Dorota Szelągowska szczerze o nerwicy lękowej: „Byłam na totalnym dnie”. Do dziś bierze leki
„Dużo czasu zmarnowałam w życiu na nielubienie siebie”, mówi…
Dorota Szelągowska zawodowo jest gospodynią programu "Totalne remonty Szelągowskiej" i od lat odmienia wnętrza domów Polaków. Prywatnie gwiazda jest mamą 21-letniego Antka i 4-letniej Wandy. Obecnie jest po trzech rozwodach, a kulisy swojego życia prywatnego wolała do tej pory zachowywać dla siebie. Ostatnio jednak prezenterka otworzyła się w temacie zdrowia psychicznego, bo jak sama twierdzi, swoim wyznaniem chce dać siłę innym. View Ediplayer on the source website Dorota Szelągowska opowiedziała o problemach psychicznych Prowadząca "Totalne remonty Szelągowskiej" dwukrotnie zwierzyła się w temacie swojego zdrowia psychicznego. W udzielanym w 2021 roku przez gwiazdę wywiadzie w "Dzień dobry TVN" Dorota Szelągowska otwarcie wyznała, że ma nerwicę lękową. "Nerwica lękowa bierze się głównie z tego, że nie znasz swoich emocji. Kumulujesz je w sobie i jak to w końcu wybucha, to dzieją się rzeczy straszne". "Wiem, bo sama mam nerwicę lękową, co prawda już zaleczoną, ale doskonale wiem, jaki to jest mechanizm działania, wiem, jak to jest, kiedy masz ataki paniki takie, że naprawdę nie wiesz, co zrobisz" - dodała. Dorota Szelągowska opowiedziała o swoich najcięższych momentach walki z chorobą. Podkreśliła, że mimo wsparcia wielu osób, było z nią bardzo źle. "Miałam psychiatrę, panią terapeutkę, rodzinę, która wiedziała, co się dzieje, a ja i tak byłam na totalnym dnie". Zobacz także: Dorota Szelągowska szczerze wyznaje: „Cała jestem poorana rozstępami” Gwiazda opowiedziała o tym, jak wyglądała jej codzienna walka, a na koniec zaapelowała o nieignorowanie swojego zdrowia psychicznego: "Nie zrozumiesz, co to znaczy obiecywać sobie codziennie o czwartej nad ranem, że dzisiaj wyjdziesz z domu, a potem przez cały dzień nadal walczysz, z tym że nie jesteś w stanie wyjść. A przecież wszystko jest normalnie, dobrze, ty zdajesz sobie z tego sprawę. Musimy szukać pomocy i walczyć o to, żeby było lepiej" - powiedziała prezenterka. Nowy wywiad Doroty Szelągowskiej o nerwicy lękowej Z kolei w nowym Party gwiazda TVN jeszcze raz odniosła się do swoich problemów. Powiedziała między innymi o tym, że długo nie wychodziła z domu oraz około 10 lat nie podróżowała. Dlaczego? „Ze względu na nerwicę lękową, która nie tylko uziemiła mnie w domu, ale niemal zrobiła ze mnie wrak człowieka. I będę o tym mówić głośno, bo wielu ludzi, bojąc się stygmatyzacji, wciąż wstydzi się przyznać, że ma problemy psychiczne”, czytamy w magazynie. Leczenie farmakologiczne w przypadku prezenterki trwa. „Dostałam leki, które przyjmuję do dziś. Moja nerwica lękowa jest na razie zaleczona, a ja czuję, że odzyskałam kontrolę nad swoim życiem. Mam 42 lata i na nowo siebie odkrywam. Strasznie dużo czasu zmarnowałam w życiu na nielubienie siebie”, mówi Dorota Szelągowska. ZOBACZ TAKŻE: Dorota Szelągowska jest po trzech nieudanych małżeństwach. Teraz wyznała, co sądzi o byłych mężach A dlaczego nie boi się poruszać tego tematu w mediach? „Mówię o swoich problemach głośno i daję ludziom przykład, że można sobie z nimi poradzić. W ten sposób spłacam wobec nich dług, bo tylko dzięki nim jestem tu, gdzie jestem”, słyszymy. „Kiedy byłam w najgorszym momencie mojej nerwicy lękowej i nie wychodziłam przez parę miesięcy z domu, szukałam wszędzie jakiejkolwiek nadziei. Jeśli moja historia może pomóc komukolwiek w walce o siebie i swoje zdrowie, to będę mówić o niej głośno, nawet jeśli będę za to hejtowana”... Życzymy wiele siły!
