Córkę wychowała samodzielnie, gdańszczanie ją uwielbiają. Odsłaniamy tajemnice Aleksandry Dulkiewicz
Podczas wyborów samorządowych była bezkonkurencyjna
Funkcję prezydent Gdańska pełni od 2019 roku. W ostatnich wyborach samorządowych Aleksandra Dulkiewicz ubiegała się o reelekcję. Powtórzyła sukces i udowodniła, że wyborcy darzą ją ogromnym zaufaniem oraz szacunkiem. Jak wygląda życie prywatne Aleksandry Dulkiewicz? Co o niej wiemy? Aleksandra Dulkiewicz w wyborach samorządowych. Utrzymała stanowisko prezydent Gdańska 7 kwietnia 2024 roku odbyły się wybory samorządowe. Gdańszczanie tłumnie udali się do urn, żeby oddać głos na swojego faworyta. Wynik pokazał, że mieszkańcy doceniają pracę i zaangażowanie dotychczasowej prezydent. Gdańszczanie po raz kolejny przekazali władzę w ręce Aleksandry Dulkiewicz, która w pierwszej turze wyborów zdobyła 57,95 procent głosów. Zagłosowało na nią 103 337 mieszkańców. Tym samym pokonała sześciu kandydatów: Tomasza Rakowskiego, Andrzeja Peckę, Michała Urbaniaka, Artura Szostaka, Adama Szczepańskiego i Mariusza Andrzejczaka. "Dość powiedzieć, że w tym wyścigu nie byłam jedyną kandydatką, tylko miałam jeszcze sześciu kontrkandydatów, więc wydaje się, że kiedy z takiej perspektywy spojrzymy na ten wynik. I także to, co dzieje się w Polsce, w różnych innych także dużych miastach, to jest to absolutnie sukces i ja jestem bardzo, bardzo szczęśliwa", mówiła [cytat za TVP Info]. Po wyborach samorządowych, Aleksandra Dulkiewicz podziękowała mieszkańcom za zaufanie. To dla niej wielka radość, ale i zobowiązanie. „Wzruszam się, bo jestem naprawdę bardzo, bardzo wdzięczna Gdańszczankom i Gdańszczanom za to zaufanie. Trzeba iść do roboty!”, mówiła [cytat za Gdańsk.pl]. Wybory samorządowe 2024. Urzędująca prezydent Gdańska, kandydatka w wyborach samorządowych Aleksandra Dulkiewicz podczas swojego wieczoru wyborczego Po raz pierwszy została prezydentką miasta w 2019 roku po tragicznej śmierci Pawła Adamowicza, który zginął w wyniku ataku nożownika podczas 27. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Kariera Aleksandry Dulkiewicz w polityce Już w szkole podstawowej działała w samorządzie uczniowskim. Udzielała się politycznie, kiedy sama nie miała jeszcze prawa głosu. Aleksandra Dulkiewicz wspierała kampanię wyborczą Hanny Gronkiewicz-Waltz na prezydenta RP w 1995 roku. "Wtedy zetknęła się z Młodymi Konserwatystami, gdzie później pełniła m.in. stanowisko sekretarza ds. zagranicznych", czytamy na bip.gdansk.pl. Aleksandra Dulkiewicz jest absolwentką wydziału prawa na Uniwersytecie Gdańskim. Od 2004 do 2005 studiowała również na Wydziale Nauk Prawnych Paris Lodron University w Salzburgu. Przez lata była asystentką prezydenta Pawła Adamowicza. Brała udział w przygotowaniu Euro 2012 W Gdańsku, była zaangażowana w powstanie Europejskiego Centrum Solidarności, gdzie pracowała w dziale PR. "Przygotowywała projekty doradcze i inwestycyjne oraz pracowała nad pozyskaniem inwestorów w Gdańskiej Agencji Rozwoju Gospodarczego InvestGDA (2009–2014). Dwukrotnie została wybrana do Rady Miasta Gdańska z list Platformy Obywatelskiej, pełniła funkcje wiceprzewodniczącej Komisji Samorządu i Ładu Publicznego, działała w Komisji Rewitalizacji i Komisji ds. Jarmarku (2010, 2014). Była szefową klubu radnych PO (2014)", napisano na bip.gdansk.pl. Czytaj też: „To jest samolot prezydencki, takie się nie rozbijają” mówiła jej córka. 14 lat po śmierci Krystyny Bochenek pamięć o niej wciąż trwa Przez prawie trzy lata (2017-2019) pełniła funkcję zastępcy prezydenta Gdańska ds. polityki gospodarczej. Jej wiceprezydentura, zdaniem znajomych z urzędu miejskiego w pełni się jej należała: „Inteligentna, z niezwykłą łatwością przechodzenia na ty, skracania dystansu między ludźmi. Czująca się swobodnie w każdym środowisku. I nie daje się wyprowadzić z równowagi”, opowiadali o niej w rozmowie z Dziennikiem Bałtyckim znajomi z urzędu. Mówiło się, że to ona stała za ostatnim sukcesem wyborczym Pawła Adamowicza, była bowiem szefową jego kampanii wyborczej, a wszyscy opisywali jej działalność w samych superlatywach: „Przyglądałem się jednak także jej pracy, gdy już została wiceprezydentem miasta. Zapraszała na spotkania opozycję, miała czas, stawała ponad podziałami politycznymi. Zawsze była też szczera, nigdy nie obiecywała czegoś, co później nie było realizowane. Uważam, że sprawdzi się na nowym stanowisku. Być może Gdańsk stoi przed napisaniem kolejnej historii – pierwszej kobiety na funkcji prezydenta miasta’, wspominał Łukasz Hamadyk, w rozmowie z natemat.pl. Aleksandra Dulkiewicz, Podsumowanie wyborów samorządowych 2024 przez KO w Gdańsku, 2024 Po śmierci Pawła Adamowicza, podjęła decyzję o kandydowaniu na prezydenta miasta w przedterminowych wyborach, które odbyły się 3 marca 2019 roku. To były bardzo trudne chwile po tragicznych wydarzeniach, które miały miejsce podczas 27. Finału WOŚP. Wielokrotnie podkreślała, że jako samorządowiec, dojrzewała pod mentorską opieką Pawła Adamowicza (pełnił funkcję prezydenta od 1998 do 2019 roku). „Wiem, że prezydent Adamowicz by sobie tego życzył. […] Paweł Adamowicz był, jest i pozostanie dla mnie autorytetem; był mentorem, który obdarzał zaufaniem i rzucał na głęboką wodę”, wspominała ówczesna wiceprezydentka. Obiecywała, że będzie troszczyć się o Gdańsk i mieszkańców tak, jak zawsze robił to Paweł Adamowicz. Wówczas zdobyła 82,22 proc. głosów wyborców. W wyścigu o prezydencki fotel pokonała Grzegorza Brauna oraz Marka Skibę. „Róbmy wszystko, żeby być taką wspólnotą, o jakiej marzył nasz prezydent Paweł Adamowicz: bądźmy otwarci, bądźmy gościnni, bądźmy solidarni, szanujmy tych, którzy myślą inaczej, przekonujmy się siłą argumentów, a nie argumentami siły. Okazujmy sobie dobroć na co dzień, a nie od święta, żyjmy lepiej ze sobą i dla siebie”, mówiła poruszających słowach podczas uroczystości pożegnalnych zmarłego włodarza. I dodawała: "Panie prezydencie, kochany szefie, drogi Pawle - doglądaj tam z góry naszych spraw, my tutaj na miejscu będziemy troszczyć się o siebie wzajemnie i o twój, nasz Gdańsk. Obiecuję, że wypełnimy Twój testament, bo Gdańsk to przecież najcudowniejsze miasto na świecie. Do zobaczenia". W kwietniu 2024 roku po raz drugi otrzymała ogromne wsparcie mieszkańców Gdańska i dalej będzie wypełniać swoją misję. Aleksandra Dulkiewicz startowała z listy KKW Koalicji Obywatelskiej, a także była popierana przez stowarzyszenie Wszystko dla Gdańska. Czytaj też: Stroniła od polityki, nie bała się stawiać na swoim i głośno o tym mówiła. Odsłaniamy sekrety Marii Kaczyńskiej Aleksandra Dulkiewicz: co wiadomo o jej życiu prywatnym? Jaka prywatnie jest Aleksandra Dulkiewicz? „Od dwóch pokoleń jestem gdańszczanką. Dziadkowie z obu stron przybyli do miasta zrujnowanego po wojnie w 1945 roku. (...) Urodziłam się w lipcu 1979 roku. Mama wspomina, że lato było upalne. Gorąco również było w głowach moich Rodziców, którzy we wrześniu stali się jednymi z pierwszych sygnatariuszy deklaracji Ruchu Młodej Polski. Rok później, w sierpniu 1980 roku, Mama woziła mnie pod stoczniową bramę. W trakcie karnawału Solidarności urodziła się moja siostra Marta (...)”, pisała o sobie Dulkiewicz na oficjalnej stronie. Jej współpracownicy opisują ją jako osobę stanowczą, wręcz waleczną, świetnie godzącą pracę zawodową, działalność polityczną z życiem prywatnym. Choć Gdańsk, jak sama mówi, jest jej wielką miłością, to najważniejsza jest dla niej 16-letnia córka Zosia, którą samodzielnie wychowuje. „Kiedy zaszłam w ciążę, byłam świadoma, że to będzie samodzielne macierzyństwo. I takie jest. Niektórzy mówią, że to jest jakiś rodzaj bohaterstwa, ale ja nigdy tak o tym nie myślałam. Traktuję to normalnie, chociaż nie zawsze jest łatwo”, wyznała w jednym z wywiadów. W 2019 roku Aleksandra Dulkiewicz mierzyła się z nagonką związaną z samodzielnym macierzyństwem i tożsamością ojca jej dziecka. Dochodziło do sytuacji, gdzie Aleksandra Dulkiewicz była zaczepiana na ulicy. Jedna z kobiet powiedziała jej, że jeśli chce być prezydentem, powinna powiedzieć, kto jest ojcem jej córki. Nigdy wcześniej nie spotykały ją podobne sytuacje. Wówczas w rozmowie z Gazetą Wyborczą podkreśliła, że utrzymuje kontakty z ojcem swojej córki. Wspólnie podjęli decyzję o tym, że pozostanie on anonimowy. Zależy im na tym, by sprawy rodzinne zachować dla siebie. „Decyzję, że pozostanie anonimowy, podjęliśmy wspólnie, mamy do tego prawo”, tłumaczyła. A o dobro swojej córki walczy niczym lwica. Niedawno Aleksandra Dulkiewicz ujawniła, że jakiś czas temu w jej życiu pojawiła się miłość. Prezydent Gdańska jest szczęśliwie zakochana i nie ukrywa swojego szczęścia. Podczas wieczoru wyborczego zaprosiła na scenę ukochanego. "Od dwóch lat jest w moim życiu ktoś bardzo, bardzo ważny… Jakub, chodź tutaj! Mamy za sobą już pierwszą wspólną kampanię. Z kolejną będzie już łatwiej chyba", mówiła. Jak podaje dziennik Fakt, partner Aleksandry Dulkieiwcz zajmuje się fizjoterapią i rehabilitacją, a także jest właścicielem prywatnej kliniki. Życzymy wszystkiego, co najlepsze! Zaprzysiężenie Aleksandy Dulkiewicz na prezydenta Gdańska, 2019 rok. Na zdjęciu Aleksandra Dulkiewicz z córką <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="250" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Faleksandra.dulkiewicz.14%2Fposts%2Fpfbid0ouDVUdEkkkQvAReoPJbcvqFrUyvsuVFMeSk4LvKGRcWfnQWsajzGFZEsnjYFNspPl&show_text=true&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="628" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Faleksandra.dulkiewicz.14%2Fposts%2Fpfbid02cBVTRzsK9mKgfuvezd6WL4LKLbXLQGQA2q4yju5jVB5UdazTPgKQZfMw5yyREV4jl&show_text=true&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500">
Córka Pawła Adamowicz udzieliła wywiadu 5 lat po śmierci taty. „To była ogromna trauma. I to jeszcze publiczna”
Antonina Adamowicz opowiedziała o czasie żałoby i swojej przyszłości
