Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2025-07-14T11:57:31.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Czy „F1” to hit na miarę Oscara? Kosiński znowu podkręca tempo do granic możliwości [RECENZJA]
items: To jedna z najbardziej wyczekiwanych produkcji roku. Krytycy porównują reżyserkę do Zanussiego i Kieślowskiego
items: Wzruszenie i wielkie brawa. Tak wyglądało spotkanie z Magdaleną Zawadzką w Teatrze Ateneum
items: Film Spencer już w kinach, czyli Perły zostały rzucone [RECENZJA]
items: Artystyczny hedonizm w najlepszym wydaniu. Słuchaliśmy „What's your pleasure” Jessie Ware
items: Dzieciństwo z Hitlerem u boku, czyli Jojo Rabbit Taiki Waititiego
items: Na Netflixie już do obejrzenia Król z Timothéem Chalametem!
items: Jak wygląda życie 13-letniej żony?
items: Na tę książkę czekało tysiące fanów! Rodzina Hryciów powraca po raz ostatni!
items: Nagrodzony Złotymi Lwami w Gdyni Obywatel Jones już w kinach
items: Joaquin Phoenix zachwyca jako przerażający Joker w filmie Todda Phillipsa
items: Zwycięzca Złotego Lwa i kandydat do oscarowych nominacji – W kinach Joker!
items: Jak dobrze znasz swoich najlepszych przyjaciół? Od dzisiaj film (Nie)znajomi w kinach!
items: Piłsudski z Borysem Szycem to porządne kino, które nie wzbudza większych emocji
items: Najbardziej kontrowersyjny film roku czy wiele hałasu o nic? W kinach Polityka Patryka Vegi
items: Downton Abbey nie zawiedzie fanów popularnego serialu!
items: Przyzwoita rozrywka na koniec wakacji. W kinach Złodziej i oszustka z Emily Ratajkowski
items: Antonio Banderas w nagrodzonej Złotą Palmą roli w filmie Almodóvara Ból i blask
items: Nagrodzony Złotą Palmą w Cannes Parasite to jeden z najbardziej oryginalnych filmów roku
items: Dora i Miasto Złota to familijne kino przygodowe, które nie pragnie być niczym więcej
items: Na bank się uda dużo obiecuje, ale niewiele daje
items: Bez żadnych wątpliwości. Toy Story 4 to kino animowane z najwyższej półki
items: Pewnego razu… w Hollywood. Czy to najgorszy film w karierze Quentina Tarantino?
items: Kronika niespodziewanych śmierci. Królowe zbrodni rządzą w Hell’s Kitchen
items: Upiorne opowieści po zmroku umiejętnie balansują pomiędzy baśnią a horrorem

Czy „F1” to hit na miarę Oscara? Kosiński znowu podkręca tempo do granic możliwości [RECENZJA]
type: item
date: 2025-07-14T11:55:11.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Film
subject: Kultura
subject: Brad Pitt
subject: film
subject: Hans Zimmer
subject: Recenzja
description: Ten najbardziej wyczekiwany film roku od razu stał się światowym hitem, osiągając globalny zysk 144 milionów dolarów w pierwszy weekend, co stanowi rekordowy wynik w całej karierze Brada Pitta. „F1” to film wykonany z ogromnym rozmachem, zarówno budżetowym jak i marketingowym. Jesteśmy tuż po seansie i przyglądamy się jego fenomenowi.
encoded: „F1” to jedna z najbardziej wyczekiwanych premier filmowych tego roku, łącząca w sobie widowiskowość kina akcji z emocjami świata sportu. Za projektem stoją uznani twórcy i producenci, a w obsadzie pojawiają się gwiazdy światowego formatu. Film powstał przy ścisłej współpracy z przedstawicielami Formuły 1, co zapewnia nie tylko autentyczność, ale także spektakularny realizm scen wyścigowych. To wyjątkowe połączenie kina i sportu, które od początku budzi ogromne zainteresowanie widzów na całym świecie. Twórcy i obsada filmu „F1” Za reżyserię „F1” odpowiada Joseph Kosiński, amerykański twórca, specjalizujący się w kinie akcji i słynący z bezbłędnego budowania napięcia, co udowodnił w filmach „Tron: Dziedzictwo” czy „Top Gun: Maverick”. Do współpracy nad scenariuszem zaprosił Ehrena Krugera, z którym miał przyjemność spotkać się przy wspomnianym sequelu z Tomem Cruisem w roli głównej. Studia zaangażowane w produkcję to Warner Bros oraz Apple, dla którego film należy do najbardziej kasowych w historii. Za kamerą stanął ceniony operator Claudio Miranda, którego kunszt podziwiać można w dziełach takich jak „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” czy „Życie Pi”, za które został uhonorowany Oscarem. Ale to nie jedyny członek ekipy, który posiada tę nagrodę na swojej półce. Muzyka w „F1” to dzieło jednego z najsłynniejszych kompozytorów muzyki filmowej wszech czasów, Hansa Zimmera, który na swoim koncie ma aż 12 nominacji i 2 nagrody Akademii. Sercem projektu jest oczywiście Formuła 1, cykl najbardziej prestiżowych wyścigów samochodowych na świecie, znanych także pod nazwą Grand Prix. Tak więc, twórcy bardzo blisko współpracowali z FIA (Międzynarodowa Federacja Samochodowa), która odpowiedzialna jest za wyścigi. Jednym z producentów został więc siedmiokrotny mistrz świata w tej dyscyplinie – Lewis Hamilton, który aktywnie wspomagał ekipę w pracy na planie. Dzięki tej owocnej współpracy możliwe było korzystanie z autentycznych torów wyścigowych, nagrywanie w trakcie wyścigów Gr…

befunky2025-6-113-42-54-9f524a3-e1752493499210.jpg
width: 1003
height: 710

To jedna z najbardziej wyczekiwanych produkcji roku. Krytycy porównują reżyserkę do Zanussiego i Kieślowskiego
type: item
date: 2025-02-26T16:32:35.000Z
creator: Dorota Falkowska
subject: Film
subject: Ludzie
subject: Kultura
subject: Agata Kulesza
subject: Bartłomiej Topa
subject: film
subject: premiera
subject: Recenzja
description: Poruszający dramat rodzinny już wkrótce w kinach
encoded: Już 28 lutego 2025 roku na ekrany polskich kin trafi film "Innego końca nie będzie" – produkcja, która już przed premierą wzbudza ogromne emocje. Nagrodzony w plebiscycie publiczności Warszawskiego Festiwalu Filmowego dramat rodzinny w reżyserii Moniki Majorek to opowieść o stracie, skomplikowanych relacjach rodzinnych oraz sile wspomnień. Krytycy porównują jej styl do twórczości Krzysztofa Kieślowskiego i Krzysztofa Zanussiego, co tylko potwierdza niezwykły kunszt tej młodej reżyserki. Monika Majorek - nowa gwiazda polskiego kina Za filmem stoi Monika Majorek, autorka scenariusza i reżyserka znana z takich produkcji jak "Po sezonie", "Inka" czy "Pierwsze". Tym razem stworzyła kameralny, emocjonalny obraz, który według recenzentów "poraża autentyzmem" i "trafia prosto w serce widza". Krytyk Rafał Pawłowski dostrzegł w jej stylu inspiracje Kieślowskim, doceniając subtelne budowanie napięcia i refleksyjny charakter narracji. Reżyserka zdradziła, że inspiracją do filmu były przeżycia związane ze stratą bliskiej osoby. „Chciałam uchwycić moment, w którym świat wali się w gruzy, a my próbujemy odnaleźć w nich trochę nadziei” – powiedziała Majorek w jednym z wywiadów. Film wykorzystuje archiwalne nagrania i domowe materiały wideo jako kluczowy element narracyjny, co nadaje mu niezwykle osobisty wymiar. Film "Innego końca nie będzie": fabuła, o czym jest Historia koncentruje się na Oli (w tej roli Maja Pankiewicz), która po latach wraca w rodzinne strony, by zmierzyć się z przeszłością i odbudować relacje z najbliższymi. Nic nie jest takie, jak zapamiętała – matka (Agata Kulesza) ma nowego partnera, ulubionego samochodu ojca dawno brakuje w garażu, a rodzinny dom ma zostać sprzedany. Konflikty z siostrą i bratem nie są jeszcze zamknięte, a nierozwiązane sprawy z przeszłości ciążą nad rodziną. To film o pojednaniu, przebaczeniu i sile wspomnień – materiały archiwalne, pełne ciepłych chwil z dawnych lat, pomagają bohaterom odnaleźć utracony kontakt. Czytaj też: Mało kto wie,…