Robert Gonera przeszedł przed laty załamanie nerwowe. Szczerze opowiada o jego skutkach
„Zapłaciłem ogromną cenę za przyznanie się do tego, że mam kłopoty”
Robert Gonera jest znanym i cenionym polskim aktorem teatralnym i filmowych. Znamy go m.in. z „Gier ulicznych”, „Samowolki”, „Big love”, czy „Długu”, za który został nagrodzony Orłem. Mogliśmy także oglądać go w serialach, takich jak: „Belfer”, „Czas honoru”, „Korona królów”, „Glina”, „Determinator” czy „Na Wspólnej”. W 2007 roku mężczyzna przeżył załamanie nerwowe... Szczerze przyznaje, że jego konsekwencje dotknęły nie tylko jego, ale i jego bliskich i mocno w niego uderzyły. Robert Gonera przeszedł załamanie psychiczne W 2007 roku Robert Gonera przeszedł poważne załamanie nerwowe na planie „Determinatora”. „Zasnąłem w samochodzie ze zmęczenia w oczekiwaniu na zdjęcia, wyładował mi się telefon komórkowy. Obudzili mnie policjanci, którzy bez podania przyczyny nie chcieli mnie puścić ani skontaktować z produkcją. Od policjanta otrzymałem „ofertę”. Albo zamkną mnie na 48 godzin pod niejasnym zarzutem, albo zabierze mnie karetka pogotowia. Wybrałem karetkę”, relacjonował wówczas tę sytuację aktor. Teraz w rozmowie z Twoim Stylem mężczyzna postanowił wrócić wspomnieniami do tamtego trudnego czasu. Wyznał, że jako jeden z nielicznych zdobył się na opowiedzenie otwarcie o czymś, co było tematem tabu, zwłaszcza dla mężczyzn. „Przeżyłem załamanie nerwowe. Rodzina namówiła mnie, bym poszukał pomocy. Był 2007 rok, zrobiłem to otwarcie, nie udawałem, że wyjechałem na Seszele. Naruszyłem społeczne tabu: wtedy niewiele osób, zwłaszcza mężczyzn, przyznawało się do problemów psychicznych”, mówił Robert Gonera. Czytaj też: Krzysztof Prusik wspomina zmarłego Witolda Paszta. Zawdzięcza mu nie tylko zwycięstwo w show Robert Gonera w sesji dla magazynu VIVA!, lipiec, 2012 rok Robert Gonera w sesji dla magazynu VIVA!, lipiec, 2012 rok Robert Gonera o skutkach załamania nerwowego Aktor wyjaśnił, że jego załamani odbiło się nie tylko na nim, ale także na jego dzieciach, które wówczas uczęszczały do przedszkola. Miało również spory wpływ na jego karierę. Niektórzy bali się go zatrudniać... „Zapłaciłem ogromną cenę za przyznanie się do tego, że mam kłopoty. Nie tylko ja, również moje dzieci, które wtedy były w przedszkolu. Do dziś, choć jestem świetnie zorganizowany i staram się wzorowo wypełniać obowiązki, czasem słyszę jeszcze: Gonera? No fajnie, ale czy on się pojawi na planie, bo podobno coś u niego nie halo…”, zwierzył się Robert Gonera w rozmowie z Twoim Stylem. Poza trudnościami w życiu zawodowym, choroba miała wpływ także na życie prywatne aktora. To właśnie z jej powodu rozpadł się związek Roberta Gonery z Karoliną Wolską, co było dla niego bardzo bolesne. „Wypłakałem morze łez, bo straciłem wtedy wszystko – dom, rodzinę, pracę, opinię. To boli, więc trzeba płakać”, mówił mężczyzna w tej samej rozmowie. Teraz jednak aktor znajduje się pod fachową opieką. „Mam kogoś, kto zauważy kolejny mój kryzys, szybciej niż ja”, tłumaczy w Twoim Stylu. W 2018 roku mówiło się, że problemy aktora ponownie dały o sobie znać. Zniknął wtedy na jakiś czas z show-biznesu, z czasem jednak powrócił. W życiu zawodowym wygląda na to, że również los się do niego uśmiechnął i Robert Gonera otrzymał nowe role. Życzymy samych sukcesów! Zobacz także: Jarosław Boberek: „Próbowano mi wybić z głowy aktorstwo, bo przecież aktor to nie jest zawód dla mężczyzny" Robert Gonera w sesji dla magazynu VIVA!, lipiec, 2012 rok
Małgorzata Halber o leczeniu w prywatnym szpitalu psychiatrycznym: „Dostępne dla garstki bogaczy”
Pisarka w gorzkich słowach oceniła działania polityków
W przeszłości prezenterka muzycznej stacji telewizyjnej VIVA Polska, dziś autorka felietonów i pisarka. Małgorzata Halber trafiła do prywatnego szpitala psychiatrycznego. Na swoim Facebooku od kilku lat otwarcie pisze o swoim zdrowiu psychicznym. Daje w ten sposób innym w podobnej sytuacji siłę do podjęcia walki o siebie. W najnowszym poście autorka książki Najgorszy człowiek na świecie wyjawiła, że jej stan pogorszył się na tyle, że poprosiła o miejsce w specjalnej klinice. Ma jednak w sobie wyrzuty sumienia, że nie jest to placówka publiczna. Małgorzata Halber o różnicach między szpitalami państwowymi a prywatnymi W miniony weekend ulubienica czytelników zamieściła na Facebooku osobisty wpis dotyczący jej zdrowia. „A więc stało się. Po półtora miesiąca siłowania się z tym, czy jestem w stanie wstać czy nie, leżeniu przy zasłoniętych zasłonach i absolutnym festiwalu nienawiści do samej siebie położyłam się do szpitala psychiatrycznego. Prywatnego”, napisała na początku i dodała, że to nie pierwszy raz w jej życiu. „Poprzednio, po ośmiu miesiącach bardzo ciężkiego kryzysu psychicznego/ epizodu depresyjnego wylądowałam tu po ciężkim siłowaniu się ze sobą.”, czytamy. Mimo dobrej opieki felietonistka nie umie pogodzić się z myślą, że nie mogła skorzystać z placówki należącej do publicznego sektora zdrowia. „Siłowanie się polegało na tym, że chciałam do publicznego. Bo raz, że przecież kurwa płacę te podatki, a dwa: bo to niesprawiedliwe. Bo dlaczego ja mam mieć lepszą opiekę tylko bo, o. Poza tym 11 lat uczęszczania na mitingi, dwa i pół roku terapii uzależnień na NFZ (jak również nauka w państwowych szkołach) nauczyły mnie, że ja nie chcę siedzieć w jakimś pałacu z tworzywa, ja chcę do prawdziwych ludzi z normalnego społeczeństwa. Bo wyłażenie z bańki jest zdrowe”, napisała. „Moja psychiatra popatrzyła wtedy na mnie i powiedziała "pani będzie miała w prywatnym lepszą opiekę. Naprawdę, jeśli to nie jest kwestia pieniędzy, tylko jakieś etyczne opory, to proszę się kłaść"”, dodała. Dopiero po słowach swojej pani psychiatry poddała się i zgłosiła do prywatnego ośrodka, choć uważa to za niesprawiedliwe względem innych pacjentów. Czytaj także: Anna Wyszkoni pokonała raka. Przyznała, że w czasie choroby potrzebowała wsparcia psychiatry Dlaczego pisarka musiała znów zgłosić się po pomoc? Aż do lutego czuła się bardzo dobrze przyjmując