Miała wszystko, by wejść na skróty. Wybrała trudniejszą drogę. Przybylska patrzyłaby z dumą
Oliwia Bieniuk, córka Anny Przybylskiej i Jarosława Bieniuka, w programie "Pytanie na śniadanie" podzieliła się refleksjami na temat swojego życia zawodowego. Młoda gwiazda nie ukrywa, komu zawdzięcza najwięcej.
Podczas wizyty w "Pytaniu na śniadanie" Oliwia Bieniuk szczerze opowiedziała o tym, jak ważną rolę w jej życiu — prywatnym i zawodowym — odegrali rodzice. Młoda aktorka, która coraz śmielej zaznacza swoją pozycję w show-biznesie, zaznaczyła, że to właśnie dzięki wsparciu niezapomnianej Anny Przybylskiej i byłego piłkarza Jarosława Bieniuka mogła rozpocząć swoją drogę w aktorstwie. Dzieciństwo na planach filmowych z Anną Przybylską Oliwia wspomniała o swoim dzieciństwie, które spędziła często na planach filmowych, towarzysząc mamie. Obserwowanie pracy Anny Przybylskiej na planie ukształtowało Oliwię i utwierdziło ją w przekonaniu, że chce pójść w jej ślady. Jak powiedziała: "Od dziecka jeździłam na plany filmowe i bardzo to mi się podobało. Najbardziej wspominam «Bilet na księżyc» z mamą". To właśnie te doświadczenia miały ogromny wpływ na jej decyzję o związaniu przyszłości z aktorstwem. Aktorka, która pracuje na własne nazwisko, a obecnie kończy szkołę aktorską, nie ukrywa, że wiąże swoją przyszłość z tym zawodem. Jej głównym celem jest dalszy rozwój zawodowy, czego nie zapewni jej znane w branży nazwisko. "Stawiam na szkołę aktorską, dlatego że gdzieś od zawsze byłam w tym środowisku" — zapewniła ambitnie w rozmowie na żywo ZOBACZ TEŻ: Wielkie zmiany w życiu Agnieszki Woźniak-Starak. Przekazała sensacyjną decyzję, widzowie TVN-u w szoku Wdzięczność wobec rodziców – szczere wyznanie aktorki Równocześnie Oliwia Bieniuk nie ma wątpliwości co do tego, jak wielki wpływ mieli na nią rodzice. Poza wsparciem emocjonalnym i inspiracją do rozwoju artystycznego zawsze mogła liczyć na ich obecność i zrozumienie. "Pracuję na swoje własne nazwisko i to jest dla mnie najważniejsze. Wiadomo, że wszystko zawdzięczam swoim rodzicom. Gdzie jestem, gdzie mieszkam. Oni bardzo dużo mi dali i dają cały czas. Do końca życia będę bardzo za to wdzięczna i to też gdzieś tam w sercu trzymam" — podsumowała, nie kryjąc wzruszenia. Oliwia Bieniuk ujawniła też, że bardziej ciągnie ją do pracy przed kamerami. W przyszłości bez wątpienia usłyszymy o niej jeszcze nie raz. SPRAWDŹ TEŻ: Odwołała koncerty z przyczyn zdrowotnych. Teraz Stanisława Celińska wydała pilny komunikat, fani zadrżeli
Oliwia Bieniuk w poruszającym wpisie na Dzień Matki. Pokazała niepublikowane zdjęcie z Anną Przybylską
Wzruszający gest Oliwii Bieniuk w Dniu Matki poruszył tysiące internautów. Córka Anny Przybylskiej pokazała niepublikowaną wcześniej fotografię z dzieciństwa, na której towarzyszy jej ukochana mama i młodszy brat, Szymon. To właśnie w ten sposób uczciła pamięć zmarłej niemal 11 lat temu aktorce.
W Dzień Matki media społecznościowe zalały zdjęcia z życzeniami i wspomnieniami. Wśród nich nie zabrakło poruszającego gestu Oliwii Bieniuk. Córka zmarłej w 2014 roku Anny Przybylskiej opublikowała na swoim profilu fotografię z dzieciństwa, na której widzimy ją w objęciach mamy. Obok nich stoi jej młodszy brat, Szymon. Zdjęcie opatrzyła jedynie symboliczną ikoną czarnego serca… Oliwia Bieniuk uczciła pamięć swojej mamy w wyjątkowy sposób Dla wielu osób 26 maja to czas pełen wzruszeń i radości. Inni, jak Oliwia Bieniuk, spędzają ten dzień na refleksji i wspomnieniach. To właśnie w ten sposób, już od lat, córka niezapomnianej aktorki czci jej pamięć. Przypomnijmy, że na początku października minie 11 lat od śmierci ulubienicy publiczności. CZYTAJ TEŻ: Wychowała ją samodzielnie, składa mamie życzenia nawet z okazji Dnia Ojca. Elżbietę i Annę Jarosik łączy wyjątkowa więź Kariera Oliwii Bieniuk Choć Oliwia miała niespełna 12 lat, kiedy straciła mamę — Annę Przybylską, to wspomnienie o niej pozostaje wciąż żywe. Dziś sama wkracza w świat show-biznesu. Jako studentka III roku Warszawskiej Szkoły Filmowej przygotowuje się do obrony pracy dyplomowej. Swoje aktorskie próby miała już m.in. w serialu „Gliniarze”. Czy powtórzy sukces mamy? Czas pokaże, ale jedno jest pewne – pamięć o Annie Przybylskiej trwa w sercach fanów i bliskich. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wiedziała, że odchodzi, ale nie zdążyła się pożegnać. Hanna Lis wzruszająco o ostatnich chwilach z mamą
Pokazała romantyczny kadr z ukochanym. Tak Oliwia Bieniuk podsumowała 2024 rok
Oliwia Bieniuk jest szczęśliwie zakochana. Córka Anny Przybylskiej i Jarosława Bieniuka podsumowała 2024 rok. Studentka aktorstwa rzadko uchyla rąbka tajemnicy na temat życia prywatnego. Na jednym z kadrów widać ją w towarzystwie tajemniczego młodzieńca. Oliwia Bieniuk zakochana. Podsumowała 2024 rok i pokazała zdjęcia z ukochanym Dorastała na oczach całej Polski, ma 22 lata i konkretne plany na przyszłość. Oliwia Bieniuk powoli spełnia swoje marzenia. Ma na swoim koncie udział w Tańcu z Gwiazdami, role w serialu Gliniarze, filmie Licho nie śpi. Na co dzień rozwija swoje umiejętności w Warszawskiej Szkole Filmowej. „Aktorstwo to moja pasja i, mam nadzieję, mój przyszły zawód. Chłonę od wykładowców wiedzę i staram się maksymalnie wykorzystać ten czas. [...] Takie studia to jest szkoła życia. Trzeba się skupić na niej tak bardzo, że świat poza nią w ogóle znika. Nauka w tej szkole to moim zdaniem rodzaj terapii. Czasami zajęcia wyglądają tak, jakby się uczestniczyło w jakiejś zaawansowanej grupowej terapii psychologicznej. Trzeba tego doświadczyć, żeby móc więcej dowiedzieć się o sobie, no i zawodzie aktora”, opowiadała w rozmowie z VIVĄ!. Pracuje na własne nazwisko i nie chce być porównywana do mamy, Anny Przybylskiej. Czytaj też: Oliwia Bieniuk o pierwszej prawdziwej miłości: "Jestem wdzięczna, że mogę to przeżywać"... W jednym z wywiadów podkreślała, że chciałaby być szczęśliwa - prywatnie i zawodowo. „Ale wiem przecież, że szczęśliwym się tylko bywa i że stan szczęśliwości zmienia się w ciągu całego życia. Co innego cieszy, kiedy jest się młodym, a co innego, gdy jest się w średnim wieku, o którym jeszcze nie myślę. Teraz po prostu chciałabym mieć swoją rodzinę, kochać i być kochana…”, opowiadała Krystynie Pytlakowskiej. Wraz z końcem 2024 roku Oliwia Bieniuk podsumowała ostatnie miesiące. Młoda aktorka podzieliła się z fanami fotografiami, które miały dla niej szczególne znaczenie. Nie brakowało podróży, kadrów z bliskimi. Na jednej z nich internauci mogli dostrzec tajemniczego chłopaka. Zakochani wpatrują się sobie w oczy i czule obejmują. Nie widzą poza sobą świata! Wiadomo, że serce 22-laki nadal jest zajęte. Widać, że Oliwia Bieniuk jest szczęśliwa i to jest najważniejsze! Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze. Sprawdź też: Oliwia Bieniuk o pierwszej prawdziwej miłości: "Jestem wdzięczna, że mogę to przeżywać"...
Zamieściła efekty nowej sesji zdjęciowej, rozpętała się burza. Oliwia Bieniuk nie pozostawiła tego bez odpowiedzi
Córka Anny Przybylskiej i Jarosława Bieniuka spełnia marzenia, rozwija swój aktorski talent. Pozostaje w stałym kontakcie ze swoimi obserwatorami. Niedawno Oliwia Bieniuk zamieściła w mediach społecznościowych efekty nowej sesji zdjęciowej. Niespodziewanie spadły na nią nieprzychylne komentarze. Nie zamierzała pozostawić tego bez odpowiedzi. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 30.10.2024 r.] Nowa sesja Oliwii Bieniuk wywołała ogromne emocje Miała okazję podglądać świat show-biznesu od kulis jako mała dziewczynka. Anna Przybylska zabierała córkę na sesje zdjęciowe. Oliwia obserwowała mamę podczas pracy. Nic dziwnego, że zapragnęła związać swoją przyszłość z mediami – aktorstwem i modelingiem. Po maturze Oliwia Bieniuk rozpoczęła studia w Warszawskiej Szkole Filmowej Bogusława Lindy. Od czasu do czasu pojawia się na czerwonym dywanie, prowadzi media społecznościowe i pracuje na własne nazwisko, choć doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że nie jest to łatwe. Nie zamierza się zatrzymywać i poddawać przeciwnościom losu. „Wiem, że wybrałam drogę, która dla mnie będzie trudniejsza niż dla innych. Pogodziłam się z tym. Nigdy nie będę taka jak mama i nawet nie będę próbowała jej dorównać. Jestem inną osobą, mam inny charakter. Nie zastąpię jej, mimo że ludzie oczekują, że będę jak ona. Nie pracuję na nazwisko Anna Przybylska, tylko na Oliwia Bieniuk. Ale wolę, żeby mnie porównywano do mamy, niż żebym miała robić coś co mnie zupełnie nie interesuje”, zwierzała się w rozmowie z Katarzyną Piątkowską dla VIVY! z 2022 roku Oliwia Bieniuk ma na swoim koncie kolejne sukcesy, pierwsze doświadczenia. Czytaj też: Ma dopiero 22 lata, lecz uparcie dąży do swoich celów. Córka Anny Przybylskiej postanowiła iść w jej ślady Oliwia Bieniuk odpowiedziała na nieprzychylne komentarze W mediach społecznościowych 22-latka dzieli się swoimi zawodowymi działaniami. Teraz zachwyciła wszystkich efektami nowej sesji zdjęciowej. Czarno-białe kadry oczarowały wielbicieli Oliwii Bieniuk. „Ślicznie wyglądasz”, „Brawo Oliwka. Bardzo fajne foty. Super. Pozdrawiam cieplutko”, „Jaka Ty śliczna jesteś”, „Sztos”, „Ale ogień!”, „Piękna jesteś!”, mogliśmy przeczytać. Wśród komentarzy pojawiły się także niepochlebne opinie. Niektórym nie spodobała się stylizacja modelki i pozy, w których pojawiła się na zdjęciach. „Nieładna ta fotka”, „Fotograf za bardzo się nie popisał moim zdaniem”, wybrzmiało. „Kompletnie nieładne zdjęcia... jesteś taka ładna, a tutaj wyglądasz jak nieprzytomna nastolatka na haju. Zmień fotografa”, napisała uszczypliwie jedna z osób. Na co Oliwia Bieniuk odparła: „A ty masz fake konto”. I dała jasno do zrozumienia, że nie zamierza dawać przyzwolenia na takie komentarze w swojej przestrzeni. Sprawdź też: Adele niespodziewanie przerwała piosenkę. Na widok Celine Dion zalała się łzami <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/10/EN015411200130-3863b1d.jpg" width="2000" height="1331" alt="Oliwia Bieniuk, Uroczysta premiera filmu Ania, 05.10.2022 Warszawa Uroczysta premiera filmu dokumentalnego o Annie Przybylskiej "Ania"" title="Oliwia Bieniuk, Uroczysta premiera filmu Ania, 05.10.2022 Warszawa Uroczysta premiera filmu dokumentalnego o Annie Przybylskiej "Ania"" />
Ma dopiero 22 lata, lecz uparcie dąży do swoich celów. Córka Anny Przybylskiej postanowiła iść w jej ślady
Oliwia Bieniuk jest mocno zdeterminowana: „Aktorstwo to moja pasja i, mam nadzieję, mój przyszły zawód”
Oliwia Bieniuk właśnie świętuje swoje urodziny. Chociaż ma dopiero 22 lata, wie, czego chce od życia, i nie zamierza się poddawać, zanim nie osiągnie swojego celu. W zeszłym roku na łamach VIVY! opowiedziała o swoich planach na przyszłość. Postanowiła, tak jak jej mama, Anna Przybylska, oddać się aktorstwu. Tak wygląda jej ścieżka do świetlanej kariery. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 21.10.2024 r.] Oliwia Bieniuk postanowiła iść w ślady sławnej mamy Oliwia Bieniuk jest bardzo zdeterminowana w osiągnięciu celu, który sobie postawiła. Jak przyznała w 2023 r. w rozmowie z Krystyną Pytlakowską z VIVY!, jest pewna, że to, co chce w życiu robić, to zdecydowanie aktorstwo. Właśnie dlatego postanowiła zdawać do szkoły aktorskiej, i chociaż sama wątpiła we własne umiejętności, udało się jej za pierwszym razem. Dziś jest dumną studentką aktorstwa w Warszawskiej Szkole Filmowej. „Aktorstwo to moja pasja i, mam nadzieję, mój przyszły zawód. Chłonę od wykładowców wiedzę i staram się maksymalnie wykorzystać ten czas” czytamy. Córka Anny Przybylskiej i Jarosława Bieniuka jest jednak świadoma tego, że droga na szczyt wcale nie jest łatwa. Mimo swojego młodego wieku jest w stanie jednak zaakceptować ciemną stronę swoich marzeń. „Jestem bardzo młoda, mam dopiero 21 lat i wszystkiego się uczę. Staram się chłonąć jak najwięcej, bo 20 lat to bardzo rozwojowy etap w życiu. Wszystko jest nowe, pojawiają się nowe doświadczenia, nowe porażki i nowe sukcesy. To okres, w którym po prostu człowiek się uczy, ale popełnia przy tym dużo błędów. Ważne jednak, by z tych błędów wyciągać jakąś naukę życiową. To taka lekcja” mówiła rok temu. Zobacz także: Oliwia Bieniuk udostępniła wspólne zdjęcie z mamą. Tak uczciła 10. rocznicę śmierci Anny Przybylskiej Według Oliwi Bieniuk szkoła aktorska jest szkołą życia W tym samym wywiadzie córka znanej aktorki przyznała, że na studiach uczy się nie tylko kunsztu aktorstwa, ale także dorosłego życia, odpowiedzialności i wrażliwości. Jak przyznała, już na samym początku szkoły poczuła, że nauka zmieniła jej życie. „Bardzo mnie zmieniła i myślę, że na lepsze. Teraz już wiem, nad czym muszę pracować i co w sobie wykształcić. A przede wszystkim takie studia to jest szkoła życia. Trzeba się skupić na niej tak bardzo, że świat poza nią w ogóle znika. Nauka w tej szkole to moim zdaniem rodzaj terapii. Czasami zajęcia wyglądają tak, jakby się uczestniczyło w jakiejś zaawansowanej grupowej terapii psychologicznej. Trzeba tego doświadczyć, żeby móc więcej dowiedzieć się o sobie, no i zawodzie aktora” opowiedziała. Oliwia Bieniuk dodała także, że wraz z pójściem na studia udało się jej bardziej dojrzeć. Zaczęła skupiać się na własnej przyszłości, podejmuje współprace reklamowe, by uniezależnić się finansowo i stara się zarobić na własne utrzymanie. „Działam w kilku projektach reklamowych. [...] Muszę przecież jakoś zarabiać, żeby normalnie funkcjonować i żyć. Muszę się utrzymywać, płacić za wynajęcie mieszkania i tak dalej” wyznała Krystynie Pytlakowskiej. Czytaj też: Jarosław Bieniuk wyznał, jakim jest ojcem. Ojcostwo pomogło mu wyzbyć się egoizmu Oliwia Bieniuk — filmy, kariera aktorska Oliwia Bieniuk pierwszy raz stanęła przed kamerą już kilka lat temu. W 2021 r. wystąpiła w „Tańcu z Gwiazdami”, jednakże nie udało się jej dojść do finału — wówczas wraz z Michałem Bartkiewiczem zajęła trzecie miejsce. Później wraz z rodziną pojawiła się w filmie dokumentalnym „Ania”, w którym wspomnieli przedwcześnie zmarłą Annę Przybylską. Za jej pierwszą rolę po dołączeniu do szkoły aktorskiej możemy zaś uznać jej występ w studenckiej etiudzie filmowej „Niuniek”. Młoda aktorka miała tam wcielić się w bardzo odważną rolę „wokalistki, która jest klientką baru. W jednej ze scen bohaterka grana przez Oliwię namiętnie całuje się z barmanem, a następnie zaczyna się rozbierać” [cytat za portalem film.wp.pl]. Sprawdź również: Oliwia Bieniuk o pierwszej prawdziwej miłości: "Jestem wdzięczna, że mogę to przeżywać"... Oliwia Bieniuk jednak poza aktorstwem ma już także doświadczenie w modelingu — gdy miała zaledwie 14 lat została twarzą kolekcji dziecięcej jednej z popularnych sieci sklepów odzieżowych, a dwa razy — w 2020 r. oraz w 2023 r. — zdecydowała się także na wyjątkowe sesje przed obiektywami VIVY!. Oprócz tego 22-latka prężnie rozwija także swoje zasięgi w mediach społecznościowych — na swoim koncie na Instagramie, który obserwuje już ponad 300 tys. osób, chętnie dzieli się swoimi zdjęciami, a także współpracuje ze znanymi firmami i markami ubrań. Z okazji 22. urodzin redakcja VIVA.pl życzy Oliwii Bieniuk spełnienia wszystkich marzeń!
