Trzy Oscary i mnóstwo tajemnic. Jak Meryl Streep została największą aktorką swojego pokolenia? Jej historia zaskakuje
22 czerwca Meryl Streep kończy 77 lat. Trudno wskazać inną aktorkę, która przez pięć dekad kariery równie konsekwentnie zachwycałaby widzów, zdobywała najważniejsze nagrody i pozostawała symbolem klasy, profesjonalizmu oraz niezależności. Gwiazda o nieposzlakowanej reputacji, ikona kina i jedna z najgłośniejszych orędowniczek praw kobiet udowodniła, że talent nie zna wieku.
22 czerwca Meryl Streep świętuje 77. urodziny. Trzykrotna laureatka Oscara, rekordzistka pod względem nominacji do najważniejszych nagród filmowych i jedna z najwybitniejszych aktorek w historii kina od ponad pół wieku zachwyca kolejnymi rolami. Jest nie tylko gwiazdą światowego formatu, ale także symbolem profesjonalizmu, odwagi i walki o równe prawa kobiet. Partnerka, matka czwórki dzieci, artystka, która nigdy nie pozwoliła zamknąć się w jednej szufladce. Czy istnieje rola – na ekranie i w życiu – której Meryl Streep nie potrafiłaby zagrać? Biografia Meryl Streep Zaproszenie na ten casting mogło być przepustką do Hollywood, sławy, pieniędzy. Schlebiało jej. Nie co dzień aktorka teatralna dostaje propozycję, żeby zawalczyć o rolę ukochanej King Konga. Pal sześć ambicje, trzeba przecież zapłacić za czynsz. Z okien biura na 33. piętrze wieżowca Gulf & Western roztaczał się widok na cały Manhattan i zielone morze Central Parku. Meryl Streep nie zdążyła jednak ochłonąć z zachwytu nad panoramą miasta, kiedy producent Dino De Laurentiis warknął coś po włosku do siedzącego po drugiej stronie pokoju syna. „Che brutta... co za brzydactwo mi tutaj przyprowadzasz...”, usłyszała nieźle znająca ten język Streep. „To bardzo otrzeźwiające doświadczenie dla młodej dziewczyny”, wspominała aktorka w wywiadzie dla brytyjskiej telewizji. „Przeprosiłam więc, również po włosku, że nie jestem tak ładna, jak tego oczekiwał. I powiedziałam, że poszukam angażu gdzieś, gdzie się spodoba nie tylko moja twarz, ale i aktorskie umiejętności. Z Oscarem jej do twarzy Całe szczęście, że nie miała oczywistej urody Marilyn Monroe. Dzięki temu dostawała role, w których mogła pokazać, co potrafi, a widzowie do dziś wierzą każdej jej kreacji. Teatr był najlepszą i bezlitosną szkołą zawodu, grała i role szekspirowskie, i jako młoda dziewczyna – staruszki. Filmy takie jak „Łowca jeleni”, „Sprawa Kramerów” czy „Wybór Zofii” zrobiły z niej międzynarodową gwiazdę i katapultowały do ligi mistrzów. Przy „Pożegnaniu z Afryką” i „Mostach w Madison County” płakały i wzruszano się na wszystkich kontynentach, a z filmów takich jak „Diabeł ubiera się u Prady”, „Ze śmiercią jej do twarzy” czy z „Julie i Julia” śmiejemy się do dzisiaj. „Nie ma wśród mojego pokolenia nikogo, kto nie podkochiwałby się w pani, jako »Kochanicy Francuza«”, wyznał prezydent Barack Obama, wręczając jej Prezydencki Medal Wolności. „Ja po prostu kocham Meryl Streep. Jej mąż o tym wie. Michelle też. I nic nie są w stanie na to poradzić”, żartował. Krytycy i koledzy z branży od lat obsypują gwiazdę nagrodami. Trzy Oscary i 19 nominacji – najwięcej w historii – to zasłużony dowód uznania. Nie ma chyba statuetki czy liczącego się zaszczytnego tytułu, którego by jej nie przyznano: od brytyjskiej BAFTA po francuskiego Cezara, od Złotej Palmy festiwalu w Cannes po berlińskie Niedźwiedzie. W kolekcji ma też osiem Złotych Globów i rekordowe 29 nominacji. Kiedy odbierała pierwszego Oscara za „Sprawę Kramerów”, nie miała pieniędzy na kupno nowej sukienki. Włożyła więc swoją suknię ślubną. Impreza odbywała się w porze lunchu i nic nie zapowiadało, że szybko się skończy. Streep, która kilka miesięcy wcześniej urodziła córkę, nie przewidziała tylko jednego – karmiąca matka i gorset z jasnego jedwabiu to ryzykowne połączenie. Gdy przyszła jej kolej na odebranie nagrody, wyszła na scenę z założonymi na piersiach rękami i do końca lunchu siedziała skulona, zasłaniając plamy. Biesiadujący obok niej pijany w sztok Jack Nicholson miał ubaw życia. „Mam szczęście, że jestem na tyle stara, że robiłam karierę, kiedy nie było mediów społecznościowych i kultu celebrytów”, powiedziała w jednym z wywiadów. Bardzo rzadko opowiada o swoim życiu prywatnym i stawia wyraźną granicę między tym, co w jej zawodzie jest na sprzedaż, a co powinno zostać za zamkniętymi drzwiami. O jej trzyletnim związku z aktorem Johnem Cazale’em wiedzieli tylko rodzina i najbliżsi przyjaciele, którzy bezsilnie patrzyli, jak Meryl opiekowała się nim do ostatnich dni jego choroby na raka płuc. Pół roku po jego śmierci wyszła za mąż za rzeźbiarza, Dona Gummera, z którym jest do dziś. Po 38 latach małżeństwa wciąż jednak nie ma recepty na udany związek. „Wzajemny szacunek, zrozumienie, gotowość do pomocy i ustępstw grają sporą rolę, ale ja chyba po prostu trafiłam na odpowiedniego mężczyznę”, powiedziała w jednym z wywiadów. Mają czworo dzieci: Henry jest muzykiem, najmłodsza Louisa – modelką, a córki Mamie i Grace – aktorkami. Mieszkają w Connecticut, nie opowiadają o swoim życiu i nigdy nie zapraszają do domu mediów. Gummer nie cierpi publicznych wystąpień, zamiast pójść na rozdanie Oscarów, woli w pracowni spawać kawałki metalu. Zobacz też: Ta historia miłości przypomina scenariusz filmu... Jak poznali się Meryl Streep i Don Gummer? Perfekcjonistka Pracujący z nią aktorzy mówią wprost, że gra się z nią ciężko, bo paraliżuje wszystkich swoim perfekcjonizmem. „Meryl kończy ujęcie wyłącznie wtedy, kiedy wie, że dała z siebie 1000 procent. Reszta obsady nie ma wyjścia, tylko postarać się jej dorównać. A to zadanie dla najlepszych”, opowiadała Phyllida Lloyd, reżyserka „Żelaznej damy”, w której Streep gra brytyjską premier, Margaret Thatcher. Ta rola przyniosła jej trzeciego Oscara. Miała wtedy 61 lat. „A pomyśleć, że kiedy stuknęła mi czterdziestka, byłam przekonana, że moja kariera jest skończona”, mówiła po odebraniu statuetki. Po urodzeniu czwartego dziecka propozycje ról wyschły, a show-biznes jasno dał jej do zrozumienia, że kobiety w jej wieku są niewidzialne. Nikt nie jest zainteresowany tym, co mają do powiedzenia, jak żyją i co robią, a już na pewno nikt nie chce ich widzieć na ekranie. Postanowiła więc walczyć nie tylko o każdy scenariusz, który lądował na jej wycieraczce, lecz przede wszystkim potrząsnąć decydentami, którzy mieli poglądy rodem z lat 50. ubiegłego wieku. Producenci i menedżerowie na czele wielkich wytwórni filmowych po raz kolejny nie docenili, z kim mieli do czynienia. Od najmłodszych lat wiedziała, że kiedy dorośnie, chce być niezależna finansowo. W jej rodzinnym miasteczku, Summit w stanie New Jersey, Streepowie uchodzili za zamożnych – ojciec był menedżerem z firmie farmaceutycznej, a matka artystką. Meryl pamięta jednak, że to tata zarządzał finansami i zrobił z tego narzędzie przemocy ekonomicznej – mama musiała go prosić o każdego dolara i tłumaczyć się ze wszystkich wydatków. Ich córka postawiła sobie więc za punkt honoru nie prosić rodziców o pieniądze. Na studia wzięła kredyt, a podczas nauki dorabiała jako kelnerka. Po skończeniu Yale szybki sukces na deskach nowojorskich teatrów pozwolił jej żyć na własny rachunek, ale nie umknęło jej uwagi, że koledzy – nawet ci, którzy grali mniejsze od niej role – zarabiali więcej. W świecie filmu różnice w gażach między kobietami a mężczyznami były jeszcze większe: gdy Streep jako jednej z niewielu płacono milion dolarów za rolę, Tom Cruise czy Sylvester Stallone zgarniali wielokrotnie wyższe stawki. Ci odpowiedzialni za wypłacanie tych sum też nosili spodnie. Streep dobrze wie, że dyskutowanie o zarobkach milionerów to absurdalny problem, ale to, co dzieje się w show-biznesie, ilustruje zjawisko istniejące w każdej dziedzinie życia w USA: kobiety wciąż zarabiają o 18 procent mniej za tę samą pracę niż mężczyźni. I choć dziś, po tylu latach kariery, sama nie musi się martwić o pieniądze, jej trzy córki zmagają się dokładnie z tymi samymi problemami, co ona kiedyś. „Tysiące utalentowanych dziewczyn idzie co roku na studia reżyserskie w Stanach Zjednoczonych. Na uniwersytecie zdobywają nagrody, jeżdżą na festiwale. Potem zapadają się pod ziemię, bo nikt ich nie chce zatrudnić. Dlaczego?”, grzmiała aktorka ze sceny ostatniego festiwalu w Telluride. Opowiadała o sytuacji aktorek, które może i dostają propozycje ról, ale są one żenująco słabe i jednowymiarowe. „Tak jakby kobiety nie chodziły do kina, jakby nie chciały zobaczyć postaci, z którą mogłyby się identyfikować. Jakim prawem się nas ignoruje? Żeńskie stereotypy w Hollywood są po prostu obraźliwe”, przekonywała publiczność. „I proszę mi nie prawić komplementów, że przecież ja miałam okazję zagrać tyle silnych kobiet. Czy moim kolegom mówi się, że »zagrali silnych mężczyzn«? Nie – oni słyszą, że stworzyli interesującą kreację. Każda z nas jest silna, kiedy się rodzi. Później przykrawa się nas do ram męskiej wyobraźni. Meryl Streep, 1979 r. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgswwqNk-15f81ff.jpg" width="1600" height="1931" alt="MANHATTAN MERYL STREEP MANHATTAN,Image: 164807457, License: Rights-managed, Restrictions: Strictly editorial use only. Credit line mandatory. Book cover use must be cleared with Mary Evans., Model Release: no, Credit line: - / Mary Evans Picture Librar / Forum" title="MANHATTAN" /> Możesz zrobić wszystko W ciągu ostatnich kilku lat Meryl Streep stała się jedną z najgłośniejszych orędowniczek równości szans kobiet i mężczyzn w kraju. W 2016 roku na spotkaniu w Białym Domu rozmawiała o tym z Michelle Obamą. „Wielu z nas się wydaje, że jesteśmy traktowane na równi z mężczyznami. Ale to nieprawda – wystarczy się rozejrzeć. Wydaje się nam, że mamy wolność wyboru, że możemy zostać przywódczyniami w każdej dziedzinie. Tymczasem w zarządach korporacji, banków, w rządzie, senacie i w show-biznesie to mężczyźni wciąż rozdają karty, a kobiety napotykają opór”, mówiła. I napisała listy do wszystkich 535 senatorów i kongresmenów z prośbą o wprowadzenie do konstytucji poprawki w sprawie równości kobiet i mężczyzn. Odpowiedziało jej zaledwie pięcioro adresatów, ale nie ma zamiaru im odpuścić. Ufundowała warsztaty dla scenarzystek, które skończyły 40. rok życia – jedyną taką inicjatywę na świecie. Dokumentalista Michael Moore zupełnie na serio sugerował na jednym z festiwali w Toronto, że Meryl Streep powinna poważnie pomyśleć o zaangażowaniu się w politykę. „Jest mądra, ma serce na właściwym miejscu. Republikanie wiedzieli, że Reagan umiał mówić do Amerykanów, Meryl Streep mogłaby zrobić to samo dla demokratów. To byłaby rola jej życia!”, przekonywał publiczność. Możliwe, że ma rację: pokolenie wychowane na filmach z nią uwierzyłoby pewnie w to, co by im powiedziała. Poszliby głosować, ograniczyliby prawa do posiadania broni, zażądali wyrównania płac. Streep od kierowania państwem woli jednak na razie własne metody perswazji. Matka tłumaczyła jej przecież od dziecka, że może zrobić wszystko. Że jeśli się przyłoży i napracuje, to na pewno jej się uda. Do tej pory ta maksyma nigdy jej nie zawiodła. Nie ma powodu, żeby tym razem było inaczej. Czytaj też: Meryl Streep chciała być taka jak ona. Mało kto wie, że chodziło o polską aktorkę
TOP 7 filmów na Dzień Matki. Kino o kobietach, które kochają najmocniej
Z okazji Dnia Matki, wybraliśmy siedem wyjątkowych i nieoczywistych filmów o macierzyństwie. To kino emocjonalne, ale zarazem wybitnie filmowe, pełne znakomitych kreacji aktorskich, mistrzowskiej reżyserii i opowieści, które zostają z widzem na długo po seansie.
Dzień Matki nie zawsze musi pachnieć laurką i bukietem tulipanów. Czasem lepiej uczcić go seansem, takim, który pozwala zajrzeć głębiej w emocje, przemilczenia i skomplikowane rodzinne więzi. Kino od dekad fascynuje się figurą matki, silnej, kruchej, ale też zmęczonej, zagubionej i nieidealnej. Właśnie dlatego najlepsze filmy o macierzyństwie nie są sentymentalnymi pocztówkami, lecz pełnokrwistymi opowieściami o miłości, która potrafi ranić równie mocno, co uskrzydlać. 1. „Mildred Pierce”, reż. Michael Curtiz (1945) „Mildred Pierce” pozostaje jednym z najważniejszych filmowych portretów macierzyństwa w klasycznym Hollywood. Michael Curtiz, twórca „Casablanki”, połączył estetykę noir z melodramatem, tworząc opowieść o kobiecie, która dla córki gotowa jest poświęcić absolutnie wszystko, własną godność, emocjonalną równowagę, a w końcu także siebie samą. Joan Crawford stworzyła rolę monumentalną, nagrodzoną Oscarem dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Film opowiada historię samotnej matki próbującej zapewnić córce luksusowe życie mimo finansowych i osobistych katastrof. Jednak pod powierzchnią sukcesu kryje się dramat emocjonalnego uzależnienia i desperackiej potrzeby akceptacji. Curtiz buduje napięcie niczym w kryminale, lecz prawdziwą osią filmu pozostaje psychologiczna relacja między matką a dzieckiem. „Mildred Pierce” fascynuje do dziś, ponieważ pokazuje macierzyństwo nie jako świętość, ale siłę zdolną zarówno ocalić, jak i zniszczyć człowieka. 2. „Stalowe magnolie”, reż. Herbert Ross (1989) „Stalowe magnolie” są przykładem kina, które pod pozorem lekkości skrywa ogromny emocjonalny ciężar. Herbert Ross stworzył film o kobiecej wspólnocie, ale jego najbardziej przejmującym motywem pozostaje relacja matki i córki. Sally Field i Julia Roberts tworzą ekranowy duet o niezwykłej intensywności, pełen ciepła, lęku i trudnej akceptacji nieuchronności losu. Za swoją rolę Roberts otrzymała nominację do Oscara i zdobyła Złoty Glob. Film rozgrywa się w niewielkim miasteczku Luizjany, gdzie codzienność bohaterek toczy się pomiędzy salonem piękności a rodzinnymi dramatami. Ross opowiada o macierzyństwie z niezwykłą czułością, unikając przy tym sentymentalnego fałszu. Największą siłą „Stalowych magnolii” pozostaje sposób, w jaki film pokazuje kobiecą solidarność, jako przestrzeń wsparcia, ale też wspólnego przeżywania bólu. To kino, które wzrusza bez taniego melodramatu i przypomina, że matczyna miłość często objawia się właśnie w codziennej trosce. 3. „Pocztówki znad krawędzi”, reż. Mike Nichols (1990) Mike Nichols, jeden z najwybitniejszych amerykańskich reżyserów, zamienił autobiograficzną powieść Carrie Fisher w błyskotliwy, gorzki i niezwykle inteligentny film o toksycznej bliskości matki i córki. „Pocztówki znad krawędzi” balansują między komedią a dramatem psychologicznym, pokazując relację opartą na miłości, rywalizacji i wzajemnym emocjonalnym uzależnieniu. Meryl Streep otrzymała za swoją rolę nominację do Oscara, a Shirley MacLaine stworzyła jedną z najbardziej wyrazistych ekranowych matek lat 90. Nichols z chirurgiczną precyzją pokazuje świat Hollywood jako przestrzeń narcystyczną i destrukcyjną, ale prawdziwe centrum filmu pozostaje rodzinne napięcie. Bohaterki nie potrafią funkcjonować razem, lecz równie niemożliwe okazuje się życie osobno. To kino niezwykle dialogowe, pełne ironii i emocjonalnych pęknięć, które czynią z „Pocztówek znad krawędzi” jeden z najbardziej przenikliwych filmów o kobiecej relacji rodzinnej. Zobacz też: Ikona hiszpańskiego kina zaprezentowała swój film w Konkursie Głównym. To jego siódma produkcja w Cannes! 4. „Wszystko o mojej matce”, reż. Pedro Almodóvar (1999) Pedro Almodóvar uczynił z kobiet centrum swojego kina, lecz „Wszystko o mojej matce” pozostaje jego najbardziej poruszającym hołdem dla macierzyństwa. Film zdobył Oscara dla najlepszego filmu międzynarodowego, Złoty Glob oraz nagrodę za reżyserię w Cannes. To dzieło, w którym melodramat spotyka się z głębokim humanizmem. Historia Manueli, która po tragicznej śmierci syna wraca do Barcelony, staje się opowieścią o kobietach próbujących odbudować własne życie po stracie. Almodóvar pokazuje macierzyństwo szerzej niż biologiczną więź, jako emocjonalną gotowość do opieki, troski i poświęcenia. Film zachwyca intensywną kolorystyką, teatralnością i niezwykłą czułością wobec swoich bohaterek. „Wszystko o mojej matce” jest kinem pełnym bólu, ale jednocześnie afirmującym życie. To opowieść o kobietach, które mimo cierpienia wciąż próbują kochać. 5. „Mamma Mia!”, reż. Phyllida Lloyd (2008) Choć „Mamma Mia!” funkcjonuje przede wszystkim jako musicalowa celebracja przebojów ABBY, pod warstwą tanecznej energii kryje się zaskakująco ciepły film o relacji matki i córki. Phyllida Lloyd stworzyła kino eskapistyczne, ale emocjonalnie autentyczne, opowieść o kobiecie, która samotnie wychowała dziecko i nauczyła się żyć na własnych zasadach. Meryl Streep otrzymała za rolę Donny nominację do Złotego Globu, a sam film stał się jednym z największych kasowych sukcesów w historii musicalu filmowego. Grecka wyspa, piosenki ABBY i lekka forma nie przesłaniają faktu, że „Mamma Mia!” opowiada o dojrzewaniu relacji między matką a córką, o momencie, w którym dziecko zaczyna dostrzegać w rodzicu nie tylko opiekuna, ale pełnowymiarowego człowieka. To film pełen światła, nostalgii i radości życia, idealny na Dzień Matki, jeśli świętowanie ma mieć w sobie także odrobinę tanecznej beztroski. 6. „Lady Bird”, reż. Greta Gerwig (2017) Greta Gerwig stworzyła jeden z najsubtelniejszych i najtrafniejszych portretów relacji matki z córką we współczesnym kinie. „Lady Bird” zdobyło pięć nominacji do Oscara, w tym za najlepszy film, reżyserię i scenariusz. Film zachwycił krytyków właśnie dlatego, że opowiada o rodzinnych emocjach bez wielkich dramatycznych gestów. Saoirse Ronan gra nastolatkę marzącą o ucieczce z prowincjonalnego Sacramento, podczas gdy Laurie Metcalf, której kreacja była nominowana do Oscara, tworzy postać pełną zmęczenia, frustracji i ukrytej czułości. Gerwig pokazuje miłość jako nieustanne ścieranie się dwóch temperamentów. Matka i córka ranią się nawzajem, ale jednocześnie pozostają ze sobą nierozerwalnie związane. „Lady Bird” jest filmem niezwykle literackim w tonie, pełnym obserwacyjnej precyzji i melancholii związanej z dorastaniem. To kino, które przypomina, że największe emocje kryją się często w codzienności. Zobacz też: Ten serial pokaże wszystko to co przemilczał kinowy film. Dokumentalna produkcja o Michaelu Jacksonie już zaraz na Netflixie 7. „Roma”, reż. Alfonso Cuarón (2018) „Roma” Alfonso Cuaróna to dzieło niemal medytacyjne, film o pamięci, klasie społecznej i kobietach podtrzymujących świat w momentach kryzysu. Produkcja zdobyła trzy Oscary, w tym za reżyserię i zdjęcia, a także Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji. Cuarón stworzył kino autobiograficzne, ale jednocześnie uniwersalne. Centralną postacią filmu jest Cleo, pracownica domu opiekująca się dziećmi meksykańskiej rodziny w latach 70. Reżyser pokazuje macierzyństwo jako doświadczenie wykraczające poza biologiczne definicje. Cleo staje się emocjonalnym fundamentem domu, choć sama pozostaje niemal niewidzialna społecznie. Czarno-białe zdjęcia i niezwykła precyzja inscenizacji sprawiają, że „Roma” przypomina filmową elegię dla kobiet, których codzienny wysiłek pozostaje niezauważony. To kino ciche, ale emocjonalnie druzgocące, jedno z najpiękniejszych filmowych świadectw kobiecej siły ostatnich lat.
