Los odebrał jej ukochaną córkę i męża. Do dziś nie pogodziła się z tą stratą, ale pociechę dają jej wnuki i muzyka
Nazywana jest pierwszą damą polskiego jazzu. Jej utwory zna niemal każdy. Polaków porusza nie tylko swoimi piosenkami, ale też historią życia, w którym doświadczyła bolesnych strat. Dziewięć lat temu odeszła jej córka Pamela, w ubiegłym roku nagle zmarł jej ukochany mąż. Obie te tragedie zmieniły jej życie, ale jej nie złamały. Ewa Bem, która dziś obchodzi 75. urodziny, mimo wszystko powtarza, że miała udane życie.
Jest jedną z najpopularniejszych wokalistek jazzowych w Polsce. Jej utwory, między innymi „Moje serce to jest muzyk”, „Wyszłam za mąż, zaraz wracam” oraz „Jak człowiek uparty”, śpiewane są przez pokolenia. I chociaż na scenie zadebiutowała prawie 60 lat temu, wciąż jest aktywna zawodowo i angażuje się w nowe muzyczne projekty. Połączyła swoje siły między innymi z artystą młodego pokolenia – Vito Bambino, w wyniku czego powstał utwór „Futurismo”. Pierwsza dama polskiego jazzu ma wiele wcieleń, jednak żadne z nich nigdy nie przysłoniło tego, co dla niej najważniejsze – rodziny. A mało kto przeszedł tyle co właśnie Ewa Bem. Zobacz też: Ewa Bem wywiad po śmierci męża – poruszające wyznanie artystki | Viva.pl „Uśmiech na dwóch nogach” Pierwszą olbrzymią tragedią w jej życiu była strata córki. Tym bardziej że ukochane dziecko było prawdziwym aniołem, a Ewa często nazywała ją „uśmiechem na dwóch nogach”. Dlatego diagnoza glejaka u młodej kobiety była prawdziwym ciosem dla wszystkich. Cała rodzina usłyszała, że zostały jej dwa lata. Pamela musiała przejść ciężką operację, a później długie leczenie chemioterapią. Choroba coraz bardziej zabierała jej siły, a mimo to wciąż miała apetyt na życie. W rozmowie ze "Światem Gwiazd" Ewa Bem opowiedziała o swoim ogromnym podziwie dla zięcia, który, gdy jej córka jeździła już na wózku, wciąż zabierał ją na wyjazdy zagraniczne oraz nad morze. We wspomnianym wywiadzie artystka wyjawiła również, że nie może pogodzić się z tym, iż wnuki nie poznały, jaka była ich mama, i nie będą jej pamiętały. Pamela odeszła dokładnie dwa lata i 14 dni po postawieniu diagnozy. Niespodziewana diagnoza Strata córki była czymś niewyobrażalnie ciężkim dla całej rodziny. Ewa Bem z tego powodu zawiesiła swoją karierę muzyczną. Wciąż trudno jej się z tym pogodzić, jednak w pewnym momencie sama musiała zmierzyć się z chorobą nowotworową. Wiadomość o niej była niespodziewana, zwłaszcza że zawsze regularnie i skrupulatnie wykonywała badania profilaktyczne. Przed jednym z występów trafiła do szpitala z silnym bólem płuca. To właśnie wtedy okazało się, że artystka ma raka jajnika IV stopnia. Na dzień dzisiejszy choroba jest w remisji, jednak wciąż wymaga stałej kontroli i przyjmowania chemioterapii. Przez cały przebieg leczenia był przy niej jej ukochany mąż, który towarzyszył jej przy każdym badaniu. Nie pozwalał mówić o swojej chorobie – był pewien, że niebawem wyzdrowieje Ryszard Sibilski był prawdziwą miłością jej życia. Pojawił się niedługo po jej rozstaniu z poprzednim mężem – basistą Tadeuszem Gogoszem. Gdy się poznali, Pamela miała zaledwie dwa i pół roku, a ponieważ ich uczucie było niczym rażenie piorunem, bardzo szybko zamieszkali razem. To właśnie wtedy przylgnął do niego pseudonim "Dżindżin" od samby, mający być ułatwieniem dla córek, które nie do końca wiedziały, jak zwracać się do nowego partnera mamy. Szybko okazało się, że słowo to tak pasuje do Ryszarda, że już przy nim zostało. Byli wyjątkową parą i zawsze razem. Woził żonę na koncerty i na każde badanie, nie odstępował jej nawet na krok. Po ciężkiej chorobie Ewy obiecali sobie, że nic już nie może ich rozdzielić. Dlatego też wieść o diagnozie Ryszarda była prawdziwą tragedią. Był prawdziwym okazem zdrowia, a także nie było żadnych niepokojących sygnałów, by coś było nie w porządku. Nie pozwalał nikomu mówić o swojej chorobie, pewien, że niebawem wyzdrowieje i wróci do pełni sił. Odejście "Dżindżina" zaledwie sześć tygodni po diagnozie było prawdziwym szokiem dla całej rodziny, ale też dla wszystkich, którzy go znali. W rozmowie ze Światem Gwiazd Ewa Bem przyznała, że wciąż nie może sobie poradzić z żadną ze strat w swoim życiu. Gdy patrzy na portret męża wiszący w jej domu, na nowo wzbudza to w niej wszystkie emocje, wywołując nurtujące pytanie: czemu ją opuścił. Byli razem przez 42 lata i trudno było sobie wyobrazić równie zakochaną parę. Zobacz również: Ponadczasowy hit Sojki w wykonaniu Ewy Bem na VIVA! People Power | Viva.pl Artystka jednak, mimo tragedii oraz głębokiego żalu, podniosła się. Przyznała, że początkowo z pewnością pomógł jej w tym szok i adrenalina, dopiero po kilku miesiącach zaczęła podtrzymywać ją muzyka. Często wciąż udaje, ponieważ ból po stracie jest nie do opisania, dlatego też jest wdzięczna za nieocenioną pomoc swojej drugiej córce, Gabrysi, o którą dziś w szczególności się martwi, by ta była szczęśliwa. Ewa Bem we wspomnianej rozmowie dla Świata Gwiazd powiedziała pięknie, że ona swoje życie „zjadła”. Przeżyła wszystko, co się dało – i karierę, i wzloty, i prawdziwą miłość, i smutki, i cierpienie. Można powiedzieć, że żyła pełną piersią, chociaż do dziś zupełnie nie jest w stanie zrozumieć powodu całego cierpienia. W tym roku, 23 lutego, pierwsza dama polskiego jazzu skończyła 75 lat.
Poznali się w najtrudniejszym momencie, ona była jego największą opoką. Jacek Rozenek i jego żona pierwszy raz tak szczerze o kulisach związku
Cztery lata temu ich drogi przecięły się w najmniej oczywistym momencie. On mierzył się z konsekwencjami udaru i życiowym kryzysem, ona postanowiła mu pomóc. Dziś Jacek i Maria Rozenkowie mówią wprost o sile uczucia, powrocie do pracy i o tym, dlaczego szesnastoletnia różnica wieku nie ma dla nich żadnego znaczenia.
Są historie, które brzmią jak gotowy scenariusz filmowy. Opowieści o upadku, ciszy, która zapada po burzy, i o kimś, kto w tej ciszy wyciąga dłoń. W życiu Jacka Rozenka ten moment przyszedł w najmniej spodziewanym czasie. A wraz z nim nowa miłość, Maria. Spotkanie, które zmieniło wszystko. Początek relacji Jacka i Marii Rozenków Cztery lata temu spotkali się podczas świątecznego wydarzenia dobroczynnego. On, uznany aktor, ale w życiowym kryzysie. Jak wspominała Maria Samuel, Jacek „wpadał życiowo, zdrowotnie i finansowo w studnię bez dna”. To nie była metafora rzucana na wyrost. To był realny stan człowieka, który po udarze musiał na nowo nauczyć się funkcjonować. Ona nie przeszła obok niego obojętnie. Zamiast dystansu, zaangażowanie. Zamiast lęku, działanie. Maria Samuel szybko wzięła sprawy w swoje ręce i zaczęła pomagać na wielu płaszczyznach. To wsparcie nie było chwilowe ani powierzchowne. Z czasem przerodziło się w głęboką relację, a potem w miłość, która w ubiegłym roku została przypieczętowana ślubem. „Nie miałem żadnej potrzeby wiązania się na dłużej z kimkolwiek na świecie. Aż spotkałem Marysię”, wyznał Jacek Rozenek w studiu „halo tu polsat”. Dziś patrzą na siebie z czułością, ale i z wdzięcznością. Ich relacja dojrzewała w cieniu choroby i niepewności. Może właśnie dlatego jest tak mocna. „Jacek jest dobrą duszą, wspaniałym człowiekiem, mądrym życiowo, z silnym kręgosłupem moralnym”, mówiła Maria. „To jest to, co ja myślę o Marysi”, odpowiadał bez wahania aktor. Ich słowa nie brzmią jak wyuczone deklaracje. To raczej spokojne, pewne siebie komunikaty ludzi, którzy przeszli przez ogień i wiedzą, ile kosztuje odbudowa. CZYTAJ TEŻ: Katarzyna Bosacka o kulisach drugiego małżeństwa. Już w dniu ślubu musieli z mężem podjąć trudną decyzję Jacek Rozenek wrócił do pracy Stabilizacja w życiu prywatnym zbiegła się z gotowością do powrotu do pracy. Na początku marca widzowie zobaczą Jacka Rozenka w dwudziestym, jubileuszowym sezonie serialu „Gliniarze”. Decyzja o wejściu na plan zapadła szybko. Przypomnijmy, że aktor wciela się w postać niejednoznaczną, wielowymiarową, którą sam określa jako „szarą”, pozbawioną prostego podziału na dobro i zło. To rola wymagająca, ale, jak sam przyznaje, daje mu ogromną radość. Nie oznacza to jednak, że przeszłość całkowicie zniknęła. „Mam ogromną radość z grania tej roli. Są drobne problemy, na przykład afazja, z którą cały czas się mierzę. [...] Ale to jest drobny fragment choroby, który jeszcze mi towarzyszy”, mówił szczerze. W tych słowach nie ma żalu ani buntu. Jest akceptacja. Świadomość, że pewne ograniczenia pozostają, ale nie muszą definiować całego życia. Dla Jacka Rozenka praca stała się nie tylko zawodowym wyzwaniem, lecz także symbolem powrotu do równowagi. Jacek Rozenek i jego żona o różnicy wieku W rozmowie nie zabrakło również tematu, który od dawna budzi zainteresowanie mediów, czyli szesnastoletniej różnicy wieku między małżonkami. Dla nich to jednak kwestia drugorzędna. Maria Samuel-Rozenek podkreśla, że to „tylko liczba” i traktuje wiek jako „ziemską statystykę”. Jacek Rozenek dodaje krótko: „w ogóle nie istnieje to w naszych rozmowach”. „To nie jest ogromna różnica wieku”, skwitował. W ich przypadku znacznie ważniejsze jest wspólne doświadczenie i misja, którą dziś realizują. Bazując na własnych przeżyciach, powołali do życia fundację wspierającą osoby w kryzysach. Wiedzą, czym jest bezradność i jak wiele znaczy pomoc drugiego człowieka. Maria mówi o swoim mężu z podziwem: „Jacek jest dla mnie kimś, kto wzleciał jak feniks z popiołów”. Patrząc na nich, trudno oprzeć się wrażeniu, że ta metafora nie jest przesadą. Ich historia to opowieść o tym, że nawet w najciemniejszym momencie można odnaleźć światło, czasem w sobie, a czasem w oczach drugiego człowieka. I że miłość, choć nie usuwa wszystkich trudności, potrafi nadać im sens. Źródło: Halotupolsat.pl. CZYTAJ TEŻ: Mimo rozwodu, wciąż tworzy rodzinę z byłą żoną. Tak mówi o ich relacji
Peter Fonda dziś świętowałby urodziny. Dopiero wspólny film zakończył jego wieloletni konflikt z ojcem
Peter Fonda przyszedł na świat 23 lutego 1940 roku w Nowym Jorku jako syn jednego z najwybitniejszych aktorów Złotej Ery Hollywood – Henry’ego Fondy. Choć nazwisko otwierało drzwi do kariery, nie gwarantowało bliskości w domu. Relacja ojca i syna przez lata była pełna dystansu, niedopowiedzeń i bólu. Dopiero wspólna praca na planie filmu przyniosła przełom. Dziś, w dniu jego urodzin, wracamy do tej poruszającej historii.
Peter Fonda wychowywał się w cieniu legendy. Henry Fonda był aktorem o niepodważalnym autorytecie, laureatem Oscara za rolę w filmie „Nad złotym stawem” (1981), a wcześniej gwiazdą takich produkcji jak "Grona gniewu" czy "Dwunastu gniewnych ludzi". Jednak za ekranową charyzmą krył się mężczyzna, który – jak wspominał jego syn – miał trudność w okazywaniu uczuć. Aktorskie dziedzictwo Fondów Rodzina Fondów to jedna z najbardziej rozpoznawalnych dynastii aktorskich w historii kina. Henry Fonda (ur. 16 maja 1905 r., zm. 12 sierpnia 1982 r.) był symbolem moralnego kręgosłupa amerykańskiego filmu. Jego dzieci – Jane Fonda (ur. 21 grudnia 1937 r.) i Peter Fonda – dorastały w świecie reflektorów, ale również w cieniu rodzinnej tragedii. Matka Petera, Frances Sophia Seymour, odebrała sobie życie w 1950 roku, gdy chłopiec miał zaledwie 10 lat. Rodzinny dramat głęboko naznaczył relacje między ojcem a dziećmi. Henry Fonda nie rozmawiał z nimi otwarcie o śmierci matki – Peter przez lata nie znał prawdy o okolicznościach jej odejścia. To doświadczenie stało się jednym z fundamentów późniejszego emocjonalnego dystansu. Mimo napięć Peter Fonda podjął aktorską drogę. Studiował w Omaha Community Playhouse, a jego debiut filmowy przypadł na lata 60. Prawdziwą sławę przyniosła mu rola w "Easy Rider" (1969), filmie, który stał się manifestem kontrkultury i przyniósł mu nominację do Oscara za scenariusz. ZOBACZ TEŻ: Kochali się od młodości, ślub wzięli po 47 latach. Alan Rickman i jego wielka miłość trwali przy sobie do ostatnich chwil Trudne relacje wewnątrz rodziny Fondów Peter Fonda wielokrotnie mówił w wywiadach, że jego ojciec był człowiekiem zdystansowanym i chłodnym emocjonalnie. Wychowywał dzieci w sposób surowy, skupiony na dyscyplinie i pracy. Po śmierci żony Henry Fonda szybko wrócił do życia zawodowego, a obowiązki rodzicielskie w dużej mierze przejęli opiekunowie. Brak rozmów o tragedii rodzinnej i nieobecność emocjonalna ojca sprawiły, że Peter przez lata czuł się odrzucony. Aktor wspominał, że nigdy nie usłyszał od ojca słów miłości w dzieciństwie. Ten brak stał się źródłem wewnętrznego buntu, który znajdował ujście zarówno w wyborach artystycznych, jak i w stylu życia. Relacje w rodzinie Fondów były skomplikowane także na innych poziomach. Jane Fonda również opowiadała o chłodzie ojca i trudnej walce o jego uwagę. Rodzeństwo łączyło doświadczenie dorastania w cieniu wielkiej kariery Henry’ego, ale każde z nich przepracowywało tę relację na swój sposób. "Tuż przed śmiercią ojca powiedziałam mu, że go kocham i wybaczam mu wszystko. Mam nadzieję, że i on wybaczył mi, że nie byłam lepszą córką. Nic nie mówił, ale płakał", mówiła później Jane Fonda w programie "Who's Talking to Chris Wallace". Henry Fonda i Peter Fonda pojednali się na planie filmowym Przełom w relacji Petera i Henry’ego przyszedł pod koniec życia seniora rodu. W 1979 roku obaj spotkali się na planie westernu "Wanda Nevada", w którym zagrali razem. Dla Petera była to pierwsza zawodowa współpraca z ojcem – symboliczna próba odbudowania więzi. Wspólna praca stworzyła przestrzeń do rozmowy i wzajemnego zrozumienia. Peter Fonda przyznał po latach, że dopiero wtedy usłyszał od ojca słowa, na które czekał całe życie. Henry Fonda miał powiedzieć do syna: "Chcę, żebyś wiedział, że kocham cię, synu". Te proste słowa stały się dla Petera momentem przełomowym. Choć nie wymazały lat dystansu, pozwoliły na zamknięcie bolesnego rozdziału. Henry Fonda zmarł trzy lata później, w 1982 roku. Dla Petera był to czas refleksji i próby uporządkowania własnych doświadczeń. Peter Fonda, który sam był ojcem – m.in. aktorki Bridget Fondy (ur. 27 stycznia 1964 r.) – wielokrotnie podkreślał, że doświadczenia z dzieciństwa wpłynęły na sposób, w jaki budował relacje z własnymi dziećmi. Chciał być bardziej obecny i otwarty emocjonalnie. "Dla mojego ojca aktorstwo było ucieczką od życia, formą terapii. Bridget taka nie jest", mówił w rozmowie z "New York Times". Aktor zmarł 16 sierpnia 2019 roku w Los Angeles w wieku 79 lat. Wspominany jest jako artysta niezależny, twórca "Easy Rider", ale także jako człowiek, który przez całe życie próbował zrozumieć swojego ojca. Historia Petera Fondy i Henry’ego Fondy pokazuje, że nawet najbardziej skomplikowane relacje mogą znaleźć ukojenie – czasem dopiero pod koniec wspólnej drogi. SPRAWDŹ TEŻ: Był legendą PRL, jego ostatnie chwile naznaczone były cierpieniem. Tylko jedna osoba została przy nim do końca Źródło: Plejada.pl, film.wp.pl
Za kulisami "Znachora" narodziła się wyjątkowa więź. O relacji Anny Dymnej i Tomasza Stockingera mówi się do dziś
Relacja Anny Dymnej i Tomasza Stockingera na planie „Znachora” do dziś budzi emocje widzów, którzy w ich ekranową miłość wierzyli bez cienia wątpliwości. Choć łączyła ich przede wszystkim praca i aktorska pasja, atmosfera tamtych zdjęć sprawiła, że między młodymi gwiazdami pojawiła się wyjątkowa nić porozumienia – pełna ciepła, młodzieńczego zachwytu i subtelnej chemii, którą kamera uchwyciła z niezwykłą intensywnością.