12530591.13-3950e1d.jpg
width: 1500
height: 851

Wzruszenie i wielkie brawa. Tak wyglądało spotkanie z Magdaleną Zawadzką w Teatrze Ateneum
type: item
date: 2022-04-28T15:16:03.000Z
creator: Konrad Szczęsny
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Magdalena Zawadzka
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
subject: Teatr Ateneum
description: To był naprawdę wyjątkowy wieczór
encoded: To było naprawdę niezwykłe spotkanie. Pełne wzruszających anegdot, wspomnień, uśmiechów i wielkiej serdeczności. Bo taką też osobą jest jego bohaterka - Magdalena Zawadzka. Aktorka w sposób niezwykły, z finezją, polotem i wielką pasją opowiedziała o swoim barwnym życiu. A publiczność była zachwycona i słuchała z zapartym tchem... Spotkanie z Magdaleną Zawadzką w Teatrze Ateneum Teatr Ateneum wypełniony był do ostatniego miejsca. Tak tłumnie przybyli wielbiciele talentu Magdaleny Zawadzkiej, która 26 kwietnia była bohaterką cyklu „Moje Ateneum” – rozmowy prowadzonej przez Jacka Wakara. Wywiad-rzeka trwał bez przerwy ponad 2 godziny, a mimo tego nikt nie opuścił sali przed czasem. Co chwilę rozlegały się oklaski, ponieważ bohaterka spotkania odpowiadała na pytania Wakara nie tylko z wdziękiem, ale i z poczuciem humoru, przytaczała anegdotki z życia teatralnego i prywatnego. Zabawne, często wzruszające i bardzo ciekawe. Zwłaszcza w części dotyczącej jej męża Gustawa Holoubka, który jak gdyby był obecny wśród widzów, czuło się jego ducha i jego osobowość. A kiedy Magda Zawadzka odczytała tekst, który kiedyś napisała o Gustawie na jego benefis w krakowskim Teatrze Stu, widzowie co chwilę wybuchali śmiechem. Bo opowiastka była nie tylko okraszona dowcipem, ale aktorka porównała w niej wielkiego aktora do dziecka, z dziecięca naiwnością, jaką jej mąż zachował do końca życia. Spotkanie zakończyło się owacją na stojąco, publiczność nie miała ochoty rozstać się z gwiazdą, która włada sercami teatromanów, odkąd pierwszy raz jako 17-latka wystąpiła na dużym ekranie, a potem w tylu lubianych do dziś i ciągle powtarzanych filmach, jak choćby „Pan Wołodyjowski”. Czytaj także: Magdalena Zawadzka apeluje do Rady Warszawy: „mam nadzieję, że przywróci imię Gustawa Holoubka Teatrowi Dramatycznemu” Magdalena Zawadzka w sesji dla „VIVY!”, luty 2022 Nie tylko aktorka. Niezwykłe życie Magdaleny Zawadzkiej Magda Zawadzka jest autorką trzech książek i kopalnią wiedzy o teatrze, aktorach, z k…

imgg7E4TY-0af0be8.jpg
width: 1167
height: 925

Film Spencer już w kinach, czyli Perły zostały rzucone [RECENZJA]
type: item
date: 2021-11-08T10:24:22.000Z
creator: Gabriela Czernecka
subject: Film
subject: Kultura
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: brytyjska rodzina królewska
subject: film
subject: księżna Diana
subject: Recenzja
subject: rodzina królewska
description: Uwaga na spoilery!
encoded: Zjawiskowo piękna dziewczyna zakochuje się w księciu i żyją długo i szczęśliwie. Takimi słowami można byłoby opisać każdą bajkę, ale nie życie Dianu Spencer. I nie film Pablo Larraina. Produkcję rozpoczynają słowa „Baśń zrodzona z tragedii” i dokładnie tak należy traktować tę produkcję. Film Spencer - Diana bunt wobec tradycji, ale umiarkowany Pablo Larrain udowodnił już, że potrafi pokazywać na ekranie mniej znane oblicza znanych ludzi. Tak było w przypadku Jackie, gdzie przedstawił historie Jackie Kennedy po zamachu na jej męża w 1963 roku. Tym razem na tapet wziął Dianę Spencer, chcąc pokazać przełomowy moment w jej życiu, kiedy to podjęła decyzję o separacji z księciem Karolem. Autor skupił się więc na przedstawieniu trzech dni z życia Diany. Mowa o świętach 1991 roku, które księżna spędziła z rodziną Windsorów w Sandringham. To Boże Narodzenie dla rodziny królewskiej ma być spokojne, rodzinne i jak co roku pełne tradycji i zwyczajów, które podtrzymują od lat. Zobacz: Stuletnie bombki, nieodpowiednie prezenty… Tak wyglądały królewskie święta u Windsorów Windsorowie jeszcze nie wiedzą, że w przyszłym roku wizerunek monarchii ulegnie diametralnej zmianie. Królowa rok 1992 nazwie annus horriblis - najgorszy rok w jej życiu - a to wszystko za sprawą rozwodów trójki swoich pociech - Andrzeja, Anny i Karola. Diana w tym roku współpracując z Andrew Mortonem, wyda książkę, w której ujawni dramatyczne szczegóły ze swojego życia w rodzinie królewskiej. Rok zakończy seria skandali dotyczących romansów księżnej Sarah, a także wybuch ogromnego pożaru w zamku Windsor, który złamie serce królowej. Po tych dwunastu miesiącach nic nie będzie takie samo, a Windsorowie spróbują podreperować swój wizerunek na wszelkie sposoby. Ale zanim to wszystko się stanie na ekranie mamy okazję podejrzeć, jak wyglądają królewskie święta pełne tradycji. Widzimy więc strzelanie do bażantów, pozowanie fotografom do zdjęć po nabożeństwie, przebieranie się w eleganckie stroje kilka razy w ciągu dnia…

imgPVTajS-b2d1e1c.jpg
width: 1010
height: 800

Artystyczny hedonizm w najlepszym wydaniu. Słuchaliśmy „What's your pleasure” Jessie Ware
type: item
date: 2020-06-26T10:16:04.000Z
creator: Konrad Szczęsny
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Jessie Ware
subject: muzyka
subject: muzyka pop
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję
encoded: Wróciła po trzech latach i zachwyciła niezwykle tanecznym, głębokim i hipnotyzującym brzmieniem. Jessie Ware wydała właśnie krążek „What's your pleasure?”, który stanowi świetne połączenie jej oryginalnego stylu i jest jednocześnie hołdem dla wielkich diw disco. Od tego albumu trudno się oderwać, każda piosenka, która się na nim znalazła, mogłaby z powodzeniem okupować szczyty list przebojów ! Taneczna i elektryzująca Jessie Ware. Jaki jest album „What's your pleasure?” Przedsmakiem płyty był singiel „Save a Kiss”, który już zwiastował wciągające brzmienie, odwołujące się mocno do lat 70., 80. i 90. Taki też jest ten krążek: spójny, przemyślany i uzależniający. Jessie Ware udowadnia, że jest artystką świadomą, która z jednej strony wykształciła swój własny styl, z drugiej nie boi się eksperymentować z bardziej syntetycznym brzmieniem. Na wyróżnienie zasługują nie tylko single (poza „Save a kiss” jest to też najnowsze, tytułowe „What's your pleasure”, z niezwykle wyrazistym beatem, będące w warstwie wizualnej hołdem dla inności), lecz także klubowo-funkowe (jestem przekonany, że na parkiecie rozkołysałoby nawet najbardziej sceptyczną publiczność!) „Mirage (Don't stop)”, charakterystyczne i reprezentatywne dla jej stylu „Spotlight”, przekorne i rezolutne „Ooh La La”, bardziej delikatne i kojące w zwrotkach oraz transowe w referenach „Adore you” czy nieco mroczne i niepokojące „The Kill”. Nowa płyta Jessie Ware to balsam na umęczone izolacją dusze. Słuchając jej nie sposób nie poruszyć biodrami (nawet w domowym zaciszu!), nie uśmiechnąć się i nie pomyśleć, że nawet najgorsza chwila musi w końcu minąć. View oEmbed on the source website What's your pleasure? to uczta dla miłośników klubowych brzmień Jestem przekonany, że każdy, kto sięgnie po ten album, znajdzie swego rodzaju ukojenie i... pobudzenie. To o tyle osobliwe doświadczenie, że do tej pory Jessie Ware kojarzyła się głównie ze wzruszającymi i subtelnymi balladami, jak „Wildest moments”, „Say you love me” czy „Pi…

