratem Essential Killing (2010) – współpraca reżyserska z ojcem Jerzym Skolimowskim Ixjana. Z piekła rodem (2012)– film Michała i Józefa Skolimowskich Skrócona biografia reżysera Michał Skolimowski urodził się w 1968 roku. Jest synem znanego reżysera Jerzego Skolimowskiego i aktorki Joanny Szczerbic. Jako dziecko Michał często podróżował z rodzicami, razem z bratem Józefem (1970-2012) chodzili do szkoły w Anglii. Reżyser, znany także pod pseudonimami John Yorick i Michael Lyndon, był samotnikiem, nie potrafił odnaleźć się w grupie. Za to łączyła go szczególna więź z bratem. Obydwaj poszli w ślady ojca. Razem pracowali nad scenariuszem i reżyserią filmu „Motyw cienia” (1993), a następnie „Ixjana. Z piekła rodem” (2012). Niestety, okazało się, że było to ich ostatni wspólny projekt. Film ukazał się już po śmierci Józefa. Mężczyzna zmarł w Indiach w wieku 42 lat w wyniku przemęczenia organizmu i wysokiej gorączki spowodowanej sepsą. Dwa lata później zmarła ich matka, Joanna Szczerbic. Została pochowana razem z synem na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Po śmierci brata Michał Skolimowski jak dotąd nie stworzył kolejnego filmu. Najlepszą zemstą jest sukces (1984) – współpraca z ojcem przy scenariuszu do filmu Michał pomagał ojcu przy pisaniu scenariusza do dramatu obyczajowego produkcji francusko-brytyjskiej „Najlepszą zemstą jest sukces”. Zagrał w nim także jedną z głównych ról. Tematem filmu jest relacj…

imgrjRC8H-53829dd.jpg
width: 1167
height: 925

Stanisław Brejdygant – aktor teatralny i filmowy, dramaturg, pisarz, reżyser
type: item
date: 2024-07-01T06:26:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
subject: teatr
description: Jakie filmy powstały w reżyserii znanego polskiego aktora?
encoded: Stanisław Brejdygant sprawnie łączył i rozwijał swoje talenty w różnych obszarach kulturalnego świata. Jako młody aktor teatralny przyciągnął uwagę krytyków brawurową rolą w warszawskim Teatrze Narodowym. Z pasją realizował pisane przez siebie dramaty, znajdując również czas na reżyserię filmową i niejedną wielką miłość. Spis treści: Droga do kariery na scenie Życie teatralne Stanisława Brejdyganta Spektakle zaangażowane politycznie Dorobek literacki Stanisław Brejdygant jako aktor filmowy Filmy w reżyserii Stanisława Brejdyganta Życie prywatne aktora i reżysera Droga do kariery na scenie Stanisław Brejdygant urodził się 2 października 1936 roku w Warszawie. Jego ojciec Ignacy Brejdygant był lekarzem, matka – Janina z domu Paprocka – pracowała w Towarzystwie Opieki nad Niemowlętami w Wołominie, a także w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci w Warszawie. Przyszły aktor, dramaturg, reżyser już od dziecka pałał miłością do literatury. Jako licealista należał do Koła Młodych działającego przy Związku Literatów Polskich. Po ukończeniu Liceum im. Władysława IV w Warszawie, Stanisław Brejdygant rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie zdecydował się na aktorstwo w Warszawskiej Szkole Teatralnej, a potem także na reżyserię na akademii filmowej w Łodzi. Życie teatralne Stanisława Brejdyganta Aktorsko Brejdygant zadebiutował już w wieku 23 lat na scenie Teatru Narodowego w Warszawie w roli Hamleta, którą zachwycił publiczność i krytyków. Doskonałe recenzje i jeszcze większe ambicje otworzyły mu drogę do kariery na deskach innych teatrów w Warszawie, Koszalinie, Poznaniu i Łodzi. Spektakle zaangażowane politycznie Jako reżyser teatralny ma w swoim dorobku adaptacje powieści Dostojewskiego i pięć oper Piotra Czajkowskiego. Stanisław Brejdygant wystawiał także autorskie spektakle, które zabierały ważny głos w trudnych politycznie czasach. W 1982 roku, rok po ogłoszeniu stanu wojennego, wyreżyserował sztukę pt. „Wyzwolony”, której premiera w Teatrze Powsze…

imgjM0tCI-9a9beb5.jpg
width: 933
height: 740

Jacek Bromski – reżyser popularnych komedii obyczajowych i sensacyjnych
type: item
date: 2024-06-30T08:29:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Życie prywatne, zawodowe i najważniejsze filmy
encoded: Filmy Jacka Bromskiego to przede wszystkim komfortowa rozrywka, która wywołuje uczucie nostalgii, nie wchodząc na patetyczne tony. W jego dorobku prym wiodą komedie obyczajowe z wątkami sensacyjnymi, które wkradają się nawet w pozornie beztroski i sielankowy krajobraz polskiego Podlasia. Spis treści: Skrócony życiorys Jacka Bromskiego Życie prywatne reżysera Najważniejsze filmy Jacka Bromskiego Skrócony życiorys Jacka Bromskiego Jacek Bromski urodził się w 1946 roku we Wrocławiu. W 1965 roku rozpoczął studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Następnie studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, a od 1974 roku – reżyserię na akademii filmowej w Łodzi. W 1988 roku założył Zespół Filmowy „Zebra” (razem z Juliuszem Machulskim i Jackiem Moczydłowskim), który w późniejszych latach przyjął nazwę Studia Filmowego „Zebra”. To tu powstały takie produkcje jak „Kroll” (1991) i „Psy” (1992) Władysława Pasikowskiego czy „Kiler” (1997) i „Kiler-ów 2-óch” (1999) w reżyserii Juliusza Machulskiego. W 1996 roku Jacek Bromski objął stanowisko prezesa Stowarzyszenia Filmowców Polskich, które pełnił do 2024 roku. Przy Stowarzyszeniu założył Związek Autorów i Producentów Audiowizualnych, aby zadbać o regulacje praw autorskich twórców filmowych na arenie międzynarodowej – nie tylko w Europie, ale także w Azji i obydwu Amerykach. Życie prywatne reżysera Jacek Bromski był mężem Anny Zielińskiej. W 1972 roku urodził się ich syn Łukasz, który jako dorosły mężczyzna został grafikiem komputerowym. W latach 80. miał miejsce jego głośny romans z aktorką Ewą Błaszczyk, którą poznał podczas kręcenia filmu „Alicja” (1982) – współpraca reżyserska z Jerzym Gruzą. Więcej na ten temat w historii miłości Jacka Bromskiego i Ewy Błaszczyk. Następnie wziął ślub z aktorką Anną Romantowską, która była świeżo po rozwodzie z Krzysztofem Kolbergerem. Chociaż wydawało się, że Jacek Bromski i Anna Romantowska są dla siebie stworzeni, ich małżeństwo zakończyło się cichym rozwodem. Oficjalnie …