TYLKO U NAS: Iza Krzan ujawniła prawdę o Oscarach. Luksus? Zdecydowanie nie... Mało kto o tym mówi
Iza Krzan zdradziła kulisy jednego z najbardziej prestiżowych wydarzeń świata filmu. W rozmowie z Rafałem Kowalskim padły słowa, które mogą zaskoczyć fanów wielkiego blichtru i czerwonego dywanu. Czy Oscary naprawdę są tak luksusowe, jak się wydaje?
Choć Oscary od lat uchodzą za symbol hollywoodzkiego splendoru, coraz częściej pojawiają się głosy podważające ten obraz. Iza Krzan, która miała okazję zobaczyć to wydarzenie od kulis, postanowiła podzielić się swoją perspektywą. W programie "Kula VIVY!" wyznała Rafałowi Kowalskiemu, że rzeczywistość znacząco odbiega od wyobrażeń. Czy gala Oscarów jest przereklamowana? Iza Krzan mówi wprost Iza Krzan wylosowała pytanie, które od dawna krąży wśród widzów i branży: Czy oscarowa gala jest przereklamowana? Reporter viva.pl Rafał Kowalski zauważył: "Dużo osób mówi, że jak już ten kurz i konfetti opada, to prawda jest taka, że nie ma za bardzo o czym mówić". Iza Krzan nie unikała odpowiedzi i przyznała szczerze: "Coś w tym jest". Jak powiedziała, wyjazd na Oscary był dla niej ważnym doświadczeniem, choć niepozbawionym refleksji: "Bardzo doceniam to, że tam pojechałam i mam cichą nadzieję, że będę mogła kolejny raz polecieć". Jednocześnie zaznaczyła, że pierwsze zetknięcie z tak dużym wydarzeniem zawsze pozostawia przestrzeń na poprawę: "Jak spróbujesz po raz pierwszy, to masz jakieś uwagi do siebie i wiesz, że zrobiłbyś to lepiej, więc jeszcze drugi by mi się przydał, aby to jeszcze podpicować troszeczkę, podkręcić, zwłaszcza, że już wiem z czym to się je". Prezenterka wyznała przed kamerami viva.pl również coś, co dla wielu może być zaskoczeniem: "Jeśli chodzi o samą galę oscarową, na takowej nie byłam, bo samego wejścia na galę nie mieliśmy". Jak tłumaczyła, dostęp do samej ceremonii jest niezwykle ograniczony: "Rzeczywiście bardzo wąskie grono w ogóle może się tam dostać". Mimo to Iza Krzan miała okazję zobaczyć przygotowania do wydarzenia i kulisy jego organizacji. Opisała, jak powstaje przestrzeń, po której później przechadzają się największe gwiazdy światowego kina. To właśnie ten etap – mniej widowiskowy, a bardziej techniczny – pozwolił jej spojrzeć na Oscary z zupełnie innej perspektywy, dalekiej od idealizowanego obrazu znanego z telewizji. TYLKO U NAS: Długo trzymała swój związek w tajemnicy. Teraz mówi, czego uczy ją ukochany: "Zaczęliśmy się w pewnych kwestiach różnić… Oscary w centrum handlowym? Mocne słowa Izy Krzan: "Czar prysł" W kolejnej części rozmowy padło jeszcze bardziej bezpośrednie pytanie: Czy w pewnych tematach czar prysł? Iza Krzan nie pozostawiła wątpliwości co do swojego stanowiska. Jak wyznała Rafałowi Kowalskiemu: "Na pewno nie będę romantyzować samej gali." Jednym z najbardziej zaskakujących elementów, o których opowiedziała, jest lokalizacja wydarzenia: "To jest tak jakby w Złotych Tarasach zrobić największą galę filmową i byłoby to pewnie ok. Natomiast kiedy wiesz, że Leonardo DiCaprio spaceruje czerwonym dywanem, a ten czerwony dywan jest między Sephorą a Starbucksem, albo innym sklepem, to sobie człowiek myśli: wow". Iza Krzan zwróciła też uwagę na mniej wygodny aspekt otoczenia wydarzenia: "Wokół dużo opustoszałych budynków, bardzo dużo bezdomnych". Ten widok kontrastuje z błyskiem fleszy, drogimi stylizacjami i biżuterią gwiazd. Jak tłumaczyła, na czas gali przestrzeń wokół Dolby Theatre zostaje całkowicie odizolowana: "Na samą galę zamykana jest przestrzeń dookoła tego Dolby Theatre". Co więcej, cały ten spektakl ma bardzo ulotny charakter. Jak wyznała, kiedy ceremonia się rozpoczyna, zaplecze techniczne zaczyna już działać w tle: "Wszyscy właściwie są odsunięci, wyczyszczona przestrzeń, by te gwiazdy mogły na chwilę tam pojechać. A w momencie, kiedy już zaczyna się gala, no to panowie, technicy sprzątają już". To obraz, który burzy stereotypy i skłania do refleksji nad tym, czym naprawdę jest jedno z najważniejszych wydarzeń w świecie filmu. Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Oscar miał być spełnieniem marzeń. Dla gwiazdy "Diabeł ubiera się u Prady" stał się koszmarem
Anne Hathaway była na szczycie, gdy odebrała Oscara za "Les Misérables". Zamiast triumfu przyszła jednak fala hejtu, która niemal zniszczyła jej karierę i zmusiła do wycofania się z życia publicznego. Dziś wraca silniejsza – ale droga do tego miejsca była bolesna.
Historia Anne Hathaway to opowieść o spektakularnym sukcesie, który nieoczekiwanie zamienił się w jeden z najtrudniejszych momentów jej życia. Aktorka, uwielbiana za naturalność i talent, w jednej chwili stała się celem masowej krytyki. To doświadczenie nie tylko wpłynęło na jej karierę, ale też zmieniło sposób, w jaki patrzy na siebie i świat. Powrót w wielkim stylu. Anne Hathaway znów zachwyca, ale kiedyś jej świat się zawalił Anne Hathaway ponownie znajduje się w centrum uwagi – i tym razem to zachwyt dominuje w narracji. Powrót aktorki na wielkie ekrany, a także ogromne zainteresowanie wokół kontynuacji "Diabeł ubiera się u Prady", sprawiają, że znów mówi się o niej jako o jednej z najważniejszych postaci Hollywood. Dojrzała, świadoma i spokojna – dziś emanuje pewnością siebie, której kiedyś jej brakowało. Trudno jednak zapomnieć, że jeszcze kilka lat temu sytuacja wyglądała zupełnie inaczej. Za sukcesem i dzisiejszym spokojem kryje się historia, w której świat Anne Hathaway niemal się zawalił. Anne Hathaway i hejt po Oscarze. "Internet nagle zwrócił się przeciwko mnie" W 2013 roku Anne Hathaway odebrała Oscara za rolę Fantine w "Les Misérables". Było to jedno z największych osiągnięć w jej karierze – nagroda, która dla wielu aktorów stanowi szczyt zawodowych marzeń. Jednak dla niej ten moment okazał się początkiem trudnego okresu. Jej przemówienie oscarowe, zamiast wzruszyć publiczność, spotkało się z falą krytyki. Widzowie zarzucali jej nieszczerość i przesadną teatralność. Krytykowano jej wygląd, a także kreację, w której wystąpiła na gali. W krótkim czasie aktorka stała się obiektem internetowego hejtu, który przybrał nieoczekiwaną skalę. ZOBACZ TEŻ: Anne Hathaway wywołała burzę przed premierą "Diabeł ubiera się u Prady 2". Prawda wyszła na jaw w ostatniej chwili Po latach Hathaway wspominała ten moment w rozmowie z "The Sun": "Nie chcę zagłębiać się w przeszłość, ale walczyłam wtedy ze swoimi demonami, co stało się medialnym tematem. Internet nagle zwrócił się przeciwko mnie". Krytyka nie dotyczyła już tylko jej pracy, ale także osobowości i sposobu bycia. To doświadczenie było dla niej szczególnie trudne, ponieważ – jak sama przyznała – nie czuła się wtedy szczęśliwa. "W takiej chwili powinieneś być szczęśliwy. Ja nie byłam. Stojąc tam w sukni, która kosztowała więcej pieniędzy niż mnóstwo ludzi może ujrzeć w ciągu całego swojego życia i biorąc do rąk nagrodę za sportretowanie niewyobrażalnego bólu, który jest częścią naszego zbiorowego doświadczenia jako istot ludzkich, czułam się potwornie źle" – wyznała w "Vanity Fair". Anne Hathaway po latach przerwała milczenie o hejcie Długo nie komentowała tego, co się wydarzyło. Wycofała się z życia publicznego, ograniczyła wystąpienia i skupiła się na odbudowie własnej równowagi. Dopiero po czasie zaczęła mówić otwarcie o doświadczeniu hejtu i jego konsekwencjach. Z perspektywy lat spojrzała na ten moment inaczej. Choć był bolesny, stał się dla niej ważną lekcją. "Okazało się, że to było dla mnie dobre. Takie doświadczenia mogą cię niesamowicie wzmocnić i uodpornić. Jeśli mogę udzielić komukolwiek rady w tym temacie, to powiem tylko tyle, żeby nie bać się krytyki i negatywnych opinii. Po prostu stawcie temu czoła, a to was finalnie wzmocni" – przyznała. Dodała też, że nauczyła się nie uzależniać swojej wartości od opinii innych ludzi i zyskała większy dystans do świata show-biznesu. Christopher Nolan i moment, który pomógł jej stanąć na nogi W najtrudniejszym okresie kariery kluczową rolę odegrał Christopher Nolan. Reżyser, znany z pracy z największymi gwiazdami Hollywood, dostrzegł w Hathaway coś więcej niż medialny wizerunek i dał jej szansę na dalszy rozwój. Powierzenie jej roli naukowczyni Amelii Brand w filmie "Interstellar" było nie tylko zawodowym wsparciem, ale też wyrazem zaufania w momencie, gdy wielu odwracało się od niej pod wpływem medialnej narracji. "Wiele osób nie chciało dać mi roli, ponieważ przejmowali się tym, jak toksyczna stała się moja tożsamość w Internecie. Christopher Nolan był moim aniołem, którego to nie obchodziło; dał mu jedną z najpiękniejszych ról, jakie miałam w karierze, w jednym z najlepszych filmów, w których mogłam wziąć udział" – mówiła w "Vanity Fair". Hathaway wielokrotnie podkreślała, jak ważne było dla niej to doświadczenie. To właśnie dzięki takim osobom odzyskała wiarę w siebie i mogła stopniowo wracać na właściwe tory. "Nie wiem, czy zdawał sobie sprawę z tego, jak bardzo mi pomagał, ale właśnie taki odniosło to skutek. Moje kariera dzięki temu nie straciła rozpędu tak, jak mogło to się stać, gdyby nie interweniował" – dodała wówczas. Dziś jej historia jest dowodem na to, że nawet najbardziej bolesne momenty mogą stać się punktem zwrotnym. Anne Hathaway nie tylko przetrwała falę hejtu, ale wyszła z niej silniejsza – jako aktorka i jako człowiek. SPRAWDŹ TEŻ: Tak będzie wyglądać występ Alicji Szemplińskiej na Eurowizji 2026. Mamy zdjęcia z próby i komentarz piosenkarki
Choć ich nazwisko zna cały świat, wiele osób wciąż nie zdaje sobie sprawy, kim są córki Meryl Streep
Choć ich nazwisko zna cały świat, wiele osób wciąż nie zdaje sobie sprawy, kim są córki Meryl Streep. Grace Gummer, Mamie Gummer i Louisa Jacobson pojawiły się razem na Vanity Fair Oscar Party 2026 w Los Angeles, przyciągając uwagę jako aktorki budujące własne kariery. Ich wspólne wyjście stało się jednym z najgłośniejszych momentów wieczoru.
Nazwisko zobowiązuje, ale w ich przypadku to dopiero początek historii. Grace Gummer, Mamie Gummer i Louisa Jacobson od lat konsekwentnie pracują na własne nazwiska w świecie filmu i seriali. Ich wspólne pojawienie się na Vanity Fair Oscar Party 2026 w Los Angeles stało się symbolicznym momentem — trzy siostry, trzy kariery i jedno miejsce, w którym spotykają się prywatność z hollywoodzkim blaskiem. Kim są córki Meryl Streep? Poznaj Grace, Mamie i Louisę Córki Meryl Streep i rzeźbiarza Dona Gummera to Grace Gummer, Mamie Gummer i Louisa Jacobson. Wszystkie trzy są aktorkami i rozwijają swoje kariery w branży filmowej i telewizyjnej. Grace Gummer ma 39 lat. Mamie Gummer, najstarsza z sióstr, ma 42 lata. Najmłodsza Louisa Jacobson ma 34. Choć wychowywały się z dala od blasku Hollywood, dziś same funkcjonują w świecie filmu i show-biznesu. Rodzina dzieliła życie między Los Angeles a niewielkie miasteczko w Connecticut, co sprawiło, że dzieciństwo aktorek przebiegało w spokojnej atmosferze, z dala od medialnego szumu. Córki Meryl Streep i ich kariera aktorska w Hollywood Każda z sióstr Gummer rozwija własną ścieżkę zawodową. Grace Gummer występuje w serialu „Love Story”, gdzie gra Caroline Kennedy. Aktorka jest także związana z Markiem Ronsonem, z którym wychowuje dwoje dzieci. Mamie Gummer pojawiła się w produkcji „We Were Liars”. Louisa Jacobson znana jest z serialu HBO „The Gilded Age”, który przyniósł jej rozpoznawalność. Siostry są także obecne w przestrzeni publicznej Nowego Jorku, gdzie bywają postrzegane jako rozpoznawalne, choć wciąż stosunkowo dyskretne postacie świata kultury. Córki Meryl Streep na Vanity Fair Oscar Party 2026 15 marca 2026 wszystkie trzy siostry pojawiły się razem na Vanity Fair Oscar Party 2026. Wydarzenie odbyło się w Los Angeles County Museum of Art w Los Angeles w Kalifornii. Ich wspólna obecność została określona jako rodzinne spotkanie w hollywoodzkim stylu. Na wydarzeniu pojawiły się jako aktorki, ale również jako siostry, które rzadko można zobaczyć razem podczas tak dużych wydarzeń branżowych. Na imprezie obecni byli także inni aktorzy, w tym członkowie obsady serialu „Love Story”. Styl i wizerunek sióstr Gummer na czerwonym dywanie Każda z sióstr zaprezentowała odmienny styl. Grace Gummer pojawiła się w srebrnej, cekinowej sukni Balenciaga. Mamie Gummer wybrała długą, transparentną sukienkę z długimi rękawami, wpisującą się w trend tzw. „naked dress”. Louisa Jacobson postawiła na skórzany zestaw marki Khaite, który uzupełniła rękawiczkami i okularami przeciwsłonecznymi. Ich stylizacje podkreśliły indywidualność każdej z nich, a jednocześnie pokazały ich silną obecność w świecie mody. Rodzina Meryl Streep – życie poza blaskiem Hollywood Choć dziś córki Meryl Streep są częścią branży filmowej, ich dzieciństwo przebiegało z dala od intensywnej uwagi mediów. Jak wynika z relacji Grace Gummer, momenty, w których odczuwała rozpoznawalność swojej matki, zdarzały się głównie na lotniskach. Obecnie każda z sióstr funkcjonuje jako niezależna postać w Hollywood, budując własną tożsamość zawodową, mimo silnego związku z jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek świata. Ich wspólne pojawienie się na Vanity Fair Oscar Party 2026 pokazało nie tylko rodzinne więzi, ale także to, że córki Meryl Streep coraz wyraźniej zaznaczają swoją obecność w branży filmowej. Źródła: vanityfair.com, kobieta.onet.pl
Oddał Oscara prezydentowi Ukrainy w 2022 roku. Dziś Sean Penn dopisał do tej historii nowy rozdział
Sean Penn od dawna udowadnia, że jego relacja z Ukrainą nie jest gestem na pokaz. Aktor wspiera kraj od pierwszych dni pełnoskalowej wojny, dokumentował rosyjską agresję, zostawił Wołodymyrowi Zełenskiemu swojego Oscara, a teraz ponownie postawił na obecność w Kijowie zamiast hollywoodzkiego blasku.