"Znachor" Jerzego Hoffmana to dzisiaj kultowe dzieło polskiej kinematografii, do dzisiaj chętnie oglądane i emitowane każdego roku przy okazji świąt i spotkań rodzinnych. Film oparty jest na powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza i opowiada o losach wybitnego chirurga, profesora Rafała Wilczura — w tę rolę doskonale wcielił się Jerzy Bińczycki, który opuszczony przez żonę i córkę, szuka ukojenia w alkoholu. W wyniku bójki rani się w głowę i traci pamięć. Anna Dymna i Tomasz Stockinger: historia relacji na planie "Znachora" Tuż obok Jerzego Bińczyckiego, w "Znachorze" zachwyciła także Anna Dymna, która wcieliła się w rolę córki profesora Wilczura, Marysię. Aktorka również wypowiedziała się na temat współczesnej produkcji filmu, podkreślając, że to jak najbardziej pozytywna wiadomość. "Taka przygoda, jak moja w Znachorze — i z tą ekipą, i z tym filmem — daje człowiekowi radość życia nawet w najgorszych momentach", wyznała aktorka (cytat za kultura.onet.pl). <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgsM5jMC-a0b60f0.jpg" width="1600" height="1621" alt="Lodz 10.1981 / Bielsk Podlaski 09.1981. Migawki z planu zdjeciowego do filmu "Znachor", n/z od lewej: aktor Jerzy Binczycki, rezyser Jerzy Hoffman.,Image: 428375320, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Andrzej Wiernicki / Forum" title="Migawki z planu zdjeciowego do filmu "Znachor"" /> Potwierdzeniem jej słów był komentarz, który kilka lat temu wygłosił Artur Barciś, wcielający się wówczas w jedną z postaci drugoplanowych, Wasylka. "Myśmy się wszyscy od razu zaprzyjaźnili, nikt nie traktował mnie jak debiutanta. Marzyłem o tym, żeby zagrać w takim filmie. Scenariusz był świetny. Miałem poczucie, że złapałem Pana Boga za nogi", mówił aktor, dla którego była to pierwsza rola kinowa. W idealnej wizji reżysera, Jerzego Hoffmana, cały film miał opierać się na trzech zawodowcach, Jerzym Bińczyckim, Annie Dymnej i Danielu Olbrychskim. Za tym trzecim skłaniała się bardzo mocno żona reżysera, Walentyna i nie ukrywała swojego rozczarowania, kiedy okazało się, że aktor nie weźmie udziału w produkcji. Drugim wyborem był Piotr Garlicki, ale ostatecznie rolę przyjął młody Tomasz Stockinger, który zagrał hrabiego Leszka Czyńskiego, ogromnie zakochanego w filmowej Marysi. "Żona Hoffmana dawała mi to do zrozumienia, że ktoś inny miał być zatrudniony na moje miejsce. Była niezadowolona. Ale jak widać rola w Znachorze była mi pisana", wspominał przed laty aktor w wywiadzie dla "Show". Zagranie młodego hrabiego walczącego o serce Marii Wilczur było dla młodego aktora wielką szansą. Tomasz Stockinger zaledwie trzy lata wcześniej ukończył warszawską szkołę teatralną. 29-letnia wówczas Anna Dymna była już bardzo znaną aktorką, a młodszy od niej o cztery lata Stockinger dopiero zaczynał rozwijać swoją karierę. Widzowie mieli okazję widzieć go w popularnych serialach jak "Dom" czy "07 zgłoś się", ale nie został z nich szczególnie zapamiętany. "Znachor" dał aktorowi możliwość, aby rozwinąć skrzydła i dać się zapamiętać większej widowni, co też w pełni wykorzystał. ZOBACZ TEŻ: Był legendą PRL, jego ostatnie chwile naznaczone były cierpieniem. Tylko jedna osoba została przy nim do końca Dymna i Stockinger mieli się ku sobie? Tomasz Stockinger razem ze swoją filmową partnerką stworzyli piękną parę. Aktor nie ukrywał, że bardzo szybko narodziła się pomiędzy nimi aktorska synchronizacja, dopasowanie, a także chemia. Mimo że oboje byli już wówczas w stałych związkach, zapałali do siebie ciepłym uczuciem. "Stworzyliśmy piękną parę. Podczas zdjęć naprawdę się sobie podobaliśmy", wspominał w jednym z wywiadów Tomasz Stockinger. "Była między nami chemia. Ania była w kolejnym związku, ja byłem żonaty. Ale czasem korzystaliśmy z okazji, by się poprzytulać. Dobrze nam to szło, podobnie jak całowanie. Pocałunki były jak najbardziej prawdziwe, bo dobry aktor nie może udawać! Było mi cudownie. Granie z Anią było czystą przyjemnością. Ona swoją grą wywoływała we mnie tak naturalne reakcje, że już nic nie musiałem dodatkowo grać". Niedawno jeszcze więcej powiedział o uczuciach, jakie miał do Anny Dymnej... "Lubiliśmy bardzo sceny całowania, często prosiliśmy, żeby jeszcze jedną próbę zrobić. Naprawdę się sobie podobaliśmy", mówił w radiu Tomasz Stockinger, ale dodawał, że wiedział, że ta relacje nie przeniesie się na prawdziwe życie. On był żonaty, ona dopiero co się zaręczyła… Tak czy tak film zmienił życie aktora. „Jak tylko "Znachor" pojawił się w kinach, to bił wszelkie rekordy. Poczułem uderzenie wielkiej popularności. Trudno mi było przejść niezauważonym ulicą. Koncentrowałem na sobie wzrok pięknych pań, dziewczyn. Na szczęście sodówka mi nie odbiła. To wszystko były zjawiska, które wynikały z tego, że po prostu Hoffman zrobił świetny film", opowiadał dla Radia RMF24. Aktor opisał również kulisy pięknej, acz łamiącej serca widzów sceny, w której jego bohater zawozi róże na grób ukochanej. Kwiaty okazały się najdroższymi różami w historii polskiej kinematografii. "Mistrz Hoffman wiedział, że w tej scenie kwiaty są ważniejsze od aktorów. Produkcja stawała na rzęsach, aby zdobyć je w okolicy, było kilka podejść. Te niespełniające marzeń różyczki doprowadzały reżysera do szału. Produkcja wysłała więc taksówkę z Bielska na warszawski bazar przy Polnej. Rachunek był astronomiczny. Na takie kwiaty mogli sobie pozwolić w owych czasach jedynie cudzoziemcy", opowiadał aktor. Gra aktorska Tomasza Stockingera była na tyle przekonująca, że do hrabiego Czyńskiego pisało wiele dziewcząt, co w pewnym momencie doprowadziło do niebezpiecznej sytuacji. Jedna z fanek na skutek nieodwzajemnionego uczucia miała grozić aktorowi. "Kobieta miała zamiar zaczaić się i oblać mnie kwasem solnym - wspomina w wywiadzie. Ja tej pani na oczy nie widziałem! Musiałem jednak uważać przez parę wieczorów, wychodząc z teatru, czy gdzieś tam nie stoi zaczajona z czymś w ręku", opowiadał przed laty aktor. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Rok podchodów i randka jak z filmu. Filip Gurłacz długo nie wierzył, że ma u niej szansę Źródła: kultura.onet.pl, film.wp.pl, swiatgwiazd.pl, RMF24
Kochali się od młodości, ślub wzięli po 47 latach. Alan Rickman i jego wielka miłość trwali przy sobie do ostatnich chwil
Historia Alana Rickmana i Rimy Horton brzmi jak scenariusz romantycznego filmu, choć była całkowicie prawdziwa. Poznali się jako nastolatkowie, dojrzewali razem, budowali wspólne życie bez rozgłosu i bez potrzeby publicznych deklaracji. Ich relacja przetrwała próbę czasu, sławę, chorobę... To opowieść o miłości cichej, wiernej i głębokiej.
Alan Rickman był jednym z najbardziej charyzmatycznych aktorów swojego pokolenia, ale prywatnie pozostawał człowiekiem niezwykle powściągliwym. W świecie czerwonych dywanów i fleszy aparatów jego najważniejszą rolą była ta, której nie oglądała publiczność — rola partnera u boku Rimy Horton. I to właśnie w tej relacji odnajdywał stabilność, która pozwalała mu być artystą spełnionym. Alan Rickman i Rima Horton. Młodzieńcze spotkanie, które zmieniło całe życie Alan Rickman urodził się 21 lutego 1946 roku w Londynie jako drugie z czworga dzieci Margaret Doreen Rose i Bernarda Rickmana. Jego ojciec, robotnik fabryczny pochodzenia irlandzkiego, zmarł, gdy Alan miał zaledwie osiem lat. Wczesna strata i odpowiedzialność za rodzinę ukształtowały jego wrażliwość i powagę, które później stały się jego znakiem rozpoznawczym. Rimę Horton poznał w 1965 roku, gdy miał 19 lat. Ona była o rok młodsza. Ich uczucie rozwijało się spokojnie — w rozmowach, wspólnych próbach, długich spacerach. Już wtedy coś ich połączyło na tyle mocno, że nie rozstali się nigdy. View oEmbed on the source website Rickman studiował później w Royal Academy of Dramatic Art (RADA), jednej z najbardziej prestiżowych szkół aktorskich w Wielkiej Brytanii. Zanim jednak zdobył światową sławę, pracował jako grafik, współprowadził studio projektowe i mozolnie budował swoją pozycję na scenie teatralnej. Rima w tym czasie rozwijała karierę naukową — została wykładowczynią ekonomii na Kingston University oraz aktywną działaczką Partii Pracy, przez lata pełniąc funkcję radnej w londyńskiej dzielnicy Kensington i Chelsea. Miłość dojrzewała razem z nimi. ZOBACZ TEŻ: Kiedy poznał ojca ukochanej, usłyszał zaskakujące pytanie. Tak zaczęła się ostatnia miłość Roberta Duvalla Historia wieloletniej miłości Alana Rickmana W 1972 roku Alan Rickman i Rima Horton zamieszkali razem. W czasach, gdy świat coraz bardziej fascynował się prywatnością gwiazd, oni konsekwentnie chronili swoją intymność. Nie udzielali wspólnych wywiadów, nie epatowali uczuciem na ściankach, nie budowali medialnego wizerunku "idealnej pary". Między nimi było coś znacznie trwalszego niż publiczne gesty. Rickman wielokrotnie podkreślał, że Rima jest osobą niezwykle inteligentną, lojalną i silną. Ich związek opierał się na partnerstwie i wzajemnym szacunku. Nie mieli dzieci, czego aktor żałował. "Uwielbiałbym rodzinę. Czasami myślę, że w idealnym świecie trójka dzieci w wieku 12, 10 i 8 lat zostałaby nam powierzona, a my bylibyśmy wspaniałymi rodzicami dla tej rodziny" — przyznał w jednym z wywiadów. (cyt. za Plejada.pl) Alan Rickman i Rima Horton wzięli ślub po 47 latach Choć byli razem niemal pół wieku, formalnie pobrali się dopiero w 2012 roku w Nowym Jorku. Ceremonia była kameralna, intymna, bez gości i bez rozgłosu. Alan Rickman dopiero trzy lata później zdradził w jednym z wywiadów, że wręczył Rimie prosty pierścionek i że "nikogo z nimi nie było". W 2015 roku zdiagnozowano u niego raka trzustki. Choroba postępowała szybko i bezlitośnie. Mimo to do końca starał się pracować i zachować godność, z której słynął. Alan Rickman – wielki aktor, wierny partner Świat zapamiętał go jako Severusa Snape’a z serii o Harrym Potterze, Hansa Grubera ze "Szklanej pułapki", pułkownika Brandona w "Rozważnej i romantycznej" czy niezapomnianego bohatera "To właśnie miłość". Jego głęboki głos i magnetyczna obecność sprawiały, że każda rola nabierała wyjątkowego ciężaru. Ale prywatnie Alan Rickman był człowiekiem zdystansowanym wobec sławy. Najważniejsze decyzje konsultował z Rimą. To ona była jego pierwszym widzem i najbardziej surowym recenzentem. To jej ufał bezgranicznie. 14 stycznia 2016 roku Alan Rickman zmarł w Londynie w wieku 69 lat. Do ostatnich chwil towarzyszyła mu ukochana kobieta. Ich wspólne życie zakończyło się tak, jak przebiegało — w ciszy, bez spektaklu, z ogromnym szacunkiem dla prywatności. SPRAWDŹ TEŻ: Robert Duvall odszedł z jednym niespełnionym marzeniem. Rzadko o tym mówił
W życiu Magdy Cieleckiej nie było miejsca na przelotną miłość. Każdego ze swoich partnerów kochała, po każdym nosi w sercu trwały ślad
Szczera, bezpośrednia i odważna. Nie boi się mówić o tym, co myśli ani co czuje. Nie boi się też kończyć relacji, gdy uczucie się kończy. Złamała niejedno serce, mężczyźni, z którymi się rozstawała, podobno nie mogli powstrzymać łez, a jeden z jej byłych partnerów powiedział, że „trzeba mieć jaja, by się rozstać z Cielecką”. Dziś jest szczęśliwie zakochana w Bartoszu Gelnerze i - jak zawsze - nie przejmuje się tymi, którzy mówią, że ta miłość nie może się udać.
Choć zagrała wiele wyjątkowych ról, o żadnej z nich nie mówiono tyle, co o jej wieku. A raczej o różnicy wieku między nią, a jej aktualnym partnerem. Magdalena Cielecka, która 20 lutego obchodzi 54. urodziny, jest bowiem starsza o swojego partnera o 16 lat. Dla wielu to dziwne, wręcz szokujące. Ale to nic nowego, bo dla Polaków niemal każdy jej związek był szokujący, tyle że z innych powodów. Sama Cielecka ostatnio udzieliła kilku szczerych wywiadów, w których opowiedziała zarówno o relacji z Bartoszem Gelnerem, jak i o dawnych związkach. Powiedziała o swoich rozczarowaniach oraz frustracjach, a także o tym, czym kieruje się w swoim życiu. Zobacz też: Magdalena Cielecka bez filtrów bezdzietności i o presji, której doświadczają kobiety | Viva.pl „Mam świadomość, ile jestem starsza od mojego partnera” Nie inaczej jest w przypadku związku z 16 lat młodszym Bartoszem Gelnerem. Od początku ich relacja była owiana tajemnicą i poniekąd można powiedzieć, że jej początek zarezerwowany jest wyłącznie dla desek Teatru Nowego, w którym się poznali. Jak przyznała Cielecka w podcaście WojewódzkiKędzierski, nie wystawiają się na „patelnię”, do tego stopnia, że co jakiś czas pojawiają się plotki oraz spekulacje o ich rozstaniu. Jest to z pewnością, pod pewnym względem, związane z dużą różnicą wieku między aktorami. Czytaj także: Dzieli ich 16 lat, łączy wielka miłość. Magdalena Cielecka dosadnie o różnicy wieku między nią a ukochanym. Nie brała jeńców „Mężczyźni od wieków mieli młodsze partnerki i uznawano to za coś normalnego, wręcz zrozumiałego. Na szczęście się to zmienia. Ja mam świadomość, ile jestem starsza od mojego partnera. Najważniejsze jest to, że jeżeli dwójka ludzi chce być razem, to jest to tylko ich sprawa i na ich zasadach” – mówi gwiazda we wspomnianej rozmowie. Jednocześnie przyznała, że pomimo zwiększonej liczby filmów z wątkiem romansu, w którym kobieta jest starsza od mężczyzny, wciąż w Polsce jest to temat tabu. Świat dopiero do tego dojrzewa. W jej życiu nie było miejsca na wakacyjną miłość Miłość od zawsze była dla Magdy Cieleckiej nadrzędną wartością, a obok niej sytuowała się wolność, o czym wspomniała w wywiadzie z Magdą Mołek „W Moim Stylu”. „Od miłości wszystko się zaczyna” – wyznaje z uśmiechem aktorka. Natomiast w rozmowie z Kubą Wojewódzkim i Piotrem Kędzierskim zdradziła, że w jej życiu nie było miejsca na „wakacyjną miłość”. Wszystkie relacje były dla niej bardzo ważne i, choć nie przetrwały, zostawiły w niej trwały ślad. Koniec każdej z nich wiązał się z bólem, dla niej i dla jej partnerów. Jeden z nich wyznał nawet, że „trzeba mieć jaja, by się rozstać z Cielecką”, na co aktorka zareagowała rozbawieniem. Uchodzi za chłodną, zdystansowaną. Taką, która rozkochuje w sobie mężczyzn, a potem ich porzuca. Ale Cielecka nie jest drapieżną femme fatale. Jej najważniejsze związki - z Grzegorzem Jarzyną, Andrzejem Chyrą czy Dawidem Wajntraubem - były wynikiem pragnienia znalezienia prawdziwej miłości. Na pytanie o obecnego partnera i to, czy słucha jej rad w kontekście zawodowym, przyznała ze śmiechem: „On jest totalnie suwerenny, a poza tym jest też krnąbrny i wiem, że jakbym ja mu coś zasugerowała, to zrobiłby odwrotnie”. Cielecka zdradziła również, że Bartosz Gelner ma obecnie konkretny plan na siebie. Jego celem są wielkie role o interesujących, a zarazem trudnych zadaniach. Zawsze szczera, bez tematów tabu Aktorka nie boi się głośno mówić o swoich poglądach zarówno politycznych, jak i życiowych. Twardo przyznała we wspomnianym wywiadzie w podcaście WojewódzkiKędzierski, że jest mocno rozczarowana polityką – zarówno z jednej, jak i z drugiej strony rządu – dlatego rzadziej ogląda treści z tym związane. Zobacz również: Kiedyś tworzyli jedną z najgorętszych par, do dziś razem współpracują: "Byliśmy z Andrzejem smakowitym kąskiem i idealnym tematem" Śmiało mówi też o kobiecości oraz o postrzeganiu roli społecznej kobiety. Odważnie powiedziała, że macierzyństwo dla niektórych jest obowiązkiem, jednak według aktorki to przede wszystkim świadomy wybór, a także możliwość, która często jest pomijana. Zdaniem gwiazdy bardzo często nie bierze się pod uwagę innych powodów bezdzietności w przypadku kobiety, takich jak egoizm, lenistwo czy kariera. Rzadko kiedy w takich sytuacjach myśli się, że dana osoba po prostu nie może mieć dzieci. „Wam, mężczyznom, wybacza się więcej” – dodała Magda Cielecka. Zobacz również: Madalena Cielecka bez ogródek o różnicy wieku w związku i relacji z Bartoszem Gelnerem | Viva.pl Magdalena Cielecka to nie tylko utalentowana aktorka, ale i postać, która nie boi się mówić o ważnych społecznie sprawach. Chroni swoją prywatność przed mediami, ale nie gryzie się w język, gdy jest taka potrzeba. Już niebawem będzie można zobaczyć ją w długo wyczekiwanej, ekranizacji „Lalki". Swoją rolą na pewno nas zaskoczy. I nie raz jeszcze zaskoczy nas też odważnymi decyzjami w życiu prywatnym. Źródła: Podcast WojewódzkiKędzierski, Podcast "W MOIM STYLU" Magda Mołek, kobita.wp.pl
„Zarzekałam się, że żaden artysta”. Tego Ostrowska nigdy wcześniej nie mówiła. Poruszające wyznanie o miłości życia
Małgorzata Ostrowska po ponad czterdziestu latach związku pożegnała męża, Jacka Gulczyńskiego, który zmarł 5 grudnia 2025 r. W najnowszym wywiadzie artystka opowiada o swoich emocjach, ostatnich rozmowach z ukochanym i trudach codzienności po tej bolesnej stracie.