imgFV7XSO-80d636f.jpg
width: 1167
height: 925

Dzieciństwo z Hitlerem u boku, czyli Jojo Rabbit Taiki Waititiego
type: item
date: 2020-01-21T10:27:53.000Z
subject: Film
subject: Kultura
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: film
subject: Oscary 2020
subject: premiera
subject: Recenzja
subject: Scarlett Johansson
description: Czy rola matki młodego nazisty przyniesie Scarlett Johansson Oscara?
encoded: Największym pragnieniem małego Jojo, bohatera filmu Taiki Waititiego, mieszkającego w Niemczech czasów II wojny światowej, jest zasilić szeregi nazistowskiego wojska. A jego najlepszym przyjacielem jest wyimaginowany Adolf Hitler. Zanim odwrócicie z niesmakiem głowę, pomyślcie o bożyszczach swojego dzieciństwa. Czy były to ideały i postacie, które czcicie do dzisiaj? Moje pokolenie nie mogło oderwać wzroku od brutalnych kreskówek na Cartoon Network i było w stanie pobić się o kartonikowe żetony z Pokémonami. Dzisiejsze dzieciaki z zapartym tchem śledzą deprawujące treści youtuberów. Jojo miał swoją świętość – hitlerowskie zastępy. Obozy bojowe, prawdziwa amunicja, koledzy o podobnych zainteresowaniach. Jak udowadnia film Jojo Rabbit, mordercza ideologia mogła wydawać się dziecku szalenie pociągająca. Dzięki niej mały chłopiec miał możliwość dołączenia do elitarnego, wydawałoby się, klubu. View Ediplayer on the source website Fabuła filmu „Jojo Rabbit” Tytułowym bohaterem filmu jest chłopiec należący do Hitlerjugend i wiernie wyznający wszystkie reguły tworzone przez nazistowską propagandę. Wątłą pewność siebie małego bohatera wzmacnia Adolf Hitler – projekcja umysłu chłopca i reprezentant wszystkich jego ideałów. Na obozie młodzieżowym Jojo otrzymuje wreszcie szansę, by wykazać się przed kolegami i zaimponować przełożonym. Ma nadzieję, że to właśnie on zostanie wybrany do wojska. Jednak w wyniku nieszczęśliwego wypadku podczas ćwiczeń Jojo doznaje poważnych obrażeń i musi wracać do domu. Tam odkrywa, że jego mama ukrywa na poddaszu „największego wroga hitlerowskich Niemiec” – młodą Żydówkę. Początkowo przerażony chłopiec postanawia przysłużyć się swojemu przywódcy w nietypowy sposób. Zamierza porozmawiać z dziewczyną i za pomocą wyciągniętych od niej informacji napisać encyklopedię o znienawidzonej przez nazistów rasie. Recenzja filmu „Jojo Rabbit” II wojna światowa jeszcze nigdy nie wyglądała tak atrakcyjnie jak w oczach bohatera Jojo Rabbit. Obrana przez twórców p…

img4ovjFw-4165c62.jpg
width: 1009
height: 800

Na Netflixie już do obejrzenia Król z Timothéem Chalametem!
type: item
date: 2019-11-19T15:43:09.000Z
subject: Film
subject: Kultura
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: film
subject: Netflix
subject: Recenzja
subject: Robert Pattinson
subject: Timothee Chalamet
description: Przeczytaj naszą recenzję
encoded: Timothée Chalamet, to niewątpliwie jeden z najpopularniejszych aktorów młodego pokolenia. Sławę zyskał dzięki występowi w filmie Luki Guadagnino Tamte dni tamte noce (2017). Genialna kreacja zapewniła mu nominację do Oscara i tym samym Chalamet ustanowił rekord zostając najmłodszym aktorem w historii nominowanym w kategorii roli pierwszoplanowej. Postać niepokornego i wrażliwego intelektualisty, Elio, stała się dla młodego aktora przepustką do sławy. Ale też jego przekleństwem. Chętnie obsadzany w różnych produkcjach aktor albo z marnym skutkiem powielał rolę cierpiącego erudyty (jak w filmie Grety Gerwig Lady Bird czy też w W deszczowy dzień w Nowym Yorku Woody'ego Allena) albo nie był w stanie przyćmić swojego oscarowego występu (jak dzieje się w przypadku Mojego pięknego syna Felixa Van Groeningena, w kontekście którego zdania krytyków były bardzo podzielone). Czego możemy się spodziewać po Królu, nowej produkcji Netflixa w reżyserii Davida Michôda, która swoją premierę miała na tegorocznym festiwalu w Wenecji? Film „Król”. Opis fabuły Akcja Króla rozpoczyna się w momencie, gdy młody książę Hal jest zmuszony przejąć tron Anglii po umierającym ojcu i stać się Henrykiem V. Chłopak, który przywykł do uciech i beztroskiego życia otrzymuje więc niespodziewanie ogromną odpowiedzialność. Kolejną przeszkodą w sprawowaniu rządów przez młodego władcę jest niechęć jaką darzył go zmarły król, a wraz z nim dworzanie. Osią konfliktu była duża łatwość z jaką Henryk IV decydował się na nowe konflikty militarne, których Hal wolałby uniknąć. Pierwszym zarządzeniem nowego króla, jest więc – ku utrapieniu doradców – zakończenie wszystkich wojen w możliwie pokojowy sposób. Hal nie zgadza się również spełnić ambicji ojca i odmawia ataku na Francję. Jego wysiłki zostają jednak niezwykle utrudnione, gdy na dworze zostaje schwytany zamachowiec, będący wysłannikiem króla Francji. Na domiar złego, koronacyjny prezent otrzymany od Delfina okazuje się zniewagą dla młodego władcy. Postawiony …

imgZ89fCZ-b2ef3d2.jpg
width: 1009
height: 800

Jak wygląda życie 13-letniej żony?
type: item
date: 2019-10-29T10:28:15.000Z
creator: xborowiecka
subject: Ludzie
subject: Nasze akcje
subject: Newsy
subject: książka
subject: literatura
subject: Recenzja
description: Poznaj wzruszającą historię Salmy, bohaterki książki „Jestem nieletnią żoną”.
encoded: Życie kobiet w krajach muzułmańskich w niczym nie przypomina romantycznej historii o bogatym szejku i opływającej w luksusach kobiecie u boku... Wstrząsająca opowieść Salmy, jednej z tysięcy dziewczynek skazanych na życie u boku starszego mężczyzny, chwyta za serce i otwiera oczy na problemy kobiet Bliskiego Wschodu. Kim jest tajemnicza pisarka Laila Shukri? Ukrywająca się pod pseudonimem pisarka jest Polką, mieszkającą w krajach arabskich. Jej mężem jest muzułmanin, z którym podróżuje po świecie. Na rynku wydawniczym zadebiutowała w 2014 roku. Oparta na jej osobistych doświadczeniach „Perska miłość” podbiła serca czytelniczek. Kolejne tytuły, m.in. „Byłam służącą w arabskich pałacach”, „Jestem żoną szejka”, czy „Byłam kochanką arabskich szejków” trafiły na listy bestsellerów i sprzedały się w nakładzie przekraczającym pół miliona egzemplarzy. Najnowsza powieść Shukri to kolejna, trudna podróż w głąb Biskiego Wschodu... „Jestem nieletnią żoną” - o czym jest książka? Pochodząca z Jordanii Salma wiedzie życie przeciętnej nastolatki. Szczególnie przykłada się do nauki - marzy bowiem, aby w przyszłości zostać lekarzem i pomagać dzieciom. Nie wie jednak, że najbliższa rodzina ma w stosunku do niej inne plany... Dziewczynka w wieku 13 lat zostaje wydana za mąż za piętnaście lat starszego Ahmada. Wbrew własnej woli przerywa naukę i przeprowadza się do Ammanu, by pełnić rolę przykładnej mężatki. Jednocześnie, rozpoczyna się jej koszmar… Życie dziewczynek w krajach muzułmańskich w książce „Jestem nieletnią żoną” O tym, jak cierpią kobiety w krajach muzułmańskich wciąż mówi się zbyt mało. Swoją najnowszą powieścią Laila Shukri przełamuje temat tabu - uświadamia i wzywa nas do pomocy. Wobec przedstawionych przez nią scen nie sposób przejść obojętnie... Czuła jego twardy dotyk, chropowatą skórę, a później jego zabierający jej oddech ciężar. Chciała uciec. Z tego łóżka, od niego, z tego domu. Jednak leżała nieruchomo, tak jak przykazała jej mama, i pozwalała, żeby mąż robił z ni…