leki, których dawki były stopniowo zmniejszane. Niestety na początku wiosny jej stan nagle się pogorszył. Teraz przebywa w miejscu, na które nie każdy mógłby sobie pozwolić. „Chciałabym Wam powiedzieć za co płacę horrendalne (nawet przy moich w sumie wyższych niż mediana zarobkach) pieniądze. Za to, że lekarz rozmawia ze mną codziennie co najmniej pół godziny. Sam na sam. Spisuje wszystkie objawy i natychmiast nanosi poprawki w karcie. Za to, że cztery razy w tygodniu mam rozmowę z psychologiem. Za to, że mam łazienkę w pokoju. Za to, że na korytarzu zawsze jest dostępny pielęgniarz, który w razie potrzeby konsultuje się z lekarzem gdy któryś z pacjentów czuje nasilone objawy. Za to że DWA RAZY dziennie mam terapię grupową łamane na zajęciową. Dwa razy dziennie, podkreślam to, bo pamiętam bardzo dobrze jak w książce "Głośnik w głowie" Aneta Pawłowska-Krać pisała o tym, że tym, co doskwiera pacjentom psychiatrycznym jest nuda”, przytaczała przykłady tego, jak dobrze jest zaopiekowana. Krytyka ministra zdrowia przez Małgorzatę Halber W dalszej części wpisu była prezenterka kanału VIVA Polska poświęciła kilka zdań na ocenę tego, jak w Polsce wygląda publiczna opieka pacjentów z problemami psychicznymi. „Piszę to w momencie, gdy grafik Ministerstwa Zdrowia bierze dużo pieniędzy za kolejne banerki pod hasłem "zdrowie psychiczne jest ważne" i informuje wesoło, że inwestuje w psychiatrię dziecięcą. No więc w Warszawie, tym mieście najbardziej podobno do przodu ze wszystkim, na wizytę u psychiatry dziecięcego PRYWATNIE czeka się trzy miesiące.Moja znajoma z potworną nerwicą lękową czeka czwarty rok na konsultację terapeutyczną. Bo jest w tej większości której nie stać na to, żeby iść prywatnie. Te spotkania z terapeutą sponsorowane przez NFZ odbywają się raz na dwa tygodnie a czasem raz na trzy. Nie wiem kto za to odpowiada w ministerstwie, ale dobrze by było gdyby przeczytał cokolwiek o psychoterapii bo tam jest napisane, że żeby proces był skuteczny zalecane jest cotygodniowe podtrzymywanie i pogłębianie relacji terapeutycznej”, czytamy w długim wpisie. Autorka książek zdaje sobie sprawę, że należy zaopiekować się też osobami z nowotworami innymi śmiertelnymi chorobami, ale uważa, że samopoczucie psychicznie też zasługuje na szczególną uwagę. „Powtórzę to, co już pisałam kilka tygodni temu. Że marzę o tym, żeby Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. zbierała na psychiatrię dziecięcą. To, co mam zapewnione w szpitalu prywatnym wypisałam natomiast dlatego, że to POWINNA BYĆ NORMA. A nie coś dostępnego dla wybranej garstki bogaczy. Rokowania WHO dotyczące depresji są takie, że będzie do 2030 roku najczęściej diagnozowaną chorobą na świecie. Słusznie napisała pewna pani pod moim postem, że ona czuje się tak samo jak ja, ale ona nie może sama sobie wystawić L4 i powiedzieć, że nie może pracować. Że ma dzieci i po prostu nie może. Jest to straszne”, przywołała historię z życia wziętą. CZYTAJ TEŻ: Julia Wróblewska: „W ogromnym stresie potrafię doznać połączenia z amnezją” Jak z kolei wygląda opieka w placówkach publicznych? „Na sam koniec powiem że tak, leżałam w państwowym szpitalu. Na materacu na korytarzu w stołówce między gabinetem zabiegowym a palarnią. Obchód wyglądał tak jak wspominałam wcześniej, lekarz pytał mnie w obecności 10 stażystów jak się pani dzisiaj czuje, zapisywał i szedł dalej. O psychologu to może nawet nie będę wspominać. W szpitalach psychiatrycznych, choć od razu to zaznaczę, nie wszystkich, sama odwiedzałam osoby na Sobieskiego po remoncie i wyglądało to godnie, zamyka się cierpiących ludzi dlatego, że trzeba (zagrożenie dla siebie bądź innych) i jakimś cudem ilość tych pacjentów przekraczającą wydolność szpitala stara się wyleczyć tak, jak pozwala na to taka ilość personelu, dawno już przekraczająca ilość pacjentów, którzy powinni tam być”, relacjonuje Małgorzata Halber. Wierzymy, że jej wpis dojdzie do osób decyzyjnych w kwestii leczenia pacjentów w Polsce. Pisarce zaś życzymy dużo zdrowia i dalszej odwagi do naświetlania ważnych problemów.
Księżna Charlene opuściła ośrodek zamknięty. Pierwszy raz pokazała się publicznie
Na długie miesiące wycofała się z życia publicznego i przebywała w zamkniętym ośrodku w Szwajcarii. Księżna Charlene niedawno jednak wróciła do kraju, zaś teraz, w ostatni dzień kwietnia, pokazała się publicznie po raz pierwszy. Towarzyszył jej mąż oraz dwójka dzieci. Zdjęcia z wydarzenia obiegły światowe media... Załamanie nerwowe, choroba czy problemy w związku? Tajemnica zniknięcia księżnej Charlene Żona księcia Alberta przez wiele miesięcy w zeszłym roku przebywała w RPA, gdzie wyjechała w maju. Tam poświęcała się działalności fundacji, ratującej zagrożone gatunki. Niestety, miała złapać infekcję i przeszła zabieg laryngologiczny. Lekarze konsekwentnie odradzali jej podróżowanie. I choć w listopadzie w końcu powróciła do Monako, wykonane wówczas na lotnisku fotografie nie napawały optymizmem. Wydawało się, że księżna Charlene jest przybita, roztrzęsiona i wyglądała bardzo niekorzystnie. Chwilę później przestała pokazywać się publicznie. Na jaw wyszło, że przebywa w specjalistycznym, zamkniętym ośrodku poza Monako, a dokładniej w Szwajcarii. Powodem miały być problemy natury psychicznej, w tym wycieńczenie fizyczne i emocjonalne. Potwierdził to w oświadczeniu książę Albert. Ale spekulowano również, że powodem jest tajemnicza choroba oraz problemy w związku. Nie od dziś wiadomo, że w małżeństwie książęcej pary nie układa się najlepiej: książę Albert ma kilkoro nieślubnych dzieci i wdawał się w trakcie związku z liczne romanse. O jednym z nich dowiedziała się tuż przed ślubem, który odbył się na początku lipca 2011 roku, przez co chciała uciec. Została jednak złapana przez ochronę na lotnisku i cofnięta do księstwa. W trakcie uroczystości płakała, przez co została okrzyknięta „najsmutniejszą księżną świata”. Tym bardziej, że później – podczas publicznych wystąpień – również w ogóle się nie uśmiechała. Czytaj także: Tak wyglądała najsmutniejsza panna młoda zanim