img4C5GC8-4a5c134.jpg
width: 1167
height: 925

Dariusz Gajewski – reżyser i scenarzysta. W swoich filmach stawia na bohaterów i ich historie
type: item
date: 2024-06-30T06:33:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Prywatnie jest mężem znanej polskiej aktorki
encoded: Dariusz Gajewski karierę filmową zaczynał od form dokumentalnych. To rodzaj, który wymaga od reżysera szczególnej rzetelności, wrażliwości i uważności na drugiego człowieka. Warsztat ten widać w późniejszych filmach fabularnych. Nie tylko przedstawiają one ludzkie historie, ale i oddają całą paletę emocji, które jak w życiu są zmienne – narastają, odpuszczają, powracają lub przechodzą w kolejne. Spis treści: Krótka biografia reżysera Warszawa (2003) – debiut fabularny z nagrodą główną na festiwalu w Gdyni Lekcje pana Kuki (2008) – komedia obyczajowa o pracy za granicą Obce niebo (2015) – thriller o emigracji na północ Legiony (2019) – dramat wojenny na rocznicę odzyskania niepodległości Życie prywatne Dariusza Gajewskiego Krótka biografia reżysera Dariusz Gajewski urodził się 3 grudnia 1964 roku w Częstochowie. Po szkole średniej studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim (1983-1986), a następnie reżyserię w Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi (1988-1994). Zanim nakręcił „Warszawę” (2003), tworzył filmy dokumentalne dla Telewizji Polskiej i sztuki teatralne. W 1999 roku wystawił „Skórzaną maskę” na podstawie dramatu Helmuta Kraussera, którą następnie zaadaptował w filmie „AlaRm” (2002). Zamknięta w krótkim metrażu opowieść artysty, który podejmuje grę z rzeczywistością, otworzyła mu drogę do kariery na wielkim ekranie. Warszawa (2003) – debiut fabularny z nagrodą główną na festiwalu w Gdyni To opowieść o mieście, które daje możliwości rozpoczęcia nowego etapu w życiu. Poprowadzone w wielogłosie historie głównych bohaterów pokazują, że nie jest to łatwe, ale jeśli mamy szczęście i jesteśmy odważni, to może się udać. W postawach swoich bohaterów reżyser przemyca osobiste doświadczenie Warszawy. Na stronie culture.pl przytoczone są jego następujące słowa: Zderzyłem się z tym miastem tak, jak zderzają się bohaterowie mojego filmu. Jak skończyłem Filmówkę, to wyszedłem z torbą z Dworca Centralnego i naprzeciwko mnie była jakaś dziwna, pusta prz…

imgkYjVA7-cfd4ebb.jpg
width: 933
height: 740

Jan Komasa – utalentowany reżyser i scenarzysta z rodziny aktorsko-muzycznej
type: item
date: 2024-06-29T06:36:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Jego życie i filmy, które podbiły festiwale
encoded: Jan Komasa jest głosem ludzi młodych. O problemach nastolatków mówi w taki sposób, w jaki do tej pory nikt nie odważył się mówić – wprost, używając ich języka i estetyki. W innych obrazach porusza tematy wrażliwe, takie jak wykluczenie społeczne czy polska religijność. Jest również autorem filmów o Powstaniu Warszawskim. Spis treści: Droga do reżyserii filmowej Życie prywatne reżysera Filmy krótkometrażowe w reżyserii Jana Komasy Sala samobójców (2011) – dramat psychologiczny o samotności w świecie wirtualnym Boże ciało (2019) – film nominowany do Oscara Pozostałe filmy Jana Komasy Spektakle teatralne Inne formy audiowizualne Droga do reżyserii filmowej Jan Komasa urodził się 28 października 1981 roku w Poznaniu. Jest synem Wiesława i Giny Komasów, aktora teatralnego i wokalistki oraz producentki muzycznej. Ma trójkę młodszego rodzeństwa:Szymon jest śpiewakiem barytonowym w operze, Maria (Mary Komasa) – wokalistką i kompozytorką, a Zofia – kostiumografką i reżyserką (więcej w artykule na temat rodziny Jana Komasy). Przyszły reżyser skończył Podstawową Szkołę Muzyczną nr 2 im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu. Następnie przeprowadził się z rodzicami do Warszawy, gdzie uczęszczał do 21. Społecznego Liceum Ogólnokształcącego im. Jerzego Grotowskiego. W 2001 roku rozpoczął studia reżyserskie w Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Życie prywatne reżysera Jest mężem Kingi Komasy. Para poznała się już w podstawówce. Jan Komasa został ojcem mając 19 lat. Razem z Kingą mają córkę Maję (ur. 2001). Jak przyznaje w wywiadzie z października 2016 roku, dziecko zmotywowało go do podjęcia decyzji o dorosłym życiu i w związku z tym rozpoczął reżyserię na łódzkiej filmówce. Filmy krótkometrażowe w reżyserii Jana Komasy Zanim reżyser zdobył rozgłos filmem psychologicznym o życiu nastolatków w sieci, tworzył krótkie formy, które także były zauważane przez krytyków. W 2004 roku nakręcił 15-minutową etiudę „Fajnie, że jesteś”, w której przedstawia scenę n…

imgA0WohG-2213e8a.jpg
width: 933
height: 740

Krzysztof Kieślowski – życiorys i najważniejsze filmy reżysera kina moralnego niepokoju
type: item
date: 2024-06-28T08:36:07.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: Krzysztof Kieślowski
subject: reżyser
description: Wiedział, że może liczyć na współpracę z najlepszymi twórcami
encoded: Krzysztof Kieślowski to sztandarowa postać kina moralnego niepokoju. Swój warsztat doskonalił tworząc filmy dokumentalne, jednak największy rozgłos zdobył produkcjami tworzonymi w duecie z Krzysztofem Piesiewiczem. Jego międzynarodowe produkcje uświetniała muzyka Zbigniewa Preisnera. Spis treści: Dzieciństwo i młodość Krzysztofa Kieślowskiego Studia reżyserskie i pierwsze filmy Życie prywatne Krzysztofa Kieślowskiego Filmy dokumentalne Amator (1979) – film fabularny oddający niepokoje lat. 70. XX wieku Dekalog (1989-1990) – kodeks filmowy z przełomu ustrojowego w Polsce Podwójne życie Weroniki (1991) – studium psychologiczne kobiety Trzy kolory: Niebieski, Biały, Czerwony (1993-1994) Dzieciństwo i młodość Krzysztofa Kieślowskiego Krzysztof Kieślowski urodził się 27 czerwca 1941 roku w Warszawie. Jego rodzice Roman i Barbara (z domu Szonert) pochodzili zza wschodniej granicy Polski. Rodzina ojca przyjechała z Wołynia, a matki – z Petersburga. Dziadek przyszłego reżysera zginął w roku jego urodzin w obozie koncentracyjnym w Auschwitz. Sporą część dzieciństwa Krzysztof spędził w sanatoriach. Już jako noworodek przeszedł zapalenie płuc, a choroba dotkliwie dawała o sobie w pierwszych latach jego życia. Jego ojciec chorował na gruźlicę, więc także z tego powodu rodzina musiała przemieszczać się pomiędzy różnymi ośrodkami na czas leczenia i rekonwalescencji. Od 1945 roku mieszkali w Głubczycach na Górnym Śląsku, a ojciec leczył się między innymi w Sokołowsku, o którym pisała Olga Tokarczuk w „Empuzjonie”. Ciągłe przeprowadzki sprawiły, że edukacja podstawowa Krzysztofa rozłożyła się na kilka szkół i miejscowości. Uczył się w Sokołowsku, Strzemieszycach, Bukowinie Tatrzańskiej i Mieroszowie. Myślał, aby na tym etapie zakończyć swoją edukację, jednak ojciec nakłonił go do dalszej nauki w szkole średniej pożarnictwa we Wrocławiu. Nie był to trafiony wybór, podobnie jak wieczorowe liceum ogólnokształcące w Wałbrzychu. Z obydwu szkół zrezygnował i w 1957 roku podjął naukę w Pa…

