Słońce w środku zimy? Oto najgorętsze kierunki, które podbijają Instagram!
Zimowa aura nie musi oznaczać grubych swetrów i ciemnych poranków. Jeśli marzysz o słońcu, palmach i zdjęciach jak z wakacji – nawet w styczniu – sprawdź 7 najciekawszych kierunków na zimowy wyjazd do ciepłych krajów. To idealne miejsca na ucieczkę przed mrozem – nie tylko piękne, ale też modne i... coraz częściej widoczne na Instagramie.
Zimowe miesiące w Polsce to czas, gdy wiele osób szuka sposobu na ucieczkę od szarości, chłodu i krótkich dni. Ferie zimowe to idealna okazja, by zamiast siedzieć pod kocem z herbatą, zarezerwować lot w stronę słońca. Coraz więcej osób decyduje się na zimowy city break w cieplejszych rejonach świata – nie tylko dla przyjemności, ale także... z korzyścią dla portfela. W okresie zimowym wiele egzotycznych kierunków oferuje atrakcyjne ceny przelotów i zakwaterowania, a tłumy turystów znikają z głównych atrakcji. To świetny czas, by naprawdę poczuć klimat danego miejsca – bez pośpiechu i w komfortowych warunkach. Marzysz o błękicie nieba, palmach i spacerach w lekkim ubraniu, gdy w Polsce królują grube kurtki i śnieg? Sprawdź naszą listę 7 najciekawszych kierunków na city break w środku zimy – ciepłych, pełnych słońca, kultury i pięknych miejsc, które aż proszą się o zdjęcia na Instagram! PRZECZYTAJ O: City break: zobacz Wiedeń w jeden weekend Andaluzja zimą – flamenco, słońce i niebieska wioska smerfów Południowa Hiszpania to klasyk wśród zimowych kierunków — i nic dziwnego. Andaluzja kusi nie tylko słońcem i przyjemną temperaturą sięgającą zimą około 20 stopni, ale także niezwykłym dziedzictwem kulturowym i atmosferą, która nigdzie indziej się nie powtarza. To idealne miejsce, by uciec przed zimą i poczuć smak południa. W tym czasie warto odkryć uroki takich miast jak Sewilla, Kordoba, Grenada i Malaga. Każde z nich zachwyca architekturą, historią i klimatem. Osobną atrakcją jest Osuna – miasteczko o renesansowo-barokowym charakterze, znane fanom „Gry o Tron”, bo właśnie tam kręcono sceny serialu. Miłośnicy niecodziennych miejsc powinni odwiedzić Juzcar — wioskę w regionie Sierra de Ronda, której wszystkie domy zostały pomalowane na niebiesko na cześć smerfów. To jedna z najciekawszych i najbardziej instagramowych atrakcji w regionie! Nie można też pominąć słynnego szlaku Białych Wiosek – malowniczej trasy wśród górskich krajobrazów, pełnej uroczych, białych domków i spokojnych miasteczek. Dla tych, którzy kochają taniec i lokalną kulturę, Andaluzja to także dom flamenco – rytmicznego tańca, który najlepiej smakuje właśnie tutaj, w autentycznym wydaniu. Jeśli szukasz miejsca, które łączy ciepły klimat, historię i piękne widoki — Andaluzja to strzał w dziesiątkę. Lato w środku zimy: Kapsztad z widokiem na ocean i... pingwiny Kiedy w Polsce mróz ścina szyby, w Kapsztadzie trwa pełnia lata. Ta metropolia na samym krańcu Afryki to jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc na świecie — idealne na zimowy city break. Słońce, przyroda, kultura i nowoczesność spotykają się tu w harmonii, która zachwyca od pierwszych chwil. W Kapsztadzie trudno się nudzić — miasto oferuje wszystko: od sztuki i historii, przez wspaniałą kuchnię, aż po niezapomniane widoki. Warto rozpocząć zwiedzanie od Ogrodów Botanicznych Kirstenbosch — jednych z najpiękniejszych na świecie, położonych u stóp Góry Stołowej. Na miłośników przygód czeka również wycieczka na wyspę Robben, miejsce o trudnej historii, gdzie przez lata więziono Nelsona Mandelę. Dziś to ważny symbol walki o wolność i sprawiedliwość. Jedną z najbardziej niezwykłych atrakcji jest plaża Boulders — miejsce, gdzie można spotkać... kolonię pingwinów afrykańskich! Te urocze stworzenia spacerujące po piasku w pełnym słońcu to widok, którego się nie zapomina i który robi furorę na Instagramie. Maroko – słońce, śnieg i orientalna przygoda Maroko to kraj kontrastów, który zimą zaskakuje różnorodnością krajobrazów i temperatur. Gdy w Europie króluje szarość, tam można doświadczyć zarówno śniegu w górach Atlas, jak i słońca nad ciepłym wybrzeżem Morza Śródziemnego. To sprawia, że zimowe miesiące są idealnym momentem na odkrycie tej magicznej części Afryki Północnej. Miłośnicy aktywnego wypoczynku mogą wybrać się na narty lub trekking w górach Atlas, gdzie ośnieżone szczyty sięgają ponad 3000 m n.p.m. Z kolei osoby spragnione ciepła i relaksu znajdą je na wybrzeżu – tam w styczniu czy lutym pogoda sprzyja kąpielom słonecznym, a lokalny klimat łagodnie otula gości. Latem temperatury w Maroku potrafią przekraczać 40 stopni, co często utrudnia zwiedzanie i aktywność na świeżym powietrzu. Dlatego właśnie zima to najlepszy czas, by z bliska poznać bogactwo marokańskiej kultury, spacerować po krętych uliczkach dawnych medyn, odkrywać zabytki i chłonąć atmosferę tętniących życiem bazarów. Maroko to propozycja dla tych, którzy szukają czegoś wyjątkowego – orientalnego klimatu, smaku przypraw, gościnności mieszkańców i słońca w środku europejskiej zimy. Marrakesz zimą – kolory, zapachy i klimat jak z baśni Zima to idealna pora, by odkryć Marrakesz – jedno z najbardziej fascynujących miast Maroka. W chłodniejszych miesiącach temperatury są przyjemne, sprzyjające zwiedzaniu i chłonięciu atmosfery, której nie da się porównać z żadnym innym miejscem. Latem upały przekraczające 30 stopni w cieniu potrafią być uciążliwe, dlatego właśnie teraz warto tam pojechać. Spacer po Medinie – historycznym centrum miasta – to podróż przez czas i zmysły. Tętniące życiem suki, pełne barwne stragany, zapach przypraw i dźwięki ulicznych muzyków tworzą niezapomnianą mozaikę wrażeń. Targowanie się z lokalnymi handlarzami to obowiązkowy element tej przygody – wpisany w kulturę i lokalny folklor. Warto zaplanować wizytę w takich miejscach jak Pałac el-Bahia, Nekropolia Saadytów czy Ogrody Majorelle – te ostatnie to jedno z najbardziej instagramowych miejsc w Marrakeszu, z niebieskimi elewacjami i egzotyczną roślinnością. Tuż obok ogrodów znajduje się muzeum Yves Saint Laurenta – prawdziwa gratka dla miłośników mody i designu. Nie można też pominąć lokalnych smaków – herbata miętowa serwowana w tradycyjnych imbrykach to nie tylko napój, ale i rytuał. Do tego marokańskie słodycze – kruche, aromatyczne i nieprzesadnie słodkie – doskonale dopełniają orientalne doświadczenie. Jeśli masz ochotę zobaczyć coś więcej niż samo miasto, Marrakesz to świetna baza wypadowa. Wodospady Ouzoud, nadmorska Essaouira z charakterystycznymi murami znanymi z „Gry o Tron” czy Park Narodowy Toubkal z unikalną florą i fauną – to tylko kilka opcji na jednodniowe wyprawy, które poszerzą Twoje doświadczenie z Maroka. Cypr zimą – ciepło, słońce i kawałek Grecji na wyciągnięcie ręki Nie musisz lecieć na drugi koniec świata, by zimą poczuć promienie słońca i odpocząć w letnim klimacie. Cypr, wyspa położona na Morzu Śródziemnym, to idealne miejsce na krótki city break w czasie ferii zimowych. Zimą wciąż panują tu łagodne temperatury, które sprzyjają zarówno zwiedzaniu, jak i relaksowi na świeżym powietrzu. Wyspa zachwyca zielenią przez cały rok – rosną tu palmy, drzewa cytrusowe i kwiaty, które tworzą malowniczy krajobraz. Woda w morzu, mimo kalendarzowej zimy, bywa na tyle ciepła, że wielu turystów decyduje się na kąpiele. Dodatkowo, poza sezonem Cypr oferuje większy spokój, mniej tłumów i korzystniejsze ceny. To jednak nie tylko kierunek dla plażowiczów. Wyspa ma bogatą historię, a liczne zabytki – od starożytnych ruin, przez bizantyjskie kościoły, aż po wczesnochrześcijańskie klasztory – zachwycają zarówno swoją architekturą, jak i położeniem. Szczególnie warte uwagi są miejsca takie jak Kourion, klasztor Kykkos czy stare miasto w Nikozji. Cypr to także kuchnia śródziemnomorska w najlepszym wydaniu – świeże ryby, oliwki, halloumi i lokalne wina. Po intensywnym zwiedzaniu można odpocząć w jednej z klimatycznych tawern z widokiem na morze i poczuć się jak na letnich wakacjach, mimo zimowej daty w kalendarzu. Kuala Lumpur – azjatycka metropolia pełna kontrastów Zimą, gdy Europa marznie, Malezja kusi tropikalnym klimatem i kolorami. Kuala Lumpur, stolica kraju położona niemal na równiku, to kierunek, który zachwyca przez cały rok – ale właśnie zimą staje się wyjątkowo atrakcyjny. Omijasz wtedy najbardziej wilgotny okres monsunowy, a jednocześnie możesz cieszyć się ciepłem, słońcem i prawdziwą egzotyką. To dynamiczne miasto to mieszanka kultur: malajskiej, chińskiej i indyjskiej, co widać na każdym kroku – w architekturze, kuchni, dźwiękach ulicy. Symbolem nowoczesności są bliźniacze wieże Petronas – zaprojektowane przez Cesara Pelliego, wciąż należą do najwyższych na świecie i robią niesamowite wrażenie, zwłaszcza nocą. Kuala Lumpur to również raj dla smakoszy. Lokalne jedzenie znajdziesz nie tylko w restauracjach, ale przede wszystkim na ulicznych targach – tam skosztujesz świeżych owoców, przypraw, egzotycznych dań i tradycyjnych deserów. Warto spróbować m.in. nasi lemak, satay, roti canai czy duriana – owocu, który budzi skrajne emocje. Miasto oferuje także wiele miejsc kultu religijnego, takich jak Jamek Mosque, Thean Hou Temple czy jaskinie Batu – kompleks świątyń wykutych w wapiennych skałach. Wnętrza tych miejsc zachwycają kolorami i spokojem, który kontrastuje z tętniącym życiem ulic. Dodatkowym atutem Kuala Lumpur jest jego położenie – to świetna baza wypadowa na jednodniowe wycieczki. Warto odwiedzić Malakkę z kolonialną architekturą, Ipoh z niesamowitymi jaskiniami i street artem, czy pobliskie sanktuarium słoni, gdzie można spotkać te majestatyczne zwierzęta w półdzikim środowisku. Bahamy – zimowa ucieczka na rajskie wyspy Jeśli marzysz o prawdziwie tropikalnym relaksie, Bahamy to kierunek, który spełnia wszystkie wyobrażenia o zimowych wakacjach idealnych. Gdy w Polsce królują śnieg i niskie temperatury, tam sezon turystyczny dopiero się rozpędza – z błękitnym niebem, lazurową wodą i temperaturami w okolicach 25–28°C. Bahamy to archipelag ponad 700 wysp i wysepek rozsianych po turkusowych wodach Oceanu Atlantyckiego. Plaże z białym i różowym piaskiem, palmy kołyszące się na wietrze, krystalicznie czysta woda – to wszystko tworzy scenerię niczym z katalogu biura podróży. Tu naprawdę można zapomnieć o zimie. To miejsce nie tylko do leżenia na plaży – Bahamy oferują też wiele aktywności: nurkowanie wśród raf koralowych, pływanie z płaszczkami i rekinami, rejsy jachtami i kajakami czy eksplorację podwodnych jaskiń. Jedną z atrakcji, która przyciąga fotografów z całego świata, jest plaża Pig Beach – zamieszkana przez... dzikie świnie, które pływają w wodzie razem z turystami. Lokalna kuchnia bazuje na rybach i owocach morza – warto spróbować świeżo grillowanej langusty, conch salad (sałatki z małży) i orzeźwiających koktajli na bazie rumu. Atmosfera na Bahamach jest luźna, beztroska, a mieszkańcy znani są z serdeczności i uśmiechu. To idealny kierunek dla tych, którzy chcą uciec jak najdalej od zimowej codzienności i zanurzyć się w karaibskim raju – pełnym światła, koloru i dobrej energii.
Kamper na wakacje? Tego nikt Ci nie powie przy podpisywaniu umowy!
Planujesz wakacje kamperem? Może mieć to wszystkie uroki wolności – ale jest jedno ALE. Nikt Ci o tym nie powie przy podpisywaniu umowy. Sprawdź, co naprawdę warto wiedzieć przed wyjazdem.
Dom na kółkach to marzenie wielu współczesnych podróżników. Pozwala na zachowanie pozorów mieszkania, a przy okazji jest tak mobilny, że dowiezie nas niemal wszędzie. W góry, nad morze, nad jezioro, a nawet do innego kraju. W okresie pandemii campery stały się niezwykle popularne, dając nam jeszcze namiastkę wolności. Zamknięte hotele spowodowały, że ludzie szukali sposobu na obcowanie z naturą. I chociaż na świecie turystyka wróciła już do normy, to campery zyskały drugie życie. Jak zorganizować wakacje na kółkach? Ile to kosztuje i jakie są zasady? ZOBACZ TEŻ: Małgorzata Rozenek-Majdan razem z rodziną wyrusza do Skandynawii! Kamper jest luksusowy! Karawaning, czyli wakacje na kółkach Pierwsza i najważniejsza kwestia jaką należy wziąć pod uwagę w kwestii wypożyczenia campera na wakacje to fakt, że wcale nie jest to wypoczynek tańszy, niż wakacje w hotelu. Jeśli planujecie ekonomiczny wypoczynek, należy poszukać innej opcji. Karawaning, bo tak właśnie nazywane są wakacje camperem, cenowo można porównać do zagranicznych wakacji. Wakacje camperem pozwalają na wolność i swobodę, niemal całkowity brak ograniczeń w kwestii doby hotelowej i wiele innych udogodnień. Camper w Polsce można wypożyczyć, jednak obejmuje to specjalne zasady oraz cenę. Ile kosztuje wynajem campera? Na wstępie warto zaznaczyć, że nie jest tania forma spędzania urlopu. Cena zależy oczywiście od wielkości pojazdu oraz jego wyposażenia, które może być naprawdę różne – od ubogiego, do wręcz luksusowego. Campery wypożyczane są na doby. Minimalna kwota to wówczas około 300 zł brutto, a może ona sięgnąć nawet 1000 zł brutto. Należy też pamiętać, że wiele firm zastrzega sobie okres minimalnego czasu wynajmu pojazdu i często zaczyna się on od 4, a nawet 7 dni. Na krócej jest to po prostu nieopłacalne. Najwyższe ceny za wynajem campera obowiązują oczywiście w sezonie letnim oraz podczas majówki. Co obejmuje cena wynajmu campera? Pamiętajmy, że cena, którą płacimy to nie tylko eksploatacja pojazdu. Wliczone jest w nią przygotowanie samochodu do podróży, czyli napełnienie butli gazowej, zbiorników z wodą, a także czynności serwisowe. Dodatkowo należy więc nastawić się na kolejne koszty, które obejmują również wypożyczenie mebli turystycznych, naczynia kuchenne, przetwornicę prądu, grill, rowery, ekspres do kawy czy nawigację. Każda firma wypożyczająca campery ma swój indywidualny cennik. Przed podjęciem decyzji o wakacjach na kółkach, warto poprosić o przygotowanie wstępnej wyceny Waszej podróży. Istotna jest również kaucja, oczywiście zwrotna, ale konieczna do uiszczenia przed wypożyczeniem auta. W większości przypadków należy zapłacić około 5-6 tysięcy złotych brutto, które mają zabezpieczyć firmą przed ewentualnymi szkodami, które mogą pojawić się w aucie. Jeśli ich nie będzie, kaucja zostaje zwrócona. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Julia Pietrucha wycofała się z show-biznesu i... na pewien czas zamieszkała w kamperze! Zasady wypożyczenia campera w Polsce W większości przypadków, campera można wypożyczyć mają ukończone 25 lat i będąc w posiadaniu prawa jazdy od minimum 2 lat. Umowy przygotowywane przez firmy dopuszczają najczęściej wyjazd do innych krajów w Unii Europejskiej, jednak wyjazd poza jej granice może być już niemożliwy. Co istotne, w umowach określony zostaje również dzienny maksymalny dystans, który można pokonać. Najczęściej nie może on przekroczyć 400 km. Wypożyczenie kampera - co musisz wiedzieć? Ile kosztuje wynajem campera? Ceny zaczynają się od około 300 zł brutto za dobę, mogą osiągnąć nawet 1000 zł – a minimalny okres wynajmu to zazwyczaj 4–7 dni, co sprawia, że krótki wypad opłaca się tylko rzadko. Dodatkowo, cena obejmuje butlę gazową, wodę i czynności serwisowe. Uwaga na koszty dodatkowe Nierzadko wypożyczalnie doliczają: kaucję (5–6 tys. zł), meble turystyczne, grill, rowery, ekspres do kawy i nawigację. Wiek i doświadczenie kierowcy W większości firm musisz mieć co najmniej 25 lat i prawo jazdy od minimum 2 lat. Limit kilometrów i trasa Umowa często zawiera limit 400 km dziennie i zakazuje jazdy poza UE – coś, co przy dobrym planowaniu bywa później problemem. Najlepsze campingi w Polsce Kiedy już przebrniemy przez formalności, czas wybrać miejsce, gdzie spędzimy nasze wakacje w domu na kółkach. W Polsce nie brakuje urokliwych i specjalnie przeznaczonych do postoju dla camperów miejsc. Jednym z najpopularniejszych kempingów jest ten położony nad Biebrzą, nieopodal Wrocławia. Malownicze widoki i otoczenie natury sprawia, że można tutaj odpocząć i zrelaksować się podczas urlopu. Wiele osób korzysta również z leśnego kempingu w Borach Tucholskich oraz kempingów miejskich. Nie można zapomnieć również o Chałupach, gdzie przyczepy i campery mają wręcz swoje dzielnice. I chociaż Polska w porównaniu do innych krajów Unii Europejskiej wciąż jeszcze raczkuje jeśli chodzi o karawaning, każdego roku zaskakuje nas nowymi miejscami zapierającymi dech w piersiach.
Nowoczesność w arabskim stylu – Katar zachwyca rozmachem, architekturą i sztuką
Katar to niewielkie i bajecznie bogate państwo nad zatoką Perską, które podróżnikom ma bardzo wiele do zaoferowania. To niezwykła, nowoczesna metropolia, gdzie wciąż można znaleźć arabską duszę. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Katar – luksus między pustynią a zatoką Rok 1939 zmienił świat. Kiedy w Europie zaczynała się wojna, w Katarze odkryto złoża ropy naftowej. Państwo było wtedy protektoratem Wielkiej Brytanii, ale to cenne znalezisko oznaczało jedno – totalną zmianę. I co prawda eksploatację złóż zaczęto dopiero po w 1949 roku, pochodzące ze złóż gigantyczne pieniądze przygotowały Katar do pełnej niepodległości, ogłoszonej we wrześniu 1971 roku. W tym samym roku, u wybrzeży rodzącego się suwerennego państwa, odkryto największe złoże gazu ziemnego na świecie – tzw. Pole Północne! Tym samym niewielki Katar stał się, obok Rosji i Iranu, jednym z trzech państw o największych zasobach gazu ziemnego. Należy do niego około 5 proc. światowych rezerw gazu ziemnego. Co poszło za eksploatacją złóż ropy i gazu ziemnego? Niewyobrażalne pieniądze. A za nimi przepych. To słowo najlepiej oddaje przemianę, jakiej doznał ten niewielki kraj w kilkadziesiąt lat. Z pustyni wyrosły drapacze chmur, a maleńka, klimatyczna Doha, z kolorowymi bazarami i małymi sklepikami, zamieniła się metropolię tętniącą życiem przez całą dobę. Osady rybackie ustąpiły miejsca luksusowym hotelom, a Beduini – biznesmenom i celebrytom. Tu swoją siedzibę ma słynna Al-Dżazira, największa stacja telewizyjna na Półwyspie Arabskim. Dziś Katar jest jednym z najbogatszych państw świata i żyje tu najwięcej milionerów na metr kwadratowy. W sumie – zaledwie 3 miliony mieszkańców. Benzyna jest tańsza od wody, a rdzenni Katarczycy nie płacą za prąd. Pełno tu szklanych wieżowców sięgających chmur, fantastycznych galerii sztuki i muzeów, które sąsiadują z centrami kultury islamskiej i meczetami. Napływ inwestorów i turystów z całego świata sprawił, że są tu dostępne prawie wszystkie sporty, przyjemności i atrakcje świata. Podobnie jak w Dubaju, w Katarze można nawet jeździć na sztucznym śniegu… albo uprawiać sand boarding, czyli zjazd na desce po pustynnej wydmie. Fani zakupów szaleją w gigantycznych handlowych mallach, wielbiciele sportów wodnych mają dla siebie połacie Zatoki Perskiej, a znawcy architektury – istną rozkosz w oglądaniu budowli, które wykreowali najwięksi współcześni twórcy. Stolica na sztucznej wyspie Dawną Dohę, senną osadę, zastąpiło kosmopolityczne wielkie miasto. Wybudowano je na sztucznej wyspie, która jest perłą nowoczesnej architektury. Wokół niej szejkowie usypują kolejne mini krainy, na których wyrastają luksusowe rezydencje z prywatnymi portami, restauracjami i plażami. Jednocześnie zarządzająca państwem od ponad stu lat rodzina Al Sani dba, by Katar stawał się kulturalną stolicą regionu. Powstała tu Wioska Kulturalna Katara, z muzeami, kinem, operą i teatrem. Oklaskiwane na świecie Muzeum Sztuki Islamu robi ogromne wrażenie, podobne zresztą podobnie jak VCU – Akademia Sztuk Pięknych. A Biblioteka Narodowa Kataru po prostu zapiera dech. Kto raz tam wejdzie, ten na zawsze zmieni zdanie o tym, czym może być biblioteka. Miasteczko kulturalne Doha. Podczas wizyty w Dosze warto odwiedzić promenadę Corniche z widokiem na dzielnicę biznesową. Z kolei bulwar nad zatoką będzie idealnym miejscem na jogging. Poszukiwacze wrażeń mogą spędzić czas w Aspire Zone – gigantycznym parku rekreacyjnym z fontannami, stadionem i ścieżkami spacerowymi. Jednak serce Dohy, tej dawnej i tej dzisiejszej, stanowi Souq Waqif – fantastyczny, kolorowy i tętniący życiem, orientalny bazar. To tu spędzają wieczory Katarczycy, zaszywając się małych restauracjach i kawiarniach. Tu kupują lokalne przyprawy i obłędnie pachnące lokalne perfumy. Tutaj też można kupić najdroższe na świecie sokoły, które są ogromną pasją i czczoną tu lokalną tradycją mieszkańców Półwyspu Arabskiego. Katar wyrósł na pustyni i właśnie tam trzeba koniecznie pojechać, by zrozumieć ducha jego mieszkańców. To tu właśnie rozwijało się sokolnictwo, tu wędrowali od oazy do oazy Beduini i tu jest kolebka arabskiego świata. Na pustyni można też uprawiać sand boarding Niedaleko bazaru znajduje się dawny fort Al Koot Fort. Obowiązkowym punktem programu jest wizyta w Narodowym Muzeum Kataru. Zobaczymy tu muzułmańskie zabytki z całego świata, ale już sam budynek wart jest kontemplacji. Kształtem przypomina różę pustyni, a zaprojektował go jeden z największych architektów świata – Jean Nouvel. Kto zaś w miejscach podróży poszukuje śladów przeszłości, ten powinien udać się do portu Al Khor, można zobaczyć tradycyjne, arabskie łodzie dhow (dokładnie taka łódź znajduje się w godle Kataru). Właśnie kształt tej łodzi przybrał także głośny podczas Mundialu stadion Al Janoub w mieście AL WAKRA. Narodowe Muzeum Kataru Jadąc do Kataru należy pamiętać, że jest to kraj islamski. Nie wolno wwozić produktów alkoholowych, wieprzowiny, narkotyków i pornografii. Oczywiście w bikini nie poszalejemy tu na publicznych plażach, choć w luksusowych hotelach, na zamkniętych terenach, obowiązują często inne zasady. Na podróż lepiej wybrać wiosnę lub jesień, ponieważ latem temperatura sięga tu 50 stopni. Dlatego właśnie mundial odbywa się zimą – w listopadzie i grudniu temperatura spada do 28-35 stopni. Tutejszy weekend, czyli dni wolne od pracy, to piątek i sobota. Katar to kraj kontrastów i jednocześnie chichot historii. Idealny przykład tego, jak pieniądze przyspieszają naturalną ewolucję regionów. Czy bez ropy i gazu senna, pustynna kraina zamieniłaby się w arabski Nowy Jork? I to w zaledwie trzy dekady? Pewnie nie. To też piękna ilustracja tego, w którą stronę zmierza cywilizacja. Prawdopodobnie rozwiązania technologiczne, które zobaczymy w Europie za dekadę, tam już są. Warto to zobaczyć. TOP TEN – 10 ciekawostek o kobietach w Katarze 1. Zakazane jest odsłanianie ramion i nóg. Pływanie lub opalanie się w bikini może być ukarane grzywną. 2. Za każdą kobietą stoi jej męski opiekun: mąż, brat, ojciec, dziadek lub wuj. To oni wyrażają zgodę na ślub, studiowanie zagranicą, a także pracę na wielu stanowiskach. 3. Niektóre hotele zabraniają niezamężnym katarskim kobietom poniżej 30. roku życia wynajmowania pokoju. 4. Obywatelki Kataru mają zakaz wstępu na niektóre imprezy. 5. Muzułmanki nie powinny wychodzić za mąż za „niewiernych”. 6. Kobiety mają taki sam dostęp do edukacji jak mężczyźni. W kraju jest pięć razy więcej studentek niż studentów. Niestety równie często porzucają szkołę i decydują się na opiekę nad dziećmi i zajmowanie domem. 7. Po zawarciu małżeństwa kobiety zobowiązane są do posłuszeństwa mężom i jeśli nie są zgodne, mogą stracić wsparcie finansowe małżonka. Odmowa seksu uznana jest za nieposłuszeństwo. 8. Katarskie kobiety praktycznie nie mogą kupić alkoholu. 9. Rozwód na wniosek kobiety rzadko jest możliwy, a decyzje związane z wychowaniem dzieci podejmuje mężczyzna. 10. Kobiety w Katarze dziedziczą majątek, ale synowie otrzymują dwukrotnie więcej niż córki. Tekst: Agnieszka Prokopowicz
Odkryj Edynburg - perłę Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii
Co warto zobaczyć i jakie tajemnice skrywa miasto?