Małgorzata Ostrowska i Jacek Gulczyński przez ponad czterdzieści lat tworzyli związek oparty na przyjaźni, wzajemnym szacunku i głębokim porozumieniu. Ich relacja nie zaczęła się od wielkiego romansu, lecz od lat znajomości i wspólnych doświadczeń, które z czasem przerodziły się w trwałe uczucie. W grudniu 2025 roku artystka musiała jednak zmierzyć się z najboleśniejszą stratą – śmiercią męża. Dziś otwarcie opowiada o ostatnich chwilach u jego boku, przeżywaniu żałoby i codzienności, która po jego odejściu już nigdy nie będzie taka sama. Ponad czterdzieści lat miłości Małgorzaty Ostrowskiej i Jacka Gulczyńskiego przerwane dramatyczną stratą Małgorzata Ostrowska i Jacek Gulczyński byli razem ponad czterdzieści lat. Ich historia zaczęła się w latach 80., gdy Gulczyński fotografował zespół Lombard. Artystka podkreśla, że początkowo była to relacja towarzyska, a nie miłość od pierwszego wejrzenia. Ostrowska przyznała, że prowadziła intensywne życie, a jej przyszły mąż rozumiał jej codzienność. Z biegiem lat ich więź się zacieśniała, tworząc niezwykły związek, który zakończył się dramatycznie w grudniu 2025 roku. Historia związku – przyjaźń i wzajemny szacunek zamiast nagłego romansu W rozmowie z Mateuszem Szymkowiakiem dla „Świata Gwiazd” Małgorzata Ostrowska ujawniła, jak wyglądały początki jej relacji z Jackiem Gulczyńskim. Artystka wyznała, że poznali się dzięki jej ówczesnemu narzeczonemu, a przez długie lata utrzymywali kontakty na płaszczyźnie koleżeńskiej i przyjacielskiej. Dopiero z czasem zrodziło się głębokie uczucie. „My się poznaliśmy na zupełnie innej płaszczyźnie. Jacek robił zdjęcia jeszcze dla Lombardu. Myślę, że około 40 albo 45 lat się znaliśmy. Długo funkcjonowaliśmy na płaszczyźnie najpierw koleżeńskiej, potem przyjacielskiej. Mieliśmy swoich partnerów. Mało tego, zapoznał mnie z Jackiem mój ówczesny narzeczony” – wspomina Ostrowska. Artystka przyznaje, że to, co najbardziej ją do Gulczyńskiego przyciągało, to poczucie humoru, artystyczna dusza i życiowe doświadczenie. Jednak wcześniej nie sądziła, że zwiąże się z artystą. "Jacek – oprócz faktu, że był bardzo przystojnym młodym facetem – był dowcipny i był też artystą. Ja swojego czasu, jeszcze przed Jackiem, zarzekałam się, że żaden artysta, absolutnie, bo to są w ogóle porąbani ludzie. Wiele rzeczy mi imponowało: te sprawy artystyczne, poczucie humoru, a na przykład fakt, że jak urodziłam nasze dziecko, to on miał większą praktykę, ponieważ miał starszego syna. W pewien sposób zajmował się więc maleństwem i to mi też imponowało", opowiadała dla Świata Gwiazd wokalistka. Sprawdź też: Hit lat 80. powstał na potrzeby kultowego filmu. Wszyscy się zachwycali, mało kto wie, kim jest tajemnicza Meluzyna, o której śpiewa Ostrowska Ostatnie miesiące życia Jacka Gulczyńskiego i świadomość zbliżającej się tragedii W grudniu 2025 roku media obiegła informacja o śmierci Jacka Gulczyńskiego. Małgorzata Ostrowska, przeżywając żałobę, ujawniła, że miała świadomość zbliżającego się końca wcześniej niż jej mąż. – Ja miałam niestety świadomość większą niż Jacek. Wiedziałam, że jest nie tak. Wiedziałam to, tylko nie wiedziałam, że tak szybko się to potoczy – powiedziała w rozmowie z Mateuszem Szymkowiakiem ze "Świata Gwiazd". Te słowa pokazują, jak trudny był dla niej czas niepewności i oczekiwania na nieuchronne. Ostatnia rozmowa Małgorzaty Ostrowskiej z mężem – bolesne pożegnanie i niemożność zatrzymania czasu Dziennikarz zapytał Małgorzatę Ostrowską, czy udało jej się pożegnać z mężem. Artystka przyznała, że ostatnie rozmowy odbywały się „na raty”, ponieważ ze względu na chorobę Jacka Gulczyńskiego kontakt z nim bywał utrudniony. – Udało się w taki sposób, że uważam, że się udało – podsumowała Ostrowska, nie kryjąc wzruszenia. Małgorzata Ostrowska samotnie mierzy się z pustką i prozą codzienności po śmierci męża Po stracie ukochanego Małgorzata Ostrowska została sama z obowiązkami i odpowiedzialnością za dom oraz zwierzęta. – Tutaj też mam wielkie szczęście i życzliwych ludzi wokół siebie, bo ja mam dwa psy i kota, dom, ktoś tam musi to ogarniać, każdy ma swoje życie. To trochę trwało, zanim to się poukładało. (…) Nie mogę sobie pozwolić na bezsilność, bo mam dwa psy i kota. Nie ma takiej możliwości – powiedziała stanowczo w wywiadzie. Codzienność po śmierci męża stała się dla artystki prawdziwym wyzwaniem, ale mimo bólu i pustki nie poddaje się, ponieważ czuje odpowiedzialność za dom i zwierzęta. Przeżywanie żałoby według Małgorzaty Ostrowskiej – nie ma jednej drogi przez stratę Artystka w poruszający sposób mówi o tym, jak wygląda żałoba po ukochanej osobie. Podkreśla, że nie istnieje uniwersalny sposób na poradzenie sobie ze stratą. – Myślę, że to w ogóle nie można mówić w kategoriach: jak to przeżyć. Nie da się tego przeżyć tak… Jest pustka i tą żałobę się przeżywa takimi etapami, te etapy przechodzą w bardzo różnych momentach. Albo przychodzą szybko, albo przychodzą za pół roku. Też na to nie ma metody – wyznała szczerze Ostrowska. Jej słowa są odzwierciedleniem autentycznych emocji, z jakimi musi mierzyć się każdego dnia. Czytaj też: Małgorzata Ostrowska pożegnała męża. Jacek Gulczyński spoczął w wyjątkowym miejscu Źródła: swiatgwiazd.pl, fakt.pl
Jej dramat śledziła cała Polska, nikt nie był w stanie jej pomóc. Dlaczego Agnieszkę Kotulankę pokonały "demony", z którymi zmagała się od młodości?
Miała talent, sławę, powodzenie. Agnieszka Kotulanka miała też przyjaciół, którzy próbowali jej pomóc, gdy w ostatnich latach niszczyła ją straszna choroba. Byli jednak bezradni, mogli tylko bezsilnie patrzeć, jak powoli staje się cieniem dawnej siebie. Dziś mija ósma rocznica śmierci aktorki. I znów powraca pytanie: dlaczego nie udało się uratować Agnieszki Kotulanki?
Jako Krystyna Lubicz z "Klanu" zdobyła sympatię milionów widzów, którzy zapamiętali jej promienny uśmiech, niespożytą energię oraz zaraźliwą pogodę ducha. Grała tam kobietę, która śmiało stawiała czoła wyzwaniom i potrafiła rozwiązać każdy problem. W prawdziwym życiu tak nie było. Polacy, którzy przez lata podziwiali ją w filmach i serialach, ze smutkiem obserwowali jej osobisty dramat. Aktorka, która miała wszystko - talent, popularność, powodzenie, kochające dzieci - przegrała walkę z nałogiem i depresją. Zmarła 20 lutego 2018 roku w wieku zaledwie 61 lat. Dlaczego nikt nie był w stanie jej pomóc? Agnieszka Kotulanka: przeszła do legendy, także jako śpiewająca aktorka Urodziła się jako Agnieszka Kotuła. Pochodziła z podwarszawskiego Legionowa, ojciec był wojskowym, mama prowadziła dom. O aktorstwie marzyła już w liceum. Była absolwentką warszawskiej PWST, związana z teatrem, ceniona za warsztat i wrażliwość. Po szkole grała w bardzo cenionym warszawskim Teatrze Współczesnym, między innymi w głośnym spektaklu „Mahagonny”, u boku Krystyny Tkacz, Stanisławy Celińskiej, Adama Ferencego. Potem związała się z teatrem „Syrena”. Widzowie pamiętają ją nie tylko z „Klanu”, ale też z seriali takich jak „W labiryncie” czy „Na dobre i na złe”. Jednak to rola w najdłużej emitowanej polskiej telenoweli dała jej ogromną rozpoznawalność. Zobacz także: Grali dobrane małżeństwo, za kulisami ich relacje były trudne. Aktor wyjawił prawdę Była nie tylko zdolną aktorką, słynęła też z talentu wokalnego. Występowała w spektaklach muzycznych Wojciecha Młynarskiego i na Festiwalach Piosenki Aktorskiej. Do legendy przeszło wykonanie przez nią piosenki „Przez minutę”, której melodię stanowił walc Des-Dur op. 64 Chopina, zwany minutowym. A słowa napisał do niego Wojciech Młynarski. Warto zobaczyć na Youtubie to wykonanie. Unikała zwierzeń, nie chciała niczyjego wsparcia Z relacji osób z planu i znajomych Agnieszki Kotulanki wynikało, że z czasem stawała się coraz bardziej wycofana. Nie chciała rozmawiać o problemach. Unikała zwierzeń. Kiedy pojawiały się pierwsze sygnały, że zmaga się z uzależnieniem od alkoholu, wiele osób próbowało ją wspierać. Proponowano terapię, leczenie, rozmowę. Ona – jak mówili bliscy – zamykała się w sobie. Powoli odcinała się od ludzi, co nie było winą aktorki, bo wynikało z jej stanu zdrowia i z jej konstrukcji psychicznej. Alkohol stawał się cichym towarzyszem codzienności. Najpierw niewinnie, potem coraz bardziej destrukcyjnie. W przypadku Agnieszki Kotulanki dramat rozgrywał się na oczach środowiska, ale jakby za szybą. O tym jak ciężko było o kontakt z aktorką i rozmowę o jej problemach mówił jej serialowy mąż, Tomasz Stockinger. Czytaj również: Tak ekipa Klanu zapamiętała Agnieszkę Kotulankę: „Była trudna we współpracy, nie dała sobie pomóc" Agnieszka Kotulanka chciała mężczyzny, który opanuje jej demony Była żoną i matką dwójki dzieci. W rozmowie dla „Vivy” mówiła, że marzyła o mężu, który pomoże opanować jej wewnętrzne demony. Miała różne "lęki, traumy, histerie". Z mężem Jackiem Sas-Uhrynowskim byli 12 lat, wyjechali razem w poszukiwaniu nowych możliwości do Kanady. Agnieszka Kotulanka wróciła po dwóch latach, jej małżeństwo przeżywało kryzys, praktycznie nie istniało. Aktorka zdecydowała się na rozwód, który na pewno był dla niej bardzo trudnym przeżyciem. Podjęła rolę samotnej matki dwójki dzieci – syna Michała i córki Katarzyny, które bardzo ją kochały. Odbudowywała aktorską karierę. Czytaj również: Był jedynym mężem Agnieszki Kotulanki. Tak po rozwodzie potoczyło się życie Jacka Sas-Uhrynowskiego Jako kobieta zawsze bardzo się podobała. Krążyły legendy o zakochanym w niej kiedyś Krzysztofie Stelmaszyku. Podobno kochał się w niej już na studiach, a po latach pojechał za nią aż do Kanady. Głośno było także o jej romansie z Pawłem Wawrzeckim. Bardzo się kochali, ale aktor nie chciał zostawić rodziny, przede wszystkim córki chorej na porażenie mózgowe. Gdy został wdowcem i zaproponował Agnieszce Kotulance wspólny dom, ona odmówiła. Podobno bardzo tego żałowała. Na pewno nie czuła się spełniona w miłości, chociaż nigdy nie brakowało jej powodzenia i adoratorów. Samotność i mrok w blasku fleszy Ostatecznie Agnieszka Kotulanka w 2013 roku przestała pojawiać się w „Klanie” . Ekipie bardzo zależało, żeby wróciła. Były pisane różne scenariusze, które później poprawiano ze względu na jej kłopoty osobiste. Ale ostatni raz pojawiła się w „Klanie” w 2014 roku. Była osobą dumną. Nie lubiła mówić o słabościach. Wizerunek silnej, eleganckiej kobiety był jej tarczą. Chociaż w mediach pojawiały się też zdjęcia, na których aktorkę, zaniedbaną, z opuchniętą twarzą, trudno było rozpoznać. Podobno wychodziła na prostą, kiedy 20 lutego 2018 roku dostała udaru krwotocznego, czyli wylewu. Skarżyła się tego dnia na bóle głowy, ale przypisywała je zmianom pogody. Nikt się nie spodziewał, że tak szybko odejdzie. To był szok, nie tylko dla rodziny. Czytaj też: Czy Agnieszka Kotulanka wpadła w alkoholizm przez Pawła Wawrzeckiego? Z zewnątrz jej życie to był sukces, rozpoznawalność, pieniądze, rodzina. W środku: lęk, samotność, może poczucie niespełnienia. Sława nie chroni przed depresją. Popularność nie leczy traum. A pieniądze nie dają odporności na ból. Była aktorką wrażliwą, delikatną, może zbyt kruchą na brutalność życia. Dziś, sześć lat po jej śmierci, łatwo oceniać. Trudniej zrozumieć, jak bardzo musiała cierpieć, Historia Agnieszki Kotulanki to nie tylko opowieść o przedwczesnym odejściu znanej aktorki. To dramat kobiety, która w blasku reflektorów wyglądała na spełnioną, a w ciszy własnego domu toczyła nierówną walkę z wewnętrznymi demonami. Uzależnienie nie jest kaprysem ani moralną słabością. To choroba, która wymaga leczenia, empatii i czasu. Czasem – mimo starań – bywa silniejsza niż wsparcie najbliższych. To smutne, że na jej życiu takim cieniem położył się nałóg. Bo przecież najlepiej byłoby wspominać Agnieszkę Kotulankę z jej najlepszych chwil, z dobrych ról i pięknie zaśpiewanych piosenek.
Wszyscy myśleli, że byli najlepszymi przyjaciółmi. Piasecki zaskoczył wyznaniem o Januszu Rewińskim
Krzysztof Piasecki i Janusz Rewiński przez lata uchodzili za jeden z najbardziej charakterystycznych duetów polskiej satyry. Widzowie pamiętają ich z programów telewizyjnych i kabaretowych, ale to, co działo się poza kamerami, było o wiele bardziej złożone.
Krzysztof Piasecki i Janusz Rewiński to nazwiska, które przez dekady pojawiały się obok siebie na polskich scenach kabaretowych i w telewizji. Rewiński, znany m.in. z kultowej roli "Siary" w komedii Kiler, i Piasecki, barwny satyryk z wyjątkowym poczuciem humoru, stworzyli duet, który rozbawiał publiczność przez lata. Razem prowadzili popularne programy takie jak Ale plama, który przez wiele sezonów komentował z przymrużeniem oka bieżące wydarzenia. Widzowie kochali ich interakcje, dowcip i dynamikę — i choć ich telewizyjna chemia była ewidentna, życie poza kamerami bywało bardziej skomplikowane. Janusz Rewiński i Krzysztof Piasecki byli uznawani za przyjaciół Na początku 2026 roku ukazała się biografia Janusza Rewińskiego Siara. I nic nie jest jasne, autorstwa Beaty Biały, w której pojawiły się sugestie, że obaj satyrycy byli nie tylko partnerami scenicznymi, ale też bliskimi przyjaciółmi. Jednak Piasecki postanowił zabrać głos i… nieco skorygować ten obraz. We wpisie na Facebooku Piasecki jasno dał do zrozumienia, że choć darzył Rewińskiego ogromnym szacunkiem i serdecznością, to nie uważał siebie za jego "przyjaciela" w tradycyjnym sensie. Twierdzi, że jego własne pojmowanie tego słowa różni się od tego, co ludzie często wyobrażają sobie o relacji między bliskimi współpracownikami. TYLKO NA VIVA.PL: Szczerze wyznanie Oliwii Bieniuk. Po szkole filmowej zderzyła się z rzeczywistością: „Uczę się cierpliwości" Krzysztof Piasecki gorzko skomentował słowa w biografii Janusza Rewińskiego Artysta dał do zrozumienia, że określenie "najlepszy przyjaciel" jest dla niego pojęciem bardzo poważnym i zobowiązującym. W jego odczuciu relacja z Rewińskim była ważna, pełna wspólnych doświadczeń scenicznych i zawodowych, ale nie spełniała definicji przyjaźni w jej najbardziej intymnym, osobistym wymiarze. "Tydzień temu ukazała się pierwsza książka o Januszu Rewińskim. Autorka, pani Beata Biały, uznała, że byłem jego najlepszym przyjacielem. Protestowałem. Zaczęła mnie pytać. «Pokłócił się kiedyś z panem?». «Nie» — odpowiedziałem. 'Byliście razem na wakacjach?». «Tak» — znów odpowiedziałem. «To dlaczego pan twierdzi, że nie był pan jego przyjacielem?». Inaczej sobie wyobrażam przyjaźń. Jak mówiłem: «był człowiekiem trudnym». «Ale z panem nie miał konfliktów». Nie, ale z wieloma miał — czasem wyłącznie" — napisał. "I dlatego w książce występuję jako najlepszy przyjaciel. Choć przecież każdy człowiek może mieć swoją definicję przyjaźni. Kiedyś powiedziałem, że człowiek nie przyjaźni się z artystą, tylko z człowiekiem", dodał na koniec. SPRAWDŹ TEŻ: Robert Duvall odszedł z jednym niespełnionym marzeniem. Rzadko o tym mówił
Nieznane oblicze Andrzeja Żuławskiego. Syn legendy kina po latach ujawnił, co działo się za zamkniętymi drzwiami
Reżyser, który wywoływał skrajne emocje, do dziś budzi zachwyt i kontrowersje. Jego filmy przeszły do historii, ale prywatne życie wciąż rodzi pytania.