imgRge1Rm-d523ade.jpg
width: 1167
height: 925

Jerzy Antczak – reżyser filmowy i teatralny. Autor ekranizacji „Nocy i dni”
type: item
date: 2024-06-21T06:30:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Na swoim koncie ma również ponad 130 spektakli telewizyjnych
encoded: Jerzy Antczak jest doskonały w adaptacjach dzieł literackich. Od zawsze związany z teatrem łączył spektakle na scenie z filmowymi narracjami. Do 1977 roku był głównym reżyserem w Teatrze Telewizji. Równolegle podejmował się reżyserii filmów fabularnych, a jego „Noce i dnie” z 1975 roku odniosły spektakularny sukces. Spis treści: Skrócona biografia reżysera Życie prywatne Jerzego Antczaka Spektakle w Teatrze Telewizji Filmy w reżyserii Jerzego Antczaka Skrócona biografia reżysera Jerzy Antczak urodził się 25 grudnia 1929 roku we Włodzimierzu (obecnie zachodnia część Ukrainy). Jego edukacja w dużej mierze odbywała się na „tajnych kompletach” ze względu na czas II wojny światowej. W 1949 ukończył Liceum im. Adama Mickiewicza w Lublińcu koło Opola, a następnie podjął studia na akademii teatralnej w Łodzi. W 1957 roku Jerzy Antczak został dyrektorem teatru 715 w Łodzi, a dwa lata później rozpoczął pracę jako główny reżyser Łódzkiego Ośrodka Telewizyjnego. W 1963 roku został naczelnym reżyserem Teatru Telewizji w warszawskiej TVP3. W 1977 roku reżyser odszedł z telewizji, a w 1979 roku, po nieudanych próbach producenckich, wyemigrował z żoną i synem do Stanów Zjednoczonych. Tam prowadzi działalność dydaktyczną na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. W tym czasie kilkukrotnie wracał do Polski, aby zrealizować „Damę kameliową” (1995) i film o Fryderyku Chopinie (2002) oraz spektakle dla polskiej telewizji. Życie prywatne Jerzego Antczaka Od 1956 roku reżyser jest mężem Jadwigi Barańskiej. Para poznała się w łódzkiej filmówce, podczas egzaminów wstępnych przyszłej aktorki. Jerzy Antczak zasiadał wówczas w komisji, która zadecydowała o nieprzyjęciu jej na studia. Jadwiga nie poddała się jednak i rozpoczęła aktorstwo rok później. Jadwiga Barańska nie tylko odgrywała główne role w sztukach i filmach Jerzego Antczaka, ale także napisała razem z nim scenariusz i pomagała w reżyserii melodramatu „Chopin. Pragnienie miłości”. W 1964 roku urodził się ich syn Mikołaj Antczak. …

imgsnWDwW-96fce8c.jpg
width: 933
height: 740

Roman Załuski – reżyser nie tylko popularnych komedii obyczajowych, ale także dramatów społecznych
type: item
date: 2024-06-02T10:45:06.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: Jego filmy to niebagatelny zapis polskiej rzeczywistości lat 70., 80. i 90.
encoded: Roman Załuski to reżyser, który bacznie przyglądał się ludzkim postawom w momencie przełomu ustrojowego w Polsce. W swoich filmach podejmował tematy pozornie błahe, ale tak naprawdę najważniejsze w życiu człowieka, takie jak miłość czy awans społeczny. Przełamywał stereotypy, ukazując silną pozycję kobiet. Spis treści: Notka biograficzna Nagrody i nominacje na festiwalach filmowych Najlepsze filmy Romana Załuskiego Notka biograficzna Roman Załuski urodził się 10 grudnia 1936 w Lidzie, która obecnie leży na terenie Białorusi. Do szkoły średniej chodził w Warszawie – VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana zakończył maturą w 1954 roku. Następnie rozpoczął studia na wydziale reżyserskim w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi. Dyplom obronił w 1958 roku. Po wprawkach w postaci etiud filmowych zadebiutował pełnometrażowym obrazem pt. „Dom” (1970), do którego sam napisał scenariusz. Jednak największą rozpoznawalność przyniosły mu komedie z końca lat 80., takie jak: „Och, Karol” (1985), „Kogel-mogel” (1988) z Ewą Kasprzyk i Grażyną Błęcką-Kolską czy „Komedia małżeńska” (1993) – również z Ewą Kasprzyk i Janem Englertem. W pracy nad scenariuszami wielokrotnie współpracował z Iloną Łepkowską. Jego ostatnim dziełem był spektakl telewizyjny „Oferty Josepha Fouche” z 1996 roku. Reżyser zmarł 29 listopada 2022 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim. Nagrody i nominacje na festiwalach filmowych Filmy, które tworzył Roman Załuski, w latach 80., i 90. zapewniały rozrywkę wszystkim Polakom. Były i są nadal wielokrotnie wyświetlane w telewizji. Zostały także docenione przez krytyków: 1970 – Nagroda Komitetu ds. Radia i Telewizji za twórczość telewizyjną i radiową, 1974 – nominacja do Złotych Lwów na festiwalu w Gdyni za film „Godzina za godziną” (1974), 1975 – nominacja do nagrody Złoty Kłos na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Valladolid za film „Sekret” (1973), 1978 – nominacja do Złotych Lwów za film dramat obyczajowy „Azyl” (1978), 1980 – nominac…

imgFVE31Q-3a37b5b.jpg
width: 933
height: 740

Andrzej Kondratiuk – scenarzysta i reżyser filmowy. Zaczynał od komedii obyczajowych i kryminalnych
type: item
date: 2024-06-01T11:45:03.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: Andrzej Kondratiuk
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: Twórca kultowej „Hydrozagadki” w ostatnich filmach inspirował się życiem rodzinnym w Gzowie koło Pułtuska
encoded: Andrzej Kondratiuk to twórca, dla którego film i życie tworzyły nierozerwalną całość. Od zgiełku miasta i wysokobudżetowych produkcji wolał autorskie kino, rejestrujące trudy i uroki codzienności. Jego obrazy wywołują niewymuszony uśmiech i nostalgię za prostym i pełnym życiem. Spis treści: Notka biograficzna Życie prywatne Andrzeja Kondratiuka Dziura w ziemi (1970) – debiut fabularny Andrzeja Kondratiuka Hydrozagadka (1970) – kultowa komedia kryminalna Wniebowzięci (1973) – film ze Zdzisławem Maklakiewiczem i Janem Himilsbachem w rolach głównych Pełnia (1979) – zmiana stylu artystycznego reżysera Trylogia osobista (1984-1997) – filmy o życiu rodzinnym w Gzowie Pamiętnik Andrzeja Kondratiuka (2006) – dokument podsumowujący karierę Notka biograficzna Andrzej Kondratiuk urodził się 20 lipca 1936 roku w Pińsku na Polesiu. W 1963 roku skończył akademię filmową w Łodzi – najpierw studiował na Wydziale Operatorskim, a następnie na reżyserii filmowej. W czasie studiów współpracował z Romanem Polańskim – razem opracowali scenariusz do filmu „Ssaki” (1962). W latach 70. tworzył komiksy fotograficzne dla tygodnika „Przekrój” i kręcił etiudy, w których pokazywał świat z przymrużeniem oka z dużą dozą ciepła i serdeczności. Razem z żoną Igą Cembrzyńską przeprowadzili się na wieś do Gzowa, gdzie tworzył filmy niezależne na temat własnego życia. W 1996 roku otrzymał nagrodę honorową „Jańcia Wodnika” na festiwalu filmowym Prowincjonalia we Wrześni. Zmarł 22 czerwca 2016 roku po latach zmagań z chorobą nowotworową i skutkami udaru mózgu. Został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie w nowej Alei Zasłużonych. Życie prywatne Andrzeja Kondratiuka Był starszym bratem Janusza Kondratiuka, również reżysera i scenarzysty, autora takich filmów jak: „Głowy pełne gwiazd” (1974), „Klakier” (1982), „Milion dolarów” (2010) czy „Jak pies z kotem” (2018). Jego matka Krystyna Kondratiuk (1913-1999) była historyczną sztuki i instruktorką tkactwa. Z jej inicjatywy powstało Centralne Muzeum Włó…

