Wszystko zaczęło się od przypadku. Nikt nie wiedział o tej przyjaźni. Kuligowska i Telega skrywały tę historię przez lata
Jedno przypadkowe spotkanie na Krecie wystarczyło, by rozpocząć przyjaźń trwającą ponad 25 lat. Ewa Telega i Marta Kuligowska po latach wróciły wspomnieniami do chwili, która na zawsze połączyła ich życiowe drogi.
Są spotkania, które wydają się zupełnie przypadkowe. Kilka minut rozmowy, jedno miejsce, ten sam kierunek podróży. Dopiero po latach okazuje się, że właśnie wtedy wydarzyło się coś, co miało przetrwać próbę czasu. Historia Ewy Telegi i Marty Kuligowskiej zaczęła się w zaskakującym miejscu, choć żadna z nich nie mogła przypuszczać, dokąd zaprowadzi je tamten dzień. Ewa Telega i Marta Kuligowska o swojej przyjaźni. Tak się poznały Minęło już ponad 25 lat, a wspomnienie tamtego dnia wciąż pozostaje zaskakująco wyraźne. Nie było wielkiej sceny ani spektakularnych okoliczności – jedynie greckie słońce, lotnisko w Heraklionie i dwie kobiety, które los niespodziewanie postawił na swojej drodze. W tamtym czasie Marta Kuligowska stawiała pierwsze kroki w TVN24, a Ewa Telega żyła jeszcze emocjami po premierze nowego spektaklu w Teatrze Dramatycznym. Choć wcześniej nigdy ze sobą nie rozmawiały, to nie były dla siebie anonimowe. Ewa Telega dostrzegła dziennikarkę już podczas lotu. Kilka chwil później, na lotnisku, postanowiła zrobić pierwszy krok. „Sytuacja była taka. Najpierw ją zobaczyłam w samolocie. Mówię: leci sama, taka fajna kobieta. Ja leciałam z koleżanką. No i na lotnisku w Heraklionie poszłam na fajkę i przy tej popielniczce naprzeciwko stoi Marta. I mówię: no, nie będę tak stała jak durna, powiedziałam: wie pani co, przepraszam, ale nie będę ukrywała, że pani nie znam. Znam panią z TVN24. Na co Marta powiedziała: a ja nie będę udawała, że ja pani nie znam, bo chodzę do teatru i właśnie byłam w Teatrze Dramatycznym”, relacjonowała Ewa Telega w rozmowie z Dzień Dobry Wakacje. Czytaj też: Robert Lewandowski zdecydował w sprawie dalszej gry w reprezentacji Polski. Kibice nie będą zadowoleni Przypadek? Wszystko wskazywało na to, że los miał wobec nich własny plan Na tym seria zaskakujących zbiegów okoliczności się nie zakończyła. Po przylocie okazało się, że obie nie tylko podróżowały tym samym samolotem, lecz także zostały zakwaterowane w tym samym hotelu. Kiedy autokar rozwoził kolejnych turystów do miejsc noclegowych, liczba pasażerów systematycznie malała. W pewnym momencie w pojeździe zostały już tylko trzy osoby – Ewa Telega, jej koleżanka i Marta Kuligowska. Wtedy stało się jasne, że również miejsce wypoczynku będą miały wspólne. Tak rozpoczął się tydzień spędzony razem na Krecie. Zwykła wakacyjna znajomość szybko przerodziła się w relację, która nie zakończyła się wraz z powrotem do Polski. „Nagle przychodzi ta moja przyjaciółka (…) Wsiadłyśmy w autokar i wysadzali po kolei wszystkich ludzi, jak to te autokary. I nagle w autokarze zostałyśmy we trzy. I ja tak patrzę, mówię: no to chyba jedziemy do jednego hotelu”, relacjonowała dalej Ewa Telega. Czytaj też: Ma polskie korzenie, jest gwiazdorem "Pamiętników wampirów" i właśnie wziął trzeci ślub. Mało kto wie, kim jest jego ukochana! Dzieli ich 20 lat Dla wielu wakacyjne znajomości pozostają jedynie miłym wspomnieniem. W przypadku Ewy Telegi i Marty Kuligowskiej było zupełnie inaczej. Po powrocie do kraju nie urwały kontaktu. Wręcz przeciwnie – zaczęły regularnie się spotykać, a ich relacja z każdym kolejnym miesiącem stawała się coraz bliższa. Ewa Telega wspominała, że Marta Kuligowska została niejako włączona do rodzinnego grona. Dziennikarka uczestniczyła w ważnych rodzinnych wydarzeniach. Aktorka przywołała między innymi komunię swojej córki Zosi, podczas której obecni byli członkowie rodziny, Jan Nowicki jako ojciec chrzestny oraz Marta Kuligowska. „To było tak, że Martę trochę tak adoptowaliśmy”, opowiadała aktorka. Nie tylko kultura. Połączyły je także wspólne wartości Marta Kuligowska podkreśliła, że dzięki Ewie Teledze miała okazję poznać wiele wybitnych postaci polskiej kultury. Wśród nich wymieniła Jana Nowickiego, Krystynę Jandę, Daniela Olbrychskiego, Zbigniewa Zamachowskiego oraz Jerzego Radziwiłowicza. Jak zaznaczyła, to właśnie dzięki tej znajomości mogła bliżej poznać świat artystyczny, który od lat stanowi dla niej przestrzeń odpoczynku od codziennej pracy. Przyznała, że choć kocha newsy i interesuje się polityką, równie ważne miejsce zajmują w jej życiu kultura i sztuka. Dziennikarka zwróciła uwagę również na jeszcze jeden element, który od początku budował ich relację. Wskazała, że Ewa Telega jest osobą zaangażowaną obywatelsko, aktywną lokalnie i – jak sama określiła – kobietą czynu oraz działania. To właśnie wspólna wrażliwość na sprawy społeczne, obok fascynacji kulturą, stała się jednym z fundamentów ich wieloletniej przyjaźni. „Dzięki Ewie też weszłam w ten świat artystyczny, bo mnie kultura i sztuka relaksują od tego, co robię na co dzień. Kocham newsy, interesuję się polityką, ale to też nas połączyło, bo Ewa jest bardzo zaangażowaną obywatelką. Ewa jest taką działaczką lokalną i nie tylko lokalną, jest kobietą czynu, kobietą działania”, opowiadała Marta Kuligowska. Takiej przyjaźni można im pozazdrościć! <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/07/EN015233290072-4604fdc.jpg" width="1331" height="2000" alt="07.05.2022 Warszawa Teatr Polonia Premiera spektaklu "Maz i zona" Aleksandra Fredry w rezyserii Krystyny Jandy n/z: Ewa Telega n/z: Marta Kuligowska" title="07.05.2022 Warszawa Teatr Polonia Premiera spektaklu "Maz i zona" Aleksandra Fredry w rezyserii Krystyny Jandy n/z: Ewa Telega n/z: Marta Kuligowska" />
Ma polskie korzenie, jest gwiazdorem "Pamiętników wampirów" i właśnie wziął trzeci ślub. Mało kto wie, kim jest jego ukochana! Dzieli ich 20 lat
To jeden z tych momentów, które fani zapamiętają na długo. Paul Wesley i Natalie Kuckenburg powiedzieli sobie „tak”, rozpoczynając nowy rozdział wspólnego życia. Radosną nowinę przekazali w mediach społecznościowych, publikując kadry z wyjątkowej ceremonii. A jak zaczęła się ich historia?
Miłość znów napisała dla niego nowy scenariusz. Paul Wesley, aktor, którego miliony widzów pokochały za rolę Stefana Salvatore w serialu „Pamiętniki wampirów”, po raz trzeci zawarł związek małżeński. Wybranką jego serca została modelka Natalie Kuckenburg. Radosną nowiną para podzieliła się za pośrednictwem Instagrama, publikując fotografie z ceremonii, które błyskawicznie obiegły media na całym świecie. Paul Wesley po raz trzeci powiedział „tak” Choć życie zawodowe Paula Wesleya, a właściwie Pawła Tomasza Wasilewskiego, od lat pozostaje pod baczną obserwacją fanów, tym razem to wydarzenia z jego życia prywatnego znalazły się w centrum uwagi. Aktor po raz trzeci zawarł związek małżeński, rozpoczynając kolejny etap swojej życiowej historii u boku Natalie Kuckenburg. Nowożeńcy sami zdecydowali się podzielić tą wyjątkową chwilą. Opublikowali fotografie z ceremonii, pozwalając obserwatorom zajrzeć do jednego z najbardziej symbolicznych momentów swojej wspólnej historii. Kadry pełne subtelnych emocji i elegancji błyskawicznie obiegły internet, wywołując falę gratulacji oraz zainteresowanie mediów śledzących życie gwiazd. „Pan i Pani oraz najlepszy drużba Greg”, wyznali. Czytaj też: Ten hollywoodzki gwiazdor z hitu wszech czasów ma polskie korzenie. I choć zmienił nazwisko, jest dumny ze swojego pochodzenia Natalie Kuckenburg wyglądała olśniewająco. Suknia o subtelnym kroju i eleganckim wykończeniu harmonijnie współgrała z kameralnym charakterem ceremonii uwiecznionej na fotografiach opublikowanych przez nowożeńców. Paul Wesley postawił na ponadczasową klasykę. Aktor zaprezentował się w granatowym garniturze, który zestawił z czarnym krawatem, stawiając na elegancką i minimalistyczną stylizację. Do ślubu doszło po ponad roku od zaręczyn. „Zdecydowaliśmy się pobrać zaledwie 24 godziny przed ślubem. Dlatego jestem tutaj i próbuję znaleźć suknię, która będzie idealnie pasować. Jadę do San Ysidro Ranch, a o 7 rano w dniu naszego ślubu cywilnego zaczynam fryzurę i makijaż przed ceremonią o godz. 8. Było warto i świetnie się przy tym bawiliśmy!”, napisała Natalie. Natalie Kuckenburg. Kobieta, z którą Paul Wesley rozpoczął nowy etap życia U boku Paula Wesleya stanęła Natalie Kuckenburg – modelka, z którą aktor od kilku lat tworzy szczęśliwy związek. Choć ich relacja rozwijała się z dala od nieustannego blasku fleszy, para od czasu do czasu uchylała rąbka prywatności, publikując wspólne zdjęcia czy pojawiając się razem podczas wybranych wydarzeń. Teraz ich historia weszła w zupełnie nowy etap, przypieczętowany małżeńską przysięgą. Od początku związek Natalie i Paula wzbudzał zainteresowanie mediów. Jednym z najczęściej komentowanych tematów pozostaje różnica wieku między małżonkami. On ma 43 lata, a ona 26. Jak się poznali? „To dziś chyba rzadkość, bo większość ludzi poznaje się przez internet. To była po prostu klasyczna sytuacja - piękna dziewczyna w barze. Spojrzeliśmy na siebie i pomyślałem: "Dobrze, spróbuję”, opowiadał aktor. Pod koniec 2022 roku Paul Wesley i Natalie Kuckenburg po raz pierwszy zostali zauważeni razem podczas romantycznej kolacji we Włoszech. Kilka dni później paparazzi uchwycili ich pocałunek, a internet błyskawicznie połączył wszystkie elementy tej układanki. Od tamtej chwili ich relacja rozwijała się spokojnym rytmem, z dala od nieustannego medialnego szumu. Nie epatowali prywatnością, nie komentowali każdego etapu związku, pozwalając, by kolejne wydarzenia mówiły same za siebie. Właśnie ta powściągliwość sprawiła, że każda wspólna fotografia czy publiczne pojawienie się budziły jeszcze większe zainteresowanie. Czytaj też: Nowa dziewczyna Brada Pitta była związana ze sławnym Polakiem. Ich rozstanie skrywa tajemnicę Przełom nadszedł w lipcu 2025 roku. To wtedy Natalie Kuckenburg podzieliła się z obserwatorami wiadomością o zaręczynach. Paul Wesley oświadczył się ukochanej we Włoszech. „To było fantastyczne. Kompletnie dała się zaskoczyć. Wróciliśmy do tego samego hotelu we Włoszech, w którym byliśmy na naszej pierwszej randce. Kiedy powiedziałem, że tam jedziemy, spojrzała na mnie i pomyślała: "Och…", relacjonował. A niedawno zakochani przyrzekali sobie miłość w otoczeniu najbliższych. Dla Paula Wesleya jest to trzeci ślub. Wcześniej aktor pozostawał w związku małżeńskim z Torrey DeVitto. Po zakończeniu tej relacji w 2013 roku ponownie stanął na ślubnym kobiercu, wiążąc się z Ines de Ramon. Również to małżeństwo zakończyło się rozwodem w 2024 roku. „Miłość to coś bardzo osobistego dla każdego człowieka, zależnie od tego, na jakim etapie życia się znajduje. Z czasem ulega ona wahaniom i zmianom. Uważam, że istnieje ogromna różnica między zauroczeniem a miłością, ale ludzie często mylą te dwa pojęcia”, mówił aktor. Obecny związek z Natalie Kuckenburg otwiera kolejny rozdział w życiu aktora. Paul Wesley i jego polskie korzenie Choć świat poznał go jako Paula Wesleya, dla polskich fanów pozostaje również Pawłem Tomaszem Wasilewskim. Aktor jest synem polskich migrantów i od lat z dumą podkreśla swoje pochodzenie. Mimo międzynarodowej kariery nie zerwał więzi z krajem swoich korzeni – regularnie odwiedza Polskę. W licznych wywiadach nie ukrywał, że język polski i rodzinne tradycje są ważną częścią jego tożsamości. Jak przyznał w rozmowie z Plejadą, wciąż marzy o zawodowym projekcie, który pozwoliłby mu wystąpić przed kamerą właśnie po polsku. „Jestem Polakiem, mówię po polsku, choć często zapominam słów, dlatego marzy mi się gra w tym języku. Chciałbym, żeby świat bardziej poznał ten rynek. Polskie kino i tak jest już szanowane na świecie”, opowiadał. Źródło: WP Kobieta, Dzień Dobry TVN, Onet, Plejada
Była żona Dwayne'a Johnsona nie zniknęła z jego życia. Razem stworzyli hollywoodzkie imperium
Premiera aktorskiej „Vaiany” sprawiła, że o Dwaynie Johnsonie znów mówi cały świat. Aktor ponownie wciela się w Maui, ale jednocześnie odpowiada za produkcję filmu wspólnie z osobami, które od lat należą do jego najbliższego zawodowego grona. Wśród nich znajduje się także Dany Garcia – kobieta, która przez lata była jego żoną.
Choć ich małżeństwo zakończyło się już wiele lat temu, historia Dwayne'a Johnsona i Dany Garcia wciąż pozostaje jedną z najbardziej nietypowych w Hollywood. Poznali się jeszcze jako bardzo młodzi ludzie, razem zakładali rodzinę, wspierali się w najtrudniejszych momentach i wspólnie przeszli przez rozwód. Dziś nadal prowadzą razem biznes, produkują największe hollywoodzkie hity i zgodnie podkreślają, że rozstanie nie przekreśliło wzajemnego szacunku. Jak doszło do tego, że byli małżonkowie stali się jednymi z najbliższych partnerów zawodowych? Poznali się jeszcze na studiach. Tak zaczęła się historia miłości Dwayne'a Johnsona i Dany Garcia Historia ich związku rozpoczęła się na początku lat 90. na University of Miami, gdzie oboje studiowali. Dwayne Johnson był wówczas młodym futbolistą marzącym o zawodowej karierze sportowej, natomiast Dany Garcia studiowała zarządzanie i już wtedy wyróżniała się przedsiębiorczością. To właśnie na kampusie po raz pierwszy się poznali. Johnson miał około 18 lat, a Garcia była od niego o cztery lata starsza. Ich relacja rozwijała się z dala od błysku fleszy. W tamtym czasie nikt nie przypuszczał, że Dwayne stanie się jedną z największych gwiazd wrestlingu, a później Hollywood. Dany towarzyszyła mu jednak na długo przed światową sławą – widziała zarówno jego sukcesy, jak i chwile zwątpienia. Kiedy po zakończeniu przygody z futbolem amerykańskim próbował odnaleźć nową drogę zawodową, mogła obserwować, jak rodzi się fenomen „The Rocka”. Po kilku latach związku para pobrała się 3 maja 1997 roku. Małżeństwo przypadło na okres dynamicznego rozwoju kariery Johnsona w WWE. Popularność rosła z miesiąca na miesiąc, a razem z nią pojawiały się kolejne zawodowe wyzwania i coraz częstsze podróże. Mimo to starali się budować stabilny dom i wspierać się w realizacji wspólnych marzeń. Cztery lata później, w 2001 roku, na świat przyszła ich córka Simone Alexandra Johnson, która z czasem również związała swoją przyszłość z wrestlingiem. ZOBACZ TEŻ: Bad Bunny związał się z jedną z najsłynniejszych modelek świata Ich dyskretny związek rozpalał plotki, choć oni sami unikali rozgłosu Wspólnie wychowywali córkę, ale zrozumieli, że ich drogi się rozchodzą Narodziny Simone były dla nich jednym z najważniejszych momentów w życiu. Oboje wielokrotnie podkreślali, że rodzicielstwo zawsze pozostawało dla nich priorytetem. Jednak wraz z upływem lat coraz wyraźniej dostrzegali, że choć tworzą zgrany zespół jako rodzice, ich małżeństwo przestało odpowiadać temu, kim stali się jako ludzie. W 2007 roku ogłosili decyzję o rozwodzie. Nie towarzyszyły jej medialne konflikty ani publiczne oskarżenia. Mimo wszystko dla Dwayne'a Johnsona był to bardzo trudny okres. Po latach przyznał, że zawierając małżeństwo, człowiek wierzy, iż będzie ono trwało przez całe życie, jednak rzeczywistość nie zawsze układa się zgodnie z planem. Rozpad rodziny mocno nim wstrząsnął, a największym pytaniem, jakie sobie zadawał, było to, jakim ojcem będzie dla swojej córki. W rozmowie w podcaście The Hollywood Reporter's Awards Chatter aktor wyznał również, że właśnie wtedy przechodził kolejny epizod depresji. Wspominał, że był to moment pełen niepewności, w którym próbował poukładać własne życie i odnaleźć równowagę po zakończeniu wieloletniego związku. To doświadczenie wpłynęło także na jego zawodowe decyzje. Johnson przyznał, że przez pewien czas świadomie wybierał przede wszystkim lekkie, familijne produkcje. Jak tłumaczył, nie był wtedy gotowy na role wymagające emocjonalnego obnażenia. Potrzebował historii z pogodnym zakończeniem – takich, które same dawały mu poczucie nadziei i spokoju. Z perspektywy czasu przyznał, że właśnie dlatego z ogromną radością pracował przy filmach familijnych, bo pomagały mu przejść przez jeden z najtrudniejszych etapów życia. Rozwód nie zakończył ich wspólnej historii. Dziś Dwayne Johnson i Dany Garcia tworzą biznesowy duet To, co wydarzyło się po rozwodzie, do dziś budzi zdumienie wielu osób. Zamiast całkowicie zakończyć wspólny rozdział, Dwayne Johnson i Dany Garcia postanowili zbudować nową relację – opartą na przyjaźni, zaufaniu i wspólnych celach zawodowych. W 2008 roku Garcia została menedżerką byłego męża, a kilka lat później ich współpraca weszła na zupełnie nowy poziom. W 2012 roku wspólnie założyli Seven Bucks Productions, firmę producencką odpowiedzialną za wiele największych projektów z udziałem Johnsona. Studio stoi za takimi produkcjami jak Jumanji, Jungle Cruise, Red Notice, Black Adam, a także aktorską „Vaianą”, w której Johnson ponownie wciela się w Maui. W rozmowie z Oprah Winfrey w 2020 roku aktor podkreślił, że ich rozwód nigdy nie był pełen wzajemnych pretensji. Jak wyjaśnił, po prostu zrozumieli, że małżeństwo nie było im pisane. Pozostali jednak świetnymi przyjaciółmi, którzy zrozumieli, że razem mogą osiągnąć coś wielkiego. "To była po prostu jedna z tych sytuacji, kiedy nie był to burzliwy rozwód. Po prostu… małżeństwo nie było nam dane [...] ale oboje mieliśmy smykałkę do interesów i do osiągania celów. Pomyśleliśmy więc: a co, gdybyśmy dalej razem robili interesy?”, mówił. To właśnie ta decyzja okazała się jednym z najważniejszych momentów w ich życiu. Dziś są partnerami biznesowymi, współtworzą jedną z najbardziej rozpoznawalnych firm producenckich w Hollywood i niezmiennie wspierają się przy kolejnych projektach. Dziś Dwayne Johnson jest szczęśliwie związany z Lauren Hashian, z którą wychowuje dwie córki – Jasmine i Tianę. Co ciekawe, ich patchworkowa rodzina od lat uchodzi za przykład wzajemnego szacunku i dobrych relacji. Doskonale było to widać podczas światowej premiery aktorskiej „Vaiany”, gdzie aktor pojawił się nie tylko z obecną żoną i dziećmi, ale również z byłą żoną. Ten wspólny występ po raz kolejny pokazał, że mimo zakończenia małżeństwa nadal pozostają sobie bliscy i wspierają się zarówno prywatnie, jak i zawodowo. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Jednego z partnerów poznała w sądzie, drugi był młodszy o 10 lat. Tak wyglądało życie uczuciowe Marty Wiśniewskiej <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/07/GettyImages-2285136577-148f6c4.jpg" width="5582" height="3720" alt="Dave Rienzi, Dany Garcia,, Lauren Hashian, Jasmine Johnson, Dwayne Johnson, Tiana Johnson, Ata Johnson, Ava Raine i Tatyanna Dumas. Światowa premiera filmu "Vaiana". Hollywood Bowl in Los Angeles, California, 7.07.2026." title="Dave Rienzi, Dany Garcia,, Lauren Hashian, Jasmine Johnson, Dwayne Johnson, Tiana Johnson, Ata Johnson, Ava Raine i Tatyanna Dumas. Światowa premiera filmu "Vaiana". Hollywood Bowl in Los Angeles, California, 7.07.2026." />
To on od lat stoi u jej boku. Mało kto wie, kim jest mąż Marleny Drozdowskiej: "Zawsze napędzała mnie miłość"
Za sukcesem Marleny Drozdowskiej stoi nie tylko talent i lata pracy, ale także wsparcie najbliższej osoby. Choć artystka od dekad należy do grona najbardziej rozpoznawalnych gwiazd polskiej sceny muzycznej, o jej małżeństwie z Janem Drozdowskim wiadomo zaskakująco niewiele. To właśnie on od lat towarzyszy jej zarówno w życiu prywatnym, jak i na muzycznej drodze.
