Męskie Granie zrobiło coś, czego nie było nigdy wcześniej. Vito Bambino, Zalia i Igor Herbut właśnie zaskoczyli fanów
Męskie Granie po raz pierwszy w historii zdecydowało się na wydanie dwóch premierowych singli w jednej edycji. Po sukcesie „Nareszcie” Zalia, Vito Bambino i Igor Herbut prezentują „Tańczę”, utwór pełen lekkości, energii i letniego klimatu. Nowa piosenka pokazuje zupełnie inne oblicze tegorocznej Orkiestry i już wzbudza duże zainteresowanie fanów.
Tego jeszcze nie było. Męskie Granie po raz pierwszy w historii zdecydowało się na wydanie dwóch singli w ramach jednej edycji projektu. Po entuzjastycznie przyjętym utworze „Nareszcie” Zalia, Vito Bambino i Igor Herbut wracają z kolejną muzyczną niespodzianką. Ich nowa piosenka „Tańczę” właśnie ujrzała światło dzienne i pokazuje zupełnie inne oblicze tegorocznej Męskie Granie Orkiestry. „Tańczę” pokazuje zupełnie nowe oblicze Męskiego Grania 2026 Przez lata fani przyzwyczaili się do jednego oficjalnego singla promującego trasę. W 2026 roku organizatorzy postanowili jednak odejść od sprawdzonego schematu. Efekt? Dwie premierowe piosenki i jeszcze więcej muzycznych emocji. Po refleksyjnym i nastrojowym „Nareszcie” artyści prezentują utwór, który zachęca do ruchu, spontaniczności i czerpania radości z chwili. „Tańczę” już od pierwszych sekund pokazuje, że lato z Męskim Graniem może mieć znacznie bardziej energetyczny soundtrack, niż wielu słuchaczy się spodziewało. Nowy singiel utrzymany jest w lekkim, tanecznym klimacie, ale nie traci przy tym emocjonalnej wrażliwości charakterystycznej dla projektu. To opowieść o swobodzie, potrzebie oderwania się od codzienności i pozwoleniu sobie na odrobinę luzu. Za tekst i kompozycję odpowiadają wspólnie Zalia, Vito Bambino oraz Igor Herbut. Produkcją utworu zajął się Jakub Galiński, który współtworzył również jego warstwę kompozycyjną. Efektem jest nowoczesne brzmienie balansujące pomiędzy alternatywnym popem a radiową przebojowością. Słuchacze szybko zauważyli, że „Tańczę” znacząco różni się od „Nareszcie”. Tam dominowały refleksje i emocjonalna narracja, tutaj na pierwszy plan wysuwają się rytm, energia i koncertowy potencjał. To właśnie ten utwór może stać się jednym z najmocniejszych punktów letnich występów Męskiego Grania. CZYTAJ TEŻ: 20 lat temu cała Polska nuciła „Smak słów”. Kultowy przebój zespołu Goya narodził się w zaskakujący sposób. Fani nie mieli pojęcia! Dlaczego Męskie Granie po raz pierwszy wydało dwa premierowe single? Tegoroczne Męskie Granie Orkiestra połączyło trzy wyraziste muzyczne osobowości. Zalia dołączyła do projektu po sukcesie albumu „Serce” i współpracach z takimi artystami jak Mrozu, Kuban czy Quebonafide. Vito Bambino po raz kolejny pokazuje, że doskonale odnajduje się w formule Męskiego Grania, a Igor Herbut wnosi do wspólnych utworów swój charakterystyczny wokal i emocjonalność. To właśnie chemia między artystami sprawia, że zarówno „Nareszcie”, jak i „Tańczę” brzmią naturalnie i autentycznie. Nie ma tu miejsca na przypadkowe zestawienie nazwisk. Słychać, że wspólna współpraca zaowocowała czymś więcej niż jednorazowym projektem. Jak podkreślają twórcy, historia powstania „Tańczę” była dość nieoczywista. Pomysł na utwór miał pojawić się spontanicznie podczas promocji „Nareszcie”, kiedy artyści zaprezentowali krótki fragment melodii. Z czasem uznali jednak, że nowa kompozycja zasługuje na pełnoprawne wydanie. To kolejny dowód na to, że Męskie Granie nie boi się eksperymentować i wciąż szuka nowych sposobów na rozwój. Premierze singla towarzyszy teledysk, który również ma wyjątkowy charakter. Za jego reżyserię odpowiada sam Vito Bambino. Artysta od dawna angażuje się nie tylko w muzyczną, ale także wizualną stronę swoich projektów, dlatego klip do „Tańczę” jest bardzo autorski i spójny z estetyką całego przedsięwzięcia. Za okładkę singla odpowiada Hubert Misiaczyk. Nowoczesna oprawa graficzna doskonale wpisuje się w klimat tegorocznej odsłony Męskiego Grania i podkreśla świeżość nowego wydawnictwa. Na tym jednak nie koniec. Do wideoklipu zaproszono aż 50 fanów, którzy mieli okazję wystąpić w projekcie. Efekt? Sami oceńcie. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Pięć kultowych hitów na 50. Agnieszki Chylińskiej. Tak zmieniała się przez lata View oEmbed on the source website
Tak wyglądał koncert "Krzysztof Krawczyk. To już 5 lat". Widzowie nie kryli emocji
Podczas Polsat Hit Festiwal 2026 publiczność w Operze Leśnej w Sopocie przeżyła wyjątkowy wieczór poświęcony pamięci Krzysztofa Krawczyka. Koncert "Krzysztof Krawczyk. To już 5 lat" był pełen emocji, wspomnień i poruszających interpretacji największych przebojów artysty. Na scenie pojawiły się największe gwiazdy polskiej muzyki, a każdemu występowi towarzyszyły owacje i wzruszenie widzów.
Pierwsze dźwięki koncertu wystarczyły, by w sopockim amfiteatrze zapanowała wyjątkowa atmosfera. Publiczność od początku wiedziała, że ten wieczór będzie czymś więcej niż tylko muzycznym widowiskiem. To był pełen emocji hołd dla artysty, którego piosenki od dekad towarzyszą kolejnym pokoleniom Polaków. W kwietniu minęło dokładnie pięć lat od śmierci Krzysztofa Krawczyka, dlatego organizatorzy Polsat Hit Festiwal 2026 postanowili uczcić jego pamięć w szczególny sposób. Tak Polsat Hit Festiwal 2026 oddał hołd Krzysztofowi Krawczykowi Koncert "Krzysztof Krawczyk. To już 5 lat" był jednym z najbardziej wyczekiwanych momentów tegorocznego Polsat Hit Festiwal. Artyści, którzy pojawili się na scenie Opery Leśnej, przypomnieli największe przeboje legendy polskiej estrady i pokazali, że jego twórczość wciąż pozostaje niezwykle ważna dla kolejnych pokoleń słuchaczy. Wieczór otworzył Maciej Maleńczuk utworem "Chciałem być", od pierwszych minut wprowadzając publiczność w nostalgiczny, bardzo emocjonalny klimat. Chwilę później Andrzej Piaseczny wykonał "Za tobą pójdę jak na bal", a widownia śpiewała razem z nim niemal każdą linijkę tekstu. Wzruszeń nie brakowało również podczas występu Sławka Uniatowskiego, który zaprezentował poruszający "Rysunek na szkle". ZOBACZ TEŻ: Skawiński zrobił to ze sceny w Sopocie. Zwrócił się do Chylińskiej i Łosowskiego, czym wzruszył publiczność W kolejnych minutach koncertu emocji było tylko więcej. Kasia Sienkiewicz i Miuosh wykonali "Trudno tak", tworząc jeden z najbardziej klimatycznych duetów wieczoru, z kolei EMO wystąpił z utworem "Ślady na piasku". Publiczność bardzo ciepło przyjęła także Kubę i Kubę z utworem "Mój przyjacielu", a Natalia Szroeder i Smolik zachwycili subtelnym wykonaniem "Bo jesteś ty". Ogromne poruszenie wywołała również Kayah, która zaśpiewała "To co dał nam świat" — utwór szczególnie ważny w historii polskiej muzyki rozrywkowej. W Operze Leśnej zrobiło się wyjątkowo nastrojowo także podczas występu Ani Dąbrowskiej z piosenką "To co w życiu ważne". Duże emocje wzbudził ponownie Andrzej Piaseczny, który wrócił na scenę z utworem "Przytul mnie życie". Kamery wielokrotnie pokazywały wzruszonych widzów, a publiczność reagowała bardzo spontanicznie — wspólnym śpiewem, owacjami i długimi brawami. Edyta Górniak zachwyciła publiczność. "My Cyganie" było jednym z najmocniejszych momentów koncertu Jednym z najbardziej wyczekiwanych występów wieczoru był bez wątpienia występ Edyty Górniak. Artystka wykonała legendarny utwór "My Cyganie", który po raz pierwszy zaśpiewała w duecie z Krzysztofem Krawczykiem w 2008 roku. Widzowie nagrodzili ją długimi owacjami, a wiele osób wstało ze swoich miejsc jeszcze przed zakończeniem utworu prosząc o bis, który artystka chętnie dla nich wykonała. W mediach społecznościowych niemal natychmiast pojawiły się komentarze zachwyconych fanów, którzy pisali o ciarkach, wzruszeniu i jednym z najpiękniejszych momentów całego koncertu. Sama Edyta Górniak podeszła do tego wykonania bardzo emocjonalnie, co było słychać w każdym fragmencie jej interpretacji. Właśnie takie chwile pokazały, że koncert "Krzysztof Krawczyk. To już 5 lat" to symboliczne spotkanie z muzyką artysty, którego głos i piosenki wciąż pozostają niezwykle ważną częścią polskiej kultury. SPRAWDŹ TEŻ: Internauci podzieleni po występie Roxie Węgiel. "Pewnych piosenek się nie rusza"
Internauci podzieleni po występie Roxie Węgiel. "Pewnych piosenek się nie rusza"
Roxie Węgiel pojawiła się na scenie Polsat Hit Festiwal 2026 podczas wyjątkowego jubileuszu Grzegorza Skawińskiego i Waldemara Tkaczyka. Młoda wokalistka zmierzyła się z legendarnym utworem "Kiedy powiem sobie dość", który przed laty rozsławiła Agnieszka Chylińska. W sieci szybko pojawiły się skrajne opinie – jedni byli zachwyceni, inni twierdzą, że niektórych piosenek po prostu nie powinno się ruszać.
Tegoroczny Polsat Hit Festiwal w Sopocie obfitował w muzyczne emocje i sentymentalne powroty do największych przebojów polskiej sceny. Jednym z najmocniej komentowanych momentów okazał się występ Roxie Węgiel u boku zespołu KOMBII. Artystka sięgnęła po jeden z najbardziej kultowych numerów zespołu O.N.A., czyli "Kiedy powiem sobie dość". Choć publiczność w Operze Leśnej nagrodziła wykonanie brawami, w mediach społecznościowych rozpętała się prawdziwa dyskusja. Polsat Hit Festiwal 2026 i wielki jubileusz legend polskiego rocka Polsat Hit Festiwal 2026 tradycyjnie odbył się w sopockiej Operze Leśnej i zgromadził największe gwiazdy polskiej sceny muzycznej. Jednym z najważniejszych punktów programu były obchody 50-lecia pracy artystycznej Grzegorza Skawińskiego i Waldemara Tkaczyka. Na scenie wybrzmiały największe przeboje zespołów KOMBI, KOMBII oraz O.N.A. Organizatorzy przygotowali specjalne muzyczne duety i gościnne występy. Obok legend sceny pojawili się także artyści młodego pokolenia. Zaproszenie do udziału w jubileuszu przyjęli między innymi Ralph Kamiński oraz Roxie Węgiel. To właśnie występ młodej wokalistki wzbudził największe emocje wśród widzów i internautów. Roxie wykonała utwór "Kiedy powiem sobie dość", który przez lata był jednym z największych hitów Agnieszki Chylińskiej i zespołu O.N.A. Dla wielu fanów rockowego brzmienia to wręcz kultowa kompozycja, dlatego reinterpretacja w wykonaniu młodszej artystki od początku budziła ogromne zainteresowanie. ZOBACZ: Dramatyczne chwile przed Sopot Festiwal 2026. Bliski przyjaciel Krawczyka trafił do szpitala Internauci podzieleni po występie Roxie Węgiel. "Pewnych piosenek się nie rusza" Tuż po emisji koncertu media społecznościowe zalały komentarze widzów. Wiele osób doceniło odwagę Roxie Węgiel i sam fakt sięgnięcia po tak wymagający repertuar. Nie zabrakło jednak również głosów krytycznych. Największe emocje wywołały porównania do Agnieszki Chylińskiej, której wykonanie "Kiedy powiem sobie dość" dla wielu fanów pozostaje niedoścignionym wzorem. Internauci nie kryli swoich opinii i chętnie komentowali występ młodej wokalistki. Roxi to nie Aga i nie ma o czym mówić bez dwóch zdań Pewnych piosenek się nie rusza by je sobie zaśpiewać…. Ot tak. To jak relikwia. „Kiedy powiem sobie dość” tylko w wykonaniu Agi! Roxi ma śliczny głos, ale są piosenki i głosy których się nie rusza. Agnieszka Chylińska ma jedyny taki głos i tylko w Agi wykonaniu ta piosenka dobrze brzmi! Roxy Węgiel śpiewająca "Kiedy powiem sobie dość "to profanacja. Ta piosenka nierozerwalnie łączy się z Agnieszką Chylińską i tylko z Agnieszką .Agnieszka ma odpowiednią tonację głosu, styl i charyzmę. Kiedy Agnieszka śpiewa Kiedy powiem.. to aż ciarki idą po plecach. I choć Roxy dobrze, fajnie śpiewa to jednak ten konkretny utwór absolutnie nie jest dla niej. Choć krytycznych komentarzy było sporo, część internautów stanęła również w obronie młodej artystki. Widzowie zwracali uwagę, że reinterpretacje znanych utworów od lat są elementem muzycznych jubileuszy i festiwali, a Roxie podjęła się wyjątkowo trudnego zadania.
Ten hit Michaela Jacksona z lat 80. znów podbija listy przebojów. Ta muzyczna perełka cudem trafiła w ręce "Króla Popu"
Nie każdy utwór z kultowego albumu „Thriller” Michaela Jacksona osiągnął status globalnego fenomenu na miarę „Billie Jean” czy „Beat It”. A jednak to właśnie „Human Nature” od dekad uchodzi wśród fanów i krytyków za jedną z najbardziej nastrojowych i emocjonalnych kompozycji w dorobku „Króla Popu”. Mało kto wie, że historia tego przeboju zaczęła się… zupełnym przypadkiem.