imgErcxis-5afe6b5.jpg
width: 933
height: 740

Andrzej Żuławski – reżyser kontrowersyjny. Zawsze podążał za swoją wizją artystyczną
type: item
date: 2024-05-31T11:45:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: Andrzej Żuławski
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: W obrazy przesycone mocną symboliką wplatał wątki autobiograficzne
encoded: Andrzej Żuławski to reżyser niedoceniany w Polsce. Ze względu na cenzurę w czasach PRL, nie mógł realizować swoich śmiałych wizji z lat 80. W jego filmach wątki erotyczne i sceny przemocy oscylują na granicy sztuki i dobrego smaku. Krytykowany i doceniany na międzynarodowych festiwalach artysta prowadził także bogate życie osobiste. Spis treści: Notka biograficzna Życie prywatne Andrzeja Żuławskiego Najważniejsze filmy niepokornego reżysera Notka biograficzna Andrzej Żuławski urodził się 22 listopada 1940 roku we Lwowie. Jego dziadek Jerzy był pisarzem i filozofem, ojciec Mirosław także zajmował się twórczością literacką. Matka miała na imię Czesława. Podczas bombardowania Lwowa w 1941 roku rodzina Żuławskich pozostała w mieście, mały Andrzej odniósł ciężkie rany, zginęła jego siostra Marta. W 1945 roku ojciec otrzymał stanowisko w ambasadzie RP w Paryżu, więc naukę Andrzej rozpoczął we Francji. Dwa lata później przeprowadzili się do Pragi, gdzie przyszły reżyser oglądał z babcią przedwojenne filmy. W 1956 wrócili do Paryża – tam Andrzej skończył szkołę średnią i zdał maturę. Okres studencki i pomoc przy filmach Wajdy Jako siedemnastolatek Andrzej Żuławski podjął studia w prestiżowej szkole filmowej w Paryżu i zrobił dyplom w 1959 roku. Następnie rozpoczął studia filozoficzne na Sorbonie, ale nie odnalazł się w nurcie filozofii egzystencjalnej. Marksizm na Uniwersytecie Warszawskim też nie przypadł mu do gustu. Za to pojawiła się możliwości asystentury u Andrzeja Wajdy przy kręceniu filmu „Samson” (1961). Dzięki rekomendacji Romana Polańskiego Żuławski pomagał także w reżyserii „Miłości dwudziestolatków” (1962) i „Popiołów” (1965). Samodzielna działalność reżyserska Do spięcia między Andrzejem Żuławskim a Wajdą doszło podczas pracy nad ekranizacją „Jądra ciemności” Josepha Conrada. Żuławski napisał scenariusz, razem pojechali do USA uzgadniać współpracę z amerykańskim producentem, po czym Wajda zrezygnował z projektu i wrócił do Polski. W 1971 roku powstał pierwszy …

imgZcOgrb-9e82419.jpg
width: 933
height: 740

Krzysztof Jaroszyński – twórca kabaretowy i reżyser seriali telewizyjnych
type: item
date: 2024-05-29T08:40:03.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Kabaret
subject: polskie seriale
subject: reżyser
subject: serial
description: Od satyrycznych audycji radiowych, poprzez seriale parodiujące rzeczywistość, po powrót do kabaretu
encoded: Krzysztof Jaroszyński już jako młody chłopak wykazał wyjątkowy talent do wychwytywania sytuacji absurdalnych. Radiowy głos i odwaga sceniczna, a przy tym lekkie pióro, zaowocowały szeregiem znakomitych programów radiowych i telewizyjnych, które po latach zyskały miano kultowych. Satyryk jest także reżyserem i producentem znanych polskich seriali komediowych. Spis treści: Skrócony życiorys Krzysztofa Jaroszyńskiego Życie prywatne reżysera i satyryka Audycje w radiowej „Trójce” i programy w TVP1 Twórczość satyryczna i literacka Seriale telewizyjne w reżyserii Krzysztofa Jaroszyńskiego Skrócony życiorys Krzysztofa Jaroszyńskiego Krzysztof Jaroszyński urodził się 3 czerwca 1953 roku w Warszawie. Tam skończył XXII Liceum Ogólnokształcące im. Jose Marti i już jako dziewiętnastolatek występował w kabarecie studenckim „Stodoła”. Od razu po maturze rozpoczął współpracę z Programem III Polskiego Radia. Pisał dla znanych polskich satyryków i występował na scenie kabaretowej. Po zmianie ustrojowej w Polsce zajął się produkcją seriali telewizyjnych, jednak nie zrezygnował z pasji do kabaretu. Od 2021 roku występuje w kabarecie „PanDemon”. View oEmbed on the source website Życie prywatne reżysera i satyryka Jest mężem aktorki Elżbiety Zającówny. Wzięli ślub w latach 90. i od ponad 40. lat są razem. Więcej w artykule o historii małżeństwa Krzysztofa Jaroszyńskiego z Elżbietą. Jest tatą Gabrieli Jaroszyńskiej (ur. 1991), miłośniczki i promotorki kultury japońskiej, instruktorki tańca i specjalistki od marketingu. Chociaż nie jest zawodową aktorką, zagrała epizod w serialu „Graczykowie”. Krzysztof Jaroszyński napisał książkę „Półprzewodnik po Polsce”, która została opublikowana w 2021 roku Wydawnictwie Pascal. Jest to zbiór 100 miejsc i anegdot z nimi związanych. W 2015 roku satyryk przeżył poważny wypadek samochodowy. Zderzył się z TIR-em i jak sam przyznaje „28 lipca, kilka minut po 10 rano, otrzymał drugie życie”. Wspólnie z żoną założyli firmę Gabi Sp. z o.o., zajmując się produ…

imgYQY1cc-946a3ea.jpg
width: 933
height: 740

Konrad Niewolski – reżyser kontrowersyjny. Stawia na mocny przekaz
type: item
date: 2024-05-22T05:49:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Droga do reżyserii filmowej i najważniejsze produkcje
encoded: Konrad Niewolski pierwszy film nakręcił z własnych środków i bez przygotowania artystycznego. Jego drugi obraz okazał się ogromnym zaskoczeniem na festiwalu w Gdyni. Nikt nie przypuszczał, że osoba spoza branży może w taki sposób pokazać niuanse więziennego życia. Spis treści: Notka biograficzna D.I.L. (2002) – niezależny debiut fabularny Symetria (2003) – drugi film z nagrodami na festiwalach Kolejne filmy w reżyserii Konrada Niewolskiego Życie prywatne reżysera Notka biograficzna Konrad Niewolski urodził się 31 grudnia 1972 w Warszawie. Nic nie wskazywało na to, że zrobi karierę w branży filmowej. Wybierając kierunek studiów, początkowo zdecydował się na fizykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1995 roku ukończył administrację i stosunki międzynarodowe w Wyższej Szkole Biznesu i Administracji w Warszawie. D.I.L. (2002) – niezależny debiut fabularny Jako reżyser, scenarzysta i producent zadebiutował w 2002 roku. W niezależnym obrazie pt. „D.I.L.” opowiada o środowisku dilerów narkotykowych. Darek Krycki (Sławomir Federowicz), Lukado (Andrzej Deskur) i Ira (Grzegorz Kowalczyk) w dzieciństwie grali razem w piłkę. Teraz ich głównym źródłem dochodu jest sprzedawanie narkotyków – zarówno wśród biznesmenów, jak i dzieciaków z gimnazjum. Każdy z trójki bohaterów prowadzi swoje drugie życie. Krycki pomaga mamie w sklepie, Lukado jest aspirującym malarzem, a Ira to chłopak o wielkim sercu, który na co dzień boryka się z problemami rodzinnymi. W rolach epizodycznych pojawiają się Henryk Gołębiewski – jako ojciec Iry – i Jan Machulski – jako jeden ze współpracowników trójki dilerów. View oEmbed on the source website Symetria (2003) – drugi film z nagrodami na festiwalach Rok później powstał najlepiej oceniany obraz w reżyserii Konrada Niewolskiego, czyli „Symetria” (2003). Akcja dramatu rozgrywa się w więzieniu, do którego trafia Łukasz (Arkadiusz Detmer), bezrobotny absolwent geografii niesłusznie oskarżony o napad rabunkowy. Chłopak dołącza do środowiska grypsujących, czyli e…