Gdy straciła tatę, miała 15 lat. Dziś Antonina Adamowicz to studentka drugiego roku politologii. Córka Pawła Adamowicza dość dokładnie potrafi określić, co chce robić w przyszłości. A jak zapamięta ostatnich pięć lat? Czas żałoby był dla niej bardzo trudny. Jakim tatą był Paweł Adamowicz? Wspomnienia córki W piątą rocznicę śmierci prezydenta Gdańska, Antonina Adamowicz udzieliła wywiadu stacji RMF FM. Na jej stronie internetowej czytamy między innymi o tym, jaką relację mieli córka i tata. „To był bardzo obecny tata, jak na to, że często fizycznie nie mógł być obecny. Nawet jak go nie było, bo był w delegacji, dużo rozmawialiśmy przez telefon. Spędzaliśmy dużo czasu aktywnie. Robiliśmy coś razem, układaliśmy puzzle, graliśmy w gry, rozmawialiśmy. Mój tata bardzo lubił edukować ludzi. Lubił ze mną prowadzić prowokacyjne rozmowy i jak czegoś nie rozumiałam, nie tłumaczył mi tego od razu, tylko np. dawał mi słownik wyrazów obcych. Wtedy mi się to nie podobało, ale pewnie uczyło mnie wytrwałości”, opowiada Antonina. Przyznaje też, że tematami ich dyskusji była polityka, wolontariat, książki i filmy. „Tak naprawdę tata był też bardzo dobrym słuchaczem. Zmarł 5 lat temu. Wtedy miałam 15 lat, więc byłam dzieckiem. To był też inny typ relacji niż ta, jaką teraz moglibyśmy mieć, ale po prostu potrafił słuchać, jak godzinami opowiadałam o serialu, który akurat mi się podoba. Te rozmowy były bardzo naturalne i czułam, że mam w nim oparcie i dobrego przyjaciela”, dodała. Zobacz też: Izabela Janachowska odchodzi z Tańca z gwiazdami. „Dziękuję stacji za zrozumienie i wsparcie”. Jakie były powody jej decyzji? Paweł Adamowicz z żoną i córkami, 2014 Antonina Adamowicz o planach na przyszłość i żałobie 13 stycznia 2019 roku na scenę gdańskiego finału WOŚP wtargnął mężczyzna z ostrym narzędziem w ręku. Niestety cios, który zadał nim Pawłowi Adamowiczowi, okazał się śmiertelny. Polityk zmarł następnego dnia. Jak o tych przerażających wydarzeniach dowiedziała się starsza z jego córek? „W sumie nie za bardzo ten dzień pamiętam. Byłam za granicą. To była po prostu jedna wielka niewiedza i oczekiwanie na to, co się stanie, bo nie wiedzieliśmy praktycznie nic. Wiedzieliśmy jakieś tam urywki z mediów, ale też mieliśmy jakieś informacje przekazywane od rodziny, ale oni tak naprawdę nie wiedzieli zbyt wiele. Potem byliśmy w samolocie przez wiele godzin, bo byliśmy wcześniej w Stanach Zjednoczonych. To były najgorsze dni, najtrudniejsze dni mojego życia. Więc wydaje mi się, że moja psychika chyba na razie nie jest w stanie jeszcze tego tak naprawdę do końca ogarnąć”, przyznała dla RMF FM. Magdalena Adamowicz, Antonina Adamowicz, 2021, Gdańsk Czy pięć lat po śmierci czuje, że może żyć normalnie? Na pewno jest mi o wiele łatwiej teraz niż rok czy dwa lata po śmierci taty. […] I teraz już nie jest tak, że ja codziennie płaczę z powodu śmierci taty, ale na pewno codziennie o nim myślę. Pamiętam i często za nim tęsknię, ale zdecydowanie jestem w stanie żyć normalnie. Jestem po prostu normalną 20-latką. Mogę żyć spokojnie. Niestety to nie są rzeczy, które przychodzą same. To są lata pracy nad sobą, terapii, bo mimo wszystko to była ogromna trauma i jeszcze publiczna, co nie pomagało temu wszystkiemu”, przeczytaliśmy. Na co dzień Antonina Adamowicz jest studentką politologii – swojej największej pasji. Drugi rok nauki to dla niej czas, w którym może pogłębiać swoje zainteresowania i wiedzę. A jako kto będzie pracować już za kilka lat? „Wiem, że będę robiła coś związanego z polityką w moim życiu, ale niekoniecznie to będzie dosłownie bycie politykiem w Sejmie czy w samorządzie”, powiedziała córka Pawła i Magdaleny Adamowiczów. Magdalena Adamowicz z córkami, Trójmiasto, 2024 Paweł Adamowicz we wspomnieniach żony Przy okazji 5. rocznicy śmierci żona prezydenta Gdańska zdecydowała się na wpis na swoim Facebooku. Chciała tam napisać jak najwięcej o miłości i dumie z córek. „Dziś Twoja największa miłość, nasze córki Pawle, dorastają. Są dobre, szanują innych ludzi, są otwarte, mądre i piękne. Są dokładnie takie, jak razem sobie wymarzyliśmy i robiliśmy wszystko, żeby tak je wychować. To już długie pięć lat jak zostałyśmy bez Ciebie. Ale nasze córki przy każdej rozterce, każdej ważnej decyzji zawsze mnie pytają, jak Ty byś im doradził. Staram się im odpowiadać, jak potrafię najlepiej, pewnie nie tak dobrze, jak Ty byś im radził, ale jednego możesz być pewien: miłości do naszych córek mam za nas dwoje. Możesz, Pawle, być z naszych córek bardzo dumny”, czytamy między innymi. Dla wdowy po polityku ostatnie pół dekady też było wyjątkowo trudne… „Twój uśmiech, o którym nigdy nie zapomnę, uratował też mnie. W najgorszych chwilach przez te długie pięć lat, żeby nie zwariować z bólu, w wyobraźni patrzyłam Ci w oczy i przypominałam sobie Twój uśmiech. Wiedziałam, że on ma trwać, że nigdy byś nie chciał, żeby zawładnęła mną nienawiść za to, co ten świat Tobie i nam wyrządził”, napisała Magdalena Adamowicz. Zobacz też: „Dzięki Kubie odzyskałam kobiecość”... Oto historia miłości Moniki Kuszyńskiej i Jakuba Raczyńskiego. Dziś 44. urodziny piosenkarki Pełny post publikujemy poniżej. <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="614" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fadamowicz.magdalena%2Fposts%2Fpfbid0mDKjjpAvP3GFcU1kLjjQy2vmHhqA9fE12Jp9PiWW9ArZzwQHZfkP7Vxm41Vgk6FRl&show_text=true&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500">
Zabójca Pawła Adamowicza napisał list do jego żony. Nam ujawniła jego treść!
„Każda strata jest bolesna, ale strata ukochanego partnera... Tego się nie da opisać”
To będą kolejne święta bez wspaniałego ojca i męża. „Teraz, za kilka dni podczas Wigilii, też będziemy przeżywać jego nieobecność. I fakt, że nie pośpiewamy kolęd, nie przełamiemy się opłatkiem”, mówi Magdalena Adamowi. Rodzinie Pawła Adamowicza wciąż trudno jest się pogodzić z tamtymi wydarzeniami. ,,Chociaż w styczniu minie już 3 lata, ja ciągle to przeżywam. A dla znajomych kobiet, których mężowie też niedawno odeszli, stałam się pomocą w przejściu żałoby", zwierza się Magdalena Adamowicz w rozmowie z Krystyną Pytlakowską. Wdowa po prezydencie Gdańska zdradziła, że człowiek, który pozbawił jej męża życia napisał do niej list. Co w nim napisał? Jak dziś wygląda życie Magdaleny Adamowicz i jej córek? Magdalena Adamowicz w wywiadzie dla VIVA.PL - Człowiek, który pozbawił Pani męża życia, po prawie trzech latach będzie miał proces. Co Pani teraz czuje? Na pewno mam poczucie ulgi, że w końcu sprawa trafiła do sądu. Po bardzo długim czasie, chociaż nie było tu żadnych wątpliwości. Wszystko stało się na oczach ludzi i kamer i było dokładnie wiadomo, kto tego dokonał i w jakich okolicznościach. Zastanawiam się więc, dlaczego tak długo to trwało. - Myśli Pani, że było to zabójstwo na tle politycznym? Nie potrafię tego jednoznacznie ocenić. To na pewno będzie musiał rozstrzygnąć sąd, ale ja wierzę w sprawiedliwość Wiem, że sędziom jest bardzo trudno dzisiaj pracować przy tak dużej nagonce politycznej, ale starają się wykazywać prawdę, kiedy na przykład łamana jest Konstytucja.. - I to właśnie przyniosłoby Pani ulgę? Tak, poznanie prawdy jest dla mnie ważne. Nie chodzi mi o zemstę czy karę. - Wybaczyła Pani temu człowiekowi? Nie. Ale nie czuję do niego nienawiści, a to dwie różne sprawy. - Podobno wysłał do Pani list z przeprosinami. Rzeczywiście, był list. Ja go przeczytałam, a potem schowałam gdzieś głęboko, nie pokazując nawet nikomu z mojej rodziny. Nie chciałam, żeby to jeszcze raz przeżywali. Teraz jednak do niego sięgnęłam, bo starsza córka mnie o to poprosiła. I wie Pani? Nie ma tam słowa przepraszam, nie był to list z przeprosinami. To bardzo dziwny list. Zobacz też: „Gdy przyjechałyśmy, Paweł już nie żył. Nawet nie pamiętam, jak dojechałam do szpitala” - Skoro nie przeprasza, to o czym pisze? Że mąż był dobrym człowiekiem.. - Kiedy to było? Napisał ten list i wysłał go już ponad rok temu. Nie rozszyfrowałam, w co ten człowiek gra. Zwłaszcza, że matka Stefana W. wypowiadała się rok temu, że to oni są ofiarami i że na nich trwa nagonka. Zresztą można te wyznania znaleźć w prawicowych mediach, a zwłaszcza w lokalnych portalach trójmiejskich. - Będzie Pani obecna na tym procesie? Będę, jako oskarżyciel posiłkowy, chociaż jeszcze nie dostaliśmy aktu oskarżenia. Tylko takie bezpośrednie zaangażowanie pozwoli mi na to, żeby zrozumieć, co się stało, dotrzeć do sedna tej sprawy. To na pewno nie będzie łatwe, bo ja do tej pory jeszcze nie byłam w stanie przeczytać wszystkich tomów akt. Najbardziej wstrząsnął mną opis, jak Stefan W. przygotowywał się do tej zbrodni. - Kiedy tak naprawdę do Pani dotarło, że męża już nie ma? Gdy przyleciałam z Ameryki i zobaczyłam go w szpitalu. On już wtedy nie żył. To dla mnie był szok. A drugi, trochę później, już po kremacji. Wtedy doszło do mnie, że był, ale go już nie ma. Cudowny mąż, cudowny ojciec... Teraz, za kilka dni podczas Wigilii, też będziemy przeżywać jego nieobecność. I fakt, że nie pośpiewamy kolęd, nie przełamiemy się opłatkiem i Paweł nie zatańczy z Antoniną Poloneza, bo zawsze otwierał studniówkę w jej szkole. Marzył, żeby zaprowadzić córki do ołtarza. Tego już nie będzie. - Mówiła Pani o tym w telewizji, nie mogąc opanować łez. Nie można się przyzwyczaić do nieobecności bliskiego człowieka? Nie można, to cały czas tkwi we mnie. Nawet takie domowe sprawy, którymi zajmowaliśmy się razem, albo przy zakupach, gdy kupowałam jedzenie, jakie Paweł lubił. A teraz biorę w sklepie do ręki coś, co by sprawiło mu przyjemność i myślę: Przecież jego już nie ma. To głównie ja zajmowałam się zakupami, bo mąż nie miał przecież na to czasu. To ja kupowałam mu garnitury, uwielbiałam odwiedzać męskie sklepy z odzieżą, mając nadzieję, że znajdę coś dla wysokiego mężczyzny. Bo Paweł miał 196 centymetrów wzrostu i trudno było kupić coś na jego rozmiar. Nawet po jego śmierci łapałam się na tym, że widząc fajny garnitur, myślałam: Kupię, bo Pawłowi będzie w tym do twarzy. Już nie będzie, już niczego nie potrzebuje. Nie będzie też niedzielnych śniadań, które on przyrządzał. A córki mówiły, że tata robi najpyszniejszą jajecznicę na świecie. Tylko w niedziele miał czas, żeby z nami usiąść do stołu, i to też nie zawsze. Chociaż w styczniu minie już 3 lata, ja ciągle to przeżywam. A dla znajomych kobiet, których mężowie też niedawno odeszli, stałam się pomocą w przejściu żałoby. One wiedzą, że ja je rozumiem. Każda strata jest bolesna, ale strata ukochanego partnera... Tego się nie da opisać. I to jeszcze strata poniesiona w takich okolicznościach. Przecież Paweł był na służbie, był w pracy, dookoła znajdowali się ludzie. Tłumaczę jednak moim dziewczynom, że z losem trudno dyskutować, trzeba się z nim pogodzić i iść dalej. Po jakimś czasie wyczytałam w Internecie, że Paweł żyje i ukrywa się za granicą. Kiedy to zobaczyłam, myślałam, że zemdleję. Długo nie mogłam dojść do siebie. I ciągle jest to dla mnie bardzo trudne. Teraz mogę już o tym mówić, ale był czas, kiedy miałam wielkie opory przed tym i nie mogłam się przełamać. - To, co się stało, wszystkich wprawiło w szok i niedowierzanie. Nie wierzyliśmy w to, co się dzieje, a przecież widzieliśmy to na własne oczy. Ja również nie mogłam uwierzyć. Nawet nie zdążyłam się z Pawłem pożegnać, ani niczego omówić. Mieliśmy wspólne plany i marzenia, których niestety, nie spełnimy. Teraz wiem, że nic nie jest dane raz na zawsze. - Córki na pewno bardzo ciężko to wszystko przechodzą. Bardzo. Antonina w tym roku szkolnym będzie zdawać maturę, więc jest zajęta nauką. Niedługo będzie miała studniówkę, na której miała zatańczyć z Pawłem. Tereska ma dopiero 11 lat i ona także bardzo potrzebuje ojca, rozmów z nim, przytulania, jego ciepła i wsparcia. Ojciec w życiu każdej młodej kobiety jest bardzo ważną osobą, buduje jej poczucie wartości, daje siłę i szacunek. - Próbują to wszystko zrozumieć? Starsza tak, ale Teresa podchodzi do straty ojca jakoś inaczej. Jest z nas wszystkich najdzielniejsza. Miała 8 lat, gdy Paweł został zamordowany. Myślałam, że się z tym pogodziła, ale nawet niedawno trochę płakała i powiedziała, że płacze za tatą. "Jak za tatą, to płacz kochanie, płacz" - odparłam. A ona na to: A wiesz mamo, dlaczego ja tak rzadko płaczę za tatą? Bo zawsze gdy płaczę i go wspominam, to ty się wzruszasz i teżpłaczesz, , i kto ma wtedy mnie pocieszyć? Jest bardzo dojrzała jak na swój wiek. Sprawdź też: Co robią dziś córki Pawła Adamowicza? Dla Antoniny i Teresy to nie były łatwe 2 lata - Dobrze, że ma Pani blisko swoje córki. Są takie kochane i dają mi dużo wsparcia. Wiem, że muszę dla nich żyć. Nie mogę się poddawać, muszę być silna. Bardzo się wzajemnie wspieramy. - Jakie były te trzy lata dla Pani? Jak mgnienie oka. Dziwię się, że tak szybko minęły. Zresztą to był chyba najbardziej intensywny okres w moim życiu. Po pierwsze musiałam być nie tylko matką, ale i ojcem, wszystkie decyzje spadły na mnie, a wcześniej omawialiśmy je razem z Pawłem i decydowaliśmy razem. W tym osamotnieniu cały czas się