została księżną. Uśmiech nie schodził jej z twarzy Księżna Charlene po raz pierwszy pokazała się publicznie. Brak uśmiechu, krótka fryzura Mimo że do Monako powróciła już jakiś czas temu, zaś z okazji świąt wielkanocnych na jej profilach w mediach społecznościowych opublikowane zostało rodzinne zdjęcie, dopiero teraz Charlene pokazała się wraz z mężem i dziećmi – księżniczką Gabrielą i księciem Jakubem – publicznie. W minioną sobotę pojawili się na trybunach Mistrzostw Świata Formuły E. Na tę okazję księżna wybrała oversize'owy szary garnitur z kolekcji Arkis, na który złożyła się luźna jednorzędowa marynarka oraz spodnie ze sporych rozmiarów rozcięciami. Uwagę przykuwał jej dosyć mocny makijaż oraz nowa fryzura: bardzo krótkie, jasne blond włosy. Mimo że na niektórych ujęciach na jej twarzy pojawiał się uśmiech, na innych widać było wielkie przygnębienie i wszechogarniający smutek. Kurczowo również przytulała siedmioletnią córeczkę. Co tak naprawdę dzieje się w tym małżeństwie? Tego zapewne jeszcze długo się nie dowiemy... Czytaj także: Mówi się, że poświęcił jej trzy dni i cztery noce. Co łączy księcia Alberta z Sharon Stone? Księżna Charlene z rodziną w Monako, 30.04.2022 rok
Sebastian Fabijański przebywał w szpitalu psychiatrycznym. Trafił tam po śmierci bliskiej osoby
Sebastian Fabijański w programie Duży w Maluchu opowiedział o przykrych doświadczeniach ze swojego życia. Aktor nie poruszał tego tematu nigdy dotąd. Zdradził między innymi, że jego ojciec był alkoholikiem. Ojciec Sebastiana Fabijańskiego był alkoholikiem Sebastian Fabijański w ostatnim wywiadzie opowiedział jak wyglądało jego dzieciństwo. Wyznał, że nigdy nie narzekał na problemy finansowe bo jego tata prowadził dobrze prosperującą firmę sprzątającą, która zatrudniała 1500 osób. Niestety stres związany z prowadzeniem biznesu doprowadził ojca aktora do alkoholizmu. „Mój ojciec był alkoholikiem. Natomiast jedyne, co pozytywne, to to, że był takim alkoholikiem, który pił w domu. (...) Ale u mnie problem alkoholowy w rodzinie jest dosyć powszechny. Ja na szczęście, jakoś tak się złożyło, że przestałem w ogóle pić. To się zdarzyło bardzo naturalnie. Być może jestem obciążony emocjonalnie i genetycznie też bardzo dużym napięciem lękowym, bo tego u mnie jest dużo, bo u mnie w domu było tego dużo. To niestety, nie pomaga mi w codzienności, natomiast powoduje, że jakoś mogę, mam szansę przerwać ten krąg, ten łańcuch tych wszystkich alkoholowych tematów w moim domu. Mam nadzieję, że to po prostu będzie trwało i nadal będę się trzymał tego. Problem alkoholowy bierze się z nieumiejętności radzenia sobie z rzeczywistością. Ja mam wrażenie, że gdzieś tam materializuję ten problem artystycznie. To jest duże szczęście” - wyznał Fabijański. Zobacz także: Sebastian Fabijański o związku z Maffashion: „Połączenie naszych istnień jest niekonwencjonalne” Sebastiana Fabijańskiego ma syndrom DDA Sebastian Fabijański przyznał w wywiadzie, że ma syndrom DDA, czyli Dorosłych Dzieci Alkoholików. Jest to zespół utrwalonych schematów jakie dziecko wynosi z domu, w którym pojawił się problem alkoholowy. „Jestem dorosłym dzieckiem alkoholika. Ja jestem współuzależniony. Ja jestem uzależniony od tego rollercoastera emocjonalnego, który towarzyszył mojemu dzieciństwu, kiedy mój ojciec był pijany bądź trzeźwy” - powiedział aktor. Sebastian wyznał także jaką diagnozę usłyszał. Aktor cierpi na silne zaburzenie lękowe ze stanami depresyjnymi. Cały czas chodzi na terapię. Choroba uniemożliwia mu codzienne funkcjonowanie. Po śmierci ojca artysta trafił do szpitala psychiatrycznego gdzie spędził trzy miesiące. „Jeśli już tak lecimy, to polećmy grubo. Ja po śmierci ojca wylądowałem w szpitalu psychiatrycznym. Półtora roku po śmierci ojca, a w szpitalu byłem trzy miesiące. To była moja decyzja. Ja już nie byłem w stanie wyjść z domu. Ja już byłem w takim stanie, że bałem się swojego cienia” - przyznał Fabijański. Zobacz także: Maffashion pokazała nagrania Fabijańskiego z ich nowo narodzonym dzieckiem! O swoich problemach z ojcem Sebastian Fabijański opowiedział też w wywiadzie dla Plejady. Aktor przyznał, że doświadczenia z przeszłości wpłynęły na jego charakter: „Interesujące jest to, że ja tak bardzo polaryzuję ludzi. Mnie się albo kocha, albo nienawidzi. I, co ciekawe, do tej drugiej grupy należą zwykle ci, którzy mnie nie znają. Choć są i tacy, którzy mnie poznali i którym dałem się znienawidzić. Bo jeśli ktoś zachowuje się jak… frajer, to ja to nazywam po imieniu, stojąc z delikwentem twarzą w twarz. Mam tu na myśli też siebie, gdy stoję przed przysłowiowym lustrem”. Aktor nigdy nie powiedział ojcu co tak naprawdę leży mu na sercu. „Tak, żeby wprost mu powiedzieć, że czułem, że rywalizował ze mną o atencję, to nie. Ale o wielu sprawach rozmawialiśmy. Mój ojciec z wiekiem zaczął trochę więcej kumać. On był tak poharatany przez swoją przeszłość, że żył na bardzo dużym wyparciu. On nie umiał sobie z tą przeszłością poradzić. Nie chciał też skonfrontować się z prawdą na swój temat. Nie potrafił przyznać się do tego, że jest małym, przestraszonym dzieckiem w posikanych majtkach. Pragnął widzieć siebie jako twardego faceta bez emocji. Nie pozwalał sobie na odczuwanie lęku, strachu. Uważał, że to słabość. Miłość i ciepło też uważał za słabość. Cały czas tkwił w swojej agresywnej aurze. I to determinowało wiele moich stanów emocjonalnych. Bo jeśli nie czujesz podziwu i miłości w oczach swojego ojca, to szukasz ich gdzieś indziej. I ja się do tego przyznaję sam przed sobą i przed ludźmi. Zostając aktorem i wybierając drogę show-biznesową, poszedłem po akceptację. Właśnie dlatego pociągnęło mnie w stronę bycia na świeczniku. To jest toksyczne. Udało mi się osiągnąć sukces w aktorstwie, to teraz idę po to samo w rapie. Rapując, chciałbym też spełnić tę funkcję, którą rap spełnił w moim życiu - czyli uświadomić ludziom, jakie wartości powinny nam przyświecać. Bycie honorowym, szczerym, odważnym - wszystko to jest w tym cholernym „Przesłaniu Pana Cogito” Herberta” - wyznał aktor.