imgc6bwFJ-6c9cec5.jpg
width: 933
height: 740

Jan Jakub Kolski – reżyser i scenarzysta. Jego najlepsze filmy narodziły się z dziecięcych wspomnień
type: item
date: 2024-05-21T08:14:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: Jan Jakub Kolski
subject: kino
subject: reżyser
description: Życie prywatne, kariera i twórczość
encoded: Jan Jakub Kolski miłość do kina ma zapisaną w genach – już jego pradziadek na początku XX wieku był związany z działalnością filmową. Ponadto dzieciństwo spędzone u dziadka w Popielawach połączone z fascynacją literaturą Marqueza zaowocowało świetnymi tematami na fabułę. Autorskie filmy Jana Jakuba Kolskiego rozgrywają się na wsi, opowiadając o przywarach i pasjach miejscowej ludności. Spis treści: Dzieciństwo i młodość reżysera Okres studencki i pierwsze etiudy filmowe Debiut pełnometrażowy – „Pogrzeb kartofla” (1990) Życie prywatne reżysera Styl twórczości Jana Jakuba Kolskiego Najważniejsze filmy Dzieciństwo i młodość reżysera Jan Jakub Kolski urodził się 29 stycznia 1956 roku we Wrocławiu w rodzinie, która od pokoleń interesowała się filmem. Jego pradziadek Mani Hendlisz prowadził kinematograf w Łodzi w latach przedwojennych. Dziadek Jan Kolski zajmował się dystrybucją, a ojciec Roman – montażem filmów. Pasję do kina podzielała również jego starsza siostra Ewa Pakulska (1954-1999). Dzieciństwo reżysera było związane z rodzinną miejscowością Popielawy obok Tomaszowa Mazowieckiego, w którym znajdowała się posiadłość jego drugiego dziadka Jakuba Szewczyka. To tam po raz pierwszy zetknął się z projekcją filmów. Okres studencki i pierwsze etiudy filmowe W 1981 roku rozpoczął studia na łódzkiej filmówce. Skończył je w 1985 roku, jednak dyplom magistra otrzymał dopiero w 2001 roku. Następnie zrobił doktorat (2007) i profesurę (2019). W okresie studenckim próbował swoich sił jako fotograf i operator filmowy. Pierwszy wyreżyserowany przez niego film krótkometrażowy powstał w 1983 roku i była to „Najpiękniejsza jaskinia świata”. Dokument opowiada o wyprawie grotołazów do Sali Szampańskiej w Jaskini Niedźwiedziej w Kletnie. Pełnej ciasnych szczelin, trudnej i błotnistej drodze eksploratorów towarzyszy monolog wewnętrzny jednego z bohaterów, co nadaje etiudzie wymiaru filozoficznego. View oEmbed on the source website Debiut pełnometrażowy – „Pogrzeb kartofla” (1990) W pierw…

imgZt0JGq-0a40a60.jpg
width: 933
height: 740

Jerzy Hoffman – reżyser z poczuciem misji. Biografia i najważniejsze filmy
type: item
date: 2024-05-14T06:19:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: Jerzy Hoffman
subject: kino
subject: reżyser
description: Zanim podjął się adaptacji trylogii, kręcił filmy dokumentalne
encoded: Jerzy Hoffman zanim podjął się ekranizacji „Pana Wołodyjowskiego” w 1969 roku wyrósł na doświadczeniu w produkcjach dokumentalnych. Razem z Edwardem Skórzewskim stworzył nawiązujący do stylistyki amerykańskich westernów film „Prawo i pięść”. Jest również autorem popularnego w latach 80. „Znachora”. Spis treści: Skrócona biografia Jerzego Hoffmana Życie prywatne reżysera Filmy we współpracy z Edwardem Skórzewskim Ojciec (1967) – samodzielny fabularny debiut telewizyjny Trylogia w reżyserii Jerzego Hoffmana Znachor (1981) – klasyk polskiej kinematografii Stara Baśń. Kiedy słońce było bogiem (2003) – film historyczny rozgrywający się w kraju Popiela Pozostałe filmy fabularne Jerzego Hoffmana Skrócona biografia Jerzego Hoffmana Jerzy Hoffman urodził się 15 marca 1932 roku w Krakowie w rodzinie lekarzy. Jego ojcem był Zygmunt Hoffman, a matką – Maria z domu Schmelkes. Do momentu wybuchu II wojny światowej mieszkali w Gorlicach w województwie małopolskim. W 1940 roku ośmioletni Jerzy z rodzicami i dziadkami został wywieziony na Syberię. Dalsza rodzina zginęła w Holocauście. Dzięki ojcu, który w 1943 roku wstąpił do oddziału piechoty polskiej, rodzina mogła powrócić do kraju. Maturę zdał w 1950 roku w Bydgoszczy, a następnie rozpoczął studia reżyserskie w Moskwie, otrzymał dyplom w 1955 roku. Podczas studiów poznał Edwarda Skórzewskiego, z którym przez ponad 10 lat tworzył filmy dokumentalne i fabularne. W Polsce zasłynął jako autor ekranizacji wszystkich części trylogii Henryka Sienkiewicza. Jest znany także z reżyserii „Znachora” (1981) na podstawie powieści obyczajowej Tadeusza Dołęgi-Mostowicza i „Starej baśni” (2003) na podstawie powieści historycznej Józefa Ignacego Kraszewskiego. Jego ostatnim obrazem był film wojenny „1920: Bitwa Warszawska” (2011), zrealizowany w technologii 3D. Życie prywatne reżysera Pierwszą żoną Jerzego Hoffmana była Ormianka Marlena Nazarian. Ich córką jest Joanna Hoffman – amerykańska specjalistka zajmująca się marketingiem, członkini grupy …

img2hiqit-750dfb6.jpg
width: 933
height: 740

Mariusz Walter – działalność reżyserska i najważniejsze filmy
type: item
date: 2024-05-13T06:28:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: Jakie filmy tworzył założyciel TVN?
encoded: Mariusz Walter, zanim został jednym z najbogatszym ludzi w Polsce, pracował jako dziennikarz i reportażysta w Telewizji Polskiej. W stanie wojennym zrezygnował z posady w TVP i zajął się dystrybucją dóbr z zagranicy. Działalność biznesowa zaowocowała uruchomieniem własnej stacji telewizyjnej w 1997 roku. Spis treści: Skrócony życiorys Mariusza Waltera Życie prywatne Wybrane filmy w reżyserii Mariusza Waltera Skrócony życiorys Mariusza Waltera Mariusz Walter urodził się 4 stycznia 1937 roku we Lwowie. Jego matką była Maria z domu Kozłowska, ojcem – Karol Walter, sędzia zamordowany w Katyniu w 1940 roku. W czasie wojny przebywał z rodziną w Warszawie, a po wojnie przeprowadził się do Kasinki Małej, wsi w województwie małopolskim. Nauka i studia Uczęszczał do liceum w Krakowie, a następnie podjął studia na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Już wtedy przejawiał zainteresowania medialne, czego wyrazem były jego audycje w akademickim radiowęźle. Po studiach przeprowadził się do Warszawy, gdzie pracował jako dziennikarz TVP. Działalność reżyserska i akademicka W latach 70. tworzył filmy dokumentalne, które zaistniały na międzynarodowych festiwalach. Jest autorem także dramatu obyczajowego „Prawo Archimedesa” (1977). Od 1973 roku wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi, a od 1979 do 1984 roku – na Uniwersytecie Śląskim. Z TVP odszedł w 1982 roku. Działalność biznesowa W 1984 roku Mariusz Walter i Jan Wejchert założyli grupę holdingową ITI, w ramach której sprowadzali z zagranicy sprzęt elektroniczny i kasety wideo. W 1997 roku stanął na czele stacji telewizyjnej TVN. Ostatnie lata życia W 2001 roku został uhonorowany Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2002 roku otrzymał także „Gwiazdę Telewizji Polskiej” za tworzenie „nowatorskich programów telewizyjnych, nowej jakości w rozrywce i publicystyce telewizyjnej”. Zmarł 13 grudnia 2022 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu w Wilanowie. Życie prywatne Był mężem Bożeny Walter z domu Bukraba, dzien…

