Jacek Rozenek opowiedział o synach: „To z miłości do moich dzieci postanowiłem walczyć o swoje życie, o siebie, o sprawność”
Trzy lata temu Jacek Rozenek przeszedł poważny udar. W jednej chwili wszystko się zmieniło. Stracił zdrowie, sprawność, pracę, dom oraz samochód. Dzisiaj zaczyna żyć na nowo. W rozmowie z Wiktorem Krajewskim opowiedział o walce z chorobą, miłości i dzieciach. Poza tym Pana historia to przestroga. Gdy cieszymy się zdrowiem, wydaje nam się, że nic złego nie ma prawa się wydarzyć, że jesteśmy niezniszczalni, nieśmiertelni. I ja tak myślałem! A dziś? Wiem jedno, choćbyśmy się dwoili i troili, wszyscy i tak prędzej czy później umrzemy. Mało optymistyczne… Prawdziwe. W życiu trzeba czasem zdjąć różowe okulary i spojrzeć na świat, żeby zobaczyć go w takich barwach, jakie ma naprawdę. Żyłem pełnią życia, miałem pracę, wszedłem na Kilimandżaro, a dziś… Dziś patrzę na to, co do czasu udaru wydarzyło się w moim życiu, i dochodzę do wniosku, że to nie miało najmniejszego znaczenia. Ostateczny test, który przeszedłem, uzmysłowił mi, że mydlenie sobie oczu nie ma sensu. Pojawia się więc pytanie, co w życiu jest najważniejsze. Frazesy mówią o tym, że zdrowie, ale tak nie jest, bo znam osoby, które zdrowia nie mają, a ich życie ma ogromny sens i znaczenie. Życie samo w sobie też nie jest najważniejsze. Rozmawiałem z wieloma mądrymi osobami i oczywiście chcę żyć, tyle że to życie ma być na moich warunkach, a nie zdeterminowane przez wszystko inne. Miłość jest ważna, odpowiedzialność jest ważna, systemy wartości są ważne. Są one bardzo różne, bo ludzie są różni. Mam przyjaciół od prawej do lewej strony, różnią ich światopoglądy, życiowe priorytety, ale uwielbiam ich, mimo tych różnic. CZYTAJ TEŻ: Choroba zmieniła Jacka Rozenka. Gdzie jest dzisiaj? „Poczucie dumy w sobie jest mi obce” Jaka miłość jest ważna? Trywialne są zdania: „Musisz siebie kochać, bo jak nie będziesz kochać siebie, nigdy nikogo nie pokochasz”. Słyszy pan, jak to brzmi? Głupio, błaho! Ja kochałem siebie zawsze i nie miałem zwichrowanego poczucia własnej wartości. Gdy zachorowałem, złapałem się na tym, że ja nie jestem ważny i skupianie się na sobie jest błędne, bo należy skupiać się na miłości. W moim przypadku jest to miłość do moich synów. Mam ich trzech: Adriana, Stanisława i Tadeusza. Czasu mi nie starcza, aby w pełni skupiać się na nich, więc jak miałbym jeszcze skupiać się na sobie? Pana synowie kilka dni po udarze przyjechali do szpitala, żeby pożegnać się z tatą, bo lekarze dali do zrozumienia, że najprawdopodobniej Pan umrze. Jak wygląda takie spotkanie? Mój najstarszy syn Adrian dwa lata przed moim udarem doświadczył utraty mamy. Przeżył koszmar, który powrócił do niego na nowo. Gdy zobaczyłem ich przy szpitalnym łóżku, szybko starałem się ustawić synów do pionu, bo nie miałem zamiaru umierać. Dostrzegłem na ich twarzach ulgę. Zachowywali się wobec mnie fantastycznie, bo mimo nowej sytuacji traktowali mnie tak jak przed udarem. Jakby nic się nie zmieniło. Tak należy zachowywać się w stosunku do chorych. Z czasem dał Pan im niezłą życiową lekcję, że nie można odpuszczać i gdy ciężko się pracuje, można góry przenosić. Wiedziałem, że nie mogę się poddać, że nie mogę pozwolić sobie na taryfę ulgową, dlatego że oni są uczestnikami sytuacji, w której się znalazłem, a poza tym znowu wraca kwestia mojej miłości do nich. To z miłości do moich dzieci postanowiłem walczyć o swoje życie, o siebie, o sprawność. Ostatnio odwiedzili mnie w domu i zauważyli, że kupiłem sobie nowe poręcze do ćwiczeń. Obiecałem im, że za rok stanę na rękach. Nie popatrzyli na mnie ze zdziwieniem, tylko przyjęli to za pewnik, że skoro im to obiecałem, dotrzymam słowa. Każdego dnia mierzę się z niemożnością ciała, chcę wyjść na prostą, ale może mi się nie udać. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Mirosław Hermaszewski ponad cztery dekady temu zakończył przełomowy lot w kosmos. Dzisiaj wszyscy go żegnają
Ewa Chodakowska szczerze o macierzyństwie: „Decyzję o tym trzeba podjąć w zgodzie ze sobą, a nie pod presją”
„Rola najukochańszej cioci bardzo mi pasuje i taka staram się dla nich być”, mówiła trenerka
Mówią o niej „polska królowa fitnessu” i „trenerka wszystkich Polek”. Dzięki Ewie Chodakowskiej tysiące kobiet zmieniło swoje życie. Z Beatą Nowicką rozmawia o rzeczach fundamentalnych: rodzinie, miłości, szczerości, odwadze, wyrozumiałości. O wolności wyboru i o tym, że wymuszanie macierzyństwa to okrucieństwo. Oraz o… Bożym Narodzeniu. W naszej sesji Ewa wystąpiła z ukochanymi: siostrzenicą Vanessą i siostrzeńcem Alexem. […] Kiedy urodziła się Vanessa, a rok później Alex, miałaś dopiero 20 lat. Pomyślałaś wtedy: Jakie słodkie dzieci, też kiedyś będę mieć takiego bobasa? Nie. Nigdy nie miałam takich myśli. Od początku patrzyłam na dzieci mojej siostry bardziej jak na młodsze rodzeństwo, z którym uwielbiam spędzać czas. Rola najukochańszej cioci bardzo mi pasuje i taka staram się dla nich być (śmiech). Patrząc na spełnione marzenie mojej siostry, ogromne szczęście, jej miłość do dzieci, zaangażowanie i ogrom cierpliwości, macierzyństwo zdawało się czystą przyjemnością. Tak jest do dziś. Ale tak według mnie wygląda świadome i dojrzałe macierzyństwo. Decyzję o macierzyństwie trzeba podjąć w zgodzie ze sobą, a nie pod presją. No właśnie… Niedawno publicznie powiedziałaś ważne zdanie: „Uważam, że matki to superbohaterki, ale wymuszanie macierzyństwa na kobietach to okrucieństwo”. Wciąż żyjemy w świecie schematów narzuconych przez otoczenie. Dobrze, że coraz więcej z nich pęka… Kobiety coraz odważniej mówią, że same chcą decydować o tym, jak będzie wyglądać ich życie, w jakiej roli się widzą, a w jakiej nie. I to jest dla mnie ogromne szczęście, bo walczymy o nas, o kolejne pokolenie. Kiedy zrozumiałaś, że nie chcesz mieć dzieci? To był proces. Nigdy nie poczułam, że chcę mieć dzieci. Ale też nie zarzekałam się, że dzieci nigdy mieć nie będę. Byłam otwarta na to, co przyniesie los. Z wiekiem – coraz częściej pytana o macierzyństwo – czułam gdzieś w środku, że rola matki nie jest moją drogą. Zostawiałam jednak te przemyślenia i refleksje tylko dla siebie. Dopiero w wieku 30 lat, zapytana przed ślubem przez mojego narzeczonego, czy planuję w przyszłości mieć z nim dzieci, byłam już pewna swojej decyzji, do której dojrzewałam długie lata. CZYTAJ TEŻ: Ewa Chodakowska po raz pierwszy z siostrzenicą i siostrzeńcem! „Liczy się rodzina” Bałaś się tego uczucia? Bardziej bałam się braku akceptacji i zrozumienia ze strony społeczeństwa. Bałam się odrzucenia, wykluczenia, ocen. Bałam się fali hejtu. Bezdzietność z wyboru wciąż jest stygmatyzowana w naszym społeczeństwie. Przez długie lata bałam się tego, co mnie potem rzeczywiście spotkało. Dlatego wiedziałam, że muszę być emocjonalnie gotowa na te reakcje, zanim oficjalnie podzielę się tak osobistą decyzją. Kiedy w końcu