Marlena Drozdowska świętuje urodziny! Artystka, która wraz z Markiem Kondratem wylansowała kultowy przebój „Mydełko Fa”, od lat należy do grona najbardziej rozpoznawalnych gwiazd polskiej sceny muzycznej. Choć niezmiennie zachwyca publiczność swoimi występami, z dala od reflektorów stawia na spokój i prywatność. U jej boku od lat jest Jan Drozdowski – mąż, gitarzysta i współtwórca wielu artystycznych sukcesów. To właśnie on odegrał niezwykle ważną rolę w jej karierze, choć o ich wieloletnim związku wiadomo naprawdę niewiele... Marlena Drozdowska śpiewała wielki hit lat 90. Mąż wspiera ją w karierze i prywatnie Droga na szczyt Marleny Drozdowskiej okupiona była licznymi wzlotami i upadkami. Ukochana przez Polaków artystka odniosła gigantyczny sukces w ojczyźnie, ale również za granicą. "Po ukończeniu szkoły zaczęłam na dobre podróżować po całej Europie: Niemcy, Austria, Szwajcaria, Włochy z moim zespołem "Hotline". [...] Miałam chyba szczęście do ludzi, bo zawsze lądowałam w jakimś zakątku świata i każdy chciał, bym śpiewała i śpiewała — pisze na swojej stronie internetowej. (cyt. marlenadrozdowska.pl/biografia) Marlena Drozdowska, 1999 r. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgNH21Up-a00a327.jpg" width="1505" height="2342" alt="Marlena Drozdowska. UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx,Image: 427952413, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN, Model Release: no, Credit line: Maciej Czajkowski / Studio69 / Forum" title="Marlena Drozdowska" /> Marlena Drozdowska przez wiele lat dzieliła życie na kilka domów w różnych krajach. W pewnym momencie zdecydowała się jednak na powrót do Polski, aby tu kontynuować karierę artystyczną. Zrobiła to za namową osób z branży po tym, jak jej piosenka "Bajadera plaża" wygrała plebiscyt popularnego Lata z radiem. "Tego samego zdania był również mój mąż Janek Drozdowski — świetny gitarzysta i szef artystyczny moich działań muzycznych zarówno w świecie jak i w Polsce" — zaznacza. ZOBACZ: Wylansowała Mydełko Fa, niemal nic na nim nie zarobiła. Tak dziś żyje Marlena Drozdowska Kim jest Jan Drozdowski, mąż Marleny Drozdowskiej? Marlena Drozdowska niemalże w ogóle nie wspomina o ukochanym. Ceni sobie życie prywatne i nie czuje potrzeby dzielenia się nim ze swoimi fanami. Obecnie rzadko kiedy decyduje się na rozmowy z dziennikarzami — a gdy to robi, zdecydowanie woli opowiadać o muzyce oraz swoich scenicznych doświadczeniach. Marlena Drozdowska, 2018 Jedno jest pewne: Jan Drozdowski miał gigantyczny wpływ na jej karierę. Jest nie tylko niezastąpionym wsparciem, ale też inspiracją dla występów oraz jej artystycznej osobowości. "Duży wpływ na mnie ma otaczająca rzeczywistość i związane z tym różne rozmyślania, czasem nawet smutne. Kto mnie zna mówi, że to niemożliwe. Tak naprawdę zawsze napędzała mnie miłość, a ona bywa różna. Czasem zawiła, czasem anielska, a czasem jest tylko latawcem" — zaznaczała w jednym z wywiadów. (cyt. polskaplyta-polskamuzyka.pl/2023/06/20/tak-naprawde-zawsze-napedzala-mnie-milosc-a-ona-bywa-rozna-marlena-drozdowska-wywiad/) SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Trzy razy stawała na ślubnym kobiercu, odbiła partnera Marii Czubaszek. Barbara Wrzesińska przez lata szukała swojego szczęścia w miłości Osiągnięcia na koncie muzyka robią ogromne wrażenie. Był członkiem wielu zespołów, prowadził też własne grupy muzyczne, z którymi występował w Europie. W swoim dorobku ma ponad 300 płyt oraz muzykę, którą zrealizował do kilkuset filmów, seriali, audycji i programów Polskiego Radia i Telewizji Polskiej, a także na potrzeby twórców spektakli teatralnych. Wspiera też żonę w artystycznych przedsięwzięciach — komponował dla niej piosenki oraz brał czynny udział w nagrywaniu niektórych płyt. Jan Drozdowski — przewodniczący zarządu Z.A.W. Stoart. Warszawa, 12.06.2015 <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img7ceSZR-c8bda47.jpg" width="2400" height="1600" alt="Warszawa, 12.06.2015. Debata "Zmiana sposobu pobierania oplat za publiczne odtwarzanie muzyki, klipow i filmow"; n/z Jan Drozdowski - przewodniczacy zarzadu Z.A.W. Stoart.,Image: 429467076, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Marek Wisniewski / Puls Biznesu / Forum" title="Debata nad oplatami za publiczne odtwarzanie" /> Marlena Drozdowska z mężem, Janem Drozdowskim
Bad Bunny związał się z jedną z najsłynniejszych modelek świata Ich dyskretny związek rozpalał plotki, choć oni sami unikali rozgłosu
Bad Bunny występuje dziś w Warszawie, a jego koncert ponownie kieruje uwagę fanów nie tylko na muzykę, lecz także na życie prywatne artysty. Jednym z najgłośniejszych rozdziałów była relacja z Kendall Jenner. Choć ich związek trwał niespełna rok i od początku pozostawał z dala od medialnego szumu, przez wiele miesięcy wzbudzał ogromne zainteresowanie na całym świecie.
Portorykański gwiazdor od lat konsekwentnie oddziela karierę od życia prywatnego. Gdy w 2023 roku zaczęto łączyć go z Kendall Jenner, para nie potwierdzała doniesień i unikała wspólnych wywiadów czy publicznych deklaracji. Mimo to każde ich wspólne wyjście natychmiast trafiało na nagłówki światowych mediów, a fani zastanawiali się, czy to początek jednej z najbardziej zaskakujących relacji w show-biznesie. Bad Bunny ma na koncie kilka głośnych związków. To relacja z Kendall Jenner w 2023 roku odbiła się najszerszym echem Choć Bad Bunny należy dziś do największych gwiazd światowej muzyki, przez lata starał się oddzielać karierę od życia uczuciowego. Najdłużej był związany z projektantką biżuterii Gabrielą Berlingeri, z którą tworzył parę przez kilka lat i sporadycznie pokazywał się publicznie. W mediach pojawiały się również informacje o jego wcześniejszej relacji z Carliz De La Cruz, jednak dopiero związek z Kendall Jenner wywołał prawdziwą lawinę komentarzy. Wiosną 2023 roku nazwiska portorykańskiego artysty i jednej z najbardziej rozpoznawalnych modelek świata zaczęły regularnie pojawiać się obok siebie. Dla wielu fanów było to spore zaskoczenie. Ona od lat funkcjonowała w centrum zainteresowania mediów, on natomiast konsekwentnie unikał opowiadania o swoim życiu prywatnym. To właśnie ten kontrast sprawił, że ich relacja od początku budziła ogromną ciekawość. Jednocześnie para robiła wszystko, by nie stać się kolejnym celebryckim duetem żyjącym na oczach paparazzich. ZOBACZ TEŻ: Jednego z partnerów poznała w sądzie, drugi był młodszy o 10 lat. Tak wyglądało życie uczuciowe Marty Wiśniewskiej Tak zaczęła się historia Bad Bunny'ego i Kendall Jenner. Poznali się dzięki wspólnym znajomym Pierwsze doniesienia o ich znajomości pojawiły się na początku 2023 roku. Według informacji magazynu People Kendall Jenner i Bad Bunny poznali się za pośrednictwem wspólnych znajomych, krótko po tym, jak muzyk przeprowadził się do Los Angeles. Jak przekazywało źródło cytowane przez magazyn: „Jenner niedawno zaczęła spotykać się z Bad Bunnym. Zostali sobie przedstawieni przez znajomych. Parę tygodni wcześniej on przeprowadził się do LA i kupił tam dom. Kendall go lubi i dobrze się bawi w jego towarzystwie. Jest inny od jej poprzednich chłopaków. Bardzo uroczy.” Choć od początku pojawiały się kolejne zdjęcia i relacje świadków, para nie zdecydowała się oficjalnie potwierdzić związku. W przeciwieństwie do wielu hollywoodzkich romansów nie było wspólnych wywiadów ani publicznych deklaracji. Zamiast tego chodzili na dyskretne kolacje, spotkania z przyjaciółmi i wydarzenia, podczas których starali się nie zwracać na siebie nadmiernej uwagi. To właśnie ta naturalność i brak potrzeby nieustannego eksponowania relacji sprawiły, że wielu obserwatorów określało ich związek jako wyjątkowo niemedialny. Ich uczucie rozwijało się z dala od fleszy. Po niespełna roku wszystko dobiegło końca Z czasem Bad Bunny i Kendall Jenner coraz częściej pojawiali się razem. Paparazzi fotografowali ich podczas wspólnych wyjazdów, kolacji czy tygodni mody, a ich obecność obok siebie podczas pokazu Gucci we wrześniu 2023 roku została odebrana jako jeden z nielicznych publicznych sygnałów, że rzeczywiście są parą. Nadal jednak oboje pozostawali wierni swojej zasadzie, by nie opowiadać o uczuciach przed kamerami. Pod koniec 2023 roku zagraniczne media poinformowały, że ich drogi się rozeszły. Relacja zakończyła się po niespełna roku, a źródła podkreślały, że rozstanie przebiegło w spokojnej atmosferze. Kilka miesięcy później ponownie zaczęły pojawiać się informacje o ich zbliżeniu. Wiosną 2024 roku byli widywani razem, co natychmiast wywołało spekulacje o powrocie. Ostatecznie we wrześniu 2024 roku zagraniczne media ujawniły, że choć utrzymują dobre relacje i darzą się sympatią, nie są już parą. Ich historia zakończyła się bez publicznych konfliktów czy medialnych przepychanek, pozostawiając po sobie obraz związku, który od początku do końca bardziej opierał się na dyskrecji niż na rozgłosie. SPRAWDŹ TEŻ: Przeszli przez najtrudniejszą próbę. Teraz Marta i Dawid Kubaccy świętują wielkie szczęście. Historia ich miłości porusza
Tylko na VIVA.pl: Zygmunt Chajzer przerywa milczenie na temat burzliwego życia syna. Te słowa o ich relacji z Filipem mówią wszystko
Filip Chajzer przygotowuje się do ślubu z młodszą o 20 lat narzeczoną i zamyka jeden z najbardziej burzliwych rozdziałów swojego życia. Po latach zawodowych sukcesów, osobistych kryzysów i medialnych zawirowań u jego boku niezmiennie pozostaje ojciec. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla VIVA.pl Zygmunt Chajzer opowiedział o ich relacji, wspólnych doświadczeniach i zmianach, jakie dostrzega dziś w swoim synu.
Choć Zygmunt Chajzer od lat konsekwentnie unika komentowania rodzinnych spraw, tym razem zrobił wyjątek. Przed kamerami VIVA.pl wrócił pamięcią do udziału w programie „Ameryka Express”, który – jak sam przyznaje – był jedną z największych przygód w ich życiu. W rozmowie z Rafałem Kowalskim nie zabrakło także refleksji nad tym, jak przez ostatnie lata zmienił się Filip Chajzer i dlaczego dziś z optymizmem patrzy na rozpoczynający się w jego życiu nowy etap. Zygmunt Chajzer wrócił wspomnieniami do „Ameryka Express” z Filipem Jedno z pytań wylosowanych z Kuli VIVY! przeniosło Zygmunta Chajzera niemal dekadę wstecz: „To już 8 lat, od kiedy wraz z synem Filipem wziął Pan udział w »Ameryka Express«. Czego Waszą relację nauczyła ta przygoda?” Prezenter nie ukrywał, że udział w programie do dziś zajmuje wyjątkowe miejsce w jego pamięci. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla VIVA.pl przyznał, że wspólna wyprawa pozwoliła mu jeszcze lepiej poznać temperament syna i pokazała, jak bardzo różnią się charakterami. Jednocześnie podkreślił, że właśnie te różnice sprawiały, iż tworzyli skuteczny duet. „No, to była jedna z większych przygód w życiu. Mnie twierdziła w przekonaniu, że Filip jest szalonym gościem, któremu wpadały do głowy różne dziwne pomysły. Ja starałem się to wszystko tonować i jakoś uspokajać” – mówił. Syn nie bał się ryzyka i często działał impulsywnie, podczas gdy on sam próbował zachować rozsądek i zadbać o bezpieczeństwo. „On był w stanie wyskoczyć na środek ulicy, gdzieś tam, przy pędzących samochodach, żeby coś zatrzymać, abyśmy mogli podróżować dalej. Starałem się dbać o jego komfort, o co on kompletnie nie dbał” – wspominał ze śmiechem. Ojciec Filipa Chajzera z uśmiechem wrócił także do najbardziej niecodziennych momentów programu. Jak opowiadał Rafałowi Kowalskiemu, nie brakowało sytuacji, które dziś brzmią wręcz niewiarygodnie: „Pomysły były przenajróżniejsze, od spania na hamaku, o którym byłem przekonany, że on z tego spadnie. No i oczywiście spadł. [...] To przygoda życia absolutnie. Naprawdę to, co razem przeżyliśmy... Nocleg na posterunku policji w Peru, gdzie nocowaliśmy w celi dla przesłuchiwanych…” ZOBACZ TEŻ: Tak zmieniło się życie Grzegorza Markowskiego. Po latach wybrał zupełnie inną codzienność Czy Filip Chajzer nadal potrafi zaskoczyć? Zygmunt Chajzer o synu mówi bez ogródek Po wspomnieniach z „Ameryka Express” Rafał Kowalski skierował rozmowę ku teraźniejszości. Dziennikarz zauważył, że od emisji programu minęło już osiem lat i zapytał, czy Filip Chajzer nadal potrafi zaskakiwać swojego ojca. Pytanie okazało się pretekstem do bardziej osobistej refleksji. Zygmunt Chajzer potwierdził, choć dziś dzieje się to w zupełnie inny sposób niż przed laty. „Zaskakuje cały czas. Filip bardzo zmienił się od tego czasu, przeszedł różne tam historie w swoim życiu. No i myślę, że teraz rozpoczyna taki nowy etap swojego życia. Trzymam kciuki, żeby wszystko się powiodło” – podsumował. To krótkie wyznanie wybrzmiewa szczególnie mocno dziś, gdy Filip Chajzer przygotowuje się do ślubu i planuje kolejny ważny krok w swoim życiu. Prezenter pokazał, że niezależnie od życiowych zakrętów więź między ojcem a synem pozostaje niezwykle silna. Kolejną edycję programu "Idź na całość" będzie można oglądać już tej jesieni na kanale TTV. SPRAWDŹ TEŻ: Spotkał się z Agnieszką Chylińską po 20 latach. Wpis Krzysztofa Skiby niesie się po sieci: "Życie ją niemiłosiernie zmieniło" Całe wideo znajdziecie na naszym YouTube. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Dzieci Michała Wiśniewskiego i Mandaryny są już dorosłe. Xavier i Fabienne obrali własną drogę. Tak mówili nam o swoim życiu
Powrót Mandaryny i Michała Wiśniewskiego ponownie skierował uwagę fanów na ich rodzinę. Wraz z emocjami wokół byłych małżonków wraca zainteresowanie Xavierem i Fabienne – dziećmi, które dorastały na oczach całej Polski. Kim są dziś, ile mają lat i czym zajmują się na co dzień? Wracamy także do wyjątkowego wywiadu VIVY! z 2025 roku.
