Remigiusz Mróz żyje w zaciszu, na koncie ma miliony. Dopiero po latach ujawnił długo skrywany sekret
Odsłaniamy kulisy życia najlepiej zarabiającego polskiego pisarza
Remigiusz Mróz uchodzi za jednego z najlepszych polskich pisarzy. Autor wielu książek jest również inspiracją dla innych twórców. Przypomnijmy, że jakiś czas temu na podstawie jego powieści powstał serial „Chyłka", zaś niebawem na platformie SkyShowtime będziemy mogli obejrzeć spin-off tej historii zatytułowany „Langer". Ujawniany szczegóły nadchodzącej produkcji. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 06.03.2025 r.] Serial „Langer". Znamy szczegóły produkcji Jakub Gierszał powróci do roli Piotra Langera juniora. Przypomnijmy, że artysta doskoanle wykreował tę postać w serialu „Chyłka". Tym razem zachwyci widzów w produkcji „Langer". Fabuła skupi się na historii Piotra, czyli syna wpływowego biznesmena i milionera. Bohater po śmierci ojca odziedzicza po nim ogromny majątek i musi zająć się biznesem. Po godzinach pracy jest seryjnym mordercą, który doskonale się maskuje i nieustannie wymyka się z rąk prokuratury. Jego życie nagle się zmieni wraz z pojawieniem się tajemniczej kobiety, która wejdzie z nim w niebezpieczną grę. Nina na początku wchodzi z nim w romans, a następnie będzie próbować znaleźć dowody na to, że Langer jest seryjnym zabójcą. Czy uda jej się zdemaskować biznesemana? Jakie konsekwencje poniesie za próbę ujawnienia prawdy? W tytułową postać wcieli się Jakub Gierszał. Reżyserem serialu jest Łukasz Palkowski, który odpowiada za takie hity jak: Belfer, Żmijowisko, Behawiorysta, czy Chyłka. Za produkcję odpowada Violetta Furmaniuk-Zaorska, która już wcześniej współpracowała z reżyserem. Data premiery nie jest jeszcze dokładnie znana. Wiemy jednak, że już w tym roku będziemy mogli obejrzeć serial na platformie SkyShowtime. CZYTAJ TEŻ: Od lat są przyjaciółkami, mało kto wie, co ich do siebie zbliżyło. Natalia Kukulska i Małgorzata Socha niedawno ujawniły prawdę Przypominamy tekst opublikowany przez Katarzynę Piątkowską na łamach magazynu Viva! 2/2020. Pierwszy milion zarobił kilka lat temu. „Milionerem zostałem przed trzydziestką i było to dla mnie kompletnym zaskoczeniem, bo przecież nikt nie pisze powieści po to, żeby realizować się finansowo. Jeśli się tym kieruje, to raczej w ogóle nie skończy pierwszej książki, a po drodze pewnie sam wybije sobie ten pomysł z głowy”, mówi pisarz, który od dłuższego czasu znajduje się na szczycie wszelkich rankingów. Jest fenomenem wśród polskich autorów. Żaden nie pisze książek w takim tempie jak Remigiusz Mróz. Żaden też w takim tempie jak on ich nie sprzedaje. Gdy pod koniec ubiegłego roku tygodnik „Wprost” opublikował listę najlepiej zarabiających pisarzy, nikogo chyba nie zdziwił fakt, że na pierwszym miejscu, nie tylko wśród autorów kryminałów, znajduje się właśnie Mróz. W tyle zostawił nawet Olgę Tokarczuk, która od lat ma się świetnie, a po przyznaniu jej Literackiej Nagrody Nobla sprzedaż jej książek wzrosła kilkukrotnie. „Wprost” podsumował zarobki. Mróz, według ich szacunków, mógł zarobić 1 821 944,20 złotych, Tokarczuk 908 819,87. Na drugim miejscu, pomiędzy nimi, uplasowała się Blanka Lipińska, która mogła wzbogacić się o 958 323,20. Remigiusz Mróz twierdzi, że te kwoty nie do końca są zgodne z prawdą. „Dobrze, że takie zestawienia powstają, bo po pierwsze, w końcu mamy realną analizę rynku książki w Polsce, po drugie, ściągamy łatkę tabu z zarobków osób publicznych. A jak niewiele wiadomo o tej sferze, dowodzi sam ranking – wyliczenia dochodów, które tam się pojawiły, w rzeczywistości odpowiadają… podatkowi, jaki płaci większość wymienionych tam pisarzy”, mówi. A czy zazdrości Nobla Oldze Tokarczuk? „Nobel jest bezcenny, więc Olga jest z urzędu na szczycie każdego zestawienia niezależnie od kryteriów. Ale pewnie, to bardzo miłe, bo pokazuje, jak wielu ludzi sięgnęło po moje książki”. Milioner w T-shircie Nigdy publicznie nie pokazuje się w innym stroju niż nienagannie wyprasowana marynarka, koszula i krawat. W swojej głuszy pod rodzinnym Opolem korzysta z pisarskiego uniformu – koszulki Iron Maiden i spodni dresowych. „Krawat i marynarka to tylko zbroja, w której wychodzę do ludzi”, tłumaczy. Robi to rzadko, tylko z powodu wyjątkowych okazji, jak wręczenie nagród czy spotkanie z czytelnikami. Mówi, że nie boi się niewygodnych pytań, czego dowodem jest jego udział w programie Kuby Wojewódzkiego. „Kuba podobno jest straszny i powoduje drżenie różnych części ciała u różnych ludzi”, żartuje. Jednak najbardziej szczery jest, pisząc. W poprzednim wywiadzie, którego mi udzielił, mówił, że lepiej można go poznać, czytając jego książki, bo w każdej przemyca kawałek siebie. Gdy rozmawia, często stawia wokół siebie mur, gdy pisze, nigdy. „Pisząc, mogę ci opowiedzieć o wszystkim, a w innym wypadku trafisz na zasieki – albo zmienię temat, który mi nie leży, albo wymigam się od odpowiedzi. Przypuszczam, że dokładnie odwrotnie jest w przypadku aktorów czy polityków, ale pisarze z pewnością nie należą do ekstrawertyków – wpuszczamy ludzi do swojego świata na kartach książek, co w gruncie rzeczy tworzy dość intymną relację, bo odkrywamy przed odbiorcą całą naszą psychikę. Może dlatego drzwi do naszego życia zazwyczaj są zamknięte”. Jaki jest Remigiusz Mróz? Nie używa telefonu komórkowego, bo nie lubi, gdy w pracy coś go rozprasza. „Sprawy urzędowe załatwiam mailowo, bo mogę to robić wieczorem, po skończonej robocie. Gdybym używał komórki do celów służbowych, nie robiłbym nic poza wiszeniem na telefonie”. Czy dla tak zapracowanego człowieka liczy się coś poza pracą? Rok temu mówił, że „miłość zawsze sama zrobi sobie tyle miejsca, ile potrzebuje”. I zrobiła. Na początku ubiegłego roku media obiegła wiadomość, że jest w związku z równie popularną jak on pisarką Katarzyną Bondą. Już wcześniej były sygnały, że tych dwoje łączy przynajmniej przyjaźń. Gdy dwa lata temu Mróz wydał drugi tom z cyklu „W kręgach władzy”, zatytułowany „Większość bezwzględna”, znalazła się tam dedykacja: „Dla Kasi Bondy z podziękowaniem za to, że wygoniła mnie na urlop”. W odpowiedzi, na swoim profilu na Facebooku, pisarka napisała: „Dziękuję! Jeszcze nikt nigdy nie zadedykował mi książki. Ale to jest superuczucie! Nie wiem doprawdy, czym zasłużyłam, ale i tak się raduję!”