nadszedł właściwy moment i poczułam wewnętrzną siłę, żeby publicznie powiedzieć, że macierzyństwo nie jest mi pisane, nie jestem gotowa na taki heroizm i świadomie – razem z mężem – nie decydujemy się na posiadanie dziecka, usłyszałam, że jestem pustą, próżną egoistką. Że jestem leniwa. Że umrę w samotności i nikt mi nie poda przysłowiowej szklanki wody. Że moje życie nie ma sensu. Że moje życie bez macierzyństwa nic nie znaczy, a ja jestem bezwartościową kobietą. Horror! Zaimponowaliście mi z Lefterisem, że potrafiliście przeprowadzić taką rozmowę. Nie było łatwo, ale uważam, że jedną z najważniejszych wartości w związku jest szczerość. Przecież tu chodzi o dwoje ludzi, którzy decydują się na wspólne życie. To szczęśliwe można budować jedynie na szczerości i otwartości, dlatego od początku naszej relacji z Lefterisem gramy w otwarte karty. Ludzie w związkach bardzo często ukrywają to, czego naprawdę chcą i co naprawdę czują, myślą. A potem się rozwodzą, bo na dłuższą metę jest to nie do zniesienia. Odkładanie trudnych tematów wzbudza frustrację – dużo szybciej, niż myślimy – i buduje dystans między dwojgiem ludzi, którzy niedawno nie byli w stanie bez siebie oddychać. Z upływem lat ten mur staje się coraz wyższy i grubszy, aż w końcu okazuje się nie do przebicia i nie do przeskoczenia. Zatem czy szczerość nie jest lepszym rozwiązaniem? Jest, ale wymaga odwagi… Masz poczucie, że ta prawda Cię wyzwoliła? Tak. Była wyzwalająca nie tylko dla mnie, ale myślę, że też dla wielu kobiet, które utożsamiają się z moją sytuacją i moją decyzją. […] Cały wywiad z Ewą Chodakowską w najnowszej VIVIE! dostępny będzie na rynku od 8 grudnia 2022 roku. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Katarzyna Warnke zabrała głos. Zdradziła, co myśli na temat powrotów do byłych partnerów
Wszechstronna artystka, ikona stylu... Justyna Steczkowska kończy 49 lat!
Zobacz, jak zmieniała się przez lata, pozując na okładkach VIVY!
Patrząc na jej zdjęcia aż trudno uwierzyć, że skończyła dzisiaj 49 lat! Justyna Steczkowska, mimo upływu czasu, wciąż zachwyca urodą i perfekcyjną sylwetką, której pozazdrościć mogą jej młodsze koleżanki z branży. Na koncie ma 16 płyt i wiele hitów, w tym Dziewczynę Szamana, Oko za oko, Daj mi chwilę czy Wracam do domu. Jednak to trójka dzieci: Leon, Staś oraz Helenka to dla niej największe powody do dumy. Urodziny Justyny Steczkowskiej. Ile lat ma diwa? Debiut fonograficzny zaliczyła w wieku 24 lat, gdy na rynku ukazała się jej płyta „Dziewczyna Szamana”. Był rok 1996 i album zebrał znakomite recenzje oraz zdobył wyrazy uznania wśród publiczności. Stał za nim legendarny producent, lider Republiki, Grzegorz Ciechowski. Później przyszedł czas na kolejne krążki, które wylansowały takie hity, jak Oko za oko, Za karę, Daj mi chwilę czy To tylko złudzenie (to nie miłość). Zobacz też: Justyna Steczkowska zdradziła nam, czy czuje się diwą... Mówiąc o Justynie Steczkowskiej, trudno pominąć kwestie modowe. Od lat zachwyca perfekcyjną sylwetką, dobiera także stylizacje, które wzbudzają ogromne zainteresowanie mediów. Zapewne dlatego bywa nazywana kolorowym ptakiem rodzimej sceny muzycznej. Na łamach VIVY! pojawiła się ponad 20 lat temu. Towarzyszyliśmy jej w najważniejszych momentach życia. Na okładkach zaprezentowała wiele swoich wcieleń, będących odzwierciedleniem jej barwnej osobowości. Jak zmieniła się przez ten czas? Przekonaj się, oglądając powyższy materiał wideo!