Anna Dymna została skierowana do szpitala psychiatrycznego. Co wydarzyło się w jej życiu?
Aktorka zdobyła się na szokujące wyznanie
Anna Dymna to jedna z najpiękniejszych i najbardziej utalentowanych polskich aktorek. Na ekranie zachwycała uśmiechem, jednak w jej życiu prywatnym działo się piekło. Aktorka opowiedziała o swoich traumatycznych doświadczeniach. Anna Dymna: kariera Anna Dymna urodziła się 20 lipca 1951 r. w Legnicy jako Małgorzata Dziadyk. Jest zasłużoną artystką dla polskiej kultury. Na swoim koncie ma ponad 250 ról w teatrze i filmie. W swojej karierze współpracowała między innymi z takimi reżyserami jak: Andrzej Wajda, Jerzy Jarocki czy Kazimierz Kutz. Fani aktorki pamiętają ją z takich filmów jak: Nie ma mocnych, Kochaj albo rzuć, Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy. Teraz artystka zajmuje się działalnością charytatywną. Założyła Fundację Anny Dymnej Mimo Wszystko. Okazuje się, że pod uśmiechem, który widzowie podziwiali na ekranie często kryła się rozpacz. Życie nie oszczędziło artystce tragedii i przykrych doświadczeń. Co poskutkowało zaproponowaniem Annie leczenia w szpitalu psychiatrycznym. Zobacz także: Anna Dymna: „Wiele lat nie mówiłam, że mam syna, bo on jest osobnym bytem” Tak Anna Dymna pozowała dla Vivy! w 2014 roku Anna Dymna, Kraków, 02.02.2020 rok Anna Dymna skierowana na leczenie psychiatryczne Życie przez lata tragicznie doświadczało Annę. Można by pokusić się o stwierdzenie, że wisi nad nią klątwa. Pierwszego męża - Wiesława Dymnego poznała jeszcze w trakcie studiów. Nie pocieszyła się długo urokami małżeństwa. W wieku 27 lat została wdową. Później straciła mieszkanie w wyniku pożaru. Była ofiarą wypadku samochodowego i ledwo uszła z życiem. Na planie filmu Królowa Bona Anna wypadła z pędzących sań. Doznała uszkodzenia kręgosłupa i wstrząsu mózgu. Te wszystkie przykre doświadczenia spowodowały, że do Anny zwrócił się specjalista: „Po serii nieszczęść, które mnie spotkały, słynny krakowski psychiatra zapytał: „Pani Aniu, kiedy pani w końcu do nas przyjdzie? (...) Tragedia jedna po drugiej, nikt tego sam nie udźwignie”. Odpowiedziałam, że dam sobie radę.” - wyznała z rozmowie z magazynem Twój Styl. Zobacz także: Anna Dymna o życiu w pandemii: „Jak wszyscy mam dosyć zawieszenia, napięcia, strachu o bliskich” Tak Anna Dymna pozowała dla Vivy! w 2014 roku Anna Dymna odmówiła pomocy specjalistów. Aktorka ma inny sposób na radzenie sobie z problemami: „Nie wiem, od kiedy, ale zauważyłam, że mam taką dziwną cechę. Często słyszałam: „Wszystko się wali, a ta głupia się uśmiecha”. Nawet lekarze zwrócili na to uwagę przed laty, gdy po wypadku samochodowym leżałam na Węgrzech w szpitalu. Miałam odmę, nie mogłam oddychać, jakieś rury ze mnie wychodziły, co chwila traciłam przytomność. Ale kiedy się na chwilę wybudzałam, podobno byłam szczęśliwa, uśmiechnięta. Tłumacz mi zdradził, że go wypytywali: „Co to za wariatka z Polski?! Umiera, a tak się cieszy!”. Może uśmiechanie się do życia to u mnie jakiś nieświadomy odruch?” - dodała artystka. Anna Dymna, Kraków, 21.04.2021 rok
„Prawdopodobnie już nigdy nie wystąpi na scenie”. Czy to koniec kariery Britney Spears?
Jej menadżer nie ma co do tego wątpliwości...
