Viva.pl
type: channel
link: https://viva.pl
date: 2024-07-26T13:11:17.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: (Nie) jem, więc jestem. Jak wspierać osoby z zaburzeniem odżywiania?
items: Dziś Międzynarodowy Dzień Feministek! Co oznacza słowo, z którym utożsamia się wiele kobiet?
items: Fenomen oleju CBD. Jak pomaga w leczeniu ciała i duszy?
items: Czym jest depresja klimatyczna? Jak sobie z nią radzić?
items: Wszyscy jesteśmy konformistami. Dlaczego tak łatwo ulegamy wpływom innych ludzi?
items: Tragiczny optymizm – strategia, której potrzebujemy w trudnych czasach
items: Twój styl przywiązania ma wpływ na to, jak korzystasz z mediów społecznościowych
items: Trening asertywności. Jak wprowadzić zmiany do swoich myślowych nawyków?
items: Chorzy na depresję izolują przed ludźmi, choć niczego tak bardzo nie potrzebują jak ich bliskości
items: Zazdrość może zrujnować życie. Jak się jej nie poddać?
items: Stres w pracy. Praktyczne sposoby na jego zminimalizowanie
items: „Ja na twoim miejscu...”. Jak radzić sobie z osobami, które narzucają innym swoje zdanie?
items: Kryzys w małżeństwie – przyczyny kryzysu, sposoby na jego rozwiązanie
items: Na czym polegają choroby psychosomatyczne? „Chicagowska siódemka”
items: Na czym polega współuzależnienie i jak je leczyć?
items: Sposoby na stres. Oto 5 skutecznych sposobów, które ukoją twoje nerwy
items: Nomofobia, czyli życie w telefonie
items: Odporni emocjonalnie. Dlaczego niektórych nie załamie nawet największy kryzys?
items: Na co warto zwracać uwagę wybierając psychoterapeutę?
items: „Żałuję, że urodziłam” – to ogromne tabu sprzyja depresji u kobiet
items: Co to jest zdrowie emocjonalne? Sprawdź, jak możesz o nie zadbać!
items: Zamień swoją wewnętrzną Potulną w Dziką Dziewczynkę – radzi Natalia de Barbaro
items: Babcia pomoże na depresję? Ten niesamowity eksperyment obiegł cały świat!
items: Oto 8 rozmów, które mają największe znaczenie w związkach
items: Stan flow – co to jest i jak go osiągnąć?

(Nie) jem, więc jestem. Jak wspierać osoby z zaburzeniem odżywiania?
type: item
date: 2021-11-21T13:32:02.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Jak reagować, kiedy Twoje dziecko ma niezdrowe relacje z jedzeniem?
encoded: Choć media, pod naciskiem influencerów i autorytetów, odchodzą od promowania wyidealizowanej sylwetki i nawet kultowemu serialowi "Przyjaciele" oberwało się za żarty z bohaterki w rozmiarze XXL, zaburzenia odżywiania wciąż są rosnącą plagą. Czy wiesz, jak reagować, kiedy Twoje dziecko ma niezdrowe relacje z jedzeniem? CZYTAJ TAKŻE: Zaburzenia odżywiania to nie tylko anoreksja. Ortoreksja, dysmorfofobia, hiperfagia też wymagają leczenia! Przyczyny zaburzeń odżywiania Choć za zaburzenia odżywiania zwykło się obwiniać kult szczupłej sylwetki, który ze świata mody i pop-kultury ochoczo przeszedł do social mediów, osoby - przeważnie dziewczęta i kobiety - które na nie cierpią, zazwyczaj borykają się z problemami znacznie poważniejszymi, niż marzenie o lepszym ciele. Za anoreksją, bulimią i innymi rodzajami zaburzeń stoją niezaspokojona potrzeba miłości i bliskości, głębokie konflikty w rodzinie, lęk przed przejściem w dorosłość czy niskie poczucie własnej wartości. Często bywa też tak, że zaczynamy w chorobliwy sposób traktować relację z jedzeniem, bo czujemy, że nie mamy wpływu na inne sfery naszego życia. Zaburzenia odżywiania, a pomoc lekarza Dziś wiadomo już, że z takimi problemami należy przede wszystkim zgłaszać się do terapeuty i psychiatry, a nie - lub nie tylko - do dietetyka. Ale samo rozpoczęcie rozmowy o jakiejkolwiek pomocy z naszymi nastolatkami, bywa trudne i może skończyć się zatrzaśnięciem drzwi. - Czy jesteśmy winni, jak mamy się zachować, jak rozmawiać - z takim pytaniem często przychodzą do mnie rodzice dzieci, które mają nieprawidłową relację z jedzeniem - mówi Joanna Gerwel, psycholożka społeczna i psychodietetyczka, która zwraca uwagę, że zaburzenia odżywiania dotykają coraz młodszych osób, nawet 11- czy 12-latków. I że należy podchodzić do nich poważnie i odpowiedzialnie, bo nie tylko mają złożone przyczyny, ale nieleczone prowadzą do ogromnych spustoszeń w organizmie. I mogą kończyć się tragicznie. - Zawsze im tłumaczę, że zaburzenia odżywiania (…

imgJHyHZK-a0208ba.jpg
width: 1167
height: 925

Dziś Międzynarodowy Dzień Feministek! Co oznacza słowo, z którym utożsamia się wiele kobiet?
type: item
date: 2021-11-07T14:27:00.000Z
creator: Aleksandra Frankowska
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: aborcja
subject: Psychologia 2020/2021
subject: Społeczeństwo 2020/2021
subject: Strajk Kobiet
description: Prowadzące serię #GirlsTalk wyjaśniają
encoded: Feministka – z czym kojarzy Wam się to słowo? Kim jest osoba utożsamiająca się w tym określeniem? Wszyscy je znają, jednak nie każdy wie dokładnie, co sobą reprezentuje. Paulina Klepacz i Karolina Cwalina w swojej serii rozmów na YouTube #GirlsTalk dokładnie wyjaśniają tak popularne w ostatnich latach pojęcie dotyczące kobiet. ZOBACZ TEŻ: Olejnik, Rubik, Rozenek... Gwiazdy wspierają protest #AniJednejWięcej Feministka – kto to jest? Feminizm to ruch społeczny, którego nazwa pochodzi od łacińskiego słowa femina i oznacza po prostu kobietę. Feministki, a więc kobiety reprezentujące ten ruch mają wspólny cel – utrzymanie równości płci pod względem politycznym, ekonomicznym, osobistym i społecznym. Organizacje feministyczne na świecie walczą o to, aby w żadnym wypadku nie pozbawiać kobiet praw, które należą im się tak samo, jak mężczyznom. Mają więc możliwość edukacji, posiadania własności, odpowiedniego wynagrodzenia, praw w małżeństwie czy urlopu macierzyńskiego. Dodatkowo, feministki walczą również o dostęp do legalnej aborcji, edukacji seksualnej, ochrony przed przemocą domową, molestowaniem oraz gwałtem. CZYTAJ WIĘCEJ: Joanna Koroniewska poruszająco o stracie dziecka: „Przeżywałam to cierpienie 6 cholernych razy” Feministki w Polsce Stereotypów doświadczyła z pewnością każda feministka. Mówi się o nich, że marzą o świecie bez mężczyzn, nie noszą biustonoszy, chcą aborcji w każdej sytuacji, a nawet, że zapuszczają wąsy. Nie wszystkie kobiety walczą jednak w ten sposób. Wykorzystują one narzędzia, które nie są orężem fizycznym. Piórem walczą Hanna Bakuła, Małgorzata Domagalik, Kinga Dunin czy Bożena Umińska. Politycznie kobietom nie pozwolą zginąć Izabela Jaruga-Nowacka, Dorota Kemptka i Barbara Nowacka. W środowisku akademickim doskonale radzą sobie Joanna Bator, Bożena Chołuj czy Anna Titkow. Jak to wyglądało w przeszłości? Zdecydowanie prekursorką feminizmu w Polsce była pisarka Maria Konopnica. Walczyła ze stereotypami i nie bała się porzucić swojego męża, wychow…