To opowieść o kimś, kto od lutego 2022 roku wraca do kraju ogarniętego wojną, przypomina światu o jego dramacie i z uporem pokazuje, że solidarność bywa cicha, ale bardzo wymowna. Gdy w listopadzie 2022 roku wręczył Zełenskiemu swoją statuetkę Oscara, zrobił z niej symbol wiary w zwycięstwo Ukrainy. W marcu 2026 dopisał do tej historii kolejny rozdział. Sean Penn i Ukraina. Od pierwszych dni wojny był obok Sean Penn pojawił się w Ukrainie już na początku pełnoskalowej inwazji Rosji w lutym 2022 roku. Przyjechał jako twórca i świadek — pracował wtedy nad dokumentem pokazującym rzeczywistość kraju w stanie wojny. Z czasem jego obecność przestała być jednorazowym wydarzeniem. Wracał do Kijowa, spotykał się z przedstawicielami władz i konsekwentnie zabierał głos w sprawie Ukrainy na arenie międzynarodowej. To właśnie ta ciągłość nadaje jego działaniom ciężar. W świecie, w którym wsparcie często bywa chwilowe i podporządkowane medialnemu cyklowi, Sean Penn wybrał inną drogę — długotrwałe zaangażowanie. Prezydent Wołodymyr Zełenski podkreślał, że aktor był obecny "od pierwszego dnia pełnoskalowej wojny" i do dziś pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych głosów wspierających Ukrainę. W przypadku Seana Penna trudno mówić o klasycznym aktywizmie celebryckim. Jego działania nie ograniczają się do symbolicznych wpisów czy wystąpień na czerwonym dywanie. Zamiast tego wybiera obecność — fizyczną, wymagającą, często niewygodną. To podejście zbudowało jego wiarygodność — zarówno w oczach Ukraińców, jak i międzynarodowej opinii publicznej. W efekcie jego nazwisko przestało funkcjonować wyłącznie w kontekście kina, a zaczęło być kojarzone z realnym wsparciem. ZOBACZ TEŻ: Wołodymyr Zełenski zabiega o pokój dla swojego kraju. A jak żyje żona prezydenta i dwójka ich dzieci? Pragną tylko jednego Oscar dla Zełenskiego. Gest Seana Penna, który zapamiętano na długo Jednym z najbardziej symbolicznych momentów tej relacji była wizyta Seana Penna w Kijowie w listopadzie 2022 roku. To wtedy aktor wręczył Wołodymyrowi Zełenskiemu swoją statuetkę Oscara, prosząc, by została w Ukrainie do czasu zwycięstwa. Ten gest natychmiast obiegł światowe media. Nie dlatego, że był spektakularny, lecz dlatego, że był osobisty. Oscar — jedno z najważniejszych wyróżnień w świecie filmu — przestał być nagrodą za rolę, a stał się symbolem wiary, solidarności i zaufania. Oddanie statuetki można odczytać jako gest przekroczenia granicy między światem sztuki a rzeczywistością polityczną i społeczną. Sean Penn oddał coś, co dla wielu aktorów jest ukoronowaniem kariery, w zamian za coś, czego nie da się zmierzyć — poczucie, że stoi po właściwej stronie historii Zamiast Oscarów w Los Angeles wybrał Kijów. Sean Penn znów postawił na Ukrainę W marcu 2026 roku historia zatoczyła symboliczne koło. Sean Penn ponownie znalazł się w centrum uwagi — tym razem jako laureat Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w filmie "Jedna bitwa po drugiej". Jednak zamiast pojawić się na gali w Los Angeles, wybrał podróż do Kijowa. Decyzja była tak wymowna, jak jego wcześniejsze gesty. W czasie gdy Hollywood świętowało, Penn spotkał się z Wołodymyrem Zełenskim. Prezydent Ukrainy podziękował mu za wsparcie i nazwał go "prawdziwym przyjacielem Ukrainy", podkreślając, że jego obecność znaczy dla Ukrainy bardzo dużo. Sean Penn po raz kolejny pokazał, że dla niego wybór nie jest trudny. Nie chodzi o odrzucenie świata filmu, lecz o hierarchię wartości. O decyzję, która mówi więcej niż jakiekolwiek przemówienie ze sceny. SPRAWDŹ TEŻ: Pracowała z DiCaprio i Seanem Pennem, ale jej nazwisko rzadko trafia na plakaty. Teraz zdobyła historycznego Oscara
Serce gwiazdy „Heated Rivalry” jest zajęte. Kim jest tajemnicza piękność z Oscarów?
Hudson Williams po raz pierwszy oficjalnie pokazał swoją dziewczynę na jednym z najważniejszych wydarzeń w Hollywood. Aktor pojawił się z Katelyn Rose Larson na Vanity Fair Oscar Party 2026 w Los Angeles, wzbudzając ogromne emocje wśród fanów. Choć dla wielu to zaskoczenie, ich związek trwa od lat i ma znacznie głębszą historię.
Hudson Williams, gwiazda serialu „Heated Rivalry”, po raz pierwszy tak otwarcie pokazał swoje życie prywatne. Podczas Vanity Fair Oscar Party 2026 w Los Angeles pojawił się u boku Katelyn Rose Larson, wzbudzając ogromne zainteresowanie. Choć dla wielu to nowe odkrycie, ich relacja trwa od lat i dopiero teraz ujrzała światło dzienne. Dziewczyna Hudsona Williamsa – wspólny debiut na Oscarach 2026 15 marca 2026 roku w Los Angeles doszło do momentu, który natychmiast obiegł media. Hudson Williams pojawił się na Vanity Fair Oscar Party, organizowanym po 98. ceremonii rozdania Oscarów w Hollywood, w towarzystwie swojej dziewczyny, Katelyn Rose Larson. Był to ich pierwszy wspólny występ na czerwonym dywanie, który potwierdził publicznie ich relację. Aktor, znany z serialu „Heated Rivalry”, do tej pory skutecznie chronił swoje życie prywatne. Tym większe było zaskoczenie, gdy pojawił się u boku partnerki na jednym z najbardziej prestiżowych wydarzeń w branży. Ich obecność natychmiast przyciągnęła uwagę fotografów oraz fanów. Kim jest Katelyn Rose Larson – tatuatorka z Vancouver Katelyn Rose Larson nie jest częścią świata filmu czy telewizji. Pracuje jako tatuatorka w Vancouver w British Columbia i jest związana ze studiem Pulse Vancity. Jej działalność opiera się na tworzeniu tatuaży, które prezentuje w mediach społecznościowych. Specjalizuje się w stylach fineline oraz black and gray. Informacje wskazują, że pracuje w zawodzie od co najmniej 2023 roku, a ze studiem związana jest od ponad 2 lat. W jednym z wpisów przedstawiła się jako 24-letnia tatuatorka. Mimo rosnącego zainteresowania jej osobą, nie dąży do rozgłosu. Z relacji Hudsona Williamsa wynika, że nie chce być osobą publiczną. Zobacz też: Jeszcze parę miesięcy temu nikt ich nie znał. Teraz wręczają Złote Globy i są globalną sensacją Dziewczyna Hudsona Williamsa – związek, który trwa od lat Choć oficjalne potwierdzenie relacji nastąpiło w lutym 2026 roku, gdy Hudson Williams opublikował zdjęcia z okazji Walentynek, ich historia sięga znacznie wcześniej. Aktor wspomniał, że jego partnerka była z nim już w czasie, gdy jeździł samochodem „2000 gold Mazda Protégé” i nie miał pracy. Wszystko wskazuje na to, że para jest razem co najmniej od 2020 roku. Oznacza to, że ich relacja rozpoczęła się jeszcze przed sukcesem serialu „Heated Rivalry”. Reakcja fanów i słowa Hudsona Williamsa Po ujawnieniu związku Hudson Williams przyznał, że nie sprawdzał wiadomości od fanów. Jednocześnie podkreślił, że reakcje były pozytywne. Fani mieli odnosić się bardzo ciepło wobec Katelyn Rose Larson. Aktor zaznaczył również, że jego dziewczyna nie dąży do obecności w przestrzeni publicznej, co czyni jej pojawienie się na Oscarach jeszcze bardziej wyjątkowym. Hudson Williams i prywatność mimo rosnącej popularności Hudson Williams od początku kariery podkreślał, że zależy mu na prywatności. W grudniu 2025 roku mówił o potrzebie zachowania dystansu między życiem zawodowym a osobistym. Dopiero w 2026 roku zdecydował się pokazać partnerkę publicznie. Debiut na Vanity Fair Oscar Party w Los Angeles był przełomowym momentem, który potwierdził jego wieloletni związek. Czytaj też: Ten serial miał być niszą, a podbił świat. Produkcja HBO Max wywołała globalną obsesję. "Kocham tu wszystko" Źródła: people.com, elle.com
Pracowała z DiCaprio i Seanem Pennem, ale jej nazwisko rzadko trafia na plakaty. Teraz zdobyła historycznego Oscara
Do niedawna była cichą bohaterką wielkich hollywoodzkich produkcji. To ona łączyła nazwiska takie jak Leonardo DiCaprio i Sean Penn z odpowiednimi rolami, choć sama pozostawała w cieniu. Podczas Oscarów 2026 wszystko się zmieniło – zdobyła pierwszą w historii statuetkę za najlepszy casting do filmu „Jedna bitwa po drugiej”, który zgarnął aż sześć nagród.
Cassandra Kulukundis przez lata działała za kulisami największych hollywoodzkich produkcji, choć to właśnie ona decydowała, które nazwiska pojawią się na ekranie. Współpracowała z gwiazdami pokroju Leonardo DiCaprio i Seana Penna, ale sama rzadko trafiała na plakaty. Wszystko zmieniło się podczas Oscarów 2026 – to właśnie ona zdobyła pierwszą w historii statuetkę za najlepszy casting, zapisując się złotymi zgłoskami w dziejach kina i wreszcie wychodząc z cienia. Cassandra Kulukundis i gwiazdy Hollywood – kulisy pracy przy castingu To nazwisko przez lata znali głównie ludzie z branży. Cassandra Kulukundis nie pojawiała się na okładkach ani plakatach, choć jej decyzje wpływały na to, kogo oglądamy na ekranie. Przy filmie „Jedna bitwa po drugiej” stworzyła obsadę, w której znaleźli się Leonardo DiCaprio, Sean Penn, Benicio del Toro i Regina Hall. Obok nich pojawiły się także nowe twarze – Chase Infiniti i Teyana Taylor. To właśnie takie zestawienia, łączące doświadczenie ze świeżością, budują autentyczność historii. Co więcej, Chase Infiniti, jedna z gwiazd filmu, oddała Kulukundis hołd na scenie jeszcze przed wręczeniem nagrody. Historyczny Oscar 2026 za casting – przełom w branży Oscary 2026 przyniosły moment, o którym środowisko mówiło od lat. Po raz pierwszy w historii przyznano nagrodę za najlepszy casting. To pierwsza nowa kategoria od 2001 r. Nowa statuetka trafiła właśnie do Cassandry Kulukundis za film „Jedna bitwa po drugiej” Paula Thomasa Andersona. Pokonała Jennifer Venditti („Wielki Marty”), Ninę Gold („Hamnet”), Francine Maisler („Grzesznicy”) oraz Gabriela Dominguesa („Tajny agent”). Zobacz też: Urodził się w Poznaniu, kocha Polskę, ale czuje się Kanadyjczykiem. Kim jest Maciej Szczerbowski, który zdobył Oscara za film krótkometrażowy? „Jedna bitwa po drugiej” i sześć statuetek Film „Jedna bitwa po drugiej” był jednym z największych zwycięzców gali, zdobywając aż sześć statuetek. Za projektem stoi Paul Thomas Anderson, z którym Kulukundis współpracuje od lat. Reżyser podczas tej samej gali zdobył również nagrody za najlepszy scenariusz adaptowany oraz najlepszą reżyserię. Emocjonalne przemówienie i 30 lat wspólnej pracy Kiedy Cassandra Kulukundis stanęła na scenie, jej słowa natychmiast przyciągnęły uwagę. Podziękowała Paulowi Thomasowi Andersonowi, podkreślając ich wieloletnią współpracę: „Chcę ci podziękować za 10 filmów. Robimy to razem od ponad 30 lat. W pewnym sensie dorastaliśmy razem i to jest naprawdę szalone. I mam jednego Oscara przed tobą, co też jest niesamowite.” To wyznanie jasno pokazało, że ich zawodowa relacja trwa od ponad 30 lat i obejmuje wspólną pracę przy 10 filmach. Kim jest Cassandra Kulukundis i jak zaczęła swoją drogę Kariera Cassandry Kulukundis rozpoczęła się od pracy jako stażystka przy debiucie Paula Thomasa Andersona „Hard Eight”. Od czasu „Magnolii” z 1999 roku odpowiadała za casting niemal wszystkich jego filmów, w tym „There Will Be Blood” oraz „Inherent Vice”. W jej dorobku znajdują się także takie produkcje jak „Ghost World”, „A Late Quartet”, „Her” oraz „The Brutalist”. Warto zauważyć, że nagroda za casting nie jest nowością we wszystkich instytucjach filmowych – Brytyjska Akademia Filmowa wprowadziła podobne wyróżnienie już w 2020 r. Oscar w 2026 r. sprawił jednak, że nazwisko Cassandry Kulukundis po raz pierwszy znalazło się w centrum globalnej uwagi. Czytaj też: Oscary 2026: Timothée Chalamet znów bez statuetki. Ten moment z gali obiegł internet
Oscary 2026: Timothée Chalamet znów bez statuetki. Ten moment z gali obiegł internet
Oscary 2026 miały być kolejnym wielkim momentem w karierze Timothée Chalameta. Aktor był jednym z najgłośniejszych nominowanych wieczoru. Ceremonia nie potoczyła się jednak po jego myśli, a sam Chalamet stał się bohaterem żartów prowadzącego galę. Hollywood szybko uznało, że to zdecydowanie nie był jego wieczór.
98. ceremonia rozdania Oscarów odbyła się 15 marca 2026 roku w Dolby Theatre w Los Angeles. Timothée Chalamet był nominowany do nagrody dla najlepszego aktora za rolę w filmie "Wielki Marty". Wielu komentatorów branżowych wskazywało go jako jednego z faworytów. Ostatecznie jednak Akademia Filmowa zdecydowała inaczej – statuetkę zdobył Michael B. Jordan za rolę w filmie "Grzesznicy". Dla Chalameta była to kolejna nominacja, która nie zakończyła się zwycięstwem. Oscarowa noc, która nie należała do Timothée Chalameta W ostatnich latach Timothée Chalamet stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów młodego pokolenia. Filmy z jego udziałem – od "Tamte dni, tamte noce" po "Diunę" – regularnie przyciągają uwagę krytyków i widzów. Nic więc dziwnego, że jego nominacja do Oscara za rolę w "Wielki Marty" była szeroko komentowana jeszcze przed galą. W Hollywood panowało przekonanie, że aktor może wreszcie sięgnąć po upragnioną statuetkę. Tymczasem finał okazał się zupełnie inny. Akademia wyróżniła Michaela B. Jordana za film "Grzesznicy", a Chalamet musiał pogodzić się z kolejną przegraną w najważniejszej kategorii aktorskiej. ZOBACZ TEŻ: Oscary 2026. Anna Wintour i Anne Hathaway stały się hitem sieci. Publiczność od razu zrozumiała aluzję View oEmbed on the source website Conan O’Brien zażartował z aktora podczas monologu Jednym z momentów, które natychmiast obiegły media, był monolog prowadzącego galę Conana O’Briena. Komik nawiązał do wcześniejszej wypowiedzi Chalameta, która wywołała spore poruszenie w świecie kultury. Przypomnijmy, że jakiś czas temu aktor zasugerował, że opera i balet to formy sztuki, które dziś nie wzbudzają już większego zainteresowania. Słowa te spotkały się z krytyką części środowiska artystycznego. Podczas otwarcia Oscarów O’Brien postanowił wykorzystać tę sytuację w swoim stylu. Żartował ze sceny, że gala jest wyjątkowo dobrze chroniona, ponieważ pojawiły się "groźby ze strony społeczności opery i baletu". "Dziś wieczorem bezpieczeństwo jest wyjątkowo zaostrzone. Muszę o tym wspomnieć. Powiedziano mi, że są obawy ataków, zarówno ze środowisk operowych, jak i społeczności baletu" – usłyszeli zgromadzeni. Kamera szybko pokazała Chalameta siedzącego na widowni. Aktor przyjął żart z uśmiechem, jednak moment błyskawicznie stał się jednym z najczęściej komentowanych fragmentów całej ceremonii. View oEmbed on the source website Tak media pisały o wieczorze Chalameta. "Upokarzająca ceremonia”" Po zakończeniu gali komentarze w zagranicznych mediach były wyjątkowo ostre. Część tabloidów uznała, że dla Timothée Chalameta była to jedna z najbardziej rozczarowujących nocy w jego dotychczasowej karierze. Nagłówek brytyjskiego "Daily Mail" sugerował wręcz, że aktor został "brutalnie zlekceważony". Portal opisał tegoroczną ceremonię jako "upokarzającą" dla ambitnego gwiazdora, który był jednym z najbardziej rozpoznawalnych nominowanych wieczoru. Według relacji świadków po zakończeniu wydarzenia Chalamet opuścił Dolby Theatre bardzo szybko. Aktor miał wyjść z gali w towarzystwie Kylie Jenner, z którą od pewnego czasu jest łączony prywatnie. Ich wyjście – jak relacjonowały tabloidy – odbyło się bez dłuższego zatrzymywania się na afterparty czy rozmowy z mediami. Obecność Jenner nie zmieniła jednak tonu komentarzy w prasie. Część brytyjskich i amerykańskich portali skupiła się przede wszystkim na rozczarowaniu związanym z brakiem statuetki oraz na żartach, które padły ze sceny podczas gali. W efekcie to właśnie te momenty stały się jednym z najczęściej przywoływanych elementów oscarowej nocy z udziałem Chalameta. SPRAWDŹ TEŻ: Najpiękniejsze modowe duety Oscarów 2026. Te pary zachwyciły na czerwonym dywanie!