Album „Thriller”, który ukazał się 30 listopada 1982 roku, błyskawicznie przeszedł do historii muzyki. Wydawnictwo stworzone przez Michaela Jacksona i producenta Quincy’ego Jonesa podbiło światowe listy przebojów, a już kilka miesięcy po premierze osiągnęło pierwsze miejsce w Stanach Zjednoczonych. To właśnie na tym krążku znalazły się takie utwory jak „Billie Jean”, „Beat It”, „Wanna Be Startin’ Somethin’” czy subtelne „Human Nature”. „Human Nature” miało nigdy nie trafić do Michaela Jacksona Choć piosenka pozostawała nieco w cieniu największych hitów Jacksona, dziś wielu słuchaczy uważa ją za prawdziwą perełkę całego albumu. Delikatna melodia i charakterystyczne „Why, why? Why, why?” do dziś wywołują dreszcze. Co ciekawe, utwór początkowo w ogóle nie był przeznaczony dla Michaela Jacksona. Autorem kompozycji okazał się Steve Porcaro, klawiszowiec legendarnego zespołu Toto. Muzyk przyznał po latach, że napisał piosenkę pod wpływem emocji związanych z sytuacją, która spotkała jego córkę Heather w szkole. Jak wspominał, tworzył utwór spontanicznie podczas prac nad innym wielkim przebojem lat 80. „Africa”. „Napisałem piosenkę dla mojej córki Heather. Coś wydarzyło się w szkole i to mnie zainspirowało. Napisałem piosenkę, gdy miksowaliśmy »Africa« i po prostu majstrowałem przy pianinie, i napisałem »Human Nature«. [...] Jak większość moich piosenek, była to niedokończona piosenka", opowiadał w rozmowie cytowanej przez Songfacts. CZYTAJ TEŻ: Kasia Sienkiewicz rozpoczyna solową karierę! Nowy utwór zaskoczy fanów Kwiatu Jabłoni. W tym singlu ukryła słodko-gorzką historię Quincy Jones usłyszał demo przypadkiem i od razu dostrzegł potencjał Najbardziej zaskakujące jest jednak to, w jaki sposób utwór trafił do Quincy’ego Jonesa. Producent „Thrillera” regularnie prosił muzyków współpracujących przy albumie o przesyłanie nowych materiałów. Pewnego dnia Steve Porcaro nie miał pod ręką pustej kasety. W pośpiechu wykorzystał więc tę, na której znajdowało się demo „Human Nature”. „Pewnego razu dostał telefon, że posłaniec jest w drodze, więc zadzwonił do mnie i powiedział, abym wrzucił coś, nad czym pracowaliśmy, na kasetę. Nie miałem żadnych czystych kaset, więc wziąłem kasetę z „Human Nature” po jednej stronie i odwróciłem stronę B, przewinąłem ją i włączyłem te dwie piosenki Davida, a następnie dałem je posłańcowi". To właśnie wtedy wydarzyło się coś, co dziś można nazwać jednym z największych zbiegów okoliczności w historii muzyki. Quincy Jones usłyszał pierwsze dźwięki utworu i natychmiast uznał, że odkrył prawdziwy skarb. Zachwycony kompozycją chciał wiedzieć, kto jest jej autorem. Według relacji muzyków David Paich miał problem, by przyznać, że piosenka nie należy do niego. Ostatecznie Quincy Jones poprosił Steve’a Porcaro o dokończenie utworu. Reszta przeszła do historii. „Human Nature” trafiło na album „Thriller” i stało się jednym z najbardziej klimatycznych numerów w całej karierze Michaela Jacksona. Kulisy pracy nad płytą po latach wspominał także David Paich. Muzyk zdradził, że Michael Jackson był perfekcjonistą, ale jednocześnie dawał artystom ogromną swobodę twórczą. „Zawsze był z nami w pokoju, prywatnie, mówiąc: »Chcę tylko, żebyś miał całkowitą swobodę robienia tego, co chcesz. Pomyśl o Michale Aniele malującym Kaplicę Sykstyńską – rób, co musisz tutaj zrobić. Niebo jest granicą«", miał mówić Jackson podczas pracy nad albumem. Dziś, ponad cztery dekady po premierze „Thrillera”, historia „Human Nature” pokazuje, że największe muzyczne arcydzieła czasem rodzą się zupełnie niespodziewanie. I choć utwór nigdy nie stał się największym komercyjnym przebojem Michaela Jacksona, dla wielu fanów pozostaje jednym z najbardziej wyjątkowych momentów w historii popu.ro dla cytowanego źródła. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Stanisława Celińska i jej piosenki. Śpiewała tak, jakby chciała ukoić cudzy ból. "Staram się nieść słońce w ramionach" View oEmbed on the source website
Gdyby nie Michael Jackson, ten hit z lat 80. nie odniósłby sukcesu? Nieliczni wiedzieli, że to właśnie on zaśpiewał w chórkach. Do samego końca chciał ukryć prawdę
Świat zapamiętał Rockwella jako „króla paranoi”, prawda jest taka, że bez Michaela ten numer prawdopodobnie nigdy nie stałby się globalnym fenomenem.
Są takie piosenki, które wracają co roku jak duchy z przeszłości. „Somebody’s Watching Me” Rockwella to właśnie jeden z tych utworów. Niepokojący, obsesyjny i natychmiast rozpoznawalny już po pierwszych słowach: „I always feel like…”. Ale mało kto wie, że za narodzinami tego kultowego hitu stoi historia pełna rodzinnych napięć, kompleksów, modlitwy i… Michaela Jacksona. Syn legendy Motown nie chciał być „tym uprzywilejowanym” Rockwell naprawdę nazywa się Kennedy William Gordy. Tak, jest synem samego Berry’ego Gordy’ego, czyli założyciela Motown Records i człowieka odpowiedzialnego za kariery największych gwiazd soulu oraz popu. Wydawałoby się, że sukces miał podany na tacy. Problem w tym, że młody Kennedy desperacko chciał uniknąć łatki „dziecka nepotyzmu”. Kiedy w 1982 roku przyniósł ojcu demo nagrane na prostym 4-ścieżkowym recorderze w swoim małym mieszkaniu w Hollywood, liczył na zachwyt. Zamiast tego usłyszał chłodną ocenę. Berry Gordy miał powiedzieć coś w stylu: „To jest okej. Nie rezygnuj jeszcze z normalnej pracy”. Dla 18-letniego chłopaka był to cios. I właśnie wtedy zaczęła się historia jednej z najbardziej paranoicznych piosenek lat 80. Rockwell później wielokrotnie powtarzał, że wcześniejsze utwory były „przeciętne”. Był sfrustrowany i zły. W pewnym momencie uklęknął i zaczął się modlić. Poprosił Boga o stworzenie piosenki, która trafi na szczyty list przebojów i zachwyci fanów muzyki. Brzmi filmowo? Jeszcze bardziej nieprawdopodobne jest to, że niemal natychmiast po tej modlitwie zaczął pisać „Somebody’s Watching Me”. Większość numeru powstała w zaledwie dwa dni, a znaczna część finalnej wersji została nagrana już podczas pierwszego podejścia. Inspiracją były jego własne doświadczenia. Rockwell wspominał dzieciństwo, gdy obserwował sąsiada wyglądającego przez okno w stronę ich mieszkania. Do tego dochodziły absurdalne żarty, które robił swojej dziewczynie, między innymi straszenie jej przez szybę pod prysznicem. To właśnie z tego narodził się słynny wers o strachu przed myciem włosów pod prysznicem. CZYTAJ TEŻ: Jarosław Kukulski zrobił to dla niej w tajemnicy. Ten hit Anny Jantar ma ukryte znaczenie Michael Jackson usłyszał demo i zmienił historię piosenki „Somebody’s Watching Me” Najważniejszy moment dopiero miał nadejść. Rockwell znał rodzinę Jacksonów od dziecka. Michael był od niego starszy o sześć lat, ale obie rodziny były bardzo blisko związane. Pewnego dnia młody muzyk pojechał do domu Jacksonów z kasetą demo i boomboksem. Był przerażony. Odtwarzał utwór podobno osiem albo dziewięć razy. Michael reagował natychmiast. Miał wołać kolejne osoby z domu: „Rebbie! Janet! Musicie tego posłuchać!”. Im częściej leciało demo, tym bardziej było jasne, że dzieje się coś wyjątkowego. Po odsłuchu Michael odciągnął Rockwella na bok i zapytał: „Kogo weźmiesz do chórków?”. Odpowiedź była natychmiastowa: „A może ty?”. I tak po prostu Michael Jackson został głosem najbardziej ikonicznego refrenu lat 80. Do nagrania dołączył także Jermaine Jackson. Co ciekawe, rodziny były związane jeszcze mocniej. Siostra Rockwella, Hazel Gordy, była żoną Jermaine’a. Choć Michael Jackson nie został oficjalnie wymieniony jako główny wykonawca, wszyscy od początku wiedzieli, że to właśnie on śpiewa legendarny refren. I wszystko się zmieniło. Przypomnijmy, że „Somebody’s Watching Me” ukazało się w styczniu 1984 roku i błyskawicznie podbiło listy przebojów. Utwór spędził 19 tygodni na Billboard Hot 100 i dotarł do drugiego miejsca zestawienia. Zatrzymał go jedynie gigantyczny hit Kenny’ego Logginsa „Footloose”. Piosenka sprzedała się w ponad 500 tysiącach egzemplarzy w ciągu zaledwie trzech miesięcy. Ale sukces miał też swoją cenę. Rockwell panicznie bał się, że ludzie uznają jego karierę za efekt nazwiska ojca albo wsparcia Michaela Jacksona. Do tego stopnia, że podczas wywiadów udawał Brytyjczyka i twierdził, że pochodzi z Portsmouth w Anglii. Chciał, by świat uwierzył, że sukces osiągnął sam. Teledysk do „Somebody’s Watching Me” był kompletnym szaleństwem. Nawiedzony dom, cmentarz na podwórku, krew i absurdalne sceny sprawiły, że MTV pokochało ten numer. Sam Rockwell później przyznawał, że planował znacznie lżejszą wersję klipu. Reżyser Francis Delia kompletnie jednak zignorował jego pomysły i stworzył mroczny, niemal horrorowy świat. Efekt? Idealnie pasował do atmosfery utworu. Po sukcesie „Somebody’s Watching Me” Rockwell próbował jeszcze powtórzyć sukces utworami „Obscene Phone Caller” i „Peeping Tom”, ale żaden nie zbliżył się do fenomenu debiutu. W końcu wycofał się z życia publicznego. Jak tłumaczył po latach, muzyka przestała sprawiać mu radość, a on chciał po prostu żyć jak zwykły człowiek. Mimo to „Somebody’s Watching Me” nigdy nie zniknęło. Do dziś utwór pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych hymnów popkulturowej paranoi. W każde Halloween wraca na playlisty, a charakterystyczny refren Michaela Jacksona nadal wywołuje ciarki. I właśnie dlatego historia tej piosenki jest tak niezwykła. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ten hit z lat 90. odmienił polską scenę muzyczną. Hymn samotności wciąż króluje w sercach Polaków View oEmbed on the source website
Polacy pokochali ją dzięki jednej piosence. Gdy ten przebój zaśpiewał potem Fogg, ona w furii rzuciła się na niego z nożem. Utwór jest znany do dziś, o Marcie Mirskiej mało kto pamięta
Nie chciała śpiewać tej piosenki. Uważała, że tekst pasuje do starszej pani, a ona była dopiero po trzydziestce. W końcu Hanka Bielicka przekonała ją, że to będzie przebój. I miała rację. Jedno wykonanie sprawiło, że Martę Mirską pokochała cała Polska. Ale później zaczął się dramat, który na zawsze zmienił jej życie.