. Czy byli zazdrośni o swoje sukcesy? „W naszym wypadku było dokładnie odwrotnie – bardziej cieszyły sukcesy drugiej osoby niż własne”, odpowiada Remigiusz. I przyznaje, że to był jedyny moment, kiedy pisał odrobinę mniej, ale tylko trochę. „Jeśli jesteś z kimś, kto zajmuje się tym samym co ty, zachodzi nieustanne wzajemne ładowanie akumulatorów”. Remigiusz Mróz i Katarzyna Bonda rozstali się pod koniec 2019 roku. Dlaczego ich związek przeszedł do historii, żadne z nich nie chce zdradzić. Jedyny komentarz pisarza: „Słusznie zauważyłaś, że prowadzę pustelnicze życie – samotność to więc mój tryb domyślny. W tym wszystkim najważniejsze jest dla mnie to, że Kasia i ja rozstaliśmy się jako przyjaciele, dalej się lubimy, kibicujemy sobie i wspieramy się”. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Pozostawiono go na pastwę losu, ratunek nadszedł z niespodziewanej strony. To zmieniło go na zawsze Akt tworzenia Nawet więc miłość nie była w stanie sprawić, by zmienił tryb swojej pracy, bo „kiedy dana historia chce być opowiedziana, nie masz innego wyjścia. Musisz siadać i pisać, bo nie da ci spokoju. Jest z tobą cały czas, snuje się jak cień, nie pozwala o sobie zapomnieć i domaga się, by została opowiedziana”. W swoich podziękowaniach Katarzyna Bonda napisała jeszcze: „A teraz errata: wygoniłam Remka na urlop, żeby się trochę polenił, gdyż miałam w tym swój niecny interes. Pragnęłam uratować siebie i innych autorów powieści rozrywkowych, coby Remek dał nam szansę się ogarnąć, coś popisać, a ten cholernik stuknął na urlopie powieść. Ten facet jest nie do wytrzymania!!! Zęby mnie bolą z zazdrości nad zorganizowaniem i szybkością działania wspomnianego wyżej Autora”. On sam mówi, że nawet na wakacje ciężko mu wyjechać, bo ma wrażenie, że to jest strata czasu. Gdy go pytałam o urlop, odpowiedział: „W kwietniu 2018 roku byłem w Rzymie przez tydzień i to był ostatni dłuższy wyjazd. Zazwyczaj staram się je łączyć z czymś konstruktywnym, na przykład jakiś czas temu odwiedziłem Zamość, bo miałem tam spotkanie autorskie w ramach Festiwalu Języka Polskiego. Wtedy nie czuję wyrzutów sumienia, że mitrężę czas”. Nic dziwnego, że od zeszłego roku wydał sześć powieści, do kilku sprzedał prawa, napisał jeszcze parę nowych. Zarzuty o to, że ktoś mu w tym pomaga, odpiera bez mrugnięcia okiem. „Znów Cię o to zapytam, ktoś Ci pomaga?”, drążę. „Chciałbym!”, odpowiada i od razu tłumaczy: „Nie tyle jeśli chodzi o pisanie, ile o sprawy poboczne. Samego aktu tworzenia nigdy nie scedowałbym na kogoś innego, bo jaki miałbym w tym cel? Odbierałbym sobie to, co kocham najbardziej, w zamian nie dostając niczego. Poza tym jestem zwolennikiem – żeby nie powiedzieć fanatykiem – kontroli. Muszę trzymać pieczę nad każdym zdaniem, słowem i znakiem interpunkcyjnym. Nad ułożeniem tekstu, nad okładką, nad grzbietem książki i tak dalej. Nie potrafiłbym z tego zrezygnować, ale chętnie odciążyłbym się trochę pod względem researchu. Problem polega na tym, że jeśli nie wykonam go sam, nie czuję się związany z książką. To trochę tak, jakby dobiec na metę biegu po dołączeniu w połowie trasy. Cel osiągnięty, ale satysfakcji brak”. I choć co chwila pojawiają się plotki, że na jego sukces pracuje cały sztab ghostwriterów, wygląda na to, że Mróz jest po prostu dobrze zorganizowanym pracoholikiem. „Nawet gdy jest trudno, to wciąż najprzyjemniejsza praca na świecie”, twierdzi. Nic więc dziwnego, że właściwie oddaje się jej bez reszty. „Jeśli zajmuję się jakąś powieścią odpowiednio długo i intensywnie, to staje się ona całym moim życiem, a ja wchodzę w stan ciągłego gromadzenia pomysłów”. I przyznaje, że pisarze „są trochę jak narkomani, kiedy wpadną w swój wir, wszystko inne przestaje mieć znaczenie”. Porwany przez historie Chęć opowiadania historii była w nim od zawsze, ale tak na dobre dopadło go na studiach prawniczych. „Skończyłem wtedy czytać trylogię Stiega Larssona i odczuwałem czytelniczą pustkę. Zacząłem sprawdzać inne skandynawskie kryminały, ale za każdym razem brakowało mi czegoś, czego nawet nie potrafiłem nazwać. Pomyślałem wtedy, że spróbuję sam wykreować historię, którą chciałbym przeczytać. Ostatecznie w okolicy dwusetnej strony uderzyła mnie myśl, że to jest to, co chcę robić. I to, co muszę robić”. Domknął sprawy uczelniane, zrobił magisterkę, a potem, gdy już zajmował się pisaniem, obronił doktorat. Był dla niego furtką na wypadek, gdyby mu się nie powiodło i okazałoby się, że z pisania nie da się żyć. „Postawiłem sobie dwa warunki. Po pierwsze, dałem sobie tylko rok. Postanowiłem, że jeśli książki nie wypalą, wracam na uczelnię i postaram się kontynuować to, co przerwałem”. Na szczęście dla niego i dla czytelników wszystko wypaliło. Choć pierwszy nakład jego książki to były, jak sam mówi, ilości raczej śladowe – około trzech tysięcy egzemplarzy – dzisiaj każda jego powieść sprzedaje się w kilkuset tysiącach egzemplarzy. Na rynku właśnie ukazał się „Chór zapomnianych głosów”. Tym razem Mróz przerzucił się na science fiction, bo mówi, że lubi płodozmian. „Najlepiej pisze mi się te książki, które fabularnie i stylistycznie są najdalsze od poprzednich. Nigdy więc nie biorę się od razu do czegoś podobnego lub kolejnego tomu danej serii, bo zwyczajnie straciłbym zapał i nie skończyłbym projektu. A inna sprawa, że science fiction uwielbiam i gdyby ktoś kazał mi wybrać jeden gatunek, w którym będę pisał do końca życia, to padłoby właśnie na ten. Możesz tam zrobić absolutnie wszystko. Puścić wodze wyobraźni, cofać czas, tworzyć nowe technologie, obce światy… ale też komentować otaczającą nas rzeczywistość i poruszać ważkie tematy”. Zwolnić? Nie mam zamiaru Nie jest tajemnicą, że tempo pracy Mroza może wkurzać kolegów po fachu. W każdej księgarni, gdzie nie spojrzeć, leżą książki z jego nazwiskiem. W większości domów na półce jest przynajmniej jedna powieść, a w telewizji „leci” Chyłka z Magdaleną Cielecką w roli głównej. „Środowisko literackie jest bardziej skore do wyrażania opinii o kolegach po fachu niż inne. Wystarczy przypomnieć sobie konflikty między Hemingwayem i Faulknerem, Trumanem Capote i Vidalem albo Koontzem i Kingiem. Jakaś doza zawiści pewnie występuje i u nas, ale wydaje mi się, że nie większa niż w innych krajach”. I deklaruje: „Zwolnię dopiero, kiedy zacznie mi brakować pomysłów. Tak naprawdę to jedyne, co się liczy – jeśli kłębią mi się w głowie idee, z których może powstać dobra powieść, siadam i podejmuję próbę. Czasem kończy się sukcesem, czasem po kilkudziesięciu stronach okazuje się, że nic z tego nie będzie. Biorę się więc do kolejnego pomysłu. Chcę opowiadać historie i dopóki będę miał ich pod dostatkiem, dopóty będę je spisywać”. CZYTAJ TEŻ: W sieci zawrzało, wypomniano mu taneczną przeszłość. Teraz aktor mówi dość, tak kwituje wszystkie plotki
Czy Remigiusz Mróz udawał związek z Katarzyną Bondą? Miłość, a może chwyt marketingowy?