imglhMlpd-d08e8a3.jpg
width: 1010
height: 800

Na tę książkę czekało tysiące fanów! Rodzina Hryciów powraca po raz ostatni!
type: item
date: 2019-10-23T08:14:11.000Z
creator: xborowiecka
subject: Ludzie
subject: Nasze akcje
subject: Newsy
subject: książka
subject: literatura
subject: Recenzja
description: „Cukiernia Pod Amorem. Jedna z nas” już w księgarniach!
encoded: Nareszcie jest! Trzeci i ostatni tom drugiej serii bestsellerowej sagi „Cukiernia pod Amorem”, którą Małgorzata Gutowska-Adamczyk podbiła serca czytelników i rankingi sprzedaży. Dlaczego warto mieć ją w swojej biblioteczce? Przekonajcie się! O autorce: kim jest Małgorzata Gutowska-Adamczyk? Pamiętacie kultowy program „Tata, a Marcin powiedział....”? Uwielbiacie serial „Na Wspólnej”? A może, jesteście fankami obyczajowych powieści z wątkami historycznymi? Jeśli tak, to z całą pewnością saga „Cukiernia pod Amorem” podbije wasze serca! Pisarka i dziennikarka, Małgorzata Gutowska-Adamczyk, autorka scenariuszy do wielu seriali i programów rozrywkowych, po raz kolejny zaprasza nas do wspaniałego świata wyobraźni. W nim, czekają na nas ukochani bohaterowie sagi „Cukiernia pod Amorem”, wielopokoleniowa rodzina Hryciów. „Cukiernia Pod Amorem” - fabuła i bohaterowie Na kartach powieści „Cukiernia pod Amorem” autorka opisuje losy kilku pokoleń rodziny Hryciów. Akcja rozgrywa się w malowniczej scenerii XIX-wiecznych dworków oraz na współczesnej prowincji. Dzięki tej nietypowej podróży w czasie, poznajemy realia życia codziennego sprzed kilkudziesięciu lat, a także wraz z bohaterami przypominamy sobie przełomowe wydarzenia historyczne. „Cukiernia Pod Amorem. Jedna z nas” - o czym opowiada ostatni tom sagi? Tym razem losy bohaterów sagi śledzimy w dwóch planach czasowych - historycznym i współczesnym. Autorka powraca do nieznanych dotąd wątków sprzed lat, a także opowiada o obecnym życiu swoich bohaterów. Losy dawnych przyjaciółek - Moniki i Teresy splatają się ponownie w Zajezierzycach. Tam, w przypływie szczerości, Teresa wyznaje Monice prawdę o jej adoptowanej córce... W Gutowie trwają natomiast przygotowania do pogrzebu Waldemara Hrycia. Burmistrz próbuje uniknąć politycznej odpowiedzialności za jego śmierć. Córka zmarłego zdecydowanie sprzeciwia się uczczeniu pamięci ojca. Helena Hryć musi użyć podstępu, aby pochować męża w rodzinnym grobie... Czy narzeczona Zbyszka naprawdę…

imgnhI8uM-204948e.jpg
width: 1010
height: 800

Nagrodzony Złotymi Lwami w Gdyni Obywatel Jones już w kinach
type: item
date: 2019-10-21T11:44:05.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Agnieszka Holland
subject: film
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Obywatel Jones
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Choć Agnieszka Holland w swoim najnowszym filmie opowiada prawdziwą historię, która rozegrała się w latach 30. ubiegłego wieku, jej przesłanie jest jak najbardziej aktualne. A wnioski wyciągane przez autorkę filmu mogą zaboleć. Od piątku 25 października w kinach Obywatel Jones. „Obywatel Jones”. Opis fabuły Gareth Jones (James Norton) to pochodzący z Walii doradca byłego premiera Wielkiej Brytanii, Lloyda George’a (Kenneth Cranham). Jego specjalnością jest polityka zagraniczna. Jones wsławił się przeprowadzeniem wywiadu z Adolfem Hitlerem. Nikt jednak nie chce słuchać niewygodnych wniosków, jakie wyciągnął z tego spotkania. Ambitny, młody dziennikarz chce iść za ciosem i tym razem postarać się o wywiad z Józefem Stalinem. Rządzony przez niego Związek Sowiecki przeżywa okres wielkiej prosperity i rozwoju, który zawstydza pogrążony w kryzysie zachód. Jak grzyby po deszczu powstają w ZSRS nowe fabryki, a do Moskwy szeroką rzeką płyną zachodni specjaliści, którzy pomagają w osiągnięciu rekordowo szybkiego wzrostu gospodarczego. Nikt nie zna odpowiedzi na jedno pytanie: w jaki sposób udało się to wszystko sfinansować? I właśnie odpowiedzi na nie szukać będzie w Moskwie Gareth Jones. Pozbawiony posady doradcy Lloyda George, na własną rękę wyruszy w podróż w sam środek piekła. Recenzja filmu „Obywatel Jones” Podczas gdy pogrążony w kryzysie zachód skupiony jest na własnych problemach, sowiecki cud gospodarczy trwa w najlepsze, zadziwiając cały świat. Nikt jednak nie pyta, w jaki sposób udało się to osiągnąć. Napływające z Moskwy relacje przebywających na miejscu zachodnich dziennikarzy nie pozostawiają złudzeń, że rozwiązaniem wszelkich problemów jest socjalizm. Dopracowywany przez Stalina ustrój przynosi zadziwiające efekty, które opisywane są w pochwalnych artykułach autorstwa takich tuzów dziennikarstwa jak między innymi laureat Nagrody Pulitzera, wysłannik The New York Timesa Walter Duranty (Peter Sarsgaard). Wydaje się, że jedyną osobą, która podskórnie czuje, że kryj…

imgW3Hp96-984172d.jpg
width: 1009
height: 800

Joaquin Phoenix zachwyca jako przerażający Joker w filmie Todda Phillipsa
type: item
date: 2019-10-08T14:44:04.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: film
subject: Joaquin Phoenix
subject: Joker
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Rzadko się zdarza, by dwa najlepsze filmy roku można było oglądać w tym samym czasie w kinach. Podczas, gdy południowokoreański Parasite wciąż bije rekordy oglądalności, od piątku w kinach zagościł też Joker Todda Phillipsa. Komiksowy dramat i sensacyjny zwycięzca Złotego Lwa na festiwalu filmowym w Wenecji to świetny film, o którym już dzisiaj można mówić, że będzie czarnym koniem przyszłorocznej ceremonii rozdania Oscarów. „Joker”. Opis fabuły Arthur Fleck (Joaquin Phoenix) pracuje w Gotham City jako klaun do wynajęcia. Choć w jego życiu mało jest powodów do uśmiechu, gdy Arthur zakłada maskę trefnisia, wtedy czuje się najlepiej. Mimo to nie pozostawia złudzeń pracownicy społecznej, z którą widuje się co tydzień, by zdobyć receptę na niezbędne leki poprawiające jego stan psychiczny. W jego głowie kłębią się same negatywne myśli, a zalecone przez nią pisanie dziennika nie pomaga. Mieszkający z samotnie wychowującą go matką Penny (Frances Conroy), Arthur ma jedno marzenie. Chciałby zostać komikiem na wzór i podobieństwo swojego idola z małego ekranu, prowadzącego codzienny talk show Murraya Franklina (Robert De Niro). Do spełnienia tych marzeń droga daleka, szczególnie że wszystko, co stabilne w życiu Arthura nagle zaczyna się sypać. Stanu permanentnej depresji nie poprawia fakt, że samo Gotham City pogrążone jest w chaosie w związku ze strajkiem służb oczyszczania miasta. Wkrótce zbliżają się wybory, w których zamierza wystartować odnoszący sukcesy przemysłowiec Thomas Wayne (Brett Cullen). To u niego pracowała przed laty Penny, która żyje nadzieją, że Wayne pomoże jej i Arthurowi w beznadziejnym położeniu, w jakim aktualnie się znajdują. Recenzja filmu „Joker” Jest coś takiego w stworzonej przez Jerry’ego Robinsona, Billa Fingera oraz Boba Kane’a postaci Jokera, że otwiera nieskończone możliwości interpretacyjne dla wcielających się w nią aktorów. Nie było właściwie filmowego Jokera, który przeszedłby bez echa. Heath Ledger za rolę Jokera nagrodzony został Oscarem…

imgqZ2HoY-bcf6522.jpg
width: 1009
height: 800

Zwycięzca Złotego Lwa i kandydat do oscarowych nominacji – W kinach Joker!
type: item
date: 2019-10-03T09:44:43.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: film
subject: Joaquin Phoenix
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
description: W kinach od 4 października
encoded: Ten film może namieszać najbardziej podczas przyszłorocznej ceremonii rozdania Oscarów. O Jokerze Todda Phillipsa mówi się już od momentu jego premiery na festiwalu filmowym w Wenecji, gdzie został nagrodzony Złotym Lwem. Kreacja Joaquina Phoeniksa to pewniak do oscarowej nominacji, a i sam Joker nie jest bez szans, by jako pierwszy komiksowy film w historii wygrać Oscara w kategorii dla najlepszego filmu roku. Joker w kinach od 4 października. „Joker”. Opis fabuły Wiecznie samotny w tłumie — Arthur Fleck pragnie kontaktu. Mimo to kiedy idzie zakopconą ulicą Gotham City, kiedy pokrytym graffiti pociągiem podróżuje przez miasto gotujące się od podziałów i rozczarowań, swoją prawdziwą twarz ukrywa aż za dwiema maskami. Jedną z nich przywdziewa każdego dnia, nakładając makijaż klauna do pracy. Drugiej nie może zdjąć nigdy. To iluzja, jaką otacza się, aby przesłonić fakt, że nie może poczuć się częścią świata wokół — że wciąż jest niezrozumianym facetem, którego życie raz po raz nokautuje. Nieznający ojca Arthur ma wrażliwą matkę, która jest być może także jego najlepszą przyjaciółką. To ona przezwała go kiedyś „Wesołkiem”. Ten pseudonim przykleił mu do twarzy uśmiech. Ale za nim skrywa się cierpienie serca. Jako wyrzutek — prześladowany przez nastolatków na ulicach, wyszydzany przez urzędników w metrze, a nawet wyśmiewany przez klaunów, z którymi pracuje — jeszcze bardziej odkleja się od otaczającego go społeczeństwa. (opis dystrybutora) O filmie „Joker” Wyreżyserowany przez Todda Phillipsa Joker przedstawia oryginalną wizję historii najbardziej znanego łotra z uniwersum DC, nawiązującą do tradycyjnych opowieści o tej postaci, choć całkowicie od nich niezależną. Autorzy filmu obiecują, że to, co zobaczymy na ekranie to nie Gotham i nie Joker, jakich znamy z 80 lat kanonicznej narracji na stronach komiksów i ekranach. To samodzielna opowieść o narodzinach niesławnej postaci, a także historia o atmosferze niepewności pochłaniającej człowieka na krawędzi, który, podobnie …