img9uZdrs-045d164.jpg
width: 560
height: 444

Fenomen oleju CBD. Jak pomaga w leczeniu ciała i duszy?
type: item
date: 2021-09-26T12:29:35.000Z
creator: Paulina Filipowicz
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: CBD ma liczne właściwości terapeutyczne!
encoded: W ostatnich latach znacząco wzrosła popularność oleju CBD. Do niedawna ekstrakt ten był objawieniem branży urodowej, która spopularyzowała jego zastosowanie w kosmetykach do pielęgnacji twarzy i ciała. Teraz za sprawą licznych badań, eksperci ze świata medycy potwierdzają, iż CBD ma dużo więcej właściwości prozdrowotnych. Z powodzeniem może być stosowany jako środek wspomagający działanie organizmu. Co warto wiedzieć o tym oleju? Czytaj też: Oto 5 sposobów, jak oczyścić umysł na wiosnę! Co to jest CBD? CBD jest olejem roślinnym, który w przyrodzie występuje jedynie w konopiach. To całkowicie bezpieczny i legalny składnik konopi, który naśladuje działanie substancji naturalnie występujących w ludzkim organizmie. Kannabidiol, czyli olej CBD, nie uzależnia, nie odurza, a jego przedawkowanie jest niemożliwe. W 2017 roku Światowa Organizacja Zdrowia opublikowała obszerny raport o kannabidiolu, w którym CBD określono, jako substancję bezpieczną i naturalną. Szereg badań potwierdził, iż kannabidiol ma najsilniejsze właściwości zdrowotne spośród kilkuset substancji wykrytych w konopiach. Poniżej przedstawiamy najważniejsze terapeutyczne właściwości kannabidiolu. CBD na stres i stany lękowe Kannabidiol daje duże nadzieje na nowe, naturalne sposoby leczenia, a badacze i lekarze zgadzają się, że olej ten jest skutecznym środkiem w walce z wieloma chorobami psychiki. Jedną z kluczowych zalet oleju CBD jest jego sprawdzone działanie w łagodzeniu stresu oraz obniżaniu poziomu ciśnienia krwi w organizmie. CBD działa również skutecznie w przypadku zaburzeń lękowych. Liczne badania potwierdziły, że kannabidiol w naturalny sposób wpływa na układ nerwowy. W 2015 roku w raporcie w Neurotherapeutics, naukowcy zaproponowali leczenie przy pomocy oleju CBD, jako alternatywę dla tradycyjnej terapii farmakologicznej stosowanej w leczeniu PTSD, ataków paniki czy zespołu lęku uogólnionego. Zobacz również: Ataki paniki - jak je rozpoznać i sobie z nimi poradzić? CBD na depresję Na depresję cier…

imgCjHtcQ-5a0dd2b.jpg
width: 1167
height: 925

Czym jest depresja klimatyczna? Jak sobie z nią radzić?
type: item
date: 2021-09-25T12:27:06.000Z
creator: Paulina Filipowicz
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Zmiany klimatu mają realny wpływ na zdrowie psychiczne
encoded: Wzrost globalnych średnich temperatur powietrza i oceanów, powszechne topnienie śniegu i lodu oraz podnoszenie się poziomu mórz to efekt zmian klimatycznych ostatnich lat. Okazuje się, że są one nie tylko jednym z największych zagrożeń środowiskowych i ekonomicznych, ale również mają znaczący wpływ na pogorszenie stanu psychicznego ludzi. Jeśli zastanawiasz się czym jest depresja klimatyczna, opowiemy Ci o niej. Depresja klimatyczna: co to jest? Badacze nie mają wątpliwości, iż zmiany klimatu powodują szereg psychologicznych skutków dla mieszkańców Ziemi. Należą do nich trudne stany emocjonalne, takie jak niepokój ekologiczny, smutek i złość. W 2017 roku Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne oraz organizacja ecoAmerica opublikowała wyniki badań, które wskazują, iż zmiany klimatu mogą mieć realny wpływ na zdrowie psychiczne i jakość życia. Choć wciąż brakuje wystarczającej liczby badań, która zakwalifikowałby depresję klimatyczną, jako odrębne zaburzenie, psycholodzy nie mają wątpliwości, iż problemy środowiska znacząco pogarszają nasze zdrowie psychiczne. Depresja klimatyczny: objawy Depresja klimatyczna może objawiać się w szeregu różnych symptomów. Niektóre osoby dotknięte lękiem przed zmianami klimatu doświadczają tak wielkiego niepokoju przed przyszłością, że decydują się nie mieć dzieci. Uwaga poświęcana objawom depresji klimatycznej gwałtownie wzrosła w ostatnich latach, zwłaszcza ze względu na efekt aktywistki Grety Thunberg, która publicznie przyznała się do doświadczania ekologicznego niepokoju. Specjaliści zwracają szczególną uwagę na wystąpienie takich objawów, jak: - zaburzenia lękowe - zaburzenia snu - zaburzenia pamięci - stany depresyjne - zachowania antyspołeczne - myśli samobójcze Warto pamiętać, że strach i niepokój związany z globalnym ociepleniem mogą zaostrzyć wcześniej istniejące schorzenia psychiczne. Czytaj też: Ataki paniki - jak je rozpoznać i sobie z nimi poradzić? Depresja klimatyczna: jak sobie z nią radzić? Profesor Craig Chalquist…

img8AlJaw-10fce5f.jpg
width: 1167
height: 925

Wszyscy jesteśmy konformistami. Dlaczego tak łatwo ulegamy wpływom innych ludzi?
type: item
date: 2021-05-17T15:45:44.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Dostosowanie się, podporządkowanie, uległość, doświadczamy tych stanów w wielu codziennych sytuacjach
encoded: Psychologowie na ogół nie odpowiadają na pytanie, czy konformizm jest zły, czy dobry. Potrafi być różny, a towarzyszy nam w życiu stale. Czasem jest bliski czemuś, co można nazwać kulturą życia społecznego. Jeśli np. mamy pandemię koronawirusa i zalecenie, by nosić maseczki, to lepiej przystosować się do nakazu. Nawet jeśli nie lubimy tego, czy nie do końca w to wierzymy. Bunt może oznaczać, że narazimy na niebezpieczeństwo innych ludzi. Przyniesie więcej szkody niż pożytku. Czytaj też: Wystrzegaj się za miłych ludzi – istnieją co najmniej 3 powody, by tak robić! Czym jest konformizm? Przykłady Innym przykładem jest cisza w teatrze – dostosowujemy się do ogólnie przyjętych zasad i w czasie spektaklu nie rozmawiamy. Jeszcze inny przykład: kto z nas nie spotkał się w sytuacji, kiedy nasze dzieci, zwykle w liceum zaczynają palić papierosy. Najpierw jest mnóstwo wypierania się i zarzekanie, ale potem słyszymy: „Bo wszyscy palą”. Nastolatki często buntują się wobec rodziców, ale mają ogromną potrzebę akceptacji przez grupę rówieśniczą, więc szybko jej ulegają. Inny przykład: ludzie, którzy są daleko od kościoła, posyłają jednak dziecko do komunii. Nie chcą, żeby było piętnowane i sami nie mają siły brać sobie tego problemu na głowę. Dostosowują się do większości. Jedni zapisują się do partii, bo naprawdę wierzą, w jej program, inni dla kariery i korzyści majątkowych. W totalitarnych państwach ludzie często mówią: Zapisałem się, bo wszyscy należą. Albo: Bo takie były czasy. To konformizm w klasycznej postaci. Konformizm może też polegać na kolaboracji z wrogiem, czy ślepym posłuszeństwie, i to jest jego najgorsze oblicze. Dlaczego ulegamy? W latach 50. amerykański psycholog (urodzony w Polsce) Salomon Asch zrobił słynny dzisiaj eksperyment. Jego wyniki zaskoczyły nie tylko naukowców, ale i jego samego. Uczestnicy eksperymentu widzieli trzy kreski, różnej długości i mieli do jednej z nich dopasować czwartą (pytanie brzmiało „który odcinek jest najbardziej zbliżony długości…

imgySNUxs-716a8f7.jpg
width: 1167
height: 925

Tragiczny optymizm – strategia, której potrzebujemy w trudnych czasach
type: item
date: 2021-05-07T17:53:59.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Optymiści też bywają samotni, cierpią, przeżywają porażki. Ale jest im lepiej!
encoded: Rok temu mało kto się spodziewał, że pandemia będzie trwała tak długo. Nasze życie jest inne i będzie inne. Mechanizmy radzenia sobie ze stresem, lękiem czy izolacją muszą się dostosowywać do zmieniającej się sytuacji. Zobacz też: Chorzy na depresję izolują przed ludźmi, choć niczego tak bardzo nie potrzebują jak ich bliskości Dla wielu z nas pozytywne myślenie było niezbędne, aby poradzić sobie z kryzysem. Od znajomych słyszeliśmy, że z radością skorzystali z możliwości zwolnienia tempa i przewartościowania, że poczuli wdzięczność za to, że mogą spędzać więcej czasu z rodziną i spojrzeć na swoje życie z innej perspektywy. Oczywiście optymizm i wyrażanie wdzięczności nie są praktykami niepożądanymi, ale ten obowiązkowy optymizm – znany jako toksyczna pozytywność – przedstawia negatywne emocje jako porażkę lub słabość. Poza tym gdy zmagasz się z utratą pracy albo kompletnie nie radzisz sobie z dziećmi na zdalnym nauczaniu, mało co jest równie irytujące, jak rozmowa z toksycznym pozytywistą. Optymizm nie na siłę Niedostrzeganie trudności, ukrywanie prawdziwych myśli, bagatelizowanie negatywnych emocji może mieć szkodliwy wpływ na nasze zdrowie psychiczne. Badania pokazują, że uporczywe napomnienia w stylu „myśl pozytywnie”, „zawsze patrz na jasną stronę życia”, „pamiętaj, tylko pozytywne wibracje”, gdy zmagasz się z problemami, nie rozpraszają smutku, strachu lub niepokoju. Tłumienie negatywnych emocji może sprawić, że poczujemy się gorzej. Znacznie zdrowsze jest inne podejście, które ma bardziej realistyczne podłoże. Tragiczny optymizm zakłada, że ​w życiu można odnaleźć nadzieję i sens, jednocześnie uznając istnienie straty, bólu i cierpienia. Termin został zdefiniowany po raz pierwszy w 1985 roku przez austriackiego psychiatrę i psychoterapeutę, ocalałego z Holokaustu Viktora Frankla. To właśnie dr Vicktor Frankl ukuł termin „tragiczny optymizm”, wcielając go we własne życie. Podczas okupacji Frankl stracił rodziców, żonę i brata. Przeżył kilka obozów koncentracyjn…