Oscary 2026 wyznaczyły trend na wiosnę. Takie paznokcie będziemy nosić w tym sezonie!
Czerwony dywan Oscarów od lat inspiruje nie tylko modę i makijaż, ale także manicure. W 2026 roku gwiazdy postawiły na subtelność, jasne kolory i delikatny połysk. Naturalne odcienie, mleczne beże i błyszczące lakiery już zapowiadają jeden z najważniejszych trendów nadchodzącej wiosny.
Oscary to moment, w którym każdy detal stylizacji jest dokładnie przemyślany – od fryzury i makijażu po paznokcie. Choć manicure często pozostaje w cieniu spektakularnych kreacji, to właśnie na czerwonym dywanie pojawiają się trendy, które kilka tygodni później trafiają do salonów kosmetycznych na całym świecie. Tegoroczne Oscary pokazały jedno wyraźnie: manicure wraca do subtelności. Zamiast intensywnych kolorów dominowały jasne, naturalne odcienie z delikatnym połyskiem. Paznokcie jak brylanty – wybór gwiazd Jednym z najciekawszych trendów był manicure w jasnych, neutralnych odcieniach, ale z wyrazistym blaskiem. To styl, który wygląda elegancko, ale jednocześnie bardzo świeżo i efektownie. Na taki manicure postawiła między innymi Teyana Taylor. Jej paznokcie miały jasny, mleczny odcień z wyrazistym połyskiem, który pięknie odbijał światło. W kontraście z jej kolorem skóry wyglądał niemal jak biżuteria. Podobny kierunek wybrała Kate Hudson, która pojawiła się na czerwonym dywanie z jasnym, błyszczącym manicure. Lakier miał bardzo subtelny, perłowy połysk, który idealnie współgrał z jej elegancką stylizacją. A szczególnie z naszyjnikiem i kolczykami. wartym aż 35 mln dolarów! Klasyczne jasne paznokcie Obok błyszczących odcieni pojawił się także drugi trend – klasyczne, jasne paznokcie w bardzo naturalnej wersji. Ten styl od lat pojawia się na czerwonym dywanie, ale w 2026 roku był wyjątkowo widoczny. Gwiazdy coraz częściej wybierają manicure, który jest elegancki i ponadczasowy, ale jednocześnie bardzo subtelny. Takie stylizacje wybrały między innymi Nicole Kidman oraz Emma Stone. Obie aktorki postawiły na delikatne, neutralne kolory – odcienie jasnego beżu, mlecznego różu i bardzo naturalnego nude. Paznokcie były krótkie lub średniej długości, o klasycznym, lekko zaokrąglonym kształcie, co dodatkowo podkreślało elegancki charakter manicure. Jasne kolory optycznie wydłużają palce i sprawiają, że dłonie wyglądają bardzo zadbanie. To także jeden z najbardziej uniwersalnych wyborów na czerwony dywan, ponieważ pasuje do niemal każdej kreacji – od minimalistycznych sukni po bardzo efektowne stylizacje.\ Wizażyści i styliści podkreślają też, że taki manicure doskonale wpisuje się w trend clean beauty, który coraz mocniej widoczny jest również w stylizacjach paznokci. Zamiast mocnych kolorów i zdobień pojawia się naturalność, delikatny połysk i perfekcyjnie zadbana płytka paznokcia. Dlatego klasyczne jasne paznokcie z Oscarów mogą być jedną z największych inspiracji na nadchodzącą wiosnę. To styl, który jest elegancki, świeży i ponadczasowy – a jednocześnie bardzo łatwy do noszenia na co dzień. Zobacz kto jeszcze postawił na taki manicure:
Oscary 2026. Anna Wintour i Anne Hathaway stały się hitem sieci. Publiczność od razu zrozumiała aluzję
Anna Wintour i Anne Hathaway stworzyły jeden z najbardziej komentowanych momentów tegorocznej gali Oscarów. Ikona świata mody i hollywoodzka aktorka pojawiły się razem na scenie, by wręczyć nagrody za kostiumy i charakteryzację. Zanim jednak ogłoszono zwycięzców, odegrały krótką scenkę inspirowaną kultowym filmem "Diabeł ubiera się u Prady". Publiczność natychmiast wychwyciła nawiązanie.
Pierwsze skojarzenie z nazwiskami Anna Wintour i Anne Hathaway prowadzi niemal automatycznie do jednego filmu. Produkcja "Diabeł ubiera się u Prady" z 2006 roku stała się kultową opowieścią o świecie mody, ambicji i cenie sukcesu. Widzowie szybko dostrzegli, że bezwzględna redaktorka Miranda Priestly – grana przez Meryl Streep – ma wiele cech przypisywanych prawdziwej redaktorce "Vogue’a". Właśnie dlatego wspólne pojawienie się Wintour i Hathaway na scenie podczas Oscarów 2026 wzbudziło tak ogromne emocje. Dla fanów było to jak powrót do historii, która od dwóch dekad fascynuje miłośników mody i kina. "Diabeł ubiera się u Prady". Film, który stworzył legendę Historia młodej dziennikarki Andy Sachs pracującej dla bezwzględnej redaktorki Mirandy Priestly szybko stała się jedną z najbardziej kultowych opowieści o świecie mody. Film powstał na podstawie powieści Lauren Weisberger, która wcześniej pracowała jako asystentka w „Vogue’u”. Wielu obserwatorów uznało, że literacka i filmowa bohaterka była inspirowana właśnie Anną Wintour. Choć sama redaktorka przez lata zachowywała dystans wobec tych spekulacji, historia zaczęła żyć własnym życiem. Cytaty z filmu, stylizacje i sceny z redakcji magazynu modowego na stałe weszły do języka popkultury. ZOBACZ TEŻ: Oscary 2026: Sean Penn zdobył statuetkę, ale jego miejsca na sali było puste. Powód zaskoczył widzów Oscary 2026. Anna Wintour i Anne Hathaway podbijają sieć Podczas gali Oscarów w 2026 roku Anna Wintour i Anne Hathaway pojawiły się razem na scenie, by wręczyć nagrody za najlepsze kostiumy oraz charakteryzację. Zanim ogłoszono zwycięzców, aktorka zapytała redaktorkę o opinię na temat swojej sukni. Wintour – w charakterystycznym, chłodnym stylu – zignorowała pytanie i zaczęła czytać listę nominowanych. Chwilę później rzuciła krótkie: "Thank you, Emily", nawiązując do bohaterki granej w filmie przez Emily Blunt. Publiczność natychmiast zrozumiała aluzję. View oEmbed on the source website Dla wielu widzów był to wyjątkowy moment. Wintour przez lata uchodziła za osobę zdystansowaną i niezwykle wymagającą. Tymczasem na scenie pokazała, że potrafi z przymrużeniem oka odnieść się do własnej legendy. Nagranie ze scenki błyskawicznie obiegło media społecznościowe i stało się jednym z najczęściej komentowanych momentów gali. Co więcej, wydarzenie zbiegło się w czasie z zapowiedzią kontynuacji filmu "Diabeł ubiera się u Prady", która ma trafić do kin w 2026 roku. SPRAWDŹ TEŻ: Oscary 2026: Stylizacje gwiazd, które nie zachwyciły. Największe modowe wpadki wieczoru View oEmbed on the source website
Najpiękniejsze modowe duety Oscarów 2026. Te pary zachwyciły na czerwonym dywanie!
Podczas 98. gali rozdania Oscarów nie brakowało spektakularnych stylizacji. Niektóre gwiazdy postanowiły jednak błyszczeć razem, tworząc jedne z najbardziej stylowych duetów wieczoru.
Na czerwonym dywanie Oscarów moda zawsze jest jednym z bohaterów wieczoru. Podczas 98. gali rozdania Oscarów szczególną uwagę przyciągały pary, które razem tworzyły najbardziej stylowe duety tej wyjątkowej nocy. Obok klasycznych smokingów i olśniewających sukni pojawiły się stylowe dialogi: dopasowane kolory, wspólne modowe motywy i gry kontrastów. Niektóre pary postawiły na elegancję w duchu starego Hollywood, inne na nowoczesny glamour, który natychmiast podbił czerwony dywan. Stylowe duety stworzyły jedne z najbardziej pamiętnych momentów oscarowego wieczoru. ZOBACZ TAKŻE: Ten brazylijski film powalczy o Oscara w czterech kategoriach! Polska premiera jeszcze w tym miesiącu Wybraliśmy pary, które naszym zdaniem zrobiły to najlepiej. Oscary 2026: Najpiękniejsze pary wieczoru – Paul Mescal i Gracie Abrams Paul Mescal pojawił się na czerwonym dywanie w towarzystwie swojej partnerki, piosenkarki Gracie Abrams. Aktor, nominowany w tym roku do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę w filmie „Hamnet”, postawił na nowoczesną elegancję. Wybrał minimalistyczny, czarny garnitur z charakterystyczną marynarką bez kołnierza i drobnymi guzikami, który subtelnie nawiązywał do kostiumowego charakteru filmu. Gracie Abrams uzupełniła jego stylizację błyszczącym zestawem od Chanel. Jej dwuczęściowa kreacja – dopasowany top i długa spódnica o kolumnowym kroju – była ozdobiona cekinami i zestawiona z lekkim, półprzezroczystym szalem, który miękko opadał za nią na czerwonym dywanie. Razem stworzyli duet, który udowodnił, że klasyczna czerń nigdy nie wychodzi z mody. Priyanka Chopra Jonas i Nick Jonas Priyanka Chopra Jonas i Nick Jonas od lat należą do tych par, które na czerwonym dywanie przyciągają uwagę nie tylko stylizacjami, ale też naturalną chemią. Podczas tegorocznej gali Oscara razem błyszczeli niemal równie mocno jak hollywoodzkie reflektory. Priyanka wybrała białą suknię z efektownym trenem i piórami, a Nick postawił na klasyczny czarny smoking z aksamitnymi loafersami. Choć ich stylizacje były eleganckie i dopracowane, to właśnie ich swoboda i widoczna bliskość sprawiły, że stali się jednym z najbardziej magnetycznych duetów wieczoru. Usher i Jennifer Goicoechea Usher i Jennifer Goicoechea postawili na elegancję w duchu klasycznego Hollywood. Ich stylizacje, utrzymane w ponadczasowym kontraście czerni i bieli, przywodziły na myśl estetykę dawnych gal oscarowych – prostą, wyrafinowaną i skupioną na sylwetce. Jennifer wybrała dopasowaną czarną suknię o kroju syreny z dekoltem halter. Minimalistyczna forma i długi tren sprawiały, że stylizacja miała w sobie coś z hollywoodzkiego glamouru – eleganckiego, ale niewymuszonego. Usher pojawił się w białej, dwurzędowej marynarce zestawionej z czarnymi spodniami i klasyczną muchą. Taki kontrastowy zestaw to jeden z najbardziej charakterystycznych elementów męskiej elegancji rodem z czerwonego dywanu. Brandi Carlile i Catherine Shepherd Na czerwonym dywanie pojawiła się także Brandi Carlile z żoną Catherine Shepherd. Para postawiła na eleganckie, czarne garnitury. Proste kroje i minimalistyczne dodatki sprawiły, że ich stylizacje wyglądały bardzo stylowo, ale jednocześnie swobodnie i naturalnie. To modowy wybór, który Brandi i Catherine często powtarzają na czerwonym dywanie – i który stał się już ich rozpoznawalnym znakiem. Jason Bateman i Amanda Anka Jason Bateman i Amanda Anka postawili na klasyczny oscarowy styl. Aktor wybrał tradycyjny czarny smoking z białą koszulą i muchą, pozostając wierny ponadczasowej formule black tie. Amanda Anka pojawiła się w długiej czarnej sukni ozdobionej błyszczącymi aplikacjami. Transparentne elementy i delikatny połysk materiału nadawały stylizacji nowoczesnego charakteru, jednocześnie zachowując elegancję odpowiednią na tak prestiżową galę. Ethan Hawke i Ryan Hawke Ethan Hawke pojawił się na czerwonym dywanie z żoną Ryan Hawke. Aktor wybrał klasyczny surdut z satynowymi klapami, który dobrze wpisywał się w formalny charakter gali dodając nieco dramatyzmu z nutą retro. Ryan Hawke przyciągała uwagę czerwoną suknią z głębokim dekoltem i delikatnymi drapowaniami. Intensywny kolor kreacji wyraźnie kontrastował z czernią stylizacji aktora, dzięki czemu para wyróżniała się na tle innych gości. Timothée Chalamet i Kylie Jenner Timothée Chalamet i Kylie Jenner bez wątpienia byli jedną z najbardziej fotografowanych par tegorocznych Oscarów. Aktor pojawił się w białym, dwurzędowym garniturze od Givenchy. Stylizacja "all white" zdecydowanie różniła się od klasycznych smokingów, które dominowały na czerwonym dywanie. Jeszcze więcej uwagi przyciągała Kylie Jenner. Celebrytka postawiła na spektakularną, czerwoną suknię Schiaparelli wyszywaną cekinami, z głębokim dekoltem i charakterystycznym wycięciem pod biustem. Dopasowany fason podkreślał sylwetkę, a intensywny kolor sprawił, że była jedną z najbardziej wyrazistych stylizacji wieczoru. W duecie z Kylie Jenner look Chalameta wypadał zdecydowanie lepiej — razem tworzyli kontrastowy, przyciągający wzrok duet. Adrien Brody i Georgina Chapman Jedną z najpiękniejszych par tegorocznych Oscarów byli bez wątpienia Adrien Brody i Georgina Chapman. Para przyciągała uwagę nie tylko wykwintną elegancją, ale też naturalną swobodą i pozytywną energią. Na czerwonym dywanie wyglądali jak klasyczny hollywoodzki duet — stylowy, pewny siebie i doskonale odnajdujący się w atmosferze wielkiej gali. Adrien Brody postawił na ponadczasową elegancję. Aktor wybrał czarny smoking z satynowymi klapami i muchą, który idealnie wpisywał się w formalny charakter oscarowego wieczoru. Prawdziwą gwiazdą stylizacji była jednak jego partnerka, która pojawiła się w spektakularnej czerwonej sukni bez ramiączek. Kreacja z rzeźbiarskimi falbanami i efektownym dołem spódnicy wyglądała niezwykle teatralnie. Oscary to święto kina, ale czerwony dywan od lat należy także do mody. A gdy pojawiają się na nim stylowe duety, glamour tej wyjątkowej nocy staje się jeszcze bardziej wyrazisty. Która z tegorocznych par skradła Wasze serca?
Old Hollywood kontra minimalizm. Najpiękniejsze makijaże i fryzury z Oscarów 2026
Czerwony dywan Oscarów od lat wyznacza trendy w świecie urody. W 2026 roku gwiazdy postawiły na dwa wyraźne kierunki: hollywoodzką elegancję inspirowaną dawnym kinem oraz nowoczesny minimalizm. Od miękkich fal i czerwonych ust po promienną skórę i subtelny makijaż – tegoroczne stylizacje już inspirują stylistów i wizażystów na całym świecie.