Dziś mija dokładnie 10 lat od śmierci Andrzeja Żuławskiego – jednej z najbardziej utalentowanych i zarazem kontrowersyjnych postaci polskiego kina. Reżyser "Na srebrnym globie", "Diabła" i kultowego "Opętania" zapisał się w historii filmem bezkompromisowym i odważnym. Ale jego życie to nie tylko wielka sztuka. Przez lata szukał szczęścia u boku wielu kobiet i doczekał się synów, z których tylko jeden – Xawery Żuławski – poszedł w jego ślady. Po latach zdecydował się szczerze opowiedzieć o ich relacji i o tym, jakim ojcem był dla niego legendarny twórca. Andrzej Żuławski nie był wzorowym ojcem Długie godziny spędzane na planach filmowych sprawiły, że Andrzej Żuławski nie był obecny w życiu swoich dzieci. "Dzieci nigdy go nie interesowały, również własne. Lubił je, dopóki były maleńkie i niewinne, wtedy obdarzał je wielką miłością, a kiedy dorastały i stawały się trudniejsze, tracił jakiekolwiek zainteresowanie", mówił Xawery Żuławski w wywiadzie dla "Pani" z Igą Nyc. Chociaż to właśnie on spędził najwięcej czasu ojcem i jako jedyny z rodzeństwa poszedł jego śladami, ich relacja nie była najlepsza. "Kiedy dorastałem, ojciec miał 40 lat i był w szczytowym momencie, kręcił dużo filmów. Obserwowałem go i zawód reżysera wydawał mi się czymś niesamowicie pasjonującym. Myślę, że mój wybór wynikał też z pogoni za nim, bo ojciec nie chciał zabierać mnie na plan, nie miałem wstępu do tego świata" opowiadał w rozmowie z Igą Nyc. Reżyser nie wiedział nawet, że jego najstarszy syn również chciał zostać reżyserem. Chociaż kino było dla niego całym światem, nie sądził, że zaraził tą pasją którekolwiek ze swoich dzieci. "Nigdy też nie oglądał ze mną swoich filmów, musiałem to robić w sekrecie" mówił syn legendy polskiego kina. Małżeństwo Andrzeja Żuławskiego i Małgorzaty Braunek rozpadło się, gdy przyszły reżyser miał zaledwie trzy lata. Większość dzieciństwa spędził u boku matki oraz dziadków, jednak gdy dorastał, Xawery zdecydował się zamieszkać z ojcem. Nie wspomina tego czasu jednak zbyt pozytywnie. "Kiedy w Polsce wybuchł stan wojenny, zamieszkałem u niego w Paryżu, a on potrafił zostawić mnie na trzy miesiące i wyjechać na plan. Miałem 13 czy 14 lat, wracałem ze szkoły i siedziałem w 200-metrowym mieszkaniu zupełnie sam. Mogłem jeździć po nim rowerem, takie było wielkie, ale nie miałem do kogo się odezwać. I nie było możliwości, żeby zadzwonić do mamy czy kolegów, którzy zostali w Polsce, bo była żelazna kurtyna. A list z Warszawy do Paryża szedł 14 dni. To był czas, kiedy doświadczyłem samotności absolutnej" mówił na łamach "Pani". Ich późniejsze relacje również nie należały do najłatwiejszych. ZOBACZ TEŻ: Był jej wielką miłością. Małgorzata Ostrowska porusza wyznaniem o życiu po stracie męża: "Nie chcę pamiętać ostatnich momentów" Xawery Żuławski Xawery Żuławski nakręcił film napisany przez Andrzeja Żuławskiego Kiedy Xawery Żuławski debiutował jako reżyser, nagrywając "Chaos", ojciec jednak mu kibicował: "Masz do przebicia wielki mur. Albo go przeskoczysz, albo łbem przebijesz i zobaczymy, co wtedy się wydarzy", miał powiedzieć. Chociaż nazwisko, które nosił, postawiło mu na drodze wysoką poprzeczkę, nie zrezygnował z kariery reżyserskiej. Nakręcił filmy takie jak "Wojna polsko-ruska", "Aida" czy "Krew z Krwi". Gdy Andrzej Żuławski umierał, na kilka dni przed śmiercią przekazał synowi scenariusz do "Mowy ptaków" i powiedział mu, że może zrobić z nim, co tylko chce. Chociaż początkowo zupełnie o nim zapomniał, po czasie otrzymał telefon od Marcina Wierzchosławskiego, z zapytaniem, czy chce go z nim zrealizować. Na początku nie chciał dotykać niczego, co miało związek z twórczością ojca. "W pierwszym odruchu odpowiedziałem, że nie, bo nie chciałem wchodzić w jego buty. Nie da się odtworzyć jego stylu, jego osobowości. Nie chciałem się narażać na śmieszność. Ale potem pomyślałem, że skoro ojciec dał scenariusz Marcinowi [Wierzchosławskiemu] i mnie, to może taki był jego cichy plan", przyznał, po czym dodał: "Robiąc własne rzeczy, gdzieś z tyłu głowy miałem myśl, że nie chcę przynieść ojcu wstydu, nie chcę stać się drugorzędnym reżyserem noszącym to samo nazwisko. Dzisiaj mam już poczucie, że nie muszę nic nikomu udowadniać". Xawery Żuławski W końcu Xawery Żuławski zdecydował się nagrać film oparty na scenariuszu, który opowiadał historię niełatwej relacji syna z nieobecnym przez lata ojcem. Podobieństwo aktorów, którzy wcielili się w rolę ojca i syna (Daniela Olbrychskiego i Sebastiana Fabijańskiego) do Xawerego i Andrzeja Żuławskich nie było przypadkowe, jednakże reżyser zaapelował, by sytuacji z filmu nie interpretować jako prawdziwe wydarzenia. Projekt wzbudził niemałe kontrowersje nawet zanim został dopuszczony do generalnej audiencji. Film na 44. Festiwalu Polskich Fabularnych w Gdyni powalczył o Złote Lwy. Niestety początkowo został zdjęty z listy kandydatów, a gdy po licznych protestach powrócił do konkursu, nie został nagrodzony żadnym wyróżnieniem. Pod koniec życia Andrzeja Żuławskiego jego drogi z synem ponownie się zeszły Nieszablonowa postać Andrzeja Żuławskiego miała jednak jedną słabość: samotność. Wyraźnie zaopiniowany reżyser nie miał zbyt wielu przyjaciół, a z byłymi partnerkami nie utrzymywał kontaktu. Z biegiem czasu twierdził jednak, że z najstarszym synem łączyła go bliska relacja: "W ostatnich latach, o dziwo, przyjacielem staje się mój syn Xawery. To jest naprawdę przyjaźń. Taka, że można sobie powiedzieć wszystko, choć z maleńkim dystansem", mówił. Syn odniósł się do tych słów po jego śmierci: "Czy to była przyjaźń? Nie wiem, ja bym to nazwał dojrzałą relacją między ojcem a synem. Nareszcie przestała być wyboista, napiętnowana złością, agresją, strachem i różnymi innymi ekstremalnymi emocjami, które towarzyszyły mi w dzieciństwie. W końcu obdarzyliśmy się obopólnym szacunkiem i mogliśmy prowadzić ciekawe rozmowy", wspomniał. Reżyser zmarł na nowotwór w 2016 r. Chociaż deklarował, że był niewierzący, został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu katolickim w Górze Kalwarii. Na pogrzebie nie pojawiły się ani pierwsza, ani druga żona. Obecna była za to jego partnerka Sophie Marceau oraz trzej synowie: Xawery, Ignacy i Vincent. SPRAWDŹ TEŻ: Kiedy poznał ojca ukochanej, usłyszał zaskakujące pytanie. Tak zaczęła się ostatnia miłość Roberta Duvalla
Rafał Maserak świętuje dziś urodziny. Mało kto wie, kim jest kobieta, która skradła jego serce
Małgorzata Lis to kobieta, która od kilku lat stoi u boku Rafała Maseraka — jednego z najbardziej rozpoznawalnych tancerzy w Polsce. Choć konsekwentnie unika medialnego rozgłosu, jej relacja z jurorem „Tańca z Gwiazdami” budzi zainteresowanie. Razem wychowują syna, planują wspólną przyszłość i pokazują, że miłość można budować z dala od skandali i blasku fleszy.
Gdy Rafał Maserak świętuje kolejne urodziny, uwagę mediów przyciąga nie tylko jego imponująca kariera, ale również życie prywatne, które przez lata pozostawało w cieniu. Dziś wiadomo, że u jego boku stoi kobieta, która wybrała prywatność zamiast show-biznesu. Kim jest Małgorzata Lis i jak wygląda ich wspólna historia? Kim jest Małgorzata Lis — partnerka Rafała Maseraka? Małgorzata Lis nie jest osobą publiczną i nie funkcjonuje w świecie telewizji czy estrady. W przeciwieństwie do wielu partnerek gwiazd show-biznesu nie buduje swojej rozpoznawalności na medialnej obecności. Z dostępnych informacji wynika, że nie jest związana zawodowo z branżą rozrywkową, ma prawnicze wykształcenie, a jej życie koncentruje się przede wszystkim wokół rodziny i codzienności z dala od czerwonych dywanów. Para konsekwentnie chroni swoją prywatność, nie ujawniając wielu szczegółów dotyczących życia osobistego czy zawodowego Małgorzaty Lis. To podejście wyraźnie odróżnia ich relację od wcześniejszych, szeroko komentowanych związków tancerza. Rafał Maserak i Małgorzata Lis wspólnie wychowują syna W marcu 2020 roku Rafał Maserak i Małgorzata Lis zostali rodzicami. Na świat przyszedł ich syn Leonard. Informacja o narodzinach dziecka została potwierdzona przez samego tancerza, który nie krył wzruszenia i radości z nowej roli. Ojcostwo stało się dla Maseraka jednym z najważniejszych doświadczeń życiowych. W wywiadach podkreślał, że narodziny syna zmieniły jego perspektywę i hierarchię wartości, a sam chłopiec jest jego największą pociechą. "On wszystko chce robić i troszeczkę widzę siebie, jak byłem w jego wieku. Mama mi opowiada, jak byłem w tym wieku i mówi: „Ty po prostu wszystko chciałeś robić". Chce tańczyć, ale nie jest takim zagorzałym tancerzem. Na razie kopie w piłkę, trenuje judo, na zajęciach przedszkolnych wykonuje wszystko, co tylko jest możliwe, więc próbuje. Musi na pewno dużo tej swojej niespożytej energii gdzieś wyładować. Ja też taki byłem, więc jest taka nadzieja, że może coś wybierze, w jakąś taką stronę artystyczną pójdzie", zwierzał się "Plejadzie". Wspólne zdjęcia z sesji ciążowej oraz późniejsze rodzinne kadry pokazały ich jako zgraną, ciepłą rodzinę. ZOBACZ TEŻ: Ciche dni? Nie w ich domu. Rafał Brzoska zawarł z żoną ważną umowę. Ten jeden zapis zaskakuje Media informowały również o zaręczynach pary. Rafał Maserak oświadczył się Małgorzacie Lis, co zostało potwierdzone w wywiadach i relacjach prasowych. W przestrzeni medialnej pojawiały się doniesienia o planowanym ślubie, jednak uroczystość była przekładana. "Obecne okoliczności nie sprzyjają temu, by brać ślub. Lepiej będzie, jak skupimy się na wychowywaniu syna" - mówił w 2020 roku tancerz w rozmowie z "Twoim Imperium". Temat powracał w wywiadach jeszcze kilkukrotnie. "Założyliśmy rodzinę, a pojawienie się na świecie dziecka jest dużo ważniejsze niż obrączki. Ale żeby była jasność: osobiście nie mam nic przeciwko instytucji małżeństwa. Więc myślę, że ten dzień ślubu kiedyś nadejdzie", powiedział z kolei dla "Na żywo" jakiś czas temu. Prywatność w życiu Rafała Maseraka To właśnie dyskrecja sprawia, że postać Małgorzaty Lis budzi zainteresowanie — pozostaje bowiem poza schematem partnerki celebryty. Ich historia pokazuje, że można tworzyć stabilny związek w świecie pełnym kamer, nie rezygnując z prawa do intymności. Dziś, gdy Rafał Maserak świętuje urodziny, trudno nie zauważyć, że jednym z jego największych życiowych osiągnięć — obok sukcesów zawodowych — jest właśnie rodzina, którą stworzyli. To relacja budowana z dala od skandali, w atmosferze wzajemnego szacunku i dojrzałości. SPRAWDŹ TEŻ: Dzieli ich 16 lat, łączy wielka miłość. Magdalena Cielecka dosadnie o różnicy wieku między nią a ukochanym. Nie brała jeńców
Tylko u nas: Janja Lesar mówi wprost: „Jesteśmy z Kasią Zillmann parą". Ujawnia, jaką planują przyszłość
Jeszcze niedawno mówiły niewiele, dziś emocje wybrzmiewają głośniej niż kiedykolwiek. Janja Lesar w szczerej rozmowie z Rafałem Kowalskim dla viva.pl po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o tym, co łączy ją z Katarzyną Zillmann. Jej słowa nie pozostawiają wątpliwości.
Wszystko zaczęło się na parkiecie „Tańca z Gwiazdami”. To właśnie tam Janja Lesar i Katarzyna Zillmann zapisały się w historii programu jako pierwszy kobiecy duet w polskiej edycji show. Ich występy wzbudzały ogromne emocje. Nie tylko ze względu na choreografię, ale też niezwykłą chemię, której nie dało się nie zauważyć. Od pierwszych prób było jasne, że między nimi rodzi się coś wyjątkowego. Janja Lesar i Katarzyna Zillmann. Początek relacji w „Tańcu z Gwiazdami” Intensywne treningi, godziny spędzone razem i ogromna presja medialna sprawiły, że ich więź szybko się pogłębiła. To, co początkowo było zawodową współpracą, zaczęło przenosić się poza parkiet. Po zakończeniu programu Janja i Kasia nie zniknęły ze swoich żyć. Wręcz przeciwnie. Coraz częściej pojawiały się razem w mediach społecznościowych, dzieląc się codziennością i drobnymi momentami, które dla fanów stały się jasnym sygnałem, że to coś więcej niż przyjaźń. Niedawno znów skupiły na sobie uwagę, pojawiając się razem na gali Mistrzów Sportu. Eleganckie, pewne siebie, blisko – wyglądały jak duet, który doskonale wie, dokąd zmierza. I choć długo unikały jednoznacznych deklaracji, teraz Janja Lesar w końcu zdecydowała się nazwać rzeczy po imieniu. CZYTAJ TEŻ: Tego nikt się nie spodziewał. Olbrychski miał bliską relację z legendą amerykańskiego kina. Po latach ujawnili prawdę Janja Lesar tylko nam mówi wprost o relacji z Katarzyną Zillmann. Potwierdziła związek Podczas ramówki Telewizji Polsat powiedziała nam wprost: „Myślę, że jesteśmy parą w jakimś sensie. Wiesz, kiedy z kimś przebywasz tyle czasu, to masz wspólne plany, robisz wspólne projekty i widzisz wspólną przyszłość. Dokładnie, to można nazwać związkiem”, wyznała w rozmowie z Rafałem Kowalskim z serwisu viva.pl. Tancerka dodała też, że nie chce niczego przyspieszać ani zamykać tej relacji w sztywne ramy. „Teraz jest za wcześnie, ale na pewno jest to piękna relacja, która trwa”, podkreśliła. W jej słowach nie ma patosu ani wielkich deklaracji. Jest za to dojrzałość, spokój i ogromna uważność na to, co przynosi codzienność. Janja jasno mówi o swoich marzeniach i podejściu do życia: „Bardzo marzę o radosnym życiu i fajnych doświadczeniach. Nawet gdy na początku wydają się one negatywne, ważne, by wyciągać z takich sytuacji coś dobrego”, podsumowała. CZYTAJ RÓWNIEŻ: To miała być wzruszająca chwila, oddano hołd Kołaczkowskiej. Nie wszystkim się to spodobało View oEmbed on the source website
Dzięki piosence "Taki jestem" znalazł żonę, Polaków zaskoczył wyznaniem o "diecie słonecznej". Stachursky kończy dziś 60 lat
W latach 90. był królem dyskotek i polskiej muzyki dance. Muzyce zawdzięcza w życiu wiele - dzięki swojej debiutanckiej piosence Stachursky rozkochał w sobie kobietę, z którą jest do dziś. Dziś, po ponad 30 latach na scenie, wciąż potrafi zaskoczyć swoich fanów. Z okazji swoich 60. urodzin "typ niepokorny" przygotował dla fanów wyjątkowy prezent.