Historia piosenki „Pierwszy siwy włos” - dzisiaj niemal archiwalnej, to opowieść nie tylko o wielkim przeboju, ale też o emocjach, ambicjach i niesprawiedliwości, które często towarzyszą artystycznym sukcesom. W centrum tej historii stoi Marta Mirska – dziś nieco zapomniana, ale w swoim czasie jedna z najbardziej znanych piosenkarek powojennej Polski. Jej głos, niski, ciepły alt dobrze oddawał nostalgię i subtelną kobiecą wrażliwość, której tak bardzo potrzebowali słuchacze w kraju podnoszącym się po wojnie. Piosenka, wyciągnięta z szuflady, była zapisana na pakowym papierze Sam utwór narodził się w dość niepozornych okolicznościach. Jego autorem był Henryk Jabłoński, który stworzył melodię jeszcze w czasie wojny, zapisując nuty na szarym pakowym papierze, który chował do szuflady w kuchni. Kiedy żona zaczęła narzekać, że brakuje jej miejsca na sztućce, powiedział: "Spal te kompozycje, napiszę w przyszłości lepsze". Spaliła , ale na szczęście nie wszystkie. I gdy już po wojnie trzeba było szybko wysłać kompozycje na konkurs piosenki, to wyciągnęła z szuflady zapis tanga pod tytułem "Dziewczyna z tramwaju". Władysławowi Szpilmanowi kompozycja przypadła do gustu, ale zamówił nowy tekst u Kazimierza Winklera. I tak powstał utwór "Pierwszy siwy włos". Początkowo nic nie zapowiadało, że stanie się czymś więcej niż jedną z wielu piosenek prezentowanych w radiu. Mirska mówiła, że to piosenka dla starszej pani, a potem bisowała na koncercie 14 razy! Najbardziej niezwykły moment tej historii wydarzył się jednak w chwili pierwszego wykonania. Marta Mirska, której Szpilman zaproponował tę piosenkę, nie była do niej przekonana. Kręciła nosem, uważała, że jej tekst jest zbyt „dojrzały”, bo opisuje emocje kobiety starszej, bardziej doświadczonej. Bała się, że piosenka ją postarzy, nie podobała jej się fraza o dzieciach. Bo chciała uchodzić za kobietę, która dopiero wchodzi w życie. Jej koleżanka, Hanka Bielicka, od razu wyczuła, jakim szlagierem może być ta kompozycja. „Bierz głupia tę piosenkę!", radziła. Zżymał się też sam Szpilman. "Mówi, że to piosenka dla starszej piosenkarki. A ona co, młoda? Ma już dobrze po trzydziestce. Poza tym musi zaśpiewać, bo program koncertu jest już wydrukowany", wspominał. W końcu gwiazda stanęła przed mikrofonem podczas koncertu transmitowanego na żywo w Hali Gwardii w Warszawie, w końcu lat 50. I właśnie wtedy wydarzyło się coś, czego nie sposób zaplanować ani wyreżyserować. Już po pierwszych frazach na sali zapadła cisza, a potem wybuchły brawa. Publiczność nie puszczała Marty Mirskiej ze sceny. Domagała się bisów – i to nie jednego czy dwóch, lecz aż czternastu! Cała Polska, słuchająca tego koncertu przez radio, wielokrotnie słyszała tę samą piosenkę, za każdym razem przeżywając ją na nowo. To właśnie wtedy „Pierwszy siwy włos” stał się czymś więcej niż utworem – stał się legendą . Jego siła tkwiła w prostocie i uniwersalności. Opowiadał o przemijaniu, o pierwszym sygnale starości, ale robił to bez dramatyzmu, raczej z czułością i akceptacją. W tej historii która dzieje się podczas babiego lata i jest wspomnieniem pierwszego spotkania dwojga zakochanych ludzi i drogi, którą razem przeszli jest mnóstwo sentymentu. W powojennej rzeczywistości, naznaczonej stratą i niepewnością, taka opowieść trafiała do serc słuchaczy. Ludzie odnajdywali w niej własne historie. Mieczysław Fogg zrobił z niej wielki przebój, Mirska umierała z zazdrości, szarżowała na kolegę z widelczykiem do ciasta Władysław Szpilman, który był podobno pamiętliwy, nie wybaczył kaprysów zadziornej Marcie Mirskiej. Polecił nagrać, co nie było wtedy w zwyczaju, tę samą piosenkę Mieczysławowi Foggowi. A Fogg był wielką gwiazdą i szybko to jego wykonanie stało się bardziej popularne od oryginału. Dziennikarz muzyczny i radiowiec Adam Halber wspominał, jak opowiadano, że "w pewnej restauracji, podczas zakrapianej kolacji, Marta Mirska miała się rzucić na Mieczysława Fogga z nożem w ręce, przewracając stoły, krzesła, zrywając obrusy i tłukąc zastawę, ze słowami: Ty (tu proszę sobie wstawić, co tam komu wyobraźnia podpowiada) ukradłeś mi piosenkę. Może i ukradł, ale ta kobieca wersja wydaje się być jakaś cieplejsza, bardziej romantyczna. No i gdyby nie te czternaście bisów nie wiadomo, czy byłoby co kraść". Trzeba jednak dodać, że w innych wspomnieniach Mirska miała ranić koledze ręce widelczykiem do ciasta, a jeszcze winnych widelcem. Faktem jest, że Fogg miał poranione dłonie, które trzeba było opatrzeć. A Marta Mirska chwaliła się, że "spuściła mu łomot". Podobno on chciał ją przeprosić i pojednać się. Jak pisze Emilia Padoł w książce "Piosenkarki PRL-u. Spotkanie I". Faktem jest, że Mirska od Fogga się nie mogła uwolnić – nie tylko wspólnie koncertowali, ale też przez lata mieszkali naprzeciwko siebie przy Alei Wyzwolenia w Warszawie. Marta Mirska dramatyczne losy piosenkarki Los Mirskiej potoczył się później w sposób dramatyczny. Z czasem jej popularność malała, a ona sama stopniowo znikała z życia artystycznego. Ostatecznie zmarła w 1991 roku w biedzie, w warunkach skrajnego niedostatku, co często bywa opisywane jako śmierć z głodu. To szczególnie przejmujące, gdy zestawi się ten koniec z chwilą jej największego triumfu – momentem, w którym publiczność nie chciała pozwolić jej zejść ze sceny. Historia „Pierwszego siwego włosa” pozostaje więc historią paradoksu. To opowieść o piosence, która poruszyła tysiące ludzi, o wykonawczyni, która nadała jej emocjonalną głębię, i o tym, jak łatwo pamięć o prawdziwych źródłach sukcesu może zostać zatarta. Bo choć to Mieczysław Fogg utrwalił ten utwór w zbiorowej świadomości, to właśnie Marta Mirska sprawiła, że stał się on czymś więcej niż tylko piosenką – stał się przeżyciem.
To już pewne! Męskie Granie Orkiestra 2026 odsłania skład i pokazuje singiel „Nareszcie”. Zaskoczeni?
Tajemnica, która przez długi czas rozgrzewała fanów do czerwoności, została właśnie rozwiana. Organizatorzy Męskiego Grania 2026 ujawnili, kto stanie na czele tegorocznej orkiestry, a razem z tą informacją pojawił się premierowy singiel „Nareszcie”. Utwór już jest dostępny w sieci, a jego koncertowy debiut zaplanowano na 27 czerwca w Żywcu.
Pilnie strzeżona tajemnica wreszcie została ujawniona. Męskie Granie Orkiestra 2026 tworzą Igor Herbut, Zalia i Vito Bambino, a ich wspólny singiel „Nareszcie” już trafił do internetu. Po raz pierwszy na żywo utwór ma wybrzmieć 27 czerwca w Żywcu. Męskie Granie Orkiestra 2026 – kto tworzy tegoroczny skład? Po miesiącach spekulacji wszystko stało się jasne. Tegoroczną Męskie Granie Orkiestrę tworzą trzy wyraziste osobowości: Igor Herbut, Zalia i Vito Bambino. Skład projektu od lat pozostaje pilnie strzeżoną tajemnicą, dlatego ogłoszenie artystów zawsze wzbudza ogromne emocje. Igor Herbut pojawił się już wcześniej w projekcie, debiutując w Męskie Granie Orkiestra 2025, gdy hymnem trasy był singiel „To bardzo ziemskie”. Z kolei Vito Bambino dołącza do orkiestry po raz trzeci. Artysta był wcześniej częścią popularnych składów, nagrywając utwory „I ciebie też, bardzo” oraz „Supermoce”. Nową postacią w tym gronie jest Zalia, która w tym roku debiutuje w Męskie Granie Orkiestra. To obecnie artystka uznawana za objawienie polskiej sceny muzycznej. „Nareszcie” – nowy singiel Męskie Granie już dostępny w internecie Artyści wspólnie nagrali singiel „Nareszcie”, który zapowiada trasę Męskie Granie 2026. Utwór jest już dostępny w internecie, a jego refren zawiera słowa: „Nareszcie, dogadaliśmy się ja i serce / w parze przetańczymy cały ten bal / nie mijamy się już ja i szczęście / chce ze mną być, nareszcie”. Autorami słów są Igor Herbut, Zalia i Vito Bambino, natomiast przy tworzeniu muzyki wspierał ich Jakub Galiński. Singiel stanowi centralny punkt tegorocznej odsłony projektu. Kiedy i gdzie „Nareszcie” zabrzmi na żywo po raz pierwszy? Fani nie będą musieli długo czekać na koncertowe wykonanie nowego utworu. „Nareszcie” ma po raz pierwszy wybrzmieć na żywo 27 czerwca w Żywcu. To właśnie tam rozpocznie się prezentacja efektów pracy tegorocznej orkiestry przed publicznością. Trasa Męskie Granie, sponsorowana przez markę Żywiec, od lat przyciąga wielotysięczną publiczność. Bilety na wydarzenia są dostępne na platformie eBilet.pl. Teledysk do „Nareszcie” pokazuje pełną energii historię Równolegle z premierą singla opublikowano także teledysk do utworu „Nareszcie”. Za jego reżyserię odpowiada Piotr Matejkowski. Fabuła klipu opowiada historię mężczyzny, który opuszcza warsztat i zaczyna biec przed siebie, kierowany przeczuciem. W tym samym czasie dziewczyna stojąca na przystanku również zaczyna biec. Oboje przemierzają miasto różnymi drogami, aż ostatecznie spotykają się na koncercie Męskie Granie Orkiestry 2026, gdzie wpadają sobie w ramiona. Teledysk jest dostępny na kanale YouTube trasy Męskie Granie. Męskie Granie 2026 – bilety, trasa i zapowiedź koncertowego programu Według Doroty Nowakowskiej-Postolko, senior brand managerki marki Żywiec, tegoroczny singiel niesie ze sobą dużo pozytywnej energii i ma dobrze sprawdzić się podczas koncertów przed publicznością. Podkreślono również, że „Nareszcie” to tylko część większego projektu. Męskie Granie Orkiestra 2026 pracuje nad pełnym programem koncertowym, który zostanie zaprezentowany podczas trasy. Artyści mają interpretować ważne dla nich utwory z kanonu polskiej muzyki. Jedno jest pewne – skład został ujawniony, singiel trafił do sieci, a pierwsze wykonanie na żywo zaplanowano na 27 czerwca w Żywcu. Reakcje fanów na „Nareszcie”. Komentarze nie pozostawiają złudzeń Premiera singla „Nareszcie” wywołała natychmiastową reakcję słuchaczy. W krótkim czasie utwór osiągnął 31 661 wyświetleń w 1 godzinę temu oraz zebrał 220 komentarzy, co pokazuje ogromne zainteresowanie nową odsłoną Męskie Granie Orkiestra 2026. Wśród opinii dominują jednak głosy krytyczne. Część fanów zwraca uwagę, że utworowi brakuje charakteru znanego z wcześniejszych edycji. W komentarzach pojawiają się porównania do takich singli jak „Początek”, „Armaty”, „Wataha”, „Sobie i wam” czy „I Ciebie też”, przy których – jak wskazują użytkownicy – nowa propozycja wypada słabiej. Niektórzy słuchacze podkreślają, że „Nareszcie” brzmi jak „pierwsza lepsza piosenka z RMF czy ZETki” albo „luźny popowy numer jakich miliony”. Pojawiają się także opinie, że projekt „przestał być zaskakujący i odkrywczy”, a jego charakter stał się bardziej komercyjny. Krytyczne głosy dotyczą również niewykorzystanego potencjału artystów. W komentarzach można przeczytać, że „takie głosy totalnie nie wykorzystane” oraz że przy takim składzie oczekiwano „mocniejszego” brzmienia. Część odbiorców przyznaje wprost, że po pierwszym odsłuchu utwór nie zrobił na nich większego wrażenia. Nie brakuje jednak także pozytywnych reakcji. Widzowie zwracają uwagę na wokale artystów, wskazując między innymi, że „głos Igora w każdej piosence będzie brzmiał cudownie”, a „głos Vito jest tu jak plasterek na serduszko”. Pojawiają się również komentarze fanów, którzy co roku czekają na premierę singla Męskiego Grania. Mimo podzielonych opinii jedno jest pewne – „Nareszcie” już na starcie wzbudziło duże emocje i szeroką dyskusję wśród słuchaczy. View oEmbed on the source website
Hołd dla Conrado Yaneza w "Must Be The Music". Słowa jego córki zatrzymały czas w studio
Oliwia Yanez wróciła do "Must Be The Music", by oddać hołd swojemu ojcu – Conrado Yanezowi. Rok po jego śmierci stanęła na tej samej scenie, niosąc ze sobą nie tylko muzykę, ale i niezwykle osobistą historię.
Powrót Oliwii do programu nie był przypadkowy. To właśnie "Must Be The Music" odegrało kluczową rolę w życiu jej ojca – i to tam postanowiła zamknąć pewien rozdział, a jednocześnie rozpocząć własny. Conrado Yanez był legendą "Must be the Music". Teraz na scenę wróciła jego córka Decyzja o występie w "Must Be The Music" była dla Oliwii głęboko osobista. Conrado Yanez – Filipińczyk, który zbudował swoje życie i karierę w Polsce – wygrał program i zapisał się w pamięci widzów jako artysta pełen emocji i autentyczności. Jego śmierć w kwietniu 2025 roku była ciosem nie tylko dla fanów, ale przede wszystkim dla rodziny. Oliwia wróciła na scenę dokładnie rok później, by oddać mu hołd tam, gdzie wszystko się zaczęło. Muzyka była dla nich wspólnym językiem – dlatego to właśnie występ stał się dla niej formą przeżywania żałoby i utrzymania więzi. "Jest to piosenka dedykowana tacie, jest to piosenka o nim. [...] Można powiedzieć, że ja wychowałam się na muzyce, że mnie muzyka stworzyła" – powiedziała na nagraniu. ZOBACZ TEŻ: Podbiła serca milionów rolą w kultowej produkcji. Nie uwierzysz, jak zmieniła się serialowa Klaudia Kozioł z Rancza Oliwia Yanez o ojcu: "Jest cały czas ze mną tutaj" Najbardziej przejmujący fragment jej występu nie dotyczył samego śpiewu, lecz osobistego wyznania. Oliwia pokazała naszyjnik, który miała przy sobie, i powiedziała: "Jest cały czas ze mną tutaj. To są jego prochy." Te słowa wywołały ogromne emocje wśród publiczności i jurorów. Były dowodem na to, jak silna więź łączyła ją z ojcem i jak bardzo jego obecność wciąż jest dla niej realna. Widzowie będą mogli zobaczyć występ Oliwii Yanez w najnowszym odcinku "Must Be The Music", który zostanie wyemitowany w piątek, 17 kwietnia 2026 roku o godz. 21:00. TYLKO NA VIVA.PL: Przed „Tańcem z gwiazdami" nosił w sobie ogromny lęk. Teraz Sebastian Fabijański wyjawia całą prawdę: „Bałem się odrzucenia”
Był gwiazdą zespołu Video, nagle zniknął. Co dziś robi i jak wygląda jego życie?
Wojciech Łuszczykiewicz kończy 47 lat. Lider zespołu Video, uczestnik „Dwóch światów” i juror „Idola” dziś żyje z dala od medialnego zgiełku. Co robi i jak wygląda jego życie po latach?