Każdy fan serialu “The Crown” z pewnością pamięta sceny w pierwszym sezonie, kiedy królowa Elżbieta II wraz ze swoją matką spacerowały po pięknym wybrzeżu. Kadry nakręcone w Szkocji są jednymi z najpiękniejszych w całej produkcji, ponieważ perfekcyjnie uchwyciły majestatyczny wygląd i nieprzewidywalny charakter tej krainy, która jest częścią Zjednoczonego Królestwa. Jej stolicą jest Edynburg, nazywany perłą w koronie Wielkiej Brytanii. Odkryj miasto owiane tajemnicą i mgłą, które posiada status Miasta literatury UNESCO. ZOBACZ TEŻ: Destynacje na urlop: Albania to hit! Edynburg – informacje praktyczne Początki Edynburga sięgają epoki brązu i żelaza. Miasto rozwinęło się wokół grodu zbudowanego na stromej skale, do którego dostęp możliwy był tylko od wschodniej strony, ponieważ pozostałe były zabezpieczane przez naturalne ukształtowanie terenu. Dzisiaj na wzgórzu stoi jedno z najpiękniejszych miast w Wielkiej Brytanii, które wyróżnia przede wszystkim przepiękny zamek oraz rezydencja królowej, czyli pałac Holyrood, który powstał na ruinach dawnego opactwa. Ulica znajdująca się pomiędzy nimi nazywana jest Królewską Milą i stanowi jeden z najważniejszych szlaków turystycznych w mieście. Edynburg to nie tylko stolica Szkocji. Co roku w sierpniu staje się też kulturalną stolicą świata za sprawą organizowanych tam festiwali o międzynarodowej renomie. Jest to także nowoczesne miasto uniwersyteckie, w którym żyje się niezwykle przyjemnie dzięki rozległym i licznym terenom zielonym oraz pięknym widokom. Aby w pełni odkryć potencjał Edynburga warto wybrać się do niego na minimum tydzień. Edynburg – co zobaczyć? Strefa turystyczna Edynburga obejmuje przede wszystkim Stare Miasto, w którego skład wchodzi zamek, Królewska Mila i park wokół Pałacu Holyrood oraz wzgórze Arthur’s Seat, które było kiedyś wulkanem. Warto też odwiedzić gregoriańskie Nowe Miasto w Edynburgu, które leży na północ od wzgórza zamkowego, a jego centrum znajduje się między Queen Street a Princess Street. W poszukiwaniu dobrego miejsca na zakupy warto odwiedzić George Street, pełną ekskluzywnych sklepów i butików luksusowych marek. Zamek w Edynburgu Zamek w Edynburgu to jedna z najważniejszych atrakcji miasta. Stoi na szczycie wzniesienia i góruje nad stolicą. Na jego zwiedzanie warto przeznaczyć minimum trzy godziny lub nawet pół dnia, ponieważ kompleks jest bardzo duży i w środku znajduje się wiele atrakcji, między innymi Pałac Królewski, w którym znajdują się insygnia koronacyjne i Kamień Przeznaczenia. Warto też zwiedzić Wielką Aulę, National War Museum, kaplicę św. Małgorzaty oraz dwa zabytkowe więzienia. Spacerując po terenie zamku można podziwiać piękną panoramę miasta, a codziennie o trzynastej podziwiać wystrzały z armaty, które stanowią miejską tradycję. Królewska Mila Królewska Mila to ulica, która biegnie od Pałacu Holyrood, aż do zamku królewskiego. Można przy niej znaleźć ciekawe atrakcje turystyczne, między innymi Szkocki Parlament oraz kameralne muzea, takie jak Muzeum Pisarzy, Muzeum Whisky oraz Camera Obscura. Znajduje się tam też mnóstwo sklepów z pamiątkami, kawiarni oraz restauracji. Zwiedzanie umilają sztukmistrze i uliczni muzycy, którzy tworzą niezwykłą, artystyczną atmosferę miasta. Pałac Holyrood Pałac Holyrood w Edynburgu to okazała rezydencja, która jest użytkowana przez rodzinę królewską. Pałac i przyległy do niego park są jedną z najważniejszych atrakcji miasta. W środku podziwiać królewskie komnaty, dzieła sztuki i zabytkowe zdobienia. Zwiedzając pałac najpierw wchodzi się na dziedziniec zewnętrzny z fontanną pochodzącą z połowy XIX wieku, a następnie przez zdobiony portal do pałacu na dziedziniec wewnętrzny. Zwiedzanie budynku zaczyna się na Wielkich Schodach, a następnie przechodzi się do Sali Tronowej i Saloniku Porannego i wielu innych komnat. Zwiedzanie Pałacu Holyrood jest płatne, a w środku niestety nie można robić zdjęć. Jest to jednak miejsce warte zobaczenia, na które warto poświęcić około dwóch dwóch godzin. Katedra św. Idziego Katedra św. Idziego znajduje się na Królewskiej Mili i jest jednym z najpiękniejszych kościołów w Szkocji. Opłata za wstęp do tej gotyckiej świątyni jest dobrowolna, a w środku można zobaczyć przepiękne zabytkowe zdobienia, witraże i strzeliste wieże. Najbardziej zachwycającym elementem świątyni jest Kaplica Ostu, która powstała na początku XX wieku i jest bardzo ważna dla szkotów, ponieważ oset to narodowy symbol Szkocji. W czasie zwiedzania Edynburga zdecydowanie warto wpisać do miejsce na listę „do zobaczenia”. Arthur’s Seat Wygasły wulkan Arthur’s Seat to kolejna ważna atrakcja na mapie Edynburga. Wzniesienie znajduje się praktycznie w centrum miasta i jest świetnym miejscem na spacer lub piknik, bo roztaczają się z niego piękne widoki. Małe darmowe muzea Ogromnym plusem zwiedzania brytyjskich miast jest fakt, że wszystkie państwowe muzea są dostępne za darmo. Tak samo jest w Edynburgu, dlatego spacerując główną ulicą miasta warto zatrzymać się także w mniejszych muzeach, które mieszczą się w starych edynburskich kamienicach przy Royal Mile. Do najciekawszych należą: Muzeum Pisarzy, Muzeum Edynburga, Muzeum Historii Ludzkości oraz Muzeum Whisky. Zwiedzanie ich nie zajmie dużo czasu, a można poznać w nich ciekawe lokalne historie oraz lepiej zrozumieć szkocką kulturę. The Real Mary King’s Close The Real Mary King’s Close jest świetną atrakcją dla turystów, którzy chcą odwiedzić podziemną część miasta, pełną ciekawych historii jego mieszkańców. Wąskie przejścia, opuszczone budynki oraz mroczny klimat stanowią główną atrakcję tego miejsca. Przez fakt, że jest to bardzo popularne miejsce, warto wykonać wcześniej rezerwację i zarezerwować sobie około dwie godziny na podróż po podziemnych zakamarkach Edynburga. National Scotland Museum - Narodowe Muzeum Szkocji Narodowe Muzeum Szkocji to miejsce idealne zarówno dla dorosłych jak i dzieci! Jest to placówka interaktywna, która zainteresuje najmłodszych. Można tutaj dowiedzieć się wiele o historii Szkocji oraz poznać odkrycia, które zmieniły świat i trwale zapisały się na kartach historii. Jednym z najsławniejszych eksponatów jest sklonowana owieczka Dolly, szkielet tyranozaura oraz najstarszy kolorowy telewizor na świecie. Architektura tego miejsca jest także niezwykła, ponieważ wiktoriańska konstrukcja inspirowana Kryształowym Pałacem jest atrakcją samą w sobie i sprawia, że zdecydowanie warto je odwiedzić. Dean Village Dean Village to urocza dzielnica, która leży poza centrum miasta w dolinie rzeki. Nie jest to typowo turystyczne miejsce, ponieważ nie ma tu wielu restauracji, sklepów czy muzeów, ale zdecydowanie warto je zobaczyć ze względu na piękną architekturę i niepowtarzalny klimat. Spacerując doliną rzeki w stronę portu Leith, za mostem Dean Bridge można oglądać sztuczne spiętrzenie wody na rzece oraz monument St. Bernards Well pochodzący z XVIII wieku. Powstał w miejscu, w którym odkryto naturalne źródło o uzdrowicielskich mocach. Można tam też zobaczyć posąg Higiei – greckiej bogini zdrowia. Warto odwiedzić Dean Village, aby wyciszyć się, odciąć od świata i odpocząć. National Gallery of Scotland Scottish National Gallery to miejsce idealne dla każdego miłośnika sztuki. Budynek galerii, jak i sąsiadującej Royal Scottish Academy, został zaprojektowany w neoklasycystycznym stylu przez Williama Henry’ego Playfair. Przez lata kształtowała się specjalna więź współpracy między obiema organizacjami, dlatego na początku XXI wieku postanowiono połączyć podziemnym przejściem, w wyniku czego powstało nowe wspólne wejście do obu galerii od strony Princess Street Gardens. Muzeum należy do organizacji National Galleries Scotland, która skupia takie miejsca na mapie Edynburga jak Scottish National Portrait Gallery i Scottish National Gallery of Modern Art. Wstęp do wszystkich obiektów jest darmowy i nawet kursuje między nimi specjalny darmowy autobus, co bardzo ułatwia zwiedzanie. Edynburg - co jeść Szkocja to przede wszystkim stolica najlepszego whiskey na świecie. Ale odwiedzając Edynburg warto skosztować także jego tradycyjnej kuchni, na którą składają się głównie owoce morza, ryby oraz nietypowe wypieki. Scotch pie – nazwa może być myląca, ponieważ kojarzy się ze słodkim wypiekiem, ale nic bardziej mylnego. Scotch pie to wprawdzie ciasto, ale wypełnione mięsnym nadzieniem. Placki mają z reguły średnicę kilku centymetrów, a ich wnętrze składa się z odpowiednio przyprawionej jagnięciny lub baraniny. Ciekawostką jest, że co roku odbywają się Mistrzostwa Świata w pieczeniu scotch pie – rzeźnicy i piekarze prezentują swoje dania specjalnej komisji, która wyłania twórcę najsmaczniejszego wypieku i przyznaje tytuł Mistrza Świata Scotch Pie. Scotch broth – to tradycyjna, szkocka mięsna zupa. Wywar jest gotowany na karku baranim lub wołowym z dodatkiem jarzyn oraz kaszy perłowej. Jest to niezwykle sycąca i rozgrzewająca zupa, której warto spróbować w czasie pobytu w Edynburgu. Fish and chips to danie, z którego słynie Wielka Brytania, ale niewiele osób wie, że swoje korzenie ma właśnie ze Szkocji. Jest to panierowana ryba z frytkami, które w bardziej przypominają lekko podsmażone ćwiartki ziemniaków niż cienkie fryteczki, które znamy z fast foodów. Fish and chips można dostać właściwie w każdej restauracji lub barze w Szkocji, a lokale, które specjalizują się w tej potrawie pieszczotliwie są określane jako „the chippies”. Zupa cullen skink - danie, którego każdy miłośnik ryb musi koniecznie spróbować w trakcie swojej wizyty w Edynburgu. Jest to zawiesista, gęsta zupa na bazie wędzonego łupacza, ziemniaków i cebuli z dodatkiem mleka lub śmietany. Jej nazwa pochodzi od miasteczka Cullen, które leży na północno-wschodnim wybrzeżu Szkocji. Najlepiej smakuje z ciemnym pieczywem. Aby spróbować najlepszej wersji zupy cullen skink, należy udać się do restauracji specjalizującej się w rybach i owocach morza, szczególnie takiej, gdzie stołują się głównie miejscowi mieszkańcy lub rybacy. Haggis to jedno z najpopularniejszych szkockich dań. Jest to to wydęty, duszony żołądek owcy, wypełniony masą z wątroby, serca i płuc mieszanymi z cebulą, mąką owsianą i ziołami. Choć opis nie brzmi zachęcająco, danie jest naprawdę ciekawe w smaku, szczególnie w towarzystwie szklanki lokalnej whisky. Podczas oficjalnych kolacji potrawę podaje się z tłuczonymi ziemniakami i puree z rzepy. W nieoficjalnych sytuacjach można ją jeść z frytkami, chlebem i warzywami. Scottish tablet – to bardzo słodki deser przygotowany na bazie cukru, masła i mleka skondensowanego. Jego smak można porównać do krówek, ale różni je znacząco konsystencja, ponieważ szkocki przysmak jest zdecydowanie bardziej twardy i kruchy. Dodatkowo można znaleźć tablety w różnych rodzajach, przykładowo z dodatkiem aromatu waniliowego, pomarańczowego oraz imbirowego lub nawet o smaku whisky. Nazwa tego deseru jest też bardzo ciekawa. Eksperci podejrzewają, że pochodzi ona z terminów medycznych, gdyż od połowy XVI wieku nazywano tak lekarstwa w formie małych dysków lub rombów. Biorąc pod uwagę kształt tego deseru, podobieństwo jest bardzo zauważalne. Edynburg to przepiękne miasto, które stanowi klejnot w koronie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii. Uznaje się też je za jedno z najbardziej nawiedzonych miast Europy, ze względu na liczne legendy o duchach straszących na zamku oraz w jego lochach. Odwiedzając Edynburg warto głębiej odkryć jego tajemnice i zobaczyć, czy pod pięknymi ulicami nie kryje się miasto grozy. Jest to miejsce idealne zarówno dla miłośników ciekawych historii, sztuki oraz wyśmienitego jedzenia. Odwiedzicie Edynburg, perłę Wielkiej Brytanii?
City Break w Izraelu, kraju czterech mórz. Co zobaczyć na Ziemi Świętej?
Jerozolima, Tel Awiw i kąpiel w Morzu Martwym
Jeśli zimą 2023 brakuje Wam ciepła, słońca i wilgotnego powietrza, Izrael będzie idealnym miejscem na City Break. Palmy w centrum Tel Awiwu przywitają Was w nieco innej rzeczywistości. Położony wśród czterech mórz, z czego dwa to po prostu ogromne jeziora, nazywane morzami. I chociaż Izrael dąży do tego, aby być jednym z najlepiej rozwiniętych państw na świecie, kwestie religijne i kulturowe wciąż determinują wiele dziedzin życia. Do takiego wyjazdu warto się wcześniej przygotować, bo choć dla Izraelczyków coś wydaje się codziennością, dla nas może być zderzeniem ze ścianą. Jak zaplanować kilkudniowy pobyt w Izraelu? Co zobaczyć podczas pobytu na Ziemi Świętej? Co jeść i jak poruszać się po kraju? CZYTAJ TEŻ: Wybierasz się do Izraela? Zobacz miejsca, które poleca Michał Piróg! Jerozolima, miejsce stylu trzech religii To miejsce, które w Izraelu absolutnie trzeba zobaczyć. Jest kolebką trzech religii: Chrześcijańska, Judaizmu i Islamu. Ma niesamowity klimat i chociaż w odbiorze Jerozolima bywa bardzo trudna, każdy kto ją odwiedza jest zachwycony. W Jerozolimie trzeba zobaczyć słynną Ścianę Płaczu, widoki z Góry Oliwnej, tamtejszy cmentarz oraz kościół Pater Noster, gdzie umieszczone są tablice z modlitwą Ojcze Nasz w wielu językach świata. Ogromne wrażenie robi również multikolorowy targ Mahaneh Yehuda Market. Trzeba zobaczyć również stare miasto z religijnymi symbolami. Tel Awiw, zachwycające miasto W Tel Awiwie nie można pominąć starego miasta Jaffa. Spacer po urokliwych uliczkach sprawia, że przenosimy do klimatu zupełnie niesamowitego i nam nieznanego. To dzielnica pełna artystów, knajpek, pchlich targów i sklepików ze starociami. Tel Awiw jest doskonałym miejscem na kilkudniowy wyjazd. Szerokie, piaszczyste plaże zrzeszają tutaj miłośników opalania oraz sportów wodnych. W Nowym Porcie warto przespacerować się magiczną promenadą. To miasto, które nigdy nie śpi, dlatego jeśli wolicie eksplorować uroki architektury i natury niż muzea i galerie, tutaj odnajdziecie swój prawdziwy żywioł. Morze Martwe - gdzie pojechać? Czy słyszeliście, że Morze Martwe w Izraelu to w rzeczywistości ogromne jezioro? Jego zasolenie jest tak wysokie, że można położyć się na wodzie i spokojnie dryfować. Ciało będzie unosiło się na powierzchni. To jednak ostrzeżenie dla osób, które mają wrażliwą skórę lub choć minimalną ranę na ciele. Wówczas kąpiel w Morzu Martwym może okazać się bardzo bolesna i nieprzyjemna. Będąc w tym miejscu, najlepiej znaleźć plażę wyposażoną w prysznic, aby po kąpieli od razu obmyć ciało z nadmiaru soli. Najpiękniejsze miejsca znaleźć można w Ein Boqeq oraz Hamme Zohar. Wiele osób odwiedza również połączoną blisko Jerozolimy plażę w Ein Gedi. Transport publiczny w dni powszednie i szabat Jeśli wyjazd do Izraela zaplanowaliście w weekend, możecie zaskoczyć się brakiem dostępności wielu miejsc oraz transportu publicznego. Dlaczego? Wszystko przez szabat, czyli ostatni, siódmy dzień tygodnia, który przypada w piątek o zachodzie słońca, trwając zawsze do soboty, również do zachodu. W tym czasie co tydzień Izraelczycy nie pracują, większość atrakcji turystycznych jest zamkniętych i nie funkcjonuje również transport publiczny. Jak więc poruszać się po kraju z uwagi na utrudnienia? Najlepszym rozwiązaniem jest w tym czasie transport pieszy i zwiedzanie okolicy. Jeśli jednak macie już z góry założony plan lub musicie dostać się na lotnisko, najlepszym rozwiązaniem będzie wynajęcie taksówki lub samochodu. Funkcjonują również tak zwane szeruty, czyli małe busiki, które czekają na wypełnienie do ostatniego pasażera. Wówczas ruszają w drogę. W centrum większych miast można spotkać również arabskie autobusy, które bez problemu podróżują w okresie szabatu. Należy jednak pamiętać, że transport w okresie szabatu jest również niemal dwa razy droższy. CZYTAJ TEŻ: Te miejsca warto zobaczyć w Izraelu! Co warto zjeść w Izraelu? Warto wiedzieć, że w Izraelu obowiązuje obowiązek koszerności. Według religii, Izraelczycy nie łączą potraw mięsnych i nabiału. W domach i restauracjach mają np. dwa zlewy, osobne naczynia, garnki i sztućce, a nawet i lodówki, w których osobno przechowują mięso oraz sery, mleko i jogurty. Podział skrupulatnie przestrzegany jest także w restauracjach, gdzie trudno zamówić np. makaron spaghetti posypany parmezanem. W Izraelu można jednak znaleźć również restauracje niekoszerne, które są specjalnie oznaczone. Jeśli chodzi o specjały kuchni izraelskiej, jest to oczywiście hummus, czyli pasta z ciecierzycy, tahini, czosnku, oliwy i przypraw. Najczęściej podaje się go z falafelem czyli kotlecikami z ciecierzycy. To dania w ostatnim czasie również popularne w Polsce. Grzechem byłoby jednak nie spróbować ich w miejscu, z którego się wywodzą. Izraelczycy cenią sobie również świeżo wyciskane soki, a jednym z najpopularniejszych tutaj jest sok z granatu.