zastanawiałam i zastanawiam, czego on by chciał, jak on by zareagował, jaką on by podjął decyzję i co by mi powiedział. Bo Paweł był moim wielkim przyjacielem. Bardzo się kochaliśmy, ale też obdarzaliśmy siebie ogromną przyjaźnią i zaufaniem. Doradzaliśmy sobie wzajemnie. Nie mieliśmy nawet czasu, żeby się pokłócić, bo mąż tak dużo pracował, a gdy wracał do domu, starałam się dać mu spokój i nie męczyć go drobiazgami. Zresztą ja też miałam zawodowo dużo na głowie. Dwie uczelnie, organizacja całego domu. A po śmierci Pawła doszły mi jeszcze inne obowiązki - zaangażowanie w politykę, Parlament. - Pani działalność w Parlamencie Europejskim to też forma terapii, oderwania myśli od tego, co się stało? Na pewno duże zaangażowanie w pracę pozwala mi mniej na rozmyślanie o tych tragicznych wydarzeniach. Ale myśmy po pogrzebie jeszcze wyjechały do Stanów, żeby się odciąć od całej nagonki. Najpierw wszyscy mówili: Stop z hejtem, stop z nienawiścią, Polacy muszą coś zmienić i się zjednoczyć, a po kilku dniach okazało się, że ta lekcja nic nie dała i że jest jeszcze gorzej. Jedni zaczęli obwiniać drugich. A ja chciałam podejść do tego z dystansem i dlatego musiałam przemyśleć to, będąc daleko stąd. Kiedy pojawiła się propozycja mojej działalności w Parlamencie Europejskim i związany z tym bardzo intensywny okres, spotkania z ludźmi, sprawiły, że w dzień tak mocno angażowałam się w tę pracę, że wieczorem byłam już bardzo zmęczona. Wie pani, co nas nie zabije, to nas wzmocni. Teraz wydaje mi się, że już mało co może mnie w życiu zaskoczyć. - Kto teraz jest przy Pani? Kto pomaga Pani psychicznie oprócz córek? Na pewno moi rodzice. Mam też dobry kontakt z teściami. Właściwie miałam, bo teść niedawno odszedł. Ale teściową oboje z jej synem Piotrem staramy się opiekować, codziennie do niej dzwonię, jest dla mnie jak druga matka. Nigdy nie myślałam, że obcych ludzi można tak pokochać, jak swoich dziadków czy rodziców. Teściowa jest coraz słabsza, ale czuwa i modli się za nas, wysyłając nam dobre myśli. Podobnie zresztą jak moi rodzice. Moja mama to silna kobieta. Babcia też taka była, przeżyła Oświęcim. Nasz dom był domem silnych kobiet, które wiele w życiu przeszły, ale to je tylko zahartowało. Mam też grono kilku bliskich przyjaciół. No i trafiłam na dobrych współpracowników - w biurze tutaj i w Parlamencie. Tworzymy zgraną grupę. Staramy się, żeby śmierć Pawła nie poszła na marne. Obnażamy mechanizmy nakręcające mowę nienawiści i manipulacji, wskazujemy na fake newsy, pokazując, jak łatwo jest człowieka zdyskredytować. I to główny nurt mojej działalności w Parlamencie Europejskim. Ale instytucje spoza Parlamentu też zapraszają mnie jako eksperta od wzmacniania niezależnych mediów, dziennikarzy śledczych i aktywistów, którzy patrzą władzy na ręce. Nie tylko w Polsce jest z tym ciężko, mamy różne sytuacje z Malty, ze Słowenii, gdzie dochodziło do morderstw dziennikarzy. A przecież tylko rzetelna i prawdziwa wiedza o świecie, w jakim żyjemy, pozwoli utrzymać demokrację. - Pani Magdaleno, proszę powiedzieć mi, ile czasu trwa żałoba. Niektórzy twierdzą, że całe życie. O stracie na pewno nie można zapomnieć, ale teraz, po trzech latach, jest już mi łatwiej o niej mówić. To nie tak, że można zapomnieć, albo można przestać kochać - nawet tu mam portret Pawła przed oczami - ale pamięć podpowiada mi dobre wspomnienia. A gdy kładę się spać, rozmawiam z Pawłem, prosząc: Zajmij się tym, czy tamtym, i dziękując mu za jego wsparcie. Czasem mój mąż mi się śni i mówię sobie: Przecież jest, przecież wrócił. A jednocześnie wiem, że go nie ma. - Czuje Pani, że mąż Panią chroni? Wierzę, że on nad nami czuwa i mnie wzmacnia. Myślę, że gdy zacznie się proces, ruszy znowu fala hejtu i będę musiała być jeszcze silniejsza. - Jaki wyrok by Panią usatysfakcjonował? Nie myślę o wyroku. Dla mnie jest on nieistotny. Chcę się tylko dowiedzieć, kto za tym wszystkim stoi i dlaczego akurat Paweł został wybrany na ofiarę. A żadna kara niczego nie zmieni, naprawdę. - Widzi Pani dla siebie jakąś szansę na normalne życie? Uczę się żyć na nowo, inaczej. Już nigdy nic nie będzie tak samo jak przedtem. Tłumaczę córkom, że nie zostałyśmy skazane na wieczny smutek. Mamy prawo do radości i uśmiechu. Po tym co przeszłyśmy i doświadczyłyśmy, jak kruche jest życie, nawet najdrobniejsze rzeczy dają nam radość. Mamy w sobie wiele optymizmu i wiarę, że po burzy przychodzi słońce. Rozmawiała: KRYSTYNA PYTLAKOWSKA Przeczytaj: Magdalena Adamowicz wspomina zmarłego męża w dniu jego urodzin. Wzruszające słowa...
Nie żyje ojciec Pawła Adamowicza. Rodzina pożegnała go w poruszających wpisach
W nocy z piątku na sobotę odszedł ojciec śp. prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza. Ryszard Adamowicz miał 93 lata. Wiadomość o śmierci przekazała najbliższa rodzina. „Bardzo się z Pawłem kochali, więc w tym smutnym dniu jest światełko - są już razem”, napisała Magdalena Adamowicz. Nie żyje Ryszard Adamowicz Bliscy w poruszający sposób pożegnali Ryszarda Adamowicza za pośrednictwem mediów społecznościowych. Ojciec tragicznie zmarłego prezydenta Gdańska odszedł w wieku 93 lat. Informację o jego śmierci przekazał Piotr Adamowicz. „Przez ponad 61 lat mąż Teresy. Ojciec mój i Pawła, Dziadek Julii i Pawła oraz Antoniny i Tereski. Urodził się w Wilnie w 1928 r., gdańszczaninem został w roku 1946, w maju skończył 93 lata. Dziękuję Ci Tato za życie, za wszystko, przepraszam za to co było niewłaściwe. Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie!”, napisał syn. Wpis upamiętniający Ryszarda Adamowicza opatrzył serią rodzinnych fotografii. Polityk podziękował ratownikom medycznym z ul. Orzeszkowej, wszystkim pracownikom z UCK w Gdańsku za pomoc oraz oddanie w ratowaniu zdrowia i życia. Zobacz też: Rodzice Pawła Adamowicza zabrali głos 2 lata po śmierci syna: „To było straszne...” W wyjątkowy sposób teścia wspominała dr Magdalena Adamowicz. Podkreśliła, że jej zmarłego męża łączyła z ojcem wspaniała więź. „Cudowny, ciepły, bezgranicznie dobry, wyjątkowej kultury i bardzo głębokiej wiary mąż, ojciec i dziadek. Bardzo się z Pawłem kochali, więc w tym smutnym dniu jest światełko - są już razem. Do zobaczenia tatusiu”, dodała synowa. View oEmbed on the source website Ryszard Adamowicz przyszedł na świat w 1928 roku w Wilnie. Przeniósł się z rodziną do Gdańska w 1946 roku. „Uczestniczył w odgruzowywaniu i odbudowie zniszczonego miasta. Rodzina Adamowiczów wyjechała z Wilna wbrew swojej woli - po prostu nie mieli złudzeń, co do nowych sowieckich porządków. Podobnie, jak tysiące polskich rodzin z Kresów wsiedli jako repatrianci do towarowego wagonu, który pojechał na Zachód”, pisze portal gdansk.pl. ​ Wspólnie z ukochaną żoną doczekał się dwóch synów: Piotra i Pawła. ​​​​​​ „Z Wilna do Miasto Gdańsk przyjechał tuż po wojnie wraz z całą rodziną. Wszyscy pracowali na rzecz naszego miasta i jego odbudowy. Skończył studia, ożenił się i założył rodzinę. Synów Piotra i Pawła wychowywał w poczuciu obowiązku, obywatelskości i szacunku do drugiego człowieka. Łącze się w bólu z żoną Teresą, synem Piotr Adamowicz, wnuczkami Julią, Pawłem, Antoniną i Tereską, Magdalena Adamowicz oraz wszystkimi bliskimi”, napisała prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz. Rodzinie Ryszarda Adamowicza składamy szczere wyrazy współczucia. Sprawdź też: Mijają dwa lata od ataku na Pawła Adamowicza. Na jakim etapie jest śledztwo?
Pięć lat temu podczas WOŚP odebrano mu życie. Tak zapamiętamy Pawła Adamowicza
Po tragedii, do której doszło ponad 5 lat temu w trakcie 27. finału WOŚP w Gdańsku, cała Polska w ogromnym napięciu śledziła wszelkie doniesienia dotyczące Pawła Adamowicza. Prezydent trafił do szpitala tuż po ataku nożownika, był operowany przez pięć godzin. Niestety, 14 stycznia przed godziną 15.00 podano, że zmarł. Nie zdążyła pożegnać się z nim żona, która w chwili zdarzenia przebywała w USA. Była tam z córką, która uczyła się wówczas w jednej z tamtejszych szkół. Mimo tego, że natychmiast podjęła decyzję o powrocie do kraju, zaś do Londynu wysłano po nią samolot rządowy, nie przybyła na miejsce na tyle wcześnie, by pożegnać się z mężem. Jakim zapamiętali Pawła Adamowicza mieszkańcy Gdańska? Czym podbił ich serca i zdobył ogromną sympatię? Zobaczysz w naszym materiale wideo. Mimo pięciu lat, które minęły od tego okrutnego zdarzenia, wciąż ciężko nam się z nim pogodzić...
Jak podczas tegorocznego finału WOŚP wspominano Pawła Adamowicza?
Minął już rok od śmierci prezydenta Gdańska
Ciężko uwierzyć, że czas tak szybko leci. Minął już rok od tragicznego wydarzenia podczas 27. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. To właśnie 13 stycznia 2019 roku na gdańskiej scenie Paweł Adamowicz został zaatakowany przez nożownika, a dzień później zmarł. Te dramatyczne okoliczności zjednoczyły wówczas cały kraj. Rok po wstrząsającym epizodzie, prezydent Gdańska nadal jest w sercach wszystkich Polaków. Z tego powodu podczas tegorocznego finału WOŚP przed tzw. Światełkiem do nieba, we wzruszających słowach wspomniała go żona, brat, a także Aleksandra Dulkiewicz, pełniąca obecnie jego ówczesną funkcję. Jak to wyglądało? Zobaczcie w naszym wideo!
Najbliżsi Pawła Adamowicza wspierają WOŚP!
„Dzielimy się dobrem”, napisała Magdalena Adamowicz
Najbliżsi prezydenta Gdańska tęsknią i cierpią. Wciąż pamiętają o tragedii, która rozegrała się rok temu podczas Światełka do nieba w trakcie 27. finału WOŚP. Paweł Adamowicz został zamordowany na oczach ludzi... Rodzina polityka stara się działać i podobnie, jak on grają z WOŚP. Brat Pawła Adamowicza i wdowa po prezydencie zaangażowali się w tę szlachetną inicjatywę. Chociaż nie było łatwo poradzić sobie z emocjami i towarzyszącymi wspomnieniami... Brat Pawła Adamowicza wpiera WOŚP Agata Młynarska, która w tym roku relacjonuje z Gdańska wydarzenia związane z 28. finałem WOŚP opublikowała w mediach społecznościowych poruszający wpis. Dołączyła do niego zdjęcia, do których pozuje z bratem tragicznie zmarłego brata byłego prezydenta, Piotrem Adamowiczem. ,,Gdańsk gotowy na 28 finał WOŚP. Piotr Adamowicz, brat śp. prezydenta Pawła Adamowicza, powiedział o tym, że wiatr w żagle wieje z Gdańska. To wiatr dobroci, wolności, solidarności i dobra! Dziś pokazujemy, że nic nie pokona WOŚP. Scena piękna, wolontariusze wyruszyli w miasto, artyści zjeżdżają na koncert. Czekamy na Was!!!! Dziękuję super ekipie połączonych sił miasta Gdańsk i TVN ”, napisała dziennikarka. Magdalena Adamowicz podczas 28. finału WOŚP Mimo traumy, także żona brutalnie zamordowanego polityka zdecydowała się wesprzeć tegoroczną akcję swoją obecnością i pojawiła się na jej gdańskim finale. „Długo o tym myślałam, konsultowałam też z córkami, dlatego że tutaj nie chodzi o taki zwykły strach fizyczny, tylko o pewną barierę psychiczną. (… )To będzie spacer, taki, jak co roku robiliśmy z Pawłem, jaki robiły córki. To będzie wzbudzało wiele emocji, wiele przeżyć ”, mówiła Magdalena Adamowicz w rozmowie z TVN24. Gdańszczanie mogą spotkać wdowę po Pawle Adamowiczu na Starówce. Magdalena Adamowicz kwestuje wraz z Panią Marszałek Małgorzatą Kidawa-Błońską. Zdjęciami z wydarzenia podzieliła się z obserwatorami na swoim Instagramie. „Dzielimy się dobrem”, napisała żona byłego prezydenta Gdańska. O godzinie 19.30 Magdalena Adamowicz weźmie udział w Światełku do nieba przy Europejskim Centrum Solidarności. ,,Mimo lęku czuję potrzebę, aby tam być. Chcę się przełamać, chcę to zrobić', zdradziła.