Kochała życie, do wszystkiego podchodziła z uśmiechem. Oliwia Bieniuk pielęgnuje najpiękniejsze wspomnienia o mamie
"Miała przede wszystkim bardzo dobre serce"
Rodzinę stawiała na pierwszym miejscu. Dla Anny Przybylskiej relacje z bliskimi były najważniejsze. Wspólnie z ukochanym Jarosławem Bieniukiem doczekała się trójki pociech. Uważała, że osiągnęła w życiu wiele, ale podkreślała, że to, co stworzyła zawodowo nie dorówna nigdy temu, że jest dumną mamą. Zawsze z czułością mówiła o Oliwii, Szymonie i Janie. Dziś córka idzie w jej ślady i rozwija swoją artystyczną karierę. Oliwia Bieniuk pięknie mówi o mamie i pielęgnuje najpiękniejsze wspomnienia. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 26.10.2024 r.] Anna Przybylska dla rodziny była gotowa do największych poświęceń. Tak mówiła o córce Była z nich dumna! Anna Przybylska marzyła o stworzeniu dużej, kochającej rodziny i to pragnienie udało jej się spełnić. Dla bliskich była gotowa do największych gestów. Z ukochaną córką łączyła ją wyjątkowa więź. Aktorka wspominała, że dojrzewała razem z Oliwią. „Wiele spraw wtedy przewartościowałam. Nie masz pojęcia, jakie to kształcące uczestniczyć tak aktywnie w dojrzewaniu własnego dziecka. Związałam się z jej koleżankami i ich rodzicami. Weszłam w jej świat. Byłam przede wszystkim matką, a aktorką tylko na pół etatu. I czerpałam z tego satysfakcję”, opowiadała w jednym z wywiadów Krystynie Pytlakowskiej dla Vivy! Oliwia Bieniuk wiele zawdzięcza mamie. Z sentymentem wspomina chwile spędzone wspólnie. Od najmłodszych lat miała okazję podziwiać ją za kulisami sesji zdjęciowych czy serialu. Odziedziczyła po mamie nie tylko talent, ale przede wszystkim dobroć i wrażliwość. Obie uwielbiały się śmiać. „Miała przede wszystkim bardzo dobre serce. Była bardzo inteligentną kobietą. Była bardzo kulturalna, no i przede wszystkim była szalona, a to najbardziej w niej lubiłam. (...) Lubię się wygłupiać. Mama też miała taki humor, lubiła się też wygłupiać. Mam to chyba po niej. Jestem tak samo szalona. (...) Też kocham się śmiać”, wspominała w rozmowie z Dorotą Wellman dla Dzień Dobry TVN w 2020 roku. Czytaj też: Oliwia Bieniuk udostępniła wspólne zdjęcie z mamą. Tak uczciła 10. rocznicę śmierci Anny Przybylskiej Oliwia Bieniuk podąża artystyczną drogą. Idzie w ślady mamy Nikogo nie dziwi, że Oliwia zdecydowała się podążać artystyczną drogą i tak jak mama, zapragnęła spróbować swoich w aktorstwie. Już w liceum wybrała klasę teatralno-filmową. Do tej samej szkoły uczęszczała Anna Przybylska. Oliwia zachwyciła się tym światem, stawia sobie wysoko poprzeczkę. O mamie myśli codziennie i o tym, czy pochwalałaby jej decyzje. Nie wyklucza, że ostrzegałaby ją przed cieniami zawodu. „Nie wiem jednak, czy mama, gdyby żyła, byłaby zadowolona z mojej decyzji. Nie wiem nawet, kim według niej miałabym zostać w przyszłości. Nigdy o tym nie rozmawiałyśmy. Ale przecież nie ma nic złego w tym, że spełniam swoje marzenia. Być może naprawdę ma się to w genach?”, mówiła w 2020 roku w VIVIE! Dziś Oliwia Bieniuk jest studentką szkoły filmowej i zgłębia tajemnice zawodu. Stara się chłonąć, jak najwięcej. Wszystkie sukcesy i porażki traktuje jako cenne doświadczenie. Podkreśla, że zamierza pracować na własne nazwisko. „Aktorstwo to moja pasja i, mam nadzieję, mój przyszły zawód. Chłonę od wykładowców wiedzę i staram się maksymalnie wykorzystać ten czas”, opowiadała w 2023 roku w Vivie! Oliwia Bieniuk wspomina mamę, Annę Przybylską Od śmierci Anny Przybylskiej minęło 10 lat… Brakuje jej śmiechu, żartów i niesamowitej energii, ale w sercach bliskich żyje wiecznie. Wciąż wspominają jej słowa, powiedzenia, rady… Oliwia pamięta wskazówki, które jej pozostawiła. Miała dwanaście lat, kiedy mama odeszła. Uwielbia wracać do filmów z jej udziałem. „Zawsze powtarzała, że mam być mądra i rozsądna. I żebym nie ulegała porywom chwili i nie podejmowała pochopnie decyzji. Tak zresztą cały czas mnie wychowywała. Ale nie zostawiła mi żadnego pamiętnika czy dziennika. Szkoda. Jedyne, co mi po niej zostało, to szkatułka z biżuterią, którą czasem przeglądam, jak mi smutno. Oglądam też filmy, w których grała. „Ciemną stronę Wenus” dwa razy. I oczywiście jej ostatni film „Bilet na Księżyc”, opowiadała w 2020 roku Krystynie Pytlakowskiej. Sprawdź też: Mama Anny Przybylskiej mówi dość. Męczy ją porównywanie Oliwii Bieniuk do zmarłej córki Gdyby dziś miała okazję powiedzieć coś mamie, opowiedziałaby o swoim szczęściu, wsparciu bliskich. „Powiedziałabym: „Mamo, jestem szczęśliwa, chociaż nie tak stuprocentowo. Jeszcze kilku rzeczy mi brakuje. Gdy je spełnię, będę szczęśliwa już bez zakłóceń”. Powiedziałabym też, że tata wierzy we mnie i wspiera w tym, co robię”, mówiła w VIVIE!. Oliwia Bieniuk pielęgnuje piękne wspomnienia związane z Anną Przybylską i przyznaje, że brakuje jej wspólnych rozmów z mamą. Aktorka z pewnością wiedziałaby o swojej córce wszystko. Dla Oliwii i jej bliskich ogromnym przeżyciem był film „Ania”, który opowiadał o życiu mamy. Twórcy pokazali prawdziwą Annę Przybylską, taką, jaką widziała ją rodzina i przyjaciele – szczęśliwą, zabawną, uśmiechniętą. „Mama jest w nim taka, jaką pamiętam”, wspominała córka gwiazdy. W rozmowie z Mateuszem Szymkowiakiem zauważała, że ludzie pokochali Annę Przybylską za jej autentyczność. „Ona po prostu była sobą, kochała życie. Do wszystkiego podchodziła z uśmiechem, z taką pewnością siebie i też wszystko potrafiła obrócić w żart, co było taką jej iskierką", dodawała w Pytaniu na Śniadanie. Źródło: Dzień Dobry TVN, Viva, Interia, PrzeglądSportowy.onet.pl
Oliwia Bieniuk udostępniła wspólne zdjęcie z mamą. Tak uczciła 10. rocznicę śmierci Anny Przybylskiej
Odeszła dziesięć lat temu, pozostawiając po sobie ból i żal. Anna Przybylska zmarła 5 października 2014 roku. W sercach rodziny, przyjaciół i fanów będzie żyła wiecznie. W poruszający sposób aktorkę wspomniała ukochana córka, Oliwia Bieniuk. Pokazała wyjątkowy kadr. [Ostatnia publikacja na Viva Historie 06.10.2024 r.] Anna Przybylska była dumna z dzieci. Rodzina była jej największą siłą Dla Anny Przybylskiej dzieci były najważniejsze. To dla nich wspólnie z Jarosławem Bieniukiem budowała piękną przyszłość. Oliwia, Szymon i Jan byli spełnieniem jej marzeń. Zawsze chciała stworzyć dużą rodzinę. Nie wielkie role, sława czy uwielbienie tłumów, to właśnie bliscy byli jej największą dumą. „Uważam, że wiele w życiu osiągnęłam. I mam tu na myśli moją rodzinę, moją najpiękniejszą rolę, jaką do tej pory zagrałam. Nigdy to, co stworzyłam zawodowo, nie dorówna temu, że jestem dumną matką trójki dzieci i że to są takie kochane dzieciaki”, opowiadała w jednym z archiwalnych wydań VIVY!. Anna Przybylska odeszła zbyt wcześnie po walce z chorobą. Z Oliwią łączyła ją wyjątkowa więź. Córka poszła w ślady Anny i związała się z aktorstwem, rozwija swoją pasję a przyszłość stoi przed nią otworem. Oliwia wspominała w wywiadach, że mama zabierała ją na sesje, od kulis mogła podglądać jej pracę. Anna Przybylska na pewno wspierałaby ją w pogoni za marzeniami i chciałaby jej szczęścia. "Zawsze powtarzała, że mam być mądra i rozsądna. I żebym nie ulegała porywom chwili i nie podejmowała pochopnie decyzji. Tak zresztą cały czas mnie wychowywała. Ale nie zostawiła mi żadnego pamiętnika czy dziennika. Szkoda. Jedyne, co mi po niej zostało, to szkatułka z biżuterią, którą czasem przeglądam, jak mi smutno. Oglądam też filmy, w których grała. „Ciemną stronę Wenus” dwa razy. I oczywiście jej ostatni film „Bilet na Księżyc”, wspominała w archiwalnej rozmowie z naszym magazynem. Czytaj też: Tragedia zbliżyła ich do siebie, nigdy nie byli bliżej. Rodzina Anny Przybylskiej trwała przy niej do samego końca Oliwia Bieniuk uczciła pamięć mamy w 10. Rocznicę śmierci Anny Przybylskiej Aktorka odeszła dziesięć lat temu, 5 października 2014 roku. Do końca walczyła z chorobą. Dziś w poruszających słowach wspominają ją bliscy. Córka artystki zamieściła w sieci rozrywający serce wpis. W mediach społecznościowych Oliwia Bieniuk opublikowała czarno-białą fotografię z rodzinnego albumu. W kadrze widzimy uśmiechniętą mamę i córkę. Zdjęcie cały czas towarzyszy córce Annie Przybylskiej, ustawiła je jako tapetę w telefonie. „Moja tapeta mówi sama za siebie... 10…”, wyznała Oliwia Bieniuk. Wcześniej w poruszających słowach wspominał ją ukochany, Jarosław Bieniuk. "Twój uśmiech nigdy nie zgaśnie w naszych sercach i naszej pamięci...", pisał pod udostępnionym nagraniem ze wspólnymi fotografiami. Źródło: Instagram, Viva.pl Sprawdź też: Anna Przybylska zmarła 10 lat temu. Pamięć o niej jest wciąż żywa. Tak wygląda grób aktorki Oliwia Bieniuk, Krystyna Przybylska, Szymon Bieniuk, Jan Bieniuk, Jarosław Bieniuk, Agnieszka Kubera
Tragedia zbliżyła ich do siebie, nigdy nie byli bliżej. Rodzina Anny Przybylskiej trwała przy niej do samego końca
5 października minie 10 lat od śmierci aktorki
Jutro minie 10 lat, odkąd nie ma z nami Anny Przybylskiej, wyjątkowej aktorki, ale przede wszystkim mamy, partnerki i córki. Anna Przybylska do ostatniej chwili walczyła o życie, o to, aby jej dzieci pamiętały o swojej mamie. Choroba niestety nie dała za wygraną. Aktorka zmarła na nowotwór trzustki, a rodzinna tragedia zbliżyła jej najbliższych, którzy trwali przy niej do samego końca. Anna Przybylska przegrała z chorobą Była niezwykle odważna i walczyła do samego końca. Nowotwór trzustki był jednak silniejszy. Anna Przybylska w ostatnich miesiącach swojego życia skupiła się na najbliższych. Chciała, aby pamiętali ją uśmiechniętą. Walczyła również o swoją prywatność, a przede wszystkim o prywatność dzieci, którą naruszali natrętni paparazzi. W ukochanym Trójmieście spędziła ostatnie chwile. Tam, do ostatniej chwili otoczona przez najbliższych odeszła 5 października 2014 roku. Wraz z nią pękło wiele serc... ZOBACZ TEŻ: We wzruszający sposób wspomniała o mamie. Oliwia Bieniuk opublikowała nieznane zdjęcie z Anną Przybylską Tragedia zbliżyła rodzinę Odejście Anny Przybylskiej bardzo zbliżyło jej rodzinę. Jarosław Bieniuk musiał zmierzyć się z samotnym wychowywaniem trójki dzieci, Oliwii, Jana i Szymona. To na nim spoczywała również odpowiedzialność, by przekazać tę straszną informację dzieciom. Oliwia, która jest najstarszą z rodzeństwa, wciąż była dzieckiem. Mimo to doskonale pamięta dzień, w którym odeszła jej ukochana mama. Takich rzeczy się nie zapomina. W obliczu tragedii wszyscy mieli siebie. Każde z nich, chociaż w tamtym momencie było to może nieoczywiste, było dla siebie wsparciem. Wiedzieli, że ten dzień może nadejść, chociaż robili wszystko, aby go opóźnić. Jako rodzina, stali się sobie jeszcze bardziej bliscy. CZYTAJ TEŻ: Szymon Bieniuk oddał hołd ukochanej mamie. Czekał do ukończenia 18. roku życia Anna Przybylska w pamięci najbliższych Dziś pamięć o Annie Przybylskiej jest wciąż żywa. Cała rodzina pielęgnuje ją każdego dnia. Anna Przybylska jest cały czas obecna wśród bliskich. Widzą ją, patrząc chociażby na Oliwię, Jana czy Szymona. Jest w ich oczach, uśmiechu i sercach. Każdego roku wspominają Annę Przybylską, nie tylko w rocznicę śmierci. Dom jest wypełniony jej zdjęciami. Oliwia, najstarsza córka pary z roku na rok coraz bardziej przypomina swoją przepiękną mamę. W jej social mediach zdjęcia i nawiązania do mamy pojawiają się bardzo często. Pamięć o Annie Przybylskiej jest wiecznie żywa, a rodzina pielęgnuje ją każdego dnia! Źródło: Viva, WPROST, byczdrowyminfo.pl
We wzruszający sposób wspomniała o mamie. Oliwia Bieniuk opublikowała nieznane zdjęcie z Anną Przybylską
W Dniu Mamy, Oliwia Bieniuk opublikowała w swoich social mediach wzruszający wpis i zdjęcie, którego nikt wcześniej nie widział. Mała dziewczynka wtulająca się w Annę Przybylską na zdjęciu, to właśnie ona. Jej słowa chwytają za serce. W tym roku minie 10 lat, odkąd aktorka odeszła, przegrywając walkę z ciężką chorobą. ZOBACZ TEŻ: Wybrali dla synka szczególne imię! Sandra Kubicka zdradziła, co oznacza. Jest naprawdę wyjątkowe Oliwia Bieniuk wspomina mamę 26 maja to wyjątkowy dzień, w którym wszystkie Mamy mają swoje święto. Oliwia Bieniuk z tej okazji opublikowała wzruszający wpis pełen rozważań, odnoszący się do Anny Przybylskiej. Opatrzyła go nieznanym zdjęciem z plaży, kiedy jej mama jeszcze żyła. Obie uwielbiały spędzać wspólnie czas, a Oliwii niezwykle brakuje tych chwil. "Mama zabierała mnie na sesje, które bardzo mi się podobały, i w ogóle uważałam, że aktorka ma barwne życie. Nie wiem jednak, czy mama, gdyby żyła, byłaby zadowolona z mojej decyzji. Nie wiem nawet, kim według niej miałabym zostać w przyszłości. Nigdy o tym nie rozmawiałyśmy. Ale przecież nie ma nic złego w tym, że spełniam swoje marzenia" - mówiła w wywiadzie dla VIVA!. Mama zawsze wspierała córkę i mówiła jej, żeby żyła tak, jak czuje. Wspomnienia, które pozostały Oliwii, są dla niej najcenniejsze na świecie. "Zawsze powtarzała, że mam być mądra i rozsądna. I żebym nie ulegała porywom chwili i nie podejmowała pochopnie decyzji. Tak zresztą cały czas mnie wychowywała. Ale nie zostawiła mi żadnego pamiętnika czy dziennika. Szkoda. Jedyne, co mi po niej zostało, to szkatułka z biżuterią, którą czasem przeglądam, jak mi smutno. Oglądam też filmy, w których grała. „Ciemną stronę Wenus” dwa razy. I oczywiście jej ostatni film „Bilet na Księżyc”" - mówiła. Niezwykły gest Oliwii Bieniuk Czasem nie potrzeba słów, by wyrazić to, co się czuje. Oliwia Bieniuk opatrzyła zdjęcie czerwonym serduszkiem i wyraziło ono dosłownie wszystko. Miłość, tęsknotę i pamięć o mamie w tym wyjątkowym dniu. Młoda aktorka chętnie opowiada o chwilach spędzonych z Anną Przybylską. Jako najstarsza z rodzeństwa, ma najwięcej wspomnień. Często mówi również o początkach bez mamy, kiedy ich życie całkowicie się zmieniło... "Babcia była dla nas największym wsparciem. Przeprowadziła się do nas i nam matkowała. Babcia ma przede wszystkim dobre serce i bardzo nas kocha. Mówi nam często, że nas traktuje jak swoje własne dzieci" - wspominała. CZYTAJ TEŻ: Ma 91 lat i zachwyca formą! Internauci przecierają oczy ze zdumienia. Iwona Pavlović może być dumna! To był bardzo trudny czas. Oliwia jest świadoma, że była w takim wieku, który nic nie ułatwiał... "Kiedy mama umarła, wchodziłam w najtrudniejszy okres dojrzewania i ono się trochę zatrzymało. Teraz czuję, że dorastałam wolniej niż reszta moich rówieśników. Oni mieli już inne problemy niż moje, a ja czułam się ciągle dzieckiem" - mówiła dla VIVY. Pamięć o Annie Przybylskiej w sercach ich dzieci będzie wieczna. Dba o to również ojciec dzieci. Jarosław Bieniuk.
