Odrzucili go we Włoszech i Niemczech, nie chcieli go pokazywać w kinach. Dziś ten film to polska legenda
„Krótki film o miłości” Krzysztofa Kieślowskiego to dziś jedno z najważniejszych dzieł polskiej kinematografii. Choć początkowo spotkał się z pogardą zagranicznych dystrybutorów, zdobył uznanie krytyki na całym świecie. Jak wyglądała droga tego filmu z odrzucenia do chwały?
W 1988 roku polska kinematografia wzbogaciła się o dzieło, które na zawsze zmieniło sposób, w jaki mówi się o miłości na ekranie. „Krótki film o miłości” Krzysztofa Kieślowskiego, początkowo zignorowany i odrzucony przez zagranicznych dystrybutorów, dziś uchodzi za jedno z najwybitniejszych osiągnięć artystycznych w historii polskiego kina. Historia młodego chłopaka i jego fascynacji starszą kobietą wciąż porusza, dzieli i skłania do refleksji. Jak doszło do tego, że film uznany za „nic niewarty” stał się uznanym na całym świecie arcydziełem? Trudne początki „Krótkiego filmu o miłości” Film Krzysztofa Kieślowskiego, który wszedł na ekrany w 1988 roku, nie od razu zyskał międzynarodowe uznanie. Reżyser napotkał olbrzymią niechęć zagranicznych dystrybutorów – szczególnie we Włoszech, Francji i Niemczech. Odmawiali oni zakupu praw, twierdząc, że „to jest nic niewarte” oraz że Kieślowski to twórca, „który nie ma wyjścia poza swój obszar etniczny”. Dopiero sukcesy festiwalowe zwróciły uwagę świata na film. Czytaj także: Po raz pierwszy zobaczyli się... na własnym ślubie! Prawdziwa historia tej niespotykanej miłości doczeka się ekranizacji Fabuła, która porusza i szokuje „Krótki film o miłości” to kinowa wersja szóstej części cyklu „Dekalog”. Główny bohater, Tomek (Olaf Lubaszenko), to nadwrażliwy dwudziestolatek, który zakochuje się w starszej o dekadę sąsiadce – Magdzie (Grażyna Szapołowska). Chłopak codziennie obserwuje ją przez lunetę, wrzuca do skrzynki fikcyjne awizo, telefonuje bez słowa, a ostatecznie zostaje roznosicielem mleka, by się do niej zbliżyć. Gdy Magda poznaje prawdę, odtrąca Tomka, nie wierząc w szczerość jego uczuć. To prowadzi do próby odebrania sobie przez chłopaka życia. Festiwalowe triumfy i opinie krytyków Film zdobył uznanie nie tylko w Polsce, ale i na międzynarodowej scenie filmowej. Otrzymał Złote Lwy na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku w 1988 roku, a także Nagrodę Specjalną Jury, FIPRESCI i OCIC na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián. Legenda włoskiego kina, Michelangelo Antonioni, obejrzał film aż dwanaście razy. Tony Rayns z „Time Out” pisał, że Kieślowski stworzył „absolutnie mistrzowski film, który równoważy elementy humoru i ponurej prawdy o uczuciach”. Rita Kempley z „Washington Post” nazwała go „nastrojową, skrupulatną przypowieścią o ogromnej ranie w ludzkim sercu w obliczu braku miłości”. Czytaj także: Netflix oficjalnie to potwierdził, ten serial jest absolutnym hitem. Padły konkretne liczby Arcydzieło aktorstwa: Szapołowska i Lubaszenko Dzieło Kieślowskiego to również wielki triumf aktorski. Grażyna Szapołowska i Olaf Lubaszenko zostali wyróżnieni za swoje kreacje – Szapołowska zdobyła nagrodę za najlepszą rolę kobiecą, a Iwińska – za drugoplanową. Krytycy podkreślali, że „Szapołowska dowiodła, że jej wrodzony talent rozwinął się w aktorską maestrię”, a Lubaszenko „wydobył z roli Tomka kanciastą, niezdarną młodzieńczość”. Film, który podzielił odbiorców i wywołał kontrowersje Choć większość krytyków była zachwycona, nie brakowało głosów sprzeciwu. Tadeusz Wiącek z „Echa Dnia” określił film jako „opowieść o dewiancie seksualnym”, a Anna Tatarkiewicz uznała niektóre sceny za „obrzydliwe”. Mimo to film zyskał status kultowego, a zdaniem Przylipiaka, „reżyser trzyma widza w napięciu jak Hitchcock, a porusza jak poeta”. Czytaj także: Andrzej Seweryn jakiego jeszcze nie widzieliśmy! Ta rola może przejść do historii Źródła: wiadomosci.radiozet.pl, film.interia.pl
Olaf Lubaszenko niechętnie wraca wspomnieniami do dawnych lat: "Nie lubię siebie z tamtego okresu"
Olaf Lubaszenko – bez lukru, bez pozy – wraca pamięcią do czasów, które go ukształtowały i poraniły zarazem. W szczerej rozmowie z VIVĄ! wyznaje: "Niechętnie wracam do tamtych lat, bo nie lubię siebie z tamtego okresu"
Szalone lata 90., gdy każdy dzień był przygodą lub próbą przetrwania. "Wtedy najintensywniej ten świat poznawałem", mówi Beacie Nowickiej. Olaf Lubaszenko wraca wspomnieniami do czasów, gdy Warszawa tętniła nocnym życiem, granice między dniem a nocą zacierały się, a młodość była mieszanką euforii i zagubienia. W szczerej rozmowie – bez upiększeń – opowiada o podróżach, cenie decyzji i własnych winach, których nie przestał rozliczać. A także wymienia najważniejsze punkty na mapie tamtego świata. "Niechętnie wracam do tamtych lat, bo nie lubię siebie z tamtego okresu. Towarzyszy mi przekonanie, że ten czas należało przeżyć dużo uważniej. Być dużo bardziej obecnym, a mniej uciekać w świat mroku i fałszywie rozumianej zabawy", dodaje. <h2 class="touch:-me-2 touch:-ms-3.5 -ms-2.5 -me-1 flex items-center p-1 select-none -mt-1 duration-[1.5s] focus-within:transition-none hover:transition-none pointer-events-none [mask-image:linear-gradient(to_right,black_33%,transparent_66%)] [mask-size:300%_100%] [mask-position:100%_0%] motion-safe:transition-[mask-position] group-hover/turn-messages:pointer-events-auto group-hover/turn-messages:[mask-position:0_0] group-focus-within/turn-messages:pointer-events-auto group-focus-within/turn-messages:[mask-position:0_0] has-data-[state=open]:pointer-events-auto has-data-[state=open]:[mask-position:0_0]" id="olaf-lubaszenko-w-vivie-wspomina-lata-90-czy-ma-sentyment-do-tamtych-czasow-2b6367ce">Olaf Lubaszenko w VIVIE!: wspomina lata 90. Czy ma sentyment do tamtych czasów? – Czasy naszej młodości… Tam jest osadzona historia „Napadu” w reżyserii Michała Gazdy, gdzie genialnie zagrał Pan byłego esbeka. Gadacz, Pana bohater, ma w sobie magnetyzm, który przebija ekran i ciągnie widza za sobą. Dziękuję za te słowa. Wydaje mi się, że to jest film, który się udał, bo był uczciwie zrobiony przez uczciwych ludzi. Nie mówię tylko o sobie. Zawsze miałem słabość do funkcjonariuszy. Dobrze się czuję w uniformie, również, kiedy gram… duchownego. Bycie elementem organizacji o charakterze ściśle hierarchicznym w pewnym sensie porządkuje myślenie o świecie bohatera. Wiadomo, kto jest nad nim, kto jest pod nim, kto obok niego – to dobry punkt wyjścia do budowania relacji psychologicznych. Struktura hierarchiczna jako rodzaj kagańca, powód do tego, żeby się przeciwko niej buntować. Bohater „Napadu” był mi dodatkowo bliski, bo akcja filmu dzieje się w latach 90., w świecie, od którego zaczęliśmy naszą rozmowę. Wtedy najintensywniej ten świat poznawałem. – Film odnosi się do autentycznych wydarzeń z 1995 roku. Jak Pan wtedy żył? Tułałem się od jednego wynajmowanego mieszkania do drugiego: na Żoliborzu mieszkałem przy szkole pożarniczej, na Nowolipkach z okna widziałem komendę stołeczną policji. Dziwne czasy. Trudne. Nagle zniknęły drogowskazy, kompasy straciły orientację, a grunt usunął się nam spod nóg. Wszyscy byliśmy zdezorientowani. Jak żyłem? Młodzieńczą potrzebą, trochę z gatunku filozofii wschodnich, żeby płynąć z nurtem, pozwolić życiu się toczyć. Niech wiatr wieje i coś przyniesie. Tylko że to było specyficzne, nie do końca buddyjskie życie, bo związane z nocą, z mrokiem, z niepokojem, zagubieniem, z hałasem. Zaczęły powstawać ciekawe – jak nam się wówczas wydawało – kluby nocne, na przykład Planeta, o której później opowiadał najsłynniejszy świadek koronny. Ja trzymałem się bardziej Śródmieścia, przy Teatrze Wielkim był Zanzibar, Rabarbar i Barbados. Nasz ówczesny „wielki świat”. – Pamiętam. Zacierały się granice życia prywatnego z zawodowym. Dnia z nocą również. Najpierw byliśmy oszołomieni, potem też zafascynowani nowymi możliwościami. Pojawiały się kolejne propozycje, na przykład występ w „Metrze”, rola u Władysława Pasikowskiego, zaproszenie do Piwnicy pod Baranami i ja je wszystkie przyjmowałem, ponieważ uznawałem, że to są rzeczy, przez które trzeba przejść, doświadczyć, sprawdzić się, zanim zdecyduję, gdzie chcę osiąść na stałe. W XIX wieku młodzieńcy wyruszali w tak zwaną wielką podróż po Europie – a moja to były peregrynacje pomiędzy Warszawą, Krakowem i Łodzią… – Najważniejsze punkty na mapie tamtego świata? 1989 rok – „Metro”, 1991 – „Kroll”, rok później „Psy” Pasikowskiego. Obejrzałem ten film niedawno, po raz pierwszy w całości od premiery. Wciąż działa. Są w nim zaklęte jakieś emocje, które oddają ducha tamtego czasu. W 1993 urodziła się moja córka. Cztery lata później zrobiłem „Sztos”, potem „Chłopaki nie płaczą”. Rany boskie… bardzo dużo się działo! Było coś pięknego w tej ucieczce w pracę. Po drodze robiliśmy „Pamiętnik znaleziony w garbie”, ponad pół roku w Związku Radzieckim, który na naszych oczach zamieniał się w Rosję. W Leningradzie, który stał się Petersburgiem, urzędnikiem w magistracie był niejaki Putin. Bardzo mi się tam nie spodobało. TYLKO W VIVIE!: "Zabrakło mi siły, żeby walczyć". Dziś Olaf Lubaszenko mówi, co naprawdę wtedy czuł – Ma Pan sentyment do tamtych lat? Nie bardzo. Mnóstwo rzeczy wyrzuciłem z pamięci, ale w czasie rzeczywistym wszystko wydawało mi się interesujące, bo każdy miesiąc, tydzień, dzień przynosił nowe doświadczenia zarówno z perspektywy indywidualnej – wciąż jakieś rzeczy zdarzały się po raz pierwszy, na przykład areszt za bycie niewinnym świadkiem nocnej burdy, kolegium za uchylanie się od służby wojskowej – czy z perspektywy zbiorowej: wybuchające bomby, egzekucje na ulicach, „noc teczek” w Sejmie i obalenie rządu Jana Olszewskiego, afera Olina. Czasy brudne i brutalne, było w nich mnóstwo niepokoju, niepewności. Myślę, że cała generacja jest tym skażona. Nie mieliśmy mechanizmów obronnych, bo nie byliśmy na nic przygotowani. Niechętnie wracam do tamtych lat, bo nie lubię siebie z tamtego okresu. Towarzyszy mi przekonanie, że ten czas należało przeżyć dużo uważniej. Być dużo bardziej obecnym, a mniej uciekać w świat mroku i fałszywie rozumianej zabawy. – Na początku filmu „Napad” domyślił się Pan, że strażnik banku jest martwy, bo na stole zostawił kluczyki do poloneza. Mówi Pan: „Nie zostawiłby auta, na które zapierdalał całe życie”. Na co Pan w życiu „zapierdalał”? W latach 90. myślałem, że fajnie byłoby kupić sobie samochód. Popełniłem straszliwy błąd. Poszedłem do komisu po małego, oszczędnego niemieckiego diesla, a wyszedłem z bardzo drogim w utrzymaniu amerykańskim kabrioletem Chrysler Le Baron. To był najgorszy zakup, jaki mogłem zrobić. Ale zrobiłem. Tak czasem jest… Trochę nie miałem wyjścia, bo go rozbiłem w czasie jazdy próbnej, sprawdzając, jak jeździ się kabrioletem. Uderzyłem w bramę i skasowałem cały lewy bok, więc honorowo wyraziłem gotowość kupna. Właściciel komisu bardzo się ucieszył. Tego samego dnia, bez absolutnie żadnej konsultacji ani rozmowy, Janusz Józefowicz kupił… kabriolet Chrysler Le Baron! Pod Teatr Dramatyczny, gdzie graliśmy „Metro”, podjeżdżaliśmy dwoma: ja granatowym, on – czerwonym. Z tym że ja podjeżdżałem dużo krócej, bo mój się natychmiast zepsuł, a on dość długo. Jego zakup nie był taki głupi (śmiech). – Na co jeszcze wydawał Pan te pierwsze prawdziwe pieniądze? Pojechałem na Martynikę. Sam, na 10 dni. Okazało się, że domek, który wynająłem, nie miał niczego poza prysznicem. Ani telewizora, ani radia. Na dodatek ani razu nie widziałem słońca. Codziennie widziałem za to intensywną chmurę, która sięgała prawie do ziemi, i kolejne burze, czasem kilkanaście dziennie, strach było wchodzić do oceanu. Bardzo źle wspominam ten pobyt. Chciałem stamtąd uciec. Pojechałem na lotnisko, gdzie odkryłem, że ze wszystkich destynacji, które wyświetlały się na tablicy odlotów, żadnej nie mogę wybrać, ponieważ wszędzie były potrzebne wizy. Pamiętam, jak tam stałem, dławiąc łzy bezsilności. Rzeczywiście miałem sporo pieniędzy za jakąś reklamę, a nawet pierwszą w życiu kartę kredytową. Było mnie stać na każdy bilet klasy ekonomicznej, w każdym kierunku, ale nie miałem wizy donikąd. [...] Całość rozmowy – tylko w najnowszym numerze magazynu VIVA!, dostępnym przez dwa tygodnie od czwartku, 22 maja. CZYTAJ TEŻ: Straciła męża i cały dobytek, jej świat legł w gruzach przez złych ludzi. Katarzyna Gaertner ujawniła, kim są ci, którzy ją ocalili przez totalnym upadkiem
"Zabrakło mi siły, żeby walczyć". Dziś Olaf Lubaszenko mówi, co naprawdę wtedy czuł
Na swojej prywatnej mapie świata wyznaczył ważne punkty. Filmy. Narodziny córki. Kupno samochodu. Grę w piłkę. „Lata paskudne”. I próby bycia szczęśliwym, które trwają do dziś… Olaf Lubaszenko – szczery jak na spowiedzi – o swoich winach do odkupienia, życiowym „abonamencie” i z przesłaniem dla młodych.