Oscary to nie tylko najważniejsza noc w świecie filmu, ale również jedno z największych wydarzeń modowych i beauty w roku. Czerwony dywan przed Dolby Theatre w Los Angeles co roku zamienia się w pokaz najpiękniejszych stylizacji, a makijaże i fryzury gwiazd natychmiast stają się tematem rozmów w branży beauty. W 2026 roku szczególnie wyraźnie widać było dwa dominujące trendy. Z jednej strony gwiazdy sięgały po styl Old Hollywood – elegancki, ponadczasowy i bardzo glamour. Z drugiej coraz więcej stylizacji opierało się na naturalności, promiennej skórze i minimalistycznych fryzurach. Old Hollywood wraca na czerwony dywan Jednym z najmocniejszych trendów tegorocznych Oscarów był powrót do estetyki dawnego Hollywood. Fryzury inspirowane ikonami kina z lat 40. i 50. pojawiały się na czerwonym dywanie bardzo często. W tym stylu zaprezentowała się między innymi Kate Hudson. Aktorka postawiła na klasyczne, miękkie fale z głębokim przedziałkiem, które pięknie opadały na ramiona. Taka fryzura od razu przywołuje skojarzenia z dawnymi gwiazdami kina i jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli hollywoodzkiego glamour. Podobny klimat miała stylizacja Barbie Ferreiry, która również sięgnęła po estetykę Old Hollywood. Jej fryzura z wyraźnym bocznym przedziałkiem i miękkimi falami nawiązywała do klasycznych stylizacji gwiazd złotej ery kina. Całość dopełniał makijaż z delikatnie podkreślonym okiem i naturalnym odcieniem ust, który zachował elegancki, ale nowoczesny charakter. Do tego typu stylizacji świetnie pasował także makijaż: promienna skóra, subtelnie podkreślone oczy i usta w naturalnym odcieniu. Całość wyglądała elegancko i bardzo ponadczasowo. Takie looki pokazują, że styl Old Hollywood wciąż jest jednym z najbardziej efektownych wyborów na czerwonym dywanie. Minimalizm i promienna skóra Drugim wyraźnym trendem Oscarów 2026 był nowoczesny minimalizm. Wiele gwiazd postawiło na makijaż, który podkreśla naturalne rysy twarzy zamiast je całkowicie zmieniać. Zamiast mocnego konturowania czy wyrazistych kolorów dominowała świetlista skóra, subtelny róż i bardzo delikatnie podkreślone oczy. W tym nurcie pojawiła się między innymi Demi Moore. Aktorka zaprezentowała się z długimi, gładkimi włosami i niezwykle subtelnym makijażem. Kluczowa była promienna cera, lekko podkreślone rzęsy i naturalny odcień ust. Całość wyglądała świeżo i elegancko, pokazując, że minimalizm na czerwonym dywanie może być równie efektowny jak pełny hollywoodzki glamour. Minimalistyczne podejście do beauty było widoczne także u Elle Fanning, która pojawiła się na czerwonym dywanie z bardzo świeżym, świetlistym makijażem. Jej stylizacja opierała się na jasnej, naturalnej cerze, subtelnym różu na policzkach i delikatnym podkreśleniu oczu. Fryzura z klasycznym baletowym koczkiem była elegancka, co doskonale współgrało z całością stylizacji. Ten trend określany jest często jako clean beauty – makijaż, który ma wyglądać lekko, świeżo i niemal niewidocznie. Kluczową rolę odgrywa tu idealnie przygotowana skóra oraz bardzo subtelna kolorystyka. Na czerwonym dywanie dominowały jasne odcienie ust: miękkie róże, delikatne nude i kolory przypominające naturalny odcień warg. Takie looki pokazują, że współczesny glamour coraz częściej opiera się na prostocie, naturalności i perfekcyjnie przygotowanej cerze. Fryzury: elegancja i lekkość Jeśli chodzi o fryzury, tegoroczne Oscary pokazały wyraźny trend w stronę elegancji połączonej z naturalnością. Styliści coraz częściej odchodzą od bardzo sztywnych, perfekcyjnie „zamrożonych” stylizacji na rzecz fryzur, które wyglądają lekko i swobodnie, choć w rzeczywistości są bardzo precyzyjnie ułożone. Obok hollywoodzkich fal pojawiały się także gładkie koki, minimalistyczne upięcia i długie, proste włosy. Wiele gwiazd zdecydowało się na fryzury, które wyglądały bardzo dopracowanie, ale jednocześnie nie sprawiały wrażenia przesadnie formalnych. Dobrym przykładem takiej eleganckiej prostoty było klasyczne, niskie upięcie Rose Byrne. Włosy zostały gładko zebrane z tyłu głowy w efektowny kok. Tego typu fryzura wygląda niezwykle szykownie, a jednocześnie nie odciąga uwagi od makijażu i stylizacji. Dużą uwagę przyciągnął także bob Emmy Stone. Krótka fryzura aktorki została wystylizowana w bardzo elegancki sposób – z miękką objętością i lekko podkręconymi końcówkami. To przykład fryzury, która jest minimalistyczna, ale jednocześnie niezwykle efektowna na czerwonym dywanie. Z kolei Nicole Kidman postawiła na stylizację w duchu naturalnego nieładu. Jej włosy były lekko uniesione u nasady i miękko opadały wokół twarzy, co dawało wrażenie swobody i naturalności. Taki efekt „controlled messy hair” coraz częściej pojawia się na czerwonych dywanach i świetnie wpisuje się w trend nowoczesnej elegancji. Styliści coraz częściej stawiają więc na efekt lekkości – włosy mają wyglądać naturalnie, ale jednocześnie perfekcyjnie ułożone. To właśnie połączenie swobody i dopracowanej formy stało się jednym z najważniejszych trendów fryzjerskich tegorocznych Oscarów. Chcesz zobaczyć więcej loków z Oscarów 2026? Zajrzyj do galerii!
Oscary 2026: Sean Penn zdobył statuetkę, ale jego miejsce na sali było puste. Powód zaskoczył widzów
Sean Penn znów znalazł się w centrum uwagi Hollywood. Podczas Oscarów 2026 zdobył swoją trzecią statuetkę w karierze, jednak nie pojawił się na ceremonii w Los Angeles, by ją odebrać. Dlaczego jeden z najbardziej rozpoznawalnych aktorów swojego pokolenia zdecydował się opuścić najważniejszą galę filmową świata?
Pierwsze minuty po ogłoszeniu werdyktu wywołały spore poruszenie w Dolby Theatre. Kiedy ogłoszono, że Oscar za najlepszą rolę drugoplanową trafia do Seana Penna, kamera nie mogła pokazać reakcji laureata. Aktora po prostu nie było na sali. W jego imieniu statuetkę odebrał Kieran Culkin, a widzowie i media zaczęli zastanawiać się, dlaczego gwiazdor nie pojawił się na ceremonii, mimo że zdobył jedną z najważniejszych nagród w branży filmowej. Dlaczego Sean Penn nie pojawił się na Oscarach? Podczas gali Oscary 2026 jednym z najbardziej zaskakujących momentów okazało się ogłoszenie zwycięzcy w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy. Statuetkę zdobył Sean Penn, jednak sam laureat nie pojawił się w Dolby Theatre w Los Angeles. Sytuację w żartobliwy sposób skomentował na scenie Kieran Culkin, który wręczał nagrodę. "Sean Penn nie mógł być tu tego wieczoru — albo po prostu nie chciał tu być" – powiedział, wywołując śmiech wśród publiczności. ZOBACZ TEŻ: Leonardo DiCaprio o krok od Oscara. Jego gest wobec Michaela B. Jordana mówi wszystko Nieobecność aktora szybko stała się jednym z najczęściej komentowanych momentów całej ceremonii. W mediach społecznościowych pojawiły się setki wpisów, w których widzowie zastanawiali się, dlaczego laureat nie pojawił się, by odebrać statuetkę osobiście. Jak ustalił "The New York Times", powód nieobecności Penna był dość konkretny. Aktor opuścił Stany Zjednoczone tuż przed ceremonią i udał się do Europy. Wśród jego planów znajduje się między innymi kolejna wizyta w Ukrainie. Zaangażowanie Penna w sprawy tego kraju trwa od kilku lat. Aktor wielokrotnie odwiedzał Ukrainę po rozpoczęciu rosyjskiej inwazji, a w 2022 r. przekazał jedną ze swoich statuetek Oscara prezydentowi Wołodymyrowi Zełenskiemu jako symbol wiary w zwycięstwo Ukrainy. Trzecia statuetka w karierze Seana Penna Choć aktor nie pojawił się na ceremonii, jego zwycięstwo ma duże znaczenie w kontekście całej kariery. Oscar zdobyty w 2026 roku jest trzecią statuetką w dorobku Seana Penna. Wcześniej Akademia nagrodziła go za dwie główne role w "Rzeka tajemnic" (2003) oraz "Obywatel Milk" (2008). Nowa nagroda za rolę drugoplanową pokazuje, że Penn wciąż pozostaje jednym z najbardziej cenionych aktorów swojego pokolenia. Jego filmografia obejmuje zarówno duże produkcje hollywoodzkie, jak i bardziej autorskie projekty. Film Paula Thomasa Andersona był jedną z najgłośniejszych premier ostatnich miesięcy. Produkcja przyciągnęła uwagę nie tylko obsadą, ale także charakterystycznym stylem reżysera, który znany jest z dopracowanych, wielowymiarowych historii. Rola została bardzo dobrze przyjęta przez krytyków. Recenzenci zwracali uwagę na intensywność jego kreacji i sposób, w jaki aktor potrafił zbudować złożoną postać, mimo że była to rola drugoplanowa. Właśnie ta rola sprawiła, że Penn ponownie znalazł się w centrum sezonu nagród – od nominacji po kolejne wyróżnienia przyznawane przez organizacje krytyków. ZOBACZ: Oscary 2026: Hollywood już wybrało. Te nazwiska zapisały się w historii gali
Leonardo DiCaprio o krok od Oscara. Jego gest wobec Michaela B. Jordana mówi wszystko
Leonardo DiCaprio był jednym z faworytów do zdobycia Oscara dla najlepszego aktora podczas gali w 2026 roku. Ostatecznie statuetka trafiła jednak do Michaela B. Jordana za rolę w filmie "Grzesznicy". Kamery uchwyciły moment tuż po ogłoszeniu werdyktu. Reakcja DiCaprio i jego gest wobec zwycięzcy szybko obiegły media, pokazując, że nawet w chwilach przegranej hollywoodzka klasa potrafi mówić więcej niż słowa.
Wyścig po Oscara dla najlepszego aktora podczas 98. gali rozdania Nagród Akademii był jednym z najbardziej emocjonujących punktów wieczoru. Wśród nominowanych znaleźli się m.in. Timothée Chalamet, Ethan Hawke, Wagner Moura oraz Leonardo DiCaprio za rolę w filmie "Jedna bitwa po drugiej" w reżyserii Paula Thomasa Andersona. Wielu komentatorów jeszcze przed ceremonią wskazywało, że rywalizacja między największymi gwiazdami współczesnego kina może okazać się wyjątkowo wyrównana. Leonardo DiCaprio o krok od Oscara. Napięcie w Dolby Theatre było ogromne Kategoria najlepszego aktora od tygodni wzbudzała ogromne emocje. Leonardo DiCaprio, który od lat uchodzi za jednego z najwybitniejszych aktorów swojego pokolenia, ponownie znalazł się w gronie nominowanych. Jego rola w filmie "Jedna bitwa po drugiej" została doceniona przez krytyków i branżę filmową, a wielu ekspertów uważało, że aktor może sięgnąć po kolejną statuetkę Akademii. Atmosfera w Dolby Theatre w Los Angeles była napięta do ostatniej chwili. Gdy ogłaszano zwycięzcę, kamera wielokrotnie pokazywała twarze nominowanych aktorów, w tym DiCaprio. Widać było skupienie i emocje towarzyszące temu momentowi. Ostatecznie jednak statuetka trafiła do innego artysty, a publiczność zareagowała gromkimi brawami. Nagrodę dla najlepszego aktora zdobył Michael B. Jordan za rolę w filmie "Grzesznicy". Dla aktora był to jeden z najważniejszych momentów w jego dotychczasowej karierze. Jordan od lat budował swoją pozycję w Hollywood dzięki rolom w takich produkcjach jak "Creed" czy "Czarna pantera", jednak dopiero ta kreacja przyniosła mu upragnioną statuetkę Akademii. ZOBACZ: Oscary 2026: Hollywood już wybrało. Te nazwiska zapisały się w historii gali Kamery uchwyciły reakcję DiCaprio. Ten gest mówił więcej niż słowa Choć Leonardo DiCaprio tym razem nie sięgnął po statuetkę, jego reakcja po ogłoszeniu werdyktu szybko stała się jednym z najczęściej komentowanych momentów gali. W świecie wielkich nagród filmowych, gdzie emocje często sięgają zenitu, takie momenty nie zawsze są oczywiste. DiCaprio jednak po raz kolejny pokazał, że potrafi zachować spokój i klasę nawet w chwili zawodowego rozczarowania. Kiedy Michael B. Jordan schodził ze sceny po odebraniu statuetki, Leonardo DiCaprio podszedł do niego i serdecznie go objął. Kamery zarejestrowały krótki uścisk i wymianę kilku słów między aktorami. Ten spontaniczny gest szybko obiegł media społecznościowe oraz portale rozrywkowe na całym świecie. Dla wielu widzów był to jeden z najbardziej autentycznych momentów całej ceremonii. W świecie wielkiej rywalizacji i prestiżowych nagród taki gest przypomniał, że za hollywoodzkim blaskiem stoją przede wszystkim ludzie, którzy potrafią okazać sobie wzajemny szacunek. Oscary 2026: jeden z najbardziej emocjonujących wyścigów o statuetkę Tegoroczna gala Oscarów przyniosła wiele zaskoczeń i mocnych momentów. Film "Grzesznicy", w którym wystąpił Michael B. Jordan, należał do najczęściej nominowanych produkcji sezonu i zdobył ogromne uznanie zarówno krytyków, jak i publiczności. Sukces aktora stał się jednym z najważniejszych wydarzeń tegorocznej ceremonii. Choć Leonardo DiCaprio nie zdobył kolejnego Oscara, jego występ w filmie "Jedna bitwa po drugiej" został szeroko doceniony przez branżę filmową. Dla wielu widzów i komentatorów to właśnie jego postawa podczas gali — spokojna, pełna szacunku i elegancji — była jednym z najbardziej zapamiętanych momentów całego wieczoru. SPRAWDŹ TEŻ: Najlepiej ubrane gwiazdy na gali Oscary 2026! I największe zaskoczenie wieczoru. Nikt nie spodziewał się jej na scenie…
Oscary 2026: Stylizacje gwiazd, które nie zachwyciły. Największe modowe wpadki wieczoru.
Podczas 98. gali rozdania Oscarów w 2026 roku nie zabrakło spektakularnych kreacji, ale też stylizacji, które zaskoczyły w mniej pozytywny sposób. Niektóre gwiazdy postawiły na ryzykowne projekty, które szybko stały się tematem gorących dyskusji w sieci. Te stylizacje wzbudziły najwięcej emocji!
Oscary to nie tylko najważniejsze nagrody filmowe świata, ale też jedno z największych modowych widowisk roku. 98. gala rozdania Oscarów w 2026 roku po raz kolejny przyciągnęła uwagę fanów kina i mody, a czerwony dywan zamienił się w prawdziwy pokaz spektakularnych kreacji. ZOBACZ TAKŻE: Izabella Krzan przejęła pałeczkę po Kindze Rusin. W Hollywood wygląda jak kandydatka do Oscara Niestety, nie wszystkie stylizacje zachwyciły. Wśród olśniewających sukni i perfekcyjnie skrojonych garniturów pojawiły się też takie wybory, które wzbudziły zdziwienie, a czasem nawet konsternację. Kto tym razem zaliczył modową wpadkę na najważniejszym czerwonym dywanie świata? Oto stylizacje, które wywołały najwięcej komentarzy. Najgorsze stylizacje z Oscarów 2026 – Timothée Chalamet i zbyt casualowa interpretacja elegancji Timothée Chalamet pojawił się na gali w całkowicie białym garniturze od Givenchy, który miał nawiązywać do retro elegancji. Dwurzędowa marynarka i szerokie spodnie faktycznie przywoływały klimat lat 70., jednak całość nie wyglądała tak dopracowanie, jak można by oczekiwać na czerwonym dywanie Oscarów. Największym problemem okazały się dodatki. Ciężkie buty zaburzyły proporcje stylizacji i sprawiły, że dół sylwetki wyglądał zbyt masywnie. Do tego aktor dobrał czarne okulary przeciwsłoneczne, które nadawały całości bardziej uliczny niż galowy charakter. W efekcie stylizacja wyglądała raczej jak modowy eksperyment niż elegancki look na najważniejszą noc w Hollywood. Priyanka Chopra Jonas i suknia, którą przytłoczyły detale Priyanka Chopra Jonas postawiła na białą suknię Diora z wysokim rozcięciem, która początkowo zapowiadała się na jedną z bardziej klasycznych stylizacji wieczoru. Dopasowany gorset bez ramiączek dobrze podkreślał sylwetkę aktorki, a prosta forma mogła być przykładem ponadczasowej elegancji. Problem pojawił się przy wykończeniu sukni. Rozcięcie ozdobiono czarno-białymi piórami, które mocno kontrastowały z minimalistyczną formą projektu i przyciągały uwagę bardziej niż sama kreacja. Dodatkowo czarne szpilki jeszcze mocniej zaburzały spójność stylizacji. W efekcie suknia sprawiała wrażenie niedokończonej koncepcji – jakby elegancki projekt został przełamany detalami, które nie do końca do siebie pasowały. Duże zdziwienie wzbudziła także stylizacja Chloé Zhao, która pojawiła się w czarnej, wielowarstwowej sukni z połyskującej tkaniny. Kreacja została uzupełniona o długą, transparentną woalkę zakrywającą twarz, co nadało całości bardzo mroczny, niemal teatralny charakter. Zamiast elegancji pojawiło się wrażenie kostiumowości, które wielu obserwatorom bardziej kojarzyło się z pokazem sztuki współczesnej niż galą filmową. Rzeźbiarska forma, która zdominowała sylwetkę Isabel Zuaa zdecydowała się na stylizację o bardzo architektonicznej formie. Aktorka pojawiła się w kreacji z prostą, długą spódnicą zestawioną z mocno rozbudowanym topem w formie peplum. Materiał wyglądał efektownie, jednak konstrukcja góry całkowicie dominowała nad sylwetką. Najbardziej problematyczne okazały się wysokie, sztywne ramiączka, które unosiły się ponad linią ramion. Ten element wyglądał nienaturalnie i sprawiał wrażenie nieproporcjonalnego wobec reszty stroju. Zamiast podkreślać figurę aktorki, konstrukcja topu optycznie ją poszerzała i odwracała uwagę od całej stylizacji. "Teatralne" kreacje, które nie obroniły się na czerwonym dywanie Na czerwonym dywanie pojawiło się również kilka stylizacji, które próbowały postawić na spektakularną formę, ale ostatecznie okazały się nietrafione. Jedną z nich była czarna suknia haute couture od Elie Saab, którą wybrała Kristen Wiig. Rozbudowana spódnica z gęstym wzorem wyglądała bardzo ciężko wizualnie, a faktura materiału przywodziła na myśl dekoracyjne tkaniny z wnętrzarskich aranżacji. Dodatkowo góra kreacji sprawiała wrażenie niedopasowanej, przez co całość nie prezentowała się tak elegancko, jak można by oczekiwać od projektu haute couture. Pewne zdziwienie wywołała również stylizacja Lei Myren, która zdecydowała się na białą, rzeźbiarską suknię z tiulu. Projekt przyciągał uwagę rozbudowanym, piórowym kołnierzem oraz warstwową spódnicą, jednak nadmiar elementów sprawiał wrażenie stylistycznego chaosu. Długie, dekoracyjne paski materiału i nietypowa konstrukcja góry zaburzały proporcje sylwetki, a czarne szpilki dodatkowo kontrastowały z jasną kreacją. W efekcie stylizacja wyglądała bardziej jak konceptualny projekt z pokazu mody niż dopracowana suknia na czerwony dywan Oscarów. Kto wypadł najgorzej?
