Dlaczego gorące źródła znów są na czasie? Ta kąpiel robi więcej niż myślisz
Woda, która ma miliony lat i koi ciało od pierwszego zanurzenia. Termy znów przyciągają – nie tylko dla relaksu, ale dla zdrowia, skóry i wewnętrznej równowagi, której coraz bardziej potrzebujemy.
Już przed tysiącami lat ludzie podróżowali do wód, szukając w nich ukojenia i uzdrowienia. Dziś te miejsca przeżywają renesans. Bo termalna kąpiel to inwestycja w naszą wewnętrzną równowagę. Wyobraź sobie wodę, która ma ponad 200 milionów lat. Która przez tysiąclecia przesiąkała przez skalne warstwy, nasycała się minerałami i ogrzewała ciepłem ziemi. Teraz – wydobyta z głębokości niemal dwóch kilometrów – wypełnia basen, do którego wchodzisz w chłodny wieczór. Para unosi się nad powierzchnią, niebo jest ciemne i gwiaździste, a ciało natychmiast odpowiada na ciepło uczuciem ukojenia i odprężenia. To nie jest zwykły relaks. To powrót do czegoś pierwotnego, o czym zapomnieliśmy w codziennym pośpiechu. Kąpiel jako rytuał, nie tylko relaks Człowiek zawsze podążał za ciepłem. Tam, gdzie ziemia oddychała parą, rodziło się życie – powstawały osady, świątynie, miasta. Gorące źródła były bowiem czymś więcej niż naturalnym zjawiskiem. Były znakiem, że pod powierzchnią kryje się siła większa niż człowiek, a jednocześnie przyjazna i opiekuńcza. Woda wypływająca z głębi ziemi budziła respekt, ale i wdzięczność. W starożytnym Rzymie termy stały się sercem życia społecznego. Monumentalne, pełne marmuru, światła i misternych mozaik, łączyły kąpiel z rozmową, debatą oraz odpoczynkiem. W ich wnętrzach krzyżowały się światy polityki, sztuki i codzienności. Najpierw frigidarium z chłodną wodą, potem tepidarium i wreszcie caldarium – rytm przechodzenia między temperaturami był niemal ceremonialny. Woda miała oczyszczać ciało, ale też porządkować myśli. Była elementem higieny, a także filozofii, dowodem, że cywilizacja potrafi okiełznać naturę, ale nie odbierając jej przy tym mocy. W Europie Środkowej wokół gorących źródeł wyrosły uzdrowiska, które do dziś noszą ślady dawnej elegancji. Karlowe Wary, Baden-Baden, Bath czy Budapeszt przyciągały arystokrację, pisarzy, kompozytorów. Przyjazd „do wód” oznaczał kilkutygodniowy pobyt, spacery po promenadzie, poranne kuracje pitne i popołudniowe kąpiele. Kuracja była pretekstem, rytuał – celem. Wierzono, że minerały przywracają równowagę organizmu, a powtarzalność dnia uspokaja umysł. Dlatego czas w uzdrowisku płynął wolniej, podporządkowany rytmowi natury, a nie zegarów. Na Wschodzie tradycja ta jest równie głęboka, lecz ma inny wydźwięk, bardziej duchowy. W Japonii kąpiel w onsenie to element filozofii życia. Najpierw dokładne oczyszczenie ciała, potem powolne zanurzenie w ciszy. Para unosi się nad taflą, a otaczający krajobraz – góry, lasy, śnieg – staje się częścią doświadczenia. Woda nie jest tam usługą ani luksusem, lecz doświadczeniem obecności. To moment przejścia z hałasu świata do własnego wnętrza. Wspólna kąpiel ma budować wspólnotę. Hakone, Kinosaki, Beppu i Noboribetsu – każde z tych uzdrowisk ma własny charakter, wynikający zarówno ze składu wód, jak i z niepowtarzalnej atmosfery miejsca. W Beppu, położonym na wyspie Kiusiu, ziemia oddycha parą w ośmiu punktach nazywanych „piekłami”. Ich barwy – od kobaltowego błękitu po głęboką czerwień – zmieniają się w zależności od zawartości siarki, żelaza i innych minerałów. Z kolei w Kinosaki Onsen goście przemierzają miasteczko między siedmioma publicznymi łaźniami, ubrani w tradycyjne yukata (uproszczone w formie kimono). Wieczorne spacery wąskimi uliczkami tworzą rytuał znany jako onsen meguri – wędrówkę od jednej łaźni do drugiej, w której sama droga staje się równie ważna jak cel podróży. Jak widać, niezależnie od szerokości geograficznej, sens pozostaje ten sam. Gorące źródła od wieków uczą nas jednego: że zanurzenie w ciepłej, mineralnej wodzie to nie tylko zabieg dla ciała, lecz także powrót do pierwotnego poczucia bezpieczeństwa. Do chwili, w której człowiek i natura oddychają w tym samym rytmie. Dlaczego woda termalna naprawdę działa Woda termalna to też żywa kronika geologii. Krąży w głębokich warstwach ziemi przez setki tysięcy, a czasem miliony lat, przesączając się przez skały wulkaniczne, wapienie i piaskowce. W tej długiej podróży nasyca się minerałami, które nadają jej unikalny skład. Każde źródło ma własną „sygnaturę” – proporcje pierwiastków, temperaturę, pH. To dlatego woda z Podhala działa inaczej niż ta z Islandii czy Toskanii. Z kolei siarka, obecna w wielu europejskich i azjatyckich źródłach, działa przeciwzapalnie i antybakteryjnie. Wspiera skórę problematyczną, łagodząc objawy łuszczycy, trądziku czy atopii. A inne pierwiastki? Magnez wnika przez skórę, rozluźnia napięte mięśnie, wspomaga regenerację i wycisza układ nerwowy. To właśnie jego obecność tłumaczy charakterystyczne uczucie głębokiego odprężenia po kąpieli. Wapń i krzem wzmacniają za to barierę hydrolipidową skóry, poprawiają jej sprężystość i pomagają zatrzymać wilgoć w naskórku. Żelazo pobudza z kolei mikrokrążenie, co przekłada się na subtelny, zdrowy blask. Jeśli zaś chodzi o pierwiastki śladowe, takie jak selen czy cynk, to wykazują działanie antyoksydacyjne i wspierają naturalne mechanizmy obronne skóry. Co ważne, temperatura wody działa adekwatnie do jej składu i nie można jej oddzielić od efektu mineralnego. Ciepło rozszerza naczynia krwionośne, poprawia dotlenienie tkanek, przyspiesza metabolizm komórkowy i wspiera procesy naprawcze. Pobudzone zostaje krążenie limfy, organizm sprawniej usuwa produkty przemiany materii. Regularne kąpiele obniżają poziom kortyzolu, redukują napięcie mięśniowe i poprawiają jakość snu. To dlatego po wyjściu z gorącego źródła ciało wydaje się lżejsze, a oddech głębszy, jakby rytm organizmu wracał do naturalnego tempa. Skóra reaguje na kąpiel niemal natychmiast. Staje się miękka, wygładzona, bardziej elastyczna. Drobne podrażnienia łagodnieją, a koloryt się wyrównuje. Nie jest to efekt spektakularny w sensie natychmiastowej transformacji – nie ma tu teatralnej zmiany po jednym zanurzeniu. To raczej subtelna, ale wyraźna poprawa kondycji. Woda działa bowiem w zgodzie z naturalnymi procesami organizmu – wspiera, a nie zastępuje. Uczy cierpliwości i regularności, przypominając, że regeneracja to proces, a nie jednorazowy zabieg. Więcej o kąpielach termalnych, także wb Polsce, przeczytasz w najnowszych wydaniu VIVA! Moda
Wygląda jak Chorwacja. Trudno uwierzyć, że to miejsce leży w Polsce
Turkusowa woda, jasne skały i widok, który bardziej przypomina południe Europy niż środek Polski. A jednak to nie zagraniczne wakacje, tylko jedno z najbardziej zaskakujących miejsc w kraju.
Na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, że takie krajobrazy można zobaczyć bez wyjeżdżania za granicę. Intensywny kolor wody, kontrast skał i zieleni oraz otwarta przestrzeń sprawiają, że miejsce wygląda jak z wakacyjnego katalogu. Choć Polska nie kojarzy się z tak intensywnymi kolorami wody, są miejsca, które potrafią całkowicie zmienić to wyobrażenie. Jednym z nich jest Zakrzówek w Krakowie — przestrzeń, która w ostatnich latach przyciąga coraz więcej osób i regularnie pojawia się w mediach społecznościowych. To właśnie zdjęcia stąd najczęściej wywołują zdziwienie. Wiele osób nie wierzy, że zostały zrobione w Polsce. A jednak — wystarczy kilkanaście minut od centrum miasta, by zobaczyć widoki, które kojarzą się raczej z południem Europy. Zakrzówek w Krakowie – gdzie znajduje się to miejsce? Zakrzówek położony jest zaledwie kilka kilometrów od centrum Krakowa, co czyni go jednym z najłatwiej dostępnych, a jednocześnie najbardziej niezwykłych miejsc w mieście. Można tu dotrzeć zarówno komunikacją miejską, jak i rowerem czy pieszo. Jeszcze niedawno był znany głównie mieszkańcom i osobom szukającym mniej oczywistych miejsc na spacer. Dziś coraz częściej trafia na listy najbardziej niezwykłych atrakcji w Polsce i przyciąga turystów, którzy chcą zobaczyć go na własne oczy. To dawny kamieniołom wapienia, który po zakończeniu wydobycia stopniowo wypełnił się wodą. W efekcie powstały zbiorniki otoczone jasnymi skałami i zielenią, które tworzą bardzo charakterystyczny, niemal „południowy” krajobraz. Strome ściany skalne, przejrzysta woda i naturalne tarasy sprawiają, że całość wygląda bardziej jak dzika zatoka niż miejsce położone w dużym mieście. I właśnie ten kontrast — między lokalizacją a wyglądem — robi największe wrażenie. Skąd ten turkusowy kolor wody? Największe wrażenie robi właśnie kolor wody. W słoneczne dni przybiera intensywny turkusowy odcień, który trudno spotkać w innych częściach Polski i który od razu przyciąga uwagę. To efekt połączenia kilku czynników. Jasne, wapienne podłoże działa jak naturalne „lustro”, odbijając światło i wzmacniając kolor. Do tego dochodzi bardzo dobra przejrzystość wody, dzięki której światło przenika głębiej i tworzy charakterystyczny efekt znany z południa Europy. Właśnie dlatego Zakrzówek tak często porównywany jest do miejsc znanych z Chorwacji czy Włoch — choć w rzeczywistości jego wyjątkowy wygląd wynika z lokalnych warunków geologicznych. Kolor wody nie jest jednak stały. W zależności od pogody, kąta padania światła i pory dnia może się zmieniać — od jasnego, niemal mlecznego błękitu przy brzegu po głęboki, nasycony turkus w centralnych częściach zbiornika. Najbardziej spektakularny efekt widać w słoneczne dni, szczególnie w godzinach południowych i wczesnym popołudniem. To właśnie wtedy Zakrzówek wygląda najbardziej „egzotycznie” i robi największe wrażenie na odwiedzających. Jak wygląda Zakrzówek po zmianach? W ostatnich latach Zakrzówek przeszedł dużą metamorfozę, która całkowicie zmieniła sposób, w jaki można korzystać z tego miejsca. Z dzikiego, miejscami trudno dostępnego terenu stał się jedną z najciekawszych przestrzeni rekreacyjnych w Krakowie. Powstała nowoczesna infrastruktura, która została zaprojektowana tak, by nie dominować nad krajobrazem, ale raczej go uzupełniać. Dzięki temu miejsce zyskało nową funkcjonalność, nie tracąc przy tym swojego naturalnego charakteru. Zbudowano drewniane pomosty i platformy widokowe, które prowadzą tuż nad wodą i pozwalają oglądać zbiornik z zupełnie innej perspektywy. To właśnie z nich najlepiej widać turkusowy kolor wody i skaliste ściany, które tworzą najbardziej charakterystyczny widok Zakrzówka. Wyznaczone ścieżki spacerowe sprawiają, że poruszanie się po terenie jest dziś znacznie łatwiejsze i bardziej komfortowe. Można spokojnie obejść większą część zbiornika, zatrzymując się w punktach widokowych i mniej oczywistych miejscach. Pojawiły się także strefy wypoczynku — miejsca, gdzie można usiąść, odpocząć i po prostu nacieszyć się widokiem. To ważna zmiana, bo wcześniej przestrzeń była mniej uporządkowana i trudniejsza do „zatrzymania się” na dłużej. Jedną z największych nowości są wyznaczone kąpieliska z kontrolowanym dostępem. Dzięki nim korzystanie z wody jest dziś bezpieczniejsze, a jednocześnie bardziej zorganizowane. To duży krok w stronę udostępnienia tego miejsca szerszemu gronu odwiedzających. Mimo tych zmian Zakrzówek nie stracił swojego charakteru. Wystarczy odejść kilka minut od głównych tras, by trafić na spokojniejsze fragmenty, gdzie dominuje cisza, natura i widok na wodę otoczoną skałami. To właśnie ten kontrast robi największe wrażenie — z jednej strony nowoczesna, przemyślana przestrzeń, z drugiej wciąż obecna dzikość i naturalność. Dzięki temu Zakrzówek jest dziś miejscem, które można zarówno „zwiedzać”, jak i po prostu doświadczać. Kiedy najlepiej odwiedzić Zakrzówek? Najlepsze warunki panują w słoneczne dni — to właśnie wtedy Zakrzówek pokazuje swoje najbardziej spektakularne oblicze. Intensywny turkus wody, kontrast jasnych skał i głębokiej zieleni sprawiają, że miejsce wygląda niemal „niepolsko”. Największy efekt wizualny można zobaczyć w godzinach okołopołudniowych, kiedy światło pada bezpośrednio na taflę wody i wzmacnia jej kolor. To moment, w którym Zakrzówek najczęściej pojawia się na zdjęciach i robi największe wrażenie. Jeśli jednak zależy na spokojniejszej atmosferze, warto wybrać się tu rano albo późnym popołudniem. Wtedy jest mniej ludzi, światło jest bardziej miękkie, a całe miejsce zyskuje bardziej kameralny, spokojny klimat. To dobry moment na spacer i zobaczenie Zakrzówka bez tłumów. Latem Zakrzówek przyciąga najwięcej osób — szczególnie w upalne dni, kiedy działa jak naturalne miejsce do ochłody. Wtedy panuje tu najbardziej „wakacyjna” atmosfera, ale też trzeba liczyć się z większym ruchem. Poza sezonem letnim miejsce wygląda inaczej, ale nie traci swojego uroku. Jesienią pojawiają się cieplejsze kolory roślinności, które kontrastują z wodą, a zimą przestrzeń staje się bardziej surowa i spokojna. To idealny czas dla osób, które chcą zobaczyć Zakrzówek w mniej oczywistej odsłonie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/03/AdobeStock514447932-f77cf2e.jpeg" width="6347" height="3600" alt="Kraków, Poland. Zakrzówek lake with steep cliffs in place of former flooded limestone quarry. Recreational place with swimming pools, restaurants and other facilities under construction. Aerial view" title="Kraków, Polska. Zakrzówek lake with steep cliffs in place of former flooded limestone quarry. Recreational place with swimming pools, restaurants and other facilities under construction. Aerial view" /> Dlaczego warto zobaczyć Zakrzówek w Krakowie? Zakrzówek pokazuje, że nie trzeba wyjeżdżać za granicę, by zobaczyć coś naprawdę zaskakującego. To jedno z tych miejsc, które zmieniają sposób patrzenia na Polskę i udowadniają, że niezwykłe krajobrazy można znaleźć znacznie bliżej, niż się wydaje. To nie jest klasyczna atrakcja turystyczna, którą się „zalicza”. Raczej przestrzeń, którą się doświadcza — spacerując, zatrzymując się przy wodzie i obserwując zmieniające się kolory i światło. Bliskość centrum Krakowa, łatwy dojazd i brak konieczności planowania sprawiają, że to idealny kierunek nawet na spontaniczny wypad. Można przyjechać tu na godzinę, a zostać znacznie dłużej. Dodatkowo Zakrzówek daje coś, czego często brakuje w popularnych miejscach — poczucie odkrywania. Nawet jeśli widziało się zdjęcia wcześniej, na żywo robi znacznie większe wrażenie.
Zapomnij o drogich Malediwach. Ta hiszpańska perełka daje ten sam efekt za ułamek ceny
Formentera zachwyca turkusową wodą, białymi plażami i spokojem, który trudno znaleźć w popularnych kurortach. Ta hiszpańska wyspa coraz częściej nazywana jest „europejskimi Malediwami” i przyciąga turystów marzących o egzotyce bez dalekich podróży.
Nie trzeba lecieć na drugi koniec świata, by zobaczyć krajobrazy jak z pocztówki. Formentera, najmniejsza z Balearów, zachwyca turkusową wodą, białym piaskiem i spokojem, którego próżno szukać w popularnych kurortach. Nic dziwnego, że turyści coraz częściej nazywają ją „europejskimi Malediwami”. Formentera – europejskie Malediwy w sercu Balearów Formentera, położona w archipelagu Balearów w Hiszpanii, zyskuje coraz większą popularność wśród turystów spragnionych egzotycznych widoków bez konieczności dalekich podróży. To właśnie tutaj można znaleźć wszystko to, co kojarzy się z luksusowymi wakacjami – krystalicznie czystą wodę, jasny piasek i atmosferę totalnego odprężenia. Wyspa bywa nazywana „młodszą siostrą Ibizy”, jednak w przeciwieństwie do niej zachowała spokojny i bardziej dziki charakter. Nie ma tu tłumów ani hałaśliwych klubów – zamiast tego dominuje cisza, natura i subtelny luksus. Ogromnym atutem Formentery jest niezwykła przejrzystość wody. To zasługa podwodnych łąk Posydonii oceanicznej – rośliny wpisanej na listę światowego dziedzictwa UNESCO, która działa jak naturalny filtr. Dzięki temu morze wokół wyspy zachwyca intensywnym turkusowym kolorem, który przywodzi na myśl najpiękniejsze zakątki świata. ZOBACZ TEŻ: To miejsce wygląda jak mała Japonia. Aż trudno uwierzyć, że leży w Europie i nie ma tam tłumów Plaże Migjorn i Ses Illetes zachwycają turystów Największym skarbem wyspy są jej plaże. Migjorn oraz Ses Illetes to miejsca, które regularnie pojawiają się w zestawieniach najpiękniejszych plaż Europy. Śnieżnobiały piasek i łagodnie opadające do morza brzegi tworzą krajobraz niemal identyczny jak na atolu Oceanu Indyjskiego. Spacerując wzdłuż wybrzeża, można odnieść wrażenie, że czas się zatrzymał. Kilometry piaszczystych plaż pozwalają na spokojny wypoczynek bez konieczności walki o miejsce, co w wielu popularnych kurortach jest dziś rzadkością. To właśnie te widoki sprawiają, że Formentera zyskała miano „europejskich Malediwów” i przyciąga turystów szukających spektakularnych krajobrazów w Europie. Dlaczego Formentera to alternatywa dla Malediwów? Malediwy od lat uchodzą za synonim luksusu i egzotyki, jednak podróż na te wyspy wiąże się z długim lotem, przesiadkami i wysokimi kosztami. Formentera oferuje podobne doświadczenia w znacznie bardziej przystępnej formie. Wyspa znajduje się zaledwie kilka godzin lotu od większości europejskich miast. Dodatkowo, dzięki połączeniom promowym z Ibizą, dotarcie na miejsce jest wyjątkowo proste – podróż trwa około 30 minut. Formentera wyróżnia się także autentycznością i brakiem masowej turystyki. Zamiast prywatnych wysepek i zamkniętych resortów, oferuje otwartą przestrzeń, naturę i możliwość swobodnego odkrywania jej uroków. To miejsce dla tych, którzy chcą odpocząć naprawdę – bez tłumów i pośpiechu. CZYTAJ TEŻ: Rezerwujesz hotel w centrum? To najdroższy błąd każdego wyjazdu do Włoch! San Francisco Javier i lokalne atrakcje wyspy Choć Formentera słynie przede wszystkim z natury, oferuje również atrakcje dla miłośników miejskiego klimatu. Stolica wyspy – San Francisco Javier – przyciąga kameralną atmosferą, butikami i galeriami. To właśnie tutaj można poczuć lokalny charakter wyspy oraz spróbować regionalnych specjałów. Restauracje serwują wysokiej jakości owoce morza, które są jednym z kulinarnych symboli tego miejsca. Spacer po miasteczku to zupełnie inne doświadczenie niż w zatłoczonych kurortach – spokojne, autentyczne i pełne śródziemnomorskiego uroku. Źródło: Fakt
To miejsce wygląda jak mała Japonia. Aż trudno uwierzyć, że leży w Europie i nie ma tam tłumów
Mostki nad wodą, starannie przycięte drzewa, kamienne ścieżki i cisza, która bardziej przypomina ogrody w Kioto niż centrum europejskiego miasta. A jednak to Wrocław. Ogród Japoński to jedno z tych miejsc, które potrafią całkowicie zaskoczyć.
Wystarczy przekroczyć jego bramę, by na chwilę zapomnieć, gdzie się jest. Zamiast miejskiego zgiełku pojawia się spokój, uporządkowana przestrzeń i detale, które od razu przyciągają uwagę. Wszystko wydaje się tu przemyślane — od układu ścieżek po sposób, w jaki światło odbija się od wody. To miejsce nie próbuje być kopią Japonii w dosłownym sensie. Bardziej oddaje jej klimat — subtelny, harmonijny i oparty na naturze. Spacer nie polega tu na „zwiedzaniu”, ale raczej na powolnym odkrywaniu kolejnych fragmentów ogrodu, które zmieniają się z każdym krokiem. Choć Ogród Japoński we Wrocławiu jest znany, wiele osób wciąż trafia tu przypadkiem — i często właśnie dlatego robi on największe wrażenie. To jedno z tych miejsc, które najlepiej działają bez zapowiedzi. Wchodzisz i nagle wszystko wygląda inaczej. Ogród Japoński we Wrocławiu – gdzie się znajduje i co warto wiedzieć? Ogród Japoński znajduje się w Parku Szczytnickim, jednym z największych i najstarszych parków we Wrocławiu. To zielona przestrzeń położona niedaleko Hali Stulecia, łatwo dostępna zarówno dla mieszkańców miasta, jak i turystów odwiedzających Dolny Śląsk. Już samo położenie sprawia, że miejsce jest wygodne do odwiedzenia — można tu dotrzeć komunikacją miejską, rowerem lub pieszo podczas spaceru po parku. A jednocześnie wystarczy wejść do ogrodu, by całkowicie odciąć się od miejskiego otoczenia. Ogród powstał na początku XX wieku jako część Wystawy Światowej w 1913 roku, jednak jego obecny wygląd to efekt wieloletnich prac i współpracy polskich oraz japońskich specjalistów. Dzięki temu udało się nie tylko odtworzyć estetykę, ale też zachować zasady projektowania charakterystyczne dla tradycyjnych ogrodów japońskich. To nie jest zwykły park inspirowany Azją. Każdy element — od układu ścieżek po dobór roślin i kamieni — został zaplanowany w taki sposób, by tworzyć spójną, harmonijną przestrzeń. Dzięki temu miejsce nie sprawia wrażenia stylizacji, ale raczej autentycznego fragmentu innej kultury przeniesionego do Europy. fotozen/Adobe Stock Dlaczego Ogród Japoński we Wrocławiu wygląda jak w Japonii? To, co najbardziej zaskakuje odwiedzających, to niezwykła dbałość o detale. W przeciwieństwie do wielu parków, tutaj nic nie jest przypadkowe. Każdy element ma swoje miejsce i znaczenie, a całość opiera się na zasadach równowagi i harmonii. Ścieżki zostały zaprojektowane tak, by prowadzić spacerującego przez kolejne części ogrodu w określonym rytmie. Nie widać wszystkiego od razu — przestrzeń odsłania się stopniowo, co sprawia, że każdy krok przynosi nowy widok. Mostki, kamienie i starannie przycinana roślinność tworzą spójną kompozycję, która zmienia się w zależności od perspektywy. Woda odgrywa tu szczególną rolę — odbija światło, wprowadza ruch i nadaje przestrzeni spokojny, niemal medytacyjny charakter. To właśnie ta subtelna gra detali sprawia, że spacer po ogrodzie przypomina bardziej doświadczenie niż zwykłe zwiedzanie. Zamiast „zaliczać” kolejne punkty, naturalnie zwalnia się tempo i zaczyna zwracać uwagę na szczegóły. Dzięki temu wiele osób porównuje to miejsce do prawdziwych ogrodów w Japonii — nie tylko ze względu na wygląd, ale przede wszystkim atmosferę, którą trudno oddać słowami. Kiedy najlepiej odwiedzić Ogród Japoński we Wrocławiu? Ogród zmienia się wraz z porami roku, dlatego każda wizyta może wyglądać zupełnie inaczej. To jedno z tych miejsc, do których można wracać i za każdym razem zobaczyć coś nowego — w innym świetle, kolorze i nastroju. Wiosną ogród budzi się do życia. Pojawiają się pierwsze intensywne kolory, świeża zieleń i kwitnące rośliny, które przyciągają uwagę już od wejścia. To czas, kiedy wszystko wydaje się lekkie i pełne energii, a spacery mają najbardziej „żywy” charakter. Latem roślinność jest najbardziej bujna, a ogród osiąga swoją pełnię. Gęsta zieleń, odbicia w wodzie i spokojna atmosfera sprawiają, że miejsce wygląda niemal jak z pocztówki. To też najlepszy moment na dłuższy spacer i zatrzymanie się w mniej oczywistych zakątkach. Jesienią ogród zmienia się w bardziej nastrojową przestrzeń. Pojawiają się charakterystyczne odcienie czerwieni, pomarańczu i złota, które idealnie wpisują się w estetykę japońskich ogrodów. To pora szczególnie lubiana przez osoby, które szukają spokojniejszej atmosfery i mniej turystów. Zimą jest zupełnie inaczej — ciszej, spokojniej i bardziej minimalistycznie. Ogród traci część kolorów, ale zyskuje surowy, uporządkowany charakter. To dobry moment, by zobaczyć jego strukturę i kompozycję bez „rozproszenia” roślinnością. Niezależnie od pory roku warto wybrać się tu rano albo późnym popołudniem, kiedy światło jest bardziej miękkie, a liczba odwiedzających mniejsza. Wtedy najlepiej czuć atmosferę tego miejsca. Dlaczego warto zobaczyć Ogród Japoński we Wrocławiu? Ogród Japoński we Wrocławiu to jedno z tych miejsc, które pokazują, że nie trzeba jechać na drugi koniec świata, by poczuć zupełnie inny klimat. Wystarczy kilkadziesiąt minut spaceru, by znaleźć się w przestrzeni, która rządzi się innymi zasadami niż reszta miasta. To nie jest atrakcja, którą się „zalicza”. To raczej miejsce, które pozwala się zatrzymać. Zwolnić tempo, skupić się na otoczeniu i na chwilę odciąć od codzienności. Nie ma tu presji zwiedzania ani listy punktów do odhaczenia. Są za to ścieżki, które prowadzą w naturalny sposób, detale, które przyciągają uwagę i cisza, która sprawia, że wszystko wydaje się spokojniejsze. Dzięki temu Ogród Japoński działa nie tylko wizualnie, ale też emocjonalnie. To przestrzeń, do której łatwo wrócić — nawet na chwilę, nawet bez planu. I właśnie dlatego dla wielu osób jest jednym z najbardziej wyjątkowych miejsc we Wrocławiu.