imgvCQVPj-e47a52b.jpg
width: 2639
height: 1600

Twój styl przywiązania ma wpływ na to, jak korzystasz z mediów społecznościowych
type: item
date: 2021-05-07T15:45:04.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Twoje zachowania na Facebooku mogą wynikać z twojego stylu przywiązania
encoded: Stresujesz się tym, ile polubień dostajesz pod postem? Używasz mediów społecznościowych, by uciec przed trudnymi emocjami? Według teorii przywiązania (zwanej też teorią więzi), jakość naszych wczesnych relacji z rodzicami ma wpływ na to, w jaki sposób tworzymy więzi z drugim człowiekiem, jak rozwijamy się emocjonalnie, czy postrzegamy świat jako miejsce pozytywne i bezpieczne, a samych siebie jako jego wartościową część. Dowiedli tego już wiele lat temu psychologowie John Bowlby i Mary Ainsworth. Ostatnie lata wzbogaciły tę teorię o nowe aspekty. Pojawiły się pytania, czy style przywiązania mają wpływ na nasze funkcjonowanie również w wirtualnym świecie. Jak pisze magazyn „Psychology Today”, nowe badania wskazują, że tak. Zwłaszcza na to, jak traktujemy media społecznościowe i swoją w nich obecność. Zobacz również: Mapa emocji w ciele. Gdzie odczuwamy różne emocje? Trzy główne style przywiązania Mary Ainsworth, amerykańsko-kanadyjska psycholożka rozwoju człowieka, jedna z głównych twórczyń teorii przywiązania, wyróżniła wśród dzieci trzy style przywiązania. Bezpieczny styl przywiązania To styl najczęstszy, oparty na poczuciu bezpieczeństwa. Opiekunowie są stale dostępni, dostrojeni emocjonalnie i empatyczni. Reagują na potrzeby dziecka. Mały człowiek ufa matce, czuje się przy niej pewnie, wie, że jest zawsze dostępna i gotowa otoczyć go opieką. Bezpieczny styl przywiązania buduje stabilne poczucie własnej wartości i przekonanie, że mamy prawo do miłości. W dorosłym życiu osoby te potrafią tworzyć trwałe, zdrowe relacje i kontrolować emocje. Nie boją się bliskości, ale zachowują własną odrębność. Nie obawiają się odrzucenia. Związki z innymi ludźmi kojarzą im się ze szczęściem i zaufaniem. W mediach społecznościowych ludzie o bezpiecznym stylu przywiązania są najmniej narażeni na negatywne emocje. Wirtualny świat to w ich przypadku przedłużenie zdrowych relacji z innymi, opartych na zaufaniu, wzajemnym poszanowaniu i poczuciu bezpieczeństwa. Lękowo-ambiwalentny styl …

imgUbDQln-50d4452.jpg
width: 1167
height: 925

Trening asertywności. Jak wprowadzić zmiany do swoich myślowych nawyków?
type: item
date: 2021-05-07T14:45:14.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Na asertywność nigdy nie jest za późno
encoded: Można zmienić swoje nawyki myślowe, tak by nie były blokadą dla naszego rozwoju, ale wsparciem. Asertywność to inaczej umiejętność pełnego wyrażania siebie w kontaktach z innymi. O zachowaniu asertywnym mówimy, gdy ktoś w sposób bezpośredni, uczciwy i stanowczy wyraża wobec drugiej osoby swoje uczucia, postawy, opinie, prawa lub pragnienia. Broni własnego interesu, siebie i swoich praw. Nie narusza przy tym praw innych osób – tym zachowanie asertywne różni się od agresywnego. Tak definiuje to zagadnienie Maria Król-Fijewska w swojej klasycznej już książce „Stanowczo, łagodnie, bez lęku”. Zobacz także: People-pleaser syndrom – kiedy bycie uczynnym człowiekiem zamienia się w nałóg Asertywność ma też wiele wspólnego z ludzką godnością. Herbert Fensterheim – psycholog kliniczny, jeden z twórców teorii asertywności – sugerował, by w sytuacji, gdy brak nam pewności, czy nasze zachowanie jest asertywne, zadać sobie pytanie: czy ono choć trochę zwiększa mój szacunek do samego siebie? Same sobie rzucamy kłody pod nogi Pierwsza dobra wiadomość jest taka, że asertywność nie jest wrodzona, to umiejętność, którą można w sobie wytrenować. Druga, również dobra – nigdy nie jest na to zbyt późno. W byciu sobą – do czego zachęca filozofia asertywności – najbardziej przeszkadzają nam nie inni ludzie, ale my same. Mózg zadaje sobie wiele trudu, by sabotować naszą odwagę. Trwający w głowie nieustanny monolog wewnętrzny – który ukształtował się w znacznej mierze już w dzieciństwie, bez naszego aktywnego udziału – pełen jest zdań w rodzaju: „nie poradzę sobie”, „jestem za słaba”, „inni są lepsi ode mnie”, „nie odważę się na to”, „nikt nie potraktuje mnie poważnie”, „skompromituję się tylko”, „wszyscy będą się ze mnie śmiać”. Jeśli nawykowo przychodzą ci do głowy takie negatywne myśli, to znaczy, że twój monolog wewnętrzny nie działa na twoją korzyść. Powiem mu, ale pod warunkiem… By nie zachować się asertywnie, stosujemy też inne strategie. Na przykład stawianie warunków. „Zachowam się as…

imgv1SbUt-fe39924.jpg
width: 1167
height: 925

Chorzy na depresję izolują przed ludźmi, choć niczego tak bardzo nie potrzebują jak ich bliskości
type: item
date: 2021-05-07T13:45:49.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Chory widzi wiele powodów, by unikać swoich bliskich i przyjaciół
encoded: Niechęć do kontaktów społecznych, tendencja do izolowania jest jednym z objawów depresji. Tymczasem spokojna i życzliwa obecność bliskich to wielka pomoc w leczeniu. Smutek, przygnębienie – z tym zazwyczaj kojarzymy depresję. Ale to tylko jeden z jej objawów. Towarzyszą mu brak energii, ciągłe poczucie niemocy i zmęczenie. Do tego dochodzi niezdolność do odczuwania przyjemności, brak nadziei, objawy lękowe. Wreszcie – tendencja do izolowania się od ludzi. Niechęć do kontaktów społecznych jest powiązana z wieloma innymi symptomami depresji. Chory widzi wiele powodów, by unikać swoich bliskich i przyjaciół. Zobacz też: Stany depresyjne bywają lekceważone. Zobacz, jak sobie pomóc! Powody, dla których chory na depresję unika swoich bliskich Brak siły na cokolwiek. Chorzy na depresję najchętniej nie wstawaliby z łóżka. Bardzo dużo śpią, na nic nie mają energii. W ich oczach utrzymywanie kontaktów z ludźmi wymaga wysiłku, na który nie są w stanie się zdobyć. Myśl o tym, że mieliby się zmuszać do rozmowy czy jakiejkolwiek aktywności towarzyskiej jest ponad ich siły. Łatwiej nie odebrać telefonu, nie otworzyć drzwi czy wymówić się od spotkania. Chorego nie można zmuszać do aktywności ani na siłę dostarczać mu rozrywek. Warto natomiast uświadamiać mu, że kontakt z bliską osobą nie musi wiązać się z wysiłkiem. Wystarczy razem posiedzieć, posłuchać muzyki, potrzymać się za rękę. Skłonność do irytacji. Nadmierne pobudzenie, rozdrażnienie, odczuwanie gniewu i złości. Chorzy na depresję łatwo tracą cierpliwość. Unikanie ludzi czy nawet odtrącanie ich pozwala uniknąć sytuacji, które mogą wyprowadzić z równowagi. Również słów, które często słyszą: „Weź się w garść”, „Głowa do góry”, „Myśl pozytywnie”, „Nie użalaj się nad sobą” czy „Doskonale rozumiem, co czujesz”. Przekonanie: jestem bezwartościowy. Chory ma skrajnie niskie poczucie własnej wartości. Myśli o sobie: nic mi się nie udaje, jestem beznadziejny, tak naprawdę nikt nie chce mojego towarzystwa. Warto zadawać mu pytania, kt…