imgj47C7L-0dae863.jpg
width: 1009
height: 800

Jak dobrze znasz swoich najlepszych przyjaciół? Od dzisiaj film (Nie)znajomi w kinach!
type: item
date: 2019-09-27T17:48:00.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: (Nie)znajomi
subject: Aleksandra Domańska
subject: film
subject: Kasia Smutniak
subject: kino
subject: Maja Ostaszewska
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
subject: Tomasz Kot
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Gdyby nie fakt, że wchodzący do kin film (Nie)znajomi jest polską adaptacją włoskiego Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie, można by mówić o filmie niemal pozbawionym wad. A tak? Zawsze ktoś będzie kręcił nosem. „(Nie)znajomi”. Opis fabuły Ewa (Kasia Smutniak) i Tomek (Tomasz Kot) zapraszają najbliższych znajomych na kolację z okazji ukończenia remontu. Wśród gości są Grzegorz (Łukasz Simlat) i siostra Ewy, Anna (Maja Ostaszewska), Czarek (Michał Żurawski) z niedawno poznaną Olą (Aleksandra Domańska) oraz Wojtek (Wojciech Żołądkowicz), który pojawia się sam, choć zapowiedział, że wpadnie razem z nową dziewczyną. Wszyscy znają się od lat i dobrze czują się w swoim towarzystwie. Wydaje się też, że wszystko o sobie wiedzą. Nowa w towarzystwie Ola proponuje niewinną zabawę. Wpada na pomysł, by wszyscy obecni podczas kolacji wyłożyli na stół swoje telefony komórkowe. Od tej pory uczestnicy przemiłego wieczoru będą mieli wgląd w przychodzące tam wiadomości, a wszelkie rozmowy telefoniczne realizowane będą przez głośnik. Nie wszystkim podoba się taka zabawa, ale nie wypada protestować. Wkrótce zaczynają przychodzić pierwsze wiadomości… Recenzja filmu „(Nie)znajomi) Trudno pisać o (Nie)znajomych bez wspomnienia choćby słowem o oryginalnym filmie wyreżyserowanym przez Paolo Genovese’a. Nakręcony w 2016 roku komediodramat Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie podbił rekordy popularności na całym świecie, a oryginalnym pomysłem na fabułę zainteresowano się nie tylko w Polsce. Dość powiedzieć, że według serwisu IMDb (Nie)znajomi to już jedenasty „krajowy” remake tego filmu. I trudno się dziwić. W świecie zdominowanym przez „niewiarygodne prawdziwe historie” oraz ekranizacje komiksów, oryginalne pomysły takie jak ten z filmu Genovese’a są na wagę złota. Nie bez znaczenia jest również fakt, że do jego realizacji wystarczy właściwie kilku zdolnych aktorów i jedno pomieszczenie. Stąd zapewne taka popularność, by użyć terminologii telewizyjnej, włoskiego formatu i można chyba zar…

imgyVIReP-1245526.jpg
width: 1009
height: 800

Piłsudski z Borysem Szycem to porządne kino, które nie wzbudza większych emocji
type: item
date: 2019-09-16T07:27:43.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Borys Szyc
subject: film
subject: kino
subject: Magdalena Boczarska
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Wchodzący właśnie do kin Piłsudski Michała Rosy jest filmem… bezpiecznym. Nakręconym tak, aby nikt nie mógł powiedzieć, że to kino nieudane. Nie ma się co jednak spodziewać po nim większych emocji ani patriotycznych porywów serc. „Piłsudski”. Opis fabuły Rok 1901. Niepodległościowy działacz Józef Piłsudski (Borys) trafia do Cytadeli Warszawskiej za działalność wywrotową. Symulując chorobę psychiczną zostaje przeniesiony do petersburskiego szpitala psychiatrycznego, gdzie rozpoczyna się filmowa opowieść. Przyjaciele Piłsudskiego z podziemia już szykują jego ucieczkę. Kończy się ona powodzeniem, a Piłsudski pod zmienionym nazwiskiem wraca do kraju oraz do żony Marii (Magdalena Boczarska) i przybranej córki Wandzi (Eliza Rycembel). Pomimo deklaracji, że zamierza skończyć z polityką i skupić się na rodzinie, Piłsudski na nowo staje na czele Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1904 roku uformowana zostaje Organizacja Bojowa PPS, która zamierza walczyć zbrojnie przeciwko rosyjskiemu zaborcy. Nie wszystkim podobają się siłowe metody stosowane przez Piłsudskiego, a nawet jego uporczywa chęć przywrócenia wolności będącej pod rozbiorami Polsce. Niedługo potem władzę w PPS przejmuje młoda gwardia, która nie zamierza kontynuować polityki zbrojnej partii. Równocześnie w otoczeniu Piłsudskiego zaczyna kręcić się dzielna Aleksandra Szczerbińska (Maria Dębska). Recenzja filmu „Piłsudski” – Nasz film opowiada nie tylko o Piłsudskim przywódcy, żołnierzu, buntowniku, ale też mężczyźnie z krwi i kości ze wszystkimi jego przywarami, żądzami, słabostkami. Opowiadamy o Piłsudskim egocentryku, z którym życie nie było łatwe. Jednocześnie jego charyzma sprawiała, że był dla kobiet bardzo atrakcyjny – mówi odtwórca głównej roli, Borys Szyc, celnie charakteryzując film Michała Rosy. Piłsudski to opowieść o człowieku, wokół którego skupiły się nadzieje niepodległościowe Polaków i który znalazł sposób na to, by przywrócić ojczyźnie wolność. Metodycznie, krok po kroku, poznajemy najważniejsze mome…

imgjZEqcM-ab6456d.jpg
width: 1009
height: 800

Najbardziej kontrowersyjny film roku czy wiele hałasu o nic? W kinach Polityka Patryka Vegi
type: item
date: 2019-09-04T19:32:48.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Polityka
subject: film
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Patryk Vega
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: O tym filmie będzie mówiło się w nadchodzącym tygodniu najgłośniej. Do kin trafia długo oczekiwana Polityka Patryka Vegi. Dzięki świetnie naoliwionej machinie promocyjnej apetyty widzów zostały nakręcone na najwyższy poziom. Fragmenty filmu, które sam reżyser zaprezentował w sieci, dawały nadzieję na przynajmniej drugi Kler. Czy kontrowersyjnemu reżyserowi udało się w końcu nakręcić film, dzięki któremu krytycy jego twórczości spojrzą na Vegę bardziej przychylnym okiem? Polityka w kinach od środy 4 września. „Polityka”. Opis fabuły Fabuła „Polityki” podzielona została na kilka segmentów, których bohaterami są postaci związane z polską polityką. W pierwszej pani Jadwiga (Ewa Kasprzyk) dostaje informację prosto z Warszawy, że została wybrana na stanowisko premiera. Bohaterem kolejnej jest obrotny Arek (Antoni Królikowski). Student Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu również zostaje wezwany do stolicy, gdzie wkrótce stanie się jedną z najważniejszych postaci w Ministerstwie Obrony Narodowej. Trzecia opowieść to historia bogobojnego posła patrioty, który wikła się w niespodziewany romans. Następnie poznajemy Basię (Anna Karczmarczyk), która wyrusza z medialną misją wyznaczoną jej przez samego Ojca Dyrektora (Zbigniew Zamachowski). Bohaterem części piątej jest Prezes (Andrzej Grabowski). Zaprzyjaźnia się on ze swoim rehabilitantem (Maciej Stuhr). Na koniec poznajemy zaś Stefana (Daniel Olbrychski), który otrzymuje niespodziewaną propozycję od szefa partii Pacyny (Zbigniew Suszyński). Recenzja filmu „Polityka” Utarło się, że w dobrym tonie jest krytykowanie większości tego, co wyszło spod reżyserskiego oka Patryka Vegi. Reżyser stracił gdzieś umiejętności, dzięki którym zachwycił widzów serialowego PitBulla, a w zasadzie wszystkie jego późniejsze produkcje narażone były na coraz większe kpiny. W większości zresztą słuszne. Jak na ironię, im gorzej mówiło się o kolejnych filmach Vegi, tym lepiej zarabiały one w kinach. Opinia o Vedze reżyserze została u…