Rezerwujesz hotel w centrum? To najdroższy błąd każdego wyjazdu do Włoch!
Centrum miasta to mit. Najlepsze wspomnienia z Włoch zaczynają się 20 kilometrów za miastem, przy śniadaniu z własną oliwą właścicielki, ze widokiem na wzgórza, za połowę ceny hotelu przy Colosseum. Masz Włochy na liście planów — na ten rok, na przyszły, kiedyś. I pewnie już wiesz, gdzie chcesz się zatrzymać. Centrum Florencji albo Rzym, blisko atrakcji, żeby nie tracić czasu. Rozumiemy. A może warto pomyśleć o agriturismo…
Włoskie słowo złożone z "agricoltura" i "turismo" oznacza po prostu: turystyka na działającym gospodarstwie. Brzmi jak wycieczka szkolna, wygląda jak coś zupełnie innego. Agriturismo to zazwyczaj odnowiony kamienny dom albo kompleks budynków na pracującym gospodarstwie — producenci oliwy, wina, sera, warzyw. Właściciele są tu od pokoleń. Śniadanie robi się z tego, co wczoraj zebrano. Wino do kolacji pochodzi z ich winnicy. I nie ma w tym żadnej stylizacji — tak po prostu jest. Włochy mają ponad 20 000 takich miejsc. Większość z nich nigdy nie pojawi się na pierwszej stronie Booking.com. Co dostajesz zamiast centrum Zacznijmy od liczb. Hotel w centrum Florencji w sezonie — od 200 do 400 euro za noc w opcji mid-range, więcej jeśli chcesz widok lub historyczny budynek. Agriturismo 30 kilometrów od miasta: od 80 do 160 euro za noc — często ze śniadaniem wliczonym w cenę, często z kolacją do dokupienia. Ale to nie jest tylko kwestia pieniędzy. To kwestia tego, co się pamięta. Hotel w centrum daje ci dostęp do atrakcji — i 80 proc. innych turystów robiących to samo, co ty. Agriturismo daje ci Włochy, które nie są wystawione na pokaz. Gdzie szukać — trzy regiony, które warto znać Umbria. Toskania jest piękna i droższa. Umbria to jej spokojniejsza, tańsza siostra — takie same wzgórza, cypresy, kamienne miasteczka, bez tłumów i bez premii cenowej za sławę. Okolice Orvieto i Spoleto to klasyk. Umbria słynie z czarnej trufli, oliwy i win Sagrantino. Agriturismo w tym rejonie znajdziesz już od 90 euro za noc. Langhe w Piemoncie. Jeśli interesujesz się winem — to właśnie tu. Wzgórza wokół Barolo i Barbaresco, winnice w każdym kierunku, białe trufle jesienią. Region zaskakująco mało znany poza Europą, co oznacza, że nie jest jeszcze zalany turystami. Agriturismo z restauracją na miejscu to tu standard. Maremma w Toskanii. Dzika część Toskanii — wybrzeże, stare wieże strażnicze, konie maremmańskie. Bez tras pielgrzymkowych z San Gimignano czy Sieny. Dla tych, które chcą Toskanii bez poczucia, że stoją w kolejce do pocztówki. Jak znaleźć dobre agriturismo — i na co uważać Strona Agriturismo.it to największa baza włoskich miejsc tego typu. Booking.com też ma spory wybór, choć często z prowizją, która winduje ceny — warto szukać kontaktu z właścicielem i rezerwować bezpośrednio. Na co zwrócić uwagę: czy gospodarstwo faktycznie prowadzi produkcję rolną — to prawny wymóg agriturismo we Włoszech, dzięki któremu ceny podlegają regulacjom. Czy jest restauracja lub możliwość kolacji na miejscu — to jedno z największych doświadczeń tego rodzaju podróży. Czy jest basen — dla wielu kluczowe w lipcu i sierpniu. Samochód jest koniecznością. Komunikacja publiczna na włoskiej wsi jest szczątkowa. Wynajmij auto — i zarezerwuj automatyka z wyprzedzeniem, bo w Europie to opcja mniej standardowa i szybko się wyczerpuje. Najlepszy termin: maj–czerwiec i wrzesień–październik. Piękna pogoda, mniejsze tłumy w miastach, które i tak chcesz odwiedzić na wycieczki jednodniowe, i ceny o 25–40 proc. niższe niż w szczycie lata. Model, który działa najlepiej Nie musisz wybierać między agriturismo a Florencją czy Rzymem. Najlepsza strategia to kombinacja: jeden, dwa dni w mieście na muzea i kolację przy świecach, reszta tygodnia w gospodarstwie, z którego jeździsz samochodem gdzie chcesz. Wracasz wieczorem, jest kolacja, jest wino, jest cisza. To jest właśnie ta wersja Włoch, o której się opowiada znajomym.
Wszyscy rezerwują Santorini. A ta grecka wyspa jest znacznie tańsza, piękniejsza i prawie bez turystów!
Błąd, który popełnia prawie każda z nas: rezerwujemy Santorini, bo zna je cały Instagram. Tymczasem godzinę promem dalej leży wyspa, która jest dokładnie tym, czym Santorini było, zanim odkryły je miliony telefonów z aparatem. Nazywa się Folegandros. I jest jedną z najlepiej strzeżonych tajemnic Morza Egejskiego.
Białe sześciany domów, bugenwille w odcieniu fuksji, niebieskie kopuły kościołów na tle granatowego morza. Miasteczko zawieszone na klifie dwieście metrów nad wodą. Kolacja w tawernie za dwadzieścia euro, a przy sąsiednim stoliku — Grecy, nie influencerki. Brzmi jak Santorini sprzed dwudziestu lat? To właśnie jest Folegandros. Wyspa, którą Condé Nast Traveller okrzyknął najpiękniejszą w Europie — i która wciąż pozostaje poza radarem większości turystek planujących grecki urlop. Na razie. Santorini w liczbach, które leczą z romantycznych złudzeń Santorini jest piękne — to fakt, którego nie zamierzamy kwestionować. Problem w tym, że wie o tym 2,1 miliona turystów rocznie, na wyspie, której stałych mieszkańców jest zaledwie 15 500. W szczycie sezonu na słynne niebieskie kopuły w Oia czeka się nawet trzy godziny z aparatem. Średnia cena hotelu w Oia to 550 dolarów za noc. Kolacja w tawernie — 60 dolarów. Do tego dziesiątki tysięcy pasażerów wycieczkowców dziennie i menu po angielsku wszędzie tam, gdzie kiedyś była autentyczna Grecja. To nie podróż. To kolejka do widokówki. Folegandros: ta sama Grecja, inne proporcje Folegandros ma 700 stałych mieszkańców i 52 300 turystów rocznie. Dla porównania: to mniej więcej tyle, ile Santorini przyjmuje w cztery dni. Wyspa leży w południowej części Cyklad, między Milos a Santorini, i obejmuje powierzchnię około 34 kilometrów kwadratowych. Nie ma lotniska — i właśnie dlatego tu wciąż jest cicho. W szczycie lata Chora — główne miasteczko — tętni życiem wieczorami, ale przez cały dzień uliczki pozostają prawie puste. Chora, zbudowana na krawędzi klifu na wysokości 200 metrów, należy do najpiękniejszych głównych miast Cyklad. Dzielnica Kastro ze średniowiecznymi kamieniczkami i uliczkami bez samochodów to jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w całej Grecji. Białe sześciany, bugenwille, niebieskie kopuły kościołów — wszystko to, czego szukasz na Santorini, tyle że bez tłumu za plecami w każdym kadrze. Ile to kosztuje — bez owijania w bawełnę Nocleg na Folegandros: od 75 do 100 euro za noc w segmencie mid-range — czyli od 60 do 70 procent mniej niż ekwiwalent na Santorini. Kolacja w tawernie: od 18 do 26 euro zamiast 55. Konkretne hotele, na które warto zwrócić uwagę: Perigiali Rooms leży tuż przy plaży Agali, z widokiem na klify — kameralne, cykladzkie, dokładnie takie jakie powinny być. Chora Resort Hotel & Spa to butikowy hotel w sercu Chory, z basenem i panoramą morza. Anemi Hotel oferuje minimalistyczną architekturę tuż przy porcie Karavostasi, dla tych, którym zależy na spokoju i prostocie. Jeśli jednak marzysz o pełnym luksusie, w 2024 roku otworzył się Gundari — pierwszy pięciogwiazdkowy resort na wyspie, z 27 suitami i willami na klifie, każda z własnym basenem infinity i widokiem na Morze Egejskie. W restauracji Orizon gotuje Lefteris Lazarou, jeden z nielicznych greckich szefów kuchni z gwiazdką Michelin. Ceny zaczynają się od 550 euro za noc — drożej niż reszta wyspy, ale wciąż w innej galaktyce niż Oia. Jak się dostać — i kiedy jechać Z Aten na Folegandros można dotrzeć promem w około 10 godzin, bilety od 50 euro, lub szybkim promem Seajets w około 5 godzin, od 85 euro. Wygodniejsza opcja — szczególnie jeśli planujesz island hopping: z Santorini do Folegandros kursuje kilka promów dziennie, a szybkie Seajets pokonują trasę w około 50 minut. Najlepszy termin to maj–czerwiec i wrzesień–październik: ciepło, słońce, minimalne tłumy. Lipiec i sierpień są piękne, ale to szczyt sezonu — na tak małej wyspie robi się wtedy tłoczniej niż przez resztę roku, choć i tak nieporównywalnie spokojniej niż na Santorini. Rezerwuj z 4–6-tygodniowym wyprzedzeniem — baza noclegowa jest celowo ograniczona i to właśnie sprawia, że wyspa pozostaje taka, jaka jest. Na co zwrócić uwagę na miejscu Plaże Agali i Ambeli mają krystalicznie czystą wodę i przepiękne naturalne otoczenie. Plaża Katergo — najbardziej spektakularna na wyspie — dostępna jest tylko łódką lub szlakiem pieszym. Po wyspie najlepiej poruszać się quadem lub skuterem — ma zaledwie kilkanaście kilometrów długości i daje się objechać w jedno popołudnie. Folegandros było kiedyś wakacyjnym miejscem młodych Greków. Dziś staje się szykownym kierunkiem dla tych, którzy szukają alternatywy dla turystyki masowej. Innymi słowy: tych, które wiedzą więcej.
Wygląda jak Mauritius, ale żeby ją zobaczyć, nie trzeba lecieć na drugi koniec świata. Ta laguna leży w Europie
Turkusowa woda, niemal biały piasek i krajobraz, który wygląda jak z egzotycznej wyspy na Oceanie Indyjskim. A jednak to Europa. Blue Lagoon na Malcie zachwyca kolorem wody i atmosferą, którą trudno znaleźć w innych częściach kontynentu.
Turkusowa woda, niemal biały piasek i krajobraz, który wygląda jak z egzotycznej wyspy na Oceanie Indyjskim. A jednak to Europa. Blue Lagoon na Malcie zachwyca kolorem wody i atmosferą, którą trudno znaleźć w innych częściach kontynentu. Choć Malta od lat przyciąga turystów swoim klimatem, historią i słoneczną pogodą, to właśnie niewielka wyspa Comino skrywa jedno z najbardziej spektakularnych miejsc w całym regionie. To zupełnie inny świat niż zabytkowe miasta i popularne plaże — bardziej surowy, spokojny i zaskakująco egzotyczny. To tutaj znajduje się laguna, która coraz częściej porównywana jest do Mauritiusa — i nie jest to przesada. Kolor wody, jej przejrzystość i otaczający krajobraz sprawiają, że trudno uwierzyć, że to wciąż Europa. W wielu momentach widoki przypominają raczej odległe wyspy na Oceanie Indyjskim niż śródziemnomorski kierunek dostępny w kilka godzin lotu.To właśnie ten kontrast — egzotyczny wygląd i łatwa dostępność — sprawia, że Blue Lagoon robi tak duże wrażenie i zostaje w pamięci na długo. Blue Lagoon na Malcie – turkus, który wygląda nierealnie Blue Lagoon, położona w wąskim przesmyku między wyspami Comino i Cominotto, to jedno z tych miejsc, które już na zdjęciach wydają się zbyt idealne, by mogły istnieć naprawdę. Na żywo efekt jest jednak jeszcze mocniejszy — i często zaskakuje nawet osoby, które widziały wcześniej podobne krajobrazy w egzotycznych częściach świata. Laguna ma stosunkowo niewielką powierzchnię, ale jej układ sprawia, że woda jest tu wyjątkowo spokojna i niemal pozbawiona fal. Dzięki temu przejrzystość jest imponująca — przy dobrej pogodzie można bez trudu zobaczyć dno nawet na kilku metrach głębokości. To właśnie ten brak zmętnienia i ruchu wody potęguje efekt intensywnego koloru. Woda przy brzegu jest płytka i ma jasne, wapienne podłoże, które odbija światło słoneczne. To sprawia, że kolor przechodzi od niemal przezroczystego turkusu po mlecznobłękitne odcienie, a nieco dalej — w głębszych partiach — zmienia się w intensywny, nasycony błękit. W pełnym słońcu morze wygląda momentami jak podświetlone od środka, co jest jednym z najbardziej charakterystycznych efektów tego miejsca. Dodatkowo laguna jest naturalnie osłonięta przez wyspy i skały, dzięki czemu warunki do kąpieli są tu wyjątkowo komfortowe. To także jedno z najpopularniejszych miejsc do snorkelingu na Malcie — przejrzystość wody pozwala obserwować ryby i skaliste dno bez konieczności głębokiego nurkowania. To właśnie połączenie koloru, przejrzystości i światła sprawia, że wielu turystów porównuje Blue Lagoon do egzotycznych miejsc takich jak Mauritius. Widoki są niemal identyczne — różni się przede wszystkim odległość i dostępność. Dlaczego Blue Lagoon przypomina Mauritius? Podobieństwo nie jest przypadkowe i wynika z bardzo konkretnych warunków naturalnych. Tak jak na Mauritiusie, woda jest tu wyjątkowo czysta, a dno jasne i dobrze widoczne nawet na większej głębokości. Brak mułu i intensywnego falowania sprawia, że światło przenika głęboko i wzmacnia kolory. Dużą rolę odgrywa także geologia wyspy. Comino zbudowana jest głównie z jasnych, wapiennych skał, które odbijają światło i nadają wodzie charakterystyczny odcień. W połączeniu z niewielką głębokością laguny tworzy to efekt, który wizualnie bardzo przypomina tropikalne laguny Oceanu Indyjskiego. Równie istotne jest otoczenie. Comino jest jedną z najmniej zaludnionych wysp Malty — na stałe mieszka tu zaledwie kilka osób, a zabudowa jest minimalna. Nie ma tu dużych hoteli, kurortów ani rozbudowanej infrastruktury, która mogłaby zaburzać naturalny krajobraz. Zamiast tego dominują surowe klify, jasne skały i otwarta przestrzeń. Ten brak ingerencji sprawia, że miejsce zachowuje swój naturalny charakter i w wielu momentach rzeczywiście przypomina egzotyczne wyspy oddalone o tysiące kilometrów. Efekt końcowy jest zaskakujący — Blue Lagoon wygląda jak fragment dalekiej, tropikalnej podróży, choć w rzeczywistości znajduje się w samym sercu Europy i jest dostępna w ciągu kilku godzin lotu. Jak dostać się na Blue Lagoon na Malcie? Na wyspę Comino, gdzie znajduje się Blue Lagoon, nie prowadzą drogi ani mosty — można się tu dostać wyłącznie drogą morską. W praktyce jednak nie jest to trudne ani czasochłonne, a sama podróż jest częścią atrakcji. Najwięcej połączeń kursuje z północnej części Malty, z portu Cirkewwa, skąd regularnie odpływają łodzie w kierunku Comino. Rejs trwa zazwyczaj około 20–25 minut i jest jedną z najprostszych opcji dotarcia na miejsce. Alternatywą są połączenia z wyspy Gozo, które zajmują nieco dłużej — około 25–40 minut — ale często oferują bardziej malowniczą trasę. Popularnym rozwiązaniem są również zorganizowane wycieczki łodzią, które wyruszają m.in. z takich miejsc jak Sliema, Bugibba czy St. Paul’s Bay. W ich ramach można nie tylko dopłynąć do Blue Lagoon, ale też zobaczyć okoliczne klify, jaskinie i mniej dostępne zatoki. Takie rejsy trwają zwykle kilka godzin i łączą transport ze zwiedzaniem. Na miejscu nie ma rozbudowanej infrastruktury transportowej, dlatego większość czasu spędza się w obrębie laguny lub spacerując po wyspie. W sezonie warto pamiętać, że liczba odwiedzających jest ograniczana, dlatego często konieczna jest wcześniejsza rezerwacja wejścia lub biletu na łódź. To wszystko sprawia, że mimo egzotycznego wyglądu Blue Lagoon jest bardzo łatwo dostępna. Nie trzeba planować skomplikowanej podróży ani tracić kilku dni na dotarcie — wystarczy kilkadziesiąt minut rejsu, by znaleźć się w miejscu, które wygląda jak drugi koniec świata. Kiedy najlepiej odwiedzić Blue Lagoon? Najlepsze warunki do odwiedzenia Blue Lagoon panują od maja do października. To wtedy woda osiąga najwyższą przejrzystość i najbardziej intensywny turkusowy kolor, a temperatury sprzyjają kąpielom i spędzaniu czasu nad morzem. Szczyt sezonu przypada na lipiec i sierpień. W tym czasie miejsce jest najbardziej popularne, a w godzinach południowych może być bardzo tłoczno. Mimo to nawet wtedy widoki pozostają spektakularne — trzeba jednak liczyć się z większą liczbą turystów. Znacznie lepszym wyborem dla osób szukających spokoju są miesiące przejściowe, takie jak maj, czerwiec i wrzesień. Temperatury są wtedy nadal wysokie, woda ciepła, a liczba odwiedzających wyraźnie mniejsza. Duże znaczenie ma też pora dnia. Najlepsze warunki panują wcześnie rano, tuż po przypłynięciu pierwszych łodzi, oraz późnym popołudniem, kiedy większość turystów zaczyna opuszczać wyspę. To właśnie wtedy laguna wygląda najbardziej naturalnie — woda jest spokojniejsza, a kolory jeszcze bardziej wyraziste. Wybierając odpowiedni moment, można zobaczyć Blue Lagoon w jej najpiękniejszym wydaniu — bez tłumów i z pełnym efektem „egzotycznej” scenerii, która przyciąga tu turystów z całego świata.
Wrocław na talerzu: miasto, które właśnie stało się najgorętszym kulinarnym kierunkiem w Polsce!
22 restauracje w przewodniku Michelin, kultowe steki, zupa cebulowa, która zrobiła furorę w całym kraju, hotel z Michelin Key i sztuka współczesna w tle. Wrocław przestał być „ciekawą alternatywą" — i właśnie teraz jest w absolutnie najlepszej formie.