Czy to koniec kariery Britney Spears? Wiele na to wskazuje... Menadżer artystki i jej wieloletni przyjaciel, Larry Rudolph przyznaje, że Britney jest w tak słabej kondycji psychicznej, że prawdopodobnie już nigdy więcej nie zobaczymy jej na scenie: „Jest dla mnie jasne, że nie powinna wracać do rezydentury w Vegas, ani w najbliższej przyszłości, ani nigdy później”, wyjawia w rozmowie z TMZ. To koniec kariery Britney Spears? Kilka tygodni temu Britney Spears trafiła do szpitala psychiatrycznego. Tam pod opieką fachowców próbował dojść do siebie. Jej długa nieobecność w mediach sprawiła, że fani zaczęli podejrzewać, że gwiazda przebywa w ośrodku wbrew własnej woli. Chwilę później pojawił się jednak komentarz piosenkarki, która zapewniła, że do ośrodka zgłosiła się sama. Zapowiedziała także, że nie zamierza się poddać i cały czas będzie walczyć o własne dobro: „Potrzebuję odrobiny prywatności”, wyznała. Niedawno dotarły do nas kolejne przykre wiadomości. Jak podał serwis TMZ, w piątek odbyła się rozprawa sądowa, na której Britney Spears przyznała, że w zakładzie psychiatrycznym umieścił ją ojciec. Zrobił to jednak wbrew jej woli. Tam zmuszano ją do przyjmowania leków. Sędzia nakazał przeprowadzenie ekspertyzy dotyczącej stanu zdrowia psychicznego Britney. Teraz głos w sprawie stanu zdrowia Spears zabrał menadżer artystki. Larry Rudolph w rozmowie z TMZ przyznaje, że Britney miała rozpocząć serię koncertów w Las Vegas. Niestety złe samopoczucie i splot rodzinnych tragedii sprawił, że artystka przerwała próby. „To była kumulacja problemów. Musieliśmy zawiesić występy, ponieważ jej leki przestały działać, a oprócz tego była rozproszona chorobą swojego taty”, mówi i dodaje, że decyzja o koncertach czy ich odwołaniu zawsze zależała i będzie zależeć od Britney. „W zeszłym roku, kiedy chciała pojechać w trasę, dzwoniła do mnie codziennie. Była podekscytowana. Teraz nie dzwoni od miesięcy. Cisza. Wyraźnie nie chce teraz grać”, mówi. „Jako osoba prowadząca jej karierę, na podstawie informacji pochodzących od współpracujących z nami specjalistów, stwierdzam jasno, że [Britney] nie powinna wracać do rezydentury w Vegas, ani w najbliższej przyszłości, ani nigdy później”, dodaje. Według Larry'ego Rudolpha Britney może wróci na scenę, ale dopiero wtedy, kiedy będzie „gotowa fizycznie, psychicznie i emocjonalnie”. „Jeśli to nie nastąpi, to nie wróci do pracy (…). A jeśli kiedykolwiek będzie chciała powrócić, jestem tu po to, by powiedzieć jej czy to dobry, czy zły pomysł”. Czy to koniec kariery Britney Spears? Księżniczka Popu stała się fenomenem muzyki pop. Przygodę z muzyką zaczęła mając osiem lat. Figuruje w Księdze Rekordów Guinnessa jako najlepiej sprzedający się album nagrany przez nastoletniego solistę w historii i jest piątą z najbogatszych piosenkarek na świecie z majątkiem wynoszącym ponad 500 mln dolarów. Choć jej kariera rozwijała się w zawrotnym tempie nie najlepiej wiodło się w jej życiu prywatnym. Przeszła załamanie nerwowe, miała problemy psychiczne. Nie układało się jej także w życiu uczuciowym. Mimo problemów na tle prywatnym wciąż pozostaje dla wielu piosenkarek wzorem, który miał ogromny wpływ na kształtowanie się światowej popkultury.
Przygnębiona, załamana... Pierwsze zdjęcia Britney Spears od 3,5 miesiąca wstrząsnęły jej fanami
Od niemal czterech miesięcy przebywa w zakładzie zamkniętym. Oficjalnie zgłosiła się do placówki sama, gdyż nie radziła sobie z problemami, związanymi z chorobą ojca. Nieoficjalnie mówi się, że na początku roku odmówiła przyjmowania leków i w akcie zemsty Jamie Spears, który sprawuje nad nią prawną opiekę, anulował swoje pozwolenie na rezydenturę w Las Vegas i zmusił ją do hospitalizacji. Najnowsze zdjęcia Britney, wykonane przez paparazzi, potwierdzają najgorsze obawy jej fanów: stan psychiczny gwiazdy jest fatalny. Najnowsze zdjęcia Britney Spears: jest wyniszczona pobytem w szpitalu psychiatrycznym Fotografie wykonano w poniedziałek, 22 kwietnia, w Beverly Hills. Britney Spears opuszcza na nich Montage Hotel w towarzystwie ukochanego, trenera personalnego i modela, Sama Asghariego oraz ochroniarza. Według zagranicznych mediów, księżniczka popu otrzymała jednodniową przepustkę, dzięki czemu mogła opuścić szpital psychiatryczny, w którym przebywa od trzech i pół miesiąca i spędzić Wielkanoc z ukochanym, z którym jest związana od ponad dwóch lat. Niestety, fani zwrócili uwagę, że gwiazda jest prawdopodobnie w fatalnym stanie: wskazuje na to wyraz jej twarzy. Wydaje się przygnębiona, pozbawiona radości życia, wygląda na zaniedbaną i zmęczoną. Mimo że siliła się na uśmiech, trudno nie odnieść wrażenia, że jest zbyt otępiała, by udawać (być może to wpływ leków). Britney Spears w szpitalu psychiatrycznym Britney Spears karierę zawiesiła na początku stycznia. Oficjalnie powodem były problemy zdrowotne jej ojca, Jamiego. Przeszedł dwie operacje, jednak nie przyniosły one pożądanych rezultatów. Trzy miesiące później do mediów dotarła informacja, że gwiazda przebywa w szpitalu psychiatrycznym. Następnie na forum jej fanów pojawiło się dziwne nagranie, które sugerowało, że wokalistka znalazła się w placówce wbrew własnej woli już na początku roku - nastąpiło to w momencie, w którym odmówiła przyjmowania leków, które jest zobowiązana brać od czasu pierwszego załamania nerwowego, jakiego doznała ponad 10 lat temu. W akcie zemsty ojciec, który jest jej prawnym opiekunem, cofnął swoje pozwolenie na rezydenturę w Las Vegas i zmusił do hospitalizacji. „Ona nie chciała tam pójść… Oczywiście byłem tylko praktykantem, nie miałem możliwości porozmawiania z nią bezpośrednio, lecz z tego, co zrozumiałem, to wcale nie była jej decyzja”, mówił w podcaście „Britney’s Gram” praktykant adwokacki, który przebywał w otoczeniu piosenkarki. Fani zainicjowali w związku z tym w mediach społecznościowych akcję #FreeBritney, aby zwrócić uwagę na fatalną sytuację osobistą swojej idolki. Czy jej koszmar wkrótce się skończy? Pierwsze od 3,5 roku zdjęcia Britney Spears wskazują na to, że piosenkarka jest w fatalnym stanie... Tak wyglądała tuż po wyjściu z hotelu ze swoim ukochanym: Britney Spears z ojcem i matką:
Supermodelka Cleo Ćwiek opowiedziała o dramatycznej walce z chorobą!