img8ES6Aq-013da85.jpg
width: 933
height: 740

Daniel Jaroszek – utalentowany fotograf i zaskakująco dobry reżyser. Tworzy filmy, jakie sam chciałby oglądać
type: item
date: 2024-04-28T06:19:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: reżyser
description: Wychodząc od teledysków i kampanii reklamowych tchnął świeżość, szczerość i piękno w reżyserię filmów fabularnych
encoded: Daniel Jaroszek jest autorem zdjęć i filmów z trasy koncertowej Dawida Podsiadły. Reżyserował kampanie reklamowe dla znanych marek i teledyski, które zaistniały na festiwalach muzycznych i sztuk wizualnych. Nie planował reżyserii filmów fabularnych, ale poruszony historią księdza Jana Kaczkowskiego, nie mógł odrzucić propozycji producenta. Spis treści: Notka biograficzna Filmy krótkometrażowe Daniela Jaroszka Teledyski nagrodzone na festiwalach Wyjątkowy debiut fabularny – Johnny (2022) Drużyna AA (2024) – drugi film w reżyserii Daniela Jaroszka Notka biograficzna Daniel Jaroszek urodził się w 1989 roku. W ramach współpracy z grupą produkcyjną Papaya Films zrealizował kampanie reklamowe dla Orange, Neutrogeny, 4F, McDonalds czy H&M. Jest autorem zdjęć do albumu „Raj” zespołu The Dumplings, za które otrzymał nominację do Fryderyka w 2019 roku. W 2022 stworzył oprawę wizualną do albumu „Lata Dwudzieste” Dawida Podsiadły. Artysta obracał się w branży marketingowej do czasu propozycji złożonej przez producenta Roberta Kijaka, który zdecydował się powierzyć mu reżyserię filmu o księdzu Janie Kaczkowskim. Sukces na festiwalach Złote Lwy i Orły otworzył mu drogę do tworzenia kolejnych dłuższych form. W 2024 roku ukazał się pierwszy sezon serialu „Forst” z Borysem Szycem, Zuzanną Saporznikow i Andrzejem Bieniasem w rolach głównych, a także drugi film fabularny – „Drużyna AA” z Danutą Stenką i Łukaszem Simlatem. Filmy krótkometrażowe Daniela Jaroszka Zanim artysta spróbował swoich sił w reżyserii filmów pełnometrażowych, rozwinął skrzydła w krótkich formach – nie tylko o charakterze marketingowym. Warszawska Bajka o Street Foodzie (2018) – wizualna podróż po orientalnych smakach stolicy To zawierający archiwalne zdjęcia film krótkometrażowy o ulicznych pysznościach i miejscach spotkań. W etiudzie Daniela Jaroszka poznajemy gastronomiczną historię Warszawy – od Bazaru Różyckiego, poprzez bazar pod Stadionem Narodowym, po Halę Bakalarską, gdzie obecnie można spróbować oriental…

img1YPFxc-fd8632e.jpg
width: 1167
height: 925

Grażyna Trela – aktorka, piosenkarka, scenarzystka i reżyserka
type: item
date: 2024-04-27T06:18:03.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: Życie i twórczość muzy Stanisława Soyki
encoded: Grażyna Trela zdobyła popularność jako aktorka. W latach 80. i 90. grała w obrazach Juliusza Machulskiego, Feliksa Falka, Wojciecha Wójcika i Marka Koterskiego. Jednak jako kobieta wyzwolona nie dała się zamknąć w ramach jednej kategorii. Po głośnym epizodzie muzycznym postanowiła zająć się scenopisarstwem i reżyserią. Spis treści: Notka biograficzna – młodość aktorki i reżyserki W jakich filmach zagrała Grażyna Trela? Zmiana kariery zawodowej Scenopisarstwo i reżyseria Życie prywatne Grażyny Treli Filmy w reżyserii gwiazdy lat 80. Notka biograficzna – młodość aktorki i reżyserki Grażyna Trela urodziła 13 maja 1958 roku w Leńczach w województwie małopolskim. W 1981 roku ukończyła aktorstwo w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. W latach 1981-1991 grała na deskach Teatru Starego w Krakowie. Jako aktorka filmowa zadebiutowała w 1982 roku w dramacie sensacyjnym „Wielki Szu” (1982) w reżyserii Sylwestra Chęcińskiego. W jakich filmach zagrała Grażyna Trela? Poniżej lista wybranych produkcji, w których wystąpiła aktorka: Seksmisja (1983) – kultowa komedia w reżyserii Juliusza Machulskiego, w którym Grażyna Trela pojawiła się jako strażniczka w kopalni, Bohater roku (1986) – dramat obyczajowy Feliksa Falka, w którym zagrała Sabinę, współpracując na ekranie z Jerzym Stuhrem, Marianem Opanią i Piotrem Machalicą, Trójkąt bermudzki (1987) – w filmie sensacyjnym w reżyserii Wojciecha Wójcika aktorka zagrała Barbarę, żonę Ludwika Włodarskiego (Jan Peszek), Łuk Erosa (1987) – w filmie erotycznym w reżyserii Jerzego Domaradzkiego aktorka wystąpiła w roli głównej jako Marysia Miechowska, której mąż zaginął na wojennym froncie. Osamotniona i zrozpaczona kobieta ulega kolejnym romansom, Nic śmiesznego (1995) – w komediodramacie w reżyserii Marka Koterskiego zagrała aktorkę występującą w filmie Adama Miauczyńskiego. Zmiana kariery zawodowej Po piętnastu latach burzliwej kariery filmowej, która nabrała tempa z chwilą, gdy aktorka wystąpiła w roli głównej w filmie erotycznym…

imgBCpqWT-312eb3a.jpg
width: 1167
height: 925

Waldemar Dziki – reżyser i producent filmowy. Realizował się na stanowiskach decyzyjnych
type: item
date: 2024-04-26T07:34:05.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
subject: Waldemar Dziki
description: Popularność przyniósł mu film młodzieżowy, miał za sobą interesujące związki z aktorkami, był dyrektorem Polsatu i telewizji ukraińskiej
encoded: Waldemar Dziki to postać nieszablonowa w polskiej kinematografii. Jego pierwsze filmy fabularne zapowiadały reżyserski sukces. Obrazy tworzył w międzynarodowym środowisku, zdobywając nagrody na ważnych festiwalach filmowych. Jako że potrzebował większej decyzyjności i realnego wpływu na ostateczny kształt dzieła, zmienił karierę w kierunku produkcji filmowej. Spis treści: Krótka biografia reżysera Życie prywatne Waldemara Dzikiego Kartka z podróży (1983) – debiut wyróżniony Nagrodą im. Andrzeja Munka Cudowne dziecko (1986) – międzynarodowy film dla młodzieży Inne filmy i seriale w reżyserii Waldemara Dzikiego Krótka biografia reżysera Waldemar Dziki urodził się 28 września 1956 roku w Zakopanem. Skończył reżyserię na akademii filmowej w Łodzi w 1980 roku. Od 2005 do 2007 roku był dyrektorem zarządzającym Telewizji Polsat, a następnie – dyrektorem telewizji TRK-Ukraina. Reżyseria filmowa Jako reżyser zadebiutował psychologicznym filmem wojennym „Kartka z podróży” (1983). Popularność przyniósł mu film młodzieżowy „Cudowne dziecko” (1986). Ostatnim obrazem wyreżyserowanym przez Waldemara Dzikiego był dramat sensacyjny „Pierwszy milion” (2000). Produkcja Kolejnym etapem życia zawodowego była produkcja filmowa. To z jego inicjatywy powstały m.in.: „Ajlawju” (1999) w reżyserii Marka Koterskiego, „W pustyni i w puszczy” (2001) Gavina Hooda, „Jak to się robi z dziewczynami” (2002) Przemysława Angermana, „PitBull” (2005) Patryka Vegi. Reżyser i producent zmarł 16 września 2016 roku w Barcelonie w wyniku długiej i ciężkiej choroby. Miał wówczas 59 lat i zabrakło mu tylko 12 dni do sześćdziesiątki. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie przy ul. Żytniej. Życie prywatne Waldemara Dzikiego W końcówce lat 70. XX wieku Waldemar Dziki wziął ślub z aktorką Darią Trafankowską. Owocem ich związku jest syn Wit Dziki, urodzony w 1980 roku. We trójkę mieszkali w Warszawie, jednak – jak wspomina syn reżysera w książce „Być dzieckiem legendy” Małgorzaty Puczyłow…