Są miasta, które przez lata czekają na swój moment. Wrocław już na niego nie czeka — on go właśnie przeżywa. Coraz częściej pojawia się w rozmowach o najciekawszych destynacjach kulinarnych w Europie Środkowej, a przewodnik Michelin tylko potwierdził to, co lokalni smakosze wiedzieli od dawna: tutejsza scena gastronomiczna gra w zupełnie innej lidze. Wiosna to idealny moment, żeby przekonać się o tym na własnej skórze — kiedy miasto budzi się do życia, odkorkuje rowery, otwiera galerie i nakrywa do stołu z rozmachem, na który zasługujesz. ODRé: tu zaczyna się doświadczenie Jeśli miałabyś zarezerwować tylko jeden stolik podczas wrocławskiego weekendu, niech będzie w ODRé. To nie jest tylko restauracja — to miejsce, o którym mówi się jako o pełnym przeżyciu: od progu. Dopracowane, inspirujące wnętrza budują nastrój jeszcze zanim na stół wjedzie pierwsze danie, a kiedy już się pojawia — trudno przejść obok niego obojętnie. Kuchnia ODRé to europejskie klasyki reinterpretowane z pomysłem, precyzją i wyraźnym punktem widzenia. Szczególne miejsce w menu zajmuje zupa cebulowa, która zdążyła już urosnąć do rangi pozycji niemal kultowej — przyjeżdżają po nią goście z całej Polski, a stali bywalcy zamawiają ją za każdym razem, jakby to była pierwsza. To jest właśnie ten rodzaj gotowania, który zostaje z tobą po wyjeździe. Campo Modern Grill: ogień, Ameryka Południowa i najlepszy stek w mieście Zupełnie inna energia, równie mocne wrażenie. Campo Modern Grill to adres dla tych, którzy wiedzą, czego chcą — i chcą tego bez zbędnych ozdobników. Restauracja osadzona jest w południowoamerykańskiej tradycji kulinarnej, co w praktyce oznacza: intensywność, odwagę smakową i jedne z najlepszych steków, jakie można znaleźć we Wrocławiu. Każdy detal ma tu znaczenie — od jakości mięsa, przez perfekcyjny stopień wysmażenia, aż po atmosferę, która jest ognista w najlepszym znaczeniu tego słowa. To miejsce, które niczego nie udaje i właśnie dlatego tak mocno zapada w pamięć. Michelin mówi: tak, to tu ODRé i Campo to tylko dwa punkty na mapie, która robi naprawdę imponujące wrażenie. Wrocław może się pochwalić aż 22 restauracjami wyróżnionymi w przewodniku Michelin (2025) — co czyni go jednym z najważniejszych kulinarnych miast w Polsce. To nie jest przypadek ani jednorazowy wyróżnik. To efekt lat konsekwentnej pracy szefów kuchni, restauratorów i całego ekosystemu, który we Wrocławiu po prostu działa. Dla miłośników dobrego jedzenia to miasto stało się obowiązkowym przystankiem — choć właściwsze słowo brzmi: celem. Nocleg godny gwiazdki: Hotel Altus Palace z Michelin Key Skoro już jedziemy na poważnie, warto zadbać o równie poważny nocleg. Hotel Altus Palace jako jeden z nielicznych obiektów w Polsce zdobył w 2025 roku prestiżowy Michelin Key — nową kategorię przewodnika, będącą hotelowym odpowiednikiem restauracyjnych gwiazdek. Jeden klucz oznacza „szczególny pobyt": zabytkowa architektura, wysoki standard obsługi i atmosfera, która od wejścia daje poczucie, że trafiłaś dokładnie tam, gdzie powinnaś. To hotel, który zostaje w pamięci razem z miastem — i sprawia, że weekend we Wrocławiu robi się pełny w każdym znaczeniu tego słowa. Sztuka, design i miasto widziane z… siodełka Wrocław nie kończy się na talerzu i hotelowym pokoju — i to jest jego największa siła. Wiosną miasto ożywa w zupełnie szczególny sposób, a najlepszym dowodem jest powrót rowerów miejskich: to właśnie na dwóch kółkach Wrocław odkrywa się najpiękniej — wolniej, bliżej, bardziej świadomie. Zamiast taksówki: trasa wzdłuż Odry, przypadkowa uliczka na Nadodrzu, kawiarnia, której nie było w żadnym zestawieniu. Dla tych, którzy szukają estetycznych doznań, obowiązkowym przystankiem jest Krupa Art Foundation — przestrzeń, gdzie sztuka współczesna spotyka się z miejską energią w wyjątkowo przemyślanej formule. Warto też zajrzeć do Żyjni BWA, gdzie trwa właśnie wystawa-sytuacja z cyklu Dizajn — pozycja dla tych, którzy traktują design poważnie i lubią, kiedy przestrzeń wystawiennicza myśli razem z nimi. Wrocław to już nie przystanek. To najlepszy pomysł na wiosnę 2026! Weekendowy wyjazd do Wrocławia wiosną to jeden z tych, po których wracasz z poczuciem, że naprawdę gdzieś byłaś. Nie w przelocie, nie między innymi rzeczami — ale właśnie tam, gdzie chciałaś być. Miasto, które łączy historię z nowoczesnością, kuchnię z kulturą, styl z autentycznością. I które właśnie teraz, wiosną, jest najpiękniejsze.
Perły Bawarii. Poczujecie się tam jak we Włoszech i Atenach, i znajdziecie swoje ulubione klimaty!
Jeśli chcielibyście przenieść się z Bawarii do starożytnej Grecji w niecałą godzinę, w Regensburgu jest to możliwe. Miasto, w którym architekt oszukał diabła przy budowie mostu, skrywa w swojej okolicy gigantyczną Walhallę - jedną z najbardziej zuchwałych budowli Europy, którą szalony król Ludwik I kazał wznieść na leśnym wzgórzu, by udowodnić, że Niemcy też mają swój Olimp.
Regensburg sprawia, że człowiek zaczyna wierzyć w podróże w czasie. Przechodząc przez zabytkowy Kamienny Most, zawieszony nad Dunajem, pod stopami czujemy te same koleiny, które żłobiły koła wozów zmierzających na wyprawy krzyżowe… Miasto zawdzięcza wiele szczęściu. Podczas, gdy większość niemieckich miast po 1945 roku wyglądała jak sterta gruzu, starówka Regensburga przetrwała niemal nietknięta. Jak to się udało? Legenda głosi, że mgła nad Dunajem była tak gęsta, iż alianccy piloci po prostu nie widzieli celu. Bardziej pragmatyczna wersja mówi o tym, że miasto poddało się w ostatniej chwili, ratując swoje gotyckie wieże. Dzięki temu dziś spacerujemy po labiryncie 900 zabytkowych kamienic, z których każdy ma swoją historię, a mieszkańcy żyją w domach z czasów, gdy w istnienie Ameryki nie wierzyli nawet żeglarze. Najstarsza „fast-foodownia" świata Tuż obok mostu stoi niepozorny budynek z niskim dachem Historische Wurstküche. To prawdopodobnie najstarsza kuchnia świata, serwująca kiełbaski, działająca od ponad 850 lat! Anegdota głosi, że podczas budowy Kamiennego Mostu w XII wieku robotnicy nie mieli gdzie jeść. Tak powstała ta „stołówka", w której nic się nie zmieniło. Wciąż serwuje na drewnianych stołach grillowane kiełbaski z domową kapustą i słodką musztardą. Kuchnia przetrwała setki powodzi. Na wewnętrznych ścianach można zauważyć kreski oznaczające poziom wody z różnych lat. Miejscowi więc żartują, że jeśli kelner nagle zacznie przenosić krzesła na piętro, lepiej szybko dopić piwo i szukać wyżej pewniejszego gruntu. Kamienny Most i diabelski zakład Steinerne Brücke, czyli Kamienny Most to inżynieryjny cud średniowiecza. Z jego powstaniem wiąże się jedna z najpopularniejszych bawarskich anegdot. Architekt mostu i budowniczy katedry św. Piotra (Dom St. Peter) założyli się o to, kto pierwszy ukończy swoją budowlę. Budowniczy mostu, widząc, że katedra rośnie szybciej, zawarł pakt z diabłem, który obiecał pomoc w zamian za pierwsze trzy dusze, jakie przejdą mostem. Most ukończono błyskawicznie. Ale kiedy nadszedł czas zapłaty, sprytny architekt przepędził przez most... psa, kurę i osła. Wściekły diabeł w rewanżu próbował zniszczyć most skacząc po nim, co rzekomo tłumaczy charakterystyczne garby i wygięcia konstrukcji. Włoski sznyt na północy Regensburg nazywany jest „najbardziej wysuniętym na północ miastem Włoch". Nie chodzi tylko o kawiarenki na każdym rogu, ale o architekturę. W średniowieczu zamożne rody kupieckie rywalizowały ze sobą, budując wieże mieszkalne w myśl zasady : im wyższa wieża, tym bogatszy właściciel. Do dziś zachowało się ich kilkanaście – patrzą na nas z góry, przypominając o dawnym, kupieckim ego. Jest to jedyne miejsce na północ od Alp, gdzie można poczuć się jak w San Gimignano czy Bolonii… Ukryte perełki Regensburga Czasem warto zejść z głównego szlaku między Katedrą a Kamiennym Mostem. To miasto najlepiej smakuje w bocznych uliczkach, gdzie rzadziej zaglądają turyści, a historia miesza się z nowoczesnym, studenckim luzem. Na fasadach kamienic warto też poszukać małych tabliczek lub malowideł. Regensburg ma mnóstwo tzw. „Hausfiguren" – rzeźb świętych lub patronów umieszczonych na rogach budynków. Najsłynniejszy jest „Goliath", olbrzymi fresk na fasadzie Goliathhaus, ale te mniejsze, ukryte w bocznych uliczkach, mają w sobie więcej magii. Oto „must see” w tym mieście: 1. Katedralna "Drabina do Nieba" Większość ludzi wchodzi do Katedry św. Piotra, patrzy na witraże i wychodzi. Mało kto jednak zadziera głowę wystarczająco wysoko, by dostrzec „Drabinę do Nieba". To nowoczesna rzeźba, instalacja artystyczna, wykonana z lekkich materiałów, która zdaje się unosić w powietrzu, prowadząc od ziemi aż pod samo sklepienie gotyckiej nawy. Kontrast między surowym, ciężkim kamieniem a tą eteryczną konstrukcją robi niesamowite wrażenie. 2. Zaułek Am Ölberg Jest jednym z najbardziej fotogenicznych miejsc, o którym przewodniki często wspominają tylko półsłówkiem. To mała, ślepa uliczka tuż obok Katedry. Jest tam rzeźba przedstawiająca scenę z Ogrodu Oliwnego, ale to, co najpiękniejsze, to cisza i spokój panujące w tym miejscu, mimo że 50 metrów dalej kłębią się tłumy. Idealne miejsce na chwilę oddechu. 3. Orphée, mały Paryż Jeśli chcielibyście przenieść się do Paryża z lat 20. XX wieku, zajrzyjcie do Orphée (Untere Bachgasse). To kultowe miejsce w Regensburgu. Wnętrze nie zmieniło się od dekad – ciemne drewno, stare lustra, czerwone obrusy i zapach świeżej kawy. Według tubylców, jeśli nie było się w Orphée, gdzie artyści i intelektualiści spędzają godziny na dyskusjach, nie widziało się duszy dzisiejszego Regensburga. 4. Musztardowe imperium Händlmaier Przy ulicy Untere Bachgasse działa sklepik dedykowany najsłynniejszej słodkiej musztardzie na świecie – Händlmaier. Historia rodzinnej receptury Luise Händlmaier, która stworzyła ją w 1914 roku, stała się częścią tożsamości miasta. Choć markę znajdziecie w każdym niemieckim markecie, to właśnie tutaj bije jej serce. Warto tu kupić musztardę w ozdobnych słoikach, których nie ma nigdzie indziej. 5. Pozostałości rzymskiego obozu Pod kościołem Niedermünster kryje się wejście do innego świata. Można tam zwiedzić wykopaliska archeologiczne, ukazujące pozostałości rzymskiego obozu Castra Regina. To nie są zwykłe kamienie, ale fundamenty bram, murów obronnych i grobowce, leżące pod dzisiejszymi ulicami. Jest to miasto pod miastem. 6. Wyspa Stadtamhof Przechodzimy Kamiennym Mostem na drugą stronę Dunaju do dzielnicy Stadtamhof, będącej dawniej osobnym miastem. Zamiast trzymać się głównej drogi, skręcamy w lewo w stronę kanału. Latem odbywa się tam kino plenerowe w ogrodach, a zimą i jesienią warto poszukać małych galerii sztuki ukrytych w dawnych budynkach klasztornych. Marmurowy Olimp nad modrym Dunajem Jeśli Regensburg jest sercem Bawarii, to Walhalla jest jej dumną, marmurową duszą, która oszałamia ogromem. Aby ją zdobyć w najlepszym stylu, trzeba porzucić samochód i oddać się we władanie Dunaju. Zaczynamy przy nabrzeżu w pobliżu Kamiennego Mostu. Statki wycieczkowe cumują tuż przy historycznej starówce, gdzie zapach rzeki miesza się z aromatem grillowanych kiełbasek z pobliskiej Wurstküche. Kiedy nasz statek odbija od brzegu, Regensburg zaczyna się kurczyć. Wieże katedry i średniowieczne wieże mieszkalne powoli ustępują miejsca zielonym brzegom Dunaju. Na moment zwalniamy szalone tempo naszej podróży, a statek zwalnia do kilku węzłów na godzinę. Można raczyć się jasnym bawarskim piwem Helles i wystawić twarze do słońca w nieświadomości, że za zakrętem rzeki czeka nas architektoniczny wstrząs. Biały sen na wzgórzu Po trzech kwadransach spokojnego rejsu, po lewej stronie wyrasta coś dziwnego. Na wysokim, zalesionym wzgórzu Donaustauf pyszni się biała, antyczna budowla. Wygląda, jakby ktoś wyciął Partenon z ateńskiego Akropolu i wkleił go w bawarski krajobraz. To monumentalna Walhalla, świątynia niemieckich bohaterów, którą wymarzył sobie król Ludwik I Wittelsbach – ten sam, który dał światu Oktoberfest (z okazji swojego ślubu) i który miał słabość do pięknych kobiet oraz antycznej Grecji. Ludwik I zaczął planować Walhallę, gdy Niemcy były jeszcze rozbitym zbiorem księstewek pod butem Napoleona. Król chciał stworzyć miejsce, które zjednoczy naród poprzez dumę z jego wielkich postaci. Był tak niecierpliwy, że pierwsze popiersia kazał rzeźbić na 35 lat przed ukończeniem budowy! Kiedy w 1842 roku wreszcie otwarto podwoje świątyni, król był już starszym panem, ale jego entuzjazm nie ostygł – osobiście doglądał, czy nos każdego bohatera jest odpowiednio „germański". Schody do sławy i Sala Bohaterów Statek przybija do małej przystani u stóp wzgórza. Teraz zaczyna się wyzwanie: 358 stopni, które trzeba pokonać. To swoista pokuta dla każdego pielgrzyma kultury. Z każdym stopniem Dunaj w dole staje się węższą wstążką, a białe marmury nad głową bardziej przytłaczające. Kiedy w końcu stajemy na górnym tarasie, zapominamy o zadyszce. Widok na zakole Dunaju jest wart każdych zakwasów. Ale prawdziwa magia dzieje się w środku. Wnętrze Walhalli to oszałamiająca mieszanka kolorowych marmurów, złota i światła wpadającego przez dach. Wzdłuż ścian, na wspornikach, ustawiono ponad 130 popiersi i tablic pamiątkowych. Są tu wszyscy: od Kopernika, którego Niemcy uważają za swojego bohatera i Mozarta, po Einsteina i Sophie Scholl. Walhalla nie jest zamkniętym muzeum. Wciąż „przyjmuje" nowych lokatorów. Decyzję o tym, czyje popiersie tam stanie, podejmuje bawarski rząd, ale nie wcześniej niż 20 lat po śmierci danej osoby. Ostatnią wielką zmianą było wprowadzenie większej liczby kobiet – m.in. Edith Stein czy wspomnianej Sophie Scholl, co trochę przełamało ten bardzo "męski" klub brodatych myślicieli. Powrót statkiem to czas na refleksję. Kiedy Walhalla znika za drzewami, na pokładzie zapada cisza, pasażerowie milkną, onieśmieleni rozmachem królewskiej wizji. Dunaj niesie statek z powrotem ku wieżom Regensburga. Czujemy, że dotknęliśmy czegoś dziwnego: bawarskiej próby oszukania czasu i zamknięcia wieczności w białym marmurze. W blasku zachodzącego słońca marmury Walhalli mienią się na różowo, a piwo na pokładzie smakuje jak nektar bogów. Tekst i zdjęcia: Elżbieta Pawełek
Najpierw sam zdobył oba bieguny, potem na jeden z nich zabrał ukochaną żonę. Pierwsza randka z nią była dla Marka Kamińskiego początkiem najważniejszej wyprawy w życiu
On jest najbardziej znanym polskim podróżnikiem, który zasłynął zdobyciem obu biegunów Ziemi w jednym roku. Znacznie mniej znane są dokonania jego żony. Katarzyna Kamińska ma się czym pochwalić, bo zapisała się w historii jako pierwsza Polka, która stanęła na biegunie północnym. To była jedna z wielu wypraw, które razem odbyli. Z okazji urodzin Marka Kamińskiego przypominamy niezwykłą historię jego miłości, która trwa już 20 lat.
Spotkanie Marka i Katarzyny Kamińskich prawdopodobnie zostało zapisane w gwiazdach. Połączyło ich uczucie oraz niezwykła pasja — oboje dzielą miłość do podróży, nie tylko tych dużych. Ta najbardziej wyjątkowa — bo wspólna — trwa od blisko dwóch dekad. Doczekali się dwójki dzieci, na co dzień udowadniają, że nie ma nic piękniejszego od rodzinnych przepraw przez życie. Poznajcie historię ich niezwykłego uczucia. Marek i Katarzyna Kamińscy — historia miłości On — pierwszy człowiek, który wsławił się zdobyciem dwóch biegunów w ciągu roku. I ona — pierwsza Polka, która dotarła do bieguna północnego. Połączyło ich przeznaczenie, pasja do podróży… oraz wiara, że razem mogą osiągnąć wszystko. Marek i Katarzyna Kamińscy wielokrotnie udowodnili, że nawet pozornie niemożliwe wcale nie musi takie być. Nim ich życiowe drogi się skrzyżowały, młodzi podróżnicy musieli odkryć w sobie pasję do odkrywania świata. „Jeśli chodzi o wzorce podróżowania, to czerpałem je głównie z książek Juliusza Verne'a. W mojej rodzinie nikt nie wyjeżdżał. Ale rodzice byli otwarci na moje poszukiwania. [...] Rodzice sami, fizycznie nie podróżując, poprzez zaszczepienie we mnie pasji czytania książek pokazali mi dalsze horyzonty” — mówił w 2006 roku Marek Kamiński w wywiadzie dla Gali. Z kolei w rozmowie dla portalu trojmiasto.wyborcza.pl dodawał: „W dużej mierze wychowałem się sam, bez rodziców. Dużo czasu spędziłem w sanatoriach”. W nieco inny sposób swój los odkrywała jego żona, Katarzyna Kamińska. Choć jej ojciec jest podróżnikiem, ona rozpoznawała w sobie pasję na poziomie duchowym. „Mój wewnętrzny głos nie jest tak wyraźny. A jeżeli chodzi o podróże, to często powtarzam, że w pewnym stopniu wszyscy podróżujemy, nawet siedząc w domu. Stanisław Lem powiedział kiedyś, że wszyscy podróżujemy... w kosmosie”, powiedziała na łamach Gali. Marek i Katarzyna Kamińscy Dopiero u boku męża zebrała w sobie odwagę na nieco bardziej ekstremalne wyprawy. Dzięki niemu została pierwszą Polką na biegunie północnym. „Kasia jako pierwsza Polka była na biegunie północnym, czułem się za nią odpowiedzialny. Byłem przewodnikiem. To nie jest łatwa sprawa. Były bardzo trudne warunki, niebezpieczne sytuacje”, dodawał polarnik w tej samej rozmowie. Jednak nigdy jej nie zawiódł. „Mam do niego zaufanie, wiem, że on ma duże doświadczenie polarne. Nie miałam żadnych obaw”, podkreślała jego żona. CZYTAJ TAKŻE: Od 25 lat tworzą szczęśliwe małżeństwo. Oto niezwykła historia miłości Anety Kręglickiej i Macieja Żaka O podróżach opowiadają z niezrównaną pasją, dużo bardziej zachowawczo pozostają w temacie swojej miłości… Jednak okoliczności ich pierwszego spotkania nie są niczym zaskakującym. Losy pary splotły się na jednym z greckich lotnisk! Gdzie dokładnie ugodziła ich strzała Amora? „Na wyspie Rodos. Pamiętam, że spóźniłem się na samolot w Warszawie i zdarzyła się wyjątkowa rzecz. Samolot miał opóźniony odlot. Gdyby nie to, moglibyśmy wcale się nie poznać. Czy to nie przeznaczenie?”, śmiał się podróżnik w rozmowie z Galą. Marek i Katarzyna Kamińscy — razem na biegun i przez życie Przez ostatnie lata trwania ich wielkiej miłości zdobyli razem biegun północny, Kilimandżaro, dotarli do źródeł Amazonki… Zdecydowali się także na powiększenie rodziny. Małżeństwo podróżników doczekało się dwójki dzieci: 18-letniej Poli oraz 16-letniego Kaya. Z wyjazdów po świecie nie zrezygnowali nawet wtedy, gdy pociechy były jeszcze malutkie. Pola była niezastąpioną towarzyszką w zasadzie od samego początku. „Tylko od niej zależy, dokąd dotrzemy i czy w ogóle wyruszymy. A jeżeli chodzi o strach, to bardzo dobre uczucie. Strach powoduje, że zaczynamy się zastanawiać, zabezpieczamy się, opracowujemy różne warianty”, podkreślał jej ojciec w 2006 roku. Rodzina sprawiła, że zaczął być bardziej uważny w trakcie wypraw. Obawiał się śmierci, nie chciał, aby pociechy musiały wychowywać się bez ojca... ZOBACZ TAKŻE: Jacek Kaczmarski zgotował córce trudne dzieciństwo. Tak Patrycja Volny mówiła o relacji z ojcem Gdy jednak nieco podrośli, nastolatkowie przestali podzielać entuzjazm oraz pasję swoich rodziców. „Myślę, że dzieci są często w kontrze do rodziców. Mamy za sobą dużo wspólnych podróży, na razie wyjazdy ich nie pociągają. Ważniejsze dla nich jest to, z kim się jedzie, obecność rówieśników, a nie cel podróży”, przyznał Marek Kamiński w rozmowie z portalem trojmiasto.wyborcza.pl w 2015 roku. Marek i Katarzyna Kamińscy, córka Pola Kamińska, Gdańsk 05.04.2007 Marek i Katarzyna Kaminscy, córka Pola Kamińska, syn Kay Kamiński, Gdańsk 27.09.2009 Opowiedział również, jak wygląda ich wspólne życie oraz podział obowiązków. Jego żona zajęła się wychowaniem dzieci. Ma równocześnie czas na rozwijanie dodatkowego hobby, które z radością wspiera ją mąż. Pomimo wielu zobowiązań, Marek Kamiński poświęca rodzinie jak najwięcej czasu. „Żona zajmuje się dziećmi. Ma swoją pasję: teatr. Gra teraz w sztuce wystawianej przez Teatr Atelier, "Gam. Nowy wspaniały świat". Ja pomagam w domu jak mogę. Odwożę rano dzieci do szkoły, czytam im bajki wieczorem, weekendy spędzamy razem. Staram się jak najwięcej uczestniczyć w życiu rodziny”, podkreślał podróżnik. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Agata Młynarska i Przemysław Schmidt są już 9 lat po ślubie: „Jest mężczyzną na dobre i na złe” Marek Kamiński 24 marca świętuje swoje urodziny! Z tej okazji życzymy mu wielu niezapomnianych wypraw oraz wyjątkowych wspomnień podróży przez życie — w otoczeniu najbliższych. Źródło: kobieta.pl, trojmiasto.wyborcza.pl Marek i Katarzyna Kamińscy z córką Polą Kamińską
To miasteczko wygląda jak z bajki Disneya. Ale istnieje naprawdę!
Jedno z najbardziej bajkowych miejsc w Europie istnieje naprawdę. Colmar zachwyca kolorowymi kamienicami, romantycznymi kanałami i atmosferą, która przypomina sceny z filmu.