„Końca miłości nie zapowiada krzyk i awantury, tylko cisza”
Paulina Smaszcz-Kurzajewska w mocnym wywiadzie VIVY!
W ciągu zaledwie roku życie wystawiło ją na okrutną próbę: ciężko zachorowała, straciła pracę, zmarł jej tata i dwie bliskie przyjaciółki. Kiedy zebrała siły, żeby ruszyć do przodu… musiała zmierzyć się z rozwodem po 23 latach małżeństwa. W mocnej rozmowie Paulina Smaszcz-Kurzajewska opowiada Beacie Nowickiej, dlaczego się nie podda. Paulina Smaszcz-Kurzajewska wywiad VIVA!, styczeń 2020 Nie wiem, jak zacząć tę rozmowę… Ja też o tym myślałam. Dzisiaj rano, biegnąc tutaj, uświadomiłam sobie, że zawsze spotykamy się w przełomowych momentach mojego życia. Poleciały mi łzy. No bo co tu powiedzieć…? Wydawało mi się, że istnieje jakaś granica cierpienia. W ciągu jednego roku ciężko zachorowałaś, w czasie choroby nagle straciłaś pracę, zmarł twój tato, dwie przyjaciółki. Kiedy wreszcie ruszyłaś do przodu – rozwód… Mam poczucie, że ja wciąż idę, ale to nie są dwie silne nogi, tylko cienkie, chude witki. Pytanie, czy ja się na nich utrzymam i wzmocnię czy przewrócę? I…? Nie wiem tego jeszcze, ale robię wszystko, żeby się nie przewrócić. Dziś rano zapisałam sobie na kartce takie hasło: „Na złość wrogom nigdzie się nie wybieram. Nawet na drugi świat”. Zastanawiałam się, czy mnie trzyma złość? Ale to nie jest złość, tylko cały czas ta sama babska potrzeba udowodnienia sobie i innym, że dam radę, że jestem silna, nie do zdarcia. Obie jednak wiemy, że ona bywa potwornie destrukcyjna i wyczerpująca, a z drugiej strony motywuje do zmian, do działania. [...] Można „wyczuć” koniec miłości? Ja myślę, że można. Końca miłości nie „zapowiada” krzyk, awantury, emocjonalna szarpanina, tylko cisza. W domach, w których nie ma miłości, jest coraz ciszej. Nikt już ze sobą nie rozmawia, nikt nie ma sobie nic do powiedzenia. Miłość polega między innymi na tym, że jesteś zainteresowana drugim człowiekiem. Kiedy kobieta mówi: „Ja mu jeszcze robię awantury”, to znaczy, że ona jeszcze kocha. Ale jak jej nie interesuje, co on je, co on myśli, gdzie on bywa, gdzie śpi, co ma do powiedzenia, to znaczy, że już nie kocha. Tylko że u mnie było odwrotnie. To ja czuję się opuszczona. Nie ja odchodziłam… (milczenie). … (milczenie) Mam ogromny szacunek dla Maćka. Jest bardzo inteligentnym, błyskotliwym, rewelacyjnym facetem i genialnym ojcem. Ale zauważyłam w pewnym momencie, że przestałam wzbudzać jego zainteresowanie. Że nie ciekawi go, czym się zajmuję, jak się czuję. Zapytałam go kiedyś: „Słuchaj, a nie chciałbyś wpaść na moje szkolenie? Przychodzi do mnie ponad tysiąc kobiet, w ciągu dwóch miesięcy byłam w dziesięciu miastach. Nie chciałbyś choć raz zobaczyć, co robię, o czym tam mówię?”. [...] „Mam 46 lat, jestem w zajebistym wieku, wreszcie wiem, czego chcę” – to Twoje słowa. Pomyślałam wtedy, że takich kobiet się nie porzuca. W Polsce jest przyzwolenie społeczne na to, że dojrzałą czy starą kobietę można porzucić byle jak i z byle powodu. Nikt nie krytykuje faceta. Mam takie obserwacje, że nieważne, co zrobi mężczyzna, czy bije swoją żonę czy ją zdradza, może czuć się bezkarny. Społeczeństwo mu wybaczy. Wchodzi w nowy związek i wszyscy się zachwycają, jaką ma młodą narzeczoną. Kobiecie nie wolno mieć młodszego faceta, bo usłyszy: „Co on w niej widzi, przecież to stare pudło!”