img0HcaWH-eb7dc9f.jpg
width: 1167
height: 925

Zazdrość może zrujnować życie. Jak się jej nie poddać?
type: item
date: 2021-05-07T08:42:22.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Skąd się w nas bierze zazdrość i jak sobie z nią radzić?
encoded: Z zazdrością trudno wygrać. Przejmuje kontrolę nad naszymi myślami i uczuciami. Zmusza do natychmiastowego działania. Włącza dzwonki alarmowe. Skąd się w nas bierze? Robert L. Leahy, autor nowo wydanej książki „Lekarstwo na zazdrość. Naucz się ufać i uratuj swój związek” (Rebis 2021) przekonuje, że ta złożona emocja wyewoluowała w związku z potrzebą „chronienia inwestycji genetycznej” i zapewnienia potomstwu jak najlepszej opieki. Ma to sens. Ale czy pociesza, gdy targają nami emocje, nad którymi nie mamy władzy? Czytaj także: „Ja na twoim miejscu...”. Jak radzić sobie z osobami, które narzucają innym swoje zdanie? Skąd bierze się w nas zazdrość? Narastaniu zazdrości mogą sprzyjać tzw. podstawowe przekonania o sobie i świecie. Większość tych naszych podstawowych przekonań – często nieuświadamianych – utrwala się w nas już w dzieciństwie. Brak uwagi ze strony rodziców staje się podglebiem pod myślenie: „Jestem nieciekawa, każdy by się mną znudził”. Zachwyty rodziny nad młodszą siostrą zapisują się jako komunikat: „Jestem nieładna, nie można mnie kochać”. Kiedy jesteśmy w złym nastroju, nasze negatywne myśli zaczynamy traktować jak fakty i wyciągać w nich wnioski: „Mój partner na pewno interesuje się kimś innym, zdradzi mnie”. A ponieważ umysł działa jak na autopilocie, natychmiast zaczyna szukać informacji, które potwierdzą, że mamy rację. I w tym, co dzieje się teraz, i w naszej pamięci. Strategie na zazdrość, które pogarszają sprawę Robert L. Leahy we wspomnianej już książce „Lekarstwo na zazdrość. Naucz się ufać i uratuj swój związek” wymienia strategie, które często stosuje się w obliczu zazdrości, a które jeszcze bardziej oddalają od siebie dwoje ludzi: Przesłuchiwanie partnera. Może być ledwo dostrzegalne („To jak, dobrze się bawiłeś na imprezie? Był tam ktoś, kogo znam?”) albo bardziej wprost („Była Monika? Siedziała obok ciebie?”). Szukanie wskazówek. Mąż ubiera się bardziej starannie? Przybyła mu atrakcyjna znajoma na FB? Dała mu serduszko pod zdjęciem profi…

imgCiX5Hg-419bd89.jpg
width: 1167
height: 925

Stres w pracy. Praktyczne sposoby na jego zminimalizowanie
type: item
date: 2021-05-06T16:00:27.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Praca, która ma sens i jest pożyteczna dla innych, wywołuje mniejszy stres
encoded: Dobrze znamy ten mechanizm. Wiemy, że stres to fizjologiczna reakcja organizmu na tzw. stresor. Coś się wydarza, pojawia się stan pobudzenia, krew szybciej krąży, oddech przyśpiesza. Jesteśmy gotowi do reakcji: walcz lub uciekaj. Tyle że w pracy zwykle żadna z tych rzeczy nie jest możliwa. Nierozładowany stres w nas zostaje i kumuluje się w organizmie. Jeśli nic z nim nie zrobimy, zamieni się w stres chroniczny. I to już będzie problem. Czytaj także: Na czym polegają choroby psychosomatyczne? „Chicagowska siódemka” Jakie czynniki w pracy zwiększają stres? Wiele z tych rzeczy czujemy intuicyjnie, ale są też stresory mniej oczywiste, które warto sobie uświadomić. Duża ilość pracy. W wielu ogłoszeniach rekrutacyjnych można teraz zobaczyć wymaganie „umiejętność pracy pod presją czasu”. W praktyce często oznacza to, że obowiązki, które powinny wykonywać co najmniej dwie osoby, spadają na jedną. Redukcje etatów w firmach nie wiążą się na ogół z tym, że pracy też jest mniej. Ubywa ludzi, nie zadań. Nic dziwnego, że coraz częściej czujemy się przytłoczone obowiązkami. Mamy poczucie, że trudno nam się ze wszystkim wyrobić. Praca po godzinach, narastające zmęczenie, w konsekwencji większe ryzyko popełnienia błędu – to wszystko nasila stres. Brak poczucia kontroli nad tym, co robimy. Wiąże się z tym brak sprawczości i autonomii. Szeregowi pracownicy, których rola ogranicza się do wykonywania poleceń, często są bardziej zestresowani niż osoby na wysokich stanowiskach. Możliwość modyfikowania sposobu pracy, bardziej twórcze, kreatywne zadania czy prawo do wyrażenia swojej opinii – to wszystko może wpływać na łagodzenie stresu. Problemy z komunikacją. Z jednej strony konflikty i nieporozumienia, z drugiej niedopowiedzenia, brak jasnych komunikatów. I jedno, i drugie zwiększa stres. Gdy wykonałaś pracę, chcesz wiedzieć, czy zrobiłaś to dobrze. Jeśli oddajesz komuś projekt, nad którym pracowałaś miesiącami, i nie możesz liczyć na ocenę, stres wynika z niepewności. Brak poczucia sen…

imgfLaBXQ-b7b6309.jpg
width: 1167
height: 925

„Ja na twoim miejscu...”. Jak radzić sobie z osobami, które narzucają innym swoje zdanie?
type: item
date: 2021-05-06T12:45:06.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Ludzie, którzy narzucają innym swoje zdanie, skrywają głęboko lęk i kompleksy
encoded: Jeśli nieproszona ciocia czy wścibska sąsiadka nieustająco udziela ci rad i krytykuje wszystko, co robisz, nie udawaj, że nie ma problemu. Zarówno w wirtualnym świecie, jak i w realu często natykamy się na ludzi, którzy próbują narzucać nam swoje przekonania, poglądy czy sposób postępowania. Czasem wyrażają to w bezpośredni sposób („Jeszcze karmisz piersią? Po co tak długo!?”, „Rezygnujesz z tej pracy? Nie znajdziesz drugiej tak dobrej!”). Czasem wystarczy mina, ironiczny grymas. Komentarz niby żartobliwy, a tak naprawdę szyderczy. Nie dochodzi do otwartej kłótni, ale czujemy, że nasza decyzja czy nasz sposób postępowania jest oceniany z dezaprobatą. Starsza siostra, znajoma z pracy, ciocia Władzia – najwyraźniej czują się mądrzejsze od nas. A w dodatku w ogóle nie są ciekawe naszego zdania. Mówią swoje protekcjonalnym tonem i odchodzą zadowolone z poczuciem wyższości. Zobacz też: Empatyczna komunikacja, czyli jak rozmawiać, by dojść do porozumienia Dziedzictwo autorytarnego wychowania Dlaczego niektórzy nie mogą się powstrzymać przed narzucaniem innym swojego zdania? Skąd bierze się w nich pewność, pozwalająca przyznać samemu sobie złoty medal w podejmowaniu wszelkich decyzji? I rozstrzyganiu, co jest słuszne i najlepsze? Powodem często są nawyki wyniesione z domu. Ktoś, kto dorastał w rodzinie rządzonej przez autorytarną matkę czy ojca, w dorosłym życiu sam może przyjąć taki sposób komunikowania się z innymi. Inaczej wręcz nie potrafi. Osoba pozornie pewna siebie i wywyższająca się ponad innych tak naprawdę może skrywać w głębi niepewność, lęk i kompleksy. Od swojego autorytarnego rodzica sama mogła często słyszeć słowa krytyki. W dorosłym życiu przekłada się to na skłonność do negatywnego oceniania innych. Własne pomyłki, niewłaściwe decyzje czy niewiedza w jakiejś dziedzinie to coś, do czego Ciocia Dobra Rada nie potrafi się przyznać. Z niskim poczuciem wartości radzi sobie poprzez dostarczanie zewnętrznych „upewnień”. Czuje się dobrze, gdy inni robią coś źle. Z…