Wojciech Łuszczykiewicz 28 lutego 2026 r. obchodzi 47. urodziny. Przed laty był jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy telewizji i sceny muzycznej. Uczestnik reality show „Dwa światy”, lider zespołu Video i juror „Idola” w Polsacie dziś prowadzi zupełnie inne życie. Co robi i jak wygląda jego codzienność? Wojciech Łuszczykiewicz – od „Dwóch światów” do zespołu Video Wojciech Łuszczykiewicz urodził się 28 lutego 1979 r. w Łodzi jako syn dziennikarza Włodzimierza Łuszczykiewicza. Po raz pierwszy zetknął się z kamerą w 2001 r. jako uczestnik programu „Dwa światy”. To właśnie udział w tym reality show przyniósł mu ogólnopolską rozpoznawalność. Jego kariera telewizyjna nie zakończyła się na jednym projekcie. Wojciech Łuszczykiewicz pojawił się również epizodycznie w serialu „Świat według Kiepskich”. Kolejnym, przełomowym etapem w jego życiu zawodowym było jednak założenie zespołu Video. Grupę stworzył wspólnie z Maciejem Durczakiem i Tomaszem Lubertem. ZOBACZ TEŻ: Legenda polskiego rocka potrzebuje pomocy. Zbigniew Hołdys wystosował poruszający apel Sukcesy zespołu Video i powrót po przerwie Zespół Video szybko zdobył uznanie słuchaczy. Wojciech Łuszczykiewicz jako lider grupy współtworzył przeboje takie jak „Bella” i „Szminki róż”. Utwory te zapewniły formacji dużą popularność i ugruntowały jej pozycję na rynku muzycznym. Z czasem członkowie zespołu postanowili jednak zejść ze sceny. Po kilku latach przerwy Video powróciło z nowymi piosenkami – „Wszystko jedno” oraz „Ktoś nowy”. Utwory te ponownie zawładnęły radiowymi falami, a Wojciech Łuszczykiewicz znów znalazł się w centrum zainteresowania fanów. Wojciech Łuszczykiewicz w „Idolu” – tylko jeden sezon W międzyczasie Wojciech Łuszczykiewicz podjął się kolejnego wyzwania zawodowego. Został jurorem w popularnym programie „Idol” nadawanym przez stację Polsat. Jego obecność w show trwała jednak tylko jeden sezon. Mimo krótkiego epizodu w roli jurora, udział w „Idolu” był kolejnym dowodem na to, że Wojciech Łuszczykiewicz potrafił odnaleźć się zarówno na scenie muzycznej, jak i w telewizyjnym formacie rozrywkowym. CZYTAJ TEŻ: Krajewski i Osiecka stworzyli ponadczasowy hit, ale pierwotną wersję tekstu Rodowicz odrzuciła. Kulisy jego powstania wciąż budzą emocje Wojciech Łuszczykiewicz dzisiaj – życie w lesie i rodzinna codzienność Dziś życie Wojciecha Łuszczykiewicza wygląda zupełnie inaczej niż w czasach największej popularności. Artysta związany jest z menedżerką zespołu, Żanetą. Para ma dwie córki, a życie rodzinne – jak sam przyznał – przynosi mu spokój. W wywiadzie dla „Pytania na Śniadanie” Wojciech Łuszczykiewicz wyznał, że mieszka w lesie i prowadzi nieskomplikowaną codzienność. W rozmowie mówił wprost: „Słucham się żony, wyprowadzam psy na spacer, czyli jestem po prostu tak zwanym pantoflem.” Artysta przyznał również, że choć wyobrażał sobie, że będzie wychowywał córki w duchu rock and rolla, rzeczywistość szybko zweryfikowała te plany. Z uśmiechem powiedział: „Jestem kapitanem ‘nie’, czyli osobą, która mówi, że nie można tego, nie można wyjść z domu.” Źródło: Pytanie na śniadanie, Pudelek
Legenda polskiego rocka potrzebuje pomocy. Zbigniew Hołdys wystosował poruszający apel
Wojciech Morawski, współzałożyciel zespołu Perfect i jeden z ważnych twórców polskiej sceny rockowej, mierzy się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Muzyk przebywa obecnie w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. W jego imieniu głos zabrał Zbigniew Hołdys, apelując o pomoc i wsparcie finansowe na rehabilitację.
Informacje o stanie zdrowia Wojciecha Morawskiego poruszyły środowisko muzyczne i fanów zespołu Perfect. Perkusista, który przez lata współtworzył brzmienie jednej z najważniejszych grup w historii polskiego rocka, dziś wymaga stałej opieki i kosztownej rehabilitacji. Apel jego przyjaciela i wieloletniego współpracownika, Zbigniewa Hołdysa, zwrócił uwagę opinii publicznej na trudną sytuację artysty. Wojciech Morawski: współzałożyciel Perfectu i filar polskiego rocka Wojciech Morawski urodził się w 1949 roku. Jest perkusistą i jednym z współzałożycieli zespołu Perfect, który powstał pod koniec lat 70. XX wieku. Grupa szybko stała się symbolem pokolenia, a takie utwory jak "Autobiografia", "Nie płacz Ewka" czy "Chcemy być sobą" na stałe weszły do kanonu polskiej muzyki rozrywkowej. Morawski współtworzył fundament brzmienia zespołu – jego rytmika i muzyczna wrażliwość miały istotny wpływ na artystyczny charakter Perfectu. Zespół odnosił ogromne sukcesy w latach 80., a jego koncerty gromadziły tysiące fanów. Perfect był nie tylko muzycznym fenomenem, lecz także ważnym głosem pokolenia dorastającego w realiach PRL. W trakcie swojej kariery Wojciech Morawski współpracował z czołowymi postaciami polskiej sceny muzycznej, a jego dorobek artystyczny pozostaje trwałym elementem historii rocka w Polsce. Choć w późniejszych latach wycofał się z intensywnej działalności scenicznej, jego nazwisko niezmiennie kojarzy się z początkiem i największymi sukcesami Perfectu. ZOBACZ TEŻ: Nie idealizuje bycia mamą. Weronika Książkiewicz szczerze o wyrzeczeniach i egoizmie Wojciech Morawski w Skolimowie. Zbigniew Hołdys apeluje o rehabilitację kolegi Obecnie Wojciech Morawski przebywa w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. Placówka od lat zapewnia opiekę artystom, którzy z powodu wieku lub stanu zdrowia nie są w stanie funkcjonować samodzielnie. Jak poinformowały media, muzyk wcześniej przebywał w Domu Pomocy Społecznej, a jego stan zdrowia wymaga stałej troski i wsparcia specjalistów. Zbigniew Hołdys, gitarzysta i współtwórca sukcesu Perfectu, wystosował publiczny apel o pomoc dla przyjaciela. Podkreślił, że Wojciech Morawski potrzebuje regularnej i intensywnej rehabilitacji, która wiąże się z wysokimi kosztami. Wsparcie finansowe ma pomóc w zapewnieniu mu jak najlepszej opieki oraz poprawie komfortu życia. "Z tego składu Breakout żyje tylko Wojciech Morawski (strzałka). Pozostali (od lewej Winicjusz Chrost, Wojtek, #Jerzy_Goleniewski, Tadeusz Nalepa i #Mira_Kubasińska) niestety już odeszli. Wojtek jest w Domu Artysty w Skolimowie. Wspieramy go w walce o powrót do zdrowia. Można przekazać swoje 1,5 proc. z podatku na ten cel" – napisał na Facebooku. Apel spotkał się z reakcją fanów i środowiska muzycznego. Wiele osób przypomina dziś, jak wielki wkład Wojciech Morawski wniósł w rozwój polskiej muzyki rozrywkowej. Jego historia jest jednocześnie poruszającym świadectwem tego, jak kruche potrafi być życie artysty po zejściu ze sceny. TYLKO NA VIVA.PL: Tak mieszka Małgorzata Tomaszewska. Tylko nam pokazała rodzinne pamiątki. Ta związana z tatą ma dla niej szczególne znaczenie
Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze
Piosenka, która wzruszyła całą Polskę i zdobyła miano hitu dekady, mogła brzmieć zupełnie inaczej. „Dumka na dwa serca” pierwotnie była solowym utworem, który miał wykonać ktoś zupełnie inny. Kulisy jej powstania są pełne niespodzianek, wzruszeń i napięcia godnego scenariusza filmowego.
Nie każda piosenka powstaje z myślą o tym, by stać się legendą. „Dumka na dwa serca”, utwór, który poruszył serca milionów Polaków i zapisał się w historii rodzimej kinematografii, początkowo miał całkiem inne przeznaczenie. Jej tekst nie był pisany dla duetu, tytuł brzmiał zupełnie inaczej, a pierwszą wykonawczynią miała być osoba znana z zupełnie innej działalności. Historia tego hitu to pasjonująca opowieść o niespodziewanych zwrotach akcji, napięciu i magii, która rodzi się, gdy sztuka spotyka emocje. Jak powstała „Dumka na dwa serca” – letnia sesja i inspiracje Lato 1998 roku. Jacek Cygan spotyka się z Krzesimirem Dębskim, który prezentuje mu kilka melodii inspirowanych ukraińskim folklorem. Jedna z nich zostaje wybrana jako główny motyw muzyczny filmu Ogniem i mieczem. Powstaje tekst – pierwotnie zatytułowany „Pieśń Heleny” – który miał być solową piosenką oddającą emocje Heleny Kurcewiczówny, uwięzionej przez Bohuna. Pierwsza wykonawczyni miała być zupełnie inna Wstępne plany zakładały, że piosenkę zaśpiewa Izabella Scorupco – odtwórczyni głównej roli w filmie Jerzego Hoffmana. Sprowadzono ze Szwecji jej singiel, by sprawdzić możliwości wokalne. Scorupco odmówiła jednak udziału, uznając, że nie sprosta wymaganiom. Wtedy zapadła decyzja o przekształceniu utworu w duet dla Edyty Górniak i Mieczysława Szcześniaka. Cygan musiał przerobić tekst, który przyjął roboczy tytuł „Pieśń Heleny i Jana”. Zobacz też: Rzucili publiczność na kolana, nie mieli sobie równych. Później Górniak ze łzami w oczach raz na zawsze pożegnała się z Opolem Nagranie w cieniu presji i zimowej zawieruchy Jesienna sesja nagraniowa w warszawskim studiu S-4 była pełna napięcia. Kompozytor Dębski nie mógł wziąć w niej udziału. Edyta i Mietek ostatecznie nagrywali swoje partie osobno, ponieważ wspólne wykonania nie sprostały oczekiwaniom. "Kiedy są nagrywani razem, przestaje to brzmieć, jakby mieli za dużo energii, która rozsadza mikrofony" — wspominał Jacek Cygan w wywiadzie dla Onetu. Producent Rafał Paczkowski pracował niemal bez wytchnienia, aranżując całość i tworząc unikalny klimat utworu. Pomysł zakończenia piosenki a capella był ostatnim dodatkiem, który zadecydował o jej wyjątkowości. Emocjonalny finał – wzruszenia, łzy i nagrody Decydujące przesłuchanie odbyło się w obecności Jerzego Hoffmana. Po wysłuchaniu nagrania reżyser miał łzy w oczach i ze wzruszeniem powiedział: „Jacku, to jest przepiękne”. Dał twórcom błogosławieństwo i pozwolił na wykorzystanie materiałów filmowych. Piosenka zyskała tytuł „Dumka na dwa serca” – inspirowany literackimi dumkami Słowackiego i Goszczyńskiego. W 2007 roku utwór zdobył tytuł najlepszej piosenki filmowej 50-lecia w plebiscycie magazynu Film. Edyta Górniak i Mietek Szcześniak odebrali Złote Kaczki, wspominając nazwiska twórców. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wielka nieobecna w Opolu. To dlatego Rodowicz nie pojawiła się na festiwalu. Ujawniła gorzką prawdę „Dumka” jako hymn pokoleń – od harcerzy po restauracje we Lwowie Historia piosenki to nie tylko jej powstanie, ale też oddziaływanie. Od polskich harcerzy śpiewających ją na obozach na Litwie, po wokalistki w lwowskich restauracjach – „Dumka na dwa serca” na stałe zapisała się w emocjach słuchaczy. Stała się hymnem miłości i nostalgii. W swojej książce Jacek Cygan wspomniał na koniec rozdziału anegdotę, która tylko potwierdza ogromną popularność i zamieszanie, jakie wywołała piosenka artysty na rynku muzycznym. "Na wiosnę 1999 roku na kanwie popularności Dumki na dwa serca zaczęły wychodzić pirackie płyty i kasety, na których często pojawiała się ta piosenka. I oto ktoś przyniósł mi okładkę jednej z takich płyt. Moje zdumione oczy zobaczyły tytuł: Dunka dwa serca ma- E. Górniak i M. Szcześniak! Dunka, nie dumka! Tłumaczę to sobie tym, że ktoś, kto nie znał określenia „ dumka”, myślał, że w to słowo wkradł się błąd literowy. Poprawił je zatem na Dunka- obywatelka Danii. A skoro miał już Dunkę to nie bardzo mu pasowało to dalsze „ na dwa serca.” Słusznie zatem zrobił uprzejmość autorowi i poprawił szyk oraz znaczenie zdania. I jak ja się teraz odwdzięczę". Źródła: Jacek Cygan, „Życie jest piosenką”, Kraków 2014, s. 295–299, zloteprzeboje.pl
Hit lat 90. zrobił z niej królową wideo teledysków. Zaczynała jako tancerka, została supergwiazdą
Zaczynała jako tancerka, dziś nazywana jest „królową wideoklipów”. Toni Basil przekształciła piosenkę „Kitty” w kultowy hit „Mickey”, który 11 grudnia 1982 roku podbił listy przebojów w USA. Rewolucyjny teledysk z motywem cheerleaderek na zawsze zmienił oblicze muzyki pop i klipów muzycznych.