Bywa, że dopiero na życiowym zakręcie przychodzi refleksja, której nie sposób było usłyszeć w pędzie codzienności. Olaf Lubaszenko – aktor, reżyser, człowiek z bagażem doświadczeń – mówi dziś o mroku, który potrafi dopaść każdego. W szczerej rozmowie opowiada o latach samotności, odkupieniu win, sportowej ucieczce od frustracji, a także o trudnej walce z własną niemocą. Nie ma tu tanich usprawiedliwień ani frazesów – jest za to emocjonalna wiwisekcja, która porusza i daje do myślenia. Dla młodych – cenna przestroga. Dla tych, którzy też kiedyś się pogubili – słowa otuchy. Olaf Lubaszenko o walce z własną niemocą i odkupieniu win. Wywiad VIVA! – Uwięziony na wyspie, dokonał Pan analizy swojego życia? Uciekłem w piłkę nożną. Codziennie o godzinie 17 były mecze. Muszę przyznać, że to był najlepszy futbol, jaki grałem w życiu, bo byłem tak naładowany frustracją i złością, że każdy chciał mnie mieć w swojej drużynie (śmiech). – Wyobrażam Pana sobie… Gadacz próbuje odkupić winy z przeszłości. Można? Gadacz nie pogodził się z tym, co robił złego w życiu. W nim to tkwi niczym jakieś pęknięcie. I to mi się podoba. Ludzie, którzy nie radzą sobie zbyt łatwo ze swoimi grzechami, są ciekawsi, pod tym względem mój bohater był mi bliski. Mrok z przeszłości, który nas dopada, znamy z własnego życia. Myślę, że na jakimś poziomie każdy człowiek to zna. Każdy ma rzecz, której się wstydzi. Czy można odkupić winy z przeszłości? Odpowiedź brzmi: i tak, i nie. Zależy od punktu widzenia postaci, osoby, człowieka. Ktoś może robić wszystko, żeby odkupić winy, poświęcać temu całe swoje życie, czas, uwagę, a to wciąż będzie niewystarczające dla drugiej strony. Ale wtedy człowiek ma przynajmniej poczucie, że się starał, i to mu daje jakieś oczyszczenie. Może być odwrotnie. Ktoś myśli, że odkupił swoje winy, że zadośćuczynił drugiej osobie, ale to – jak uczy literatura, życie i film – często nie działa. I wraca… – Ma Pan jakieś winy do odkupienia? Całą masę, pani Beato. Głównie z lat 90., kiedy żyłem tak, jakby jutra miało nie być. – Udało się Panu coś odpokutować? Staram się. – Jakiś przykład? Pani Beato, przykładu nie będzie… [...] – Poddał się Pan kiedyś w życiu? Na wiele lat, ale nie dlatego, że przypadek o wszystkim decyduje. Tylko dlatego, że zabrakło mi siły, żeby walczyć. 2008, 2009, 2010 – lata paskudne w moim życiu, a w Polsce już coraz lepsze. Paradoks. Dziwne uczucie, kiedy nie masz siły… – Upokarzające? Paraliżujące. Upokarzające jest to, że widzimy, jak bardzo zmienia się nasze ciało, jak bardzo jesteśmy nie w formie, a jednak musimy istnieć między ludźmi. Nie tylko złośliwe teksty, nie tylko znaczące szepty, wystarczą spojrzenia, żeby poczuć się upokorzonym. Ale nie chciałbym wracać do tamtych wspomnień, zwłaszcza że mam to ze sobą przegadane, przepracowane. Natomiast poczucie, że już nie masz siły, żeby walczyć, jest zaskakujące. Pierwszego dnia myślisz, że jesteś w gorszej formie. Drugiego: Jeszcze muszę odespać, wygrzać się w łóżku. Po tygodniu: Może jednak pójdę do lekarza? A może mi przejdzie? Mija miesiąc i już wiesz, że… – …to jest coś poważnego. Pamiętam swoje zdziwienie: Jak to?! Przecież ja byłem takim aktywnym, rozrywkowym chłopakiem, tak lubiłem towarzystwo. Gdzie to się podziało?! No gdzieś się podziało. Być może suma pewnych rzeczy w życiu jest wartością zamkniętą, podobnie jak ilość szarych komórek. Jeżeli człowiek je katuje i niszczy, w końcu się wyczerpią. Ilość wyjść, spotkań z ludźmi, imprez też może być sumą ograniczoną. Każdy ma swój „abonament”. Dlatego – jako człowiek z pewnym doświadczeniem – sugeruję młodszym, żeby jednak nie pożerać życia. Wbrew opiniom, że trzeba być na nie zachłannym: brać, brać, brać. Wszystko, wszędzie, naraz. Gdy bierze się za dużo, próg oczekiwań się zmienia, bo coraz wyżej musimy podnosić tę podstępną poprzeczkę. Więc na waszym miejscu, drodzy młodzi czytelnicy VIVY!, planowałbym życie na 80 lat, a nie na 27. Życie to jest jednak przedsięwzięcie długofalowe. Rozmawiała: Beata Nowicka Całość rozmowy – tylko w najnowszym numerze magazynu VIVA!, dostępnym przez dwa tygodnie od czwartku, 22 maja.
Kożuchowska modli się za Leona XIV, Lubaszenko mówi o nadziei. Emocje polskich gwiazd po wyborze papieża
Wybór Roberta Prevosta na nowego papieża poruszył emocje wiernych na całym świecie. Polacy żywo zareagowali na ogłoszenie Leona XIV głową Kościoła katolickiego, dzieląc się swoimi nadziejami, wzruszeniem i refleksjami po jego pierwszym przemówieniu.
Wybór Roberta Prevosta na nowego papieża wywołał falę komentarzy wśród polskich gwiazd. Małgorzata Kożuchowska wyraziła nadzieję i wsparcie wobec Leona XIV, Olaf Lubaszenko mówi o nowej nadziei, a Piotr Kraśko podkreśla wagę historycznej chwili. Małgorzata Kożuchowska: „Modlę się dziś za niego” 8 maja 2025 roku, w dniu ogłoszenia wyboru nowego papieża, Małgorzata Kożuchowska jako jedna z pierwszych gwiazd zareagowała na historyczne wydarzenie. Tuż po pierwszym wystąpieniu Leona XIV na balkonie bazyliki św. Piotra aktorka opublikowała na Instagramie zdjęcie Roberta Prevosta i zacytowała jego słowa: „Pokój wam wszystkim!”. Kożuchowska zwróciła uwagę na przesłanie nowego papieża, który mówił o wspólnocie, pokoju, dialogu i otwartości Kościoła. Artystka, znana z głębokiej wiary, nie kryła emocji: „Po tym pierwszym przemówieniu jestem pełna nadziei, że to papież rozumiejący dzisiejszy świat i będzie prowadził Kościół bliski ludziom i rozumiejący ich problemy. Modlę się dziś za niego!”. Zobacz też: Biały dym nad Kaplicą Sykstyńską – wybrano następcę Franciszka! Kim jest nowy papież? Olaf Lubaszenko: „Nowy papież, nowa nadzieja” Swoją opinię na temat nowego papieża wyraził również Olaf Lubaszenko. Aktor i reżyser zamieścił na Instagramie wpis, w którym emocjonalnie odniósł się do historycznego momentu. „New Pope. New hope” — napisał, komentując wybór Roberta Prevosta, który jako pierwszy Amerykanin w historii został papieżem. Lubaszenko zauważył również symbolikę liczby 14, która jego zdaniem niesie przesłanie harmonii, równowagi i jedności. Do posta dołączył zdjęcie Leona XIV, podkreślając wagę chwili: „Historia nie zatrzymuje się, pędzi do przodu. I dzieje się na naszych oczach”. Zobacz też: Watykan pod kluczem: Kucharze, technicy i kardynałowie milczą. Co ukrywają przed światem? Piotr Kraśko i historyczna chwila na antenie Dziennikarz Piotr Kraśko również zareagował na wybór nowego papieża. Na Instagramie opublikował zdjęcie ze studia „Faktów” i opisał moment ogłoszenia słów „Habemus Papam!” jako wyjątkowy. „Nasza reżyserka w tej chwili” — napisał, podkreślając emocjonalny wymiar chwili i jej znaczenie historyczne. W komentarzach przypomniano, że Kraśko był korespondentem TVP w Watykanie w czasie śmierci Jana Pawła II. Przez ponad dwa miesiące relacjonował wtedy wydarzenia z Watykanu, co opisał również w swojej książce „Kiedy świat się zatrzymał. 63 dni w Watykanie z Piotrem Kraśko”. Czytaj też: Cezary Żak jako papież? Internet oszalał. „Ojciec Święty Piotr Kozioł” podbija sieć! Michał Figurski z dystansem o wyborze Leona XIV Nieco inny ton przyjął Michał Figurski. Znany dziennikarz muzyczny postanowił spojrzeć na wydarzenia z typowym dla siebie dystansem i ironią. Wpis, który opublikował w mediach społecznościowych, był aluzją do politycznych zapędów Donalda Trumpa, który gratulował papieżowi i podkreślił, jak wielkim zaszczytem jest dla USA ten wybór. „Miała być Kanada albo Grenlandia, a wyszło, że Watykan” — napisał Figurski, nawiązując do pomysłów Trumpa dotyczących poszerzenia terytoriów USA. Ten ironiczny komentarz stanowił kontrast wobec pełnych powagi i duchowej refleksji wypowiedzi innych komentatorów. Kim jest papież Leon XIV? Fakty z życia Roberta Prevosta Nowy papież, Robert Prevost, urodził się w 1955 roku w Chicago. Wychowywał się w religijnej rodzinie – jego ojciec Louis był pedagogiem, a matka Mildred bibliotekarką. Od najmłodszych lat uczestniczył w życiu parafii jako ministrant i lektor. W wieku 27 lat przyjął święcenia kapłańskie, a następnie ukończył studia doktoranckie z prawa kanonicznego w Rzymie. Prevost przez lata pracował jako misjonarz w Peru, był też przełożonym generalnym Zakonu św. Augustyna. W 2015 roku został biskupem diecezji Chiclayo, a w 2023 mianowano go kardynałem i prefektem Dykasterii ds. Biskupów. W lutym 2025 objął funkcję kardynała biskupa diecezji Albano we Włoszech. Zobacz też: Mówi o jedności, ale jego poglądy dzielą wiernych. Dlaczego Leon XIV budzi nadzieję i niepokój jednocześnie? Papież z USA: co oznacza wybór Leona XIV dla Kościoła? Robert Prevost przyjął imię Leon XIV, stając się 267. biskupem Rzymu i pierwszym papieżem pochodzącym z USA. Jego wybór może oznaczać dążenie do równowagi między progresywną linią Franciszka a konserwatywnymi oczekiwaniami części duchowieństwa. Nowy papież znany jest z dyskretnego stylu, bliskości wobec ubogich i migrantów oraz konsekwentnej pracy na rzecz dialogu i jedności. W swoim pierwszym przemówieniu papież Leon XIV mówił o potrzebie pokoju i bycia razem, co spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem nie tylko wśród wiernych, ale również wśród osób publicznych.