Swoją przygodę sceniczną zaczynał w małym zespole rockowym, a później, pod aktualnym pseudonimem, próbował swoich sił jako prezenter w lokalnym radiu. Od zawsze muzyka była dla niego priorytetem. W 1994 roku wydał swój pierwszy singiel „Taki jestem”, który zapoczątkował jego karierę. Stał się niekwestionowanym królem dyskotek i muzyki z pogranicza popu, dance i disco polo, a także ikoną lat 90. Jego utwory do dziś podbijają parkiety w całej Polsce, a muzyk wcale nie zwalnia tempa swojej kariery. Niedawno można było go usłyszeć na scenie „Sylwestra z Dwójką”. Poznali się dzięki muzyce Chociaż wydawać by się mogło, że życie miłosne „Typa niepokornego” powinno opływać w romanse, Stachursky udowodnił, że jego serce od lat należy do jednej kobiety. Swoją wielką miłość – Iwonę Łaszczok – poznał właśnie dzięki muzyce. Jego przyszła żona pracowała wówczas w firmie fonograficznej, do której artysta wysłał swój pierwszy singiel „Taki jestem”. Szybko stało się jasne, że połączyło ich coś prawdziwego i po kilku miesiącach wzięli ślub. Chociaż życie gwiazd rządzi się swoimi prawami, „Typ niepokorny” ma na to jednak własną odpowiedź. Od lat skutecznie chroni prywatność swojej rodziny – zarówno żony, jak i synka Jacka Juniora. Zobacz też: Chronią swoją prywatność, razem wychowują syna. Oto historia Jacka Stachursky'ego i Iwony Łaszczok Metamorfoza, która wywołała medialną burzę Niedawno medialną burzę Stachursky wywołał swoimi wypowiedziami w mediach odnośnie do stylu życia. Fanów zaskoczył nowy wygląd artysty, zwłaszcza jego znaczący spadek wagi, przez który dla wielu stał się „nie do poznania”. O 20 kilogramów szczuplejszy muzyk zdradził, że to zasługa czerpania energii ze słońca. Chociaż nie miał na myśli tak restrykcyjnej diety jak bretarianizm, a bardziej chodziło o docenianie energii, jaką daje świeże powietrze, jego słowa zostały potraktowane zbyt dosłownie. Zapanowała medialna dyskusja nad szkodliwością takiego stylu życia. Nie zabrakło również komentarzy internautów oraz fanów, którzy poddawali w wątpliwość zdrowie gwiazdy. Stachursky musiał wielokrotnie sprostować swoje słowa, a i tak nie udało mu się w pełni uciec przed plotkami związanymi z dietą. Zobacz również: Nowe zdjęcie Stachursky'ego wstrząsnęło fanami. Nikt go nie poznał! Dbanie o zdrowie przynosi jednak zdecydowanie efekty w postaci zdrowego wyglądu. Muzyka natomiast wciąż czyni go młodym duchem. Dlatego tak trudno uwierzyć, że Stachursky jest obecny na scenie od ponad 30 lat. Dziś skończył 60 lat. Z tej też okazji przygotował wyjątkowy prezent dla swoich fanów i tego samego dnia wydał nowy utwór „Ty”. To tylko dowód na to, że król muzyki dance nie powiedział jeszcze ostatniego słowa, a wręcz przeciwnie – nie zwalnia tempa. Źródło: złoteprzeboje.pl
Kochały się w nim najpiękniejsze aktorki, ale dla niego liczyła się tylko jedna. Wspominał ją do końca życia
Przystojny, piekielnie zdolny, wszechstronny. Val Kilmer miał wszystko, by zostać gwiazdą Hollywood. Przez lata grał w wielkich produkcjach, a jego kreacje Batmana i Jima Morrisona przeszły do historii kina. Głośno o nim było jednak nie tylko z powodu ról filmowych, ale też burzliwego życia prywatnego. Aktor ożenił się tylko raz, ale romansował z najpiękniejszymi kobietami w Hollywood. Pod koniec życia, gdy zmagał się już z nowotworem, czule wspominał swój związek z Angeliną Jolie i Daryl Hannah.
W tym roku pożegnaliśmy wiele legend kina. Jedną z nich był Val Kilmer, który zmarł 1 kwietnia w wieku 65 lat. Ostatnie lata jego życia naznaczyła walka z wyniszczającą chorobą. Zanim jednak ze względu na stan zdrowia usunął się w cień, stworzył wiele wybitnych kreacji aktorskich i zdobył serca najsławniejszych ikon Hollywood. Odtwórca roli Batmana i Jima Morrisona Val Kilmer już jako nastolatek błyszczał talentem, który zwiastował, że stanie się ikoną kina. Mając zaledwie 17 lat został przyjęty do jednej z najbardziej prestiżowych szkół aktorskich w USA, czyli Juilliard School w Nowym Jorku. Szybko zaczął grać w teatrze, ale na debiut przed kamerą musiał czekać aż siedem lat. Ale gdy w 1984 roku pojawił się na ekranie w komedii „Top Secret!”, jego kariera natychmiast nabrała tempa. Widzom dał się poznać jako wszechstronny aktor, który nie boi się żadnej roli i poradzi sobie z każdym gatunkiem. Złotym okresem w jego karierze były lata 90., kiedy to odegrał główne role w filmach „The Doors” oraz „Batman Forever”. Zobacz też: Val Kilmer nie żyje. Odtwórca ról Batmana i Jima Morrisona miał 65 lat Miłość na planie Jedna z pierwszych ważnych produkcji w karierze Kilmera przyniosła też ważną zmianę w jego życiu prywatnym. Chodzi o film „Willow” reżyserowany przez Rona Howarda. Na planie tego kultowego dziś dzieła Val poznał brytyjską aktorkę Joanne Whalley. Bardzo szybko zaczęli się spotykać i już po paru miesiącach postanowili sformalizować swój związek. Ślub wzięli 28 lutego 1988 roku. Rok później ponownie wystąpili u swojego boku na dużym ekranie w filmie „Zabij mnie jeszcze raz”. W 1991 roku urodziła się ich córka Mercedes, a cztery lata później syn Jack. Jedyne małżeństwo, mnóstwo romansów Narodziny chłopca nie naprawiły jednak relacji między Kilmerem i jego żoną. Ich małżeństwo przeżywało wtedy poważny kryzys, którego nie udało im się pokonać. Gdy Jack miał zaledwie kilka miesięcy, Val i Joanne rozwiedli się. Powodów rozstania para nie ujawniła, wiadomo jednak, że aktor na zawsze zraził się do małżeństwa. Nigdy już nie wziął ślubu, choć okazji nie brakowało, bo kochały się w nim najpiękniejsze gwiazdy Hollywood. Kilmer spotykał się między innymi z Michelle Pfeiffer, Angeliną Jolie, Cher, Cindy Crawford i Daryl Hannah. Media rozpisywały się też o jego romansie z Paris Hilton, Winoną Ryder i polską aktorką Izą Miko, którą aktor poznał podczas pracy na planie „Double Identity”. Ze wszystkich kobiet, z którymi się spotykał, najważniejsze dla niego były dwie. Jedna z nich to Angelina Jolie. „Zostałem uratowany przed lodowatym piekłem samotności przez anioła. Być może najbardziej uduchowionego i poważnego ze wszystkich. Angelina. Kiedy ludzie pytają mnie, jaka jest Angelina, zawsze mówię, że jest jak inne kobiety i inne gwiazdy, ale po prostu bardziej. Bardziej cudowna. Bardziej mądra. Bardziej tragiczna” - pisał o niej w wydanych pod koniec życia pamiętnikach „I'm Your Huckleberry: A Memoir”. Ale to nie Jolie była największą miłością jego życia. Jego sercem na zawsze zawładnęła inna hollywoodzka piękność, Daryl Hannah. Rozstania z nią żałował do końca życia. „Cierpiałem na bóle serca. Ale to Daryl bolała mnie najbardziej. Wiedziałem, że będę ją kochał całym sercem już zawsze i ta miłość nie straciła na sile. Nadal jestem zakochany w Daryl. Kiedy zerwaliśmy, płakałem codziennie przez pół roku” - zwierzał się we wspomnianej książce. Powrót Icemana po 36 latach Wspomnienia wydane w postaci książki „I'm Your Huckleberry: A Memoir” Kilmer zaczął spisywać po tym, jak w 2014 roku zdiagnozowano u niego nowotwór gardła. Choroba zmieniła jego życie, przetrąciła spektakularną karierę. Mimo wieloetapowego leczenia u najlepszych specjalistów aktor słabł z roku na rok, z czasem stracił też zdolność mówienia. Mimo to, w 2022 roku, dał się namówić na powrót do jednej ze swoich najsłynniejszych ról i zagrał Icemana w kontynuacji filmu „Top Gun”. Był to jeden z ważniejszych występów w jego karierze i swoista klamra, ponieważ wrócił do swojego bohatera po 36 latach, kiedy to w 1986 roku zagrał w pierwszej części filmu. Zobacz również: Ujawniono oficjalną przyczynę śmierci Vala Kilmera. Media odkryły nowe fakty, tak wyglądały jego ostatnie chwile Wciąż żywy w pamięci Mimo walki i leczenia Val zmarł 1 kwietnia 2025 roku na zapalenie płuc, o czym poinformowała media jego córka Mercedes. Mimo że małżeństwo aktora z Joanne nie przetrwało próby czasu, była żona wspierała go do końca. W ostatnich latach Kilmer miał też oparcie w dzieciach. Jak podkreślał, zawsze starał się mieć z nimi dobrą relację, a w trudnym momencie jego życia ich więź jeszcze bardziej się umocniła. 31 stycznia 2025 roku obchodziłby 66. rocznicę urodzin i mimo że nie ma go wśród nas, wciąż jest żywy w pamięci i na ekranach.
Ciężko chora księżna pojawiła się na wielkiej gali. Jej życie przypomina baśń o Kopciuszku
Ogromną niespodziankę sprawiła swoim poddanym księżna Mette-Marit. Żona norweskiego następcy tronu, która z powodu postępującej choroby płuc rzadko pokazuje się publicznie, wzięła udział w gali wręczenia Pokojowej Nagrody Nobla. Dziś Norwegowie ją uwielbiają i liczą na cud, który pozwoli ocalić jej życie. Ale gdy książę Haakon się z nią zaręczył, media grzmiały o skandalu, bo żoną następcy tronu miała zostać zwykła kelnerka z nieślubnym dzieckiem.
„Dobrze ją znów zobaczyć. Dobrze widzieć, że się nie poddaje”. Takie komentarze pojawiły się w relacjach norweskich mediów z uroczystości wręczenia Pokojowej Nagrody Nobla, która odbyła się 10 grudnia w Oslo. Nie chodziło jednak o Anę Corinę Machado, która odebrała prestiżowe wyróżnienie w imieniu swojej Mamy, Marii Machado. Taki entuzjazm wywołał fakt, że na gali pojawiła się księżna Mette-Marit. Entuzjazm jest zrozumiały. Żona następcy tronu księcia Haralda w tym roku odwołała już kilka wizyt z powodu stale pogarszającego się stanu zdrowia. O tym, że cierpi na nieuleczalną chorobę, księżna dowiedziała się w 2019 roku. Lekarze dawali jej wtedy najwyżej 5 lat życia… Diagnoza, która wstrząsnęła Norwegią. Księżna jest nieuleczalnie chora "Bardzo bolą mnie płuca. Muszę odpocząć" – tak w lutym tego roku księżna Mette-Marit odpowiedziała dziennikarzowi, który zapytał ją, jak się czuje. Słowa, które padły podczas ceremonii otwarcia Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim, po raz kolejny zaniepokoiły Norwegów. Widzieli, że żona księcia Haaralda jest wyraźnie słaba i ma poważne problemy z oddychaniem. Stało się jasne, że mimo eksperymentalnej terapii nie udało się powstrzymać rozwoju samoistnego włóknienia płuc, które zdiagnozowano u księżnej w 2019 roku. Zobacz także: Księżna Mette-Marit jest śmiertelnie chora, ale nie zamierza się poddawać... Kilka dni później te podejrzenia oficjalnie potwierdziły służby prasowe norweskiej rodziny królewskiej. W wydanym wtedy komunikacie ogłoszono, że księżna musi odwołać swoją wizytę w Niemczech. "Księżna ma codzienne objawy i dolegliwości, które wpływają na jej zdolność do wykonywania obowiązków. Potrzebuje więcej odpoczynku" – głosił komunikat. Od tamtej pory Mette-Marit odwołała jeszcze kilka wizyt i spotkań, w tym niedawną podróż do Stanów Zjednoczonych. Do tej ważnej wizyty książęca para przygotowywała się od wielu tygodni. Tuż przed wylotem zaplanowanym na 6 października norweski dom królewski poinformował, że książę Haakon poleci sam. "Księżnej koronnej zalecono, aby z powodu swojej przewlekłej choroby płuc powstrzymała się od podróży do Stanów Zjednoczonych". Nic więc dziwnego, że Norwegowie tak entuzjastycznie zareagowali na to, że miesiąc po tym niepokojącym komunikacie ich ukochana księżna pojawiła się wraz z mężem, córką Ingrid Alexandrą oraz królewskią parą na uroczystości wręczenia pokojowego Nobla. Ma przed sobą trzy, może pięć lat życia Problemy ze zdrowiem księżnej Mette-Marit zaczęły się w 2017 r. Coraz częściej miała zawroty głowy, nasilały się problemy z oddychaniem. Ona sama tłumaczyła to przemęczeniem wynikającym z nadmiaru obowiązków. Zrezygnowała z dalekich podróży, odwołała kilka wizyt, postanowiła odpocząć. Mimo to objawy nie minęły. Przeciwnie, zaczęły się nasilać. Stało się jasne, że to nie jest ani przemęczenie, ani położeniowe zawroty głowy, jak wcześniej mówili lekarze. Drobiazgowe badania ujawniły straszliwą prawdę. W sierpniu 2018 r., tuż po swoich 45. urodzinach, księżna usłyszała, że ma samoistne włóknienie płuc, chorobę, która zwykle dotyka mężczyzn w wieku ok. 70-75 lat. Jeszcze gorsza była wiadomość, że nie ma na to leku i przy zastosowaniu dobrej terapii można jedynie spowolnić postępy choroby. Wtedy też księżna usłyszała, że zostało jej najwyżej 5 lat życia. Niedługo później księżna oficjalnie poinformowała o swojej chorobie. "Przez wiele lat regularnie miałam problemy zdrowotne, a teraz wiemy więcej o tym, co to jest. Choć taka diagnoza momentami ograniczy moje życie, cieszę się, że choroba została wykryta tak wcześnie. Moim celem nadal jest praca i udział w oficjalnym programie tak często, jak to możliwe. Razem z następcą tronu zdecydowaliśmy się poinformować o tym teraz, częściowo dlatego, że w przyszłości będzie trzeba planować okresy bez oficjalnego programu. W związku z leczeniem i gdy choroba jest bardziej aktywna, będzie to konieczne" – napisała w oświadczeniu. Czytaj również: Mimo nieuleczalnej choroby, wygląda na szczęśliwą. Zobacz nowe zdjęcia norweskiej księżnej! Od tamtej pory Norwegowie z zapartym tchem śledzą kolejne komunikaty o stanie jej zdrowia. I kibicują, by ponure rokowania się nie sprawdziły, a eksperymentalne leczenie, któremu niedawno poddała się księżna, przyniosło efekt. Uwielbienie, jaką poddani darzą Mette-Marit może zaskakiwać. Gdy 25 lat temu wyszło na jaw, że spotyka się z księciem Haakonem, wszyscy byli przerażeni, że następca tronu zakochał się w kelnerce z nieślubnym dzieckiem. Skandynawski Kopciuszek. Jak Mette-Marit została księżną? To będzie mezalians – ogłosiły zgodnie norweskie media, gdy 1 grudnia 2000 roku książę Haakon ogłosił swoje zaręczyny z Mette-Marit. Natychmiast wypomniano jej, że nie nadaje się na żonę następcy tronu, a więc przyszłą królową. Powód? Nie skończyła studiów, w młodości imprezowała i brała narkotyki, nie miała nawet porządnej pracy. „Przyjaciele twierdzą, że nigdy nie odmawiała skręta, a przyjmowanie ekstazy było dla nich tak normalne jak picie piwa” – pisał autor bloga o rodzinie królewskiej. Najgorsze było jednak to, że zanim zaczęła romans z księciem, wiązała się z dilerami narkotyków, najpierw z o 13 lat starszym Johnem Drange, a potem Mortenem Borgiem. Obaj mieli na koncie odsiadki za handel kokainą. „Kelnerka z nieślubnym dzieckiem i niechlubną przeszłością” – mówiono o niej. Zobacz także: Księżna Mette-Marit, umiera. Pomagała tysiącom, a jej nie pomoże nikt? Rzeczywiście, Haakon był pierwszym partnerem Mette-Marit, który nie miał na koncie odsiadki. Poznali się w 1996 roku na festiwalu muzycznym Quart. On przyjechał tam jako gość, ona pracowała jako kelnerka. Musiała tak dorabiać, bo była wówczas w ciąży z Mortenem Borgiem. Na jego wsparcie nie mogła liczyć, bo dopiero co wyszedł z więzienia. Zanim urodził się ich syn Marius Borg Høiby, nie byli już razem. Morten ją zostawił, a niedługo później znów trafił za kraty. Mette-Marit nie żałowała tego rozstania. Już wtedy romansowała z księciem Haakonem. Jak się później okazało, utrzymywali kontakt od momentu spotkania na festiwalu. Najpierw były to tylko rozmowy telefoniczne, potem zaczęli się spotykać. Haakanowi nie przeszkadzała ani przeszłość Mette-Marit, ani to, że ma małe dziecko. Ale jego rodakom, owszem. Gdy wyszło na jaw, że są parą wybuchł skandal. Lawina krytyki niczego nie zmieniła. Książę nie uległ presji i nie rozstał się z Kopciuszkiem, jak nazywano Mette-Marit. 1 grudnia 2000 roku para ogłosiła swoje zaręczyny. W odpowiedzi pojawiły się apele, by Haakon, najstarszy syn króla Haralda V i królowej Sonji, zrzekł się prawa do korony, skoro chce się żenić z „rozwiązłą kelnerką”, która na pewno okryje wstydem rodzinę królewską. Książę krytyków nie słuchał, a apelami się nie przejmował. Niedługo później norweski dwór ogłosił, że 25 sierpnia 2001 roku odbędzie się ślub księcia z Mette-Marit. Tuż przed huczną ceremonią księżna zrobiła coś, co pozwoliło jej zyskać sympatię przyszłych poddanych. Udzieliła szczerego wywiadu, w którym wytłumaczyła się ze swojej mało chwalebnej przeszłości. „Mój młodzieńczy bunt był dużo bardziej intensywny niż w przypadku wielu innych osób. W tym czasie nie chciałam żyć w zgodzie z powszechnie akceptowanymi normami. Byłam otoczona ludźmi, którzy przekraczali granice. Posunęliśmy się za daleko. Niestety, bez względu na to, jak bardzo bym chciała, nie mogę cofnąć czasu”, wyznała na specjalnej przedślubnej konferencji prasowej. Ta spowiedź była sygnałem, że księżna nie zamierza zamiatać pod dywan niewygodnych faktów, ale też nie chce wracać do przeszłości i będzie bardzo poważnie traktować swoje obowiązki żony następcy tronu. Z czasem zdobywała coraz większą sympatię, a zaangażowanie w liczne akcje charytatywne sprawiło, że rodacy zaczęli ją nazywać „norweską Dianą”. Czytaj także: Rodzina Glücksburgów: kto jest kim i jak wygląda linia sukcesji w norweskiej rodzinie królewskiej? Dziś nikt już nie wypomina jej „mrocznej przeszłości”. Jest szanowana, uwielbiana i podziwiana. Także za to, jak dzielnie stawia czoła śmiertelnej chorobie. I wszyscy życzą jej, by żyła jak najdłużej i dalej oszukiwała przeznaczenie. Na razie jej się to udaje, bo przecież w 2018 roku lekarze dawali jej maksymalnie 5 lat życia. Od tamtej pory minęło już 7 lat, a księżna Mette-Marit wciąż cieszy się życiem, mimo że każdego dnia boleśnie odczuwa, jak bardzo jest ono kruche.