Tancerka, która podbiła świat muzyki jednym hitem. Toni Basil stworzyła przebój „Mickey” i zrewolucjonizowała teledyski na długo przed erą MTV. 11 grudnia 1982 roku jej energetyczny klip z cheerleaderkami wstrząsnął popkulturą. Tak rodziła się legenda lat 80. Kim jest Toni Basil? Droga od sceny tanecznej do muzycznej Toni Basil, a właściwie Antonia Christina Basilotta, przyszła na świat 22 września 1943 roku. Karierę sceniczną rozpoczęła już w dzieciństwie, a jako profesjonalna artystka zadebiutowała w latach 60. Jej talent rozwijał się pod okiem choreografa Davida Wintersa. Początkowo działała jako jego asystentka, co otworzyło jej drzwi do przemysłu rozrywkowego. Występowała w takich produkcjach jak „Pajama Party” z 1964 roku czy rock’n’rollowy musical „Viva Las Vegas” u boku Elvisa Presleya. Jej obecność w programie „Shindig!” ugruntowała pozycję w branży. Basil nie ograniczyła się jednak tylko do występów. Tworzyła krótkie filmy, a nawet podpisała umowę z europejską firmą na realizację kolekcji teledysków. Z czasem została nazwana „królową od teledysków”, wyprzedzając epokę MTV. ZOBACZ TEŻ: Podbija wszystkie listy przebojów, ale mało kto wie, że nagrała świąteczny hit. W klipie pokazała nagrania z dzieciństwa Początki piosenki: od „Kitty” zespołu Racey do „Mickey” Zanim utwór „Mickey” stał się kultowym hitem lat 80., funkcjonował jako „Kitty” – piosenka nagrana przez brytyjski zespół Racey w 1979 roku. Toni Basil, przygotowując się do solowego debiutu, sięgnęła po ten numer. Nie tylko zmieniła jego tytuł, ale także tekst, przekształcając go z męskiego punktu widzenia na kobiecy. Wersja Basil powstała na debiutancki album i miała premierę 11 grudnia 1982 roku. Tego właśnie dnia „Mickey” zadebiutował na szczycie listy przebojów w USA, zdobywając status jednej z najbardziej rozpoznawalnych piosenek dekady. Teledysk, który przeszedł do historii – cheerleaderki i rewolucja Teledysk do „Mickey” z miejsca stał się przełomem. Według serwisu Songfacts Toni Basil stworzyła jego koncepcję jeszcze zanim wybrała piosenkę. Motyw cheerleaderek – dziś ikoniczny – był całkowicie nowatorski. Co więcej, klip został przez nią w pełni zaprojektowany, wyreżyserowany i wyprodukowany. Nie tylko pokazał jej talent choreograficzny, ale również wykazał, jak silna może być artystyczna kontrola nad każdym aspektem przekazu. Ten teledysk zapisał się w historii jako jeden z pierwszych przykładów, kiedy obraz muzyczny stał się integralną częścią sukcesu komercyjnego piosenki. CZYTAJ TEŻ: Ten świąteczny przebój jest hitem w sieci. Cygan dopiero po latach ujawnił kulisy powstania tej piosenki 11 grudnia 1982 – dzień, w którym „Mickey” zdobył Amerykę Dokładnie 11 grudnia 1982 roku singiel „Mickey” wspiął się na szczyt list przebojów w USA. Był to ogromny sukces dla Toni Basil, która do tej pory była znana głównie w środowisku tanecznym i choreograficznym. Singiel ukazał się jako część jej debiutanckiego albumu i szybko podbił rozgłośnie radiowe oraz stacje muzyczne. Utwór stał się nieodłącznym elementem popkultury lat 80. – granym w klubach, reklamach i serialach, a także chętnie coverowanym przez innych artystów. Dlaczego „Mickey” stał się kultowym hitem lat 80? Połączenie chwytliwego rytmu, energii cheerleaderek i przekornego tekstu sprawiło, że „Mickey” idealnie wpasował się w estetykę lat 80. Piosenka była jednocześnie zabawna, dynamiczna i przepełniona młodzieńczą ekspresją. Toni Basil nadała utworowi własny charakter i styl, tworząc z niego coś więcej niż tylko popowy numer – uczyniła z niego znak czasów. Teledysk do „Mickey” był nie tylko rozrywkowy, ale i przełomowy. Ustawienie wokalistki w roli silnej kobiety, prowadzącej choreografię i kontrolującej obraz, zrewolucjonizowało sposób myślenia o kobiecych wykonaniach w muzyce pop. Źródło: Złote Przeboje
Ikona polskiej estrady znowu to zrobiła. I to z kim!. Ten hit z końcówki lat 70. otrzymał drugie życie. Fani oniemieli z zachwytu
Maryla Rodowicz wraca do kultowego „Remedium”, ale tym razem nie jest sama. U boku Krzysztofa Zalewskiego utwór zyskał nową, pełną emocji i nostalgii formę. Co sprawiło, że ten duet poruszył serca fanów aż do łez?
Maryla Rodowicz znów zaskakuje. Ikona polskiej sceny muzycznej wraca z wyjątkową, emocjonalną wersją swojego legendarnego hitu „Remedium (Wsiąść do pociągu)”. Tym razem do współpracy zaprosiła Krzysztofa Zalewskiego, a ich duet to prawdziwa podróż w czasie – pełna wspomnień, emocji i ponadczasowej energii. Dlaczego właśnie „Remedium”? Osobiste wspomnienia Zalewskiego Krzysztof Zalewski nie kryje wzruszenia. Jak sam przyznaje, udział w tym projekcie był dla niego czymś więcej niż tylko artystycznym wyzwaniem: "Praca z królową? Piękne doświadczenie. Nieco surrealistyczne, bo miałem wrażenie, jakbym wszedł do mitycznego świata polskich legend i baśni, ale niewątpliwie satysfakcjonujące. Maryla nadal znakomicie śpiewa i nadal emanuje młodzieńczą, czystą energią. Jej miłość do muzyki i zaangażowanie są zaraźliwe. Jestem bardzo wdzięczny za tę przygodę", wspomina z uśmiechem. CZYTAJ TEŻ: Jedna z najpiękniejszych piosenek o przemijaniu. Ten hit lat 90. napisał w hołdzie dla Osieckiej. Do dziś myślą, że to jej słowa Klasyk w nowej odsłonie – emocje, nostalgia i świeżość „Remedium” to nie tylko utwór z repertuaru Maryli Rodowicz, ale także piosenka ważna dla Zalewskiego. Szczególnie że była ulubioną kompozycją jego mamy. Artysta podkreśla, że energia Maryli i jej miłość do muzyki są wciąż zaraźliwe i inspirujące. "Współpraca z Krzyśkiem była samą przyjemnością, po pierwsze Krzysiek jest świetnym muzykiem oraz jest bardzo męski, ma super wokal — jestem fanką jego muzykalności. W studiu w Łodzi, gdzie nagrywaliśmy utwór, był bardzo skoncentrowany i współpraca była zawodowa!", ujawniła wokalistka. Efekt ich wspólnej pracy? Wzruszająca wersja „Remedium”, która łączy pokolenia, style i emocje. To spotkanie artystycznych światów, które mimo różnic brzmią razem zaskakująco spójnie. W nowej aranżacji klasyk zyskał świeżość, nie tracąc przy tym swojego nostalgicznego uroku. To nie tylko muzyczny powrót do przeszłości, ale przede wszystkim dowód na to, że dobre piosenki nigdy się nie starzeją. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Taneczny hit lat 90. nie miał sobie równych. Prawda o nim wyszła na jaw dopiero po latach View oEmbed on the source website
Hit lat 80. skrywa niezwykłą tajemnicę! Nikt nie miał pojęcia, że o tym śpiewa wokalistka
Gloria Estefan, jedna z najbardziej wpływowych piosenkarek lat 80. i 90., obchodzi dziś 68. urodziny. Z tej okazji warto przypomnieć jej niezapomniany hit, który na zawsze zapisał się w historii muzyki. Piosenka, która nie tylko podbiła serca słuchaczy, ale również stała się inspiracją dla milionów kobiet na całym świecie.
Gloria Estefan to ikona muzyki lat 80. i 90., której utwory od zawsze łączyły latynoskie rytmy z popowymi melodiami. Z okazji jej 68. urodzin, przypominamy jeden z jej najważniejszych hitów – „Don’t Wanna Lose You”, który zyskał status kultowego utworu, inspirując miliony kobiet na całym świecie. Historia utworu "Don't Wanna Lose You" Piosenka „Don’t Wanna Lose You” ukazała się 21 czerwca 1989 roku jako główny singiel z debiutanckiego albumu solowego Glorii Estefan, Cuts Both Ways. Już wkrótce po wydaniu, utwór zdobył ogromną popularność, osiągając szczyty amerykańskich list przebojów, w tym Billboard Hot 100 i Cash Box Top 100. Piosenka stała się jednym z największych hitów w jej karierze i jednym z najważniejszych utworów końca lat 80. To właśnie „Don’t Wanna Lose You” po raz pierwszy w pełni ukazało solo talent Estefan, która nie tylko była wykonawczynią, ale także autorką zarówno muzyki, jak i tekstu. Gloria Estefan, łącząc swoje kubańskie korzenie z amerykańską popową tradycją, stworzyła piosenkę pełną emocji, która poruszała serca słuchaczy na całym świecie. Przesłanie piosenki – inspiracja dla kobiet Jednak to nie tylko muzyka sprawiła, że „Don’t Wanna Lose You” stała się wyjątkowym utworem. To przede wszystkim przesłanie, które niesie ze sobą ta piosenka, uczyniło ją ponadczasową. „Don’t Wanna Lose You” opowiada o miłości, która wymaga poświęcenia, odwagi i gotowości do walki o to, co najważniejsze. Gloria Estefan w swojej piosence apeluje do słuchaczek, by nie bały się walczyć o swoje uczucia, marzenia i relacje. To utwór, który zachęca kobiety do stawania twardo przy swoich przekonaniach i niepoddawania się w obliczu trudności. Wielu krytyków muzycznych zauważyło, że piosenka stała się hymnem dla kobiet na całym świecie. W 2014 roku Maryann Scheufele z AXS napisała, że utwór „Don’t Wanna Lose You” był ogromną inspiracją dla milionów kobiet, które dzięki niemu odważyły się walczyć o miłość. Gloria Estefan w swojej muzyce przekazywała kobiece siły, które miały dawać motywację do działania i pokazania światu, że miłość, mimo trudności, jest warta walki. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/09/forum-0455324250-3aaddd0.jpg" width="2048" height="1605" alt="Cuban born singer Gloria Estefan waves during a press conference in Santiago, July 27. Estefan is in Chile to promote her latest album "Gloria".CD/CM/ME,Image: 455324250, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Martin Thomas / Reuters / Forum" title="Gloria Estefan" /> Znaczenie piosenki w dzisiejszych czasach Choć od premiery „Don’t Wanna Lose You” minęły dziesięciolecia, piosenka wciąż ma ogromne znaczenie. Jej przesłanie o walce o miłość i niepoddawaniu się w obliczu trudności wciąż znajduje oddźwięk w sercach współczesnych słuchaczek. Utwór przypomina, że każda kobieta ma w sobie siłę, by stawić czoła wyzwaniom, niezależnie od tego, co jej życie przynosi. Gloria Estefan, dzięki takim hitom jak „Don’t Wanna Lose You”, na zawsze zapisała się w historii muzyki lat 80. i 90. Dziś, z okazji jej 68. urodzin, warto ponownie docenić nie tylko jej niezrównany talent wokalny, ale także jej wkład w tworzenie muzyki, która nie tylko bawi, ale także motywuje i inspiruje. Źródło: Złote Przeboje
Ten hit legendy lat 60. na nowo podbił świat. Nim odeszła, cieszyła się ponownie wielką sławą
Po 63 latach od premiery „Pretty Little Baby” autorstwa Connie Francis przeżywa sensacyjny renesans! Dzięki viralowi na TikToku utwór pojawia się w 600 000 filmikach dziennie, zdobywając 10 mld odsłuchań w streamingu i trafiając na listy Viral 50. Teraz piosenka doczekała się międzynarodowych wersji.
Czasami wystarczy jedna nuta, by wzruszyć miliony. „Pretty Little Baby” – klasyczny utwór Connie Francis z 1962 roku – nieoczekiwanie wrócił na szczyt popularności. Dzięki TikTokowi pokochało go nowe pokolenie. Dziś piosenka zdobywa miliardy odsłuchań i przeżywa swoją drugą młodość, a świat znów zachwyca się jej ponadczasową melodią. A jego wykonawczyni, zanim odeszła, cieszyła się ponownie wielką sławą. Historia utworu, który wzrusza pokolenia Był rok 1962, gdy Connie Francis – ikona amerykańskiej muzyki – nagrała balladę „Pretty Little Baby”. Delikatny głos, subtelna melodia i klasyczne brzmienie popu tamtej dekady sprawiły, że piosenka stała się muzyczną pocztówką z przeszłości. Choć przez lata była znana głównie fanom piosenkarki, teraz wraca z niespodziewaną siłą. W 2025 roku „Pretty Little Baby” eksplodowała w sieci. Wszystko zaczęło się od TikToka – jednej z najpopularniejszych aplikacji społecznościowych świata. Użytkownicy zaczęli masowo wykorzystywać utwór w swoich nagraniach, nadając mu nowe życie i emocjonalny kontekst. Piosenka pojawia się dziś w około 600 000 filmików dziennie. Od początku roku powstało już aż 15 milionów materiałów z jej udziałem. "Jestem zachwycona i wzruszona sukcesem „Pretty Little Baby”. Nagrałam ten utwór 63 lata temu, a świadomość, że nowe pokolenie zna mnie i moją muzykę, jest dla mnie ogromnym przeżyciem. Dziękuję wszystkim, dziękuję TikTokowi"– mówi Connie Francis. Popularność w sieci natychmiast przełożyła się na wyniki streamingowe. „Pretty Little Baby” ma obecnie ponad 10 miliardów odtworzeń globalnie! Na samym Spotify w ostatnim tygodniu liczba odsłuchań sięgnęła 14 milionów. Utwór trafił na prestiżową listę Viral 50, a jego melodia ponownie rozbrzmiewa w domach, kawiarniach i słuchawkach słuchaczy na całym świecie. CZYTAJ TEŻ: Jeden z najbardziej poruszających hitów lat 80. powstał po rozwodzie. Do dziś łamie serca Piosenka w wielu językach – powrót w wersji międzynarodowej Taki sukces nie mógł przejść bez echa. W odpowiedzi na rosnące zainteresowanie, wydano wyjątkową kompilację „Pretty Little Baby – International Versions”. To niezwykłe wydawnictwo zawiera wersje piosenki w językach: francuskim, niemieckim, włoskim, japońskim, hiszpańskim i szwedzkim. Dzięki temu każdy może usłyszeć tę samą historię – opowiedzianą w różnych kulturach i językach. CZYTAJ TEŻ: To najsmutniejsza piosenka w historii. Hit lat 90. do dziś wzrusza do łez Legenda powraca: Connie Francis znów na ustach świata „Pretty Little Baby” to jeden z największych powrotów ostatnich lat. Nagrana 63 lata temu ballada znów porusza serca i przypomina, że prawdziwa muzyka nie zna granic czasu ani wieku. Niestety, wiadomość o śmierci Connie Francis obiegła media. Artystka odeszła w nocy z 16 na 17 lipca. Miała 87 lat. W ostatnich tygodniach miała problemy zdrowotne, z tego powodu była poddana hospitalizacji. Wśród swoich największych hitów miała również takie utwory, jak "Stupid Cupid", "Lipstick on Your Collar" czy "Where the Boys Are". W latach swojej świetności była prawdziwą ikoną, której utwory wchodziły również na listy Billboardu. Śpiewała nie tylko po angielsku. Źródło: Muzyka Interia
Jeden z najbardziej poruszających hitów lat 80. powstał po rozwodzie. Do dziś łamie serca
Dokładnie 40 lat temu Phil Collins, były perkusista Genesis, dokonał przełomu: jego ballada „Against All Odds (Take a Look at Me Now)” zajęła 1. miejsce listy Billboard Hot 100, stając się pierwszym solowym numerem jeden artysty.