Woźniak-Starak, Lagerfeld, Czerwińska... Ich pożegnaliśmy w 2019 roku
Wspominamy gwiazdy, które zmarły w ciągu ostatnich 12 miesięcy
Święta to nie tylko czas radości w gronie najbliższych, gdy siadamy przy wspólnym stole, rozmawiając i śpiewając kolędy. W te dni pogrążamy się również w zadumie i wspominamy tych, którzy odeszli. Zarówno bliskich, jak i przyjaciół oraz osoby znane i lubiane. W ciągu ostatnich 12 miesięcy zmarły wybitne osobistości ze świata filmu, muzyki, polityki czy sportu. Ich odejście pozostawiło ogromny żal i smutek w sercach fanów oraz przekonanie, że nic już nie będzie takie jak dawniej. W styczniu Polską wstrząsnęło brutalne zabójstwo prezydenta Gdańska, Pawła Adamowicza. W lutym świat mody opłakiwał odejście legendy, projektanta Karla Lagerfelda. W marcu świat obiegła informacja o śmierci Luke'a Perry'ego, znanego z kultowego serialu Beverly Hills 90210. W tym samym miesiącu odeszła nieodżałowana Balcerkowa z Alternatyw 4, Zofia Czerwińska. Natomiast w sierpniu w wyniku nieszczęśliwego wypadku na jeziorze Kisajno niedaleko Giżycka zmarł Piotr Woźniak-Starak... W ostatnich tygodniach fanami muzyki wstrząsnęła z kolei informacja o odejściu wokalistki kultowej grupy Roxette, Marie Fredriksson. W powyższym wideo wspominamy wszystkich tych, którzy odeszli w tym roku...
Magdalena Adamowicz z córkami na wielkiej gali. Tak oddano hołd jej mężowi
W uroczystościach wzięła również udział królowa!
Wdowa po tragicznie zmarłym prezydencie odebrała z rąk księżniczki Asturii wyjątkowe odznaczenie dla miasta Gdańska. W tej wzruszającej chwili towarzyszyły jej również córki: Antonina oraz Teresa. Na uroczystej gali pojawiła się także uwielbiana przez Hiszpanów królowa Letycja. Co działo się w trakcie wręczenia nagrody? Magdalena Adamowicz z córkami na uroczystości wręczenia Nagrody Księżnej Asturii To były dla niej niezwykle wzruszające chwile. Magdalena Adamowicz w minionym tygodniu wzięła udział w uroczystej gali, w trakcie której odebrała z rąk księżnej Asturii wyjątkowe odznaczenie dla Gdańska i jego mieszkańców – miasto zostało uhonorowane w kategorii „zgoda”. Zdjęciami, dokumentującymi tę chwilę, podzieliła się na swoim profilu na Instagramie. Stąd też wiadomo, że w trakcie uroczystości spotkała się m.in. z królową Hiszpanii Letycją, której towarzyszyły również córki: Eleonora i Zofia. Gala odbyła się w Oviedo, uznawanym za stolicę Asturii (region mieści się w północnej części Hiszpanii). „Ubiegły tydzień był pełen emocji. Ogromne wzruszenie towarzyszyło mi podczas uroczystości wręczenia prestiżowej Nagrody Księżnej Asturii przyznawanej przez Fundación Princesa de Asturias dla@gdansk_official w kategorii Zgoda. Wieloletnia praca Pawła, ale również gdańszczanek i gdańszczan została nagrodzona”, napisała pod opublikowanymi fotografiami Magdalena Adamowicz. W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele elity hiszpańskich rodów, w tym członkowie rodziny królewskiej, z uwielbianą królową Letycją na czele. Dlaczego Gdańska otrzymał Nagrodę Księżnej Asturii? Magdalena Adamowicz przytoczyła również uzasadnienie, związane z przyznaniem wyróżnienia. Gdańsk otrzymał je jako miasto nowoczesne, doskonale łączące tradycję i współczesność, zaś jego mieszkańcy odbierani są jako Ci, którzy kierują się ideałami braterstwa oraz solidarności. „Gdańsk jest nie tylko miastem symbolem w historii, ale także dzisiaj, w bieżącej polityce realizuje ideały solidarności, godności drugiego człowieka i stawania po stronie wolności i wartości demokratycznych. Jest miastem zgody, porozumienia, przykładem wrażliwości na cierpienie, solidarności, obrony wolności i praw człowieka oraz wyjątkowej hojności. Te wszystkie wartości są uosobieniem działalności mojego męża. #PawełAdamowicz #nagroda #Asturia#Oviedo #Concordia #Zgoda#MiastoGdańsk #Hiszpania #Spain”, podkreśliła Magdalena Adamowicz. Zdjęcia z gali przedstawiamy poniżej Magdalena Adamowicz z córkami w trakcie ostatnich wyborów parlamentarnych:
Córka Pawła Adamowicza przystąpiła do pierwszej komunii podczas wzruszającej uroczystości
„Niepowtarzalne przeżycie dla naszej rodziny i najbliższych przyjaciół”
Teresa, córka Magdaleny i Pawła Adamowiczów, przystąpiła w ostatnią niedzielę do pierwszej komunii świętej. Ceremonia odbyła się w wyjątkowym miejscu dla rodziny Adamowiczów – w Bazylice Mariackiej w Gdańsku, gdzie spoczywają prochy tragicznie zmarłego prezydenta miasta. Teresa Adamowicz, córka Pawła Adamowicza Młodsza córka Pawła Adamowicza przyjęła komunię podczas specjalnie zorganizowanej uroczystości w gdańskiej Bazylice. Ze względu na tragiczną śmierć ojca, Teresa nie zrobiła tego w maju, razem z innymi dziećmi. Sakrament przyjęła indywidualnie. Dziewczynce towarzyszyły najbliższe osoby, czyli starsza siostra Antonina i mama Magdalena Adamowicz, która zdecydowała się na opublikowanie pięknych zdjęć na swoim Instagramie. „W naszej rodzinie przeżywaliśmy wyjątkową uroczystość. Terenia przystąpiła do Pierwszej Komunii Świętej w Bazylice Mariackiej w Gdańsku, gdzie spoczywa nasz Kochany Paweł... wyjątkowe wzruszenie i niepowtarzalne przeżycie dla naszej rodziny i najbliższych przyjaciół”, napisała Magdalena Adamowicz. Były prezydent Gdańska Paweł Adamowicz zmarł w styczniu tego roku, po ataku nożownika podczas 27. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.
„Zawsze były dla nas ważne święta. Nie wiem, jak damy radę bez Pawła”
Magdalena Adamowicz o pierwszych świętach bez męża
Każde święta spędzali razem, celebrowali wspólne chwile... W tym roku jest inaczej. To była dla nich smutna Wielkanoc. Magdalena Adamowicz opowiedziała o pierwszych świętach po stracie męża. Od tragicznych wydarzeń podczas 27. finału WOŚP minęło zaledwie kilka miesięcy. Rodzinie Pawła Adamowicza trudno poradzić sobie z bólem po jego śmierci. Magdalena Adamowicz o pierwszych świętach bez męża Magdalena Adamowicz w mediach społecznościowych zamieściła poruszający wpis dotyczący świąt Wielkanocnych. ,,To będą pierwsze takie Święta... razem, ale osobno... . Koszyk już mamy gotowy i czeka na poświęcenie. Teresa i Antonina, jak co roku dbały o to, żeby niczego w środku nie zabrakło i co najważniejsze, żebyśmy spędziły ten czas razem", napisała na Twitterze. Wpis opatrzyła serią rodzinnych fotografii. ,,Tradycyjnie. Nic się nie zmienia. Zawsze była dla nas ważna cała liturgia. Od Wielkiego Czwartku przez Drogę Krzyżową w piątek po liturgię ognia w sobotę i potem niedzielę wielkanocną. Śniadanie u brata Pawła z ich rodzicami. A potem jedziemy do moich rodziców, gdzie spotykamy się z moim rodzeństwem. Do niedawna jeszcze był z nami pradziadek Tereski i Antoniny. Każdy ma swój pokój. Z naszego żartowano oczywiście, że to apartament prezydencki. Nocujemy i w poniedziałek czeka nas wielkie lanie wodą w ogrodzie. Wielopokoleniowe święta. Tylko że w tym roku idziemy jeszcze do Pawła. Na grób”, wyznała w rozmowie z Wirtualną Polską. Z kolei w najnowszym wywiadzie dla Wprost, Magdalena Adamowicz podkreśla, że rodzina daje jej wiarę. Te święta były dla nich niezwykle trudne. Zawsze spędzali je rodzinnie, tradycyjnie... ,,Jesteśmy bardzo zżytą rodziną, wręcz tak po kumpelsku, mamy swoje rytuały. Zawsze były dla nas ważne święta, podchodzimy do nich niezmiennie z dużym namaszczeniem. Nie wiem, jak teraz damy radę bez Pawła. Ale musimy. Takich momentów, w których z całą siłą wracają wspomnienia jest dużo", wyznała. ,,Trudno jest, kiedy gotuję ulubioną potrawę Pawła i przypomina mi się, jak się cieszył, kiedy to przygotowywałam. Albo kiedy przeglądam zdjęcia w telefonie. (...) Często myślę, że to co się stało, to jakiś surrealistyczny film, a ja, Magda, oglądam go i myślę, jaka straszna tragedia spotkała tę rodzinę i że sama nie chciałabym przeżywać czegoś takiego. Wiem, że ciężkie będą teraz pierwsze święta wielkanocne, majówka, czy wakacje", dodała w rozmowie z Katarzyną Skrzydłowską-Kalukin. Tęsknota za ukochanym mężem i ojcem jest silna. Wdowa po prezydencie Adamowiczu przyznaje, że w różnych sytuacjach odruchowo chcę zadzwonić do męża. Dopiero po chwili zdaje sobie sprawę, że jego już nie ma. ,,Wtedy z nim rozmawiam, mówię do niego. Czasem na niego krzyczę, że nas tak zostawił, chociaż wiem że tego nie chciał, bo bardzo nas kocha. Tak, są momenty, w których wydaje mi się że on jest. (...) Na zakupach wkładam do koszyka ulubione jedzenie Pawła. Kiedy przechodzę obok sklepu z męskimi ubraniami i coś mi się podoba, zaczynam myśleć jak by leżało na nim. Oddałabym wszystko, żeby cofnąć czas. (...) Z jednej strony wiem, że on nie żyje, ale z drugiej gdzieś tam w podświadomości wydaje mi się, że on jest w delegacji, że lada dzień wróci, postawi torbę w korytarzu, położy zegarek i portfel w miejscu, w którym zawsze kładł, że znów usłyszę jego głos, zrobię mu melisę, a on zaproponuje mi lampkę wina", dodała w rozmowie z Wprost. Magdalena Adamowicz stara się być silna ze względu na swoje dzieci. W wywiadach zapowiadała, że będzie dbać o dobrą pamięć Pawła. „(…) mam nadzieję, że śmierć Pawła, ta naprawdę wielka ofiara, nie pójdzie na marne, spowoduje, że coś w ludziach drgnie. (…) Ale ja wierzę, że z tego zła jednak wyrośnie jakieś dobro”, wspominała w wywiadzie dla Newsweeka. View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Magdalena Adamowicz podjęła ważną decyzję dotyczącą rodziny...
Straciły ukochanego męża i ojca… To dla nich bardzo trudny czas. Wdowa po prezydencie Pawle Adamowiczu podkreślała w jednym z wywiadów, że gdańszczanie dla nich niezwykle serdeczni, składają kondolencje. „To są miłe gesty dla, ale dla Antoniny to jest trudne. Ona ma tylko 15 lat. za granicą będzie anonimowa”, dodała w Newsweeku. Po dramatycznych wydarzeniach, Magdalena Adamowicz podjęła ważną decyzję. Wraz z córkami wyjechała za granicę, by w spokoju przeżyć żałobę. Magdalena Adamowicz o pobycie w USA Magdalena Adamowicz w poniedziałek wyleciała z dziećmi do Los Angeles. Tam uczy się od kilku miesięcy jej starsza córka. Jeszcze przed wyjazdem, pojawiła się w gdańskiej prokuraturze, by złożyć zażalenie na umorzenie śledztwa „politycznych aktów zgonu”, które Młodzież Wszechpolska wystawiła 11 prezydentom polskich miast, w tym jej mężowi prezydentowi Adamowiczowi. „To dla nas bardzo ciężkie chwile. Postanowiłam wyjechać z córkami do Stanów Zjednoczonych, tam znajdziemy spokój”, powiedziała w najnowszej rozmowie z Faktem. Wdowa po prezydencie Adamowiczu nie zostanie tam na stałe. Na początku kwietnia wraz z córkami wróci do Polski. W Kalifornii spędzili święta Bożego Narodzenia i Nowy Rok. Nie przypuszczali, że to będzie ich ostatnie spotkanie… W końcu Paweł Adamowicz mógł poświęcić rodzinie więcej czasu. Spędzili go na wspólnych wycieczkach i rozmowach. Nowy rok miał być dla nich początkiem końca złych rzeczy. Paweł Adamowicz wyjechał z USA w sobotę, 5 stycznia. Miał wrócić do Los Angeles w lutym. Wszystko przekreśliły dramatyczne wydarzenia, które rozegrały się podczas 27. finału WOŚP. Teraz to Magdalena Adamowicz będzie musiał wziąć na swoje barki ogromny ciężar. „Musimy żyć dalej”, mówiła w rozmowie z Newsweekiem. I wie, że musi być silna dla swoich dzieci.