Położone w Alzacji miasteczko od lat zachwyca turystów z całego świata, ale wciąż dla wielu pozostaje nieoczywistym kierunkiem. To właśnie tutaj można zobaczyć jedne z najbardziej malowniczych uliczek w Europie i poczuć klimat, który bardziej przypomina bajkę niż rzeczywistość. Gdzie leży Colmar i dlaczego zachwyca turystów? Colmar znajduje się we wschodniej Francji, w regionie Alzacji, niedaleko granicy z Niemcami. To jedno z najlepiej zachowanych miasteczek w tej części Europy, które słynie z charakterystycznej, kolorowej zabudowy i wyjątkowej atmosfery. To właśnie połączenie francuskiej elegancji z niemiecką precyzją architektoniczną sprawia, że Colmar wygląda zupełnie inaczej niż większość europejskich miast. Każda ulica ma tu swój klimat, a każdy budynek wydaje się częścią większej, spójnej całości. Colmar jak z bajki Disneya – skąd to porównanie? Nie bez powodu Colmar często porównywany jest do świata znanego z animacji Disneya. Urokliwe domy, kolorowe fasady i romantyczne zaułki sprawiają, że miejsce wygląda niemal nierealnie. To jedno z tych miast, które od pierwszych chwil robi ogromne wrażenie i często pojawia się w rankingach najpiękniejszych miasteczek w Europie. Charakterystyczna dla Colmaru jest zabudowa z muru pruskiego, pastelowe kolory i dbałość o detale, które nadają mu wyjątkowy, niemal bajkowy charakter. Spacerując uliczkami, można odnieść wrażenie, że wszystko zostało tu zaprojektowane jak scenografia — od kolorów domów po ukwiecone balkony i starannie utrzymane fasady. Najbardziej znaną częścią miasta jest La Petite Venise, czyli „Mała Wenecja”. To właśnie tutaj kanały przecinają zabudowę, a wzdłuż wody stoją rzędy kolorowych domów, odbijających się w spokojnej tafli. Niewielkie łodzie turystyczne suną powoli między budynkami, co dodatkowo podkreśla wyjątkowy klimat tej części miasta. To miejsce uznawane jest za jedną z największych atrakcji Colmaru i jeden z najbardziej rozpoznawalnych widoków w całej Alzacji. Zdjęcia z La Petite Venise regularnie pojawiają się w mediach społecznościowych i przewodnikach turystycznych, przyciągając kolejnych odwiedzających. To właśnie ten fragment miasta najczęściej sprawia, że Colmar bywa określany jako „miasto jak z bajki”. Widoki wyglądają tu jak gotowy kadr z filmu — i to jeden z powodów, dla których Colmar tak często trafia na listy najpiękniejszych miejsc we Francji i całej Europie. Co zobaczyć w Colmar? Najważniejsze atrakcje Choć miasteczko jest niewielkie, ma kilka miejsc, których nie można pominąć. To właśnie one tworzą jego wyjątkowy klimat i sprawiają, że każdy spacer wygląda tu jak gotowy kadr z filmu. Najbardziej znaną częścią Colmaru jest La Petite Venise, czyli „Mała Wenecja”. To tutaj kanały przecinają zabudowę, a wzdłuż wody stoją kolorowe, często ukwiecone domy. Niewielkie łodzie powoli suną między nimi, a całość wygląda niemal nierealnie — szczególnie w słoneczny dzień. Warto też zgubić się na Starym Mieście, które zachowało swój historyczny układ i pełne jest wąskich uliczek oraz zabytkowej zabudowy. Każdy zakręt odkrywa nowe detale: drewniane zdobienia, kolorowe fasady czy niewielkie place. Jednym z najbardziej charakterystycznych budynków jest Maison Pfister, który wyróżnia się bogato zdobioną fasadą i drewnianymi galeriami. To jeden z symboli miasta i obowiązkowy punkt na trasie zwiedzania. W samym centrum znajduje się Kościół św. Marcina, imponująca gotycka świątynia, która kontrastuje z kameralną zabudową wokół i przypomina o długiej historii miasta. Nie można też pominąć Rue des Marchands, jednej z najpiękniejszych ulic w Colmarze. To właśnie tutaj najlepiej widać charakterystyczną architekturę regionu i poczuć atmosferę miejsca, które od lat przyciąga turystów z całego świata. To właśnie te miejsca sprawiają, że Colmar wygląda jak gotowa scenografia filmowa — i trudno się dziwić, że wielu odwiedzających porównuje je do świata z bajki. Jak dostać się do Colmar z Polski? Najwygodniejszym sposobem dotarcia do Colmar jest lot do jednego z pobliskich miast – Bazylei lub Strasburga. Z Bazylei dojazd zajmuje zwykle od 45 minut do około godziny. Najłatwiej wybrać pociąg z przesiadką w Saint-Louis lub Mulhouse albo wynająć samochód bezpośrednio na lotnisku i dojechać na miejsce na własną rękę. Strasburg jest jeszcze bliżej. Stąd regularnie kursują bezpośrednie pociągi do Colmar, a sama podróż trwa około 30–40 minut. To jedna z najprostszych i najszybszych opcji, szczególnie jeśli zależy na krótkim, weekendowym wyjeździe. Z Polski można dolecieć m.in. z Warszawy, Krakowa czy Katowic, a sam lot trwa około dwóch godzin. Przy dobrze zaplanowanej podróży już kilka godzin po wylocie można spacerować uliczkami Colmar. Alternatywą jest podróż samochodem. W zależności od miasta wyjazdu trasa zajmuje od około 10 godzin z Wrocławia do 11–12 godzin z Warszawy. Droga prowadzi głównie przez Niemcy i jest wygodna, choć dość długa. W zamian daje dużą swobodę — można po drodze zatrzymać się w innych regionach, a na miejscu łatwiej zwiedzać całą Alzację. Koszty podróży również nie są zaporowe. Przy promocjach bilety lotnicze można znaleźć nawet za 200–500 zł w obie strony. Dojazd pociągiem z Bazylei lub Strasburga to wydatek rzędu kilkunastu euro, a wynajem samochodu zaczyna się od około 30–50 euro dziennie. Dzięki temu wszystkiemu Colmar świetnie sprawdza się jako kierunek na city break. Nie wymaga skomplikowanej logistyki ani długiej podróży, a na miejscu niemal od razu można zacząć zwiedzanie i poczuć jego wyjątkowy klimat. Kiedy najlepiej jechać do Colmar? Najlepszy czas na wyjazd Colmar zachwyca przez cały rok, ale każda pora wygląda tu zupełnie inaczej, dlatego wybór terminu warto dopasować do tego, czego najbardziej się oczekuje od wyjazdu. Zimą, szczególnie w grudniu, miasteczko zamienia się w jedną z najbardziej magicznych scenerii w Europie. To właśnie wtedy odbywają się słynne jarmarki bożonarodzeniowe w Colmar, uznawane za jedne z najpiękniejszych we Francji. Ulice są pełne świateł, dekoracji i zapachu grzanego wina, a całość wygląda jak żywa świąteczna pocztówka. Wiosną i latem Colmar pokazuje natomiast zupełnie inne oblicze. Miasto wypełniają kwiaty, balkony są ukwiecone, a pastelowe fasady jeszcze bardziej podkreślają jego bajkowy charakter. To najlepszy czas na spokojne spacery, zdjęcia i odkrywanie urokliwych uliczek w pełnym słońcu. Jesień to z kolei idealna opcja dla osób, które chcą uniknąć tłumów. W tym okresie jest spokojniej, temperatury są przyjemne, a okolica — zwłaszcza region Alzacji — zachwyca kolorami i winoroślami. Jeśli zależy na najbardziej spektakularnym efekcie wizualnym i atmosferze „jak z bajki”, najlepszym wyborem będzie okres świąteczny lub pełnia lata. To właśnie wtedy Colmar wygląda najbardziej pocztówkowo i przyciąga najwięcej turystów. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie Colmar? Colmar nie jest dużym miastem, co jest jednocześnie jego ogromną zaletą. Najważniejsze atrakcje znajdują się blisko siebie, dlatego spokojne zwiedzanie nie wymaga wielu dni ani intensywnego planowania. W praktyce wystarczy 1–2 dni, aby zobaczyć najważniejsze miejsca, pospacerować po Starym Mieście i poczuć wyjątkową atmosferę tego miejsca. Jeden dzień pozwala na szybkie poznanie najważniejszych punktów, natomiast dwa dni dają więcej przestrzeni na spokojne odkrywanie, zdjęcia i zatrzymanie się w lokalnych restauracjach. To sprawia, że Colmar jest idealnym kierunkiem na city break. Nie trzeba brać długiego urlopu ani planować skomplikowanej podróży. Wystarczy weekend, by zobaczyć jedno z najbardziej bajkowych miejsc w Europie i naprawdę odpocząć — bez pośpiechu i bez presji „zaliczania” atrakcji. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/03/AdobeStock1146754006-6f19f49.jpeg" width="7008" height="4672" alt="Precle, czyli alzackie bretzle, to jeden z kulinarnych symboli Colmaru. Tradycyjnie posypywane grubą solą, można je kupić w niemal każdej piekarni i na lokalnych jarmarkach. Coraz częściej pojawiają się też w bardziej rozbudowanych wersjach — z dodatkiem sera, ziół lub innych regionalnych składników." title="Precle z Colmar" /> Dlaczego Colmar to idealny kierunek na weekend? Colmar łączy w sobie wszystko, czego wiele osób szuka podczas krótkich wyjazdów: kompaktowy rozmiar wyjątkowy klimat piękne widoki na każdym kroku łatwy dojazd Nie trzeba tu planować długiej podróży ani skomplikowanej logistyki. Wystarczy kilka dni, by poczuć atmosferę miejsca, które wygląda jak z bajki. Czy warto odwiedzić Colmar? Choć Colmar od lat przyciąga turystów, wciąż pozostaje mniej oczywisty niż największe europejskie miasta. Dzięki temu można tu poczuć bardziej kameralną atmosferę i spokojniej odkrywać jego uroki. To miejsce, które nie potrzebuje filtrów ani przesadnych opisów. Wystarczy jeden spacer, by zrozumieć, dlaczego tak często nazywane jest najbardziej bajkowym miasteczkiem w Europie.
Design Travel - nowy wymiar podróżowania. Dlaczego coraz częściej jeździmy po świecie dla pięknych wnętrz i niezwykłej architektury?
Zapomnij o odhaczaniu kolejnych zabytków z przewodnika i noclegach w bezdusznych sieciówkach. W erze, w której estetyka odgrywa kluczową rolę w naszym życiu, narodził się nowy trend: Design Travel. Dziś podróżujemy po to, by doświadczać piękna, spać w butikowych hotelach przypominających galerie sztuki i pić kawę w kawiarniach zaprojektowanych przez mistrzów architektury. Czym dokładnie jest ten fenomen i dokąd warto się udać w poszukiwaniu idealnego designu?
Kiedyś hotel był tylko miejscem, w którym zostawialiśmy walizki przed całodniowym zwiedzaniem. Dziś, dla miłośników design travel, to właśnie hotel często determinuje kierunek podróży. Wybieramy miejsca z duszą – zrewitalizowane pałace w Toskanii, modernistyczne wille w Kalifornii czy minimalistyczne, skandynawskie azyle ukryte w norweskich fiordach. W tym trendzie liczy się każdy detal: od faktury lnu na pościeli, przez rzeźbiarską formę fotela w lobby, aż po autorską ceramikę, na której serwowane jest śniadanie. Szukamy przestrzeni "kuratorskich", w których czuć rękę wizjonera. To podróże, które karmią nasze zmysły i dają estetyczne ukojenie. Pożegnanie z masową turystyką Zjawisko design travel to naturalna odpowiedź na przebodźcowanie i zmęczenie masową turystyką. Zamiast biegać w tłumie z aparatem, wolimy usiąść z kieliszkiem lokalnego wina w zachwycającym concept storze lub odwiedzić pracownię rzemieślnika. Dużą rolę odgrywają tu również media społecznościowe – Pinterest i Instagram rozbudziły w nas potrzebę otaczania się pięknem na co dzień, a podróże stały się sposobem na przeniesienie tych inspiracji do własnego życia i… własnego salonu. Top 4 klasyczne kierunki dla miłośników designu Jeśli chcesz zaplanować swoją pierwszą (lub kolejną) podróż w duchu design travel, oto miejsca, które po prostu trzeba wpisać na swoją "bucket list": Kopenhaga, Dania: Europejska stolica dobrego smaku. Tu design jest stylem życia. Od kultowych krzeseł Arne Jacobsena, przez zachwycające restauracje z gwiazdkami Michelin (które wyglądają jak dzieła sztuki), aż po słynne muzeum Louisiana, gdzie nowoczesna architektura stapia się z naturą. Mediolan, Włochy: Nie tylko podczas słynnego Salone del Mobile. Mediolan to kwintesencja włoskiego szyku, gdzie surowy brutalizm przeplata się z luksusowymi butikami, a historyczne kamienice kryją w sobie najbardziej awangardowe wnętrza na świecie. Warto odwiedzić Fondazione Prada – architektoniczny majstersztyk zaprojektowany przez Rema Koolhaasa. Marrakesz, Maroko: Królestwo zmysłów dla fanów stylu boho-chic i maksymalizmu. Odrestaurowane riady z mozaikami zellij, ukryte wewnętrzne dziedzińce pełne egzotycznych roślin i absolutny punkt obowiązkowy: Muzeum Yves Saint Laurenta, będące hołdem dla mody i lokalnej architektury. Palm Springs, USA: Mekka stylu Mid-Century Modern. Jeśli kochasz estetykę lat 50. i 60., pastelowe drzwi, parterowe wille z basenami i meble w stylu retro na tle pustynnego krajobrazu – to miejsce skradnie Twoje serce. Nieoczywiste perły designu – dokąd uciec przed tłumem? Jeśli klasyki masz już za sobą, świat design travel oferuje miejsca, które są prawdziwymi, wciąż nieodkrytymi przez masową turystykę perełkami: Naoshima, Japonia: Niewielka wyspa na Morzu Wewnętrznym Seto, która została przekształcona w światową stolicę sztuki współczesnej i architektury. Znajdziesz tu surowe, betonowe budynki zaprojektowane przez mistrza Tadao Ando, które dosłownie wtapiają się w nadmorski krajobraz. Nocleg w Benesse House, który jest jednocześnie hotelem i muzeum, to absolutny szczyt marzeń każdego estety. Comporta, Portugalia: Często nazywana "europejskimi Hamptons", ale w dużo bardziej zrelaksowanym, surowym wydaniu. Comporta to kwintesencja stylu eco-chic. Królują tu minimalistyczne, drewniane kabany z dachami krytymi strzechą, surowe drewno, len i otwarte przestrzenie zacierające granicę między wnętrzem a dziką przyrodą. Antwerpia, Belgia: Cel podróży dla intelektualistów designu. Antwerpia to nie tylko miasto awangardowej mody, ale też fascynujących wnętrz. Króluje tu nastrojowa estetyka i filozofia wabi-sabi, rozpropagowana m.in. przez genialnego architekta Axela Vervoordta. Zrewitalizowane przestrzenie industrialne, jak jego projekt Kanaal, to mistrzostwo. Tbilisi, Gruzja: Prawdopodobnie najbardziej zaskakujący punkt na mapie design travel. Monumentalna, radziecka architektura i brutalizm spotykają się tu z nowoczesnym, artystycznym sznytem. Doskonałym przykładem jest kultowy już Stamba Hotel – zlokalizowany w dawnej, sowieckiej drukarni, który dziś zachwyca odsłoniętym betonem i eklektycznymi detalami. Podróż, która zostaje na dłużej Design travel to coś więcej niż tylko ładne zdjęcia z wakacji. To kolekcjonowanie estetycznych wrażeń, odkrywanie nowych palet kolorystycznych, materiałów i form, które poszerzają nasze horyzonty. Z takich podróży przywozimy nie tylko wspomnienia, ale przede wszystkim inspirację do tego, by nasze własne otoczenie czynić piękniejszym. W końcu, jak powiedział słynny architekt Charles Eames: "Detale nie są tylko detalami. One tworzą projekt". A w design travel, to właśnie te detale tworzą idealną podróż.
Loty za mniej niż 150 zł i widoki jak w Tajlandii. Ta wyspa w Europie zachwyca turystów
Białe klify, turkusowa woda i zatoki jak z Azji. A wszystko to w Europie i w zasięgu tanich lotów. Zakynthos to miejsce, które wygląda jak Tajlandia – tylko znacznie bliżej.
Egzotyczne krajobrazy często kojarzą się z dalekimi podróżami i wysokimi kosztami. Tymczasem w Europie istnieje wyspa, która oferuje bardzo podobne widoki – i to bez konieczności lotu na drugi koniec świata. Zakynthos, jedna z najpiękniejszych wysp Grecji, zachwyca intensywnymi kolorami, spektakularnymi klifami i wodą, która wygląda niemal nierealnie. Zakynthos – europejska odpowiedź na Tajlandię Zakynthos to wyspa położona na Morzu Jońskim, która od lat przyciąga turystów, ale mimo rosnącej popularności wciąż potrafi zaskoczyć. Już od pierwszych chwil widać, że to miejsce inne niż typowe śródziemnomorskie kierunki. Krajobrazy są tu bardziej kontrastowe, bardziej „dzikie” i zdecydowanie bardziej egzotyczne. Intensywne kolory, światło odbijające się od wody i skał oraz naturalne formacje sprawiają, że niemal każdy widok wygląda jak gotowa pocztówka. Właśnie dlatego Zakynthos tak często pojawia się w mediach społecznościowych – zdjęcia stąd nie potrzebują filtrów. Strome, białe klify opadające prosto do morza tworzą dramatyczne krajobrazy, które trudno porównać z innymi miejscami w Europie. Pomiędzy nimi kryją się małe, ukryte zatoki i jaskinie, dostępne często tylko od strony wody. To właśnie one nadają wyspie ten „tajlandzki” charakter – poczucie odkrywania czegoś niedostępnego i wyjątkowego. W wielu miejscach można odnieść wrażenie, że to fragment Azji przeniesiony nad Morze Śródziemne. Szczególnie gdy słońce jest wysoko, a woda przybiera intensywnie turkusowe odcienie, które kontrastują z bielą skał i głębokim błękitem horyzontu. To właśnie ten efekt – „to nie wygląda jak Europa” – sprawia, że Zakynthos cieszy się tak dużą popularnością. Wyspa daje bowiem namiastkę egzotyki bez konieczności długiej podróży i ogromnych wydatków. Plaża Navagio – jedno z najbardziej niezwykłych miejsc w Europie Najbardziej rozpoznawalnym miejscem na wyspie jest Navagio, czyli słynna Zatoka Wraku. To jedna z najczęściej fotografowanych plaż na świecie – ale w tym przypadku popularność naprawdę ma swoje uzasadnienie. Już sam widok z góry robi ogromne wrażenie. Plaża ukryta pomiędzy wysokimi, pionowymi klifami wygląda jak odcięta od reszty świata. Jasny, niemal biały piasek kontrastuje z intensywnie turkusową wodą, tworząc jeden z najbardziej charakterystycznych krajobrazów w Europie. Centralnym punktem jest wrak statku, który od lat leży na brzegu i stał się symbolem tego miejsca. Dodaje on całej scenerii nieco tajemniczości i sprawia, że plaża wygląda jeszcze bardziej filmowo. Widok z punktu widokowego na klifie to doświadczenie, które trudno porównać z czymkolwiek innym. Przestrzeń, kolory i skala tego miejsca robią ogromne wrażenie – szczególnie przy dobrej pogodzie. Z kolei dopłynięcie na samą plażę pozwala zobaczyć Navagio z zupełnie innej perspektywy. Otoczenie wysokich skał, dźwięk fal i brak bezpośredniego dostępu od lądu sprawiają, że miejsce wydaje się niemal odizolowane od świata. To jedno z tych miejsc, które nie tylko dobrze wyglądają na zdjęciach, ale przede wszystkim zostają w pamięci na długo. Turkusowa woda i jaskinie jak z Azji Zakynthos to jednak znacznie więcej niż jedna słynna plaża. Cała wyspa jest pełna zatok, klifów i formacji skalnych, które tworzą niezwykle różnorodny i spektakularny krajobraz. To właśnie ta różnorodność sprawia, że każdy dzień może wyglądać inaczej – nowe miejsce, nowe kolory, nowe widoki. Jednym z najbardziej niezwykłych punktów są Blue Caves – błękitne jaskinie, które należą do największych atrakcji wyspy. To naturalne formacje skalne, w których światło odbijające się od jasnych ścian i dna morza tworzy intensywne, niemal fluorescencyjne odcienie błękitu. Efekt jest tak silny, że woda wydaje się świecić. W takich miejscach trudno uwierzyć, że to wciąż Europa. Kolory są głębokie, nasycone i zmieniają się w zależności od pory dnia, kąta padania światła i warunków pogodowych. To właśnie dlatego Zakynthos tak często porównywany jest do egzotycznych kierunków – wrażenie wizualne jest bardzo podobne. Wiele z tych zatok i jaskiń dostępnych jest wyłącznie od strony morza, co sprawia, że wycieczki łodzią lub motorówką są jedną z najciekawszych atrakcji na wyspie. Dopiero wtedy można zobaczyć jej najbardziej spektakularne fragmenty – ukryte plaże, skalne łuki i miejsca, do których nie prowadzi żadna droga. To właśnie z tej perspektywy najlepiej widać, jak bardzo Zakynthos przypomina krajobrazy znane z Tajlandii czy innych azjatyckich destynacji. Tanie loty i łatwy dojazd Jednym z największych atutów Zakynthos jest jego dostępność, która sprawia, że egzotyczne widoki są na wyciągnięcie ręki. Na wyspę można dolecieć z Polski w zaledwie kilka godzin – bez przesiadek i bez skomplikowanej logistyki. Co więcej, ceny biletów – szczególnie poza szczytem sezonu lub w promocjach – potrafią spaść nawet poniżej 150 zł. To sprawia, że kierunek ten jest dostępny dla znacznie szerszego grona turystów i może konkurować cenowo z wieloma mniej spektakularnymi miejscami w Europie. Krótki czas podróży to także ogromny komfort. Brak jet lagu, brak zmiany stref czasowych i możliwość rozpoczęcia wakacji praktycznie od razu po przylocie to coś, co doceni każdy, kto chce maksymalnie wykorzystać swój urlop. Na miejscu czeka dobrze rozwinięta infrastruktura. Zakynthos oferuje szeroki wybór noclegów – od prostych apartamentów po bardziej komfortowe hotele. Nie brakuje też restauracji, wypożyczalni samochodów i zorganizowanych wycieczek, które ułatwiają zwiedzanie wyspy. Dzięki temu podróż jest nie tylko efektowna wizualnie, ale też wygodna i bezproblemowa. Dlaczego warto zobaczyć Zakynthos teraz Zakynthos od lat przyciąga turystów, ale wciąż zachowuje swój unikalny charakter. Choć najbardziej znane miejsca bywają popularne, wystarczy oddalić się o kilka kilometrów, by odkryć spokojniejsze zatoki i mniej uczęszczane plaże. To właśnie ta możliwość wyboru – między znanymi atrakcjami a bardziej kameralnymi miejscami – sprawia, że wyspa nadal jest tak atrakcyjna. Można tu zarówno zobaczyć „must see”, jak i znaleźć własne, mniej oczywiste miejsca. To także idealny moment, by odwiedzić Zakynthos, zanim stanie się jeszcze bardziej oblegany. Rosnąca popularność sprawia, że z roku na rok przyjeżdża tu coraz więcej turystów, ale wciąż nie osiągnęła poziomu najbardziej zatłoczonych kierunków. Połączenie spektakularnych krajobrazów, dobrej pogody, łatwego dostępu i szerokiej oferty sprawia, że to jeden z najciekawszych kierunków w Europie – szczególnie dla osób, które szukają efektu „wow” bez konieczności dalekich podróży. Jeśli więc marzysz o widokach jak w Tajlandii, ale nie chcesz lecieć na drugi koniec świata – Zakynthos może być dokładnie tym, czego szukasz.
Loty za mniej niż 100 zł i plaże jak na Karaibach. Ten kierunek to hit wśród Polaków
Turkusowa woda, biały piasek i małe wysepki jak z egzotycznych wakacji. A wszystko to w Europie i w zasięgu tanich lotów. Ksamil w Albanii to miejsce, które w ostatnich sezonach podbija serca turystów.