imguonhgQ-49ce0d4.jpg
width: 1009
height: 800

Downton Abbey nie zawiedzie fanów popularnego serialu!
type: item
date: 2019-09-03T10:13:47.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: downton abbey
subject: film
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Seans tej kinowej kontynuacji popularnego serialu telewizyjnego jest jak wizyta u starych przyjaciół. Wiadomo, że niczym nas nie zaskoczą, ale dobrze czujemy się w ich towarzystwie. Downton Abbey w kinach od 13 września. „Downton Abbey”. Opis fabuły Minął rok, odkąd pożegnaliśmy tytułową rezydencję lorda Granthama (Hugh Bonneville). Życie w Downton Abbey toczy się własnym rytmem i wydaje się, że nic nie może zmącić spokoju, jaki udaje się tam utrzymać. Wszystko stawia na głowie jeden list, w którym Granthamowie zostają poinformowani o wizycie rodziny królewskiej. Taka okazja to nie tylko wielki zaszczyt, ale i jeszcze większa odpowiedzialność. Wszyscy w domu, na czele ze służbą, stają na głowie, by przygotować Downton Abbey jak najlepiej się tylko da. Przygotowania zakłócają królewscy służący, którzy pojawiają się tu wcześniej, by dopiąć wszystko na ostatni guzik. W rzeczywistości wygląda to tak, że rozstawiają po kątach miejscową służbę i sami zaczynają kierować przygotowaniami. Na ratunek zostaje wezwany pan Carson (Jim Carter), ale nawet i on nie jest w stanie przejąć inicjatywy w domostwie kierowanym teraz przez królewskiego pazia (David Haig). Traktowani z wyższością służący postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce. Recenzja filmu „Downton Abbey” Jeśli jeszcze nie wiecie, czym różni się lokaj od służącego, a pokojówka od podkuchennej, macie niewiele czasu, by nadrobić te braki. Wchodząca 13 września do kin filmowa kontynuacja popularnego serialu od razu rzuca widza w sam środek świata sprzed niemal stu lat. Jest rok 1927. W pełnych przepychu apartamentach rezyduje duża rodzina Crawleyów, a cała rzesza służących mieszkających w przeznaczonych do tego pomieszczeniach służbowych dba o to, by niczego im nie zabrakło. Pilnują, by obiady nie były zbyt monotonne, desery wyrafinowane, a gdy zepsuje się bojler, by Crawleyowie mieli się w czym wykąpać. Wszystko jest więc tam po staremu, choć córka Crawleyów, Mary (Michelle Dockery) coraz częściej zaczyna podejrzewać, że św…

imguXK8eP-21daa92.jpg
width: 1009
height: 800

Przyzwoita rozrywka na koniec wakacji. W kinach Złodziej i oszustka z Emily Ratajkowski
type: item
date: 2019-08-29T14:44:27.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Emily Ratajkowski
subject: film
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
subject: Złodziej i oszustka
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Z pewnością Złodziej i oszustka nie jest filmem, który koniecznie trzeba zobaczyć w kinie. Kiedy jednak z jakichś powodów trafi się na niego do sali kinowej, 100 minut seansu powinno upłynąć w miarę sympatycznie. Złodziej i oszustka w kinach od 30 sierpnia. „Złodziej i oszustka”. Opis fabuły Ivan (Theo James) to utalentowany złodziej pracujący na usługach greckiego gangstera Dimitriego (Fred Melamed). Przed laty dla Dimitriego pracował również ojciec Ivana pozostawiając po sobie duży dług do spłacenia. Z tego powodu Ivan zmuszony jest zgadzać się na kolejne skoki proponowane mu przez gangstera. Obiektem zainteresowania Dimitriego jest szeroko pojęta sztuka. Po kolejnym udanym skoku, w którym Ivan kradnie słynną figurkę metalowego królika autorstwa Jeffa Koona, wartą, bagatela, 90 milionów dolarów, złodziej dochodzi do wniosku, że najwyższy czas rozstać się z Dimitrim. Ten zgadza się uznać dług za spłacony, jeśli Ivan wykona dla niego jeszcze dwa skoki. Złodziejowi pomoże w nich poznana podczas jednego ze skoków aktorka Elyse (Emily Ratajkowski). Recenzja filmu „Złodziej i oszustka” Czasem nie należy wymagać od filmu niczego więcej niż to, by przyjemnie się go oglądało. Wyreżyserowany przez Matta Aseltona Złodziej i oszustka spełnia ten warunek. Znajdujący się gdzieś pomiędzy ekscytującym nowoczesnym kinem pokroju Ocean’s Eleven: Ryzykowna gra, a klasycznym kryminałem z lat 60. takim jak Szarada, ma wystarczająco dużo atutów, by nie nudzić. Przy czym wymagający widz nie znajdzie tu niczego oryginalnego, co sprawiłoby, że Złodzieja i oszustkę będzie pamiętało się dłużej niż do jesieni. Każdy zna historię sympatycznego złodzieja, który z różnych powodów wplątał się w gangsterskie porachunki i nie może się z nich wyplątać. Mocodawca zapewnia go, że bez dwóch zdań po kolejnym skoku pozwoli mu spokojnie odejść, ale przecież wszyscy również wiemy, że tak się nie stanie. A nasz sympatyczny złodziej, jeśli odejdzie, to w worku na zwłoki. Jedynym pytaniem, jakie pozostaje jes…

imgIZ2qu5-f4d4126.jpg
width: 1009
height: 800

Antonio Banderas w nagrodzonej Złotą Palmą roli w filmie Almodóvara Ból i blask
type: item
date: 2019-08-27T11:28:41.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Antonio Banderas
subject: film
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Pedro Almodovar
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Choć w ostatnich latach kolejne filmy wyreżyserowane przez Pedra Almodóvara nie pojawiają się już z taką częstotliwością jak wcześniej, to wciąż każdy z nich jest wydarzeniem. Podobnie jest z jego najnowszym dziełem Ból i blask, które swoją premierę miało podczas festiwalu filmowego w Cannes. To właśnie tam Złotą Palmę za swoją rolę otrzymał Antonio Banderas. Ból i blask w kinach od 30 sierpnia. „Ból i blask”. Opis fabuły Salvador Mallo (Antonio Banderas) to jeden z najlepszych hiszpańskich reżyserów, który po latach pełnej sukcesów kariery cierpi na niemoc twórczą. To zresztą nie jedyne źródło jego zmartwień. Kolejnym jest przenikliwy ból fizyczny, którym opanowane jest właściwie całe jego ciało. W tej sytuacji poważna depresja znajduje się właściwie na wyciągnięcie ręki. Okazją do oderwania się od bólu istnienia jest ponowna premiera jego nakręconego trzydzieści lat wcześniej filmu, który w odrestaurowanej wersji ma zostać wyświetlony w trakcie specjalnego pokazu organizowanego przez filmotekę narodową. Jego organizatorzy chcieliby, aby prelekcję na pokazie wygłosił sam Mallo w towarzystwie głównej gwiazdy filmu, Alberta Crespo (Asier Etxeandia). Kłopot w tym, że panowie nie odzywają się do siebie od lat. Niespodziewana okazja staje się dla Salvadora punktem wyjścia do rozliczenia z przeszłością i stawienia czoła wspomnieniom. Recenzja filmu „Ból i blask” Najnowszy film Almodóvara to dzieło w pełni świadome i dojrzałe. Mocno naznaczone autobiograficznymi wątkami, odsłania przed widzem duszę artysty umęczonego. W tej roli Antonio Banderas, który po kilku niezbyt tłustych latach kariery w końcu trafił na rolę godną jego talentu. Nagroda w Cannes nie dziwi, bo kreacja Banderasa to bez wątpienia jeden z najmocniejszych punktów Bólu i blasku. Z jego bohaterem rozstajemy się właściwie tylko na krótkie chwile, by wspomnieć dzieciństwo chłopca, który w przyszłości zostanie wielkim reżyserem. Razem z dzieciństwem we wspomnieniach Salvadora pojawia się jego matka (Penélope …