Szymon Bieniuk oddał hołd ukochanej mamie. Czekał do ukończenia 18. roku życia
Syn Anny Przybylskiej poszedł w ślady starszej siostry
Choć była utalentowaną aktorką, uwielbianą przez fanów, to zawsze podkreślała, że najważniejsza w jej życiu jest rodzina, a jej najlepszą rolą było bycie mamą. Anna Przybylska i Jarosław Bieniuk doczekali się trójki dzieci: Oliwii, Szymona i Jasia. Najstarsza dwójka jest już pełnoletnia i rozpoczyna dorosłe życie. Z okazji ukończenia 18 lat Szymon Bieniuk postanowił oddać hołd ukochanej mamie. Okazuje się, że wcześniej to samo zrobiła Oliwia. Anna Przybylska: dzieci. Szymon Bieniuk oddał hołd mamie Anna Przybylska była nie tylko utalentowaną aktorką, ale przede wszystkim spełnioną mamą. Wraz z ukochanym, Jarosławem Bieniukiem, doczekała się trójki dzieci: Oliwii, Szymona i Jasia. Jej bliskim oraz fanom wciąż ciężko uwierzyć, że niemal od dekady nie ma jej wśród nas... Pamięć o artystce wciąż jednak jest żywa. Nigdy nie ukrywała, że, mimo wielkiej kariery, to właśnie rodzina była dla niej najważniejsza. Z pewnością byłaby teraz dumna ze swoich pociech. Najstarsze z nich ukończyły już 18 lat i rozpoczęły dorosłe życie. W październiku minie 10 lat od śmierci Anny Przybylskiej. Lubiana aktorka toczyła nierówną i ciężką walkę z rakiem trzustki, którą niestety przegrała. Najmłodsze z jej dzieci, Jaś, miało wówczas zaledwie 3 latka i prawie nie pamięta mamy, w przeciwieństwie do najstarszej Oliwii i średniego Szymona. Ten skończył niedawno 18 lat i z tej okazji postanowił oddać hołd ukochanej rodzicielce. Co ciekawe, wcześniej na taki gest zdecydowała się również jego starsza siostra. Czytaj też: Cher walczy w sądzie ze swoim synem. Artystka chce go objąć kuratelą Anna Przybylska, Szymon Bieniuk w sesji dla magazynu VIVA!, 2011 rok Szymon Bieniuk, Oliwia Bieniuk, 2022, Gdynia Szymon Bieniuk upamiętnił mamę. Poszedł w ślady siostry Najstarszy z synów Anny Przybylskiej i jednocześnie średni z jej dzieci w styczniu tego roku skończył 18 lat. Z tej okazji postanowił wybrać się do studia tatuażu, by upamiętnić ukochaną mamę. Szymon Bieniuk wytatuował sobie na klatce piersiowej datę urodzin Anny Przybylskiej, „26.12.1978”. Zdjęciami z całego zabiegu podzielił się w mediach społecznościowych. Okazuje się, że nie jest pierwszą osobą w rodzinie, która zdecydowała się na taki gest. Wcześniej, również po skończeniu 18. roku życia, taki sam tatuaż wybrała Oliwia Bieniuk, jego starsza siostra. Córka Anny Przybylskiej wybrała na swój malunek to samo miejsce, co jej brat. Zobacz także: Są parą ponad pół wieku, właśnie świętują 48. rocznicę ślubu. Maria Winiarska i Wiktor Zborowski nie widzą poza sobą świata
Mama Anny Przybylskiej mówi dość. Męczy ją porównywanie Oliwii Bieniuk do zmarłej córki
„Moja wnuczka powinna pracować na własne nazwisko. Niech dadzą jej spokój i pozwolą spełniać marzenia", kwituje
W październiku minie dokładnie 10 lat od śmierci Anny Przybylskiej. Aktorka była objawieniem, kochali ją niemal wszyscy. Przypomnijmy, że artystka wraz z Jarosławem Bieniukiem doczekała się trójki dzieci: jedynej córki — Oliwii, Szymona i Jana. Teraz mama ulubienicy publiczności mówi dość. Przyznaje, że powoli męczy ją porównywanie wnuczki do jej córki. Mama Anny Przybylskiej ma dość porównywania Oliwii Bieniuk do jej córki Oliwia Bieniuk ma już 21 lat i konsekwentnie rozwija swoją karierę w branży aktorskiej. Ale na przestrzeni lat niemal codziennie porównywano ją do Anny Przybylskiej. Mama zmarłej niemal 10 lat temu aktorki w rozmowie z portalem ShowNews.pl powiedziała wprost, co o tym sądzi. „Niestety nie mamy wpływu na to, co piszą w sieci. Są chwile, że Oliwia przypomina Anię, ale są też momenty, w których bardzo przypomina Jarka. Moja wnuczka powinna pracować na własne nazwisko. Niech dadzą jej spokój i pozwolą spełniać marzenia", mówi Krystyna Przybylska. CZYTAJ TEŻ: Zachwycali się nią producenci z całego świata, zrezygnowała z kariery w Hollywood. Powód może zaskakiwać Krystyna Przybylska o porównywaniu Oliwii Bieniuk do Anny Przybylskiej W tej samej rozmowie babcia Oliwii podkreśliła jednak, że unika czytania komentarzy, gdyż jest tym zmęczona. „Będą pisać, że Oliwia przypomina Anię, bo to się klika. Jestem tym zmęczona i nie czytam żadnych artykułów czy komentarzy. Na początku strasznie przeżywałam wszystkie hejty, teraz tego nie chcę. Ani nie ma już prawie dziesięć lat. Oliwia czy Szymon pracują na swoje własne nazwiska. Moja wnuczka skupia się na nauce, więc przypominanie jej, że jest córką Przybylskiej nie jest właściwe. Uczy się, mieszka z daleka od domu i na pewno tęskni, bo odczuwamy to, jak przyjeżdża do nas. Szymon z kolei skupia się na maturze i być może wyjedzie za granicę, by kontynuować naukę. Dzieci ma się do pewnego momentu, a potem idą własną ścieżką i każdy powinien robić to, co chce", mówi. Dodała również, że cała rodzina stara się cieszyć każdą chwilą. „Gdy pojawił się dokument o mojej córce, miał być do tego, by przemyśleć sobie, jak bardzo kruche jest życie. Nikt z nas się nie spodziewa, że dzisiaj siedzimy przy stole, dzielimy się opłatkiem czy wielkanocnym jajkiem, a jutro może nas nie być. Trzeba się cieszyć każdą chwilą, tak jak Ania, która chciała popatrzeć na kwiaty, może czy las", skwitowała. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Znany aktor na koncercie Sanah skradł wokalistce całe show. Publika oszalała Anna Przybylska, VIVA! sierpień 2012 [Tekst opublikowany na Viva Historie 10.04.2024 r.]
Oliwia Bieniuk pokazała prywatną wiadomość. Dotyczyła zmarłej Anny Przybylskiej
Córka aktorki otworzyła się przed obserwatorami
Dotychczas usłyszała już wiele porównań do sławnej mamy, m.in. ze względu na urodę. Profil na Instagramie Oliwii Bieniuk śledzi ok. 300 tysięcy obserwujących i od czasu do czasu córka Anny Przybylskiej mierzy się z przykrymi komentarzami na swój temat. Ostatnio pokazała jeden z nich. Wiadomość internautki nawiązywała tym razem bezpośrednio do mamy Oliwii... Oliwia Bieniuk otrzymała wiadomość od internautki. Chodzi o jej mamę Oliwia Bieniuk jest najstarszym dzieckiem zmarłej przedwcześnie aktorki Anny Przybylskiej i Jarosława Bieniuka. 21-latka spełnia dziś swoje marzenia i idzie w ślady mamy. Obecnie jest studentką Warszawskiej Szkoły Filmowej i zdobywa pierwsze doświadczenia na polu aktorskim. "Mama zabierała mnie na sesje, które bardzo mi się podobały, i w ogóle uważałam, że aktorka ma barwne życie", wyznała w jednym z wywiadów. Widzowie mogli oglądać ją dotychczas w serialu "Gliniarze", Oliwia ma za sobą również udział w "Tańcu z Gwiazdami". 21-latka jest bardzo aktywna w mediach społecznościowych. Jej instagramowy profil śledzi ponad 294 tysiące użytkowników. Pokazywanie kadrów ze swojej codzienności przy tak obszernej grupie odbiorców często oznacza także mierzenie się z przykrymi komentarzami. Tym razem nie ominęło to także Oliwii, która, mimo że jest przyzwyczajona do porównań do swojej mamy, tego rodzaju wiadomość mogła zaskoczyć i ją. Zobacz też: Jego wykonanie utworu „Sen o Warszawie” przeszło do historii show TTBZ, na co dzień bardzo strzeże prywatności. Kim jest Filip Lato? Oliwia Bieniuk, sesja dla magazynu VIVA!, 2023 r. Oliwia Bieniuk: reakcja na przykry komentarz na swój temat Po tym, jak Bieniuk opublikowała zdjęcie, na którym pozuje ubrana w krótki top, obserwatorka skomentowała bez ogródek, że wolałaby oglądać mamę Oliwii... "Brawo, ale bardziej wolałabym Anię widzieć", napisała w wiadomości prywatnej użytkowniczka. Córka Anny Przybylskiej postanowiła upublicznić otrzymaną wiadomość, a przy tym pokazać, że podobne uszczypliwości nie robią na niej wrażenia. "Dobry wieczór", skomentowała z przekąsem i dodała emotkę z oczami w kształcie serduszek. Czytaj także: Małgosia Bela wyszła za milionera, wróżono im wspaniałą przyszłość. Zaledwie rok później odeszła, by związać się z miłością swojego życia
Krystyna Przybylska padła ofiarą oszustwa i ma za sobą ciężkie chwile. Może liczyć na bliską osobę
Wyjątkowe wsparcie okazuje jej ukochana wnuczka
Jakiś czas temu mama Anny Przybylskiej zdradziła szokującą informację, że padła ofiarą oszustwa. Krystyna Przybylska nie ukrywa, że przeżywa niezwykle ciężkie chwile. W tej trudnej sytuacji może liczyć jednak na bliską osobę, która jest dla niej ogromnym wsparciem. Mowa o ukochanej wnuczce, Oliwii Bieniuk. Krystyna Przybylska padła ofiarą oszustwa Niedawno mama Anny Przybylskiej opowiedziała o przykrej sytuacji, która ją spotkała. Wyznała, że padła ofiarą oszustwa: pożyczyła ponad 800 tysięcy złotych mamie asystenta, z którym poprzednio współpracowała. „Błagała mnie na wszystkie świętości, żebym jej pomogła. Trudno było mi wyjąć większą kwotę ze względu na fakt, że było to w okresie pandemii koronawirusa. Musiałam zgłosić w banku ilość potrzebnych pieniędzy, które dostałam w gotówce, bo ta pani nie chciała przelewem”, zwierzyła się Krystyna Przybylska w rozmowie z Show News. Okazuje się, że mama zmarłej aktorki może jednak liczyć na swoich najbliższych w tym trudnym czasie, a w szczególności na jedną osobę, która okazuje jej ogromne wsparcie. Mowa o ukochanej wnuczce, Oliwii Bieniuk. „Oliwka jest moim wsparciem. Nie chcę jej uprzykrzać życia swoimi problemami, ale ona sama interesuje się, co u mnie. Jesteśmy w stałym kontakcie”, wyjaśniła Krystyna Przybylska w rozmowie z Dobrym Tygodniem. Czytaj też: Po 25 latach zniknęła z TVP. Czym dziś zajmuje się gwiazda „Teleexpressu”? Oliwia Bieniuk, Agnieszka Kubera i Krystyna Przybylska w sesji dla magazynu VIVA!, 2022 rok Oliwia Bieniuk i Krystyna Przybylska w sesji dla magazynu VIVA!, 2022 rok Krystyna Przybylska o bólu po stracie córki Działa to jednak w obie strony i córka Anny Przybylskiej także może liczyć na swoją babcię, która wspiera ją w rozwijaniu kariery aktorskiej. „Wspieram ją tak, jak wspierałam Anię. Wspieram ją w postanowieniach i realizacji marzeń. Wybrała aktorstwo, ale widzę, że jej to służy. To jest ważne, bo gdyby szła tam na siłę, bo ktoś jej kazał, byłoby to nieciekawie”, mówiła Krystyna Przybylska w wywiadzie dla Show News. Choć od śmierci Anny Przybylskiej w październiku ubiegłego roku minęło już 9 lat, bólu mamy po stracie ukochanego dziecka nic nie jest w stanie ukoić. „Kiedy jest pogoda, często siadam na ławce, słychać syreny okrętów, można sobie porozmyślać, bo to piękne miejsce. Bólu nic nie zagłuszy. Nie ma gorszego niż strata dziecka. Dlatego ciągle pracuję, na pół etatu, póki jeszcze mogę. Chcę nieść pomoc, a nie wsłuchiwać się w siebie”, mówiła jakiś czas temu Krystyna Przybylska w rozmowie z Faktem. Czytaj też: Zawsze ją wspierał, zbudowali wyjątkową więź. Julia Chmielnik pielęgnuje pamięć taty Krystyna Przybylska, Wieczór wspomnień o Annie Przybylskiej, 2017 rok Anna Przybylska z dziećmi w sesji dla magazynu VIVA!, 2012 rok
Szymon Bieniuk skończył 18 lat! Oliwia podzieliła się niepublikowanym zdjęciem
Nikt nie ma wątpliwości, do kogo podobny jest nastolatek
Choć od śmierci Anny Przybylskiej minęło już dziewięć lat, to pamięć o niej wciąż jest żywa. Aktorka wraz z ukochanym, Jarosławem Bieniukiem, doczekała się trójki dzieci, niestety nie dane jej było zobaczyć, jak stają się dorośli... Szymon Bieniuk, druga pociecha pary i jednocześnie najstarszy syn, skończył niedawno 18 lat. Z tej okazji siostra nastolatka złożyła mu życzenia i podzieliła się niepublikowanym zdjęciem. Szymon Bieniuk skończył 18 lat Anna Przybylska cieszyła się ogromną sympatią fanów i choć od jej śmierci minęło już dziewięć lat, to pamięć o niej wciąż jest żywa. Aktorka i jej ukochany, Jarosław Bieniuk, doczekali się razem trójki dzieci: Oliwii, Szymona i Jasia. To właśnie rodzina była dla niej zawsze najważniejsza i wielokrotnie podkreślała, że, choć jest spełnioną aktorką, to w roli mamy czuje się najlepiej. „Uważam, że wiele w życiu osiągnęłam. I mam tu na myśli moją rodzinę, moją najpiękniejszą rolę, jaką do tej pory zagrałam. Nigdy to, co stworzyłam zawodowo, nie dorówna temu, że jestem dumną matką trójki dzieci i że to są takie kochane dzieciaki”, wyznała w wywiadzie dla VIVY!. 13 stycznia najstarszy syn Ani Przybylskiej i Jarosława Bieniuka, a zarazem ich drugie dziecko, skończył 18 lat. Niestety aktorce nie było dane zobaczyć, jak dorasta i z małego chłopca staje się młodym mężczyzną... „Staram się myśleć o jej uśmiechu, bo ja też robię się wtedy weselszy. Teraz zresztą jest mi łatwiej niż kiedyś. Tak bardzo za nią tęskniłem. A jak myślę o mamie, to zastanawiam się, co by powiedziała na to czy na tamto (...). Pogodziłem się z tym, że jej nie ma. Staram się nad sobą nie użalać”, mówił Szymon Bieniuk w wywiadzie dla VIVY!. Czytaj też: W szkole słyszała, że jest niezdolna, dziś sięga po główne nagrody. Aktorstwo daje jej poczucie wolności Anna Przybylska, Szymon Bieniuk w sesji dla magazynu VIVA!, 2011 rok Oliwia Bieniuk, Szymon Bieniuk i Jan Bieniuk w sesji dla magazynu VIVA!, 2017 rok Jarosław Bieniuk, Oliwia Bieniuk, Jan Bieniuk, Szymon Bieniuk, w sesji dla magazynu VIVA!, 2017 rok Oliwia Bieniuk złożyła życzenia bratu. Podzieliła się niepublikowanym zdjęciem Najstarsze z dzieci Jarosława Bieniuka i Ani Przybylskiej zdecydowało się pójść w ślady mamy. Oliwia Bieniuk próbuje swoich sił jako aktorka. Szymon jednak wybrał inną drogę i ostatnio podzielił się swoim sukcesem naukowym – wziął udział w Międzynarodowych Zawodach Prawniczych w Rumunii, a mediach społecznościowych zamieścił fragmenty artykułów ze swoim nazwiskiem. Teraz, z okazji 18. urodzin młodego mężczyzny, jego starsza siostra złożyła mu życzenia na Instagramie, publikując przy tym nieznane dotąd zdjęcie. Fani nie mają wątpliwości, że Szymon jest niezwykle podobny do swojej zmarłej mamy. Jarosław Bieniuk także podkreśla, że jego syn do złudzenia przypomina Anię Przybylską. „Kiedy patrzę na Szymona to tak, jakbym widział Anię. Jest do niej niesamowicie podobny, takie same gesty, miny, rysy twarzy”, mówił w VIVIE!. Internauci również podzielają jego zdanie, o czym mogą świadczyć niektóre z komentarzy: „Cała mama”, „Jesteś mega podobny do mamy”, czytamy. Szymonowi życzymy wszystkiego najlepszego! Zobacz także: Dorota Szelągowska i Adam Sztaba byli razem ponad dekadę. Razem wychowywali jej syna [Ostatnia aktualizacja tekstu na Viva Historie 29.02.2024]
Oliwia Bieniuk zapozowała z tajemniczym chłopakiem! Aktorka wyznała, że jest zakochana
Córka Anny Przybylskiej odnalazła szczęście w miłości
Oliwia Bieniuk nie jest już małą dziewczynką, którą pamiętamy ze zdjęć z mamą, Anną Przybylską. Obecnie skupia się nad rozwojem swojej kariery: postanowiła iść w ślady mamy i również zajęła się aktorstwem. W tym celu rozpoczęła studia aktorskie w Warszawie. Aktywna medialnie Oliwia Bieniuk wyznała, że jej kariera dopiero się rozkręca, chociaż zainteresowanie jej osobą jest niemałe. Postanowiła jednak zadbać o swoją prywatność: niechętnie dzieli się szczegółami ze swojego życia prywatnego. Ostatnio zrobiła jednak wyjątek i pokazała swojego partnera! Oliwia Bieniuk jest szczęśliwie zakochana W październiku tego roku Oliwia Bieniuk potwierdziła, że jest zakochana. „Jestem i cieszę się, że mogę znowu tego doświadczać. To nie każdemu się zdarza. Zresztą już byłam zakochana dwa lata temu, to była taka młodzieńcza miłość, miałam zaledwie 17 lat. Ale pierwsza i prawdziwa, bo nigdy wcześniej nie znałam tego uczucia. Teraz zakochałam się ponownie i jestem wdzięczna, że mogę to przeżywać” zdradziła w rozmowie z Krystyną Pytlakowską dla VIVY!. Córka Anny Przybylskiej jednak ceni sobie prywatność i niechętnie podaje szczegóły na temat swojego wybranka: „Nie chcę o nim mówić, bo to prywatna relacja i jemu może się nie spodobać, że o nim opowiadam” dodała. Jak podają media, para miała poznać się podczas kempingu w nadmorskiej miejscowości. Czytaj także: Piotra Adamczyka i jego żonę dzieli 19 lat. Karolina Szymczak zdradziła prawdę o różnicy wieku Oliwia Bieniuk, Viva! 19/2023 r. Oliwia Bieniuk ukrywa ukochanego Córka aktorki nie ujawniła szczegółów swojego związku. Okazało się, że nawet jej najbliższa rodzina nie została wtajemniczona w życie miłosne Oliwii Bieniuk. Jej babcia, Krystyna Przybylska, wyznała, że co prawda wie o chłopaku wnuczki i nawet go widziała, ale... tylko na zdjęciu! „Mówię do niej: „Oliwia, słyszałam, że masz jakąś sympatię, no, ale babcia nic nie wie?” wyznała na łamach Show News. Na pytanie miała usłyszeć wymówkę, że po prostu „nie było okazji”. Babcia młodej aktorki kontynuowała: „Widziałam go na zdjęciu. Przystojny chłopak” mówiła matka Anny Przybylskiej. Ostatnio jednak Oliwia Bieniuk zdecydowała się pokazać swoją miłość. Na Instagramie opublikowała zdjęcie, na którym przytula wysokiego chłopaka. Jednak zgodnie ze swoimi poprzednimi wypowiedziami, zadbała o jego prywatność: na fotografii nie widać jego twarzy. Ich czułość wskazuje jednak na to, że muszą być sobie naprawdę bliscy! Szczęśliwej parze zakochanych życzymy wszystkiego dobrego! Zobacz również: Andrzej Seweryn o ukochanej: "Warto czekać na taką miłość, jak nasza z Kasią, nawet całe życie" Oliwia Bieniuk z chłopakiem Oliwia Bieniuk, VIVA! 17/2022
Jarosław Bieniuk bardzo martwi się o córkę. Chodzi o jedną konkretną rzecz
Od 2014 roku życie Jarosława Bieniuka zmieniło się diametralnie. Po śmierci ukochanej, aktorki Anny Przybylskiej, musiał samotnie wziąć na siebie ciężar wychowania trójki dzieci. Teraz, w wieku 44 lat, były piłkarz stoi przed kolejnym wyzwaniem związanym z dorastającą córką, Oliwią. ZOBACZ TEŻ: Oliwia Bieniuk: „Aktorstwo to moja pasja i, mam nadzieję, mój przyszły zawód” Jarosław Bieniuk samotnie wychowuje trójkę dzieci Historia miłości Jarosława i Anny rozpoczęła się w 2000 roku podczas imprezy sylwestrowej. Wspólnie doczekali się trójki pociech, Oliwii, Szymona i Jana. Niestety, 5 października 2014 roku Anna Przybylska odeszła, przegrywając walkę z rakiem trzustki. Od tamtej pory Bieniuk samodzielnie wychowuje swoje pociechy. Jarosław Bieniuk martwi się o córkę Oliwia, będąc najstarszym dzieckiem pary, wybrała ścieżkę aktorską, idąc w ślady swojej sławnej mamy. Aktualnie jest studentką Warszawskiej Szkoły Filmowej i zdobywa pierwsze doświadczenia. CZYTAJ TEŻ: Jarosław Bieniuk wyznał, jakim jest ojcem. Ojcostwo pomogło mu wyzbyć się egoizmu Jednak to nie kariera aktorska córki budzi niepokój Jarosława. Ma on obawy dotyczące życia osobistego Oliwii. 21-letnia aktorka jest obecnie w związku, co przywołuje wspomnienia o Ani, która w tym samym wieku była już mężatką. Bliscy Bieniuka potwierdzają te obawy. "Oliwia ma dopiero 21 lat. Jarek dobrze pamięta, że dokładnie w tym samym wieku jej mama była już mężatką. Myśl o tym, że córka pójdzie w jej ślady i zapragnie tak młodo wyjść za mąż, nie daje mu spokoju", wyznała osoba z otoczenia Bieniuka dla razdiozet.pl. Chociaż związek Oliwii jest stosunkowo świeży, Jarosław Bieniuk jest świadom tej relacji od samego początku. Jak donosi portal Shownews.pl, "Oliwka nie zdążyła jeszcze przedstawić swojego chłopaka wszystkim, ale tata Jarek wie o wszystkim od samego początku". Jarosław Bieniuk i Oliwia Bieniuk: relacja Odkąd odeszła Ania, Jarosław Bieniuk dla swoich dzieci pełnił dwie role, matki i ojca. Stworzył z nimi bliską, pełną zaufania relację. Z Oliwią zawsze był blisko, dostrzega w niej w niej Anię. "[...] Wszystkie decyzje odnośnie do córki i synów były i są na mojej głowie. Na pewno musiałem też unieść bagaż emocjonalny i okazywać dzieciom uczucie tak, żeby jak najmniej odczuły tę wielką pustkę. Jeszcze pół roku po śmierci Ani spaliśmy we czwórkę w jednym łóżku. W końcu Oliwia się zbuntowała, powiedziała, że jej niewygodnie, i wróciła do swojego pokoju", dodał w tej samej rozmowie. Gdy najstarsza pociecha wyprowadzała się z domu, było mu ciężko. Wiedział jednak, że to już dorosła, świadoma kobieta i przyszedł czas na prowadzenie samodzielnego życia. Dobro dzieci zawsze stawiał na pierwszym miejscu. Z Oliwią spotykają się, jak tylko jest ku temu okazja. Ojciec jest dla niej zawsze opoką, wsparciem i silnym ramieniem.