Jeszcze kilka lat temu Albania była jednym z najmniej oczywistych kierunków wakacyjnych w Europie. Dziś sytuacja zmienia się dynamicznie – a wszystko za sprawą takich miejsc jak Ksamil. Niewielka miejscowość na południu kraju wygląda jak wyjęta z katalogu egzotycznych podróży, a przy tym pozostaje dostępna cenowo. To połączenie sprawia, że coraz więcej osób wybiera ją zamiast droższych i bardziej zatłoczonych kurortów. Ksamil – europejskie Karaiby bliżej, niż myślisz Ksamil znajduje się na południu Albanii, nad Morzem Jońskim, tuż przy granicy z Grecją. Już sama lokalizacja sprawia, że krajobrazy są tu wyjątkowe – łączą w sobie śródziemnomorski klimat z bardziej dzikim, naturalnym charakterem regionu. To miejsce, które wciąż nie zostało całkowicie „wygładzone” przez turystykę, dzięki czemu zachowuje swój autentyczny urok. Już przy pierwszym spojrzeniu trudno uwierzyć, że to wciąż Europa. Linia brzegowa jest nieregularna, pełna małych zatok i półwyspów, a widoki zmieniają się z każdym krokiem. To nie jest jedna, długa plaża – to mozaika mniejszych, bardziej kameralnych miejsc, które sprawiają, że każdy dzień może wyglądać inaczej. Największe wrażenie robi jednak kolor wody. Intensywny turkus przechodzący w głęboki błękit sprawia, że miejsce to często porównywane jest do Karaibów. W słoneczne dni woda wygląda niemal nienaturalnie – jakby ktoś podkręcił jej kolor w filtrze. Tuż przy brzegu znajdują się niewielkie wysepki porośnięte zielenią, które są jednym z najbardziej charakterystycznych elementów krajobrazu Ksamilu. Można do nich dopłynąć wpław, kajakiem lub niewielką łodzią, co dodaje całemu doświadczeniu lekko przygodowego charakteru. To właśnie ten widok – jasny piasek, krystaliczna woda i wyspy na horyzoncie – sprawia, że Ksamil wyróżnia się na tle innych europejskich kierunków. Jest bardziej „egzotyczny”, mniej przewidywalny i wciąż zaskakujący. Plaże, które wyglądają jak z tropikalnych wysp Plaże w Ksamilu są stosunkowo niewielkie, ale to właśnie nadaje im wyjątkowego charakteru. Zamiast szerokich, zatłoczonych przestrzeni znajdziesz tu kameralne zatoki, które tworzą bardziej intymną atmosferę. Każda z nich ma swój własny klimat – jedne są bardziej uporządkowane, z leżakami i beach barami, inne pozostają spokojniejsze i mniej zagospodarowane. Dzięki temu łatwo dopasować miejsce do własnych potrzeb – od wygodnego wypoczynku po bardziej dziki, naturalny relaks. Woda jest tu spokojna, ciepła i niezwykle przejrzysta. W wielu miejscach można zobaczyć dno nawet z większej głębokości, co sprawia, że kąpiel przypomina pływanie w naturalnym basenie. To idealne warunki zarówno do relaksu, jak i snorkelingu. Dno jest zazwyczaj piaszczyste i łagodnie opadające, co czyni Ksamil dobrym wyborem także dla rodzin z dziećmi. Brak dużych fal i bezpieczne warunki sprawiają, że można spędzać w wodzie długie godziny. Co ważne, mimo rosnącej popularności, wciąż można znaleźć mniej uczęszczane fragmenty wybrzeża. Wystarczy odejść nieco dalej od głównych plaż, by trafić na spokojniejsze miejsca, gdzie można naprawdę odpocząć. To właśnie połączenie intensywnych kolorów, światła i różnorodnego krajobrazu sprawia, że zdjęcia z Ksamilu wyglądają jak z tropikalnych wysp. I co najważniejsze – na żywo robią jeszcze większe wrażenie. Tanie loty i niskie ceny na miejscu Jednym z największych atutów tego kierunku są koszty – i to właśnie one sprawiają, że Ksamil tak szybko zyskuje popularność wśród turystów z Polski. W czasach, gdy wiele wakacyjnych destynacji w Europie staje się coraz droższych, Albania wciąż pozostaje przyjemnym wyjątkiem. Do Albanii można dolecieć bardzo tanio – szczególnie jeśli trafisz na promocje tanich linii lotniczych. Ceny biletów potrafią spaść nawet poniżej 100 zł, co jeszcze kilka lat temu było trudne do wyobrażenia w przypadku kierunków z takimi widokami. Nawet poza promocjami loty często pozostają na bardzo przystępnym poziomie. Ciekawą alternatywą jest przelot na grecką wyspę Korfu, która znajduje się zaledwie kilka kilometrów od albańskiego wybrzeża. Stamtąd do Ksamilu można dostać się promem lub przez Sarandę w stosunkowo krótkim czasie. To rozwiązanie daje dodatkową możliwość połączenia dwóch krajów w jednej podróży – co samo w sobie jest dużą atrakcją. Na miejscu również pozytywnie zaskakują ceny. Noclegi – od prostych apartamentów po bardziej komfortowe hotele – są wyraźnie tańsze niż w popularnych regionach Włoch, Hiszpanii czy Grecji. Podobnie wygląda sytuacja z jedzeniem. W lokalnych restauracjach można spróbować świeżych ryb i owoców morza w cenach, które w innych krajach byłyby trudne do osiągnięcia. Koszty codziennego funkcjonowania – transportu, kawy, przekąsek czy atrakcji – również są niższe, co sprawia, że cały wyjazd jest bardziej dostępny. Dzięki temu można pozwolić sobie na więcej: lepsze jedzenie, dodatkowe wycieczki, dłuższy pobyt czy po prostu większy komfort. To właśnie połączenie niskich kosztów i wysokiej jakości doświadczenia sprawia, że Ksamil wyróżnia się na tle innych kierunków. Oferuje „efekt egzotyki” bez konieczności wydawania fortuny. Co zobaczyć poza plażami? Choć to plaże są największą atrakcją i głównym powodem przyjazdu, okolice Ksamilu oferują znacznie więcej niż tylko wypoczynek nad wodą. To region, który potrafi zaskoczyć różnorodnością – od historii po naturę. Jednym z najważniejszych miejsc w okolicy jest Park Narodowy Butrint, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. To rozległe stanowisko archeologiczne, gdzie można zobaczyć ruiny starożytnego miasta, teatru, świątyń i murów obronnych. Całość położona jest wśród zieleni, jezior i lagun, co nadaje temu miejscu wyjątkowy klimat. Spacer po Butrincie to podróż przez różne epoki – od czasów greckich i rzymskich, po wpływy bizantyjskie i weneckie. To idealna propozycja na dzień, kiedy chcesz oderwać się od plaży i zobaczyć coś zupełnie innego. Warto także wybrać się do pobliskiej Sarandy – większego miasta, które pełni rolę centrum regionu. Znajdziesz tu długą promenadę, liczne restauracje, bary i widok na grecką wyspę Korfu, która wydaje się być na wyciągnięcie ręki. Saranda tętni życiem szczególnie wieczorami. To dobre miejsce na kolację, spacer czy poznanie bardziej miejskiej strony Albanii. Jednocześnie wciąż zachowuje luźniejszy, mniej formalny klimat niż wiele znanych kurortów. Dzięki temu połączeniu – rajskich plaż i ciekawych atrakcji w okolicy – Ksamil nie jest tylko miejscem do leżenia na słońcu. To kierunek, który pozwala łączyć wypoczynek z odkrywaniem. Dlaczego to jeden z najciekawszych kierunków w Europie Ksamil to przykład miejsca, które oferuje bardzo dużo, a wciąż nie jest tak oczywiste jak inne wakacyjne kierunki. Łączy w sobie spektakularne widoki, świetną pogodę, przystępne ceny i coraz lepszą infrastrukturę – czyli wszystko to, czego szukamy w idealnych wakacjach. To jednak nie tylko kwestia „parametrów”. Ksamil wyróżnia się czymś trudniejszym do uchwycenia – świeżością. W czasach, gdy wiele miejsc w Europie zostało już dokładnie „odkrytych”, opisanych i przekształconych pod turystów, Albania wciąż zachowuje element zaskoczenia. Nie wszystko jest tu przewidywalne, nie wszystko idealnie uporządkowane – i właśnie to sprawia, że podróż wydaje się bardziej autentyczna. To idealna opcja dla osób, które szukają czegoś nowego – alternatywy dla Chorwacji, Grecji czy Hiszpanii. Zamiast zatłoczonych plaż i wysokich cen, dostajesz podobny – a często nawet bardziej spektakularny – efekt wizualny, ale w mniej oczywistej odsłonie. Dodatkowo Albania wciąż dynamicznie się rozwija. Z roku na rok pojawia się więcej hoteli, restauracji i udogodnień, co sprawia, że podróżowanie staje się coraz łatwiejsze. Jednocześnie kraj nie stracił jeszcze swojego charakteru – i to właśnie ten moment przejściowy jest najbardziej interesujący dla turystów. Ksamil daje dziś coś, co za kilka lat może być trudniejsze do znalezienia: balans między odkryciem a komfortem. Miejsce, które jest już dostępne i wygodne, ale wciąż nieprzepełnione i autentyczne. Jeśli więc marzysz o turkusowej wodzie i plażach jak na Karaibach, ale nie chcesz wydawać fortuny ani lecieć na drugi koniec świata – Ksamil może być jednym z najlepszych wyborów na wakacje. I jednym z tych kierunków, które warto zobaczyć, zanim staną się naprawdę oczywiste.
To miejsce jest piękniejsze niż Malediwy i znacznie tańsze
Turkusowa woda, biały piasek i krajobrazy jak z egzotycznych wysp. A wszystko to zaledwie kilka godzin od Polski. Formentera to jedno z tych miejsc, które wyglądają jak Malediwy – ale są znacznie bliżej i łatwiej dostępne
Czy w Europie można znaleźć miejsce, które dorównuje Malediwom? Choć brzmi to jak przesada, Formentera udowadnia, że tak. Ta niewielka wyspa należąca do Balearów zachwyca krystalicznie czystą wodą, jasnym piaskiem i spokojną atmosferą, której próżno szukać w bardziej znanych kurortach. To kierunek, który coraz częściej pojawia się na listach „ukrytych perełek” – i trudno się temu dziwić. Formentera – rajska wyspa, o której wciąż mało kto wie Formentera to najmniejsza z głównych wysp Balearów, położona tuż obok Ibizy. Choć dzieli je zaledwie kilkadziesiąt minut rejsu, różni je niemal wszystko. Tam, gdzie Ibiza przyciąga imprezowym klimatem i tłumami turystów, Formentera oferuje zupełnie inne doświadczenie – ciszę, spokój i naturę w najczystszej formie. Już od pierwszych chwil czuć, że tempo życia jest tu inne. Wolniejsze, bardziej świadome, mniej nastawione na „atrakcje”, a bardziej na bycie tu i teraz. Nie znajdziesz tu wielkich resortów, sieciowych hoteli ani zatłoczonych promenad. Zamiast tego są kameralne plaże, niewielkie pensjonaty, lokalne restauracje i przestrzeń, która naprawdę pozwala odpocząć. Formentera ma w sobie coś, co trudno zdefiniować – lekkość i naturalność, które sprawiają, że szybko można się tu „odłączyć” od codzienności. To miejsce, gdzie dni wyznacza słońce, a nie plan zwiedzania. Gdzie najważniejsze są proste przyjemności: kąpiel w ciepłym morzu, spokojny lunch z widokiem na wodę czy zachód słońca oglądany bez tłumów. To właśnie ta autentyczność i brak przesytu turystyką sprawiają, że wielu podróżników porównuje Formenterę do Malediwów – ale w bardziej dostępnym, europejskim wydaniu. Bez luksusowych willi na wodzie, ale z równie spektakularnymi widokami i atmosferą prawdziwego oddechu. Plaże jak z Malediwów – turkus, którego trudno zapomnieć Największym skarbem Formentery są jej plaże – i to one sprawiają, że wyspa zyskuje porównania do najbardziej egzotycznych miejsc na świecie. Woda ma tu niezwykły kolor – od niemal przezroczystego turkusu przy brzegu, po głęboki, intensywny błękit dalej od lądu. W zależności od światła i pory dnia kolory zmieniają się niemal z minuty na minutę. Jednym z najbardziej znanych miejsc jest Ses Illetes – plaża, która regularnie pojawia się w rankingach najpiękniejszych w Europie. Jej szeroki pas białego, miękkiego piasku i płytka, krystaliczna woda sprawiają, że naprawdę można poczuć się jak na egzotycznej lagunie. Co ważne, mimo swojej popularności wciąż można tu znaleźć momenty spokoju, zwłaszcza poza szczytem sezonu. Równie zachwycająca jest Cala Saona – mniejsza, bardziej kameralna zatoka otoczona czerwonymi klifami. To idealne miejsce dla tych, którzy szukają spokojniejszej atmosfery i chcą zobaczyć jeden z najpiękniejszych zachodów słońca na wyspie. Formentera kryje też wiele mniej znanych plaż i zatok, do których można dotrzeć rowerem lub skuterem. To właśnie tam najłatwiej poczuć prawdziwy klimat wyspy – bez tłumów, bez hałasu, tylko z dźwiękiem morza i wiatru. To, co wyróżnia Formenterę, to nie tylko wygląd, ale też jakość wody. Jest ona jedną z najczystszych w całym Morzu Śródziemnym, m.in. dzięki chronionym łąkom trawy morskiej (posidonia). To właśnie one odpowiadają za niesamowitą przejrzystość i intensywność kolorów, które sprawiają, że widoki wydają się niemal nierealne. W efekcie każda kąpiel, każdy spacer brzegiem morza i każdy widok zapadają w pamięć na długo – dokładnie tak, jak w najpiękniejszych zakątkach świata. Dlaczego jest taniej niż na Malediwach? Choć Formentera uchodzi za kierunek bardziej ekskluzywny niż np. Albania czy niektóre regiony Grecji, wciąż pozostaje zdecydowanie tańsza niż egzotyczne wyspy na drugim końcu świata. I to właśnie ten kontrast – wygląd vs koszt – sprawia, że tak mocno przyciąga podróżników. Podstawowa różnica zaczyna się już na etapie podróży. Nie potrzebujesz wielogodzinnego lotu, przesiadek ani skomplikowanej logistyki. Wystarczy dolecieć na Ibizę, a następnie przeprawić się promem – cała podróż może zamknąć się nawet w kilku godzinach. To nie tylko oszczędność pieniędzy, ale też czasu i energii. Brak jet lagu to kolejny ogromny plus. Nie tracisz pierwszych dni na aklimatyzację – od razu możesz wejść w wakacyjny tryb. To szczególnie ważne przy krótszych wyjazdach, gdzie każda godzina ma znaczenie. Różnice w kosztach widać także na miejscu. Formentera oferuje znacznie większy wybór noclegów – od butikowych hoteli po bardziej kameralne apartamenty i pensjonaty. Dzięki temu łatwiej dopasować budżet do własnych potrzeb, czego często brakuje w odległych, egzotycznych resortach nastawionych na luksusowe pakiety. Do tego dochodzą niższe koszty jedzenia, transportu i codziennych wydatków. Nie musisz rezygnować z jakości, by nie przekroczyć budżetu. Możesz zjeść świeże owoce morza, napić się lokalnego wina i spędzić dzień na jednej z najpiękniejszych plaż w Europie – bez poczucia, że każdy wydatek jest „wakacyjnym luksusem”. A przy tym wszystko to odbywa się w otoczeniu, które wizualnie i klimatycznie spokojnie może konkurować z Malediwami. Ta sama turkusowa woda, podobna jakość plaż, ten sam efekt „wow” – ale znacznie bardziej dostępny. Nie tylko plaże – spokojny luksus i śródziemnomorski klimat Formentera to nie tylko spektakularne plaże, ale też wyjątkowy styl życia, który trudno znaleźć w bardziej komercyjnych miejscach. Wyspa słynie z powolnego tempa, kameralnej atmosfery i prostych przyjemności, które nagle zaczynają mieć największe znaczenie. Nie ma tu pośpiechu ani presji „zwiedzania wszystkiego”. Dni płyną naturalnie – od porannej kawy, przez kąpiele w morzu, po długie, spokojne wieczory. To miejsce, które uczy zwalniać i naprawdę odpoczywać. Najlepszym sposobem na odkrywanie wyspy jest skuter lub rower. Dzięki temu można swobodnie przemieszczać się między plażami, zatrzymywać się w małych, lokalnych knajpkach, odkrywać punkty widokowe i docierać do mniej oczywistych zatok. Sama podróż staje się częścią doświadczenia. Formentera ma w sobie coś, co często określa się jako „spokojny luksus”. Nie chodzi tu o przepych czy ekskluzywne resorty, ale o jakość doświadczeń – przestrzeń, ciszę, naturę i brak nadmiaru. To luksus polegający na tym, że nic nie musisz. Wieczory na wyspie są równie wyjątkowe. Kolacje przy zachodzie słońca, świeże owoce morza, lokalne wino i ciepłe powietrze tworzą atmosferę, którą trudno odtworzyć gdziekolwiek indziej. Bez hałasu, bez tłumów, bez nadmiaru bodźców – tylko prostota i spokój. To właśnie ta równowaga między pięknem, spokojem i dostępnością sprawia, że Formentera zostaje w pamięci na długo – i często sprawia, że chce się tu wrócić. Dlaczego warto odkryć Formenterę teraz Formentera wciąż pozostaje mniej oczywista niż inne śródziemnomorskie kierunki, ale to się szybko zmienia. Jeszcze kilka lat temu była znana głównie wśród bardziej doświadczonych podróżników i osób szukających alternatywy dla zatłoczonych kurortów. Dziś coraz częściej pojawia się w mediach społecznościowych i rankingach najpiękniejszych miejsc w Europie. To oznacza jedno – jej czas właśnie nadchodzi. Z jednej strony nadal można tu znaleźć spokój, przestrzeń i autentyczność, które zniknęły już w wielu popularnych miejscach. Z drugiej – rosnące zainteresowanie sprawia, że wyspa powoli trafia do szerszego grona turystów. I choć wciąż nie jest masowym kierunkiem, wszystko wskazuje na to, że w najbliższych latach może się to zmienić. Dlatego właśnie teraz jest najlepszy moment, by ją odkryć. Zanim stanie się kolejnym „must see”, zanim pojawią się większe tłumy i zanim jej kameralny charakter zacznie się zmieniać. Formentera daje dziś coś bardzo rzadkiego – możliwość doświadczenia miejsca, które wygląda jak z katalogu egzotycznych podróży, ale wciąż zachowało swoją naturalność. Bez nadmiaru infrastruktury, bez przesytu turystyką, bez poczucia, że wszystko zostało już „odkryte”. To także idealny kierunek dla osób, które chcą podróżować bardziej świadomie – wybierać miejsca mniej oczywiste, ale równie spektakularne. Takie, które oferują nie tylko piękne widoki, ale też prawdziwe doświadczenie.
Masz wolny długi weekend w maju i jeszcze nie wiesz, gdzie lecisz? Oto 5 kierunków, które za tydzień będą zarezerwowane!
Majówka 2026 zbliża się szybciej, niż myślisz. I choć masz jeszcze chwilę — okno rezerwacyjne właśnie się otwiera. Za dwa tygodnie bilety w tych kierunkach zdrożeją o 40 procent. Sprawdziliśmy, gdzie warto lecieć i ile to realnie kosztuje.
W tym roku majówka nie jest żadnym jackpotem — 1 maja wypada w piątek, 3 maja w niedzielę. Maksymalnie cztery dni, jeśli ktoś weźmie wolny poniedziałek. To oznacza jedno: nie ma miejsca na chybiony wybór. Przy tak krótkim oknie liczy się każda godzina — a więc kierunki bliskie, z bezpośrednimi lub krótkimi połączeniami, i takie, gdzie nie trzeba tracić dnia na dojazd z lotniska do centrum. Dlatego też warto rezerwować teraz. Ceny na majówkę zaczynają rosnąć między czwartym a szóstym tygodniem przed wylotem — jesteśmy właśnie w tym momencie. Za dwa tygodnie za te same bilety zapłacisz 30–40 procent więcej. Oto pięć kierunków, które mają sens przy krótkim weekendzie — i wciąż są dostępne w przyzwoitej cenie. 1. ALBANIA — Riwiera, której jeszcze nikt nie zarezerwował Lot z Warszawy: od ok. 400–700 zł w obie strony. Noclegi: od 150–350 zł za noc. Albania jest wciąż tym, czym Chorwacja była piętnaście lat temu — zanim wszyscy polubili Dubrownik. Riwiera Albańska (Saranda, Ksamil, Himara) to kryształowo czyste morze w odcieniu turkusu, kuchnia oparta na świeżych rybach i mięsie z rusztu i — co kluczowe przy krótkim weekendzie — brak czasu traconego na kolejki i tłumy. Temperatura przy morzu w maju: 22–26°C. Sezon dopiero rusza, ceny są wciąż niskie. Dlaczego właśnie teraz: w czerwcu i lipcu Albania przyciąga już masową turystykę z Kosowa, Macedonii i Europy Zachodniej. Majówka to idealne okno — ciepło, pusto, tanio. Lot do Tirany trwa około 2,5 godziny, a stamtąd do rivery jest 3–4 godziny autobusem lub 1,5 godziny taksówką. Przy 3–4 dniach warto dolecieć do Korfu i przejechać prom (30 minut) do Sarandy — szybciej i bardziej elastycznie. 2. PORTO — dla tych, które widziały Lizbonę Lot z Warszawy: od ok. 500–900 zł w obie strony. Noclegi: od 250–500 zł za noc. Porto jest dokładnie tym, czym Lizbona była przed pandemią: miastem z duszą, które nie jest jeszcze przerobione pod instagramowych turystów. Dzielnica Ribeira nad Duero, tawerny serwujące francesinhę, place z azulejos — i wino porto prosto z piwnicy, do której schodzi się po stromych uliczkach. Na krótki weekend Porto jest idealne logistycznie: lot bezpośredni z Warszawy trwa około 3,5 godziny, lotnisko jest 20 minut metrem od centrum, a samo miasto jest na tyle kompaktowe, że przez trzy dni można je eksplorować pieszo bez jednej taksówki. W maju temperatura oscyluje między 18 a 23°C, deszczów zdecydowanie mniej niż zimą, tłumy jeszcze nie osiągają letniego szczytu. 3. GRUZJA — Tbilisi dla tych, którzy mają wolny poniedziałek Lot z Warszawy: od ok. 600–1000 zł w obie strony. Noclegi: od 100–300 zł. Gruzja to kierunek dla bardziej zdecydowanych — lot trwa około 4 godzin (są bezpośrednie połączenia Wizz Air), ale opłaca się tylko wtedy, gdy masz co najmniej cztery dni. Na trzy dni — to za krótko, żeby poczuć to miasto naprawdę. Jeśli jednak masz wolny poniedziałek: Tbilisi jest warte każdej minuty podróży. Łaźnie siarkowe na Abanotubani, naturalne wino w kwewri, architektura będąca mieszanką Kaukazu, Art Nouveau i radzieckiego modernizmu. A godzinę jazdy samochodem — Kazbegi i ośnieżone szczyty Kaukazu. W maju ok. 20–24°C w mieście, wiosna w górach, trekkingi dostępne. Jedno z najtańszych dużych miast europejskiego zasięgu. 4. SYCYLIA — maksimum wrażeń w minimum czasu Lot z Warszawy: od ok. 450–800 zł w obie strony. Noclegi: od 200–450 zł. Majówka to jeden z najlepszych momentów na Sycylię w roku i jeden z lepszych przy krótkim weekendzie — bo wyspa jest na tyle duża, że zawsze masz co robić, i na tyle dobrze skomunikowana, że nie tracisz czasu. Lot do Katanii bezpośrednio z Warszawy trwa ok. 2,5 godziny. Temperatura: 22–26°C, morze już ciepłe, tłumów jeszcze nie ma. Okolice Syrakuz, Val di Noto z barokowymi miasteczkami z listy UNESCO, Etna — to kierunek, który nagradza tych, którzy nie ograniczają się do Palermo. I jest odpowiedzią dla tych, które mają dosyć minimalizmu w życiu — tu dostają maksymalizm w każdej postaci: kolorów, smaków, architektury. 5. MAROKO — Marrakesz poza sezonem wysokim Lot z Warszawy: od ok. 500–900 zł w obie strony. Noclegi: od 180–500 zł (riad w medynie). Maj to ostatni rozsądny miesiąc na Maroko przed letnimi upałami — temperatura w Marrakeszu wynosi ok. 28–32°C, co jest do zniesienia, szczególnie przy basenach i w cieniu riadów. Na krótki weekend Marrakesz jest logistycznie wygodny: lot bezpośredni trwa ok. 4 godziny, lotnisko jest 15 minut taksówką od medyny, a samo miasto można eksplorować intensywnie już od pierwszych godzin po przylocie. Medyna, Majorelle Garden (ogród Yves Saint Laurenta), targi przypraw, kolacja na tarasie z widokiem na minarety — to wciąż jeden z najtańszych kierunków w stylu „poczuję się jak na innym kontynencie". Uwaga praktyczna: w maju 2026 Ramadan jest już za nami, co oznacza, że restauracje i kawiarnie działają normalnie przez całą dobę. Jak nie przegapić biletów — trzy zasady Po pierwsze, ustaw alert cenowy w Google Flights już dziś dla wybranych kierunków — system powiadomi o zmianach cen. Po drugie, lot warto zarezerwować najpóźniej w ciągu najbliższych dwóch tygodni — historyczne dane pokazują, że ceny na majówkę gwałtownie rosną między czwartym a szóstym tygodniem przed wylotem. Po trzecie, sprawdź hotel przed kupnem biletu — szczególnie w Albanii dobra baza wypadowa bywa ważniejsza niż oszczędność kilkudziesięciu złotych na przelot.
Plaże jak na Seszelach, lot za grosze. To miejsce istnieje naprawdę i jest w Europie
Turkusowa woda, biały piasek i widoki jak z tropikalnych wysp – bez długiego lotu i ogromnych wydatków. Sardynia to jedno z tych miejsc, które wyglądają jak Malediwy, ale znajdują się znacznie bliżej, niż myślisz.