Pisarz ujawnił prawdę. Oto historia ich relacji
To fani dwójki pisarzy jako pierwsi zwrócili uwagę, że wyraźnie czuć między nimi chemię… Choć początkowo opierali się plotkom, tak na początku 2019 ogłosili swój związek. Była to relacja krótka, lecz nie ominął jej skandal gdy złośliwi twierdzili, że Remigiusz Mróz i Katarzyna Bonda traktują swoją miłość jako chwyt marketingowy. Para rozstała się zaledwie parę miesięcy później. Jaka była prawda? Oto historia ich miłości. Remigiusz Mróz i Katarzyna Bonda. Historia miłości Dzieli ich różnica wieku, ale połączyła wspólna pasja i wykonywany zawód. Remigiusz Mróz i Katarzyna Bonda są pisarzami powieści kryminalnych. Na początku 2019 roku głośno było o potencjalnej współpracy dwójki autorów, którzy - według plotek - mieli pracować nad wspólnym projektem i napisać razem książkę. Nie tylko ta informacja rozgrzewała jednak serca fanów. Równocześnie coraz śmielej mówiło się o ich potencjalnym związku. Według oddanych czytelników już od dłuższego czasu miłość czuć było w powietrzu… Remigiusz Mróz wzbudził wówczas sensację wpisem na Facebooku. I choć zdementował plotki o wspólnej książce, to zasugerował, że coś zupełnie innego może okazać się prawdą. Mowa oczywiście o związku z pisarką. „Razem z Katarzyną Bondą pozdrawiamy! Dziękujemy za każde dobre słowo pod wspólnymi zdjęciami, każdy komentarz po wspólnych spotkaniach i inne miłe akcenty (tudzież za shipowanie, a jakże!). Starczy rzec, że wiedzieliście jeszcze przed nami i dostrzegaliście więcej niż my” - zakończył tajemniczo pisarz. Niedługo później w „Dzień Dobry TVN” oboje zgodnie potwierdzili, że naprawdę są parą. Złośliwi zdążyli już stwierdzić, że to sprytny chwyt marketingowy, który miał podnieść sprzedaż ich książek. Ich fani zaś od dawna przeczuwali, że rodzi się między nimi miłość… Choć sami zainteresowani nie byli w stanie tego początkowo dostrzec. „(Fani) zagrzewali nas do boju. Jak tylko pojawiały się wspólne zdjęcia albo jak gdzieś występowaliśmy razem, to później były komentarze, że coś tutaj iskrzy, widać chemię” - mówił Remigiusz Mróz. Katarzyna Bonda dodawała: „A my zaprzeczaliśmy twardo. Ja w ogóle byłam oburzona.” Czytaj także: Piotr Mróz i Agnieszka Wasilewska zaręczyli się! Oto historia ich miłości Niestety ich miłość trwała zaledwie parę miesięcy. Rozstanie nadeszło szybciej, niż ktokolwiek się tego spodziewał. Pod koniec 2019 roku „królowa polskich kryminałów” potwierdziła, że nie jest już z Remigiuszem w wywiadzie dla „Urody Życia”. Katarzyna Bonda wyznała wówczas, że z córką przeprowadziła się do innego mieszkania, w którym „nie ma pokoju dla męża”. Pomimo rozstania, darzą się ogromnym szacunkiem. Pisarka zadedykowała nawet książkę byłemu partnerowi, który po latach nauczył jej miłości… „Kiedy spotkałam ostatnio tego odpowiedniego człowieka, nie myślałam nawet o tym, na czym polega odsłanianie się. Po prostu czułam, że jestem rozumiana, w pełni akceptowana, bezpieczna. To było wzajemne i niezależnie od tego, jak się skończyło, było piękne. Zadedykowałam mu nową książkę, bo przywrócił mi wiarę w miłość. Czyli dał mi nowe życie. Uważam, że to wielki krok w moim emocjonalnym zagmatwaniu” - zwierzała się w tej samej rozmowie. Remigiusz Mróz o „udawaniu” związku z Katarzyną Bondą Ostatnio pisarz gościł w podcaście „WojewódzkiKędzierski”, a w rozmowie jak burza powrócił temat jego życia uczuciowego. Nie zabrakło pytania o Katarzynę Bondę. Wiele osób wątpiło w prawdziwość tego związku, a po rozstaniu głosy te jedynie uległy nasileniu. Remigiusz Mróz, zapytany przez prowadzącego o to, czy to faktycznie była szczera miłość, odpowiedział: „myślę, że tak. Zresztą do dzisiaj się przyjaźnimy”. Zaprzeczył również, jakoby był to chwyt marketingowy i wyznał, że obecnie nie jest w żadnym związku. Na temat „udawania” związku wypowiadała się już Katarzyna Bonda w Plejadzie. Opowiadała o utrzymywaniu dobrych relacji z partnerem po rozstaniu i wyznała, że pod tym względem jej związek z pisarzem naprawdę należał do wyjątkowych. „To chyba pierwszy raz w moim życiu, kiedy tak szlachetnie się rozstałam” - mówiła. „Zupełnie nie miałam pojęcia, że nasz związek odbije się takim echem. Byłam tym szczerze zaskoczona. To było niesamowite, bo ludzie nam kibicowali, pytali ciągle o wspólną książkę. A ja się straszliwie zakochałam, patrzyłam przez różowe okulary i nie myślałam o żadnych konsekwencjach. Choć oczywiście pojawił się też hejt. Bolesne było to, jak na nasz związek reagowali koledzy po fachu. A my przecież nie zrobiliśmy nic złego. Wszystko, co mówiliśmy, było prawdą. Oboje tak czuliśmy. Ale muszę panu opowiedzieć zabawną sytuację, która mnie niedawno spotkała. Mam w domu mnóstwo książek i już nie miałam ich gdzie trzymać, a szkoda było mi je wyrzucać. Zadzwoniłam więc po bukinistów, żeby za niewielką kwotę trochę zabrali część moich zbiorów. Byłam w maseczce, więc na początku mnie nie rozpoznali. Gdy podpisywaliśmy umowę i podałam swoje nazwisko, to jeden z panów zorientował się, kim jestem, spojrzał na mnie i zapytał, czy związek z Remigiuszem Mrozem to był chwyt marketingowy. Zaczęłam rechotać. Mógł mnie zapytać o wszystko, a zadał akurat takie pytanie. Jak to możliwe? Do tej pory tego nie rozumiem. Dlaczego ludzi to tak interesuje? Skąd w ogóle ten pomysł?” - zwierzała się wówczas. My zaś gratulujemy dojrzałego podejścia i trzymamy kciuki za kolejne sukcesy literackie! Sprawdź również: Ewa Kasprzyk jednak nie weźmie ślubu z Michałem Kozerskim. Ujawniła powód swojej decyzji Remigiusz Mróz, Katarzyna Bonda, 30.03.2019 Warszawa
Kim jest B.A. Paris, konkurentka Remigiusza Mroza w wyścigu po statuetkę?