Oliwia Bieniuk o pierwszej prawdziwej miłości: "Jestem wdzięczna, że mogę to przeżywać"...
A jaka jest Oliwia prywatnie? Podczas sesji uzupełniła nasz QUIZ!
Czy juz wie, czego chce od życia? Oliwia Bieniuk na to pytanie, odpowiada: "Chciałabym po prostu być szczęśliwa, pod każdym względem. I tym zawodowym, i tym prywatnym. Ale wiem przecież, że szczęśliwym się tylko bywa i że stan szczęśliwości zmienia się w ciągu całego życia. Co innego cieszy, kiedy jest się młodym, a co innego, gdy jest się w średnim wieku, o którym jeszcze nie myślę. Teraz po prostu chciałabym mieć swoją rodzinę, kochać i być kochana…". W rozmowie z Krystyną Pytlakowską wyznała, że jest zakochana. Tak Oliwia Bieniuk mówi nam o miłości. Tej pierwszej, prawdziwej… Oliwia Bieniuk o szczęściu i miłości Podobno jesteś zakochana? Jestem i cieszę się, że mogę znowu tego doświadczać. To nie każdemu się zdarza. Zresztą już byłam zakochana dwa lata temu, to była taka młodzieńcza miłość, miałam zaledwie 17 lat. Ale pierwsza i prawdziwa, bo nigdy wcześniej nie znałam tego uczucia. Teraz zakochałam się ponownie i jestem wdzięczna, że mogę to przeżywać. Wdzięczna komu? Losowi czy Bogu? Wierzysz w Boga? Kiedyś byłam bardzo wierząca, chodziłam do katolickiej szkoły. Dużo się wtedy modliłam, ale… Zwątpiłaś, bo nie spełniły się Twoje prośby? Nie, raczej to był bunt przeciwko wierze jako takiej. Kiedy poszłam do gimnazjum, po śmierci mamy, mocno wierzyłam, żyjąc w przekonaniu, że wszystko będzie dobrze i że sobie poradzę. Takie pocieszanie samej siebie. Ale później to minęło, bo wiem już, że raz jest dobrze, a raz źle. Ważne tylko, żeby umieć sobie z tym radzić. Dalej na swój sposób wierzę i modlę się, ale to jest tylko moje. Nikomu wiary nie narzucam. Wiara to sprawa bardzo prywatna. Na jakim etapie życia teraz się znajdujesz? Czy to rozdroże, czy robisz dokładnie to, czego chciałaś? Jestem bardzo młoda, mam dopiero 21 lat i wszystkiego się uczę. Staram się chłonąć jak najwięcej, bo 20 lat to bardzo rozwojowy etap w życiu. Wszystko jest nowe, pojawiają się nowe doświadczenia, nowe porażki i nowe sukcesy. To okres, w którym po prostu człowiek się uczy, ale popełnia przy tym dużo błędów. Ważne jednak, by z tych błędów wyciągać jakąś naukę życiową. To taka lekcja. Ja jednak teraz jestem bardzo zadowolona z miejsca, gdzie się znajduję – studiuję, mam mieszkanie, które mi się podoba, jestem zdrowa, mam chłopaka, którego kocham. [...] Czytaj też: Oliwia Bieniuk: „Aktorstwo to moja pasja i, mam nadzieję, mój przyszły zawód” Sukienka Jacquemus/Vitkac Co daje niezależność? Każdy przecież chciałby mieszkać sam i sam się utrzymywać. No, chyba że wejdzie w związek i zamieszka z kimś. Ale tym bardziej nie chciałabym zależeć finansowo od faceta i poświęcić komuś swoje życie w stu procentach, zatracić się w tym. Trzeba mieć pasję, trzeba robić to, co daje zadowolenie. [...] Jesteś dzielną dziewczyną, godną podziwu. Poradziłaś sobie, robisz to, co chcesz, i osiągasz sukces bez niczyjej pomocy. Bo najważniejsze to być wierną sobie. Dla mnie na przykład bardzo trudne było zostawić rodzinę i moich bliskich w Gdyni i przenieść się do Warszawy. Przez pierwszy rok w stolicy mieszkałam sama, był to dla mnie bardzo ciężki i trudny okres. Samotność mnie dobijała. Nie chodziło tu o obowiązki domowe, bo każdy człowiek musi każdego dnia zrobić jakieś zakupy, coś jeść, posprzątać, to jest normalne. Mówię tu o spędzaniu czasu sama ze sobą. Lubię pobyć sama, ale nie za długo, bo wtedy za dużo myślę i źle się czuję. Jest przecież telefon. Ale to nie to samo. Z żywym człowiekiem obok siebie możesz pogadać, przytulić się. Brakowało mi tej bliskości i czułości, bo sama lubię ją okazywać i przytulać kogoś bliskiego choć przez chwilę. Po prostu lubię kochać i być kochana. [...] Nie powinnaś jednak się czuć sama, masz chłopaka, który mieszka w Warszawie. Tak, ale teraz przytaczam sytuację, jaka miała miejsce rok temu, kiedy nie byłam w związku, a odnośnie do mojego chłopaka, to nie chcę o nim mówić, bo to prywatna relacja i jemu może się nie spodobać, że o nim opowiadam. W każdym razie bardzo mnie wspiera i zawsze mogę mu się zwierzyć, bez niego byłoby mi jeszcze ciężej. [...] Kogo byś chciała zagrać? To nie ten etap. Ja nawet nie wiem, czy na sto procent będę aktorką. Życie jest nieprzewidywalne. Nie zakładam więc z góry, że będę grała w filmach czy w serialach i że zostanę supergwiazdą. [...] Wolę skupiać się na tym, co aktualnie robię. Fajnie jest żyć chwilą. Po co zamartwiać się o przyszłość, która nigdy nie jest pewna i nigdy nic nie wiadomo. Na przykład nie wiedziałam, że w Chałupach nad morzem spotkam tego chłopaka. A Chałupy to moje miejsce na ziemi, kocham je. I nie myślisz o tym, co będzie dalej? Nie myślę, nie jestem w stanie tego przewidzieć. W moim wieku nikt nie wie, co mu życie przygotuje i co będę robić, jak nauczę się też śpiewać i tańczyć. Jestem pełnoletnia, ale czy tak naprawdę już dorosła? Na początek moja dorosłość to odpowiedzialność za siebie i potem za innych. Wiem, że kiedy będę miała już rodzinę, muszę o nią dbać. A przecież chciałabym mieć dom i dzieci. Sprawdź też: Oliwia Bieniuk nie chce być porównywana z mamą: "Muszę sama zapracować na swoją przyszłość" Podczas sesji z Oliwią Bieniuk poprosiliśmy ją o udział w naszym QUIZIE! Gwiazda najnowszej okładki VIVY! w 5 sekund miała odpowiadać na nasze pytanie. Poznajcie ją bliżej... Wideo dostępne na górze strony. Z kolei cały wywiad prasowy z aktorką przeczytasz w najnowszej VIVIE!. Już w kioskach. top Jacquemus/Vitkac
Oliwia Bieniuk nie chce być porównywana z mamą: "Muszę sama zapracować na swoją przyszłość"
"I wydobyć z siebie to, co jest we mnie najlepsze", dodaje
Oliwia Bieniuk w nowym wywiadzie opowiada nam, czego naprawdę chce od życia. Otwiera się także na temat aktorskich planów. Od dawna marzyła o tym, by pójść w ślady mamy, Anny Przybylskiej. Spełnia się w swojej pasji, chodzi na studia, rozwija się, uprawia sport i czerpie z tego satysfakcję. Od dwóch lat uczęszcza do Warszawskiej Szkoły Filmowej i nie ukrywa, że nauka zmieniła jej życie. Oliwia Bieniuk nie chce być porównywana do mamy i pracuje na własny sukces. "Jestem przecież Oliwią Bieniuk i muszę sama zapracować na swoją przyszłość, i wydobyć z siebie to, co jest we mnie najlepsze", dodaje. Oliwia Bieniuk o porównywaniu do mamy, Anny Przybylskiej. Córka aktorki idzie własną drogą A jak Ci idzie w szkole filmowej? Aktorstwo to moja pasja i, mam nadzieję, mój przyszły zawód. Chłonę od wykładowców wiedzę i staram się maksymalnie wykorzystać ten czas. [...] Aktorstwo chyba odziedziczyłaś po mamie. Ten zawód masz w genach. Jesteś też bardzo ładna, a wygląd ma tu znaczenie. Nie zawsze tak uważałam, nikomu nie mówiłam, że jestem najpiękniejsza i że mogę wszystko. Zawsze miałam z tym problem i dalej go mam. Walczę z tym. Z czym właściwie? Z niskim poczuciem własnej wartości. Ciągle nad tym pracuję, by poczucie wartości czerpać z wewnątrz, nie z zewnątrz. Chodzę na studia, rozwijam się, uprawiam nadal sport i czerpię z tego satysfakcję. [...] Czytaj też: Oliwia Bieniuk: „Aktorstwo to moja pasja i, mam nadzieję, mój przyszły zawód” Na ile ta nauka zmienia Twoje życie? Nie tylko życie. Bardzo mnie zmieniła i myślę, że na lepsze. Teraz już wiem, nad czym muszę pracować i co w sobie wykształcić. A przede wszystkim takie studia to jest szkoła życia. Trzeba się skupić na niej tak bardzo, że świat poza nią w ogóle znika. Nauka w tej szkole to moim zdaniem rodzaj terapii. Czasami zajęcia wyglądają tak, jakby się uczestniczyło w jakiejś zaawansowanej grupowej terapii psychologicznej. Trzeba tego doświadczyć, żeby móc więcej dowiedzieć się o sobie, no i zawodzie aktora. [...] Zawsze byłaś taka ambitna? Na pewno coraz bardziej uczę się samej siebie i widzę różnicę między sobą kiedyś a dzisiaj. Wiem, nad czym muszę w sobie jeszcze popracować, a to chyba oznacza, że wydoroślałam. Na czym polega dorosłość Twoim zdaniem? To niełatwe pytanie i chyba nikt nie potrafi na nie odpowiedzieć, bo przecież zawsze fajnie zachować cząstkę dziecka w sobie. Trochę dziecięcej naiwności i zadziwienia światem. I takiej radości z różnych drobiazgów. Nie chcę zatracić się w dorosłości, chcę mieć czas na korzystanie z życia, na zabawę, na realizowanie swoich marzeń. Kiedyś się bawiłaś, a teraz mniej? Staram się zachować w życiu równowagę między nauką i pracą, a także znajdować chwilę dla siebie albo na zabawę. Skupienie się tylko na sprawach zawodowych nas ogranicza. Ważne też, z kim będziemy spędzać wieczór, w jakim towarzystwie, co usłyszymy, co do nas przemówi, a przeciwko czemu się zbuntujemy. Ja bardzo lubię spędzać czas z ludźmi, jestem ekstrawertykiem. Ludzie dodają mi energii i poczucia szczęścia. Bardzo lubię też rozśmieszać innych i śmiać się z tego, co oni powiedzą. Tak jak Twoja mama kiedyś. Widzę w sobie cechy obojga rodziców. Mama i tata byli bardzo towarzyscy. I uparci. Myślę, że mam w sobie upór mojej mamy. Ale nie chcę być z nią porównywana, bo jestem przecież Oliwią Bieniuk i muszę sama zapracować na swoją przyszłość, i wydobyć z siebie to, co jest we mnie najlepsze. A co to jest, to jeszcze nie wiem. Anna Przybylska, VIVA! sierpień 2012 Jan Bieniuk, Anna Przybylska, Oliwia Bieniuk, Szymon Bieniuk, Viva! 17/2012 Jesteś dzielną dziewczyną, godną podziwu. Poradziłaś sobie, robisz to, co chcesz, i osiągasz sukces bez niczyjej pomocy. Bo najważniejsze to być wierną sobie. Dla mnie na przykład bardzo trudne było zostawić rodzinę i moich bliskich w Gdyni i przenieść się do Warszawy. Przez pierwszy rok w stolicy mieszkałam sama, był to dla mnie bardzo ciężki i trudny okres. Samotność mnie dobijała. Nie chodziło tu o obowiązki domowe, bo każdy człowiek musi każdego dnia zrobić jakieś zakupy, coś jeść, posprzątać, to jest normalne. Mówię tu o spędzaniu czasu sama ze sobą. Lubię pobyć sama, ale nie za długo, bo wtedy za dużo myślę i źle się czuję. [...] Jesteś silna psychicznie? Uważam, że tak. Nie wiem, czybym taka była, gdyby nie sytuacje życiowe, które mnie spotkały. Bardzo dużo się wtedy nauczyłam. Wiem, o czym mówisz. Kiedy odeszła Ania, miałaś raptem 12 lat. Ale nie to mam na myśli. Dla mnie najtrudniejsza jest rutyna, taka codzienna powtarzalność. Ciągle czuję presję, bo ludzie myślą, że mam już pewnie 30 lat i jestem superdorosła, i powinnam wszystko umieć. Naprawdę? Kto tak myśli? Osoby w internecie na przykład myślą, że już długo żyję i tyle przeżyłam, że jestem taka zdolna i utalentowana, powinno więc wszystko we mnie być idealne i perfekcyjne. I nie ma miejsca na jakieś błędy. Dlaczego tak uważają? Przecież jestem młoda, dopiero się uczę i tak naprawdę to początek mojej nauki. A jednak staram się żyć na sto procent, a to nie jest łatwe. Czemu ludzie nie dają mi szansy? Przecież ja muszę się jeszcze wiele dowiedzieć o życiu i o sobie. Cały wywiad w nowym numerze VIVY! dostępnym w punktach sprzedaży od czwartku, 12 października.