Czy rajskie plaże zawsze muszą oznaczać egzotyczne podróże na drugi koniec świata? Niekoniecznie. W Europie istnieje miejsce, które spokojnie mogłoby konkurować z najpiękniejszymi wyspami świata. Sardynia, druga co do wielkości wyspa Morza Śródziemnego, zachwyca krystalicznie czystą wodą, jasnym piaskiem i krajobrazami, które bardziej przypominają Seszele niż południe Europy. A co najważniejsze – można się tam dostać szybciej i taniej, niż się wydaje. Sardynia – europejskie Seszele bliżej, niż myślisz Sardynia od lat pojawia się w rankingach najpiękniejszych wysp świata, ale wciąż pozostaje w cieniu najbardziej oczywistych kierunków wakacyjnych. Dzięki temu nie ma tu takiego tłoku jak na Majorce czy w niektórych częściach Grecji, dzięki czemu łatwiej poczuć przestrzeń i prawdziwy klimat miejsca. A to wszystko przy krajobrazach, które bez przesady można pomylić z tropikalnymi wyspami. To właśnie tutaj znajdują się jedne z najbardziej spektakularnych plaż w Europie – z wodą w odcieniach turkusu, błękitu i szmaragdu, które zmieniają się w zależności od światła i głębokości. W słoneczne dni morze wygląda niemal nierealnie, jakby ktoś podkręcił kolory. Nic dziwnego, że Sardynia często nazywana jest „europejskimi Seszelami”. Co wyróżnia Sardynię na tle innych miejsc? Przede wszystkim przejrzystość wody. W wielu zatokach widoczność sięga kilkunastu metrów, co sprawia, że kąpiel przypomina pływanie w naturalnym basenie. Dno jest jasne, piaszczyste, a fale zazwyczaj łagodne, dzięki czemu warunki są idealne zarówno do relaksu, jak i snorkelingu. Do tego dochodzi drobny, niemal biały piasek i szerokie, przestronne plaże, na których nawet w sezonie można znaleźć spokojniejsze fragmenty. Sardynia nie przytłacza – daje wybór. Możesz wybrać popularną plażę z infrastrukturą albo ukrytą zatokę, do której trzeba dojść pieszo. To właśnie ta różnorodność sprawia, że każdy znajdzie tu swoją własną wersję „rajskiej plaży”. Najpiękniejsze plaże Sardynii, które wyglądają jak z pocztówki Jednym z najbardziej znanych miejsc jest La Pelosa na północy wyspy. Jej płytka, krystalicznie czysta woda i niemal biały piasek tworzą efekt przypominający egzotyczną lagunę. Woda jest tu tak spokojna i przejrzysta, że trudno uwierzyć, iż to Morze Śródziemne. Równie spektakularna jest Cala Brandinchi, często nazywana „małym Tahiti”. To jedna z tych plaż, które wyglądają idealnie na zdjęciach – ale na żywo robią jeszcze większe wrażenie. Jasny piasek, sosny w tle i intensywnie turkusowa woda tworzą niemal pocztówkowy krajobraz. Nie można pominąć także Cala Goloritzé – zupełnie innej, bardziej dzikiej i surowej. Aby się tam dostać, trzeba podjąć wysiłek – zejść pieszo szlakiem lub dopłynąć łodzią. Ale nagroda jest tego warta. Białe wapienne klify, intensywnie niebieska woda i brak komercyjnej zabudowy sprawiają, że to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na wyspie. Warto też wspomnieć o mniej znanych zatokach, które często okazują się równie piękne, a znacznie spokojniejsze. Sardynia ma setki kilometrów linii brzegowej, co oznacza, że każdy dzień może wyglądać inaczej – nowa plaża, nowe kolory, nowe widoki. Każda z tych plaż ma inny charakter – od łatwo dostępnych i rodzinnych, po dzikie i bardziej wymagające. Łączy je jedno: wygląd, który trudno uwierzyć, że znajduje się w Europie, a nie gdzieś na drugim końcu świata. Tanie loty i łatwy dojazd – dlaczego to idealny kierunek na wakacje Jednym z największych atutów Sardynii jest jej dostępność, która wciąż zaskakuje wiele osób. Choć wyspa wygląda jak egzotyczny raj, dotarcie tam jest znacznie prostsze, niż mogłoby się wydawać. Z wielu europejskich miast – także z Polski – można dolecieć w zaledwie kilka godzin, często korzystając z tanich linii lotniczych. W sezonie letnim połączeń jest najwięcej, ale to właśnie poza nim Sardynia pokazuje swój dodatkowy atut – ceny. Bilety potrafią być naprawdę atrakcyjne, zwłaszcza jeśli rezerwujesz z wyprzedzeniem lub jesteś elastyczny w wyborze dat. Dzięki temu wyjazd na wyspę może kosztować mniej niż weekend w popularnym europejskim mieście. To sprawia, że Sardynia staje się realną alternatywą dla odległych, egzotycznych kierunków. Zamiast kilkunastu godzin podróży, przesiadek i zmiany stref czasowych – szybki lot i jesteś na miejscu. Bez jet lagu, bez zmęczenia, gotowy od razu korzystać z wakacji. Na miejscu najlepiej wynająć samochód – to zdecydowanie najwygodniejszy sposób zwiedzania wyspy. Sardynia jest duża i różnorodna, a wiele najpiękniejszych plaż znajduje się poza głównymi trasami. Własny środek transportu daje swobodę odkrywania mniej znanych miejsc, zatrzymywania się tam, gdzie widoki są najpiękniejsze, i planowania dnia bez pośpiechu. Dzięki temu podróż staje się nie tylko wypoczynkiem, ale też przygodą – pełną spontanicznych odkryć i miejsc, których nie znajdziesz w przewodnikach. Nie tylko plaże – Sardynia ma znacznie więcej do zaoferowania Choć to plaże przyciągają największą uwagę i często są głównym powodem przyjazdu, Sardynia ma znacznie więcej do zaoferowania niż tylko spektakularne wybrzeże. Wystarczy oddalić się od morza, by odkryć zupełnie inne oblicze wyspy – bardziej surowe, tradycyjne i zaskakująco różnorodne. W głębi Sardynii znajdują się góry, zielone doliny i niewielkie miasteczka, w których czas zdaje się płynąć wolniej. To tutaj można zobaczyć prawdziwe życie wyspy – z dala od turystycznych kurortów. Lokalne festiwale, tradycyjne rzemiosło i kuchnia przekazywana z pokolenia na pokolenie tworzą unikalny klimat, który trudno znaleźć w bardziej popularnych regionach Włoch. Warto odwiedzić Alghero – miasto o wyjątkowym charakterze, w którym do dziś czuć katalońskie wpływy. Wąskie uliczki, stare mury i widok na morze tworzą atmosferę idealną na spokojne wieczorne spacery. Z kolei Cagliari, stolica wyspy, zachwyca historią, architekturą i klimatycznymi dzielnicami, w których można poczuć prawdziwy śródziemnomorski styl życia. Sardynia to także raj dla miłośników jedzenia. Lokalna kuchnia różni się od tej znanej z kontynentalnych Włoch – jest bardziej rustykalna, oparta na prostych, regionalnych produktach. Świeże ryby i owoce morza, domowe makarony, sery i aromatyczne zioła tworzą smaki, które zostają w pamięci na długo. To właśnie ta różnorodność sprawia, że Sardynia nie jest tylko miejscem na plażowanie. To wyspa, którą można odkrywać na wiele sposobów – każdego dnia inaczej i za każdym razem równie intensywnie. Dlaczego Sardynia to jeden z najlepszych kierunków w Europie Sardynia łączy w sobie wszystko, czego szukamy w idealnych wakacjach – i robi to w sposób, który trudno znaleźć gdziekolwiek indziej w Europie. Z jednej strony spektakularne krajobrazy: turkusowa woda, białe plaże i dzikie klify. Z drugiej – świetna pogoda przez większą część roku, kuchnia, która zachwyca prostotą i smakiem, oraz przestrzeń, której coraz częściej brakuje w popularnych destynacjach. To miejsce daje ogromny wybór. Możesz spędzać dni na znanych, pocztówkowych plażach albo odkrywać mniej oczywiste zakątki, gdzie cisza i spokój są na wyciągnięcie ręki. Sardynia nie jest jednowymiarowa – pozwala dopasować tempo podróży do własnych potrzeb. Możesz zwolnić albo aktywnie eksplorować wyspę – za każdym razem doświadczenie będzie inne. Jednym z największych atutów jest to, że Sardynia wciąż nie została „przejęta” przez masową turystykę w takim stopniu jak wiele innych miejsc w Europie. Oczywiście są popularne regiony, ale wystarczy niewielki wysiłek, by znaleźć przestrzeń tylko dla siebie. To właśnie ten balans między dostępnością a autentycznością sprawia, że wyspa wyróżnia się na tle innych kierunków. To także idealna opcja dla osób, które marzą o egzotyce, ale nie chcą lub nie mogą lecieć na drugi koniec świata. Sardynia daje bardzo podobne wrażenia wizualne – kolory wody, jakość plaż, klimat – ale bez wielogodzinnej podróży, wysokich kosztów i zmiany stref czasowych. Gdy dodamy do tego stosunkowo tanie loty, dobrą infrastrukturę i bezpieczeństwo, okazuje się, że „Malediwy” mogą być bliżej, niż kiedykolwiek przypuszczałeś. I co ważne – znacznie bardziej dostępne. Jeśli więc marzysz o turkusowej wodzie, białym piasku i widokach jak z katalogu podróżniczego, ale nie chcesz wydawać fortuny ani spędzać kilkunastu godzin w podróży – Sardynia może być dokładnie tym, czego szukasz. A być może nawet czymś więcej.
Myślisz, że widziałeś już całą Europę? To miejsce udowodni, że się mylisz
Zapomnij o zatłoczonych stolicach i pocztówkowych widokach. W samym sercu Hiszpanii istnieje region, który wciąż pozostaje poza głównym turystycznym szlakiem. La Mancha to Europa, jakiej prawdopodobnie jeszcze nie znasz.
Czy naprawdę da się jeszcze odkryć coś nowego w Europie? W czasach tanich lotów i mediów społecznościowych wydaje się, że każdy zakątek został już sfotografowany i opisany. A jednak są miejsca, które wciąż wymykają się masowej turystyce. La Mancha – rozległa kraina na południe od Madrytu – to jeden z takich regionów. Surowa, autentyczna i zaskakująco piękna, potrafi całkowicie zmienić sposób patrzenia na podróże po Europie. La Mancha – gdzie kończą się turystyczne schematy La Mancha nie przypomina żadnego z popularnych europejskich kierunków. Nie znajdziesz tu tłumów, luksusowych kurortów ani głośnych atrakcji, które walczą o uwagę neonami i reklamami. Zamiast tego są bezkresne przestrzenie, cisza i poczucie wolności, które w dzisiejszej Europie stają się niemal luksusem. To region, który nie próbuje się nikomu przypodobać – i właśnie dlatego robi tak duże wrażenie. Drogi ciągną się kilometrami przez niemal pusty krajobraz, małe miasteczka żyją swoim rytmem, a czas zdaje się płynąć wolniej. Nie ma tu presji, by „zaliczać” kolejne atrakcje. Jest przestrzeń, by po prostu być. To miejsce dla tych, którzy chcą zwolnić i naprawdę odpocząć – nie tylko fizycznie, ale i mentalnie. Zamiast intensywnego zwiedzania – spokojne odkrywanie. Zamiast listy „must see” – doświadczenie chwili. Poranna kawa na pustym placu, spacer wśród winnic, zachód słońca oglądany bez tłumu ludzi z telefonami w dłoniach. La Mancha pokazuje, że podróżowanie nie zawsze musi oznaczać więcej – czasem chodzi właśnie o mniej. Mniej hałasu, mniej pośpiechu, mniej bodźców. A w zamian – więcej autentyczności. Kraina Don Kichota i legendarnych wiatraków La Mancha na zawsze zapisała się w historii literatury dzięki postaci Don Kichota. To tutaj bohater stworzony przez Miguela de Cervantesa „walczył z wiatrakami”, które do dziś są jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli regionu – i całej Hiszpanii. Ale to nie tylko literacka metafora. Te wiatraki naprawdę istnieją – i robią ogromne wrażenie na żywo. Najbardziej znane można zobaczyć w Consuegrze i Campo de Criptana, gdzie stoją dumnie na wzgórzach, jakby od wieków pilnowały tej samej historii. Białe sylwetki wiatraków kontrastują z ziemistymi barwami krajobrazu i intensywnym błękitem nieba. Ich prostota sprawia, że wydają się niemal nierealne – jak scenografia do filmu albo ilustracja z dawnej książki. Wystarczy chwila, by zrozumieć, dlaczego to właśnie tutaj narodziła się jedna z najbardziej znanych opowieści świata. Najbardziej spektakularne są o zachodzie słońca. Ciepłe światło podkreśla ich kształty, a cienie wydłużają się na zboczach wzgórz, tworząc niemal malarski krajobraz. To moment, w którym La Mancha pokazuje swoją najbardziej magiczną twarz – cichą, spokojną i absolutnie niepowtarzalną. W takich chwilach łatwo uwierzyć, że Don Kichot wcale nie był tylko fikcją. Niezwykłe krajobrazy, które trudno porównać z resztą Europy To, co najbardziej zaskakuje w La Manchy, to przestrzeń. Horyzont zdaje się nie mieć końca, a krajobraz zmienia się wraz ze światłem – od chłodnych poranków po złote, niemal płonące zachody słońca. To nie jest spektakularne piękno w stylu alpejskich szczytów czy śródziemnomorskich klifów. To coś znacznie subtelniejszego, ale przez to bardziej hipnotyzującego. Złote pola zbóż falują na wietrze, rozległe winnice ciągną się kilometrami, a pojedyncze wzgórza i wiatraki nadają przestrzeni rytm. Ten krajobraz jest niemal minimalistyczny – pozornie prosty, a jednocześnie niezwykle sugestywny. Właśnie dlatego wielu porównuje go do scen z filmów albo obrazów malarskich. Wszystko tu jest światłem, cieniem i przestrzenią. La Mancha zmienia się w zależności od pory dnia i roku. Latem jest surowa i spalona słońcem, jesienią nabiera głębi dzięki winobraniom, a zimą potrafi zaskoczyć spokojem i chłodniejszą, bardziej stonowaną paletą barw. To region, który nie narzuca się swoją urodą – trzeba się na niego otworzyć. To idealne miejsce dla osób, które szukają ciszy, natury i prawdziwego oddechu od miejskiego życia. Dla tych, którzy zamiast atrakcji wolą przestrzeń, a zamiast hałasu – dźwięk wiatru przesuwającego się nad polami. Tutaj naprawdę można poczuć, czym jest spokój. Smaki La Manchy – więcej niż queso manchego Region słynie przede wszystkim z sera manchego, jednego z najbardziej rozpoznawalnych produktów Hiszpanii. Wytwarzany z mleka owiec rasy manchega ma intensywny, lekko orzechowy smak i charakterystyczną, zwartą strukturę. To produkt, który stał się symbolem regionu – ale jednocześnie dopiero wprowadza w jego kulinarny świat. Kuchnia La Manchy jest prosta, oparta na lokalnych składnikach i tradycji, ale właśnie w tej prostocie tkwi jej siła. Warto spróbować pisto manchego – aromatycznego dania z pomidorów, papryki i cukinii, które często porównuje się do francuskiego ratatouille. Równie charakterystyczne są migas – danie z chleba, oliwy, czosnku i dodatków, które kiedyś było jedzeniem pasterzy, a dziś stanowi ważny element lokalnej tożsamości. Nie brakuje tu także mięsnych potraw, długo duszonych i pełnych głębokiego smaku, ani prostych przekąsek podawanych do wina. A skoro o winie mowa – La Mancha to największy region winiarski w Hiszpanii i jeden z największych na świecie. Mimo to wciąż pozostaje niedoceniany poza granicami kraju, co dla podróżników jest ogromnym atutem. Lokalne wina są różnorodne – od lekkich i świeżych po bardziej wyraziste i pełne. Degustacja w jednej z tutejszych winnic to doświadczenie znacznie bardziej kameralne niż w popularnych regionach Europy. Bez tłumów, bez pośpiechu – za to z autentycznym kontaktem z ludźmi i miejscem. La Mancha udowadnia, że prawdziwa kuchnia nie potrzebuje skomplikowanych form ani modnych trendów. Wystarczą dobre składniki, tradycja i czas. Autentyczna Hiszpania bez filtrów Największą siłą La Manchy jest jej autentyczność. To region, który nie został „przerobiony” pod turystów, nie próbuje dopasować się do oczekiwań przyjezdnych ani udawać czegoś, czym nie jest. I właśnie dlatego robi tak duże wrażenie. Życie toczy się tu własnym rytmem – spokojnym, nieco wolniejszym, ale przez to bardziej prawdziwym. Poranki zaczynają się od kawy w lokalnym barze, gdzie spotykają się mieszkańcy, a nie turyści z przewodnikami w ręku. Popołudnia płyną leniwie, często przerywane sjestą, a wieczory należą do rozmów, jedzenia i bycia razem. Mieszkańcy La Manchy są naturalni i gościnni, ale bez przesadnej „turystycznej uprzejmości”. To nie jest miejsce, gdzie wszystko jest podporządkowane obsłudze przyjezdnych. Relacje są tu bardziej bezpośrednie, mniej formalne, bardziej ludzkie. Jeśli zatrzymasz się na dłużej, szybko poczujesz, że jesteś częścią tego świata – choćby na chwilę. Doświadczenia w La Manchy nie są sztucznie kreowane. Nie ma tu atrakcji „pod zdjęcia”, idealnie przygotowanych kadrów ani miejsc zaprojektowanych wyłącznie z myślą o mediach społecznościowych. Zamiast tego jest codzienność – i to właśnie ona okazuje się najbardziej interesująca. Dzięki temu podróż do La Manchy daje coś, czego często brakuje w popularnych destynacjach – prawdziwe poczucie bycia „tu i teraz”. Bez pośpiechu, bez presji, bez filtrów. Dlaczego warto odkryć La Manchę właśnie teraz W czasach, gdy wiele europejskich destynacji zmaga się z nadmiarem turystów, La Mancha pozostaje spokojną i wciąż niedocenianą alternatywą. Podczas gdy najpopularniejsze miasta pękają w szwach, tutaj wciąż można znaleźć przestrzeń – zarówno fizyczną, jak i mentalną. To idealny kierunek dla tych, którzy chcą zobaczyć coś nowego, ale niekoniecznie w oczywisty sposób. Zamiast kolejnego „top 10 atrakcji” – doświadczenie miejsca, które nie zostało jeszcze odkryte na masową skalę. To także świetna propozycja dla osób zmęczonych komercją, sztucznością i podróżowaniem „pod algorytmy”. La Mancha daje rzadką dziś możliwość podróżowania bardziej świadomie. Bez tłumów, bez kolejek, bez konieczności rezerwowania wszystkiego z wyprzedzeniem. Można tu po prostu przyjechać i pozwolić, by miejsce samo się odsłoniło. Co ważne, region ten wciąż się rozwija, ale robi to w swoim tempie – bez utraty charakteru. To oznacza, że teraz jest najlepszy moment, by zobaczyć La Manchę w jej najbardziej autentycznej odsłonie, zanim stanie się kolejnym „modnym kierunkiem”. Jeśli więc masz wrażenie, że Europa nie ma już przed tobą tajemnic – La Mancha szybko udowodni, że się mylisz. I zrobi to bez spektakularnych atrakcji, za to z czymś znacznie cenniejszym: prawdziwym doświadczeniem podróży.
To miejsce wygląda jak Bali, ale leży w Europie. Klify, dżungla i wodospady
Soczysta zieleń, spektakularne klify i wodospady ukryte wśród gęstej roślinności – to krajobraz, który bardziej przypomina Bali niż Europę. A jednak to właśnie tutaj znajdziesz jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na kontynencie.
Są miejsca, które burzą nasze wyobrażenia o europejskich wakacjach. Zamiast suchych krajobrazów i zatłoczonych plaż pojawia się soczysta roślinność, mgła unosząca się nad górami i ścieżki prowadzące przez zielone doliny. Tak właśnie działa Madera – portugalska wyspa na Atlantyku, która zachwyca dziką naturą i intensywnością krajobrazów. Wystarczy kilka godzin lotu, by znaleźć się w miejscu, które wygląda jak egzotyczna wyspa z drugiego końca świata. Europejskie Bali na Atlantyku Madera od lat porównywana jest do Bali – i nie bez powodu. Jej krajobraz jest niezwykle różnorodny i nasycony zielenią przez cały rok. Wnętrze wyspy przypomina niemal tropikalną dżunglę: stare drzewa, paprocie, mchy i wilgotne powietrze tworzą klimat, który trudno skojarzyć z Europą. To efekt subtropikalnego klimatu i górzystego ukształtowania terenu, które zatrzymuje chmury i wilgoć. Spacerując wzdłuż lewad – wąskich kanałów wodnych przecinających wyspę – można poczuć się jak w zupełnie innym świecie. Trasy prowadzą przez zielone doliny, tunele wykute w skałach i zbocza, z których rozciągają się spektakularne widoki. To właśnie tutaj najłatwiej zrozumieć, skąd biorą się porównania do egzotycznych kierunków. Klify, które zapierają dech w piersiach Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów Madery są jej klify. Strome, monumentalne i często niemal pionowe, opadają wprost do oceanu, tworząc widoki, które trudno zapomnieć. Spacerując wzdłuż wybrzeża, można patrzeć na bezkres Atlantyku i poczuć ogrom przestrzeni. Najbardziej znane punkty widokowe pozwalają zobaczyć wyspę z zupełnie innej perspektywy – z wysokości kilkuset metrów. Z jednej strony rozciąga się ocean, z drugiej zielone zbocza i tarasy uprawne. To właśnie połączenie surowych skał i intensywnej zieleni sprawia, że krajobraz wygląda tak spektakularnie. Dżungla w środku Europy Największe zaskoczenie Madery? To, co kryje się w jej wnętrzu. Wielu przyjeżdża tu dla spektakularnych klifów i widoków na ocean, a dopiero na miejscu odkrywa, że prawdziwym bohaterem tej wyspy jest natura. Gęste, soczyście zielone lasy, wilgotne doliny i zbocza porośnięte roślinnością tworzą krajobraz, który bardziej przypomina tropiki niż Europę. Mgła unosząca się nad drzewami i światło przebijające się przez liście budują niemal filmowy klimat. To przestrzeń, w której wszystko zwalnia – idealna na trekking, ale też na chwilę oddechu. Cisza, zieleń i wszechobecna natura sprawiają, że łatwo się tu wyciszyć i całkowicie oderwać od codzienności. Wodospady i ukryte zakątki Wodospady są jednym z najbardziej magicznych elementów wyspy – i na Maderze naprawdę robią wrażenie. Jednym z najbardziej znanych jest Cascata dos Anjos, gdzie woda spływa prosto na drogę tuż przy oceanie, tworząc niezwykły, niemal filmowy widok. Z kolei Risco Waterfall zachwyca wysoką, smukłą kaskadą ukrytą w zielonej dolinie, do której prowadzi malowniczy szlak wzdłuż lewad. To jednak tylko część tego, co można tu odkryć. Na północy wyspy wodospady często pojawiają się nagle – między skałami, przy drodze albo na końcu wąskiej ścieżki. Niektóre są niewielkie i subtelne, inne spektakularne i potężne, ale każdy z nich buduje ten sam efekt: poczucie, że jesteś w miejscu dzikim i nie do końca odkrytym. To właśnie dzięki nim Madera zyskuje swój niepowtarzalny klimat. Szum wody towarzyszy tu niemal cały czas, a wilgotne powietrze i intensywna zieleń sprawiają, że krajobraz przypomina tropiki. W takich momentach naprawdę łatwo zapomnieć, że wciąż jesteś w Europie. Nie tylko dla miłośników natury Choć Madera zachwyca przede wszystkim przyrodą, ma też bardziej spokojne i eleganckie oblicze. W Funchal – stolicy wyspy – można spacerować nadmorską promenadą, zajrzeć do słynnych ogrodów tropikalnych i zatrzymać się w restauracji z widokiem na ocean. To właśnie tutaj czuć inny rytm – bardziej miejski, ale wciąż pełen luzu i śródziemnomorskiego klimatu. Miasto oferuje idealną równowagę między aktywnością a relaksem. Po dniu spędzonym na trekkingu czy odkrywaniu wodospadów można odpocząć przy lampce wina, obserwując zachód słońca nad Atlantykiem. To momenty, które dopełniają cały wyjazd i sprawiają, że Madera nie jest tylko kierunkiem dla miłośników natury, ale też dla tych, którzy cenią komfort, dobre jedzenie i spokojne tempo podróżowania. Dlaczego warto tu przyjechać? Madera to kierunek dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż klasycznych wakacji. Zamiast tłumów – natura. Zamiast pośpiechu – przestrzeń i spokój. To miejsce, które pozwala zwolnić i naprawdę poczuć otaczający świat. Tutaj nie liczy się lista atrakcji do odhaczenia, ale doświadczenie chwili – widok oceanu o poranku, zapach wilgotnej zieleni po deszczu czy cisza przerywana jedynie szumem wiatru i wody. To wyspa, która daje wybór. Można spędzać dni aktywnie, przemierzając górskie szlaki i odkrywając kolejne punkty widokowe, albo zwolnić i po prostu chłonąć atmosferę miejsca. Każdy znajdzie tu swój rytm – od intensywnego zwiedzania po spokojny reset z dala od codziennego zgiełku. Madera nie narzuca tempa. Pozwala odetchnąć, złapać dystans i na nowo docenić prostotę podróżowania. I właśnie dlatego tak bardzo zapada w pamięć – bo nie jest tylko kierunkiem, ale doświadczeniem, które zostaje na długo po powrocie. Egzotyka bliżej, niż myślisz Największe zaskoczenie? Nie trzeba lecieć na drugi koniec świata, by zobaczyć krajobrazy jak z Bali. Madera udowadnia, że Europa wciąż potrafi zaskakiwać – i to w najbardziej spektakularny sposób. To miejsce, które łączy egzotykę z dostępnością, oferując widoki, jakich trudno się spodziewać tak blisko. Klify, dżungla, wodospady i bezkres oceanu tworzą krajobraz, który wygląda jak z innego kontynentu, a jednocześnie pozostaje na wyciągnięcie ręki. To właśnie ta nieoczywistość sprawia, że Madera robi tak duże wrażenie. Bo zamiast dalekiej podróży dostajesz coś, co wydaje się jeszcze bardziej wyjątkowe – egzotykę odkrytą w Europie, która potrafi zaskoczyć nawet najbardziej doświadczonych podróżników.