Już dzisiaj dowiemy się, czy jej książka „Pozwól mi wrócić” otrzyma tytuł Bestseller Empiku.
Przez 37 lat mieszkała w Paryżu. Wróciła do Anglii i zamieszkała w Londynie. Jej droga do pisania była długa. Pierwszą książkę „Za zamkniętymi drzwiami” napisała w 2016 roku. Miała wtedy 50 lat. Debiut był świetny, a tytuł przez wiele tygodni utrzymywał się na liście bestsellerów „New York Timesa”. Recenzenci pisali, że „Za zamkniętymi drzwiami” to jeden z najlepszych i najbardziej przejmujących thrillerów ostatnich lat. Wykupiono prawa do jej ekranizacji. Sprzedaje miliony książek A początki nie były łatwe. B.A. Paris nie wierzyła, że ktokolwiek będzie chciał czytać jej powieści. Spokojnie więc robiła karierę w finansach. Jednak pragnienie pisania zwyciężyło, choć na początku miała zamiar pisać książki dla dzieci. Teraz pisze powieści, które sprzedają się w milionach egzemplarzy na całym świecie, prowadzi szkołę językową i wychowuje pięć córek. To właśnie one namówiły ją, żeby zaczęła pisać. Wiedziały, że ma bujną wyobraźnię, bo historie które opowiadała im na dobranoc były niesamowite. Z B.A. Paris spotkaliśmy się w Warszawie, gdzie promowała swoją najnowszą książkę „Pozwól mi wrócić”. Już dzisiaj wieczorem przekonamy się, czy powieść otrzyma tytuł Bestseller Empiku. Zapraszamy do obejrzenia wywiadu.
Katarzyna Bonda rozstała się z Remigiuszem Mrozem!
Pisarka potwierdziła krążące na salonach informacje
A wydawali się parą idealną... Niestety, związek Katarzyny Bondy i Remigiusza Mroza przeszedł do historii, o czym poinformowała sama pisarka w najnowszym wywiadzie. – Nie jesteśmy już razem – ujawniła w rozmowie z Martą Strzelecką dla „Urody Życia”. Katarzyna Bonda o rozstaniu z Remigiuszem Mrozem W intymnym wywiadzie przyznała, że niedawno wraz z córką przeprowadziła się do nowego mieszkania. „Nie ma tu pokoju dla męża?”, zapytała dziennikarka. – Nie ma, ale nie wykluczam – stwierdziła Katarzyna Bonda. I dodała, że „wierzy w miłość”. – Kiedy kupowałam to mieszkanie, nie czułam takiej wiary. Nie myślałam o miejscu dla mężczyzny. Wtedy trzymałam się postanowienia, że będę sama. Rozglądałam się po tej przestrzeni i planowałam: tu będzie gabinet, tam miejsce dla Niny [córka pisarki - przyp. red.], kuchnia, garderoba. Pogodziłam się z życiem bez partnera, więc może to trochę dziwne, że trwając w tym przekonaniu, wymyśliłam trylogię z tytułami „Miłość leczy rany”, „Miłość czyni dobrym”, „Miłość pokonuje śmierć”. A potem zorientowałam się, że opowiadanie o miłości sprawia mi trudność – zwierzyła się pisarka. Powiedziała również, że o ile nasycanie powieści brutalnością i agresją nie było nigdy dla niej problemem, o tyle miłością – owszem. – I sama nie wiem, czy to Remi [Remigiusz Mróz - przyp. red.] otworzył mnie na pisanie tej książki, czy odwrotnie – historia miłosna, jaką wymyśliłam na potrzeby powieści, otworzyła mnie na niego – zastanawia się Katarzy Bonda. – Nie chcę zresztą roztrząsać tych mechanizmów. Nie jesteśmy już razem – potwierdziła pisarka. Związek Katarzyny Bondy i Remigiusza Mroza Choć już w lutym pojawili się na gali Bestsellerów Empiku, dopiero w marcu zamieścili w mediach społecznościowych pełne czułości fotografie, na których pozowali razem. „Razem z Katarzyna Bonda pozdrawiamy! :) Dziękujemy za każde dobre słowo pod wspólnymi zdjęciami, każdy komentarz po wspólnych spotkaniach i inne miłe akcenty (tudzież za shipowanie, a jakże!). Starczy rzec, że wiedzieliście jeszcze przed nami i dostrzegaliście więcej niż my. ;) Aby formalnościom stała się zadość, jeszcze to obiecane dementi: książki żadnej razem nie piszemy. Kasia dzielnie walczy ze swoją (jest na co czekać, gwarantuję!), ja zwyczajowo się obijam i prokrastynuję. (I trochę jej przeszkadzam w robocie). ;) #BondaRoztopiłaMroza #MrózChwyciłBondę”, napisał wówczas 32-letni Remigiusz Mróz. Jeszcze w listopadzie tego roku udzielili wywiadów tygodnikowi „Wprost”, opowiadając m.in. o łączącym ich uczuciu. Niestety, rozstanie nadeszło szybciej niż wszyscy się spodziewali. Katarzyna Bonda o związku z Remigiuszem Mrozem Mimo że nie są już razem, darzą się wzajemnym szacunkiem. – Kiedy spotkałam ostatnio tego odpowiedniego człowieka, nie myślałam nawet o tym, na czym polega odsłanianie się. Po prostu czułam, że jestem rozumiana, w pełni akceptowana, bezpieczna. To było wzajemne i niezależnie od tego, jak się skończyło, było piękne. Zadedykowałam mu nową książkę, bo przywrócił mi wiarę w miłość. Czyli dał mi nowe życie. Uważam, że to wielki krok w moim emocjonalnym zagmatwaniu – zwierzyła się w wywiadzie dla „Urody Życia” Katarzyna Bonda. Katarzyna Bonda i Remigiusz Mróz byli parą przez rok: Pisarka potwierdziła ich rozstanie w wywiadzie z grudnia tego roku:
Czy na pisaniu książek można zarobić ponad milion złotych?