Cykady na Cykladach, czyli co zobaczyć w tym pięknym archipelagu
Magiczne, nieziemskie, porywające. „Cykady na Cykladach”, śpiewała Kora. „W nocy gwiazdy spadają, a dyskoteka gra…”. Jak w rzeczywistości wyglądają wyspy w tym słynnym archipelagu w zachodniej części Morza Egejskiego? Cyklady: najpiękniejsze wyspy Jeśli na zdjęciu jest grecka wyspa, można być pewnym, że zrobiono je na którejś z Cyklad. Jest na nim ciemnoniebieskie niebo, rzędy białych domów stłoczonych na wzgórzu, a wśród nich kościół zwieńczony niebieską kopułą. Ale Cyklady to także czerwone maki rosnące na białych, nagich skałach, zapach ziół unoszący się w powietrzu, sielskie plaże skąpane w słońcu. Do tego bujne życie nocne, ruchliwe bary przy malowniczych deptakach, sklepy pełne pamiątek. Nazwa Cyklady pochodzi od słowa „kiklos”, okrąg. Wyjaśnia to rzut oka na mapę, bo wyspy otaczają kręgiem świętą wyspę Delos. Z punktu widzenia historii, to najważniejsza grupa greckich wysp, gdzie trzy tysiące lat temu rozkwitła cykladzka cywilizacja, mająca ogromny wpływ na kulturę reszty świata. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Jak dotrzeć na Cyklady? Cyklady są wręcz idealne do szybkiego zwiedzania wysp dzięki kursującym tu promom i statkom. Ale mylicie się, sądząc, że znajdziecie tu jeden spójny świat. Bo każda z Cyklad ma inne tradycje, mity i legendy. Ios, słynąca z luźnej atmosfery, dawna mekka hippisów, przyciąga tłumy młodych turystów i wiecznych balangowiczów, odsypiających potem nieprzespane noce na plażach. Bardziej spokojne będą sąsiednie wyspy Naksos, Paros, Sifnos, czy dalej położona Amorgos, jedna z najbardziej malowniczych wysp w całym Archipelagu Cyklad. Luc Besson nakręcił na niej „Wielki błękit”, kultowy film lat 80. o wielkiej miłości do delfinów z niezapomnianą rolą Jeana Reno. Cykady czarują, kuszą słońcem i nieziemską atmosferą. Które z nich trzeba koniecznie zobaczyć? Cyklady: Mykonos Jedna z najdroższych cykladzkich wysp i najbardziej kosmopolityczna. W latach 80. i 90. ub. w. była mekką gejów. Dziś ten aspekt jej popularności stracił na znaczeniu, choć Mykonos nadal jest miejscem amatorów intensywnej rozrywki. Nazwa wyspy pochodzi od pierwszego władcy Mykona, syna a być może wnuka boga Apollo. Mykonos była podobno miejscem walki Zeusa z Tytanami, tutaj Herkules miał zabić gigantów chroniących Olimp, których martwe ciała zamieniły się w skały… Miasto Mykonos jest jedną z ciekawszych stolic Cyklad. Łatwo się zgubić w labiryncie jego uliczek, oblepionych siecią sklepików i kafejek. Nawet piraci się w nich gubili, dzięki czemu mieszkańcy byli bardziej bezpieczni. Mykonos zachwyca białymi domami w stylu cykladzkim, obmywanymi przez szafirowe morze, stąd nabrzeże nazywa się Małą Wenecją. Dawne domy rybackie, stojące niemal w wodzie, po gruntownej renowacji, zamieniły się w nadmorskie restauracje, w których życie zamiera dopiero nad ranem. Czasem można spotkać tu gwiazdy z pierwszych stron gazet, bywali tutaj Kim Kardashian, Kinga Rusin, Anna i Robert Lewandowscy… Cyklady: Delos Bezludna, spalona słońcem Delos leży zaledwie 2 km na południowy zachód od Mykonos. Wstęp na wyspę możliwy jest tylko za dnia ze względu na ochronę stanowisk archeologicznych, jednych z najważniejszych w Grecji. Jonowie dotarli na wyspę trzy tysiące lat temu, ale Delos została zasiedlona prawdopodobnie już tysiąc lat wcześniej. Przez całe wieki na wyspie czczono boga Apolla, na którego cześć organizowano doroczne święta sztuki i sportu. Do 700 r. p.n.e. Delos była miejscem pielgrzymek. Jednak jej port podupadł po opuszczeniu wyspy przez Rzymian, a Delos na długie lata stała się odciętym od świata schroniskiem piratów. Na wyspie cenne ruiny zajmują rozległy teren. Warto zobaczyć Taras Lwów i Święte Jezioro, nad którym rzekomo urodził się Apollo, czy piękne mozaiki w domu Dionizosa. Cyklady: Milos Wyspa Milos swą sławę zawdzięcza w dużej mierze Wenus z Milo, którą podziwiać dziś możemy w Luwrze. To jedna z najsłynniejszych rzeźb świata, którą wiosną 1820 r. miejscowy wieśniak odkrył w jaskini na swoim polu. Wprawdzie była tam tylko połowa posągu, ale wkrótce udało się znaleźć drugą połowę. Kompletną rzeźbę zakupiono na prezent dla króla Francji Ludwika XVIII i w ten sposób Wenus z Milo trafiła do Francji. Warto wybrać się do ruin starożytnego miasta Milos, które ciągną się aż od fortu do morza. Można podziwiać tam doryckie kolumny wielkie i dobrze zachowany rzymski amfiteatr z widokiem na morze. 200 metrów od amfiteatru tabliczka wskazuje, gdzie odnaleziono posąg Wenus. Na koniec warto udać się do którejś z nadmorskich knajpek na pyszne ryby… Cyklady: Santorini Tak jak Mykonos jest atrakcją północnych Cyklad, tak Santorini z wulkanicznym krajobrazem jest perełką południa. Wyspa jest znana w Grecji pod nazwą Thira. Sezon na Santorini trwa dłużej niż na innych Cykladach, gdyż statki wycieczkowe i promy przywożą turystów na jednodniowe wycieczki od wiosny do jesieni. Wysoko ponad portem rozsiadło się miasto Thira, nazywane też Firą, będące stolicą całej wyspy, do którego prowadzi stroma, zygzakowata droga dla pieszych. Ale można też wjechać na górę kolejką szynową. Plaże na Santorini raczej nie zachęcają – to długie pasy czarnego, wulkanicznego piasku, który parzy w stopy w południowym słońcu. Przyjeżdża się tutaj głównie dla bajkowych krajobrazów i wspaniałych zachodów słońca – można je podziwiać choćby w urokliwej osadzie Oia. Poza tym odwiedza się Santorini z powodu wybornych win. Wydaje się, że wyspa jest zbyt wietrzna, sucha i gorąca dla winorośli, tymczasem mają się one tu znakomicie. Niektóre z nich liczą po 200 lat i oparły się wiatrom rosnąc tuż przy ziemi. Stąd mówią tutaj, że na Santorini w czasie suszy może zabraknąć wody, ale nigdy nie zabraknie wina. Elżbieta Pawełek
Las Vegas to idealny kierunek na krótki urlop
Dowiedz się, jak nie przepuścić fortuny w Mieście Grzechu
W stolicy światowej rozrywki jest wszystko – kasyna, kabarety, tańczące fontanny. Jeśli szaleć, to tylko tutaj. Przeczytaj, co koniecznie trzeba zobaczyć w Las Vegas i jak zrobić to nie wydając fortuny. Las Vegas – to trzeba zobaczyć Centrum Las Vegas, najsłynniejszego miasta Nevady, rozciąga się wzdłuż Las Vegas Boulvard, czyli po prostu The Strip. Właściwie nie trzeba daleko chodzić, bo wszystko jest na miejscu: luksusowe hotele z niebiańskimi plażami i Spa, sklepy i butiki światowych designerów, słynne restauracje. Przy wjeździe do miasta widnieje napis: „Welcome to fabulous Las Vegas”. Witajcie w bajecznym Vegas. Czekają tu na was atrakcje, o jakich wam się nie śniło, szampańska zabawa, wielkie limuzyny, wspaniałe parki rozrywki i wszechobecne kasyna. A to tylko niektóre z tutejszych pokus. Są też kaplice, gdzie można wziąć ślub „od ręki” i kluby dla kochających inaczej. Nic dziwnego. W końcu, jesteśmy w Mieście Grzechu. The Strip Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Las Vegas: mekka gangsterów i oszustów Las Vegas sto lat temu było kolejowym miasteczkiem, rozpieszczanym łagodnymi zimami i świetnym położeniem przy ruchliwej szosie numer 15, pomiędzy Los Angeles i Salt Lake City. Stało się potem ważnym węzłem kolejowym podczas budowy Zapory Hoovera, która dała zastrzyk taniej energii elektrycznej. Ale największą szansę rozwoju dostało w 1931 r. dzięki zalegalizowaniu hazardu. Kasyna wyrastały jak grzyby po deszczu przy Fremont Street, nazwanej Błyszczącą Doliną od błyskotliwych szyldów. W latach 40. budowa nowych kasyn przeniosła się na dzisiejszą promenadę The Strip. Las Vegas przeżywało boom, stając się mekką gangsterów, oszustów i kobiet lekkich obyczajów. Było bogate, niebezpieczne, przeklęte. Las Vegas: Flamingo, czyli pierwsze kasyno Las Vegas nie byłoby tak sławne bez swoich bohaterów. Ich długą listę otwiera żydowski gangster Bugsy Siegel, który w 1946 r. wybudował tu hotel i kasyno Flamingo – nazwę wymyślił na cześć swojej kochanki, ognistowłosej Virginii Hill. Różowy neon w kształcie pióropusza na fasadzie hotelu Flamingo jest dziś ikoną bulwaru The Strip. Mówiło się, że Bugsy był okrutnym gangsterem, jego wybuchy wściekłości przeszły do legendy, a „gdy wpadał w złość, był jak pistolet. Stanowił uosobienie furii w czystej postaci”. Pierwsze otwarcie hotelu „Flamingo” okazało się jednak totalną klapą. Z powodu złej pogody z Los Angeles nie wyleciały samoloty, którymi miały przybyć słynne osobistości, a gracze przenieśli się wraz z pieniędzmi do innych hoteli… Pamiątki po Bugsym i innych mafiosach zgromadzono w Muzeum Przestępczości w starej części Vegas, na Fremont Street. Na otwarciu placówki córka gangstera zwracając się do gości powiedziała, że liczy, iż ta inicjatywa pozwoli zmienić wizerunek jej ojca. Tak naprawdę, życie w Vegas zaczęło się cywilizować dopiero w latach 70. XX w. Wprawdzie hazard wciąż jest tutaj wszechobecny, tyle że już pod ścisłym nadzorem władz. Black Jack, ruletka, czy poker? Zalegalizowanie hazardu w Nevadzie dało ścieżkę rozwoju Las Vegas, opartego na kasynach. Pierwszy ich kompleks El Rancho Vegas Hotel-Casino, został otwarty w 1941 r. w północnej części bulwaru The Strip. Wkrótce powstały kolejne podobne kompleksy i dziś gdzie się nie obrócić, wszędzie kuszą kasyna, wsadzone niczym rodzynki w cieście, w piękne hotele. W „Harrah’s” i innych hotelach nawet nie zamykają drzwi, żeby skusić do gry. Schłodzone powietrze szeroką falą wylewa się ze środka na rozgrzane ulice. Zaglądamy do środka. Jest jak w innych takich miejscach: jednoręki bandyta, Black Jack, ruletka, chaps, czyli gra w kości, poker, czy keno (losowa gra podobna do Multilotka). Dla początkujących organizuje się darmowe lekcje gry, niezdecydowanym serwuje się drinki całkiem gratis. W jeden wieczór można stać się milionerem lub jeszcze szybciej bankrutem. Las Vegas: czym kuszą bajkowe hotele? Właściwie każdy hotel, by przyciągnąć graczy, czymś kusi. W niezwykłym hotelu Wynn Las Vegas jest wszystko: ekskluzywne pole golfowe, ogromne, luksusowo wyposażone pokoje, restauracje, w których gotują wielokrotnie nagradzani mistrzowie kuchni, nocne kluby i dziesiątki markowych sklepów. W sąsiednim hotelu Venetian poprowadzono sztuczne kanały, aby goście mogli popływać gondolami, powstała tu kopia Placu św. Marka, a nawet Muzeum Figur Woskowych Madame Tussaud na wzór muzeum w Londynie. Jeszcze inaczej potencjalnych graczy kusi hotel Mirage, w którego pięknych ogrodach od strony bulwaru nieoczekiwanie „wybuchają” wulkany. Ale wszystkich rozmachem i przepychem przebija Bellagio, luksusowy hotel wzniesiony w 1998 r. , którego lobby ozdobiono wiszącymi kwiatami ze szkła i do którego dosłownie walą tłumy, aby obejrzeć nocny show z udziałem „tańczących” fontann. Venetian Resort Jak nie wydać fortuny w Las Vegas Jeśli jednak nie zamierza się wyjechać z Vegas w charakterze bankruta, warto ustawić limity różnych zachcianek. A już na pewno trzeba postawić sobie jakieś granice w kasynach. Pierwszy limit – nie zabieramy ze sobą wszystkich pieniędzy. Jednak w przypadku wygranej, pokusa zwiększenia zysków rośnie, co często prowadzi do rzucenia na szalę wszystkich pieniędzy, a w konsekwencji do straty. Drugi limit – dotyczy czasu. W kasynach nie ma okien, zegarków, więc można się zatracić. Ale jeśli wyznaczymy sobie, że chcemy tam spędzić dwie lub trzy godziny, to kiedy czas minie, wyjdziemy. I wrócimy do domu jako szczęśliwcy, którym udało się w Vegas przeżyć. Tekst: Elżbieta Pawełek
Błękitne niebo, kultowe plaże, zabytki w stylu art deco i mnóstwo wydarzeń kulturalnych. Oto 7 miejsc, które warto tu zobaczyć. Kultowe miejsca w Miami Miami uchodzi za jedną z największych atrakcji w Stanach Zjednoczonych. Nie tylko z powodu słonecznej aury przez cały rok i bliskości Karaibów. W mieście odrodziło się życie kulturalne, jest mnóstwo ciekawych imprez, a ogromny port lotniczy przyjmuje każdego roku ponad dziesięć milionów ludzi. Bo Miami, jak napisała amerykańska pisarka Marjory Stoneman Douglas, „to najbardziej irytujące, najbardziej rozpasane i najbardziej żywe miasto świata”. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Gdy sto lat temu była tu niewielka faktoria handlowa, mało kto przypuszczał, że Miami przekształci się w dwumilionową metropolię z licznymi dzielnicami i miasteczkami, tworzącymi hrabstwo Miami-Dade. Ciepły klimat i słońce przyciągają tutaj już nie tylko amerykańskich emerytów, ale też młodych ludzi, którzy znaleźli tu swoje miejsce na ziemi. Jest pewne, że w Miami nie będziemy się nudzić. Oto 7 miejsc, których nie wolno przeoczyć. 1. South Beach Ta modna dzielnica, zwana też SoBe, rozciąga się od 6. do 23. ulicy między Lenox Avenue a słynną Ocean Drive. To raj dla hedonistów, gdzie ściągają korowody modelek, kulturystów i transwestytów. SoBe jest też miejscem, gdzie zachował się największy na świecie zbiór obiektów w stylu art deco, liczący około 800 budynków. Często to skromne hotele, wzniesione w latach 30. ubiegłego wieku, które z inicjatywy projektanta Leonarda Horowitza, pół wieku później pomalowano na jaskrawy kolory w stylu Deco Dazzle. Ciągnąca się 16-kilometrowa plaża w SoBe ma unikatowy charakter, na jednym jej krańcu królują surferzy, na innym szpanerscy plażowicze, a wzdłuż nabrzeża ciągnie się Lummus Park, gdzie rozbrzmiewa jidysz, używany przez zamieszkującą te tereny ludność żydowską. 2. Little Havana W zachodniej części miasta leży najbardziej malownicza dzielnica Miami. To Mała Hawana, która od lat 60. ub. w. stała się namiastką ojczyzny dla emigrantów z Kuby. Niemal wszędzie mówi się po hiszpańsku, z każdego sklepu płyną tu dźwięki salsy, a bodegi sprzedają kubańskie specjały. Sercem Małej Hawany jest dzielnica Calle Ocho, w której znajdziemy autentyczną fabrykę cygar. Jest też chodnik, miejscowa wersja hollywoodzkiej Promenady Gwiazd, na którym upamiętniono latynoskie osobistości ze świata kultury, takie jak Julio Iglesias czy Gloria Estefan. Wszędzie też pełno jest kramów i sklepów, w których można skosztować pysznej kubańskiej kawy serwowanej w malutkich filiżankach. 3. Bass Museum of Art Miejsce warte odwiedzenia ze względu na bogate zbiory malarstwa, w tym prace Rubensa i Botticellego, a także dzieła współczesnej sztuki i fotografie. A wszystko zaczęło się w 1964 r., kiedy nowojorski filantrop John Bass wraz z żoną podarowali Miami swoją ogromną kolekcję sztuki. Sam gmach Bass Museum of Art jest bardzo ciekawy– to budynek z lat 30. ub. w., zbudowany w stylu art deco z elementami architektury Majów. 4. Biltmore Hotel Arcydzieło włoskiego renesansu, wyróżniające się wieżą wzorowaną na sewilskiej La Giralda. W czasach swojej największej świetności w latach 20. i 30. XX w. bywali tu wszyscy znani ludzie świata, poczynając od Binga Crosby’ego do Al Capone. Olimpijski pływak i przyszła gwiazda Tarzana Johnny Weissmuller, pobił tu rekord świata na wyjątkowym hotelowym basenie o pojemności ponad 2,5 mln litrów wody. Podczas II wojny światowej Biltmore Hotel służył jako szpital wojskowy, aby później dzięki renowacji, kosztującej ponad 60 mln dolarów, stać się jednym z najelegantszych hoteli w USA. 5. Holocaust Memorial Pomnik Ofiar Holocaustu z nazwiskami tysięcy ofiar, wzniesiony w 1990 r. Jego głównym elementem jest ogromne ramię z brązu, wyciągnięte ku niebu w rozpaczliwym geście umierającego człowieka. Widnieje na nim obozowy numer z Auschwitz, a wokół umieszczono ponad sto postaci z brązu przedstawiających kobiety, mężczyzn i dzieci. Poruszający pomnik powstał z inicjatywy mieszkańców Miami Beach, dawnych ofiar holocaustu, którym udało się przeżyć. 6. Venetian Pool Być może to najpiękniejsza pływalnia świata, urządzona w dawnej kopalni korala w 1923 r. Kryształowo czyste, źródlane wody, doskonałe do pływania, ozdabiają różowe wieże z pnącą się winoroślą, weneckie loggie, most, fontanny, wodospady i liczne pieczary. Organizowano tu konkursy piękności w latach 20. XX w., pływalnia była bowiem miejscem spotkań śmietanki towarzyskiej w dzielnicy Coral Gables, nazywanej ze względu na wspaniałe budynki Pięknym Miastem. 7. Klasztor hiszpański Niesamowity obiekt rodem z Hiszpanii. Zabytkowy klasztor nabył w 1925 r. potentat prasowy William Randolph Hearst, który najpierw zlecił jego rozbiórkę, a potem przewiezienie 35 tysięcy kamieni w skrzyniach do USA. Po dotarciu do Nowego Jorku zawartość skrzyń przetrwała do 1952 r., kiedy w końcu postanowiono złożyć największą i najdroższą układankę świata. Od tamtej pory klasztor trzyma się mocno, często służąc filmowcom przy kręceniu filmów. Tekst: Elżbieta Pawełek
10 rzeczy, które trzeba zrobić będąc na Krecie
To właśnie tutaj, na Krecie, urodził się najważniejszy z greckich bogów – Zeus. To na jednej z tutejszych plaż filmowy Zorba tańczył swoje słynne sirtaki. Nie mogli trafić lepiej! Dlaczego warto wybrać się na Kretę? Co można tam zobaczyć i czego doświadczyć? Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Kreta: najważniejsze informacje przed wyjazdem Kreta – największa spośród greckich wysp i piąta co do wielkości wyspa Morza Śródziemnego – ma aż 256 km długości, a więc jest naprawdę spora. Swoje drugie imię, Megalonissos (czyli Wielka Wyspa), zawdzięcza jednak nie tylko imponującym rozmiarom. Powodów do dumy jej nie brakuje! Znajdziesz tu wszystko, co można sobie wymarzyć: plaże jak z bajki, obezwładniająco piękne krajobrazy, bezcenne zabytki, majestatyczne góry, malownicze starówki miast i miasteczek, a do tego wspaniałe jedzenie, muzykę, której nie sposób się oprzeć i mnóstwo atrakcji dla turystów. Kreta to najdalej na południe wysunięty fragment greckiej ziemi. W linii prostej dzieli ją od Afryki zaledwie 250 km. Co to oznacza? Wiadomo: mnóstwo słońca, niewiele deszczu (pada, i to sporadycznie, głównie zimą), gorące lato, ciepłą wiosnę i jesień. W maju i czerwcu temperatura waha się od 16 do 24 stopni, w lipcu i sierpniu od 26 do 30 stopni, a we wrześniu i październiku od 17,5 do 27 stopni. Nawet zima, zwłaszcza w porównaniu z tą, która znamy z Polski, jest łagodna: średnia temperatura w styczniu wynosi 12,5 stopnia, a w grudniu o 1,5 stopnia więcej! Kreta: co robić poza opalaniem? 1. Sprawdź, jak różnorodne mogą być plaże Linia brzegowa Krety ma aż 1040 km, a to oznacza, że plaż jest naprawdę dużo. Co więcej, każda z nich jest inna: niektóre są piaszczyste, niektóre żwirowe, kamieniste lub kamienisto-piaszczyste; jedne tętnią życiem i są pełne najrozmaitszych atrakcji dla turystów, inne kuszą spokojem i znają je tylko wtajemniczeni, a na jeszcze inne można się dostać tylko od strony morza. Wśród kreteńskich plaż są i takie, które wyglądają, jakby ktoś przeniósł je z Karaibów albo nawet z innej planety. Należy do nich m.in. zjawiskowa laguna Balos z białym piaskiem i turkusowo-szmaragdowo-szafirową wodą, i morzem we wszystkich odcieniach błękitu oraz egzotyczna Vai Beach ze złotym piaskiem i najprawdziwszym gajem palmowym (to właśnie ona „grała” w słynnej reklamie batoników Bounty). Rzecz jasna nie tylko one są warte poznania. Kto wie? Może w jakiejś malowniczej zatoczce odkryjesz własną – taką, która będzie ci się śnić jeszcze długo po powrocie do domu? Zjawiskowa laguna Elafonisi z różowym piaskiem 2. Zanurz się w świecie mitów i poznaj najstarszą cywilizację Europy Pamiętasz labirynt, z którego Tezeusz, pogromca straszliwego Minotaura, wydostał się dzięki nici Ariadny? Kreteńczycy przysięgają, że to właśnie jego ruiny, a także pozostałości górującego niegdyś nad nim minojskiego pałacu Knossos, można podziwiać zaledwie kilka kilometrów od stolicy wyspy, Heraklionu. Pałacu Knossos jest punktem obowiązkowym na liście kreteńskich zabytków Inne pamiątki po Minojczykach, którzy stworzyli tu najstarszą europejską cywilizację, to m.in. pozostałości pałaców w Festos, Kato Zakros i Malii. Z kolei w Muzeum Archeologicznym w Heraklionie możesz zobaczyć m.in. figurkę wężowej Bogini z nagim biustem i wijącymi się gadami w obu dłoniach oraz minojskie klejnoty, np. słynny złoty wisior z pszczołami. 3. Zapomnij o tym, że nie powinno się jeść po 18 Kolacja po zachodzie słońca? Czemu nie, przecież wieczór się dopiero zaczyna, a miejscowe tawerny będą tętnić życiem jeszcze przez wiele godzin. Na Krecie możesz jeść tak późno bez obaw, bo tutejsza kuchnia – oparta na warzywach, świeżych rybach, owocach morza, dzikiej zieleninie oraz doskonałej oliwie z oliwek – jest uznawana za najzdrowszą na świecie i to właśnie ona jest jednym z najważniejszych sekretów długowieczności mieszkańców wyspy. Koniecznie spróbuj moussaki, kreteńskich serów (poza fetą – przepyszną! – jest także wiele innych, np. graviera i anthotiro) oraz potraw z jagnięciny i królika. Sięgnij także po mezedes, czyli różnorodne przekąski, np. dolmadakia, gołąbki w wersji mini z ryżu i dodatków owiniętych w liście winogron. Na Krecie możesz także skosztować… ślimaków, które przyrządza się tutaj na wiele sposobów, np. w winie i z rozmarynem. O, właśnie: wino! Czy wiesz, że produkowano je już w czasach minojskich, a więc już 2000 lat p.n.e.? Pije się je do każdego posiłku poza śniadaniem. Koniecznie spróbuj także pachnącej żywicą retsiny, a także mocniejszych alkoholi: kreteńskiej wódki winogronowej raki (pije się z przy absolutnie każdej okazji, a także bez niej, w chłodniejszych miesiącach z miodem i goździkami) i anyżowego ouzo. 4. Pójdź w ślady Greka Zorby Uśmiechasz się szeroko na myśl o finałowej scenie słynnego „Greka Zorby”? Tytułowy bohater (w tej roli wspaniały Anthony Quinn) i jego przyjaciel Basil, tańczą na plaży sirtaki – taniec, który wyraża czystą radość życia i uczy tego, jak się nim cieszyć, nawet jeśli nie zawsze jest łatwe. Jeśli będziesz mieć okazję, by posłuchać tej niesamowitej melodii na żywo, daj się jej porwać i zatańcz, mając w nosie to, że powstała na potrzeby filmu i nie ma setek lat. I tak jest wspaniała! 5. Zgub się w wąskich uliczkach Po greckich miastach i miasteczkach nie ma sensu pędzić z punktu A do punktu B z nosem w mapie. Po prostu wrzuć na luz, idź, gdzie cię oczy poniosą, i ciesz się tym, co widzisz: wąskimi uliczkami, uroczymi zaułkami, knajpkami, obłędnie pięknie kwitnącą bugenwillą, wylegującymi się na słońcu kotami i przede wszystkim toczącym się wokół życiem. Okazji do takich spacerów ci nie zabraknie, bo na Krecie jest wiele pięknych miejscowości, np. Chania i Rethymnon z przepięknymi starówkami i romantycznymi portami. 6. Zachwyć się przyrodą Czy wiesz, że rozpiętość skrzydeł ostrosępa, największego ptaka, jakiego można spotkać na Krecie, sięga 3 metrów, a południowe wybrzeże wyspy to miejsce randek kaszalotów spermacetowatych? Kreta słynie także dzikich kóz kri-kri, pamiętających czasy dinozaurów żółwi karetta i koncertujących bez wytchnienia cykad. Niezwykle interesujące są także rośliny. Rosną tu dzikie orchidee i setki innych kwiatów, a także dzika zielenina, którą znajdziesz na swoim talerzu. W dodatku drzewka oliwne miewają setki lat, a w gajach cytrusowych możesz zobaczyć na jednej gałęzi i kwiaty, i owoce. 7. Zejdź do wąwozu Jeśli nie przeraża cię perspektywa kilkunastokilometrowego marszu, wybierz się do wąwozu Samaria, który zaczyna się w górach Lefka Ori i prowadzi aż do Morza Libijskiego. Dłuższego w Europie nie znajdziesz! Spotkasz tam kozy kri-kri, zobaczysz skalne bramy i znajdziesz się w miejscach, gdzie będą nad tobą górować mierzące pół kilometra (w pionie!) bloki skalne. Samaria to dla ciebie zbyt wiele? Nie szkodzi, bo piękne są także inne wąwozy, np. Imbrios czy Aradena. 8. Zrób coś szalonego Kreta to idealne miejsce, by zrobić coś, co się znało dotąd wyłącznie z cudzych opowieści: nurkować, jeździć na nartach wodnych, surfować albo śmigać po falach – a nawet wzbić się w niebo! – na desce z latawcem. Nie musisz mieć doświadczenia, bo przecież wszyscy kiedyś zaczynali i bez trudu znajdziesz propozycje dla początkujących. Zależy ci raczej na pełnym resecie niż adrenalinie? Wyrusz w prywatny rejs żaglówką, zaufaj sternikowi i kieliszkiem wina w dłoni podziwiaj z jej pokładu zachód słońca. Poczujesz się jak gwiazda filmu o sławnych i bogatych! 9. Wybierz się w góry Czy wiesz, że na Kretę możesz przylecieć także po to, by… pojeździć na nartach? Majestatyczne kreteńskie góry pozwalają także na uprawianie innych – w tym dostępnych przez cały rok – dyscyplin, choćby wspinaczki skałkowej czy kolarstwa górskiego. Można też po prostu po nich wędrować. I warto, bo widoki zapierają dech w piersiach: kreteńskie góry są surowe, pełne wąwozów, grot, jaskiń i ukwieconych dolin. Jednak – uwaga – nie lekceważ ich, bo to zdecydowanie nie są pagórki: najwyższy szczyt Krety, Timios Stavros, w masywie Psiloritis (obszar Psiloritis UNESCO Global Geopark) ma aż 2456 m n.p.m., a więc prawie tyle, co nasze Rysy. Jeszcze w maju może być tam śnieg! 10. Przyjrzyj się życiu Kreteńczyków Mieszkańcy wyspy są dumni, niezależni i lubią podkreślać swoją odrębność – uważają się przede wszystkim za Kreteńczyków, a dopiero na drugim miejscu za Greków. Mają swobodny stosunek do wszelkich przepisów, nie gnają zestresowani od świtu do nocy i nie wierzą, że praca jest w życiu najważniejsza. Są za to gościnni i szczodrzy, a popołudniowa sjesta i wieczorne biesiadowanie z rodziną i przyjaciółmi to dla nich świętość. Można się od nich wiele nauczyć – przede wszystkim tego, jak cieszyć się życiem i celebrować codzienność. To oczywiście nie wszystko, co można robić na Krecie, bo możliwości jest bez liku: możesz np. popłynąć na Spinalongę albo inną mniejszą wyspę, wypatrywać delfinów, wędrować od winnicy do winnicy, zawierać znajomości z mieszkańcami i uczyć się ich języka, zgłębiać niełatwą historię wyspy, spotkać spacerującą z psami Paulinę Młynarską, zwiedzać monastyry, tańczyć do rana w knajpce przy plaży... Uff, można tak w nieskończoność. Jedno jest pewne: gdy raz odwiedziesz tę bajeczną wyspę, zechcesz na nią wracać, by odkrywać ją miejsce po miejscu, tajemnica po tajemnicy. Tekst: Beata Turska Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA!
