Dwa razy brała ślub, ale jej małżeństwa nie przetrwały. Spokój odnalazła dopiero dzięki przyjaźni ze Zbigniewem Wodeckim. Jego odejście było dla Olgi Bończyk ciosem
W tym roku, 16 stycznia, utalentowana aktorka i piosenkarka Olga Bończyk kończy 58 lat.
To jedna z tych historii, w których marzenie małej dziewczynki o byciu aktorką po prostu się spełniło, a wychowanie w ciszy nie przeszkodziło jej w karierze muzycznej. Olga Bończyk w swoim życiu musiała zmierzyć się z wieloma trudnościami. Życie zaprowadziło ją jednak w wiele pięknych miejsc — od desek teatralnych scen, przez kamery serialowe i mikrofony dubbingowe, aż po brzmienia dzielone wraz ze Zbigniewem Wodeckim. Zobacz też: Olga Bończyk pokazuje swoją najbardziej kruchą, prawdziwą stronę | Viva.pl Dzieciństwo inne niż wszystkie Jej dzieciństwo nie należało do najłatwiejszych, a już na pewno nie było tak sztampowe jak innych dzieci w jej wieku. Mała Olga, wychowywana wraz z bratem przez niesłyszących rodziców, musiała bardzo szybko dorosnąć. Tym bardziej że w pewnym momencie tłumaczenie spraw urzędowych stało się najmniejszym problemem. Prawdziwym wyzwaniem okazała się ciężka choroba nowotworowa jej mamy. Mając zaledwie 6 lat, musiała zmierzyć się z rzeczami, które często przerastają nawet dorosłych. W wywiadzie dla „Zwierciadła” wyjawiła, jak wspomina ten niełatwy czas. „Pamiętam, jak strasznie trudne były dla mnie wizyty u lekarzy z chorującą na raka mamą. Nie dość, że musiałam — bez żadnego filtra, który zwykle rodzice starają się nakładać na tego rodzaju informacje przekazywane dzieciom — usłyszeć diagnozę i rokowania, to musiałam jeszcze przekazać je mamie. To ja powiedziałam mojej mamie, że w każdej chwili może umrzeć” — zdradziła w rozmowie. Pomimo trudności Bończyk wielokrotnie podkreśla, że rodzice zbudowali jej oraz bratu Mirosławowi dom pełen ciepła i wsparcia. Mocno zależało im na sukcesie córki, a dom pełen ciszy nie przeszkodził im w wychowaniu dwójki zdolnych muzyków. Olga była bardzo blisko z obojgiem rodziców, tym trudniej było jej patrzeć na cierpiącą pod koniec życia mamę, która była jej ogromnym wsparciem. Miała zaledwie 18 lat, kiedy ją straciła. „Mieli być ze sobą na dobre i na złe” Olga nosi nazwisko po pierwszym mężu, Jacku Bończyku. Poznali się krótko po studiach i od samego początku byli w siebie wpatrzeni. Od razu było wiadomo, że ślub to kwestia czasu. Pobrali się w prima aprilis w 1994 roku i — jak aktorka wspomina — „mieli być ze sobą na dobre i na złe”. Niestety ich szczęście nieoczekiwanie przerwała choroba Jacka, która w tamtych latach nie była jeszcze tak oczywista. Początkowa agresja przerodziła się w brak chęci wychodzenia z domu. Bezsilność Olgi, a także stanowcza odmowa jej męża podjęcia terapii doprowadziły do rozwodu po siedmiu latach małżeństwa. Dziś Jacek Bończyk przyznaje, że od ponad 20 lat zmaga się z depresją. Aktorka ponownie wyszła za mąż za dziennikarza Tomasza Gorazdowskiego, jednak ich związek nie przetrwał próby czasu i zakończył się rozstaniem po zaledwie dwóch latach. Dziś Olga jest szczęśliwą singielką, z dystansem patrzącą w przeszłość. „Żaden z moich mężczyzn nie chciał dla mnie źle. Każdy starał się dawać mi jak najwięcej. A że się nie udało? Trudno. Nawet najpiękniejszy kryształowy wazon może się stłuc i nie da się go już posklejać” — przyznała przed laty w rozmowie dla VIVY!. Przyjaciel i autorytet Bratnią duszę udało jej się natomiast odnaleźć w życiu zawodowym — w postaci Zbigniewa Wodeckiego. Połączyła ich wyjątkowa przyjaźń, o której niejednokrotnie wspominała. Byli sobie bardzo bliscy artystycznie, co doprowadziło do wielu wspólnych występów i projektów muzycznych. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla VIVY! wyjawiła, że jego śmierć przerwała pracę nad ich wspólną, planowaną od dawna płytą, do której wydania ostatecznie nie doszło. Był dla niej przyjacielem i autorytetem, dlatego jego odejście wywołało w jej życiu niemały wstrząs. Zobacz również: Olga Bończyk o świadomej bezdzietności. Nigdy nie chciała mieć dzieci | Viva.pl Życiowe meandry poprowadziły Olgę Bończyk przez wiele trudnych sytuacji i doświadczeń. Mimo że nie zawsze jej droga była usłana różami, osiągnęła niemały sukces jako aktorka i piosenkarka. W tym roku, 16 stycznia, gwiazda takich produkcji jak „Na dobre i na złe” czy „Barwy szczęścia”, a także autorka albumu „Wracam”, skończyła 58 lat. Źródła: olgabonczyk.pl, kobieta.wp.pl, tvn.pl
„Dorastałam w świecie ciszy” – poruszająca spowiedź Olgi Bończyk o traumach z dzieciństwa, utracie bliskich i sile, która rodzi się z bólu
Mariola Bojarska-Ferenc, redakcja VIVA.pl
W najnowszym odcinku programu Bez Tabu Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z Olgą Bończyk – aktorką, wokalistką, kobietą, która od lat zachwyca talentem, ale tym razem pokazuje swoją najbardziej kruchą, prawdziwą stronę. To rozmowa o ciszy, dzieciństwie, które uczyło empatii i odwagi, o bólu, który z czasem stał się siłą.
Dzieciństwo w świecie ciszy Olga Bończyk dorastała w domu, w którym dźwięk miał zupełnie inne znaczenie niż dla większości z nas. Jej rodzice byli niesłyszący, a dla niej – jako dziecka – to była codzienność, coś naturalnego. Dopiero świat na zewnątrz uświadomił jej, że ludzie postrzegają to jako „inne”. Zderzenie z uprzedzeniami, stereotypami i brakiem akceptacji sprawiło, że od najmłodszych lat musiała budować w sobie odporność. „Wychowywanie się w rodzinie, w której jest tyle deficytów, na przykład właśnie jak niepełnosprawność rodziców, to bardzo wiele rzeczy determinuje. I teraz mówię to z całą odpowiedzialnością i ogromną powagą, ponieważ ja jestem dzieckiem CODA (Children of Deaf Adults), czyli dzieci osób dorosłych niesłyszących. Dzieci wychowujące się w takich domach mają odwróconą charakterystykę odpowiedzialności za drugiego”. – przyznaje Olga w rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc. Miłość, opieka i odwrócone role W nowym odcinku mowa jest także o zjawisku, które psychologowie nazywają parentyfikacją – kiedy dziecko staje się opiekunem swoich rodziców. W jej życiu to doświadczenie miało ogromne znaczenie. Od najmłodszych lat tłumaczyła świat rodzicom, była ich głosem i łącznikiem z rzeczywistością. Ta rola, choć ukształtowała jej odpowiedzialność, miała też swoją cenę – trudność w stawianiu granic i skłonność do nadopiekuńczości w dorosłych relacjach. To właśnie dlatego, jak przyznaje artystka, w związkach często dawała za dużo. Chciała ratować, rozumieć, wspierać – zapominając o sobie. Dziś wie, że to nie brak miłości, ale brak równowagi, sprawiał, że te relacje się rozpadały. Strata, która zostaje na zawsze Nie ma w tej rozmowie udawania ani ucieczki od trudnych emocji. Olga Bończyk opowiada o odejściu rodziców i przyjaciół, o żałobie, która nigdy nie mija, ale z czasem zmienia barwy. Była przy swoich bliskich do końca – trzymała ich za rękę w ostatnich chwilach. To doświadczenie, jak mówi, zostawia w człowieku ślad na zawsze. Śmierć matki, gdy miała zaledwie osiemnaście lat, była momentem granicznym. Potem przyszła choroba ojca, a później odejście przyjaciół i partnera – każde z tych wydarzeń uczyło ją pokory wobec życia. Świadoma decyzja – życie bez dzieci W rozmowie z Mariolą Bojarską-Ferenc Olga szczerze mówi o swojej decyzji, by nie mieć dzieci. To nie był przypadek ani brak możliwości – to świadomy wybór. Po latach opieki nad innymi, postanowiła zadbać o siebie. Uważa, że to uczciwe wobec samej siebie i wobec świata – nie ulegać presji społecznej, która każdej kobiecie przypisuje jedną rolę. To wyznanie poruszyło widzów, ale też dodało odwagi wielu kobietom, które czują podobnie, lecz boją się o tym mówić. Dziś Olga Bończyk uczy się zatrzymywać. Pozwala sobie na odpoczynek, na samotność, która już nie boli, ale koi. Po latach pracy, presji i oczekiwań, świadomie wybiera ciszę – tę samą, która towarzyszyła jej od urodzenia, ale dziś ma zupełnie inny dźwięk. Druga część programu: Katarzyna Kucewicz o związkach W drugiej części odcinka Mariola Bojarska-Ferenc rozmawia z psycholożką i psychoterapeutką Katarzyną Kucewicz. To spotkanie, które stanowi dopełnienie wyznania aktorki. Psycholożka tłumaczy, jak nasze dzieciństwo wpływa na dorosłe relacje i dlaczego tak często powtarzamy te same schematy, które poznaliśmy w domu. Kucewicz podkreśla, że nie istnieje coś takiego jak „idealny związek”. Prawdziwa bliskość wymaga komunikacji, uważności i odwagi, by mówić o swoich potrzebach. Zwraca też uwagę na „czerwone flagi” – przemoc emocjonalną, milczenie, brak wsparcia czy zazdrość podszytą kontrolą – które często błędnie bierzemy za dowód miłości. To rozmowa, która nie tylko dotyka emocji, ale też daje narzędzia. Pomaga zrozumieć, że miłość zaczyna się od poznania samego siebie, a szczęśliwy związek nie jest bajką, lecz codzienną decyzją o szacunku i empatii. Ten odcinek Bez Tabu to spotkanie dwóch kobiet – jednej, która przeżyła i przeszła przez ból, oraz drugiej, która pomaga go zrozumieć. To opowieść o tym, że z ciszy może narodzić się muzyka, z cierpienia – siła, a z prawdy – spokój. View oEmbed on the source website
Nigdy nie chciała mieć dzieci, nie czuła instynktu macierzyńskiego. „Kiedyś usłyszałam, że jestem egoistką"
Artystka w niezwykle szczerej rozmowie opowiedziała o swojej decyzji
Do dzisiejszego programu Pytanie na śniadanie zaproszono Polki, które z własnej woli nie zdecydowały się na dziecko. W studiu pojawiła się między innymi Olga Bończyk. Aktorka podkreśliła, że z tego powodu niejednokrotnie musiała stawić czoła nieprzychylnym komentarzom. Olga Bończyk nigdy nie chciała zostać mamą Coraz więcej kobiet świadomie rezygnuje z macierzyństwa. Z raportu CBOS, który został opublikowany w 2023 roku, wynika, że aż 68% kobiet w wieku 18-45 lat nie chce zachodzić w ciążę. Wiele kobiet twierdzi, że woli skupić się na życiu zawodowym. Kolejnymi powodami są również: problemy zdrowotne, chęć niezależności, problemy finansowe, czy problemy klimatyczne. W dzisiejszym wydaniu Pytania na śniadanie pojawiła się Olga Bończyka, która przyznała, że nigdy nie poczuła instynktu macierzyńskiego. Beata Tadla, która prowadziła rozmowę, dopytała, dlaczego kobiety, które podjęły taką decyzję, wciąż muszą się z tego tłumaczyć. „Ja na szczęście nie musiałam się nigdy tłumaczyć, jakoś chyba nikt nie miał odwagi zadać mi tego pytania. Te moje wybory były na tyle oczywiste, że nigdy nie zauważyłam tego. Poza tym bardzo szybko rozpoczęłam swoją karierę zawodową i tak dużo miałam zajęć, wyjazdów, tras koncertowych, pracy, że rzeczywiście to moje życie jakoś tak się układało, że ci, którzy ewentualnie się temu przyglądali czy mogliby mieć takie życzenie, wiedzieli, że może się tego nie dać logistycznie połączyć", zwierzyła się artystka. CZYTAJ TEŻ: Wielki powrót do telewizji, zastąpi ulubienicę widzów. Izabella Krzan została prowadzącą słynnego programu Olga Bończyk o macierzyństwie Ulubienica publiczności podkreśliła również, że powiększenie rodziny nigdy nie powinno być uargumentowane chęcią naprawienia relacji w związku. „Nie jest tajemnicą, że miałam dwóch mężów. Nie przyszedł ten moment, żeby to zrobić, a potem nawet jak próbowałam zbudować swoje życie z partnerami, to czułam, że to nie jest ten czas. Zawsze uważałam, że dziecko na pewno nie będzie scalać, to nie jest ten case, to nie tak powinno działać. Żeby powołać dziecko na świat, trzeba dwojga ludzi, którzy naprawdę tego chcą, którzy czują, że dadzą im czas, poświęcenie, że dadzą mu taką przestrzeń, w której to dziecko będzie mogło naprawdę mądrze wzrastać i będzie mogło się prawdziwie i z miłością rozwijać. [...] Kiedyś usłyszałam coś takiego, że skoro jestem kobietą, która wybrała bezdzietność, to znaczy, że jestem egoistką, bo żyję dla siebie. Pomyślałam sobie, ile znam par, które właśnie próbowały dzieckiem scalić swoje rozpadające się związki. Dla mnie egoizmem jest to, żeby manipulować dzieckiem", mówiła. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Nikt nie wiedział, co skrywają za zamkniętymi drzwiami. Iwona Pavlović na wizji ujawniła prawdę dotyczącą małżeństwa
Fani nie kryją rozgoryczenia. Teraz Olga Bończyk zabrała głos po odejściu z Tańca z Gwiazdami
Emocje po drugim odcinku Tańca z Gwiazdami nie maleją. W wyścigu o Kryształową Kulę nie wezmą już udziału Olga Bończyk i Marcin Zasada, którzy w niedzielę, 22 września pożegnali się z formatem. Internauci są zaskoczeni tym faktem i nie mogą pogodzić się z wynikami. Aktorka po emisji show zabrała głos! Olga Bończyk nie kryła emocji. Olga Bończyk pożegnała się z udziałem w Tańcu z Gwiazdami. Fani rozgoryczeni Dla pary numer 9 był to ostatni występ na parkiecie Tańca z Gwiazdami. Olga Bończyk i Marcin Zaprawa w ostatnim odcinku zaprezentowali walca wiedeńskiego do utworu „Walc embarras” Ireny Santor. „Możecie zagrać taniec i troszeczkę nas oszukujecie. Ja nie mam nic przeciwko. Ale nie było ani jednego kroczku od pięty, wszystko od podeszwy, w tej ramie tak średnio – prościutka, niewygięta”, oceniała Iwona Pavlović. Z kolei Rafał Maserak zaznaczał: „Powiem miło, bo było bardzo miło na samym początku. Później było troszeczkę gorzej. Tancerze mówią, że walc wiedeński jest najłatwiejszym tańcem, ale to jest kiler. Było ładnie, ale nie płynnie”. Olga Bończyk i Marcin Zaprawa wytańczyli 23 punkty. Ze względu na fakt, że poprzednim razem nie odpadła żadna para, w kolejnym programi na ostateczny wynik punktacji miała wpływ suma punktów i głosów widzów z dwóch odcinków. Ostatecznie duet wytańczył 52 punkty. Niestety, dla nich był to koniec walki o główną nagrodę. Czytaj też: Wielka burza po Tańcu z Gwiazdami. Fani nie kryją złości, bez ogródek krytykują jedną z jurorek Dla fanów Olgi Bończyk i Marcina Zaprawy werdykt był prawdziwym zaskoczeniem. Niektórzy nie kryją oburzenia i sugerują, że w programie liczy się popularność, a nie umiejętności taneczne. Inni spekulują o ustawce. „Niestety - przez to, że na werdykt niebagatelny wpływ mają widzowie, jest festiwal popularności. Dla mnie dziś powinien był odpaść Piotr Świerczewski”, „Tańczyli naprawdę pięknie! Szkoda, że odpadli. Myślę, że tutaj była to również kwestia popularności”, „Szkoda, wcale nie byli najsłabsi”, „Nieporozumienie! Najgorszej dziś tańczył jednoznacznie Michał, potem ewentualnie Piotr, ale na pewno nie Olga! Przepaść między nimi!”, „Olga niepotrzebnie powiedziała, że nie zależy jej na opinii jury w pierwszym odcinku i dlatego odpadła, wszystko jest ustawione”, „Pani Olga to wspaniała i piękna kobieta. Cudownie było ją podziwiać w tym programie, szkoda, że tak krótko”, „Byliście wspaniali”, „O nie, moja największa faworytka”, „A to nie juniorzy mieli ostatecznie rozstrzygać, kto odpadnie? Tak było mówione w pierwszym odcinku, więc coś tu nie gra; @tanieczgwiazdami, przestańcie reżyserować ten program”, „No niestety. Ja też się nie zgadzam z tym werdyktem. Pani Olgo, była pani dzisiaj rewelacyjna. To nie tak miało być”, mogliśmy przeczytać. Sprawdź też: Wielkie emocje i piękne podziękowania. Wiemy, kto odpadł z „Tańca z Gwiazdami” Olga Bończyk zabrała głos po odejściu z Tańca z Gwiazdami. Mówi o jednym Głos zabrała Sama Olga Bończyk, która nie ukrywała wzruszenia. Aktorka i wokalistka przyznała, że udział w programie był dla niej niesamowitą przygodą. Przyjęła werdykt z pokorą i uśmiechem. Nie szczędziła ciepłych słów tanecznemu partnerowi. W dalszej części zwróciła się do całej ekipy programu. „Dziękuję całej ekipie TZG, która jest dla nas jak rodzina. I w końcu dziękuję wszystkim uczestnikom, artystom i tancerzom, którzy od dziś znów zaczynają mordercze treningi, by walczyć o kryształową kulę… Trzymajcie się kochani i do zobaczenia w ostatnim, finałowym odcinku”, wyznała. Źródło: Instagram, Plejada, Pudelek
To oni dostali najwięcej głosów od widzów po pierwszym odcinku "Tańca z gwiazdami"! Czy powtórzą swój sukces podczas dzisiejszego show?