Oto lista najlepiej zarabiających polskich pisarzy w tym roku (według Wprost)
Na liście 20 najlepiej sprzedających się książek w tym roku, opublikowanej przez tygodnik Wprost, trzy pierwsze miejsca zajmuje Blanka Lipińska i jej trylogia „365 dni”. Laureatka literackiej nagrody Nobla Olga Tokarczuk jest dopiero ósma. Wyprzedziła Remigiusza Mroza, ale na liście są tylko jej „Bieguni” a Mroza „Umorzenie” (miejsce 9), „Wyrok” (miejsce 14) i „Listy zza grobu” (miejsce 19). Milioner Remigiusz Mróz Tym samym w tym roku Remigiusz Mróz zarobił najwięcej. Uplasował się na pierwszym miejscu najlepiej zarabiających polskich pisarzy w 2019. Tygodnik Wprost nie podaje wprost ile zarobili pisarze, a jedynie „ile mogli zarobić”. I tak konto wspomnianego już Mroza mogło zostać zasilone kwotą ponad 1 milion 800 tysięcy złotych. Autor kryminałów prawniczych (i wielu innych) pierwszy milion podobno zarobił jeszcze przed trzydziestką. W wywiadzie z tego roku dla VIVY! odpowiadał na pytania dotyczące pisania i zarabiania: Jaki był nakład twojej pierwszej książki? Tak zwane ilości śladowe - około trzech tysięcy egzemplarzy. Teraz pierwsze nakłady drukujemy po sto tysięcy egzemplarzy, a ostatnio było tak, że po tygodniu musieliśmy robić dodruk. W pewnym momencie przebiłem Dana Browna, a myślałem, że w polskiej literaturze kryminalnej to jest niemożliwe. Ile książek sprzedałeś? Ponad dwa miliony. Jak na nieczytający kraj to jest całkiem niezły wynik. Teraz będzie niedyskretnie. Zarobiłeś mnóstwo pieniędzy. Co z nimi robisz? Jestem tak oszczędny jak byłem. Czasem chciałbym być bardziej rozrzutny. Czekam na ten moment, kiedy zupełnie lekkomyślnie nabędę coś szalenie drogiego, żeby móc się potem pochwalić. Po ostatniej wypłacie pojechałem do sklepu sportowego i kupiłem sobie skarpetki do biegania. Cztery pary (śmiech). Znów mnie zaskoczyłeś! Wiem. Czekałaś na więcej? (śmiech) Ale te skarpetki są ze srebrnymi nitkami. Katarzyna Bonda i Remigiusz Mróz Erotyki i Nobel Blanka Lipińska, która znalazła się na drugim miejscu jeśli chodzi o zarobki, daleko ma do Mroza, bo w tym roku zarobiła niecały milion, ale na mercedesa jej starczyło. Dziennikarz Wprost Szymon Krawiec przewiduje, że Olga Tokarczuk, która na listach bestsellerów nabrała rozpędu po ogłoszeniu, że Akademia Szwedzka przyznaje jej literacką nagrodę Nobla, na razie plasuje się na miejscu trzecim. Zarobiła trochę ponad 900 tysięcy złotych, ale jej sytuacja zmieni się zapewne po 10 grudnia, kiedy odbierze Nobla. Nie tylko na jej koncie pojawi się 3,5 miliona złotych z nagrody, ale też na pewno sprzedaż jej książek znów wzrośnie, choć do tej pory wcale nie była najlepiej sprzedającą się autorką. Blanka Lipińska w sesji do VIVY! Olga Tokarczuk Poza tym na liście znalazła się Katarzyna Bonda, ale dopiero na 18 miejscu, być może dlatego, że jej książka „Miłość leczy rany” na rynku ukazała się dopiero 30 października. Wyżej, bo na 10 uplasowała się Katarzyna Puzyńska, która wydała w tym roku 11 część sagi o policjantach z małego Lipowa „Pokrzyk”. Ranking i Jakub Żulczyk Do rankingu na Facebooku odniósł się Jakub Żulczyk: „Ekscytowanie się zarobkami pisarzy uważam za trochę bezcelowe. Po pierwsze, zarabiamy nie tylko na sprzedaży książek. U mnie to są jeszcze honoraria scenariuszowe, prawa zależne, spotkania autorskie, tantiemy ZAPA. Po drugie, nigdzie nie ma takiego rozstrzału zarobków, jak w kulturze. Na każdą osobę w tym rankingu przypada kilkadziesiąt takich, dla których pisarstwo to działalność praktycznie hobbystyczna. Nie każdemu świetnie się powodzi, a wolne zawody potrzebują regulacji emerytur, ubezpieczeń itd dlatego gorąco wspieram działalność nowo powstałej Unii Literackiej. Po trzecie, sprzedałem i zarobiłem więcej, ale @tygodnikwprost dzięki za pamięć”. Informacje o sprzedaży książek to najpilniej strzeżona tajemnica wszystkich wydawnictw i księgarni, pisze Wprost. Tygodnik dotarł jednak do danych firmy Nielsen badającej czytelnictwo w Polsce. Choć jedna czwarta Polaków nie ma w domu ani jednej książki, a 63 procent przyznaje, że nie czyta nic wydaje się, że pisarze są w stanie zarobić naprawdę duże pieniądze, choć do J.K. Rowling, Johna Grishama i Dana Browna im daleko. A oto lista najlepiej zarabiających pisarzy wg. tygodnika Wprost: 1. Remigiusz Mróz 2. Blanka Lipińska 3. Olga Tokarczuk 4. Marta Galewska–Kustra 5. Anita Głowińska 6. Rafał Kosik 7. Nela mała reporterka 8. Katarzyna Michalak 9. Andrzej Sapkowski 10. Katarzyna Puzyńska 11. Ałbena Grabowska 12. Justyna Bednarek 13. Andrzej Pilipiuk 14. Andrzej Maleszka 15. Jakub Żulczyk 16. Jacek Piekara 17. Wojciech Chmielarz 18. Katarzyna Bonda 19. Magdalena Witkiewicz 20. Grzegorz Kasdepke
Czy Katarzyna Bonda i Remigiusz Mróz jednak są razem?