Olaf Lubaszenko o samotności. "W cierpieniu człowiek zawsze jest samotny"
Aktor w szczerej rozmowie o osobistych przeżyciach
Olaf Lubaszenko w szczerej rozmowie z Joanną Przetakiewicz otworzył się na temat depresji. Aktor wspomniał też o cierpieniu, które według niego zawsze łączy się z samotnością. "Im bardziej samotność wpędza nas w trwały smutek, tym jest większa szansa, że dłużej zostaniemy samotni", mówił. Olaf Lubaszenko o hejcie i przebodźcowaniu Jedenaście lat temu Olaf Lubaszenko zachorował na depresję, której początkowo nie potrafił nazwać. Zrozumiał wówczas, że pomóc mogą mu jedynie specjaliści — dziś natomiast nie boi się mówić wprost o swojej trudnej przeprawie. Jednak w procesie powrotu do zdrowia nie pomagały mu nienawistne komentarze... Gość talk-show "Życie od nowa" przyznał, że od dawna zmaga się z hejtem i wciąż nie czuje się na niego w pełni odporny. "Hejt jest jedną z przyczyn tego naszego dzisiejszego poczucia, że coś jest nie tak ze światem. To jest jeden z tych elementów. Przebodźcowanie na pewno też", podkreślał. W dalszej części wspomniał o samotności, która jest mu szczególnie bliskim tematem: "Myślę, że samotność jest i przyczyną i skutkiem jednocześnie. To jest jedno z tych pojęć czy zjawisk, które bardzo trudno rozdzielić. [...] I tak jest z samotnością: z jednej strony jest przyczyną tego, że tak wielu ludzi doświadcza smutku. Takiego trwałego, ponadnormatywnego smutku i jest też efektem tego smutku". Olaf Lubaszenko dodał, że samotne osoby potrzebują szczególnego wsparcia w poradzeniu sobie z emocjami. "Tym bardziej trzeba sobie pomóc, bo im bardziej samotność wpędza nas w trwały smutek, tym większa jest szansa, że dłużej zostaniemy samotni". ZOBACZ: Olaf Lubaszenko o depresji. Jedno zdarzenie miało na nią wpływ. Mówi o pęknięciu w sercu Olaf Lubaszenko cierpiał w samotności Prowadząca zapytała gościa, czy on sam kiedyś był samotny. Olaf Lubaszenko odpowiedział twierdząco oraz wspomniał o własnych doświadczeniach. "W cierpieniu niestety zawsze na końcu człowiek jest samotny. Nawet jeśli jest otoczony cudownymi, kochającymi bliskimi. Ludźmi, którzy próbują wiele zrozumieć, no to przecież nie wpuszczą ich i nie chcą ich tam wpuszczać, bo mogliby też ucierpieć. [...] Jesteśmy samotni z naszym cierpieniem zawsze, bo tylko my wiemy tak do końca, na czym ono polega i z czym się wiąże" — podsumował aktor. Całą rozmowę aktora z Joanną Przetakiewicz znajdziesz na górze strony i naszym YouTubie. SPRAWDŹ: Olaf Lubaszenko nie potrafił zaakceptować swojego ciała. Gdy zachorował, wsparcie otrzymał od niespodziewanej osoby View oEmbed on the source website
Olaf Lubaszenko schudł 80 kilogramów, także dzięki hejterom: „Prostackie zamiary”
Aktor wspomina czas, w którym hejt przemienił w coś dobrego
Ponad dekadę temu Olaf Lubaszenko zawalczył o siebie. Dwa razy. Pierwszy – nie ulegając depresji. Drugi – zrzucając kilkadziesiąt kilogramów i dając tym samym sobie dużo zdrowia i lepszej kondycji. Dziś, po latach, ujawnia, że jedną z motywacji do zewnętrznej przemiany były hejterskie komentarze. Olaf Lubaszenko o swojej metamorfozie. Co czytał o sobie w sieci? W najnowszym odcinku cyklu „Życie od nowa” Olaf Lubaszenko opowiedział Joannie Przetakiewicz o tym, jak jednocześnie leczył się z depresji i nadwagi. Co dało mu siłę do działania? „Pierwsza motywacja była taka, że po prostu potrzebowałem pomocy. Zdecydowanie to poza dyskusją. Na zewnątrz się rozrastałem, a w środku znikałem, stawałem się kruchuteńki. Tak mocno, że byle co, że każdy impuls mógł mnie złamać, przerwać na pół i by mnie nie było”, mówił aktor. Gdy dał sobie pomóc i posłuchał rad medyków, jednocześnie lżejszy stawał się nie tylko w duszy. Według artykułów miał schudnąć w sumie aż 80 kilogramów. „Magicznie w tym czasie zacząłem chudnąć, to było niesamowite. Oczywiście nie była to czysta magia, był w tym też rodzaj naukowej podpory. Chodziło mi o dietę. Wystarczyło odstawić praktycznie trzy rzeczy, żeby to ruszyło z tak niesamowitą siłą” zdradził Joannie Przetakiewicz. Archiwalne zdjęcia: Nic by się jednak nie udało, gdyby nie druga motywacja. Hejterzy. Artysta twierdzi, że doznał wstrząsu, gdy zaczął korzystać z internetu i czytać komentarze pod artykułami o sobie. Słowa pełne okrucieństwa przemienił w dobrą energię do działania. „Przede wszystkim nie wyobrażałem sobie, że komuś się chce o mnie pisać. A okazało się, że jest tego całkiem sporo. To było dla mnie szokiem. Poczytałem sobie trochę, jak ludzie mnie nazywają. Mieli wredną uciechę. W pierwszej chwili wbiło mnie to w glebę i wymieszało z błotem. Wsadziło do ogniska i zrobiło ze mnie ziemniaka w mundurku. Takiego dużego, pomarszczonego ziemniaka w mundurku”, opowiadał Olaf Lubaszenko. „Zacząłem to analizować. Ja szybko w miarę mówię, ale do wniosków dochodzę czasami latami. Tak było też w tym wypadku, że pewnie minęło kilka miesięcy, zanim zacząłem rozumieć, że to może być tak, że kompletnie wbrew intencjom hejterów, potraktuję to jako motywację. Jak paliwo dla siebie. Bo inaczej to nie ma sensu. Inaczej to jest poddanie się temu tonowi i ich zamiarom. Prostackim zamiarom. To trzeba nazywać akurat po imieniu. Zamiarom czasami bezrefleksyjnym, czasami dziejącym się dlatego, że inaczej nie umieją; albo że nikt ich nie nauczył, że można inaczej o ludziach, niż źle”, usłyszeliśmy przed kamerami VIVY.pl. SPRAWDŹ TEŻ: Cezary Pazura samodzielnie wychował córkę: „Musiałem być dla niej i mamą, i tatą” Całą rozmowę zobaczysz na górze strony i na naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Olaf Lubaszenko o depresji. Jedno zdarzenie miało na nią wpływ. Mówi o pęknięciu w sercu
„Doszedłem do tego niedawno. To było wiele lat temu…”
Przez długi czas uważał, że nie warto o tym mówić. Towarzyszyło mu poczucie, że to zbyt osobiste i świadczące o jego niemocy. Gdy jednak w końcu się przełamał, dowiedział się, jak wielką siłę swoim wyznaniem dał innym będącym w potrzebie. Olaf Lubaszenko opowiedział Joannie Przetakiewicz o swoich zmaganiach z depresją. Kilka lat temu zrobił wiele, by dojść do stanu zdrowia i równowagi. Co sprawiło, że w jego głowie zapanował mrok? Dowiadujemy się z najnowszego odcinka cyklu „Życie od nowa”. Olaf Lubaszenko: depresja, przyczyny, leczenie. Jak sobie poradził? Mniej więcej 11 lat temu codzienność Olafa Lubaszenki zaczęła nabierać szarych kolorów. Na początku aktor nie umiał nazwać dokładnie tego, że zmaga się z depresją. Czuł jednak, że mimo zaproszeń do opowiedzenia o tym w wywiadach, nie miał siły i ochoty dzielić się tą częścią swojego życia. Po którymś z rzędu zaproszeniu, w końcu zgodził się wystąpić w programie Tomasza Lisa. Jednocześnie pisał też książkę, w której nie pominął wątku choroby. Jak zapamiętał tamten czas? „Bardzo długo gryzłem się po prostu sam ze sobą. Myślę, że powoli znikałem. Paradoksalnie, bo będąc zewnętrznie coraz większym. Znikałem wewnętrznie i było mnie coraz mniej. Nawet chyba do końca nie wiedziałem, że mam depresję. Raczej po prostu to czułem, rozumowo umiałem sobie do tego dojść. Ale nie było to jeszcze potwierdzone. Dopiero mniej więcej równolegle z powstawaniem mojej książki zacząłem zasięgać porad i pomocy specjalistów”, mówi VIVIE.pl Olaf Lubaszenko. „I co więcej, zdarzyło mi się też coś takiego, że cały ten proces leczenia spowodował, że zacząłem też chudnąć. To było niesamowite”, dopowiedział aktor, który jednocześnie zrzucał z siebie balast wewnętrzny i zewnętrzny. SPRAWDŹ TEŻ: Cezary Pazura samodzielnie wychował córkę: „Musiałem być dla niej i mamą, i tatą” A skąd wzięła się u niego depresja? „Wydaje mi się, że ja dość dobrze wiem, od czego się ten proces zaczął”, powiedział Olaf Lubaszenko i dodał, że nie jest jeszcze gotowy opowiedzieć o tej sytuacji wprost. „Nie mogę za bardzo o tym opowiedzieć. Wciąż. Wciąż, mimo że minęło wiele lat. Co to było? Doszedłem do tego niedawno. To była sprawa związana z jedną z bliskich mi osób. Coś się wydarzyło takiego, co do tej pory próbuję zrozumieć”, usłyszeliśmy w cyklu „Życie od nowa”. Artysta uważa, że depresji towarzyszy często pewien schemat. Po wielu sukcesach, po zdobywaniu szczytów, nagle następuje ich koniec, a za rogiem czają się czarne myśli. „Zaczynamy iść coraz szybciej, w końcu musimy biec. Z zadyszką coraz większą. Aż w końcu wystarczy taki malutki kamyczek, żeby nogi się nam poplątały. I lecimy w dół. Nie inaczej było w tym wypadku. […] Pojawiło się takie pęknięcie w sercu, w duszy, gdzieś w środku, ziejące taką nieprzyjemną pustką. Zimną, czarną. Taka jakby antymateria trochę w człowieku się pojawiała. Pęka to. I ty wiesz doskonale, jak o siebie zawalczyć. Wszystko potrafisz wytłumaczyć bardzo dobrze. I sobie, i innym. Potrafisz nawet napisać rozdział książki na ten temat. Tylko że wiesz, że dopóki ta dziura, ta przerwa, to pęknięcie nie zostaną jakoś zasklepione, to nic się nie uda. Po prostu. Bo to jest antymateria. Bo to jest coś, co niweluje każdy twój wysiłek, żeby sobie pomóc. To coś, co Cię przerasta”, mówi Olaf Lubaszenko. Całą rozmowę aktora z Joanną Przetakiewicz znajdziesz na górze strony i naszym YouTubie. View oEmbed on the source website
Olaf Lubaszenko ma przyrodnią, młodszą o 17 lat siostrę. Jakie są między nimi relacje?
Oboje są aktorami i dziećmi znanego aktora EdwardaLinde-Lubaszenko. Urodzili się jednak w różnych małżeństwach swojego ojca. Aktor zawsze miał wielkie powodzenie u kobiet i cztery żony, a kochanek tyle że – jak sam mówił - przestał je liczyć. Jakie relacje mają Beata Chyczewska i Olaf Lubaszenko? [Ostatnia publikacja na VUŻ i VIVA! Historie: 22.01.2025 r.] Kim jest Beata Chyczewska, siostra Olafa Lubaszenki? Olafa Lubaszenko nie trzeba właściwie przedstawiać. Jest znanym aktorem i reżyserem. Jego film „Chłopaki nie płaczą” z 2000 roku cieszył się ogromną popularnością. Zadebiutował jako trzynastoletni dzieciak w serialu „Życie Kamila Kuranta”, popularność przyniosły mu między innymi role w filmach „Kroll” i „Zabić Sekala”, za którą otrzymał nagrodę dla Najlepszego Aktora Filmowego w 1999 roku. Urodził się w 1968 roku i jest owocem miłości Edwarda Linde-Lubaszenki i jego pierwszej żony, Asji Łamtiuginy, aktorki, malarki. Zobacz też: „Błagałem ją o dziecko”. Edward Linde-Lubaszenko o swojej pierwszej żonie, Asji Beata Chyczewska urodziła się w 1985 roku. Jej ojcem jest Edward Linde-Lubaszenko, a mamą czwarta i formalnie ostatnia żona aktora, także aktorka Beata Paluch. Poznali się, gdy była jego studentką w krakowskiej Szkole Teatralnej. Ich związek był w latach 80. niemal sensacją. On trzykrotny rozwodnik, mówił, że nie interesują go już przelotne miłostki, ona młodsza o 22 lata zakochała się w przystojnym i wybitnym profesorze. Beata Paluch uchodziła w latach 80. za jedną z najpiękniejszych młodych aktorek, wróżono jej wielką karierę, która nie do końca się spełniła. Beata Paluch jest aktorką Teatru Starego w Krakowie, ale widzowie znają ją pewnie z seriali „Dziewczyna z Mazur” i z „Pograniczaw ogniu”, z filmów „Sceny dziecięce z życia prowincji" oraz „Anioł w szafie”. Olaf Lubaszenko i Beata Chyczewska: jak dzisiaj żyją? Olaf Lubaszenko ma dorosłą dzisiaj córkę, aktorkę Mariannę Linde (przyjęła jeden człon z nazwiska dziadka, ten po jego prawdziwym, a nie przyszywanym ojcu – Julianie Linde). Olaf Lubaszenko długo zmagał się z nadwagą i depresją, opowiadał o tym, jak czuł się samotny, wypalony, osaczony przez lęki. A jednocześnie próbował sam sobie z tym stanem poradzić. Dzisiaj, dzięki fachowej pomocy, jest już w dużo lepszej formie. Aktor jest od lat w związku z Hanną Wawrowską, to ona pomagała mu w wychodzeniu z depresji. Ukochana aktora jest specjalistką ds. protokołu dyplomatycznego i etykiety biznesowej. Beata Chyczewska wyszła za mąż za finansistę Michała Chyczewskiego, mają córkę Antosię. Beata Chyczewska na aktorstwo zdecydowała się późno, w wieku 23 lat. Wcześniej mówiła, że nie zamierza iść w ślady rodziców. Ojciec zwracał jej uwagę na słabą dykcję. Ale jakoś sobie z tym poradziła, skończyła Akademię Teatralną. Gra w znanym Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku, wystąpiła w serialach: „Leśniczówka” „Korona królów” i „Ojciec Mateusz”; w filmie „Ślicznotka”. Pracowała w TVP3 Warszawa w programie „Warszawa dzień”. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/forum-0428645025-1-547fa21.jpg" width="3888" height="2592" alt="Warszawa, 19.01.2012. Premiera filmu Sztos 2 w rez. Olafa Lubaszenki. N.z. Olaf Lubaszenko i Edward Linde-Lubaszenko.,Image: 428645025, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Marcin Dlawichowski / Forum" title="Olaf Lubaszenko Edward Linde Lubaszenko" /> Czy ma częste, dobre relacje z przyrodnim bratem? Jeśli tak, to o tym nie opowiada. Na jej Instagramie nie ma zdjęć brata, aktorka publikuje czasem zdjęcia, taty Edwarda Linde-Lubaszenki, widać, że kocha ojca i jest z nim związana. Olaf Lubaszenko też raczej nie opowiada o przyrodniej siostrze. Widać, ze oboje kochają ojca i są związani ze swoimi matkami. Beata Chyczewska napisała o swojej mamie, że jest pięknym, kolorowym ptakiem. Olaf Lubaszenko pokazał na Instagramie cudne zdjęcia swojej mamy Asji Łamtiuginy z młodości. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/forum-0429841252-1-87c5348.jpg" width="3072" height="2048" alt="2-07-2006 Edward Linde Lubaszenko, aktor z corka Beata Krakow,Image: 429841252, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Mariusz Makowski / Forum" title="Edward Linde-Lubaszenko z corka" /> Zobacz też: W PRL-u była ikoną muzyki, wszyscy śpiewali jej wielki hit. Rena Rolska zeszła ze sceny u szczytu popularności
Ich uczucie rodziło się powoli, z dala od blasku fleszy. Niewielu pamięta o tej relacji
Przed laty Olaf Lubaszenko całkowicie stracił dla niej głowę