. Nie może mieć też starszego, bo wtedy „na pewno poleciała na jego kasę, zdzira!”. A facet może wszystko. Kochamy drani, łobuzów, cwaniaków, a kobieta jest lubiana, kiedy jest cicha, pokorna, miła, ładniutka, nijaka”. Cały wywiad z Pauliną Smaszcz-Kurzajewską w najnowszej VIVIE! już w czwartek w kioskach. Co jeszcze w nowej VIVIE! 01/2020? Był czas, kiedy fanki zdzierały z niego ubranie. Potem zespół Papa Dance zawiesił działalność, a telefon dzwonił coraz rzadziej. Czym próbował zastąpić muzykę i kiedy wrócił na scenę? Paweł Stasiak w szczerej rozmowie z Katarzyną Piątkowską. Pogodzona z samotnością. Roma Ligocka opowiedziała swoją dramatyczną historię Romanowi Praszyńskiemu. Jej życie było jak zbyt mocny koktajl. Historia wielkiej Judy Garland nie mogła dobrze się skończyć. Przypomina ją właśnie film Judy z Renée Zellweger w roli głównej.
Kinga Rusin o tym, dlaczego zdecydowała się pozować nago w sesji dla VIVY!
„Chciałam zwrócić uwagę na tę ważną kwestię”, mówi nam
Dziennikarka, która walczy o większą świadomość ekologicznych działań w społeczeństwie. Angażuje się we wszelkie inicjatywy, które mają ratować naszą planetę. Kinga Rusin postanowiła w szczytnym celu zapozować nago w niezwykłej sesji dla magazynu VIVA! Nam wyjaśniła powody swojej decyzji. Kinga Rusin nago - dziennikarka o okładce VIVY! – Kiedy zastanawialiśmy się, jak ma wyglądać ta sesja, jak ma zwrócić na siebie uwagę w zalewie wszystkich pięknych okładek, które ukazują się na rynku, doszłam do wniosku, że zrobię coś, na co nigdy wcześniej się nie chciałam zgodzić, nawet za bardzo duże pieniądze, a mianowicie postanowiłam się rozebrać – ujawniła przed naszą kamerą Kinga Rusin. Cel, który przyświeca tej idei, jest niezwykle szczyty i ma związek z szeroko rozumianą ochroną środowiska. – Przemysł modowy, przemysł tekstylny jest drugim na świecie trucicielem środowiska. Wyrzuca się niewyobrażalne ilości odpadów tekstylnych, które się nie rozkładają, w żaden sposób nie są biodegradowalne, ponieważ większość ubrań, które nosimy, to są syntetyki, dodatkowo są farbowane, co też zatruwa środowisko, szczególnie w krajach nierozwiniętych. Chciałam moją nagością również zwrócić na tę kwestię uwagę – podkreśla dziennikarka. Sesja ta ma także wyjątkowe znaczenie z innego powodu: wykorzystano w niej stylizacje, które są na wskroś ekologiczne. – Wszystkie fragmenty ubrań, które zostały użyte do tej sesji, zostały uszyte z materiałów ekologicznych i nie chodzi tylko o to, że uszyte są z bawełny. Ona pochodzi z upraw, które są uprawiane w taki sposób, żeby nie niszczyły innych naturalnych roślin na danym terenie. Mam body i t-shirty, które są właśnie z takich materiałów. Mam jedną – no prawie – sukienkę, miniaturową, która jest zrobiona z plastikowych