Choć wątpiono czy związek pisarzy to prawda oni opowiedzieli o miłości i o sobie nawzajem
Zawrzało gdy Katarzyna Bonda i Remigiusz Mróz czule obejmowali się na ulicy. "Jak to możliwe?" pytano. "Najpoczytniejsza polska pisarka i najpłodniejszy polski pisarz razem?", "Zwarli szyki czy to tylko taki blef promocyjny?", „Oni nie są razem!”, „To nieprawda, to tylko ustawka”, mówiono. A oni, jakby nigdy nic, najpierw obwieścili światu swoją miłość, a potem obwieszczać zaprzestali, czym oczywiście znów wywołali lawinę komentarzy: „Już nie są razem?”, „Krótko ze sobą wytrzymali” i tak dalej. Tymczasem przez ostatnie miesiące, chwilę po tym jak obwieścili, zniknęli, by… pisać. Katarzyna Bonda właśnie wydała swoją nową książkę „Miłość leczy rany”, a Remigiusz Mróz, w sumie nie wiadomo już którą w tym roku, zatytułowaną „Iluzjonista”. W najnowszym numerze Wprost opowiedzieli o sobie na wzajem, ale nie razem. Udzielili dwóch oddzielnych wywiadów o książkach i o miłości. Katarzyna Bonda w rozmowie z Pauliną Socha–Jakubowską opowiedziała, że najnowszą książkę zadedykowała Remigiuszowi Mrozowi i o tym dlaczego nie udzielają wspólnych wywiadów: By kochać potrzebna jest odwaga? Trzeba pozwolić sobie na otwarcie. Otworzyć fortyfikacje. Do tego się wszystko sprowadza. Przecież wiele razy byłam kochana, ale się asekurowałam. Więc zostawałam sama. Wtedy nie mogłam napisać takiej romantycznej historii. Nie mówię o stanie zakochania, motylach w brzuchu, namiętności, tym bardziej nie mówię o seksie. Mówię o połączeniu dusz z człowiekiem, który jest twoim przyjacielem, z którym chcesz iść ramię w ramię - jak sojusznicy. W taką miłość wierzę i uważam, że taka miłość może faktycznie czynić cuda. Mówi pani o tej miłości opisywanej przez prasę w ostatnich miesiącach? Zrozumiałam moich bohaterów, kiedy sama się zakochałam. Zadedykowałam tę książkę Remiemu. Cokolwiek nadejdzie, będę mu wdzięczna, bo to otwarcie się zawdzięczam jemu. Reszta jest naszą tajemnicą. Od niedawna. Udzieliliście kilku wspólnych wywiadów. Dziś już ich nie chcecie. Nie udzielamy razem wywiadów, bo wspólne pojawienie się wywołało zainteresowanie, na które nie byliśmy gotowi. Żyję w bańce pisarskiej, siedzę przy tym swoim biureczku, nie mam telewizora. Nie miałam świadomości, że my jednak jesteśmy osobami publicznymi. Żeby w moim wieku zostać przyłapaną przez fotografów w czasie obściskiwania się na ulicy, całowania się… (…) Sporo pani klnie. Nie zamierzam z tym skończyć. Przeklęłam zatem, bo zrozumiałam, że i napisanie tej książki, i ta recenzja zadziałały na mnie jak katharsis. Wyszłam ze swojej kolczugi, to był moment magiczny. To, co Remi zrobił dla mnie, jest karmiczne. Czyli? Nigdy nie zachowywałam się jak dama, od dziecka rodzice mówili, żebym nie siedziała jak bokser, nie rżała jak koń. Zanim pojawił się on, chodziłam z dzidą i gnatem za paskiem, w bucie miałam dobrze naostrzony nóż. I nagle… To paradoksalne. Przecież ja mam swoje za uszami, nie jestem nieskalaną dziewicą, mam dziecko. Wydawało mi się, że życiowe związki mam już za sobą. A tu się okazało, że głęboko życiowa sprawa jest dopiero przede mną. I że kobieta staje się wojowniczką, dopiero gdy zintegruje swoją delikatność. Kiedy uświadomi sobie, że umiejętność zdejmowania zbroi, zanim ta wrośnie w skórę, jest jej największą siłą. Remigiusz Mróz, w opublikowanym w tym samym numerze Wprost wywiadzie z Agatą Jankowską mówił o Katarzynie Bondzie: …Połączyła nas mocna płaszczyzna porozumienia. Oboje dotychczas mieliśmy dość grube skorupy, wznosiliśmy całkiem wysokie mury i projektowaliśmy skomplikowane zasieki, ale między nami te wszystkie rzeczy znikły niemal od razu. Właśnie dzięki temu, że tak doskonale się zrozumieliśmy. Król i królowa kryminałów razem. Czyż to nie doskonały pomysł na fabułę książki? Świetny, o ile ktoś lubi krwawe horrory. Aż tak trudno być w związku z kimś, kto wykonuje taki sam zawód? W przypadku pisarzy, czy szeroko pojętej sfery twórców to bardzo dobra konstelacja. Nie trzeba wyjaśniać drugiej osobie, że pracuje się właściwie cały czas i że nie mając nad sobą szefa, czasem po prostu trzeba być dla siebie najsurowszym despotą… W związku preferuje pan partnerstwo, rywalizację czy raczej matriarchat? Matriarchat! A tak poważnie, partnerstwo połączone z rywalizacją. To pierwsze, by związek stał na równym, solidnym fundamencie. By dwie osoby wspierały się wzajemnie i były dla siebie oparciem. By nikt nie miał roli nadrzędnej, bo to przepis na tragedię. A pewna doza zdrowej rywalizacji też jest potrzebna, bo taka jest ludzka natura i tłamsić jej nie należy, no i trudno wtedy o nudę. Wygląda więc na to, że Katarzyna Bonda i Remigiusz Mróz nadal są razem.
„Pytasz pisarza, który napisał ponad 30 książek, o czym są jego książki?”
Remigiusz Mróz zdradził nam także, jakie niespodzianki szykuje dla czytelników!
Podzielił czytelników na tych, którzy go kochają i na tych, którzy nienawidzą. Remigiusz Mróz ma dopiero 32 lata, a na koncie 35 wydanych książek i ponad dwa i pół miliona sprzedanych. Pracuje niemal bez przerwy, ale złośliwi uważają, że to niemożliwe, żeby wydawać tyle książek, ile on i że na jego nazwisko, sukces i pieniądze pracuje cały sztab pisarzy. My pytamy najpopularniejszego pisarza kryminałów w Polsce, o czym tak naprawdę są jego książki i czy bardzo męczy go proces twórczy. Zobacz, co odpowiedział!
Czy Remigiusz Mróz sam pisze wszystkie swoje książki? Czy wpada w pisarski trans?