imgE7lieD-b7b6309.jpg
width: 1167
height: 925

Kryzys w małżeństwie – przyczyny kryzysu, sposoby na jego rozwiązanie
type: item
date: 2021-05-05T09:45:24.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Kryzysy dotykają każdej pary demokratycznie i to wcale nie oznacza końca związku. Jak sobie z nim poradzić?
encoded: Zakochujemy się, i zazwyczaj – niezależnie od tego, czy jesteśmy realistami, czy idealistami – i tak wierzymy, że zaczyna się właśnie nasza wyśniona historia. Innych dopadają kryzysy, ale my trafiliśmy na swoją drugą połowę i u nas będzie inaczej. Trzeba powiedzieć otwarcie: nie będzie inaczej! Prędzej czy później w każdym małżeństwie pojawią się problemy, nieporozumienia, a ich efektem będzie kryzys. To pewne. Kryzysy dotykają każdej pary demokratycznie. I to wcale nie musi znaczyć, że związek na pewno się rozpadnie. Czytaj też: Zdrada może być szansą na przemiany w związku. Jak tego dokonać? Kryzys to nie koniec związku Niektórzy psychoterapeuci twierdzą wręcz, że tak naprawdę martwić najbardziej należy się wtedy, kiedy nie pojawiają się żadne problemy, bo to oznacza, że przynajmniej jedna ze stron nie jest do końca szczera, albo z partnerem, albo z samym sobą. I kryzys jest w takim przypadku jedynie sztucznie odroczony, a prawdopodobieństwo, że wybuchnie z nasiloną mocą, jest duże. Kryzys nie musi oznaczać końca związku, a czasem dzieje się wręcz przeciwnie – kryzys wzmacnia relację. Przyczyny kryzysu Każdy z nas jest inny, więc tym bardziej „podwójnie” inna jest każda relacja. Dlatego ciężko opisać wszystkie przyczyny kryzysu w małżeństwie, choć jest pewna pula problemów, które powtarzają się u dużej grupy par. Do kryzysu w małżeństwie dochodzi najczęściej w momencie, kiedy wychodzi na jaw, że oczekiwania partnerów są jednak różne. Na etapie zakochania nie widzimy tych różnic, nie chcemy ich widzieć, mamy tendencję do romantycznego zlewania się w jedność – patrzymy błogo w jednym kierunku. Na dłuższą metę nie jest to jednak możliwe. Mija okres zachłyśnięcia się sobą wzajemnie i okazuje się, że jednak jesteśmy zupełnie inni. Przyczyną kryzysu może być np. próba tzw. „dotarcia się”. Okazuje się, że dzieli nas to, co silnie w nas zakorzenione, co wynieśliśmy z rodzinnych domów: nasz sposób życia, nawyki, obyczaje, tradycje czy odmienne wartości. Przychodzi trudny m…

imgmXzo2I-7ac25dd.jpg
width: 1167
height: 925

Na czym polegają choroby psychosomatyczne? „Chicagowska siódemka”
type: item
date: 2021-05-04T14:15:04.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Skąd się biorą zaburzenia psychosomatyczne?
encoded: Dziś już prawie wszyscy wiemy, że istnieje powiązanie naszej psychiki z fizycznością. Już Zygmunt Freud wykrył m.in. związek między psychicznymi urazami a zdolnością osiągania orgazmu. W jego dawnym domu, w którym dziś mieści się muzeum, odwiedzający mogą zobaczyć film, który obrazuje związek psychiki i ciała. W filmie pokazana jest reakcja żołnierzy, którym wręczono właśnie bilet na pociąg, który ma zawieść ich na wojenny front. Żołnierze dostają napadów wyglądających podobnie do tych padaczkowych, inni dostają porażenia kończyn, wielu z nich trafia do szpitala. Freud wierzył, że „wyrzucenie z siebie” trudnych przeżyć, wypowiedzenie ich, opowiedzenie o nich zamiast duszenia ich w sobie ma moc, która sprawi, że fizyczne objawy ustąpią. Czytaj także: Zaburzenia lękowe. Jakie są rodzaje lęku i sposoby, jak go pokonać? Choroby psychosomatyczne. „Chicagowska siódemka” O chorobie psychosomatycznej mówimy wtedy, gdy w jej powstawaniu bierze udział nasza psychika. Schorzenia te mogą obejmować w zasadzie każdy narząd. Naukowcy zajmujący się psychosomatyką wyróżnili jednak kilka chorób, w których najczęściej zauważalny jest związek pomiędzy ich występowaniem a stanem ludzkiej „głowy”. Określone zostały one jako „chicagowska siódemka”. Lista siedmiu schorzeń, w których powstawaniu znaczącą rolę odgrywają przeżywane przez pacjenta emocje, została stworzona w 1950 roku przez F. G. Alexandra, lekarza i psychoanalityka. Zalicza się do nich następujące choroby: choroba wrzodowa żołądka, nadciśnienie tętnicze, astma oskrzelowa, reumatoidalne zapalnie stawów, zapalne choroby jelita grubego, nadczynność tarczycy oraz atopowe zapalenie skóry. Zobacz też: Stany depresyjne bywają lekceważone. Zobacz, jak sobie pomóc! Co wywołuje choroby psychosomatyczne Do czynników wywołujących choroby psychosomatyczne zaliczany jest przede wszystkim stres najróżniejszego pochodzenia. Lekarze podkreślają, że nie jest im łatwo „walczyć” z chorobami psychosomatycznymi, bo pacjenci dość często nie są w st…

imgaPr27h-bcf6614.jpg
width: 1167
height: 925

Na czym polega współuzależnienie i jak je leczyć?
type: item
date: 2021-05-04T12:45:11.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Współuzależnienie to dostosowywanie się do destrukcji partnera
encoded: Scenariusz wygląda tak: jedna osoba wprowadza do związku lub rodziny destrukcję (pije alkohol, zażywa narkotyki, itd.), druga się do tej destrukcji dostosowuje. I to jest właśnie współuzależnienie. Nie jest nim – jak czasem sądzimy – np. wspólne picie, ale życie z osobą, która pije nałogowo. To nie musi dotyczyć tylko partnera, albo tylko alkoholu. Uzależnić można się także np. od córki narkomanki, itd. Jednak najczęściej współuzależnienie dotyczy właśnie picia alkoholu, a współuzależnionymi zwykle są kobiety. Ich życie przepełnione jest bólem, lękiem, stresem, poczuciem wstydu, winy, bezradności, złości, żalu i krzywdy. Taka mieszanka jest prawie niemożliwa do uniesienia. A jednak. Z badań wynika, że w Polsce jest co najmniej kilka milionów współuzależnionych, a leczy się… kilkadziesiąt tysięcy. Zobacz także: Odporni emocjonalnie. Dlaczego niektórych nie załamie nawet największy kryzys? Kim jest osoba współuzależniona? Osoby współuzależnione to takie, które łatwo ulegają manipulacji, mają zwykle bardzo niskie poczucie własnej wartości. Najczęściej też zaprzeczają temu, co się dzieje. Partnerka alkoholika żyje iluzją, że kontrolując jego picie i poświęcając się dla niego ,uratuje jego, związek i rodzinę. To tak jakby wierzyła, że może „zbawić świat”. Współuzależnieni to często dobre i życzliwe osoby. Mają w sobie bardzo dużo empatii, wrażliwości, wychwytują cierpienie innych (swojego nie potrafią zobaczyć), krzywdę i niesprawiedliwość. Człowiek uzależniony potrafi to koncertowo wykorzystywać. Najpierw „tylko” oczekuje pomocy, z czasem zaczyna jej wręcz żądać. Współuzależniony czuje przymus: pomóc! Pomóc raz, potem kolejny, jeszcze jeden i tak w kółko, bez końca. Podporządkowuje się bez reszty uzależnionemu. Dostosowuje się do rytmu jego nałogu. Cały dom, nawet dzieci, na polecenie współuzależnionej matki chodzą „na palcach”, kiedy pijany ojciec śpi, czy jedzą obiad na kolację, bo wtedy pijany ojciec pojawił się w domu. Kobieta, robiąc to wszystko w nadziei, że on to…