Przed nami drugi odcinek nowej edycji "Tańca z gwiazdami", tymczasem emocje po pierwszym jeszcze nie opadły! Widzowie z zapartym tchem śledzili taneczne popisy gwiazd, punktacja jury wywołała wiele emocji - w premierowym odcinku show padły już pierwsze cztery dziesiątki dla Vanessy Aleksander. Na tym etapie nie odpadła żadna para, a wszystkie głosy widzów przechodzą na konto par w kolejnym odcinku. Kto zebrał ich najwięcej? Widzowie zelektryzowani po pierwszym odcinku "Tańca z gwiazdami" Nie da się ukryć, że pierwszy odcinek nowej edycji "Tańca z gwiazdami" wywarł na widzach ogromne wrażenie. Poziom tanecznych popisów jest wysoki. Padła pierwsza czterdziestka, czyli maksymalna liczba punktów przyznana aktorce Vanessie Aleksander, swoim tanecznym występem wrażenie zrobiła także wokalistka Majka Jeżowska czy młoda influencerka Julia Żugaj. O tym, kto awansuje do kolejnego etapu, zadecydują głosy widzów, to one są tu kluczowe. W poprzednim odcinku żadna para nie pożegnała się z programem, a dotychczasowe głosy oddane na ulubioną parę przechodzą na poczet kolejnego odcinka i zostaną zsumowane z tymi, które napłyną dzisiejszego wieczoru. Zobacz też: W Tańcu z Gwiazdami jest faworytką, fani ją kochają. Odsłaniamy sekrety Julii Żugaj Kto zdobył najwięcej punktów w pierwszym odcinku "Tańca z gwiazdami"? Podczas emisji premierowego odcinka nowej edycji tanecznego show nie ujawniono, która para otrzymała najwięcej, a która najmniej głosów widzów. Do takiej informacji dotarł "Fakt", który ustalił, że główną kandydatką do wygranej w drugim odcinku jest Julia Żugaj, a tuż za nią plasują się Majka Jeżowska i Olga Bończyk. Wszystko okaże się już w dzisiejszym odcinku! Czytaj także: Ma słowackie pochodzenie, jej rodzice są niezwykle utalentowani. Jakie tajemnice skrywa Vanessa Aleksander?
Rozstali się przez chorobę, gorzko tego żałowała. Zostało jej po nim nazwisko
Olga Bończyka była pewna, że gdyby mieli więcej doświadczenia, udałoby się im uratować ten związek
Uwielbiają ich widzowie, wydawali się dobrani idealnie. A jednak miłość „aż do śmierci” nie była im pisana... Olga Bończyk była żoną Jacka Bończyka zaledwie przez siedem lat. Po mężu zostało jej tylko nazwisko. Po rozstaniu miała w sobie wiele żalu i goryczy. Nie rozumiała do końca tego, co się stało. Ale prawda, która wyszła na jaw po latach, zaskoczyła wszystkich. W domowym zaciszu działy się rzeczy, o których nie wiedział niemal nikt... [Artykuł aktualizowany na Viva.pl: 01.05.2025 r.] [Ostatnie publikacja na FB: 11.04.2026 r.] Olga i Jacek Bończykowie: miłość zastała ich we Wrocławiu Gdy się poznali we Wrocławiu, byli świeżo po studiach. Młodzi, pełni wiary w przyszłość, zdolni, piękni. Między nimi zaiskrzyło od razu. Gdy ona pojawiała się na scenie, on siedział na widowni jak zaczarowany, wiernie ją wspierał, kibicował. Oboje są pasjonatami, uwielbiają smakować życie, czerpali z niego pełnymi garściami. Miłość rozwijała się szybko, ślub było tylko kwestią czasu. Doszło do niego... w Prima Aprilis, 1 kwietnia 1994 roku. Ona nie ukrywała, że to było silne uczucie, zaś słowa przysięgi traktowała bardzo serio. „Mieliśmy być razem na dobre i na złe”, wspominała Olga Bończyk. I na początku rzeczywiście na to właśnie się zapowiadało: wiedli wręcz bajkowe życie, zgodne, twórcze. Jacek Bończyk ma duszę wrażliwca i romantyka, uwielbiał robić małżonce małe i duże niespodzianki. W agencjach fotograficznych można znaleźć zdjęcia, na których wspólnie gotowali, pili wino, ucztowali wieczorem przy świecach. Bardzo chcieli zostać rodzicami, ale nie było im to dane. Na drodze do ich szczęścia stanęła choroba... Czytaj także: Jacek Bończyk rozstał się ze znaną aktorką. Później związał się... z byłą żoną Olafa Lubaszenki Olga Bończyk, Warszawa, kwiecień 2001 roku Jacek Bończyk: choroba Olga Bończyk w jednym z wywiadów wyznała, że dopiero po 6 latach zauważyła, jak bardzo jej ukochany zaczął się zmieniać. Był agresywny, porywczy, nie chciał rozmawiać, co do tej pory było niedopuszczalne. Zaczął zamykać się w sobie, nie chciał wychodzić z domu. Wspólnie udali się do psychiatry. „Pierwsza osoba nie była dobra, kompetentna. Jacek się zupełnie rozłożył, rozpadł na części wręcz”, wspominała ze smutkiem. Niestety z dnia na dzień było coraz gorzej. Jacek Bończyk nie chciał pomocy. Powodem był źle dobrany pierwszy terapeuta, który zupełnie nie rozpoznał problemu. Bończyk się zniechęcił. Kryzys w małżeństwie był nie do zniesienia, dlatego podjęli decyzję o rozwodzie. „To największa strata z tamtych czasów” - podkreślała z żalem aktorka. Olga Bończyk po latach wspomina swoje małżeństwo Aktorka przyznała, że gdyby wcześniej miała taką świadomość depresji, jak teraz, z pewnością wszystko wyglądałoby zupełnie inaczej. Być może udałoby im się pokonać kryzys, a małżeństwo zostałoby uratowane. Czytaj także: Próbowała budować rodzinę, ma za sobą dwa nieudane małżeństwa. Dziś nie wie, czy jest gotowa otworzyć się na miłość „Jestem pewna, że gdyby to się wydarzyło teraz, poradzilibyśmy sobie bez problemu, bo wiedza na temat depresji jest zupełnie inna”, deklarowała. Czasu jednak cofnąć nie mogą. I chociaż wydarzyło się między nimi wiele przykrych sytuacji, byli małżonkowie do dziś pozostają w dobrych, przyjacielskich relacjach. Wspomnienia z pięknego, początkowego okresu związku są dla nich bardzo ważne. Zawsze mogą na siebie liczyć... [Ostatnia publikacja treści na Viva Historie 28.05.2024 r.]
Olga Bończyk nigdy nie została mamą: „Nie czuję się niepełna bez dziecka”
Olga Bończyk wielokrotnie podkreślała w wywiadach, że dokładnie wie, czego od życia chce, ale też czego nie chce. Decyzje zaprowadziły aktorkę i piosenkarkę do momentu, w którym cieszy się każdym dniem, nie będąc jednocześnie mamą. W rozmowie z VIVĄ.pl bohaterka nowego numeru zdradziła nam, co sądzi na ten temat. [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ-u 29.01.2025 r.] Olga Bończyk o nieposiadaniu dzieci Podczas spotkania z Olgą Bończyk pojawił się temat macierzyństwa. Artystka przyznała, że to, że nie ma potomstwa, to jej świadomy wybór. „Wiele lat temu podjęłam tę decyzję. Ale pewnie też dlatego, że moje życie się tak układało, że nie czułam na tyle stabilizacji, żeby na dziecko się zdecydować. Bo uważam, że taką odpowiedzialność dobrze podejmować we dwoje. Kwestię rodzicielstwa trzeba udźwignąć nie tylko w chwili porodu, ale i kolejnych 18 lat”, zaznaczyła przed kamerą VIVY.pl. „Nigdy nie miałam instynktu macierzyńskiego. Nigdy nie miałam pędu do tego, by jeździć po ulicach z wózkiem i wisieć nad cudnie śliniącymi się dzieciaczkami. Ktoś kiedyś się mnie zapytał, czy ja nie żałuję. A czego miałabym żałować? Nie odczuwam, by przez to w moim życiu nastąpiła jakaś strata, niedowład, brak. Nie czuję się niepełna bez dziecka. To, że nie zostałam mamą; nie zbudowałam swojej rodziny z biegającymi dookoła mnie dzieciaczkami, zupełnie mi nie umniejsza. Nie czuję się przez to gorsza”, dodała. OBEJRZYJ TEŻ: Olga Bończyk i Zbigniew Wodecki wymarzyli sobie jedno. Nie zdążyli tego dokończyć View oEmbed on the source website Marzenia Olgi Bończyk Olga Bończyk spełnia się jako aktorka i wokalistka. Rafałowi Kowalskiemu zdradziła, jakie są jej obecne priorytety. „Chciałabym jeszcze przez wiele lat cieszyć się swoją pracą. Chciałabym, aby nigdy nie zabrakło mi kreatywności, pomysłu na siebie. Bo wszystko, co tworzę wokół siebie, rodzi się w mojej głowie. Marzę, by dalej odważnie realizować swoje plany. Myślę, że jestem dziś jedną z niewielu osób, które samodzielnie pracują na swoje marzenia. Wszystkie płyty produkuję, realizuję, nagrywam i płacę za nie sama. Ale smak, który jest na finiszu, jest w moim przekonaniu bezcenny”, usłyszeliśmy. Całą rozmowę wideo dla VIVY.pl znajdziesz na górze strony.