W Wielkiej Brytanii utwór dotarł do 2. pozycji, wyprzedzony jedynie przez „The Reflex” Duran Duran. Ścieżka stała się również gwiazdą ścieżki dźwiękowej do filmu Przeciw Wszystkim, zdobywając Grammy i nominację do Oscara. Przeżyjmy to raz jeszcze, od liczb po emocje, które poruszyły świat muzyki w 1984 roku. Globalny przebój: od listy Billboard do UK Singles Chart W 1984 roku Phil Collins zaskoczył świat emocjonalną balladą „Against All Odds (Take a Look at Me Now)”. Dokładnie 40 lat temu utwór zdobył szczyt listy Billboard Hot 100, stając się pierwszym solowym numerem jeden Collinsa w USA. To nie był jednak jedyny sukces – w Wielkiej Brytanii piosenka uplasowała się na 2. miejscu UK Singles Chart, ustępując jedynie „The Reflex” zespołu Duran Duran. To osiągnięcie rozpoczęło pasmo sukcesów artysty – później jeszcze sześć innych jego singli dotarło na szczyt listy Billboard. „Against All Odds” stał się początkiem nowej ery w karierze Collinsa. ZOBACZ TEŻ: To najsmutniejsza piosenka w historii. Hit lat 90. do dziś wzrusza do łez Film „Przeciw Wszystkim”: piosenka jako głos emocji Utwór został stworzony jako część ścieżki dźwiękowej do filmu Przeciw Wszystkim (Against All Odds) z 1984 roku. Film opowiadał o trudnych emocjach, rozstaniach i nadziei – a ballada Collinsa idealnie oddawała te nastroje. Melancholijny ton piosenki, fortepianowe wprowadzenie i dramatyczne crescendo doskonale oddawały klimat filmu. W efekcie „Against All Odds” zyskało życie nie tylko jako przebój radiowy, ale również jako emocjonalny komentarz do losów bohaterów filmowych. Nagrody i kontrowersje: Grammy i nominacja Oscarowa Sukces komercyjny nie przeszedł bez echa wśród krytyków. Piosenka zdobyła nagrodę Grammy za najlepsze popowe nagranie. Dodatkowo została nominowana do Oscara w kategorii najlepsza piosenka filmowa. Choć ostatecznie przegrała z „I Just Call To Say I Love You” Steviego Wondera, samo znalezienie się w tym gronie świadczyło o wyjątkowej sile utworu. To była kolejna pieczęć potwierdzająca artystyczny kaliber Phila Collinsa. Emocjonalny przekaz: tekst o rozstaniu i nadziei Tekst ballady opowiada o samotności, rozstaniu i nadziei na powrót ukochanej. Collins śpiewa z wyraźnym żalem i tęsknotą, dając głos milionom ludzi, którzy przeżyli zawód miłosny. Słowa „Take a look at me now” stały się manifestem tych, którzy zostali porzuceni, ale nie stracili wiary. Piosenka zyskała popularność dzięki swojej autentyczności – nie było tu miejsca na banał, lecz surowe emocje, które trudno było zignorować. CZYTAJ TEŻ: W trakcie tej piosenki wszyscy płaczą. Hit z lat 60. rozdziera serca od pokoleń. Ta piosenka to modlitwa, której nie umiemy wypowiedzieć na głos Dziedzictwo Collinsa: pierwszy z siedmiu numerów jeden „Against All Odds” zapoczątkowało pasmo sukcesów solowej kariery Phila Collinsa. To pierwszy z siedmiu utworów, które zdobyły 1. miejsce listy Billboard Hot 100. Piosenka nie tylko umocniła jego pozycję na rynku muzycznym, ale też pokazała, że potrafi samodzielnie stworzyć coś wielkiego – bez wsparcia zespołu Genesis. Dziedzictwo tej ballady wciąż trwa. Czterdzieści lat później nadal wzrusza, inspiruje i przypomina, że emocje są najpotężniejszym nośnikiem muzyki. Źródło: Onet
To najsmutniejsza piosenka w historii. Hit lat 90. do dziś wzrusza do łez
Melancholijna ballada z lat 90., której refren znają miliony, została uznana za najsmutniejszą piosenkę wszech czasów. Ten utwór to coś więcej niż muzyka. To wsparcie, które dociera tam, gdzie często milkną słowa.
Ta piosenka to prawdziwy klasyk lat 90., który poruszył miliony serc na całym świecie. Została właśnie uznana za najsmutniejszy utwór w historii – i trudno się dziwić. Melancholijna melodia, przytłaczający tekst i ładunek emocjonalny sprawiają, że trudno przejść obok niej obojętnie. Wiecie już, o jakim hicie mowa? To najsmutniejsza piosenka w historii. Doskonale znasz ten utwór Ranking najsmutniejszych piosenek wszech czasów powstał w 2022 roku na zlecenie marki Earex i bazuje na ankiecie wypełnionej przez 2000 osób. Nad przebiegiem badania czuwał profesor muzyki Rupert Till z University of Huddersfield – ekspert, który doskonale wie, jak dźwięki wpływają na emocje. Kiedy dopada nas melancholia, każdy radzi sobie z nią na swój sposób. Dla jednych lekarstwem jest energetyczna playlista, która ma przegonić smutek jak ręką odjął. Dla innych – najlepszym towarzyszem staje się muzyka równie ponura jak nastrój, która pozwala zanurzyć się w emocjach i... trochę się w nich pogubić. Piosenka, która zajęła pierwsze miejsce w rankingu pochodzi z albumu „Automatic for the People” z 1992 roku i od momentu premiery porusza miliony słuchaczy na całym świecie. Mowa o „Everybody Hurts”. Uczestnicy badania wskazali, że emocjonalna głębia, prosta linia melodyczna i szczery przekaz sprawiają, że utwór pozostaje w pamięci na długo i porusza najczulsze struny. Czytaj też: Sinner u boku Bocellego. Ten nietypowy duet zaskoczył cały świat. Ależ klasa! Ranking najsmutniejszych piosenek w historii – kto poza R.E.M.? W zestawieniu przygotowanym na podstawie ankiety, obok R.E.M., znalazły się inne emocjonalne hity. Na drugim miejscu uplasował się utwór „Nothing Compares 2 U” wykonywany przez Sinead O’Connor. Trzecie miejsce zajęło „Tears in Heaven” autorstwa Erica Claptona – piosenka napisana po tragicznej śmierci jego syna. W rankingu pojawiły się również: • Whitney Houston – "I Will Always Love You" • The Beatles – "Yesterday" • Adele – "Someone Like You" • Celine Dion – "My Heart Will Go On" • Roy Orbison – "Crying" • Eric Carmen – "All by Myself" • Robbie Williams – "Angels" • Bill Withers – "Ain’t No Sunshine" • James Blunt – "Goodbye My Lover" • Toni Braxton – "Unbreak My Heart" • Eva Cassidy – "Songbird" • Coldplay – "Fix You" • U2 – "With or Without You" • The Beatles – "The Long and Winding Road" • Al Green – "How Can You Mend a Broken Heart?" • Sam Smith – "Stay with Me" • Amy Winehouse – "Back to Black" Każdy z tych utworów łączy jedno – szczerość przekazu i intensywność emocji, które trwale zapadają w pamięć słuchaczy. Sprawdź też: Warszawa była świadkiem muzycznego cudu! Wystąpili z tym numerem drugi raz od 32 lat "Everybody Hurts”. Utwór w służbie wsparcia – Bill Berry i tekst piosenki "Everybody Hurts” to nie tylko muzyka – to list do tych, którzy znaleźli się na krawędzi. Bill Berry, perkusista zespołu R.E.M., odegrał kluczową rolę w powstaniu utworu. Jest autorem części tekstu piosenki. W balladzie lat 90. kryje się cicha nadzieja dla zagubionych i złamanych. Utwór grupy to apel do tych, którzy czują, że nie mają już siły walczyć, znajdują się w kryzysie emocjonalnym i mają myśli o odebraniu sobie życia. Prostota przekazu, nieoceniająca narracja i zapewnienie, że „wszyscy cierpią” miały działać terapeutycznie. Dopełnieniem przekazu stał się ikoniczny teledysk wyreżyserowany przez Jake’a Scotta – syna legendarnego Ridleya Scotta – który z chirurgiczną precyzją uchwycił emocje, o jakich trudno mówić, ale które trzeba usłyszeć. Wideo ukazuje ludzi stojących w korku, których myśli są przedstawione w formie napisów. Obraz ten wzmaga poczucie izolacji i wewnętrznego cierpienia bohaterów. Teledysk, sprzedaż i pomoc dla Haiti W 2010 roku, po tragicznym trzęsieniu ziemi na Haiti, utwór „Everybody Hurts” został ponownie wydany jako singiel charytatywny. Całkowity dochód ze sprzedaży przeznaczono na pomoc ofiarom kataklizmu. Inicjatorem akcji był ówczesny premier Wielkiej Brytanii Gordon Brown. Singiel sprzedał się w liczbie ok. 205 000 egzemplarzy w ciągu pierwszych dwóch dni oraz osiągnął 453 000 sprzedanych kopii w ciągu tygodnia w Wielkiej Brytanii. Źródło: Radio ZET, Wikipedia, chillizet.pl View oEmbed on the source website
W trakcie tej piosenki wszyscy płaczą. Hit z lat 60. rozdziera serca od pokoleń. Ta piosenka to modlitwa, której nie umiemy wypowiedzieć na głos
Są piosenki, które nie przemijają nigdy. Jedna z nich od lat porusza serca słuchaczy, wzrusza do łez i staje się głosem naszych najgłębszych uczuć. Poznaj utwór, który stał się emocjonalnym symbolem relacji matki z dzieckiem.
„List do matki” Violetty Villas – absolutnie wyjątkowa kompozycja, która od dziesięcioleci towarzyszy Polakom w najbardziej wzruszających momentach. To nie tylko piosenka. To wyznanie. List. Modlitwa. „List do matki” Violetty Villas. Podczas tej piosenki wszyscy płaczą. Utwór z lat 60. w wykonaniu polskiej divy wyraża więcej niż tysiąc słów Utwór znany również jako „Do Ciebie, Mamo” to najpiękniejszy muzyczny hołd, jaki można złożyć matce. Powstał w latach 60. XX wieku specjalnie dla Violetty Villas – wybitnej artystki o niezwykłej wrażliwości. Muzykę skomponował Adam Skorupka, a słowa – pełne tęsknoty i dziecięcej miłości – napisali Stanisław Werner i Mirosław Łebkowski. Nie sposób powstrzymać łez, gdy słyszy się te słowa: Mamo, smutno tu i obco drzewa inne rosną i ciszy nikt nie zna tu… CZYTAJ TEŻ: Ten wielki włoski hit lat 80. zna każdy Polak. Mało brakowało, a śpiewałby go ktoś zupełnie inny Gdy Villas śpiewała, ludzie płakali – magia scenicznych emocji Ta melodia porusza do głębi. W 1966 roku trafiła na drugą płytę Villas zatytułowaną po prostu „Violetta Villas”. Potem pojawiła się także na albumie „Na pocieszenie serca i uniesienie ducha” z 2008 roku oraz na składance „Do Ciebie Mamo” z 2003 roku. Podczas koncertów artystka wykonywała „List do matki” z tak ogromnym zaangażowaniem emocjonalnym, że publiczność zalewała się łzami – razem z nią. Sama Villas mówiła o tym otwarcie: „Kiedy śpiewam, zapominam o całym świecie, jestem tylko z moimi uczuciami”. Wzruszający fragment do dziś wybrzmiewa z równą siłą, zmuszając do zatrzymania się i refleksji: „Widzę znów nasz dom ciebie mamo w nim wspominam stary klon ciemny i wysoki jak dym Mamo wołam twoje imię znowu jesteś przy mnie jak za dawnych lat [...]”. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ten hit PRLu powstał przez zakład dwóch wielkich twórców. Mało kto wie, że był owocem silnego uporu Prawdziwa historia powstania piosenki „List do matki” Kompozytor Adam Skorupka tak wspomina powstanie utworu: „To była moja pierwsza i jedyna piosenka skomponowana dla Violetty Villas. […] Violettcie piosenka od razu się spodobała i poprosiła, tylko abym dopisał wokalizę. Naturalnie zrobiłem to chętnie, bo pasowała ona i do piosenki, i do Violetty. Całość zaaranżował Leszek Bogdanowicz, podkład nagrała Radiowa Orkiestra pod dyrekcją Stefana Rachonia", mówił kompozytor. Całość została zaaranżowana przez Leszka Bogdanowicza, a podkład nagrała Radiowa Orkiestra pod dyrekcją Stefana Rachonia. Choć wersje tego utworu się różnią, emocje – niezmiennie – pozostają te same. Warto dodać, że to właśnie ten utwór znalazł się w prestiżowym zestawieniu „66 niezapomnianych piosenek”. Bo tego utworu nie da się zapomnieć. CZYTAJ TEŻ: Zagrał ostatni koncert na siedząco, tak pożegnał się z fanami. Córka nie kryje łez. Złożyła mu wyjątkowy hołd View oEmbed on the source website
Została sama z dziećmi, rozstanie wiele ją kosztowało. To do niego śpiewała z utęsknieniem w hicie z lat 80.
„Rozmowa przez ocean” to poruszający utwór Maryli Rodowicz, napisany przez Andrzeja Sikorowskiego w latach 80. Piosenka opowiada o tęsknocie i relacjach na odległość, ukazując emocje związane z emigracją i rozłąką.