Nicolas Sarkozy wydał wspomnienia z więzienia. "Najbardziej nieludzka przemoc była codziennością"
Miesiąc po tym, jak opuścił paryskie więzienie Sante, były prezydent Francji wydał swój dziennik z pobytu w tym miejscy. Choć Nicolas Sarkozy za kratami spędził zaledwie trzy tygodnie, to wspomina ten okres jako koszmar. Oprócz samotności szczególnie dokuczało mu paskudne jedzenie, którego zapach przyprawiał go o mdłości i niewygodne łóżko. „Modliłem się o siłę, by dźwigać krzyż tej niesprawiedliwości” – pisze Sarkozy w "Dzienniku więźnia".
„Nie będę się domagał specjalnych warunków” – mówił Nicolas Sarkozy we wrześniu, tuż po tym, jak sąd skazał go na pięć lat więzienia. I rzeczywiście, specjalnych warunków nie dostał. Choć z zakładu karnego Sante wyszedł po zaledwie trzech tygodniach, to pobyt za kratami zapamięta do końca życia. To, co tam przeżył, opisał w książce „Dziennik więźnia”, która dziś ukazała się we Francji. „Modliłem się o siłę, by dźwigać krzyż tej niesprawiedliwości” 21 października tego roku Nicolas Sarkozy napisał nowy rozdział w historii Francji. Nigdy wcześniej były prezydent tego kraju nie został skazany na karę więzienia. Zanim tam wszedł, pożegnał się z ukochaną żoną Carlą Bruni i pomachał do kamer relacjonujących to wydarzenie dziennikarzy. Co stało się potem, dowiadujemy się z książki „Dziennik więźnia”, która ma premierę 10 grudnia. „Uderzyła mnie nieobecność jakiegokolwiek koloru. Szarość dominowała nad wszystkim, pochłaniała wszystko, pokrywała każdą powierzchnię” – wspomina swoje pierwsze w Sante były prezydent. Czytaj również: Były prezydent Francji w więzieniu za skandal, który zmienił wszystko. Za kratki odprowadziła go ukochana żona Choć Sarkozy trafił do pojedynczej celi i ze względów bezpieczeństwa był izolowany od innych skazanych, to i tak poznał ponure realia życia za kratami. "Najbardziej nieludzka przemoc była codziennością tego miejsca", wspomina. Pierwszą noc przetrwał dzięki modlitwie, do której zachęcił go więzienny kapelan. „Było to pierwsze pozytywne doświadczenie mojego życia jako więźnia” – wspomina na kartach książki były prezydent. Z księdzem spotykał się każdego dnia, każdego dnia klękał też do modlitwy. „Modliłem się o siłę, by dźwigać krzyż tej niesprawiedliwości” – pisze Sarkozy, który w książce podkreśla, że został niesłusznie skazany. Pierwsze godziny w więzieniu umiliło też Sarkozy’emu oglądanie transmisji meczu jego ukochanego klubu PSG z Bayernem Leverkusen. Ale już poranek zaczął się traumatycznie. Sarkozy’ego obudził potworny hałas. Jakiś więzień z pobliskiej celi "bezlitośnie uderzał metalowym przedmiotem w kraty swojej celi”. Zapach rozmiękniętej bagietki przyprawiał o mdłości Sporo miejsca w swojej książce poświęca ciężkim warunkom w więzieniu. Swoją celę, numer 11, przyrównuje do pokoju w „niskobudżetowym hotelu, z tą różnicą, że w hotelach nie ma opancerzonych drzwi i krat w oknach. Były prezydent skarży się też na niewygodne łóżko. „Nigdy nie spałem na twardszym materacu i plastikowej poduszce”, wspomina. Kłopot sprawiał mu też prysznic, z którego leciał tylko cienki strumień wody. „Najgorsze było to, że ten cienki strumień wody zatrzymywał się bardzo szybko. Ciągle trzeba było szukać przycisku i go naciskać” – narzeka Sarkozy. Zobacz także: Carla Bruni o szczęściu i wolności: „To jest niesamowite prowadzić teraz normalne życie” Najgorsze jednak były posiłki. Sarkozy spodziewał się, że w więzieniu nie będzie jadał frykasów, ale to, co dostał, przeszło jego najśmielsze oczekiwania. Były prezydent już pierwszego dnia zrezygnował z​ posiłków podawanych na małych plastikowych tackach. Znalazł na niej bowiem "papkowatą, rozmoczoną bagietkę”, której zapach „przyprawiał o mdłości”. W więzieniu Sarkozy odżywiał się tylko „produktami mlecznymi, batonami zbożowymi, wodą mineralną, sokiem jabłkowym i kilkoma słodkościami”. „Umyć się, ogolić, ubrać się odpowiednio. Żadnej piżamy, żadnego zaniedbania” Oprócz niewygodnego łóżka i paskudnego jedzenia byłemu prezydentowi najbardziej doskwierała monotonia. Większość dnia spędzał w swojej celi. „W więzieniu nie ma nic do oglądania, nic do roboty” – napisał w swojej książce. Ale zaraz potem dodał, że to odosobnienie „umocniło jego życie wewnętrzne”. Pomogła mu w tym nie tylko codzienna modlitwa i rozmowy z kapelanem. Do więzienia zabrał ze sobą dwie książki – powieść „Hrabia Monte Christo” Aleksandra Dumasa i historyczne dzieło „Jésus” Jeana-Christiana Petitfilsa. Poza czytaniem Nicolas Sarkozy zajmował się też spisywaniem swoich wspomnień, dlatego wydał je w formie książki zaledwie miesiąc po tym, jak jego prawnicy doprowadzili do tego, że wyszedł na wolność. Czytaj również: Ostre słowa Carli Bruni o romansie z Donaldem Trumpem! Czy wywołają medialną burzę? W więzieniu 70-letni Sarkozy bardzo dbał o to, by się nie rozleniwić. Opracował sobie codzienną rutynę, której konsekwentnie się trzymał. „Wstać wcześnie. Natychmiast pościelić łóżko. Umyć się, ogolić, ubrać się odpowiednio. Żadnej piżamy, żadnego zaniedbania” – opisał swoje rytuały w książce „Dziennik więźnia”. Codziennie przez godzinę ćwiczył też na siłowni. Jak wspomina, zależało mu na tym, by być w dobrej formie, dlatego regularnie korzystał z bieżni, wioślarza i roweru stacjonarnego. Przed nudą chroniły go też odwiedziny ukochanej żony i dzieci, a także przyjaciół. Często odwiedzali go też jego prawnicy, na pogawędki wpadał też dyrektor więzienia oraz ministra sprawiedliwości, Gérald Darmanin. Carla Bruni zachwycona książką męża. Napisała krótką recenzję Nicolas Sarkozy był prezydentem Francji w latach 2007-2012. Wyrok, który zapadł we wrześniu tego roku, dotyczył kampanii wyborczej. Sąd uznał, że były prezydent brał na nią pieniądze od rządu Libii, co uznano za udział w „przestępczej zmowie”. Francuski kodeks karny przewiduje za ten czyn do 10 lat więzienia. Fakt, że Sarkozy po zaledwie 20 dniach wyszedł na wolność nie oznacza, że ma spokój. Czeka teraz na proces apelacyjny, który rozpocznie się w marcu przyszłego roku. Do tego czasu był prezydent będzie podróżował po całej Francji i promował swoją nową książkę. Na pewno odwiedzi Lourdes, bo tuż po opuszczeniu bram więzienia zapowiedział, że zamierza pojechać do tamtejszego sanktuarium maryjnego. W tej podróży zapewne będzie mu towarzyszyć żona. Carla Bruni, która jako pierwsza przeczytała „Dziennik więźnia”, jest zachwycona tą książką. Wymowną recenzję opublikowała niedawno na Instagramie. W poście pokazała okładkę i dodała symbol serca.
Rodzinny dom pod Lubinem był jej pierwszą sceną. A ekspresyjne ciotki – jej najlepszym kursem aktorstwa
Joanna Kołaczkowska, niezapomniana gwiazda kabaretu Hrabi, zmarła, pozostawiając po sobie niezliczoną ilość wspomnień i wzruszeń. W wyjątkowym wywiadzie zdradzała, że to rodzinny dom w Dziesławiu pod Lubinem oraz otaczające ją silne, charakterne kobiety – mama i ciotki – były jej pierwszą publicznością, a zarazem najważniejszymi nauczycielkami scenicznej ekspresji.
Joanna Kołaczkowska była jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiego kabaretu – nie tylko przez swój wyjątkowy talent, ale i niezwykłą charyzmę sceniczną. Zmarła, pozostawiając po sobie pustkę, której nie da się wypełnić. Jej droga artystyczna zaczęła się nie na profesjonalnej scenie, lecz w rodzinnym domu w Dziesławiu pod Lubinem. To tam, w otoczeniu silnych i ekspresyjnych kobiet, narodziła się jej umiejętność obserwacji, która z czasem przerodziła się w fenomenalny warsztat komediowy. Joanna Kołaczkowska nie żyje – kabaret stracił swoją carycę Joanna Kołaczkowska, uznawana za najzabawniejszą kobietę w Polsce, odeszła. Nazywana „carycą kabaretu”, przez lata była filarem legendarnego kabaretu Hrabi, a wcześniej grupy Potem. Publiczność kochała ją za niepowtarzalne poczucie humoru, talent do śpiewu, brawurowe wcielanie się w różne typy ludzkie oraz odwagę sceniczną, która nie znała granic. Była jednocześnie perfekcyjna i szalona, wycofana prywatnie, a szalenie ekspresyjna na scenie. ZOBACZ TEŻ: Joanna Kołaczkowska po raz ostatni przemówiła do fanów. Nikt nie przewidział, co się stanie Joanna Kołaczkowska: dom rodzinny, Dziesław pod Lubinem – scena dzieciństwa i obserwacji Kołaczkowska urodziła się w Lubinie, lecz najważniejsze wspomnienia z dzieciństwa wiążą się z Dziesławiem – niewielką miejscowością pod Lubinem, gdzie mieszkała jej rodzina. To tam, w domu dziadków, znalazła swoje pierwsze „sceniczne” miejsce – zasłonkę z ludowym wzorem w ciemnym pokoiku. Leżąc za nią, wsłuchiwała się w rodzinne rozmowy i obserwowała świat zza bezpiecznej przegrody. „Czułam się bezpiecznie” – wspominała w wywiadzie z Joanną Nojszewską dla Twojego Stylu. Śmierć ojca, gdy miała zaledwie pięć lat, sprawiła, że jako dziecko wycofała się emocjonalnie. Stała się uważną obserwatorką, co później miało fundamentalne znaczenie w jej karierze scenicznej. „Byłam czujna, żyjąca jakby za ścianą” – mówiła o sobie. CZYTAJ TEŻ: Joanna Kołaczkowska nie bała się śmierci. Jej słowa poruszają dziś do łez Ekspresyjne ciotki i mama – kobiety, które zbudowały Joannę Kołaczkowską Rodzina Kołaczkowskiej była duża – mama miała ośmioro rodzeństwa. Kobiety z tej rodziny, jak sama mówiła artystka, były silne, ekspresyjne i charakterne. Obserwowanie ich w kuchni, przy stole, podczas kłótni i godzenia się, było dla małej Asi jak kurs aktorstwa. Ciotki chodziły po ogrodzie w samych stanikach, bo kostiumów kąpielowych się wtedy nie nosiło. „To były kobiety z charakterem” – wspominała. Choć same może nie zdawały sobie z tego sprawy, były pierwowzorami wielu postaci odgrywanych przez Kołaczkowską na scenie. Gdy oglądały ją w kabarecie, mówiły: „cała nasza Stembalska” albo „cała Janka”. Widziały w niej siebie nawzajem, choć żadna nie widziała w niej samej siebie. Największą inspiracją była jednak mama. Kobieta, która miała własną wizję rzeczywistości i ją egzekwowała. Jej powiedzonka – takie jak „oka nie wyjmiesz” czy „ale gloria idzie” – trafiły wprost do skeczy kabaretu Hrabi. Czytaj też: Miała 5 lat, gdy straciła najbliższą osobę, jej mama milczała przez lata. Dzieciństwo Joanny Kołaczkowskiej nie należało do najłatwiejszych Z obserwatorki do królowej kabaretu – początki wielkiego talentu Już jako dziecko Kołaczkowska potrafiła rozbawić rówieśników – w podstawówce naklejała na ząb czarny papierek i parodiowała dorosłych. Początkowo próbowała uciec od sceny – ukończyła technikum ogrodnicze, potem studia pedagogiczne – ale kabaret i tak ją odnalazł. Do świata artystycznego wciągnął ją Adam Nowak, obecnie znany muzyk, z którym występowała w Zielonej Górze – mieście uznawanym za kolebkę polskiego kabaretu. Z kabaretem Potem, a następnie Hrabi, związała się na całe życie. Ich spektakle omijały politykę i kościół, skupiały się na emocjach i relacjach. To właśnie tam Kołaczkowska rozwijała swój literacki, abstrakcyjny styl. Publiczność pokochała ją za brawurowe role i pełne humoru, ale i empatii spojrzenie na świat. Zobacz również: Czuła, że to coś więcej niż kabaret. Misja Joanny Kołaczkowskiej zaczęła się od jej własnego kryzysu Kołaczkowska o miłości do sceny i publiczności „Na scenie czuję, że ludzie mnie lubią. Dzięki kabaretowi bardziej kocham świat” – mówiła na łamach Twojego Stylu. To zdanie doskonale oddaje jej podejście do sztuki i życia. Scena była dla niej miejscem bliskości z ludźmi, wyrażania emocji, ale i źródłem siły, która pomagała jej radzić sobie z osobistymi traumami i lękami. Choć prywatnie była osobą uporządkowaną i wycofaną, publiczność znała ją jako żywiołową, pełną energii artystkę.
Media huczą o pakcie, świat nie ma złudzeń. Gorzka tajemnica Macronów ujawniona. Rozwód wisi w powietrzu
Czy Brigitte Macron tkwi w politycznym układzie? Po chłodnych gestach w Hanoi i Londynie media znów pytają o jej małżeństwo z prezydentem. Według zagranicznych źródeł rozwód możliwy jest dopiero po 2027 roku – gdy Emmanuel Macron przestanie być głową państwa.