kubków, które zostały zrecyclingowane i z nich powstała siateczka. Chciałam też zwrócić uwagę na to, że to my, konsumenci, powinniśmy troszeczkę wymuszać na projektantach i tych markach, które robią bardzo dużo produktów naraz, zmieniają swoje kolekcje raz na tydzień, one naprawdę produkują olbrzymią ilość śmieci, żeby zwracali uwagę na to, co robią, jak robią, gdzie robią i z czego robią. Jeżeli to się uda dzięki tej sesji, jeśli będzie o niej głośno – w to mi graj! O to chodziło - przekonuje Kinga Rusin
Wiemy, jaka naprawdę jest „żelazna dama polskiego dziennikarstwa”, Dorota Gawryluk!
Nowy numer VIVY! ukaże się na rynku tuż po świętach, w czwartek 27 grudnia! Co w nim znajdziesz? Jak zwykle ciekawe wywiady i piękne sesje. Zaczynamy od rozmowy z „żelazną damą polskiego dziennikarstwa”, czyli Dorotą Gawryluk. Jaka jest naprawdę pod eleganckim garniturem, którym na co dzień zakłada do pracy? Maciej Musiał zdradził nam, gdzie był przez ostatnie dwa lata? Dlaczego nie ma go na ściankach? I jak dokonał tego, że gra w najpopularniejszych międzynarodowych serialach? To rozmowa, jakiej jeszcze nie było! A Iwona Pavlović i Wojtek Oświęcimski opowiedzieli nam o tym, co ich w sobie pociąga, co różni, o co się kłócą i dlaczego wolą mieszkać w domu na Warmii i Mazurach. Kup koniecznie nową VIVĘ! Wywiad z Dorotą Gawryluk Ambitna i silna, a jednocześnie drobna, przez co sprawia wrażenie kruchej. „Żelazna dama polskiego dziennikarstwa”, tak o Dorocie Gawryluk piszą media. W najnowszej VIVIE! w rozmowie z Beatą Nowicką zdradza, jak radzi sobie w męskim świecie mediów, jaką mamą jest dla 25-letniego syna Nikona i 8-letniej córki Marysi, za co kocha modę, a także… dlaczego codziennie dzwoni do mamy! – Wciąż codziennie dzwonisz do swojej mamy? Dzwonię każdego dnia i opowiadam, pytam, co się dzieje, co robiła, czy wszystko jest w porządku. Lubię z mamą rozmawiać, potrafi mi powiedzieć prawdę, ale jest życzliwa. – No tak, szczerość od rana do wieczora może być zabójcza psychologicznie. Czasami potrzebujemy warstwy ochronnej. Chcemy też, żeby ktoś kochał nas bezgranicznie, bez względu na to, co zrobimy, jak wyglądamy, czy udał nam się wywiad, czy był porażką. Ktoś ci powie: „O, tu dałaś plamę”, ale ty sama to wiesz, a od mamy usłyszysz: „Było super”. Albo wyglądałaś fatalnie, a ona powie, że świetnie. Mam czasami takie momenty, że przychodzę do studia na ostatnią chwilę, włosy sterczą mi w każdą stronę i już niewiele da się z tym zrobić. Wyglądam jak potwór, ale po programie mama zawsze mi powie: „Dobrze wyglądałaś, nic nie było widać” (śmiech). To mi daje poczucie bezpieczeństwa. – Nic nie jest wieczne, miłość nie jest wieczna, ale trwałość uznajemy w życiu za cenną wartość. Miłość jest wieczna. Ale ta prawdziwa. W sensie troski o drugiego człowieka, kiedy dla jego dobra potrafisz zapanować nad swoim egoizmem, co nie jest najłatwiejsze. Ja wierzę, że to jest wieczne. Gdybyśmy w to nie wierzyli, nasze życie nie miałoby żadnego sensu. Cały wywiad z Dorotą Gawryluk przeczytasz w nowej VIVIE!