Oto 6 najpiękniejszych plaż na Florydzie
Zachwyca słońcem, lazurowym morzem i wspaniałym wybrzeżem. Uznawana jest za najpiękniejszy stan w Stanach Zjednoczonych. Floryda to prawdziwy raj dla turystów. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! 6 najpiękniejszych plaż na Florydzie Szpalery palm, kilometry jasnych plaż, usianych kolorowymi muszelkami, okolonych błękitnym morzem, a tuż obok nowoczesne drapacze chmur, ekskluzywne kurorty i drogi biegnące aż po horyzont. Bujna roślinność tropikalna, wspaniałe rafy koralowe i coraz silniej dające się we znaki zdradliwe huragany. Floryda ma wiele twarzy. Każdego roku miliony ludzi, zwabionych do tego „Słonecznego stanu” obietnicą czystego nieba i ponad 1280 km malowniczych plaż, uciekają przed ponurymi północnymi zimami, by wygrzewać się tutaj w cieple. Oto sześć słynnych plaż Florydy, którym nikt się nie oprze. 1. Miami Beach Najsłynniejsza plaża w całych Stanach Zjednoczonych, która sławę zawdzięcza kręconym tu filmom. Nagrywano tu sceny m.in. do popularnego serialu „Policjanci z Miami”. Miami Beach była też tłem wielu sesji modowych do popularnych magazynów. Nic dziwnego, złoty piasek, błękitna woda i klimat tropików świetnie wypadał na zdjęciach. Ciągnącą się kilometrami plażę od wielkomiejskiej zabudowy i wystrzeliwujących w górę hoteli oddziela promenada obsadzona palmami. Znajdziemy tam mnóstwo barów, kafejek z widokiem na ocean i nocne kluby, bo Miami Beach nigdy nie zasypia. 2. Palm Beach Jedna z najbardziej znanych plaż na świecie, kojarząca się z luksusem i zajmująca czołowe lokaty w rankingach „Top Florida Beaches”. To 47 mil złocistego wybrzeża, liczne puby i restauracje i wiele innych atrakcji w słynnym kurorcie Palm Beach, przyciągającym sławnych i bogatych. Założył go pod koniec XIX w. baron kolejowy Henry Flagler. W latach 20. XX w. legendarny architekt Addison Mizner wybudował tu luksusowe rezydencje w stylu hiszpańskim. Synonimem największego luksusu Palm Beach jest jednak Worth Avenue, słynąca z modnych butików, galerii sztuki i sklepów. Do powstania jej dołożył się patron Miznera, Paris Singer, dziedzic fortuny wynalazcy słynnej maszyny do szycia. Jeśli lubicie takie klimaty, Palm Beach będzie dla was wymarzonym miejscem. 3. Cocao Beach Cocao Beach, czyli Inaczej „Kakaowa plaża” zapewne wygrałaby w rankingach najbardziej zatłoczonych plaż Florydy. Wprawdzie nie ma tu ani złocistego piasku, ani luksusów, ale można świetnie się bawić. Ton nadają tu sporty wodne i imprezy w stylu „wygraj tyle piwa, ile ważysz”. Przede wszystkim Cocao Beach to surfingowa stolica Wschodniego Wybrzeża Florydy. Deski do surfowania czekają na chętnych dosłownie wszędzie. Można też spróbować swoich sił w innych konkurencjach jak narty wodne, kajaki, parasailing - latanie na spadochronie ciągniętym przez motorówkę. Dodatkową atrakcją jest znajdujące się w pobliżu centrum lotów kosmicznych „Cape Canaveral”. 4. Pensacola Beach To ponad 80 km czyściutkiego piasku, ozdobionego gdzieniegdzie wydmami, otoczonego pasem sklepów, hoteli i barów na wyspie Santa Rosa w północnej Florydzie. W weekendy przyjeżdżają tu tłumy spragnione pływania i opalania. Gdy tylko zaczyna mocniej wiać, otwarte wody tutejszej Zatoki Meksykańskiej przyciągają amatorów surfingu i windsurfingu. W pogodne, bezwietrzne dni plaża staje się oazą spokoju, gdzie można wspaniale wypocząć. 5. Panama City Beach Według różnych rankingów Panama City w północno- zachodniej Florydzie jest „plażą doskonałą”. Piasek, składający się głównie z kwarcu, jest spłukiwany aż z Appalachów. Plaża ciągnie się na przestrzeni ponad 40 km, mając za sąsiada lazurowe morze z jednej strony, a z drugiej - miasto z wieloma atrakcjami, dzięki czemu plażowiczom nuda raczej nie grozi. Mogą wybrać się do licznych parków rozrywki, kin, muzeów, czy na shopping. 6. Caladesi Beach W 2009 r. magazyn „Dr Beach” uznał ją za najlepszą plażę Stanów Zjednoczonych. Ma zaledwie trzy kilometry długości, leży na maleńkiej wyspie o tej samie nazwie i może uchodzić za niemal dziewicze miejsce. To uroczy pas miękkiego piasku, ozdobiony tu i tam trawą morską i karłowatymi plamami. Na Caladesi Beach można dostać się wyłącznie od strony morza łodzią, kajakiem, bądź skorzystać z usług miejscowych przewoźników. I można poczuć się tam jak na bezludnej wyspie. Turystów jest stosunkowo niewielu, do najbliższego miasta Clearwater jest około 2 km. Za jedną z większych atrakcji uchodzi podglądanie delfinów. Przy samym zaś brzegu, gdzie morze jest płytkie, można bezpiecznie pływać kajakiem. Tekst: Elżbieta Pawełek
Kostaryka to spełnienie marzeń podróżników
znajdziesz tam dżunglę, wulkany i parki narodowe
Kostaryka to kwintesencja pełni natury! Dziewicza przyroda dżungli, majestatyczne wulkany, parki narodowe i niezwykłe egzotyczne zwierzęta. Raj na ziemi i oaza wytchnienia. Kostaryka: raj między Oceanami Sama nazwa „Costa rica” czyli „bogate wybrzeże”, sugeruje krainę mlekiem i miodem płynącą. Tak nazwał ją sam Krzysztof Kolumb, który był przekonany, że oto dotarł do legendarnej ziemi wypełnionej złotem. Hiszpanie szybko „zaopiekowali się tą urodzajną ziemią” i oddali ją w ręce mieszkańców dopiero w 1821 roku. A że oddać nie chcieli – to zrozumie każdy, kto postawi stopę na tej bajkowej ziemi. Tu od 15 lat mieszka Mel Gibson, za jego śladem poszli Britney Spears, Charlie Sheen, Danny Devito, Bruce Willis, Steven Seagel, Billy Crystal i Tim Robbins. Bajkowe plaże i bujna roślinność przyciągnęły też słynnych koszykarzy - Michaela Jordana, Shaquille`a O’Neala; od zgiełku ucieka na Kostarykę do swoich prywatnych posiadłości także Madonna, Enrique Iglesias, Steven Tyler, a także boska brazylijska modelka Gisele Bündchen, która kupiła dom na plaży Santa Teresa nad Pacyfikiem. Kiedy Angelina Jolie była z Bradem Pittem, również oni mieli tu swoje miejsce na ziemi. Wreszcie, na Kostaryce zamieszkała całkiem niedawno Kinga Rusin. Jest tu tak pięknie, że mieszkać chcą nie tylko gwiazdy i celebryci, ale naprawdę każdy, kto zawita do tego kraju. Żyje tu ponad 500 tysięcy gatunków zwierząt, co stanowi 4 proc. całej fauny świata. W tej liczbie jest aż 200 gatunków ssaków, spośród których można wymienić np. leniwce, małpy, tapiry, pekari, pancerniki, jaguary amerykańskie, oceloty, szopy pracze i wiele innych zwierząt, które znamy jedynie z ZOO. Tam możemy zobaczyć je na własne oczy. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Kostaryka to dom dla wielu egzotycznych gatunków zwierząt. Jak udało się ocalić tyle dzikiej przyrody? Aż ćwierć całego kraju to rezerwaty przyrody i parki, które pomagają chronić znaczną część światowej różnorodności biologicznej. A że Kostarykanie podchodzą do ochrony swojej przyrody bardzo serio (z tego żyją, bo turystyka jest najważniejszą podwaliną gospodarki), stawiają na ekoturystykę i zrównoważony rozwój swojego kraju. Co zatem zobaczyć w tej pięknej krainie między dwiema Amerykami? Zacznijmy od dumy narodowej czyli kawy! Wizyta na plantacji to niesamowite przeżycie. Można wybrać tradycyjną, z lat 30. ubiegłego stulecia plantację Doka Estate) o powierzchni ponad 8 tys. m2. Poznamy tam tajniki upraw i parzenia kostarykańskiej kawy, która jest znana na całym świecie. A na terenie tej niezwykłej plantacji zobaczymy też zabytkowy młyn wodny uznany za Dziedzictwo Historyczne i Architektoniczne. Kolejną malowniczą atrakcją Kostaryki są wodospady. Otoczone egzotyczną roślinnością, ukryte między skałami lub wpisujące się w rwące rzeki, zawsze robią wrażenie. Orzeźwiająca kąpiel w wodospadzie to wydarzenie, którego się nie zapomina. A kto woli się grzać, może wybrać gorące źródła La Fortuna (na zboczu wulkanu Arenal). Wody termalne wypływające z tutejszych źródeł bogate są w wapń i magnez, które odprężają, rozluźniają i działają przeciwbólowo. Wodospad La Fortuna. Przyroda koi i relaksuje, jednocześnie budzi podziw. Podobne emocje budzą słynne kostarykańskie rezerwaty przyrody, na przykład Cano Negro. Można w nim wypożyczyć łódź i popłynąć obserwować kolorowe ptaki, a później udać się na spacer do wspomnianego wyżej wulkanu Arenal, mijając po drodze śpiące w koronach drzew leniwce. Rzeka w rezerwacie przyrody Cano Negro. Fani wulkanów powinni odwiedzić też wulkan w parku narodowym Irazu. To najwyższy w kraju wulkan znajdujący się na 3432 m n.p.m. Wysoki, ale łatwo się na niego dostać i warto odbyć taki spacer, ponieważ ze szczytu można podziwiać Ocean Spokojny i Atlantyk. Co więcej, kaldera wulkanu kryje piękne szmaragdowe jeziorko. Na wulkanologów czeka też Tenorio, porośnięty lasami deszczowymi, z których wypływa kilka rzek tworzących bajkowe wodospady. Przy odrobinie szczęścia i słonecznej pogodzie można tu zobaczyć jak rzeka Rio Celeste nabiera w słońcu intensywnego niebieskiego koloru. Zawdzięcza go kamieniom pokrytym glinokrzemianem. To on w specyficzny sposób odbija światło tworząc tę niezwykłą barwę. Wulkan Irazu ze szmaragdowym jeziorkiem. A kto lubi poczuć nieco adrenaliny, ten powinien odwiedzić kostarykańskie krokodyle. Słynne bestie pływają sobie spokojnie w rzece Tarcoles. Znajdziecie tu największą ilość krokodyli na całym kontynencie. Można je oglądać ze specjalnej łodzi, a kto lubi adrenalinę, ale w mniejszych dawkach – może poprowadzić swoją łódź na okoliczne bagna i zobaczyć tysiące ptaków wodnych. A jeśli najbardziej lubimy oglądać sympatyczne ssaki, to w parku narodowym Marino Ballena czekają szopy pracze i żółwie. W tym niewielkim i jednym z najmłodszych parków Kostaryki są także cudowne plaże z rafą koralową i miejsca, gdzie mieszkają jaszczurki i kajmany. To także idealne miejsce na rejs w poszukiwaniu delfinów i wielorybów. Kostaryka jest Mekką dla fanów natury, ale sportowcy też mają tu raj. Wzdłuż całego wybrzeża Pacyfiku znajduje się mnóstwo idealnych miejsc na snorkling a także głębokie nurkowanie. Fani aktywnego wypoczynku, zamiast spacerować wzdłuż rzek, mogą zapisać się na szalony rafting po rwących rzekach i licznych wodospadach. A oglądanie wulkanów też można robić na wiele sposobów. Dla jednych jest spacer, a dla innych ostry zjazd między szczytami na tyrolce górskiej. To frajda nie do opisania. W pełnej uprzęży suniemy nad dżunglą i oglądamy tę bujną zieloną roślinność z lotu ptaka. Niezapomniane! W Kostaryce przyjemnie jest też po prostu poleżeć na pięknej plaży i odpoczywać. Jednym z piękniej położonych obiektów przyrody jest park Manuel Antonio, gdzie piękne klify i białe, szerokie plaże nad Oceanem Spokojnym przywodzą na myśl naprawdę rajskie krainy i nie dziwimy się Kolumbowi, że kraina ta go zachwyciła. W samym parku są też soczysto-zielone lasy, bogate w ptaki bagna, a z drzew zaczepiają nas małpki kapucynki, legwany i leniwce. Plaża w parku Manuel Antonio. Oczywiście Kostaryka żyje turystyką, ale dla fanów kolorowego życia miejskiego też jest wiele atrakcji. Stolica, San Jose, to piękna metropolia malowniczo otoczona zielonymi lasami tropikalnymi. Warto tu odwiedzić Muzeum Złota Przedkolumbijskiego, gdzie zebrano cenne zbiory pochodzące z wykopalisk archeologicznych a przedstawiające sztukę prekolumbijską, na przykład złote figurki pochodzące z 300-400 r. p.n.e. do 1550 r. W San Jose koniecznie trzeba też udać się na targ z lokalną żywnością (są też nocne stragany) i skosztować lokalnych specjałów. Miejscowa kuchnia łączy tradycje hiszpańskie, karaibskie i amerykańskie i jest po prostu pyszna. 10 rzeczy, których warto spróbować na Kostaryce 1. Narodowe danie gallo pinto, co oznacza „cętkowanego koguta”. Kucharze mieszają na patelni ryż z czerwoną lub czarną fasolą, przyprawiają kolendrą, papryką, cebulą i selerem. Podają na śniadanie z jajecznicą lub jajkiem sadzonym. Do tego kwaśna śmietana i ser. 2. Lokalna kawa w małej kawiarni. Wyśmienite ziarna kostarykańskiej kawy uchodzą za jedne z najlepszych na świecie. W tym kraju kawę podaje się nawet maleńkim dzieciom. 3. Picadillo czyli coś dla fanów pożywnej kuchni. To pokrojone w kostkę ziemniaki lub fasola z cebulą, pomidorami, papryką, kolendrą oraz ewentualnie z mięsem. Kostarykanie są mistrzami w kuchni jednogarnkowej. 4. Casado czyli lunch podawany na liściu bananowca. Ryż, fasola i jakiś rodzaj mięsa (wołowina, ryba, kotlet schabowy lub kurczak). Do tego świeża sałatka. 4. Salsa Lizano, sos, który stoi prawie na każdym stole w Kostaryce. Dodaje się go do mięs, dań z jajek, ryb, serów i używa do marynaty. 5. Guaro czyli narodowy trunek z trzciny cukrowej. Często rozcieńczany wodą i popijane przez cały dzień do każdego posiłku. Zwykle zawartość alkoholu jest na poziomie 30 proc. ale wiele osób „pędzi” guaro na własną rękę, a wtedy moc bywa wyższa. 6. Tamal, danie robione z ciasta z mąki kukurydzianej, smalcu i przypraw, w które zawija się mięso, ryż i warzywa. Taki zawinięty smakołyk gotuje się na parze w skórce babki lub banana. 7. Kukurydza na milion sposobów. Indianie zamieszkujący te tereny używali kukurydzy jeszcze zanim Hiszpanie i Portugalczycy przywieźli ją po epoce Wielkich Odkryć Geograficznych do Europy. 8. Mango i ananasy to najczęściej jedzone owoce w Kostaryce, uwielbiane i dodawane do deserów, mięs, kukurydzy, ryżu… do wszystkiego. Sa wyjątkowo słodkie i soczyste. 9. Patacones czyli placki ze specjalnej odmiany bananów. 10. Empanadas, czyli coś dla fanów pierogów. Tu smaży się je w głębokim oleju, a ich nadzienie zrobione jest zwykle z kurczaka, wołowiny lub sera. Sprzedawane są zwykle w porze śniadaniowej i przed lunchem. Tekst: Agnieszka Prokopowicz
Zachwycające plaże i raj dla fanów sportów wodnych
Na Majorkę jedziemy po niesamowite widoki. Piękne piaszczyste plaże, skaliste zatoki, błękit morza, malownicze góry, 300 słonecznych dni w roku i bujna, zielona roślinność to gwarancja relaksu i fantastycznych wakacji. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Majorka: perła Balearów Starożytni Rzymianie nazwali ją „Insula maior” czyli większa wyspa (w archipelagu Balearów). Przez ostatnie tysiąclecia piękno Majorki i jej strategiczne położenie w basenie Morza Śródziemnego urzekało kolejne narody, które rościły sobie prawo do wyspy. Majorka przechodziła z rąk do rąk przez setki lat. Była grecka, fenicka, rzymska, arabska i katalońska. Dziś należy do Hiszpanii, mając status autonomii i, można powiedzieć, międzynarodowym skarbem i turystyczną perłą. A że klimat na wyspie jest niezwykle przyjemny, a słońce świeci prawie przez cały rok, wille na wyspie kupuje wiele gwiazd. W ubiegłym roku dom na Majorce nabyli Anna i Robert Lewandowscy. Od lat przyjeżdża tu Anja Rubik i Claudia Schiffer, a także brytyjska rodzina królewska. Dom na wyspie ma także Michael Douglas. I nie jest to trend ostatnich lat, bo Majorkę regularnie odwiedzały przed laty Elizabeth Taylor i Audrey Hepburn, poeta brytyjski Robert Graves kupił tu dom, a przed nimi bywali Pablo Picasso i Antonio Gaudi. Jeszcze wcześniej, w 1838 roku, przyjechał tu na wiele miesięcy Fryderyk Chopin z ukochaną George Sand. Akurat dla polskiego kompozytora nie była to udana podróż. Zaskakująca wilgotna zima na wyspie pogłębiła jego problemy ze zdrowiem. W dodatku pianino, które podróżowało z nim z Paryża, na długie tygodnie utknęło w strefie celnej. Chopin, komponując na wyspie swoje słynne preludia, używał pożyczonego od lokalnych mieszkańców pianina średniej klasy. Początkowo zamieszkali z George Sand, jej dziećmi i pokojówką w Palma de Mallorca, potem jednak przenieśli się do klasztoru kartuzów w miasteczku Valdemossa. Do dziś to właśnie tam jest najbogatszy na świecie (licząc po warszawskim) zbiór pamiątek po kompozytorze (na przykład pukiel jego włosów i listy, które stąd pisał). Valdemossa zaś stała się stałym punktem na turystycznej mapie Majorki i wycieczkową Mekką nie tylko dla fanów muzyki klasycznej. W miasteczku Valdemossa istnieje największy zbiór pamiątek po Fryderyku Chopinie. Lecąc na Majorkę zwykle nie chodzi nam jednak o zabytki. Pragniemy pięknych plaż, skalistych zatok, lazurowego morza i boskiej pogody. I to wszystko tu jest. Jeśli wolimy ukryte, maleńkie, romantyczne plaże z dala od miast, możemy wybrać się na Cala Varques, niedaleko od miasta Manacor. Szukając pięknej plaży dla rodzin i dzieci, polubimy perłę wyspy czyli Playa de Muro. Z kolei na północy jest przepiękna zatoka z piaszczystą plażą Cala San Vicente, a na południowym brzegu wyspy, ukryta między skałami i drzewami iglastymi - urocza maleńka zatoka Cala Pi. Klimatyczna i bajkowa. Zresztą całe wybrzeże Majorki to cudowne piaszczyste plaże i ciepłe, błękitne morze. Zatoka Cala Pi zapiera dech. Kto szuka atmosfery małych, sennych miasteczek, znajdzie ją w Soller i położonym obok portowym Port de Soller w północno-zachodniej części wyspy. Góry schodzące do morza, maleńkie, wąskie uliczki i gaje pomarańczowe. Tak wygląda sielski odpoczynek. Tu jeździ drewniany tramwaj, tu podają pyszny sok pomarańczowy z lokalnych owoców. Po widoki gajów oliwnych i cytrusowych warto wybrać się też do leżącej niedaleko „najpiękniejszej wioski całej Hiszpanii”. Fornalutx położone jest w górach i wygląda dokładnie tak, jak tysiąc lat temu, gdy zakładali je Arabowie. Ulice pokrywa bruk, w górę pną się setki schodków, na których mieszkańcy ustawiają rośliny doniczkowe. Na głównym placu można popijać kawę delektując się otaczającą tysiącletnią historią. Miasteczko Soller ma niezwykłe położenie na wyspie. Lecąc na Majorkę samolotem, lądujemy w stolicy, Palma de Mallorca, która leży na południowym zachodzie wyspy. Warto poświęcić trochę czasu na zobaczenie jej zabytków. Nad miastem króluje Castel de Bellver, czyli Zamek Pięknych Widoków. I nie jest to obietnica bez pokrycia, bo stąd właśnie mamy obłędną panoramę morza i gór. Palmę założyli starożytni Rzymianie, którym nie w smak był tutejszy, świetnie się rozwijający, handel z Fenicjanami. Po podbiciu wysp (zajęło to dwa lata), założyli dwie osady, Alcudię i Palmarię (czyli Palma de Mallorca). Zatem nazwa stolicy pochodzi z łaciny. Natomiast nazwa archipelagu – z języka fenickiego. Rdzenni mieszkańcy wyspy byli w czasach wojen punickich, zaciągani przez Kartagińczyków do swojej armii jako… procarze (w języku fenickim „bal le yaroh” oznacza „Ci, którzy rzucają kamieniami”). Tak powstała nazwa Baleary. Poza zamkiem, w stolicy trzeba koniecznie obejrzeć katedrę gotycką La Seu, jedną z najbardziej spektakularnych budowli gotyku w całej