Czy Brigitte Macron żyje w złotej klatce Pałacu Elizejskiego? Światowe media spekulują, że pierwsza dama Francji trwa u boku męża nie z miłości, a z... politycznej kalkulacji. Według nieoficjalnych doniesień, Brigitte nie planuje rozstania aż do końca prezydenckiej kadencji Emmanuela Macrona. Co dzieje się za zamkniętymi drzwiami najważniejszego adresu we Francji? Rozwód Macronów znów staje się tematem numer jeden. Macronowie: pojawiły się głosy o możliwym "pakcie". Rozwód wisi w powietrzu? Amerykańskie źródła nie przebierają w słowach. Ich zdaniem relacja prezydenckiej pary od dawna oparta jest bardziej na chłodnej umowie niż na gorących uczuciach. Rzekomy układ? Trwać razem do końca kadencji. Dopiero po jej zakończeniu możliwe miałoby być „uporządkowanie życia prywatnego”. Czy ten scenariusz rzeczywiście się ziści? Brigitte, kobieta silna i zdeterminowana, od lat pozostaje w cieniu, wspierając Emmanuela w politycznych bataliach. Ale w ostatnich coraz głośniej mówi się o rzekomym kryzysie w związku pary. Moment, który zapoczątkował medialną lawinę, wydarzył się 25 maja 2025 roku. Kamery uchwyciły, jak Brigitte miała spoliczkować męża podczas opuszczania samolotu prezydenckiego w Hanoi. Z kolei biuro prezydenta Francji początkowo... zaprzeczało autentyczności materiału. Twierdzono, że nagranie mogło zostać zmanipulowane. Jednak okazało się prawdziwe. Sprawdź też: Niebywałe, co Emmanuel Macron zrobił w stronę księżnej Kate. Pałac Buckingham milczy, świat w szoku Później w rozmowie z mediami bliscy współpracownicy Macrona obracali wszystko w żart, nazywając zdarzenie „nieszkodliwą sprzeczką”. Wedy spekulacje o małżeństwie Emmanuela i Brigitte natychmiast odżyły. Kolejne sytuacje tylko podgrzewają atmosferę wokół tej relacji. Pierwsza dama Francji miała ozięble potraktować ukochanego podczas wizyty w Londynie. Tymczasem amerykański serwis Radar Online podaje zaskakujące doniesienia. Według jego źródeł Brigitte Macron nie odejdzie od męża, dopóki świat nie przestanie nazywać go prezydentem. Jeśli to prawda – rozwód rzeczywiście może wisieć w powietrzu... ale dopiero w maju 2027 roku. To wtedy prezydentura Macrona dobiega końca. Co dalej z małżeństwem Macronów? To nie romantyzm, a polityczna chłodna precyzja – tak według osób z bliskiego otoczenia Pałacu Elizejskiego wygląda obecnie związek prezydenckiej pary Francji. Inni sugerują, że małżonków wiąże tzw. „pakt małżeński”. Cel? Utrzymanie władzy, zachowanie pozorów oraz kontrola nad wizerunkiem, który przez lata budowali razem. Źródła dziennikarza Roba Shutera ujawniają, że Brigitte pozostaje związana z prezydenturą swojego męża ze względów „strategicznych kalkulacji dotyczące wizerunku i spuścizny”. „Ona zna swoją rolę. Zna konsekwencje. I wie, jak to wygląda... To nie miłość. To strategiczna kalkulacja”, mówi jeden z informatorów. Małżeństwo stało się strukturą polityczną – konstrukcją, która musi przetrwać, niezależnie od tego, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami Pałacu Elizejskiego. W kuluarach mówi się coraz częściej: dopóki Emmanuel Macron sprawuje urząd, nic się nie wydarzy. Mówi się, że prawdziwy rozdział tej historii zacznie się dopiero wtedy, gdy świat przestanie nazywać go prezydentem. Do maja 2027 roku Brigitte ma mieć jedno zadanie: zachować twarz, dystans i polityczny spokój. Publiczne rozstanie w trakcie kadencji? To zbyt duże ryzyko – dla reputacji, dla Francji, dla samego Macrona. Czy to oznacza, że rozwód Macronów to już tylko kwestia czasu? Jeśli tak – świat może być świadkiem jednej z najgłośniejszych separacji w historii polityki. Czytaj też: Złamał wielowiekową tradycję. To cios wymierzony w Brigitte Macron? Mówi o tym cały świat Kontekst: relacja Macronów w świetle medialnej uwagi Brigitte i Emmanuel Macron od lat znajdują się w centrum zainteresowania nie tylko jako para prezydencka, ale również z powodu ich nietypowej historii miłości i różnicy wieku. Od czasu objęcia przez Emmanuela Macrona prezydentury ich relacja była wielokrotnie analizowana przez media i komentatorów. Nie pierwszy raz pojawiają się też pogłoski o tzw. "układzie". Choć oficjalnie nie ma mowy o separacji, w kontekście ostatnich wydarzeń, pytanie o rozwód znów wraca na usta wielu. Czytaj też: Wpadka czy celowe działanie? Brigitte Macron zrobiła to przy Camilli. Musiało być niezręcznie Źródło: Onet.pl
Jedyna taka przyjaźń w świecie gwiazd. To ona od 30 lat wspiera Nicole Kidman
W świecie, gdzie rządzą konkurencja i rywalizacja, one zbudowały trwałą relację. Nicole Kidman i Naomi Watts poznały się jako nastolatki w Sydney i mimo sławy, trudnych chwil i osobistych tragedii – ich przyjaźń trwa już ponad 30 lat. Kulisy tej więzi poruszają i inspirują.
Nicole Kidman i Naomi Watts przyjaźnią się od lat 80. Choć jedna była w cieniu drugiej, ich więź przetrwała wszystko – od nieudanych castingów po śluby i sukcesy w Hollywood. Poznaj kulisy tej wyjątkowej relacji. W Hollywood przyjaźnie, jak wiadomo należą raczej do rzadkości. To świat nastawiony na rywalizację, a nie na wspieranie się. A one przyjaźnią się i to od 30 lat! Nicole Kidman i Naomii Watts – dwie gwiazdy z Australii Nicole Kidman i Naomi Watts to dwie australijskie aktorki, które odniosły sukces w Hollywood, do tego obie są blondynkami, obie dzisiaj już po 50-tce. Jak się poznały? Ich przyjaźń zaczęła się w latach 80. Nie były wtedy sławne. Naomi Watts wspominała, że poznały się jako nastolatki, obie mieszkały wtedy w Sydney, choć urodziły się gdzie indziej. Nicole w Honolulu, a Naomi w Shoreham w Wielkiej Brytanii. Miały takie same marzenia. Chciały być aktorkami. Poznały się…w poczekalni na casting. Oczekiwanie urozmaicały sobie rozmową. Jak wspominała Naomi omówiły wszystkie filmy, które lubiły, znajomych, rodziców, szkołę, chłopaków. A potem, po tym długim oczekiwaniu, podziękowano im. To był casting do reklamy kostiumów kąpielowych. Uznano, że są zbyt chude, za kościste. Zobacz też: Mało kto wie, że ma dwoje adoptowanych dzieci. O ich trudnej relacji do dziś mówi świat. Aż trudno uwierzyć Moja hojna przyjaciółka - Nic Kiedy wyszły z castingu było już ciemno. Nicole Kidman, zwana przez przyjaciółkę "Nic" zaproponowała, że podwiezie Naomi taksówką do domu, mimo że musiała za nią dodatkowo zapłacić. „Zawsze była hojna”, wspomina Naomi Watts. Zawsze były też wobec siebie lojalne. Kiedy Nicole Kidman grała w serialu „Idealna para”, z byłym partnerem Naomi Lievem Schreiberem zadzwoniła do niej i uprzedziła ją, że będzie grała intymne sceny z jej byłym. Jak mówią zawsze uprzedzają się i meldują sobie, o rzeczach, które mogą zranić. Zresztą samemu Lieve Schreiberowi bardzo się to zachowanie Nicole Kidman podobało. Obie przyjaciółki składają sobie życzenia na Instagramie. „Kocham Cię”, napisała Nicole do Naomi. Razem na ekranie wystąpiły raz , w australijskim filmie o nastolatkach z 1991 roku „Randka na przerwie”. Zobacz też: Mają bliskie relacje, są dla siebie ogromnym wsparciem. Nicole Kidman wspomniała, jaką jest mamą i czego żałuje Naomi w cieniu Nicole Ich życie potoczyło się inaczej. Nicole Kidman zrobiła wielką karierę w Hollywood i jest jedną z królowych kina. Naomi Watts miała trudny początek w Hollywood, była odrzucana. Mówiono, że tak bardzo zależy jej na pracy, tak się stara, że odpycha ludzi zamiast ich przyciągać. I gdyby nie David Lynch, który zaangażował ją do swojego słynnego filmu "Mulholland Drive", pewnie zrezygnowałaby z aktorstwa. Naomi Watts jest o rok młodsza od Nicole Kidman, ma 56 lat. Była dwa razy nominowana do Oscara, za filmy „21 gramów” i „Niemożliwe”. Jako dziecko krążyła między Anglią i Australia, rodziną ojca i matki. Była nastolatką, kiedy ojca znaleziono martwego, prawdopodobnie przedawkował heroinę. Bardzo to przeżywała, czemu trudno się dziwić. Debiutowała u boku Nicole Kidman w filmie „Randka na przerwie”. Była w jej cieniu, co nie naruszyło ich przyjaźni. Przez ponad dekadę był w związku z aktorem Lievem Schreiberem, z którym ma dwoje dzieci syna Aleksandra ( 2007) i córkę Kaię, która jest po tranzycji (urodziła się w 2008 jako chłopiec - Samuel). Nicole Kidman była w czerwcu świadkiem na ślubie Naomi W ubiegłym roku w czerwcu poślubiła aktora Billy’ego Crudupa. W tym roku także w czerwcu zrobili huczne wesele w Mexico City. Nie mogło na nim zabraknąć jej przyjaciółki Nicole Kidman. Gwiazda, która była świadkiem na ślubie mówiła, że uroczystość była piękna i niezapomniana. A dla niej to wielkie przeżycie. Kidman uczciła wesele pary zdjęciem na Instagramie pisząc, że był to „Najlepszy ślubny weekend pełen miłości i zabawy”. Sama Nicole Kidman po głośnym rozwodzie z Tomem Cruisem poślubiła w 2006 roku muzyka Keitha Urbana, z którym jest do dzisiaj. Ma czworo dzieci – dwoje dorosłych już, adoptowanych dzieci z Tomem Cruisem: Isabelle i Connora oraz dwie córki z Keitem Urbanem: Sunday Rose i Faith Margaret, która urodziła matka zastępcza. Zawsze wspierała też córkę Naomi — Kaię w jej drodze do tranzycji i leczenia. ZOBACZ TEŻ: Nicole Kidman zaszokowała wszystkich i ogłosiła zawieszenie kariery. Po trudnym roku ma dość
23‑letnia córka Omeny Mensah idzie w ślady dziadka! Vanessa buduje przyszłość z dala od sławy
Vanessa Mensah ma 23 lata i wkrótce rozpocznie 5. rok medycyny na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. Córka Omeny Mensah nie szuka blasku fleszy – wybrała trudną i odpowiedzialną drogę, czerpiąc inspirację z historii swojej rodziny. Dumna mama podzieliła się poruszającym wpisem, pokazując, jak wyjątkowa więź łączy ją z Vanessą.
Vanessa Mensah, 23-letnia córka Omeny Mensah, ukończyła czwarty rok studiów medycznych. Dumna mama opublikowała poruszający wpis na Instagramie, w którym dzieli się swoją dumą z sukcesów córki i wspomina ich wspólne chwile. Jak zmieniła się Vanessa? Vanessa Mensah poszła śladami dziadka. Czym zajmuje się córka Omeny Mensah? Omenaa Mensah od wielu lat tworzy harmonijny związek z Rafałem Brzoską. Wspólnie budują rodzinne szczęście, opiekując się kilkuletnim synkiem Vincentem. W ich codziennym życiu ważne miejsce zajmuje także dorosła córka Omeny z poprzedniego związku – Vanessa, z którą filantropkę łączy wyjątkowa więź, pielęgnowana przez lata wspólnych doświadczeń i wzruszeń. 5 maja Vanessa skończyła 23 lata. Trzyma się z dala od medialnego szumu, skupiając się na edukacji i swoich pasjach. Czytaj też: Nie uwierzysz, co Barack Obama powiedział Omenie Mensah. Zdjęcie mówi wszystko Młoda kobieta nie poszła w ślady mamy, wybierając własną drogę, pełną wyzwań, nauki i odpowiedzialności Jej wybór medycyny to decyzja wynikająca z głębokich przekonań i rodzinnych inspiracji. Dziadek 23-latki, Opoku-Ware Mensah był wybitnym kardiochirurgiem. Omenaa Mensah nie ukrywa dumy z sukcesów córki. Vanessa Mensah właśnie niedawno zakończyła czwarty rok niezwykle wymagających studiów na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. Przed nią już tylko ostatni etap nauki – piąty rok, po którym będzie musiała wybrać specjalizację. To czas pełen decyzji, planów i dalszego rozwoju. Omenaa Mensah, zawsze zaangażowana w życie córki, nie kryje dumy ze swojej pociechy. Rodzinne wspomnienia i pasje Vanessy Omenaa Mensah często wspomina dzieciństwo córki. Już jako mała dziewczynka Vanessa pojawiała się z mamą w telewizji – wspólnie prowadziły program „Kuchnia czynna całą dobę”. Od 14. roku życia towarzyszyła matce podczas wolontariatów w Afryce. To tam po raz pierwszy Omenaa dostrzegła, że Vanessa nie tylko patrzy, ale i widzi – z empatią i zaangażowaniem. Dziś Vanessa nie tylko przygotowuje się do roli lekarza, ale także rozwija swoją artystyczną pasję – fotografię. Jak sama wspomina: „Zaczęłam w 2017 roku, kiedy dostałam swój pierwszy aparat cyfrowy. Wcześniej używałam aparatu analogowego. W tym czasie nauczyłam się pracować z kamerą filmową. Doświadczenie zdobyłam również we współpracy z agencjami modelek”. Sprawdź też: Omenaa Mensah ogłosiła wielki sukces, hit mógł być tylko jeden. Tak podsumowała niezwykły wieczór z udziałem Smitha i Biden Duma Omeny Mensah – poruszający wpis na Instagramie Na Instagramie Omenaa dzieli się nie tylko sukcesami zawodowymi, ale i prywatnymi chwilami. Najnowszy wpis poruszył internautów. „Kiedy Twoja dorosła córka mówi: „Mamo, zróbmy razem modowy piątek” – a Ty wiesz, że będzie zabawnie, stylowo i… międzypokoleniowo” – czytamy w opisie. „Moja córka studiuje medycynę – właśnie zdała wszystkie egzaminy i zaczyna 5. Rok. Jestem z niej ogromnie dumna! Jak była malutka wspólnie prowadziłyśmy program w tv: “kuchnia czynna całą dobę”. Oj pamiętam było bardzo zabawnie. Od 14. roku życia jeździła ze mną do Afryki na wolontariat. Tam pierwszy raz zobaczyłam, że nie tylko patrzy, ale naprawdę widzi. Była zaangażowana, szczęśliwa i pełna serca. Chyba dlatego wybrała taki piękny zawód” – wyznała Omenaa Mensah. Czy Vanessa pójdzie w ślady dziadka i przy wyborze specjalizacji zainspiruje się jego dokonaniami? „Dziś zastanawia się nad specjalizacją ale ma jeszcze czas, żeby poznać swoją dalszą drogę. …No i dziś bawimy się modą … a wy jak budujecie relacje ze swoimi czasami dorosłymi już dziećmi”, pisała dumna mama. Vanessa Mensah – przyszłość medycyny z duszą artystki Vanessa Mensah to młoda kobieta, która z dumą reprezentuje nowe pokolenie – ambitne, świadome i pełne pasji. Przed nią piąty rok medycyny, a potem decyzje, które zadecydują o jej przyszłości jako lekarza. Z jednej strony – wymagające studia, z drugiej – wrażliwość artystyczna i bogate wspomnienia rodzinne. Dla Omeny Mensah nie ma większego powodu do dumy. Vanessa nie tylko osiąga sukcesy naukowe, ale także pozostaje bliska rodzinie i wierna wartościom, które wyniosła z domu.
Martyna Byczkowska na początku bała się Quebonafide? Zaskakujące kulisy ich pierwszego spotkania
Ich historia zaczęła się zupełnie zwyczajnie – od zawodowej współpracy. Dziś są jedną z najbardziej intrygujących par polskiego show-biznesu. Martyna Byczkowska przerwała milczenie i zdradziła kulisy ich pierwszego spotkania. To, co wyznała, zaskoczyło wszystkich...
Miłość zrodzona na planie filmowym? Martyna Byczkowska po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o początkach swojej relacji z Quebonafide. Aktorka, znana z seriali takich jak 1670, W głębi lasu czy Skazana, raczej niechętnie dzieli się szczegółami swojego życia uczuciowego. Tym razem jednak zrobiła wyjątek... Martyna Byczkowska i Quebonafide: tak się poznali Choć dziś tworzą jedną z najbardziej intrygujących par show-biznesu, ich znajomość rozpoczęła się zupełnie niewinnie. Jak wyznała Martyna Byczkowska w rozmowie z Winim na YouTube, wszystko zaczęło się od pracy. Ich pierwsze spotkanie miało miejsce, gdy aktorka kończyła pracę nad swoim debiutanckim filmem La petite mort. Raper odezwał się do niej z propozycją udziału w jego musicalu. Choć początkowo relacja miała czysto zawodowy charakter, aktorka przyznała, że miała pewne obawy... "Poznaliśmy się, pracując nad tymi filmami. Kuba do mnie napisał w sprawie pracy. To była typowo pracownicza relacja. Zaprosił mnie do projektu, opowiedział o swoim pomyśle, wysłał scenariusz" – ujawniła. "Ja się bałam, że oskarży mnie o plagiat, że posądzi mnie o wykorzystanie jakichś jego pomysłów. Jak już powstały te dzieła, to może tego nie widać, ale w scenariuszu były pewne analogie, więc mu o tym powiedziałam, wtedy Kuba zgodził się pomóc mi w tym scenariuszu", dodała. CZYTAJ TEŻ: Serialowy syn wspomina Gabrielę Kownacką. Wyznanie o ostatnich chwilach rozrywa serce na pół Od zawodowej relacji do miłosnego uczucia Z czasem ich relacja zaczęła się zmieniać, jednak Martyna Byczkowska nie ujawniła, kiedy dokładnie nastąpił przełom. Artystka jednak nie chcę zdradzać tak intymnego momentu ze swojego życia – ucięła pytania prowadzącego. Co ciekawe, wielu nie dawało im szans, a ich relacja wydawała się tylko zawodowa. Dziś tworzą zgrany duet, który unika blasku fleszy, ale coraz częściej pojawia się w mediach. Czy to właśnie na planie filmowym rodzą się najpiękniejsze historie? Czas pokaże, ale jedno jest pewne — ta historia miała bardzo nieoczywisty początek… CZYTAJ RÓWNIEŻ: Senyszyn nie wytrzymała po ślubie Kingi Dudy, krytycznie się wypowiedziała. Takiej reakcji nikt się nie spodziewał
Serialowy syn wspomina Gabrielę Kownacką. Wyznanie o ostatnich chwilach rozrywa serce na pół
Sergiusz Żymełka, znany z roli Filipa w "Rodzinie zastępczej", podzielił się wzruszającymi wspomnieniami o Gabrieli Kownackiej, serialowej mamie. Jego słowa poruszają do głębi.