Najlepiej ubrane gwiazdy na gali Oscary 2026! I największe zaskoczenie wieczoru. Nikt nie spodziewał się jej na scenie…
Gwiazdy zachwyciły na 98. gali wręczenia Oscarów! Która wyglądała najlepiej? Chanel zdominował czerwony dywan, pióra były hitem wieczoru, a jedna nieoczekiwana gościni — która nie ma na koncie żadnej roli filmowej — skradła całe show…
Jest tylko jedna noc w roku, kiedy Hollywood naprawdę staje na baczność — i nie chodzi wyłącznie o nagrody. Gala wręczenia Oscarów to od dekad największa scena modowa globu, rytuał piękna i ambicji, podczas którego gwiazdy mają kilkanaście sekund na czerwonym dywanie, żeby zapisać się w historii stylu. Niektórym udaje się to na zawsze. 15 marca 2026 roku, podczas 98. ceremonii w Dolby Theatre w Los Angeles, historia modowa znowu się zapisała — i to w kilku akapitach jednocześnie. Oscary 2026: Chanel podbił czerwony dywan Ton wieczoru nadał Chanel pod rządami Matthieu Blazy'ego: cztery wielkie gwiazdy pojawiły się w kreacjach słynnego domu, każda interpretując jego DNA zupełnie inaczej. Teyana Taylor tchnęła w niego zmysłowość, Jessie Buckley — romantyzm w stylu Grace Kelly, Nicole Kidman — wieczną hollywoodzkość, a Pedro Pascal udowodnił, że Chanel może być też rewolucją w świecie mody męskiej. Kiedy ostatnio jeden dom zdominował galę w takim stopniu? Trzeba cofnąć się do epoki Lagerfelda. Ale 2026 rok nie należał wyłącznie do Chanel. Demi Moore w piórach Gucci zaprojektowanych przez Demnę udowodniła, że odważna moda może być jednocześnie dyplomatyczna. Rose Byrne w czarnym Diorze Jonathana Andersona z kwiatowym haftem przypomniała, że couture to nie ćwiczenie z przepychu, lecz ze smaku. Anne Hathaway powróciła na Oscary po latach nieobecności — i wróciła w wielkim stylu, w sukni Valentino, która wywołała westchnienie na całym czerwonym dywanie. Gwyneth Paltrow w białej kreacji Armani Privé przywołała ducha swojej legendarnej stylizacji sprzed dekad, tym razem bez różu, za to z dojrzałą pewnością siebie, której nie można kupić u żadnego projektanta. Trendem wieczoru okazały się pióra — pojawiły się w trzech z najgłośniejszych kreacji nocy — oraz pełne spódnice nawiązujące do złotego wieku Hollywood. Wśród projektantów triumfowały domy, które właśnie przechodzą ciekawą transformację: Chanel pod Blazym, Dior pod Andersonem, Givenchy pod Sarah Burton, Valentino pod nowym kierownictwem. Oscary 2026 były galą nowych rozdziałów — zarówno w kinie, jak i w modzie. Zebraliśmy to, co najlepsze z tej wyjątkowej nocy. Anna Wintour i Anne Hathaway na scenie: moment, ktorego nikt sie nie spodziewał Anne Hathaway wróciła na Oscary — i wróciła w Valentino. Wybór projektanta miał tym razem głębszy, osobisty wymiar: Valentino Garavani, legendarny twórca domu mody, zmarł na początku 2026 roku. Hathaway była na jego pogrzebie w Rzymie i napisała: „Był moim drogim, ukochanym przyjacielem, który mnie edukował, wychowywał i co roku na urodziny słał mi kwiaty”. Kwiatowa suknia Valentino na czerwonym dywanie była hołdem -- cichym, eleganckim i absolutnie wymownym. Ale prawdziwym zaskoczeniem wieczoru nie była sama Hathaway. Była nią kobieta, która wyszła razem z nią na scenę, by wręczyć Oscary za najlepsze kostiumy i charakteryzację: Anna Wintour - redaktorka naczelna Vogue, ikona mody i od dekad nieoficjalny pierwowzór Mirandy Priestly, bezwzględnej szefowej z kultowego filmu „Diabeł ubiera się u Prady” z 2006 roku. Przez dwadzieścia lat Wintour zachowywała stoicki spokój wobec faktu, że świat widzi w niej Mirandę. Na 98. gali Oscarów postanowiła to zmienić - i wcieliła się w rolę tak naturalnie, jakby nigdy z niej nie wychodziła. Zanim ogłoszono nominacje, Hathaway zwróciła się do partnerki: „Anno, co sądzisz o mojej sukni tej nocy?” Wintour, w ciemnych okularach i bez śladu uśmiechu, zignorowana pytanie i przeszła prosto do listy nominowanych. Sala ryknęła śmiechem. Na zakończenie Wintour pożegnała Hathaway słowami: „Dziękuję, Emily” -- używając imienia postaci granej przez Emily Blunt, nie jej. Żart, hołd i sprytna zapowiedź w jednym: „Diabeł ubiera się u Prady 2”, z powracającą obsadą Streep, Hathaway i Blunt, wchodzi do kin 1 maja 2026 roku. Po dwudziestu latach Miranda Priestly wraca. I jak widać - Anna Wintour jest gotowa. Kylie Jenner wspierala Timothee Chalamet -- i przy okazji skradla jego show Kylie Jenner przyszła na 98. galę Oscarów jako partnerka Timothée Chalameta, nominowanego za rolę w „Marty Supreme”. Nie musiała się starać, a mimo to wyglądała jak gwiazda pierwszej wielkości. Błyszcząca, dopasowana suknia Schiaparelli, zaprojektowana przez Daniela Roseberry'ego, przyciągała wzrok jak magnes. Projektant powiedział, że pracując z Jenner, obserwował kobietę, która bawi się własnym wizerunkiem z rzadko spotykaną swobodą. Trendy Oscarow 2026: co zapamietamy po tej nocy? Gdyby szukać jednego słowa na opis mody 98. gali Oscarów, byłoby to: transformacja. Zarówno w sensie dosłownym - pióra jako wiodący motyw wieczoru, pojawiające się w kreacjach Taylor, Moore i Kidman -- jak i metaforycznym. Triumfowały domy, które właśnie piszą nowe rozdziały swojej historii: Chanel pod Blazym, Dior pod Andersonem, Givenchy pod Sarah Burton, Valentino w obliczu straty założyciela. Każdy z tych domów pokazał, że tradycja i nowoczesność nie muszą być sprzeczne - wystarczy odwaga. Obok piór królowały pełne spódnice w stylu retro, minimalistyczne krawiectwo oraz couture traktowane jako język osobisty, nie kostium. Czerwony dywan Oscarów 2026 był też galą powrotów: Paltrow z nową pewnością siebie, Hathaway z hołdem ukrytym w tkaninie, Hudson z mamą w pierwszym rzędzie. Moda, jak zawsze na Oscarach, opowiadała własną historię - równoległą do tej na ekranie, i równie trudną do zapomnienia. Zobacz zdjęcia gwiazd w naszej galerii!
Izabella Krzan przejęła pałeczkę po Kindze Rusin. W Hollywood wygląda jak kandydatka do Oscara
Hollywood, czerwony dywan i atmosfera, której nie da się opisać. W samym centrum wydarzeń pojawiła się Izabella Krzan, która w tym roku relacjonuje Oscary dla TVN. Prezenterka zachwyciła stylizacją, która wygląda jak gotowa na najważniejszą noc w świecie filmu. Czy to dopiero początek jej wielkiego momentu w Hollywood?
Izabella Krzan spełnia właśnie jedno z najbardziej ekscytujących zawodowych marzeń. Prezenterka TVN zameldowała się w samym sercu filmowego świata, czyli w Hollywood, skąd relacjonuje przygotowania do jednej z najważniejszych nocy w branży. A patrząc na jej stylizację, trudno nie odnieść wrażenia, że sama mogłaby za chwilę przejść po czerwonym dywanie jako osoba nominowana. Izabella Krzan korespondentką TVN na Oscarach Gwiazda „Dzień dobry TVN” została w tym roku specjalną korespondentką stacji podczas gali wręczenia Oscarów. Tym samym przejęła symboliczną pałeczkę po Kindze Rusin i Ewie Drzyzdze, które w poprzednich latach relacjonowały wydarzenie prosto z Los Angeles. Już pierwsze materiały pokazują, że Krzan doskonale odnajduje się w tej roli. Prezenterka pojawiła się na miejscu w zjawiskowej stylizacji, która natychmiast przyciągnęła uwagę fanów. Elegancka, dopracowana w każdym detalu kreacja idealnie wpisuje się w klimat hollywoodzkiej gali i bez problemu mogłaby konkurować z lookami największych gwiazd kina. TVN szybko pochwalił się zdjęciami Krzan w mediach społecznościowych, a internauci nie szczędzili komplementów. CZYTAJ TEŻ: Książę William rzadko o tym mówi. W Dzień Matki wrócił do tragedii z 1997 roku To kolejny ważny krok w jej karierze. Izabella Krzan w ostatnich latach konsekwentnie buduje swoją pozycję jako jedna z najbardziej rozpoznawalnych twarzy TVN. Modelka przez długi czas była związana z Telewizją Polską, jednak w lutym 2025 roku zadebiutowała jako reporterka „Dzień dobry TVN”, szybko zdobywając sympatię widzów. W tym sezonie czeka ją zresztą jeszcze więcej zawodowych wyzwań. Krzan ponownie poprowadzi program „Azja Express”, a wyjazd do Hollywood tylko potwierdza, że stacja coraz mocniej stawia właśnie na nią. Polskie akcenty podczas gali Oscarów w Hollywood Pierwszy materiał z Los Angeles widzowie mogli już zobaczyć w śniadaniówce TVN. Prezenterka rozmawiała z Małgorzatą Turżańską, nominowaną do Oscara za kostiumy w filmie „Hamnet”. Kostiumografka z dużym dystansem podchodzi do swoich szans na statuetkę. "Powiedzieli mi, że mam jakieś 20 proc. szansy na wygraną, więc lepiej, żebym coś przygotowała, żeby nie stać z oczami jak jajka", przyznała z uśmiechem. Krzan zdradziła też, że przed samą galą planuje pokazać widzom jeszcze więcej hollywoodzkiej atmosfery. Na Instagramie zapowiedziała spacery po kultowych miejscach, które widzowie doskonale znają z największych filmowych hitów. W tym roku polskich akcentów podczas Oscarów będzie więcej. Oprócz Turżańskiej o statuetkę powalczy także Maciej Szczerbowski w kategorii Film Krótkometrażowy. Trudno o lepszą okazję, by oczy całego świata choć na chwilę zwróciły się w stronę polskich twórców. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Mick Jagger z młodszą o 44 lata narzeczoną, dawno niewidziana Meg Ryan i olśniewająca Nicole Kidman. Tłum gwiazd na kolacji przed Oscarami
Mick Jagger z młodszą o 44 lata narzeczoną, dawno niewidziana Meg Ryan i olśniewająca Nicole Kidman. Tłum gwiazd na kolacji przed Oscarami
Na kilka dni przed najważniejszą nocą w świecie kina Hollywood już zaczęło świętowanie. Na ekskluzywnej kolacji Chanel and Charles Finch pojawiły się nazwiska, które natychmiast rozgrzały media. Dawno niewidziana Meg Ryan, Mick Jagger z narzeczoną młodszą o 44 lata czy zawsze przyciągająca spojrzenia Lauren Sanchez. Były też odważne stylizacje i powroty, których mało kto się spodziewał.
Na kilka dni przed najważniejszą nocą w świecie kina atmosfera w Hollywood robi się naprawdę gorąca. Zanim jednak gwiazdy pojawią się na czerwonym dywanie podczas gali Oscarów, tradycyjnie spotykają się na eleganckich wydarzeniach poprzedzających wielki wieczór. Jednym z najbardziej prestiżowych jest kolacja Chanel & Charles Finch, która co roku przyciąga prawdziwą śmietankę towarzyską. W tym roku również nie zabrakło wielkich nazwisk, spektakularnych stylizacji i momentów, o których będzie się mówić jeszcze długo. Tłum gwiazd na kolacji przed Oscarami Kolacja Chanel & Charles Finch od lat uchodzi za jedno z najbardziej ekskluzywnych wydarzeń towarzyszących Oscarom. To właśnie tam gwiazdy mogą spotkać się w bardziej kameralnej atmosferze, zanim oczy całego świata zwrócą się na galę rozdania nagród Akademii. Nic więc dziwnego, że na liście gości znalazło się wiele ikon kina, muzyki i show-biznesu. Wśród zaproszonych pojawiła się m.in. Meg Ryan. Aktorka, która od lat należy do największych gwiazd romantycznych komedii, rzadko pokazuje się dziś na branżowych wydarzeniach, dlatego jej obecność wzbudziła spore zainteresowanie fotografów i fanów. W przeszłości wiele mówiło się o zmianach w jej wyglądzie. CZYTAJ TEŻ: Małgorzata Foremniak zdobyła się na bardzo osobiste wyznanie. Wprost mówi o nowym etapie w życiu. „Okazuje się, że już nie musisz płakać" Mick Jagger i jego młodsza o 44 lata narzeczona Na wydarzeniu nie mogło zabraknąć także legendy muzyki. Mick Jagger pojawił się na kolacji w towarzystwie swojej narzeczonej, która jest od niego młodsza o 44 lata. Para chętnie pozowała razem do zdjęć, przyciągając zainteresowanie zgromadzonych gości. Frontman The Rolling Stones od lat udowadnia, że doskonale odnajduje się zarówno na scenie, jak i w świecie wielkich wydarzeń towarzyskich. Podczas kolacji wyglądał elegancko i swobodnie, a jego partnerka zachwycała stylizacją. Lauren Sanchez w bardziej stonowanej odsłonie Na salonach pojawiła się również Lauren Sanchez, która słynie z odważnych i bardzo efektownych stylizacji. Tym razem jednak postawiła na nieco bardziej stonowany look niż zwykle, choć i tak przyciągała spojrzenia. Sanchez doskonale odnajduje się w świecie hollywoodzkich wydarzeń i często bywa na najważniejszych imprezach branżowych. Kolacja poprzedzająca Oscary była kolejną okazją, by zaprezentować się wśród największych gwiazd show-biznesu. Rozgrzewka przed wielką nocą Niektóre gwiazdy postawiły jednak na zdecydowanie bardziej odważne kreacje. Kristen Stewart pojawiła się na ściance w prześwitującej spódnicy, która natychmiast przyciągnęła uwagę fotografów. Aktorka od dawna słynie z modowej odwagi i nie boi się eksperymentować ze stylizacjami. Równie dużym zainteresowaniem cieszyła się Lily-Rose Depp. Młoda gwiazda zdecydowała się na tzw. naked dress, czyli suknię, która odsłaniała sporo ciała i podkreślała sylwetkę. Tego typu stylizacje od kilku sezonów robią prawdziwą furorę na czerwonych dywanach. Kolacja Chanel & Charles Finch po raz kolejny udowodniła, że wydarzenia poprzedzające Oscary potrafią być równie spektakularne jak sama gala. Gwiazdy już teraz rozpoczęły świętowanie, a atmosfera w Hollywood wyraźnie wskazuje, że wielka noc kina jest tuż za rogiem. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Anna Lewandowska pokazała rodzinne zdjęcia z plaży. Fani zwrócili uwagę zwłaszcza na jedno
Hollywood go kocha, Akademia nie. Pechowy geniusz wraca po Oscara po 40 latach kariery
To historia aktora, który przez cztery dekady tworzył wyjątkowe role, jednak Oscara wciąż mu odmawiano. W 2026 roku, po genialnej kreacji w "Blue Moon", wraca do gry o najważniejszą nagrodę filmową.