Olga Bończyk i Zbigniew Wodecki wymarzyli sobie jedno. Nie zdążyli tego dokończyć
Ponad siedem lat temu odszedł Zbigniew Wodecki. Artysta do samego końca życia był bardzo aktywny zawodowo. Okazuje się, że w planach miał między innymi album z Olgą Bończyk. Aktorka opowiedziała nam o tym projekcie. Podkreśliła też, że piosenkarza brakuje wszystkim, którzy uwielbiali jego twórczość i charakter. Olga Bończyk o niedokończonym krążku ze Zbigniewem Wodeckim Przy okazji spotkania z Olgą Bończyk zapytaliśmy aktorkę o to, jak podsumowałaby ostatnich siedem lat. Siedem lat bez Zbigniewa Wodeckiego. „Przychodzimy, odchodzimy. Myślę, że akurat jego odejście zabolało wielu z nas. Tych, którzy byli adoratorami jego talentu, osobowości, poczucia humoru i dystansu do życia. Na szczęście tacy ludzie jak Zbyszek zostawiają po sobie ogromny dorobek – piękne piosenki, piękne ich wykonanie. Przynajmniej w ten sposób możemy wracać do tych chwil, kiedy był i kiedy z nami koncertował. Więc to odejście nie jest takie całkowite”, powiedziała w rozmowie z VIVĄ.pl. Wyjawiła nam też, że odejście muzyka nie pozwoliło im dokończyć pięknego zawodowego pomysłu. „Myśleliśmy o wspólnej płycie. Byliśmy w trakcie, a właściwie zaczynaliśmy nagrywać razem krążek. Do wydania nie doszło. Wersje demo nagrań są, ale nie w moich rękach. Nie mogłabym się więc nimi nawet pochwalić”, zaznaczyła w rozmowie wideo z Rafałem Kowalskim. „W moich archiwach są demówki takie zupełnie, zupełnie domowe, które wspólnie nagrywaliśmy. One zostaną w moim komputerze i są tylko i wyłącznie do mojego odsłuchu”, dodała. Cały wywiad z aktorką i piosenkarką znajdziesz na górze strony. TYLKO U NAS: Próbowała budować rodzinę, ma za sobą dwa nieudane małżeństwa. Dziś nie wie, czy jest gotowa otworzyć się na miłość
Wychowali się w ciszy, oboje zostali muzykami. Mało kto wie, że brat Olgi Bończyk to znany artysta
"Oboje mamy dziecięcą ciekawość świata. I jak patrzę na niego, to jesteśmy jak klony"
Razem z bratem, Mirkiem wychowywała się w cichym domu. Byli CODĄ - dziećmi głuchych rodziców. Oboje pełnili rolę przewodników, tłumaczy dla mamy i taty. "Codziennie musieliśmy na zmianę tłumaczyć w języku migowym Dziennik Telewizyjny, bo chcieli wiedzieć, co się dzieje w Polsce. Po Dzienniku był film, więc siadaliśmy na krzesełku i tłumaczyliśmy im filmy. Gdy emitowano filmy radzieckie, mieliśmy wolne, bo puszczano je z napisami… ", mówi Olga Bończyk w rozmowie z Elżbietą Pawełek. Jak rozpoczęła się ich przygoda z muzyką? Nie każdy wie, że starszy brat artystki jest utalentowany i również związał swoją przyszłość ze światem artystycznym. Wokalistka więcej opowiedziała w wywiadzie VIVY!. Olga Bończyk o bracie. On również jest znanym muzykiem Była pani CODĄ (od angielskiego Child of Deaf Adult), czyli dzieckiem głuchych rodziców. Co to dla Pani znaczyło? Jako dziecko zupełnie nie zdawałam sobie z tego sprawy, co to oznacza i jakie mogą być tego reperkusje. Dzieci CODA, nazywane potocznie kodakami, bardzo wcześnie, tak jak było to u mnie, stają się opiekunami swoich rodziców. Często cierpią z powodu odrzucenia przez rówieśników, bo niestety dzieci bywają okrutne. Dawniej osoby niesłyszące nie miały takiego wsparcia, jakie daje dziś świat cyfrowy. Dziś są maile, SMS-y i różne komunikatory. W czasach mojego dzieciństwa nie było telefonów stacjonarnych, a w każdym razie nie wszyscy je mieli, więc jak się pojawiły, zainstalowaliśmy w naszym wrocławskim domu faks. Dzięki temu, gdy przeniosłam się do Warszawy, zrezygnowałam z pisania listów, za to wysyłaliśmy z tatą do siebie faksy. Niestety mama już tego nie dożyła. Razem z Mirkiem, moim starszym bratem, byliśmy dla rodziców tłumaczami. Codziennie musieliśmy na zmianę tłumaczyć w języku migowym Dziennik Telewizyjny, bo chcieli wiedzieć, co się dzieje w Polsce. Po Dzienniku był film, więc siadaliśmy na krzesełku i tłumaczyliśmy im filmy. Gdy emitowano filmy radzieckie, mieliśmy wolne, bo puszczano je z napisami… [...] Niesamowita historia, kto odkrył Wasz talent muzyczny? Pani Zosia, przedszkolanka. Jako dzieciak bardzo dużo śpiewałam, ale najpierw zauważyła mojego brata, więc powiedziała mamie, że Mirek jest utalentowany muzycznie i byłoby dobrze wysłać go do szkoły muzycznej. Moja mama, na szczęście, była bardzo mądrą kobietą i uznała, że skoro Pan Bóg dał jej takie utalentowane dzieci, to nie będzie zmieniała boskiego planu. Wysłała brata do szkoły muzycznej. Po czterech latach przyszła kolej na mnie, bo pani Zosia powiedziała: „Co zrobić, córka też”. A mama powiedziała: „Nie”. Rozumiała już, jak ogromny ciężar na siebie wzięła. Zdecydowała wysłać mnie do szkoły rejonowej, a ja w płacz. W domu mieliśmy szafkę pod telewizor z szufladą, której rant w desperacji pocięłam nożem i flamastrem namalowałam klawisze. Codziennie ostentacyjnie „grałam” mamie przed nosem, demonstrując, jak bardzo zależy mi na tym, by uczyć się w szkole muzycznej. Wtedy mama zrozumiała, że tej „wojny” nie wygra. I tak rodzice kupili mi pianino, dostałam adapter Bambino 2 i stos płyt winylowych z pięknymi piosenkami, których uczyłam się na pamięć, by śpiewać je przed lustrem ze skakanką w ręku. Naprawdę wierzyłam, że w przyszłości stanę na wielkiej estradowej scenie. Rodzice zawsze nas wspierali i starali się nam pomagać. Mama pilnowała, żebym ćwiczyła zadane utwory, siadała obok mnie przy pianinie, chociaż nie słyszała ani jednego dźwięku… TYLKO W VIVIE!: Rozłąka z jedyną córką była dla niego trudnym przeżyciem. Artur Żmijewski nie ukrywał łez Olgę Bończyk łączy z bratem wyjątkowa więź Skończyła Pani szkołę w klasie fortepianu? Tak, a mój brat w klasie skrzypiec. Bez problemu dostał się potem do Akademii Muzycznej w Poznaniu, gdzie zauważyła go Agnieszka Duczmal i wzięła do Orkiestry Polskiego Radia Amadeus, w której gra do dzisiaj jako koncertmistrz. Natomiast ja, choć nie zostałam pianistką, dziś spełniam swoje największe marzenia o prawdziwej scenie. Bez gruntownego wykształcenia muzycznego nie byłabym jednak świadomą wokalistką i muzykiem. Rodzice włożyli w nasze wykształcenie tak dużo wysiłku, że nie potrafiłabym spojrzeć sobie w oczy, gdybym zmarnowała ich trud. Lata szkolne mocno mnie zahartowały, bo w szkołach artystycznych jest silna rywalizacja, trudniej o głębokie przyjaźnie. A nie byłam w klasie akceptowana, może dlatego, że pochodziłam z innego świata. Czułam się niezauważana. To sprawiło, że bardzo wcześnie sama dla siebie musiałam stać się sterem, żeglarzem, tratwą i opoką. I musiałam bardzo wierzyć, że to przetrwam… [...] Mówią, że dla Pani nie ma rzeczy niemożliwych. Olga Bończyk wszystko potrafi zrobić sama, nawet białą kiełbasę na święta. Tak, to prawda. Czasem słyszę: „Jak to robisz, że czego się nie dotkniesz, to wszystko ci wychodzi?”. Trudno zaprzeczyć, bo naprawdę tak już mamy z moim bratem, że wiele rzeczy przychodzi nam łatwiej niż innym. Oboje mamy dziecięcą ciekawość świata, więc szybko się uczymy nowych rzeczy. I jak patrzę na niego, to jesteśmy jak klony. Mamy zdolności manualne, więc bez problemu potrafimy wymalować lub wytapetować mieszkanie, naprawić kran czy skręcić szafkę. A wieczorem jedziemy zagrać koncert. Myślę, że wychowywanie się w domu, w którym nieustająco musieliśmy pomagać, wymusiło na nas tę samodzielność. Uwielbiam nowe wyzwania, czego najlepszym dowodem jest ta płyta, będąca eksperymentem muzycznym. Nie boję się porażek, co zostało mi z dzieciństwa, więc nie mam lęku przed tym, że coś się nie uda. A jak się nie uda, to świat się nie zawali. Jest Pani spełniona zawodowo, a co z życiem prywatnym? Niestety nie mam się czym pochwalić. Nie można mieć w życiu wszystkiego i to chyba u mnie mocno wybrzmiało. Życie dało mi spełnienie, wiele uniesień, poczucie, że robię to, o czym marzyłam, i nie oddałabym tego szczęścia zawodowego za nic innego. TYLKO U NAS: Próbowała budować rodzinę, ma za sobą dwa nieudane małżeństwa. Dziś nie wie, czy jest gotowa otworzyć się na miłość Cały wywiad w nowym numerze VIVY. Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od czwartku, 29 sierpnia.
Wychowywała się w ciszy, musiała szybko dorosnąć. Olga Bończyk w przejmujących słowach mówi o chorobie mamy
„Żyłam w świecie, który nie powinien być światem dziecka”, mówi
Uwielbia ciszę i uważa ją za luksus absolutny. Olga Bończyk wychowywała się w świecie ciszy, tak wyglądał jej rodzinny dom. "Na koncertowej scenie staram się stworzyć idealny akustyczny świat, aby dźwięki były przyjemnością zarówno dla mnie, jak i dla moich muzyków. Dźwięk potrafi zadręczyć, a w ciszy można usłyszeć siebie, wejść w siebie…", mówi Elżbiecie Pawełek. Artysta była CODĄ, czyli dzieckiem głuchych rodziców. Jej mama i tato urodzili się słyszący, ale utracili ten zmysł. Olga Bończyk i jej brat stali się dla nich przewodnikami, tłumaczami. To mocno wpłynęło na nią i jej życie. Musiała szybko dorosnąć. W poruszającej rozmowie z VIVĄ! mówi o swoim dzieciństwie i chorobie mamy. Olga Bończyk dorastała w świecie ciszy. Tak mówi o swoim dzieciństwie i chorobie mamy Powiedziała Pani, że ma koci słuch. Tak, słyszę więcej decybeli z góry i z dołu. Zbyt wysokie lub zbyt niskie częstotliwości wręcz sprawiają mi ból. A ja szukam w każdym dźwięku kołyszącego piękna, dającego ukojenie. Lubię ciepłe, niskie głosy. Unikam za to piskliwych i krzykliwych osób. Wiem, to może być niesprawiedliwe, ale z trudem potrafię wystać przy osobach, które generują za dużo hałasu. Ale wracając do ciszy, właśnie podczas pandemii odkryłam, że w ciszy zupełnie się ze sobą nie nudzę. Ona jest we mnie i jest moim duchowym spa. Podzieliłam sobie swój świat na sceniczny, wypełniony muzyką, i na domowy, będący moim cichym azylem. Nie chciałabym, żeby cokolwiek mogło mi to zburzyć. Była pani CODĄ (od angielskiego Child of Deaf Adult), czyli dzieckiem głuchych rodziców. Co to dla Pani znaczyło? Jako dziecko zupełnie nie zdawałam sobie z tego sprawy, co to oznacza i jakie mogą być tego reperkusje. Dzieci CODA, nazywane potocznie kodakami, bardzo wcześnie, tak jak było to u mnie, stają się opiekunami swoich rodziców. Często cierpią z powodu odrzucenia przez rówieśników, bo niestety dzieci bywają okrutne. Dawniej osoby niesłyszące nie miały takiego wsparcia, jakie daje dziś świat cyfrowy. Dziś są maile, SMS-y i różne komunikatory. W czasach mojego dzieciństwa nie było telefonów stacjonarnych, a w każdym razie nie wszyscy je mieli, więc jak się pojawiły, zainstalowaliśmy w naszym wrocławskim domu faks. Dzięki temu, gdy przeniosłam się do Warszawy, zrezygnowałam z pisania listów, za to wysyłaliśmy z tatą do siebie faksy. Niestety mama już tego nie dożyła. Razem z Mirkiem, moim starszym bratem, byliśmy dla rodziców tłumaczami. Codziennie musieliśmy na zmianę tłumaczyć w języku migowym Dziennik Telewizyjny, bo chcieli wiedzieć, co się dzieje w Polsce. Po Dzienniku był film, więc siadaliśmy na krzesełku i tłumaczyliśmy im filmy. Gdy emitowano filmy radzieckie, mieliśmy wolne, bo puszczano je z napisami… Mama zmagała się z chorobą? Bardzo ciężko zachorowała na raka, kiedy miałam sześć lat. Chodziłam z nią do lekarzy, onkologów, szpitali i żyłam w świecie, który nie powinien być światem dziecka. Pozostała mi z tamtego okresu nadopiekuńczość, sprawiająca w życiu dorosłym dużo kłopotów. Walczę z nią, przeszłam wiele terapii… Wciąż jeszcze mam odruch „ratownika”, muszę coś za kogoś zrobić, załatwić, zorganizować lub w czymś wyręczyć, ale pracuję nad tym, żeby to zmienić. TYLKO W VIVIE!: Próbowała budować rodzinę, ma za sobą dwa nieudane małżeństwa. Dziś nie wie, czy jest gotowa otworzyć się na miłość Chodzenie z mamą po szpitalach i urzędach musiało być okropne, bo w tym czasie Pani koleżanki chodziły na dyskoteki. Okropne było to, że od pierwszej klasy szkoły podstawowej wiedziałam, że mama umrze. Pytaniem było tylko kiedy, bo wtedy rak oznaczał wyrok. Żyliśmy z bratem z ogromnym obciążeniem. Do tego chodziliśmy do szkoły muzycznej, która wysoko stawiała poprzeczkę. Codzienne obowiązki, dojazdy do szkoły wyrabiały ogromną samodzielność, ale dawały nam poczucie ogromnego osamotnienia. Rodzice przecież, nie z własnej winy, nie mogli nam pomóc w artystycznych zmaganiach. Niesamowita historia, kto odkrył Wasz talent muzyczny? Pani Zosia, przedszkolanka. Jako dzieciak bardzo dużo śpiewałam, ale najpierw zauważyła mojego brata, więc powiedziała mamie, że Mirek jest utalentowany muzycznie i byłoby dobrze wysłać go do szkoły muzycznej. Moja mama, na szczęście, była bardzo mądrą kobietą i uznała, że skoro Pan Bóg dał jej takie utalentowane dzieci, to nie będzie zmieniała boskiego planu. Wysłała brata do szkoły muzycznej. Po czterech latach przyszła kolej na mnie, bo pani Zosia powiedziała: „Co zrobić, córka też”. A mama powiedziała: „Nie”. Rozumiała już, jak ogromny ciężar na siebie wzięła. Zdecydowała wysłać mnie do szkoły rejonowej, a ja w płacz. W domu mieliśmy szafkę pod telewizor z szufladą, której rant w desperacji pocięłam nożem i flamastrem namalowałam klawisze. Codziennie ostentacyjnie „grałam” mamie przed nosem, demonstrując, jak bardzo zależy mi na tym, by uczyć się w szkole muzycznej. Wtedy mama zrozumiała, że tej „wojny” nie wygra. I tak rodzice kupili mi pianino, dostałam adapter Bambino 2 i stos płyt winylowych z pięknymi piosenkami, których uczyłam się na pamięć, by śpiewać je przed lustrem ze skakanką w ręku. Naprawdę wierzyłam, że w przyszłości stanę na wielkiej estradowej scenie. Rodzice zawsze nas wspierali i starali się nam pomagać. Mama pilnowała, żebym ćwiczyła zadane utwory, siadała obok mnie przy pianinie, chociaż nie słyszała ani jednego dźwięku… [...] TYLKO W VIVIE!: Miał sławę i renomę, w jednej chwili stracił wszystko. Dziś Arkadius swoje szczęście buduje poza Polską Jest coś, czego Pani żałuje w życiu, na przykład że rodzice nie zobaczyli Pani na scenie? Mama nie zobaczyła, ale tata zobaczył, choć nie usłyszał. To jest taki smutek, na który nic nie mogę poradzić, bo przecież to, że nie słyszeli, nie było ani ich, ani moją winą. Mogę tylko wierzyć, że są gdzieś tam w górze, dopingują mnie i słyszą. I zawsze trzymają mnie za skrzydła, gdy czuję, że spadam. To oni w ostatniej chwili mnie łapią, żeby mi się nic złego nie stało. Tak wygląda moje życie. Nawet jak rozpadały się moje związki z mężczyznami, to rozstawałam się z nimi w ogromnym szacunku i do dziś spotykamy się na kawie. Cały wywiad w nowym numerze VIVY! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od czwartku, 29 sierpnia.