Życie uczuciowe gwiazd polskiego show-biznesu od zawsze wzbudza ogromne emocje. Niektóre relacje trwają do dziś, inne dawno temu się rozpadły. Jakiś czas temu media przypomniały historię uczucia popularnych artystów – Karoliny Muszalak i Olafa Lubaszenki. Co ich łączyło? Dziś nikt nie pamięta, że byli parą. Ponad dwadzieścia lat temu miało ich połączyć gorące uczucie Ona – niesamowita, utalentowana i piękna aktorka. Widzowie doskonale znają ją za sprawą roli w serialu Plebania, Życiu jak Poker czy 13. Posterunku. On – popularny, odnoszący sukcesy aktor. Olaf Lubaszenko miał na swoim koncie fenomenalne kreacje m.in. w Sztosie, E=mc² (gdzie dał poznać się jako znakomity reżyser), Psach. Media donosiły, że aktorów połączyło ich coś więcej niż przyjaźń. W dodatku od czasu do czasu byli widywani w swoim towarzystwie na branżowych wydarzeniach, czym zwracali na siebie uwagę znajomych oraz prasy. „Oczarowała go swoją stanowczością i urodą. Ona dostrzegła w nim może nieco zgubionego, wrażliwego mężczyznę. Widywano ich uradowanych, uśmiechniętych”, przypominano w artykule na łamach Rewii [cytat za Pomponik.pl]. Sami zainteresowani nie zabierali głosu na temat plotek i spekulacji. Koledzy aktora zauważali, że ta relacja mocno na niego wpłynęła. Dostrzegli, że bardzo się zmienił, spoważniał. „Coś się w moim życiu zmienia. Ale jestem tak potwornie zabobonny, że nie powiem, co i z kim. Jak się już zmieni na dobre, nie będę tego ukrywał”, miał mówić przed laty [cytat za Onet Kobieta]. Czytaj też: Dostawała niemoralne propozycje, odeszła z serialu Plebania. Tak zmieniła się Karolina Muszalak Związek Karoliny Muszalak i Olafa Lubaszenki nie przetrwał Jednak w pewnym momencie ich drogi miały się rozejść. Rewia donosiła, że Karolina Muszalak myślała poważnie o przyszłości, marzyła budowaniu rodziny. Z kolei Olaf Lubaszenko miał inne priorytety. Kilka lat wcześniej rozwiódł się z Katarzyną Groniec, z którą doczekał się córki. Miał już na swoim koncie bagaż doświadczeń. Ich pragnienia, plany i wizja najbliższej przyszłości zupełnie się nie pokrywały. „Karolina nie mogła do końca zaaprobować tego, że jej ukochany w zasadzie funkcjonuje we własnej rzeczywistości. Zanim zdążyła go ściągnąć na ziemię, doszło do rozstania", pisano na łamach Rewii [cytat za Kobieta Onet]. W jednym z dawnych wywiadów Olaf Lubaszenko miał mówić, że wymagania rosną, gdy fascynacja się zmniejsza. Para miała się od siebie oddalać. „Gdy namiętność i fascynacja zmniejszają się, rosną wymagania. Na początku są zerowe, bo ta druga osoba wystarcza za cały świat. Może tylko u mnie wymagania pojawiają się trochę za wcześnie i być może są zbyt duże”, przypomina cytat Kobieta Onet.pl. Czytaj też: Olaf Lubaszenko jest nie do poznania. Zaskoczył nowym wizerunkiem na Festiwalu w Międzyzdrojach Każde z nich poszło własną drogą, budowali swoje szczęście na nowo. Jak podają media, aktorka odnalazła miłość i wyszła za mąż. U szczytu sławy usunęła się w cień, rzadko występowała w kolejnych produkcjach, rzadko pojawia się też na czerwonym dywanie. Karolina Muszalak działa w zgodzie ze swoimi pragnieniami i nie robi niczego wbrew sobie. Z kolei serce Olafa Lubaszenki zabiło mocniej do Hanny Wawrowskiej, z którą od kilkunastu lat tworzy zgrany duet. Aktor zaznaczał, że pomogła mu przejść przez najtrudniejsze chwile. „Cały czas miałem nadzieję, że przyjdzie dzień, w którym nagle zacznę się uśmiechać i pojawi się słońce. Słońce się nie pojawiło, ale pojawiła się Hania”, mówił w wywiadzie-rzece Chłopaki niech płaczą [cytat za Fakt.pl]. Źródło: Kobieta Onet.pl, Pomponik.pl, Teleshow.wp.pl, Plejada.pl
Olaf Lubaszenko jest nie do poznania. Zaskoczył nowym wizerunkiem na Festiwalu w Międzyzdrojach
Olaf Lubaszenko przeszedł jakiś czas temu niesamowitą metamorfozę. Aktor zrzucił aż 80 kilogramów, a wagę trzyma do teraz. Dawno niewidziany, pojawił się w ten weekend podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach. Jest nie do poznania! Jak teraz wygląda? Olaf Lubaszenko zaskakuje wizerunkiem Jest jednym z najlepszych polskich aktorów. Jakiś czas temu pisaliśmy o jego spektakularnej metamorfozie, która pozwoliła mu zrzucić aż 80 kilogramów. Przy okazji zmiany wagi, mówił w wywiadach otwarcie o problemach zdrowotnych. "W moim przypadku nie dałoby się oddzielić cukrzycy od dwóch poważnych problemów, czyli od otyłości i od towarzyszącej jej depresji. Największy problem mam z aktywnością fizyczną, ponieważ w następstwie otyłości mam problemy ze stawami"- mówił w rozmowie z "Faktem" Olaf Lubaszenko. ZOBACZ: Prywatne koncerty, zjawiskowe Lazurowe Wybrzeże. Tak gwiazdy bawiły się na urodzinach polskiego miliardera Lubaszenko pozował podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach Na Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, Olaf Lubaszenko pozował w towarzystwie znanej aktorki, Małgorzaty Pieczyńskiej. Musimy przyznać, że początkowo trudno było go rozpoznać. Nie tylko zrzucił kilogramy, ale również zmienił się od razu na twarzy. Chętnie uśmiechał się do fotoreporterów i był w wyraźnie dobrym nastroju. Sami zobaczcie!
Znają się ponad 30 lat, dopiero teraz poznaliśmy kulisy ich relacji. Olaf Lubaszenko zrobił to w dniu urodzin Janusza Józefowicza
Takiego wyznania nie spodziewali się nawet wierni fani aktora
Znają się od ponad 30 lat, lecz nigdy wcześniej nie mówili o swojej relacji. Okazuje się, że Olaf Lubaszenko i Janusz Józefowicz są serdecznymi przyjaciółmi. Z okazji kolejnych urodzin dyrektora teatru Buffo, aktor postanowił zdradzić więcej szczegółów i opisać, jak wygląda ich znajomość. Co więcej, ulubieniec publiczności opublikował w sieci ich wspólne zdjęcie. Historia relacji Olafa Lubaszenki i Janusza Józefowicza Olaf Lubaszenko od wielu lat zachwyca nie tylko na małym, ale też na dużym ekranie. I choć na początku lat 90. zdał eksternistyczny egzamin aktorski, wcześniej zagrał w wielu produkcjach. Przypomnijmy, że telewidzowie pokochali go między innymi za udział w filmie Piłkarski poker, Krótki film o miłości, czy Korczak. Co więcej, później przez jakiś czas zachwycał w serialu Barwy szczęścia. Na tym jednak nie koniec. W przeszłości znalazł się w pierwszej obsadzie kultowego już musicalu Metro, który został stworzony przez Janusza Stokłosę oraz Janusza Józefowicza, z którym łączy go wielka przyjaźń. To właśnie tam dyrektor teatru i aktor złapali wspólny język. W dodatku ich dobra relacja zaowocowała kolejnymi projektami. Przypomnijmy, że Janusz Józefowicz grywał w produkcjach swojego kolegi, takich jak: dwie części filmu Sztos, czy Poranek kojota. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Pierwszy mąż namówił Ewę Bem na wyjazd z kraju. Mało brakowało, a nie wróciłaby do ojczyzny Olaf Lubaszenko, Janusz Józefowicz, Natasza Urbańska, 2001 rok Olaf Lubaszenko o przyjaźni z Januszem Józefowiczem Kilka dni temu ukochany Nataszy Urbańskiej, a zarazem dyrektor teatru Buffo świętował kolejne urodziny. Z tej okazji wybitny polski aktor — Olaf Lubaszenko za pośrednictwem mediów społecznościowych złożył koledze z branży wyjątkowe życzenia, które wzruszyły internautów. „Urodziny Janusza Józefowicza. Nie miałem zbyt wielu okazji, żeby publicznie opowiedzieć o tym, jak wiele się od niego nauczyłem i jak dużo ta relacja dla mnie znaczy!", napisał. Ulubieniec publiczności dodał również: „Czynię to więc z tej uroczystej okazji… Wszystkiego najlepszego, drogi »Józku«! (zdjęcie mocno archiwalne i niekoniecznie pstryknięte w idealnym momencie, ale ma w sobie ducha i moc"", kontynuował. „Wspomniane zdjęcie zostało zrobione podczas świętowania jednego z kolejnych jubileuszy spektaklu "Metro", który jako jedyny polski musical zagościł na słynnym Broadwayu i był nominowany do nagrody Tony, czyli odpowiednika teatralnego Oscara", podsumował. CZYTAJ TEŻ: Rozstali się po 30 latach w obliczu choroby. Śmierć Piotra Kokosińskiego do dziś owiana jest tajemnicą Olaf Lubaszenko, Janusz Józefowicz, 20-lecie Metra, spektakl jubileuszowy, Teatr Dramatyczny, 30.01.2011 rok
Pojawił się na premierze spektaklu i przykuł wszystkie spojrzenia. Olaf Lubaszenko schudł już 80 kilogramów!
Aktor pojawił się na premierze swojego spektaklu
Od wielu lat jest jednym z najpopularniejszych polskich aktorów, a także utalentowanym reżyserem. Choć Olaf Lubaszenko ma za sobą trudne chwile oraz walkę z depresją i nadwagą, to postanowił się nie poddawać. Do tej pory udało mu się zrzucić już 80 kilogramów! Aktora mogliśmy zobaczyć przy okazji premiery spektaklu „Teściowe wiecznie żywe”, a jego metamorfoza robi ogromne wrażenie. Olaf Lubaszenko: kariera Od wielu lat obecny jest w polskim kinie i śmiało można powiedzieć, że jest jedną z największych jego gwiazd. Olaf Lubaszenko to nie tylko utalentowany i uznany aktor, ale także reżyser. W swoim dorobku ma udział w ponad pięćdziesięciu produkcjach, a filmy „Poranek kojota”, „Sztos” czy „Chłopaki nie płaczą” dziś cieszą się mianem kultowych polskich komedii. Prywatnie jednak jego życie nie było usłane różami... Aktor zmagał się ze sporą nadwagą oraz depresją. Czytaj też: Piotr Skarga promienieje u boku młodszej o 20 lat żony. Mało kto wie, jak się poznali Olaf Lubaszenko, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach, 2017 rok Olaf Lubaszenko Olaf Lubaszenko: depresja, nadwaga. Schudł już 80 kilogramów Kilka lat temu uznany aktor zdecydował się zniknąć z życia publicznego, ponieważ zmagał się z depresją. W najgorszym momencie Olaf Lubaszenko ważył około 160 kilogramów. Postanowił jednak się nie poddawać i zawalczyć o siebie, swoje życie oraz zdrowie. Porzucił szkodliwe nawyki, sięgnął po pomoc specjalistów, a także zmienił dietę i do swojej codzienności wprowadził więcej ruchu. Podjęte działania zaczęły przynosić spektakularne efekty, które widać gołym okiem! Dzięki wprowadzonym zmianom Olaf Lubaszenko schudł już 80 kilogramów, a zmniejszenie wagi przełożyło się również na znaczącą poprawę jego samopoczucia. Aktor pojawił się publicznie podczas premiery swojego spektaklu „Teściowe wiecznie żywe” w Teatrze Kamienica w Warszawie, gdzie fani mogli na własne oczy zobaczyć zachwycające efekty jego metamorfozy. Tym razem reżyser nie unikał fotoreportetów i chętnie pozował na ściance, z dumą prezentując efekty swojej walki o „lepsze ja”. Musimy przyznać, że efekty są imponujące! Zobacz także: Karol Strasburger został ojcem w wieku 72 lat. Wcześniej skupiał się na karierze. „Myślę, że dziecko by mi wtedy przeszkadzało" Olaf Lubaszenko, premiera spektaklu „Teściowe wiecznie żywe” Olaf Lubaszenko, premiera spektaklu „Teściowe wiecznie żywe”
Olaf Lubaszenko nie potrafił zaakceptować swojego ciała. Gdy zachorował, wsparcie otrzymał od niespodziewanej osoby
Aktor postanowił zawalczyć o swoje zdrowie
Jako jedna z największych gwiazd polskiego kina, Olaf Lubaszenko już wiele lat temu zdobył uznanie fanów nie tylko jako aktor, ale także jako reżyser. Jego nazwisko figuruje w ponad pięćdziesięciu produkcjach, w tym kultowej już dziś komedii „Poranek kojota”. Sukces, który odniósł, nie był jednak w stanie uchronić go przed nieszczęściami w życiu prywatnym. Po latach przyznał, że miał ogromny problem z samoakceptacją. [Ostatnia aktualizacja: 30.10.2024] [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 1.11.2024 r.] Olaf Lubaszenko nie planował kariery aktorskiej Olaf Lubaszenko rozpoczął swoją karierę w bardzo młodym wieku. Po raz pierwszy pojawił się na ekranie, gdy miał zaledwie 13 lat. Początkowo nie chciał jednak iść tą ścieżką: nie chciał być aktorem tak jak jego znany ojciec, z którym nie miał zbyt dobrej relacji. Z czasem jednak przekonał się, że nie może uciec od świata kina i postanowił spróbować swoich sił. Okazało się to strzałem w dziesiątkę. Od tamtego czasu pojawił się ponad pięćdziesięciu produkcjach, a przy innych stał także po drugiej stronie kamery u boku takich osób jak Andrzej Wajda czy Krzysztof Kieślowski. Już od początku było mu ciężko, szczególnie w okresie dorastania, przez który musiał przejść bez wskazówek ojca. Chociaż początkowo jego życie prywatne znacznie różniło się od życia zawodowego, z czasem przestano oferować mu role, a choroba, z którą się zmagał, sprawiła, że znacznie przybrał na wadze. Zrozpaczony aktor nie wiedział, jak poradzić sobie z codziennością i próbował zniknąć. Na szczęście w jego życiu pojawiła się pomoc, która nadeszła do niego z nieoczekiwanego źródła... Zobacz także: Olaf Lubaszenko ma przyrodnią, młodszą o 17 lat siostrę. Jakie są między nimi relacje? Olaf Lubaszenko Stan zdrowia Olafa Lubaszenki sprawił, że aktor odsunął w cień Gdy kariera aktorska Olafa Lubaszenki zaczęła zwalniać, media zaczęły skupiać się bardziej na jego wyglądzie, niż na osiągnięciach zawodowych. Wiele fanów zauważyło bowiem, że aktor znacznie przybrał na wadze. Jak przyznał w programie Kuby Wojewódzkiego, przez pewien czas nie był w stanie opanować tej sytuacji. Opowiedział, że w pewnym momencie nie był nawet w stanie zapiąć pasa bezpieczeństwa w samolocie. Dopiero wtedy miał zorientować, z jakim ogromnym problem się zmaga, co sprawiło, że jego oczy zaszły się łzami. Dodał także, że jego wygląd stał się także przeszkodą w pracy. „Miałem wtedy coś, na czym mogłem się oprzeć. To był serial „Barwy szczęścia”, ale też nie czułem się komfortowo, bo wiedziałem, że się zmieniłem. Scenarzyści taktownie nie reagowali, to było pięknym gestem, ale ja się czułem fatalnie. Sam czułem, że powinienem się wycofać z tego serialu” przyznał. Wyjaśnił jednak, że nie od początku mógł decydować o tym, jak wygląda jego ciało. Przybranie na wadze miało być bowiem spowodowane chorobą: depresją. „Moja waga jest objawem, a nie przyczyną. Z przyczyną sobie poradziłem. Tyle że naprawdę nie ma znaczenia, co było pierwsze – depresja i otyłość to upiorne siostry bliźniaczki. Świetnie ze sobą zgrane i dopasowane. Mają jeszcze dwójkę rodzeństwa: to cukrzyca i bezdech senny” mówił. „Zazwyczaj składa się na to wiele czynników. Poczucie wypalenia zawodowego, osamotnienie, brak rozmowy z bliskimi i takie modne, obowiązujące dokoła myślenie, że ja sobie dam radę. Jakoś to sobie „rozchodzę”. To jest takie zbyt optymistyczne” tłumaczył. Czytaj również: "Błagałem ją o dziecko". Edward Linde-Lubaszenko o swojej pierwszej żonie, Asji Olaf Lubaszenko, 2015 rok Pomoc przyszła do Olafa Lubaszenki z nieoczekiwanej strony Chociaż początkowo pogrążony w chorobie aktor czuł się zrezygnowany, z czasem postanowił zawalczyć o siebie i o swoje zdrowie. Początkowo rozważał operację zmniejszenia żołądka, jednakże finalnie zrzucił 80 kilogramów metodami naturalnymi. Podkreślał, że nie dałby rady tego dokonać bez wsparcia najbliższych oraz opieki lekarskiej. „Człowiek próbuje to tłumić przy pomocy używek, bezsensownego, szybkiego życia. To pomaga tylko na chwilę, a potem jest gorzej i gorzej. Można rozpoznać sygnały, że coś takiego nadchodzi, że zbliża się depresja, coś bardzo niebezpiecznego, tylko że człowiek, jak to zwykle bywa przy próbie samoanalizy, potrafi się bardzo dobrze oszukiwać. Żeby zdiagnozować się samemu, nie ma na to większych szans. Z tym nie wolno sobie radzić samemu, bo w pewnym momencie już się nie da” wyznał. Okazało się, że w trudnych momentach wspierali go nie tylko najbliżsi tacy jak mama czy partnerka, którzy stoją u jego boku przez całe życie. Nieoczekiwanie swoją cegiełkę dołożył także ojciec aktora, Edward Linde-Lubaszenko. „Synu, kocham się, opamiętaj się, nim będzie za późno” skierował się do niego w jednym z wywiadów. Ich relacja, która przez lata była bardzo oziębła, od tego momentu zaczęła się ocieplać. „Teraz jesteśmy jak typowi dojrzali mężczyźni po przejściach. Lubimy się, ale nie gadamy za dużo” mówił ojciec aktora. Olaf Lubaszenko i Edward Linde-Lubaszenko Zacieśnienie ich więzi pojawiło się w odpowiednim momencie. W kwietniu tego roku Olaf Lubaszenko pożegnał swoją mamę, Asję Łamtiuginę. „Dziękuję za Twoją bezwarunkową miłość. Do zobaczenia, Mamo, kocham Cię” napisał. Mamy nadzieję, że i w tym trudnym dla niego momencie mógł liczyć na wsparcie najbliższych. Zobacz też: Ich uczucie rodziło się powoli, z dala od blasku fleszy. Niewielu pamięta o tej relacji Olaf Lubaszenko, premiera filmu „Bliscy”, 16.05.2023, Warszawa Olaf Lubaszenko, Łódź, 27.04.2017 rok
Tegoroczna edycja HOMMAGE À KIEŚLOWSKI już od 25 sierpnia w Sokołowsku!