Oliwia Bieniuk: „Aktorstwo to moja pasja i, mam nadzieję, mój przyszły zawód”
„Nauka bardzo mnie zmieniła i myślę, że na lepsze. Takie studia to jest szkoła życia”
Dorastała na naszych oczach. Kibicowała jej cała Polska. Nie wiedzieć kiedy z uroczej dziewczynki zmieniła się w piękną, ambitną kobietę. Oliwia Bieniuk, córka Anny Przybylskiej i Jarosława Bieniuka, opowiada Krystynie Pytlakowskiej o tym, czego naprawdę chce od życia, aktorskich planach i nie tylko. Szkoła aktorska, nauka mocno wpływa na jej życie. "Aktorstwo to moja pasja i, mam nadzieję, mój przyszły zawód. Chłonę od wykładowców wiedzę i staram się maksymalnie wykorzystać ten czas", mówi. Oliwia Bieniuk w VIVIE! o pasji, aktorstwie i planach Na jakim etapie życia teraz się znajdujesz? Czy to rozdroże, czy robisz dokładnie to, czego chciałaś? Jestem bardzo młoda, mam dopiero 21 lat i wszystkiego się uczę. Staram się chłonąć jak najwięcej, bo 20 lat to bardzo rozwojowy etap w życiu. Wszystko jest nowe, pojawiają się nowe doświadczenia, nowe porażki i nowe sukcesy. To okres, w którym po prostu człowiek się uczy, ale popełnia przy tym dużo błędów. Ważne jednak, by z tych błędów wyciągać jakąś naukę życiową. To taka lekcja. [...] Oliwia Bieniuk: Aktorstwo to poświęcanie siebie, swoich przekonań i zasad w imię artyzmu. W ten zawód trzeba się angażować w stu procentach. Myślę więc, że na pewno role, które kiedyś zagram, będą wymagały pewnego poświęcenia się. I to jest cena, którą za ten zawód trzeba zapłacić. Chociaż muszę się z tym pogodzić, bo to był mój wybór. Kiedy dokonałaś tego wyboru? Myślę, że dopiero gdy postanowiłam zdawać do szkoły filmowej. I wtedy, kiedy dostałam się na studia, choć do końca nie wiedziałam, czy mi się powiedzie. W Warszawskiej Szkole Filmowej jednak mnie przyjęto, chociaż jeszcze do końca nie wierzyłam w siebie. Postanowiłam jednak spróbować i zobaczyć, jak się to dalej potoczy. A gdybyś się nie dostała? To zajęłabym się sportem, który uwielbiam. A może otworzyłabym swoją siłownię? Na pewno miałabym wiele pomysłów, bo kocham po prostu ćwiczyć, ruszać się, to moja druga pasja. Ale kiedy dostałam się do tej szkoły, z jednej strony byłam przeszczęśliwa, z drugiej zaskoczona. Czytaj też: Gdy córka opuszczała rodzinne gniazdo, bardzo to przeżył. Ona kibicowała jego szczęściu oraz nowej miłości Dlaczego? Bo zdawałam taka rozdygotana, nie wiedziałam, czego się spodziewać. Trzeba było powiedzieć tekst obowiązkowy – fragment z „Pana Tadeusza”. Mówiłam go jako Zosia. Zresztą nic z tego egzaminu nie pamiętam, w takim byłam stresie. Wiem tylko, że przerwano mi mówienie tego tekstu do końca i egzaminator dał mi różne zadania aktorskie. Aktorstwo chyba odziedziczyłaś po mamie. Ten zawód masz w genach. Jesteś też bardzo ładna, a wygląd ma tu znaczenie. Nie zawsze tak uważałam, nikomu nie mówiłam, że jestem najpiękniejsza i że mogę wszystko. Zawsze miałam z tym problem i dalej go mam. Walczę z tym. Z czym właściwie? Z niskim poczuciem własnej wartości. Ciągle nad tym pracuję, by poczucie wartości czerpać z wewnątrz, nie z zewnątrz. Chodzę na studia, rozwijam się, uprawiam nadal sport i czerpię z tego satysfakcję. [...] Czytaj też: On rozpieszczał córki, ona trzymała dom w ryzach. Historia miłości Krystyny i Bogdana Przybylskich Na ile ta nauka zmienia Twoje życie? Nie tylko życie. Bardzo mnie zmieniła i myślę, że na lepsze. Teraz już wiem, nad czym muszę pracować i co w sobie wykształcić. A przede wszystkim takie studia to jest szkoła życia. Trzeba się skupić na niej tak bardzo, że świat poza nią w ogóle znika. Nauka w tej szkole to moim zdaniem rodzaj terapii. Czasami zajęcia wyglądają tak, jakby się uczestniczyło w jakiejś zaawansowanej grupowej terapii psychologicznej. Trzeba tego doświadczyć, żeby móc więcej dowiedzieć się o sobie, no i zawodzie aktora. [...] Co jest najtrudniejsze w adaptacji do nowych warunków, do nowego życia? Jak Cię przyjęto w nowej szkole? Na studiach mam fajną grupę. Bałam się, że będzie wyścig szczurów, rywalizacja, której nie znoszę, taka niesmaczna zawiść, nie wolno się temu poddawać. A tymczasem wszyscy okazali się super, bardzo się ze sobą przez ten rok zżyliśmy. Nie ma tu żadnych osób zadufanych w sobie. Rozumiemy, że rywalizacja zawsze trochę istnieje, bo ktoś zrobi coś lepiej, lepiej potrafi zagrać. Ale to przecież dzieje się wszędzie. A my się wzajemnie wspieramy, to bardzo ważne. Organizujemy domówki, chodzimy razem na imprezy. No i cały czas mamy ze sobą kontakt. Jeśli ktoś ma gorszy dzień, od razu to widzimy i wspomagamy go. [...] Jesteś silna psychicznie? Uważam, że tak. Nie wiem, czybym taka była, gdyby nie sytuacje życiowe, które mnie spotkały. Bardzo dużo się wtedy nauczyłam. Cały wywiad w nowym numerze VIVY! dostępnym w punktach sprzedaży od czwartku, 12 października. Co jeszcze w nowej VIVIE! 19/2023 Jakub Gierszał - każda rola to jego wewnętrzna ucieczka. I poszukiwanie własnej tożsamości. W "O tym się mówi" - jakie tajemnice kryje życie Zbigniewa Nienackiego, autora kultowej serii o przygodach Pana Samochodzika, ale i erotycznych powieści? Dziennikarstwo to dla Doroty Gawryluk styl życia. Ale to rodzina jest zawsze na pierwszym miejscu. Katarzyna Miller - psychoterapeutka, filozofka, poetka, aktorka. Teraz... śpiewa o tym, że „dziewczyny chcą więcej”. W PODRÓŻACH fragmenty dziennika i pełne ekspresji zdjęcia... Marcin Kydryński zabiera nas w podróż sentymentalną na Kubę.
Jarosław Bieniuk wyznał, jakim jest ojcem. Ojcostwo pomogło mu wyzbyć się egoizmu
Gdy 9 lat temu odeszła Anna Przybylska, jej ukochany musiał zmierzyć się z trudną rolą samotnego taty trójki ich wspólnych dzieci. Jarosław Bieniuk zdradził w wywiadzie, jakim jest ojcem dla Oliwii, Szymona i Jasia, a także opowiedział o swoim dzieciństwie. Okazuje się, że rodzicielstwo wiele go nauczyło i pomogło przewartościować pewne kwestie. Jarosław Bieniuk został samotnym tatą. Jakim jest ojcem? 9 lat temu media obiegła przykra wiadomość o śmierci Anny Przybylskiej. Aktorka zostawiła pogrążonych w żalu fanów i przede wszystkim bliskich, w tym partnera i trójkę dzieci. Od tamtej chwili Jarosław Bieniuk musiał zmierzyć się z niełatwym zadaniem, jakim było samotne tacierzyństwo... Przy okazji specjalnego odcinka programu „Milionerzy”, w którym pojawił się wraz z synem Szymonem, sportowiec odpowiedział na kilka pytań dziennikarki TVN o ojcostwo. Jarosław Bieniuk dość wcześnie został tatą. Między trójką jego dzieci jest po kilka lat różnicy, a poglądy na ich wychowanie zmieniały się z każdym kolejnym maluchem. Z roku na rok coraz bardziej dojrzewał w roli rodzica. „Chciałem być ojcem przede wszystkim obecnym i zaangażowanym i rodzicem opiekuńczym, ale myślę, że nie nadopiekuńczym. Z różnymi skutkami, bo mam dzieci w różnym wieku i byłem też rodzicem, który zaczął dosyć wcześnie, bo miałem 22 lata. Dzieci pojawiały się co kilka lat, a później byłem bardziej dojrzałym i dorosłym rodzicem. I za każdym razem trochę się zmieniały poglądy, zmieniały się teorie i myślę, że im bardziej byłem dojrzały, tym byłem na pewno lepszym rodzicem”, wyznał. Czytaj też: Pokazała mu świat filmu i wspierała, gdy zmieniał zawodowe plany. To mówiła Magdalena Zawadzka o synu Jarosław Bieniuk z dziećmi w sesji dla magazynu VIVA!, 2017 rok Jarosław Bieniuk o swoim dzieciństwie. Dzieci pomogły mu się zmienić W tej samej rozmowie Jarosław Bieniuk wrócił także do swojego dzieciństwa i szczerze przyznał, że jako jedynak, bywał egoistą. Okazuje się, że to właśnie ukochane dzieci pomogły mu przewartościować pewne kwestie oraz priorytety. „Dzieci są w ogóle antytezą egoizmu. Ja byłem jedynakiem i przez wiele lat oczywiście byłem egoistą, skupionym na sobie. I myślę, że dzieci uczą tego, że ta koncentracja, ta uwaga przekierowuje się na drugą osobę. I myślę, że to jest jedna z podstawowych rzeczy, którą nauczyły mnie dzieci, że wyzbyłem się takiego egoizmu”, wyjaśnił Jarosław Bieniuk. Zobacz także: Jest autorem kultowych hitów. Już nie usłyszymy Stana Borysa na scenie Jarosław Bieniuk z dziećmi w sesji dla magazynu VIVA!, 2017 rok
Anna Przybylska we wspomnieniu siostry, Agnieszki: „Była taka na już, na teraz”
„Śmierć Ani nas zmieniła”, mówiła Agnieszka Kubera
Od śmierci Anny Przybylskiej mija dziś już 10 lat. Radosna, trochę, szalona, dziewczyna z sąsiedztwa. Spośród wszystkich ról, które zagrała, najważniejszą była rodzina, w tym przede wszystkim trójka wspaniałych dzieci: Oliwia, Szymon i Jaś. Poniżej przypominamy wywiad z siostrą aktorki, Agnieszką Kuberą, który ukazał się na łamach magazynu „Uroda Życia” w 2017 roku. Jaka Anna Przybylska była dla bliskich? Ten wywiad jest niezwykle intymnym i osobistym zapisem siostrzanej relacji... [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 05.10.2024 r.] Agnieszka Kubera o Annie Przybylskiej. Wywiad „Patrzyłam, jak cierpi. W każdym badaniu wyglądało to coraz gorzej, wiedziałam, że ona z tego nie wyjdzie. Nie wiem, czy się odbudowałam. Ale zaczęłam robić takie rzeczy, o które bym się w ogóle nie podejrzewała. Ona zawsze ludzi nakręcała” – wyznaje Agnieszka Kubera, siostra Anny Przybylskiej w rozmowie z Anną Maruszeczko. Anna Maruszeczko: Ania zawsze mówiła, że jej marzeniem było aktorstwo. A co było pani marzeniem? Agnieszka Kubera: Moim marzeniem? Ja nie miałam marzeń. Po prostu: z klasy do klasy. Chodziłam do liceum medycznego i naturalną koleją rzeczy trafiłam na analitykę. Stwierdziłam, że chemia to jednak nie jest moja bajka. Odkryłam natomiast, że pociąga mnie fizyka. Tomograf, rezonans i ich obsługa. Dla mnie magia! Wiedziałam, że to polubię. A teraz to uwielbiam. To gdzie pani pracuje? W Uniwersyteckim Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej, w pracowni tomografii komputerowej. 21 lat. Co jest bardziej ekscytujące – sprzęt czy ludzie? Kiedyś tylko obrazy, które się pojawiały, a teraz ludzie. Odkąd Ania zachorowała, to stało się moją obsesją. Czasami idę z opracowanym, gotowym badaniem do lekarza i mówię: „Pani doktor, tutaj coś najpewniej jest”. Na temat trzustki, wątroby, śledziony, nerek wiem już naprawdę dużo. Nastąpił jakiś przełom? Nie mogę powiedzieć, że bardziej się do tego przykładam, bo zawsze byłam uważna. Ale jakoś wnikliwiej to oglądam. Co z tego, że nic nie widać na jednym, na drugim skanie, ale może, nie daj Boże, coś się pojawi na kolejnym. Zapamiętuję pacjentów, w jakiś sposób się z nimi utożsamiam. Ja już wiem, że to wygląda na pół roku, rok życia, ale on dowie się za dwie godziny. „Jezu, co ten facet będzie myślał? Sześćdziesiąty któryś rocznik, ma rodzinę, na bank”, myślę. Kiedyś to był pacjent po prostu: „Dziękuję ślicznie, do widzenia. Obyśmy się więcej nie spotkali”. Ktoś jest świeżo po studiach, ktoś świeżo po ślubie, ktoś pierwszy rok na emeryturze. Wtedy pytam się w myślach: „I po to, człowieku, zasuwasz pięćdziesiąt parę lat, żeby teraz kilka miesięcy powalczyć z Narodowym Funduszem Zdrowia, po czym zwinąć się z tego świata?”. Ania też nie od razu się zorientowała, że coś jest nie tak? Ona obsesyjnie drążyła temat, co mnie doprowadzało do szału. Mówię: „Anka, ja nie pracuję w tym zawodzie od dzisiaj. Na niektóre choroby naprawdę trzeba sobie zasłużyć”. „Naprawdę coś mi jest”. „Ale boli cię?” „No nie”. „Jesteś po prostu za chuda…” Ale ona tak szukała, aż znalazła. Co ma pani na myśli, mówiąc, że na niektóre choroby trzeba sobie zasłużyć? Wszyscy wiemy, że Ania była siłaczką: z planu na plan, a w domu trójka dzieci… Wielbłąd. Zobacz też: Krystyna Przybylska w poruszających słowach wspomina córkę. Anna Przybylska odeszła dziewięć lat temu Przeforsowała się? Odważy się pani tak powiedzieć? Nie odważę się. Bo weźmy moje dziecko, które w wieku 10 lat nagle słabnie i chudnie, po czym okazuje się, że ma cukrzycę, typ 1. Gdzie przeforsowanie i zły styl życia? Bardziej po sobie bym się spodziewała choroby, z moim nadmiernym zamiłowaniem do słodyczy i zerową aktywnością fizyczną. Ale on? Chłopak uprawiający wszelkie sporty, okaz zdrowia. I co? Po prostu jest chory. Jak się pani dowiedziała o chorobie Ani? Zadzwoniła do mnie i mówi: „Słuchaj, coś mnie pobolewa. Zrobiłam gastroskopię, ale tam nic nie było. Zrobiłam USG, i jest coś do przeleczenia. Taki stan zapalny, ma zniknąć po dwóch tygodniach”. Ale to nie zniknęło. To był piątek, godzina 12. „W poniedziałek przyjdziesz do mnie na tomografię”, uspokajałam. Ona była niecierpliwa, zadzwoniła jeszcze raz: „A jak ja bym rezonans zrobiła?”. „Gdzie ja ci przed weekendem rezonans załatwię?” „Zapłacę. Zadzwoń do koleżanek, niech mnie jutro przyjmą”. Zadzwoniłam i niby w żartach mówię do znajomej doktor: „Ale jakby coś było, to mi powiedz”. „Przestań, gdzie, u młodej dziewczyny?!” Następnego dnia Ania zadzwoniła, żebym popilnowała dzieci, a sama pojechała na badania. Zanim wróciła, lekarka zdążyła do mnie zadzwonić: „Tu coś jest – mówi – ale na razie się nie martw, bo jeśli nawet, to pewnie zmiana łagodna”. Na to wchodzi Ania: „Wiesz co, doktor powiedziała, że tam nic nie ma”. Potem wróciłam do rozmowy z lekarzem: „Przecież nie powiem dziewczynie, która wsiada do auta, że ja już coś widzę”. Wieczorem zadzwoniła, że musimy Ance załatwić wizytę u chirurga. Zrobili jej kolejne USG, ale cały czas obowiązywała wersja o zmianie łagodnej. Dopiero na stole operacyjnym okazało się co innego. Ile trwało dochodzenie do tego, że to jest poważna sprawa? Półtora miesiąca. Mogła być operowana za dwa tygodnie, ale miała jakiś projekt do dokończenia. Po operacji lekarz powiedział: „Mam dwie wiadomości. Jedna jest taka, że zmiana została całkowicie wycięta, z marginesem, a druga – że wnioskując z koloru, kształtu i konsystencji, nie jest to zmiana łagodna”. Nikt się nie spodziewał, że to będzie rak, najwyżej coś, co można przeleczyć na przykład hormonami. Jeszcze do niej mówię: „Anka, jak ty z pięć kilo przytyjesz, to nikt tego nawet nie zauważy”. Przeliczyliśmy się. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2023/10/EN012801560004-2-101cecf.jpg" width="2000" height="1333" alt="fot. Michal Wozniak/East News Warszawa 26.09.2017 Wspomnienia o Annie Przybylskiej. Rodzina , przyjaciele i znajomi opowiadaja o zmarlej aktorce w Centrum Premier Czerska n/z: Agnieszka Kubera - siostra Anny Przybylskiej" title="Wieczór wspomnie? o Annie Przybylskiej" /> Ile czasu Ania chorowała od momentu diagnozy? W sumie prawie 18 miesięcy. Co i tak jest cudem. Powiem szczerze: myśmy myśleli, że komu jak komu, jej się musi udać. W czepku urodzona. Tak. Mówiłam: „Anka, bez przesady… Robota, talent, uroda, fajne dzieci i facet. Wszystko jest. To z chorobą sobie nie poradzisz?”