imgtrM8KF-93da0a7.jpg
width: 1167
height: 925

Sposoby na stres. Oto 5 skutecznych sposobów, które ukoją twoje nerwy
type: item
date: 2021-05-04T09:43:09.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Oto zdrowe i naturalne sposoby na rozładowanie długotrwałego napięcia
encoded: Stres najprościej zdefiniować można jako naturalną reakcję organizmu na sytuacje i wydarzenia, które zakłócają jego równowagę, obciążają go lub przekraczają nasze zdolności do skutecznego poradzenia sobie. Te sytuacje oraz zdarzenia to stresory. Ich źródło może być bardzo różne: choroba, brak pracy lub problemy w pracy, nieporozumienia z partnerem, kłopoty rodzinne, wychowawcze, utrata ukochanej osoby, szybkie tempo życia, nadmiar obowiązków, itd. Zobacz także: Jak odnaleźć spokój? Oto aplikacje, które pomagają ograniczyć stres Wpływ stresu na organizm Stres ma na nasz organizm jednocześnie pozytywny i negatywny wpływ – w niektórych sytuacjach jest czynnikiem niezbędnym do przetrwania, motywuje nas do działania, ale jest też stres przewlekły, długotrwały, nazywany także chronicznym, który bardzo nam szkodzi. Wpływa na obniżenie nastroju, powoduje drażliwość, zwiększa podatność na depresję, potrafi paraliżować życie. Na szczęście jednak istnieją sposoby, które pozwalają na radzenie sobie ze stresem! Skuteczne sposoby na stres Kojący oddech Praktyka świadomego oddechu ma realny wpływ na nasze zdrowie fizyczne i psychiczne. Jest to najprostsze narzędzie, którego możemy użyć do walki ze stresem. Claire Grieve, amerykańska nauczycielka jogi i mindfulness, przekonuje, że głębokie, metodyczne oddychanie działa przez stymulowanie nerwu błędnego, wywołując uspokojenie w ciele. Spowolnienie oddechu może obniżyć tętno, rozładować napięcie i uspokoić układ nerwowy, łagodząc objawy stresu i niepokoju. Skupienie się na prawidłowym wdechu i wydechu może również pomóc oderwać się od myśli, które powodują napięcie. Joga Joga to naturalny lek na stres, depresję i stany niepokoju. Asany z jednej strony redukują napięcie będące przyczyną stresu, a z drugiej dotleniają, usuwają zmęczenie i dodają energii. Relaksacja, będąca nieodłącznym elementem praktyki jogi, usuwa nadmierne napięcie, które pojawia się w wyniku sytuacji stresowej. Rozwija także zdolność radzenia sobie z emocjami, czeg…

imgqyqdCO-8f82e5e.jpg
width: 1167
height: 925

Nomofobia, czyli życie w telefonie
type: item
date: 2021-05-01T07:30:00.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Nomofobia, czyli No Mobile Phone fobia. Czym się dokładnie objawia?
encoded: - Jesteś uzależniony od telefonu - takie zdanie słyszy się często w epoce, kiedy prawie każdy ma przy sobie stale smartfon. Czy jednak to, że lubimy mieć pod ręką gadżet, w którym są nasze zdjęcia, ulubione piosenki, wiadomości od bliskich i dostęp do całego cyfrowego świata jest aż tak niebezpieczne? Okazuje się, że tak - jeśli myśl o braku dostępu do telefonu powoduje atak paniki. Czytaj także: Czym są zaburzenia lękowe? Objawy nomofobii Nomofobia, czyli No Mobile Phone fobia – taki termin pojawił się pierwszy raz w 2008 roku, podczas badania, które przeprowadziła poczta w Wielkiej Brytanii. I już wtedy ponad połowa respondentów odpowiedziała, że czuje niepokój, a nawet lęk, nie tylko wtedy, kiedy zgubi telefon, ale już kiedy wyczerpie im się bateria, albo są poza zasięgiem. Przeprowadzone trzy lata później badania wśród polskich nastolatków wykazały, że 36 proc. z nich dzień bez komórki uważa za coś niewyobrażalnego, a co trzeci z nich wróciłby do domu, gdyby okazało się, że zapomniał telefonu. Oczywiście, nie każdy, kto lubi używać smartfonu, jest uzależniony. Nomofobia, jak każde uzależnienie, zaczyna się, kiedy zaburza nasze relacje, źle wpływa na nasze zdrowie, kiedy przez nią tracimy równowagę między pracą a wypoczynkiem. W przypadku telefonów to szczególnie jaskrawy paradoks, bo przecież zaprojektowane zostały tak, aby czynić nasze życie łatwiejszym. Mamy w telefonie aplikacje niemal na wszystko – mierzą nasze kroki, sprawdzają, czy wypiliśmy wystarczająco dużo wody, pomagają uśpić dziecko, uczą, jak medytować. A wśród tych wszystkich zaprojektowanych "żeby czynić nasze życie lepszym" aplikacji, pojawiły się i te, które mają nam pomóc... ograniczyć kontakt z telefonem. Zanim jednak uznamy, że potrzebujemy aplikacji na smartfon, która pomoże nam rozprawić się z uzależnieniem od smartfonu, zastanówmy się, czy rzeczywiście potrzebujemy detoksu. A jest tak, jeśli: Czujesz niepokój, kiedy bateria w twoim telefonie jest bliska rozładowania - czujesz przyspieszony…

imgCN9rr2-7d413c9.jpg
width: 933
height: 740

Odporni emocjonalnie. Dlaczego niektórych nie załamie nawet największy kryzys?
type: item
date: 2021-04-30T18:15:57.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Upaść – ale potem wstać, poprawić koronę i iść dalej. Jak to się robi?
encoded: Chłopczyk miał dziewięć lat i matkę alkoholiczkę, którą przerastała opieka nad swoim dzieckiem. Ojciec od dawna nie utrzymywał z nim kontaktu. Mimo niezwykle trudnych okoliczności, chłopiec robił wszystko, by ochronić mamę przed oceną. Każdego dnia, podczas długiej przerwy wyciągał z tornistra przygotowaną przez siebie rano „kanapkę”, złożoną wyłącznie z dwóch suchych kromek chleba. Nie umiał robić niczego innego, jednak jadł swoją „kanapkę” z takim samym uśmiechem i apetytem, z jakim inne dzieci jadły swoje drugie śniadania. Był radosny i ciekawy świata. Zobacz także: Syndrom DDA. Kim są Dorosłe Dzieci Alkoholików? Objawy i leczenie O tamtym dzielnym dziewięciolatku wiele razy swoim studentom, dziennikarzom i też innym naukowcom opowiadał prof. psychologii, Norman Garmezy, mówiąc o naszej odporności psychicznej, którą badał przez ponad 40 lat. Szukając materiału do swojej pracy, przez lata jeździł po amerykańskich szkołach, wyszukując w nich dzieci, które mimo życia w trudnych warunkach, były w stanie dobrze funkcjonować. Szukał w nich wspólnego mianownika, dzięki któremu mógłby odpowiedzieć sobie na nurtujące go pytanie: „Dlaczego niektórzy ludzie nigdy się nie poddają?”. Odporność psychiczna w pandemii Pytanie o odporność psychiczną szczególnie głośno wybrzmiewa teraz: po roku pandemii i w czasach niepewności, co przyniesie jutro. Na początku pandemii COVID-19 media obiegła porażająca historia polskiego lekarza ginekologa, który dowiedziawszy się, że mógł koronawirusem zarazić kilka osób, popełnił samobójstwo. Podejrzewano, że nie był emocjonalnie w stanie – on, lekarz – znieść świadomości, że mógł nawet niechcący przyczynić się do czyjejś choroby. Z drugiej strony – codziennie widzimy pielęgniarki i lekarzy, którzy opowiadają o dramatycznych scenach z ich szpitalnych oddziałów. Są przemęczeni, niejednokrotnie na granicy fizycznego wyczerpania, codziennie mierzą się z własną bezsilnością, ale wciąż mają siłę, by trwać w bardzo trudnych warunkach. Odporność psychi…

imgE8ps7i-59d2b27.jpg
width: 933
height: 740

Na co warto zwracać uwagę wybierając psychoterapeutę?
type: item
date: 2021-04-30T16:31:52.000Z
creator: Paulina Filipowicz
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Sprawdź, jak znaleźć specjalistę
encoded: Psychologia jest nauką. Psychoterapia to sztuka – pisała wybitna profesor psychologii oraz psychoterapeutka Nancy McWilliams. Jak znaleźć specjalistę, który opanował te sztukę do perfekcji? Decydując się na psychoterapię zawierzamy swoje cenne zdrowie czyimś kompetencjom i umiejętnościom. Ważne, by taką osobą był wyszkolony psychoterapeuta, dlatego warto wiedzieć, na co zwracać uwagę, wybierając właściwego specjalistę. Zobacz także: Zaburzenia odżywiania to nie tylko anoreksja. Ortoreksja, dysmorfofobia, hiperfagia też wymagają leczenia! Psychoterapeuta: kim jest, co robi? Zanim zdecydujemy się na wizytę u specjalisty warto zapoznać się z definicją zawodów dotyczących leczenia zdrowia psychicznego. Psycholog, psychoterapeuta i psychiatra to trzy różne zawody. Psycholog to magister psychologii. Psychoterapeuta to osoba, która poza studiami magisterskimi ukończyła 4-letnie studia podyplomowe z zakresu psychoterapii i zajmuje się leczeniem zaburzeń psychicznych, a psychiatra to lekarz medycyny po specjalizacji z psychiatrii. Psychoterapia jest metodą leczenia osób, u których rozpoznano zaburzenia zdrowia psychicznego – pisał profesor Czabała. Kluczowe jest więc, by psychoterapeuta był osobą posiadającą odpowiednie umiejętności, wykształcenie i uprawnienia do prowadzenia psychoterapii. W Polsce niestety zawód psychoterapeuty wciąż nie jest prawnie regulowany, dlatego tym bardziej warto być czujnym przy wyborze specjalisty. Aktualne przepisy sprawiają, że psychoterapeutą może być każda osoba, która otworzy działalność gospodarczą. Fakt ten może niepokoić, warto jednak pamiętać, że mimo braku regulacji istnieje etyka zawodowa oraz Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień. Według przepisu psychoterapeuta musi spełnić poniższe warunki: - ukończyć 5-letnie studia magisterskie (np. psychologia, medycyna, pedagogika) - ukończyć podyplomowe szkolenie psychoterapeutyczne w…