Próbowała budować rodzinę, ma za sobą dwa nieudane małżeństwa. Dziś nie wie, czy jest gotowa otworzyć się na miłość
„Chwilami jest mi siebie żal, że nie umiem czuć tak jak kiedyś”, mówi Olga Bończyk
Dorastała w świecie ciszy, marząc, by stanąć na wielkiej scenie. Nigdy nie miała lęku przed tym, że coś się nie uda, bo uwielbia nowe wyzwania. Ale nie wie, czy jest gotowa otworzyć się na nową miłość. „Nie chcę już więcej siebie krzywdzić”, mówi Olga Bończyk w szczerej rozmowie z Elżbietą Pawełek. Swój najnowszy album „Wracam” nagrała w… szafie. Takiej płyty jeszcze w Polsce nie było! [Ostatnia publikacja na Viva Historie 29.08.2024 r.] [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 30.08.2024 r.] Olga Bończyk szczerze o miłości i szczęściu. Jest Pani spełniona zawodowo, a co z życiem prywatnym? Niestety nie mam się czym pochwalić. Nie można mieć w życiu wszystkiego i to chyba u mnie mocno wybrzmiało. Życie dało mi spełnienie, wiele uniesień, poczucie, że robię to, o czym marzyłam, i nie oddałabym tego szczęścia zawodowego za nic innego. Ale życie prywatne mi się nie udało. Wiele razy próbowałam budować rodzinę, dawać sobie szansę po raz kolejny, czego dowodem są dwa nieudane małżeństwa. Próbowałam potem kilka razy uwierzyć, że związek z kimś, kogo spotkałam na swojej drodze, napisze dobry scenariusz, ale tak się nie stało. Nie chciałabym jednak, żeby to zabrzmiało, że już nie wierzę w miłość. Dopóki żyję, to wszystko się może wydarzyć. Jestem jednak dużo ostrożniejsza, mniej otwarta niż dawniej. Chwilami jest mi siebie żal, nie dlatego, że nie mam rodziny, tylko że nie umiem czuć tak jak kiedyś. Pewnie terapie sprawiły, że nie ulegam już porywom motyli w brzuchu, nie lecę jak ćma do światła. Stałam się rozsądniejsza, chociaż jako artystka, która żyje tą złudą chwili, zawsze lubiłam tamte momenty, te pierwsze chwile zauroczenia, bo one są piękne. TYLKO W VIVIE!: Żałuje, że przegapił wiele momentów, chciałby poświęcać im więcej czasu. Dla swoich dzieci Artur Żmijewski jest tatą na medal! Za porażki często obwiniamy sami siebie… Tak, pokutuje u mnie to dziecko CODA, bo wciąż mam włączoną aplikację Matka. Przyciągam mężczyzn, którzy chcą być pod czyimiś skrzydłami. Na szczęście już wiem, że w taki związek nie wolno mi wchodzić. Olga Bończyk o byciu singielką A widzi się Pani przy mężczyźnie, który chciałby się Panią zaopiekować? Wizualizuję sobie to każdego dnia. Związek oparty na dojrzałym partnerstwie to marzenie chyba każdej kobiety. Ale czuję też, że u mnie wciąż jeszcze działa stary schemat, dawne przyzwyczajenia. Zawsze gubiła mnie w życiu moja nadgorliwość, nadopiekuńczość i rola ratownika. A ja nie chcę już więcej siebie krzywdzić. Po prostu w pewnym momencie zrozumiałam, że tak nie potrafię i nie chcę już tak żyć. Jak się Pani czuje jako singielka? Wspaniale. Jak chcę się wybawić i wyszaleć, to mam od tego grono przyjaciół. Wydaje mi się, że jestem w bardzo dobrym momencie swojego życia. Robię to, co chcę, nikomu nie muszę się tłumaczyć i obiecywać, że będę dobrą żoną czy partnerką. Dobrze jest mi z tym, co mam. Jak widzę nieudane związki, w których kobiety się szarpią, ale nie mogą odejść, choćby ze względu na dzieci, to naprawdę wolę swój singlowy świat. Kocham być sama, bo po prostu siebie lubię. Jestem szczęśliwa, mam swoje życie i wiem, że jeśli spotkam kogoś, kto zechce towarzyszyć mi w życiu, idąc obok mnie, to na pewno zaryzykuję taką relację. Ale… nic na siłę. Tak jak jest, też jest fantastycznie. Jest coś, czego Pani żałuje w życiu, na przykład że rodzice nie zobaczyli Pani na scenie? Mama nie zobaczyła, ale tata zobaczył, choć nie usłyszał. To jest taki smutek, na który nic nie mogę poradzić, bo przecież to, że nie słyszeli, nie było ani ich, ani moją winą. Mogę tylko wierzyć, że są gdzieś tam w górze, dopingują mnie i słyszą. I zawsze trzymają mnie za skrzydła, gdy czuję, że spadam. To oni w ostatniej chwili mnie łapią, żeby mi się nic złego nie stało. Tak wygląda moje życie. Nawet jak rozpadały się moje związki z mężczyznami, to rozstawałam się z nimi w ogromnym szacunku i do dziś spotykamy się na kawie. Czytaj też: Roksana Węgiel zachwyciła na ślubie w trzech sukienkach. Wiemy, ile kosztowały! Cały wywiad w nowym numerze VIVY! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży od czwartku, 29 sierpnia.
Połączyła ich niezwykła więź, mogli na siebie liczyć. Olga Bończyk nie może wybaczyć jednego
Choć od śmierci Zbigniewa Wodeckiego minęło już niemal sześć lat, to pamięć o nim jest wciąż żywa. Przez długi czas media łączyły utalentowanego muzyka z jego dobrą przyjaciółką, aktorką i piosenkarką, Olgą Bończyk. Jaka relacja naprawdę łączyła parę? Okazuje się, że mieli wiele wspólnych planów zawodowych... W jednym z wywiadów artystka zdradziła, co było między nią a uwielbianym wokalistą. [Ostatnia aktualizacja na VIVA.PL: 14.08.2024 r.] Plotki o związku Olgi Bończyk i Zbigniewa Wodeckiego Aktorka i piosenkarka była jedną z bliskich przyjaciółek Zbigniewa Wodeckiego, jednak w mediach co jakiś czas pojawiały się spekulacje o ich rzekomym romansie. W zeszłym roku na antenie TVP Kobieta Olga Bończyk otworzyła się na temat tych rewelacji i nie ukrywała, że nie były one dla niej niczym przyjemnym. W programie „Taka jak ty” wyznała: „Niczego takiego do tej pory nie doświadczyłam. Rzeczywiście było to dla mnie bardzo trudne i bardzo ciężkie, ale uznałam, że muszę to przetrwać. Rzeczywiście media nie dawały mi spokoju i to było dla mnie bardzo trudne, bo trudno walczyć ze smokiem, kiedy ma się tylko małą szabelkę. Uznałam, że jedyne co mogą zrobić to w spokoju, to przeczekać. Robić swoje. Udowodnić, że moje życie niezależnie od tego, artystyczne, prywatne będzie się toczyć. Czy to się komuś podoba, czy nie. Bo ja po prostu mam pomysł na siebie i moje życie artystyczne nigdy nie było uzależnione od drogi artystycznej Zbyszka, co też próbowano mi zarzucać”. Czytaj też: Wielka radość w rodzinie! Magda Gessler przekazała wspaniałe wieści Alicja Majewska, Zbigniew Wodecki, Olga Bończyk, Kolędowanie w Poznaniu, 28.12.2016 Olga Bończyk o relacji ze Zbigniewem Wodeckim Podczas ostatniego wywiadu aktorka i piosenkarka zdradziła nieco więcej na temat relacji, jaka łączyła ją ze Zbigniewem Wodeckim. Jak go wspomina? „Wspominam go zawsze z ogromną czułością i ogromnym sentymentem. To jest człowiek, który zostanie w moim sercu na długo. Dziękuję losowi, że zderzył nas ze sobą, że mogłam stać obok niego na jednej scenie, mogłam poprzebywać w jego otoczeniu”, opowiedziała w rozmowie z Jastrząb Post. Okazuje się, że przyjaciele mieli wiele wspólnym planów zawodowych, których niestety nie udało im się zrealizować ze względu na śmierć Zbigniewa Wodeckiego... „Mieliśmy wiele wspólnych, wspaniałych planów artystycznych, które nie ziściły się z wiadomego powodu, ale mimo wszystko te kilka lat spędzonych wspólnie zawsze będą dla mnie czasem jednym z ważniejszym w życiu”, wyznała Olga Bończyk Karolinie Motylewskiej. Zdradziła także, jakie szczególne wspomnienie ma z muzykiem. „Wszystkie zdarzenia, które miały miejsce na scenie. My przede wszystkim pracowaliśmy razem na scenie, więc wszystkie koncerty, wyjazdy, trasy, praca w studiu. Tego jest tak dużo, że trudno wskazać ten najważniejszy moment. Sam Zbyszek był wyjątkowy, więc i ta znajomość była z całą pewnością wyjątkowa”. Zobacz także: Wygrała srebro na Olimpiadzie, planowała wyjechać z Polski. Daria Pikulik zaskoczyła wyznaniem Olga Bończyk wspomina rodzinę Wodeckiego W najnowszym wywiadzie dla Świata Gwiazd Olga Bończyk odniosła się do relacji z jego rodziną. Aktorka nie ukrywa, że ma do rodziny muzyka ogromny żal, ponieważ nie pozwolono jej wystąpić podczas Wodecki Twist Festival. To niezwykle bolesne, że po latach wciąż mierzy się z tą trudnością, zwłaszcza, że ze Zbigniewem Wodeckim łączyła ją wyjątkowa więź. Źródła: Świat Gwiazd, TVP Zbigniew Wodecki w sesji dla magazynu VIVA!, 2016 rok
Trwała przy niej do końca, jej słowa łamią serce. Tak Olga Bończyk wspomniała mamę
Aktorka przyznała, że modliła się o jej śmierć...