imgzVE6pW-4eb768f.jpg
width: 1009
height: 800

Nagrodzony Złotą Palmą w Cannes Parasite to jeden z najbardziej oryginalnych filmów roku
type: item
date: 2019-08-26T19:28:26.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: film
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Parasite
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Takie filmy lubimy najbardziej. Pomysłowe, oparte na oryginalnym koncepcie, prowokujące, bezkompromisowo komentujące współczesną rzeczywistość. Zaledwie kilka dni temu podjęto decyzję o tym, że Parasite zostanie południowokoreańskim kandydatem do Oscara. Wcześniej został nagrodzony Złotą Palmą na festiwalu filmowym w Cannes. W polskich kinach film Joona-ho Bonga będzie można obejrzeć od 20 września. „Parasite”. Opis fabuły Rodzina Kim Ki-taeka (Kang-ho Song) żyje na krawędzi biedy. Zamieszkując piwnicę w biednej dzielnicy, robią co mogą, by egzystować jak najtańszym kosztem. Internet podkradają sąsiadom, a karmią się na darmowych stołówkach dla kierowców. Okazja na poprawę tej sytuacji nadarza się wraz z propozycją, jaką otrzymuje młody Ki-woo (Woo-sik Choi). Kolega namawia go, by zastąpił go na stanowisku prywatnego nauczyciela pochodzącej z bogatej rodziny młodej dziewczyny (Ji-so Jung). Otrzymanie posady wymaga trochę inicjatywy, ale dzięki graficznym umiejętnościom siostry Ki-jung (So-dam Park) i sfałszowanemu dyplomowi, chłopak zaczyna pracę u Parków. Wkrótce zdaje sobie sprawę, że nowe okoliczności sprzyjają załatwieniu nowych zajęć reszcie rodziny. Pierwsza w życiu Parków pojawia się Ki-jung. Ki-woo przedstawia ją jako znajomą siostry. Rzekomo utalentowana malarka ma zająć się wychowaniem syna pana Parka (Sun-kyun Lee) i jego żony, łatwowiernej Yeon-kyo (Yeo-jeong Jo). Recenzja filmu „Parasite” Choć w świadomości przeciętnego kinomana nazwisko Joon-ho Bong nie jest być może kojarzone tak dobrze jak Ki-duk Kim, to ten pochodzący z Korei Południowej reżyser ma na swoim koncie przynajmniej kilka filmów, o których było głośno. Kariera Joona-ho Bonga rozpoczęła się na dobre opartym na faktach thrillerem Zagadka zbrodni z 2003 roku. Trzy lata później jego The Host: Potwór rozbił bank zostając naówczas najbardziej dochodowym filmem w historii południowokoreańskiej filmografii. W kolejnych latach Bong rozpoczął flirt z zachodnim kinem. Najpierw do udziału w filmie Sn…

imgwiwLdy-925b7f2.jpg
width: 1009
height: 800

Dora i Miasto Złota to familijne kino przygodowe, które nie pragnie być niczym więcej
type: item
date: 2019-08-26T13:14:36.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: film
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Autorzy fabularnej wersji jednej z najpopularniejszych obecnie dziecięcych kreskówek Dora poznaje świat stanęli przed nie lada wyzwaniem. Zachowania oryginalnych elementów składających się na popularność telewizyjnego pierwowzoru i próby nieco bardziej poważnego potraktowania przygód nastoletniej bohaterki. I od razu na wstępie trzeba przyznać, że wybrnęli z tego zadania w sposób zadowalający. Dora i Miasto Złota już w kinach. „Dora i Miasto Złota”. Opis fabuły Dora (Isabela Moner) to rezolutna 16-latka wychowywana przez rodziców w dżungli z dala od cywilizacji. Ojciec Dory (Michael Peña) i mama Elena (Eva Longoria) to odważni odkrywcy, których kolejnym celem jest odnalezienie mitycznego Miasta Złota: Parapaty. Dżungla nie ma przed Dorą żadnych tajemnic. Potrafi przetrwać tam w pojedynkę, a kolejne swoje eksploracje transmituje na żywo do Internetu. Podczas jednej z takich wędrówek dziewczyna odkrywa ślady mogące naprowadzić na poszukiwaną przez rodziców Parapatę. Okazuje się, że znaleźli je oni wcześniej i właśnie wyruszają w kolejną niebezpieczną wyprawę. Tym razem jednak nie zabiorą ze sobą Dory. Dziewczyna po raz pierwszy ma opuścić dżunglę i rozpocząć naukę w liceum. Wkrótce ląduje w Los Angeles, gdzie opiekować się nią będzie rodzina kuzyna Diego (Jeffrey Wahlberg). Pierwsze dni w nowej szkole pokazują, że liceum to zupełnie co innego niż dżungla i nie będzie się w nim tak łatwo zaaklimatyzować. Sprawy skomplikują się, gdy Dora i jej nowi znajomi zostaną porwani przez bezwzględnych łowców skarbów, którzy również są na tropie Parapaty. Recenzja filmu „Dora i Miasto Złota” Nie pomyli się ten, kto po obejrzeniu zwiastuna filmu Dora i Miasto Złota pomyśli, że oto w kinach wylądował sympatyczny młodzieżowy film przygodowy. Wyreżyserowany przez Jamesa Bobina Dora i Miasto Złota jest dokładnie takim właśnie dziełem, na które można wybrać się do kina całą rodziną. Dla reżysera przeniesienie formatu telewizyjnego na potrzeby dużego ekranu to zresztą nie pierwszyzna. To…

imgCAD8nn-a5875c5.jpg
width: 1009
height: 800

Na bank się uda dużo obiecuje, ale niewiele daje
type: item
date: 2019-08-21T09:14:43.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: film
subject: kino
subject: Maciej Stuhr
subject: Marian Dziędziel
subject: Na bank się uda
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Atak przypuszczony przez Szymona Jakubowskiego na pozycję króla polskiej komedii kryminalnej, miejsca przez lata przeznaczonego dla Juliusza Machulskiego, okazał się nieudany. Kto spodziewa się drugiego Vabanku lub przynajmniej Vinci, wyjdzie z kina zawiedziony. Na bank się uda wiele obiecuje, ale niewiele daje. „Na bank się uda”. Opis fabuły Podczas zuchwałego napadu na bank zatrzymanych zostaje trzech staruszków. To Eryk (Marian Dziędziel), Chudy (Lech Dyblik) i Tolek (Adam Ferency). Nie tylko wiek gangsterów jest w tej sprawie zaskakujący. Szybko okazuje się, że z banku nic nie zginęło. Tajemnicza sprawa trafia w ręce prokuratora Słoty (Maciej Stuhr). Ten szybko bierze się do roboty i rusza na przesłuchanie staruszków. W przesłuchaniu towarzyszy mu geniusz komputerowy Patryk Gajda (Józef Pawłowski). To młody policjant, który dzięki swoim komputerowym umiejętnościom zdążył już sobie wyrobić dobrą markę. Słota i Gajda wsłuchują się w sprzeczne zeznania dziadków, a początkowo nic w ich historii nie trzyma się kupy. Fragmenty nagrania zarejestrowane w skarbcu banku podpowiadają Gajdzie kilka tropów w tej niecodziennej sprawie. Recenzja filmu „Na bank się uda” Komedia kryminalna rządzi się swoimi prawami. Podobnie tzw. „heist-movie” (w wolnym tłumaczeniu: film o napadzie/włamaniu), którym Na bank się uda również próbuje być. Powinno być lekko, dowcipnie, rozrywkowo i z pomysłem. Idealnie byłoby znaleźć równowagę pomiędzy tymi obowiązkowymi elementami każdego szanującego się komediowego kryminału. Właśnie ta sztuka udała się prawie czterdzieści lat temu Juliuszowi Machulskiemu, który debiutanckim Vabankiem wpisał się w historię polskiego kina. Autor scenariusza i reżyser filmu Na bank się uda Szymon Jakubowski postanowił wykpić się raczej tanim kosztem. Niby jest lekko i zabawnie, ale nie do końca, niby intryga jest interesująca, ale szybko okazuje się, że pozory mylą. Wszystko, co dobre w Na bank się uda znalazło się w pierwszych minutach filmu. Opartego, jak przekonu…

imgHSaFVy-1c3de03.jpg
width: 1009
height: 800

Bez żadnych wątpliwości. Toy Story 4 to kino animowane z najwyższej półki
type: item
date: 2019-08-16T07:45:04.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: film
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Daleką drogę przeszło kino animowane w zaledwie ćwierć wieku. W 1995 roku na ekrany kin trafiła pierwsza część Toy Story. Była to prawdziwa rewolucja i pierwszy film pełnometrażowy w całości wygenerowany komputerowo. Aktualnie możliwości techniki komputerowej są tak ogromne, że w czwartej części serii, momentami można złapać się na myśli, że oto obserwujemy prawdziwe lokacje, w które wstawione zostały komputerowo wygenerowane postaci zabawek. Nie zmieniło się w zasadzie tylko jedno. Toy Story wciąż zapewnia tę samą dawkę mądrej historii, wzruszeń i nostalgii za czasami dzieciństwa. „Toy Story 4”. Opis fabuły Kowboj Chudy (głos Toma Hanksa, w polskiej wersji językowej Robert Czebotar) już dawno pogodził się z tym, że jego Andy wyjechał na studia i przestał interesować się zabawkami. Teraz Chudy należy do jego młodszej sąsiadki Bonnie, której w miarę możliwości uchyliłby nieba. Musi się jednak pogodzić z tym, że coraz częściej ciskany jest w najgłębszy kąt szafy, gdzie może tylko obserwować jak dziewczynka bawi się innymi zabawkami. W końcu i dla Bonnie nadchodzi koniec czasu beztroski, a przed dziewczynką nowe wyzwanie: przedszkole! Aby dodać jej otuchy, Chudemu udaje się przedostać do plecaka i razem z Bonnie udać się na pierwsze zajęcia. Tam, podczas zabaw praktycznych, Bonnie z pomocą Chudego konstruuje z rzeczy znalezionych w śmietniku plastikowego ludka, któremu nadaje imię Sztuciek (Tony Hale, Sebastian Perdek). Ku zdziwieniu Chudego, Sztuciek ożywa tak samo jak inne zabawki dziewczynki. Z tą różnicą, że zupełnie nie rozumie, co to znaczy być zabawką i woli wracać do ukochanego kosza na śmieci. Zbliżająca się wycieczka rodzinna będzie dla Chudego okazją do nauczenia Sztućka wszystkiego, co ten powinien wiedzieć o byciu zabawką. Recenzja filmu „Toy Story 4” Bezapelacyjnie Toy Story 4 to kino animowane z najwyższej możliwej półki. Co do tego nie ma żadnej dyskusji i wszystkie sprzeciwy nie mają racji bytu. Pomimo tego, że to już czwarte spotkanie z animowanymi za…