imgd9ZmKd-5f4e4c1.jpg
width: 933
height: 740

„Żałuję, że urodziłam” – to ogromne tabu sprzyja depresji u kobiet
type: item
date: 2021-04-30T14:45:21.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Nie wypada tęsknić za życiem „sprzed dzieci”
encoded: Dzieci mogą dawać poczucie spełnienia, to fakt, co do którego nie ma żadnych wątpliwości. Ale istnieją też inne fakty, o których mówi się o wiele rzadziej. Po pierwsze: nie zawsze tak się dzieje – wielu rodziców wcale nie spełnia się w swoim rodzicielstwie, a po drugie: sens życia możemy znaleźć też gdzieś zupełnie indziej. Ten ostatni fakt na szczęście powoli zyskuje akceptację społeczną – już nie piętnujemy kobiet, które nie chcą mieć dzieci, ani nie oceniamy ich jako egoistki czy idiotki. Kampania społeczna „Nie odkładaj macierzyństwa na potem” Fundacji Mamy i Taty z 2015 r., w której kobieta płacze i mówi: „Zdążyłam zrobić specjalizację i karierę, zdążyłam być w Tokio i w Paryżu, zdążyłam kupić mieszkanie…” już wtedy wzbudziła olbrzymie kontrowersje, dzisiaj pewnie w ogóle by nie powstała. Zobacz także: Co to jest autosabotaż? Jak go zatrzymać? Urodziłaś, czyli jesteś szczęśliwa O wiele silniejsze jest tabu dotyczącym braku poczucia spełnienia w rodzicielstwie, czy raczej: w macierzyństwie, bo przekonanie o tym, że dziecko musi się równać szczęście, dotyczy przede wszystkim kobiet: – W kraju wielbiącym matkę Polkę każda kobieta powinna czerpać radość z zajmowania się własnym dzieckiem. Bardzo niewiele kobiet jest w stanie powiedzieć komukolwiek, że dziecko nie jest sensem ich życia, i choć wywiązują się z rodzicielskich obowiązków, to jednak nie przepadają za spędzaniem z nim całego swojego czasu. Albo że są do tego stopnia zmęczone, że w desperacji zostawiają dwójkę maluchów samych w domu i wychodzą na dwie godziny, żeby ochłonąć. Lub zamykają się przed nimi w sypialni – mówi pedagożka i psycholożka, Aleksandra Piotrowska. Tymczasem żal za wcześniejszym życiem jest zupełnie naturalny. Tak samo naturalne są myśli, w których zastanawiamy się, czy podjęte przez nas decyzje rzeczywiście były dobre. Wszyscy od czasu do czasu rozważamy alternatywne scenariusze naszego życia i bardzo często dochodzimy do wniosku, że jednak lepsza dla nas byłaby ta ścieżka, którą nie p…

imghCnWgl-63d728f.jpg
width: 933
height: 740

Co to jest zdrowie emocjonalne? Sprawdź, jak możesz o nie zadbać!
type: item
date: 2021-04-30T13:29:10.000Z
creator: Paulina Filipowicz
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Zatroszcz się o siebie!
encoded: Nasz ogólny stan zdrowia obejmuje aspekty fizyczne, emocjonalne, intelektualne, społeczne i duchowe. Kiedy są one w równowadze, możemy się rozwijać i cieszyć pełnią zdrowia. Codzienne życie to nieustanne serie wzlotów i upadków. Podobnie jak fale oceanu, nasze dni różnią się od siebie, a my sami miewamy gorsze i lepsze chwile. Osoba zdrowa emocjonalnie będzie w stanie unieść się na falach uczuć bez utknięcia w martwym punkcie. Na czym polega zdrowie psychiczne i jak możemy o nie dbać każdego dnia? Zobacz także: Stres nie musi być wrogiem. Jak zaprzyjaźnić się ze stresem? Zdrowie emocjonalne: co to jest? Zdrowie emocjonalne to zdolność osoby do akceptowania uczuć i zarządzania nimi poprzez wyzwania i zmiany. Nie chodzi o to, by odczuwać tylko pozytywne emocje, jak radość, lecz aby doświadczać wszystkich emocji, niezależnie od tego czy są łatwe czy trudne. Emocje są niczym drogowskaz. Pokazują nam, co się dzieję w naszym wnętrzu, a jeśli potrafimy za nimi podążać, czujemy harmonię i równowagę. Zdrowie emocjonalne obejmuje zarówno inteligencję emocjonalną, jak i regulację emocjonalną. Konstrukcja dobrego samopoczucia emocjonalnego leży w szerszym rozumieniu zdrowia psychicznego. Brak emocji nie oznacza zdrowia emocjonalnego, podobnie jak brak choroby psychicznej nie oznacza zdrowia psychicznego. Ktoś, kto tłumi emocje, może nie być tak zdrowy emocjonalnie, jak ktoś na tyle wrażliwy, aby wyrazić swoje emocje. Zobacz także: Oto 10 korzyści dla zdrowia wynikających z praktykowania wdzięczności! Cechy zdrowia emocjonalnego W codziennym życiu na każdym rogu czekają na nas zarówno przyjemne, jak i trudne emocje. Osoba, która praktykuje zdrowie emocjonalne jest w stanie lepiej poradzić sobie z każdą falą uczuć, ciesząc się licznymi korzyściami, takimi jak: - samoświadomość - samoakceptacja - dbanie o siebie - silne umiejętności radzenia sobie z wyzwaniami - traktowanie siebie i innych z życzliwością i uczciwością - poczucie celu, sensu - lepsza regulacja stresu Jak zadbać o z…

imghoAjG7-e6dc135.jpg
width: 933
height: 740

Zamień swoją wewnętrzną Potulną w Dziką Dziewczynkę – radzi Natalia de Barbaro
type: item
date: 2021-04-29T18:45:15.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Zamiast bać się świata, zachwyć się nim, radzi Natalia de Barbaro, autorka książki „Czuła przewodniczka”
encoded: Każda z nas ma do dyspozycji kilka typowych schematów działania. W chwili stresu: kulimy się lub próbujemy go zwyciężyć. W stosunku do bliskich: poświęcamy się lub stawiamy wyraźne granice. W pracy: jesteśmy nadobowiązkowe czy po prostu rzetelne? Według Natalii de Barbaro, autorki bestsellerowego poradnika psychologicznego: „Czuła przewodniczka”, te typy reakcji możemy wyobrazić sobie jako nasze wewnętrzne postaci. W swojej książce wylicza je: Królowa Śniegu, Męczennica i Potulna, a także Dorosła, Serdeczna i Dzika Dziewczynka. Trzy pierwsze postawy niewiele mają wspólnego z życiową radością: Królowa Śniegu to chodząca samodyscyplina, Męczennica poświęca się i narzeka, a Potulna po prostu wszystkiego się boi, dlatego zawsze woli ustąpić komuś innemu, niż zawalczyć o swoje własne potrzeby. To ta część naszej tożsamości, która bierze nad nami górę, kiedy przepraszamy szefa za to, że mamy za dużo pracy i nie wyrabiamy się z nią albo gdy pozwalamy, by ktoś przypadkowy pouczał nas lub oceniał. Przeczytaj również: „Emocjonalność nie jest niczym złym”, mówi Natalia de Barbaro, autorka książki „Czuła Przewodniczka” Kieruj się zachwytem Poza tymi sześcioma sposobami myślenia i działania, które stosujemy w życiu, Natalia de Barbaro opisuje jeszcze siódmą wewnętrzną postać, tytułową Czułą Przewodniczkę. Możemy interpretować ją jako naszą mądrość albo intuicję, której głównym zadaniem jest nie dopuścić do tego, abyśmy krzywdziły same siebie. Dzięki niej te części naszej tożsamości, które nie działają na naszą korzyść, mogą zmienić się w nasze sojuszniczki. Nadobowiązkowa, wiecznie spięta Królowa Śniegu może zmienić się w odpowiedzialną Dorosłą. Poświęcająca się dla innych Męczennica może stać się Serdeczną, która lubi dawać, ale wie dobrze, że przede wszystkim musi zadbać o swoje potrzeby, i wreszcie Potulna – która jako Dzika Dziewczynka może wyzbyć się lęku i zacząć w końcu odczuwać radość i szukać jej w życiu. Dzika Dziewczynka to ta część naszej osobowości, która lubi się b…