Powrót Mandaryny i Michała Wiśniewskiego znów rozpalił emocje fanów. O byłych małżonkach, którzy przed laty byli jedną z najbardziej elektryzujących par polskiego show-biznesu, ponownie zrobiło się głośno, a ich wspólne występy i medialne doniesienia sprawiły, że wiele osób z sentymentem wraca do historii ich związku. „Trochę zostaliśmy wepchnięci w swoje ramiona przez całą tę sytuację i bardzo się z tego powodu cieszę. Być może te pięć lat razem i 21 lat osobno pozwoli nam pewne rzeczy zrozumieć, przeanalizować i zrobić inaczej”, mówił Michał Wiśniewski, potwierdzając, że znów są razem. Wraz z nimi wracają też wspomnienia o dzieciach, które dorastały na oczach całej Polski. Jak zareagowali na wieści o rodzicach? „Był to dla nas szok, ale super widzieć ich szczęśliwych, a tak jest, gdy są przy sobie. Trzymam za nich mocno kciuki, na pewno na razie roznieśli internet”, mówił Xavier Wiśniewski w rozmowie z eska.pl. Dziś syn Mandaryny i Michała Wiśniewskiego ma 24 lata, a ich córka, Fabienne Wiśniewska 23 lata. Choć od najmłodszych lat towarzyszyły im flesze aparatów i zainteresowanie mediów, oboje konsekwentnie budują własną drogę. Xavier rozwija karierę muzyczną, a Fabienne z powodzeniem łączy taniec z działalnością artystyczną i projektowaniem. Wracamy do wyjątkowego wywiadu Mandaryny z dziećmi, który ukazał się na naszych łamach w 2025 roku. To szczera rozmowa o rodzinie, bliskości i życiu z dala od stereotypów, która do dziś porusza czytelników. Czytaj też: Wzięli ślub na biegunie, potem wszystko się rozpadło. Po 21 latach historia zatoczyła zaskakujące koło Marta Mandaryna Wiśniewska z Fabienne i Xavierem Wiśniewskimi w rozmowie z VIVĄ! Archiwalny wywiad Mówią, że mają syndrom dbania o siebie i o innych ludzi. Wiedzą, że wszystko mogą sobie powiedzieć. Bardzo lubią razem tańczyć i są jak jeden krwiobieg w trzech ciałach. Marta, Fabienne i Xavier Wiśniewscy opowiedzieli Katarzynie Piątkowskiej o miłości do siebie nawzajem, do tatuaży i o swojej wielkiej patchworkowej rodzinie. – Nie da się ukryć, że jesteście fanami tatuaży. Xavier: Większość zaprojektowała moja siostra Fabka. Gdy na nie patrzę, odpalają mi się związane z nimi wspomnienia. Fabienne: Lubię je, bo sama je sobie zaprojektowałam. Mam nawet z mamą taki sam, są to dwie wróżki. Marta: One symbolizują mnie i moją córkę. Ten tatuaż jest dla mnie bardzo ważny. Podobnie jak ten z ością, nawiązujący do mojego performance’u „oŚĆ!”, który jest symbolem mojej transformacji. Xavier: Mam jeden taki sam jak Fabka, ale jeszcze nie mam wspólnego z mamą. Marta: Mam już wybrane na niego miejsce na ciele. To będzie fragment listu, który kiedyś do mnie napisałeś. Fabienne: Ciekawe, skąd pomysł? Marta: Od córuni. Fabienne: Też mam wytatuowany fragment tego, co Xavier do mnie napisał. – Łączą Was i więzy krwi, i tatuaże. Marta: Między naszą trójką jest wyjątkowa więź. Prowadzimy rozmowy i zabawne, i trudne. Opowiadamy sobie o tym, co nas dotyka i cieszy. Oni są powiernikami moich największych sekretów, ale rozmówcami są wymagającymi. – A recenzentami? Fabienne: Szczerość jest podstawą dobrych relacji. – Gdybyście swoją oceną mieli sprawić mamie przykrość? Xavier: Byłoby to trudne, ale ważne, bo prawdziwe. Marta: Pewnie nie powiedzieliby wprost… Xavier: Przecież nie chodzi o to, żeby nasza ocena kogoś zabolała. Można powiedzieć to, co się myśli, w sposób, który nie zrani drugiej osoby. Fabienne: Nikt nie chce usłyszeć nieszczerej opinii. Xavier: Chodzi o to, by recenzja była pełna, a żeby tak było, musimy dostrzec to, co dobre, i to, co złe. Marta: Mój performance „oŚĆ!” zrobił na was wrażenie? Dopytuję, bo on jest dla mnie bardzo ważny. Zapraszam widzów i słuchaczy do swojego świata dźwięków i ruchu. To jest coś zupełnie innego, niż robiłam do tej pory, coś, co pozwoliło mi zajrzeć do miejsca, które jest dla mnie bolesne. Chciałam z powrotem znaleźć swoją siłę… Sprawdź też: Wiśniewski potwierdził związek z Mandaryną. Pola wskazała na jeden sporny szczegół – Wciąż boli Cię to, co się stało w Sopocie w 2005 roku, kiedy z piosenką „Ev’ry Night” walczyłaś o Bursztynowego Słowika? Nieudany występ na wiele lat przekreślił Twoją wokalną karierę. Marta: Ostatnio rozmawiałam o tym z Małgorzatą Haduch, która wyreżyserowała „oŚĆ!”. Porażki są rysami, które wzbogacają człowieka. Kształtują osobowość i pogląd na wiele sytuacji. Są dopełnieniem. Bez rzeczy, które przeżyłam, nie miałabym aż tyle do powiedzenia. Nie chciałabym, żeby mi to odebrano, bo to jest część mnie. Dzięki nim nauczyłam się zachowywać dystans i muszę powiedzieć, że lubię to w sobie. Fabienne: Bez tej sytuacji z Sopotu nie byłabyś dzisiaj tym, kim jesteś. Xavier: Dla mnie najważniejszą nauką z tego jest, że nigdy nie można się poddawać. Marta: Jak mogłabym się poddać? Miałam was. I choć było mi naprawdę ciężko, nie miałam odwagi wcisnąć czerwonego guzika z napisem „Ucieczka”. Wybrałam niebieski z napisem „Jesteś matką, masz dwoje dzieci, musisz się nimi zająć”. Potraktowałam tamto wydarzenie jako niefortunny wypadek przy pracy, nie do końca z mojej winy. Xavier: Oczywiście nie pamiętam tego, bo byłem wtedy bardzo mały. Ludzie jednak ciągle o nim przypominają, bo przecież fajnie jest komuś dopiec. Dla mnie mama jest siłaczką. Nie znam zbyt wielu takich osób. Przetrwała i dalej robi swoje. Marta: Po tych wszystkich perypetiach miałam w sobie coś, co nazywam „głodem głosowym”. Niedosyt. Dopiero ten performance, który jest zrobiony na głos i ciało, pozwolił mi go zaspokoić. To jest moment, kiedy wydaję z siebie różne dźwięki, nieoczywiste – coś jak rura, gongi, skrzypce, odwrotność głosu, która nie jest ciszą, ale głosem, który człowiek zasysa do środka. Zaprosiłam ludzi do swojego świata, a oni chcieli mnie wysłuchać. Po jednym z tych występów podeszła do mnie dziewczyna i powiedziała, że dźwiękami opowiedziałam też połowę jej życia. Bardzo mi to wszystko zrobiło dobrze dla głosu, dla ciała i dla głowy. Xavier: Zobaczyliśmy mamę jeszcze w trakcie prób. Było to mocne przeżycie, widzieć ją w takiej odsłonie. – Podobało Wam się? Fabienne: Było to coś innego, nowego, frywolnego. Mama w końcu dała sobie przestrzeń, by zrobić coś po swojemu, na swoich zasadach. Marta: Naszym najsłodszym recenzentem jest babcia, moja mama, której podoba się wszystko, co robimy. – Rodzice wspierali Cię w wychowaniu dzieci? Marta: Rodzice i siostra zawsze mi pomagali. Po rozwodzie z Michałem dali mi wielkie wsparcie. Nieoceniona jest ich pomoc przy wychowaniu Xaviera i Fabienne. Bez rodziny byłoby mi bardzo ciężko. Fabienne i Xavier zawsze wiedzieli, że niezależnie od tego, czym się zajmuję i jak bardzo jestem zajęta, dla nich jestem zawsze. Ale po drodze do mnie zawsze stał dziadek, mój tata. Fabienne: Dziadek przekazał nam wartości, którymi kierujemy się do dziś. Razem z babcią mieli wpływ na to, jakimi ludźmi jesteśmy teraz. Xavier: Dziadek był z nami 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu. Babcia przyjeżdżała na weekendy i otulała nas bezwarunkowym ciepłem. Marta: Dziadkowie obdarzyli ich dojrzałą, wyważoną miłością. Nie zapominajmy w tym wszystkim o Michale. On był trochę obok, ale dla dzieci bardzo blisko. Xavier: „Czerwony” zawsze powtarza, że rodzina jest świętością. Fabienne: Tata stworzył nam przepiękny dom pełen dzieci, w którym było dużo miejsca do zabawy, śmiechu i dbania o siebie nawzajem. Jego dom był naszym prywatnym placem zabaw. – Zdarza się, że po rozstaniu każdy z rodziców próbuje przekabacić dzieci na swoją stronę. Marta: Życie jest lepsze, gdy się umie odpuścić. Jeśli masz w sobie negatywne uczucia względem osoby, z którą już nie jesteś, one uderzają w ciebie, nie w nią. Nie potrzebuję tego. Nawet nie wiem, czy po rozstaniu jakoś specjalnie musiałam nad tym popracować, żeby dojść do takich wniosków. Po prostu w momencie, w którym opadły emocje związane z rozwodem, i to z takim w blasku fleszy, zrozumiałam, że najważniejsze jest dobro moich dzieci. Nie chciałam pozwolić, żeby je coś w życiu ominęło. Ludzie znający swoją wartość umieją to zrobić bez uszczerbku na własnym ego. Polecam. Xavier: Żeby dojść do takiego etapu, na jakim jesteśmy, czyli kiedy tworzymy naprawdę zgraną ekipę, droga wiodła przez góry i doliny. Jeśli chodzi o Fabkę… jeszcze cztery lata temu nasza relacja wyglądała zupełnie inaczej. Jesteśmy z dwóch różnych światów, ale dzisiaj krążymy po tej samej orbicie. Dojrzeliśmy. Przestaliśmy się na siebie wkurzać, a zaczęliśmy być dla siebie. Fabienne: Xavier jest dla mnie osobą, przy której czuję się najbardziej komfortowo. – Między Wami jest nieduża różnica wieku. Czujecie się czasem jak bliźnięta? Fabienne i Xavier (chórem): Trochę tak! Fabienne: Nie znamy świata bez siebie. Xavier: Często nam się zdarza, że na pewne rzeczy reagujemy tak samo albo mówimy dokładnie to samo. – Spędzacie ze sobą mnóstwo czasu? Xavier: Dziewczyny więcej, bo razem mieszkają. – Xavier, nie zazdrościłeś mamie i Fabienne, że razem wzięły udział w programie „Azja Express”? Xavier: Gdy tylko usłyszałem o tej propozycji, pomyślałem, że przed nimi fantastyczna przygoda. Marta: Na szczęście produkcja programu zadzwoniła z konkretną propozycją. Potrzebowali matki i córki. Gdybym musiała wybrać, z którym dzieckiem pojadę do Azji, nie potrafiłabym wybrać, a najpewniej kazałabym im jechać we dwoje. Fabienne: Gdybyśmy mogli być tam we trójkę, byłoby idealnie. Może udałoby nam się przegonić nawet Jaśka z Józkiem. Xavier: Fabka niedługo będzie brała udział w studenckim projekcie – jedzie autostopem do Grecji. Chciała, żebym wybrał się z nią. Lubię ryzyko i trochę szaleństwa, ale muszę mieć miejsce, gdzie się wygodnie wyśpię. Zostanę na trybunach i będę kibicował. Sprawdź też: Rok po rozwodzie z Michałem Wiśniewskim powiedziała „tak”. Od 14 lat Anna Świątczak jest szczęśliwie zakochana. Mało kto wie, kim jest jej mąż – Fabienne jest bardziej szalona? Xavier: Jest człowiekiem z dżungli. Dlatego cieszę się, że one mają swoje przygody, a ja swoje. – Za to razem tańczycie. Marta: Każdy z nas jest odrębną jednostką i ma swoje życie, a dzieci nie usłyszą ode mnie, że czegoś nie mogą albo że coś muszą. Tak się jednak złożyło, że wszyscy lubimy tańczyć, dlatego razem prowadzimy szkoły tańca. Powoli oddaję im pałeczkę, choć prowadzę zajęcia i czynnie uczestniczę w życiu Mandaryna Dance Studio. Wiesz, że nie pamiętam swojego życia bez tańca? Tańczę i śpiewam od siódmego roku życia. – Dla Was było oczywiste, że też będziecie tańczyć? Xavier: Fabka została zmuszona (śmiech). Fabienne: Nie zostałam zapisana na żadne inne zajęcia, więc nie miałam możliwości spróbowania czegoś innego. Ale nie robię tego pod przymusem, taniec stał się częścią mnie. Xavier: Taniec jest dla mnie bezpieczną przestrzenią, w której na chwilę mogę głową przenieść się w zupełnie inne miejsce. Albo mnie uspokoi, albo mnie wkurzy, albo mnie uszczęśliwi. W tańcu emocje są bardziej widoczne i bardziej dla mnie zrozumiałe. – Próbowaliście robić coś w oderwaniu od rodziców? Coś totalnie innego? Xavier: Kiedyś chciałem być piłkarzem. Dość poważnie do tego podchodziłem. Zrezygnowałem po sześciu latach intensywnych treningów. Żeby nie siedzieć w domu i się nie zasiedzieć, po prostu zacząłem tańczyć. Akurat dziewczyny potrzebowały jeszcze jednej osoby do miniformacji na zawody. Fabienne: Lubię rysować… ale wolę tańczyć. Xavier: Ona maluje, projektuje ciuchy, tworzy fantastyczne okładki, plakaty. Marta: Jest autorką mojej okładki do singla i plakatu do performance’u. Chyba jest najskromniejsza z naszej trójki i nie potrafi się chwalić. – Widzę, że Was ma od tego (śmiech). Jak Wam się udało stworzyć taką przyjacielską relację? Marta: Nigdy się nad tym nie zastanawiałam i nigdy nie starałam się z premedytacją wpłynąć na moje dzieci, bo sobie wymyśliłam, że musimy być przyjaciółmi. Tak się wydarzyło. Nasza relacja opiera się na rozmowie, szczerości i zgodzie na to, że każdy z nas ma swoją przestrzeń i może być sobą. Jestem słaba w tym, żeby mówić ludziom, jak mają żyć i co mają robić. I w ogóle tego nie chcę. Dlatego nigdy nie zaglądałam Fabienne i Xavierowi do pokoi, nie wtrącałam się w to, co robią. Jestem osobą, która im kibicuje i jest z nich piekielnie dumna. Xavier: Kluczem do dobrej relacji jest zaufanie do tego, co robimy. Mama dawała nam przyzwolenie na popełnianie błędów. Nigdy nie stosowała wobec nas żadnych kar, nie było krzyków ani awantur. – Może nie dawaliście jej powodów? Xavier: Faktycznie, nigdy nie chcieliśmy nadwyrężyć zaufania, którym nas obdarzyła. Oczywiście nie jesteśmy święci. Zdarzały się sytuacje, kiedy przeginaliśmy, ale mama zawsze dawała nam poczucie, że niezależnie od tego, jak narozrabiamy, będzie z nami zawsze. Mieliśmy i mamy to szczęście, że nie czuliśmy napięcia, że nie możemy się potknąć. Możemy. Ale byliśmy raczej grzeczni. Fabienne: My z Xavierem też mamy potrzebę opiekowania się swoimi rodzicami. – Ciężki kawałek chleba dla młodych ludzi. Xavier: Nie rozpatrujemy tego w kategoriach ciężkie–łatwe. Tacy jesteśmy, tak funkcjonujemy i tak lubimy żyć. Fabienne: Jesteśmy osobami, które chcą, żeby zawsze było dobrze. Mamy syndrom dbania o ludzi wokół nas. Według mnie to dobra cecha. Mamy dość dużą rodzinę i nie rozgraniczamy, że osobno jest rodzina mamy, a osobno rodzina taty. – Gdy rodzice się rozstali, mieliście niedosyt obecności któregoś z nich? Fabienne: Nie pamiętam momentu, w którym rodzice byli razem, więc dla mnie ta sytuacja, że mama mieszka oddzielnie od taty, była zupełnie normalna. Mieszkaliśmy z mamą, ale zawsze cieszyliśmy się na wyjazdy do taty, bo u niego było dużo dzieci do rozrabiania i wygłupów. Nie mieliśmy go przy sobie na co dzień, ale zawsze przy nas był. Czytaj też: "Jak mogłam nie wiedzieć?" Dominika Tajner ujawniła, co działo się za kulisami związku Mandaryny i Wiśniewskiego – Nie znacie też innej opcji niż życie na świeczniku, w blasku fleszy. Już zanim się urodziliście, było o Was głośno. Xavier: Nas nigdy nie ciągnęło, żeby na tym świeczniku być, ale jest to od nas niezależne. Stało się więc normalnością. Gdy zacząłem się zajmować muzyką, miałem dylemat, czy odciąć się od rodziców, czy nie. Wiadomo, że zawsze będę do nich porównywany, ale muszę spróbować zbudować własną tożsamość. Tak, by być Xavierem, a nie tylko synem Mandaryny i Michała Wiśniewskich. Tak czy inaczej, nie mamy wpływu na to, co powiedzą o nas inni ludzie. Powiedzą, co będą chcieli, w takich czasach żyjemy. Ważne jest, żebyśmy wiedzieli, co chcemy robić, i po prostu to robili. – Za znanym nazwiskiem idzie więcej oczekiwań, wymagań i kłopotów? Fabienne: Każdy chce zapisywać swój zeszyt własnymi myślami. Być niezależną jednostką. Tak po prostu jest. I tak jak powiedział Xavier, każdy musi znaleźć swoją drogę, swoją tożsamość i swoje ja, choć nie da się odciąć od rodziców, rodziny, historii. Trzeba w tym wszystkim się poukładać. Ciężej jest robić swoje rzeczy, bo ma się nad sobą ludzi, którzy osiągnęli sukces. Xavier: Oczekiwania są duże. Większe, niż gdybyśmy zaczynali jako dzieci osoby z innej branży. Fabienne: Miałam z tego powodu kłopoty w szkole. To jest ten moment, kiedy nadwyrężyłam zaufanie rodziców. W liceum było mi ciężko. Ludzie wyzywali mnie nie tylko za rodziców, ale… po prostu za wszystko. Nie wiedziałam, jak sobie z tym radzić, chowałam się więc pod łóżkiem i czekałam, aż minie czas lekcji. Po prostu udawałam, że chodzę do szkoły. – Nikomu nie powiedziałaś, co się dzieje? Fabienne: Nie chciałam obarczać bliskich swoimi kłopotami. Ciężko mi było przyjść i powiedzieć, że mam problemy w szkole. – Z nienawiścią trudno sobie poradzić. Fabienne: Nienawiść jest czymś, co tłamsi drugiego człowieka, sprawia, że staje się bardzo mały, odbiera ludziom pewność siebie, poczucie własnej wartości. Myślę, że nie ma człowieka, dla którego jest to łatwe. – Kiedy zauważyliście, że coś złego się dzieje? Xavier: Fabka jako nastolatka była buntowniczką. Nie dawała jakichś wyjątkowych sygnałów, że dzieje się coś niedobrego. Niestety bardzo dobrze się ukrywała. Do momentu, aż wszystko wybuchło. Marta: Jestem matką walczącą. Gdy wyszło na jaw, co się dzieje, chciałam bardzo mocno potrząsnąć ludźmi, nie tylko tymi, którzy byli sprawcami cierpienia mojej córki, ale też tymi, którzy tą szkołą zarządzali. Jedyną sensowną decyzją było zabranie stamtąd Fabienne. Fabienne: Na szczęście udało mi się zmienić szkołę. W nowej czułam się bezpiecznie, otaczali mnie ludzie, którzy dawali mi komfort samego bycia. Nie mogłam sobie wymarzyć piękniejszego miejsca do nauki i rozwoju. – Odpowiedzcie bez zastanowienia, co myślicie o mamie? Xavier: Że ma wielką siłę i jest wolnym ptakiem. Fabienne: Jest prawdziwa. Xavier: I jeszcze, że jest klonem Fabienne. A raczej Fabienne jest jej klonem. Wystarczy pobyć z nimi przez godzinę, żeby to zauważyć. Marta: A ja tylko dodam, że w naszej potrójnej relacji fajne jest to, że się uzupełniamy. Każdy z nas ma w sobie dużo szaleństwa i poczucia humoru. Mamy naprawdę abstrakcyjny dowcip. Dzięki temu wszystko się skleja. Jesteśmy jednym krwiobiegiem zlokalizowanym w trzech ciałach. I tyle. Nie da się tego rozdzielić.