Rodzinny wypad pełen emocji. Tu zaczyna się przygoda
Na rodzinny wypad wybierz coś naprawdę wyjątkowego. Spędź urlop z bliskimi i przeżyj niezapomnianą przygodę w Disneyland® Paris lub wypoczywaj w komfortowym hotelu z mnóstwem atrakcji dla dzieci i dorosłych.
Wspólne wakacje to coś więcej niż wyjazd – to czas, który buduje najpiękniejsze wspomnienia i zostaje z nami na lata. To właśnie podczas takich chwil dzieci przeżywają swoje pierwsze wielkie przygody, a dorośli mogą na moment zapomnieć o codziennych obowiązkach. Coraz więcej rodzin szuka miejsc, które łączą relaks z rozrywką dla każdego – takich, gdzie najmłodsi mają zapewnioną niekończącą się zabawę, a rodzice mogą naprawdę odpocząć. Idealne rodzinne wakacje to te, w których każdy dzień przynosi nowe emocje, a wspólny czas staje się najcenniejszym doświadczeniem. Magia Disneyland Paris To miejsce, które zachwyca zarówno najmłodszych, jak i dorosłych, przenosząc wszystkich do świata znanego z bajek i filmów. Spotkania z ulubionymi bohaterami, spektakularne parady i widowiskowe pokazy sprawiają, że każdy dzień staje się wyjątkowy i pełen emocji. Disneyland® Paris to nie tylko park rozrywki, ale prawdziwa podróż do świata wyobraźni, w którym spełniają się marzenia – niezależnie od wieku. To przestrzeń, gdzie można poczuć dziecięcą radość, przeżyć niezapomniane chwile i choć na chwilę oderwać się od rzeczywistości. Wybierz jeden z tych polecanych hoteli. Disney Newport Bay Club 4* Razem z Myszką Miki pożegluj w stronę przygody w stylu Disneya! Hotel na terenie paryskiego Disneylandu wyróżnia się doskonałą obsługą. POŁOŻENIE | nad jeziorem Disney, ok. 1,6 km od parku rozrywki Disneyland® Paris (ok. 15 min spacerem lub bezpłatny autobus), ok. 41 km do centrum Paryża, ok. 32 km od lotniska. HOTEL | 1097 pokoi, 2 restauracje, w tym à la carte, bar. NA MIEJSCU | basen, basen kryty, siłownia, wstęp do największego w Europie parku rozrywki Disneyland® Paris (bilet ważny do 2 parków: Disneyland® Paris oraz Walt Disney Studios, przez cały pobyt w hotelu). SPA | sauna, łaźnia parowa. DLA DZIECI | wydzielona część w basenie, akcesoria dla małych dzieci, spotkania z postaciami Disneya. Disneyland ® Hotel 5* Witamy w Twojej bajce! Spędź urlop w wyjątkowym miejscu. Hotel jest sercem Disneyland® Paris, urządzony w pałacowym stylu, gwarantuje niezapomniane wrażenia i serwis na najwyższym poziomie. Już od wejścia przenosisz się tu w świat fantazji, bo lobby przypomina majestatyczną bibliotekę. Zjedz posiłek w towarzystwie Myszki Miki, Minnie i ich przyjaciół! POŁOŻENIE | tuż przy parku rozrywki Disneyland® Paris, ok. 45 km do centrum Paryża, ok. 30 km od lotniska.HOTEL | 487 pokoi, 2 restauracje, w tym à la carte, bar. NA MIEJSCU | basen kryty, wstęp do największego w Europie parku rozrywki Disneyland® Paris (bilet ważny do 2 parków: Disneyland® Paris oraz Walt Disney Studios, przez cały pobyt w hotelu). SPA | sauna, joga, masaże, zabiegi. DLA DZIECI | miniklub (4–11 lat), zajęcia, akcesoria dla małych dzieci, zabiegi w spa dla dzieci do 6 lat, „metamorfoza" dziecka w księżniczkę/księcia. Hotele stworzone dla rodzin Alternatywą dla pełnych emocji dni w parku są komfortowe hotele zaprojektowane z myślą o rodzinach. To miejsca, w których wszystko podporządkowane jest wygodzie i dobrej zabawie – od przestronnych pokoi po liczne udogodnienia dla dzieci. Baseny, zjeżdżalnie, animacje i minikluby sprawiają, że najmłodsi mają zapewnioną rozrywkę przez cały dzień i szybko znajdują nowych przyjaciół. W tym czasie rodzice mogą zrelaksować się przy basenie, skorzystać ze strefy wellness lub po prostu cieszyć się chwilą spokoju. Cypr Theo Sunset Bay Hotel * 4* Tylko w ofercie Itaki! Położony w spokojnej okolicy, oferuje nie tylko piękne widoki, ale również udogodnienia będące gwarancją udanego urlopu! Na miejscu są aż 3 baseny, brodzik i miniklub dla dzieci, organizowane są również animacje. Wygodne pokoje z balkonami przyniosą odprężenie przed kolejnym dniem na słonecznej Wyspie Afrodyty, a to, jak go spędzisz, zależy wyłącznie od Ciebie! POŁOŻENIE | ok. 400 m od centrum miejscowości Kisonerga, ok. 23 km od lotniska. PLAŻA | Miloui, publiczna, kamienista, ok. 400 m od hotelu. HOTEL | 275 pokoi, 3 restauracje, w tym à la carte, bar/kawiarnia przy basenie. NA MIEJSCU | 3 baseny, w tym tylko dla dorosłych, jacuzzi, animacje, 2 korty do padla. SPA | basen kryty, sauna, łaźnia parowa, masaże, zabiegi. DLA DZIECI | brodzik, miniklub (4–12 lat), animacje. Atrakcje dla każdego Rodzinne wyjazdy to idealna okazja, by spędzać czas razem, ale też dać sobie chwilę oddechu i swobody. Wiele hoteli oferuje bogaty program animacyjny, sporty wodne, zajęcia dla dzieci i dorosłych oraz wieczorne pokazy i rozrywkę na najwyższym poziomie. Dzięki temu każdy znajdzie coś dla siebie – od aktywnego wypoczynku po błogi relaks. To wakacje, które łączą pokolenia i sprawiają, że każdy dzień jest pełen uśmiechu.
Cudowne greckie wakacje. Te wyspy zachwycają turystów z całego świata
Epicki pałac w Knossos na Krecie, bajkowa średniowieczna starówka na Rodos, słynna Zatoka Wraku na Zakynthos, niesamowita przyroda na Thassos i wiele więcej. Greckie wyspy zachwycają zabytkami, widokami, pięknymi plażami, błękitnym morzem, zorbą i pyszną kuchnią pełną oliwek.
Turkusowa woda, złote plaże i słońce, które świeci tu niemal bez przerwy – greckie wyspy od lat przyciągają spragnionych wypoczynku. Każda z nich oferuje coś wyjątkowego: spektakularne krajobrazy, fascynującą historię i klimat, który trudno znaleźć gdziekolwiek indziej. Cudowne greckie wakacje – gdzie warto pojechać? Kreta zachwyca nie tylko pięknymi plażami, ale też historią sięgającą czasów starożytnych. To właśnie tutaj znajduje się słynny pałac w Knossos, związany z legendą o Minotaurze. Wyspa oferuje także spektakularne krajobrazy – od gór i wąwozów po laguny o turkusowej wodzie – oraz jedną z najlepszych kuchni w Grecji. Z kolei Rodos urzeka klimatyczną starówką wpisaną na listę UNESCO, gdzie wąskie, kamienne uliczki przenoszą wprost do średniowiecza. To miejsce pełne historii, ale też słońca i pięknych plaż. Korfu to prawdziwa perełka dla miłośników widoków – najbardziej zielona z greckich wysp zachwyca bujną roślinnością, wzgórzami i malowniczymi zatokami. Wpływy włoskie i francuskie widać tu w architekturze, a spokojna atmosfera sprzyja relaksowi. Natomiast Thassos to idealny wybór dla tych, którzy szukają kontaktu z naturą – wyspa pełna gajów oliwnych, krystalicznie czystej wody i spokojnych plaż pozwala naprawdę się wyciszyć. To mniej zatłoczony kierunek, który zachwyca autentycznym, greckim klimatem. Plaże, kuchnia i grecki klimat Greckie wyspy to nie tylko krajobrazy, ale też styl życia, który trudno podrobić. Dni upływają tu leniwie – między kąpielami w ciepłym, turkusowym morzu a odpoczynkiem na złocistych plażach, gdzie czas zdaje się zatrzymywać. W ciągu dnia można odkrywać ukryte zatoczki, spacerować wąskimi uliczkami miasteczek albo po prostu delektować się słońcem. Wieczory należą do smaków i spotkań – długie kolacje przy lokalnych specjałach to nieodłączny element greckiego klimatu. Świeże owoce morza, oliwki, ser feta, grillowane warzywa i aromatyczne wino smakują tu wyjątkowo, a wszystko podane w towarzystwie widoku na morze. Gdy zapada zmrok, wyspy ożywają – słychać muzykę, widać tańczących ludzi i czuć radość życia, z której słynie Grecja. Dlaczego warto wybrać greckie wyspy? To kierunek, który łączy wszystko, czego potrzeba do idealnych wakacji. Piękna, słoneczna pogoda przez większość roku, różnorodność krajobrazów i atrakcji oraz łatwy dostęp sprawiają, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. Można zwiedzać zabytki pamiętające czasy starożytne, aktywnie spędzać czas na sportach wodnych albo po prostu odpoczywać na plaży z widokiem na bezkresny horyzont. Greckie wyspy są różnorodne – jedne tętnią życiem, inne oferują ciszę i spokój – dlatego łatwo dopasować je do własnych potrzeb i stylu podróżowania. Zanurz się w krainie legend Greckie wyspy to coś więcej niż wakacyjny kierunek – to podróż do świata mitów, historii i niezwykłych opowieści. To tutaj narodziły się legendy o bogach i herosach, a ich ślady można odnaleźć niemal na każdym kroku. Spacerując po starożytnych ruinach, oglądając zachody słońca nad morzem czy słuchając szumu fal, łatwo poczuć magię tego miejsca. To doświadczenie, które zostaje w pamięci na długo i sprawia, że chce się tu wracać. Najlepsze hotele na greckich wyspach Greckie wyspy oferują szeroki wybór hoteli – od kameralnych butikowych obiektów po luksusowe resorty z widokiem na morze. Wiele z nich położonych jest tuż przy plaży, dzięki czemu można budzić się przy szumie fal i zasypiać przy zachodach słońca. To idealne miejsca, by połączyć komfortowy wypoczynek z autentycznym, greckim klimatem. Rodos: Gennadi Grand Resort 5* Nowoczesny i ekologiczny, idealny na spokojne greckie wakacje na cudownej wyspie Rodos. Hotel oferuje eleganckie pokoje, także z prywatnym basenem i widokiem na morze. Spróbuj wyśmienitych dań w hotelowej restauracji, skorzystaj z bogatej oferty sportowo-rekreacyjnej, sprawdź ofertę hotelowego spa, a na prywatnej plaży zrelaksuj się na leżaku i delektuj malowniczym widokiem na morze. POŁOŻENIE | ok. 28 km od Lindos, ok. 67 km od lotniska. PLAŻA | hotelowa, piaszczysto-żwirowa, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 288 pokoi, 8 restauracji, w tym na plaży, 4 bary. NA MIEJSCU | 3 baseny, 2 korty tenisowe, animacje, joga, sporty wodne. SPA | basen kryty, siłownia, sauna, jacuzzi, masaże, zabiegi. DLA DZIECI | brodzik, plac zabaw, miniklub (4–12 lat), animacje. Kreta: Avra Imperial Beach Resort&Spa 5* Luksusowy obiekt położony w malowniczej scenerii zachodniej Krety, w spokojnej okolicy, jednocześnie blisko centrum Kolymbari. To świetne miejsce na relaks dla ciała i ducha. POŁOŻENIE | ok. 200 m od centrum Kolymbari, ok. 35 km od lotniska. PLAŻA | publiczna, wydzielona część hotelowa, kamienisto-żwirowa, ok. 50 m od hotelu. HOTEL | 328 pokoi, 4 restauracje, 3 bary, winiarnia. NA MIEJSCU| 3 baseny, 2 korty tenisowe, siłownia, animacje. SPA | basen kryty, siłownia, sala fitness, sauna, łaźnia, zabiegi. DLA DZIECI | wydzielone części w basenach, 2 brodziki, plac i pokój zabaw, miniklub (4–11 lat), animacje. Korfu: Kontokali Bay Resort & Spa Przepięknie położony na półwyspie oblanym szafirowymi wodami Morza Jońskiego. Profesjonalna obsługa, smaczne posiłki i eleganckie wnętrza zapewniają komfortowy wypoczynek. Na miejscu basen infinity i dobrze wyposażone spa. Idealne miejsce na relaks. POŁOŻENIE | ok. 1 km od centrum Kontokali, ok. 9 km od lotniska. PLAŻA | hotelowa, piaszczysta, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 261 pokoi, 3 restauracje, w tym przy plaży, 2 bary. NA MIEJSCU | basen infinity, kort tenisowy, animacje, sporty wodne, jazda konna. SPA | kryty basen, basen z jacuzzi, siłownia, sala aerobowa, 2 sauny, hammam, masaże, zabiegi. DLA DZIECI | basen, pokój i plac zabaw, miniklub (4–12 lat), animacje. Thassos: Alexandra Elefgance 5* Nowoczesny hotel położony tuż przy plaży to idealna propozycja, jeśli szukasz miejsca na rodzinne wakacje. Dla Gości przygotowano eleganckie i stylowe pokoje, które zostały wyposażone w najpotrzebniejsze udogodnienia, aby każdy czuł się w nich swobodnie i komfortowo. Aktywnym polecamy wycieczki po wspaniałej okolicy lub jogging wzdłuż plaży, a miłośnikom relaksu – opalanie na leżaku przy basenie z orzeźwiającym koktajlem w ręku. POŁOŻENIE | ok. 700 m od centrum Potos, ok. 65 km od lotniska. PLAŻA | hotelowa, piaszczysto-żwirowa, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 35 pokoi, 3 restauracje, 3 bary, w tym na plaży. NA MIEJSCU | basen, animacje, kort tenisowy. SPA | hammam, sauna, wodna terapia. DLA DZIECI | brodzik, zjeżdżalnia w basenie, plac zabaw.
Zanzibar zachwyca turkusową wodą i białymi plażami. Tu naprawdę odpoczniesz
Rajskie plaże, ciepły ocean i egzotyczny klimat przez cały rok – Zanzibar przyciąga turystów z całego świata. To jedno z tych miejsc, gdzie można zapomnieć o codzienności i naprawdę się zrelaksować.
Wyspa pachnie goździkami, imbirem i kardamonem. Zachwyca egzotyczną przyrodą, kolonialną architekturą i gościnnością mieszkańców. Przepiękne plaże z palmami kokosowymi, błękit Oceanu Indyjskiego z bogatą rafą koralową. Czego więcej potrzeba do szczęścia? Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Zanzibar: najpiękniejsze plaże W palącym słońcu świat znieruchomiał. Tylko kilka drewnianych łodzi dhow, zaopatrzonych w niewielkie żagle, leniwie sunie po Oceanie Indyjskim. Zanzibarscy rybacy śmieją się, że nigdy nie wiadomo, co komu wpadnie do sieci: piękne nimfy wodne, barakudy czy dorodne tuńczyki. Czasem rybacy zmieniają się w brawurowych żeglarzy, namiętnie ścigających się łodziami. Wielu z nich, młodszych stażem, marzy, by zostać nahoza, czyli sternikiem. Podczas odpływu, gdy turkusowe morze cofa się o kilka albo i kilkaset metrów, ocean należy do kobiet. Kolorowe niczym rajskie ptaki, w wielobarwnych kangach ruszają na zbiory podwodnych alg, nazwanych zielonym złotem Zanzibaru, używanym w produkcji kosmetyków. Aż po horyzont ciągną się odcienie błękitu, turkusu, szmaragdu i śnieżnobiałe plaże zacienione palmami. Kobiety na Zanzibarze uwielbiają kolorowe stroje. Stopy toną w rozgrzanym słońcem piasku. Wystarczy jednak zanurzyć się w wodzie, by się ochłodzić. Jeśli tak wygląda raj, to jest nim Zanzibar. Przypomina się pewna legenda o królowej Sabie. Kiedy jej okręt zbliżał się już ku brzegom, złowrogo zaszumiał ocean. Aby go przebłagać, królowa wrzuciła do wody naszyjnik z pereł. „To nie wystarczy”, odpowiedziało jej morze. Rzuciła więc skrzynię pełną skarbów, z której wypadły przecudne klejnoty i z których powstały rajskie wyspy zanzibarskiego archipelagu. Można w to wierzyć lub nie, ale czar Zanzibaru wciąż działa. Zanzibar: wokół rafy koralowej Jedni przyjeżdżają tu dla cudownych zachodów słońca. Inni, żeby zakosztować kitesurfingu i nurkowania na rafach koralowych. Wystarczy się zanurzyć, a kurtyna z tysięcy ruchliwych rybek uchyla się bezszelestnie. Przepuszcza intruzów w piankowych strojach i zaraz się zamyka. Jedną z atrakcji są podwodne żółwie zielone. Czasem pojedyncze osobniki można zobaczyć przy ścianie rafy koralowej. Takie spotkanie zawsze jest przeżyciem, bo żółw zielony, nawet wielki jak balia, zachowuje lekkość bańki mydlanej. Jeśli w głąb wody przenika słońce, jego łeb i łapy są świetliste i pastelowe, a pancerz złoty jak plaster miodu. Aż chciałoby się go pogłaskać, ale regulamin nurków nie pozwala na taką poufałość, jak pisała z żalem Małgorzata Szejnert, która Zanzibarowi poświęciła książkę „Dom żółwia”. W bazach nurkowych wszyscy wspominają spotkania z delfinami albo rekinami, które w archipelagu zanzibarskim bywają łagodne. Ale żółwie są coraz rzadsze, choć żyją po 200 lat. Wszystkiemu winien jest człowiek. Żółwice po zapłodnieniu mogą złożyć jaja tylko tam, gdzie same przyszły na świat. Co zrobią jednak, kiedy nie znajdą domu swoich narodzin, bo w jego miejscu stoi nowy bungalow albo stoły, na których palą się świece? Gdzie w piasku zakopią swoje jaja, kiedy plaża jest pełna ludzi jak miejski deptak i niektórzy bawią się na niej z psami? Dawniej tego nie było, bo Zanzibar jest muzułmański, a pies dla muzułmanów to zwierzę nieczyste… Zanzibar: idealny klimat Szczęśliwie uciążliwe monsuny nękające Afrykę obchodzą się z wyspą łagodne, a bliskość równika sprawia, że nie docierają tutaj groźne cyklony. Dzięki temu słynne plantacje goździków mają się dobrze. To podobno ich zapach przyciągnął tu portugalskich żeglarzy i skłonił do osiedlenia się na Zanzibarze w XVI wieku. Wcześniej plantacje przypraw zakładali tutaj Persowie, potem korzenny biznes rozwinęli sułtani Omanu… Zieleń Zanzibaru oszałamia, rośnie tu dosłownie wszystko, wiele odmian bananów, pieprz i wanilia, kardamon, limonki, ananasy, mango, marakuje… Od zapachów kręci się w głowie. Można tu spróbować wszystkiego, a nawet posiąść tajniki wiecznej urody. Smarowanie twarzy jaskrawożółtą kurkumą przywraca jej młody wygląd. Zanzibarki nie potrzebują perfum, mają je w kwiatach ylang-ylang, z których olejki eteryczne wykorzystuje się do produkcji Chanel N˚5. Znajdzie się też coś na udany seks, jak mówi miejscowy przewodnik. „Po sproszkowaniu gałka muszkatołowa działa jak… afrodyzjak. Ale nie wolno jej używać, kiedy mąż jest poza domem”, żartuje otoczony wianuszkiem kobiet. Zanzibar: Kamienne Miasto i Freddie Mercury Punktem obowiązkowym jest Stone Town, Kamienne Miasto, wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. To najbardziej zabytkowa część Zanzibaru. Zapuszczamy się w labirynt krętych uliczek, by ze zdziwieniem stwierdzić, że nie ma tu kamiennych domów. Te, które się zachowały, sypią się ze starości, niszczone przez wiatr i słońce. Podziwiamy ich misternie kute balkony, ażurowe okiennice, rzeźbione, drewniane drzwi, nabite mosiężnymi ćwiekami. Najwyraźniej dawni właścicieli, bogaci kupcy arabscy, rywalizowali ze sobą, który z nich wystawi wspanialszą rezydencję. W XIX wieku Stone Town było jednym z najbogatszych miast świata, czerpiącym zyski z handlu pomiędzy Afryką, Azją i Europą. Na największym bazarze Darajani życie kwitnie jak dawniej. Można kupić tu kolorowe tekstylia, przyprawy, świeże ryby czy przysiąść w jednej z ulicznych kafejek. Obserwujemy, jak mężczyźni w białych szatach ciągną wózki pełne warzyw i owoców, jak grają w szachy lub medytują nad sensem życia. W tym samym czasie kobiety, których jedyną ozdobą są dłonie pokryte wzorami z henny, odziane w czarne buibui zakrywające ich ciała, przechadzają się bezszelestnie obok bawiących się dzieci… W Stone Town warto zobaczyć Dom Cudów i stary port dhow, gdzie cumują tradycyjne łodzie. Wejdźmy na ich pokład, zajrzyjmy do ciemnych ładowni i wyobraźmy sobie stłoczonych tam niewolników. Przypomina się niechlubna historia wyspy, będącej niegdyś jednym z głównych centrów handlu ludźmi. Jednak fakt, że urodził się tu Farrokh Bulsara, znany potem jako Freddie Mercury, dodaje wyspie splendoru. Przy ulicy Kenyatty w Stone Town znajdziemy bladożółty dom z zakurzoną fasadą i tabliczką „Mercury’s House”. Można wynająć w nim apartament na dzień albo całe wakacje. Chętnych nie brak, choć Freddie mógł spędzić tu jedynie pierwszych osiem lat życia. Zanzibar ma wszystko, co może umilić wakacje. Ale jego największym skarbem są ludzie. Przyjaźni, otwarci, ciekawi obcych. Jako potomkowie odważnych żeglarzy, podróżników i kupców te cechy dostali w genach. Zewsząd więc słychać „karibu”, zapraszamy… Tekst Elżbieta Pawełek Port Stone na Zanzibarze. Zanzibar: najlepsze hotele Jaz Elite Aurora 5* Bajkowo położony, tuż przy białej plaży z miękkim piaskiem – to prawdziwy raj! Nowy, zaprojektowany w zgodzie z najnowszymi trendami, zachowujący lokalny klimat, gdzie od razu poczujesz wyjątkową atmosferę. Na miejscu czekają na Ciebie baseny, w tym jeden z miniaquaparkiem i jeden wyłącznie dla dorosłych. Relaksuj się w otoczeniu przepięknej natury, delektuj koktajlami i odkrywaj uroki egzotycznego Zanzibaru! POŁOŻENIE | ok. 2 km od wioski Michamvi Kae, ok. 68 km od lotniska. PLAŻA | publiczna, piaszczysta, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 320 pokoi, 2 restauracje, w tym à la carte, 3 bary. NA MIEJSCU | 3 baseny, w tym tylko dla dorosłych, kort do padla, sporty wodne. SPA | siłownia, sauna, hammam. DLA DZIECI | basen z miniaquaparkiem, miniklub. The Mora Zanzibar 5* Prawdziwa perła na mapie Zanzibaru! Położony na rozległym terenie, tuż przy plaży i otoczony zielonym ogrodem, jest polecany zarówno na spokojny urlop, jak i wypoczynek z dziećmi – dla najmłodszych liczne atrakcje, w tym miniklub. Do dyspozycji Gości jest też centrum sportów wodnych, spa i 4 restauracje. POŁOŻENIE | w Muyuni, ok. 8 km od centrum Matemwe, ok. 60 km od lotniska. PLAŻA | Muyuni, publiczna, wydzielona część hotelowa, piaszczysta, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 250 pokoi, 4 restauracje, w tym 2 à la carte, 3 bary. NA MIEJSCU | 2 baseny, kort tenisowy, animacje, sporty wodne. SPA | basen, zabiegi. DLA DZIECI | wydzielone części w basenach, brodzik, miniklub, plac i pokój zabaw, animacje. Zanzi Resort 5* Prywatny, egzotyczny raj – tak najkrócej można określić najlepszy butikowy hotel z centrum wellness na Zanzibarze! Kameralna atmosfera, kontakt z przyrodą i wszystko, co zadowoli poszukujących prywatności i intymności w wyjątkowej, romantycznej scenerii. Wszystkie wille zbudowane z lokalnych materiałów zwrócone są w stronę Oceanu Indyjskiego. Każda posiada ogród, a wille ocean view – prywatny basen. Wygodne pokoje z przestronnymi łazienkami ozdabiają unikalne dzieła sztuki utrzymane w afrykańskiej stylistyce. Hotel słynie również z wyrafinowanej kuchni, pełnej lokalnych przypraw i ziół z hotelowego ogródka! POŁOŻENIE | ok. 1 km od małej wioski Kama, ok. 25 km od lotniska. PLAŻA | hotelowa, sztucznie usypana, piaszczysta, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 7 parterowych willi z basenami, 6 ekowilli, restauracja, bar. NA MIEJSCU | basen, sporty wodne. SPA | masaże. Kaskazi Zanzibar 4* Marzysz o niezapomnianych wakacjach w rajskim otoczeniu? Wybierz nowy, kameralny hotel na Zanzibarze, malowniczo położony na klifie z pięknym widokiem na Ocean Indyjski. Rozpocznij dzień w komfortowo urządzonych pokojach, a potem zrelaksuj się przy basenie lub wyrusz na ekscytującą wyprawę w głąb wyspy. Spróbuj lokalnych i międzynarodowych dań w restauracji idealnej na romantyczną kolację lub spokojny wieczór w miłej atmosferze. POŁOŻENIE | na klifie, ok. 5 km od centrum Jambiani, ok. 60 km od lotniska. PLAŻA | publiczna, piaszczysta, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 32 pokoje, restauracja, 3 bary. NA MIEJSCU | basen, siłownia, siatkówka, pokój gier.