W najnowszym wywiadzie dla Plejady Sergiusz Żymełka opowiedział o relacji z Gabrielą Kownacką, która w serialu "Rodzina zastępcza" wcielała się w postać Anki Kwiatkowskiej. Aktor wspomina ją jako drugą mamę, która otaczała go ciepłem i troską na planie serialu. Ich bliska więź sprawiła, że wiadomość o chorobie i odejściu Kownackiej była dla niego ogromnym ciosem. Bliska relacja z Gabrielą Kownacką. Była jego serialową mamą i prawdziwą opiekunką Choć Gabriela Kownacka była znana i ceniona przez widzów, dla młodego Sergiusza Żymełki była przede wszystkim "panią Gabrysią" – drugą mamą, jak sam ją określił. "Pani Gabrysia była jak moja druga mama. Przytulała mnie, głaskała po główce, a gdy trzeba było, wstawiała się ze mną i mnie broniła" — wspominał. Na planie zawsze była opiekuńcza, ciepła i serdeczna. Nie zadzierała nosa, mimo że otaczało ich wiele gwiazd. To właśnie ta ludzka strona aktorki najbardziej zapadła Żymełce w pamięć. ZOBACZ TEŻ: Mąż Bogumiły Wander zaskakuje wyznaniem. To dlatego nie chodzi często na jej grób Choroba i odejście. Wspomnienia ostatnich chwil z Gabrielą Kownacką Śmierć Gabrieli Kownackiej w 2010 roku była dla Żymełki ogromnym ciosem. Jako jeden z dziecięcych aktorów z serialu był z nią wyjątkowo blisko. Przez długi czas nie wiedzieli, jak poważny jest stan zdrowia aktorki – informacje docierały do nich stopniowo. W pewnym momencie pojawiła się nadzieja, że Kownacka wyzdrowieje i wróci na plan. Niestety, nastąpił nawrót choroby. "Nie chciała, żeby ktoś ją oglądał w tym stanie" – mówił Żymełka ze smutkiem. "Do samego końca mieliśmy nadzieję, że ta historia będzie miała inny finał". Jej pogrzeb był dla niego momentem szczególnie trudnym – płakał, żegnając osobę, która była mu bliska jak członek rodziny. "Straciłem kogoś bliskiego – kogoś, z kim się wychowywałem" – wyznał Michałowi Misiorkowi. "Rodzina zastępcza" – miejsce dorastania. Wspomnienia z planu i relacje z obsadą Serial „Rodzina zastępcza” był nie tylko przełomem w karierze Sergiusza Żymełki, ale również miejscem, gdzie dojrzewał i kształtował się jako młody człowiek. Atmosfera na planie była pełna wsparcia i przyjaźni. Z Piotrem Fronczewskim, serialowym ojcem, mógł rozmawiać o wszystkim – aktor zabierał go na przejażdżki motocyklem po hali filmowej, ku przerażeniu prawdziwej mamy młodego aktora. To wspomnienia, które – jak sam mówi – „nikt mu nie zabierze”. Wśród całej obsady czuło się naturalność i koleżeństwo – nikt nie wynosił się ponad innych, a młody aktor wyniósł z planu wiele fantastycznych znajomości. SPRAWDŹ TEŻ: Był gwiazdą "Rodziny zastępczej", teraz pojawił się w randkowym show! Co dziś robi Sergiusz Żymełka?
Przerwał milczenie w sprawie małżeństwa z Szelągowską, padły zaskakujące słowa. Już wszystko jasne
Byli razem przez ponad dekadę, a ich związek zakończył się nagle i niespodziewanie w 2015 roku. Teraz Adam Sztaba postanowił po raz pierwszy tak otwarcie wrócić do relacji z Dorotą Szelągowską. W szczerym wywiadzie ujawnił coś, czego nikt się nie spodziewał...
Byli razem przez ponad dekadę, ale dopiero po 11 latach zdecydowali się na ślub. Związek Adama Sztaby i Doroty Szelągowskiej od początku wzbudzał emocje, a ich rozwód w 2015 roku tylko dolał oliwy do ognia. Teraz, po latach milczenia, znany kompozytor przerwał ciszę i szczerze opowiedział o relacji z byłą żoną. Jego słowa zaskoczyły fanów dziennikarki. Adam Sztaba szczerze o Dorocie Szelągowskiej! Nikt się tego nie spodziewał Choć od ich rozwodu minęło już 9 lat, Adam Sztaba postanowił wrócić wspomnieniami do lat spędzonych u boku Doroty Szelągowskiej. W rozmowie z Andrzejem Sołtysikiem dla „Świata Gwiazd” muzyk opowiedział o kulisach ich relacji, codziennym życiu i powodach, które doprowadziły do ich rozstania. „Łączyło nas poczucie humoru. Łączyło nas to, że wspólnie sobie planowaliśmy, zmienialiśmy mieszkania. Co było śmieszne i fajne. Natomiast jakoś to znosiłem, te remonty i to wszystko. Co jeszcze? No ten syn to było rzeczywiście takie oczko w głowie, żeby się super rozwijał, żeby wyszło to". Artysta wspomniał także o ich wspólnym wychowywaniu syna Antka Sztaby, który – jak sam przyznał – mógł odczuwać jego nieobecność z powodu zawodowych obowiązków. „To kawał czasu, w tym półtora roku to małżeństwo. Nie wiem, dlaczego przez ten cały czas nie myśleliśmy o ślubie. Żyliśmy jak małżeństwie. Ten czas “Tańca z gwiazdami” i innych programów telewizyjnych, to to był właśnie związek z Dorotą, gdzie ona przeżyła rzeczywiście tę moją nieobecność i tego małego syna, którego wychowywałem wspólnie z Dorotą Antka cudownego, który pewnie tęsknił i pewnie tego swojego taty nie miał tyle, ile by chciał. Także to był tak, na pewno taki trudny moment budowania się tej mojej tam drogi powiedzmy artystycznej”, wyznał szczerze. CZYTAJ TEŻ: Stanęli za nim murem, apelują do Telewizji Polskiej. Wolny ma powody do dumy Dorota Szelągowska miała ukryty talent? Sztaba nie kryje zachwytu Jednak to, co najbardziej zaskoczyło fanów, to wyznanie Adama o... talencie muzycznym Doroty! – „Dorota zawsze była inteligentna, szybka, błyskotliwa, więc myślę, że to porozumienie po prostu. Ona nawet miała też talent muzyczny, co ciekawe umiała parodiować Edytę Górniak. I to dobrze. No i talent pisarski oczywiście po mamie najpewniej, aczkolwiek tam cała rodzina była bardzo taka pisarsko-polonistyczna. Dorota już wtedy sobie tam pisywała, chociaż nie bez trudu, bo cały czas żyła w takim przeświadczeniu, że nawet te pierwsze próby jakby się pokazały szerzej, gdzieś na światło dzienne wyszły, to zawsze byłyby sklasyfikowane jako o okej, no córcia mamusi, nie? Ona ma talentu na trzy, cztery osoby przynajmniej. I musiała trochę poczekać na to, żeby tak dojrzeć” – zdradził kompozytor, dodając, że Szelągowska przez długi czas musiała zmagać się z łatką „córeczki Grocholi”. Adam nie szczędził jej ciepłych słów. Przyznał, że łączyło ich poczucie humoru, wspólne plany mieszkaniowe i troska o syna. Choć ich drogi się rozeszły, relacje pozostają poprawne. – „Jak Antek był młodszy, no to wiadomo, że częściej ten kontakt się pojawiał, natomiast rozmawiamy, co jakiś czas się widujemy. Nie ma żadnej zadr jakiś takich, żeby na siebie nie patrzeć czy nie pisać SMS-ów od czasu do czasu” – podkreślił. Dziś każde z nich wiedzie własne życie. Adam Sztaba związał się z Agnieszką Dranikowską, z którą ma syna. Dorota Szelągowska również ponownie została mamą i skupia się na karierze w TVN, podróżach oraz swoim hiszpańskim domu. Choć ich wspólna historia dobiegła końca, sentyment i szacunek pozostały. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Tak Janachowska skwitowała ślub Dudy, wymowna reakcja. Nie ukrywa podziwu
Odciął się od ojca, z macochą miał trudne relacje. Syn Józefowicza jest bardzo znany
Choć Jakub Józefowicz dorastał w cieniu słynnego ojca, dziś sam buduje swoją pozycję w świecie sztuki. Jego historia to nie tylko droga zawodowa, ale też skomplikowane relacje rodzinne, w które zamieszani są Janusz Józefowicz i Natasza Urbańska. Jak wygląda ich wspólna codzienność po latach? Kulisy tej nieoczywistej relacji mogą zaskoczyć…
Jakub Józefowicz od pewnego czasu błyszczy na scenie w głównej roli kultowego musicalu „Metro”. Co ciekawe, to właśnie na deskach tego spektaklu przed laty swój wielki debiut miała Natasza Urbańska — obecna żona Janusza Józefowicza i macocha Jakuba. Los połączył ich nie tylko zawodowo, ale i prywatnie. Relacja tej niezwykłej trójki — ojca, syna i jego znanej macochy — z początku wymagała wzajemnego poznania i budowania zaufania. Czy udało się stworzyć więź? Jak dziś wyglądają stosunki Jakuba z ojcem? Ostatnia publikacja na FB 31.12.2025 r. View Ediplayer on the source website Jakub Józefowicz i jego relacja z ojcem — Januszem Józefowiczem Kuba Józefowicz obecnie ma 32 lat i doskonale odnajduje się w świecie artystycznym. Jak sam twierdzi, nie miał łatwo, ponieważ kojarzono go tylko z popularnym ojcem. Czas sprawił, że nabrał do tego dystansu. „Kiedyś miałem z tym problem. Zastanawiałem się, dlaczego nie mogę być po prostu Kubą Józefowiczem, tylko za każdym razem musi być podkreślone, kto jest moim ojcem. Już się z tego wyleczyłem. Myślę, że obecność w „Metrze" pomogła mi zmienić podejście. Zamiast się chować i uciekać od tego, wychodzę temu naprzeciw i udowadniam swoją indywidualną wartość”, mówił. Jakub Józefowicz, jesienna ramówka TVN, sierpień 2022 rok Gdy był jeszcze dzieckiem, bardzo lubił spędzać czas w teatrach. To właśnie tam najlepiej poznał swojego ojca. „W ten sposób miałem okazję spędzić więcej czasu z tatą. Dekoracja teatralna była dla mnie najlepszym placem zabaw. Gdy mój ukochany musical „Piotruś Pan", do którego libretto napisał Jeremi Przybora, wystawiany był w Romie, siedziałem w kulisach, obserwując, co dzieje się na scenie. Znałem na pamięć każde słowo, każdy gest. Gdy dochodziło do pomyłki inscenizacyjnej, muzycznej lub świetlnej, od razu to wychwytywałem”, dodawał w rozmowie z Michałem Misiorkiem. W rozmowie z Plejadą Jakub Józefowicz wrócił pamięcią do czasów, gdy chodził na próby ze swoim ojcem. „Rozumieliśmy się. Zapomnieliśmy o jakichkolwiek rodzinnych sprawach. Jest bardzo wymagający. Umiejętnie potrafi motywować artystę, żeby każdy następny spektakl był lepszy od poprzedniego”, mówił Michałowi Misiorkowi. „Wiedziałem, jak wygląda praca z tatą, bo przecież często bywałem na prowadzonych przez niego próbach. Gdy wchodzi do teatru, zapomina o otaczającej go rzeczywistości, nie patrzy na zegarek i skupia się wyłącznie na spektaklu”, dodawał. A jak on postrzega swojego tatę? „Jest perfekcjonistą, nie uznaje kompromisów. Taki model pracy faktycznie czasem może prowadzić do wysuwania skrajnych opinii na jego temat”, czytamy w Plejadzie. „Coś po nim odziedziczyłem. Obaj lubimy zawalczyć o swoje”. CZYTAJ TAKŻE: Legendarny hit lat 90. dał Steczkowskiej nieśmiertelną sławę. Mało kto wie, że otacza go niezwykła tajemnica Warszawa, 1999 rok, Jakub Józefowicz i jego tato Janusz Józefowicz Jakub Józefowicz może liczyć na wsparcie rodziców Nie obeszło się też bez przykrych komentarzy, które sugerowały, że coraz to nowsze propozycje pracy dla Jakuba zostały załatwione przez jego ojca. „Gdy dołączyłem do obsady „M jak miłość" pojawiły się artykuły z takimi zarzutami, które, oczywiście, są bzdurą. Mój tata nie wiedział nawet, że idę na casting”, stwierdził. A jak reaguje na to Janusz Józefowicz? „On ma bardzo zdrowe podejście do tego tematu. Dla niego istotne jest wyłącznie zdanie ludzi, na których opinii mu zależy. Inaczej można by zwariować. Film czy teatr to medium, które trafia do szerokiej publiczności. Nie da się dogodzić każdemu”, podsumował w tej samej rozmowie. Przypomnijmy, że matką 32-latka jest Danuta Józefowicz. Miłość między nią a Januszem nie przetrwała próby czasu. Oboje musieli się rozstać, a z czasem jej miejsce zajęła Natasza Urbańska. Mimo wszystko zawsze wspierała swojego syna. „Rodzice zawsze dawali mi dużo wolności. Nigdy nie sprowadzali mnie na ziemię. Wręcz przeciwnie – dopingowali mnie w tych artystycznych eksperymentach. Choć mój ojciec nie jest typem człowieka, który obrzuca cię komplementami. Prędzej wytknie to, co można jeszcze poprawić. Był surowy, ale zawsze miał konstruktywne uwagi. Czasem mnie to denerwowało, ale z drugiej strony – motywowało do tego, żeby zrobić coś tak, by następnym razem nie mógł już się do niczego przyczepić”, podkreślał Jakub. ZOBACZ TEŻ: Była dziecięcą gwiazdą, dziś ucieka z Polski. Co takiego spotkało idolkę nastolatek? Styczeń 2021 rok, 30-lecie musicalu "Metro" - koncert jubileuszowy, Jakub Józefowicz i Janusz Józefowicz Jakub Józefowicz i jego relacja z Nataszą Urbańską 32-latek nie ukrywa, że lubi partnerkę swojego ojca. Oczywiście, początki ich znajomości nie były najłatwiejsze, ale ta więź powoli się wzmocniła. „Teraz wszyscy cieszą się, że znów mogą na siebie liczyć i okazują sobie szacunek. W końcu wiele lat czekali na tę chwilę, bo przecież w rodzinie jest siła" — pisało swego czasu Na Żywo. Oprócz wszelkich powiązań na tle rodzinnym aktora i macochę łączą również ścisłe relacje zawodowe. Znaleźli wspólny język w sztuce, którą obydwoje kochają, Jakub pomógł jej też w reżyserowaniu teledysku. „Wiadomo, że na początku nie było łatwo. Moje życie rodzinne w pewnym momencie rozłożyło się na dwie oddzielne flanki i musiałem dryfować między jedną a drugą. Trudno było mi się z tym oswoić, ale z biegiem czasu wszystko się ułożyło. Współpracujemy z Nataszą od czasu do czasu przy różnych projektach filmowych”, opowiadał dziennikarzowi Plejady. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Dla niej porzucił wiarę, dla niego zrezygnowała z kariery. Dlaczego idealna para polskiego show-biznesu się rozpadła? Całej trójce życzymy dużo szczęścia!
Tomasz Raczek zalał się łzami po wyznaniu sprzed 35 lat. Tego się nie spodziewał
Podczas podcastu "Pomyśl o sobie i działaj!" Joanna Brodzik podzieliła się osobistym wspomnieniem ze spotkania z Tomaszem Raczkiem sprzed 35 lat. Emocjonalne wyznanie aktorki doprowadziło oboje do łez, ukazując siłę słów i wpływ, jaki mogą mieć na życie człowieka.
W jednym z odcinków podcastu Tomasza Raczka "Pomyśl o sobie i działaj!" doszło do wyjątkowo poruszającego momentu. Joanna Brodzik, znana aktorka, podzieliła się historią, która miała miejsce niemal 35 lat temu. Spotkanie sprzed lat nabrało zupełnie nowego znaczenia, kiedy Brodzik postanowiła opowiedzieć o nim ze szczegółami. Jej słowa wywołały silne emocje, które dosłownie przelały się przez mikrofony – łzy popłynęły nie tylko z oczu Joanny, ale także Tomasza. Wspomnienie z Domu Harcerza w 1991 roku W 1991 r. w Zielonej Górze, w Domu Harcerza, Joanna Brodzik jako nastolatka uczestniczyła w spotkaniu z Tomaszem Raczkiem. Wówczas Raczek odwiedzał różne miasta, gdzie spotykał się z młodzieżą i odpowiadał na ich pytania. Młoda Brodzik, uczennica liceum, przeczytała wtedy wiersze swojego autorstwa. Reakcja Raczka na jej twórczość okazała się kluczowym momentem – pochwalił ją i zapytał, czy myślała o aktorstwie. Joanna Brodzik podkreśliła, że opinia Raczka na temat jej wierszy była dla niej przełomowa. "Ty bierzesz mnie po spotkaniu na bok i mówisz tak: 'Masz bardzo piękną i plastyczną wyobraźnię, jestem pewien, że będziesz uprawiać jakiś rodzaj sztuki'. Jesteś jednym głosem dobrej wróżki, która sprawiła, że dzisiaj mogłam z tobą rozmawiać. Chcę ci bardzo podziękować" — wspominała ze łzami w oczach przed kamerą. Te słowa zapadły jej głęboko w pamięć. Dzięki nim zyskała wiarę w siebie i zaczęła działać. ZOBACZ TEŻ: Padło pytanie o Wilczaka, wymownie zareagowała. Mało kto się spodziewał Emocjonalna reakcja Tomasza Raczka podczas podcastu Kiedy Joanna Brodzik przypomniała to wydarzenie na antenie podcastu, wzruszenie nie pozwoliło jej dokończyć opowieści bez łez. Tomasz Raczek również nie krył emocji. "To, co powiedziałaś, oznacza, że to, co robię, ma sens. I te spotkania z widzami, które cały czas uprawiam i kocham, mają sens [...] Naprawdę się popłakałem" — powiedział wyraźnie poruszony krytyk. Aktorka nigdy wcześniej nie miała okazji powiedzieć Raczkowi, jak wiele dla niej znaczyło to spotkanie. Uczyniła to dopiero po 35 latach, na antenie jego podcastu. SPRAWDŹ TEŻ: Wszystko stało się jasne. Kinga Duda po cichu wzięła ślub. Uważni dostrzegli to już wcześniej View oEmbed on the source website