img56XJaf-941917a.jpg
width: 1167
height: 925

Xawery Żuławski – reżyser inny niż wszyscy
type: item
date: 2024-04-22T06:49:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: Elle - film
subject: kino
subject: reżyser
subject: Xavery Żuławski
description: Jako twórca prowokuje i zaraża energią. Inspiruje się komiksami i dorobkiem ojca
encoded: Xawery Żuławski w swoich filmach nie stroni od trudnych tematów. Zamiast pokazywać piękne i podnoszące na duchu historie ludzi sukcesu, wyciąga na światło dzienne to, co brudne, ale przy tym prawdziwe i szczere. Jego bohaterowie działają pod wpływem emocji, ulegają żądzom, nałogom, buntują się przeciwko zastanej rzeczywistości. Spis treści: Notka biograficzna Życie prywatne Xawerego Żuławskiego Chaos (2006) – debiut fabularny z nagrodą na festiwalu w Gdyni Wojna polsko-ruska (2009) – adaptacja powieści Doroty Masłowskiej Mowa ptaków (2019) – film Xawerego Żuławskiego na podstawie scenariusza ojca Apokawixa (2022) – komedia grozy z motywem ekologicznym Notka biograficzna Xawery Żuławski urodził się 22 grudnia 1971 roku w Warszawie. Jego ojcem był reżyser Andrzej Żuławski, a matką – aktorka Małgorzata Braunek. W 1990 roku ukończył Liceum im. Tadeusza Reymonta w Warszawie, a następnie podjął studia reżyserskie w Łodzi. Zadebiutował filmem „Chaos” w 2006 roku. W 2008 roku wyreżyserował dwa odcinki do trzeciej serii „Pitbulla”(2005-2008). Jednak największy rozgłos zdobył swoim kolejnym filmem „Wojna polsko-ruska” (2009) na podstawie książki Doroty Masłowskiej. W 2015 roku razem z Piotrem Kielarem prowadził program muzyczny „Poza kontrolą” w TVP Kultura. W 2019 roku wyreżyserował film „Mowa ptaków”, a w 2022 roku – „Apokawixę” – komedię grozy o licealistach, którzy po wejściu do Morza Bałtyckiego zamieniają się w zombie. Życie prywatne Xawerego Żuławskiego Jest mężem Marii Strzeleckiej – aktorki, artystki, pisaki i ilustratorki książek. Mają dwójkę dzieci: syna Kaja i córkę Jagnę. Jego rodzice rozwiedli się po zakończeniu zdjęć do filmu „Diabeł”(1972) – to jedna z najbardziej kontrowersyjnych produkcji w reżyserii Andrzeja Żuławskiego, w której zagrała Małgorzata Braunek. Xawery został z matką, ale jako kilkunastolatek wyjechał do Paryża, aby spotkać się z ojcem (więcej w osobnym artykule na temat relacji reżysera z ojcem). Wrócił do Polski, aby zdać maturę i rozpocząć st…

imgph8qch-4d7f8b8.jpg
width: 1167
height: 925

Stanisław Bareja – reżyser, który urodził się po to, aby robić komedie
type: item
date: 2024-04-17T07:22:07.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: komedia
subject: reżyser
description: Biografia, najważniejsze filmy i kultowe cytaty
encoded: Stanisław Bareja w swoich komediach rysuje ludzi i ich zachowania w czasach ograniczonej wolności i cenzury w Polsce. Jego filmy nie są wiernym odbiciem rzeczywistości historycznej, ale z pewnością stanowią wyjątkową pamiątkę z tamtych lat. Były krytykowane przez filmoznawców, ze względu na warunki produkcyjne mają pewne niedociągnięcia, jednak ich ogromna popularność udowodniła, że kochamy je tak samo od wielu lat. Spis treści: Skrócony życiorys reżysera kultowych polskich komedii Styl filmów Stanisława Barei Poszukiwany, poszukiwana (1972) – film Stanisława Barei z dialogami Jacka Fedorowicza Brunet wieczorową porą (1976) – komedia kryminalna Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz (1978) – komedia o intratnych związkach Miś (1980) – absurdy z życia prezesa Klubu Sportowego „Tęcza” Bareizmy, czyli kultowe teksty z filmów Stanisława Barei Skrócony życiorys reżysera kultowych polskich komedii Stanisław Bareja urodził się w 1929 roku w Warszawie. Matka Stanisława zajmowała się domem. Ojciec Sylwester Kazimierz prowadził (w spadku po swoim ojcu) zakład wędliniarski na Mokotowie. W 1946 roku rodzina Barejów przeprowadziła się do Jeleniej Góry. Biznes wędliniarski przejęło państwo, a ojciec przyszłego reżysera został kierownikiem „kolumny uboju” w ramach Państwowych Zakładów Przetwórstwa Mięsnego. Nie bez powodu w filmach Stanisława Barei pojawiają się liczne wątki związane z ubojem i przemysłem mięsnym. Po wojnie przyszły autor „Misia” (1980) ukończył Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1946), a następnie I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Jeleniej Górze. W 1949 roku podjął studia reżyserskie w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi. Lata studenckie Stanisława Barei Na studiach należał do „Kolektywu” – razem z Janem Łomnickim, Januszem Morgensternem, Januszem Weychertem i Kazimierzem Kutzem. W grupie młodzi artyści wymieniali się książkami i filmami zakazanych przez władze PRL. Stanisław Bareja ukończył studia w 1954 roku, jednak na obronę dyplomu…

imgvVfgYS-3c24285.jpg
width: 1167
height: 925

Małgorzata Szumowska – reżyserka i producentka, która podąża za intuicją
type: item
date: 2024-04-12T06:30:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: Małgorzata Szumowska
subject: reżyser
description: Życie zawodowe, prywatne i najważniejsze filmy
encoded: Małgorzata Szumowska to szczególna postać w polskiej kinematografii. W swoich filmach porusza odważne tematy, które niejednokrotnie wzbudzają kontrowersje, ale ukazują też pełen przekrój ludzkiego doświadczenia. Reżyserka nie szuka dramatu na siłę – ukazywane przez nią historię chorób, cierpienia, śmierci czy odmienności są niewymuszone i szczere, stanowiąc naturalną część naszego życia. Spis treści: Droga do reżyserii filmowej Życie prywatne reżyserki Styl twórczości Małgorzaty Szumowskiej i inspiracje Najważniejsze filmy Małgorzaty Szumowskiej Droga do reżyserii filmowej Małgorzata Szumowska urodziła się 26 lutego 1973 roku w Krakowie w domu otwartym na artystyczną bohemę. Jej matka Dorota Terakowska była pisarką, a ojciec Maciej Szumowski – dziennikarzem. Jako nastolatka uczyła się w V Liceum Ogólnokształcący w Krakowie, po których rozpoczęła studia z historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jednak szybko zmieniła kierunek na reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, realizując tym samym swój własny pomysł na życie. W czasie studiów kręciła filmy dokumentalne i krótkometrażowe pod czujnym okiem swojego mentora Wojciecha Jerzego Hasa. Jej etiuda pt. „Cisza” (1998) została wpisana na listę najlepszych filmów w historii szkoły. Szczęśliwy człowiek (2000) – pełnometrażowy debiut Małgorzaty Szumowskiej Reżyserka zadebiutowała filmem psychologicznym na podstawie własnego scenariusza. Opowiada w nim historię kobiety w wieku średnim Marii Sosnowskiej (Jadwiga Jankowska-Cieślak), która mieszka w biednym krakowskim domu razem ze swoim trzydziestoletnim synem Janem (Piotr Jankowski). Syn nie ma stałych dochodów, a kiedy matka dostaje szansę na zatrudnienie, okazuje się, że nie może podjąć pracy ze względu na zaawansowane stadium raka płuc. Film otrzymał Nagrodę Specjalną w Salonikach w 2000 roku – za przekazywane wartości człowieczeństwa. Współpraca z duńską wytwórnią Zentropa Kilka lat po mocnym debiucie przyszedł czas na kol…