Sprawdziliśmy, jak wygląda dzień słynnego pisarza
Niektórzy uważają, że to niemożliwe, żeby wydawać tyle książek ile wydaje Remigiusz Mróz. Złośliwi twierdzą nawet, że na jego nazwisko, sukces i pieniądze pracuje cały sztab pisarzy. Sprawdziliśmy, czy wszystkie książki są dziełem Mroza i jak wygląda dzień pisarza, któremu udało się na książkach zarobić dużo pieniędzy. Słyszałam, że biegasz 10 kilometrów dziennie. To niezdrowo. Błagam cię, nie zaczynaj (śmiech)! Biegam, żeby nie postradać zmysłów i żeby oczyścić głowę z natłoku fabularnych myśli. Jak wygląda Twój dzień? Od lat nie nastawiłem budzika i nie wiem, czy to nie jest najprzyjemniejszy aspekt tej roboty (śmiech). Budzę się około ósmej, dziewiątej, jem śniadanie i robię prasówkę – sprawdzam, czy aby nie nastąpiła apokalipsa, a potem to i owo przekazuję Kasi, żeby zanudzić ją z rana. Później siadam do pisania i z przerwami pracuję do 14. Następnie czas na sportowy reset, najczęściej biegowy. Jeśli jest zimno albo nie mam siły, kręcę godzinę na orbitreku, a przy upałach jeżdżę na rowerze. Najważniejsze, żeby osiągnąć stan przyjemnej bezmyślności, choćby na pewien czas. To mi pozwala zachować świeżość umysłu i nie zwariować. Po powrocie do domu prysznic, obiad, serial – i znów jestem gotów do działania przy klawiaturze. Pisarze są trochę jak narkomani. Jak tylko wpadną w swój wir, wszystko inne przestaje mieć znaczenie. Na szczęście nie jestem w tym odosobniony, bo Kasia ma to samo. Jeśli już porządnie zniknie w swojej studni, nie wyściubia z niej nosa – i pewnie dlatego tak świetnie się rozumiemy (śmiech). Jak jesteś w pisarskim transie, myślisz o tym, żeby jeść, pić? O jedzeniu wtedy nie myślę, ale o piciu… może wieczorami (śmiech). Taki stan to idealna sytuacja, bo oznacza, że fabuła całkowicie cię absorbuje. Na dłuższą metę mógłby być jednak kłopotliwy, bo pewnie musiałbym pościć 365 dni w roku. Jesteś w stanie wyobrazić sobie, że mógłbyś nie pisać? Wyobrazić sobie mogę, ale nie chciałbym, żeby to była rzeczywistość. Kiedy nie piszę, coś mi nie gra. Często chodzę zły, niezadowolony, czuję, że właściwie do niczego się nie nadaję. Popadasz w stany depresyjne. To też jest domena wielu pisarzy. Zdarzają Ci się momenty niepisania? Z wyboru? Nie. Co się stało, że wymyśliłeś sobie, że będziesz pisał książki i zostaniesz odludkiem? Dopadło mnie znienacka, ale to zawsze we mnie siedziało. Wydaje mi się zresztą, że każdy ma w sobie chęć i potrzebę napisania książki – ja pierwsze podejście robiłem w trzeciej klasie podstawówki. Napisałem wtedy „SuperŚwiniaka”, czyli historię o zwierzętach hodowlanych obdarzonych supermocami. To niestety jedyna książka, która przepadła mi po którymś formatowaniu dysku. A na dobre pisanie dopadło mnie dopiero na studiach. Skończyłem wtedy czytać trylogię Stiega Larssona i odczuwałem czytelniczą pustkę. Zacząłem sprawdzać inne skandynawskie kryminały, ale nie mogłem zaspokoić potrzeby wsiąknięcia w równie dobrą historię. Pomyślałem, że spróbuję sam ją wykreować. Ostatecznie w okolicy 200. strony uderzyła mnie myśl, że to jest właśnie to, co chcę robić. I to, co muszę robić. I pożegnałeś się ze studiami prawniczymi, którym poświęciłeś dużą część swojego życia? Szybko domknąłem sprawy uczelniane, obroniłem magisterkę. Doktorat zrobiłem, już zajmując się pisaniem. Jakie to uczucie trzymać po raz pierwszy swoją wydrukowaną książkę? Niesamowite! I długo pamięta się każdy detal. Czekałem na kuriera od samego rana, a kiedy w końcu się zjawił, rozciąłem paczkę wypełnioną zielonymi piankami zabezpieczającymi. Pod nimi znajdowała się oszałamiająca liczba egzemplarzy autorskich. Wszystkie pięć traktowałem jak relikwie. Euforia? Raczej niedowierzanie. Do tego momentu nie wyobrażałem sobie, że moja książka ukaże się drukiem. Kto pierwszy jest Twoim recenzentem? Rodzice? Przyjaciele? Nie. Oni dostają gotowy produkt. Grono pierwszych czytelników to moi współpracownicy i przyjaciele z wydawnictwa. Nigdy nie wiedzą jednak, co aktualnie piszę – o tym mówię tylko Kasi. Wszystko robisz szybko. Szybko piszesz, szybko zrobiłeś doktorat. Gdzie się tak spieszysz? Nigdzie. I to mit, że piszę szybko. Chodzi o wytrwałość. Nie masz ochoty na coś innego? Może podróże? Plany podróżnicze miewałem właściwie cały czas, ale rzadko przekuwały się w wyjazdy. Ostatecznie książka zawsze wydała mi się ciekawsza niż jakiekolwiek eskapady, ale teraz… starczy powiedzieć, że dobre towarzystwo jest w podróży ważniejsze niż jej cel. Nigdzie nie ciągnie Cię tak bardzo, żeby po prostu kupić bilet, wsiąść w samolot i polecieć w jakieś piękne miejsce? Nie, bardziej pociągająca jest dla mnie myśl zamieszkania na miesiąc czy dwa w Lizbonie i pisania tam książki. Co stoi na przeszkodzie? Właściwie nic, tylko nieustannie wydaje mi się, że jestem… zajęty. Teraz muszę dokończyć rozdział. Teraz zresearchować jakiś temat. Zredagować partię tekstu. A jeśli nie piszę i cierpię na pisarski głód, to myśl o podróży jest raczej czymś uciążliwym niż przyjemnym. Przecież to jest u Ciebie stan permanentny. Tak jest! Wyrwać mnie z niego potrafi tylko jedna osoba. Zdarza Ci się, że siadasz przed komputerem i… nic. Pustka. Nie jesteś w stanie napisać nawet jednego słowa? Pewnie. Nawet często. Nauczyłem się jednak, że jedynym ratunkiem jest wtedy łojenie pod tę górę. Jakkolwiek wolno by się wspinać, cały czas przybliżamy się do szczytu. Taka niemoc jest frustrująca. Frustrująca i tworząca pisarską blokadę, na którą narzeka wielu autorów: „Jak to?! Wczoraj siedziałem, pisałem, tworzyłem, słowa same wypadały mi spod palców, a dzisiaj nie mogę napisać ani słowa?!”. Grunt, żeby się tego nie bać i nie uciekać od klawiatury. Może to brak natchnienia. Jeżeli się wierzy, że natchnienie istnieje. Ja nie wierzę. Wszystko to po prostu ciężka robota. Przyjemna. Ale ciężka.
Czy z pisania da się żyć? Po co mu doktorat z prawa? Na co wydaje pieniądze?