Tak zmieniło się życie Grzegorza Markowskiego. Po latach wybrał zupełnie inną codzienność
Grzegorz Markowski od kilku lat pozostaje z dala od sceny i konsekwentnie chroni swoją prywatność. Choć sam rzadko pojawia się publicznie, od czasu do czasu nowe informacje o jego życiu przekazuje córka, Patrycja Markowska. W ostatnich miesiącach opublikowała wspólne nagrania i zdjęcia, pokazując, jak wygląda codzienność legendarnego wokalisty Perfect. Wiadomo również, jak dziś się czuje i jak odnalazł się na muzycznej emeryturze.
Przez lata Grzegorz Markowski należał do najbardziej zapracowanych polskich rockmanów. Koncerty, nagrania i życie w trasie były jego codziennością przez dekady. Dziś jego rytm dnia wygląda zupełnie inaczej. Zamiast sceny wybiera spokój, czas z rodziną i odpoczynek z dala od blasku fleszy. Jak podkreślają jego najbliżsi, właśnie takiego życia potrzebował po zakończeniu wieloletniej kariery. Grzegorz Markowski od kilku lat jest na emeryturze. Patrycja Markowska zdradziła, jak dziś się czuje Grzegorz Markowski zakończył działalność koncertową w 2021 roku i od tamtej pory konsekwentnie pozostaje poza show-biznesem. Choć po opublikowaniu oświadczenia o rezygnacji z występów pojawiło się wiele spekulacji dotyczących jego zdrowia, córka artysty wielokrotnie podkreślała, że niepotrzebnie wzbudziły one niepokój. Z jej wypowiedzi wynika, że były lider Perfect po prostu chciał zakończyć intensywny etap zawodowego życia i skupić się na codzienności z dala od sceny. W sierpniu 2025 roku Patrycja Markowska w rozmowie z tvn.pl ponownie opowiedziała o tym, jak dziś czuje się jej ojciec. Nie pozostawiła przy tym żadnych wątpliwości: "Bardzo dobrze się czuje. Odkąd nie pracuje, bardzo dobrze. Tak, on tego potrzebował i ja to całkowicie szanuję". Nie była to zresztą pierwsza podobna wypowiedź wokalistki. Już wcześniej przyznawała, że początkowo obawiała się, czy rozstanie z koncertami nie okaże się dla ojca zbyt trudne. Stało się jednak odwrotnie. Jak opowiadała, Grzegorz Markowski odnalazł się w spokojniejszym rytmie życia, spędza czas z żoną, spotyka się z bliskimi, chodzi na spacery i cieszy się codziennością, na którą przez lata intensywnej kariery często brakowało czasu. ZOBACZ TEŻ: Jedyna córka była dla Elżbiety Zającówny całym światem. Łączyła je wyjątkowa więź. Mało kto wie, czym dziś zajmuje się Gabriela Patrycja Markowska pokazała, jak spędza czas z ojcem. Wielkanocne nagranie i lipcowy weekend nad jeziorem Choć Grzegorz Markowski bardzo chroni swoją prywatność, w ostatnich miesiącach fani mogli zobaczyć go dzięki publikacjom córki. Patrycja Markowska regularnie pokazuje krótkie momenty ze wspólnego rodzinnego życia, udowadniając, że muzyka nadal towarzyszy im także poza sceną. W Wielkanoc wokalistka opublikowała nagranie, na którym jej ojciec gra na gitarze podczas rodzinnego spotkania. Film opatrzyła podpisem: "Takie rodzinne świąteczne jam-owanie smakuje mi zawsze wyjątkowo. Utwór Breakout i Mira Kubasińska z tekstem Bogdana Loebla jest jednym z moich ukochanych." Nagranie szybko wywołało wiele pozytywnych reakcji internautów. Dla wielu fanów była to jedna z nielicznych okazji, by ponownie zobaczyć legendarnego wokalistę w tak swobodnej, rodzinnej atmosferze. Kilka dni temu Patrycja Markowska podzieliła się kolejnymi kadrami ze wspólnego czasu z ojcem. Tym razem pokazała, jak rodzina spędziła lipcowy weekend nad jeziorem. Na zdjęciach i nagraniach można było zobaczyć między innymi przejażdżkę rowerem wodnym, odpoczynek nad wodą oraz wspólnego grilla. Całość podpisała słowami: "Tam, gdzie kończy się pośpiech, zaczynają się najpiękniejsze wspomnienia. Jezioro, zachody słońca i ludzie, którzy sprawiają, że serce bije mocniej!" Publikacje Patrycji Markowskiej pokazują, że emerytura Grzegorza Markowskiego upływa przede wszystkim pod znakiem spokoju, rodzinnych spotkań i odpoczynku. Z przekazywanych przez nią informacji wynika, że właśnie taki styl życia najlepiej odpowiada dziś legendzie polskiego rocka. SPRAWDŹ TEŻ: Ksiądz, który udzielił ślubu Wiśniewskiemu i Mandarynie, zabrał głos. Wspomniał jedno zdanie
Spotkał się z Agnieszką Chylińską po 20 latach. Wpis Krzysztofa Skiby niesie się po sieci: "Życie ją niemiłosiernie zmieniło"
Krzysztof Skiba nie krył emocji po ponownym spotkaniu z Agnieszką Chylińską. We wpisie opublikowanym w mediach społecznościowych wrócił pamięcią do początków jej kariery i zdradził, co najbardziej zaskoczyło go po dwudziestu latach.
Niektóre chwile przychodzą niespodziewanie i otwierają drzwi do wspomnień sprzed lat. Tak było, gdy Krzysztof Skiba i Agnieszka Chylińska ponownie wystąpili na jednej scenie w Środzie Wielkopolskiej. Po tym wydarzeniu lider Big Cyc opublikował osobisty wpis, w którym wyznał, że zobaczył zupełnie inną Agnieszkę niż tę, którą pamiętał sprzed dwóch dekad. Krzysztof Skiba opublikował poruszający wpis o Agnieszce Chylińskiej Krzysztof Skiba od lat słynie z bezkompromisowych komentarzy i szczerych opinii. Tym razem jego słowa miały jednak wyjątkowo osobisty charakter. Na swoim profilu na Facebooku opublikował obszerną refleksję poświęconą Agnieszce Chylińskiej, wracając pamięcią do ich ostatniego kontaktu sprzed wielu lat. Lider Big Cyc przyznał, że z wokalistką nie widział się dwie dekady. Kiedy ponownie stanęli na jednej scenie, nie krył, że zobaczył zupełnie inną osobę niż tę, którą zapamiętał z przeszłości. Jak zaznaczył, życie wyraźnie odcisnęło na niej swoje piętno, przynosząc zmianę, którą dostrzegł już przy pierwszej rozmowie. Do spotkania doszło w Środzie Wielkopolskiej, gdzie Krzysztof Skiba i Agnieszka Chylińska wystąpili na jednej scenie. Sprawdź też: „Zaufałam sile wyższej”. Agnieszka Chylińska szczerze o Bogu, mężu i wychowywaniu dzieci Tak Krzysztof Skiba wspomina dawną Agnieszkę Chylińską We wpisie Krzysztof Skiba wrócił wspomnieniami do początków kariery Agnieszki Chylińskiej, przypominając, jak zapamiętał ją przed laty. Nie ukrywał, że konfrontacja tamtego obrazu z dzisiejszą rzeczywistością wywołała w nim silne emocje. „Nie widzieliśmy się chyba ze dwadzieścia lat. Pamiętam Agnieszkę jako zbuntowaną, młodą damę polskiego rocka. Osobę wrażliwą, a jednocześnie bezkompromisową, taką co to całemu światu, chciała wygarnąć swoją prawdę prosto w twarz. Życie ją niemiłosiernie zmieniło i wyciszyło. Dzisiejsza Agnieszka, to zupełnie inny człowiek. Kobieta dojrzała, mądra, świadoma i odpowiedzialna”, rozpoczął napisał lider Big Cyc. Na tym jednak nie zakończył swojej opowieści. Krzysztof Skiba podkreślił, że mimo upływu lat jedno w Agnieszce Chylińskiej pozostało niezmienne – jej sceniczna charyzma i głos, które od lat robią na nim ogromne wrażenie. Przywołał również wspomnienie wspólnej pracy przy dubbingu do filmu „Las to za mało”, wyjaśniając, dlaczego postanowił ponownie nagrać swoje kwestie. Czytaj też: Chylińska dostała prezent, o którym marzyła od lat. Później na scenę wyszedł Limahl. Artystka nie kryła łez „Jedyne co się nie zmieniło, a chyba nawet spotęgowało, to ta niezwykła drapieżność sceniczna i potężny głos. Gdy wchodzi na scenę jest absolutnym wulkanem. Przygniata swoją osobowością i z łatwością porywa tłum. Pamiętam jak wiele lat temu dla wytwórni Universal dubingowałem postać z filmu "Las to za mało". Nagrałem co swoje i poprosiłem reżysera nagrania, aby puścił mi fragment z nagraniem jakiegoś innego polskiego wykonawcy. Reżyser puścił mi głos Agnieszki, która dubingowała w tej bajce czarownicę. To nagranie wbiło mnie w ziemię. Powiedziałem reżyserowi, że jeszcze raz nagram swoje kwestie. - Dlaczego? Było dobrze - zdziwił się reżyser. - Nagrywam jeszcze raz, bo interpretacja tej czarownicy mnie zje - oświadczyłem. Przy Agnieszce nic nie może być tylko dobrze. Musi być świetnie. Miło było po latach znów pogadać. I zagrać koncert na tej samej scenie. Agnieszka trzymaj się! I do zobaczenia. Może wcześniej niż za kolejne dwadzieścia lat”, dodał.
Dla tej miłości porzucił ukochane Kaszuby. Agnieszka i Maciej Miecznikowscy są razem od ponad 20 lat. Tak zaczął się ich związek
Maciej Miecznikowski i Agnieszka Miecznikowska są razem od ponad 20 lat. Poznali się, gdy ona pracowała w telewizji, a on zdobywał popularność z zespołem Leszcze. Dziś tworzą szczęśliwe małżeństwo, wychowali dwoje dzieci i zgodnie podkreślają, że trwały związek wymaga codziennej pracy, wzajemnego wsparcia i akceptacji.
To już 24 lata, odkąd Maciej Miecznikowski poznał swoją drugą połówkę. Ukochana żona Agnieszka pracowała wtedy w jednej z telewizji, on robił z kolei karierę z zespołem Leszcze. W swoich napiętych grafikach znaleźli jednak miejsce na sprawy sercowe. Dziś są rodzicami dwójki dzieci i cieszą się wspólną teraźniejszością. Z okazji urodzin artysty przypominamy historię ich niezwykłej miłości. Maciej i Agnieszka Miecznikowscy – pierwsze spotkania, wyprowadzka do stolicy Rok 2002 przyniósł im uczucie, o którym nie mieli nawet czasu pomarzyć. „Kiedy poznałam Maćka, byłam zapracowaną trzydziestolatką, dziennikarką telewizyjną spędzającą całe życie w gmachu przy Woronicza w Warszawie. Przychodziłam rano, wychodziłam w nocy. Kiedyś szefowa powiedziała mi: "Tylko nie zapomnij wyjść za mąż!". Innym razem usłyszałam od koleżanek z redakcji: "Ty sobie nigdy faceta nie znajdziesz. Szukasz cech, które wzajemnie się wykluczają. Ktoś taki, kto by je w sobie połączył, nie istnieje!", przyznawała w jednym z wywiadów pani Agnieszka. Najpierw ona zobaczyła go na ekranie. Kilka szczegółów wystarczyło, by serce zaczęło bić mocniej. „Ktoś przeglądał materiały z koncertu monograficznego, jaki zespół nagrał dla naszej stacji. Wpatrywałam się w monitor, myśląc: co za koleś! Jaki on jest zabawny. Moją uwagę przykuły jego czarne jak węgle oczy i uwodzicielski niski głos”, przytaczał jej słowa portal styl.interia.pl. On zapamiętał pierwsze wspólne chwile jeszcze inaczej. „Najpierw się do siebie tylko uśmiechaliśmy. Muzyką też jej raczej nie zaimponowałem, bo ona lubi smutną muzykę. Ale faktycznie czasem wspomina, że jak już do niej zacząłem dzwonić, to jej się kolana uginały, kiedy słyszała mój głos”, śmiał się artysta. Dopiero po jakimś czasie się spotkali i wymienili numerami telefonów. Zaczęli ze sobą pisać, dzwonić, aż… zostali parą. Wokalista wiele razy podkreślał, że do stolicy przeniósł się tylko dla ukochanej. Wcześniej mieszkał na Kaszubach i niemal za nic w świecie nie oddałby widoków na zielone pagórki i jeziora. Ale miłość była ważniejsza. Zobacz też: Ma za sobą sześć operacji, czeka na następną. Maciej Miecznikowski opowiedział o utracie słuchu Maciej Miecznikowski, Agnieszka Miecznikowska, 2009 Żona Macieja Miecznikowskiego o dzieciach, ślubie i związku Wkrótce zakochani zostali rodzicami małego Maćka. Gdy miał 7 miesięcy wzięli ślub w Kościele Duszpasterstwa Środowisk Twórczych w Warszawie. Do dziś śmieją się, że spóźnili się na własne wesele! „W domu zostało dziecko, któremu chyba udzieliły się nasze emocje, bo tego dnia ciągle płakało. Byłam nie tylko panną młodą, ale też zaaferowaną mamą”, wspominała Agnieszka Miecznikowska w Twoim Stylu. Już rok później zostali rodzicami Zosi. Od tamtej pory tworzą model rodziny 2+2. Z czasem dla siebie, pomysłami na wspólne spędzanie czasu i z wieloma takimi samymi pasjami. Jedną z nich są podróże, choć równie mocno pan Maciej i pani Agnieszka lubią czas w domu. Czytaj też: Legendarną polską parę potępił Watykan. O niej mówiono, że dostaje role filmowe, bo... jest żoną Jak mieszka się im pod Warszawą? „Mamy psy, oba ze schroniska, koty, dom pod lasem z łąką wokół i sporym ogrodem, który uprawiamy, nie używając środków chemicznych. To mąż zaraził mnie miłością do ziemi i ekologicznych upraw. Lubię patrzeć, jak schylony nad grządkami sadzi coś albo pieli, od razu widać, że sprawia mu to dużą radość. Maciek jest lepszym ogrodnikiem ode mnie, ma więcej cierpliwości. Ja od razu chciałabym widzieć efekt”, przyznawała się ukochana muzyka. Recepta według Macieja i Agnieszki Miecznikowskich na udane małżeństwo Maciej i Agnieszka podkreślają, że trwały związek wymaga zaangażowania i gotowości do mierzenia się z codziennymi wyzwaniami. Ich zdaniem udane małżeństwo nie opiera się wyłącznie na szczęśliwych momentach, lecz także na wspólnym pokonywaniu trudności. W rozmowie z magazynem „Pani” muzyk zaznaczył, że warto dostrzegać własne niedoskonałości i konsekwentnie pracować nad relacją. Jak stwierdził, świadomość tego, co wymaga poprawy, jest jednym z fundamentów udanego związku. „Trzeba mieć świadomość tego, co nie do końca jest doskonałe i pracować nad tym”, opowiadał. Z kolei Agnieszka przyznała, że z biegiem lat oboje nauczyli się akceptować dzielące ich różnice. Podkreśliła również, że nie pielęgnują wzajemnych uraz i unikają przedłużających się konfliktów czy tzw. cichych dni. Małżonkowie z satysfakcją mówią także o swoich dzieciach. W wywiadzie dla portalu ShowNews Maciej Miecznikowski zdradził: „Mają fajne życia i fajne zawody. Córka uczy się chińskiego, syn zajmuje się komputerami”. Są dla siebie wsparciem w każdej sytuacji Ona, kocha go za wiele rzeczy, ale jedną z ważniejszych jest jego niepodrabialne poczucie humoru. On z kolei zawsze ma w niej wsparcie. Żona nie ma problemu z wyjazdami męża, z trasami koncertowymi, z pracą, którą czasem musi wykonać na końcu Polski. Była też dla niego wsparciem podczas każdej z operacji ratującej piosenkarzowi słuch. Artysta do dziś nie wie dokładnie, co mu jest. "Na prawe ucho już prawie nie słyszę. Miałem już sześć operacji i pewnie konieczne będą kolejne. Choruję na otosklerozę. Kosteczki w moich uszach się zrastają. Trzeba je więc rozwiercać, a po każdej takiej ingerencji słuch coraz bardziej się przytępia. To samo miał Beethoven, przynajmniej to mnie z nim łączy. Medycyna do dziś nie potrafi wyjaśnić, dlaczego tak się dzieje. Jeśli ktoś znajdzie odpowiedź na to pytanie, pewnie otrzyma Nagrodę Nobla", opowiadał Plejadzie kilka lat temu. I choć z żoną nie pokazują się często publicznie, to właśnie poza kamerami są ze sobą najszczęśliwsi. I oby tak dalej! Przy okazji kolejnych urodzin życzymy mu wszystkiego, co najlepsze. Maciej Miecznikowski, Agnieszka Miecznikowska, 2012
Rok po rozwodzie z Michałem Wiśniewskim powiedziała „tak”. Od 14 lat Anna Świątczak jest szczęśliwie zakochana. Mało kto wie, kim jest jej mąż
Anna Świątczak świętuje wyjątkową datę. Z okazji rocznicy ślubu wokalistka opublikowała pełne ciepła fotografie z mężem. Kim jest mężczyzna, przy którym odnalazła szczęście i od czternastu lat idzie przez życie?