imgxpbcC3-f3be428.jpg
width: 933
height: 740

Babcia pomoże na depresję? Ten niesamowity eksperyment obiegł cały świat!
type: item
date: 2021-04-29T17:15:37.000Z
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Wyjątkowy psychiatra z Zimbabwe zaangażował do słuchania… babcie
encoded: Stresujesz się, zmagasz z depresją, nerwicą albo lękiem? Opowiedz o tym – najlepiej oczywiście psychoterapeucie, ale jeśli nie masz takiego, po prostu komuś, kto cię wysłucha i postara się zrozumieć. Kiedy ubieramy nasze emocje i problemy w słowa, zyskujemy nad nimi kontrolę. Nienazwane mogą nas przytłaczać. Wypowiedziane na głos – stają się o połowę mniejsze. O tym, że jest to nie tylko piękna teoria, ale zasada sprawdzona w prawdziwym życiu może świadczyć niesamowity eksperyment psychologiczny, który trwa od 15 lat i nabiera coraz większego rozmachu. Przeczytaj również: Oto 10 korzyści dla zdrowia wynikających z praktykowania wdzięczności! Terapia depresji w Zimbabwe W Zimbabwe żyje ok. 14 mln ludzi, na których przypada zaledwie kilkunastu psychiatrów. Tymczasem po latach kryzysu gospodarczego, ogromnego bezrobocia i trwającej przez ostatnie dziesięciolecia (!) epidemii HIV, zimbabwejskie społeczeństwo zmaga się z poważnymi problemami psychicznymi: lekarze szacują, że nawet co czwarty mieszkaniec tego kraju cierpi na nerwicę lękową lub depresję, a co czternasty żyje z zespołem stresu pourazowego. Prawie wszyscy z nich są pozbawieni pomocy – a przynajmniej tej profesjonalnej, bo dzięki pomysłowi lekarza psychiatry, Dixona Chibandy, wielu ludzi z Zimbabwe może skorzystać z terapii „babcinej”! Chibanda 15 lat temu postanowił uzdrowić swój kraj i – mimo tego, że nawet sam nie wierzył w powodzenie – rozpoczął wielki eksperymentalny program pomocy psychologicznej: „Ławki przyjaźni”. Eksperyment „Ławki przyjaźni” Na takich przyjacielskich ławkach usiadły babcie, których zadaniem było: wysłuchać, wesprzeć, podzielić się doświadczeniem. Od 2006 r. Chibanda i pracujący w jego zespole lekarze (m.in. wolontariusze z Wielkiej Brytanii) przeszkolili już kilkaset babć, w większości niewykształconych, często niepiśmiennych kobiet, które jednak miały znakomicie opanowaną umiejętność rozmowy i zrozumienia drugiej osoby. Szkolenie obejmowało podstawy nurtu CBT (psychoterapia poznawc…

img6uRrjr-f3be428.jpg
width: 933
height: 740

Oto 8 rozmów, które mają największe znaczenie w związkach
type: item
date: 2021-04-29T15:32:56.000Z
creator: Paulina Filipowicz
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Te tematy są niezbędne, jeśli chcesz stworzyć dobrą relację!
encoded: Łączymy się w pary i zakochujemy opierając ocenę partnera przede wszystkim na przebytych wspólnie rozmowach. Niektóre z nich mają większe znaczenie niż inne. Zastanawiałeś się kiedyś, jakie tematy powinniście poruszyć, aby wiedzieć, czy wasza miłość będzie trwać mimo przeszkód, wyzwań, radości i bólu? Oto 8 rozmów, które mają największe znaczenie w związkach. Zobacz także: Jak bliskie związki wspomagają naszą odporność? Oto 8 rozmów, które mają największe znaczenie w związkach Szczęśliwy związek nie jest, jak zwykliśmy myśleć, wynikiem wielu wspólnych cech parterów. Udana relacja rodzi się z wiedzy, jak zająć się swoimi podstawowymi różnicami w sposób, który wspiera wzajemne potrzeby i marzenia. Z wypracowaniem sobie sprawnej komunikacji borykają się nie tylko nowe związki, w których zakochani zastanawiają się, co zrobić, żeby ich miłość przetrwała. Zagadnienie to dotyczy również wieloletnich relacji, kiedy partnerzy nie wiedzą, jakie rozmowy podjąć, aby ożywić więź i pasję, które połączyły ich na początku wspólnej drogi. Zobacz także: Fundamenty szczęśliwego związku. Jak je stworzyć? Nowe możliwości odkrywania miłości pełnej zrozumienia i zaangażowania na całe życie, można wypracować za pomocą skutecznej komunikacji. Eksperci od relacji miłosnych, doktorzy John i Julie Gottman w swojej książce „Eight Dates: Essential Conversations for a Lifetime of Love” przedstawiają wyniki swoich badań nad trwałością związków. Z publikacji wynika, iż szczęśliwe pary poruszają w swoim życiu 8 kluczowych tematów. Oto one: 1) Zaufanie i zaangażowanie. Zaufanie to szacunek dla siebie nawzajem i pokazanie partnerowi, że może na ciebie liczyć. Zaangażowanie oznacza akceptację partnera dokładnie takim, jakim jest, pomimo jego wad. 2) Konflikt. Konflikt zdarza się w każdym związku, a mitem jest wiara w to, że w szczęśliwym związku zawsze będziecie się dogadywać. Konflikt w relacjach może służyć dochodzeniu do wspólnych celów i kompromisów. To również dobra okazja, aby lepiej poznać swoje…

imgVyiU6j-07cda5a.jpg
width: 1167
height: 925

Stan flow – co to jest i jak go osiągnąć?
type: item
date: 2021-04-29T13:31:15.000Z
creator: Paulina Filipowicz
subject: Ludzie
subject: Newsy
subject: Styl życia
subject: psychologia
subject: Psychologia 2020/2021
description: Sprawdź, czym jest stan przepływu
encoded: Szczęście jest stanem, do którego należy się przygotować, a gdy się go osiągnie, trzeba go starannie kultywować. Każdy z nas musi bronić własnego szczęścia. Ludzie, którzy posiądą umiejętność kontrolowania wewnętrznych doświadczeń, będą w stanie sami decydować o jakości swojego życia – a to jest stanem najbliższym szczęściu, jaki możemy osiągnąć – pisał w swojej książce „Przepływ” Mihály Csíkszentmihályi, twórca koncepcji flow. Na czym polega stan flow i jak go osiągnąć? Stan flow: co to jest? Stan flow, inaczej określany jako przepływ, uniesienie lub uskrzydlenie jest stanem między satysfakcją a euforią, a wywołuje go całkowite oddaniem się jakiejś czynności. Twórcą koncepcji jest Mihály Csíkszentmihályi, amerykański psycholog węgierskiego pochodzenia. Zagadnienie flow, odnosi się do szeroko pojętego działania, często odczuwane jest podczas takich zajęć jak uczenie się, sport, tworzenie muzyki, kontakt ze sztuką lub naturą, wspinaczka górska, żeglarstwo, joga czy medytacja, a także angażująca praca zawodowa. Jak rozpoznać stan flow? Oto jego elementy charakterystyczne: - pełne skupienie na wykonywanej aktywności, skoncentrowanie uwagi na podejmowanej czynności przychodzi tutaj naturalnie i bez najmniejszego wysiłku - wykonywanie zadania dla czystej przyjemności z niego wypływającej - utrata autorefleksyjności i samoświadomości, poczucie „stopienia się” z wykonywaną czynnością - utrata poczucia czasu - całkowita wolność od strachu i lęku, brak Stan flow: dlaczego warto do niego dążyć? Mihály Csíkszentmihályi w swej książce „Przepływ” pisał: Szczęście nie jest czymś, co się wydarza. Nie jest wynikiem uśmiechu losu ani dziełem przypadku. Nie można go kupić za pieniądze ani uzyskać dzięki władzy. Nie zależy od wydarzeń zewnętrznych, ale raczej od naszej ich interpretacji. Stan flow pozwala czerpać znacznie większą satysfakcję z wykonywanych czynności, niezależnie od tego czy dotyczy naszych hobby, czy zadań zawodowych. Oto inne korzyści, które czerpiemy ze stanu przepł…

imgtEz41y-0893e96.jpg
width: 1167
height: 925