Hiszpanii. Zbudowano ją na miejscu dawnego meczetu (Majorka była częścią Kalifatu Kordoby od początku X do początków XIII wieku). Z katedrą wiąże się ciekawa opowieść. Kiedy do wyspy płynął władca Aragonii Jakub I Zdobywca, zerwać miał się wielki sztorm. Król modlił się i obiecał, że jeśli szczęśliwie dopłyną i ocalą życie, wybuduje tu dla Matki Boskiej piękną świątynię. Przeżył i słowa dotrzymał. Budowa katedry rozpoczęła się w 1230 roku i trwała przez 400 lat. Jej ołtarz zaprojektował słynny architekt Antonio Gaudi, twórca katedry Sagrada Familia w Barcelonie. Katedra w Palma de Mallorca. Wyspa ma wiele pięknych miejsc, ale wielbiciele tras widokowych powinni udać się na północ, na półwysep Formentor, a tam z tarasu widokowego w Mirador d`Es Colomer oglądać brązowe skały schodzące do niebieskiego morza. Tam wszystko jest niezwykłe. Na pobliskiej plaży Playa Formentor rosną sosny, a na horyzoncie widać góry, morze i cumujące jachty. Mieszkańcy mówią o tym cyplu „punkt spotkań z wiatrami”. Półwysep wieńczy piękna latarnia morska stojąca wysoko na skałach. Niesamowite skały to zresztą osobny, niezwykły temat Majorki. Geologicznie wyspa zbliżona jest do Hiszpanii, od której zresztą „oderwała się” osiem milionów lat temu. Punkt widokowy na przylądku Formentor. Majorka to także kraina spektakularnych jaskiń, z których najsłynniejsza jest Coves del Drach, na wschodnim wybrzeżu wyspy. Ten podziemny raj wypełniony jest gigantycznymi stalaktytami, stalagmitami i podziemnymi jeziorami. Natura jest tu naprawdę niesamowita, zarówno pod ziemią jak i na powierzchni. Góry i kręte serpentyny to nie tylko niezwykłe widoki, ale taż idealne miejsce do treningów rowerowych. Na Majorkę przyjeżdża ponad 35 000 rowerzystów rocznie. Także profesjonalnych. Oczywiście fani wszelkich sportów wodnych mają tu po prostu raj. Żeglarstwo, parasailing, nurkowanie w podwodnym rezerwacie, skutery wodne, kajaki. Morze oferuje wszystko, czego zapragniemy. Jest tu nawet drużyna piłkarska, Real Majorka, która gra w pierwszej lidze. Gdy Robert Lewandowski zakupił dom na wyspie, podobno mieszkańcy rozmarzyli się o pozyskaniu takiego zawodnika. I wreszcie to, co kocha każdy turysta – lokalne jedzenie. Na Majorce znajdziemy mnóstwo niespotykanych nigdzie indziej smakołyków. Począwszy od owoców morza, pysznych ośmiornic i krewetek, dziesiątek gatunków ryb, przez słynną kiełbasę sobrasada (miękką, idealną do smarowania na grzankach), cytrusy, figi i słodkie migdały, aż po Ensaimadas, czyli miejscowe ciasto. Ta gorąca wyspa słynie też z doskonałych win. Czerwone to najczęściej szczepy Manto Negro, Sauvignon, Syrah Monastrell, Merlot i Tempranillo, a białe - Prensal Blanc, Chardonnay, Moscatel, Macabeo i Parellada. Najbardziej cenionym regionem winiarskim jest Bodega. Na Majorce powstaje także dobrej jakości dżin i napar ziołowy Paro. Dla duszy i dla ciała. Dla sportowców i dla smakoszy. Majorka to miejsce, które zapewni udane wakacje każdemu. W dodatku, lot na wyspę zajmuje zaledwie 3 godziny. To szybciej niż nad Bałtyk, a smaczniej i cieplej i z gwarancją pogody. 10 miejsc na Majorce z najpiękniejszymi widokami 1. Półwysep Formentor czyli jeden z najpiękniejszych zakątków na wyspie. Przepiękne krajobrazy z bujną roślinnością, będącą ostoją dla wielu gatunków ptaków. 2. Podziemne jaskinie na wschodnim wybrzeżu Majorki. Smocze Jaskinie leżą niedaleko wioski rybackiej Porto Cristo, gdzie geolodzy odkryli w XIX w. podziemne pieczary, które niegdyś były kryjówką dla korsarzy i piratów. Dziś to bajkowe, malownicze miejsca, idealne do zwiedzania i ochłody. 3. Klimatyczne miasteczko Valldemosa, położone pośród pól oliwnych w pięknej, górskiej części wyspy. na wysokość ok. 425 m n.p.m., gdzie znajduje się Valldemosa. I słynny klasztor Kartuzów, gdzie spędził kilka miesięcy Fryderyk Chopin i jego ukochana George Sand. 4. Alcúdia i typowy lokalny targ. Okazja do zakupu lokalnych wyrobów ceramicznych, rękodzieła, biżuterii, oraz oliwy z oliwek, miodu, migdałów i fig. 5. Położona na widokowym wzgórzu stolica wyspy, czyli Palma z jej uroczymi zakątkami, pysznym jedzeniem i pięknymi zabytkami. 6. Niezwykłe akwarium w Playa de Palma. Całe bogactwo flory i fauny wszystkich mórz i oceanów świata, ławice ryb, rekinów, piranii, rafy koralowe, płaszczki, żółwie i gady. 7. A może by tak z lotu ptaka? Majorkę można oglądać z perspektywy chmur - niezwykłą panoramę warto obejrzeć podczas... lotu balonem! Lot o wschodzie słońca z lotniska balonowego Manacor to już po prostu bajka. 8. Podwodne oblicze Majorki można odkryć dzięki nurkowaniu. Niesamowite formacje skalne i ławice różnobarwnych ryb to niezapomniane wrażenie. 9. Malowniczy port Sa Calobra na północno-zachodnim wybrzeżu. Zatoka ta jest jednocześnie ujściem wąwozu Torrent de Pareis. Idąc tunelem skalnym dochodzimy do malowniczo położonej małej plaży słusznie nazwanej Wrotami do Raju. 10. Dolina Pomarańczy – warto przejechać ją historycznym pociągiem sunącym przez górskie tunele i gaje drzew cytrusowych aż do samej Palmy. Tekst: Agnieszka Prokopowicz
Bali nie bez powodu nazywane jest wyspą skarbów
Można tu jeść, modlić się, kochać lub po prostu odpoczywać. Bo jeśli jakieś miejsce na świecie rzeczywiście wygląda jak raj, to jest to właśnie ta wyspa. Feeria kolorów, smaków i zapachów, dzikie miejsca w dżungli, w których wciąż jest niewielu turystów, i oferujące moc atrakcji zatłoczone kurorty. Tu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz. O cudownej wyspie Bali opowiada blogerka i podróżniczka Anna Skura. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Bali - miejsca, które trzeba zobaczyć Bali ma dwie twarze. Jedna to komercyjne, głośne i zatłoczone kurorty oraz plaże na południu wyspy. Druga to rajskie, zielone i dzikie, prawdziwe Bali”, mówi Anna Skura, która dzieli swoje życie między Warszawę a tę piękną indonezyjską wyspę. „Dużo podróżuję i już nie zawsze jest tak, że nowe miejsce robi na mnie wrażenie. Często, odwiedzając nowy kraj, mam wrażenie, że to połączenie miejsc, w których już byłam. Kiedy trafiłam na Bali, odkryłam też niesamowitą duchowość i religijność, która przenika całe życie mieszkańców wyspy. Choć wyspa jest niewielka – ma zaledwie 145 kilometrów długości – jest tu około 30 tysięcy świątyń i miejsc kultu wyznawanego przez Balijczyków hinduizmu”, mówi Anna. Świątynia w Ubud. Na Bali odnalazła swój raj na ziemi. „Od samego początku czułam się tam jak w domu i wiedziałam, że kiedyś zostanę tam na dłużej”, wspomina. „Kocham tę wyspę za wszechobecny kadzidlany zapach, który można poczuć już na lotnisku, za intensywną zieleń, palmy i pola ryżowe, widoki, których moje oczy nigdy nie mają dość. Jako wielbicielka stylu boho oczywiście tam po raz pierwszy zakochałam się we wszystkich muszelkowych ozdobach, które chętnie noszę do dziś. Na Bali przyjeżdża się poznać kulturę hindu, odnaleźć spokój, harmonię, której tak brakuje nam w dzisiejszym szybkim życiu. Wyciszyć się, zwolnić. Pić wodę ze świeżo zerwanych kokosów, jeździć na skuterku gdzieś między polami ryżowymi i cieszyć się serdecznością Balijczyków”. Na początku, tak jak wielu przyjezdnych, Anna czuła presję, żeby jak najwięcej zobaczyć, zwiedzić. Później doceniła czas poświęcony na relaks i odpoczynek możliwy tylko tutaj. „Wstaję o szóstej rano. Mam znajomego jogina, który jest łysy, cały wytatuowany. Przychodzi z butelką Jacka Daniel’sa wypełnioną wodą. Kiedyś miał problem z alkoholem, więc zrezygnował z niego zupełnie. Przeszedł na »dobrą stronę mocy«. Ćwiczymy, a o ósmej trzydzieści jest już tak gorąco, że można tylko odpoczywać”. Bali: raj dla turystów Turyści odkryli Bali, gdy w 1969 roku otwarto lotnisko w stolicy wyspy, Denpasar. Rocznie przyjeżdża ich tu około siedmiu milionów skuszonych opowieściami o złotych plażach, lazurowej wodzie i niekończących się imprezach. Wpadają tu na dwa tygodnie, żeby odreagować i „zaliczyć” Bali. Większość zostaje na południu wyspy. W takich kurortach jak Kuta szukają sieciowych kawiarni i znanych fast foodów, koniecznie z dostępem do internetu, żeby wrzucić na Instagram zdjęcia z egzotycznej podróży. Denpasar - stolica Bali. „Wystarczy jednak wyjechać poza najpopularniejsze miejsca i mamy szanse zobaczyć to lepsze, lokalne, prawdziwsze oblicze wyspy”, mówi Anna. „Tutejsze plaże wcale nie są zachwycające. Bali to wyspa wulkaniczna, połowa plaż jest czarna, a tylko te na Uluwatu można nazwać wyjątkowymi. Jeśli szukamy pejzaży jak z katalogu biura podróży, to polecam trzy pobliskie wyspy: Lembongan, Nusa Penida, Nusa Ceningan – zaledwie 30 minut rejsu motorówką od Bali. Ja swoje oazy spokoju znalazłam w tajemniczym Ubud, ale też na północy wyspy, gdzie, mimo że plaże nie są tak spektakularne, ludzie są cudowni i można tam zaznać prawdziwej harmonii wewnętrznej. Świetnie czuję się w Amed, ale też uwielbiam Pecatu i Bingin na południu czy surferskie Canggu. Gdy chcę odpocząć, chyba najlepszym miejscem jest Lembongan czy Nusa Penida”. Błękitna Laguna na Ceningan. Niezapomnianych wrażeń dostarczają dzikie wodospady Sekumpul w środku dżungli, gdzie strumienie wody spadają z wysokości 80 metrów. Wciąż stosunkowo niewielu turystów trafia w to miejsce. Zwiedzając północną część Bali, warto wpaść na plażę Lovina, gdzie można spotkać delfiny. Nie sposób też ominąć gorące źródła w Banjar. Tutejsza woda, pełna związków siarki, ma właściwości lecznicze, a Balijczycy przychodzą tu całymi rodzinami, żeby zażyć ciepłej kąpieli. Bali: jedzenie Piękno położonego wśród zielonych ryżowych pól i wąwozów Ubud rozsławił kilka lat temu film „Jedz, módl się i kochaj” z Julią Roberts. Po obejrzeniu go wiele singielek uwierzyło, że właśnie tu odnajdzie miłość i szczęście. Mimo że jest to coraz popularniejsze miejsce, wciąż zachowało swój kameralny klimat. Rozbrzmiewa muzyka grana na tradycyjnym balijskim instrumencie – gamelanie. Wielką atrakcją Ubud jest Monkey Forest – położony w środku miasta park, gdzie żyją małpy. Można je nakarmić kupionymi przy wejściu bananami, ale lepiej nie próbować się zaprzyjaźniać, bo bywają złośliwe. Ubud zachwyca oryginalną hinduską architekturą, znajdziemy tu niezliczoną ilość sklepów i straganów z kolorowymi, ręcznie wykonanymi pamiątkami, bary i restauracje z lokalnym jedzeniem. Charakterystyczne dla krajobrazu wyspy zielone tarasy porośnięte są ryżem. Są tu chyba wszystkie jego gatunki, a przyrządza się go na setki sposobów. Można tu też skosztować lekkiego ryżowego wina o nazwie brem, które najlepiej smakuje podane z lodem. Zjawiskowe pejzaże w Ubud. „Bali to raj dla miłośników zdrowego organicznego jedzenia. Przez cały rok jest dostęp do niezliczonej ilości świeżych owoców i warzyw. Na straganach aż mieni się w oczach od ich kolorów. Uwielbiam zacząć dzień od świeżego kokosa i mango”, mówi Anna. „Na Bali udało się dokonać udanej fuzji w gastronomii, połączyć to, co lokalne, z tym, co zachodnie. Dzięki temu powstało wiele świetnych restauracji, małych knajpeczek pochowanych gdzieś w dżungli czy lokalnych urokliwych jadłodajni – warungów. W kuchni przenikają się wpływy z Jawy, Sumatry, jest też sporo potraw typowo balijskich, na przykład babi guling, czyli faszerowany prosiak z rusztu”. Balijczycy są biedni, a stosunkowo drogie mięso, a zwłaszcza wieprzowina, jest dla nich rarytasem. „Ja mięsa na Bali nie jadam”, przyznaje Anna. „Wolę korzystać z innych skarbów Bali. Pysznych owoców morza czy dań przygotowanych z warzyw zwanych gado gado. Lubię smażony ryż lub makaron, czyli nasi i mie goreng, również warzywne cap cai. Wprost uwielbiam owocowe miski. To uczta nie tylko dla podniebienia, ale też, jak wszystko na Bali, dla oczu”. Wysłuchała KATARZYNA SIELICKA
Poznaj najciekawsze miejsca na Costa Brava
To wybrzeże nazywane jest Lazurowym Wybrzeżem Hiszpanii
Kawiarenki przy plaży pełne są turystów, w dyskotekach zabawa trwa do białego rana. Costa Brava tętni życiem. Ale wielbiciele ciszy i spokoju też znajdą dla siebie atrakcje. O urokach słynnego hiszpańskiego wybrzeża pisze Jarosław Kret. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Najważniejsze atrakcje Costa Brava Ilekroć lecę do Perpignan na festiwal fotoreportażu, obiecuję sobie, że poza oglądaniem świata na zdjęciach, przedłużę wyjazd i obejrzę ten świat w zasięgu ręki. A jest przecież co oglądać – zazwyczaj by dostać się do francuskiego miasteczka, lecę najpierw do Barcelony i stąd nadmorskimi serpentynami słynnej hiszpańskiej Costa Brava przedostaję się do granicy. Natchniony cudownymi widokami zadziornych skalistych klifów wyrastających wprost z Morza Śródziemnego, decyduję się w końcu na przedłużenie wynajęcia samochodu – pięknego czerwonego kabrioletu – i postanawiam, że spędzę kilka dni w raju. Nie chcę się bawić. Nie szukam hałasu, szaleństw, głośnej muzyki. Wbrew temu, co sądzi się o „zabawowych” urokach turystycznych Costa Brava, chcę zaszyć się w cichych, urokliwych miasteczkach „poszarpanego brzegu” – jak czasem tłumaczy się nazwę tej części Hiszpanii. Costa Brava: Blanes Zjeżdżam na południe, do Blanes. Tu zaczyna się Costa Brava, niech więc zacznie się i moja z nią przygoda. Typowe nadmorskie miasteczko, spływające z zielonego wzgórza, nad którym dominują pozostałości średniowiecznej warowni. Opiera się na malowniczych zatokach pełnych kolorowych łódek i jachcików. Nie czuję tu jednak sielskiej atmosfery. Tuż za złocistymi plażami widać obsadzone palmami i wyłożone kamienną płytą bulwary, dalej typowo miejska zabudowa – ciasny rząd jasnych kamienic z barami, restauracjami, sklepami. Ogrody w Blanes Bez trudu znajduję nieduży hotel i zmęczony przykładam głowę do katalońskiej poduszki. Nie jest to jednak spokojna noc. Międzynarodowa rzesza turystów z upodobaniem uprawiających clubbing i pubing zagłusza romantyczny szum fal i nie daje mi spokoju aż do świtu. Loret Del Mar Śniadanie: croissant i kawa z mlekiem w jednej z licznych tu kafejek, uciekam z Blanes wczesnym rankiem i dość szybko docieram do Lloret de Mar. To już rasowy kurort. Turystyczna fabryka. Staję na niewielkim wzniesieniu, by ogarnąć wzrokiem tę turystyczną wizytówkę Costa Brava. Ponad półtorakilometrowa plaża, pas nadbrzeżnych hoteli – z daleka widok ten przypomina mi Copacabanę. Tu chyba też nie odpocznę. Trzeba będzie pokonać jeszcze dobrą setkę kilometrów, by dotrzeć tam, gdzie odnajdę spokój. Im dalej na północ, tym więcej cichych lazurowych zatoczek – wszystkie okolone zielonymi wzgórzami, u podnóża których bielą się małe, czyste domki z pomarańczowymi karbowanymi dachami. Costa Brava: Cadaqués Koło południa zatrzymuję się w Cadaqués, malowniczej mieścince, której okolicę na swój dom obrał Salvador Dali. W cichym barze tapas, gdzie obok staruszka sączącego cydr siedzi młodzieniec z charakterystycznym spiczastym wąsem, w czarnym kapeluszu z rondem, atmosferę wypełnia hiszpańska muzyka i zapach owoców morza. Rozsiadam się wygodnie przy stoliku, wsłuchuję w muzykę zmieszaną z szumem fal obijających się o skaliste klify. W pewnej chwili młodzieniec zrywa się z miejsca, podchodzi do starego magnetofonu, wyrywa zeń kasetę i donośnym głosem oznajmia: „To była »musica plastica«, teraz czas na prawdziwą sztukę!”. Po czym wyjmuje zza kontuaru starą gitarę i zaczyna grać rzewne melodie… Po kilku uderzeniach w struny, nie przestając grać, wychodzi z baru, a ja, jak zaczarowany, podążam za artystą… Zjawiskowy widok na Cadaqués Brnąc w labiryncie ciasnych podwórek niedużych, białych domków, uliczek i placyków, dochodzimy do Port Lligat i górującego nad zatoczką eklektycznego domu, przypominającego nieco senną wizję odurzonego jakimś kaktusowym wywarem architekta. Na szczycie jednej z wieżyczek znajduje się ogromne jajo, wewnątrz mnóstwo dziwnych rzeźb, wypchane ptaki, orientalne instrumenty i cała masa sprzętów z pozoru kompletnie niepasujących do tego miejsca. Jakieś wielkie egzotyczne muszle, kanapa w kształcie ogromnych ust, fontanna z chińskimi rycerzami, dziwnie nieforemny basen, do którego prowadzą równie nieforemne kręte, białe korytarze. Mój towarzysz podróży ciągnie mnie do środka, oprowadza po pokojach, częstuje wyraźnie za słodką lemoniadą. Dom Salvadora Dalego, równie opierający się zaszufladkowaniu jak sztuka mistrza, świetnie wpisuje się w charakter tego nieokiełznanego wybrzeża. Czyżby ten cichy zakątek był ukrytą krynicą artystycznego poznania, znaną jedynie wtajemniczonym? Przecież Port Lligat odwiedzali też Picasso, Buñuel, Miró, a nawet Tomasz Mann. Klasyczne hiszpańskie, nadmorskie miasteczko Port Lligat Costa Brava: Torre Galatea Mkniemy czerwonym kabrioletem, pokonując z finezją ostre serpentyny. W Castelló d’Empúries odbijamy nagle na zachód, wspinamy się nieco i wjeżdżamy do sennego, trochę nijakiego miasteczka. Figueres. Nagle wyłania się bryła równie niepokojąca i zaskakująca, jak wieże barcelońskiej Sagrada Familia. Ogromna bordowa baszta, zwieńczona balustradą, a może lepiej byłoby ją nazwać attyką z ogromnych jaj. To Torre Galatea – wieża zbudowana ku czci ukochanej artysty – Gali, która była jego jedyną i najprawdziwszą muzą. W Figueres urodził się Salvador Dali. Tu miał swoją pierwszą wystawę. Tu też umarł i został pochowany. Uświadamiam sobie, że obok słynnego Tadż Mahal to właśnie Muzeum Dalego w Figueres jest bodaj najbardziej ekscentrycznym grobowcem na świecie… A gdzie się schował mój wąsaty przewodnik w czarnym kapeluszu? Muzyka przestała nagle grać. Dom Salvadora Dali, w którym dziś mieści się muzeum artysty „Musica plastica” „Czas na »musica plastica«”, słyszę donośny okrzyk, który przywraca mnie do rzeczywistości. Znów siedzę w kącie baru tapas w Cadaqués, przy barze ten sam staruszek, obok dosiadł się jeszcze jeden. Przed nimi kilka pustych szklanek. Dziadkowie zerkają to na mnie, to w swoje do połowy jeszcze pełne szklanki z cydrem. Młodzieniec w czarnym kapeluszu z rondem, który przed chwilą prowadził mnie po „dzikim wybrzeżu”, właśnie odłożył gitarę, włożył do starego magnetofonu kasetę i puścił rzężącą w rozklekotanych głośnikach hiszpańską melodię. „Niech gra »musica plastica«, skoro nikt nie chce mnie słuchać i skoro goście, zamiast rozkoszować się prawdziwą sztuką, śpią”. Łypnął na mnie okiem, zakręcił wąsik i wyszedł dostojnym krokiem. Czyżbym to wszystko, co przed chwilą widziałem, po prostu sobie wyśnił? Tekst Jarosław Kret
Afrykańska przygoda: Zanzibar – raj na ziemi.