Patrycja Krzymińska zainicjowała kolejną zbiórkę pieniędzy!
,,Trzeba ratować ECS, bo to przecież dziecko prezydenta Adamowicza"
O Patrycji Krzymińskiej niedawno usłyszała cała Polska. Zainicjowała wówczas zbiórkę do ostatniej puszki WOŚP prezydenta Pawła Adamowicza. Wystarczyło kilka dni, by z pomocą innych udało się zebrać 16 milionów złotych! To było niesamowite. Właśnie wystartowała kolejna zbiórka dla Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku. ,,Trzeba ratować ECS, bo to przecież "dziecko prezydenta Adamowicza", mówi inicjatorka akcji. Zbiórka dla Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku Już w listopadzie Piotr Gliński, minister kultury i dziedzictwa narodowego zadecydował o obniżeniu dotacji dla Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku. Z siedmiu milionów ECS miało otrzymać jedynie cztery miliony. Paweł Adamowicz próbował wówczas nawiązać negocjacje z ministerstwem, by zapobiec cięciom dotacji. Aleksandra Dulkiewicz, która pełni obowiązki prezydenta miasta, obiecała kontynuować tę drogę i ubiegać się o ich zwiększenie. Jednak podczas wtorkowego spotkania władze ministerstwa postawiły twarde warunki, które należałoby spełnić. Rada ECS ma przedstawić swoją odpowiedź w przyszłym tygodniu. ,,Pan marszałek, jako jeden z organizatorów zwiększył dotację o 200 tysięcy złotych. Miasto Gdańsk zwiększa swoją dotację o pół miliona złotych. To oznacza, że marszałek przekaże w sumie milion złotych, a urząd miasta trzy miliony złotych. Chcemy dać dobry przykład”, powiedziała Aleksandra Dulkiewicz. Internauci wzięli jednak sprawy w swoje ręce. I tak w piątek ruszyła zbiórka na Europejskie Centrum Solidarności, które w tym roku obchodzi swoje 30. urodziny. Organizatorem jest Fundacja Gdańsk, ale inicjatorką i współprowadzącą - Patrycja Krzymińska. Celem akcji #WspieramECS jest kwota 3 milionów złotych. „W imię solidarności idziemy na ratunek Europejskiemu Centrum Solidarności w Gdańsku by uczcić i świętować 30-lecie polskiej wolności. Solidarność to nasze dziedzictwo i niech będzie codziennym sposobem na życie. Zbiórka na rzecz realizacji programu obchodów rocznicy wyborów 1989 roku”, czytamy na stronie zbiórki na Facebooku. ,,Nie dajmy się zwariować! Robię to, bo kocham Gdańsk i nie chcę, by politycy przejęli ECS, tak jak się stało z Muzeum II Wojny Światowej. Nie interesują mnie spory między politykami. Dostawałam dziesiątki wiadomości od ludzi, którzy mówili, że trzeba ratować ECS, bo to przecież "dziecko prezydenta Adamowicza". Nawet nieznajomi zatrzymywali mnie i namawiali do zorganizowania kwesty na rzecz centrum”, tłumaczyła Patrycja Krzymińska w rozmowie z TVN24. „Czekałam jednak na wyniki rozmów władz miasta z ministerstwem kultury. Kiedy okazało się, że rozmowy nie przyniosły rozwiązania, postanowiłam działać , dodała. Na chwilę obecną udało się zebrać ponad dwa miliony złotych!
„Paweł wybaczyłby Stefanowi W. On nie miał w sobie potrzeby odwetu”
O. Ludwik Wiśniewski wspomina swojego przyjaciela, Pawła Adamowicza
W najnowszym wydaniu tygodnika Newsweek ukazał się wywiad z o. Ludwikiem Wiśniewskim, przyjacielem Pawła Adamowicza. W rozmowie z Renatą Grochal wspominał prezydenta Gdańska. W poruszających słowach opowiedział o śmierci i pojednaniu. Ostatni raz widzieli się 12 grudnia na imieninach Aleksandra Halla w Gdańsku. „Tym razem Paweł przyszedł późno. Ja już prawie wychodziłem. Był bardzo zadowolony”, mówi. O. Ludwik Wiśniewski, przyjaciel Pawła Adamowicza o śmierci i pojednaniu Pamięta jak przed kampanią prezydencką Paweł Adamowicz przyszedł do niego, by utwierdzić się w przekonaniu, czy dobrze robi. „Powiedział mi wtedy, że się nie cofnie. Poprosiłem, żeby dokładnie wyjaśnił zarzuty o ukrywanie majątku. A on mi na to: „Kochany, czy ty myślisz, że ja jestem taki głupi, żebym świadomie to ukrył? Przecież te rzeczy są dostępne jak na patelni, można wszystko sprawdzić. Zrobić coś takiego to jest idiotyzm”, przytacza jego słowa. Poznali się, kiedy Paweł studiował. „Był bardzo szczupły i wysoki, raczej typ intelektualisty”, wspomina w rozmowie z Newsweekiem. O. Ludwik Wiśniewski prowadził w Gdańsku duszpasterstwo akademickie i lekcje religii dla maturzystów. Młodzi zdawali sobie sprawę, że można z nim porozmawiać o wszystkim. Pewnego dnia przyszła do niego grupa osób z Aleksandrem Hallem na czele, chcieli zapisać się na lekcje religii. Jeszcze wtedy nie działali w konspiracji. Jednak mieli za sobą strzelanie farbą do portretów Lenina czy pisanie po murach. „Oni mnie nauczyli otwartości, zdecydowania. (…) Widzieli znacznie więcej zła niż ja. Nie układałem programów, oni to robili. Ja się starałem być z nimi, żeby nie odlecieli za daleko. Dla nich było jasne, że ten system jest zły i trzeba go obalić. Ale ja im mówiłem, że trzeba działać po chrześcijańsku”, dodał. Paweł Adamowicz był dla niego kimś bardzo bliskim. „Ale to nie był codzienny kontakt, ze dzwonił do mnie, żeby się radzić. Paweł odczuwał ze mną chyba bardzo dużą jedność”, dodaje. O. Ludwik Wiśniewski podkreśla, że prezydent Gdańska był ciepły, serdeczny, słuchał innych. Mieszkańcy darzyli go ogromną sympatią i szacunkiem. „Być prezydentem przez 20 lat i przyjaźnić się z ludźmi to wielka sztuka”. wyjaśnia w rozmowie z Renatą Grochal. Z jego wiary wynikała również chęć przyjmowania uchodźców do Polski. Paweł Adamowicz od lat wspierał i dawał azyl rodzinom repatriantów z Kazachstanu. Był w stanie zrobić wiele dla uchodźców, potrzebna była mu do tego jedynie możliwość od władz państwowych. Nie żalił się na hejt, który na niego spływał „Wzruszał ramionami i mówił, że trzeba robić swoje. Nie tracił równowagi”, mówi. I po chwili dodaje: „Dla mnie to zabójstwo było czymś strasznym, ale przyjmuję je także jako pewien dar dla Polski, okazję do obudzenia się. Decydujący będzie ten roku. Wierzę, że zmieni się sposób debaty publicznej, że będzie mniej nienawiści”. O. Ludwik Wiśniewski nie łudzi się, że po tych dramatycznych wydarzeniach teraz wszystko będzie inne, że nienawiść zniknie. Zależałoby mu na tym, że wszyscy będą się uczłowieczać. Na pytanie dziennikarki, czy uważa, że Paweł Adamowicz wybaczyłby Stefanowi W., powiedział: „Wybaczyłby. On nie miał w sobie potrzeby odwetu”.
Wyjątkowy gest młodej mamy. To ona zorganizowała zbiórkę do puszki prezydenta Adamowicza!
Ostatnia puszka prezydenta Adamowicza wypełniona po same brzegi! Po śmierci prezydenta Pawła Adamowicza gdańszczanka Patrycja Krzymińska zorganizowała internetową zbiórkę pieniędzy. Młoda mama z Gdańska chciała dołożyć do puszki zmarłego prezydenta tysiąc złotych. Zorganizowała więc akcje, która umożliwiała internautom dokonanie wpłaty.Zgromadzona kwota przeszła jednak jej najśmielsze oczekiwania. W poniedziałek kwotka wynosiła 1,5 mln złotych, ale to był dopiero początek. Do ostatniej puszki prezydenta Gdańska dołożono niemal 16 mln złotych! Kim jest kobieta, która stoi za tym sukcesem? „Zapełnijmy ostatnią puszkę Pana Prezydenta dla WOŚP” akcja Po śmierci prezydenta Pawła Adamowicza gdańszczanka Patrycja Krzymińska zorganizowała internetową zbiórkę pieniędzy. „W dniu śmierci prezydenta pojawił się taki reportaż z jego uśmiechniętą buzią i z taką dumą, że udało mu się pobić jego własny rekord i zebrał ponad 5600 złotych. Właśnie w tym momencie mnie najbardziej uderzyło, że tyle finałów z nami grał i w przyszłym już nie da rady, już nie zagra. Więc pomyślałam, że chociaż do tej ostatniej puszki dorzućmy drobniaka od siebie i tak powstała akcja. Na początku była dla znajomych, który puścili to dalej. Sąsiedzi podchwycili temat i udostępniali dalej”, powiedziała Patrycja Krzymińska w programie Dzień dobry TVN. Akcję nazwała „Zapełnijmy ostatnią puszkę Pana Prezydenta dla WOŚP”. „Czy chcesz wesprzeć wraz ze mną szlachetny cel? Zbieram pieniądze na rzecz organizacji WOŚP, a każdy Twój datek — zarówno mały, jak i duży — będzie się liczyć. Przyda się każdy grosz. Dziękuję za wsparcie. Informacje o organizacji WOŚP są podane poniżej”, napisała inicjatorka akcji ponad tydzień temu. Planowała zebranie tysiąca złotych, jednak odzew przeszedł jej najśmielsze oczekiwania. Już w poniedziałek kwota wyniosła 1,5 mln złotych. „Zakładałam zbiórkę, by wśród znajomych zebrać trochę pieniędzy i w ten symboliczny sposób dorzucić się do puszki pana prezydenta. Ustawiłam tysiąc złotych. Nie spodziewałam się, że to tak pójdzie w świat. Teraz jest już grubo ponad milion”, mówiła w wywiadzie dla Wirtualnej Polski. We wtorek kwota wyniosła ponad 4 miliony złotych, ale pieniądze wciąż napływały! „Kanada, Rosja, Włochy, USA, Chile i Japonia to tylko niektóre miejsca, z których płyną pieniądze. Najfajniejsze jest to, że ci ludzie nie tylko dokładają się do zbiórki, ale i proszą o tłumaczenie apelu na inne języki, by można było promować akcję w innych krajach”, mówiła Patrycja w Dzień Dobry TVN. Akcja zakończyła się w środę. Ostateczny wynik to 15 983 793 złotych! Początkowo zapowiedziano, że środki ze zbiórki zostaną przeznaczone na karetkę dla szpitala neonatologicznego dla szpitala św. Wojciecha w Gdańsku. Teraz wiadomo jednak, że pieniędzy jest o wiele więcej, niż można się było spodziewać. Zostaną one przeznaczone na sprzęt dla szpitali pediatrycznych w całym województwie pomorskim. Takiego odzewu nikt się nie spodziewał, a z pewnością nie Patrycja Krzymińska, która zjednoczyła Polskę, organizując tak wyjątkową akcje. Patrycja Krzymińska na co dzień jest krawcową. W wolnym czasie pomaga w adopcji psów ze Schroniska Promyk. Jakiś czas temu sama przygarnęła ze schroniska psa Kajko. Jest szczęśliwą żoną i mamą dwójki dzieci w wieku półtora roku i jedenaście lat. Ogromny szacunek i ogromne gratulacje za tak wielkie wsparcie WOŚP!
Magdalena Adamowicz: „Czuję, że jesteśmy z nim pożegnane”
Żona prezydenta Gdańska wspomina ich ostatni wspólny urlop...
Rodzina Pawła Adamowicza przeżywa teraz bardzo trudne chwile. Magdalena i Paweł Adamowiczowie byli małżeństwem przez niemal 20 lat. Razem wychowywali dwie córki 15-letnią Antoninę i 8-letnia Teresę. Prezydent Gdańska był bardzo zapracowanym człowiekiem, ale każdą wolną chwilę poświęcał rodzinie i zawsze był to czas wykorzystany w stu procentach. Dzięki temu rodzina ma wiele pięknych wspomnień o Pawle Adamowiczu. Jednym z nich są ostatnie niezapomniane wakacje. Ostatnie wakacje Pawła Adamowicza z rodziną Starsza córka Pawła Adamowicza uczy się w Stanach Zjednoczonych. Przez większość czasu jest z nią matka. „Warunkiem moim, zgodą, aby Paweł startował w wyborach po raz kolejny było to, aby nasza córka mogła wyjechać za granicę. Aby nie była przy tym hejcie, gdzie często media albo jego przeciwnicy polityczni prześcigali się w różnych absurdalnych oszczerstwach. Nasza córka starsza jest bardzo mądra, wrażliwa, dużo rozumie. Chciałam ją chronić. Widziałam, że jest dla niej najcięższe. Dlatego postanowiliśmy, żeby na jeden rok wyjechała. Żeby to wszystko przeszło. Ja po wyborach dołączyłam do niej”, opowiedziała wczoraj Magdalena Adamowicz powiedziała w programie Fakty po Faktach w rozmowie z Piotrem Jaconiem. W dzień śmierci Pawła Adamowicza jego żona była w drodze z USA do Polski, dlatego mówiono, że małżonkowie nie zdążyli się pożegnać. Magdalena Adamowicz uważa jednak inaczej. Wspólny czas, który spędzili niedawno całą rodziną, był dla nie ważniejszy. To cenne wspomnienie, które zachowała w sercu. „Boję się o przyszłość moją i dzieci. Jestem silna dziś, chciałabym być jak najdłużej. Modlę się, żeby te siły nie osłabły, ale gdzieś mam taki lęk, jak sobie poradzimy. Wczoraj córka mówi: mamo, już nigdy nie będę mogła przytulić się do taty, do jego ramienia, do jego kochanej brody. One uwielbiały tak miziać po brodzie taty. Był bardzo ciepły. Jak byliśmy teraz na urlopie, to codziennie była rotacja, kto śpi z tatą: raz jedna córka, raz druga, raz ja. Niektórzy mówią, że nie zdążyliśmy się pożegnać, ale to był nasz wspaniały, wyjątkowy czas. Nigdy nie byliśmy dwa tygodnie razem, bez nikogo i w warunkach, że wszystko musimy robić. To nie były wczasy, tylko byliśmy sami. Spóźnił się Pawła samolot na wylot do Polski, mieliśmy dużo więcej czasu na lotnisku i tuliliśmy się, córki się żegnały. Zrobiliśmy ostatnie zdjęcie. Młodsza córka, tak jak nigdy, płakała: tatusiu, tatulku, nie odjeżdżaj. Ale on miał w lutym znów przyjechać na kilka dni. To było wyjątkowe pożegnanie i czuję, że jesteśmy z nim pożegnane”, wyznała w szczerej rozmowie. To tylko jedno z wielu pięknych wspomnień, które zachowała w pamięci. Minie jednak jeszcze dużo czasu, zanim pogodzi się z tym, co spotkało całą rodzinę. „Mam dużo jasnych wspomnień, chociaż tak jak mówiłam, Paweł mało bywał w domu i czasami wydaje mi się, że to jest sen. Że ja się zaraz obudzę i on będzie, ale potem przychodzi to, że coś się zmieniło. Mamy dużo wspomnień. Dużo pracował też w domu. Przez ostatni rok miał kampanię, pisał książkę, ale jak robiliśmy coś wspólnie, to robiliśmy to na sto procent. Jak rozmawiał z córką, to koncentrował się na niej, słuchał jej, traktował ją jak równego sobie partnera, a nie tylko jak dziecko”, powiedziała Piotrowi Jaconiowi.