Dziś Światowy Dzień Choroby Afektywnej Dwubiegunowej
Odnosi sukcesy w świecie mody, mieszka w Nowym Jorku, biją się o nią prestiżowe i popularne marki. Jednak 25-letnia Karolina Cleo Ćwiek, bo o niej mowa, zmaga się także z chorobą afektywną dwubiegunową. Zdiagnozowano ją u niej w wieku 18 lat. „Trafiłam do szpitala, gdy byłam nastolatką. To było trzy miesiące przed maturą. Choroba afektywna dwubiegunowa ma charakterystyczne objawy – głównie manie i stany depresyjne. U mnie przeważały stany depresyjne. Ze szpitala wyszłam z diagnozą depresji i nerwicy lękowej”, mówiła w nagraniu zamieszczonym w serwisie Youtube w marcu 2017 roku. Dzisiaj obchodzimy światowy dzień walki z tą potworną chorobą i z uwagi na to Piotr Wojtasik, dziennikarz Dzień Dobry TVN, przeprowadził wywiad z modelką, w którym opowiedziała o swoich doświadczeniach. Cleo Ćwiek o chorobie afektywnej dwubiegunowej Był rok 2016. Wszystko zaczęło się od prośby twórczyni komiksu Czarne Fale, Katarzyny Szaulińskiej, która stworzyła go wraz z Danielem Chmielewskim, żeby nagłośnić problem depresji wśród nastolatków. Aby wypromować projekt, poprosiła znane i cenione modelki o wrzucenie zdjęcia z nim do sieci. Karolina Cleo Ćwiek, do której się zwróciła, poszła o krok dalej. Nie tylko opublikował fotografię w sieci, lecz także zamieścił filmik, na którym opowiedziała o chorobie afektywnej dwubiegunowej, z którą się zmaga. Nagranie do tej pory zobaczyły dziesiątki tysięcy internautów. Popularność filmu sprawiła, że w marcu 2017 roku na portalu Youtube ukazało się kolejne nagranie, przybliżające problem tej choroby. Tym razem stworzone zostało dla Porcelanowych Aniołków, grupy, które wspiera osoby zmagające się z problemami psychicznymi. „Pierwszą manię miałam na rok po wyjściu ze szpitala. Sama świadomie podjęłam decyzję, że muszę powiedzieć o tym mojemu psychiatrze, chociaż był to dla mnie cudowny okres. Nie będę ściemniać, mania bardzo mi się podobała. Nigdy czegoś takiego nie doświadczyłam – tak skrajnie podwyższonego nastroju, tego, że mi się tak wszystko chciało”, słyszmy w nagraniu. Cleo zaznaczyła, że w trudnym czasie mogła liczyć na wsparcie rodziny i bliskich i to było dla niej najbardziej cenne. Chce mówić o tym, co jej dolega, bo wie, że to temat tabu, zaś wiedza o chorobie afektywnej dwubiegunowej jest wciąż mała. „To, czego potrzebowałam, to wsparcie rodziców i rodzeństwa. Moja rodzina była bardzo wyrozumiała. Codziennie ktoś przychodził do mnie do szpitala i nie czułam się samotna. To bardzo istotne. Nawet jeśli się nie rozumie, na czym polega problem tej osoby, która trafia do szpitala psychiatrycznego, to najważniejsza jest, choć pewnie brzmi to banalnie, akceptacja i zapewnienie tej osobie, że nie jest z tym sama. Że nie ważne, co się dzieje, ma na kogo liczyć”, przekonuje Cleo Ćwiek. Mimo że diagnoza dla niektórych mogłaby zabrzmieć jak wyrok, dla niej była swoistym oczyszczeniem. Podkreśla, że dzięki temu narodziła się na nowo, wiedziała, co jej dolega i miała poczucie, że z tą chorobą można normalnie funkcjonować. „Całkowicie zmieniłam się, od kiedy wyszłam ze szpitala. To tak, jakbym cały czas nosiła w sobie jajko, które było zupełnie nijakie, niepewne i żadne, z którego dopiero wtedy wykluła się osoba – przyznaje Cleo i mówi, że wszystko zmieniło się na lepsze, kiedy ktoś wprost powiedział jej, że to choroba, z którą będzie musiała żyć już zawsze. Może z nią walczyć, ale to nic nie da. Trzeba zaakceptować siebie i nauczyć się żyć po swojemu”, zwierzyła się w nagraniu. Mimo że koniec końców usłyszała właściwą diagnozę, początkowo, jak sama to określa, „odbijała się od drzwi do drzwi”, ponieważ nikt nie potrafił jej pomóc. „Przed tym, jak trafiłam do szpitala, miałam jakieś przebłyski, że coś może być nie tak. Wtedy odbijałam się od drzwi do drzwi, rozmawiając z psychologami i psychiatrami, którzy zupełnie nie potrafili zrozumieć na czym polega mój problem. Być może ja też nie potrafiłam im tego wytłumaczyć?”, zastanawia się na nagraniu. Pomocną dłoń wyciągnął do niej personel Instytutu Psychiatrii i Neurologii, gdzie została przyjęta na oddział dla dzieci i młodzieży. „Oceniam to miejsce pięciogwiazdkowo. Nie bez powodu dzieciaki, które tam trafiają, mówią o tym miejscu „Hotel Sobieski”. Trafiłam na cudowną terapeutkę i psychiatrę, z którymi do tej pory jestem w kontakcie. Wiem, że jeśli chodzi o zapisanie się do lekarza przez NFZ, to są miesiące czekania. Często wizyty są nietrafione, trafiają się rozmowy się, które kompletnie się nie kleją i nic z nich nie wynika. Moje doświadczenia są pozytywne i jestem z pobytu tam bardzo zadowolona”, podkreśla. Co najbardziej jej pomaga? Przebywanie z bliskimi i ukochanymi zwierzakami, ruch na świeżym powietrzu i... joga! „Za każdym razem, kiedy razem z chłopakiem mamy trochę wolnego, zabieramy psa i jedziemy za miasto. Trzeba wiedzieć, że w życiu nic nie musisz. Wszystko, co robisz, należy do ciebie i to ty podejmujesz decyzję o tym, czego chcesz”, przekonuje. Depresja i choroba dwubiegunowa to choroby, na które cierpi 360 milionów ludzi na całym świecie według danych Światowej Organizacji Zdrowia. Kim jest Cleo Ćwiek? To uznana na świecie 25-letnia supermodelka, która ma na koncie współpracę z Bizuu, Zofią Chylak, Le Petit Trou, Kaaskas i Mohito. Wzięła również udział w pokazach domów mody Dion