imgB0aKab-ecf9e5a.jpg
width: 1009
height: 800

Pewnego razu… w Hollywood. Czy to najgorszy film w karierze Quentina Tarantino?
type: item
date: 2019-08-15T09:13:03.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: Brad Pitt
subject: film
subject: kino
subject: Leonardo DiCaprio
subject: Margot Robbie
subject: niezwykłe historie
subject: Rafał Zawierucha
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Czy Pewnego razu… w Hollywood to najgorszy film w karierze Quentina Tarantino? Niezręcznie używać przymiotnika „najgorszy” w kontekście tak dopracowanego filmu pełnego ciekawych smaczków i miłości do kina starej daty, które przeminęło wraz ze Swobodnym jeźdźcem. A jednak, porównując go do reszty dokonań Tarantino, trzeba ze smutkiem stwierdzić, że jeśli nie najgorszy, to jest to jeden z najsłabszych filmów jednego z najbardziej oryginalnych (sic!) reżyserów współczesnego kina. „Pewnego razu… w Hollywood”. Opis fabuły Rick Dalton (Leonardo DiCaprio) był kiedyś gwiazdą popularnego serialu telewizyjnego, którego akcja działa się na Dzikim Zachodzie. W szczytowym momencie kariery poczuł się na tyle pewnie, że zrezygnował z serialu, by podbić kino. Nic z tego nie wyszło, a jedyną osobą, która przy nim pozostała jest jego dubler i nieustraszony kaskader Cliff Booth (Brad Pitt). To on trzyma jeszcze Daltona przy życiu i nie pozwala mu utopić się w kieliszku, do którego były gwiazdor ciągle zagląda. Nowe propozycje zawodowe przychodzą w trakcie spotkania z agentem Marvinem Schwarzem (Al Pacino). Ten proponuje Daltonowi wyjazd do Włoch i występy w tamtejszych produkcjach. Dla Ricka to potwarz i ostateczny sygnał skończonej kariery. Humor poprawia mu się dopiero później, gdy zdaje sobie sprawę, że do domu obok jego rezydencji wprowadził się Roman Polański (Rafał Zawierucha) i jego młoda żona Sharon Tate (Margot Robbie). Dalton ma nadzieję, że uda mu się „przypadkowo” wpaść na sąsiada, zaprzyjaźnić i wkręcić do następnego filmu modnego reżysera. Tymczasem Cliff poznaje młodą hippiskę Pussycat (Margaret Qualley), która zabiera go na ranczo, na którym mieszka razem z przyjaciółmi. Recenzja filmu „Pewnego razu… w Hollywood” Dziewiąty film w karierze Quentina Tarantino miał swoją prapremierę już kilka miesięcy temu podczas festiwalu filmowego w Cannes. Wtedy to reżyser poprosił tych, którzy mieli okazję do seansu, aby zachowali szczegóły filmu dla siebie i postarali się ich nie sp…

img8fQzM7-526cc3a.jpg
width: 1009
height: 800

Kronika niespodziewanych śmierci. Królowe zbrodni rządzą w Hell’s Kitchen
type: item
date: 2019-08-15T08:47:04.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: film
subject: kino
subject: Królowe zbrodni
subject: Melissa McCarthy
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Emancypacja kinowych ekranów trwa w najlepsze. Oto kolejna kobieca ekipa przejmuje gangsterskie rządy w dzielnicy w filmie wyreżyserowanym, a jakże, przez kobietę. Melissa McCarthy, Tiffany Haddish, Elisabeth Moss nie cofną się przed niczym w drodze na szczyt mafijnej drabiny, ale czy ich historia jest na tyle ciekawa, że można nastawiać się na interesujący seans? Królowe zbrodni w kinach od 23 sierpnia. „Królowe zbrodni”. Opis fabuły Końcówka lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Nowojorska dzielnica Hell’s Kitchen trzymana jest twardą ręką przez irlandzkich gangsterów. Kiedy kilku z nich za sprawą obławy FBI trafia na trzy lata za kratki, ich żony pozostają bez środków finansowych na utrzymanie rodziny. Jałmużna, jaką dostają od miejscowego bossa nie wystarczy nawet na opłacenie czynszu. Wychowywane od małego na przykładne żony i matki nie widzą dla siebie przyszłości bez zawodu i wykształcenia. Postanawiają zaryzykować i przejąć władzę w dzielnicy w swoje ręce. Tłamszone przez mężów w końcu mogą być tym, kim chcą i robić to, co im się podoba. Początkowo damskie rządy nie przypadają do gustu miejscowym gangsterom, ale z czasem trzy kobiety radzą sobie coraz lepiej. Niechętnych sobie likwidują, zdobywając równocześnie szacunek miejscowych, dla których podejmowane przez nie działania przynoszą wymierne korzyści. Recenzja filmu „Królowe zbrodni” Nie jest to pierwsza podobna historia, którą w ostatnich miesiącach mogliśmy oglądać na dużym ekranie. Zdeterminowana kobieca ekipa próbująca znaleźć swoje miejsce w gangsterskim świecie pojawiła się już chociażby w niedawnych Wdowach. Tam, śmierć mężów stała się dla bohaterek sygnałem do diametralnych zmian i wprowadzenia w życie planu mającego ustawić je na resztę życia. W Królowych zbrodni mężowie bohaterek co prawda żyją, ale dla nich równie dobrze mogliby zginąć. Mężowie Claire (Moss) i Ruby (Haddish) traktowali je bardziej niczym pomoce domowe, a nie żony i tylko Kathy (McCarthy) wiodła życie typowej kury domowej u bok…

imgLLnBgc-9ec529c.jpg
width: 1009
height: 800

Upiorne opowieści po zmroku umiejętnie balansują pomiędzy baśnią a horrorem
type: item
date: 2019-08-13T16:13:02.000Z
creator: Łukasz Kaliński
subject: Ludzie
subject: Niezwykłe historie
subject: film
subject: kino
subject: niezwykłe historie
subject: Recenzja
subject: Upiorne opowieści po zmroku
description: Przeczytaj naszą recenzję!
encoded: Trzy zbiory opowiadań autorstwa Alvina Schwartza z serii Upiornych opowieści to książki, które w latach 1990-1999 znalazły się na szczycie listy pozycji najczęściej kwestionowanych przez bywalców bibliotek. Ze względu na treść, wielu czytelników uznało je jako nieodpowiednie dla młodego czytelnika. Wiadomo jednak, że zakazany owoc smakuje najlepiej. Obecność na ww. liście nie przeszkodziła prozie Schwartza w zyskaniu popularności. Wręcz przeciwnie. Upiorne opowieści straszyły całe pokolenia Amerykanów, zawładnęły też wyobraźnią Guillermo del Toro, który po latach wyprodukował ich ekranizację. Od piątku 9 sierpnia Upiorne opowieści o zmroku można oglądać w polskich kinach. „Upiorne opowieści po zmroku”. Opis fabuły Dla trójki dorastających przyjaciół z niewielkiego miasteczka, Halloween roku 1968 to ostatnia okazja do tego, by jeszcze raz założyć halloweenowy kostium i wyruszyć na zbieranie cukierków. Tym razem plany na tę szczególną noc są jeszcze odważniejsze. Przyjaciele zamierzają zemścić się na terroryzującym ich koledze. Nie wszystko idzie zgodnie z planem, a bohaterów z poważnej opresji ratuje tajemniczy latynoski chłopak Ramón (Michael Garza). Wybawiciel wpada w oko wychowywanej samotnie przez ojca Stelli (Zoe Margaret Colletti). Cała czwórka postanawia wybrać się do cieszącej się złą sławą rezydencji Bellowsów. Przed laty bez śladu zaginął w niej chłopiec i rezydencję zamknięto na cztery spusty. Związana z nią jest mroczna historia Sary, która z powodu ułomności fizycznej była niechcianym dzieckiem, które większość dzieciństwa spędziło w zamknięciu. Sarah uciekła w świat wyobraźni i pisania opowiadań z dreszczykiem. Stella i przyjaciele odnajdują napisaną przez Sarę książkę, której opowieści w tajemniczy sposób zaczynają ożywać. Recenzja filmu „Upiorne opowieści po zmroku” Głównym zadaniem, jakie postawili przed sobą twórcy filmu „Upiorne opowieści po zmroku” było opowiedzenie spójnej historii złożonej z wybranych przez nich opowiadań Schwartza. Tym samym zr…

imgNUktKl-fd36470.jpg
width: 1009
height: 800