Akcja Zapełnijmy ostatnią puszkę Pana Prezydenta pobiła absolutny rekord!
Zmarły tragicznie prezydent Gdańska Paweł Adamowicz od wielu lat był wolontariuszem Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Podczas ostatniego finału udało mu się zebrać do puszki 5613,11 złotych. Po jego śmierci gdańszczanka Patrycja Krzymińska zorganizowała internetową zbiórkę pieniędzy. Nazwała ją „Zapełnijmy ostatnią puszkę Pana Prezydenta dla WOŚP”. Planowała zebranie tysiąca złotych, jednak odzew przeszedł jej najśmielsze oczekiwania. Ostatecznie udało jej się zebrać kilkanaście milionów złotych! Ile dokładnie? Zbiórka „Zapełnijmy ostatnią puszkę Pana Prezydenta dla WOŚP” zakończona „Czy chcesz wesprzeć wraz ze mną szlachetny cel? Zbieram pieniądze na rzecz organizacji WOŚP, a każdy Twój datek — zarówno mały, jak i duży — będzie się liczyć. Przyda się każdy grosz. Dziękuję za wsparcie. Informacje o organizacji WOŚP są podane poniżej”, napisała inicjatorka akcji ponad tydzień temu. Pomysłodawczyni planowała zebranie na ten cel 1000 złotych. Zaczęło się od jej znajomych. Podobno mąż pani Magdy wątpił w osiągnięcie pełnej sumy i planował dopłacić różnicę z własnej kieszeni, aby uszczęśliwić żonę. Okazało się jednak, że zbiórka cieszyła się wielką popularnością i w błyskawicznym tempie rozprzestrzeniła się po Internecie. Nie tylko polskim! Odnotowano też wiele wpłat zza granicy. Prawdziwe szaleństwo rozegrało się jednak w ostatnim dniu zbiórki. Akcję dodatkowo nagłośniły media i co kilka minut na koncie zbiórki pojawiało się kolejne kilka czy nawet kilkanaście tysięcy złotych. Jeszcze rano, kiedy po raz pierwszy pisaliśmy o zbiórce, na liczniku widniały cztery miliony złotych. Ostateczny wynik to 15 983 793 złotych! Swoje datki wpłaciło 264 459 darczyńców. Te liczby są naprawdę imponujące... Początkowo zapowiedziano, że środki ze zbiórki zostaną przeznaczone na karetkę dla szpitala neonatologicznego dla szpitala św. Wojciecha w Gdańsku. Teraz wiadomo jednak, że pieniędzy jest o wiele więcej, niż można się było spodziewać. Zostaną one przeznaczone na specjalistyczny sprzęt medyczny dla gdańskich szpitali.
Akcja Zapełnijmy ostatnią puszkę Pana Prezydenta przerosła oczekiwania organizatorów!
Miał być tysiąc, a zebrano ponad cztery miliony złotych
Po śmierci prezydenta Pawła Adamowicza gdańszczanka Patrycja Krzymińska zorganizowała internetową zbiórkę pieniędzy. Nazwała ją „Zapełnijmy ostatnią puszkę Pana Prezydenta dla WOŚP”. Planowała zebranie tysiąca złotych, jednak odzew przeszedł jej najśmielsze oczekiwania. W tym momencie udało się zebrać ponad 4 miliony złotych! Zapełnijmy ostatnią puszkę Pana Prezydenta dla WOŚP „Czy chcesz wesprzeć wraz ze mną szlachetny cel? Zbieram pieniądze na rzecz organizacji WOŚP, a każdy Twój datek — zarówno mały, jak i duży — będzie się liczyć. Przyda się każdy grosz. Dziękuję za wsparcie. Informacje o organizacji WOŚP są podane poniżej”, napisała inicjatorka akcji ponad tydzień temu. Skąd ten pomysł? 13 stycznia, w dniu 27. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy Paweł Adamowicz jak zawsze kwestował z puszką Fundacji. Po południu na jego profilu na Facebooku pojawił się wpis: „5613,11 zł - taką kwotę udało mi się zebrać w tegorocznym 27. finał WOŚP w Gdańsku”. Zobaczyła go Patrycja Krzymińska. Po tragedii, jaka wydarzyła się w następnych godzinach, postanowiła działać: „W dniu śmierci prezydenta pojawił się taki reportaż z jego uśmiechniętą buzią i z taką dumą, że udało mu się pobić jego własny rekord i zebrał ponad 5600 złotych. Właśnie w tym momencie mnie najbardziej uderzyło, że tyle finałów z nami grał i w przyszłym już nie da rady, już nie zagra. Więc pomyślałam, że chociaż do tej ostatniej puszki dorzućmy drobniaka od siebie i tak powstała akcja. Na początku była dla znajomych, który puścili to dalej. Sąsiedzi podchwycili temat i udostępniali dalej i w tej chwili jest grubo ponad 3 miliony”, powiedziała Patrycja Krzymińska w programie Dzień dobry TVN. Akcja potrwa dzisiaj do północy. Już teraz wiadomo, że na konto zbiórki wpływają wpłaty z całego świata. Zapowiedziano, że środki ze zbiórki zostaną przeznaczone na karetkę dla szpitala neonatologicznego dla szpitala św. Wojciecha w Gdańsku. LINK DO ZBIÓRKI TUTAJ
Światowe media informują o pogrzebie Pawła Adamowicza
„Gdańsk w żałobie”, „Śmierć zjednoczyła mieszkańców”...
Gdańsk w żałobie”, „Śmierć zjednoczyła mieszkańców”... Francuski Le Monde napisał, że pogrzeb Pawła Adamowicza miał królewską oprawę. 19 stycznia Gdańsk był wielkim sercem Polski - ponad podziałami. Emocje, wzruszenia, pojednanie, refleksja towarzyszyły zebranym w Bazylice Mariackiej. Słowa przemawiających osób chwytały za serce... Zagraniczne media o pogrzebie Pawła Adamowicza W sobotę, 19 stycznia o godz. 12.00 w Bazylice Mariackiej w Gdańsku odbyła się msza pogrzebowa tragicznie zmarłego prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza. Rodzina, przyjaciele, współpracownicy, politycy i przedstawiciele kultury, mieszkańcy Gdańska i cała Polska pożegnali Pawła Adamowicza. „Nie chcę, by na Twoim pogrzebie panował przede wszystkim smutek, byśmy byli pogrążeni w rozpaczy. (…) Dzisiaj potrzebna jest nam cisza, ale nie może ona oznaczać obojętności. Wszyscy musimy dziś zrobić rachunek sumienia”, mówiła żona prezydenta Gdańska, Magdalena Adamowicz. Urna z prochami Pawła Adamowicza spoczęła w niszy Bazyli Mariackiej za szybą pancerną. Zabójstwo prezydenta Gdańska wywołało ogromne poruszenie także poza granicami Polski. Zagraniczne media informowały o śmierci i uroczystościach pożegnalnych Pawła Adamowicza. Podkreślały jego czynny udział w walce z nienawiścią. Zaznaczają, że stworzył miasto tolerancyjne, otwarte dla wszystkich. Teraz inni będą kontynuować jego idee. Stacja BBC szczegółowo relacjonowała nabożeństwo pożegnalne śp. Pawła Adamowicza. „Polscy i europejscy politycy dołączyli do tysięcy ludzi z całej Polski, którzy wzięli udział w sobotnim pogrzebie Pawła Adamowicza, prezydenta Gdańska”, pisał z kolei brytyjski Guardian, podkreślając, że w uroczystościach pożegnalnych wzięły udział tysiące Polaków. The New York Times zaznaczył, że w podzielonej Polsce mieszkańcy Gdańska byli tego dnia zjednoczeni żałobie. „Stali wiele godzin w kolejce, by dotrzeć do trumny i złożyć hołd Adamowiczowi”, pisał niemiecki Der Spiegel. Z kolei dziennikarze France Soir sugerują, że „dla wielu Polaków prawdziwym winowajcą jego śmierci nie jest z pozoru niezrównoważony kryminalista, a nienawiść, która polaryzuje klasy polityczne i polskie społeczeństwo”. Inne tytuły akcentują, że to odpowiedni moment na podjęcie walki z nienawiścią nie tylko w strefie polskiej polityki. A stacja CNN zacytowała słowa arcybiskupa Głódzia, przemawiającego podczas mszy: „Tragiczna śmierć Pawła Adamowicza to dzwon na trwogę, wezwanie do rachunku sumienia, przemiany stylu naszego życia politycznego. View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Politycy, dziennikarze, prezydenci Polski… Wszyscy pożegnali prezydenta Pawła Adamowicza!
Pogrzeb prezydenta Gdańska odbył się w Bazylice Mariackiej
Dzisiejszy dzień został ogłoszony dniem żałoby narodowej. W Bazylice Mariackiej w Gdańsku odbyła się msza pogrzebowa tragicznie zmarłego prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza. Mszę, która rozpoczęła się o godzinie 12.00, odprawiał metropolita gdański arcybiskup Sławoj Leszek Głódź. Wzięło w niej udział około 3,5 tysiąca osób – tyle mieści się wewnątrz świątyni. Dla tych, którzy także chcieli wziąć udział w uroczystości, w różnych częściach Gdańska ustawiono telebimy. Po mszy urna z prochami Pawła Adamowicza spoczęła w niszy Bazyli Mariackiej za szybą pancerną. Kto pojawił się na pogrzebie Pawła Adamowicza? Pogrzeb Pawła Adamowicza został zorganizowany przez władze Gdańska w porozumieniu z rodziną zmarłego prezydenta. Uroczystości towarzyszą elementy pogrzebu państwowego. Poza rodziną, przyjaciółmi i współpracownikami Pawła Adamowicza wzięły w nim udział setki mieszkańców Gdańska, a także wiele znanych osobistości ze świata polityki i kultury. Byli wśród nich między innymi: prezydent Andrzej Duda, Donald Tusk z żoną Małgorzatą, Lech Wałęsa z żoną Danutą, Aleksander i Jolanta Kwaśniewscy, Bronisław i Anna Komorowscy, Jurek Owsiak z żoną Lidią, Jerzy Buzek, Monika Olejnik, Tomasz Lis, Jarosław Wałęsa, Kazimierz Marcinkiewicz, Waldemar Pawlak, Adam Michnik.
Niezwykły gest papieża Franciszka na pogrzebie Pawła Adamowicza
W ten sposób okazał wsparcie rodzinie tragicznie zmarłego prezydenta
Ta tragedia wstrząsnęła Polską, lecz także odbiła się szerokim echem na całym świecie. O brutalnym zamachu na Pawła Adamowicza donosiły zagraniczne serwisy w różnych krajach. 17 stycznia TVN24 poinformował, że do żony i mamy prezydenta Gdańska dzień wcześniej wieczorem zadzwonił w imieniu papieża Franciszka papieski jałmużnik kardynał Konrad Krajewski. Przekazał im, że „Ojciec Święty przytula je do serca i modli się za nie”. Na pogrzebie zaś najbliższym tragicznie zmarłego przekazano szczególny dar. Papież Franciszek podarował rodzinie Pawła Adamowicza różańce Od godziny 12.00 w Bazylice Mariackiej trwa msza pogrzebowa w intencji Pawła Adamowicza. Przewodniczy jej przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisław Gądecki. W uroczystościach żałobnych bierze udział rodzina prezydenta, jego przyjaciele, jak również osoby ze świata polityki. Po rozpoczęciu nabożeństwa metropolita gdański abp. Sławoj Leszek Głódź przekazał kondolencje oraz różańce od papieża Franciszka rodzicom, żonie, córkom i bratu Pawła Adamowicza. W ten sposób głowa Kościoła Katolickiego okazała wsparcie tym, którzy stracili ukochanego syna, męża, ojca oraz brata. To niezwykły gest ze strony Stolicy Apostolskiej. Pogrzeb Pawła Adamowicza Zgodnie z wcześniej podanymi informacjami, w pogrzebie Pawła Adamowicza bierze udział około 3500 tysiąca osób. Nie tylko najbliższych, przyjaciół i polityków, lecz także mieszkańców Gdańska, którzy w tym trudnym czasie chcą okazać wsparcie rodzinie tragicznie zmarłego prezydenta. Poza tym na ulicach miasta zebrały się tłumy, by pożegnać ukochanego włodarza miasta. Pogrzeb jest również transmitowany na placu Zamkowym w Warszawie, gdzie zebrały się tysiące mieszkańców stolicy oraz w innych miastach, takich jak Poznań, Kraków czy Białystok
Dziś odbył się pogrzeb Pawła Adamowicza. To była naprawdę wzruszająca uroczystość!