Najciekawsze i najbardziej wartościowe produkcje filmowe ostatnich lat, ikoniczne dzieła Mistrza, prezentacje filmów inspirowanych twórczością Piera Paolo Pasoliniego i Nanniego Morettiego, a także wyjątkowe spotkania z twórcami oraz ze słynnymi uczniami Kieślowskiego. Na deser, w 35. rocznicę powstania „Krótkiego filmu o miłości”, na scenie Kinoteatru Zdrowie odbędzie się spotkanie z Grażyną Szapołowską i Olafem Lubaszenko, którzy wcielili się w role głównych bohaterów jednej z najbardziej znanych części „Dekalogu”. W tym roku 12. edycja festiwalu odbędzie się w dniach 25-27 sierpnia. Kadr z filmu Krzysztofa Kieślowskiego „Kocham kino” – Bardzo mi zależy na tym, aby wymiana doświadczeń pokoleniowych była w przypadku naszego festiwalu dwukierunkowa. Uczyć się od siebie nieustannie, niezależnie od wieku i „życiowego przebiegu”. Wydaje mi się, że to myśl niezwykle bliska życiowej filozofii Krzysztofa Kieślowskiego. Kieślowski był (i wciąż pozostaje) z pewnością dla wielu ludzi mistrzem i mentorem, ale równocześnie czuję, że cały czas otwierał się na ludzi i czerpał swoją siłę z uważności, różnych wrażliwości, różnych energii. Dlatego też myślę, że Kieślowski byłby zachwycony seansem „Kiosku” Daniela Stopy czy „Solaris mon amour” Kuby Mikurdy. Byłby pod wrażeniem różnych rodzajów obserwacji i wykorzystania medium filmowego. W Sokołowsku nie ma miejsca na próżnię. Nie chcemy próżni. Chcemy wykazać, jak bardzo gęsta i wciąż żywa może być ta sieć intelektualnych i emocjonalnych połączeń między twórczością Kieślowskiego a współczesnym polskim kinem. Kieślowski pozostaje nadrzędną inspiracją, ale tak naprawdę kierujemy się w stronę odkrywania najciekawszych współczesnych polskich i europejskich filmów. Krótkich i długich, dokumentalnych i fabularnych… - mówi Diana Dąbrowska, filmoznawczyni i dyrektorka artystyczna Hommage à Kieślowski. Kadr z filmu Krzysztofa Kieślowskiego „Siedem kobiet w różnym wieku” Na otwarcie festiwalu pokazany zostanie film dokumentalny Krzysztofa Kieślowskiego „Siedem kobiet w różnym wieku” - poświęcony nie tylko baletowi, ale również cyklowi ludzkiego życia. W sobotę niezwykły zjazd uczniów Krzysztofa Kieślowskiego i spotkanie Widzów z nimi, m.in. Waldemarem Krzystkiem, Magdaleną Łazarkiewicz, Zbigniewem Stankiem, Krzysztofem Langiem, Jackiem Petryckim, Krzysztofem Magowskim i Dariuszem Jabłońskim. Niedziela to nostalgiczny powrót do „Krótkiego filmu o miłości”, który obchodzi w tym roku 35 urodziny. Po projekcji z publicznością spotkają się odtwórcy głównych ról, Grażyna Szapołowska i Olaf Lubaszenko. Dla wielbicieli polskiego kina organizatorzy przygotowali sekcję: Łazarkiewicz na ekranie. W jej ramach odbędą się projekcje „Ostatniego dzwonka” (reż. Magdalena Łazarkiewicz / 1989) i „Kocham kino” (reż. Piotr Łazarkiewicz / 1987). Prawdziwym hołdem dla klasyki będzie wspomnienie o Zespole Filmowym X, któremu zawsze kibicował Kieślowski, choć formalnie nigdy nie był jego członkiem. O wyważaniu drzwi w późnym PRL-u porozmawiają Janusz Zaorski, Andrzej Wolf i Ajka Tarasow. Kadr z filmu „Pamfir” Bardzo ważną w tym roku będzie sekcja włoska. Będzie to Pasolini-dokumentalista, autor wspaniałych „Zgromadzeń miłosnych” (1964). Pasolini – wnikliwy obserwator rzeczywistości. Pasolini – pisarz, którego „Wywiady korsarskie o polityce i życiu” 1955-1975 wreszcie ukazały się tak całościowo w Polsce dzięki wydawnictwu Glowbook. O tej książce mówić będzie w Sokołowsku z dr Anną Osmólską-Mętrak i ceniony pisarz Przemysław Wielgosz. Sekcja włoska to również Nanni Moretti; na Hommage a Kieślowski będzie można obejrzeć przedpremierowo ostatnie dzieło włoskiego reżysera, „Lepsze jutro” (2023). W swoim najnowszym filmie Moretti składa ważny hołd Kieślowskiemu i „Krótkiemu filmowi o zabijaniu”. Nie każdy wie, że Moretti miał zagrać główną rolę męską w „Podwójnym życiu Weroniki”. Wielokrotnie też powtarza, że spotkanie Kieślowskiego było dla niego jednym z ważniejszych momentów w karierze. Festiwal w Sokołowsku będzie również znakomitą okazją, aby zapoznać się z kilkoma najnowszymi produkcjami z tego sezonu. Wszystko to i jeszcze więcej czeka na uczestników tegorocznego Hommage à Kieślowski, który odbędzie się w ostatni weekend sierpnia w Sokołowsku. Więcej informacji o festiwalu i cały program oraz plan projekcji znajdują się na stronie POD TYM ADRESEM. Bilety z kolei dostępne są NA TEJ STRONIE.
Olaf Lubaszenko w poruszającym wyznaniu o córce. Żałuje, że był mało obecnym tatą
Jak dziś wyglądają relacje aktora i jego jedynego dziecka?
Jedyna córka aktora ma dziś 30 lat i jest owocem jego związku z Katarzyną Groniec. Dziś Olaf Lubaszenko i Marianna Linde mają ze sobą bardzo dobry kontakt, choć nie zawsze tak było. Artysta był ojcem mało obecnym w pierwszych latach życia swojego dziecka, czego do dzisiaj bardzo żałuje. Olaf Lubaszenko: o relacjach z córką Marianną Marianna Linde, posługująca się dziś nazwiskiem słynnego dziadka, Edwarda Linde-Lubaszenki, przyszła na świat w 1993 roku. Jej rodziców połączyło głębokie uczucie, poznali się podczas prac do popularnego musicalu "Metro". Katarzyna Groniec miała zaledwie 21 lat, kiedy została matką. Małżeństwo z Olafem Lubaszenko rozpadło się, gdy ich córka miała dwa lata. Właściwie od początku aktorka wychowywała córkę w pojedynkę. "Nie byłam gotowa na macierzyństwo. Byłam przestraszona. Bałam się, że wszystko będę robić źle. Żyłam w epoce mitu, że czułe serce dobrej matki zawsze rozpozna potrzeby dziecka. A moje serce jakoś nie nadążało za tym, czego Mania ode mnie chce. (...) Było ciężko. Tym bardziej że moje macierzyństwo właściwie od początku było samodzielne. Nie chcę mówić, że samotne, bo nie lubię tego słowa. Powrót pod rodzicielski dach byłby dla mnie porażką. Musiałam radzić sobie sama. Teraz widzę błędy, których się nie ustrzegłam, ale w tamtej sytuacji one były nie do uniknięcia", opowiadała w wywiadzie dla magazynu VIVA! Katarzyna Groniec. Czytaj też: Tak wyglądało pierwsze przyjęcie urodzinowe syna Kasi Sokołowskiej. Reakcja Ivo Lwa na tort rozczuliła internautów Od lewej: Janusz Józefowicz, Katarzyna Groniec, Marianna Linde, Olaf Lubaszenko, Warszawa, 20-lecie Metra, 30.01.2011 rok Olaf Lubaszenko żałuje, że nie towarzyszył córce w jej dorastaniu W ostatnim wywiadzie dla "Twojego Stylu" Olaf Lubaszenko został zapytany o to, co chciałby przeżyć w swoim życiu po raz drugi, gdyby miał taką możliwość. Aktor bez namysłu wspomniał tu o pierwszych latach życia swojego dziecka. "Na pewno czas, kiedy rodziła się moja córka i kiedy miała kilka lat. Postarałbym się być bardziej obecny w jej życiu i pewnie nawet to "podwójnie" by nie wystarczyło", wyznał. Relacje aktora z Marianną na przestrzeni lat zaczęły się zacieśniać i dziś ojciec z córką utrzymują ze sobą bardzo dobry kontakt. Olaf Lubaszenko, wspominając o swoim dziecku, podkreśla, jak bardzo jest dumny. "Najbardziej imponują mi w niej niezależność myślenia, samodzielność i świadomość tego, dokąd chce iść. Odkryła to znacznie wcześniej niż ja i w tej drodze nie ma miejsca na to, by jakiekolwiek jej wybory były kojarzone z ojcem ani, nie daj Boże, z jego pomocą w sprawach zawodowych. Mania dba o to, żeby swoje osiągnięcia zawdzięczać wyłącznie sobie. To mnie zachwyca. Rozmawiamy długo i dużo, ale kiedy wchodzimy w sferę jej decyzji, czuję, że nie mam tam wstępu. Bardzo to szanuję", mówił w wywiadzie dla "Twojego Stylu". Zobacz też: Olaf Lubaszenko schudł 80 kilogramów. Tak dziś wygląda odmieniony aktor! Kim jest Marianna Linde? Córka Olafa Lubaszenki i Katarzyny Groniec, choć na początku tego nie planowała, poszła w ślady swoich rodziców. W jednym z wywiadów wyznała, że aktorstwo w pewnym momencie i tak do niej przyszło. Dziś 30-latka jest absolwentką wydziału aktorskiego na Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Jej pasją jest też śpiewanie, umiejętności wokalne zdobywała w Szkole Piosenki Elżbiety Zapendowskiej i Andrzeja Głowackiego. W 2019 roku na łamach „Dzień Dobry TVN" opowiedziała o swoich doświadczeniach z perspektywy córki sławnych aktorów. „Znani rodzice to błogosławieństwo i przekleństwo. [...] Zawsze traktowałam to jako coś krępującego, nie lubiłam o tym rozmawiać, a teraz jestem właściwie dumna z tego, że mam takie nazwisko, ale nie jest z tym jakoś super łatwo żyć", wyznała młoda gwiazda. Zobacz także: Dla niego odeszła z Ich Troje, planowali ślub. Tak kochali się Justyna Majkowska i Błażej Szychowski
Olaf Lubaszenko schudł 80 kilogramów. Tak dziś wygląda odmieniony aktor!