Maleńka wyspa u brzegów Tanzanii kusi turkusowym morzem i białymi jak śnieg plażami. Niezmiennie przyciąga łagodnym klimatem i zapachami Orientu. Dla miłośników słońca i nurkowania na rafach koralowych Zanzibar stał się rajem. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Zanzibar: najpiękniejsze plaże W palącym słońcu świat znieruchomiał. Tylko kilka drewnianych łodzi dhow, zaopatrzonych w niewielkie żagle, leniwie sunie po Oceanie Indyjskim. Zanzibarscy rybacy śmieją się, że nigdy nie wiadomo, co komu wpadnie do sieci: piękne nimfy wodne, barakudy czy dorodne tuńczyki. Czasem rybacy zmieniają się w brawurowych żeglarzy, namiętnie ścigających się łodziami. Wielu z nich, młodszych stażem, marzy, by zostać nahoza, czyli sternikiem. Podczas odpływu, gdy turkusowe morze cofa się o kilka albo i kilkaset metrów, ocean należy do kobiet. Kolorowe niczym rajskie ptaki, w wielobarwnych kangach ruszają na zbiory podwodnych alg, nazwanych zielonym złotem Zanzibaru, używanym w produkcji kosmetyków. Aż po horyzont ciągną się odcienie błękitu, turkusu, szmaragdu i śnieżnobiałe plaże zacienione palmami. Kobiety na Zanzibarze uwielbiają kolorowe stroje. Stopy toną w rozgrzanym słońcem piasku. Wystarczy jednak zanurzyć się w wodzie, by się ochłodzić. Jeśli tak wygląda raj, to jest nim Zanzibar. Przypomina się pewna legenda o królowej Sabie. Kiedy jej okręt zbliżał się już ku brzegom, złowrogo zaszumiał ocean. Aby go przebłagać, królowa wrzuciła do wody naszyjnik z pereł. „To nie wystarczy”, odpowiedziało jej morze. Rzuciła więc skrzynię pełną skarbów, z której wypadły przecudne klejnoty i z których powstały rajskie wyspy zanzibarskiego archipelagu. Można w to wierzyć lub nie, ale czar Zanzibaru wciąż działa. Zanzibar: wokół rafy koralowej Jedni przyjeżdżają tu dla cudownych zachodów słońca. Inni, żeby zakosztować kitesurfingu i nurkowania na rafach koralowych. Wystarczy się zanurzyć, a kurtyna z tysięcy ruchliwych rybek uchyla się bezszelestnie. Przepuszcza intruzów w piankowych strojach i zaraz się zamyka. Jedną z atrakcji są podwodne żółwie zielone. Czasem pojedyncze osobniki można zobaczyć przy ścianie rafy koralowej. Takie spotkanie zawsze jest przeżyciem, bo żółw zielony, nawet wielki jak balia, zachowuje lekkość bańki mydlanej. Jeśli w głąb wody przenika słońce, jego łeb i łapy są świetliste i pastelowe, a pancerz złoty jak plaster miodu. Aż chciałoby się go pogłaskać, ale regulamin nurków nie pozwala na taką poufałość, jak pisała z żalem Małgorzata Szejnert, która Zanzibarowi poświęciła książkę „Dom żółwia”. W bazach nurkowych wszyscy wspominają spotkania z delfinami albo rekinami, które w archipelagu zanzibarskim bywają łagodne. Ale żółwie są coraz rzadsze, choć żyją po 200 lat. Wszystkiemu winien jest człowiek. Żółwice po zapłodnieniu mogą złożyć jaja tylko tam, gdzie same przyszły na świat. Co zrobią jednak, kiedy nie znajdą domu swoich narodzin, bo w jego miejscu stoi nowy bungalow albo stoły, na których palą się świece? Gdzie w piasku zakopią swoje jaja, kiedy plaża jest pełna ludzi jak miejski deptak i niektórzy bawią się na niej z psami? Dawniej tego nie było, bo Zanzibar jest muzułmański, a pies dla muzułmanów to zwierzę nieczyste… Zanzibar: idealny klimat Szczęśliwie uciążliwe monsuny nękające Afrykę obchodzą się z wyspą łagodne, a bliskość równika sprawia, że nie docierają tutaj groźne cyklony. Dzięki temu słynne plantacje goździków mają się dobrze. To podobno ich zapach przyciągnął tu portugalskich żeglarzy i skłonił do osiedlenia się na Zanzibarze w XVI wieku. Wcześniej plantacje przypraw zakładali tutaj Persowie, potem korzenny biznes rozwinęli sułtani Omanu… Zieleń Zanzibaru oszałamia, rośnie tu dosłownie wszystko, wiele odmian bananów, pieprz i wanilia, kardamon, limonki, ananasy, mango, marakuje… Od zapachów kręci się w głowie. Można tu spróbować wszystkiego, a nawet posiąść tajniki wiecznej urody. Smarowanie twarzy jaskrawożółtą kurkumą przywraca jej młody wygląd. Zanzibarki nie potrzebują perfum, mają je w kwiatach ylang-ylang, z których olejki eteryczne wykorzystuje się do produkcji Chanel N˚5. Znajdzie się też coś na udany seks, jak mówi miejscowy przewodnik. „Po sproszkowaniu gałka muszkatołowa działa jak… afrodyzjak. Ale nie wolno jej używać, kiedy mąż jest poza domem”, żartuje otoczony wianuszkiem kobiet. Zanzibar: Kamienne Miasto i Freddie Mercury Punktem obowiązkowym jest Stone Town, Kamienne Miasto, wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. To najbardziej zabytkowa część Zanzibaru. Zapuszczamy się w labirynt krętych uliczek, by ze zdziwieniem stwierdzić, że nie ma tu kamiennych domów. Te, które się zachowały, sypią się ze starości, niszczone przez wiatr i słońce. Podziwiamy ich misternie kute balkony, ażurowe okiennice, rzeźbione, drewniane drzwi, nabite mosiężnymi ćwiekami. Najwyraźniej dawni właścicieli, bogaci kupcy arabscy, rywalizowali ze sobą, który z nich wystawi wspanialszą rezydencję. W XIX wieku Stone Town było jednym z najbogatszych miast świata, czerpiącym zyski z handlu pomiędzy Afryką, Azją i Europą. Na największym bazarze Darajani życie kwitnie jak dawniej. Można kupić tu kolorowe tekstylia, przyprawy, świeże ryby czy przysiąść w jednej z ulicznych kafejek. Obserwujemy, jak mężczyźni w białych szatach ciągną wózki pełne warzyw i owoców, jak grają w szachy lub medytują nad sensem życia. W tym samym czasie kobiety, których jedyną ozdobą są dłonie pokryte wzorami z henny, odziane w czarne buibui zakrywające ich ciała, przechadzają się bezszelestnie obok bawiących się dzieci… W Stone Town warto zobaczyć Dom Cudów i stary port dhow, gdzie cumują tradycyjne łodzie. Wejdźmy na ich pokład, zajrzyjmy do ciemnych ładowni i wyobraźmy sobie stłoczonych tam niewolników. Przypomina się niechlubna historia wyspy, będącej niegdyś jednym z głównych centrów handlu ludźmi. Jednak fakt, że urodził się tu Farrokh Bulsara, znany potem jako Freddie Mercury, dodaje wyspie splendoru. Przy ulicy Kenyatty w Stone Town znajdziemy bladożółty dom z zakurzoną fasadą i tabliczką „Mercury’s House”. Można wynająć w nim apartament na dzień albo całe wakacje. Chętnych nie brak, choć Freddie mógł spędzić tu jedynie pierwszych osiem lat życia. Zanzibar ma wszystko, co może umilić wakacje. Ale jego największym skarbem są ludzie. Przyjaźni, otwarci, ciekawi obcych. Jako potomkowie odważnych żeglarzy, podróżników i kupców te cechy dostali w genach. Zewsząd więc słychać „karibu”, zapraszamy… Tekst Elżbieta Pawełek Port Stone na Zanzibarze.
Znajdziesz tam zjawiskowe plaże i iście księżycowe krajobrazy
Słońce, plaża, ocean. W wakacje niczego więcej do szczęścia właściwie nie trzeba. A jednak Fuerteventura, jedna z najsłynniejszych kanaryjskich wysp, ma do zaoferowania jeszcze coś – na przykład niesamowite krajobrazy. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Co koniecznie zobaczyć na Fuerteverturze? Raj dla wczasowiczów i turystów. Cudowne białe plaże, błękitne morze, bezchmurne niebo i wiatraki. Gdyby nie te ostatnie, opis Fuerteventury pasowałby do dziesiątków miejsc na świecie – od Hawajów aż do bułgarskich Złotych Piasków. Malownicze opuszczone wiatraki to znak, że na wyspie znajdzie się też coś dla ludzi, którzy lubią czasem porzucić wodne i słoneczne kąpiele. Nie myślimy jednak o raju, gdy z lotniska w Puerto del Rosario ruszamy o świcie na północ wyspy. Droga biegnie wzdłuż wybrzeża i o ile morze wygląda stąd rzeczywiście jak z bajki, o tyle ląd… Na pierwszy rzut oka trudno wyobrazić sobie bardziej niegościnną krainę. Krajobraz księżycowy. Jak okiem sięgnąć tylko skały, głazy, kamienie. Wszystko brunatne i suche, całymi połaciami zalane stężałą wulkaniczną lawą. Roślinności tyle co kot napłakał. Gdzieniegdzie jakiś aloes, czasem porosty. Palma raz na kilkanaście kilometrów. „To piękna wyspa, na pewno będziecie nią zachwyceni”, mówi kierowca busika, który dotąd zajmował się pozdrawianiem jadących z przeciwka. Przez chwilę mu nie dowierzamy. Bo potem wjeżdżamy w prawdziwą piaszczystą pustynię. Tak naprawdę nie jest to pustynia, lecz wydmy – sławne Dunas de Corralejo. Mówią o nich, że to mała Sahara. Porównanie nieprzypadkowe, od jej wielkiej siostry dzieli nas tylko nieco ponad 100 kilometrów. Podobno biały piasek, tak charakterystyczny dla plaż wyspy, wiatr przywiał właśnie z Afryki. Dunas de Corralejo, czyli mała Sahara Paella z Polską w tle Corralejo – mała rybacko-portowa osada. Miejsce, skąd najbliżej na sąsiednie wyspy – Lanzarote i maleńką skalistą Los Lobos. Dzięki dobrym miejscom do surfowania Corralejo stało się jednym z największych kurortów na wyspie. Setki hoteli dookoła, a w centrum i na nabrzeżu mnóstwo restauracji i knajpek serwujących miejscowe specjały. „Jesteście głodni? Mamy świetną paellę”, słyszymy, przechadzając się po nadbrzeżu. Naganiacze nie są tu tak namolni jak w państwach arabskich, ale i tak po 50. zaczepce można mieć wszystkiego dosyć. W końcu poddajemy się. Tym bardziej, że rzeczywiście jesteśmy głodni i naprawdę chcemy spróbować miejscowego specyfiku. Miguel widzi nasze wahanie. Jak wytrawny rybak zaciska sieć. Już wskazuje stolik, już tłumaczy, że tylko u nich można zjeść naprawdę wspaniale. Oczywiście przyjaźni się z Polakami, którzy mieszkają w Corralejo i pracują w innej restauracji. „Dzień dobry, dziękuję”, rzuca, by pokazać, że nie jest gołosłowny. Potem sam nakłada danie na talerze. Starannie rozdziela też krewetki, małże, ośmiorniczki, żeby nikomu nie stała się krzywda. Niepotrzebnie się tak stara, po trzeciej dokładce nie mamy już sił, a na patelni leży jeszcze spora sterta ryżu i dodatków. Nie da się ukryć – Corralejo opuszczamy najedzeni. Przystań w Corralejo Jak na dachu świata Interior wyspy to jak przejażdżka po księżycu. Góry mają tu po kilkaset metrów, ale wyglądają jak Himalaje. Piętrzą się łysymi szczytami wysoko ponad nasze głowy. Alpejskimi serpentynami, z duszą na ramieniu, dojeżdżamy do Mirador Morro Velosa, jednego z najpiękniejszych miejsc widokowych na wyspie. To tylko 640 metrów nad poziomem morza, a czujemy się jak na dachu świata. Na szczycie znajduje się restauracja z cudownym widokiem na panoramę gór, wybrzeże i lazurowy ocean. Mirador Morro Velosa, jedno z najpiękniejszych miejsc widokowych na wyspie Czas płynie tu wolno i spokojnie. Nie ma wielu gości, więc właściciel lokalu, Pedro, siedzi za barem, podpierając głowę rękami. Na oko ma około pięćdziesiątki, jest brunetem średniego wzrostu. „Moi rodzice i wujowie byli rolnikami, mieli pola nawet tu”, pokazuje łyse, suche, kamieniste zbocza góry. „Teraz już się nie opłaca, za mało wody”, tłumaczy. Woda rzeczywiście opuszcza Fuerteventurę. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu wyspa poszatkowana była uprawnymi polami, czego dowodem są wiatraki stojące nierealnie pośrodku pustkowia. Wiatraki to jeden z symboli wyspy. I tylko symboli, bo już dawno przestały być komukolwiek do czegokolwiek potrzebne. Pedro niemal konfidencjonalnym szeptem dodaje, że teraz pola można zobaczyć tylko w okolicach Betancurii. „Tam nawet przez cały rok sadzą pomidory”, oznajmia takim tonem, jakby właśnie odkrył nową teorię względności. Turkus i złoto Jeśli Fuerteventurę przyrównać do pustyni, to Betancuria jest prawdziwą oazą. Mikroskopijne dziś miasteczko z 600 mieszkańcami to onegdaj dumna stolica wyspy. Została założona w 1405 roku przez normańskiego zdobywcę o dziwnie swojsko brzmiącym w tym miejscu nazwisku Jean de Béthencourt. Nawet w najbardziej suchej porze, gdy na wyspie wysychają wszystkie rzeki, poza jedną, tu jest zielono. Ukwiecone krzewy, kępy palm, a nawet poletka warzywne i ogrody otaczają oślepiająco białe budynki usytuowane na stokach łagodnych wzgórz. Pijemy dobrą kawę, jemy ciasto i zachwycamy się pięknym obrazem miasteczka, któremu nie przeszkadza, że zagubiło się gdzieś w czasie i przestrzeni. Maleńka Betancuria nie bez powodu nazywana jest oazą. Tu wszystko aż kipi od zieleni Potem ruszamy w stronę złotych plaż Jandii. Trudno o lepsze miejsce na labę niż słynna Playa de Sotavento, czyli dosłownie: plaża, na którą wieje wiatr. To piękna łacha piachu, ciągnąca się przez sześć kilometrów na południowo-wschodnim wybrzeżu. Leżymy, bezmyślnie wpatrując się w turkusowe morze. Na piachu przed nami uwijają się małe ptaszki. Płytka woda to raj dla chmary małych rybek i… początkujących windsurferów. Trudno znaleźć lepsze miejsce na naukę pływania na desce. Ciepła woda po pas, do tego niemal stały wietrzyk. Na głębszej śmigają doświadczeni deskarze. Fuerteventura to prawdziwa mekka dla miłośników deski i żagla, wiatr i fale w wielu zatokach przyciągają tu miłośników tych sportów z całej Europy. Trzeba przyznać, że dzięki nim na wyspie jest jeszcze bardziej kolorowo. Playa de Sotavento to idealne miejsce dla windsurferów Hello, sweety! Wieczorem znów jesteśmy w Corralejo. Tym razem wstępujemy do małego baru. „Hello, sweety, co podać?”, Angielka Susan już od pierwszego zdania zdaje się naszym starym kumplem. Od razu jesteśmy jej słoneczkami, kochaniem, cukiereczkami. W takiej atmosferze wszystko smakuje naprawdę wyśmienicie. Do miasteczka wracamy jeszcze kilka razy. Mijamy restaurację Miguela i bar Susan. Machają do nas na powitanie, wymieniamy po kilka zdań. Uśmiechają się i zagadują nawet wtedy, gdy mijamy ich lokale, by siąść w knajpie obok. „My darling. A czemu mielibyśmy się przejmować. Dziś tu, jutro tam. Szkoda czasu na złość, honey”, mówi Susan. „Człowieku, rozejrzyj się. Cały rok nieco ponad 20 stopni, słońce, morze i plaże. Tu jest za pięknie, by wkurzać się na takie drobiazgi”, rzuca Miguel. Tekst Łukasz Starowieyski
Wyspy Owcze – idealne miejsce na niezapomnianą podróż
Przez cały rok przyjeżdża tu w sumie tylu turystów, co na jedną sylwestrową noc do Zakopanego. Ale zimą, poza garstką miejscowych, nie ma praktycznie nikogo. Wyspy Owcze to jedno z ostatnich miejsc w Europie, gdzie rytm życia dyktuje natura. Szukasz idealnego miejsca na urlop? Zajrzyj na stronę ITAKA x VIVA! Wyspy owcze – co trzeba koniecznie zobaczyć Kolejny krok stawiam bardzo ostrożnie i tylko dlatego nie tracę równowagi, gdy noga grzęźnie mi po kostki w śliskim błocku. Cofam się na wygładzoną przez lodowiec płaską skałę i rozglądam bezradnie. Po prawej stronie mam Sørvágsvatn – największe jezioro na Wyspach Owczych, które na oko nie różni się niczym od pospolitych tu fiordów. Też jest długie, wąskie i głębokie. Kończy się urwistym, ponad 100-metrowym klifem. Tysiąc lat temu wikingowie zrzucali w tym miejscu do Atlantyku starych i słabych niewolników. Chciałbym zobaczyć to miejsce, choć cieszy się wśród miejscowych ponurą sławą. Podobno dusze nieszczęśników błąkają się wciąż po zamglonych bagnach, przyciągając na skraj urwiska śmiałków, którzy się tu zapuszczą. Sørvágsvatn – największe jezioro na Wyspach Owczych Za krytymi darnią dachami opuszczonej wioski szedłem wzdłuż brzegu jeziora ścieżką wydeptaną przez owce. Na należących do Danii (ale pozostających poza Unią Europejską) Wyspach Owczych owiec jest dwa razy tyle co ludzi – prawie 100 tysięcy. Mają długą, mocną wełnę, z której robi się… swetry islandzkie. To zabawne, ale faktycznie od ponad wieku na wyposażeniu armii duńskiej są „swetry islandzkie z wełny z Wysp Owczych”. Charakterystyczne dla Wysp Owczych domy z zielonymi dachami Królestwo owiec Polska nazwa archipelagu składającego się z 18 wysp w pełni oddaje to, co najważniejsze na Faroe – jak swoją ojczyznę nazywają potomkowie wikingów. To niepodzielne królestwo owiec. Mają bezwzględne pierwszeństwo, gdy przechadzają się środkiem wąskich dróg przylepionych do skalnych zboczy. Z godnością maszerują przez maleńkie miasteczka i rybackie wioski. Skubią trawę na stromych klifach i pozostawiają ślady swojej obecności na turystycznych szlakach. Jeśli oczywiście uda się te szlaki komuś odnaleźć. Na Faroe nie ma drzew, a więc nie ma gdzie namalować znaków. Latem bywa, że mgła znika, a bajeczne kolory przyprawiają o zawrót głowy. Turyści lecą helikopterem na Mykines – najpiękniejszą wyspę archipelagu. To miejsce, w którym każde zdjęcie wygląda jak kadr z planu filmowego. Latarnia morska na Mykines Albo płyną statkiem wycieczkowym oglądać 700-metrowe klify obok bajkowej miejscowości Vestmanna. Gnieżdżą się tam miliony morskich ptaków, a powietrze drga od pokrzykiwania nurzyków, mew czy wyglądających jak dziecięce maskotki maskonurów. Ale to wszystko latem. Zimą turystów nie ma tu wcale. I to nie z powodu mrozów. Owce na Faroe przez całą zimę skubią zieloną trawę dzięki Golfsztromowi – mocnemu prądowi, który pcha masy ciepłej wody z Morza Karaibskiego aż do Islandii. Owce są tam niemal wszędzie Pogoda zimą zmienia się jak w kalejdoskopie. Deszcz, śnieg, mgła, słońce, wiatr… Ale temperatura rzadko spada poniżej zera. Brak turystów zimą zmienia zasady gry. Na prowincji nie ma ani jednej czynnej restauracji, w której mógłbym spróbować tutejszych przysmaków – sfermentowanego owczego mięsa i suszonych na wietrze ryb. Czy napić się kieliszek czegoś mocniejszego, ale to akurat nie szkodzi, bo alkohol na Faroe jest najdroższy w Europie. Przez pierwsze dwa dni czuję się nieswojo, wędrując samotnie po opustoszałych wioskach. Potem cisza staje się czymś naturalnym. Zaczynam dostrzegać więcej, otwierać się na naturę, ale i na innych ludzi. Dzikie morskie ptaki na wyspach Faroe Tunel do wodospadu Tak jak w ten poranek, gdy spieszyłem się na wschód słońca do Gásadalur. Zachwyciło mnie kiedyś zdjęcie: wąski wodospad opadający z klifu do oceanu, ponad wodą zabudowania wznoszącej się nad przepaścią wioski, a w tle szczyty gór. Postanowiłem odnaleźć to miejsce, które przez 1000 lat istnienia było kompletnie odcięte od świata. Dopiero w 2003 roku przebito prowadzący do wioski tunel. Małe, liczące zaledwie 12 domów osiedle było ostatnią wioską na Wyspach Owczych, którą połączono drogą ze światem. I choć wydaje się to nierealne, ludzie jakoś sobie z tym radzili. W jednym z domów mieszkał nauczyciel i odbywały się u niego lekcje dla kilkorga dzieci. Zupełnie jak w Bullerbyn. Tunel jest wąski i ma niemal dwa kilometry długości. Podjeżdżam pod ciemny otwór i w tym samym momencie wyłania się z tunelu niebieska furgonetka z napisem „Posta”. Siedząca za kierownicą starsza kobieta obdarza mnie najpiękniejszym uśmiechem na świecie. Dopiero po sekundzie zdaję sobie sprawę, że mnie nawet nie zauważyła. Uśmiecha się, bo po prostu jest szczęśliwa. Wodospad w Gásadalur „Jacy są Farerowie?”, pytam Polaków, którzy mieszkają na Wyspach Owczych już od ponad 10 lat. „Są bardzo prostolinijni i bezpośredni. Nigdy by nie zapukali, tak jak ty, wchodząc do czyjegoś domu”, śmieje się Tomek, 45-latek, który przyjechał tu grać w piłkę nożną – największą namiętność potomków wikingów. Partnerka Tomka, Sabina, wspomina, że tylko raz poczuła się nieswojo, gdy w niedzielę postanowiła odmalować salon, a w poniedziałek usłyszała na swój temat uszczypliwe uwagi od koleżanek. Farerowie są bardzo religijni. Niedziela jest dla nich naprawdę dniem świętym. Od rana niesie się po fiordach dźwięk dzwonów, a nawet w najmniejszych wioskach stoją pięknie odnowione drewniane kościółki. Głos we mgle Tymczasem w siąpiącym deszczu kluczę wydeptanymi przez owce dróżkami, zbliżając się do krawędzi klifu. Nagle w ciągu sekundy opada gęsta, ciemna mgła. Nie widzę nawet czubków swoich butów, za to wokół wszystko szeleści i szumi, jakbym był w środku maszerującego, milczącego tłumu. Stawiam niepewnie kilka kroków i nagle słyszę w głowie jakiś głos: „Jeśli pójdziesz do skały, z której zrzucano niewolników, to już tu więcej nie wrócisz”. Robię jeszcze krok i czuję gwałtowne szarpnięcie. Jakaś moc pcha mnie w stronę krawędzi klifu. To podmuch północnoatlantyckiego wiatru. Z całych sił trzymam się wystających z trawy ostrych kamieni. Byle nie dać się zepchnąć w mroczną czeluść! Po kilkunastu sekundach wiatr ustaje. Mgła zniknęła. Widzę pod stopami biało-niebieską kipiel, a w tle pionowe skalne ściany. Śmieję się głośno dla dodania sobie odwagi, odwracam i podejmuję jeszcze jedną próbę dojścia do zamykającej jezioro skały. Uderzenie wiatru zwala mnie z nóg. Ślizgam się na mokrej trawie i łapię kępek, żeby nie sturlać się kilkadziesiąt metrów w dół. Po chwili zapada świdrująca cisza, deszczyk już tylko kropi. Odwracam się i ruszam z powrotem po własnych śladach. Nie zamierzam walczyć ze swoją intuicją i elfami, czyli „niewidzialnymi ludźmi”, jak nazywają Skandynawowie duchy zamieszkujące góry. Mijam stada pięknych owiec, które z filozoficznym spokojem przeżuwają trawę, odprowadzając mnie dość obojętnymi spojrzeniami spod długich rzęs. TEKST: Sergiusz Pinkwart
Nie tylko Kensington Palace, czyli Londyn śladami księżnej Diany
Poznaj 7 ulubionych miejsc Lady Di w stolicy Wielkiej Brytanii
Diana Spencer urodziła się w posiadłości Park House w hrabstwie Norfolk. Jednak od 1979 roku jej domem stał się Londyn. Zarabiała tam na życie opiekując się dziećmi, a później pracując w przedszkolu. Zamieszkała w odziedziczonym po prababce luksusowym apartamencie w Coleherne Court, w okolicy Earl's Court. Po ślubie z księciem Karolem zamieszkali w Pałacu Kensington Royal, w apartamentach numer 8 i 9. Tam również wychowywali się ich synowie, książę William i książę Harry. Ciekawi was, do których restauracji najczęściej chadzała, gdzie lubiła się zrelaksować i gdzie spędzała wolny czas? Oto 7 ulubionych miejsc księżnej Diany w Londynie! ZOBACZ TAKŻE: Królowa Elżbieta II ma problemy ze zdrowiem? Odwołano jej udział w ważnym wydarzeniu Ulubione miejsca księżnej Diany w Londynie 1. Pałac Kensington Od czasu ślubu z księciem Karolem aż do swojej śmierci mieszkała w pałacu Kensington. Pozostała tam bowiem także po głośnym rozwodzie – lokalizacja w centrum Londynu ułatwiała jej m.in. zawożenie i przywożenie synów ze szkoły. Mimo, że mogła zlecić to pracownikom, wolała robić to sama i spędzać z chłopcami jak najwięcej czasu. Dziś część apartamentów w pałacu Kensington można zwiedzać i przy okazji zobaczyć wystawę ubrań Lady Di. Warto skorzystać z tej okazji i przejść się korytarzami, którymi chodziła sama księżna Diana. Na przeciwko pałacu znajduje się także słynna Cafe Diana, wypełniona pamiątkami po księżnej. Ale warto tam zajrzeć, bo Diana często wpadała tam z Williamem i Harrym na ciasto, sok lub croissanta. 2. Restauracja Launceston Place Launceston Place, która mieści się w dzielnicy Kensington, była jedną z ulubionych restauracji Diany. Tamtejsza kuchnia słynęła wówczas z klasycznego brytyjskiego jedzenia, ale w najlepszym wydaniu. Księżna bywała tam tak często, że jedno z dań nazwano nawet jej imieniem - Suflet Diany (niestety dziś nie ma go już w karcie). Dziś wnętrza po modernizacji wyglądają inaczej niż za życia Lady Di, a kuchnia to współczesny miks brytyjskich i francuskich smaków. Ale nadal warto się tam wybrać! 3. Restauracja L'Escargot Do tej najstarszej francuskiej restauracji w Londynie, w dzielnicy Soho, Diana przychodziła na tuńczyka z soczewicą – było to jej ulubione danie w karcie. Restauracja liczy sobie już 95 lat i bywali w mniej wszyscy sławni i bogaci. Nadal ma swój urok z typowo francuską salą jadalną udekorowaną obrazami i kryształowymi żyrandolami. Warto zjeść tam coś smacznego (choćby przepyszne ślimaki) lub chociaż napić się wina, bo wybór jest oszałamiający. 4. Restauracja San Lorenzo Gdy Diana miała ochotę na coś włoskiego albo po prostu na szybki lunch lub drinka, najczęściej wybierała włoską restaurację San Lorenzo w Knigtsbridge, usytuowanym bliżej pałacu Kensington niż jej ulubione Soho. Bywały tam także wielkie sławy ekranu jak Jack Nicholson i Joan Collins. ZOBACZ TAKŻE: Księżniczka Charlotte kiedyś kochała kucyki, teraz pasjonuje ją sport. Jaka dyscyplina jest jej ulubioną? 5. Royal Vaxhaull Tavern Royal Vaxhaull Tavern to najstarsze zachowane gejowskie miejsce rozrywki w południowym Londynie. Diana nie mogłaby się w nim pokazać, ale znalazła na to sposób. Okazuje się, że poszła tam na jedną z imprez w towarzystwie Freddiego Mercury przebrana za mężczynę. Lider zespołu The Queen wzbudził wtedy tam wielkie zainteresowanie, że Diany nikt nie rozpoznał i mogła bawić się całą noc incognito. 6. Royal Opera House Kto oglądał serial The Crown ten wie, że Diana kochała taniec. „Uwielbiała tańczyć, była fantastyczną tancerką”, mówił książę William w jednym z wywiadów. Okazuje się, że chciała nawet zostać baletnicą. To marzenie jednak się nie spełniło i jedyne co jej pozostało, to szaleć na parkiecie lub oglądać balet w Royal Opera House. Jak się okazuje, była to jedna z jej ulubionych rozrywek. Co ciekawe, to właśnie na deskach tej opery Diana wykonała swój głośny taniec do utworu Uptown Girl Billy'ego Joela w ramach prezentu urodzinowego dla księcia Karola. Ten jednak nie był zachwycony występem żony... 7. The Harbour Club Harbour Club w Chelsea to luksusowy klub sportowy z prywatnym basenem i kortami tenisowymi. Korzysta z niego wielu członków rodziny królewskiej, w tym książę Williama wraz z księżną Kate. Diana grała tam regularnie w tenisa w latach 90. Klub zapewniał jej nie tylko doskonałe warunki do gry, ale także upragnioną prywatność. Czytaj również: Księżna Diana padła ofiarą manipulacji i oszustwa. Książę William zabrał głos w tej sprawie
Dorota Szelągowska odpoczywa na Bali. Jak spędza urlop?