Ethan Hawke, znany z niezwykłej wszechstronności i niekonwencjonalnych wyborów, od 1985 roku pozostaje obecny w światowym kinie. Przez dekady zyskał miłość widzów, szacunek branży i uznanie krytyków, jednak elitarna Akademia Filmowa nie nagrodziła go dotąd Oscarem. W 2026 roku, po 40 latach pracy i piątej nominacji, powraca do walki o statuetkę za fenomenalną rolę w "Blue Moon". Czy tym razem docenią jego kunszt? Ethan Hawke – droga pechowego geniusza przez 40 lat kariery Początki kariery i przełomowe role Ethana Hawke'a Ethan Hawke zadebiutował na dużym ekranie w 1985 roku w filmie science fiction "Explorers". Przełom w jego karierze nastąpił cztery lata później, gdy zagrał u boku Robina Williamsa w kultowym już "Stowarzyszeniu Umarłych Poetów". Rola ta nie tylko przyniosła mu międzynarodowe uznanie, ale stała się symbolem jego pokolenia. Hawke był postrzegany jako aktor wrażliwy, autentyczny, skłonny do głębokiej refleksji nad swoimi postaciami i rolą sztuki w życiu. W kolejnych latach konsekwentnie budował swoją pozycję w Hollywood, wybierając role wykraczające poza mainstream i nie obawiając się ryzyka artystycznego. Współpraca z Richardem Linklaterem – fundament filmowego dorobku Jednym z najważniejszych filarów kariery Ethana Hawke'a jest jego wieloletnia współpraca z reżyserem Richardem Linklaterem. Ich filmowa przyjaźń rozpoczęła się w latach 90., gdy powstał pierwszy z trzech filmów o miłosnej relacji dwojga ludzi – "Przed wschodem słońca". Trylogia, na którą składają się jeszcze "Przed zachodem słońca" i "Przed północą", stała się fenomenem kulturowym, prezentując szczerość i ewolucję relacji w sposób, jaki rzadko spotyka się w kinie. Współpraca z Linklaterem pozwoliła Hawke’owi rozwijać się nie tylko jako aktor, lecz także scenarzysta, czego wyrazem były nominacje do Oscara za scenariusze do dwóch ostatnich części trylogii. Od grunge’owego symbolu po artystyczną dojrzałość Lata 90. przyniosły Ethanowi Hawke'owi status ikony młodego pokolenia, zwłaszcza po roli w filmie "Reality Bites". W przeciwieństwie do wielu swoich rówieśników nie zdecydował się jednak na hollywoodzką komercję i życie celebryty. Hawke pisał powieści, reżyserował sztuki teatralne, angażował się w projekty niezależne i eksperymentalne. Jego kariera stanowiła przykład konsekwentnej drogi artystycznej, bez poświęcania własnych ideałów na rzecz masowej popularności. Ta postawa niejednokrotnie stawiała go w opozycji do głównego nurtu branży filmowej, ale zapewniła mu uznanie jako aktora autentycznego i niepodrabialnego. Ethan Hawke kontra Akademia – historia nominacji i oscarowych rozczarowań Cztery dekady i pięć nominacji – dlaczego bez Oscara? Hawke był wielokrotnie nagradzany przez krytyków i branżę filmową, ale najważniejsza statuetka wciąż mu umykała. Do 2026 roku zdobył pięć nominacji do Oscara – dwie za role drugoplanowe ("Dzień próby", "Boyhood") oraz dwie za scenariusze adaptowane ("Przed zachodem słońca", "Przed północą"), a także pierwszą w karierze nominację za rolę pierwszoplanową w "Blue Moon". Jego przypadek jest przykładem fenomenu często obserwowanego w Hollywood: uznanie środowiska nie zawsze idzie w parze z uznaniem Akademii. Wielu ekspertów i dziennikarzy branżowych podkreśla, że Hawke był wielokrotnie pomijany, mimo wybitnych kreacji i ogromnego wkładu w rozwój sztuki aktorskiej (Joe George, Den of Geek). W rozmowie dla "People Magazine" sam Hawke przyznał: "Byłem głęboko wdzięczny za nominację. Ale nie mogłem powstrzymać się od myślenia o aktorach, którzy zrobili wspaniałą robotę i nie zostali docenieni. W mojej kategorii było więcej niż pięć świetnych ról" (Jack Smart, Andrea Mandell, People Magazine). Oscary a uznanie środowiska i krytyków filmowych O ile Akademia bywa kapryśna, środowisko filmowe i krytycy nie mają wątpliwości co do wyjątkowości talentu Hawke’a. W badaniu pt. "Oscary jako narzędzie promocji i kariery aktorskiej" przeprowadzonym przez Uniwersytet Jagielloński, podkreślono, że uznanie krytyków oraz współpraca z cenionymi twórcami, jak Richard Linklater, wpływają długofalowo na pozycję aktora niezależnie od liczby nagród. Hawke wielokrotnie powtarzał w wywiadach, że dla niego największą satysfakcją jest współpraca z artystami, którzy mają coś autentycznego do przekazania, a nie pogoń za statuetkami (Ethan Hawke, People Magazine). Sam aktor nie ukrywał swojego sceptycyzmu wobec oscarowego wyścigu: "Ludzie chcą wszystko w tym kraju zamieniać w rywalizację. [...] Jeśli spojrzymy na to, ile zapomnianych, przeciętnych filmów dostało Oscara i ilu średnich aktorów ma statuetkę na kominku, łatwo zauważyć, jak bardzo destrukcyjne może być nadawanie temu aż takiego znaczenia" – mówił w rozmowie z The Hollywood Reporter. W innym wywiadzie wyznał: "Tak wiele przeciętności jest wywieszanych na sztandarach. Wolałbym nie wygrać niż być nagrodzony za przeciętność. Przez lata zrozumiałem, że większość ludzi i tak nie wie, o czym mówi – w tym ja sam" (Ethan Hawke dla Standard/Hollywood Reporter). Zobacz też: Córka Ethana Hawke’a i Umy Thurman wzięła sekretny ślub. Gwiazdy "Stranger Things" na uroczystości! Blue Moon – rola, która może zmienić wszystko Jak Hawke stworzył kreację Lorenza Harta w „Blue Moon”? W "Blue Moon" Hawke wciela się w Lorenza Harta, wybitnego i jednocześnie tragicznego librecistę, odpowiedzialnego za takie standardy jak "My Funny Valentine" czy "Blue Moon". Film opowiada o jednym wieczorze z życia Harta – noc premiery "Oklahomy!", pierwszego musicalu Richarda Rodgersa stworzonego już bez jego udziału. Hawke musiał oddać nie tylko artystyczną wrażliwość bohatera, ale również jego dramatyczne zmagania z samotnością, poczuciem odrzucenia, ukrytą orientacją i chorobą alkoholową. Jak sam aktor przyznaje, przygotowanie do roli było ogromnym wyzwaniem: "Pierwszego dnia zdjęciowego miałem do nauczenia więcej kwestii niż przez ostatnie 10 lat razem wziętych. Była to ogromna ilość tekstu. Czuję dumę, że to się udało – ale muszę przyznać, że złamało mi to mózg" (Ethan Hawke, People Magazine). W innym miejscu tłumaczył: "Musiałem znać cały film jak sztukę teatralną, ale nie miałem sześciu tygodni prób, jak to bywa w teatrze. To było trochę jak wystrzelenie z armaty". View oEmbed on the source website Praca na planie, wyzwania i kulisy powstawania filmu Film „Blue Moon” powstał jako kameralna produkcja, niemal w całości rozgrywająca się w jednej lokalizacji – nowojorskim barze podczas jednej nocy. Taka forma wymagała od Hawke’a nieustannego skupienia i całkowitego zanurzenia w postaci. "To był film, w którym musiałem być obecny na sto procent przez cały czas. Ten projekt zabrał mi wszystko, musiałem się na kilka miesięcy niemal całkowicie wycofać z codzienności" – wspominał aktor (Alex Frank, GQ). Czy Akademia doceni wreszcie Ethana Hawke’a? W 2026 roku Ethan Hawke otrzymał piątą nominację do Oscara – tym razem w kategorii Najlepszy Aktor Pierwszoplanowy. Konkurencja była silna, ale wiele środowisk branżowych i krytyków wskazywało właśnie na Hawke’a jako faworyta. Prasa branżowa podkreślała, że jego kreacja w "Blue Moon" przełamuje granice między kinem a teatrem i pozwala widzowi zanurzyć się w duszy bohatera. Sam aktor pozostaje jednak do tej kwestii zdystansowany: "To wspaniale, jeśli ludzie doceniają twoją pracę, ale najważniejsze jest, żeby samemu być z niej dumnym. Dla mnie istotne jest, by czuć, że najlepsze role mam jeszcze przed sobą" (Ethan Hawke, GQ). Nie zmienia to faktu, że przypadek Hawke’a pozostaje symbolem niedocenianych przez Akademię artystów, którzy konsekwentnie podążają własną drogą i inspirują kolejne pokolenia do stawiania na autentyczność. Dla niego – jak sam wielokrotnie podkreślał – najważniejsze jest, by "mieć poczucie, że najlepsze role są jeszcze przed nim". Zobacz też: Uczył się kina z kaset VHS i zmuszał rodziców, by wozili go na castingi. Po latach DiCaprio wyznaje: sława mnie przygniotła Źródła: people.com, cheatsheet.com, gq.com, denofgeek.com
Uczył się kina z kaset VHS i zmuszał rodziców, by wozili go na castingi. Po latach DiCaprio wyznaje: sława mnie przygniotła
Leonardo DiCaprio od ponad trzech dekad pozostaje jedną z najważniejszych postaci światowego kina. W 2025 roku zdobył ósmą nominację do Oscara za występ w filmie "Jedna bitwa po drugiej", po raz kolejny potwierdzając swoją silną pozycję w Hollywood. Choć dziś jest jedną z największych gwiazd branży filmowej, jego droga do sukcesu była długa i pełna wyzwań, a ogromna popularność, która przyszła z czasem, potrafiła być dla niego przytłaczająca.
Dziś Leonardo DiCaprio jest gwiazdą światowego formatu i jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów Hollywood. W 2025 roku zdobył ósmą nominację do Oscara za występ w filmie Jedna bitwa po drugiej, potwierdzając swoją mocną pozycję w branży filmowej. Jego droga na szczyt zaczęła się jednak dużo wcześniej. Jako nastolatek godzinami oglądał wypożyczone kasety VHS, ucząc się historii kina i analizując role wielkich aktorów. Jednocześnie z ogromną determinacją walczył o swoją szansę w branży – sam mobilizował rodziców, by zabierali go na castingi i pomagali mu rozwijać aktorską karierę. Fascynacja kinem zaczęła się bardzo wcześnie Dziś Leonardo DiCaprio jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów na świecie, ale jego miłość do kina zaczęła się znacznie wcześniej, zanim jeszcze pojawił się na wielkim ekranie. Gdy miał 15 lat, postanowił samodzielnie nadrobić wiedzę o historii filmu. Zaczął oglądać wypożyczone kasety VHS, urządzając sobie prawdziwy filmowy maraton. W ten sposób poznawał klasykę kina i analizował aktorskie kreacje, które robiły na nim największe wrażenie. Jedną z nich była rola Jamesa Deana w filmie „Na wschód od Edenu” z 1955 roku. To właśnie ten występ szczególnie zapadł mu w pamięć. DiCaprio zwracał uwagę na emocjonalną autentyczność bohatera i sposób, w jaki aktor potrafił pokazać wrażliwość na ekranie. Już wtedy zastanawiał się, czy sam kiedyś będzie w stanie osiągnąć podobną siłę wyrazu w aktorstwie. Po latach przyznał, że właśnie takie role fascynują go najbardziej. „Takie występy są dla mnie najbardziej intrygujące – pokazują emocje i wrażliwość, bez tej twardej skorupy, za którą często się chowamy” – mówił. Determinacja nastolatka: „Zabierzcie mnie na castingi” Zanim jednak pojawiły się pierwsze duże role, młody Leonardo musiał przejść przez długą drogę przesłuchań i odrzuceń. Co ciekawe – jak sam wspomina – to właśnie on był osobą, która najbardziej naciskała na rozwój swojej kariery. „To ja mówiłem mamie i tacie: zawieźcie mnie na castingi, musimy to zrobić. Prosiłem też, żeby odbierali mnie wcześniej ze szkoły” – wspominał aktor. Pierwszego agenta zdobył w wieku 12 lat. Od tego momentu bardzo poważnie traktował swoją przyszłość w branży filmowej. Wspomina, że często prosił rodziców, by odbierali go wcześniej ze szkoły i zawożą go na kolejne castingi. W praktyce oznaczało to, że sam stał się kimś w rodzaju własnego „scenicznego rodzica”. Pilnował terminów przesłuchań, mobilizował rodzinę i robił wszystko, by zdobywać kolejne doświadczenia przed kamerą. Na początku pojawiał się głównie w telewizji. Jednym z ważniejszych etapów był udział w serialu "Dzieciaki, kłopoty i my", który pomógł mu zdobyć pierwsze doświadczenie na planie i otworzył drzwi do dalszej kariery. Zobacz też: To ona była gwiazdą ceremonii. Ukochana Leonardo DiCaprio zachwyciła świat Przełomowa rola u boku Roberta De Niro Prawdziwy przełom nastąpił wraz z filmem "Chłopięcy świat" z 1993 roku. W produkcji DiCaprio zagrał młodego Toby’ego – chłopca dorastającego w trudnej rodzinnej sytuacji. Na ekranie partnerował mu Robert De Niro, który wcielił się w rolę surowego i agresywnego ojczyma. Film pokazał ogromny potencjał młodego aktora. Krytycy zwracali uwagę na jego naturalność i emocjonalną intensywność. To właśnie po tej roli Hollywood zaczęło postrzegać DiCaprio jako jednego z najbardziej obiecujących młodych aktorów swojego pokolenia. Nagła sława po „Titanicu” Jednym z najbardziej przełomowych momentów w jego karierze był oczywiście film Titanic. Produkcja stała się globalnym fenomenem, a DiCaprio w bardzo krótkim czasie zyskał status międzynarodowej gwiazdy. Ogromne zainteresowanie mediów, nieustanna obecność w przestrzeni publicznej i uwaga fanów na całym świecie okazały się jednak trudnym doświadczeniem. Aktor po latach przyznał, że tak nagła popularność była dla niego momentami przytłaczająca. To właśnie wtedy zaczął świadomie zastanawiać się, jak prowadzić swoją karierę, aby nie stracić kontroli nad własnym życiem. „To coś, z czym próbuję sobie radzić przez całe dorosłe życie i wciąż nie mogę powiedzieć, że jestem w tym ekspertem” – wyznał. Świadome wybory i długa kariera w Hollywood Z biegiem lat Leonardo DiCaprio wypracował własną strategię funkcjonowania w świecie sławy. Aktor stara się pojawiać publicznie przede wszystkim wtedy, gdy ma coś konkretnego do powiedzenia lub gdy promuje projekt, w który jest naprawdę zaangażowany. „Moja filozofia jest prosta: wychodzę do ludzi tylko wtedy, gdy mam coś do powiedzenia albo coś do pokazania. W innym przypadku staram się po prostu znikać z ich pola widzenia” – tłumaczył. Dziś może pochwalić się ponad 30-letnią karierą filmową. W tym czasie zdobył siedem nominacji do Oscara i jedną statuetkę, a w 2025 roku otrzymał kolejną – ósmą nominację do Oscara za rolę w filmie Jedna bitwa po drugiej. Jego historia pokazuje, że sukces w Hollywood rzadko jest dziełem przypadku. Za spektakularną karierą stoi konsekwencja, determinacja i ogromna pasja do kina. Zobacz też: Hollywood było w szoku, kiedy nie zgodziła się na rolę w "Titanicu". Wszystko przez DiCaprio Źródło: time.com
Ojciec ośmiorga dzieci i gwiazda kina. Teraz walczy o pierwszego Oscara. Po ponad 100 produkcjach wreszcie doczekał się nominacji
Przez dekady pojawiał się w największych produkcjach świata, pracował z uznanymi reżyserami i stworzył dziesiątki pamiętnych ról. Mimo to jedno wyróżnienie wciąż pozostawało poza jego zasięgiem. Teraz wszystko może się zmienić. Po występie w filmie „Wartość sentymentalna” Stellan Skarsgård po raz pierwszy w karierze znalazł się w gronie nominowanych do Oscara.