Przeczytaj naszą relację z Bazyliki Mariackiej w Gdańsku
Polska pogrążona w żałobie po tragicznie zmarłym prezydencie Gdańska. Od godziny 12. w Bazylice Mariackiej trwają uroczystości pogrzebowe. W pożegnaniu Pawła Adamowicza w samej świątyni uczestniczy około 3500 osób, w tym przede wszystkim jego rodzina i przyjaciele. Nie zabrakło też osobistości świata polityki. Mszy świętej przewodniczy metropolita gdański abp Sławoj Leszek Głódź. Relacja z pogrzebu prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza Dokładnie w południe zawyły syreny gdańskich wozów strażackich. Tym symbolicznym gestem pamięci o Pawle Adamowiczu rozpoczęły się jego uroczystości pogrzebowe. Na miejscu pochówku obecni są prezydenci Polski: Lech Wałęsa, Aleksander Kwaśniewski i Bronisław Komorowski, a także obecny prezydent Andrzej Duda i premier Mateusz Morawiecki. Wśród gości nie zabrakło też większości byłych premierów naszego kraju: Kazimierza Marcinkiewicza, Marka Belki, Włodzimierza Cimoszewicza, Waldemara Pawlaka i Jerzego Buzka. W Bazylice uczestniczą w mszy także: Donald Tusk, przewodniczący Rady Europejskiej, goście z zagranicy: prezydent Niemiec Joachim Gauck, burmistrzowie Bremy, Lipska, Rotterdamu i Hamburga; Jurek Owsiak z żoną, Monika Olejnik, Tomasz Lis i wielu innych. W ławach katedry zasiedli też lekarze, którzy operowali i opiekowali się prezydentem po ataku nożownika. Przed Bazyliką tłum osób, które mają jeszcze nadzieję zmieścić się w pierwszych 3500 ludzi, którzy zostaną wpuszczeni do środka. Żeby to mogło się stać, każdy musi przejść dokładną, osobistą kontrolę przeprowadzaną przed wejściem przez odpowiednie służby. Wszyscy, którzy się nie zmieszczą będą mieli możliwość obserwowania przebiegu mszy na zewnątrz na kilku ekranach ustawionych w obrębie gdańskiej starówki. Od hymnu państwowego rozpoczęła się msza święta w gdańskiej Bazylice Mariackiej. Kapłani przekazali wiadomość od papieża Franciszka o tym, że papież łączy się ze wszystkimi Polakami w bólu i modlitwie. Bliskim śp. prezydenta Gdańska wręczono poświęcone przez papieża różańce. Następnie odczytano list od prymasa Polski abpa Wojciecha Polaka, który nie mógł pojawić się na pogrzebie, ponieważ przebywa w Panamie w związku z odbywającymi się tam Światowymi Dniami Młodzieży. Mszy świętej przewodniczy metropolita gdański abp Sławoj Leszek Głódź, który czuwał nad śp. Pawłem Adamowiczem w szpitalu, w nocy po zamachu nożownika. „Pożegnałem się z prezydentem w poniedziałek nad ranem, o 2:55, kiedy pracowały właściwie tylko aparatury. To była już śmierć kliniczna, aczkolwiek nie został jeszcze ogłoszony zgon. Pobłogosławiłem prezydenta", mówił arcybiskup kilka dni temu w rozmowie z Polsatem News. Po pierwszym czytaniu z Pisma Świętego nadszedł czas na psalm. „W krainie życia ujrzę dobroć Boga”, powtarzają uczestnicy uroczystości pogrzebowych. Drugie czytanie pochodzące z Listu Św. Pawła do Rzymian zawierało ważne przesłanie. „Dlaczego gardzisz swoim bratem? Wszyscy przecież staniemy przed trybunałem Boga. Napisane jest bowiem: . Tak więc każdy z nas o sobie samym zda sprawę Bogu", usłyszeli wierni z ust Piotra Grzelaka, wieloletniego współpracownika śp. Pawła Adamowicza. Pogrzeb prezydenta Gdańska - homilia abp Sławoja Leszka Głódzia Arcybiskup Głódź rozpoczął kazanie od wymienienia i powitania wszystkich gości - rodziny i przyjaciół pana Prezydenta; polityków, lekarzy, policjantów, harcerzy, kibiców Lechii Gdańsk, mieszkańców Gdańska, całej Polski i świata. Kapłan przypomniał, że śmierć nie powinna dzielić, a jednoczyć. Wspomniał też moment na chwilę przed świętami, kiedy śp. prezydent składał mu telefoniczne życzenia świąteczne ze Stanów Zjednoczonych, gdzie spędzał Boże Narodzenie z rodziną. Arcybiskup przypomniał też emocje nocy, w której Paweł Adamowicz walczył o życie. „Modliliśmy się o cud… Ale Bóg nie wysłuchał naszych modlitw. Przed łóżkiem prezydenta stanął anioł śmierci. Otworzył przed nim bramy wieczności i przeprowadził go na drugą stronę życia”, powiedział abp Sławoj Leszek Głódź. Kapłan przypomniał, jak wiele śp. Paweł Adamowicz zrobił dla miasta Gdańsk. „Był jednym z tych, którzy 12 czerwca 1987 roku na gdańskiej zaspie słuchali słów św. Jana Pawła II, który mówił wtedy za ludzi Solidarności. „Miasto ludzi morza, wielkiej pracy. Miasto i środowisko, w którym zbudziła się na nowo potrzeba wyzwolenia ludzi przez pracę. W 1999 roku włączył się w życie społeczne, polityczne i samorządowe. Takim go znaliście od lat i takim znałem go ja od 2008 roku. Lider gdańskich samorządowców, od 1998 roku prezydent miasta Gdańsk. Ofiarował tej służbie całe serce, wrażliwość, inteligencję… Wiele zrobił, by miasto piękniało i nasycało się kolejnymi inwestycjami w obrębie edukacji, zdrowia, użyteczności publicznej", usłyszeli wierni. „Nie wstydził się swojej wiary, nie zostawiał jej w murach domu. Czy był w Brukseli, czy w Tel Avivie to zawsze opowiadał mi, że każdy posiłek rozpoczyna od modlitwy", dodał abp Głódź. Padły też z jego ust słowa podziękowania. "Wspomagał remonty gdańskich, historycznych świątyń i innych zabytków sztuki sakralnej. Wspomagał akcje charytatywne ukierunkowane na drugiego człowieka. Zawsze można było liczyć na jego wsparcie. Bardzo za to dziękuję Ci Panie Prezydencie w godzinie Pana pożegnania", powiedział kapłan i przyjaciel zmarłego prezydenta. Kilka chwil później abp Sławoj Leszek Głódź zaapelował o pokój i jedność. „Tak wiele było modlitwy i dobrych słów w ostatnich dniach. Niech dalej to trwa i niech pozostaje świadectwem naszych serc w harmonii z bożym miłosierdziem”, poprosił przewodniczący mszy żałobnej. Potwierdził też, że jego decyzją prochy prezydenta Adamowicza pozostaną w Bazylice Mariackiej obok innych zasłużonych dla Gdańska. Na koniec hierarcha kościelny poprosił jeszcze raz o zakończenie sporów i nienawiści, która zalewa Polskę. „Wielu odebrało to co się stało jako wołanie do przemiany naszego życia wspólnotowego i społecznego. Do definitywnego wyrugowania z polskiej polityki i przestrzeni życia społecznego języka pogardy i poniżania. Tak być nie może. Mówimy stop! Basta! Trzeba nam braterstwa serc, dłoni otwartych, nie zaciśniętych pięści. Wzywa nas do odbudowy polskiej wspólnoty wedle miary miłości i szacunku [...] Nasz kraj potrzebuje harmonii społecznej. Mówię o tym wobec Was Bracia i Siostry, którzy jesteście dziećmi tego narodu i kościoła, wobec nas wszystkich, którzy mamy obowiązek tworzyć kochającą i solidarną Polskę. Trzeba na nowo nauczyć się trzech prostych słów: proszę, dziękuję przepraszam", powiedział abp Głódź i zaapelował o wykonanie szczerego znaku pokoju. Dalszy przebieg pożegnania śp. Pawła Adamowicza Rozpoczęła się wzruszająca modlitwa wiernych, która obejmuje wezwania przedstawicieli różnych wyznań w tym chrześcijan, protestantów i Żydów. Zostały złożone intencje między innymi o przyjaźń między Polską a Ukrainą, o szacunek między ludźmi i brak wykluczania kogokolwiek a także o wieczne szczęście dla zmarłego prezydenta Gdańska. Następnie przy akompaniamencie chóru złożono przy ołtarzu dary mszalne. Trwają kolejne etapy ceremonii, w tym znaku pokoju, które zbliżają nas złożenia prochów Pawła Adamowicza w specjalnie przygotowanym do tego miejscu świątyni. W trakcie sakramentu eucharystii, na który przyszła pora, śpiewana jest pieśń U drzwi Twoich stoję Panie. Wierni zgromadzeni przed Bazyliką zostali poinformowani, że ze względów technicznych będą oni mogli przyjąć komunię po zakończeniu mszy w kilku kościołach, które znajdują się obok rozstawionych w mieście telebimów. Po zakończonej eucharystii nadszedł czas na obrzędy ostatniego pożegnania śp. Pawła Adamowicza. „Twoje ciało było świątynią Ducha Świętego. Niech Bóg przyjmie Cię do swojej chwały", powiedział abp. Głódź. Za chwilę swoje przemówienia wygłoszą bliscy zmarłego. Przemówienie Magdaleny Adamowicz na pogrzebie męża Żona śp. prezydenta Adamowicza dziękuje organizatorom uroczystości, gościom, przedstawicielom innych wyznań, współpracownikom „Dziękuję Wam z całego serca. Wiem, że robiliście wszystko, co było w Waszej mocy, by uratować życie Pawła. Że walczyliście przez wiele godzin.”, głosiła z mównicy. "Nie chcę, by na Twoim pogrzebie panował przede wszystkim smutek, byśmy byli pogrążeni Jest nam ciężko, ale chcę podziękować Bogu, że wiele lat temu skrzyżował nasze drogi. […] Że miałam cudownego męża i ojca naszych córek. Spędziliśmy ze sobą wiele pięknych lat. W maju miała być nasza 20. rocznica ślubu. Od początku związku wiedziałam, że Twoją miłością będę musiała dzielić się z Gdańskiem. Robiłam to i nigdy nie byłam zazdrosna", dodała Magdalena Adamowicz. „Teraz jesteśmy same. Same, ale nie samotne, bo są z nami tysiące kochających ludzi. Dziękuję Wam.” , mówiła dalej żona zmarłego prezydenta. "Musimy nauczyć się żyć bez Ciebie. Powoli, krok po kroku, dzień po dniu. Chociaż jak można otrzeć łzy, skoro wciąż nowe napływają do oczu. [...] Mam nadzieję, że zostaniesz oczyszczony ze wszystkich pomówień. [...] Dzisiaj potrzebna jest nam cisza, ale nie może ona oznaczać obojętności. Wszyscy musimy dziś zrobić rachunek sumienia. Co robiliśmy, gdy obok nas działo się zło? Pawła, naszą rodzinę, dotknęło wiele niegodziwości i złych słów. To nas bolało, ale Paweł brał to na swoje barki. Niech już nigdy nie zdarzy się tragedia, która spotkała Pawła, i która okryła żałobą cały Gdańsk", zakończyła swoją przemową Magdalena Adamowicz. Przemówienie Antoniny Adamowicz na pogrzebie taty Głos zabrała także starsza córka Pawła Adamowicza, 16-letnia Antonina. „Drogi, najdroższy tatulku. Chcę ci dziś podziękować za całe życie, za długie rozmowy, za czas, którego nie miałeś wiele, ale dawałeś go mi i mojej siostrze. Dziękuję Ci za nasz ostatni wspólny urlop, gdzie spędziliśmy 2 tygodnie sami. Bez znajomych. Tylko ty i my”, powiedziała między innymi nastoletnia córka zmarłego prezydenta Gdańska. „Dziękuję Ci też za nasze ostatnie rozmowy, w których dyskutowaliśmy o moich planach na przyszłość. Zrobię wszystko, żeby je w pełni zrealizować. Proszę, opiekuj się nami i całym Gdańskiem, tam z nieba", dodała wyraźnie wzruszona. Treść kolejnych przemówień Swoje przemówienia wygłosili także między innymi brat zmarłego Prezydenta Piotr Adamowicz, Aleksander Hall, Jacek Karnowski, ojciec dominikanin Ludwik Wiśniewski, pełniąca obowiązki prezydenta Gdańska Aleksandra Dulkiewicz. Wszyscy podkreślali, jak ważne jest, by śmierć Pawła Adamowicza była początkiem odbudowania jednej, wspólnej Polski. Ze szczególnym uznaniem zebranych spotkały się słowa dominikanina. „Jestem przekonany, że Paweł chciałby, abym wypowiedział te następujące słowa. Trzeba skończyć z nienawiścią, trzeba też skończyć z nienawistnym językiem i pogardą.Trzeba skończyć z bezpodstawnym oskarżaniem innych! Nie będziemy już dłużej obojętni na panoszącą się truciznę nienawiści na ulicach, mediach, szkołach czy parlamencie. I w Kościele", powiedział z mównicy Ludwik Wiśniewski, a uczestnicy pogrzebu wstali z miejsc i zaczęli bić brawo. Na piękne porównanie zdobyła się Aleksandra Dulkiewicz. „Mam przed oczyma słynny tryptyk "Sąd Ostateczny" Hansa Memlinga, który kiedyś znajdował się w tej pięknej świątyni, a teraz wystawiony jest w Muzeum Narodowym w Gdańsku. W centralnej jego części zasiada Chrystus. Duszę świętych od potępionych oddziela św. Michał Archanioł. Obok dusze wstępujących do nieba. Wierzę, że Paweł Adamowicz ciężarem swoich dobrych uczynków przeważył szalę i wszedł po kryształowych schodach do królestwa niebieskiego", powiedziała. "Prezydent był szczególnie wrażliwy na tych, dla których Gdańsk stał się nową ojczyzną. [...] I nie jest to powszechnie znany fakt, to prywatnie wspierał troje sierot w Kongo i w Rwandzie", dodała Dulkiewicz. Zakończenie pogrzebu śp. Pawła Adamowicza Kapłani oraz rodzina prezydenta Gdańska udała się do jednej z bocznych kaplic, gdzie zostanie złożona urna z prochami zmarłego. Metropolita gdański abp Sławoj Leszek Głódź pobłogosławił ją. Następnie do urny podeszła żona i córki prezydenta Gdańska, a następnie rodzice i współpracownicy. Orkiestra gra na zakończenie utwór Time To Say Goodbay. Fotografie wykonane przed oraz w trakcie uroczystości pogrzebowych znajdują się w galerii.