Sprawdzamy, jak zorganizować wyjazd na tę rajską wyspę!
Dorota Szelągowska wybrała się we wspaniałą podróż na Bali! Gwiazda telewizji, która ma za sobą trzy małżeństwa, teraz jest podobno singielką. Na wakacje udała się razem z przyjaciółką. Jak panie spędzają czas na indonezyjskiej wyspie? Nie tylko w luksusowym kurorcie. Szelągowska zwiedza i obcuje z „prawdziwym”, a nie tylko „turystycznym” obliczem wyspy. Pod opisem zdjęcia, które opublikowała na swoim profilu na Instagramie napisała: „Tak wyglądam w Ubud pijąc wodę kokosową, zanim spadnie deszcz i napadną mnie małpy, ale już po tym, jak oddam rzeczy do pralni. Potem tak nie wyglądam. Inaczej znaczy”. Dorota Szelągowska przygotowała relacje wideo, które opublikowała na swoim profilu na Instagramie. Trzeba przyznać, że prezentują mnie niezwykle profesjonalnie. Bali to stosunkowo niewielka wyspa, która od lat przyciąga coraz większą ilość turystów i gwiazd, które postanawiają spędzić tam swój urlop. Biura podróży w prawdzie mają w swoich ofertach wycieczki na tą wyspę, ale są one bardzo drogie i bardzo często nieopłacalne, ponieważ po przeliczeniu kosztów wychodzi na to, że na własną rękę można zorganizować świetny wyjazd samemu! Zobacz nasze sposoby na organizację wymarzonego wyjazdu w przystępny sposób! ZOBACZ TEŻ: Poznaj najważniejsze trendy podróżnicze na 2022 rok! Wakacje na Bali – informacje praktyczne Indonezja to przepiękny kierunek, do którego podróż to marzenie wielu osób. Małe wioski, domki na drzewach, malownicze plaże i zatoki oraz upalne dni, to zaledwie kilka rzeczy, które charakteryzują ten kierunek. Co jednak warto wiedzieć przed podróżą? Warto najpierw poszukać dogodnego czasu na podróż, Bali najlepiej zwiedza się w czasie pory suchej, która trwa od maja do końca września, ponieważ wtedy nie pada, a temperatura oscyluje w granicach 27 do 32 stopni. Od października do końca kwietnia trwa pora deszczowa, która jak nazwa wskazuje, charakteryzuje się ulewnymi deszczami oraz wysoką temperaturą, przez co zwiedzanie wysp jest bardzo trudne i nieprzyjemne. Ważnym aspektem przed podróżą są także szczepienia. Lekarze rekomendują, aby upewnić się, że jesteśmy zaszczepieni przeciwko: tężcowi, durowi brzusznemu, wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B oraz przeciwko koronawirusowi. Jest to niezmiernie ważne, ponieważ w tropikalnych krajach bardzo łatwo może wdać się zakażenie lub choroba, dlatego warto zadbać o zdrowie jeszcze przed podróżą. Dodatkowo trzeba także pamiętać, aby zabrać ze sobą apteczkę, ponieważ w Indonezji apteki znajdują się w dużych miastach, często oddalone od siebie o kilka lub kilkanaście kilometrów. W naszej apteczce powinniśmy mieć: leki przeciwbólowe (np. Ketonal, Ibuprom, Apap i Paracetamol), leki na zatrucie pokarmowe i biegunkę (np. Stoperan, Smecta, Węgiel), elektrolity, plastry oraz środki odstraszające insekty i oczywiście leki, które przyjmujemy na stałe. Wakacje na Bali – loty, wizy Niestety z Polski nie ma bezpośrednich lotów do Indonezji, a konkretnie na lotnisko docelowe Denpasar. Lot oferuje połączenia do tej destynacji z przesiadką w Singapurze, a koszt biletu w obie strony w klasie ekonomicznej kosztuje około 2500 zł - 3800 zł. Następną linią oferującą połączenia jest Qatar, który w planie podróży zakłada przesiadkę w Doha, a koszt biletów wynosi między 2800 zł a 3800 zł. Emirates zabierze nas do Denspasar z przesiadką w Dubaju, koszt w obie stroni wynosi między 3000 zł a 5000 zł. Bilety można rezerwować na stornie przewoźnika lub za pośrednictwem stron typu Esky, Skyskanner lub Kayak, które szybko i wygodnie zestawią wszystkie loty w interesujących nas terminach. Niestety ceny biletów na Bali są bardzo wysokie, ale rekompensują je niskie ceny noclegów w bardzo wysokim standardzie. Bardzo ważną kwestią w trakcie planowania wyjazdu na Bali jest wiza! Na szczęście Indonezja wróciła do wydawania VISA ON ARRIVAL czyli wizy, o którą nie trzeba nigdzie wcześniej aplikować, tylko otrzymuje się ją do paszportu po wylądowaniu na miejscu docelowym. Polska jest na liście 42 krajów, które są do niej uprawnione. Trzeba jednak spełniać określone wymagania, czyli posiadać ważny paszport, certyfikat pełnego szczepienia, dowód rezerwacji hotelu na minimum jedną noc. Jeśli planujemy dłuższy pobyt musimy już się starać o dłuższą wizę B211. Wakacje na Bali – wyspy i miejscowości Bali posiada ogromną bazę noclegową, a Airbnb oferuje ogromną ilość ciekawych hoteli w bardzo atrakcyjnych cenach! Najlepszymi miejscowościami do zatrzymania są Ubud, Canggu i Uluwutu. Ubud to miasto, które leży na środku wyspy i oferuje najlepsze hotele, które oferują przykładowo nocleg w domku na drzewie oraz baseny z pięknymi basenami. Obrzeża miasta są pełne pól i tarasów ryżowych oraz kokosowych palm. Jest to świetne miejsce na wyciszenie umysłu podczas spacerów po plaży lub pól. W centrum można znaleźć dużo rozrywek oraz spróbować świetnej indonezyjskiej kuchni. Uluwutu to raj dla surferów, ponieważ jest pełne plaż, wysokich klifów z przepięknymi widokami, urokliwych świątyni oraz beach barów na plażach z białym piaskiem. Jest to to region, który słynie ze swoich piaszczystych brzegów, do najpiękniejszych należą między innymi Dreamland Beach, Suluban Beach, Bingin Beach oraz Padang-Padang Beach. Miasteczko znajduje się zaledwie 30 kilometrów od Canggu, więc zdecydowanie warto je odwiedzić na wypożyczonym skuterku i poopalać się. Canggu to kolejne miasto, które będzie świetną bazą wypadową na Bali. To typowo turystyczna miejscowość z surferskim klimatem i plażą ciągnącą się kilometrami i dostępem do Balijskiego Morza. Można tam zrobić duże zakupy w okolicznych sklepikach, spróbować Indonezyjskich przekąsek oraz zrelaksować się w salonach masażów, które znajdują się na głównej ulicy. Będąc na Bali warto też odwiedzić wyspy Gili i Nusa, na których znajdują się ciekawe hotele, beach bary i restauracje. Wiele lokalnych biur podróży oferuje na nie wycieczki, z których zdecydowanie warto skorzystać, kiedy nie chcemy zostawać tam na noc. Wakacje na Bali – noclegi Bali słynie z wielu niezwykłych hoteli w bardzo przystępnych cenach. Warto ich szukać za pośrednictwem stron Booking oraz Airbnb. Do najpopularniejszych należą: Kuwarasan Resort – to przepiękny hotel, który znajduje się pośród pól ryżowych, położony sześć kilometrów od centrum Ubud. Idealne miejsce na wyciszenie się i odpoczynku od zgiełku cywilizacji, w którym można spróbować fantastycznej indonezyjskiej kuchni, odpoczywać nad basenem, ćwiczyć jogę w pięknym pawilonie lub pójść na relaksujący masaż. Kyon Jungle Resort – to pięciogwiazdkowy hotel znajdujący się na wzgórzu oddalonym od centrum Ubud około dziewięć kilometrów. Jest to stolica ciszy i zieleni, ponieważ resort otaczają palmy, drzewa i bujna roślinność. Hotel w cenie noclegu oferuje lekcje jogi, popołudniową herbatę i ciasto, śniadania oraz transport do centrum. Jest to zdecydowanie jeden z piękniejszych hoteli na Bali, w którym cena za noc wynosi 950 zł. Basundari Yoha Retreat – to butikowy hotel, który znajduje się dwa kilometry od Ubud. Charakteryzuje się przestronnymi pokojami w stylu boho, pięknym basenem i ogromną salą do jogi. Miejsce to zdecydowanie jest dedykowane osobom, które poszukują wyciszenia i medytacji. Cena za nocleg wynosi około 250 zł. LIFT – to zdecydowanie najciekawsza propozycja znajdująca się w Ubud, ponieważ oferuje noclegi w domku na drzewach! Ich wyposażenie jest bardzo nowoczesne i eleganckie. Zdecydowanie warto zarezerwować tam nocleg z dużym wyprzedzeniem. Wakacje na Bali - atrakcje Bali to nie tylko piękne plaże i pola ryżowe, to także wyspa tysiąca świątyń i jeszcze większej ilości kapliczek. Dominującą religią jest hinduizm balijski i właśnie tym bogom są one poświęcone. Warto zobaczyć Pura Tanah Lot, Pura Luhur Uluwatu, Pura Ulun Danu Bratan oraz Pura Beskih, która jest największym kompleksem świątyń na Bali. Poza świątyniami warto zobaczyć także królewskie pałace wodne, które są najpiękniejszymi i najlepiej zadbanymi miejscami na Bali. Do najbardziej popularnych należą pałace wodne w Ujung i Tirta Gangga, a niedaleko Ubud znajduje się jeden z najciekawszych kompleksów świątynnych - Para Tirta Empul, właśnie w tym miejscu według tradycji znajduje się źródło z magicznymi mocami. Świetnym miejscem niezdominowanym przez turystów jest wodospad Sekumpul, którego wyjątkowość polega na tym, że składa się z siedmiu wodospadów, najwyższy ma aż 80 metrów. Piękne widoki w drodze nad wodospad, ściana zieleni oraz kąpiel w krystalicznym czystej wodzie jest zdecydowanie warta doświadczenia. Również pod wodą można doświadczyć wyjątkowych emocji, których dostarczy pływanie wśród żółwi, czego można doznać na wysepkach Gili. Najprościej je zobaczyć podczas nurkowania z rurką z łódki lub przy Plaży Żółwi, która znajduje się na północno-wschodnim krańcu wyspy Gili Trawangan. Fani wodnych zabaw powinni odwiedzić park wodny Waterbom, który znajduje się w centrum Kuty. Jest to miejsce, w którym każdy znajdzie coś dla siebie, jest mnóstwo zjeżdżalni zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych, można tam też spróbować surfingu lub skorzystać z masażu. Odwiedzenie Bali to marzenie wielu podróżników. Piękne, malownicze scenerie, wodospady i pola ryżowe przyciągają coraz więcej turystów oraz gwiazd. Nie jest to tania podróż, ale doświadczenia i atmosfera zdecydowanie rekompensują wiele godzin lotów i trudów podróży. Bali najlepiej zwiedza się za pomocą skuterów, ich wypożyczenie na miejscu jest bardzo tanie, a pozwala na dotarcie do najbardziej ukrytych zakątków wyspy. Marzycie o wakacjach na Bali?
Poznaj najdroższe prestiżowe szkoły z całego świata!
Absolwentami są członkowie rodzin królewskich…
Sauny, teatr na wolnym powietrzu oraz olimpijskie obiekty treningowe. Kto by się spodziewał, że to opis… szkoły. Są najdroższe na świecie, a ich absolwentami są między innymi osoby z rodzin królewskich. Luksusowe obiekty są ogromnie prestiżowe i niedostępne dla każdego. Z okazji pierwszego dnia roku szkolnego koniecznie zobaczcie zestawienie luksusowych szkół. PRZECZYTAJ O: Trendy na jesień 2022: styl preppy, czyli ubrania na szóstkę! View Ediplayer on the source website Charterhouse, Wielka Brytania To historyczny obiekt założony w 1611 roku, jej uczniowie na swoim koncie mają wiele osiągnięć, przede wszystkim z dziedziny artystycznej. Istnieje tam około osiemdziesiąt kół i stowarzyszeń pozalekcyjnych. Roczna opłata z naukę w Charterhouse to prawie 40 tysięcy funtów (czyli ponad 190 tysięcy złotych). Jej absolwentami jest między innymi polityk Jeremy Hunt, piosenkarz Peter Gabriel oraz prezenter telewizyjny Jonathan Dimbleby. Tonbridge School, Wielka Brytania Szkoła dla chłopców, została założona w 1533 roku dzięki królowi Edwardowi VI, ze względu na rosnące zapotrzebowanie ma edukację. Szkoła do dziś ma doskonałą reputację – sale dydaktyczne, biblioteki oraz laboratoria, a to wszystko na najwyższym poziomie. Placówka kładzie ogromny nacisk na sport, nie bez powodu na jej terenie znajduje się boisko, które podczas igrzysk olimpijskich w Londynie w 2012 roku było miejscem na treningi zawodników. Aby być uczniem w Tonbridge School rocznie trzeba zapłacić ponad 40 tysięcy funtów. Absolwentami szkoły są między innymi Norman Heatley, który odkrył użyteczność penicyliny w medycynie oraz Tim Waterstone – założyciel i były prezes firmy Waterstone’s (brytyjskie przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą książek). Brillantmont International School, Szwajcaria Położona w Lozannie placówka znajduje się nieopodal Jeziora Genewskiego. Szkoła składa się aż z ośmiu budynków dookoła boiska sportowego, na którym znajduje się także gliniany kort tenisowy. W tak pięknym anturażu nie mogło zabraknąć również pensjonatów z widokiem na Alpy i wspomniane jezioro. Jaki jest koszt nauki w tak prestiżowej szkole? Tylko ponad 300 tysięcy zł za jeden rok! Leysin American School, Szwajcaria To stosunkowo młoda koedukacyjna szkoła z internatem, założona w 1960 roku. Znajduje się w alpejskim kurorcie Leysin, zaledwie dwie godziny od Genewy. W szkole uczy się 350 uczniów 60 różnych narodowości. Rok nauki w placówce to koszt ponad 60 tysięcy funtów (ponad 300 tysięcy złotych), jednak uczniowie mogą korzystać z różnych udogodnień oraz jeździć na wycieczki po całym świecie. Do absolwentów wliczają się osoby z rodziny królewskiej Arabii Saudyjskiej. Institut Rosenberg, Szwajcaria Założona w 1889 roku jako Institut Dr Schmidt. Od lat 50. szkoła przygotowuje uczniów do egzaminów maturalnych z języka niemieckiego, angielskiego. amerykańskiego, włoskiego i szwajcarskiego oraz kładzie ogromny nacisk na rozwój osobisty swoich uczniów. View Burdaffi on the source website Collège Alpin Beau Soleil, Szwajcaria Absolwentami są między innymi kanadyjski zawodowy kierowca wyścigowy Jacques Villeneuve, a także księżna Marie z Danii. Szkoła założona w 1910 roku jest jedną z najstarszych szkół prywatnych z internatem i przy okazji jest najdroższa na świecie – 75 tysięcy funtów (ponad 360 tysięcy za rok). Jej uczniowie mają na swoim koncie takie osiągnięcia takie jak wspinaczka na Kilimandżaro, górę Meru i Cotopaxi.
Trendy na lato i jesień 2022: najmodniejsze plecaki idealne na wyjazdy, do pracy lub na uczelnię
Które modele świetnie sprawdzą się w podróży, a które idealnie będą wyglądać w biurze?