Nie wszystkie historie zapisane na pierwszych stronach kolorowych magazynów kończą się w świetle fleszy. Są takie, które z czasem odnajdują własny rytm – spokojniejszy, dojrzalszy i znacznie bardziej osobisty. Anna Świątczak właśnie przypomniała o jednej z nich. Z okazji 14. rocznicy ślubu wokalistka opublikowała romantyczne fotografie z ukochanym mężem, pokazując, że po latach ich relacja wciąż pozostaje pełna bliskości i wzajemnego wsparcia. Kim jest wybranek jej serca? Miłość, która przyszła po ważnym życiowym rozdziale Historia Anny Świątczak od lat pozostaje jedną z tych opowieści, do których media regularnie wracają. Przez długi czas nazwisko wokalistki nierozerwalnie kojarzyło się z zespołem Ich Troje oraz Michałem Wiśniewskim. Ich wspólna droga toczyła się równolegle na scenie i w życiu prywatnym, a ich związek był jednym z najczęściej komentowanych w polskim show-biznesie. Małżeństwo, które trwało w latach 2006–2011, zaowocowało narodzinami dwóch córek: Etiennette Anny oraz Vivienne Vienny, i przez lata pozostawało pod baczną obserwacją mediów. Każdy kolejny etap tej historii odbijał się szerokim echem, jednak przełom nastąpił w 2011 r., kiedy rozwód został sfinalizowany. Los napisał jednak dla Anny Świątczak zupełnie nowy scenariusz. Niespełna rok później, 7 lipca 2012 r., powiedziała sakramentalne „tak”, rozpoczynając kolejny etap swojej życiowej historii. To właśnie z nim od czternastu lat tworzy małżeństwo, którego rocznicę postanowiła uczcić w wyjątkowo osobisty sposób. Czytaj też: Wiśniewski potwierdził związek z Mandaryną. Pola wskazała na jeden sporny szczegół Anna Świątczak świętuje 14. rocznicę ślubu Są daty, które z biegiem lat nie tracą swojego znaczenia. Wręcz przeciwnie – każda kolejna rocznica sprawia, że nabierają jeszcze większej wartości. Tak właśnie było w przypadku Anny Świątczak, która 7 lipca postanowiła podzielić się z obserwatorami wyjątkowym momentem. Z okazji 14. rocznicy ślubu opublikowała serię fotografii, zamieniając media społecznościowe w pełen emocji album wspomnień. Wśród opublikowanych kadrów znalazły się zarówno współczesne fotografie małżonków, jak i zdjęcie archiwalne. Zestawienie ujęć z różnych etapów ich wspólnej drogi nadało publikacji wyjątkowo osobisty charakter. Nie potrzeba było długich wyznań ani rozbudowanych komentarzy – same fotografie stały się opowieścią o relacji, która trwa już od czternastu lat. „Świętowania 14 rocznicy ciąg dalszy .. tak było 7/7/2012 Fot. Tadeusz Świątczak”, pisała wokalistka. Czytaj też: Tak dziś wygląda Vivienne Wiśniewska. Wykapana mama? Córka lidera Ich Troje skończyła 18 lat Kim jest Michał Żeńca, mąż Anny Świątczak? Michał Żeńca od lat pozostaje ważną częścią życia artystki. Jest perkusistą, a muzyka stała się przestrzenią, która połączyła ich nie tylko zawodowo, ale również prywatnie. Wspólna pasja stanowi jeden z filarów ich związku. To właśnie dzięki niej łatwiej rozumieją swoją codzienność, tempo pracy i emocje związane z działalnością artystyczną. „Mój mąż jest perkusistą. My się przede wszystkim kolegujemy i to jest świetne. (...) Chyba jesteśmy do siebie podobni, nie tyle w postrzeganiu świata, ile w myśleniu o muzykowaniu. To jest taka rzecz, która nas połączyła i łączy nadal. Bardzo dobrze dogadujemy się w tym, że nie trzeba mieć niesamowitych zasięgów czy lajków, żeby być dobrym twórcą”, opowiadała wokalistka w rozmowie z cozatydzien.tvn.pl. Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze!
Wykreował „księżniczkę na gruzach”. Tak Osiecką wychowywał ojciec. Po latach mówiła, że zrobił z niej dziwadło
Była jedną z najwybitniejszych autorek tekstów piosenek w Polsce, ale za jej talentem kryła się historia niezwykłego dzieciństwa. Wiktor Osiecki postanowił wychować córkę na kobietę, która poradzi sobie w każdych okolicznościach. Chciał, by była niezależna i silna. Po latach Agnieszka Osiecka przyznawała jednak, że właśnie to wychowanie sprawiło, iż przez całe życie czuła się inna od swoich rówieśników.
Choć Agnieszka Osiecka zapisała się w historii jako wybitna poetka i autorka tekstów niezliczonych przebojów, jej życie prywatne od lat budzi równie duże zainteresowanie. W książce „Mężczyźni Osieckiej” Joanna Podsadecka pokazuje, jak ogromny wpływ na przyszłą artystkę miał jej ojciec. To właśnie Wiktor Osiecki ukształtował jej charakter, zaszczepił potrzebę samodzielności i postawił przed nią wymagania, które miały przygotować ją na każdą życiową próbę. Jednocześnie ta relacja pozostawiła ślad, o którym Osiecka mówiła również po latach. Ojciec miał dla niej jeden plan. „Wychowa na tych gruzach księżniczkę” Wiktor Osiecki był najważniejszym mężczyzną w życiu Agnieszki Osieckiej. To właśnie on – jak opowiada Joanna Podsadecka, autorka książki „Mężczyźni Osieckiej” – najmocniej wpłynął na charakter przyszłej poetki. Po powrocie z żoną i kilkuletnią córką z obozu w Dolnej Austrii do zniszczonej wojną Warszawy podjął decyzję, która miała zaważyć na całym jej życiu. – „Kiedy wróciła z rodzicami z obozu w Dolnej Austrii, po różnych ciężkich przeżyciach wojennych, stolica była w gruzach, a Wiktor Osiecki wymyślił sobie, że wychowa na tych gruzach księżniczkę” – powiedziała Joanna Podsadecka w audycji „Aleja Sław” Radia Pogoda. Nie chodziło jednak o wychowanie rozpieszczonej dziewczynki. Ojciec chciał wyposażyć córkę w umiejętności, które pozwolą jej przetrwać nawet wtedy, gdy świat ponownie się zawali. Pięć języków, sport i dyscyplina. Wszystko po to, by nigdy od nikogo nie zależała Wiktor Osiecki uważał, że najlepszym zabezpieczeniem na przyszłość są wiedza i kompetencje. Dlatego od najmłodszych lat stawiał córce bardzo wysokie wymagania. – „Jemu nie zależało na tym, żeby nauczyła się współpracy z innymi, tylko żeby nauczyła się takich umiejętności, by mogła czuć się bezpiecznie” – podkreśla Joanna Podsadecka. Agnieszka Osiecka uczyła się pięciu języków obcych, trenowała pływanie w sekcji Legii, grała w tenisa i siatkówkę. Ojciec planował również, by jako 14-latka nauczyła się latać na szybowcach. Sport miał – w jego przekonaniu – uczyć dyscypliny i kształtować charakter. Ten plan przyniósł efekty. Osiecka bardzo wcześnie zaczęła utrzymywać się z własnej pracy. – „Nigdy nie była zależna finansowo od żadnego mężczyzny” – mówi Joanna Podsadecka. Choć Wiktor Osiecki uważał pisanie piosenek za „mało poważne zajęcie”, właśnie w tej dziedzinie jego córka niemal od początku odnosiła sukcesy. „Ojciec uczył ją odwagi, matka całe życie uczyła ją lęku” Joanna Podsadecka zwraca uwagę, że relacja z ojcem pomogła ukształtować osobowość Agnieszki Osieckiej, ale jednocześnie pozostawiła w niej głęboki ślad. Jak wspominała sama poetka, „ojciec uczył ją odwagi, a matka całe życie uczyła ją lęku”. To właśnie z tego zderzenia dwóch różnych postaw miała narodzić się jej dwoista natura. Wiktor Osiecki chciał mieć wpływ nie tylko na rozwój córki, ale również na sposób, w jaki postrzegała świat. Nie pozwalał jej czytać gazet, uznając, że wiedza o sytuacji politycznej w Polsce nie jest jej potrzebna. Reagował także, gdy dostrzegał u niej zbyt dużą uległość wobec rówieśników. Jak opowiada Joanna Podsadecka, w domu Osieckich nie było też zwyczaju okazywania czułości. Ani ojciec, ani matka nie mieli odruchu, by przytulić córkę, pocałować ją czy pogłaskać po głowie. Pisarka zauważa, że Osiecka potrafiła bez wahania angażować się w nowe znajomości i miłości, by chwilę później wycofać się z relacji. Po kolejnych zawodach wracała do rodzinnego domu na Saskiej Kępie w Warszawie. Po latach rozliczyła ojca. „Była zdania, że to wina ojca” Choć Agnieszka Osiecka przez wiele lat nie buntowała się przeciwko metodom wychowawczym ojca, z czasem zaczęła patrzeć na nie inaczej. Swoje doświadczenia częściowo rozliczyła w powieściowym debiucie „Zabiłam ptaka w locie”, który ukazał się w 1970 roku. Joanna Podsadecka przypomina, że nawet wtedy, gdy Osiecka była już jedną z największych gwiazd polskiej piosenki, nie potrafiła pozbyć się poczucia odmienności. – „W czasie, kiedy była już wielką gwiazdą, pisała teksty piosenek, które wygrywały festiwale, ona uważała się za dziwadło. Była zdania, że to wina ojca” – mówi autorka „Mężczyzn Osieckiej”. Jednocześnie podkreśla, że Wiktor Osiecki przekazał córce także niezwykle cenną lekcję – rzemieślnicze podejście do pracy twórczej oraz przekonanie, że warto być samodzielnym niezależnie od okoliczności. To właśnie dzięki temu Agnieszka Osiecka od początku swojej kariery budowała własną pozycję i pozostawała finansowo niezależna. Cena tej samodzielności okazała się jednak znacznie wyższa, niż mogło się wydawać. Źródła: Radio Pogoda, audycja „Aleja Sław” – rozmowa Tamary Pawlik-Lipskiej z Joanną Podsadecką, TVP Info – wywiad z Joanną Podsadecką dotyczący książki „Mężczyźni Osieckiej”.
Był jej studentem, ona nie chciała dopuścić do siebie tego uczucia. Historia miłości Sławomira Orzechowskiego i Ewy Florczak zaskakuje
To miała być zwyczajna znajomość, ale los napisał dla nich zupełnie inny scenariusz. Ich historia zaczęła się w nieoczywistych okolicznościach i przez lata nie przestawała budzić zainteresowania.
Ich historia od początku wymykała się schematom. Poznali się w warszawskiej szkole teatralnej, gdzie Ewa Florczak była wykładowczynią, a Sławomir Orzechowski jej studentem. Związek, który początkowo budził niemałe emocje, z czasem przerodził się w wieloletnią relację, wspólne życie i rodzinę. Choć po latach ich małżeństwo dobiegło końca, łączy ich coś, czego nie przekreślił nawet rozwód – wzajemny szacunek oraz wspólna historia zapisana w życiu ich dzieci i wnuków. Ewa Florczak i Sławomir Orzechowski poznali się w warszawskiej szkole teatralnej Ich wspólna historia zaczęła się tam, gdzie rodzą się aktorskie marzenia – w warszawskiej szkole teatralnej. Ewa Florczak była wówczas wykładowczynią, a Sławomir Orzechowski jednym z jej studentów. Nikt nie przypuszczał, że relacja, która narodziła się w akademickiej rzeczywistości, z czasem nabierze zupełnie osobistego wymiaru. „Nie zdawałam sobie sprawy, że zajęcia ze studentami wywrócą moje życie do góry nogami”, opowiadała aktorka w jednym z wywiadów dla Angory. Podobnie jak wielu kolegów z roku, Sławomir Orzechowski dostrzegał urok swojej wykładowczyni. To jednak właśnie on zdecydował się zrobić pierwszy krok. Droga do wspólnego życia nie była jednak ani szybka, ani oczywista. Okoliczności, w których się poznali, sprawiały, że rodzące się uczucie wymagało czasu. „Nasz związek wykluwał się długo. To nie była dla mnie komfortowa sytuacja, w końcu Sławek był moim uczniem. Ale serce nie sługa”, relacjonowała Ewa Florczak. Jednak to właśnie okoliczności ich poznania sprawiły, że o tej znajomości mówiło się wyjątkowo dużo. Zainteresowanie wzbudzał również fakt, że Ewa Florczak była od Sławomira Orzechowskiego starsza o dziewięć lat. Mimo to ich relacja rozwijała się własnym rytmem, a z czasem przerodziła się w wieloletni związek. Czytaj też: Łukasz Nowicki obchodzi urodziny. Mało kto pamięta, co przyniósł ukochanej na pierwszą randkę Byli jak włoska rodzina Związek Ewy Florczak i Sławomira Orzechowskiego nie był pozbawiony trudniejszych momentów. Oboje mieli silne osobowości, dlatego różnice zdań i emocjonalne rozmowy były częścią ich wspólnego życia. Mimo napięć aktorowi zależało na tym, by nie dopuścić do ostatecznego rozstania. Próbował wszystkich sposobów, by udobruchać wybrankę swego serca. Jedną z takich sytuacji po latach z uśmiechem wspominała Ewa Florczak. „Pewnego razu, po strasznej awanturze, chciałam skończyć z nim raz na zawsze. Ponieważ wiedział, że kocham zwierzęta, chcąc mnie udobruchać, kupił mi jamnika. A ponieważ złość mi nie przechodziła, kupił drugiego. W obawie przed pojawieniem się w domu hodowli jamników dałam się przeprosić”, opowiadała w jednym z wywiadów. Zakochani nie spieszyli się z formalizowaniem swojej relacji. Przez blisko dekadę Ewa Florczak i Sławomir Orzechowski budowali wspólne życie bez ślubu, koncentrując się przede wszystkim na rodzinie. Wspólnie doczekali się dwójki dzieci – córki Agnieszki oraz syna Tomasza. Sprawdź też: TYLKO U NAS: Nie doceniają Doroty Wellman w TVN? Marcin Prokop szczerze o rozczarowujących prawach telewizji Przez wiele lat tworzyli rodzinę, konsekwentnie łącząc życie prywatne z działalnością zawodową. To właśnie ona stała się jednym z najważniejszych elementów ich wspólnej drogi, która – mimo późniejszych zmian – pozostała trwałym fundamentem ich relacji. Po blisko 20 latach wspólnego życia media informowały o rozwodzie Po blisko dwóch dekadach wspólnego życia ich historia dobiegła końca. W 2000 roku media obiegła wiadomość o rozstaniu Ewy Florczak i Sławomira Orzechowskiego. Dla wielu był to zaskakujący finał związku, który przez lata uchodził za jeden z najbardziej charakterystycznych w środowisku aktorskim. „To rozstanie dało mi nie tylko wolność, ale także spokój. Powinnam zdecydować się na to już wcześniej”, mówiła Ewa Florczak. Choć przez lata tworzyli rodzinę, z czasem coraz wyraźniej dawały o sobie znać wyzwania codzienności. Oboje po latach otwarcie mówili o tym, że ich życie w tamtym okresie nie należało do najłatwiejszych. Sławomir Orzechowski przyznawał, że był to trudny moment również pod względem zawodowym. „Za wygodnie mi było w tych ciepłych kapciach przed telewizorem. To nie był dobry czas w moim życiu, także zawodowym”, opowiadał Sławomir Orzechowski w rozmowie z Na Żywo. Ewa Florczak z kolei zwracała uwagę na tempo swojej pracy. Poza obowiązkami w teatrze coraz więcej miejsca zajmowała estrada, co wiązało się z częstymi wyjazdami. „Dużo pracowałam, oprócz teatru w moim życiu pojawiła się estrada. Żyłam na walizkach. A przecież dla kobiety chyba najważniejsza powinna być rodzina. Próbowałam to godzić, ale nie zawsze się udawało”, opowiadała. Rozwód zamknął rozdział ich małżeństwa, ale nie przekreślił wzajemnego szacunku. Mimo rozstania pozostali sobie bliscy jako rodzice, a z czasem także dziadkowie. Ich relacja przybrała nowy wymiar – oparty na życzliwości, wspólnych doświadczeniach i rodzinnych więziach, które okazały się trwalsze niż małżeństwo. Życzymy dużo szczęścia.