To nie tylko piosenka. To muzyczny list pełen emocji, który porusza do głębi. „Rozmowa przez ocean” w wykonaniu Maryli Rodowicz to historia o uczuciach silniejszych niż odległość. Zobacz, jak jedno z najbardziej przejmujących dzieł lat 80. wciąż rezonuje z doświadczeniami tysięcy Polaków. Jak powstała „Rozmowa przez ocean”? Lata 80. były dla Polski czasem niepokoju, niepewności i wyjazdów. W tym właśnie okresie powstał jeden z najbardziej symbolicznych utworów o rozłące i tęsknocie – „Rozmowa przez ocean”. Tekst piosenki napisał Andrzej Sikorowski, znany z zespołu Pod Budą, który w mistrzowski sposób uchwycił emocje ludzi pozostawionych po dwóch stronach świata. Utwór trafił do repertuaru Maryli Rodowicz i szybko stał się jedną z najbardziej przejmujących kompozycji w jej karierze. ZOBACZ TEŻ: Feministyczny hit PRL-u? W latach 80. Rodowicz i Osiecka stworzyły hymn dla kobiet Tekst pełen niedopowiedzeń i wzruszeń Już od pierwszych wersów piosenka wprowadza słuchacza w intymny, niemal filmowy klimat: „Jest sobota, za oknem świt i Warszawa kaszle miarowo”. To nie tylko obraz miasta budzącego się do życia – to symbol emocjonalnego stanu bohaterki piosenki. Gdzieś daleko, po drugiej stronie oceanu, znajduje się adresat listu. Czy to ukochany? Przyjaciel? A może ktoś, kto na zawsze został za granicą? Choć wiele osób słucha tej piosenki jako wzruszającej historii dwojga kochanków, sam autor, Andrzej Sikorowski, podkreślał, że inspirowała go sytuacja Polaków zmuszonych do emigracji. Listy, rozmowy przez telefon, niewysłane wiadomości – to wszystko składa się na przejmujący obraz relacji, które muszą przetrwać próbę czasu i dystansu. CZYTAJ TEŻ: Polacy kochają ten hit, ale mógł nigdy nie wybrzmieć. Nie uwierzysz, co naprawdę kryło się za ryzykownym utworem lat 80. Maryla Rodowicz w lirycznym wydaniu Dla Maryli Rodowicz „Rozmowa przez ocean” była czymś więcej niż kolejną piosenką. To utwór, który idealnie oddaje jej zdolność do wyrażania emocji – nie tylko poprzez mocny głos, ale także subtelne, pełne melancholii frazy. Na płycie „Polska Madonna”, z której pochodzi utwór, artystka ukazała się z bardziej refleksyjnej strony – jako obserwatorka ludzkich losów, narratorka codziennych dramatów i nadziei. Choć minęło już kilka dekad od premiery, „Rozmowa przez ocean” nie traci na aktualności. W czasach, gdy migracje, rozłąki i rozmowy przez różne „oceany” wciąż są częścią życia wielu Polaków, tekst piosenki nadal porusza. Jej siła tkwi w prostocie słów i autentyczności emocji – nie ma tu patosu, są za to obrazy, które każdy może odnieść do własnych doświadczeń. Źródło: MarylaPress
To był wielki hit lat 90. Mało kto wie, że kryje się za nim mroczna historia. Tak powstał
W 1998 roku Kasia Kowalska wydała singiel "Co może przynieść nowy dzień", który stał się jednym z jej najbardziej rozpoznawalnych utworów. Piosenka promowała album "Pełna obaw" i została skomponowana wspólnie z Jarosławem Chilkiewiczem. Poznaj szczegóły powstania tej poruszającej kompozycji.
W 1998 roku Kasia Kowalska wydała piosenkę "Co może przynieść nowy dzień", która powstała jako hołd dla zamordowanego w 1997 roku maturzysty Tomka Jaworskiego. Utwór ten, pełen emocji i refleksji nad ludzkim okrucieństwem, stał się jednym z najbardziej poruszających w dorobku artystki. Geneza utworu "Co może przynieść nowy dzień" Piosenka "Co może przynieść nowy dzień" została wydana w 1998 roku jako pierwszy singiel promujący album "Pełna obaw" Kasi Kowalskiej. Utwór powstał jako hołd dla zamordowanego w 1997 roku maturzysty Tomka Jaworskiego. "Gdy dowiedziałam się, że na warszawskich Bielanach jakiś gang bez żadnego powodu złapał maturzystę, torturował go, a następnie zamordował, nie mogłam dojść do siebie. To było bestialstwo, którego nie byłam w stanie zrozumieć. Bardzo mną to wstrząsnęło. (...) Wiedziałam bowiem, co mogą czuć rodzice dziecka, któremu ktoś wyrządził tak wielką krzywdę. Dopóki nie zostałam mamą, nie byłam w stanie sobie tego wyobrazić. Macierzyństwo mnie uwrażliwiło" - zdradziła Kasia Kowalska, cytowana przez Złote Przeboje. ZOBACZ TEŻ: Skończył 17 lat, jest wierną kopią sławnej mamy. Tak dziś wygląda syn ikony lat 90. Już ją przerósł W 1997 roku doszło do tragicznego wydarzenia – maturzysta Tomek Jaworski został brutalnie zamordowany. Jego śmierć wstrząsnęła opinią publiczną i stała się symbolem bezsensownej przemocy. Kasia Kowalska, poruszona tą tragedią, postanowiła upamiętnić Tomka poprzez muzykę. View oEmbed on the source website Emocjonalny przekaz piosenki Tekst piosenki, napisany przez Kasię Kowalską, pełen jest refleksji nad ludzkim okrucieństwem i brakiem współczucia. W utworze artystka zadaje pytania o sens życia i śmierci, wyrażając ból i niezrozumienie wobec przemocy. Muzyka, skomponowana wspólnie z Jarosławem Chilkiewiczem, podkreśla melancholijny nastrój piosenki. CZYTAJ TEŻ: Ten hit lat 90. rzucił Sopot na kolana. Mało kto wie, że poruszająca ballada powstała we śnie "Co może przynieść nowy dzień" szybko zdobyło uznanie zarówno wśród fanów, jak i krytyków. Piosenka ukazuje artystkę jako wrażliwą obserwatorkę rzeczywistości, zdolną do wyrażania głębokich emocji poprzez muzykę. Źródło Złote Przeboje, Wikipedia, Stohitow
Śpiewał przebój, którego bały się rozgłośnie. Ten hit lat 90. to prawdziwy klasyk!
Choć początkowo ignorowany przez stacje radiowe singiel „Ona jest ze snu” z 1998 roku z czasem zdobył ogromną popularność. Artur Gadowski, wokalista IRA, pokazał, że determinacja i mocne, rockowe brzmienie mogą przełamać każdą barierę. Poznaj historię jednej z najważniejszych piosenek jego kariery.
Singiel „Ona jest ze snu” z 1998 roku miał trudny start. Początkowo utwór był ignorowany przez rozgłośnie. Mimo to, dzięki autentycznym emocjom i charakterystycznemu brzmieniu, stał się jednym z największych przebojów Artura Gadowskiego i nieodłącznym elementem koncertów IRA. Poznaj jego historię. Geneza utworu „Ona jest ze snu” Artur Gadowski rozpoczął swoją muzyczną karierę jako wokalista zespołu IRA, z którym odnosił pierwsze sukcesy sceniczne i z którym współpracuje do dziś. W latach 90. grupa przechodziła jednak trudniejszy okres – spadek popularności i brak oczekiwanych osiągnięć doprowadziły do zawieszenia działalności w 1995 roku. To właśnie wtedy Gadowski postanowił skupić się na solowej twórczości. „Przez dziewięć miesięcy nie udało nam się zagrać ani jednego koncertu. Poczuliśmy się niechciani i nikomu niepotrzebni. Zaczęły się między nami niesnaski, czego konsekwencją było zawieszenie działalności”, opowiadał w Przekroju. Był to drugi singiel promujący solowy album Artura Gadowskiego, wokalisty zespołu IRA. Premiera singla miała miejsce w maju 1998 roku, a wydawcą płyty była wytwórnia Zic Zac. Autorem tekstu i muzyki do utworu jest Marek Kościkiewicz. Dzięki jego wsparciu kompozycja zyskała swój ostateczny kształt. To także on odpowiada za dwa kolejne single Gadowskiego: „Naucz się rozmawiać” i „Szczęśliwego Nowego Jorku”. Czytaj też: Weszła cała na złoto i zrobiła show! Eurowizyjny hit Steczkowskiej w nowej odsłonie. To prawdziwe arcydzieło "Ona jest ze snu": Problemy z akceptacją rozgłośnie Tekst piosenki przedstawia historię szczęśliwej pary – opowieść snuta z perspektywy mężczyzny, który z nostalgią wraca myślami do chwili ich pierwszego spotkania. Wspomnienie to pełne jest emocji i ciepła, podkreślając siłę uczucia łączącego zakochanych. Poza tym, „Ona jest ze snu” stylistycznie nawiązuje do charakterystycznego brzmienia zespołu IRA – dominuje w nim wyrazista, rockowa energia. To właśnie ten mocny styl sprawił, że wiele stacji radiowych początkowo odmówiło jego emisji. Powszechnym uzasadnieniem był argument, że utwór jest „zbyt rockowy” jak na standardy obowiązujące w tamtym czasie. Z tego powodu wiele stacji nie zdecydowało się na jego nadawanie, co mogło przekreślić szansę na sukces. Mimo to, podobnie jak „Szczęśliwego Nowego Jorku”, piosenka stała się jednym z największych przebojów Artura Gadowskiego, zdobywając uznanie słuchaczy i wysokie miejsca na krajowych listach przebojów. W maju 1998 roku wytwórnia oficjalnie wypuściła singiel z utworem „Ona jest ze snu”, ku radości fanów czekających na solowe brzmienie Gadowskiego. Na krążku znalazły się dwie wersje piosenki – pełna, studyjna oraz specjalna, skrócona edycja, w której pominięto charakterystyczne gitarowe intro, nadające oryginałowi mocniejszy ton. Sprawdź też: Ten hit lat 90. napisano na kolanie. Teraz zna go cała Polska Nagranie i teledysk w Chicago Mimo trudności produkcyjnych, Artur Gadowski zdecydował się kontynuować pracę nad utworem. W maju 1998 roku, przy okazji koncertu zespołu IRA w Chicago, został zrealizowany teledysk do „Ona jest ze snu”. Nagrania klipu w Stanach Zjednoczonych nadały całości dodatkowego prestiżu. Całość powstała z inicjatywy Jerzego Grabowskiego – menedżera Artura Gadowskiego, który pełnił rolę scenarzysty, reżysera i producenta klipu. Od chwili ponownego powrotu zespołu na scenę, utwór „Ona jest ze snu” na stałe zagościł w koncertowym repertuarze IRA, stając się jednym z nieodłącznych punktów ich występów. Przemiana w przebój i obecność na koncertach IRA Z biegiem czasu sytuacja zmieniła się diametralnie. Choć „Ona jest ze snu” początkowo nie miała łatwej drogi, utwór stopniowo zdobywał popularność. Przebój zaczął być regularnie emitowany przez stacje radiowe, a jego obecność na koncertach zespołu IRA tylko wzmacniała jego pozycję. Singiel stał się jednym z największych hitów w karierze solowej Artura Gadowskiego. Pomimo trudnego startu, piosenka zyskała trwałe miejsce w repertuarze artysty i w świadomości słuchaczy Czytaj też: Największy wakacyjny hit PRL-u. Nie uwierzysz, kto miał go śpiewać. To prawdziwa dama polskiej sceny View oEmbed on the source website
Największy wakacyjny hit PRL-u. Nie uwierzysz, kto miał go śpiewać. To prawdziwa dama polskiej sceny
Wakacje, muzyka i PRL. I hit, który nucą kolejne pokolenia. „Chałupy welcome to” to piosenka ponadczasowa, zachwycająca swoją finezją i polotem. Zabawny tekst, odwołujący się polskich realiów, uwiódł słuchaczy. I trudno się temu dziwić. Poznaj zaskakującą historię piosenki Zbigniewa Wodeckiego.