. Potem, gdy już wiedzieliśmy, że jest niefajnie, uczepiliśmy się statystyk. „Na bank jesteś w tych dwóch procentach, które dożywają pięciu lat!” Pięć lat to dużo. Wszystko może się zmienić w leczeniu. Później się okazało, że niefajnie jest być w tych dwóch procentach. Bo? Bo przez jakiś czas jest stabilnie, a potem wszystko się na człowieka sypie. Kiedyś Anka powiedziała, a jeszcze nie była tak strasznie wymęczona chorobą: „Przychodzi taki moment, kiedy pacjent chce umrzeć, a i rodzina chce, żeby odszedł”. Pamiętam to jak dziś. Siedziała w kuchni przy stole i piła herbatę ze swoją agentką Gosią. Jarek karmił Jasia, a ja, połykając łzy, nakładałam coś na talerz. W przygotowywanej właśnie do druku biografii Ani przeczytałam, że jeździła czasem na plan zdjęciowy z pęczkiem natki pietruszki, bo ją brzuch bolał i to pomagało. Może to już były objawy choroby? Myślę, że objawy były wiele lat wcześniej. Jednym z nich, jak się później dowiedzieliśmy, jest depresja. My teraz jesteśmy tacy mądrzy. Ania była bardzo szczupła. Miała ciągle rozpięte spodnie, bo ją coś gniotło, uwierało. Trzy lata przed rozpoznaniem strasznie schudła. „Anka, nie przesadzasz z tym spinningiem?” Ona potrafiła ćwiczyć rano i wieczorem. Mówiłam: „To jest chore. Dziecko, ty w ciuchy córki zaraz się zmieścisz”. Lubiła jeść, ale zawsze to odchorowała. To poleżała sobie na prawym boku, to na lewym… Ile jest pani od niej starsza? Cztery i pół roku. Jak to było, kiedy młodszej siostrze zaświtały marzenia o aktorstwie i zaczęła je realizować? Wyjechała do Warszawy, pojawiły się pierwsze publikacje prasowe, pierwsza sodówka… Tak, sodówka była, ale przez moment. Szybko przyszła i szybko poszła. Nie myślała sobie pani jako ta starsza siostra: „Kurczę, Mała zaczyna dominować”? Nie. Anka była inna niż ja. Życie na świeczniku? Cały czas być ocenianą? Nie, absolutnie! Mnie takie życie nie bawi. Ja się tego boję, wstydzę. Jestem skromną osobą. Wyjście z nią do restauracji to były dla nas katusze. Wszędzie „dzień dobry”, zdjęcia. Na początku się chwaliłam: „Słuchajcie, dostała propozycję!”. Szybko jednak przestałam, ponieważ gros pseudoprzyjaciół chciało wiedzieć, co, ale i za ile. Początkowo też przykro mi było, gdy ktoś pytał: „Jezu, ty jesteś jej siostrą?”. Mówiłam z przekąsem: „Nie, to ona jest moją siostrą”. „Bo ja byłam pierwsza”? (śmiech) Tak. To mnie ruszało. Ale niczego jej nie zazdrościłam. Niech mnie tutaj teraz diabeł strzeli, jeżeli kłamię. (śmiech) Uważam, że to ciężki kawałek chleba, niewdzięczny, trzeba mieć głowę na karku, żeby to wszystko logistycznie ogarnąć. Trzeba być naprawdę odpornym psychicznie. Anka miała to w pakiecie. Była przebojowa, miała wiarę w siebie i szczęście do ludzi chyba też? Umiała oddzielić życie prywatne od zawodowego. Myślę, że to też źródło jej sukcesu. Legendy krążą o tym, jak to było przy produkcji serialu, filmu czy reklamy, że zawsze jak Przybylska powiedziała, że musi zdążyć na samolot do Gdyni, do dzieci, to wszyscy się mobilizowali, żeby zdjęcia się nie przedłużały. Podobno tak było. Dlaczego jej tak zależało na własnym domu, rodzinie? Wcześnie została mamą… Zawsze chciała spać w swoim łóżku, w swojej pościeli, wykąpać się w swojej wannie. My wszyscy mamy coś takiego, że nie jesteśmy w stanie wytrzeć się czyimś ręcznikiem. Ja na wyjazdach mam wszystko swoje. Albo wyparzam. (śmiech) Mój syn tak ma. I córka Ani Oliwia. Sprawdzając oferty w hotelu, pilnujemy, by była śnieżnobiała pościel. Niech to kosztuje nawet i 100 złotych więcej. Czyli trzeba mieć „swoje”, w domyśle „pewne”? Tak. Ona mówiła: „Jak mam chorować, to u siebie. Jak rzygać, to zdecydowanie u siebie. Nie w pokoju hotelowym, nie gdzieś w wynajętym przez produkcję mieszkaniu”. Rano wstawała, jechała rowerem po gazetkę. Przychodziła pani do prania, sprzątania, ale Anka i tak musiała po swojemu. Pełnia szczęścia. Ją to kręciło. To, że wstaje o czwartej, że robi sobie kanapeczkę, wypija swoją kawkę, śmiga na lotnisko i leci do Warszawy. Sprawdź też: Dziś 9. rocznica jej śmierci... Oto niepublikowane zdjęcia Anny Przybylskiej z sesji do VIVY! Bez planu zdjęciowego też wstawała pierwsza? Tak, ale też pierwsza odpadała. Jarek aktywny do późna – telewizja, gazeta. Dzieciaki – powtórki „Rodzinka.pl”. Życie się kręciło, a Anka spała twardym snem. A ten dom w Gdyni, bo miała kilka, był najważniejszy? Gdynia w ogóle była najważniejsza. Z domem wiązała wiele nadziei. Myślała, że tam wszystko zacznie się na nowo, odżyje jako kobieta, już nie będzie wielbłądem, tylko królewną. Jarek skończy grać w piłkę i przejmie obowiązki domowe, dzieci wyjdą z pieluch, pójdą na balet, na tenisa, piłkę, a ona będzie miała czas dla siebie, w końcu pomyśli o karierze. Była jedną z najpopularniejszych aktorek w Polsce, ale z drugiej strony w środowisku filmowym panowało przekonanie, że to, co najważniejsze, jeszcze przed nią. Warunkiem było to, że mąż zawiesi korki na klamce? Był moment, że wszystko było pod Jarka. Fakt, że praca i życie sportowca są wymagające. Myśmy się czasami z tym z mamą nie zgadzały. Bałyśmy się, że Ania, biorąc na siebie większość obowiązków, coś przeoczy. Zatraci się w codzienności, sprawiając, że Jarek poczuje się zbędny, pozna kogoś i odejdzie. Ale Anka mówiła: „Słuchajcie, kocham Jarka, dzieci muszą mieć pełen dom. Matkę, ojca. Jarek ma swoje pięć minut, a ja mogę pracować do końca swoich dni”. I tak było. Pracowała do końca. Tylko że nikt sobie tak końca jej kariery nie wyobrażał. Jakoś rok przed chorobą robiłyśmy Wigilię w Orłowie. Popijałyśmy winko, szatkowałyśmy kapustę, a ona mówi: „Siostra, niedługo będzie moja czterdziestka. Ale to będzie impreza!”. Ile miała lat, gdy umarła? 35. Mówiła o czterdziestce: „Ale to będą balety!”. Albo: „Ciekawe, jaką będę babcią, szurniętą czy zgryźliwą?”. Odpowiadałam: „Ty możesz być tylko szurniętą”. Myśmy tak czasami wybiegały w przyszłość, ale to nie były opowieści, tylko takie wstawki. „Wyobrażasz sobie zmarszczki? Może się naciągnę? A co mi tam, stać mnie!”. A tu człowiek po prostu znika z tego świata. Słyszę, że miała pani zapędy w stosunku do Anki, żeby być taką starszą siostrą, która ją ustawia i sprowadza na ziemię? Nie. Bardziej ona sobie pozwalała. O! Ale robiła to w taktowny sposób, bo wiedziała, że inaczej ja to oleję. Niestety, mamę też pouczała. Mama to przeżywała, analizowała, a ja myślałam, że bez przesady: „Gówniara! Halo, co ona może wiedzieć o życiu?”. (śmiech) Do tej pory tak jest. Jeśli ktoś ma coś do powiedzenia na mój temat, to wysłucham, ale zrobię po swojemu. Niech mnie obgadają, jak mają taką potrzebę. Mama natomiast ciągle się przejmuje. Tłumaczę: „Po co ty to czytasz kolejny raz? Bo ja nie mogę…”, „Mamo, nawet gdyby Anka była chodzącą świętością, to i tak będą gadali”. Każdy ma coś za uszami, nie oszukujmy się. Najgorsze macie za sobą. Bo najgorsze było przed śmiercią Ani. To był dramat. Dla niej przede wszystkim. Przecież gdzieś napisali, że nie żyje. Do Jarka dzwonią z tabloidu. Anka mówi: „Daj, odbiorę”. Odzywa się swoim charakterystycznym głosem. Po drugiej stronie cisza. Potem niepewne: „Pani Ania?”. „Tak, to ja. Pozdrawiam z zaświatów”. Upominałam ją: „Zachowujesz się czasem jak dzikus nieokrzesany”. Ale to przybierało na sile i kompletnie wyprowadzało ją z równowagi: „Albo oni, albo ja!”, wykrzykiwała. I zaczęła fotografować paparazzich? Tak. „Zachowują się jak idioci. To ja też będę idiotką od dzisiaj”. Zdjęcia wrzucała na Instagram. Podobno nawet się przestraszyli? Ale tylko na chwilę. I nawet sądem Ani grozili? Tak. Ona sprytnie: „Robię zdjęcia, bo może pan jest pedofilem. Boję się o dzieci”. I taka jest Oliwia. Wścieka się jak Anka. (śmiech) Jednak stuprocentową Anką jest Szymek. To jej męska kopia. Delikatny, wrażliwy, subtelny. Całuśny, empatyczny. Tak samo mówi, tak samo się zachowuje. Tak samo palce od stóp wygina. Anka zawsze mówiła: „Boże, on jest taki wrażliwy. Dobrze, że jest Jarek, sport, facet w rodzinie. Jest szansa, że syn pierdołą nie będzie”. Od zawsze chciała mieć czwórkę dzieci? Tak. Byłam przerażona. U nas w garażu przechowywała całe kuferki ciuszków. Nie oddawała nikomu? Pożyczała. Chociaż z ciężkim sercem, bo bała się, że wrócą ufajdane marchewką, że ktoś nie dopierze, bo nikt tak dobrze nie pierze jak ona! Ale jak już Jasiu się urodził, to powiedziałam: „Błagam cię, oddaj te ciuchy. Trójka dzieci, wy zabiegani, ciągle w podróży, babcia jak ten pies za tobą, a to do Łodzi, Turcji, a to do Poznania… Przestań, kobieto!”. Babcia była zawłaszczona przez siostrę? Tak. Mój Miłek jest samodzielny, kluczyk na szyi, szkoła, boisko, basen niedaleko, a u Bieniuków ciągłe dowożenie. Każde ze starszaków chodzi do innej szkoły, Jaś do przedszkola, a jeszcze dodatkowe zajęcia w innej części Gdyni. Wiem, że wasz tata wcześnie umarł. Musiałyście to obie mocno przeżyć. Ja skupiłam się na tym, jak sobie bez niego poradzimy. Tata dbał o wszystko. Wywiadówki, lekarze, rachunki. Jak zmarł, to pomyślałam: „My z tą naszą kochaną mamą, królewną Krysią, z tym świeżo wybudowanym domem po prostu zginiemy”. Tata dawał nam i mamie poczucie bezpieczeństwa. I wyręczał w wielu zajęciach domowych. Pamiętam, jak po jego śmierci, a było to lato, sierpień, myśmy nawet szlaucha nie potrafiły same przykręcić, żeby podlać ogródek. A Anka? Dla niej to był dramat. Tata był fajny. Z tatą wszystko nam było łatwiej załatwić: „Dobra, tylko nie mówcie matce”. Ja już miałam chłopaka, a dla Anki to był ciągle jeden jedyny fantastyczny facet. Ojciec, kumpel, wszystko w jednym. Nie chciałabym mamy skrzywdzić, ale ona sama wie, że Krysia z lat wcześniejszych i dziś to całkiem inna kobieta. Żartowałyśmy: „Ty, mama ma komórkę! Mail umie wysłać. Z załącznikiem!”. A teraz? Zjadła wszystkie rozumy i wszystko potrafi zrobić. Zabukować lot, odwołać, prowadzić biuro… Nie ta sama mama. Ile Ania miała wtedy lat? Siedemnaście. Sprawdź też: Ostatnie publiczne nagranie Anny Przybylskiej. Zwróciła się do fanów: „Jest mi trochę smutno...” Może dlatego, że ojciec za wcześnie odszedł, próbowała tak szybko znaleźć następcę i założyć rodzinę? Wszystko możliwe. Tymczasem pierwszy partner – niewypał, drugi – niewypał. Najbardziej przeżyła rozwód. Liczyła, że ślub kościelny będzie gwarancją powodzenia i że to będzie miłość do grobowej deski. Ludzie zarzucają Jarkowi, że nie poprosił Ani o rękę. Ale ona powtarzała: „Ja już jednego męża miałam. Wiem, jak to smakuje. Z chwilą założenia obrączki wszystko się zmienia”. Myślę, że byli naprawdę fajną parą i rodziną w wolnym związku. Chociaż nieidealną. Od miłości po nienawiść. Ale takie jest życie. Czy przed chorobą Ania mówiła o śmierci? Ania z Jarkiem dużo podróżowali. Robili też sobie wypady na weekend, na narty. „Ty, siostra, a co by się stało z moimi dziećmi, gdybyśmy z Jarkiem w samolocie czy w samochodzie zginęli?” Jak wypadek nie wyszedł, to sobie wymyśliła śmierć pod hasłem choroby. Czym była dla pani choroba siostry? Niezłą szkołą życia. I niemocy. Patrzyłam, jak cierpi. Wiedziałam, że z tego nie wyjdzie. I jaką strategię pani obrała? Starałam się w ogóle nie poruszać tego tematu albo wypowiadać się asekuracyjnie. Teraz żałuję. Pewne rzeczy powinniśmy sobie powiedzieć. Ona czasem mówiła: „Żebym ja tylko dożyła Świąt Wielkanocnych”. „Anka, błagam cię. O czym ty myślisz?”, odpowiadałam wymijająco, bo wiedziałam, że następnych świąt nie dożyje. Miałam mówić: „Mam nadzieję, że dożyjesz”? Albo: „Na pewno się uda”? Anka nie była głupia. Oliwia parę razy zapytała, czy mama umrze. I jak jej powiedzieć, że tak? Zawsze jakiś wybieg, zmiana tematu… A może trzeba było powiedzieć? Trudno nam to teraz oceniać. To był ciężki czas, ten 2013 rok był koszmarny. W styczniu zachorował mój syn, czerwiec, lipiec już się coś z Anką zaczęło dziać, w październiku mój mąż odciął sobie kawałek palca. Wszyscy myśleli, że z chwilą, kiedy ten przeklęty rok się skończy, wszystko wróci do normy. Potem się okazało, że 2014 był jeszcze gorszy. A kto był takim głównym zawiadującym w rodzinie, kiedy Ania zachorowała? Kiedy Ania nas potrzebowała, mówiła: „Chodźcie, bo się źle czuję”. Myśmy jeździły, to normalne. Jedną noc ja u niej spałam, drugą – mama. Dzieci były najczęściej w Sopocie u mamy Jarka. Jarek stanął na wysokości zadania. Wcześniej był, jak to Ania żartowała, Dzieckiem Numer Cztery – on wie, że tak o nim mówiłyśmy – ale naprawdę szybciutko musiał dorosnąć. Teraz jest stuprocentowym facetem. Nie idealnym, ale świetnie sprawdzającym się w roli matki i ojca. Bardzo się stara, dopytuje albo prosi o pomoc, jak nie moją mamę, to swoją, Lidzię, a jak nie, to jeszcze jest Andrzej, tata Jarka – rodzinny kierowca. Nie każdy potrafi? Nie. A poza tym jak w domu umiera ktoś najbliższy, to jest szokujące dla rodziny. Chory się zmienia, nie z miesiąca na miesiąc, ale wręcz z dnia na dzień. Budzisz się rano i ta osoba wygląda już inaczej niż wczoraj, inaczej się zachowuje, po prostu siły z niej uchodzą. A oprócz tego stres: „Co zrobię z trójką dzieci? Sam, facet… Dzięki Bogu mam robotę i zaraz zacznę pracę. Trochę tych pieniędzy jest, ale pytanie, na ile wystarczy”. I jeszcze: jak im zastąpić matkę? Być fajnym ojcem, jechać na rolki, na rower to jednak nie jest wszystko. Trzeba zrobić dzieciom kanapkę, trzeba je przytulić, wytłumaczyć, pocieszyć, opieprzyć. Bo też nie o to chodzi, żeby teraz zagłaskać dzieci. Nie. Po śmierci Ani dużą rolę w ich życiu odegrała babcia Lidzia. Przeniosła się do nich i poświęciła im w stu procentach. Mówi pani, że Ania to była mądra dziewczyna i wiedziała, co się święci. Ale jednak nie traciła wiary i optymizmu. Nie. Nadzieję odebrano jej, kiedy pojechała do Stanów i nie dostała się do programu naukowego. Przyszedł mail: „Z przykrością zawiadamiamy, że nie kwalifikuje się pani na dalsze leczenie”. To odebrało jej ostatnią pozytywną myśl. To było wiosną 2014? Tak. Od tego momentu było pikowanie w dół. Czy Ania mówiła, co by chciała od pani w związku z dziećmi? Nie. Temat tabu, zaklinaliście rzeczywistość? Ona chyba się bała, że jak poprosi kogoś o pomoc, to rzeczywiście już będzie koniec. A ja nie chciałam jej straszyć jeszcze bardziej. Teraz z mamą też nie potrafię na ten temat rozmawiać. Gdy mówi, że za Anią tęskni, zaraz się irytuję. Serce mi pęka, ale się wściekam: „Daj spokój, mamuś. Przestań, stało się”. Wtedy jestem zła, że Ania nas zostawiła, zwinęła się z tego świata, a ja muszę robić dobrą minę do złej gry. Nie potrafię z mamą rozmawiać. Mogę z koleżanką, z kimś obcym, z mężem, a z mamą nie. Wiem, że ona cierpi, a mnie ciężko na to patrzeć. I znowu ta straszna niemoc. Przyjdzie czas. Nic na siłę. Tylko pytanie, czy zdążę. (śmiech) Dzisiaj człowiek jest, jutro może go nie być. Teraz nie jestem na tym etapie, żebym mogła powiedzieć: „Mamo, rozumiem, że jest ci ciężko, bo mnie też ciężko”. Boję się, że się rozkleję, ona zobaczy, że ja sobie nie radzę, ja znów, że ona. I co, będziemy tak ryczeć w nieskończoność? Czemu nie? Może to oczyszczające. A ja tak nie lubię. (śmiech) Taki temperament? Chcę być silna. Chcę, żeby było w miarę dobrze. Wypłaczę się do poduszki i OK. Pomaga na chwilę, ale dobre i to. Czyli pani się nigdy nie oszukiwała? Nie. Wiedziałam, że tak to się skończy, nie byłam tylko pewna, kiedy. Ale gdzieś tam w tyle głowy słyszałam: „Może zostanę pozytywnie zaskoczona? Ale nie, to nie może być bajka”. Z perspektywy czasu myślę, że zrobiliśmy duży błąd, nie wysyłając jej do Chin. Na przeszczep komórek macierzystych? Tak. Nie mieliśmy pewności, nie było determinacji. Potem Ania dostała chemię, trochę lepiej się poczuła. Potem żyła programem naukowym w Stanach. A czas uciekał. Myślę, że gdyby to miało się drugi raz w życiu przytrafić, to chyba bym zastawiła dom, samochody i pojechała, niech się dzieje, co chce. Bo w Szwajcarii to tak z automatu do niej podeszli, rokowania, statystyki, „decyzja należy do pani”. Program amerykański też okazał się nie taki cudowny, jak się wydawało. Są jeszcze takie rzeczy, których sobie pani nie może darować, że coś się przegapiło, czegoś się nie powiedziało? Myślę, że powinniśmy więcej rozmawiać na temat śmierci. Ale zawsze się człowiek boi, że jak zacznie się o tym mówić, to chory całkowicie straci wiarę. Czy jest w pani jakieś poczucie powinności wobec siostry, że coś trzeba światu powiedzieć, ocalić od zapomnienia? Nie. Nawet miałam mieszane uczucia w związku z biografią wydawaną przez Agorę, zatytułowaną „Ania”, która będzie miała premierę pod koniec września. Ale bezpodstawnie. Nasza Ania jest w tej książce opisana tak… prawdziwie. Kiedy trzeba – zabawnie, z dowcipem, bo taka była. W innym miejscu przebija wielki smutek, pojawiają się łzy, bo wiadomo, jak kończy się ta historia. Ta prawda o Ani, pokazująca jej życie w różnych aspektach, jest ważna ze względu na dzieci. Jasiu miał trzy latka, kiedy odeszła, nie będzie pamiętał. Więc gdy za kilka lat przeczyta książkę i połączy to z opowieściami rodziny i starszaków, przywoła obraz mamy kochającej, dowcipnej, zabawnej. Zresztą one też takie są. Tak? Tak. Anka, w przeciwieństwie do mnie, miała łatwość nawiązywania kontaktów. Ja muszę z kimś trochę pobyć, pomyśleć. Fakt, czasami mówiła: „Oj, pomyliłam się…”. Dzieci też otwierają się od razu. Ktoś wchodzi: „Dzień dobry, a ma pani narzeczonego?”