Pochodzą z artystycznych rodzin, są razem od lat. Inę Sobalę i Kamila Szeptyckiego łączy wyjątkowa więź. Mało kto wie, jak zaczęła się ich historia
Poznali się jeszcze jako studenci, dziś wspólnie realizują aktorskie marzenia. Ina Sobala i Kamil Szeptycki od lat tworzą zgrany duet. A ich historia pokazuje, że nawet w świecie show-biznesu można pielęgnować miłość z dala od blasku fleszy.
Nie należą do par, które codziennie opowiadają o swoim życiu w mediach społecznościowych ani budują zainteresowanie kolejnymi wyznaniami. Ich historia rozwijała się spokojnie, niemal niezauważenie. Zaczęła się podczas studiów aktorskich, a dziś Ina Sobala i Kamil Szeptycki coraz śmielej pokazują się razem na branżowych wydarzeniach. Ich związek udowadnia, że w świecie show-biznesu wciąż jest miejsce na relację budowaną bez pośpiechu. Ina Sobala i Kamil Szeptycki: Miłość zaczęła się na uczelni Niektóre historie rodzą się na czerwonych dywanach, inne – znacznie wcześniej, zanim pojawią się aparaty fotoreporterów. Tak właśnie było w przypadku Iny Sobali i Kamila Szeptyckiego. Zakochani poznali się w 2016 roku we wrocławskiej szkole teatralnej. Wspólna nauka, codzienna praca nad warsztatem i podobna zawodowa droga sprawiły, że z czasem ich znajomość przerodziła się w związek. To właśnie tam rozpoczęła się relacja, która trwa już od kilku lat. Czytaj też: „Ten zawód bywa niewdzięczny”: Beata Ścibakówna bez tabu o pracy aktorów i szkole teatralnej. Była wtedy pełna kompleksów Oboje wywodzą się z artystycznych rodzin, dlatego świat kamer, planów zdjęciowych i sceny towarzyszył im od najmłodszych lat. Ina Sobala dorastała w domu, w którym sztuka i media były częścią codzienności. Jest córką Małgorzaty Pieńkowskiej, od lat związanej z serialem „M jak miłość”, oraz dziennikarza Jacka Sobali. Choć od początku budziła zainteresowanie jako córka znanej aktorki, szybko udowodniła, że na własne nazwisko pracuje przede wszystkim talentem. W jej dorobku znalazły się role w produkcjach „Pati”, „Tylko jedno spojrzenie”, „Stulecie Winnych” i „Komisarz Mama”. Podobną drogę przeszedł Kamil Szeptycki. Również dorastał w rodzinie, w której aktorstwo było czymś więcej niż zawodem. Jego mama, Małgorzata Szeptycka, od lat jest obecna na polskiej scenie i telewizyjnych ekranach. Widzowie pamiętają ją między innymi z seriali „Życie jak poker” oraz „Lombard. Życie pod zastaw”. Sam aktor może poszczycić się kreacjami w produkcjach: „Chopin, Chopin!”, „Matylda”, „Raport Pileckiego”, „Banksterzy" czy „Morfeusz”. Zarówno Ina Sobala jak i Kamil Szeptycki z powodzeniem rozwijają własne kariery, pokazując, że choć rodzinne tradycje mogą być inspiracją, zawodową pozycję buduje się przede wszystkim ciężką pracą i kolejnymi rolami. Codzienność ważniejsza niż medialny rozgłos. Niezwykłe uczucie Iny Sobali i Kamila Szeptyckiego Choć dziś coraz częściej można zobaczyć ich razem na premierach i branżowych wydarzeniach, konsekwentnie chronią to, co dla nich najcenniejsze. O swoim związku mówią niewiele, nie budują wokół niego medialnego szumu i nie zabiegają o uwagę za pomocą prywatnych wyznań. Jak podawały media, zakochani mieszkają razem, dzieląc codzienność i równolegle rozwijając swoje aktorskie kariery. „Jak zapewne zauważyliście, nie często wstawiam zdjęcia z moją rodziną. Wynika to głównie z faktu, iż nie chcę zapraszać negatywnej energii do mojego życia a pokazywania swojego życia prywatnego niewątpliwie taką energię zaprasza Tym razem zrobię jednak wyjątek (tym bardziej, że w internecie już pojawiły się informacje na nasz temat) i opublikuje zdjęcie z tym oto Panem. Jedną z najważniejszych osób w moim życiu, która codziennie sprawia, że budzę się najszczęśliwsza pod słońcem. Kami, jestem z ciebie dumna nieprzerwanie od paru lat i nie mam co tu pisać bo wszystko wiesz a jak nie wiesz to zaraz Ci powiem GOOD JOB MY DEAR, GOOD JOOOOOBBB”, pisała Ina Sobala pod jednym ze wspólnych kadrów w mediach społecznościowych w 2019 roku przy okazji premiery filmu „Piłsudski”. Czytaj też: „Byłam samotną matką, po różnych przejściach”. Przypominamy archiwalną rozmowę z Małgorzatą Pieńkowską dla VIVY! To właśnie ta dyskrecja sprawia, że każda ich wspólna obecność wywołuje zainteresowanie. Gdy pojawiają się ramię w ramię na czerwonym dywanie, uwagę przyciągają nie głośnymi gestami, lecz naturalnością i spokojem, z jakim od lat pielęgnują swoją relację. Nie inaczej było podczas uroczystego pokazu filmu „Chopin, Chopin!”. Para pozowała razem do zdjęć, jednak to nie ich stylizacje stały się głównym tematem wieczoru. W centrum zainteresowania znalazł się subtelny detal – lśniący pierścionek z brylancikami, który fotoreporterzy dostrzegli na serdecznym palcu prawej dłoni aktorki. Wystarczyło kilka fotografii, by w mediach rozgorzały domysły. Czy to tylko elegancka biżuteria, czy może symbol nowego etapu w ich wspólnej historii? Odpowiedzi zakochani nie udzielili, pozostając wierni zasadzie, która od początku towarzyszy ich związkowi – o życiu prywatnym mówią niewiele, pozwalając, by za nich przemawiały gesty. Premiera „Morfeusza” znów skierowała na nich uwagę Podczas czerwcowej premiery serialu „Morfeusz” Kamil Szeptycki świętował jeden z najważniejszych momentów w swojej zawodowej karierze jako odtwórca głównej roli mecenasa Piotra Leyera. U jego boku nie mogło zabraknąć Iny Sobali, która z dumą towarzyszyła partnerowi w tym wyjątkowym wydarzeniu. Z czułością i ogromnym entuzjazmem wspierała ukochanego, podkreślając, że są od lat swoimi największymi kibicami. „Co wtorek będzie wpadał nowy odcinek a to oznacza, że mamy co oglądać przez najbliższe 5 tygodni. Gorąco zachęcam do śledzenia losów mecenasa Piotra Leyera bo oprócz tego, że koledzy i koleżanki aktorzy dali z siebie wszystko to muzyka, zdjęcia i wspaniały Szczecin, genialnie dopełniają ten gangsterski klimat Przed pokazem pierwszego odcinka, puszczono nam zapowiedź wszystkich produkcji które będzie można zobaczyć w ofercie SkyShowtinme i powiem wam, że w życiu nie sądziłam, że zobaczę Kamila miedzy Kevinem Costnerem, Tomem Hardym i Kelly Reilly! Ogromna radość i duma. Jesteś najlepszy Kami”, pisała Ina Sobala. Choć od ich pierwszego spotkania minęło już kilka lat, jedno się nie zmieniło – nadal idą przez życie razem, wspierając się zarówno prywatnie, jak i zawodowo. W świecie, w którym wiele relacji rozgrywa się na oczach tysięcy obserwatorów, Ina Sobala i Kamil Szeptycki pozostają wierni własnym zasadom. Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze!
Miliony pokochały ją jako „Doktor Quinn”. Mało kto wie, że ma polskie korzenie. Odsłaniamy jej rodzinne sekrety
Jane Seymour od lat zachwyca talentem i klasą, ale niewiele osób wie, że jej rodzinna historia prowadzi do Polski. Gwiazda „Doktor Quinn” wielokrotnie opowiadała o dziadku z Płocka, jego dramatycznej ucieczce do Anglii i własnych powrotach do kraju swoich przodków.
Dla milionów widzów na całym świecie pozostaje niezapomnianą doktor Quinn – silną, niezależną kobietą o wielkim sercu. Za sukcesami Jane Seymour kryje się jednak również niezwykle osobista opowieść. To historia rodziny, której losy prowadzą do Płocka, dramatycznej ucieczki jej dziadka do Anglii i emocjonalnych powrotów aktorki do Polski. Gwiazda nigdy nie ukrywała, że właśnie te korzenie są ważną częścią jej tożsamości. Jane Seymour i jej polskie korzenie Jane Seymour od dekad pozostaje jedną z tych gwiazd, których nie sposób pomylić z nikim innym. Zachwyca ekranową charyzmą, elegancją i klasą, a jej kariera stała się opowieścią o niezwykłej konsekwencji i niegasnącej popularności. Dla jednych na zawsze pozostanie niezapomnianą Solitaire z filmu o Jamesie Bondzie „Żyj i pozwól umrzeć”, dla innych – pełną empatii i odwagi doktor Michaelą Quinn z kultowego serialu „Doktor Quinn”, który przyniósł jej miliony wiernych widzów na całym świecie. Za blaskiem wielkiej kariery kryje się jednak historia znacznie bardziej osobista. To opowieść, która nie zaczyna się na planie filmowym ani w Hollywood, lecz prowadzi do rodzinnych wspomnień i korzeni sięgających Polski. Czytaj też: Córka polskich milionerów już po ślubie! O jej kreacji mówią wszyscy. Wyglądała jak księżniczka! Brytyjska aktorka przyszła na świat jako Joyce Penelope Wilhelmina Frankenberg na przedmieściach Londynu. Dom, w którym dorastała Jane Seymour, był miejscem, gdzie równie wysoko ceniono wiedzę, jak wrażliwość. Jej mama pracowała jako pielęgniarka, ojciec był położnikiem, a oboje dokładali wszelkich starań, by trzy córki dorastały w otoczeniu książek, sztuki i wartościowej edukacji. Wierzyli, że ciekawość świata i otwartość są równie ważne jak szkolne osiągnięcia. Szczególną rolę w wychowaniu dziewczynek odegrała matka aktorki, która biegle władała kilkoma językami. Chciała, by jej córki również swobodnie poruszały się między kulturami i językami, dlatego od najmłodszych lat zachęcała je do nauki i poznawania świata. Jane Seymour i historia sięgająca Płocka Ale niewielu wie, że jej rodzinne korzenie sięgają Polski, a dokładnie – Płocka. To właśnie z tego miasta pochodził dziadek Jane Seymour ze strony ojca. Aktorka wielokrotnie podkreślała, że polskie korzenie są ważnym elementem jej historii, a pamięć o losach najbliższych towarzyszy jej od lat. „To, gdzie się urodzisz, ma na ciebie wpływ niezależnie od tego, czy ci się to podoba, czy nie”, mówiła. W rozmowie dla „Dzień Dobry TVN” aktorka opowiedziała o dramatycznych okolicznościach, które na zawsze zmieniły los jej rodziny. Jak wyznała, jej dziadek uciekł z Płocka, gdy miał zaledwie 14 lat. „Uciekł w czasie pogromu Żydów do Anglii”, zwierzała się. To nie był koniec rodzinnej historii. Jak podkreślała Seymour, część jej bliskich pozostała w Polsce, inni wyjechali do Francji i Anglii. Rozproszone przez historię losy kolejnych pokoleń sprawiły, że temat rodzinnych korzeni przez lata pozostał dla aktorki niezwykle ważny. „Jednak wielu z bliskich dziadka zostało w Polsce. Inni zamieszkali we Francji, a niektórzy w Anglii”, relacjonowała. Czytaj też: Polacy pokochali go za rolę w „Ranczu”. Za uśmiechem skrywał osobistą tragedię. Mało kto wiedział, z czym się mierzył. Ta historia porusza do dziś Jane Seymour wróciła do Polski, by odkrywać historię swojej rodziny Polska nie jest dla Jane Seymour jedynie punktem na mapie ani odległym wspomnieniem przekazywanym przez rodzinę. Aktorka wielokrotnie odwiedzała kraj swoich przodków, nadając tym podróżom bardzo osobisty wymiar. Jedna z wizyt była związana z pracą zawodową – Seymour przebywała w Warszawie, gdzie realizowała zdjęcia do filmu. Pobyt w Polsce stał się jednak również okazją do odwiedzenia miejsc ważnych dla historii jej rodziny. Aktorka była także w Krakowie oraz odwiedziła Auschwitz. To miejsca, które – w kontekście losów przodków – miały dla niej szczególne znaczenie. „Rzeczywiście odwiedzałam Polskę wiele razy i naprawdę kocham Wasz kraj. Byłam w Warszawie, gdzie kręciłam film, a także w Krakowie i w Auschwitz. Mam też wujka, z którym wróciłam w rodzinne strony, by odnaleźć bliskich na cmentarzu”, opowiadała w Dzień Dobry TVN.
Gwiazda „M jak miłość” od 20 lat żyje w rzymskim małżeństwie. Dlaczego nie stanęła na ślubnym kobiercu? Teraz wyjawiła powód
Od ponad 20 lat tworzy szczęśliwy związek z Przemysławem Rudzkim, ale ślub wciąż nie znalazł się na liście ich życiowych priorytetów. Katarzyna Kołeczek szczerze opowiedziała o swoim podejściu do małżeństwa, zdradzając, dlaczego formalności nie są dla niej miarą prawdziwej miłości i co naprawdę uważa za fundament trwałej relacji.
W świecie, w którym kolejne zaręczyny i śluby błyskawicznie stają się medialnymi wydarzeniami, Katarzyna Kołeczek od lat konsekwentnie idzie własną drogą. Aktorka przyznała, że od około 20 lat pozostaje w szczęśliwym związku, którego razem ze swoim ukochanym nie zdecydowała się formalizować. W rozmowie opowiedziała, dlaczego ślub nie jest dla niej wyznacznikiem trwałości relacji, a także jak postrzega życie w tzw. rzymskim małżeństwie. Kasia Kołeczek o ślubie. „Rzymskie małżeństwo” to świadomy wybór Nie każda wielka historia miłosna kończy się ceremonią i wymianą obrączek. Są związki, które od lat rozwijają się z dala od urzędowych formalności, a ich siłą pozostaje codzienność, wzajemne zaufanie i wspólne doświadczenia. W rozmowie z programem „Pytanie na śniadanie” Kasia Kołeczek – gwiazda „M jak miłość” i „Barw Szczęścia” - otwarcie opowiedziała o swoim życiu prywatnym. Poza światłami kamer od lat tworzy stabilny związek z komentatorem sportowym Przemysławem Rudzkim. Ich wspólna historia trwa od ponad 20 lat, a w 2018 roku zakochani powitali na świecie córkę. Choć od dawna są zaręczeni, do dziś nie zdecydowali się sformalizować swojej relacji. Jak podkreśla Kasia Kołeczek, brak ślubu nigdy nie był przeszkodą w budowaniu szczęśliwej rodziny. Dla aktorki ślub nigdy nie był celem samym w sobie ani symbolem, od którego zależy przyszłość związku. Czytaj też: Bagi i Magda Tarnowska coraz śmielej mówią o łączącym ich uczuciu. Tym razem zdradzili coś wyjątkowego Z jej słów wyłania się obraz relacji budowanej spokojnie, z dala od oczekiwań i społecznych schematów. To nie data wpisana do aktu małżeństwa ani obrączka noszona na palcu mają świadczyć o sile uczucia. Znacznie większą wartość przypisuje temu, co pozostaje niewidoczne dla świata – codziennym gestom, wzajemnemu wsparciu, rozmowom, zaufaniu i przekonaniu, że każdego dnia wybiera się tę samą osobę na nowo. To właśnie codzienność – ze wszystkimi jej wyzwaniami, radościami i zwyczajnością – jest dla niej prawdziwym sprawdzianem trwałości związku. A jeśli uczucie przetrwa próbę czasu, formalności schodzą na dalszy plan. „To nie jest strach przed przysięgą. To jest bardziej podejście do życia – pewne rzeczy możemy ustalić bez sformalizowania, ale też musimy być, jak to mówią Anglicy: „on the same page”. Musimy żyć w porozumieniu, czyli obydwoje musimy chcieć tego samego”, mówiła w programie. Dlaczego Kasia Kołeczek nie wyszła za mąż? Aktorka wyjaśniła swoje podejście Choć ich historia trwa od lat, finał w postaci ślubnej ceremonii wciąż pozostaje otwartym rozdziałem. Zaręczyny są już dawno za nimi, ale Kasia Kołeczek i jej partner nie pozwalają, by kalendarz czy oczekiwania otoczenia wyznaczały tempo ich wspólnego życia. Dla nich miłość nie podlega odliczaniu ani społecznym terminom. Jeśli kiedyś padnie sakramentalne „tak”, będzie ono wynikiem wyłącznie ich wspólnej decyzji. „Myślę, że kiedyś to zrobimy. Jesteśmy bardzo długim narzeczeństwem i jest nam bardzo dobrze. W tym czasie wiele par się rozstało, a my trwamy ponad 20 lat razem, bardzo się kochamy, mamy wspaniałą córkę i rodzinę. Dla nas ślub nie jest niezbędnym elementem. Nie mówię „nie”, tylko chcę, żeby wszystko odbyło się na naszych zasadach, a nie dlatego, że ktoś tego oczekuje”, opowiadała aktorka w rozmowie z Pytaniem na śniadanie. Czytaj też: TYLKO W VIVIE! Artur Barciś wspomina, jak zakochał się w żonie. Wszystko zaczęło się w autobusie Zapytana o sekret wieloletniej relacji, Kasia Kołeczek nie mówiła o formalnych zobowiązaniach. Zamiast tego wskazała wartości, które – jej zdaniem – dojrzewają każdego dnia i sprawiają, że dwoje ludzi chce iść przez życie ramię w ramię. W jej spojrzeniu miłość jest początkiem pięknej historii, ale to przyjaźń pozwala jej przetrwać kolejne rozdziały. Gdy partner staje się jednocześnie najbliższym powiernikiem, codzienność nabiera zupełnie innego wymiaru. To właśnie w drobnych gestach, wzajemnym szacunku, życzliwości i gotowości do szukania porozumienia aktorka dostrzega prawdziwe spoiwo związku. Relacja nie jest dla niej czymś danym raz na zawsze – wymaga uważności, troski i nieustannego pielęgnowania. „Myślę, że miłość jest ważna, ale bardzo ważna jest też przyjaźń. Mój narzeczony, Przemek, jest moim najlepszym przyjacielem. Potrzebne są serdeczność, życzliwość, zrozumienie, czasami kompromis i chęć ciągłego budowania tej relacji”, dodawała aktorka. Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze!