Pojawił się na Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach
Przez długie lata Olaf Lubaszenko walczył z nadwagą. Przeszedł spektakularną metamorfozę i udało mu się schudnąć aż 80 kilogramów. Aktor i twórca kultowego filmu „Chłopaki nie płaczą” pojawił się na Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, gdzie zachwycił odmienioną sylwetką. Tak dziś wygląda! Olaf Lubaszenko – walka z depresją i nadwagą Przez wiele lat Olaf Lubaszenko zmagał się z nadwagą i depresją. Na zmianę chudł i tył, na czym cierpiało zarówno jego zdrowie fizyczne, jak i to psychiczne. Pogarszało się jego samopoczucie, zaczął mieć problemy z chodzeniem, co skutkowało uniemożliwieniem aktywności fizycznej, która była jego pasją. W wywiadach często otwierał się na temat swoich problemów. „Depresja i otyłość to siostry bliźniaczki. Moja waga jest objawem, a nie przyczyną. Z przyczyną sobie poradziłem. Tyle że naprawdę nie ma znaczenia, co było pierwsze — depresja i otyłość to upiorne siostry bliźniaczki. Świetnie ze sobą zgrane i dopasowane. Mają jeszcze dwójkę rodzeństwa: to cukrzyca i bezdech senny”, mówił przed laty w Newsweeku Olaf Lubaszenko. Przez swoją tuszę aktor zmagał się z wieloma problemami zdrowotnymi. Zrozumiał, że taki stan rzeczy może go doprowadzić do najgorszego, dlatego zastanawiał się nawet nad operacją zmniejszenia żołądka. „Byłem u bariatry. Byłem nawet o krok od operacji, ale zazwyczaj, kiedy zaczynam zabierać się do tego tematu, następuje taki efekt strachu, organizm się mobilizuje i zaczyna chudnąć”, mówił w Radiu Zet. Czytaj też: Zygmunt Chajzer zabrał głos w sprawie zdrowia syna. „To straszna choroba” Olaf Lubaszenko, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach, 2017 rok Odmieniony Olaf Lubaszenko na Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach Ostatecznie aktor nigdy nie zdecydował się na zabieg. Udało mu się jednak zrzucić nadwagę dzięki zmianie nawyków i ogromnemu samozaparciu. Aktualnie znowu jest w formie i z dumą prezentuje odmienioną sylwetkę. Jeszcze w 2015 roku mierzący 179 cm Olaf Lubaszenko ważył 165 kilogramów, teraz jest o połowę lżejszy. Olaf Lubaszenko pojawił się na Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, gdzie od kilku dni trwa festiwal. Na miejscu nie brakuje wielu znanych nazwisk. Na promenadzie gwiazd swoją dłoń mieli szansę odcisnąć między innymi Karol Strasburger, Katarzyna Glinka czy Ewa Gawryluk. Bez wątpienia spojrzenia wszystkich przykuwał także Olaf Lubaszenko, który ma za sobą ogromną metamorfozę. Artyście serdecznie gratulujemy samozaparcia i życzymy dużo zdrowia oraz dalszych sukcesów! Zobacz także: Przed laty Urszula wyrzuciła męża z domu. „Nie spodziewał się, że każę mu się wyprowadzić” Olaf Lubaszenko, Festiwal Gwiazd Międzyzdroje 2023
Olaf Lubaszenko przeszedł spektakularną metamorfozę! Zobacz, jak się zmienił
Kilka lat temu znany i lubiany aktor przeszedł spektakularną metamorfozę. Udało mu się stracić na wadze aż 80 kilogramów! Teraz Olaf Lubaszenko pojawił się na premierze filmu „Bliscy” i trzeba przyznać, że bardzo się zmienił. Zobacz, jak dziś wygląda. Olaf Lubaszenko – walka z nadwagą Przez długi czas Olaf Lubaszenko zmagał się ze sporą nadwagą. W najgorszym momencie jego waga wskazywała 165 kilogramów. Jak tłumaczył, problemy te były spowodowane zmaganiami z depresją... „Moja waga jest objawem, a nie przyczyną. Z przyczyną sobie poradziłem. Tyle że naprawdę nie ma znaczenia, co było pierwsze - depresja i otyłość to upiorne siostry bliźniaczki. Świetnie ze sobą zgrane i dopasowane. Mają jeszcze dwójkę rodzeństwa: to cukrzyca i bezdech senny”, wyjaśnił w rozmowie z Newsweekiem. Czytaj też: Olaf Lubaszenko o śmierci mamy: „Miała udar. W szpitalu żegnałem się z nią codziennie” Olaf Lubaszenko, Festiwal Gwiazd w Międzyzdrojach, 2017 rok Olaf Lubaszenko na planie filmu "Miłość jest wszystkim", 2019 rok Olaf Lubaszenko – metamorfoza. Aktor schudł 80 kilogramów Aktor postanowił jednak zawalczyć o siebie i rozpoczął trudny proces redukcji nadprogramowych kilogramów. Ostatecznie udało mu się ich zrzucić aż 80! W tym czasie pozostawał w regularnym kontakcie ze swoimi fanami. W jednym z wpisów w mediach społecznościowych Olaf Lubaszenko przyznał, że w osiągnięciu sukcesu pomogła mu nie tylko zmiana nawyków żywieniowych, ale także dwie operacje, którym był zmuszony się poddać. „Dochodzenie do formy w moim wypadku oznacza - oprócz ruchu i zmiany nawyków żywieniowych - także dwie planowane od dawna operacje. I właśnie w sobotę odbyła się druga z nich… Trzymajcie, proszę, kciuki, za rehabilitację! A ja - mimo chwilowo ograniczonej mobilności - postaram się być z Wami w nieustającym kontakcie”, pisał wówczas na Instagramie. Ostatnio Olaf Lubaszenko pojawił się na ściance podczas premiery filmu „Bliscy”, gdzie można było zobaczyć jego nową, całkowicie odmienioną sylwetkę. Trzeba przyznać, że aktor wykonał sporo ciężkiej pracy! Życzymy samych sukcesów. Zobacz także: Jan Englert rzadko pokazuje się z synem. Tak wygląda Tomasz Englert! Czym się zajmuje? Olaf Lubaszenko, premiera filmu "Bliscy", 16.05.2023, Warszawa Olaf Lubaszenko, premiera filmu "Bliscy", 16.05.2023, Warszawa
Olaf Lubaszenko o śmierci mamy: „Miała udar. W szpitalu żegnałem się z nią codziennie”
Czas żałoby był dla aktora bardzo trudny...
Był ostatni dzień marca, gdy zmarła mama Olafa Lubaszenki. „Wiadomość najsmutniejsza ze smutnych… Dziękuję za Twoją bezwarunkową miłość... Do zobaczenia, Mamo, kocham Cię", napisał wtedy w sieci aktor. Artysta potrzebował kilku tygodni, by pogodzić się z tą bolesną stratą i opowiedzieć mediom o miłości do mamy. Olaf Lubaszenko o pożegnaniu z mamą i żałobie Pani Asja Łamtugina miała 82 lata. Większość życia świetnie sprawdzała się jako mama. Relacja z synem Olafem była piękna, dlatego pożegnanie było bardzo trudne. „Nawet kiedy odchodzi schorowana, starsza osoba – chyba nigdy nie jest się na to przygotowanym. A już na pewno nie w pełni. Mama miała ciężki udar. Spodziewaliśmy się najgorszego, a i tak stało się to bardzo szybko. Można powiedzieć, że śmierć spodziewana również przychodzi nagle. Przez ponad miesiąc, jaki upłynął od jej odejścia, bardziej niż dotychczas zrozumiałem sens żałoby. Nie mówię o zwyczaju czy nakazie religijnym. Chodzi o czas, w którym możemy w duszy, w sercu, w emocjach, jakoś poukładać to sobie”, wyznał Polityce Olaf Lubaszenko. „W szpitalu żegnałem się z nią codziennie”, dodał. Do dziś nie wrócił do pełni sił. „Proces żałoby nie jest jednak zamknięty. On trwa i pewnie jeszcze długo będzie ze mną. Przypominają się wtedy wszystkie rzeczy, których nie zdążyliśmy zrobić”, wyznał przejmująco. Asja Łamtiugina we wspomnieniach syna Uwielbiana przez publiczność aktorka Teatru Współczesnego im. Edmunda Wiercińskiego we Wrocławiu oraz Teatru Dramatycznego w Białymstoku odeszła otoczona bliskimi. Jej życiorys pełen był pięknych chwil. A tak zapamiętał ją jedyny syn. „Szła zawsze własną drogą. Za to ją najbardziej podziwiałem, ale też sądzę, że to stanowiło największy ciężar, jaki musiała nieść. Nie przystawała do schematów tak dalece, że jako aktorka nigdy nie osiągnęła spełnienia w takim stopniu, na jaki zasługiwała”, powiedział w Polityce. Jeszcze raz bliskim aktorki składamy wyrazy współczucia. Czytaj również: Córka Olafa Lubaszenki i Kasi Groniec to już dorosła kobieta! Kim jest i jak wygląda Marianna Linde?
Olaf Lubaszenko w żałobie. Zmarła jego ukochana mama. Aktor opublikował łamiący serca wpis
Asja Łamtugina miała 82 lata. Była gwiazdą kilku kultowych produkcji
Olaf Lubaszenko pogrążony w żałobie. Zmarła jego ukochana mama, 82-letnia Asja Łamtugina, która również była aktorką. Na koncie ma role w najpopularniejszych produkcjach. Pod wspólnym zdjęciem aktor zamieścił wzruszające, wyciskające łzy z oczu słowa... „Dziękuję za Twoją bezwarunkową miłość" - napisał, żegnając się z rodzicielką. Nie żyje mama Olafa Lubaszenki. Tak pożegnał ją aktor O śmierci mamy fani producenta dowiedzieli się bezpośrednio od niego. Olaf Lubaszenko zamieścił na Instagramie czarno-białe zdjęcie z mamą, które już kiedyś opublikował w mediach społecznościowych. Na ujęciu trzymają wspólną fotografię sprzed blisko pięciu dekad — powstała ona w Białymstoku, gdzie Asja Łamtugina często występowała. Tymczasem syn dotrzymywał jej towarzystwa przy każdej sprzyjającej okazji... Był przy niej zawsze, aż do samego końca. CZYTAJ TAKŻE: Los nie był dla niej łaskawy. Hanna Mikuć podniosła się po rodzinnej tragedii Na pierwszy rzut oka widać, że aktora i jego mamę łączyła szczególna więź. Zdają się potwierdzać to słowa, którymi Olaf Lubaszenko pożegnał w dniu dzisiejszym zmarłą mamę. Pani Asja dopiero co świętowała 82. urodziny, co również zostało kilkanaście tygodni temu upamiętnione w sieci... Odeszła 31 marca 2023 roku. „Wiadomość najsmutniejsza ze smutnych… Dziś odeszła moja kochana Mama… Dziękuję za Twoją bezwarunkową miłość... Do zobaczenia, Mamo, kocham Cię" — czytamy pod zdjęciem na Instagramie reżysera. Asja Łamtugina bez wątpienia była ogromną inspiracją dla dorastającego Olafa, który zapragnął pójść jej szlakiem i również zostać aktorem. Jej największą miłością był teatr, lecz ma w dorobku zawodowym ma wiele wyjątkowych ról. Zagrała w kultowych filmach tj. "Chłopaki nie płaczą", "Złoty środek" czy "Pan Tadeusz". Pojawiła się w serialu "Czterej pancerni i pies" — jednak doskonale odnajdywała się także w tych bardziej współczesnych produkcjach. Kojarzyć będą ją z pewnością widzowie seriali "Na Wspólnej" oraz "M jak miłość". Łączymy się w smutku i składamy najszczersze kondolencje... SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Robert Gallinowski nie żyje. Niemiecki aktor odszedł nagle. Miał 53 lata
Córka Olafa Lubaszenki i Kasi Groniec to już dorosła kobieta! Kim jest i jak wygląda Marianna Linde?