. Czasami mówię: „Jezu, ale jesteście wścibscy!”. „A co tam, ja chcę wiedzieć!” (śmiech) To są towarzyskie dzieci. Mój syn, tak jak ja, jest zdystansowany, musi poobserwować. To wy z jednych rodziców jesteście? (śmiech) Tak. (śmiech) Chociaż zawsze mamie mówiłam: „Anka to na pewno dziecko sąsiada. Na bank!”. Pani też ma temperamencik niesamowity. Nawet jeżeli się pani zastrzega, że jest powściągliwa… Naprawdę jestem mniej otwarta. Anka niesamowita. To w ogóle cudo jakieś, zjawisko. Pamiętam, prowadziłam w TVN Style „Miasto Kobiet” z Marzeną Rogalską i ona przyszła kiedyś do nas do programu. Całe studio wypełniła sobą! Umieraliśmy ze śmiechu. Ale na dłuższą metę to mogło być męczące. Dlaczego? Ciągle tylko: „Szybko! Szybko!”. „Idziemy na spacer, bo słońce wyszło!” „Trzynasta, a ty jesteś w piżamie? Jesteś nienormalna!” „Ja chcę mieć święty spokój i poczytać książkę”. „Olej tę książkę. Potem poczytasz!” Ona była taka na już, na teraz. Ja niby też wszystko szybko, ale planuję: „Dzisiaj mam wolne, to pojadę po kwiaty...”. A ona: „Nie ma kolejki na myjkę! To ja jeszcze na myjkę, zdążymy!”. Jej się wszędzie spieszyło. Może musiała się tak nakręcać, żeby ze wszystkim zdążyć. Ktoś opowiadał, że czasem zmęczona przysnęła na planie, za chwilę się budziła: „Gramy?”. (śmiech) Wpadła do nas, zjadła obiad: „Wychodzimy”. „Przyszłaś się tylko najeść? To trzeba było iść do restauracji”, stawiałam się. „To chodźcie z nami. Kawę wypijemy już na mieście”. Albo leje, a ta: „Zakładaj kalosze i idziemy!”. Albo na rower. Tak. Kask, czapka, golf naciągnięty pod nos, słuchawki. Jeździła tym rowerem sama? Dopóki miała siły, to jeździła z budą, ale później uznała, że jeśli ma się coś stać, to tylko jej, więc dzieci nie brała. Potem już w ogóle wszystko chciała sama. Dzieci ją męczyły. Gdy spały, ona nie mogła zasnąć. Jak ona pierwszym snem zasnęła, to dzieci się budziły: „Mama, jeść! Mama, pić!”. Tak to jest: nie masz siły słuchać, nie masz siły patrzeć, czytać, a ciągle jesteś zła, że nic nie robisz: „Siedzę i nic nie robię. Nawet nie mogę gazety przeczytać, bo zaraz zasypiam. Poczytajcie mi na głos”. Więc Jarek czytał. Tylko że ona wybierała książki o umieraniu. Księdza Kaczkowskiego chyba wszystko przeczytała. Czyli chciała się jakoś jednak przygotować? Może nie przygotować, ale wiedzieć, jak będzie. Albo wiedzieć, jak inni mają, i mieć nadzieję, że to jej nie spotka. A pani czego się trzymała w tym najtrudniejszym okresie? To był czas, w którym niczego nie byłam pewna. Jak myślała pani o przyszłości, o tym, jak odejdzie? Byłam przejęta tylko tym, co akurat się działo. Tym żyłam. Taka strategia na przetrwanie? Raczej nie, naprawdę to taki czas, że przesterowujesz się tylko na chorego. Opanował mnie paraliżujący strach. Gdy pojawił się pomysł książki o życiu Ani, uświadomiłam sobie, że ja nic nie pamiętam z jej życia, tylko te ostatnie 18 miesięcy od diagnozy do śmierci, nic więcej. Koncentrowałam się tylko na tym, jak wyglądała, co jadła i czy w ogóle jadła, czy wzięła lek, za ile wróci ból. Nie myślało się o zakupach, o dzieciach, o niczym. Moje dziecko było ze świeżo rozpoznaną chorobą. Zostawiłam je mężowi, co teraz jest nie do pomyślenia. Co dwie godziny wstajemy do niego jak do noworodka, mierzę mu cukier, bo się boję. Syn miał ciężkie niedocukrzenie, więc też mało brakowało, a moglibyśmy go stracić. Ale wtedy: „Dobra, to tylko cukrzyca, jakoś sobie radzi”. Teraz myślę, że byłam nieodpowiedzialna, ale tak się sfokusowałam na Ankę… Absolutnie tego nie żałuję, choć mogłam coś ważnego przeoczyć u Miłosza. Bezcenne. Miałam poczucie, że ona jest pozostawiona sama sobie, że swoją obecnością pomogę. „A może będzie chciała herbatę?” „A może będzie chciała się o coś zapytać?” Choć modliłam się, żeby nie chciała. Bała się pani z tym zmierzyć? Tak. Bała się pani, czy będzie miała pani coś do powiedzenia w tym momencie. Nie chciałam być ostatnią osobą, od której usłyszałaby coś, co by ją załamało. Gdyby powiedziała: „Jednak umrę?”, „Będzie bolało?”, „Mogę się nie obudzić i nie zobaczyć więcej dzieci?”, to nie chciałabym, żeby to ode mnie wyszło, żebym to ja miała ją tak strasznie zranić. Panicznie bałam się, że Ania może umrzeć w domu, przy nas. Wydawało mi się, że nie zniosłabym tego. A to przyszło naturalnie. Telefon zadzwonił, gdy byłam w wannie. Jarek: „Siostra, jak chcesz zobaczyć jeszcze Ankę, to wsiadaj w samochód i jedź na sygnale”. Człowiek myśli: „Boże, żeby to się już skończyło”, ale z drugiej strony: „Niech to trwa, bo co to będzie dalej?”. Jak pani się odbudowała? Przecież życie w takim napięciu musiało być totalnie wyczerpujące. Ja nie wiem, czy się odbudowałam. Ale zaczęłam robić takie rzeczy, o które bym się w ogóle nie podejrzewała. Kwiaty w pudełkach, ozdoby słoikowe, stroiki, świeczniki. Widziałam je. Piękne! Gdzie ja? Zero zdolności plastycznych. Na Dzień Matki wylicytowałam takie pudełko z kwiatami na bazarku hospicyjnym. Zachwyciło mnie. Zwykłe pudełko, wyścielone folią, namoczona gąbka florystyczna i żywe kwiaty się w tym układa. Spróbowałam, pokazałam w pracy. Jedna koleżanka zamówiła, druga. Chwilowo to moja pasja, myślę, że mogłabym tak zarabiać. Może kiedyś kwiaciarnię z pudełeczkami założę? Gdy siostra jeździła po ukochane białe kwiaty do hurtowni w Gdańsku o czwartej rano, to mówiłam, że musi mieć coś z głową. Aż pomyślałam: „Zobaczę, co ją tam ciągnęło”. Teraz też kocham to miejsce. Czasem gdy ktoś ze znajomych poprosi, też sama jeżdżę, żeby wręczyć zamówione pudełko. Widzę zaskoczenie, wzruszenie. „Od mojego męża? On wpadł na ten pomysł?” Jak ludzie się cieszą! A ja! To wszystko po śmierci Anki. Co pani najbardziej lubiła w jej karierze? Nie wiem, czy cokolwiek lubiłam. Mogę powiedzieć, w jakich filmach ją lubiłam. Sto procent Anki było w filmie „Bokser” [film na motywach z życia Przemysława Salety i jego żony, modelki Ewy Pacuły – red.]. Pacuła, którą Anka zagrała, nie była wcale Pacułą. To była Przybylska „2”. Sto procent jej osobistych przeżyć, doznań, bólu. Dlaczego uważa pani, że to był ważny dla niej film? Nie wiem, czy dla niej, ale dla mnie bardzo. Bo scena, kiedy kielich goryczy się przepełnia… Jakbym widziała Ankę, kiedy wybuchała, bo nie wytrzymywała napięcia. Nie chcę nikogo oceniać, ale w Ani życiu wszystko było ustawiane pod kogoś lub coś. Może Ance było z tym dobrze, może nie. Nie mnie to analizować. W „Karierze Nikosia Dyzmy” też grała siebie. A już scenę monologu wygłaszanego z prędkością karabinu maszynowego napisano wręcz dla niej. Aktorka bez szkół. Podobno miała na tym punkcie kompleksy. Straszne – że studiów nie skończyła. Mówiłam: „Anka, zobacz, w jakim ty się towarzystwie obracasz. A ilu jest magistrów inżynierów, którzy nie umieją klucza w zamku przekręcić? Czy dorosłych, którzy zachowują się jak dzieci?”. Coś ją w życiu ominęło przez to, że była taką oddaną żoną i mamą? Tak myślę. Jednak to moje zdanie, bo dla niej to był właśnie cały świat. A czy Anka miała wpływ na panią? Chyba nie. Ceniłam ją za to, że była fajną osobą, z lekkością w sposobie bycia, była duszą towarzystwa. Ale jak trzeba było popłakać, to popłakałyśmy. Dla mnie nie było ważne, że zagrała w serialu czy w filmie. Mówiłam: „Ludzie, my o sraczkach, rzygaczkach, ząbkach, kolkach – o dzieciach gadamy. To dla nas ważne”. Miała pani żal do losu, że was to spotkało? Nigdy. Jakim cudem nie? Bo jak nie nas, to kogoś. Tak samo nie zadaję sobie pytań, dlaczego moje dziecko jest chore. Po prostu się stało. Jakie są rokowania u syna? Liczymy na przeszczep trzustki. Medycyna idzie do przodu. Sto lat temu ludzie umierali na cukrzycę. Teraz są glukometry, doskonałe insuliny, pompy… A pani się nie boi, że na coś zachoruje? Nie. Anka się tak bała, badała się i co to zmieniło? Co ma być, to będzie. Robię badania profilaktyczne, ale nie mam fioła, za przeproszeniem, na tym punkcie. Szkoda energii? Szkoda. To nic nie zmieni. Jasne, że byłoby mi przykro, byłabym rozczarowana, ale i tak mam to szczęście, że żyję dłużej niż Ania. Pamiętam taką scenę: „Mam 45 lat. Koniec życia” – wyskakuje mój mąż. Na co Anka, już chora: „Oj, szwagier, wkurzyłeś mnie. Jak ja bym chciała dożyć 45 lat”. Trzeba żyć dniem dzisiejszym. Ale śmierć Ani nas zmieniła. Na pewno znacznie więcej wyjeżdżamy. Tak? Zdecydowanie. Nie może mąż, to pojadę sama z Miłoszem. Wyskoczę na kawkę. O winku zapomniałam, bo odkąd dziecko zachorowało, to myśmy z mężem nie wypili wspólnie nawet kieliszka. Coś możemy przeoczyć. Jesteśmy ostrożni. Zobacz też: Połączyło je ogromne poczucie humoru. Tak zrodziła się przyjaźń Kasi Bujakiewicz i Anny Przybylskiej Nieustająca czujność. Moje dziecko nie chorowało, nie ząbkowało, nic. A teraz jak z noworodkiem. Wszystkie budziki nastawione. Budzisz się w środku nocy z duszą na ramieniu: „Grzegorz, mierzyłeś mu cukier?”. Mam nadzieję, że niedługo się zakocha i się wyprowadzi. (śmiech) Mąż mówi: „Będzie miał fajną żonę…”. Niech to będzie nawet facet, jestem otwarta. Byleby mierzył mu cukier co dwie godziny w nocy. Stwierdziliśmy też, że trzeba się ubezpieczyć, bo w każdej chwili może nas zabraknąć. Na jedzenie sobie chłopak zarobi, ale na insulinę musi mieć więcej pieniędzy. Zawsze myślałam, że jak mi się coś stanie, to jest moja siostra, młoda, ustawiona, pomoże Miłkowi sprzedać dom, kupić mniejsze mieszkanie. Nie sądziłam, że będzie na odwrót. Ale pani nową namiętnością, czyli kwiatkami, Ania mogłaby się zdziwić. Jednak miała na panią wpływ. (śmiech) Zawsze ludzi nakręcała: „Facet, jesteś inżynierem, weź tę stolarnię, zawojuj świat. A my: „Anka, to nie takie proste. Trzeba kupić maszyny, opłacić szkolenia. A niech sobie jakiś pan stolarz utnie palec”. Ona: „Czasami trzeba postawić wszystko na jedną kartę”. I teraz sobie to przypominam. I co jeszcze? Że lubiła to, co słodziutkie, bialutkie. Białe kwiaty, białe wazoniki. Potem białe ściany. Czasem jej radziłam: „Pochowaj te bibeloty”. Ona: „Racja, ale ta jedna ozdóbka niech zostanie”. (śmiech)
Drobne zmiany u Oliwii Bieniuk. Córka Anny Przybylskiej postanowiła odwiedzić fryzjera
Oliwia Bieniuk uważana jest za kopię mamy — Anny Przybylskiej. Najstarsza córka zmarłej przedwcześnie aktorki i Jarosława Bieniuka niedawno zdecydowała się na drobne zmiany. Tym razem postawiła na włosy... Jak wygląda po metamorfozie? View Ediplayer on the source website Oliwia Bieniuk o aktorstwie i planach na przyszłość Oliwia Bieniuk poszła w ślady mamy i spełnia się jako aktorka. Od kilku miesięcy pracuje na planie serialu Gliniarze. Wiadomo też, że wyprowadziła się z Gdyni do Warszawy, gdzie zaczęła kształcić się w jednej ze szkół filmowych. „Studia super, jestem naprawdę podekscytowana. Totalnie inny świat. To są moje pierwsze studia i mam nadzieję, że ostatnie, że nie będę zmieniała kierunku. Naprawdę wszystko jest tak, jak powinno być. Oczywiście jest ciężko jak to na studiach, jest dużo pracy, bo to studia aktorskie, ale jestem bardzo zadowolona. Szczerze mówiąc, nie spodziewałam się, że aż tak mi się spodobają. Myślałam, że będę miała więcej takich kryzysów i będę mówiła sobie: „Kurczę, chyba odejdę, bo nie daję rady”, ale jednak podoba mi się do tego stopnia tak, że mówię: „Kurczę, ale jest super. Zostaję i cisnę dalej!”, opowiadała. Dzisiaj chętnie pozuje na ściankach i przychodzi na imprezy branżowe. „W pewnym sensie żyję aktorstwem od małego. Mama zabierała mnie na sesje, które bardzo mi się podobały, i w ogóle uważałam, że aktorka ma barwne życie. Nie wiem jednak, czy mama, gdyby żyła, byłaby zadowolona z mojej decyzji. Nie wiem nawet, kim według niej miałabym zostać w przyszłości. Nigdy o tym nie rozmawiałyśmy. Ale przecież nie ma nic złego w tym, że spełniam swoje marzenia. Być może naprawdę ma się to w genach?”, wyznała na łamach VIVY!. Przyznaje jednak, że nie chciałby zastąpić mamy, wie, że ona była jedyna w swoim rodzaju. „Wiadomo, że ja nigdy nie będą taka jak moja mama, bo jestem inną osobą i nie będę chciała zastąpić mojej mamy, bo po prostu się nie da. I ja nawet nie będę próbować, bo lubię siebie taką, jaką jestem", mówiła w rozmowie z Dzień Dobry TVN. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Jarosław Bieniuk związał się z piękną modelką. Jak na nową miłość sportowca zareagowała jego córka? Oliwia Bieniuk — metamorfoza Niedawno córka Anny Przybylskiej wybrała się do fryzjera. Postanowiła odrobinę zmienić kolor swoich włosów i poszaleć z grzywką. Tak wygląda po metamorfozie. CZYTAJ TEŻ: Gdy córka opuszczała rodzinne gniazdo, bardzo to przeżył. Ona kibicowała jego szczęściu oraz nowej miłości
Jarosław Bieniuk związał się z piękną modelką. Jak na nową miłość sportowca zareagowała jego córka?
"Uwaga jej ojca przeniosła się też na inną kobietę..."