Dziś pogrzeb Pawła Adamowicza. Prezydent Gdańska spocznie obok innych zasłużonych
Uroczystości pogrzebowego rozpoczną się o godz. 12:00
Po 6 dniach od tragedii pożegnamy dziś prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza. Pogrzeb rozpocznie się dziś o godzinie 12 w Bazylice Mariackiej. Także tam zostaną złożone prochy prezydenta. O szczegółach uroczystości dowiedzieliśmy się w środę, a pierwsze oficjalne etapy pożegnania 53-letniego polityka miały miejsce już w czwartek. Pogrzeb Pawła Adamowicza „Chcielibyśmy umożliwić gdańszczanom pożegnanie prezydenta Gdańska także w dniach poprzedzających pogrzeb Pawła Adamowicza”, ogłosiła kilka dni temu wiceprezydent Aleksandra Dulkiewicz. W czwartek w Europejskim Centrum Solidarności została wystawiona trumna z ciałem Pawła Adamowicza. Mieszkańcy Gdańska od godziny 17.00 mieli możliwość pożegnania się z panem prezydentem. Można było się również wpisać do księgi kondolencyjnej. W piątek pochód żałobny o godzinie 17.00 odprowadził ciało prezydenta do Bazyliki, gdzie wieczorem odbyła się msza święta. Nabożeństwo żałobne odbędzie się w sobotę 19 stycznia 2018 roku o godzinie 12.00 w Bazylice Mariackiej w Gdańsku. Do świątyni zostanie wpuszczonych około 3500 osób. Tam również zostanie pochowany Paweł Adamowicz. „Zgodnie z wielowiekową tradycją panującą w Gdańsku, przychylając się do prośby rodziny i metropolity gdańskiego, pan prezydent Adamowicz zostanie pochowany w Bazylice Mariackiej”, powiedział ks. prałat Ireneusz Bradtke, proboszcz bazyliki w Gdańsku. Prochy prezydenta zostaną złożone obok innych postaci zasłużonych dla Gdańska: fundatora odbudowy organów mariackich - Ottona Martina Kulcke, Józefa Zator-Przytockiego – wieloletniego gospodarza bazyliki i Macieja Płażyńskiego, trójmiejskiego polityka, który zginął w katastrofie smoleńskiej. Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się od zawycia syren nie tylko w Gdańsku, ale i wielu miastach Polski. Dzień pogrzebu byłego prezydenta Gdańska ogłoszono dniem żałoby narodowej. Najbliżsi Pawła Adamowicza zaapelowali, by nie przynosić na pogrzeb kwiatów i zniczy. Rodzina poprosiła również o nieskładanie kondolencji. „We wszystkich miejscach będą wolontariusze i puszki. Zgodnie z wolą rodziny, zbierane będą datki na dwa cele: hospicjum ks. Dutkiewicza i WOŚP. Apelujemy: nie przynoście kwiatów i zniczy, tylko wspierajcie te dwa dzieła. Pan prezydent te dwa dzieła w szczególny sposób umiłował. Rodzina prosi też o nieskładanie kondolencji”, dodała Aleksandra Dulkiewicz. W różnych częściach Gdańska zostały już ustawione telebimy, by osoby, które chcą wziąć udział w uroczystościach, mogli to zrobić. Przed pogrzebem od godziny 9:00 wolontariusze na prośbę rodziny Pawła Adamowicza zbierali datki na dwa cele. Pierwszym była Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, a drugim gdańskie Hospicjum im. Ks. Eugeniusza Dutkiewicza. Bazylika Mariacka, miejsce na urnę z prochami Pawła Adamowicza
Jaka była ostatnia wola prezydenta Gdańska? To jego wielkie polityczne marzenie...
„Słowa tego listu traktuję jak testament Pawła Adamowicza”
Dzisiaj w Gdańsku tysiące ludzi żegnają swojego prezydenta, tragicznie zmarłego Pawła Adamowicza. Gdańszczanie oddali mu hołd przy trumnie, która była wystawiona w Europejskim Centrum Solidarności, a później w Bazylice Mariackiej. Jak podał portal Gdańsk.pl, w kondukcie żałobnym, w którym gdańszczanie odprowadzili trumnę do bazyliki, szły łącznie około 53 tysiące osób. Wcześniej w Stoczni Gdańskiej odczytano słowa ostatniego listu Pawła Adamowicza. Dotyczy on obchodów rocznicy pierwszych wolnych wyborów z czerwca 1989 roku. Miał być zaproszeniem do uroczystości tego dnia. Pełniąca obowiązki prezydenta Gdańska Aleksandra Dulkiewicz powiedziała: „Słowa tego listu traktuję jak testament Pawła Adamowicza. W liście tym znajduje się bowiem świat bliskich mu wartości: solidarność, wolność oraz szacunek do rządów prawa i konstytucjonalizmu”. Jaka była ostatnia wola Pawła Adamowicza? Podczas nadzwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Związku Miast Polskich Aleksandra Dulkiewicz przypomniała pomysł Pawła Adamowicza, by w wyjątkowy sposób upamiętnić 30 rocznicę pierwszych częściowo wolnych wyborów w 1989 roku. Była to ostatnia wola prezydenta Gdańska. Paweł Adamowicz napisał list 11 stycznia. Jest on zaproszeniem do udziału w uroczystościach, jakie odbędą się 4 czerwca, „by uczcić narodziny wolnej Polski”. Prezydent Gdańska podkreślał, że wolność Polski „zaczęła się w 1980 roku w Gdańsku”. „Ta inicjatywa jest wyrazem głębokiego szacunku dla bohaterów niedawnej przeszłości jak i płynącego z niej zobowiązania. Droga wolności zaczęła się przecież w Gdańsku w 1980 r. Bo tu, właśnie w tym miejscu, narodziła się Solidarność z Lechem Wałęsą, która doprowadziła do ostatecznego kresu komunizmu w Polsce 1989 roku”, napisał Paweł Adamowicz. Paweł Adamowicz zapraszał do Gdańska samorządowców z innych miast. Uroczystości 4 czerwca miały odbyć się w Europejskim Centrum Solidarności. Prezydent planował konferencje, cykl debat obywatelskich, wystawy plenerowe, manifestację z przedstawicielami świata samorządowego i obywatelskiego. Miał nadzieję, że w uroczystościach udział wezmą Donald Tusk oraz Lech Wałęsa. Aleksandra Dulkiewicz przypomniała, że Paweł Adamowicz „przewodził protestom w obronie ładu politycznego III Rzeczpospolitej. Owszem, dostrzegał jej ułomności, tak, jak pewnie my wszyscy, ale zarazem traktował ją jako spełnienie marzeń tych wszystkich, którzy nie raz oddali życie, ale walczyli o wolną od władzy komunistycznej władzy w latach 70. i 80.”, powiedziała. Przypomniała, jakie były poglądy zmarłego prezydenta i jaka motywacja stała za jego marzeniem. „Stąd płynęło też jego głębokie przekonanie o potrzebie nadania obchodom jej narodzin, 30. rocznicy powstania, wysokiej rangi, po to, by przeciwstawić się kłamstwom publicznym na temat III Rzeczpospolitej, ale tak żeby przypomnieć tego dnia stare prawdy i nadać im nowy sens, nowe znaczenie”, powiedziała pełniąca obowiązki prezydenta Gdańska.
Żona i córki prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza pożegnały go we wzruszających słowach
„Żałuję, że już razem nie zatańczymy na mojej studniówce...”
Na dzień przed pogrzebem prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza w Dzienniku Bałtyckim opublikowano wspomnienia autorstwa Magdaleny, Antoniny i Teresy Adamowicz. Żona i córki tragicznie zmarłego 53-latka zawarły w kilku zdaniach wszystko to, co chciałyby przekazać swojemu mężowi i tacie. Nie zabrakło przywołań pięknych momentów i czułych podziękowań. Wspomnienia córki Teresy o tacie Paweł Adamowicz był ojcem dwóch córek, szesnastoletniej Antoniny i ośmioletniej Teresy. Wspomnienia młodszej z dziewcząt wzruszają do łez. „Byłeś bardzo dobrym i kochanym Tatą. Będzie mi brakowało Twojego przytulania i gilgotania tą Twoją fajną brodą. Ale też będzie mi brakowało czytania bajek i opowiadania historyjek. Tatusiu, bardzo Cię kocham. Spoczywaj w pokoju” – tak brzmi tekst podpisany imieniem 8-letniej córki prezydenta Adamowicza. Wspomnienia córki Antoniny o tacie Starsza pociecha tragicznie zmarłego samorządowca podziękowała mu za kilka wspólnie przeżytych momentów, które najmocniej zapamiętała . 16-latka obiecała także, że będzie na tyle silna, by opiekować się mamą i siostrą. „Tatulku kochany, tatusiu mój. Ja się cieszę, że mam jeszcze tyle wspomnień z Tobą. Pamiętam, jak razem ratowaliśmy ślimaki, żeby nie zostały zadeptane. A jak już się zdarzyło, że któryś z nich zginął, to płakałeś razem ze mną. Dziękuję Ci, że zawsze starałeś się znaleźć dla mnie trochę czasu. Nie denerwowałeś się, jak Ci trochę przeszkadzałam w pracy. Bardzo, bardzo żałuję, że już razem nie zatańczymy na mojej studniówce. Nie wytłumaczysz mi tylu rzeczy, które miałeś mi wytłumaczyć. Po prostu nie starczyło czasu. Dziękuję za to, jakim byłeś - kochanym, dobrym i ciepłym tatą. Często, jak Ci mówiłam, że jesteś najlepszym tatą na świecie, to Ty żartobliwie odpowiadałeś, że ja nie mam żadnego porównania. Ja to po prostu wiem. Ja już tak bardzo za Tobą tęsknię. Obiecuję Ci, że będę się opiekować mamą i Tereską. Nikt nam Ciebie nie zastąpi, ale mamy wsparcie tylu ludzi, którzy dają nam siłę. Mam nadzieję, że to wielkie wsparcie nie ustąpi z chwilą pogrzebu, tylko będzie trwać. Nadal będę się Ciebie radziła. Jak nie będę wiedziała, co zrobić, to pomyślę co zrobiłbyś Ty. Dzięki Oli wiem, że Twoje ukochane miasto Gdańsk zostaje też w dobrych rękach. I będziemy je pielęgnować”, czytamy na stronie Dziennika Bałtyckiego. Wspomnienia Magdaleny Adamowicz o mężu Dziennikarze gazety zebrali też kilka słów od żony Pawła Adamowicza, pani Magdaleny, która zwróciła uwagę na to, jak wiele jej mąż mimo wielu przeciwności robił dla Gdańska. „Pawle, Pawliczku, Pawełku, żegnaj, mój najukochańszy mężu. Już dzisiaj jest nam bez Ciebie bardzo ciężko. Brakuje nam Twojej mądrości, rad, pomocy. Chociaż byłam trochę zazdrosna o to, że więcej czasu poświęcasz dla Gdańska, to wiedziałam, że to Twoja wielka pasja, która daje Ci szczęście i siłę życiową. I że bez tej pracy dla gdańszczan nie byłbyś tym samym człowiekiem.Wszędzie było Ciebie pełno. Teraz pozostanie pustka. Pamiętam, jak bardzo się cieszyłeś, gdy powołałeś stowarzyszenie „Wszystko dla Gdańska” jako prosamorządowe i proobywatelskie. Bardzo chciałeś je rozwijać i promować wśród mieszkańców, by w ten sposób zachęcić do aktywności. Po to wydałeś też swoją książkę „Gdańsk jako wspólnota”. Jestem przekonana, że ta książka i to stowarzyszenie są potwierdzeniem tego, że wszystko oddałeś dla Gdańska, nawet swoje życie. Zawsze walczyłeś z przejawami przemocy, szerzeniem nienawiści. Byłeś za wolnością wyznania, tolerancją, otwartością. Nie mam w sobie uczucia nienawiści do zabójcy. Ale jest żal, że w ostatnich latach tak bardzo podsycano nienawiść, podziały w polskim społeczeństwie. Że tak bardzo Cię krzywdzono. Ale dzisiaj nie chcę nikogo obwiniać. Staram się być silna, ale to zasługa Was, drodzy mieszkańcy, przyjaciele Pawła. Dajecie nam niesamowitą siłę. Dziękuję”, napisała Pani Magdalena Adamowicz. Podobnie jak cała Polska, podzielamy ból, ale i podziękowania dla Pawła Adamowicza, z jego bliskimi.