29-latka poszła w ślady sławnych rodziców
Jest oczkiem w głowie sławnych rodziców. Olaf Lubaszenko co jakiś czas zamieszcza w sieci zdjęcia z córką Marianną Linde. 29-latka poszła w ślady mamy i taty. Zachwyca na scenie nie tylko talentem aktorskim, lecz także wokalnym! Jak dziś wygląda pociecha aktora? Córka Olafa Lubaszenki i Katarzyny Groniec Olaf Lubaszenko od jakiegoś czasu prowadzi aktywnie swoje profile w mediach społecznościowych. Uchyla na nich rąbka tajemnicy, dotyczącej swojego życia prywatnego. Na Instagramie publikuje m.in. zdjęcia ze swoją córką! Marianna Linde jest owocem miłości z Katarzyną Groniec. Para poznała się podczas pracy nad musicalem „Metro” w Teatrze Buffo Janusza Józefowicza. W 1992 stanęli na ślubnym kobiercu. Rok później powitali na świecie córeczkę, której nadali imię Marianna. Niestety, małżeństwo Olafa Lubaszenki i Katarzyny Groniec nie przetrwało próby czasu... ZOBACZ: Młodzieńcza miłość dała im córkę. Oto historia małżeństwa Katarzyny Groniec i Olafa Lubaszenki Tymczasem aktor stworzył ze swoją córką wyjątkową, silną relację. Jak każdy rodzic cieszy się z jej osiągnięć, sukcesów. Od czasu do czasu dzieli się wspólnymi zdjęciami z pociechą. Kim jest 29-letnia dziś córka Olafa Lubaszenki? Katarzyna Groniec, Marianna Linde-Lubaszenko, Warszawa, 25.11.1995 rok, ślub cywilny Cezarego Pazury i Weroniki Marczuk Olaf Lubaszenko, Marianna Linde, Warszawa, 19.11.2003 rok Janusz Józefowicz, Katarzyna Groniec, Marianna Linde, Olaf Lubaszenko, Warszawa, 20-lecie Metra, 30.01.2011 rok Kim jest Marianna Linde, córka Olafa Lubaszenki? Marianna Linde to piękna i niezwykle utalentowana kobieta. Przyszła na świat w 1993 roku. Obecnie ma 29 lat. Córka Olafa Lubaszenki i Katarzyny Groniec studiowała italianistykę na Uniwersytecie Warszawskim, jednak tego kierunku nie ukończyła. Jest za to absolwentką wydziału aktorskiego na Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Śpiewu uczyła się w Szkole Piosenki Elżbiety Zapendowskiej i Andrzeja Głowackiego. Na początku kariery zamieszczała w sieci covery wykonywanych przez siebie utworów. Z czasem rozwinęła umiejętności na tyle, że zaczęła brać udział w różnych przeglądach, plebiscytach i konkursach. W marcu 2015 wystąpiła na Koncercie Galowym 36. Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu pt. „Proszę Państwa, będzie wojna!” Z kolei 3 października 2017 wydała debiutancki album studyjny pt. „Sun” – nagrała go z zespołem The Distortions. Natomiast w 2018 roku wystąpiła na scenie „The Voice of Poland”. Była to dziewiąta edycja show. Na przesłuchaniach w ciemno wykonała przebój Amy Winehouse „Love is a losing game”. Odwrócili się wówczas Michał Szpak i Piotr Cugowski. Na prośbę tego pierwszego wykonała jeszcze „Krakowski Spleen” – wielki hit Maanamu – i wbiła wszystkich jurorów w fotele. Ostatecznie wybrała drużynę laureata 8. miejsca na Eurowizji 2016. Z programem pożegnała się w 14. odcinku, na etapie tzw. „Nokautów”. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Mieszkał w USA, zostawił tam rodziców. W Polsce rozwija karierę. Jak wygląda relacja Krystiana Ochmana z rodziną? W 2019 roku na łamach „Dzień Dobry TVN" opowiedziała o swoich doświadczeniach z perspektywy córki sławnych aktorów. „Znani rodzice to błogosławieństwo i przekleństwo. [...] Zawsze traktowałam to jako coś krępującego, nie lubiłam o tym rozmawiać, a teraz jestem właściwie dumna z tego, że mam takie nazwisko, ale nie jestem z tym jakoś super łatwo żyć", wyznała młoda gwiazda. Dodała również, że nosi nazwisko rodowe swojego pradziadka, Juliana Linde. Marianna Linde ma na swoim koncie współpracę z Operą Krakowską. Zagrała główną rolę w spektaklu Moniki Strzępki Joanna d'Arc, a także wystąpiła w serialu Zakochani po Uszy i filmie Sztos. Jest aktywna na swoim Instagramie, dzięki czemu wiemy, jak dziś wygląda! Podobna do sławnych rodziców? View oEmbed on the source website
Młodzieńcza miłość dała im córkę. Oto historia małżeństwa Katarzyny Groniec i Olafa Lubaszenki
Ich relacja rozpoczęła się za kulisami kultowego musicalu „Metro”
Ona: gwiazda Teatru Buffo, zdolna wokalistka, idolka dorastającej młodzieży. On: odnoszący sukcesy aktor, który miał już na koncie pierwsze sukcesy. Katarzyna Groniec i Olaf Lubaszenko poznali się w trakcie pracy nad głośnym musicalem „Metro”. Byli młodzi i szaleni, zaś uczucie, które ich ogarnęło, silne i namiętne. Przypieczętowali je szybkim i cichym ślubem, zaś chwilę później powitali na świecie córkę Mariannę. Niestety, proza życia ich przerosła. „Było ciężko. Tym bardziej że moje macierzyństwo właściwie od początku było samodzielne. (…) Musiałam radzić sobie sama”, wyznała jakiś czas temu piosenkarka. W efekcie po trzech latach doszło do rozwodu. Oto historia barwnego małżeństwa Katarzyny Groniec z Olafem Lubaszenką. [Ostatnia aktualizacja i publikacja na Viva Historie i VUŻ 24.02.2025 r.] Katarzyna Groniec i Olaf Lubaszenko: jak się poznali? Katarzyna Groniec była pierwszą wielką miłością Olafa Lubaszenki. Artyści poznali się w 1990 roku, w trakcie prób do musicalu „Metro”, w którym Katarzyna debiutowała główną rolą Anki. Z kolei Olaf wcielił się w postać groźnego dyrektora teatru. Wspólna praca nad sztuką zaowocowała płomiennym uczuciem. Aktorzy zakochali się w sobie bez pamięci. Ślub pary był kwestią czasu. W październiku 1992 roku zakochani stanęli na ślubnym kobiercu. Oboje byli wówczas bardzo młodzi. Katarzyna miała zaledwie 20 lat, gdy powiedziała ukochanego sakramentalne „tak”. Olaf zaś był o cztery lata starszy. Jednak to nie wiek, a miłość sprawiła, że zapragnęli sformalizować swój związek. Aktor od dawna marzył o szczęśliwej rodzinie i domu pełnym ludzi, gdyż od 17. roku życia mieszkał sam. Miał serdecznie dość powrotów do pustego domu, w którym nikt na niego nie czekał. Czytaj także: Katarzyna Groniec urodziła córkę w wieku 21 lat: „Byłam przestraszona. Musiałam radzić sobie sama” Olaf Lubaszenko, Katarzyna Groniec, ok. 1997 rok Katarzyna Groniec i Olaf Lubaszenko: narodziny córki Kilka miesięcy po ślubie, małżeństwo doczekało się pierwszego dziecka. W 1993 roku na świat przyszła dziewczynka, której rodzice nadali imię Marianna. W momencie narodzin córki, Katarzyna Groniec miała zaledwie 21 lat i nie była w żaden sposób przygotowana na macierzyństwo. Dodatkowo ciężar wychowania dziecka spoczął tylko na niej. Musiała radzić sobie sama, co nie było łatwe. „Nie byłam gotowa na macierzyństwo. Byłam przestraszona. Bałam się, że wszystko będę robić źle. Żyłam w epoce mitu, że czułe serce dobrej matki zawsze rozpozna potrzeby dziecka. A moje serce jakoś nie nadążało za tym, czego Mania ode mnie chce. Nie rozumiałam, dlaczego ona ciągle płacze. Jest głodna, ma kolkę, coś ją boli? Upłynęło kilka miesięcy, zanim „nauczyłam się” mojego dziecka. Było ciężko. Tym bardziej że moje macierzyństwo właściwie od początku było samodzielne. Nie chcę mówić, że samotne, bo nie lubię tego słowa. Powrót pod rodzicielski dach byłby dla mnie porażką. Musiałam radzić sobie sama. Teraz widzę błędy, których się nie ustrzegłam, ale w tamtej sytuacji one były nie do uniknięcia. Popełniłam błąd pojedynczego rodzica – byłam totalnie niekonsekwentna. Najpierw wprowadzałam jakieś zakazy i nakazy, a potem wyjeżdżałam na dwa, trzy dni z teatrem i gdy wracałam, wynagradzałyśmy sobie z Manią czas rozłąki. Marynarz wrócił do domu – hulaj dusza, piekła nie ma. To się w pewnym momencie zemściło”, opowiadała w wywiadzie dla magazynu „VIVA!” w styczniu 2022 roku. Mimo natłoku zajęć i emocjonalnego wyczerpania Katarzyna Groniec ani przez chwilę nie rozważała aborcji. „Pochodzę z chrześcijańsko-katolickiej rodziny. Moje dzieciństwo i wczesna młodość były okołokościelne, ale jak się okazało, nie na tyle, żeby nie zajść w ciążę w 1992 roku. Wtedy panowały jeszcze PRL-owskie zasady, można było pójść do lekarza i oficjalnie usunąć ciążę, nie podając powodu. Wiele osób z mojego otoczenia mówiło: „Zwariowałaś?! Masz 20 lat. Kariera przed tobą, życie przed tobą, zrób coś z tym”. A dla mnie te dwie komórki to był człowiek. Nie mieściło mi się w głowie, że mogłabym „coś z tym zrobić”, oznajmiła na łamach „VIVY!”. Czytaj także: Olaf Lubaszenko na wspólnym zdjęciu z córką. Kim jest Marianna Linde? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgzgcm72-87f49ab.jpg" width="2418" height="1600" alt="Katarzyna Groniec z corka Marianna Lubaszenko (z Olafem Lubaszenko) Slub cywilny Cezarego Pazury i Weroniki Marczuk, 25.11.1995, Warszawa. Fot. Radoslaw Nawrocki/FORUM UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx,Image: 424253373, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Radoslaw Nawrocki / Forum" title="Katarzyna Groniec z corka Marianna Lubaszenko (z Olafem Lubaszenko)" /> Katarzyna Groniec, Marianna Linde, Warszawa, 25.11.1995 rok Katarzyna Groniec i Olaf Lubaszenko: wielka miłość zakończona rozwodem Kiedy artystka zajmowała się malutką córeczką, jej mąż, a zarazem ojciec dziecka, wymykał się z domu i spędzał ten czas na planach filmowych. Taki stan nie mógł trwać wiecznie. Dlatego po dwóch latach małżeństwa Katarzyna Groniec wniosła pozew o rozwód. W 1995 roku małżeństwo definitywnie przestało istnieć. Dla piosenkarki była to smutna życiowa lekcja, ale dzięki niej dowiedziała się, czego tak naprawdę pragnie. „Czuję w sobie smutek. Ale wierzę w szczęśliwą miłość. Marzę o miłości opartej na przyjaźni, a nie gorących namiętnościach. Takie szalone uczucia pojawiają się szybko i jeszcze szybciej znikają. Byliśmy za młodzi, takie życiowe zielone szczypiorki”, przyznała po latach w jednym z wywiadów Katarzyna Groniec. Z kolei w wywiadzie dla portalu Miasto Kobiet stwierdziła, że zdarzyło się jej pomylić miłość z namiętnością. „Kiedy jesteśmy bardzo młode, miłość myli nam się z namiętnością, z przeciąganiem liny, dużo w tej miłości walczymy. To jest naturalne, żeby się nie zatracić, musisz się bić, żeby zachować siebie i swoją przestrzeń. Wydawało mi się wtedy, że o miłości można mówić wyłącznie w kontekście namiętności. Dziś uważam, że to absolutna bzdura”, podkreśliła. Do pewnych refleksji doszedł również Olaf Lubaszenko. Jak przyznał, nie potrafił zaspokoić oczekiwań bliskich mu kobiet. „Kobiety oczekiwały ode mnie czegoś innego, niż mogłem im zaoferować. To wielka sztuka wyczuwać czyjeś oczekiwania, wychodzić im naprzeciw i starać się przynajmniej częściowo je zaspokajać. Ja tego na pewno nie umiem”, tłumaczył aktor w rozmowie z „Echem Dnia”. Z kolei Katarzyna Groniec w wywiadzie dla "Wysokich Obcasów" podsumowała: "Każde miało tak rozbudowane ego, że nie było miejsca dla drugiej osoby. Oczekiwaliśmy nieustającej adoracji wzajemnej. Ja miałam 21 lat, on 24. To jest za wcześnie na poważny związek". Na łamach książki "Chłopaki niech płaczą" w rozmowie z Pawłem Piotrowiczem Olaf Lubaszenko otworzył się na temat swojego związku z Katarzyną Groniec i podzielił następującymi przemyśleniami: "Byliśmy za młodzi... Prawdziwe uczucia i emocje nie szły w parze ze zdolnością do ich pielęgnowania. To smutne, ale częste. Wiele młodych, pięknych i namiętnych związków się kończy, kiedy okazuje się, że dwie osoby mają w życiu zupełnie inne priorytety i oczekiwania". "My wtedy byliśmy oboje byliśmy niemal dziećmi, które jak piórka zostały rzucone na wiatr wielkich wyzwań życiowych – macierzyństwa, ojcostwa, codzienności, lojalności czy wierności. To rzeczy, na których musi opierać się związek. Nie byłem gotów na taką relację i tyle" - dodał. Czytaj także: Zawodowo ciągle się rozwija, prywatnie wciąż nie spełnił wielkiego marzenia. Tak wygląda dziś życie Michała Bajora Olaf Lubaszenko, Marianna Linde, Warszawa, 19.11.2003 rok Katarzyna Groniec i Olaf Lubaszenko: jak dziś wygląda ich relacja? Pomimo rozstania byli małżonkowie potrafili znaleźć nici porozumienia. A wszystko to dla dobra ich córki Marianny, która jest dla nich najważniejsza. Dziewczyna podobnie, jak rodzice związała swoją przyszłość ze sceną. W 2020 roku ukończyła Wydział Aktorski Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Umiejętnie łączy pasję do muzyki i aktorstwa. Ma za sobą udział w 9. edycji programu „The Voice of Poland”, a także zagrała w serialu „Zakochani po uszy”. Aktualnie występuje w Operze Krakowskiej, gdzie gra główną rolę w spektaklu „Joanna d'Arc”. Warto podkreślić, że aktorka na co dzień posługuje się nazwiskiem Linde, które odziedziczyła po swoim dziadku. Co ciekawe, w 2011 roku z okazji jubileuszu 20-lecia spektaklu „Metro” Katarzyna Groniec i Olaf Lubaszenko ponownie połączyli siły i zagrali na jednej scenie we wspólnym przedstawieniu. Tym razem ich występ w legendarnym musicalu mogła w całości zobaczyć ich córka Marianna. „Córka nie miała okazji widzieć w całości naszego musicalu. Jak się rodziła, „Metro” już schodziło z afisza z naszą obsadą…”, wyznała Katarzyna Groniec. Po spektaklu cała trójka chętnie pozowała do wspólnych zdjęć, zaś dawne animozje odeszły w cień, ustępując miejsca serdecznym uśmiechom. Czytaj także: Katarzyna i Cezary Żakowie są razem już od 37 lat. Oto historia ich miłości Janusz Józefowicz, Katarzyna Groniec, Marianna Linde, Olaf Lubaszenko, 20 lat musicalu „Metro”, 29.01.2011 rok Katarzyna Groniec i Olaf Lubaszenko: życie po rozwodzie Jak się okazało, rozwód małżonków nie oznaczał, że do końca życia będą żyć w samotności. Olaf Lubaszenko od 16 lat tworzy szczęśliwy związek z Hanną Wawrowską, która pełni funkcję szefowej Klubu Fair Play Polskiego Komitetu Olimpijskiego, jest też specjalistką ds. protokołu dyplomatycznego i etykiety biznesowej. Dodatkowo współpracuje z dziennikiem „Rzeczpospolita”. Para niezwykle mocno strzeże swojej prywatności, rzadko pokazując się razem na wydarzeniach kulturalnych. Również Katarzyna Groniec ułożyła sobie życie po nieudanym małżeństwie z aktorem. Według informacji „Dobrego Tygodnia” piosenkarka po raz drugi wzięła ślub. Razem z drugim mężem, który jest inżynierem statków, zamieszkali w Sopocie. „Chociaż jestem ze Śląska, 25 lat spędziłam w Warszawie. Sopot jest mały, wszędzie blisko, szczególnie od września do lipca jest przeuroczy”, oznajmiła. Czytaj także: Maria Prażuch-Prokop i Marcin Prokop byli sobie pisani. Oto niesamowita historia ich miłości Katarzyna Groniec, VIVA! 2/2022
Olaf Lubaszenko przez lata zmagał się z nadwagą i depresją. Jak udało mu się pokonać demony?