„Jak co roku w Chałupach, gdy zaczyna się upał, słychać wielki szum….” Kto z nas nie zna tego przeboju, potrafimy go zaśpiewać obudzeni o północy. To jedna z najbardziej udanych polskich piosenek. W pruderyjnym PRL-u piosenka o nagości i plaży golasów była czymś nowym, niemal kontrowersyjnym. Nagość była tematem tabu. Jej historia jest zaskakująca i wcale nie miał jej śpiewać Zbigniew Wodecki. A kto? Poznaj tę niezwykłą historię. Ostatnia publikacja na FB 26.12.2025 r. Chałupy Welcome to - to miał być żart na smutne czasy Piosenka powstała w 1985 roku na zamówienie Polskiego Radia jako przebój na wakacje. Została napisana jako muzyczny żart, żeby trochę rozbawić ludzi w smutnych i szarych latach 80. Muzykę skomponował Ryszard Poznakowski, który miała niesamowitą rękę do przebojów. Napisał takie piosenki, jak „Mały książę”, „Znamy się tylko z widzenia”, „Trzynastego”. Tak opowiadał o powstaniu Chałup: „Ponieważ czasy były <przaśne>, wpadłem na pomysł, żeby napisać utwór, który będzie w kontrze do otaczającej nas, niewesołej rzeczywistości. Zespoły rockowe kontestowały, Olewicz pisał ponure teksty, Mogielnicki wieścił „Mniej niż zero”, a ja pomyślałem sobie, że przydałby się „Bahama Mama luz i jesteśmy w Acapulco”. Czytaj także: Mógł być to hit Wodeckiego. Gąssowski przejął go przypadkiem i zrobił z niego legendę PRL-u View oEmbed on the source website Autorka tekstu spojrzała, jakby to jej kazał się rozbierać Słowa napisała mniej znana poetka i autorka tekstów Grażyna Orlińska. Jak wspominał Poznakowski, dopiero się wtedy poznali. Pokazała mu swoje wiersze, ale on nie był zachwycony. Zauważył jednak, że ma ważne wyczucie. W piosence, jak opowiadał, „każdy wers musi być zamkniętą całością, musi zawierać zamknięty ładunek emocjonalny. A ona umiała tak pisać. „Powiedziałem jej wprost: <Napisze pani utwór o plaży nudystów w Chałupach, proszę pani>”. Ona spojrzała na niego, jakby to jej kazał się rozebrać, ale na drugi dzień zadzwoniła, że wymyśliła tytuł: „Chałupy, Welcome to”. – „Ale to jest niegramatyczne” - zaprotestował Poznakowski. „Nie szkodzi”, odparła już pewniejsza siebie Orlińska. Melodia, jak wiele innych, ułożyła się Poznakowskiemu podczas brydża. A zapisał ją o czwartej nad ranem. Czytaj także: Ten przebój to legenda PRL-u. Hit lat 70. narodził się przez przypadek. Rosiewicz nie mógł uwierzyć Przebój miała śpiewać wielka dama polskiej piosenki. Spłoniła się, gdy go posłuchała Ryszard Poznakowski zaniósł swój utwór Irenie Santor. To o niej myślał, kiedy pisał tę piosenkę. Ale pani Irena stwierdziła, że choć piosenka jest dobra, to jednak nie w jej stylu. I jak wspominał Ryszard Poznakowski, lekko się spłoniła. Wtedy Zbigniew Wodecki zaproponował: „ja to chętnie zaśpiewam”. Obaj panowie byli na tournée w Stanach Zjednoczonych, kiedy dowiedzieli się, że w Polsce ich piosenka stała się totalnym przebojem. Ludzie prosili Zbigniewa Wodeckiego, żeby ją śpiewał, nawet jeśli nie miał tego w planach. Chałupy były kiedyś wioską, w której „nikogo nie ma”. W latach 60 „runęła” tam warszawska śmietanka towarzyska, bywali Andrzej Łapicki, Tadeusz Konwicki, Gustaw Holoubek. Plażowali Kurylewiczowie, Trzaskowscy, Dejmek, Dygat i Kalina Jędrusik. Plaża nudystów powstała w latach 70. i zawsze była sensacją. Dla Chałup zaczęła się wtedy nowa epoka. W 1977 roku w miejscowości tej miał miejsce pierwszy zlot naturystów, podczas którego zorganizowano wybory Miss Natura. Do czego zresztą nawiązuje piosenka. „Znów się będą rozbierać/ Miss Natura wybierać / Przez wieś przebiegł dreszcz / W krzakach siedzą tekstylni / Gryzą palce bezsilni / Zaklinają deszcz”. I chociaż dzisiaj wioska na Półwyspie Helskim kojarzy się głównie ze sportami wodnymi, to przebój upamiętnił ją na zawsze jako nieformalną stolicę naturystów. Piosenka „Chałupy welcome to” stała się nie tylko symbolem lata, ale również kulturowym fenomenem. Miejscowość Chałupy zyskała na znaczeniu dzięki tej piosence, a jej plaże stały się popularnym miejscem wypoczynku. Po śmierci Wodeckiego w 2017 roku, w Chałupach powstały różne formy upamiętnienia artysty, takie jak mural oraz multimedialna ławka. Dzisiaj ta piosenka to klasyka i wspomnień czar. A jednocześnie cały czas można się przy niej świetnie bawić, szczególnie w wakacje. Czytaj także: „Tata zamierzał wyjść ze szpitala tydzień po operacji [...] Byłam z nim do końca”. Córka Wodeckiego o ostatnich chwilach ojca
Weszła cała na złoto i zrobiła show! Eurowizyjny hit Steczkowskiej w nowej odsłonie. To prawdziwe arcydzieło
Justyna Steczkowska zachwyciła publiczność zupełnie nową, orkiestrową wersją utworu „Gaja” podczas transmitowanego przez Polsat koncertu „Wrocław Przyszłości”. Monumentalne brzmienie, złota kreacja i głos artystki stworzyły niezapomniane widowisko. Sami zobaczcie!
25 czerwca 2025 roku we Wrocławiu odbył się koncert „Wrocław Przyszłości”, podczas którego Justyna Steczkowska zaprezentowała utwór „Gaja” w nowej aranżacji! Eurowizyjny hit zachwycił publiczność. Niezwykły koncert we Wrocławiu. Tutaj muzyka operowa spotkała się z popem 25 czerwca Wrocław zamienił się w muzyczną stolicę Polski! Telewizja Polsat transmitowała na żywo wyjątkowy koncert „Wrocław Przyszłości”, podczas którego na jednej scenie spotkały się największe gwiazdy polskiej muzyki popularnej i operowej. Publiczność mogła podziwiać występy Justyny Steczkowskiej, Kayah, Natalii Szroeder oraz Oskara Cymsa. Potężne, operowe brzmienia zapewnili Małgorzata Walewska i Rafał Bartmiński. Przez ten wieczór pełen emocji i wzruszeń prowadzili widzów Agnieszka Hyży i Tomasz Wolny. Koncert był częścią obchodów 80-lecia powrotu Wrocławia do Polski – wydarzenia o ogromnym znaczeniu historycznym i kulturalnym. „Koncert w sercu miasta upamiętni wyjątkowe chwile. Bo Wrocław, nazywany „miastem spotkań” – staje się przestrzenią refleksji nad naszą historią i przyszłością. Rok 2025 obfituje w ważne rocznice: 80-lecie zakończenia II wojny światowej, 60-lecie Listu Biskupów Polskich do Biskupów Niemieckich, 45-lecie powstania Solidarności oraz 35-lecie odtworzenia samorządu. Te wydarzenia przypominają nam, że pojednanie, odwaga i solidarność są fundamentami naszej wspólnoty. Wrocław, zbudowany na gruzach wojny przez ludzi różnych kultur i doświadczeń, jest dziś symbolem otwartości, dialogu i rozwoju. Patrząc w przyszłość – i o tym również jest ta muzyczna opowieść – chcemy budować miasto, które czerpie siłę z pamięci, ale nie zatrzymuje się na przeszłości. Osadzony na tym fundamencie Wrocław inwestuje dziś w edukację, kulturę i innowacje, tworząc przestrzeń dla wszystkich – bez względu na pochodzenie, przekonania czy tożsamość”, komentował Radosław Michalski, Dyrektor Departamentu Marki Miasta Wrocławia. Sprawdź też: Polsat zagrał va banque, ten występ to czyste złoto! Steczkowska w duecie, który zwalił wszystkich z nóg „Gaja” w nowej odsłonie – orkiestrowa aranżacja zachwyciła publiczność W środę wieczorem, Justyna Steczkowska pojawiła się na wrocławskiej scenie trzykrotnie. Zachwycała w duetach z Rafałem Bartmińskim i Małgorzatą Walewską. W końcu pojawiła się solo, by wykonać jeden ze swoich hitów. Utwór „Gaja”, z którym reprezentowała Polskę na Eurowizji 2025, zyskał zupełnie nowe brzmienie. Podczas koncertu „Wrocław Przyszłości” artystka zaprezentowała jego wyjątkową wersję w towarzystwie orkiestry - Tarkowski Orchestra oraz Akademickiego Chóru Politechniki Wrocławskiej. Publiczność była zachwycona monumentalnym wykonaniem, które podkreśliło zarówno wokalny kunszt Steczkowskiej, jak i emocjonalny przekaz utworu. Artystka zrezygnowała z efektownej oprawy znanej z występu na Eurowizji. Nie było powietrznych akrobacji ani tanecznego show, które wcześniej budowały atmosferę wokół utworu. „No i jest zloty kostium jak z okładki singla. Świetna aranżacja z chórem na żywo! A Justyna jak zwykle bezbłędna, wow”, „Wow, występ i aranżacja zaje*****. Justyna jest totalną artystką”, „Jeszcze tak przypilnowanego wykonania w każdym dźwięku nie słyszałem tej piosenki. Perfekcja, a aranżacja nieziemska”, „Moim zdaniem świetna aranżacja. No królowa”, „Kocham tę wersję!”, „Złoto!”, czytamy. Czytaj też: Po wyznaniu Dody głos zabrała Steczkowska. Jej słowa to nie przypadek – zna ten ból z domu View oEmbed on the source website Justyna Steczkowska na scenie Wrocławia – styl, głos i energia Justyna Steczkowska przyciągnęła uwagę nie tylko swoim występem, ale również stylizacją. W złotej sukni przypominającej kreacje światowych gwiazd, jak Beyoncé, prezentowała się zjawiskowo. Jej sceniczną obecność podkreślała pewność siebie, charyzma i niezmienna forma wokalna. Czytaj też: Fani czekali miesiącami, legenda wraca na całego! Kozidrak znów na scenie. Znamy datę
Ten hit lat 90. napisano na kolanie. Teraz zna go cała Polska
Piosenka „Szczęśliwego Nowego Jorku” stała się jednym z największych hitów lat 90. Niewielu jednak wie, że utwór powstał w błyskawicznym tempie, a finalną wersję Artur Gadowski usłyszał dopiero w radiu. Poznaj fascynującą historię powstania tego przeboju.
Artur Gadowski, lider zespołu Ira, nigdy nie przypuszczał, że jedna niespodziewana propozycja odmieni jego muzyczne życie. Piosenka, którą usłyszał po raz pierwszy... w radiu, stała się jednym z największych hitów lat 90. Poznaj historię powstania „Szczęśliwego Nowego Jorku” – utworu, który narodził się w szalonym tempie i zyskał status kultowego. Jeden telefon, który zmienił wszystko Był rok 1997. Artur Gadowski odebrał telefon od Marka Kościkiewicza – legendarnego muzyka i współzałożyciela zespołu De Mono. Padła propozycja: „Potrzebujemy utworu do filmu Janusza Zaorskiego. Śpiewasz?”. Gadowski nie wahał się ani chwili. Tak rozpoczęła się przygoda z piosenką, która miała na zawsze zapisać się w historii polskiej muzyki. Nagranie odbyło się w CSS Studio na warszawskim Bemowie. Artur pojawił się tam z przygotowanym tylko fragmentem tekstu – zwrotką i refrenem. Gdy zaczął śpiewać, Marek Kościkiewicz dopisywał kolejne wersy... na miejscu, w czasie rzeczywistym. Atmosfera była napięta, ale twórcza. Gadowski musiał zaśpiewać bez gotowej aranżacji gitarowej – wszystko wyobrażał sobie w głowie. Wokal był surowy, czysty, szczery. ZOBACZ TEŻ: Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze Tworzenie piosenki na kolanie? Dosłownie! To, co działo się w studiu, można nazwać muzycznym szaleństwem. Tekst powstawał „na kolanie”, dosłownie w trakcie nagrania. Gadowski nie wiedział, jak skończy się piosenka, nie znał też jej finalnego brzmienia. Śpiewał, ufając, że efekt będzie spójny i poruszający. I był. Choć wszystko działo się w zawrotnym tempie, emocje w utworze są prawdziwe – może właśnie dlatego piosenka poruszyła tak wielu słuchaczy. Gdy finalna wersja „Szczęśliwego Nowego Jorku” trafiła do rozgłośni radiowych, Artur Gadowski... usłyszał ją po raz pierwszy właśnie w radiu. To był dla niego szok – dopiero wtedy poznał pełną wersję swojego nagrania, z dodaną warstwą instrumentalną i końcowym miksem. Reakcje? Entuzjastyczne. Słuchacze pokochali utwór, a on sam błyskawicznie wspiął się na szczyty list przebojów. CZYTAJ TEŻ: Ten hit lat 70. uratował Zbigniew Hołdys. Nie może się bez niego obyć żadne wesele Piosenka, która otworzyła nowy rozdział „Szczęśliwego Nowego Jorku” nie tylko promowało film, ale też zapoczątkowało solową drogę Artura Gadowskiego. Chociaż od lat był głosem zespołu Ira, ten utwór pokazał go w zupełnie nowym świetle. Artystyczna odwaga, ekspresowa praca, emocjonalny przekaz – to wszystko złożyło się na sukces, który trwa do dziś. Źródło: Złote Przeboje
Jej piosenkę „Złoty Pierścionek” śpiewała cała Polska. W wieku 92 lat zmarła Rena Rolska
O jej śmierci poinformował Związek Artystów Scen Polskich
27 sierpnia 2024 r. media obiegła smutna wieść o śmierci gwiazdy PRL-u, Reny Rolskiej. Piosenkarka miała 92 lata. Zmarła piosenkarka Rena Rolska Smutną informację o śmierci Reginy Rollinger-Jonkajtys, znanej szerszej publiczności jako Rena Rolska, Informację o jej śmierci potwierdził Krzysztof Szuster, prezes Związku Artystów Scen Polskich. Jak potwierdził „Fakt”, artystka zmarła 27 sierpnia 2024 r. w wieku 92 lat. Jej największym hitem, który podbił serca fanów muzyki, był „Złoty pierścionek” - piosenka, która powstała w 1959 r. przy współpracy poety Romana Sadowskiego i kompozytora Jerzego Wasowskiego. Zobacz również: „Złoty pierścionek” śpiewała cała Polska. Rena Rolska zeszła ze sceny u szczytu popularności Związek Artystów Scen Polskich pożegnał Renę Rolską Na profilu na Facebooku Związku Artystów Scen Polskich pojawił się wpis, który potwierdził odejście piosenkarki. „Z żalem żegnamy Renę Rolską, wykonawczynię wielu popularnych przebojów, wyśpiewanych i nagradzanych na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie (wśród nich „Złoty pierścionek”, „Gdy w ogrodzie botanicznym zakwitną bzy”, „Jak to dziewczyna”, czy „Nie oczekuję dziś nikogo” – piosenka, którą wygrała konkurs w Polskim Radiu), odtwórczynię postaci niesfornej uczennicy wywoływanej do tablicy w słynnej audycji radiowej „Podwieczorek przy mikrofonie”, zasłużoną członkinię Związku Artystów Scen Polskich, z którym związała się ponad sześć dekad temu” czytamy. Jak czytamy w poście, Rena Rolska pożegnała się ze sceną muzyczną 1981 roku i oddała się pracy społecznej. Przez lata była przewodniczącą Sekcji Estrady ZASP, „jednej z najaktywniejszych i najweselszych sekcji Stowarzyszenia”. Później została członkinią Zarządu Sekcji Repartycyjnej Twórców i Artystów Wykonawców Radiowych oraz Audialnych. W dniu śmierci miała 92 lata. Czytaj też: Rena Rolska zrezygnowała z wielkiej kariery i oddała się życiu rodzinnemu. Z drugim mężem spędziła ponad 40 lat View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website