Olga Bończyk niedawno udzieliła przejmującego wywiadu, w którym opowiedziała o tragedii, która spotkała ją i jej bliskich. Aktorka wspomniała chorobę oraz śmierć swojej mamy. To, jak wyglądały ich ostatnie wspólne momenty łapie za serce... [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 16.08.2024 r.] Olga Bończyk pożegnała mamę Olga Bończyk to znana i lubiana aktorka, która od lat pojawia się na ekranach oraz na deskach teatru. W wielu wywiadach artystka opowiadała, jak wiele znaczy dla niej rodzina, najbliżsi. Bardzo kochała swoich rodziców, którzy dla swoich dzieci potrafili zrobić wszystko. „W naszym domu się nie przelewało, mama chorowała, więc tylko tata pracował i on nas utrzymywał. Jednak zawsze ja i brat byliśmy pierwsi na liście wszystkich potrzeb. Dla nas zawsze było wszystko, co tylko być mogło. Mama wybierała dla nas najlepsze kąski, sobie zostawiała, jak to mówił mój brat, „ochłapy”, mówiła na łamach serwisu Zwierciadło. Właśnie dzięki tym bliskim relacjom Oldze Bończyk było bardzo trudno pogodzić się z faktem, że stan jej mamy się pogarsza. Gdy umierała, trwała przy jej boku. Przyznała jednak, że były momenty, w których modliła się o jej śmierć... Czytaj też: Nigdy nie została matką, wybrała inną drogę. Olga Bończyk zaskoczyła szczerym wyznaniem o macierzyństwie Olga Bończyk modliła się o śmierć mamy Olga Bończyk w rozmowie z Mateuszem Szymkowiakiem ze „Świata Gwiazd” przyznała, że bardzo przeżyła rozstanie z mamą, chociaż będąc blisko niej w ostatnich momentach, mogła się nieco „przyzwyczaić” do śmierci. „Ostatni rok jej umierania był blisko mnie i ja się z tą śmiercią totalnie oswoiłam. Każdego dnia wiedziałam, że to nastąpi, oswajałam się z tą śmiercią. I pamiętam, że przez długi czas, wtedy nie potrafiłam sobie tego wybaczyć, teraz już mam to przepracowane” przyznała w wywiadzie. Dodała jednak, że miała momenty ogromnej słabości, przede wszystkim wtedy, gdy widziała, w jakiej agonii znajduje się jej mama każdego dnia. Aktorka przyznała, że w pewnym momencie nie wiedziała, jak może jej pomóc, więc... modliła się o jej odejście. „Ale bardzo długo nie potrafiłam pogodzić się z tym, że kiedy mama umierała i była na tej morfinie i tak potwornie cierpiała, ja naprawdę modliłam się o jej śmierć” wyznała z bólem aktorka, wspominając ostatnie momenty swojej ukochanej mamy... Oldze Bończyk oraz jej bliskim życzymy wszystkiego dobrego. Zobacz także: Jan Kulczyk zmarł nagle dziewięć lat temu. Nic nie zapowiadało najgorszego... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/04/imgLcLBkc-7a3c72e.jpg" width="1466" height="2000" alt="PHOTO: ROBERT CZEPIELEWSKI/EAST NEWS 27.08.2015 PREMIEROWY POKAZ KOLEKCJI MIEJSKI SZYK JESIEN 2015/ZIMA 2016 FIRMY OBUWINICZEJ NESSI. AMBASADOREM FIRMY JEST MISS POLSKI 2014 EWA MIELNICKA.PROWADZENIE PAULINA DRAZBA I JAREK SZADO POKAZ ODBYL SIE W ENDORFINIE 27.08.2015 N/Z: OLGA BONCZYK" title="Pokaz Kolekcji Firmy NESSI" />
Nigdy nie została matką, wybrała inną drogę. Olga Bończyk zaskoczyła szczerym wyznaniem o macierzyństwie
Olga Bończyk ma 56 lat i nigdy nie zdecydowała się na to, aby zostać matką. W szczerej rozmowie z Super Expressem opowiedziała o tym, dlaczego podjęła taką decyzję oraz jaką drogę wybrała. Jej wyznanie chwyta za serce. Tak otwarta nie była już dawno... Olga Bończyk o braku dzieci Jest jedną z najpopularniejszych polskich aktorek. Choć była w kilku relacjach, nigdy nie zdecydowała się na macierzyństwo. Jak sama podkreśla, dziecko nie sprawiłoby, że czułaby się spełniona. Już jest. Nie poczuła nigdy instynktu, dlatego też za nim nie podążała. Realizowała się zawodowo i życiowo. ZOBACZ: Adam i Izabela Małyszowie świętowali 27. rocznicę ślubu. Żona sportowca opublikowała wyjątkowe zdjęcie "Dla mnie rodzicielstwo to nie kaprys, czy chwila uniesienia. To czas, w którym przebudowuje się całe nasze życie, dlatego macierzyństwo zawsze uważałam za decyzję niezwykle odpowiedzialną i ważną. W moim odczuciu człowiek, którego powołuje się na świat, powinien mieć w pełni zagwarantowany bezpieczny start, dwoje dojrzałych i odpowiedzialnych rodziców, w pełni gotowych oddać młodemu człowiekowi część siebie" - powiedziała dla SuperExpressu. Olga Bończyk w wywiadzie podkreśliła, że dziecko nie stanowi dla niej osobiście żadnego dopełnienia. Świadomie podjęła decyzję, że nie decyduje się na potomstwo. "Nigdy też nie czułam, że posiadanie potomstwa miałoby mnie w jakikolwiek sposób dopełnić" - mówiła dla SE. Olga Bończyk o miłości do rodziców Opiekuńczość i troskę aktorka przeniosła na niesłyszących rodziców, którymi zajmuje się po dziś dzień. Są dla niej wszystkim i czuje się całkowicie spełniona. "Przyznaję też, że nigdy nie poczułam instynktu macierzyńskiego, więc nie szukałam w swoim życiu okazji, by stać się matką. Dziś wiem, że tę lukę wypełniłam z nawiązką, opiekując się w dzieciństwie swoimi niesłyszącymi rodzicami i to ten fakt prawdopodobnie mocno wpłynął na świadomą rezygnację z macierzyństwa" - mówiła dla SE. Podkreśla, że bycie singielką jest w jej przypadku bardzo dobrym czasem. Czuje się szczęśliwa i spełniona, ma czas na swoje pasje i sama decyduje, jak wyglądają jej dni. CZYTAJ: Poseł dokonał coming outu: „jestem homoseksualistą”. Przyznał, że nie obawia się reakcji kolegów z Sejmu "Lubię siebie i umiem sama ze sobą spędzać czas. Nigdy się nie nudzę i zawsze mam na siebie pomysł. Jestem sternikiem swojego życia i tylko ode mnie zależy, w którą stronę popłynę. Spotkania z przyjaciółmi wypełniają mi czas, gdy chcę z kimś serdecznie pogadać i miło spędzić wolne chwile. Wybory zawodowe podejmuję na własne ryzyko i nie muszę się nikomu z tego tłumaczyć" - dodała. Słowa Olgi Bończyk na temat macierzyństwa, własnej drogi i miłości do rodziców są bardzo stanowcze i pewne tego, że jej decyzje nie wzięły się z przypadku. Aktorka podjęła je świadomie i to kochają w niej jej fani. Źródło: SuperExpress
Ma za sobą dwa rozwody, Olga Bończyk wybrała życie w pojedynkę. Opowiedziała o samotności
"Chciałabym się do kogoś przytulić, pójść na spacer za rękę"
W tym roku obchodziła 57. urodziny. Olga Bończyk, aktorka teatralna, filmowa i wokalistka dwa razy stawała na ślubnym kobiercu. Jej pierwsze małżeństwo z Jackiem Bończykiem zakończyło się po siedmiu latach, kolejne z dziennikarzem sportowym Tomaszem Gorazdowskim po dwóch. Dziś wiedzie życie w pojedynkę, siłą i źródłem szczęścia są jej pasje, ale chwilami odczuwa tęsknotę za bliskością. Olga Bończyk: małżeństwa, życie w pojedynkę „W przypadku pierwszego i drugiego męża musiałam uznać swoją porażkę. Potem gdy znów próbowałam ułożyć sobie życie, za każdym razem wydawało mi się, że znalazłam mężczyznę, z którym się zestarzeję. Jednak życie znów weryfikowało moje nadzieje. Miłość kończyła się, ale zamieniała w dobrą znajomość”, mówiła przed kilku laty aktorka w rozmowie z Twoim Imprerium. Z kolei w rozmowie dla VIVY! przyznała, że nie rozpamiętuje ani nie rozdrapuje ran. Stara się pielęgnować wspomnienia i nie szukać winnych. "Żaden z moich mężczyzn nie chciał dla mnie źle. Każdy starał się dawać mi jak najwięcej. A że się nie udało? Trudno. Nawet najpiękniejszy kryształowy wazon może się stłuc i nie da się go już posklejać" - mówiła aktorka przed laty. Olga Bończyk lubi podkreślać, że spędzanie czasu wyłącznie w swoim towarzystwie, to nic złego. Po drugim rozwodzie wyznała, że "uczy się smakowania bycia samą". Aktorka jest kobietą wielu pasji, swoją energię wkłada w to, co kocha najbardziej, a wśród tych rzeczy wymienia muzykę, co potwierdza jej najnowszy projekt - płyta zatytułowana "Wracam", której premiera już wkrótce. "Nie nudzę się ze sobą. Mam tyle pomysłów na siebie, tyle projektów do zrealizowania, że nie mam w tej chwili głowy i czasu na spotkania czy randki. Wiem, brzmi to bardzo egoistycznie, ale z drugiej strony, dlaczego mam ulegać schematowi, któremu podlega większość ludzi? Wiem, jak chcę żyć. Wiem, co jest dla mnie dobre i czuję się ze sobą bardzo dobrze", wyznała w rozmowie z Faktem. Czytaj też: Spędza z córkami każdą wolną chwilę, bywa surowym rodzicem. Robert Lewandowski zdradził, czy jego rodzina się powiększy Olga Bończyk o samotności Artystka nie zamyka się jednak na miłość. Wyznała, że przeżywa momenty, w których czuje potrzebę dzielenia swojego życia z kimś ważnym obok niej. "Chciałabym się do kogoś przytulić, pójść na spacer za rękę, obejrzeć film, rozmawiać od świtu do nocy, wyjechać na wakacje" - wyznała w rozmowie z ''Na żywo". Zobacz również: Ma za sobą dwa rozwody, mimo to jego wyznanie zaskakuje. Cezary Pazura otwarcie mówi, co sądzi o kościele
Podejrzewano ją o romans ze znanym aktorem. Widzowie obrzucali ją obelgami i dawali lekcje dobrego wychowania rodzinnego
Gdy w 2001 roku dołączyła do obsady "Na dobre i na złe", z miejsca wywołała gigantyczne kontrowersje. A dokładniej mówiąc, grana przez nią postać doktor Edyty Kuszyńskiej. Najwięcej emocji budził wątek jej romansu z Jakubem Burskim, w którego wcielił się Artur Żmijewski — do tego stopnia, że aktorka dostawała na ulicy pogróżki od fanek serialu! Olga Bończyk wspomina pracę na planie "Na dobre i na złe" Jej przygoda z serialem trwała przeszło dziewięć lat oraz stała się punktem zwrotnym w całej karierze. Z dnia na dzień oczy całej Polski zwróciły się w jej kierunku. "Jak się dostaje od losu tę szansę, to łatwiej pewne rzeczy zrealizować. Moja kariera nabrała zupełnie innego tempa, więc ten serial i rolę Edyty Kuszyńskiej zawsze będę przywoływała jako moment, który odmienił moje życie" — wspominała Olga Bończyk w niedawnej rozmowie z Plejady. Andrzej Zieliński, Olga Bończyk, plan serialu „Na dobre i na złe”, 24.04.2001 r. Taka popularność miała jednak swoje cienie. Ekranowy romans Bończyk i Żmijewskiego stał się przyczyną gigantycznego sporu fanów uwielbianej produkcji. W serialu bliskie relacje dwójki bohaterów przyczyniły się do poważnego kryzysu w małżeństwie Jakuba i Zosi (granej przez Małgorzatę Foremniak). Nie wszyscy widzowie zdawali sobie jednak sprawę, że cała akcja to jedynie wymysł scenarzystów "Na dobre i na złe", a nie prawdziwe życie. Skutkiem tego aktorka mierzyła się z poważną krytyką, a na ulicach nie raz doszło do nieprzyjemnej sytuacji. Zagorzałe fanki zaczepiały biedną Olgę Bończyk, karcąc ją za usilne próby rozbicia rodziny. W pewnym momencie nie wiadomo było, czy chodzi im jedynie o serialowego bohatera, czy o Artura Żmijewskiego we własnej osobie... CZYTAJ TAKŻE: W przeszłości odrzucano ją na castingach, dziś walczy ze schematami. O Annie Szymańczyk huczy cała Polska Podejrzewano ją o romans z kolegą z planu. Olga Bończyk mierzyła się z krytyką Olga Bończyk w rozmowie z portalem przypomniała zdarzenia sprzed lat: "Ta postać była taka kontrowersyjna i rzeczywiście nie budziła sympatii, zwłaszcza u pań. No bo panie, wiadomo, zawsze jednak bronią tego stadła rodzinnego i starają się, żeby nic się tam w tym domu nie wydarzyło złego. Zresztą ja czasem przywołuję taką anegdotkę sprzed lat, kiedy rzeczywiście często na ulicy dostawałam połajanki od pań, często starszych, taką reprymendę, że powinnam się odczepić od Kuby, że nie powinnam go próbować odciągać od rodziny". Artur Żmijewski, Małgorzata Foremniak, TeleKamery 2003 Czasem próbowała wdawać się w dyskusje, lecz nie była w stanie przetłumaczyć, że jej romans ze Żmijewskim to tylko fikcja. Czasem jednak mogła liczyć na zrozumienie. "Oczywiście zawsze tłumaczyłam, że przecież to tylko serial, ale i tak dostawałam prywatne lekcje. Lekcje dobrego wychowania rodzinnego, po czym pani odchodziła, a zza węgła wychodził mąż. Podchodził i mówił: a wie pani, a ja się temu Kubie nie dziwię. Także to zawsze było dla mnie zabawne, że panowie jednak jakoś bardziej byli sympatyczni" — dodała aktorka. Pomimo kontrowersji, jakie wzbudziła grana przez nią bohaterka, po latach widzowie wspominają ją z sympatią. Wielu z nich żałuje, że nie gra już w "Na dobre i na złe" oraz przywołują odcinki z jej udziałem. Olga Bończyk nie kryje poruszenia takim obrotem spraw. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Michał Koterski jest osobą w spektrum autyzmu. Przed diagnozą mierzył się z ostracyzmem ze strony otoczenia "Ludzie pamiętają tamte czasy, tamte odcinki, a to było 25 lat temu! Mało tego, nie chciałabym tutaj nikomu umniejszać, ale większość widzów raczej tęskni za tamtą obsadą, za tamtymi odcinkami sprzed lat. Nasze role, pierwsze, które stworzyliśmy, to były te, które najmocniej się wpisały w pamięć widzów i sprawiły, że serial ciągle jest na topie", dodała. Artur Żmijewski, Olga Bończyk, 24.04.2001 r. Olga Bończyk, Wilanów, 27.09.2001 r.