imgW2OsgE-41ca939.jpg
width: 1089
height: 863

Juliusz Machulski – biografia i najlepsze filmy reżysera kultowych polskich komedii sensacyjnych
type: item
date: 2024-04-10T06:47:07.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: Juliusz Machulski
subject: kino
subject: reżyser
description: Jak zmieniała się ścieżka zawodowa autora „Seksmisji” i „Kilera”?
encoded: Juliusz Machulski swoją twórczością wyznaczył wysoki standard w gatunku komedii polskiej. Jego filmy z lat 80. i 90. XX wieku szybko zostały okrzyknięte mianem kultowych i są popularne do dzisiaj. Zawiłości i absurdy gangsterskiego półświatka na tle przemian politycznych to pole, które dostarczało reżyserowi wielu świetnych pomysłów. W nowszych produkcjach pojawiają się pastisze komedii romantycznych i horrorów. Spis treści: Skrócony życiorys Juliusza Machulskiego Życie prywatne reżysera Vabank (1981) – debiut fabularny nagrodzony na festiwalu w Gdyni Seksmisja (1983) – kultowa komedia Juliusza Machulskiego Kiler (1997) – gangsterska komedia omyłek z Cezarym Pazurą w roli głównej Vinci (2004) – zabawny film o kradzieży obrazów Ile waży koń trojański? (2008) – sentymentalna podróż do czasów PRL Kołysanka (2010) – parodia horrorów o wampirach Skrócony życiorys Juliusza Machulskiego Juliusz Machulski urodził się 10 marca 1955 roku w Olsztynie. W 1973 roku zrobił maturę, kończąc liceum im. Juliusza Słowackiego w Warszawie. Następnie rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Filologii Polskiej, jednak zrezygnował z nich po pierwszym roku, decydując się na Reżyserię Filmową w Łodzi. Przed ukończeniem dyplomu nakręcił telewizyjny dramat obyczajowy pt. „Bezpośrednie połączenie” (1797), w którym zagrali Włodzimierz Press i Ewa Żukowska. Pełnometrażowy debiut i filmy z lat 80. XX wieku Debiut kinowy Juliusza Machulskiego, czyli „Vabank” z 1981 roku, okazał się ogromnym sukcesem. Na fali jego popularności powstał sequel – „Vabank II, czyli riposta” (1984). Świetne recenzje zebrała również komedia fantastycznonaukowa „Seksmisja” z 1983 roku. W latach 80. ukazała się także nietypowa komedia fantasy „Kingsajz” (1987), której fabuła rozgrywa się w baśniowej Szuflandii. Mieszkańcy nikomu nieznanej krainy są krasnoludkami kontrolowanymi przez Nadszyszkownika Kilkujadka (Jerzy Stuhr). Ten z kolei ściśle strzeże receptury magicznego eliksiru, po którego wypiciu można u…

imgzkEhyO-38f0127.jpg
width: 560
height: 444

Krzysztof Zanussi – biografia i najważniejsze filmy reżysera nurtu Młodej Kultury i kina moralnego niepokoju
type: item
date: 2024-04-03T06:31:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: kino
subject: Krzysztof Zanussi
subject: reżyser
description: Jego filmy poruszają odwieczne problemy śmierci, miłości i sumienia
encoded: Krzysztof Zanussi jest autorem filmów psychologicznych i dramatów, z których wyłaniają się wnikliwe portrety osób z czasów ważnych dla współczesnej historii Polski. Szczególną rolę odegrały obrazy z lat 70. XX wieku, ukazujące rozterki polskiej inteligencji w obliczu przemian społecznych i politycznych. Z nowszych produkcji uznanie widzów i krytyków zdobył film „Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową” opowiadający o tragedii człowieka w obliczu nadchodzącej śmierci. Spis treści: Droga do reżyserii filmowej Etiudy studenckie i filmy telewizyjne Młoda Kultura w latach 70. XX wieku Kino moralnego niepokoju w twórczości Krzysztofa Zanussiego Twórczość z czasów emigracji reżysera Powrót do Polski w 1989 roku Droga do reżyserii filmowej Krzysztof Zanussi urodził się 17 czerwca 1939 roku w Warszawie. Ojciec Jerzy był z pochodzenia Włochem, a z zawodu – inżynierem budowlanym. Matka pochodziła z rodziny Niewiadomskich. Młody Krzysztof interesował się naukami ścisłymi. Wybrał studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, jednak po roku zmienił kierunek na filozofię. W 1962 roku rozpoczął studia reżyserskie na akademii filmowej w Łodzi. Etiudy studenckie i filmy telewizyjne W latach 1961-1968 nakręcił osiem filmów krótkometrażowych, z których największe uznanie zdobyła jego praca dyplomowa – „Śmierć prowincjała” (1965). Pełna tajemniczego napięcia monochromatyczna etiuda rozgrywa się bez zbędnych słów. Głównym bohaterem jest młody historyk sztuki, który podejmuje pracę przy konserwacji klasztoru. Jego zainteresowanie wzbudza zakonnik znajdujący się na skraju śmierci. View oEmbed on the source website Młoda Kultura w latach 70. XX wieku Po studiach reżyser podjął współpracę z Telewizją Polską – nakręcił film o Przemyślu, o pisarce Marii Dąbrowskiej, a także komedię „Zaliczenie” z udziałem Daniela Olbrychskiego. W pełnym wymiarze zadebiutował filmem „Struktura kryształu” w 1969 roku, którym idealnie wpisywał się w nowy nurt w polskiej kinematografii, naz…

imgdbijQD-e826e2b.jpg
width: 1167
height: 925

Andrzej Kostenko – reżyser, scenarzysta i operator filmowy
type: item
date: 2024-04-02T07:36:01.000Z
creator: Anna Galuhn
subject: Film
subject: Kultura
subject: biografia
subject: Ciekawostki filmowe
subject: film
subject: reżyser
description: Współpracował z Romanem Polańskim, Jerzym Skolimowskim, Witoldem Leszczyńskim i Andrzejem Wajdą
encoded: Andrzej Kostenko od zawsze był związany z produkcją filmów. W swojej zróżnicowanej biografii zasłynął jako świetny operator filmowy i montażysta. Stabilizację zawodową zyskał dzięki serialom telewizjnym. Jest także autorem lub współautorem dokumentów oraz dramatów psychologicznych. Spis treści: Przełomowe momenty w biografii Andrzeja Kostenki Życie prywatne Rewizja osobista (1972) – filmowa współpraca z Witoldem Leszczyńskim Sam na sam (1977) – dramat psychologiczny w reżyserii Andrzeja Kostenki Przełomowe momenty w biografii Andrzeja Kostenki Urodził się 24 czerwca 1936 roku w Łodzi. Młody Andrzej Kostenko zajmował się produkcją filmową jeszcze przed rozpoczęciem studiów, pracując jako oświetleniowiec w Wytwórni Filmów Fabularnych. W 1961 roku ukończył studia na Wydziale Operatorskim Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi. W latach 60. pracował jako operator przy zdjęciach do filmu „Popioły” Andrzeja Wajdy. Współpracował także z Jerzym Skolimowskim – razem napisali scenariusze do filmów „Bariery” (1966), „Ręce do góry” (1967) i „Start” (1967) – ten ostatni został nagrodzony Złotym Niedźwiedziem na MFF w Berlinie w 1967 roku. View oEmbed on the source website Zdjęcia do filmów Andrzej Kostenko zasłynął jako autor doskonałych kadrów do filmów: Ssaki (1962) – za zdjęcia do filmu krótkometrażowego w reżyserii Romana Polańskiego otrzymał Nagrodę Główną na festiwalu w Oberhausen, Portret mężczyzny z medalem (1959) i Zabawa (1960) – w reżyserii Witolda Leszczyńskiego, za zdjęcia do tych filmów Kostenko otrzymał Dyplomy Honorowe na Festiwalu Etiud PWSFTviT w Warszawie, Mauthausen 1965 – a także innych filmów dokumentalnych w reżyserii Jerzego Bednarczyka. Reżyseria filmowa Pierwszy pełnometrażowy film wyreżyserował wspólnie z Witoldem Leszczyńskim w 1972 roku. Pierwsza samodzielna produkcja fabularna ukazała się kilka lat później – w filmie „Sam na sam” (1977) wystąpili Piotr Fronczewski i Jadwiga Jankowska-Cieślak. Następnie reżyser zajął się kręceniem filmów dokumentalnych. W 1…

imgOuhcZf-927acad.jpg
width: 1167
height: 925