Sezon wakacyjny trwa, ale już niedługo sielankowy letni czas się skończy, uczniowie i studenci wrócą do ławek, dlatego warto wybrać idealny plecak na każdą porę roku. W trakcie poszukiwań idealnego modelu warto zastanowić jakie funkcje ma spełniać oraz jakie cechy posiadać - czy potrzebujemy specjalnej przegródki na laptopa, kieszeni na drobne przedmioty, jak portfel i klucze, czy ma być duży turystyczny, czy mały elegancki. Wszystko zależy od naszych potrzeb i gdzie chcemy nasz plecak zabierać. Sprawdźcie najmodniejsze i najciekawsze modele, które cieszą się dużą popularnością tego lata i zdecydowanie będą królować na ulicach jeszcze tej jesieni. ZOBACZ TEŻ: Trendy na lato 2022: klasyczne koszulowe sukienki Najmodniejsze plecaki na lato 2022 – propozycje dla podróżników Plecak idealny do podróży to taki, który zawiera przede wszystkim specjalną kieszeń na laptopa, mniejsze kieszonki na dokumenty, portfel i klucze oraz jest bardzo elastyczny i pakowny. Warto też zwrócić uwagę na materiał, z którego jest wykonany, skórzane plecaki w podróży są bardzo stylową opcją, ale czy przetrwają ciężkie warunki? Poszukując plecaka idealnego na co dzień i w podróż warto wybrać taki z wodoodpornego materiału, dzięki czemu będziemy mieli pewność, że nasze bagaże i dokumenty nie zmokną i nie zniszczą się. Świetną propozycją jest plecak z marki Shay Mitchell - Beis, która zadbała, aby klasyczny model plecaka w czarnym lub beżowym kolorze spełniał wymagania nawet najbardziej wymagającego podróżnika. Poza wcześniej wymienionymi udogodnieniami, jest on również bardzo pakowny i posiada specjalną klamrę na ubrania, w przypadku, kiedy plecak to nasz jedyny bagaż. Również klasyczne plecaki marki Vans fantastycznie sprawdzą się w podróży, ponieważ są bardzo pojemne, posiadają dodatkową przestrzeń na laptopa lub tableta oraz kieszonkę na małe przedmioty i wyróżniają się szeroką gamą kolorystyczną. Bardzo popularnymi plecakami wśród podróżników są firmy Fjallraven model Kanken. Mają klasyczny, kwadratowy kształt, wiele opcji kolorystycznych, zmieszczą wszystko co potrzebne na wycieczkę lub kilkudniowy wyjazd oraz są przy tym bardzo wygodne. Wybierając idealny plecak do podróżowania, warto pomyśleć o jednej z tych trzech opcji. Najmodniejsze plecaki na lato 2022 – eleganckie modele wykonane ze skóry Skórzany plecak to modowa klasyka, która sprawdzi się do każdej stylizacji. Są one mniej pakowane niż te wykonane z materiału, ale będą świetną alternatywą dla torebki na co dzień. Na rynku możemy znaleźć różne rozmiary i kształty skórzanych plecaków, wszystko zależy od Twoich potrzeb – czy poszukujesz modelu idealnego do pracy, czy bardziej na spacery po mieście. Zaletą skórzanych plecaków jest zdecydowanie ich wygląd oraz fakt, że będą pasować do wielu ubrań i na wiele okazji. Marki takie jak Wittchen, Michael Kors oraz Puccini oferują zdecydowanie najciekawszą i najszerszą ofertę tego typu plecaków. Najmodniejsze plecaki na lato 2022 – kolorowy zawrót głowy Plecak nie musi być nudny! Choć na rynku jest wiele modeli w klasycznych i uniwersalnych kolorach takich jak czarny, biały lub beżowy, miłośniczki koloru też znajdą coś dla siebie. Wiele firm w swoich ofertach posiadają kolorowe plecaki w najmodniejszych wakacyjnych kolorach, takich jak błękitny, żółty, neonowy różowy lub lawendowym. Do wyboru, do koloru! Najmodniejsze plecaki na lato 2022 – propozycje do szkoły i na uczelnię Wielu uczniów nie cierpiało swoich tornistrów, głownie ze względu na fakt, że były one bardzo ciężkie od książek i niewygodne. Jednak sprawdzają się one najlepiej w przypadku, kiedy mamy wiele książek i zeszytów do przeniesienia, ponieważ ciężka torba to ogromne obciążenie dla naszego kręgosłupa. Zdecydowanie lepiej rozłożyć ciężar przedmiotów do szkoły lub na uczelnię w modnym plecaku. Największą popularnością wśród młodzieży i studentów cieszą się zdecydowanie plecaki Vansa, które dzięki swojemu klasycznemu krojowi i wielu wzorom zdecydowanie przyciągają spojrzenia i wpadają w oko. Coraz częściej jednak możemy się spotkać z plecakami, które w swojej strukturze mają wbudowane łącze USB i mogą ładować nasze urządzenia elektroniczne, bez konieczności wyjmowania powerbanka, przykładowo w czasie podróży metrem lub autobusem! Są przy tym bardzo pakowne i wodoodporne. Poszukując idealnego plecaka dla siebie, młodszego rodzeństwa lub dzieci zdecydowanie warto rozważyć powyższe opcje. Plecak to świetna alternatywa dla wszystkich osób zmęczonych noszeniem torby lub potrzebujących więcej miejsca na niezbędne w podróży lub pracy rzeczy. Poszukując idealnego modelu warto porównywać i sprawdzać, czy na pewno dany materiał lub rozwiązania przechowywania odpowiadają naszym potrzebom. W naszej galerii znajdziecie najciekawsze i najmodniejsze modele plecaków na lato, które sprawdzą się świetnie zarówno w podróży, jak i pracy lub na uczelni.
Czy Islandczycy wierzą w magiczne istoty?
Rejkiawik to stolica i największe miasto na Islandii, mimo że turystyczne centrum nie zajmuje zbyt rozległego obszaru, może pochwalić się wieloma ciekawymi atrakcjami i niezwykłymi historiami. Na turystów czekają liczne muzea, parki, historyczne centrum, murale oraz... Elfy! Odkryj Reykiavik, stolicę Islandii, skrywającą wiele tajemnic. PRZECZYTAJ O: Wakacje w pojedynkę, czyli jak odnaleźć spokój i harmonię? Historia Reykiaviku Założyciel miasta według “Księgi o zasiedleniu” był Ingolf Arnarson, który wraz z rodziną i niewolnikami osiedlił się w 874 roku i jako pierwszy zaczął używać nazwy Reykjavik, co oznaczało “dymiącą zatokę”. Początek stołecznej roli zaczął się wraz z działalnością kupca Skuliego Magnussona, który był jednym z rdzennych mieszkańców, wybudował kilka manufaktur i tym samym wpłynął znacząco na rozwój miasta. W 1786 roku Reykiavik uzyskał prawa miejskie co przyspiszyło jego rozwój urbanistyczny. Mimo odrębności tutejszego rządu w wielu sprawach uznawano zwierzchność Danii, co doprowadziło do niebezpiecznej sytuacji w 1940 roku, kiedy została zajęta przez wojska niemieckie. Z tego powodu, aby uniknąć zagrożenia, wyspę zajęli Brytyjczycy, a potem Amerykanie, których wojska zostały na Islandii do 1947 roku, które powróziły w 1949 roku i do dziś stacjonują na południe od stolicy Keflavíku. Współcześnie Reykiavik jest ważnym ośrodkiem turystycznym, w którym działa wiele placówek kulturowych, klubów nocnych, dyskotek oraz restauracji. Plan zwiedzania Reykiaviku Islandia to wspaniały kraj, który wydaje się być na oazą spokoju na uboczu. Oto kilka atrakcji, które zdecydowanie warto zobaczyć w czasie pobytu w tym mieście! Skansen Arbaer Prezentuje on codzienne życie mieszkańców Islandii w XIX i XX wieku. Wizyta w nim jest ciekawym doświadczeniem ze względu na bogatą ścieżkę edukacyjną, która prezentuje okoł trzydzieści zabytkowych budynków i domów, do których można wejść i obejrzeć ich wystrój. Skansen nie tylko pokazuje różnice między współczesnością, a realiami XIX wieku, ale też uderzające różnice między standardami życia ubogich ludzi na wsi, a bogatych w mieście. Budynki jakie można tam zobaczyć, to między innymi szkoła, kuźnia, kurnik, spichlerz, kościół i warsztat samochodowy. Z bliska można przyjrzeć się szybowi wiertniczemu, który był sprowadzony na Islandię w celu poszukiwania złota, a finalnie wykorzystywano go do odwiertów gorącej wody geotermalnej. Świetna propozycja zwiedzania, na którą warto poświęcić około dwóch/trzech godzin. Muzeum Perlan Perlan wyróżnia się ciekawą architekturą, gdyż budynek stoi na szczycie sześciu zbiorników, które w sumie przechowują 24 miliony litrów gorącej wody. Nocą oświetlają je reflektory, aby cała konstrukcja była dobrze widoczna z daleka. Projekt budynku stworzył w 1991 roku Ingimundur Sveinsson. W muzeum można zobaczyć wiele ciekawych wystaw, które obrazują geologię oraz fanę i florę Islandii. Dzięki temu miejscu w ciekawy i interaktywny sposób poznacie sekrety niezwykłej przyrody Islandii. Muzeum Narodowe Islandii Jest to największa placówka poświęcona przybliżeniu historii osadnictwa, narodu i kraju na Islandii. Nie jest to aż tak duże muzeum jak chociażby Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, ale zdecydowanie jego zbiory, które składają się z 2000 obiektów są fascynujące. Wszystkie wystawy są ułożone chronologicznie i przeprowadzają odwiedzających przez całą historię wyspy, od pierwszych wikingów, którzy się na niej znaleźli, po współczesne osiągnięcia przemysłowe Islandii. Można tu też zobaczyć bardzo ciekawą kolekcję obrazów sakralnych pochodzących z islandzkich kościołów oraz wiele historycznych przedmiotów codziennego użytku, jak narzędzia i łodzie. Na obejrzenie całego muzeum warto poświęcić około dwie/ trzy godziny. Saga Museum Saga Museum koncentruje się wokół odtwarzaniu i obrazowaniu historii, podań i legend z tradycyjnych islandzkich sag. Nie znajdziemy tutaj za bardzo historycznych przedmiotów, ale za to zobaczymy w jaki sposób żyli ludzie dawnej Islandii, poznamy tutejsze mity i legendy, które odnoszą się do pierwszych osadników. Przedstawione są tu także kluczowe momenty w historii Islandii, które zdeterminowały losy narodu. Obecnie wystawa posiada aż siedemnaście stanowisk przedstawiających poszczególne wydarzenia, historyczne lub mitologiczne oraz postacie z nimi związane. Świetne miejsce, które poszerza naszą wiedzę na temat wyspy i uruchamia wyobraźnię. Kościół Hallgrímskirkja Jest to najbardziej rozpoznawalny kościół na całej Islandii. Ma 74,5 metra wysokości i jest najwyższym budynkiem na wyspie. Piękno tego kościoła leży w fakcie, że jest klasycznie islandzki, a wyjątkowym czyni go protestancka prostota, sześciokątne kolumny bazaltowe oraz kształt młota, inspirowany atrybutem boga piorunów. Pomnik Sólfar Autor pomnika, Jón Gunnar chciał za jego pomocą pokazać przyciągającą moc przyrody, pragnienie odkrywania i potrzebę poruszania się naprzód. Rzeźba wygląda jak pomost między krainą jawy i snu. Jej konstrukcja i kształt robią ogromne wrażenie, dlatego zdecydowanie warto zobaczyć ją na żywo. Islandzka wiara w elfy Islandczycy to niezwykły naród, który wierzy w elfy, które mieszkają pod głazami i lawą. Odwiedzając Islandię można zobaczyć wiele małych domków, które mieszkańcy budują właśnie dla swoich mistycznych przyjaciół. Bardzo często można też spotkać się z tym, że drogi są bardzo kręte i naokoło, aby ominąć siedliska elfów. Islandczycy kultywują także tradycję palenia noworocznych ognisk, przy których zbierają się tłumnie, aby śpiewać piosenki o mistycznych postaciach. Jest to obrzęd związany z legendą, która głosi, że właśnie w tym czasie “ukryci ludzie” wychodzą ze swoich kryjówek, aby przenieść się w inne miejsce i istnieje wtedy szansa, aby zobaczyć na własne oczy elfy. Światło ognia, które Islandczycy wtedy rozpalają ma ułatwić istotom podróż. Kolejną ciekawostką związaną z wiarą w elfy na Islandii jest Álfaskólinn - szkoła elfów mieszcząca się w Reykiaviku. Można się w niej nauczyć odróżniania aż trzynastu rodzajów elfów, poznać ich zwyczaje oraz inne magiczne istoty jak trolle, krasnoludy czy ogry. Po zakończeniu pięciogodzinnego kursu, każdy uczestnik jest zapraszany na spacer w poszukiwaniu elfów. Nie trzeba zdawać żadnego egzaminu, dostaje się za to certyfikat i poczęstunek w postaci naleśników i kubka kawy. Jendak czy naprawdę Islandczycy wierzą w elfy? Odpowiedź brzmi – nie. Nie zaprzeczają oni jednak możliwości ich istnienia, są pełni szacunku do tradycji i mitów. Co warto zjeść w Reykiaviku? Tradycja islandzka kuchnia składa się przede wszystkim z ryb - głównie suszonych lub kiszonych. Kiedyś na Islandii bardzo popularne było mięso fok i wielorybów, ale dzisiaj jest ono rzadkością. Większość tradycyjnych dań ma specyficzny smak i aromat. Do najpopularniejszych należą: Baranie jądra Zupa z jagnięciny Rybna potrwka Plokkifiskur Gotowany barani łeb Sfermentowany rekin (to zdecydowanie danie dla odważnych) Panierowane języki dorsza Jest to zdecydowanie kuchnia dla odważnych, dlatego będąc w restauracji warto najpierw zamówić jedno danie na kilka osób, aby spróbować i zobaczyć, czy przypadnie nam do gustu, a następnie domówić kolejne porcje. Islandia to przepiękna wyspa, obfitująca w przepiękne zabytki i widoki, gdzie mieszkańcy są szalenie przyjaźni. Jeśli chcesz zobaczyć zorzę na własne oczy lub wybuch wulkany, z którego magma wypływa i niszczy wszystko na swojej drodze, zdecydowanie warto wybrać się na wycieczkę i zatrzymać w stolicy, czyli Reykiaviku.
Jak zmieni się turystyka w Chorwacji od stycznia 2023?
Już za kilka miesięcy kuny zostaną zastąpione przez euro
W Chorwacji szykują się spore zmiany, które wejdą w życie od 1 stycznia 2023 roku. Już od września 2022 będzie można obserwować przygotowania mieszkańców całego kraju do wejścia do strefy euro. Dotychczasowa waluta kuna będzie całkowicie wygasać. Jak może to wpłynąć na turystykę? ZOBACZ TEŻ: Co warto zobaczyć w Chorwacji? Oto 12 miejsc, w których się zakochasz! Chorwacja wchodzi do strefy euro i zmienia walutę Już od 5 września w Chorwacji we wszystkich punktach usługowych i sklepach, konieczne będzie podawanie cen zarówno w kunach, jak i w euro. Będzie to przygotowanie do zmian, które wejdą w życie oficjalnie od 1 stycznia 2023 roku. Chorwacja po latach dołączy do strefy euro, tak jak braje bałtyckie oraz Słowacja. Mieszkańcy nie obawiają się zmian, ponieważ 70% turystów odwiedzających ich kraj posługuje się właśnie euro. Turystyka w Chorwacji kwitnie Coraz więcej nowoczesnych autostrad, most łączący Peljesac z lądową częścią Chorwacji, rozbudowana oferta hotelowa i piękne plaże sprawiają, że Chorwacja znajduje się w rozkwicie, jeśli chodzi o turystykę. Tylko rok temu odwiedziło ją 14 milionów turystów, w tym 1 milion Polaków. Chorwacja to świetna baza wypadowa, zarówno samochodem, jak i samolotem. Noclegi nie są bardzo drogie, a piękna pogoda i czysta woda to coś znacznie lepszego, niż wakacje nad Bałtykiem. Kuna i Euro jeszcze w 2023 roku Odejście od kun nie nastąpi z dnia na dzień. W 2023 roku w Chorwacji funkcjonować będą jednocześnie dwie waluty. Wszystko po to, aby Chorwaci mogli oswoić się z euro, ale również pozbyć się kub, które jeszcze mają w swoich zasobach finansowych. Nie ma więc obaw, jeśli i Wy macie do wydania kuny – warto zaplanować się urlop w Chorwacji, aby wydać je przed końcem 2023 roku. CZYTAJ TEŻ: Podróże 2022: Poznaj najbardziej instagramowe miejsca na świecie Czy euro podniesie ceny? Patrząc na inne kraje, takie jak Słowacja czy kraje bałtyckie, które również weszły do strefy euro, nie ma co obawiać się drastycznych zmian cen. Chorwacja jest przygotowana na zmianę i nie wprowadza paniki, bo to mogłoby być najgorsze zarówno dla mieszkańców, jak i gości przybywających tutaj na urlop. Oswajanie z walutą to najlepszy pomysł, a jak będzie w rzeczywistości, czas pokaże.
Sezonowe butiki Chanel w St. Tropez, Capri i Marbelii zachwycają bogatym i eleganckim wystrojem
Co możemy w nich znaleźć i do kiedy będą otwarte?
Chanel wraz z początkiem wakacji ponownie otworzyło swoje specjalne, letnie butiki w luksusowych śródziemnomorskich kurortach, czyli w Saint Tropez (Francja), Capri (Włochy) i Marbelli (Hiszpania). Ich minimalistyczny, ale bardzo elegancki wystrój zdecydowanie zachęca do luksusowych zakupów w czasie wakacyjnego pobytu właśnie w tych miasteczkach. Co znajdziemy w butikach? Jak wyglądają w środku? Do kiedy są otwarte? ZOBACZ TEŻ: Diora i Dolce&Gabbana otworzyły zjawiskowe wakacyjne pop-up store'y Wystrój letnich butików Chanel Wystrój letnich butików francuskiego domu mody jest inspirowany apartamentem założycielki marki, czyli Coco Chanel przy rue Carbon w Paryżu. Ich kolorystyka bazuje przede wszystkim na odcieniach bieli, beżu i czerni, które najbardziej kojarzą się z marką. Najważniejszym elementem w każdym z trzech butików jest zamszowa sofa, na której są prezentowane najnowsze akcesoria, między innymi czapki, okulary i torebki. Pomieszczenia zostały tak zaprojektowane, żeby przypominały “prywatną sferę Gabrielle Chanel” i dobrze komponowały się z jej estetyką i dawały klientowi poczucie, że nie odwiedza sklepu, tylko wakacyjną rezydencję pionierki mody. Asortyment letnich butików Chanel Wewnątrz każdej z trzech lokalizacji znajdują piękne witryny, gabloty i stoły, które zachęcają do odkrywania toreb sezonu, zegarków oraz biżuterii, między innymi z kolekcji Coco Rush i No5. Można też w nich znaleźć najnowsze zegarki J12, Première i BOY-Friend. Dodatkowo dostępna jest też najnowsza kolekcja na sezon wiosna-lato 2022 oraz Métiers d’art, która jest formą celebracji niezwykłych umiejętności rzemieślniczych. Dodatkowo niedługo do sprzedaży trafi kolekcja Beach i pre-kolekcja na sezon jesień-zima 2022/2023. W butikach można też poczuć świeży, lekko pikantny zapach róży damasceńskiej, która jest główną nutą zapachową perfum Paris-Paris. Letnie butiki Chanel to niezwykłe miejsca, w których każdy element jest idealnie dopracowany, a ich wystrój i klimat dają poczucie luksusowych wakacji. Butik w St. Tropez jest otwarty do końca września, natomiast butiki w Capri i Marbelii do 31 października 2022. Będąc w tych miejscach warto zajrzeć do jednego z letnich butików Chanel i poczuć ich niezwykły klimat. Sprawdźcie w naszej galerii jak wyglądają w środku.
Luksusowy nocleg w więzieniu a może relaks w pałacu?
Oto 10 wyjątkowych budynków, które zostały zamienione w hotele!
Planujesz urlop? Spędź go w wyjątkowym hotelu! Przedstawiamy 10 zabytkowych budynków na całym świecie, które zostały przekształcone w hotele. Od dawnych więzień i internatów po eleganckie pałace, te zabytki zostały starannie odrestaurowane i zyskały nowe życie jako nowoczesne hotele, goszczące turystów o najbardziej wyrafinowanych gustach! View Ediplayer on the source website Hotel Figueroa, Los Angeles, USA Hotel Figueroa, pierwotnie otwarty w 1926 roku przez YWCA jako ekskluzywny hostel dla kobiet, był bezpieczną przystanią dla podróżujących w pojedynkę kobiet, którym nie wolno było zameldować się w większości zwykłych hoteli bez opiekuna płci męskiej. Budynek został zaprojektowany w hiszpańskim stylu kolonialnym. Dziś zachwyca oryginalną fasadą i wspaniałymi wnętrzami. Zajrzyj na www.hotelfigueroa.com Çırağan Palace Kempinski, Istambuł, Turcja Çırağan Palace Kempinski Istanbul to jedyny hotel w Turcji, do którego można dotrzeć prywatnym helikopterem, jachtem i limuzyną. Sułtan Abdülaziz ukończył budowę pałacu w 1871 roku. W 1910 roku pożar zniszczył wnętrze, w tym bezcenne antyki, książki i dzieła sztuki. Prywatna łaźnia sułtana to jedyny zachowany pokój. Po I wojnie światowej inżynierowie francuskiego korpusu wojskowego zajęli zrujnowany pałac, a w latach 30. XX wieku drużyna piłkarska Beşiktaş wykorzystywała ogród pałacowy jako stadion. Po gruntownej renowacji w latach osiemdziesiątych pałac Çırağan został ponownie przywrócony do dawnej świetności jako pięciogwiazdkowy luksusowy hotel. Zajrzyj na www.kempinski.com Chicago Athletic Association, Chicago, USA Ten budynek w stylu weneckiego gotyku, otwarty w 1893 roku był pierwotnie ekskluzywnym klubem sportowym i towarzyskim dla najbardziej wpływowych biznesmenów z Chicago. Po zamknięciu w 2007 roku, budynek przeszedł gruntowną renowację i został ponownie otwarty jako hotel Chicago Athletic Association w 2015 roku. Zajrzyj na www.chicagoathletichotel.com Eliza Jane, Nowy Orlean, USA Eliza Jane to hotel butikowy w Nowym Orleanie, który został wybudowany w latach 60. XIX wieku i był wcześniej biurem prasowym gazety The Daily Picayune. Eliza Jane Nicholson była wydawcą The Daily Picayune pod koniec 1800 roku i pierwszą kobietą wydawcą jednej z głównych gazet w USA. Hotel znajduje się zaledwie dwie przecznice od Dzielnicy Francuskiej. Oryginalne ceglane ściany hotelu i belki sufitowe zostały wkomponowane w nowy nowoczesny design. Zajrzyj na www.hyatt.com Andaz Amsterdam Prinsengracht, Holandia Andaz Amsterdam Prinsengracht, z widokiem na słynne kanały w Amsterdamie, był miejską biblioteką publiczną od 1977 do 2007 roku. Teraz to hotel, w k†órym królują motywy rodem z „Alicji w Krainie Czarów”. W hotelu wciąż znajduje się ogromna biblioteka, w której dostępna największa prywatna kolekcja dzieł sztuki wideo w Europie. Zajrzyj na www.hyatt.com Hotel El Convento, San Juan, Puerto Rico Ten dawny klasztor w sercu historycznego starego miasta San Juan pochodzi z 1651 roku. W budynku mieścił się pierwszy klasztor karmelitów w obu Amerykach. Czarno-białe marmurowe podłogi, oryginalne freski, witraże i wspaniały dziedziniec ze stuletnimi drzewami zachowują charakter i dawny urok obiektu. Zajrzyj na www.elconvento.com Hyatt House Jersey City, New Jersey, USA Hyatt House Jersey City został otwarty w 2018 roku w dawnym budynku First National Bank of Jersey City, założonym w 1868 roku. Według legendy zamożne rodziny, które przybyły na wyspę Ellis, zdeponowały swoje kosztowności w prywatnych skarbcach tego banku na przechowanie. Dziś na wyobraźnię turystów działa wspaniała brama banku i podłoga wyłożona marmurem sprowadzonym z Włoch.Z restauracji na dachu roztacza się imponujący widok na panoramę Nowego Jorku i Statuę Wolności. Zajrzyj na www.libertyhotel.com Washington School House, Park City, Utah, USA Ten hotel butikowy, położony w samym sercu centrum miasta Park City, dysponuje zaledwie 13 apartamentami. Washington School House to jeden z ostatnich zachowanych oryginalnych budynków starych internatów w Stanach Zjednoczonych. Został zbudowany w 1889 roku. Zajrzyj na www.washingtonschoolhouse.com Sugar Beach, A Viceroy Resort, St. Lucia Resort zajmuje dużą powierzchnię dziewiczego lasu deszczowego w Val des Pitons, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Sugar Beach znajduje się na terenie starej plantacji cukru. Zajrzyj na www.viceroyhotelsandresorts.com/sugar-beach The Liberty Hotel Boston, A Luxury Collection Hotel Massachusetts Usytuowany u podnóża Beacon Hill w Bostonie hotel Liberty to dawne więzienie Charles Street, a budynek pochodzi z 1851 roku. Niektórzy z najbardziej znanych przestępców w Bostonie, w tym James „Whitey” Bulger odsiadywali tu wyroki! Dziś hotel łączy historię z luksusowym stylem i domowym ciepłem. Z 298 pokoi i apartamentów roztacza się widok na panoramę miasta i rzekę Charles. Zajrzyj na libertyhotel.com View Burdaffi on the source website Który z powyższych hoteli najchętniej odwiedzicie?