Wielki sukces. VIVA! wśród najlepszych. Aż dwie okładki nagrodzone w prestiżowym konkursie GrandFront 2017!
W konkursie GrandFront magazyn Viva! dostał aż dwie nagrody! Prawie 200 redakcji zgłosiło prawie 300 prac w 9 kategoriach dla prasy drukowanej. Zwycięzców Konkursu wyłoniło 30-osobowe jury, którego członkami są uznani twórcy grafiki prasowej, redaktorzy i wydawcy. Nasze wyróżnione okładki to: Viva!Happy z Margaret i Viva! z Dodą. Oto co o sukcesie Vivy! mówią współtwórcy nagrodzonych okładek. Marek Knap, dyrektor artystyczny magazynu Viva!: „Sesja pięciu okładek Viva!Happy jest próbą sprowadzenia pięciu tak różnych osobowości do momentu ekspozycji nieskrępowanej radości, który fotografka Marlena Bielińska ujawniła nie tylko w pięknym, szczerym i nieskrępowanym uśmiechu, lecz także, i i to we wszystkich pięciu przypadkach, tym szczególnym błyskiem w oku, który powoduje, że portret staje się jak magnes. Szlachetną czernią i bielą jeszcze bardziej pogłębiłem syntezę formy uwypuklając obserwację Marleny”. Paulina Aleksiejuk, producentka sesji w magazynie Viva i Viva!MODA: „Przygotowanie Viva!Happy trwało trzy dni. Ogromne wyzwanie jeszcze większa satysfakcja. Osiemnaście gwiazd na planie! Wystarczyło, że jeden z naszych zapracowanych gości spóźnił się choćby o akademicki kwadrans, a cały scenariusz nagle sypał jak talia kart. Ale atmosfera na planie zdjęciowym była niezwykła, spontaniczna, energetyczna. Niektóre duety na przykład Piotr Najsztub i Szymon Majewski czy Małgosia Socha i Ania Dereszowska to były wulkany energii i radości. Wszyscy potrafili bawić się na luzie, z dystansem do siebie choć stanęli przed niemal aktorskim zadaniem. Producent do każdej sesji przygotowuje się w indywidualnym sposób, ja miałam 18 bohaterów. Zapanowanie na tymi indywidualnościami i osobowościami było dla mnie prawdziwym chrztem bojowym. To były moje pierwsze dni w pracy”. Jola Czaja, stylistka gwiazd, magazyn Viva! i Viva!MODA: „Gigantyczne wyzwanie z taką ilością gwiazd, bo każdy z bohaterów zobowiązuje do szczególnej kreatywności. W tej sesji chodziło o to, żeby z każdej z gwiazd wydobyć charakterystyczny uśmiech, na tyle uniwersalny, żeby symbolizował stan happy. Tak zacne grono sprawiło. że współpraca na planie była czystą przyjemnością. A fotografka Marlena Bielińska stanowiła „kropkę nad i” całej sesji, gdyż jej warsztat i doświadczenie zapewniło nam sukces, który świętowaliśmy wczoraj dostając dwie nagrody. Miło wiedzieć, że nasze gusty zostały nagrodzone przez tak zacne jury”. „Pracowałam z Dodą od samego początku jej kariery. Miałam możliwość kreowania wielu jej okładek i wielu sesji wizerunkowych wokalistki. To jest ogromne wyróżnienia, że ostatnia okładka budzi ciekawość, a wręcz zachwyt, ponieważ świadczy, o tym że jako stylistka wciąż tropię trendy modowe”. Polecamy też: „People” ma ranking Najseksowniejszych, a w VIVIE! mamy Najpiękniejszych! Pamiętacie laureatów?