Stellan Skarsgård, jeden z najbardziej rozpoznawalnych szwedzkich aktorów na świecie, po ponad pięciu dekadach pracy w filmie doczekał się wyjątkowego momentu w swojej karierze. 74-letni artysta otrzymał pierwszą w życiu nominację do Oscara za rolę w filmie „Wartość sentymentalna” w reżyserii Joachima Triera. Aktor, który wystąpił w ponad stu produkcjach – od kina artystycznego po wielkie hollywoodzkie widowiska – ma teraz szansę sięgnąć po najważniejszą nagrodę filmową. Jeśli zwycięży podczas gali Oscarów 2026, zapisze się w historii jako pierwszy szwedzki aktor nagrodzony statuetką Amerykańskiej Akademii Filmowej. Stellan Skarsgård Oscar 2026 – pierwsza nominacja po dekadach kariery Stellan Skarsgård otrzymał pierwszą w życiu nominację do Oscara dopiero w wieku 74 lat. Dla aktora, który przez dziesięciolecia budował międzynarodową karierę i wystąpił w ponad stu filmach, to symboliczne zwieńczenie drogi zawodowej. Sam aktor przyznał z humorem, że nie spodziewał się takiego wyróżnienia. Odbierając wcześniej Złoty Glob, żartował, że myślał, iż jest już „za stary” na takie nagrody. Tymczasem właśnie teraz znalazł się w centrum uwagi światowej branży filmowej. Wyniki Oscarów 2026 zostaną ogłoszone w nocy z 15 na 16 marca 2026 roku czasu polskiego. Jeśli Skarsgård zwycięży, zapisze się w historii jako pierwszy szwedzki aktor nagrodzony Oscarem przez Amerykańską Akademię Filmową. Zobacz też: Wzruszył Hollywood do łez. Teraz zachwyci Polskę. W tle wielki sukces naszej rodaczki „Wartość sentymentalna”. Rola Gustava Borga, która przyniosła nominację Nominację przyniosła Skarsgårdowi rola w filmie „Wartość sentymentalna” w reżyserii Joachima Triera. Aktor wciela się w postać Gustava Borga, wybitnego reżysera filmowego. Bohater przez lata zaniedbywał relacje z córkami – Norą i Agnes – głównie z powodu obowiązków zawodowych. Historia rozpoczyna się w dniu pogrzebu byłej żony, kiedy Gustav wraca do rodzinnego domu. Podczas spotkania z córką Norą proponuje jej udział w swoim nowym filmie. Kobieta jednak odmawia. W tej sytuacji Gustav decyduje się obsadzić w tej roli hollywoodzką gwiazdę Rachel. W postacie córek wcielają się Renate Reinsve oraz Inga Ibsdotter Lilleaas, a Rachel gra Elle Fanning. Rola Gustava Borga została napisana specjalnie z myślą o Skarsgårdzie. Reżyser Joachim Trier widział w nim idealnego aktora do zagrania narcystycznego, pewnego siebie mężczyzny, który jednocześnie potrafi ujmować urokiem i poczuciem humoru. Rodzina Skarsgårdów – jedna z najbardziej filmowych na świecie Stellan Skarsgård jest ojcem ośmiorga dzieci i głową jednej z najbardziej rozpoznawalnych rodzin w świecie filmu. Wielu jego potomków poszło w ślady ojca i rozpoczęło kariery aktorskie, dzięki czemu nazwisko Skarsgård regularnie pojawia się w napisach filmowych i serialowych na całym świecie. Najstarszy z rodzeństwa, Alexander Skarsgård, urodził się 25 sierpnia 1976 roku w Sztokholmie. Jest jednym z najbardziej znanych aktorów w rodzinie – wystąpił m.in. w serialach „Generation Kill”, „True Blood” oraz „Sukcesja”. W 2018 roku zdobył Emmy, nagrodę SAG oraz Złoty Glob za rolę w serialu „Wielkie kłamstewka”. Po obejrzeniu „Wartości sentymentalnej” na festiwalu w Telluride Alexander zareagował bardzo emocjonalnie – według relacji wyszedł z sali poruszony i przytulił ojca. Kilka miesięcy później ojciec i syn znaleźli się w nietypowej sytuacji, ponieważ obaj zostali nominowani do nagrody Gotham za najlepszą rolę drugoplanową. Gustaf Skarsgård, urodzony 12 listopada 1980 roku w Sztokholmie, już jako dziecko interesował się aktorstwem i uczęszczał do szkoły teatralnej. Międzynarodową rozpoznawalność przyniosła mu rola Flokiego w serialu „Vikings”, w którym występował w latach 2013–2020. Pojawił się także w serialu „Westworld” oraz produkcji Netflixa „Cursed”. Sam Skarsgård, który przyszedł na świat 5 czerwca 1982 roku w Szwecji, wybrał inną drogę zawodową niż większość rodzeństwa. Zamiast kariery aktorskiej zdecydował się na medycynę i pracuje jako lekarz na oddziale intensywnej terapii. Według relacji rodziny na co dzień ratuje ludzkie życie. Kolejnym z braci jest Bill Skarsgård, urodzony 9 sierpnia 1990 roku. Aktor zdobył światową popularność dzięki roli przerażającego klauna Pennywise w filmie „To” (2017) oraz jego kontynuacji „To: Rozdział 2” (2019). Wystąpił także w takich produkcjach jak „Deadpool 2” czy „John Wick: Chapter 4”. Jedyną córką w rodzinie jest Eija Skarsgård, urodzona 27 lutego 1992 roku. W przeciwieństwie do większości rodzeństwa nie wybrała kariery aktorskiej, choć przez pewien czas pracowała jako modelka. W 2019 roku wyszła za mąż za Zeke Tastas. Valter Skarsgård, urodzony 25 października 1995 roku, również został aktorem. Występował przede wszystkim w produkcjach szwedzkich, a międzynarodową uwagę zwrócił rolą w serialu „Black Lake” emitowanym w latach 2016–2018 oraz w produkcji Netflixa „Katla” z 2021 roku. Dwaj najmłodsi synowie aktora pochodzą z jego drugiego małżeństwa z producentką filmową Megan Everett. Ossian Skarsgård, urodzony w 2009 roku, już jako nastolatek pojawił się na ekranie – zagrał u boku starszego brata Billa w szwedzkim filmie „Bränn Alla Mina Brev” (2022). Najmłodszy z rodzeństwa, Kolbjörn Skarsgård, urodził się w 2012 roku. Podobnie jak wielu członków rodziny rozpoczął przygodę z aktorstwem jako dziecko – wystąpił m.in. w serialu „Clark” (2022) oraz w produkcji telewizyjnej „Kenny Starfighter”. Sam Skarsgård podchodzi do rodzinnego sukcesu z dystansem i poczuciem humoru. W jednym z wywiadów określił siebie żartobliwie mianem „nepo-taty”, sugerując, że dzięki dzieciom także on korzysta z popularności nazwiska. Od idola nastolatek do gwiazdy światowego kina Kariera aktorska Stellana Skarsgårda rozpoczęła się bardzo wcześnie. Już w wieku 16 lat zagrał w popularnym serialu telewizyjnym „Bombi Bitt och jag” (1968). Produkcja przyniosła mu ogromną popularność w Szwecji i sprawiła, że stał się idolem nastolatek. Niedługo później porzucił szkołę i rozpoczął pracę w teatrze. W 1972 roku dołączył do zespołu Królewskiego Teatru Dramatycznego w Sztokholmie, gdzie występował przez wiele lat. Przełom w jego karierze nastąpił w 1982 roku, kiedy zagrał w filmie „Prostoduszny morderca” w reżyserii Hansa Alfredsona. Rola przyniosła mu nagrodę na festiwalu w Berlinie i otworzyła drogę do międzynarodowej kariery. Czytaj też: Buntowniczka z małej norweskiej wioski dziś zachwyca w jednym z najlepiej ocenianych filmów roku. "Wyrzucano mnie z wielu miejsc. Tylko w aktorstwie naprawdę pasuję” Hollywood i współpraca z wielkimi reżyserami Z czasem Skarsgård stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych europejskich aktorów w Hollywood. Wystąpił w wielu znanych produkcjach, takich jak „Buntownik z wyboru”, „Piraci z Karaibów” czy „Dziewczyna z tatuażem”. Szczególnie ważne miejsce w jego filmografii zajmują współprace z duńskim reżyserem Larsem von Trierem. Skarsgård zagrał m.in. w filmach „Przełamując fale”, „Tańcząc w ciemnościach”, „Dogville”, „Melancholia” oraz „Nimfomanka”. Aktor znany jest również z ról w dużych produkcjach filmowych. W filmie „Diuna” Denisa Villeneuve’a wcielił się w barona Vladimira Harkonnena – jedną z najbardziej charakterystycznych postaci tej historii. Nagrody i przełomowa rola w „Czarnobylu” Jednym z największych sukcesów w jego karierze była rola w serialu „Czarnobyl”, w którym zagrał Borysa Szczerbinę, zastępcę przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR odpowiedzialnego za działania po katastrofie w elektrowni jądrowej. Ta kreacja przyniosła mu pierwszy w karierze Złoty Glob i umocniła jego pozycję jako jednego z najbardziej cenionych aktorów charakterystycznych swojego pokolenia. Czy Stellan Skarsgård zdobędzie Oscara? Mimo ponad pięćdziesięciu lat kariery i ponad stu filmów w dorobku, Stellan Skarsgård dopiero teraz otrzymał pierwszą nominację do Oscara. To wydarzenie szczególne nie tylko dla samego aktora, ale również dla szwedzkiego kina. Dotychczas jedynym szwedzkim aktorem nominowanym przez Amerykańską Akademię Filmową był Max von Sydow, który był nominowany dwukrotnie, lecz nigdy nie zdobył statuetki. Dlatego tegoroczna gala budzi ogromne emocje. Jeśli Skarsgård zwycięży, stanie się pierwszym szwedzkim aktorem w historii nagrodzonym Oscarem. Na odpowiedź trzeba jednak jeszcze poczekać. Rozstrzygnięcie nastąpi w nocy z 15 na 16 marca 2026 roku czasu polskiego. Źródła: wyborcza.pl, people.com
Najnowszy film nominowanego do Oscara reżysera już niebawem w kinach. A o czym opowiada jego drugie hollywoodzkie dzieło?
Premiera hollywoodzkiego debiutu tego polskiego reżysera już w następnym tygodniu. Twórca w tym roku zrealizował kolejny międzynarodowy film, który osadzony jest w Wielkiej Brytanii. O czym jest kolejne światowe dzieło artysty?
Jan Komasa nie boi się trudnych tematów, a jego filmy od lat balansują między społecznym komentarzem a formalnym eksperymentem. Po międzynarodowym sukcesie „Bożego Ciała” i ambitnym, politycznym thrillerze „Rocznica”, reżyser powraca z drugim hollywoodzkim projektem, „Dobrym chłopcem”. Ten psychologiczny dreszczowiec rozgrywający się na prowincji Wielkiej Brytanii to opowieść o władzy, przemocy i potrzebie kontroli, zarówno nad innymi, jak i nad samym sobą. „Dobry chłopiec” – kolejny śmiały krok Jan Komasa Polski reżyser Jan Komasa, znany dotychczas przede wszystkim z nominowanego do Oscara filmu „Boże ciało” oraz intensywnych dramatów psychologicznych takich jak „Sala samobójców”, tym razem przekracza granice rodzimej kinematografii. Jego najnowszy projekt, anglojęzyczny thriller „Dobry chłopiec”, stanowi kolejny etap w drodze artysty ku międzynarodowej arenie. Film powstał w koprodukcji polsko‑brytyjskiej, zaś jego światowa premiera odbyła się podczas 50. edycji Toronto International Film Festival. W obsadzie pojawiają się gwiazdy światowego formatu, znany z serialu „Dojrzewanie” Stephen Graham, Andrea Riseborough i Anson Boon, co podkreśla ambicje projektu. Produkcja została wyreżyserowana przez Komasę, scenariusz napisali Bartek Bartosik i Naqqash Khalid, zdjęcia zaś zrealizował rodzimy operator Michał Dymek, który swoje pierwsze kroki w Hollywood stawiał za sprawą oscarowego debiutu Jessiego Eisenberga „Prawdziwy ból”. Film łączy elementy thrillera psychologicznego z czarną komedią i zawiera w sobie typowe dla Komasy motywy, jak przemoc, władza, resocjalizacja, ale także konflikt pokoleniowy i refleksję nad kondycją człowieka w izolacji. Zobacz też: To hollywoodzki debiut nominowanego do Oscara Polaka. Ten brawurowy dramat już niebawem obejrzysz w kinie O czym opowiada film „Dobry chłopiec”? Głównym bohaterem „Dobrego chłopca” jest dziewiętnastoletni Tommy (Anson Boon), chłopak z marginesu, który żyje z przestępstw, alkoholu, narkotyków i internetowej autopromocji. Pewnego wieczoru zostaje uprowadzony przez Chrisa (Stephen Graham) i jego żonę Kathryn (Andrea Riseborough) i budzi się związany w piwnicy dużej posiadłości na brytyjskiej prowincji. Chris i Kathryn chcą przywrócić mu moralny kurs, mają plan – odmienić go i uczynić z niego tytułowego „dobrego chłopca”. Akcja filmu toczy się w klaustrofobicznej przestrzeni jednego domu, w której sekwencje resocjalizacji mieszają się z irracjonalną tyranią. Tommy zmaga się nie tylko z fizycznym i psychicznym zniewoleniem, ale także z paradoksalnym uczuciem wdzięczności wobec kata‑wychowawcy. Film staje się spektaklem władzy i uległości, symboliką więzi rodziny jako oddziału resocjalizacyjnego oraz krytyką systemu, który próbuje zagospodarować jednostkę. Recenzja „The Guardian” mówi o „kubrickowskim absurdzie” i porównuje film do klasyków psychologicznej prowokacji. Choć tematy może nie są nowatorskie, Komasa nadaje im uniwersalny wymiar, zadając pytanie, kto w tej układance naprawdę potrzebuje terapii, więzień czy wychowawca? Zobacz też: To jedna z najbardziej wyczekiwanych premier roku. Kultowy polski reżyser po raz kolejny szokuje mroczną opowieścią Droga do międzynarodowej kariery Jana Komasy View oEmbed on the source website W obliczu coraz większej globalizacji kina, „Dobry chłopiec” jawi się jako znaczący punkt w karierze Komasy. Pokazuje, że reżyser potrafi przenieść swoją wrażliwość na uniwersalną płaszczyznę, zachowując stylowy sznyt i prowokacyjny charakter. Film nie tylko poszerza jego filmografię o międzynarodowy projekt, lecz także potwierdza jego gotowość do stawiania trudnych pytań, o naturę przemocy, resocjalizacji i człowieczeństwa w czasach, w których zdaje się ono być na wagę złota. Polska premiera filmu pozostaje nieznana, a już w następny piątek, 21-ego listopada do kin wchodzi pierwsze hollywoodzkie dzieło reżysera – „Rocznica”.
Jest pierwszą Polką, która otrzymała Oscara. Z tamtej nocy dobitnie zapamiętała jedno. Chodzi o słowa Toma Hanksa
To ją podczas Oscarów w 1994 roku zapowiedział sam Tom Hanks. 31 lat temu Ewa Braun otrzymała tę niezwykłą nagrodę za scenografię do filmu "Lista Schindlera". Od tej pory jej zawodowe życie to nieustające pasmo sukcesów. Tylko nam opowiedziała o swojej pracy i młodych twórcach, których śledzi z zapartym tchem.
Ponad 3 dekady temu cała Polska nie mogła uwierzyć, że nagroda Oscara po raz pierwszy trafiła do rąk Polki. To właśnie w 1994 roku Ewa Braun – wraz z Allanem Starskim – odebrała w Los Angeles najważniejszą statuetkę w świecie kina. Doceniono jej pracę przy scenografii do „Listy Schindlera”. Tylko nam opowiedziała, jak zapamiętała całą galę. Pierwsza taka Polka w historii. Ewa Braun o Oscarach 1994 Przy okazji sesji do VIVY! – która jeszcze do środy w sprzedaży – udało się nam porozmawiać przed kamerą z Ewą Braun. Scenografka podzieliła się z nami wspomnieniami z gali przyznania Oscarów w 1994 roku. Czy ona i jej koledzy spodziewali się nagrody? „Przesłanki były tylko takie, że film Lista Schindlera dostał 12 nominacji do Oscarów. Ale oczywiście cały konkurs jest nieprzewidywalny. Muszę powiedzieć, że w tamtej edycji uroczystości nasza konkurencja w kategorii scenografia była niezwykle trudna. Filmy obok naszego były niesamowite i bardzo różnorodne, ale jednocześnie też piękne scenograficznie. Wszyscy mamy chyba w pamięci takie filmy jak Wiek Niewinności, Okruchy dnia, Orlando czy Rodzina Adamsów. A jednak doceniono film czarno-biały”, opowiada nam przed kamerą VIVY.pl. „Myślę, że to najbardziej dowodzi temu, że nie ma takiego czegoś, że jest dobra scenografia i słaby film, tylko po prostu jeżeli jest dobra scenografia, to jednak też i film jest dobry”, dodaje. Pani Ewa do dziś ma w głowie słowa prowadzącego ówczesną uroczystość. „Pamiętam, że wtedy na scenę wyszedł Tom Hanks. I gdy wyczytywał filmy nominowane do nagrody Oscara, to powiedział bardzo ważną rzecz. Powiedział, że kiedyś wystarczyło światło, aktor i kamera, ale potem z czasem się okazało, że jednak aktor potrzebuje tła i tym tłem jest scenografia”, opowiedziała nam. Całej rozmowy możesz posłuchać na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
To dzieło w oscarowej obsadzie to poruszająca historia rodzinna. Hit o bokserze obejrzysz już dziś za darmo
To poruszająca historia o rodzinie i wychodzeniu z marginesu społecznego. Ten hit to doskonały pokaz drugoplanowego aktorstwa, które zaowocowało dwoma nagrodami Akademii. Nie przegap okazji, bo już dziś obejrzysz go całkowicie za darmo.
Jeżeli jesteś fanem filmu „Rocky” to koniecznie musisz obejrzeć ten film. To klasyczna sportowa opowieść, która prowokuje do refleksji i inspiruje. W obsadzie znalazły się same gwiazdy, z czego dwójka aktorów nagrodzona została za swoje role Oscarem! Już dziś obejrzysz go za darmo w telewizji. Twórcy i obsada filmu „Fighter” Za reżyserię tego filmu odpowiada, wzięty amerykański twórca David O. Russell, autor „Poradnika pozytywnego myślenia” oraz „American Hustle”. Scenariusz jest efektem współpracy trio, w którego skład wchodzi Eric Johnson, Paul Tamsay oraz autor tekstu do słynnego, oscarowego „Jokera”, Scott Silver. Zdjęcia wykonał, jeden z najlepszych obecnych operatorów w Hollywood, zdobywca Oscara oraz wieloletni współpracownik Christophera Nolana, Hoyte Van Hoytema, którego kunszt podziwiać można m.in. w filmie „Ona” czy „Oppenheimer”. W obsadzie także znalazły się jedne z największych nazwisk branży filmowej. W główną rolę wcielił się Mark Wahlberg, znany z komedii „Ted” oraz szpiegowskiej „Infiltracji”. U jego boku, podziwiać można, słynącego z jednych z najbardziej drastycznych metamorfoz w Hollywood, Christiana Balea, odtwórcę postaci Batmana oraz kultowego Patricka z „American Psycho”. Żeńskie role przypadły dwóm, wielkim aktorkom, Amy Adams z głośnego filmu „Nowy początek” oraz Melissie Leo znanej z dramatu kryminalnego „Labirynt”. Zobacz też: Już jest! Ten długo wyczekiwany film z oscarową obsadą właśnie wszedł do kin. Nie zgadniecie, w kogo wcielił się tym razem Pedro Pascal O czym opowiada film „Fighter”? „Fighter” to film, którego fabuła opiera się na uniwersalnym fundamencie, wpisując się w gatunek sportowego dramatu obyczajowego. Główny bohater, Micky Ward jest byłym, odnoszącym liczne sukcesu bokserem, o którego sławie obecnie nie pamięta już nikt. Jego życie wypełnione jest marazmem i rutyną, które nie napawają go ani jego bliskich nadzieją na lepszą przyszłość. Ward jednak wciąż marzy o zdobyciu Mistrza Świata, co rozpocznie pełną wyzwań drogę do celu, w której pomoże mu brat oraz nowo poznana dziewczyna. I choć reżyser zdecydował się zbudować film na znanej i często przetwarzanej historii sportowej niczym z kultowego „Rocky’iego”, to udało mu się uniknąć powtarzalności i typowego schematu. Główny wątek filmu jest mocno osadzony w nieoczywistych sytuacjach rodzinnych, co nadaje mu wyjątkowości na tle innych dzieł z gatunku. To opowieść o determinacji, relacjach i marzeniach, która potrafi zarówno wzruszyć jak i pobudzić nadzieję. Szczególnie jasnym punktem „Fightera” jest jego obsada. Mimo iż Bale oraz Leo zaangażowani zostali w role drugoplanowe, to oboje zostali za nie nagrodzone Oscarem, a dla samego odtwórcy postaci Dickiego jest to jedna z najbardziej charakterystycznych ról w karierze. To film, który z pewnością ucieszy fanów boksu i sportowych historii, ale jego niestandardowa forma sprawia, że jest kinem dostępnym dla każdego. Zobacz też: Krytycy zgodni. Legendarny reżyser, uwielbiany aktor w roli głównej i pełna zwrotów akcji historia. Już od dziś w kinach film, który ma szansę na Oscara! Kiedy i gdzie oglądać film „Fighter”? View oEmbed on the source website Film będzie można obejrzeć już dziś za darmo na kanale TVP 1 o godzinie 21:05.