Olga Bończyk wróciła pamięcią do trudnych doświadczeń. „Wielu, bardzo ważnych dla mnie ludzi odchodziło niemal na moich rękach”
Olga Bończyk nigdy nie ukrywała, że jej życie nie było usłane różami. Ale trudne doświadczenia zamieniła w wielką siłę. Niedawno ulubienica publiczności pojawiła się na konferencji „Zmiana jest kobietą”, która została zorganizowana przez Fundację „Serce nie ma zmarszczek”. To właśnie tam wróciła pamięcią do trudnych doświadczeń. Olga Bończyk o śmierci bliskich Olga Bończyk w zorganizowanej w warszawskim Pałacu Staszica konferencji opowiedziała między innymi o tym, że niejednokrotnie była świadkiem, gdy ktoś z jej bliskich odchodził. Te doświadczenia bardzo mocno na nią wpłynęły. Zrozumiała wówczas, że nie można obawiać się śmierci, lecz żyć pełnią życia. „Wchodziłam na salę szpitalną bez lęku. W ogóle nie boję się śmierci. Mam przekonanie, że tam po drugiej stronie jest lepiej”, mówiła. „Szaleństwem byłoby powiedzieć, że nie mogę się doczekać, kiedy przejdę na drugą stronę i spotkam moich bliskich, bo aż tak nie garnę się do tego, żeby kończyć żywot na ziemi. Mam naprawdę bardzo dobre życie. Uważam jednak, że odejścia moich bliskich dały mi wiarę w to, że to ziemskie życie nie jest najlepszym momentem w życiu naszych dusz i wszystko można zmienić, jeśli nie w tym wcieleniu, to warto przejść w następne wcielenie, żeby pozmieniać dużo rzeczy dla siebie i dla innych”, wyjaśniała. Artystka często podkreśla, że wiara i sfera duchowa jest dla niej niezwykle ważna. Kilka lat temu wspomniała nawet, że jej głos może mieć działanie uzdrawiające. „Często jestem proszona o piosenkę „Jej portret”. Na ludzi ukochana piosenka działa jak najlepsza terapia, więc jeśli mogę w ten sposób być taką terapeutką, która przynosi innym ulgę muzyką, jakbym mogła odmawiać? Lubię muzyką przynosić szczęście czy spokój”, zwierzała się w rozmowie z Faktem. CZYTAJ TEŻ: Aryna Sabalenka przerwała milczenie po śmierci Konstantina Kołcowa. Wydała oświadczenie Olga Bończyk — „Wielu ważnych dla mnie ludzi odchodziło niemal na moich rękach" Ulubienica publiczności nie ukrywa, że bycie świadkiem podczas ostatnich chwil bliskich było dla niej zaszczytem. „Nie wiem, czy to jest przywilej, czy taki dar losu, że bardzo wielu, bardzo ważnych dla mnie ludzi odchodziło niemal na moich rękach. Grażyna Szapołowska powiedziała, że to pewien przywilej i honor od losu, że można być z kimś w tej ostatniej minucie, w ostatnim tchnieniu, które z siebie wydaje. Na początku to była moja mama, potem mój tato. Później moja przyjaciółka… i jeszcze kilka osób odchodziło na moich rękach”, wspomniała. „Pomijając głębię rozpaczy, która w każdym z nas się budzi, ten moment jest tak wyjątkowy i niewątpliwie zmienia perspektywę patrzenia na życie i sprawia, że w nas też coś się zmienia. Te odejścia bardzo bliskich mi ludzi, również zmieniały mnie i to w człowieczą stronę również i w poczucie, że nikt z nas nie trwa wiecznie. Trzeba się cieszyć życiem, póki trwa, kochać je, zakochać się w nim, zakochać się w sobie i po prostu żyć i brać wszystko pełnymi garściami”, kontynuowała. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Uwielbiali go w „Wideotece dorosłego człowieka”. Dziś fani Krzysztofa Szewczyka są zaniepokojeni jego zdrowiem
Olga Bończyk i jej starszy brat wychowali się w świecie ciszy. Niesłyszący rodzice zadbali o ich muzyczną edukację
"Byliśmy pierwsi na liście wszystkich potrzeb"
Olga Bończyk jest uzdolnioną aktorką teatralną, serialową i dubbingową, która równie dobrze radzi sobie jako piosenkarka. Zarówno ona, jak i jej brat obdarowani zostali niesamowitym talentem muzycznym, który rozwijają od najmłodszych lat — a to wszystko dzięki wsparciu kochających, choć niesłyszących rodziców. "Robili wszystko, żebyśmy z bratem nie odczuwali ich niepełnosprawności" — powiedziała artystka w jednym z wywiadów. Jak potoczyło się życie Mirosława Bocka? Mirosław Bocek — kim jest brat Olgi Bończyk? Olga Bończyk, z domu Bocek, urodziła się 16 stycznia 1968 roku we Wrocławiu. Świętująca dziś 56. urodziny aktorka wychowała się razem z cztery lata starszym bratem, Mirosławem. Mężczyzna, podobnie jak jego siostra, związał swoje życie ze światem artystycznym i od lat udziela się w orkiestrze. "Mój brat jest koncertmistrzem w jednej z najlepszych orkiestr kameralnych w tym kraju. Od 35 lat gra u pani Agnieszki Duczmal w Poznaniu i jest to absolutnie wybitna, jedna z najlepszych orkiestr. Jest skrzypkiem, koncertmistrzem i on też jest świadectwem tego, że coś, co wydawałoby się niemożliwe jest mimo wszystko realne" — powiedziała dumna artystka w rozmowie z Jastrząb Post. Ona również odznacza się ogromnym talentem muzycznym, choć od gry na instrumentach zdecydowanie preferuje śpiew. "Ja – choć nie zostałam pianistką, bo przecież również skończyłam szkołę muzyczną w klasie fortepianu – bo też i nie chciałam zostać pianistką – to spełniam swoje marzenia, bo chciałam zawsze śpiewać, być aktorką i te wszystkie marzenia się spełniły", podkreślała. Olga Bończyk, brat, Mirosław Bocek, koncert charytatywny "KOCHAM CIĘ", marzec 2004 rok Olga Bończyk i jej brat mają niezwykły talent muzyczny. Wychowali ich niesłyszący rodzice Niewiele wiadomo o bracie Olgi Bończyk, bo mężczyzna konsekwentnie strzeże swojej prywatności, a ona sama nieczęsto o nim wspomina. Imię Mirosława pada najczęściej w kontekście opowieści o ich dzieciństwie oraz wychowaniu przez niesłyszących rodziców. "Moja rodzina była wyjątkowa i wspaniała, mimo tego, że mama i tata nie słyszeli. Robili wszystko, żebyśmy z bratem nie odczuwali ich niepełnosprawności. Nie było to proste, ale nigdy nie miałam do nich pretensji, że zafundowali mi właśnie takie dzieciństwo" — powiedziała w rozmowie z tygodnikiem Dobry Tydzień. CZYTAJ TAKŻE: Syn Roberta Gawlińskiego rzucił studia, aby grać z Wilkami. Niedawno Beniamin Gawliński świętował 31. urodziny Jednak kilka lat temu aktorka udostępniła na swoim kanale aranżację piosenki Gabriela Faure "Pavane". Mirosław Bocek zagrał na skrzypcach, Jan Zeyland na fortepianie — z kolei Olga Bończyk oczarowała wszystkich swoim pięknym głosem. View oEmbed on the source website Oboje z bratem od najmłodszych lat wykazywali ogromny talent muzyczny. Ich rodzice, którzy w przeszłości stracili głos w wyniku niefortunnych wypadków, zadbali o wychowanie i odpowiednią edukację swoich pociech. "W naszym domu się nie przelewało, mama chorowała, więc tylko tata pracował i on nas utrzymywał. Jednak zawsze ja i brat byliśmy pierwsi na liście wszystkich potrzeb", wyznała siostra Mirosława na łamach magazynu Zwierciadło. Z kolei w rozmowie z portalem Jastrząb Post wyraziła swoją wdzięczność w pięknych słowach: "Chwała moim rodzicom (nieżyjącym już), że się nie przestraszyli informacji w przedszkolu, że jesteśmy z moim bratem utalentowani muzycznie i wysłali nas do szkoły muzycznej. Podjęli się totalnie heroicznego wręcz wysiłku, żeby w domu, w którym panuje wyłącznie cisza wychować dwoje muzyków". CZYTAJ TAKŻE: „W dniu wypadku błagałam Boga, bym kiedyś mogła zostać matką”. Dzieci odmieniły jej życie, oddała im całe serce Rodzina zawsze mocno wspierała Olgę i Mirosława w ich niezwykłej drodze, za co oboje są niesamowicie wdzięczni. "Wydawałoby się to zupełnie niedorzeczne, ale jednak to się udało i oboje z moim bratem czerpiemy z tego ogromną satysfakcję, bo możemy spełniać wszystkie swoje marzenia artystyczne, ale też rozwijać się i tak naprawdę, to by się nie wydarzyło, gdyby nie moi niesłyszący rodzice. Ja wiem, że to brzmi absurdalnie, ale tak właśnie było", podsumowała w tym samym wywiadzie.
Jej rodzice stracili słuch, ona jest utalentowaną wokalistką. Mało kto wie, że Olga Bończyk ma znanego brata
„Chciałam zawsze śpiewać, być aktorką i te wszystkie marzenia się spełniły”
Jest nie tylko utalentowaną aktorką, ale również wokalistką. Choć rodzice Olgi Bończyk są niesłyszący, ona sama ma muzyczny talent, który przez lata rozwijała. Dziś podkreśla, że jest im bardzo wdzięczna. Nie każdy jednak wie, że artystka ma również... słynnego brata. [Ostatnia publikacja na Viva.pl: 15.08.2024 rok] [Ostatnia publikacja na Viva Historie 16.08.2024 r.] Olga Bończyk jest utalentowaną wokalistką. Ma słynnego brata Choć jej nazwisko jest znane, to nie każdy wie, że Olga Bończyk poza talentem aktorskim ma także talent muzyczny. Artystka ma również równie utalentowanego brata. „To również dotyczy mojego brata. Mój brat jest koncertmistrzem w jednej z najlepszych orkiestr kameralnych w tym kraju. Od 35 lat gra u pani Agnieszki Duczmal w Poznaniu i jest to absolutnie wybitna, jedna z najlepszych orkiestr. Jest skrzypkiem, koncertmistrzem i on też jest świadectwem tego, że coś co wydawałoby się niemożliwe jest mimo wszystko realne”, wyznała w rozmowie z Jastrząb Post. „Ja – choć nie zostałam pianistką, bo przecież również skończyłam szkołę muzyczną w klasie fortepianu – bo też i nie chciałam zostać pianistką – to spełniam swoje marzenia, bo chciałam zawsze śpiewać, być aktorką i te wszystkie marzenia się spełniły”, dodała w tej samej rozmowie. Okazuje się, że rodzice Olgi Bończyk urodzili się jako osoby słyszące, a słuch stracili z czasem. „Jedno w czym mogę uspokoić naszych ciekawskich oglądających – moi rodzice urodzili się słyszący. Oni stracili słuch w wyniku chorób i zdarzeń losowych, więc nie mogli nam przekazać genetycznie problemów ze słuchem. Urodziliśmy się słyszący, ale nikt się nie spodziewał, że będziemy utalentowani muzycznie – bo też i w zdrowych rodzinach nie zawsze się zdarzają dzieci utalentowani muzycznie”, dodała w tej samej rozmowie. Czytaj też: Zbigniew Buczkowski zrywał z kobietami i uciekał sprzed ołtarza. Jego życie zmieniła... randka w ciemno Olga Bończyk, brat, Mirosław Bocek, koncert charytatywny " KOCHAM CIĘ", marzec 2004 rok Olga Bończyk, brat, Mirosław Bocek, koncert charytatywny " KOCHAM CIĘ", marzec 2004 rok Olga Bończyk jest wdzięczna rodzicom Aktorka nie ukrywa, że bardzo dużo zawdzięcza swoim rodzicom, którzy zrobili wszystko, co w ich mocy, by pomóc jej i jej bratu rozwijać się muzycznie. „Chwała moim rodzicom (nieżyjącym już), że się nie przestraszyli informacji w przedszkolu, że jesteśmy z moim bratem utalentowani muzycznie i wysłali nas do szkoły muzycznej. Podjęli się totalnie heroicznego wręcz wysiłku, żeby w domu, w którym panuje wyłącznie cisza wychować dwoje muzyków”, mówiła Olga Bończyk w rozmowie z Jastrząb Post. „Wydawałoby się to zupełnie niedorzeczne, ale jednak to się udało i oboje z moim bratem czerpiemy z tego ogromną satysfakcję, bo możemy spełniać wszystkie swoje marzenia artystyczne, ale też rozwijać się i tak naprawdę, to by się nie wydarzyło, gdyby nie moi niesłyszący rodzice. Ja wiem, że to brzmi absurdalnie, ale tak właśnie było”, dodała. Rodzice zawsze mocno wspierali swoje dzieci w tej drodze i wierzyli, że są w stanie osiągnąć sukces. „Oni naprawdę bardzo w nas wierzyli, moja mama zawsze mówiła „skoro Pan Bóg dał mi takie dzieci, to ja będę spełniała boski plan” i posłała nas do szkoły muzycznej”, wyznała Olga Bończyk w tej samej rozmowie. „Szliśmy krok po kroczku, łatwo nie było, ale się udało i myślę, że to jest również moja siła, która sprawia, że niezależnie od tego ile osób na mojej drodze w życiu stanie, powie „a co ty takiego zrobiłaś, a kim ty jesteś, a czym ty się możesz dzisiaj pochwalić?” to sobie myślę, że to co dostałam od moich rodziców i to ich duże poświęcenie, które było z ich strony, że nie dam sobie tego odebrać, po prostu, zwyczajnie”, zapewniła aktorka. Zobacz także: Córka Pawła Adamowicz udzieliła wywiadu 5 lat po śmierci taty. „To była ogromna trauma. I to jeszcze publiczna” Rodzice Olgi Bończyk Olga Bończyk, charytatywny koncert dla Stana Borysa, 17.06.2019, Warszawa
Olgę Bończyk z rodzicami łączyła szczególna więź. „Wychowali dwoje muzyków w świecie ciszy”
Tak wokalistka mówiła o swojej rodzinie…
Olga Bończyk oraz jej starszy brat przyszli na świat w domu, w którym oboje ich rodziców było niesłyszących. Choć rodzina musiała razem stawić czoła wielu trudnościom, dziś wokalistka z czułością wspomina czasy swojej wczesnej młodości. „Miałam najlepsze dzieciństwo i nie zamieniłabym go na żadne inne”, przyznała w jednym z wywiadów. Co mówiła o relacji z rodzicami i jak wyglądała jej codzienność? [Ostatnie odświeżenie: 16.01.2025] [Ostatnia publikacja na VUŻ i VIVA! Historie: 18.01.2025 r.] Olga Bończyk o wspomnieniach z dzieciństwa Na świat przyszła 16 stycznia 1968 roku we Wrocławiu jako dziecko Ireny oraz Stefana Bocków. Jej rodzice byli głuchoniemi, lecz robili wszystko, aby zapewnić córce oraz starszemu synowi Mirosławowi dobrobyt i jak najlepsze warunki do nauki i życia. „W naszym domu się nie przelewało, mama chorowała, więc tylko tata pracował i on nas utrzymywał. Jednak zawsze ja i brat byliśmy pierwsi na liście wszystkich potrzeb. Dla nas zawsze było wszystko, co tylko być mogło. Mama wybierała dla nas najlepsze kąski, sobie zostawiała, jak to mówił mój brat, „ochłapy”, opisywała na łamach serwisu Zwierciadło. Jednak mała Olga była bardzo niesfornym dzieckiem i jak sama przyznała — bardzo wcześnie zaczęła przejawiać cechy zosi samosi. „Potrafiłam uciec nie tylko z przedszkola, ale nawet ze żłobka”, przyznała Olga Bończyk w rozmowie dla serwisu Aleteia. Choć wielokrotnie podpadła tamtejszym nauczycielkom, to właśnie dzięki jednej z nich rozwinęła się w niej pasja do muzyki. „Pani Zosia, nauczycielka w przedszkolu, przekonywała rodziców, by nie wysyłali nas do zwykłej szkoły, »rejonówki«. Miałam szczęście, że rodzice odważyli się na taki krok. Podjęli się niezwykłego zadania, by wychować dwoje muzyków w świecie ciszy. Skończyliśmy wszystkie etapy edukacji muzycznej”, wspominała aktorka w tej samej rozmowie. CZYTAJ TAKŻE: Fani nie kryją rozgoryczenia. Teraz Olga Bończyk zabrała głos po odejściu z Tańca z Gwiazdami W nauce gry na fortepianie wspierała ją głuchoniema mama. „Była niezwykle dobrym człowiekiem. [...] Rzadko się złościła. Złość zamieniała w smutek i tak dawała nam znać, że jest jej przykro, bo coś nabroiliśmy. Gdy przynosiłam kolejną dwóję z fortepianu, mama szła do pianina i zamykała je na kluczyk. To był znak, że ma się spełnić najgorszy dla mnie scenariusz, o którym mama stale wspominała”, mówiła Olga Bończyk. Tym dramatycznym scenariuszem oraz, jak się okazuje, całkiem skuteczną motywacją — miało być zapisanie córki do zwykłej “rejonówki”. „Można sobie wyobrazić, jaka wzbierała we mnie ochota do ćwiczenia na fortepianie. Łzy i