Lee, Ulla Johnson, Yigal Azrouel, Sally LaPointe czy Noon By Noor. Jak sama zaznacza, uwielbia literaturę. Do jej ulubionych książek zalicza się Wybór Zofii Williama Styrona, zaś ulubieni pisarze to Joanna Bator, Łukasz Orbitowski oraz tacy poeci, jak Roman Honet, Rafał Wojaczek, Andrzej Bursa, Miron Białoszewski i Tadeusz Borowski. Ma chłopaka, oboje opiekują się kotem Mironem i psem Lulą. Na co dzień mieszkają w Nowym Jorku. Karolina Cleo Ćwiek zmaga się z chorobą afektywną dwubiegunową od siedmiu lat i mówi o tym głośno, bo, jak sama podkreśla, „problem jest jak ciasto/tort. Jeśli oddasz komuś jedną połowę, zostajesz tylko z drugą”. Ma misję, by uświadamiać tych, którzy nie wiedzą, czym ta choroba jest i dawać przykład innym cierpiącym na nią osobom, że nie są skazane na samotność i mogą zwierzyć się komuś i opowiedzieć o tym, co im dolega. Tym bardziej, że problem dotyczy osób niewiarygodnie wrażliwych i zazwyczaj zamkniętych, zaś przełamanie tabu nie tylko zwiększa społeczną świadomość, lecz także może działać niczym swoiste katharsis dla chorego View oEmbed on the source website
Mariah Carey przyznała się do choroby psychicznej! Fani gwiazdy są poruszeni…
Bezsenne noce, wahania nastrojów, życie w ciągłym stresie – tak wyglądały ostatnie lata życia Mariah Carey. Wykonawczyni takich hitów, jak All I want for Christmas is you czy Without you po raz pierwszy opowiedziała o swoich zmaganiach z chorobą afektywną dwubiegunową! View Ediplayer on the source website Mariah Carey o chorobie afektywnej dwubiegunowej Początkowo diwa była leczona przez lekarzy na depresję. Jednak, jak wyznała, objawy nie zgadzały się do końca z tymi, o których powszechnie wiadomo. „Przez długi czas myślałam, że cierpię na zaburzenia snu. Ale to nie była typowa bezsenność, nie leżałam w łóżku, licząc owce. Bez przerwy pracowałam. Ciągle byłam poirytowana i przestraszona, że kogoś zawiodę”, zwierzyła się Mariah Carey w najnowszym numerze magazynu People. Dodała również, że lata psychicznego cierpienia były również związane z presją, którą sama na sobie wywierała. „Żyłam w zaprzeczeniu, izolacji i strachu, że ktoś mnie zdemaskuje. Ten ciężar mnie przygniatał”, wyznała. Artystka pożaliła się, że ciągłe wahania nastrój i skrajność emocji, które odczuwała, wpływały na nią destrukcyjnie. Co gorsza, lekarze początkowo twierdzili, że gwiazda zmaga się z depresją. „Myślę, że moje epizody depresyjne były spowodowane spadkami energii. Czułam się taka samotna i smutna, a także winna, że zaniedbywałam karierę”, zdradziła. Jak Mariah Carey walczy z chorobą afektywną dwubiegunową? Jednak z czasem lekarze postawili właściwą diagnozę, dzięki czemu Mariah Carey mogła podjąć odpowiednie leczenie. Artystka zapewniła, że obecnie jej stan psychiczny się ustabilizował, zaś ona sama może skupić się na opiece nad dziećmi i tworzeniem materiału na nową płytę.
Robert Pattinson o cenie sławy: „Prawie każda znana mi osoba, która jest sławna, jest szalona”
Po wielkim sukcesie serii „Zmierzch”, Robert Pattinson postanowił wycofać się z blasku fleszy, a skupić na swojej karierze. Nagłe popularność w młodym wieku i uwielbienie fanek przytłoczyły go i aktor musiał odzyskać życiową równowagę. W niedawnym wywiadzie opowiedział o cenie sławy, zdrowiu psychicznym i terapii, której się poddał. Robert Pattinson o problemach psychicznych 31-letni aktor opowiedział „The Telegraph”, że problemy psychiczne są w show-biznesie bardzo powszechne ze względu na presję i rywalizację. Zapytany o to, czy sława i zdrowie psychiczne są ze sobą powiązane odpowiedział: „Zdecydowanie tak. Prawie każda znana mi osoba, która jest sławna, jest szalona. Ta ciągła izolacja, a także ciągłe powtarzanie pewnych czynności ... To po prostu dziwne”. Jak jemu udało się utrzymać zdrowie psychiczne? „Miałem dobrych agentów i naprawdę serdecznych przyjaciół od samego początku. Myślę, że sytuacja jest niebezpieczna dla tych, którzy nie mają przyjaciół i myślą: „Jeżeli obcy ludzie mnie pokochają, to wypełni tę pustkę”. A potem, kiedy tak się nie dzieje, jest dziesięć razy gorzej. To wszystko kwestia kontroli nad własnym życiem. Jeżeli została ona komuś odebrana, ta osoba zaczyna wariować. Pojawiają się stany lękowe oraz pewien paraliż i niezdecydowanie, więc tak naprawdę nic z tym nie robisz. Sam w pewnym momencie trochę zwariowałem, miałem stany lękowe i przestałem odróżniać prawdę od fikcji. Do tego stopnia, że nie byłem w stanie wyjść z domu. Myśl o wychodzeniu do ludzi zupełnie mnie paraliżowała”, opowiadał. Pattinson postanowił w końcu zapisać się na terapię, choć przyznał, że jego rodzice byli tym przerażeni: „Pytałem, dlaczego uważają ją za coś złego. Nadal istnieje pewien stereotyp... Teraz nie chodzę już na spotkania tak często, po prostu lubię mojego terapeutę i lubię z nim rozmawiać, kiedy nie wiem, co mam robić. To pomaga. Nie wiem, jak ludzie sobie radzą bez pomocy psychologa.” Wyznał także, że paradoksalnie pomocne okazuje się także aktorstwo: „Najfajniejszą rzeczą w aktorstwie jest to, że jest też ćwiczeniem terapeutycznym. Jeżeli jest się nieśmiałym, można z tym walczyć, wcielać się w inne fikcyjne postaci”. Sądziliście, że Hollywood zmaga się z tak wielkim problemem? Zobacz także: Robert Pattinson w zaskakującej sesji dla magazynu „Wonderland”! W takim wydaniu jeszcze go nie widzieliście...