Remigiusz Mróz w ogniu pytań VIVY! (nie zawsze dyskretnych)
Remigiusz Mróz podzielił czytelników na tych, którzy go kochają i na tych, którzy nienawidzą. Żadnych jednak nie pozostawił obojętnymi. Po jego książki sięgnęło już ponad dwa i pół miliona osób. To sprawiło, że dzisiaj jest jednym z najlepiej zarabiających pisarzy w Polsce. 35 wydanych książek (na razie) pozwoliło mu spać spokojnie i nie zastanawiać się, czy porzucenie pracy na uczelni było dobrym posunięciem. Z pisarzem na tematy tabu rozmawiała Katarzyna Piątkowska. Zdarzają Ci się momenty niepisania? Z wyboru? Nie. W Wigilię pisałeś? Tak. Tego dnia skończyłem nawet „Listy zza grobu”. Ukazały się 15 maja. Masz świadomość, ile książek już napisałeś? Liczba oscyluje w okolicy mojego wieku. Przynajmniej jeśli chodzi o te wydane. Policzyłam. Wydałeś 35 książek, a lat masz 32. Piszesz jedną książkę miesięcznie? Proces samego stukania w klawiaturę tyle mi zajmuje, ale wcześniej są przygotowania, a potem kilkakrotna redakcja, dopieszczanie tekstu i tak dalej. Po co Ci doktorat? To była furtka. Nie wiedziałem, czy uda mi się żyć z pisania, więc uznałem, że dobrze jest mieć coś w zanadrzu. Ponieważ doktorat już na tym etapie zacząłem, chciałem doprowadzić go do końca. Ale tak naprawdę ani przez sekundę nie żałowałem, że rzuciłem prawo. Co powiedzieli Twoi bliscy, gdy postanowiłeś rzucić prawo i zająć się pisaniem? Uznali, że to bardzo ciekawa przygoda intelektualna (śmiech). Ale nikt mi nie odradzał. Wszyscy wiedzieli, że jeżeli podjąłem taką decyzję, musiałem być pewien – choć sporo ryzykowałem. Mniej więcej w czasie, kiedy wyszła pierwsza książka, byłem w trakcie doktoratu i dostałem propozycję prowadzenia wykładów na uczelni. Pojawiła się więc szansa na stabilną pracę i dobre pieniądze. Zrezygnowałem, chcąc pisać, ale postawiłem sobie dwa warunki. Po pierwsze, dałem sobie tylko rok. Postanowiłem, że jeśli książki nie wypalą, wracam na uczelnię i postaram się kontynuować to, co przerwałem. Drugi warunek był taki, że codziennie siadam do pisania i nic innego nie robię. Z czego wtedy żyłeś? Z tego, co nagromadziłem. Jestem z natury raczej oszczędny, więc mogłem pozwolić sobie na przerwę. Nie wiem, ile bym podołał, na szczęście dość szybko wszystko wypaliło. Jaki był nakład Twojej pierwszej książki? Tak zwane ilości śladowe – około 3000 egzemplarzy. Teraz pierwszy nakład drukujemy po 100 tysięcy, a ostatnio po tygodniu musieliśmy robić dodruk. W pewnym momencie przebiliśmy Dana Browna, a byłem przekonany, że w polskiej literaturze kryminalnej to niemożliwe. Ile książek sprzedałeś? Ostatnie szacunki mówiły o dwóch i pół miliona, ale zapytaj mnie po kolejnym kwartale (śmiech). Jak na rzekomo nieczytający kraj to chyba całkiem niezły wynik. Teraz będzie niedyskretnie. Zarobiłeś mnóstwo pieniędzy. Co z nimi robisz? Moje podejście do oszczędzania wiele się nie zmieniło. Właściwie czasem chciałbym być bardziej rozrzutny, zaszaleć, lekkomyślnie nabyć coś szalenie drogiego. Tymczasem po ostatniej wypłacie pojechałem do sklepu sportowego i kupiłem sobie skarpetki do biegania. Cztery pary (śmiech). Znów mnie zaskoczyłeś! Wiem. Czekałaś na więcej? (śmiech). Ale te skarpetki są ze srebrnymi nitkami. Cały wywiad w najnowszym numerze dwutygodnika VIVA!
Ważniejsze są książki, czy… kobieta? Czyli o tym, jak kocha Remigiusz Mróz!
„Miłość zawsze sama zrobi sobie tyle miejsca, ile potrzebuje”
Ma dopiero 32 lata, a na koncie ponad dwa i pół miliona sprzedanych książek. Na podstawie bestsellerowej serii o prawniczce Chyłce TVN zrealizował serial i planuje jego kolejne sezony. Remigiusz Mróz pracuje niemal bez przerwy, chociaż ostatnio trochę zwolnił. Zakochał się z wzajemnością w Katarzynie Bondzie. Sprawdziłam, jak wygląda związek dwojga znanych pisarzy. Gdy piszesz, nie masz czasu na nic innego. Nawet dla przyjaciół. Do pełni szczęścia wystarcza mi Kasia. Ale gdybym czuł silną potrzebę bywania, pewnie musiałbym zmienić system. Zawsze taki byłeś? Wręcz przeciwnie. Wcześniej wahadło było przechylone w drugą stronę, ale kto się wyszaleje za młodu, ten… może potem dużo pisać. Jaki jest słynny Remigiusz Mróz? Pewnie wychodzi gdzieś w tych wszystkich książkach. Po kawałku. I to jest chyba najlepsza metoda, żeby mnie poznać. Druga jest taka, że trzeba spędzić ze mną dużo czasu, a tego nikomu nie polecam. Dlaczego? Bo to w dużej mierze zajęcie bierne – przyglądanie się, jak ktoś czyta, pisze, biega (śmiech). Jest tu miejsce na miłość? Miłość zawsze sama zrobi sobie tyle miejsca, ile potrzebuje. Niedawno ogłosiłeś, że jesteś w związku z Katarzyną Bondą. Książki zeszły na dalszy plan? Czy w Waszym przypadku to w ogóle możliwe? Bardzo możliwe! Jeśli dwoje ludzi szuka się przez całe życie, a potem w końcu się odnajduje, wszystko inne ma drugorzędne znaczenie. Spędzasz teraz więcej czasu w Warszawie czy w Opolu? Migrujemy trochę, ale zdecydowanie częściej można spotkać nas w Warszawie. Można powiedzieć, że pisanie jest Twoją obsesją? Można albo nawet trzeba. Wydaje mi się, że dla każdego pisarza, który chce być dobry, pisanie w pewnym stopniu musi być obsesją. Mnie jest dość łatwo na nią chorować, bo nie mam obowiązków rodzinnych, które ten stan nieco leczą. A chciałbyś mieć? Obowiązki? (śmiech). Powiedzmy, że podziwiam tych, którzy te dwie sfery potrafią łączyć, szczególnie jeśli chodzi o pisarki. Jeśli jednak przyjdzie co do czego, wszystko da się zrobić. Poza tym kiedyś trzeba zwolnić, prawda? Widzisz się oczami wyobraźni jako staruszka piszącego książki? Tak jest – z siwą brodą i hemingwayowskim golfem! To jest zresztą robota, którą można wykonywać z osiemdziesiątką na karku. Ciekaw tylko jestem, co i jak będę wtedy pisał. Krwiste kryminalne historie chyba trzeba będzie odłożyć, a liczbę wydawanych książek w roku zmniejszyć góra do jednej. Ale to dobrze. Będzie więcej czasu dla wnuków. Cały wywiad z najpopularniejszym polskim pisarzem kryminałów w najnowszym numerze dwutygodnika VIVA!