przysięganie, że poprawię stopnie ostatecznie przekonywały mamę, aby zmieniła zdanie, a ja potulnie siadałam do pianina i ćwiczyłam aż do wieczora”, dodała. Zdjęcie pochodzi z serwisu Zwierciadło.pl Olga Bończyk — relacje z rodzicami Szczególne relacje łączyły ją z mamą, która poświęciła jej bardzo dużo czasu oraz wspierała w rozwijaniu muzycznej pasji. Jednym ze wspomnień młodości, jakie Olga Bończyk postanowiła jakiś czas temu wydobyć na światło dzienne, był dzień koncertu szkolnego. Niesłysząca mama przyszła na wydarzenie, aby z daleka dodać otuchy swojej córce, choć nie mogła jej usłyszeć… „Zerkam przez dziurkę w drzwiach, próbując odnaleźć mamę na widowni. Usiadła na samym końcu pod ścianą, żeby nikomu nie zasłaniać widoku. Usiadła, żeby mnie tylko widzieć, przecież i tak mnie nie usłyszy. Wchodzę na scenę. Kłaniam się. Siadam przy ogromnym fortepianie. Zaczynam grać. Rozmarzam się, ale pilnuję, by jak najlepiej zagrać fugę Bacha. Kończę. Brawa. Schodzę ze sceny i biegnę do mamy. Ona siedzi na końcu sali i cichutko płacze. „Mamo, nie płacz, wszystko zagrałam bardzo dobrze”. „Wiem dziecinko, wiem. To ze szczęścia, że mam taką utalentowaną córkę. Proszę cię nie zmarnuj tego”. Równie ciepło wspominała swojego ojca, z którym spędzała bardzo dużo czasu. „Był pogodnym i dobrym człowiekiem. Uwielbiał się śmiać i żartować. Pracowity, odpowiedzialny, uczynny i honorowy. Gdy dał komuś słowo, dotrzymywał go. Wiele cech po nim odziedziczyłam. Byłam „córeczką tatusia”. Tato był złotą rączką. Uwielbiałam mu pomagać. Tak uczyłam się, jak naprawić kran, skręcić szafkę, wypolerować deseczkę czy pomalować ściany. Do dziś nie boję się męskich zadań”. „Często słyszę: »Miałaś trudne dzieciństwo, to musiało być straszne nie móc się dogadać z rodzicami«. Ja twierdzę, że miałam najlepsze dzieciństwo i nie zamieniłabym go na żadne inne. Nie było łatwo, przyznaję. Ale wszystko, co dostałam od rodziców, zahartowało mnie. Mam fundament, na którym buduję swój wymarzony świat. Umiem iść samodzielnie przez życie”, podkreślała. ZOBACZ TAKŻE: To oni dostali najwięcej głosów od widzów po pierwszym odcinku "Tańca z gwiazdami"! Czy powtórzą swój sukces podczas dzisiejszego show? Z kolei w rozmowie z tygodnikiem Dobry Tydzień Olga Bończyk mówiła: „Moja rodzina była wyjątkowa i wspaniała, mimo tego, że mama i tata nie słyszeli. Robili wszystko, żebyśmy z bratem nie odczuwali ich niepełnosprawności. Nie było to proste, ale nigdy nie miałam do nich pretensji, że "zafundowali" mi właśnie takie dzieciństwo. Ciągle jednak nie mogę uwierzyć, że świat nie jest do końca taki, o jakim mówiła mi mama. Czyli, że jak będę dobra dla ludzi, to i oni będą dobrzy dla mnie”. Zaznaczała wówczas, że to właśnie rodzice ukształtowali w niej wrażliwość i empatię wobec drugiego człowieka. Olga Bończyk, Wilanow, 27.09.2001 Olga Bończyk, 11.06.2006 Olga Bończyk — choroba mamy Bycie dzieckiem rodziców niesłyszących wiązało się z wieloma trudnościami. Olga oraz jej brat Mirosław musieli dorośleć szybciej niż ich rówieśnicy, aby towarzyszyć i wspierać rodziców przy zupełnie zwyczajnych, codziennych czynnościach. „Kiedy rodzice musieli załatwić jakieś sprawy urzędowe, też zawsze potrzebowali jednego z nas w roli tłumacza. Pamiętam, jak strasznie trudne były dla mnie wizyty u lekarzy z chorującą na raka mamą. Nie dość, że musiałam bez żadnego filtra, który zwykle rodzice starają się nakładać na tego rodzaju informacje przekazywane dzieciom, usłyszeć diagnozę i rokowania, to musiałam jeszcze przekazać je mamie. To ja powiedziałam mojej mamie, że w każdej chwili może umrzeć”, wspominała Olga Bończyk na łamach Zwierciadła. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Przyjaciel wyprawił im wesele w pociągu... Oto tajemnice relacji Edyty Wojtczak i Stanisława Mikulskiego W końcu między mamą i córką zaczęło dochodzić do wielu nieporozumień. Te z kolei związane były z nadopiekuńczością kobiety, które wynikały z jej ograniczeń i niesłyszenia. „Do szkoły miałam daleko, podróżowałam przez kawał miasta, mama zawsze się o mnie bardzo bała. Pamiętam, jak powtarzała: „Gdyby coś ci się stało, będę ostatnią osobą, która się o tym dowie”. Byłam więc pod kloszem, w reżimie wracania do domu o określonej porze”, wspominała po czasie aktorka. „Aż w końcu zaczęłam się buntować; i te ostatnie lata życia mamy to był czas mojego rewolucyjnego myślenia i działania. Mama chorowała na raka, słabła, a jednocześnie nie mogła pogodzić się z brakiem kontroli nade mną. Ścierałyśmy się wtedy, czasem mocno, bo mimo ogromnej miłości do niej moje buzujące hormony nie chciały odpuścić. Kiedy mama zmarła, klosz się uchylił, „dorwałam się” do wolności, przez jakiś czas podejmowałam mocno kontrowersyjne, czasem niezbyt mądre decyzje, jakby bunt wciąż trwał, choć mamy już nie było…” Najtrudniejsze chwile już dawno za aktorką. Źródło: Zwierciadło.pl, Aleteia.org, Plejada.pl Olga Bończyk, 22.01.2015 Olga Bończyk, 21.05.2005
Rafał Krauze miał być miłością życia Olgi Bończyk. Poróżniła ich odmienna wizja przyszłości
„Nie mogli porozumieć się w fundamentalnych sprawach rodziny”
Olga Bończyk to jedna z popularniejszych i niezwykle utalentowanych polskich aktorek. I choć jej kariera cały czas prężnie się rozwija, to w życiu prywatnym nie zawsze układa się kolorowo... Artystka ma za sobą kilka nieudanych związków. Rafał Krauze miał być miłością jej życia, jednak i ta relacja nie przetrwała próby czasu. Zakochanych poróżnić miało... dziecko. Aktorka mocno to przeżyła. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 19.08.2024 r.] [Ostatnia publikacja na Viva Historie 20.08.2024 r.] Olga Bończyk i Rafał Krauze: miał być miłością jej życia. Jak się poznali? Choć kariera Olgi Bończyk cały czas prężnie się rozwija, to w życiu uczuciowym nie zawsze wszystko jej się układało. Utalentowana i niezwykle lubiana aktorka ma za sobą kilka nieudanych związków, a po każdym z nich coraz trudniej było jej otworzyć się na miłość. Kiedy kilka lat temu wydawało się, że ułoży sobie życie u boku Rafała Krauze, z czasem okazało się, że relacja ta nie przetrwała próby czasu... Ukochany był dla artystki wielkim oparciem, lubili spędzać razem czas i doskonale ją rozumiał. Co więc poszło nie tak? Olga Bończyk i Rafał Krauze byli sąsiadami w jednym apartamentowcu. Niedługo po tym, jak się poznali, aktorka pokazała się publicznie z ukochanym podczas premiery spektaklu „Klatka wariatek” na początku 2013 roku. Chciała, by jej partner stał się częścią jej życia artystycznego. Czytaj też: O ich związku wie niewielu. Bożena Dykiel i Krzysztof Wakuliński wydawali się idealną parą Olga Bończyk i Rafał Krauze, 50. Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, 2013 rok Olga Bończyk i Rafał Krauze: rozstanie. Dlaczego im nie wyszło? Mimo że wydawało się, że zakochani są dla siebie stworzeni, to z czasem okazało się, że ich związek się rozpadł. „Nie mogli porozumieć się w fundamentalnych sprawach rodziny. Olga chyba zrezygnowała już z marzeń o macierzyństwie. Żyje muzyką, pracą, sztuką. A Rafał kocha dzieci, ma swoje z poprzedniego związku. Coraz częściej dochodziło między nimi do spięć. Choć oboje bardzo chcieli, żeby im się udało, w końcu każde poszło w swoją stronę”, mówiła w Na żywo znajoma pary. Rozstanie było dla Olgi Bończyk ciężkim przeżyciem. Jej poprzednie związki i dwa małżeństwa – z Jackiem Bończykiem i Tomaszem Gorazdowskim – także nie przetrwały próby czasu. Po każdym niepowodzeniu aktorce coraz trudniej było otworzyć się na nową miłość i choć pozostaje w przyjaźni w byłymi mężami, w wywiadach zapewniała, że „ nie chce być już podnóżkiem dla mężczyzny”. „Olga cierpi, ale przecież nie zadzwoni. Nie rozklei się. To nie w jej stylu. Żeby zagłuszyć smutek, ucieka w pracę”, twierdziła wówczas informatorka Na żywo. Zobacz także: Ich związek był emocjonalny i nieprzewidywalny. Kasia Stankiewicz i Radek Łuka rozstali się po kilku latach Olga Bończyk i Rafał Krauze, Jubileusz 40-lecia pracy artystycznej dyr. Wojciecha Kępczyńskiego, Teatr Roma, Warszawa, 20.11.2013
Przyjaciele mówią o nich Boni i Kleo – historia miłości Jacka Bończyka i Klementyny Umer
Są razem szczęśliwi, choć aktor od lat choruje na depresję, żona napisała dla niego piosenkę „Pani D”
Jacek Bończyk i Klementyna Umer są małżeństwem od ponad 7 lat. Są szczęśliwi, zapracowani, zaangażowani w różne projekty muzyczne. Jacek Bończyk zrobił w teatrze Ateneum swój recital „Licencja na lirykę”, który teraz śpiewa w całej Polsce. Oboje udzielają się w dubbingu. Ich oczkiem w głowie jest bardzo towarzyski bokser imieniem Leo. Związek Jacka Bończyka i Klementyny Umer był dla wielu zaskoczeniem. Może dlatego, że aktor był wcześniej związany z Katarzyną Groniec, byli bardzo znaną parą, wydawało się, że dobrze do siebie pasują. Tym bardziej że można ich było zobaczyć śpiewających razem na scenie. Ale w pewnym momencie codzienność zaczęła ich przerastać. Górę wzięły emocje, oboje przyznawali, że nie mają łatwych charakterów. Chociaż długo byli razem nie zdecydowali się na ślub i ostatecznie rozstali się w 2013 roku. Kim jest Klementyna Umer, jak wygląda jej związek z Jackiem Bończykiem? Jacek Bończyk i Klementyna Umer: historia miłości Jacek Bończyk i Klementyna Umer znają się od kilkunastu lat, małżeństwem są od 2015 roku. Występowali wspólnie w wielu widowiskach i spektaklach muzycznych, m.in. „Piosenka jest dobra na wszystko”, czy „Młynarski - obowiązkowo!” - spektaklu granym w warszawskim teatrze „6 Piętro”. Klementyna Umer - urodzona w 1979 roku jest młodsza od męża o 12 lat. Jest córką ekonomisty - Adama Umera, bratanicą znanej wokalistki i reżyserki Magdy Umer. W jedynym z radiowych wywiadów Klementyna Umer opowiadała ze śmiechem, że ludzie szybko kojarzą ją z Magdą Umer i uważają, że znana ciocia wiele jej załatwia, co nie jest prawdą. Klementyna Umer zawsze pasjonowała się muzyką, skończyła średnią szkołę muzyczną w klasie skrzypiec. Przez pewien czas szukała swojej drogi – studiowała polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, żeby poszerzyć horyzonty. Czytaj też: Andrzej Przeradzki mówił do Magdy Umer „Małgosiu”. Bywał skąpym tyranem, ale bardzo ją kochał Ale potem postawiła na aktorstwo — współpracowała z warszawskim teatrem Rampa. Zdała eksternistyczny egzamin aktorski. Zagrała w kilkunastu spektaklach, m.in.: „Sztukmistrz z miasta Lublina” w reż. Jana Szurmiej, „Nie uchodzi, nie uchodzi… czyli damy i huzary” w reż. Macieja Wojtyszko. Wygrała festiwal piosenki „Pamiętajmy o Osieckiej”, zdobyła nagrodę na „Spotkaniach Zamkowych – Śpiewajmy Poezję” w Olsztynie oraz na festiwalu Piosenki Francuskiej. Ludzie rozpoznają ją po głosie, bo bardzo dużo pracuje w dubbingu, była na przykład Courtney w „Totalnej Porażce”. Wydała płytę „Tajemnica” z piosenkami Jerzego Wasowskiego. „Klimciu ma Pani piękny, aksamitny głos”, chwalą widzowie na YouTubie. Jacek Bończyk: wychowany przez kobiety - gotuje, sprząta, pierze Jacek Bończyk jest aktorem, wokalistą, tekściarzem, radiowcem. Pedagogiem. Urodził się w Wałbrzychu, był wychowany przez kobiety. Mówił, że umie wszystko zrobić w domu: sprząta, gotuje, prasuje, pierze. W 2012 roku mówił w wywiadzie dla Dziennika Zachodniego: „Miłostki? Zawsze byłem monogamistą, ale nie ukrywam, że uwielbiam kobiety”. Szkołę aktorską kończył we Wrocławiu, gdzie była filia szkoły krakowskiej. Widzowie najbardziej znają go jako śpiewającego aktora, w bardzo różnorodnym repertuarze od Charlesa Aznavoura po przeboje Republiki, której był, jak mówi, wściekłym fanem. „W ponczo, w ponczu i w opończy niech nam żyje Jacek Bończyk!” - napisał dla niego Artur Andrus. Jego talent chwalił sam Wojciech Młynarski. Przed laty głośne było małżeństwo aktora z Olgą Bończyk. Poznali się jeszcze w szkole aktorskiej i szaleńczo w sobie zakochali. Wierzyli, że będą razem do końca życia, ale ich związek się rozpadł. Olga Bończyk mówiła, że przyczyniła się do tego depresja męża. Aktor stawał się milczący, zamykał się w sobie. Szukali pomocy, ale trafili na złego lekarza. W latach 90. o depresji nie mówiło się tak otwarcie, jak teraz. Nie było takiej wiedzy o tej chorobie i sposobach jej leczenia (23 lutego obchodzony jest Światowy Dzień Walki z Depresją). Po nieudanej próbie pomocy medycznej aktor uznał, że sam sobie poradzi. „Odrzucał wszelką pomoc, twierdził, że sobie da radę sam. I wszystko nam się rozwaliło”. Po ośmiu latach podjęli trudną decyzję o rozwodzie. „To największa strata z tamtych czasów" – wspominała Olga Bończyk. Czytaj też: Ewa Morelle o Mai Frykowskiej: „Nie mogłam na nią patrzeć. Stała się częścią najbardziej dramatycznego etapu mojego życia" Związek na dobre i złe Po rozwodzie z Olgą Bończyk aktor związał się z Katarzyną Groniec, ale i ten związek nie przetrwał. Klementyna Umer towarzyszy mężowi nie tylko na scenie, ale też w dobrych i złych chwilach, w codzienności. Napisała piosenkę „Pani D” – dla męża i wszystkich, którzy zmagają się z depresją. „Kiedy napisałam ten tekst, pokazałam go Jackowi i zapytałam go: "Czy to tak jest?". Odpowiedział: "Tak, to mnie boli, ale tak właśnie jest", mówiła Klementyna Umer (cytuję za NaTemat.pl) . W innej rozmowie powiedziała: „Piosenka Pani D. to mój artystyczny do tematu, który jest mi bardzo bliski. Wiele osób z mojego otoczenia zmaga się z tą chorobą, w tym najbliższy mi człowiek, mój mąż – Jacek Bończyk. Nie raz sam pisał o swojej depresji, wplatając ją w swoją twórczość”. Zobacz też: Ich kontakt urwał się na 30 lat! Potem znowu się spotkali. Oto historia miłości Wandy Kwietniewskiej i Andrzeja Mizińskiego Rzadko się zdarza, by ktoś w piosence próbował opowiedzieć o odczuciach w depresji. Ale Klementynie Umer się to udało, piosenkę nagrała dwa lata temu, powstał do niej piękny teledysk. "Kiedy otchłań na mnie spojrzy/ bez nadziei mętna toń/ hipnotyzująca droga tylko w głąb i dalej w głąb/ Gdy usiądzie mi na sercu/ Zdusi oddech, zbudzi łzy/Znów pożegnam się z jasnością/Na czas jakiś/Milion chwil”. Pomijając chorobę, choć jest ona na pewno ważnym elementem życia, Klementyna Umer i Jacek Bończyk są bardzo zapracowaną parą, przede wszystkim dużo koncertują. Jacek Bończyk pisze scenariusze, reżyseruje. Wakacje spędzają nad Bugiem ze swoim ulubionym psem Leo. Kiedyś spał z nimi w łóżku, ale stwierdzili, że 35 -kilogramowy bokser to trochę za duży gość i Leo wylądował na osobnym posłaniu, choć nadal w sypialni
Olga Bończyk w duecie ze Zbigniewem Wodeckim. Nagrali razem świąteczna piosenkę
Na jej premierę aktorka czekała 5 lat...