Idealne wakacje dla zakochanych. Tu naprawdę odpoczniesz we dwoje
hcesz wreszcie odpocząć od codziennego chaosu? Hotele tylko dla dorosłych to trend, który pokochali zakochani. Muzyka, chillout i designerskie wnętrza tworzą idealne warunki na klimatyczne wakacje.
Są miejsca, gdzie naprawdę zwalniasz. Bez hałasu, bez tłumów, bez pośpiechu. Hotele adults only powstały właśnie po to, by liczyły się tylko twoje chwile – spokojne poranki z kawą na tarasie, leniwe popołudnia przy basenie i wieczory, które chcesz zapamiętać na długo. To przestrzeń, w której możesz odciąć się od codzienności i skupić na tym, co naprawdę ważne – odpoczynku i byciu razem. Nikt tu niczego nie narzuca, nie ma napiętego planu dnia ani pośpiechu. Każdy moment możesz przeżyć dokładnie tak, jak chcesz – w ciszy, blisko natury i w rytmie, który sprzyja wyciszeniu. Dlaczego pary wybierają adults only? To prosty wybór: więcej ciszy, więcej prywatności i więcej przestrzeni dla siebie. Zamiast głośnych atrakcji – baseny infinity, kameralne strefy relaksu i nastrojowa muzyka w tle. Zamiast pośpiechu – rytm slow, który pozwala naprawdę odetchnąć i złapać dystans. To wakacje bez kompromisów, gdzie komfort i spokój są na pierwszym miejscu. W takich miejscach łatwiej się wyciszyć, odzyskać energię i po prostu być tu i teraz – bez rozpraszaczy, bez nadmiaru bodźców, z pełnym skupieniem na wspólnym czasie. Twoje chwile mają tu znaczenie Kawa z widokiem na morze, wspólny zachód słońca, kolacja przy świecach i długie rozmowy do późna. W takich miejscach nie trzeba planu – wystarczy być razem i cieszyć się chwilą. Poranki zaczynają się powoli, bez budzika i pośpiechu, a dni płyną w rytmie, który sami sobie nadajecie. Wiele hoteli oferuje też dodatkowe doświadczenia dla par: masaże dla dwojga, prywatne kolacje na plaży czy romantyczne strefy SPA, gdzie można całkowicie się wyciszyć. To przestrzeń, w której każdy moment nabiera znaczenia, a zwykłe chwile stają się wyjątkowe. To właśnie dlatego hotele tylko dla dorosłych stały się synonimem idealnych wakacji we dwoje. Klimat, który uzależnia Design, światło, zapachy i detale – wszystko jest tu przemyślane, by budować wyjątkową atmosferę. Stylowe wnętrza, naturalne materiały i harmonijne przestrzenie sprawiają, że od pierwszych chwil czujesz się dobrze i swobodnie. Otwarte tarasy, widok na morze i bliskość natury dodatkowo potęgują to wrażenie. Muzyka, chillout i spokój tworzą klimat, który sprzyja relaksowi i wyciszeniu. To miejsca, które działają na wszystkie zmysły – i do których chce się wracać, bo pozwalają naprawdę odpocząć i złapać balans. Gdzie na wakacje we dwoje? Grecja, Hiszpania, Turcja czy egzotyczne wyspy – wybór jest ogromny i każdy znajdzie coś dla siebie. Od kameralnych butikowych hoteli po luksusowe resorty z widokiem na ocean. Ale niezależnie od kierunku jedno się nie zmienia: to będą wakacje, w których najważniejsze są twoje chwile. Aby ułatwić Ci wybór, polecamy kilka genialnych hoteli w formule tylko dla dorosłych. Grecja/Samos Propteas Blue Resort 5* Idealny wybór dla kochających piękne widoki, doceniających wyrafinowaną elegancję i poszukujących wyjątkowych miejsc. Hotel jest spektakularnie położony na nadmorskim klifie i tarasowo schodzi do morza, gdzie w spokojnych zatoczkach znajdują się dwie hotelowe plaże i świetny hotelowy bar. Urzeka architekturą, nowoczesnym, prostym wystrojem z lokalnymi elementami. Centralnym punktem hotelu jest basen z leżakami i altankami, skąd podziwiać można fantastyczne widoki na zatokę Proteas i góry Turcji. POŁOŻENIE | ok. 2,5 km od centrum Pythagorion, ok. 2 km od lotniska. PLAŻA | 2 hotelowe, piaszczysto-żwirowe, ok. 50–150 m od hotelu. HOTEL | 99 pokoi, 4 restauracje, w tym 2 przy plaży, 3 bary. NA MIEJSCU | basen, kort tenisowy, animacje. SPA | kryty basen, sala fitness, sauna, jacuzzi, masaże, zabiegi. Wyspy Zielonego Przylądka Meliá Llana Beach Resort & Spa 5* Luksusowy kompleks przeznaczony wyłącznie dla dorosłych Gości, z wydzieloną częścią The Level. Położony na rozległym terenie, tuż przy pięknej plaży, jest idealnym rozwiązaniem dla tych, którzy lubią wypoczywać w wyjątkowych warunkach. Świetny serwis, eleganckie restauracje z tarasami, z których podziwiać można zachody słońca, a dla aktywnych siłownia i sporty wodne, to scenariusz wyjątkowych wakacji. POŁOŻENIE | ok. 3 km od centrum Santa Maria, ok. 17 km od lotniska. PLAŻA | publiczna, wydzielona część hotelowa, piaszczysta, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 303 pokoje, 3 restauracje, w tym 2 à la carte, 5 barów. NA MIEJSCU | 3 baseny, siłownia, pilates, animacje, sporty wodne. SPA | masaże, zabiegi. Maroko Pickalbatros White Beach Resort Taghazout Adults Only 16+ 5* Doskonale położony, tuż przy szerokiej pięknej plaży i niedaleko surferskiego raju Taghazout, wyróżnia się nowoczesnym dizajnem i ilością oferowanych atrakcji. Na miłośników kąpieli czeka 6 dużych basenów, smakosze nie będą zawiedzeni pyszną kuchnią serwowaną w 3 stylowych restauracjach. Aktywni Goście skorzystać mogą z bardzo bogatej oferty sportowo-rekreacyjnej, między innymi tenisa, zajęć jogi czy zumby. Poznaj bajecznie słoneczne Maroko nad bezkresnym Atlantykiem! POŁOŻENIE | ok. 8 km od centrum Taghazout, ok. 41 km od lotniska. PLAŻA | Plage Imourane, publiczna, piaszczysta, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 262 pokoje, 3 restauracje, w tym à la carte, 3 bary, w tym na plaży. NA MIEJSCU | 6 basenów, zumba, joga, animacje, kort tenisowy. SPA | basen kryty, siłownia, sauna, zabiegi. Ibiza/Hiszpania Amàre Beach Ibiza 5* Dizajnerski i nowoczesny, przeznaczony tylko dla dorosłych, jest idealny na wakacje we dwoje lub z przyjaciółmi. Położony tuż przy plaży, oferuje komfortowy i niezapomniany pobyt. Hotel zachwyca ciekawymi instalacjami i fantastycznym widokiem na morze, który można podziwiać z hotelowego tarasu na dachu. Przestronne pokoje są ciekawie zaprojektowane i urządzone w jasnych barwach, a dania serwowane w hotelowych restauracjach to prawdziwa uczta dla podniebienia. POŁOŻENIE | ok. 4 km od Sant Antoni de Portmany, ok. 18 km od lotniska. PLAŻA | Cala de Bou, publiczna, piaszczysta, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 366 pokoi, 3 restauracje, w tym 2 à la carte, 3 bary, w tym na dachu. NA MIEJSCU | 2 baseny, w tym infinity na dachu, jacuzzi, siłownia, joga, DJ, animacje, sporty wodne. SPA | muzykoterapia, masaże, zabiegi.
Stylowe podróże. Hotele, które robią wrażenie
Urlop w wyjątkowym stylu? Kolekcja hoteli VIVA! x ITAKA to propozycja dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż standardowego wypoczynku. Itaka Platinum to miejsca dla koneserów designu, klimatu i najwyższego komfortu.
ie każdy hotel zostaje w pamięci. Są jednak takie, które zachwycają od pierwszego spojrzenia – architekturą, detalem, atmosferą. Właśnie takie miejsca znalazły się w katalogu VIVA! x ITAKA. To starannie wyselekcjonowana kolekcja wyjątkowych hoteli, w których liczy się styl, jakość i doświadczenie. Wyjątkowe miejsca dla wymagających Itaka Platinum to propozycja dla tych, którzy oczekują czegoś więcej niż tylko noclegu. To hotele z charakterem – designerskie wnętrza, dopracowane detale i lokalny klimat tworzą przestrzeń, w której chce się być i do której chce się wracać. Każdy obiekt wyróżnia się indywidualnym stylem i oferuje coś unikalnego – od butikowych hoteli ukrytych wśród natury po eleganckie resorty z widokiem na morze. To miejsca, które inspirują, zachwycają estetyką i pozwalają poczuć prawdziwy klimat danego regionu. Komfort na najwyższym poziomie W komfortowych hotelach wypoczniesz jak nigdy. Przestronne, stylowo urządzone pokoje, strefy wellness, baseny z widokiem i najwyższy standard obsługi sprawiają, że każdy dzień staje się przyjemnością. Goście mogą liczyć na dopracowane w każdym detalu doświadczenie – od wyśmienitej kuchni, przez relaksujące zabiegi SPA, po atmosferę sprzyjającą wyciszeniu. To miejsca, w których luksus nie jest ostentacyjny, ale odczuwalny w jakości, komforcie i dbałości o każdy szczegół. Podróż, która zostaje w pamięci Wyrusz w wyjątkową podróż, która pozwoli ci w pełni zanurzyć się w atmosferze tych miejsc. To nie tylko wakacje, ale doświadczenie – pełne stylu, spokoju i inspiracji. Każdy dzień przynosi nowe wrażenia, a każdy moment buduje wspomnienia, do których chce się wracać. To podróż, która zostaje z tobą na dłużej – nie tylko na zdjęciach, ale przede wszystkim w emocjach. Najlepsze z najlepszych Oto hotele, o których będziesz śnić! Każdy z nich to starannie wyselekcjonowane miejsce, które łączy wyjątkowe położenie, najwyższy standard obsługi i niezapomnianą atmosferę. Pozwól sobie na chwilę marzeń i wybierz swój wymarzony raj! Wyspy Kanaryjskie/Teneryfa: Roca Nivaria 5* Wybierz się na wymarzone rodzinne wakacje w pięciogwiazdkowym stylu! Na miejscu kluby dla dzieci, ciekawe animacje. Dorośli mogą korzystać z ekskluzywnego spa, a park rozrywki RoniAventura dostarczy emocji całej rodzinie. POŁOŻENIE | na klifie, w centrum Playa Paraiso, ok. 27 km od lotniska. PLAŻA | Galagas, publiczna, piaszczysto-kamienista, bezpośrednio przy hotelu. HOTEL | 289 pokoi, 4 restauracje, w tym à la carte, 3 bary. NA MIEJSCU | 2 baseny infinity, sala fitness, minigolf, 2 korty tenisowe, park rozrywki RoniAventura: 2 baseny, w tym ze zjeżdżalniami, tyrolka, ścianka wspinaczkowa. SPA | basen kryty, jacuzzi, sauna fińska, hammam, tepidarium, floatarium, masaże, zabiegi. DLA DZIECI | brodzik, plac i pokój zabaw, baby club (10 mies.–4 lata), miniklub (4–12 lat), animacje. Mauritius: Constance Belle Mare Plage 5* Otoczony tropikalną roślinnością, tuż przy białej plaży z delikatnym piaskiem i pięknymi widokami na Ocean Indyjski, jest idealnym miejscem na wymarzone rajskie wakacje! Bajeczne wschody i zachody słońca, kolorowa rafa koralowa otaczająca wyspę i piękny hotel idealnie wpasowujący się w bajeczną scenerię z pewnością pozostawią wiele cudownych wspomnień. Przestronne, gustownie urządzone pokoje pozwolą otulić się luksusem i zapomnieć o codziennych troskach. POŁOŻENIE | w Poste de Flacq, ok. 52 km od lotniska. PLAŻA | hotelowa, piaszczysta, bezpośrednio przy hotelu.HOTEL | budynek główny i 46 budynków bocznych, 7 restauracji, w tym z sushi, 2 bary. NA MIEJSCU | 4 baseny, w tym infinity, siłownia, minigolf, animacje, 4 korty tenisowe, sporty wodne, 18-dołkowe pole golfowe. SPA | sauna, łaźnia parowa, jacuzzi, masaże, zabiegi. Madera: Savoy Palace 5* ięknie położony, ze wspaniałym widokiem na Atlantyk, gwarantuje niezapomniany wypoczynek. To miejsce dla najbardziej wymagających Gości, ceniących nowoczesne i eleganckie wnętrza. Znakomite doznania smakowe zagwarantują bary i restauracje serwujące różnorodne dania, w tym lokalne specjały. Do dyspozycji także kilka basenów oraz świetnie wyposażone luksusowe centrum spa. Niedaleko stąd do centrum Funchal z mnóstwem rozrywek i atrakcji. POŁOŻENIE | w dzielnicy hotelowej, ok. 3 km od centrum Funchal, ok. 22 km od lotniska. PLAŻA | Praia Formosa, publiczna, kamienista, ok. 5 km od hotelu. HOTEL | 300 pokoi, 6 restauracji, w tym 4 à la carte, 5 barów, w tym przy basenie. NA MIEJSCU | 2 baseny, w tym infinity, animacje, dyskoteka. SPA | basen kryty, sauna, łaźnia, jacuzzi, fontanna lodowa, bicze wodne, pokój relaksacyjny, sala fitness, zabiegi. DLA DZIECI | pokój zabaw, miniklub, animacje.
Jak Mars na Ziemi. Ta islandzka dolina przypomina inną planetę
Czerwone skały, surowy krajobraz i niemal całkowity brak roślinności. W niektórych miejscach Islandii można poczuć się tak, jakby człowiek przeniósł się na inną planetę. Jednym z najbardziej niezwykłych jest dolina Landmannalaugar – miejsce, które wielu podróżników porównuje do krajobrazu Marsa.
slandia od lat uchodzi za jeden z najbardziej niezwykłych krajów Europy. Wulkany, pola lawy, gejzery i ogromne wodospady tworzą krajobraz, który bardziej przypomina scenografię filmu science fiction niż znany nam kontynent. Jednym z najbardziej spektakularnych miejsc jest dolina Landmannalaugar, położona w islandzkim interiorze. Kolorowe góry, czerwone i pomarańczowe zbocza oraz czarne pola lawy sprawiają, że miejsce wygląda jak fragment obcej planety. Dolina wulkanów i kolorowych gór Landmannalaugar znajduje się w regionie zwanym islandzkimi wyżynami, w samym sercu wyspy. To obszar niemal całkowicie dziki, oddalony od większych miast i zamieszkany jedynie przez niewielką liczbę sezonowych schronisk dla turystów. Surowy krajobraz tej części Islandii powstał w wyniku intensywnej aktywności wulkanicznej, która przez tysiące lat kształtowała teren wyspy. Najbardziej charakterystycznym elementem doliny są ryolitowe góry, które przybierają niezwykłe kolory – od czerwieni i pomarańczu po żółć, róż i brąz. Skały zawierają różne minerały powstałe podczas dawnych erupcji wulkanicznych, a ich skład sprawia, że zbocza gór wyglądają jak naturalna paleta barw. W wielu miejscach kolory przechodzą płynnie jeden w drugi. Jedno zbocze może mieć odcień złotego piasku, kolejne przybierać pomarańczowe lub czerwone barwy, a wyżej pojawiają się niemal różowe skały. Ten niezwykły efekt sprawia, że krajobraz wygląda niemal surrealistycznie. Spacerując po dolinie można zobaczyć zbocza przypominające wielobarwne fale, które ciągną się wzdłuż wulkanicznych dolin. Pomiędzy nimi znajdują się ogromne pola zastygłej lawy – czarne, porowate i niemal pozbawione roślinności. To właśnie kontrast między kolorowymi górami a ciemną lawą sprawia, że krajobraz Landmannalaugar wygląda tak niezwykle. Dodatkowo w wielu miejscach pojawiają się gorące źródła i niewielkie potoki, które płyną przez wulkaniczne doliny. Para unosząca się nad wodą przypomina, że pod powierzchnią ziemi wciąż działa energia geotermalna. Krajobraz jak z innej planety W wielu miejscach Landmannalaugar trudno dostrzec jakiekolwiek ślady typowego krajobrazu znanego z Europy. Zamiast lasów czy pól pojawiają się skaliste zbocza, surowe doliny i rozległe wulkaniczne pustkowia. Z ziemi unoszą się czasem kłęby pary, a rzeki płyną przez czarne pola lawy, tworząc jasne wstęgi przecinające ciemny krajobraz. W niektórych miejscach ziemia przybiera niemal czerwony lub pomarańczowy kolor, co jeszcze bardziej potęguje wrażenie obcej planety. Kolory skał zmieniają się w zależności od światła i pogody. W słoneczne dni góry mogą mieć niemal złoty odcień, natomiast o zachodzie słońca zbocza przybierają intensywne czerwienie i pomarańcze. W pochmurne dni krajobraz staje się bardziej surowy i monochromatyczny, przypominając ogromne wulkaniczne pustkowie. Nic dziwnego, że takie miejsca często wykorzystywane są jako naturalna scenografia filmowa. Islandzkie krajobrazy wielokrotnie pojawiały się w produkcjach science fiction oraz w filmach, których akcja rozgrywa się na innych planetach. Dla wielu podróżników Landmannalaugar jest jednym z tych miejsc, gdzie naprawdę można poczuć się tak, jakby człowiek znalazł się na zupełnie innym świecie. Raj dla miłośników trekkingu Landmannalaugar jest także jednym z najważniejszych miejsc dla miłośników górskich wędrówek w Islandii. To właśnie tutaj rozpoczyna się słynny szlak Laugavegur, uznawany za jedną z najpiękniejszych tras trekkingowych na świecie. Trasa prowadzi przez około 55 kilometrów islandzkiego interioru i łączy Landmannalaugar z doliną Þórsmörk. Szlak prowadzi przez niezwykle zróżnicowane krajobrazy. Na początku wędrówki widać kolorowe ryolitowe góry i pola zastygłej lawy, dalej pojawiają się czarne wulkaniczne pustkowia, a w kolejnych etapach trasa przecina doliny, rzeki i rozległe pola obsydianu. W niektórych miejscach w oddali widać także lodowce, które kontrastują z surowym krajobrazem wulkanicznych wyżyn. To właśnie ta zmienność krajobrazu sprawia, że trekking w tym regionie jest tak wyjątkowy. Każdy dzień marszu przynosi zupełnie inne widoki – od czerwonych i pomarańczowych zboczy gór po niemal księżycowe pustkowia z czarnej lawy. Landmannalaugar jest także popularnym miejscem dla osób, które chcą odbyć krótsze wędrówki. W okolicy znajduje się wiele jednodniowych tras prowadzących na okoliczne szczyty i przez kolorowe doliny. Jedną z najbardziej znanych jest szlak na górę Bláhnjúkur, z której widać niemal cały region wulkanicznych wyżyn. Po całym dniu marszu wielu turystów odpoczywa w naturalnych gorących basenach. W Landmannalaugar znajduje się niewielkie źródło termalne, w którym można zanurzyć się w ciepłej wodzie otoczonej surowym wulkanicznym krajobrazem. To jedno z najbardziej niezwykłych doświadczeń w tej części Islandii – kąpiel w gorącej wodzie, podczas gdy wokół rozciągają się kolorowe góry i pola lawy. Jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na Ziemi Dolina Landmannalaugar to miejsce, które potrafi zaskoczyć nawet osoby dobrze znające Islandię. Surowy krajobraz, niezwykłe kolory skał i niemal kosmiczna atmosfera sprawiają, że trudno znaleźć podobne miejsce w Europie. W wielu miejscach krajobraz wydaje się niemal nierealny. Kolorowe zbocza gór, czarne pola lawy i para unosząca się nad gorącymi źródłami tworzą widoki, które bardziej przypominają scenografię filmu science fiction niż naturalny krajobraz naszej planety. Dlatego wielu podróżników mówi o tym miejscu po prostu: Mars na Ziemi. To jeden z tych krajobrazów, które pokazują, jak niezwykła potrafi być natura – i jak bardzo różnorodna jest nasza planeta.