Olaf Lubaszenko pierwsze kroki przed kamerą stawiał w wieku 13 lat. Nigdy nie sądził, że będzie zawodowym aktorem, gdyż od małego marzyła mu się kariera piłkarska. Przygodę z graniem przez długie lata traktował jako chwilowy epizod. Jednak przeznaczenia nie był w stanie oszukać. Dziś to jeden z najpopularniejszych polskich aktorów, znanych z takich filmów jak „Psy”, „Poranek kojota” “Sztos”, “Piłkarski poker” czy „Chłopaki nie płaczą”. Oprócz aktorstwa zajmuje się też reżyserią, produkcją, konferansjerką oraz śpiewaniem. Przez lata zmagał się z nadwagą i depresją. Dziś ten szanowany aktor kończy 53 lata. Olaf Lubaszenko: życie rodzinne Olaf Lubaszenko przyszedł na świat 6 grudnia 1968 roku we Wrocławiu jako syn aktorki, plastyczki i poetki Asji Łamtiuginy oraz aktora Edwarda Linde-Lubaszenki. Ojcem chrzestnym dla malca został wybrany aktor Jan Nowicki. Olaf ma też przyrodnią siostrę Beatę Linde-Lubaszenko. Jako młody chłopak ukończył IX LO im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie, a także studia na Wyższej Szkole Komunikowania i Mediów Społecznych w Warszawie. Po zakończeniu studiów na stałe związał się ze światem filmu. Jego pierwszą żona była piosenkarka Katarzyna Groniec. Para doczekała się córki Marianny, która poszła w ślady ojca i również została aktorką. Po rozwodzie z piosenkarką aktor związał się z Hanną Wawrowską, która pełni funkcję szefowej Klubu Fair Play Polskiego Komitetu Olimpijskiego, jest też specjalistką ds. protokołu dyplomatycznego i etykiety biznesowej. Dodatkowo współpracuje z dziennikiem "Rzeczpospolita". Od 15 lat wspólnie z Olafem tworzą szczęśliwy związek. Para niezwykle mocno strzeże swojej prywatności, rzadko pokazując się razem na tzw. salonach. Czytaj także: Olaf Lubaszenko na czułym zdjęciu z ukochaną! Kim jest Hanna Wawrowska? Olaf Lubaszenko zmagał się z depresją Olaf Lubaszenko przez lata zmagał się depresją. W wywiadzie udzielonym VIVIE! w 2015 roku tak opisywał proces wychodzenia z choroby. „To nie jest prosta do naprawienia rzecz, na pstryknięcie. Na tym właśnie polega podstępność tej całej cholernej depresji, że ona po prostu dusi wszelką inicjatywę, wszelką siłę, chęć życia. I jeśli jest w ostrej postaci, to nic nie pomaga na początku. Ale potem są lekarze, metody, medykamenty. Trzeba spróbować. Ja zawsze byłem troszeczkę majsterkowiczem zdrowotnym. Chodzę do różnych lekarzy, słucham różnych opinii, więc trochę to trwało. Wydaje mi się, że jestem na nie najgorszej drodze, ale wie pani, jak to jest: teraz jest dobrze, ale jak będę czytał ten wywiad, może być źle z powrotem. Tfu, tfu…”, zwierzył się dziennikarce Beacie Nowickiej. Motywacją dla aktora w walce z depresją byli przede wszystkim bliscy, którzy wspierali go w najtrudniejszym momencie życia. „Bliscy przeżywają, ale z czasem też dojrzewają, dochodzą do jakichś wniosków. Choroba jest sytuacją dynamiczną, nigdy nie wiadomo, jak się zmieni. Ale per saldo to właśnie bliscy są wsparciem, są nawet niezbędni w tym sensie, że jak człowiekowi nie chce się już niczego zrobić dla siebie samego, potrafi zmobilizować się właśnie dla nich. Są motywacją, że dla kogoś warto o siebie zadbać”, podkreślił. Czytaj także: Olaf Lubaszenko postawił na ostre cięcie! Aktor zmienił fryzurę! Olaf Lubaszenko, VIVA! 2015 Olaf Lubaszenko przeszedł ogromną metamorfozę Olaf Lubaszenko od pewnego czasu nie miał lekko w życiu. Problemy zdrowotne mocno dawały o sobie znać i utrudniały aktorowi prawidłowe funkcjonowanie. W 2014 roku w wywiadzie dla „Newsweeka” artysta zdradził, że zmaga się z depresją oraz nadwagą. Jak stwierdził, są to „dwie siostry bliźniaczki”. Do tego dochodzi również walka z cukrzycą i bezdech senny. „Moja waga jest objawem, a nie przyczyną. Z przyczyną sobie poradziłem. Tyle że naprawdę nie ma znaczenia, co było pierwsze - depresja i otyłość to upiorne siostry bliźniaczki. Świetnie ze sobą zgrane i dopasowane. Mają jeszcze dwójkę rodzeństwa: to cukrzyca i bezdech senny”, szczerze wyznał Olaf Lubaszenko. Jeszcze sześć lat temu sytuacja była bardzo dramatyczna. Aktor ważył wówczas 165 kg, dlatego brał pod uwagę operację zmniejszenia żołądka. „Byłem u bariatry. Byłem nawet o krok od operacji, ale zazwyczaj, kiedy zaczynam zabierać się do tematu operacji, następuje taki efekt strachu, organizm się mobilizuje i zaczyna chudnąć”, zdradził w wywiadzie dla Radia Zet. Z kolei tym roku aktor ujawnił za pośrednictwem swoich mediów społecznościowych, że w końcu poddał się dwóm operacjom, które planował od dłuższego czasu. „Dzień dobry! Dochodzenie do formy w moim wypadku oznacz - oprócz ruchu i zmiany nawyków żywieniowych- także dwie planowane od dawna operacja. I właśnie w sobotę odbyła się druga z nich... Trzymajcie proszę kciuki za rehabilitację”, napisał na Instagramie, jednocześnie nie zdradzając z jakiego konkretnie powodu przeszedł owe operacje. Godne podziwu jest to, że na przestrzeni zaledwie kilku lat aktorowi udało się schudnąć ponad 80 kg. Zamieszczone w internecie zdjęcia tylko potwierdzają, że Olaf Lubaszenko wrócił do upragnionej formy i czuje się w swoim ciele bardzo dobrze! Z okazji urodzin życzymy aktorowi dużo zdrowia, pogody ducha oraz wielu ciekawych wyzwań artystycznych. Czytaj także: Olaf Lubaszenko przeszedł dwie operacje. Opowiedział, co dalej: „Trzymajcie proszę kciuki…”
Olaf Lubaszenko wciąż chudnie! Zrzucił już 80 kilogramów!
Aktor pojawił się na przeglądzie Kina Na Granicy!
Olaf Lubaszenko w ostatnich miesiącach przeszedł ogromną metamorfozę. Aktor z uwagi na problemy zdrowotne, postanowił przejść na dietę. Do tej pory udało mu się zrzucić aż 80 kilogramów, ale na tym nie koniec! Jak wygląda teraz Olaf Lubaszenko? Czytaj też: Olaf Lubaszenko na czułym zdjęciu z ukochaną! Kim jest Hanna Wawrowska? Olaf Lubaszenko już tak nie wygląda To jeden z najpopularniejszych aktorów w Polsce, który na swoim koncie ma role w kultowych filmach i serialach. Reżyserował także komedię Chłopaki nie płaczą, którą w Polsce zna dosłownie każdy. Problem z nadwagą sprawił, że pojawiła się u niego depresja i bardzo złe samopoczucie. Kolejne dolegliwości zaczynały się potęgować – problemy z chodzeniem i oddychaniem. Postanowił, że czas przejść na dietę. Aktor ma dopiero 53 lata, dlatego przed nim jeszcze sporo dobrych chwil! Depresja i otyłość to siostry bliźniaczki. Moja waga jest objawem, a nie przyczyną. Z przyczyną sobie poradziłem. Tyle że naprawdę nie ma znaczenia, co było pierwsze – depresja i otyłość to upiorne siostry bliźniaczki. Świetnie ze sobą zgrane i dopasowane – mówił w jednym z wywiadów. Olaf Lubaszenko schudł 80 kilogramów W krytycznym momencie aktor ważył 165 kilogramów. Przeszedł operację zmniejszania żołądka, która pomogła zacząć mu nowe życie. Dodatkowo rozpoczął dietę i wrócił do ćwiczeń fizycznych. W efekcie udało mu się zrzucić już 80 kilogramów, a to jeszcze nie koniec jego metamorfozy. Zobacz też: Olaf Lubaszenko przeszedł dwie operacje. Opowiedział, co dalej: „Trzymajcie proszę kciuki…” Niedawno aktor pojawił się podczas 23. Przeglądu Kina Na Granicy, największego festiwalu filmowego łączącego Polskę, Słowację i Czechy. Na zdjęciach widać, że aktor trzyma wagę i wygląda naprawdę świetnie. Trzymamy kciuki za jego zdrowie i powrót do formy!
Olaf Lubaszenko na czułym zdjęciu z ukochaną! Kim jest Hanna Wawrowska?
Rzadko pokazują się razem publicznie, ale tym razem zrobili wyjątek!
Stroni od błysku fleszy i nie pławi się w blichtrze sławy. Olaf Lubaszenko strzeże swojej prywatności. Rzadko udziela wywiadów i ceni sobie spokój. Pozostaje jednak aktywny na Instagramie. Tam pokazuje te aspekty życia zawodowego oraz prywatnego, które chce. Teraz w mediach społecznościowych zamieścił wspólne zdjęcie ze spaceru ze swoją partnerką. Kim jest Hanna Wawrowska? Olaf Lubaszenko na wspólnym zdjęciu z ukochaną ze spaceru Rozpoznawalność zyskał jako aktor i reżyser. Sławę przyniosły mu takie obrazy, jak „Sztos”, „Poranek kojota” czy „Chłopaki nie płaczą”. W ostatnich latach najwięcej mówiło się o walce Olafa Lubaszenki z potworną chorobą, jaką jest depresja, innych problemach zdrowotnych oraz spektakularnej metamorfozie – schudł aż 80 kilogramów. Udało mu się tego dokonać dzięki stosowaniu specjalnej diety, ćwiczeniom oraz dwóm operacjom. Poza nadwagą, aktor i reżyser cierpi również na cukrzycę i bezdech senny. Obecnie stan zdrowia 52-latka ustabilizował się i poprawił. Przez cały czas tych nierównych zmagań mógł liczyć na bezwarunkowe wsparcie swojej partnerki. Teraz Olaf Lubaszenko zamieścił w sieci wspólne zdjęcie z Hanną Wawrowską. Para wybrała się na długi wiosenny spacer po Powiślu w Warszawie. Postanowili uwiecznić ten moment na wspólnej fotografii. Reżyser zamieścił ją na swoim profilu na Instagramie, podpisując żartobliwie. „Spacering, parking, powiśling”, czytamy. Czytaj także: Olaf Lubaszenko przeszedł ostatnio metamorfozę i schudł 80 kg. Jak dziś wygląda? Tak Olaf Lubaszenko wyglądał w lutym 2015 roku Kim jest Hanna Wawrowska? Z Olafem Lubaszenką jest związana od 15 lat Są razem od 2006 roku. Hanna Wawrowska zawodowo jest związana ze światem sportu. Piastuje prestiżowe stanowisko szefowej Klubu Fair Play Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Jest również specjalistką ds. protokołu dyplomatycznego oraz etykiety biznesowej. Ukochana Olafa Lubaszenki związana jest również z „Rzeczpospolitą”, do której regularnie pisuje. Przypomnijmy, że przed poznaniem obecnej partnerki aktor i reżyser tworzył związek z Katarzyną Groniec. Poznali się w 1990 roku w trakcie pracy nad kultowym dziś musicalem „Metro” w Teatrze Buffo Janusza Józefowicza. Dwa lata później wzięli ślub. Krótko po tym na świat przyszła ich córka, której nadali imię Marianna. Niestety, uczucie nie przetrwało próby czasu i doszło do rozstania... Dziś oboje układają sobie życie niezależnie od siebie. Czytaj także: Olaf Lubaszenko na wspólnym zdjęciu z córką. Kim jest Marianna Linde? Janusz Józefowicz, Katarzyna Groniec, Marianna Linde (córka pary), Olaf Lubaszenko, 2011 rok
Olaf Lubaszenko przeszedł ostatnio metamorfozę i schudł 80 kg. Jak dziś wygląda?
Reżyser i aktor Olaf Lubaszenko od dawna wspominał w wywiadach, że boryka się z kłopotami zdrowotnymi. 52-letni artysta od kilkunastu lat miał wyraźny problem z utrzymaniem wagi. Aktor przyznał nawet w jednym z wywiadów, że w pewnym momencie życia, problemy z dodatkowymi kilogramami miały związek z depresją. Moja waga jest objawem, a nie przyczyną. Z przyczyną sobie poradziłem. Tyle że naprawdę nie ma znaczenia, co było pierwsze - depresja i otyłość to upiorne siostry bliźniaczki. Świetnie ze sobą zgrane i dopasowane - opowiadał 7 lat temu w Newsweeku aktor, który zmagał się także z cukrzycą i bezdechem sennym. Po latach walki z chorobą aktor przeszedł spektakularną metamorfozę. Olaf Lubaszenko schudł prawie 80 kg i zaskoczył swoich fanów przemianą. Aktor zamieścił w sieci tajemniczy wpis, w którym wyjawił, że musiał poddać się dwóm zabiegom. Nie wyjawił, o jakie dokładnie chodziło, ale każdy miał związek z jego metamorfozą. „Dzień dobry! Dochodzenie do formy w moim wypadku oznacza - oprócz ruchu i zmiany nawyków żywieniowych - także dwie planowane od dawna operacje. I właśnie w sobotę odbyła się druga z nich... Trzymajcie proszę kciuki za rehabilitację”, napisał na Instagramie 52-letni artysta. „A ja mimo chwilowo ograniczonej mobilności postaram się być z Wami w nieustającym kontakcie”, obiecał Olaf Lubaszenko. Zobacz także: Olaf Lubaszenko postawił na ostre cięcie! Aktor zmienił fryzurę! Jak teraz wygląda Olaf Lubaszenko - czy utrzymał wagę w 2021? Na ostatnich zdjęciach publikowanych przez aktora na Instagramie, widać bardzo wyraźnie że aktor świetnie sobie radzi i nadal utrzymuje wagę sprzed miesięcy. Lubaszence udało się zrzucić kilogramy dzięki silnej woli i za sprawą bardzo przemyślanej diety. Aktor postanowił również zwiększyć swoją aktywność fizyczną, przeszedł dwie operacje. Ale było warto! Jak widać czuje się świetnie i doskonale wygląda. A co najważniejsze jest zdrowy i szczęśliwy. Sami zobaczcie. Zobacz także: Olaf Lubaszenko na wspólnym zdjęciu z córką. Kim jest Marianna Linde?