Oliwia Bieniuk to jedyna córka Jarosława Bieniuka — partnera Anny Przybylskiej, z którą związany był do samego końca. Były piłkarz długo nie mógł pogodzić się z tragiczną stratą... Zdaje się jednak, że swoje szczęście po latach odnalazł u boku Zuzanny Pactwy. Choć partnerka byłego piłkarza nigdy nie próbowała zastąpić jego dzieciom mamy, to w końcu udało im się wypracować piękne więzi. To Oliwia okazała się wówczas największym wyzwaniem... Ostatnio obie panie zapozowały razem do jednego zdjęcia, a internauci wręcz nie kryli zachwytu! Oliwia Bieniuk wspiera ojca i jego nową partnerkę Śmierć Anny Przybylskiej odcisnęła na całej rodzinie aktorki bolesne piętno. Jarosław Bieniuk z dnia na dzień został zupełnie sam z trójką dzieci... Początkowo pomagała mu mama. Dziś może liczyć również na wsparcie ukochanej, z którą związał się ponad dwa lata temu. Zuzanna Pactwa odmieniła jego życie. Zaakceptowały ją również pociechy byłego piłkarza, z którymi ma świetny kontakt. Ten związek zmienił jej postrzeganie pewnych spraw... "Dopiero gdy zetknęłam się z dziećmi Jarka, zrozumiałam, że więź polega na emocjach. Wspólnie pracowaliśmy nad tym, by wszystko było w porządku, bo tak naprawdę w naszym związku nie jesteśmy my dwoje, jest w nim nas dużo więcej… My i dzieci" — przyznała modelka w niedawnej rozmowie dla VIVY!. Zuzanna Pactwa, Jarosław Bieniuk, Viva! 3/2023 To właśnie Oliwia, czyli jedyna córka Jarosława, była "najtrudniejsza do oswojenia". Po latach bycia w centrum uwagi musiała pogodzić się z tym, że nie jest już jedyną kobietą w życiu swojego taty... "Była trudna głównie dlatego, że uwaga jej ojca przeniosła się też na inną kobietę. Dla córki zawsze jest to niełatwe. Ale gdy sama weszła w związek, zrozumiała, że istnieją różne rodzaje miłości. Że jeśli tata kogoś kocha, nie znaczy, że nie kocha jej. Każde z dzieci musiało zrozumieć, że Jarek kocha je tak samo jak wcześniej i że miłość do mnie jest po prostu inna. I wtedy emocje się ustabilizowały i mogliśmy skupić się na pracy nad naszymi relacjami" — tłumaczyła Zuzanna Pactwa. CZYTAJ TAKŻE: Gdy córka opuszczała rodzinne gniazdo, bardzo to przeżył. Ona kibicowała jego szczęściu oraz nowej miłości Po wielu miesiącach pracy panie wypracowały więź, której wielu mogłoby pozazdrościć. Oliwia bardzo cieszy się z nowego związku ojca i kibicuje jego miłości z ukochaną. Życiowe spełnienie Jarosława stało się dla niej priorytetem! "Cieszę się, że w końcu po tylu latach widzę na jego twarzy szczęście i uśmiech. Widać, że jest zakochany", przyznała przed kamerami VIVY.pl w 2021 roku. "Mam z nią bardzo dobry kontakt, super się dogadujemy i nadajemy na tych samych falach, więc wszystko jest w porządku" — dodała, pytana o relacje z Zuzanną. Jarosław Bieniuk, Oliwia Bieniuk, VIVA! 23/2021 Oliwia Bieniuk i Zuzanna Pactwa na wakacjach. Zapozowały razem do zdjęcia Dziś między paniami nie ma ani krzty nieporozumień i dogadują się naprawdę świetnie! Oliwia od dawna nie mieszka już z nimi w jednym domu, co wpłynęło pozytywnie na relacje z tatą, i bez wątpienia to samo tyczy się kontaktu z jego partnerką. Obecnie obie korzystają właśnie z uroków lata, a tegoroczny urlop postanowiły spędzić w słonecznej Hiszpanii. Trzeba przyznać, że córka sportowca bardzo ciężko pracowała na odpoczynek — w ubiegłym roku rozpoczęła studia aktorskie, a pierwszy rok ukończyła z doskonałymi wynikami. Jarosław Bieniuk bardzo chwalił córkę w niedawnym wywiadzie dla Dzień Dobry TVN. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Takim ojcem jest Karol Strasburger. "Nie pochwalam bezstresowego wychowania" Młoda aktorka opublikowała zdjęcie, przez które internauci wprost oniemieli! I trudno się dziwić komplementom i komentarzom pełnym zachwytu — Oliwia i Zuzanna wyglądają wręcz zjawiskowo!
Gdy córka opuszczała rodzinne gniazdo, bardzo to przeżył. Ona kibicowała jego szczęściu oraz nowej miłości
Jarosław Bieniuk i Oliwia Bieniuk wypracowali szczególną więź
Łączy ich niemal wszystko, a różnice między nimi są tak drobne, że niczemu nie wadzą. Jarosław Bieniuk wraz z córką wypracowali więź opartą na zaufaniu oraz przyjaźni. Wspierają się i kibicują na każdym kroku... Oliwia Bieniuk od jakiegoś czasu nie mieszka już z tatą. Teraz ich spotkania są dużo rzadsze, kierowane tęsknotą, co dodatkowo wzmocniło ich relację. "Mamy czas zatęsknić za sobą. Nie ma takich problemów dnia codziennego" — mówił były piłkarz w jednej z najnowszych rozmów. Ojciec i córka, tacy są prywatnie... Jarosław Bieniuk i Oliwia Bieniuk — życie po śmierci Ani Przybylskiej Na początku października minie dziewięć lat, od kiedy nie ma wśród nas Anny Przybylskiej — uwielbianej aktorki, życiowej partnerki Jarosława Bieniuka oraz matki trójki dzieci. Choć rodzina starała się przygotowywać się na najgorsze, odejście bliskiej im osoby było ogromnym ciosem, który pozostawił po sobie głęboką ranę... Były piłkarz musiał w pewnym sensie nauczyć się być rodzicem na nowo. "Myślę, że żaden facet nie jest w stanie zastąpić dzieciom matki. Ja w każdym razie nigdy bym się nie podjął takiego zadania. Oczywiście musiałem przejąć część obowiązków kobiecych, ale nie byłem w tym sam, bo moja mama mieszkała z nami przez dłuższy czas" — przyznał w 2021 roku w wywiadzie dla VIVY!, którego udzielił razem z najstarszą pociechą, Oliwią. Jarosław Bieniuk, Oliwia Bieniuk, Szymon Bieniuk, Jan Bieniuk, Bieniuk, Viva! 18/2022 Jarosław Bieniuk, Oliwia Bieniuk, VIVA! 23/2021 Głowa rodziny nie stroniła od okazywania pociechom uczuć i przytulania. Bliskość fizyczna od zawsze była ważnym elementem w ich rodzinnym domu. "[...] Wszystkie decyzje odnośnie do córki i synów były i są na mojej głowie. Na pewno musiałem też unieść bagaż emocjonalny i okazywać dzieciom uczucie tak, żeby jak najmniej odczuły tę wielką pustkę. Jeszcze pół roku po śmierci Ani spaliśmy we czwórkę w jednym łóżku. W końcu Oliwia się zbuntowała, powiedziała, że jej niewygodnie, i wróciła do swojego pokoju", dodał w tej samej rozmowie. CZYTAJ TAKŻE: Magda Gessler o dzieciach: „Nie byłam perfekcyjną matką, nie chodziłam na wywiadówki” Dziś Oliwia Bieniuk jest już młodą kobietą, która niedawno świętowała 20. urodziny. W życiu stawia na wyzwania oraz samorozwój. Z kolei troskliwy ojciec cieszy się, że u jego córki tak doskonale się okłada. Drżał natomiast, gdy w 2021 na jakiś czas wyjechała samotnie do stolicy, aby przygotowywać się do występów w Tańcu z Gwiazdami. "[...] Stresowało mnie, że mieszka sama w dużym mieście, musi zadbać o zakupy, jedzenie i punktualność. Bałem się, czy wytrzyma", zwierzał się w VIVIE!. A już zaledwie rok później musiał pogodzić się z tym, że jego dorosła pociecha opuściła rodzinne gniazdko, by kształcić się na przyszłą aktorkę — zupełnie jak jej mama. Jarosław Bieniuk, Oliwia Bieniuk, VIVA! 23/2021 Oliwia Bieniuk przeprowadziła się do Warszawy. Jak zmieniła się jej relacja z ojcem? Od kilku miesięcy Jarosław Bieniuk i jego córka mieszkają z dala od siebie. On został w Trójmieście z synami oraz partnerką, a ona uczęszcza na studia aktorskie w Warszawie. Był to czas pełen zawirowań, oswajania się z nową rzeczywistością. Na szczęście praca na planie Tańca z Gwiazdami, a co za tym szło — przedsmak samodzielnego życia w stolicy" — pomógł jej się zaaklimatyzować. Dużo trudniej było jej tacie, który mocno przeżył przeprowadzkę Oliwii, choć równocześnie popiera jej decyzję o z całych sił wspiera w wymarzonej karierze. "Myślę, że dla każdego rodzica jest to bardzo trudne, kiedy dziecko wyprowadza się ze swojego rodzinnego domu. No ten pusty pokój wygląda bardzo smutno, ale z drugiej strony towarzyszy temu radość, no bo dziecku się powodzi, dziecko dostało się na studia, spełnia swoje marzenie, więc rodzic musi wspierać, także taka huśtawka emocji, radość pomieszana ze smutkiem", zwierzał się jakiś czas temu w Plejadzie. Po tym wszystkim zmianie uległy również ich dotychczasowe relacje. Dziś oboje zauważają, że są one dojrzalsze, niż do tej pory. "Ta relacja się zmienia, myślę, że teraz jest przyjacielska. [...] Teraz jest zupełnie inna i spokojniejsza, niż jak mieszkaliśmy ze sobą na co dzień. Mamy czas zatęsknić za sobą. Nie ma takich problemów dnia codziennego" — wyznał Jarosław Bieniuk w ostatniej rozmowie z Mateuszem Hładkim. Nie ukrywa ponadto, że córka daje mu wiele powodów do dumy i z zadowoleniem mówi o jej wybitnych wynikach w nauce. A pomimo rozłąki starają się spędzać razem jak najwięcej czasu. Oliwia co najmniej raz w miesiącu gości w rodzinnym domu. Jej ojciec również od czasu do czasu bywa w Warszawie. Dzielą wspólną pasję, jaką jest sport. ZOBACZ TEŻ: Anita Lipnicka jest mamą dorastającej córki. Tak mówiła o macierzyństwie, nadopiekuńczości oraz relacjach z nastoletnią Polą... Relacje rodzinne są dla nich obu ważnymi wartościami, podobnie jak zdrowie. Pomimo różnić pokoleniowych dzieli ich niewiele i świetnie się ze sobą dogadują na większości płaszczyzn. "Ja jestem z pokolenia X, więc pamiętam czasy bez technologii, gdzie wszyscy byliśmy wylogowani. To nie jest tak, że nie nadążam, bo też jestem w jakimś stopniu uzależniony od technologii, bo wszyscy z niej korzystamy, ale wartości mamy te same, a to jest najważniejsze. Są rzeczy, na które pewnie inaczej patrzymy, bo inne czasy nas kształtowały" — stwierdził były piłkarz w dalszej części rozmowy. Jarosław Bieniuk, Oliwia Bieniuk, Szymon Bieniuk, Jan Bieniuk, Bieniuk, Viva! 18/2022 Oliwia Bieniuk wspiera ojca i jego nową partnerkę Warto przypomnieć, że Jarosław Bieniuk od kilku lat jest w szczęśliwym związku z Zuzanną Pactwą. Wcześniej próbował ułożyć sobie życie z Martyną Gliwińską, z którą doczekał się synka Kazimierza, lecz ta relacja nie przetrwała próby czasu. Po tym wszystkim były piłkarz stracił nadzieję na znalezienie prawdziwej miłości... "Był moment, w którym prawie pogodziłem się z tym, że dopóki dzieci nie podrosną, nie będę budować kolejnego związku. Ale gdy poznałem Zuzę, ta sytuacja mnie zaskoczyła. Zakochałem się" — wyznał na łamach tegorocznego wydania VIVY!. I w tym wszystkim mógł bez dwóch zdań liczyć na Oliwię, która od samego początku trzymała mocno kciuki za szczęście ojca. "Cieszyłam się, że tata kogoś znalazł, że nie jest sam i że nie muszę go pocieszać" — przyznała, zapytana przed Krystynę Pytlakowską o to, czy miała żal o jego związek z Martyną. Równie dobre relacje ma z jego obecną partnerką, choć taki stan rzeczy wymagał ogromu cierpliwości oraz wkładu pracy obu stron... Zuzanna Pactwa, Jarosław Bieniuk, Viva! 3/2023 "Dzisiaj kibicowała mi moja rodzina, czyli tata i dziewczyna taty – Zuza. Mam z nią bardzo dobry kontakt, super się dogadujemy i nadajemy na tych samych falach, więc wszystko jest w porządku" — mówiła Oliwia Bieniuk reporterowi VIVY.pl podczas ćwierćfinałowego odcinka TzG. I dodała, że, jej ojciec w końcu jest szczęśliwy. "Cieszę się, że w końcu po tylu latach widzę na jego twarzy szczęście i uśmiech. Widać, że jest zakochany", podkreślała córka byłego piłkarza. Podobne słowa padły w rozmowie z Pomponikiem. Były to czasy, gdy młoda aktorka wciąż mieszkała w swoim rodzinnym domu. "Mam z Zuzą bardzo dobry kontakt, mieszka z nami więc codziennie się widzimy. Czasami są jakieś drobne sprzeczki, ale na ogół mamy dobry kontakt, dobrze się dogadujemy". SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Pasja stała się jego sposobem na życie. Starszy syn Agaty Młynarskiej ma już 38 lat! W życiu codziennym Jarosław Bieniuk i Oliwia Bieniuk nie zapominają o przeszłości i regularnie kultywują pamięć o Ani Przybylskiej. Kilka miesięcy temu wystąpili razem we wspólnej sesji, mającej związek z kampanią To tylko dwa słowa... Ta szczególna relacja taty i córki stanowić mogłaby wzór dla wielu. Całej rodzinie życzymy wszystkiego najwspanialszego.
Najmłodszy syn Anny Przybylskiej niemal nie pamięta mamy: „Codziennie myślę o mamie i wtedy moja twarz robi się smutna”
Jaś, najmłodszy syn Ani Przybylskiej, miał zaledwie trzy latka, kiedy jego mama odeszła. Niewiele pamięta... Szymon czasem myśli, jaka byłaby teraz. Oliwii brakuje ich wspólnych rozmów. W pamięci najbliższych aktorki wspomnienia z nią związane nadal są żywe. Jak zapamiętali ją najbliżsi? 14-letni dziś Jan Bieniuk z każdym rokiem staje się do niej coraz bardziej podobny... Przypominamy fragment wywiadu z 2022 roku, który dla magazynu VIVA! przeprowadziła z rodziną aktorki Krystyna Pytlakowska. [Ostatnia aktualizacja treści na viva.pl 21.03.2025 r.] Wywiad z dziećmi Anny Przybylskiej. Magazyn VIVA! Jan Bieniuk o mamie Pierwszy raz rozmawiam z Jasiem, najmłodszym synem – miał niecałe trzy lata, kiedy Ania zmarła. Niewiele wtedy jeszcze rozumiał. Teraz ma 11 lat i swoje szkolne życie. – Coś pamiętam – mówi. – Na przykład, kiedy ufarbowała włosy na blond. Weszła do łazienki z czarnymi, a wyszła z jasnymi. A mnie zamurowało, bo prawie jej nie poznałem. Wyobrażam sobie jej zapach i dotyk, i jak mnie przytulała. Znam wszystkie jej zdjęcia i niektóre filmy na wideo, które nagrywał tata. Uważam, że była bardzo ładna. A tego dokumentu jestem bardzo ciekawy. Myślisz często o mamie? – Codziennie i wtedy moja twarz robi się smutna. Staram się więc myśleć o jej uśmiechu, bo ja też robię się wtedy weselszy. Teraz zresztą jest mi łatwiej niż kiedyś. Tak bardzo za nią tęskniłem. A jak myślę o mamie, to zastanawiam się, co by powiedziała na to czy na tamto. I że pewnie by na mnie nakrzyczała, że nie włożyłem talerza do zmywarki. Pogodziłem się z tym, że jej nie ma. Staram się nad sobą nie użalać, bo przecież – jak mówi babcia Lidzia – trzeba iść dalej. Zobacz też: Kochała życie, do wszystkiego podchodziła z uśmiechem. Oliwia Bieniuk pielęgnuje najpiękniejsze wspomnienia o mamie Oliwia Bieniuk, Szymon Bieniuk, Jan Bieniuk, Viva! 18/2022 Myślę, że Ania byłaby bardzo dumna z Jasia, tak do niej podobnego. Takie same oczy, pełne usta, nosek. Po prostu śliczny chłopiec i bardzo rezolutny. Naprzeciwko siedzi Oliwia zapatrzona w swój telefon. Jak większość jej rówieśników. Niebawem skończy 20 lat, zaczyna studiować w szkole aktorskiej Bogusława Lindy. Idzie drogą mamy – chce być aktorką. – Mama pewnie przytaknęłaby mojej decyzji, choć na pewno ostrzegałaby mnie przed pułapkami tego zawodu. Ale teraz staram się nad tym nie zastanawiać. Oliwia jest w trakcie przeprowadzki do Warszawy i urządzania się tam. Dorosłość nie jest łatwa, ale pociągająca. Oliwia sama jest ciekawa, jak sobie poradzi. Ale wierzy w siebie, jak mama. – Kiedy mi jej najbardziej brak? – zamyśla się. – Brakuje mi rozmów z nią. Wiedziałaby o mnie wszystko. Tacie niektórych rzeczy nie mogę powiedzieć. – Jest bardzo do Ani podobna w gestach, reakcjach. Taka śmieszka jak moja córka, towarzyska, rozgadana – ocenia babcia Krysia. – Kiedy po obiedzie wyciąga z torebki chusteczkę, wyciera usta i ręce, widzę w niej Anię, która robiła tak samo. Młodszy brat Oliwii, 16-letni Szymon, uśmiecha się. Już nie płacze, myśląc o mamie. Kiedyś nie rozumiał, jak można się pogodzić z jej odejściem. Była jego najlepszą przyjaciółką. – Powiedziała mi, że mnie kocha, bo jestem jej synem, ale ważne, że jestem jej przyjacielem. Mówiła, że jesteśmy bratnimi duszami. Jestem jak ona pedantem. I chyba mam jej poczucie humoru. Pamiętam, jak nas rozśmieszała, gdy razem nagrywaliśmy film. Była taka mega zabawna. Czasem myślę o tym, jaka byłaby teraz. Ale gdybanie nie jest tu potrzebne. – A ja myślę o mamie, gdy idę spać. I modlę się za nią. Codziennie – dodaje Oliwia. Krystyna Przybylska, mama zmarłej aktorki, to właśnie we wnukach często widzi ukochaną córkę. Najbardziej rozczula ją zwłaszcza najmłodszy z nich, Jaś. „Dzieci jak są u mnie w domu, czy jak ja jestem u nich, to wtedy szczególnie mnie rozrywa. Zwłaszcza kiedy śpią”, opowiadała w programie „Miasto kobiet". „Najbardziej wzrusza mnie najmłodszy, Jasiu, który miał 3 i pół roku, gdy zmarła Ania. […] Gdy Ania już musiała zgolić włosy, ja przyszłam do niej i chciałam też to zrobić, by jakoś ją podbudować. Ale w międzyczasie przyszedł Jarek z Jasiem. Jasiu się przestraszył”, dodała. Sprawdź też: Ma dopiero 22 lata, lecz uparcie dąży do swoich celów. Córka Anny Przybylskiej postanowiła iść w jej ślady Jarosław Bieniuk, Oliwia Bieniuk, Szymon Bieniuk, Jan Bieniuk, Viva! 18/2022 Oliwia Bieniuk, Jan Bieniuk, Szymon Bieniuk, Anna Przybylska, VIVA! grudzień 2011 [Tekst opublikowany na Viva Historie 21.03.2024 r.]