TYLKO W VIVIE! Artur Barciś wspomina, jak zakochał się w żonie. Wszystko zaczęło się w autobusie
Ona jest zdystansowana, rozsądna, spokojna. On żywiołowy, zaradny, dowcipny. Oboje są mistrzami w swoich zawodach. I – po 40 latach – tak samo w sobie zakochani. Beata i Artur Barcisiowie nie mają recepty na małżeńskie szczęście. Postawili na miłość, dobroć, wyrozumiałość. Wspólne poglądy i cele. I wygrali.
O Arturze Barcisiu znów jest wyjątkowo głośno. Widzowie z entuzjazmem przyjęli informacje o powrocie aktora do kultowego "Rancza", a sam artysta przygotowuje się do jednego z najważniejszych momentów swojej kariery. Już 25 września w warszawskim Teatrze Polonia odbędzie się premiera "Balu w operze" Juliana Tuwima w jego reżyserii i wykonaniu. Jak powiedział w rozmowie z Kozaczkiem: „To poetyckie arcydzieło, które inscenizuję jako monodram z muzyką Jerzego Satanowskiego. Będę na scenie zupełnie sam. To prawdopodobnie największe wyzwanie w moim życiu”. Aktor wkrótce skończy także 70 lat, ale ani na moment nie zwalnia tempa. To dobry moment, by wrócić do rozmowy, która pokazuje go z zupełnie innej strony. W 2023 roku Artur Barciś i jego żona Beata udzielili Beacie Nowickiej niezwykle szczerego wywiadu o miłości, małżeństwie, wspólnym pokonywaniu życiowych kryzysów, rodzicielstwie i codzienności, którą budują razem od niemal czterech dekad. To opowieść o związku opartym na zaufaniu, wzajemnym szacunku i poczuciu humoru – warto przypomnieć ją właśnie teraz, gdy aktor przeżywa kolejny ważny zawodowy rozdział. ZOBACZ TEŻ: Artur Barciś ujawnił prawdę o swojej emeryturze. Takich słów mało kto się spodziewał Artur Barciś z żoną Beatą. Przypominamy wywiad dla magazynu VIVA! – Po prawie 40 latach wspólnego życia wciąż patrzy Pan na żonę tym samym wzrokiem? Artur: Trochę innym, nie będę zmyślał. Kiedyś byłem zauroczony, a teraz przyzwyczaiłem się do tego uroku. Ale cały czas jestem zakochany. Nie wyobrażam sobie życia bez Beby. Jest moim aniołem. – Pięknie. Kiedy się poznaliście, Pan był 28-letnią gwiazdą aktorstwa, Pani 22-letnią asystentką montażysty. Jakie miała Pani plany na życie? Beata: Miałam jeden plan: nie będę pracowała od 8 do 16. Wiedziałam, że to nie wchodzi w grę. Tak żyła moja mama: rano do pracy, potem dom. Wszystko poukładane, codziennie ta sama monotonia. Ja się w tym dusiłam. Artur: Pewnie dlatego za mnie wyszła. Czuła, że ja jej takiego życia nie zafunduję. Beata: To prawda, ale najpierw wybrałam artystyczny kierunek studiów. W technikum fototechnicznym napisałam pracę dyplomową o montażu i mój profesor podsunął mi myśl, że to może być ciekawy zawód. Poszłam do pracy w telewizji jako asystentka montażysty i po roku zaczęłam studia w łódzkiej filmówce. Nie miałam pewności, czy mi się uda, bo nie pochodzę ani z rodziny intelektualistów, ani artystów. Nie wyniosłam z domu zaplecza kulturowego. Szybko zrozumiałam, że mam gigantyczne zaległości do nadrobienia w literaturze, sztuce, teatrze i filmie. Studia bardzo mi w tym pomogły, poza tym spotkałam wyjątkowych ludzi na swojej drodze. Artur: Mnie… Beata: (śmiech) Przede wszystkim ciebie, ale również Maćka Wojtyszkę, który jest chodzącą encyklopedią wiedzy, Kazimierza Ku- tza czy Jerzego Jarockiego. Praca z profesorem Jarockim to był egzamin życiowy. Godziny intensywnej pracy w takim skupieniu, że wychodziłam mokra. Każda osoba, którą spotykamy na swojej drodze, coś dokłada do naszej osobowości. Tamta 22-latka chciała się rozwijać, robić rzeczy niebanalne. – To przewrotnie zapytam, po co takiej ambitnej dziewczynie mąż? Artur: No wie pani… Zakochała się! Beata: Zakochałam się, oczywiście. Od razu była między nami chemia. Ale też zafascynowałam się światem, w którym Artur funkcjonował. Na tle szarego, ponurego PRL-u był wesoły i kolorowy. Choć pierwszy twój spektakl, czyli „Krakowiacy i górale” w Teatrze Narodowym… Artur: …na który spóźniła się z 40 minut. Stałem na deszczu i czekałem, bo ona nie wiedziała, w co się ubrać. Beata: To prawda (śmiech). W każdym razie ten spektakl to była katastrofa. Jako niewyrobiony wtedy jeszcze widz teatralny widziałam, że coś jest nie tak. Artur: Okropne przedstawienie. Śpiewogra, która trwała ze trzy godziny, a na dodatek ja w tym grałem. Ale potem poszliśmy na spacer do parku Saskiego. – Zakochała się Pani w mężczyźnie czy aktorze? Beata: W mężczyźnie. Gdybym zakochała się w aktorze, musiałabym go cały czas wielbić, co byłoby nie do zniesienia na dłuższą metę. Artur: Moja żona generalnie nie przepada za aktorami, wiem, bo z domowej montażowni czasami słyszę bardzo brzydkie wyrazy na temat moich kolegów. Na szczęście prawie nigdy mnie nie montowała (śmiech). Żona jest największym krytykiem mojej twórczości. Nigdy mnie nie chwali po premierze. Jeżeli usłyszę, że było nieźle, to znaczy, że było znakomicie. Twierdzi, że nie może mnie rozpieszczać: „Wszyscy cię chwalą, więc ja już nie muszę. W głowie by ci się kompletnie poprzewracało”. Cóż miałem zrobić… Przyzwyczaiłem się. – I słusznie. Od razu wiedzieliście, że chcecie zbudować wspólne życie? Artur: Ja tak. Zakochałem się w ułamku sekundy. To było olśnienie. Beba myślała, że się wygłupiam, bo od razu się oświadczyłem. Przysiadłem się do niej w autobusie i zapytałem, czy zostanie moją żoną. – Co odpowiedziała? Artur: „Tak”. Całą drogę przegadaliśmy o tym, jakie będzie nasze małżeństwo. To było bardzo śmieszne, bo ona mnie przepytywała jak na egzaminie: „No ale gdzie będziemy mieszkać, jak już się pobierzemy?”. „W naszym mieszkaniu”. „A masz mieszkanie?”. „Na razie wynajmuję, ale w końcu coś kupimy. A w podróż poślubną – powiedziałem – zabiorę cię do Hiszpanii”, co wtedy było absolutnym szaleństwem. Mówiłem prawdę. Mieszkałem wówczas u pani Romy, która stała się moją drugą mamą. Jej siostra była żoną Narciso Yepesa, jednego z najsłynniejszych wirtuozów gitary klasycznej, poznałem ich i zaprosili mnie do Hiszpanii, do swojej willi Cantarella nad Morzem Śródziemnym. Beata: Zapytałam rozsądnie: „Ale czym tam pojedziemy?”. Artur: „Naszym samochodem”. „A masz samochód?”. „Nie, jeszcze nie mam, ale zarobię na ten samochód, pojadę na jakieś saksy”. Słowa dotrzymałem, co prawda rok po ślubie, ale pojechałem do Nowego Jorku i tam w strasznych warunkach pracowałem sześć tygodni, zdzierając azbest. Zarobiłem na wykupienie mieszkania po babci Beby i malucha. Tym dwuletnim, ślicznym pomarańczowym maluchem pojechaliśmy do Hiszpanii. – Oprócz urody co Pana zauroczyło w żonie? Artur: Dobroć, którą Beba emanuje. Jakiś wewnętrzny zegar, dusza, coś, co budzi zaufanie, podpowiada, że to jest dobry człowiek. Beata: Każda dziewczyna porównuje faceta do swojego ojca. Mój ojciec był szalenie zaradnym człowiekiem. Artur: I bardzo przystojnym. Ja nie byłem przystojny, ale za to zaradny. Beata: Mąż wyszedł z domu, w którym rodzice niewiele mogli mu dać, musiał liczyć na siebie. Wszystkiego się nauczył. Potrafi gotować, szyć, umyć okna. Ma ogromne poczucie obowiązku i odpowiedzialności. Zapewnić rodzinie bezpieczeństwo – to dla niego podstawa. Jest opoką. Bardzo dużo podróżowaliśmy. Pierwsza rzecz, którą mąż musi zrobić w podróży, to „zakotwiczyć rodzinę”. – Czyli znaleźć bezpieczny dach nad głową? Artur: Tak. Nie było internetu, więc często nie mieliśmy zarezerwowanego hotelu. Pamiętam, jak przyjechaliśmy do Werony, była godzina 22. Syn zachwycony prosił: „Chodźmy pod balkon Romea i Julii”, a ja na to, że nie, bo musimy znaleźć hotel. Tak jest do dziś. Najpierw nocleg, potem zwiedzanie, choćby do trzeciej nad ranem. To był drogowskaz, który przekazaliśmy synowi: najpierw obowiązek, potem przyjemność. Beata: Artur nigdy nie wydaje wszystkich pieniędzy. Zawsze miał rezerwy finansowe. Powtarza: „Mam nieprzewidywalny zawód, nie wiadomo, co się jutro stanie” i nie szaleje. Oczywiście kiedy budowaliśmy dom, to wydaliśmy nie tylko oszczędności Artura, ale nawet dziecka (śmiech). Artur: Kiedy nastała pandemia i nagle po kolei skreśliłem wszystkie spektakle – a grałem codziennie – przerażony powiedziałem do żony: „Boże kochany, jak my sobie poradzimy?!”. Na co Beba: „Uspokój się. Mamy oszczędności, możesz nie pracować przez rok. Damy radę”. I daliśmy. Teraz to poczucie bezpieczeństwa jest trochę nadszarpnięte, bo mamy wojnę za płotem. – Pandemia wystawiła Państwa na próbę. Był Pan ciężko chory, właściwie na granicy życia i śmierci… Artur: Pamiętam moment, kiedy uświadomiłem sobie, że mogę umrzeć. Tak szybko… Zawsze myślałem, że będę żył długo, bo moja babcia żyła 96 lat, a mama właśnie świętowała 90. urodziny. Liczyłem na dobre geny, poza tym regularnie się badam. Nagle covid spowodował, że znalazłem się na granicy, i nie wiedziałem, w którą stronę popchnie mnie los. Byłem sam w domu. Leżałem w barłogu, potwornie się pociłem, ale nie miałem siły, żeby zmienić pościel. Nie spałem pięć dób. Na szczęście dzięki komórce Beba cały czas była przy mnie… Beata: Kiedy Artur wrócił z Gorzowa z covidem, Ewa, nasza przyjaciółka i lekarka pracująca na oddziale covidowym, zadzwoniła do mnie: „Nie wracasz do domu, Artur musi zostać sam”. Wtedy jeszcze lekarze nie znali dobrze tego wirusa. Mieszkałam u syna, przywoziłam Arturowi zupy pod drzwi. Cały czas rozmawialiśmy przez telefon. Artur: Kolejny przyjaciel Piotr, również lekarz, przynosił mi potrzebne rzeczy. Oboje z Ewą przez telefon monitorowali mój stan. Piotrek powiedział: „Jeśli tylko spadnie ci saturacja, masz dzwonić o każdej porze dnia i nocy. Podstawimy ci karetkę”. Godzinę schodziłem do kuchni, schudłem siedem kilo. Po czterech dniach Ewa telefonicznie stwierdziła, że oprócz covidu mam zapalenie płuc. Miałem 40 stopni gorączki i musiałem natychmiast wziąć antybiotyk. Zwlokłem się na dół i okazało się, że po jakiejś kuracji został mi listek antybiotyku, który był potrzebny w tym wypadku. Zażyłem go, ale o czwartej nad ranem przyszedł kryzys, było coraz gorzej. Nie miałem sumienia budzić Piotra i prosić o karetkę. Pomyślałem: Wytrzymam, nie będę dzwonił. No i wytrzymałem. Na drugi dzień Piotr strasznie mnie obsobaczył, krzyczał na mnie, że mogłem umrzeć. – Twardziel z Pana… Artur: W Nowym Jorku zrywałem azbest w absolutnie skrajnych warunkach. To była wycieńczająca harówka w gigantycznych temperaturach, pod sufitem. Tylko dlatego zostałem zatrudniony, że mieściłem się w rurach, do których inni nie mogli wejść. Pamiętam, jak w specjalnym kombinezonie ryczałem głośno, bo wiedziałem, że nikogo nie ma i nikt mnie nie słyszał. Byłem miesiąc po ślubie, tęskniłem straszliwie za Bebą, a jednocześnie tak dużo zarabiałem za godzinę pracy, że wiedziałem, że muszę wytrzymać. Tamtej nocy też zacisnąłem zęby. Dopiero Piotrek mi uświadomił, że to mogło się źle skończyć. Na szczęście antybiotyk zadziałał i było coraz lepiej. – To był jedyny raz w ciągu tych 40 lat, kiedy życie postawiło Państwa pod ścianą? Artur: Franek miał dwa latka, kiedy nagle przewrócił się w piaskownicy, dostał drgawek i cały zesztywniał. Miał bardzo wysoką temperaturę, więc szybko zapakowaliśmy go do malucha i pojechaliśmy na pogotowie. Powiedzieli, że nas nie przyjmą, bo nie mają pediatry. Pojechaliśmy do szpitala, gdzie usłyszeliśmy od lekarki, że muszą zrobić punkcję, bo bardzo możliwe, że to jest zapalenie opon mózgowych i należy się liczyć ze zgonem. Kazała wrócić do domu i zadzwonić za dwie godziny. Siedzieliśmy te dwie godziny na kanapie, trzymaliśmy się za ręce i płakaliśmy. Po godzinie Beba mówiła: „Zadzwoń już. Zadzwoń tam”. Ja odmawiałem. Bałem się, że usłyszę coś strasznego. No i w końcu zadzwoniłem. Okazało się, że dziecko ma zapalenie gardła. Beata: Mieliśmy dużo szczęścia. Nie doświadczyliśmy traum, los nas oszczędzał. A w każdej trudnej sytuacji zawsze mogliśmy na siebie liczyć. Kiedy mój tata zmarł na zawał w sanatorium w Polanicy-Zdroju, Artur po niego pojechał, załatwił wszystkie formalności i przywiózł do Warszawy. – Czym się różni miłość do syna od miłości do wnuków? Artur: To jest zupełnie inna odpowiedzialność. Przy Franku mieliśmy świadomość, że każdy nasz ruch, każda nasza decyzja może odcisnąć się na jego przyszłości. Wpłynąć na jego bezpieczeństwo, wykształcenie, wybory, zachowanie. Franek był dzieckiem słynnego ojca, musiał sobie z tym radzić, a jednocześnie z ojcem rywalizować. Tego rodzaju dylematów nie mamy przy wnukach. Jesteśmy wyłącznie od kochania i rozpieszczania. Beata: Od wychowywania są ich rodzice. Jadzia za chwilę skończy cztery latka, Gucio sześć. Buzie im się nie zamykają. Są bardzo inteligentni, wszystko rozumieją. Gucio uwielbia bawić się z dziadkiem w chowanego. Artur: U nas jest mnóstwo różnych zakamarków. Czasami go szukam, szukam, szukam i nagle ogarnia mnie przerażenie: Boże, a jak ja go nie znajdę?! Jak w horrorze. Było dziecko i nagle dziecka nie ma… (śmiech). Oczywiście nasz syn i synowa nie pozwalają nam zbytnio ich rozpieszczać, ale notorycznie łamiemy te zakazy. Nie ma innej opcji. To są absolutnie najcudowniejsze dzieci na świecie. – Ten szczęśliwy związek i dobre życie to łut szczęścia czy ciężka praca? Beata: Jedno i drugie. Mamy wspólne poglądy. To jest ważne. Myślimy podobnie na temat większości spraw. Artur: Nasz związek polega na tym, że my zawsze zakładamy dobre intencje. Nie mam nawet cienia podejrzenia, że Beba zrobi coś wbrew mnie, i z mojej strony jest dokładnie tak samo. To nam przychodzi naturalnie. Beata: W naszym gronie mamy przyjaciół i znajomych, którzy się rozstali, zranili, którzy się kłócą. Na dobry związek trzeba pracować, na przykład zgodzić się na czerwoną kanapę w salonie… Artur: …o której marzyłem i przy pierwszej okazji wywalczyłem. Pufa jest żółta, a fotel niebieski, żeby było bardziej kolorowo (śmiech). Ale też poszedłem na kompromis i cała podłoga jest w kolorze szarym, ponieważ moja żona może ubrać się w każdy możliwy kolor, pod warunkiem że będzie czarny albo szary. Mówi się, że ludzie dzielą się na słusznych i kolorowych. W naszym małżeństwie Beba jest słusznym aniołem, a ja kolorowym ptakiem. Rozmawiała Beata Nowicka SPRAWDŹ TEŻ: Joanna Racewicz odpowiada na krytykę po „samoślubie”. Tak tłumaczy symbolikę ceremonii
Bagi i Magda Tarnowska coraz śmielej mówią o łączącym ich uczuciu. Tym razem zdradzili coś wyjątkowego
Przez wiele miesięcy fani zastanawiali się, czy między Bagim i Magdaleną Tarnowską jest coś więcej niż przyjaźń. W czerwcu para oficjalnie potwierdziła swój związek, a teraz zrobiła kolejny krok. Podczas transmisji na TikToku zakochani zdradzili, od kiedy są razem. Okazuje się, że data nie jest przypadkowa.