Nie wszyscy wiemy o tym, że Olga Bończyk jest nie tylko wspaniałą aktorką, ale również utalentowaną wokalistką. Niedawno ukazał się nowy album artystki, „Ślady miłości”, a teraz podzieliła się świąteczną piosenką, którą nagrała w duecie ze Zbigniewem Wodeckim. I choć nagrali ją w 2016 roku, to utwór dopiero teraz doczekał się swojej premiery. Olga Bończyk spełnia się jako wokalistka Jest rewelacyjną aktorką, ale ma także ogromny talent wokalny. Olga Bończyk w kwietniu tego roku wydała swój nowy album „Ślady miłości”, „płyta pełna nadziei, miłości, czułości do tego, co było i pogodzenia się z tym, co nieuniknione”, jak sama mówi. W wywiadzie dla Polskiego Radia artystka wyznała, że czas pandemii pomógł jej dopracować płytę, ale jednocześnie utrudniła dotarcie do większego grona odbiorców. „Naprawdę została przeze mnie dopieszczona. Pozwoliła mi na to pandemia, ale pandemia sprawiła także, że pomimo, wydaje mi się, dość porządnej promocji, płyta nie miała szansy i nie miała możliwości dotarcia do większego grona", mówiła Olga Bończyk. Czytaj też: Olga Bończyk szczerze o relacjach z mężczyznami: „Życie znów weryfikowało moje nadzieje” Olga Bończyk, 58. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu, dzień trzeci, Opole, 05.09.2021 Olga Bończyk, charytatywny koncert dla Stana Borysa, 17.06.2019, Warszawa Olga Bończyk w duecie ze Zbigniewem Wodeckim Teraz wokalistka podzieliła się piosenką, którą nagrała w duecie ze zmarłym w 2017 roku Zbigniewem Wodeckim. Olga Bończyk przyjaźniła się z mężczyzną, a jego śmierć bardzo mocno ją dotknęła. Plotkowano nawet o ich rzekomym romansie. Oliwy do ognia dolał udział aktorki w konkursie „Premier” podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 2019 roku. Podczas swojego występu kobieta zaśpiewała utwór „Więcej niż kochanek” oraz zadedykowała go zmarłemu muzykowi. Piosenkę „Poczuj magię świąt” artyści nagrali w duecie w 2016 roku, ale dopiero teraz utwór doczekał się swojej premiery. „Zbyt dużo złych emocji i medialnych informacji krążyło nad moją głową. Nie chciałam, aby te piękne dźwięki były przyćmione tanią sensacją. Gdy nagrywaliśmy tę piosenkę, nie sądziłam, że nigdy nie będzie nam dane zaśpiewać jej wspólnie na scenie. Śmierć Zbyszka pokrzyżowała wiele naszych pięknych artystycznych planów. Czas jednak biegnie naprzód, emocje opadają, dlatego podjęłam decyzję, by w tym roku pozwolić tej zimowej piosence wybrzmieć", tłumaczyła tę decyzję Olga Bończyk w rozmowie z cozatydzien.tvn.pl. Aktorka nie porzuciła świątecznego klimatu po tym jednym utworze. Nagrała również piosenkę „Wigilijna dobroć”, która ma być nawiązaniem do dzieciństwa Olgi Bończyk oraz świąt spędzanych w rodzinnym gronie. Zobacz także: Zbigniew Wodecki i Krystyna Wodecka: historia miłości zapisana w piosence „Lubię wracać tam, gdzie byłem” Alicja Majewska, Olga Bończyk i Zbigniew Wodecki, kolędowanie w Poznaniu, 28.12.2016
Olga Bończyk szczerze o relacjach z mężczyznami: „Życie znów weryfikowało moje nadzieje”
Olga Bończyk jest spełnioną, utalentowaną wokalistką i cenioną aktorką. W życiu zawodowym ma na swoim koncie wiele sukcesów. Tymczasem o sferze uczuciowej nie wypowiada się zbyt często. Aktorka wciąż jest sama. Czy szuka miłości? Olga Bończyk wyjawiła prawdę w jednym z najnowszych wywiadów. Olga Bończyk o miłości i relacjach z mężczyznami Aktorka nie miała szczęścia w miłości. Olga Bończyk dwukrotnie wychodziła za mąż. Z Jackiem Bończykiem tworzyli związek przez siedem lat. Z kolei małżeństwo aktorki z dziennikarzem, Tomaszem Gorazdowskim rozpadło się po dwóch latach. W rozmowie z Twoim Imperium wokalistka wyznała, że życie w kwestii relacji wielokrotnie weryfikowało jej marzenia i nadzieje. „W przypadku pierwszego i drugiego męża musiałam uznać swoją porażkę. Potem gdy znów próbowałam ułożyć sobie życie, za każdym razem wydawało mi się, że znalazłam mężczyznę, z którym się zestarzeję. Jednak życie znów weryfikowało moje nadzieje. Miłość kończyła się, ale zamieniała w dobrą znajomość”, mówiła aktorka. Zobacz też: Olga Bończyk w poruszającym wywiadzie o dzieciństwie i samotności Olga Bończyk nie ukrywa, że często doświadczała zawodów miłosnych, gdy próbowała ułożyć sobie szczęście u boku mężczyzny, który wydawał się odpowiednim kandydatem na stworzenie wspaniałego związku. Każda z jej relacji kończyła się z różnych powodów. „W jednym przypadku w grę wchodziła zdrada, w drugim - niedopasowanie. Kiedy indziej była to zaborczość i toksyna lub pępowina nieodcięta od mamusi”, dodała gwiazda. Olga Bończyk swoje życie poświęca pasji – muzyce i aktorstwu. To one są dla niej siłą, źródłem szczęścia. Pomponik.pl podał, że gwiazda nie zamyka się jednak na miłość. A my życzymy dużo radości!
Córka Zbigniewa Wodeckiego ostro odpowiedziała na kontrowersyjne zarzuty Olgi Bończyk. Dlaczego aktorka wciąż uderza w rodzinę zmarłego artysty?
Olga Bończyk po śmierci Zbigniewa Wodeckiego w maju 2017 roku nie ukrywała, że artysta był jej wyjątkowo bliski. Po jakimś czasie zaczęła jednak na łamach prasy uderzać w rodzinę zmarłego artysty, zarzucają, że m.in. nie pozwolili nagrać jej piosenki, którą jeszcze za życia otrzymała od artysty oraz że w trakcie jednego z koncertów w listopadzie zeszłego roku córka wokalisty, Katarzyna Wodecka-Stubbs, ostentacyjnie nie uścisnęła dłoni Olgi Bończyk. W końcu ta pierwsza postanowiła ustosunkować się do zarzutów aktorki. Zobacz też: Przy Zbigniewie Wodeckim do końca czuwała jego rodzina. Kim są dzieci artysty? Olga Bończyk w ostrych słowach o rodzinie Zbigniewa Wodeckiego „Zbyszek Wodecki dał mi w prezencie piosenkę. Mam ogromny żal do rodziny Zbyszka, bo ta piosenka została mi po prostu zabrana”, grzmiała w wywiadzie dla radia PIK w listopadzie 2017 roku Olga Bończyk. Utwór nosiły tytuł „Walczyk”, słowa do niego napisał Jacek Cygan. „Niestety, tak się stało, że Jacek Cygan, który napisał ten tekst dla mnie, po śmierci Zbyszka zwrócił się do rodziny, a ona zdecydowała inaczej. A ponieważ mają takie prawo, to nie mam żadnych możliwości prawnych, by się odwoływać. Mogę odwoływać się do sumienia, ale, jak się okazuje, to nie jest dzisiaj aż tak ważne dla wielu. Pomimo prób, nalegań i powoływania się na wolę Zbyszka nie udało się tego zmienić. Może pośpiewam z nim, jak dołączę za jakiś czas do niego”, stwierdziła gorzko Olga Bończyk. Warto jednak zaznaczyć, że ani Jacek Cygan, ani menadżer zmarłego Zbigniewa Wodeckiego nie potwierdzili wersji aktorki. Co gorsza, jakiś czas temu w rozmowie z tygodnikiem „Świat i ludzie” Olga Bończyk oskarżyła córkę artysty, Katarzynę Wodecką-Stubbs, że w trakcie koncertu upamiętniającego twórczość zmarłego artysty, który odbył się w Krakowie, ostentacyjnie pominęła ją, dziękując za wkład w wydarzenie wszystkim wykonawcom. „Stojąc tam na scenie pomyślałam, że domknęły się drzwi. I choć na scenie po koncercie córka Zbyszka, dziękując artystom uściśnięciem dłoni, ostentacyjnie mnie pominęła, to uspokoiłam się. Pomyślałam, że czas podnieść się i zacząć kolejny etap bez zmartwień, co ktoś pomyśli”, zwierzyła się Olga Bończyk. Zobacz także: Córka Zbigniewa Wodeckiego wspomina artystę: „Mierzył nas swoją miarą, a żadne z nas nie było tak utalentowane jak on” Katarzyna Wodecka-Stubbs odpowiada na zarzuty Olgi Bończyk W końcu córka Zbigniewa Wodeckiego zabrała głos w tej sprawie. „Nie mam z nią konfliktu. Nie wiem, o czym ona mówi. Nie czytam tego, więc nie chowam urazy. Do każdego, również do niej, podchodzę z pogodą ducha i uśmiechem. Tak jak mój ojciec”, zapewniła w rozmowie z „Faktem” Katarzyna Wodecka-Stubbs. Odniosła się również do pomysłu Olgi Bończyk, dotyczącego organizacji na własną rękę koncertów z piosenkami Zbigniewa Wodeckiego. „Jeśli osoby trzecie chcą organizować koncerty poświęcone pamięci taty, powinny pomyśleć o etyce. O tym, kto ma do tego prawo, i kto to powinien robić...”, ucięła córka artysty. Zobacz też: Poruszająca historia ostatniej piosenki Zbigniewa Wodeckiego. Kto wykona utwór do słów Jacka Cygana? Co łączyło Zbigniewa Wodeckiego i Olgę Bończyk? „Wiadomo, że się przyjaźnimy. No cóż, garderoba, wspólne sukcesy i porażki zbliżają ludzi. Olga ma fantastyczną barwę głosu. To najlepiej śpiewająca polska aktorka”, chwalił Olgę Bończyk za życia Zbigniew Wodecki. Z kolei w niedawnym wywiadzie dla wspomnianego tygodnika aktorka przyznała, że śmierć artysty były dla niej ogromnym ciosem i trudno jej się po niej podźwignąć. Zwierzyła się również, że jego odejście nie zerwało łączącej ich więzi. „Wiem, że Zbyszek jest gdzieś obok, przecież nasze życie nie kończy się na ziemi. Tu jesteśmy na chwilę, a tam – na wieczność. Jestem pewna, że kiedyś się odnajdziemy i razem zaśpiewamy. Rozmawiam z nim, tak jak z moimi rodzicami, którzy też nie żyją. Radzę się, pytam jak przez to przejść... i czekam na ciszę w mojej głowie, która w końcu przecież przyjdzie. Byliśmy po prostu bratnimi artystycznymi duszami. Podobnie myśleliśmy muzycznie, inspirowaliśmy się tą samą muzyką, wokalistami, a na scenie nawet nie musieliśmy na siebie patrzeć. Oddychaliśmy jak jeden organizm”, zapewniała Olga Bończyk. Jednak warto nadmienić, że spośród przyjaciół i osób blisko związanych ze Zbigniewem Wodeckim za życia jedynie aktorka zdecydowała się na tak płomienne wyznania na łamach prasy. Trudno nie odnieść również wrażenia, że oskarżenia kierowane pod adresem rodziny wydają się o tyle bezpodstawne, że w świetle prawa to oni rozporządzają spuścizną po muzyku i ich decyzje są w tej materii wiążące. Zobacz też: „Kraków był miejscem jego dumy’’. Wzruszająca przemowa rodziny Zbigniewa Wodeckiego