Ich relacja od początku wzbudzała ogromne emocje. Chemia, którą widzowie dostrzegli jeszcze podczas wspólnych występów w "Tańcu z gwiazdami", szybko stała się tematem licznych dyskusji w mediach społecznościowych. Choć przez długi czas oboje unikali jednoznacznych deklaracji, z czasem postanowili przestać ukrywać uczucie. Najpierw potwierdzili związek w romantyczny sposób, a teraz podzielili się z fanami kolejnym, bardzo osobistym szczegółem swojej historii. Bagi i Magda Tarnowska potwierdzili związek. Po miesiącach spekulacji przestali się ukrywać O tym, że Bagi i Magdalena Tarnowska mogą być parą, mówiło się od miesięcy. Widzowie zwracali uwagę na ich wyjątkową więź, która była widoczna jeszcze podczas wspólnej przygody z programem "Taniec z gwiazdami". Choć w mediach społecznościowych regularnie pojawiały się kolejne domysły, zakochani konsekwentnie chronili swoją prywatność i nie odnosili się do pojawiających się plotek. Przełom nastąpił na początku czerwca. To właśnie wtedy para opublikowała romantyczne nagranie z koncertu Kaśki Sochackiej. Uwieczniony na filmie pocałunek rozwiał wszelkie wątpliwości i stał się oficjalnym potwierdzeniem ich związku. Fani nie kryli radości, a pod publikacją błyskawicznie pojawiły się tysiące gratulacji i ciepłych komentarzy. Od tamtej pory Bagi i Magdalena Tarnowska coraz swobodniej pokazują wspólne chwile. Choć wciąż dbają o swoją prywatność, nie mają już oporów przed dzieleniem się z obserwatorami wybranymi momentami ze swojego życia. Dzięki temu ich sympatycy mogą lepiej poznać historię tej relacji. Tylko w VIVA! Bez Tabu: Brak pierścionka, nietypowa rozmowa z mamą... Beata Ścibakówna o nieznanych kulisach związku z Janem Englertem Bagi i Magda Tarnowska zdradzili, od kiedy są razem. "Mogę powiedzieć?" Choć oficjalnie potwierdzili swój związek dopiero w czerwcu, okazuje się, że ich historia rozpoczęła się znacznie wcześniej. Podczas jednej z transmisji na TikToku para postanowiła odpowiedzieć na pytanie nurtujące wielu obserwatorów – od kiedy właściwie są razem. Rozmowa przebiegła w bardzo swobodnej atmosferze. — Mogę powiedzieć? — zapytała Magdalena Tarnowska, spoglądając w stronę Bagiego. — No powiedz — odpowiedział influencer. Chwilę później padła konkretna data. Magdalena wyznała, że ich związek rozpoczął się 14 lutego. Ta szczera odpowiedź szybko obiegła media społecznościowe i spotkała się z entuzjastyczną reakcją fanów, którzy od miesięcy kibicowali tej relacji. Data nie umknęła również uwadze internautów. Walentynki od lat kojarzą się z miłością i początkiem romantycznych historii, dlatego wiele osób uznało, że trudno byłoby wyobrazić sobie bardziej symboliczny moment na rozpoczęcie wspólnej drogi. SPRAWDŹ TEŻ: Michał Wiśniewski przerwał milczenie w sprawie rozwodu. Ujawnia zaskakujące kulisy: "Żadna z moich byłych żon nie wchodziła z pozwem na 700 stron"
Ta miłość zmieniła jego życie. Gdy Tom Hanks poznał Ritę Wilson był... żonaty. Od 40 lat tworzą jedno z najtrwalszych małżeństw Hollywood
W Hollywood ich historia należy do wyjątków. Tom Hanks i Rita Wilson od ponad 37 lat tworzą zgodne małżeństwo, które przetrwało kryzysy, sukcesy i najtrudniejsze życiowe próby. Ich miłość do dziś pozostaje symbolem wzajemnego wsparcia i oddania.
Wzajemne wsparcie i zrozumienie. Wielka siła. I pewność, że będą ze sobą już zawsze. Małżeństwa takie jak Rity Wilson i Toma Hanksa w Hollywood są rzadkością. Ślub wzięli niemal 40 lat temu. On zwykł mówić, że to najlepsze, co go w życiu spotkało. Teraz ma na koncie niemal same sukcesy, ale zanim poznał Ritę, był na skraju załamania nerwowego. Tom Hanks twierdzi, że wszystko zawdzięcza ukochanej. Razem przetrwali mniejsze i większe kryzysy, lecz zawsze byli dla siebie ostoją. W Hollywood są razem i w życiu prywatnym, i zawodowym, bo Rita Wilson jest znaną producentką filmową. Poznaj historię ich wielkiej miłości! Tom Hanks i Rita Wilson - jak się poznali? Kiedy poznali się w 1981 roku na planie filmowym, nic nie zapowiadało, że kiedykolwiek osiągną sukces. Ponownie spotkali się cztery lata później przy okazji pracy nad produkcją "Ochotnicy" i kiedy poszli razem na kawę, poczuli, że spotkali drugą połowę. Rita, czyli Margarita Ibrahimoff – z pochodzenia Greczynka – podzielała aspiracje Toma. Zaiskrzyło od razu, ale nie mogli być razem. „Rita i ja po prostu spojrzeliśmy na siebie i bum! To było to. [...] Zapytałem, czy dla niej to coś prawdziwego i po prostu nie dało się temu zaprzeczyć”, mówił w jednym z wywiadów. Od 1978 roku Tom Hanks tkwił w destrukcyjnym małżeństwie z aktorką Susan Dillingham. Mieli dwoje dzieci: Colina, który urodził się dwa miesiące przed ich ślubem, i młodszą o pięć lat Elizabeth. Tom, by utrzymać rodzinę, łapał każdą pracę. Zarabiał 256 dolarów na tydzień – to grosze jak na Hollywood. Samantha dawała mu do zrozumienia, że był nieudacznikiem. Tom pił, sięgnął po narkotyki. Wiedział, że z Ritą miałby szansę na normalne życie, ale nie potrafił odejść. Nie chciał, by jego dzieci przechodziły przez to samo, co on w dzieciństwie. Jego rodzice rozstali się, a on i jego rodzeństwo młodość spędzili w podróży, a także lądowali w rodzinach zastępczych. „Szukałem tego, czego sam nie doświadczyłem”, opowiadał w wywiadzie dla „The Rolling Stone” Problem nieszczęśliwego małżeństwa Toma Hanksa rozwiązał się sam, kiedy po dziewięciu latach Samantha wystąpiła o rozwód. Tom wspominał: „To był koszmar. Chciała ograniczyć moje prawa ojcowskie. Twierdziła, że znęcałem się nad dziećmi. Na szczęście, sąd nie dał jej wiary”. Tom uwolnił się od żony w 1987 roku. Rita czekała na niego cierpliwie. W sylwestra 87. roku, na 10 sekund przed Nowym Rokiem, Tom Hanks poprosił ją o rękę. Pobrali się 30 kwietnia 1988 roku. „I wtedy zaczyna się najpomyślniejszy dla nas okres”, mówił Tom. Za rolę w „Dużym” dostał pierwszą nominację do Oscara. Niespodziewanie jego „przeciętność” stała się atutem. Dla ich związku z Ritą był to jednak trudny moment. Tom chciał, aby dzieci zapamiętały ojca jako zawsze uśmiechniętego faceta, który był z nimi, ale większość czasu był z dala od nich, na planie. Ktoś musiał zająć się domem, dlatego Rita odłożyła swoje aspiracje na bok. Gdy dzieci – Chet, który urodził się w 1990 roku i o pięć lat młodszy Truman – były małe, w ogóle zrezygnowała z pracy i wzięła na siebie wszystkie domowe obowiązki. Czytaj też: Tylko w VIVA! Bez Tabu: Brak pierścionka, nietypowa rozmowa z mamą... Beata Ścibakówna o nieznanych kulisach związku z Janem Englertem Tom Hanks i Rita Wilson: historia miłości. Są razem na dobre i na złe W Hollywood Hanks zyskał opinię aktora, który gwarantował, że film stawał się hitem. Zarabiał miliony za role, ale na tym sukcesy się nie kończyły. Od 2000 roku zaczął także produkować filmy. I znów okazało się, że ma świetne wyczucie do dobrych scenariuszy. Rita, która odchowała dzieci, dołączyła do męża. Są jedną z najlepiej zarabiających par w show-biznesie. Mają kilka domów, prywatny odrzutowiec i ogromną kolekcję starych maszyn do pisania. Tom Hanks docenia wsparcie i pomoc, którą zapewniła mu żona i wie, że nie osiągnąłby sukcesu bez niej. Sam także wspierał ją w trudnych chwilach, kiedy kilka lat temu walczyła z ciężką chorobą. Rita Wilson w 2015 roku poinformowała media, że walczy z rakiem. „Przeszłam podwójną mastektomię i rekonstrukcję piersi po diagnozie inwazyjnego nowotworu piersi. Teraz wracam do zdrowia. Co najważniejsze, rokowania są dobre. Dlaczego? Bo nowotwór został wykryty we wczesnym stadium, mam doskonałych lekarzy i otrzymałam drugą opinię. Wczesna diagnoza jest kluczowa. Mam nadzieję, że to zachęci ludzi do skonsultowania swojej diagnozy i zaufania instynktowi, który podpowiada, że coś jest nie tak. Jestem bardzo wdzięczna za wszystkie modlitwy, życzenia i troskę, jaką mi okazywaliście. Nie mam raka! Jestem w 100 procentach zdrowa!”, napisała wtedy Rita Wilson na Facebooku. Zobacz też: Syn Joanny Racewicz zamknął ważny rozdział. Jej wyznanie o "pustym gnieździe" chwyta za serce Tom Hanks i Rita Wilson o recepcie na udany związek Za fasadą hollywoodzkiego sukcesu kryje się historia, która od lat inspiruje miliony. Tom Hanks wielokrotnie podkreślał, że jego małżeństwo z Ritą Wilson nie opiera się na przypadku ani bajkowej wizji miłości. W rozmowie z Oprah Winfrey aktor wrócił pamięcią do początków ich wspólnej drogi i opowiedział o tym, co jego zdaniem stało się fundamentem ich wyjątkowej relacji. Jak wyznał, o trwałości ich związku przesądziły czas, dojrzałość oraz wspólna gotowość do zbudowania głębokiej, intymnej więzi. Nie zabrakło również osobistej refleksji na temat odpowiedzialności, jaką niesie ze sobą małżeństwo. „Sukces naszego związku był kwestią czasu, dojrzałości i naszej chęci nawiązania intymnej więzi. [...] Kiedy poślubiłem Ritę, pomyślałem - to będzie wymagało ode mnie pewnych zmian”. przyznał aktor, pokazując, że prawdziwa miłość to nie tylko uczucie, ale także świadoma decyzja o rozwoju i gotowość do zmiany dla drugiej osoby. Choć przez dekady ich życie nieustannie toczyło się w świetle reflektorów, jedno pozostało niezmienne – sposób, w jaki patrzą na siebie i z czułością splatają dłonie podczas kolejnych premier, gal i branżowych wydarzeń. Tom Hanks niejednokrotnie podkreślał, że największym szczęściem w jego życiu jest właśnie Rita Wilson. W rozmowie z „Your Tango” w 2021 roku z rozbrajającą szczerością opowiadał o miłości, która nie zależy od upływu czasu, wyglądu ani życiowych zmian. „Ta kobieta kochała mnie, gdy byłem chudy, i kochała mnie, gdy byłem gruby. Kochała mnie, gdy byłem łysy, i kochała mnie z włosami. Wiem, że ta kobieta mnie kocha. Jestem więc szczęściarzem”, mówił. Równie pięknie o swoim mężu mówi Rita Wilson. Dwa lata temu z okazji jego urodzin opublikowała na Instagramie krótkie życzenia, w których zawarła wszystko, co najważniejsze. „Niesiesz radość wszędzie tam, gdzie się pojawiasz”, napisała, przypominając, że czasem jedno zdanie potrafi powiedzieć o miłości więcej niż najdłuższe wyznanie. Zobaczcie ich wspólne zdjęcia!
Syn Joanny Racewicz zamknął ważny rozdział. Jej wyznanie o "pustym gnieździe" chwyta za serce
Życie Joanny Racewicz nie raz wystawiało ją na najtrudniejsze próby. Po latach samotnego wychowywania syna Igora i wspólnego przechodzenia przez bolesne doświadczenia przyszedł moment, który przyniósł łzy, ale tym razem były to łzy dumy. Dziennikarka pokazała świadectwo dojrzałości 18-letniego syna i nie ukrywała, że dla nich obojga kończy się ważny rozdział, a zaczyna zupełnie nowy.
Dziennikarka opublikowała na Instagramie zdjęcie świadectwa dojrzałości Igora, a później zamieściła poruszające nagranie, w którym opowiedziała o emocjach towarzyszących każdemu rodzicowi obserwującemu, jak jego dziecko wkracza w dorosłość. Syn Joanny Racewicz jest jej całym światem. Ich historia od lat porusza Joanna Racewicz wychowuje Igora samotnie od czasu tragicznej śmierci swojego męża, Pawła Janeczka, który zginął w katastrofie smoleńskiej w 2010 roku. Syn był wtedy zaledwie dwuletnim chłopcem. Dziennikarka wielokrotnie podkreślała, że to właśnie on dawał jej siłę, by każdego dnia iść naprzód i odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Dziś Igor jest już pełnoletni. W ostatnich miesiącach Joanna Racewicz dzieliła się z obserwatorami kolejnymi ważnymi momentami z jego życia – 18. urodzinami czy studniówką. Za każdym razem nie kryła dumy, ale jednocześnie podkreślała, że coraz bardziej szanuje potrzebę prywatności syna i jego prawo do samodzielnego budowania własnej drogi. Tylko w VIVA! Bez Tabu: Brak pierścionka, nietypowa rozmowa z mamą... Beata Ścibakówna o nieznanych kulisach związku z Janem Englertem Joanna Racewicz pokazała świadectwo dojrzałości syna. Jej słowa chwytają za serce W dniu ogłoszenia wyników matur Joanna Racewicz opublikowała zdjęcie świadectwa dojrzałości Igora. Do fotografii dołączyła krótki, niezwykle emocjonalny wpis: "Kocham. Jestem wzruszona, jestem dumna, jestem wdzięczna. Synku, szerokiej drogi." Chwilę później zamieściła także nagranie, w którym opowiedziała o tym, co czuje w chwili, gdy jej syn rozpoczyna kolejny etap życia. Nie ukrywała wzruszenia i z trudem powstrzymywała łzy. Dziennikarka przyznała, że matura jest czymś znacznie więcej niż tylko egzaminem kończącym szkołę średnią. "Jestem dumna, wzruszona, szczęśliwa, bo to jest taki niezwykły moment, kiedy dziecko przynosi do domu dokument, świadectwo dojrzałości, a tam czarno na białym, że zdał, że gotowy do drogi, (...) do nowego życia. Trzeba będzie się przyzwyczaić do ciszy i do pustego gniazda. Do telefonów raz na jakiś czas. Koniec jakiegoś ważnego etapu i początek kolejnego, który dla nas jest niespodzianką, tajemnicą i zagadką. Nie będzie łatwo na pewno, ale damy radę, co?" - powiedziała. SPRAWDŹ: Joanna Racewicz przerywa milczenie po „ślubie ze sobą”. Wyjaśnia, co naprawdę miała na myśli
Fani pogrążeni w żałobie. Nie żyje Louise Lasser. Muza i była żona Woody’ego Allena odeszła w wieku 87 lat
Hollywood żegna Louise Lasser. Aktorka, która zdobyła popularność dzięki serialowi „Mary Hartman, Mary Hartman” i przez lata była związana z Woodym Allenem zarówno prywatnie, jak i zawodowo, zmarła w wieku 87 lat.
Świat filmu i telewizji obiegła smutna wiadomość. Louise Lasser – aktorka znana z kultowego serialu „Mary Hartman, Mary Hartman” i była żona Woody'ego Allena – zmarła w wieku 87 lat. Informacja o jej śmierci poruszyła wielbicieli jej twórczości. Artystka odeszła w swoim domu na Manhattanie w Nowym Jorku. Louise Lasser nie żyje. Miała 87 lat Wiadomość o śmierci Louise Lasser poruszyła świat filmu i telewizji, przywołując pamięć o aktorce, która swoją charyzmą i ekranową obecnością zapisała się w historii amerykańskiej popkultury. Dla milionów widzów pozostanie przede wszystkim niezapomnianą gwiazdą serialu „Mary Hartman, Mary Hartman” – produkcji, która uczyniła z niej jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy telewizji swoich czasów. Smutną wiadomość przekazała przyjaciółka aktorki, Susan Charlotte. Louise Lasser zmarła 6 lipca w swoim domu na Manhattanie w Nowym Jorku. Miała 87 lat, pozostawiając po sobie role, które do dziś zajmują ważne miejsce w historii amerykańskiej telewizji. Czytaj też: Spotkali się po 30 latach i dostali drugą szansę. Wszystko zaczęło się od jednego telefonu Jej historia w świecie show-biznesu rozpoczęła się na deskach Broadwayu. W 1962 roku Louise Lasser została dublerką Barbry Streisand w musicalu „I Can Get It For You Wholesale”, otwierając tym samym rozdział kariery, która z czasem zaprowadziła ją przed kamery filmowe i telewizyjne. Niedługo później rozpoczęła swoją filmową drogę, debiutując w obrazie „What's Up, Tiger Lily?” w reżyserii Woody'ego Allena. Kolejne lata przyniosły role w jego następnych produkcjach – „Take the Money and Run”, „Bananas” oraz „Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o seksie, ale baliście się zapytać”. Przełomem w jej karierze okazała się jednak kreacja Mary Hartman, która przyniosła jej nominację do prestiżowej nagrody Emmy i na stałe ugruntowała jej pozycję w amerykańskiej telewizji. W następnych latach regularnie pojawiała się na małym ekranie, dołączając do obsady takich seriali jak „Taxi” czy „Girls”. Z kamerą pożegnała się dopiero w 2022 roku. Ostatni raz widzowie mogli zobaczyć Louise Lasser w filmie „Śmieszne strony”, w którym wystąpiła u boku Clive'a Owena, domykając trwającą sześć dekad zawodową drogę. Małżeństwo z Woodym Allenem Przez lata trudno było opowiadać o Louise Lasser, nie wspominając o Woodym Allenie. Ich drogi przecięły się na początku lat 60. w tętniącym życiem nowojorskim środowisku artystycznym. Kilka lat później, w 1966 roku, stanęli na ślubnym kobiercu, tworząc parę, która wzbudzała zainteresowanie nie tylko ze względu na życie prywatne, ale także twórcze ambicje. Choć ich małżeństwo zakończyło się w 1970 roku, zawodowa więź okazała się znacznie trwalsza. Louise Lasser pozostała jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy pierwszego etapu filmowej kariery Allena. W świecie kina często określano ją mianem jednej z pierwszych muz reżysera. Ich ostatnim wspólnym projektem były „Stardust Memories”. Sama Lasser nigdy nie umniejszała znaczenia tej współpracy. Wręcz przeciwnie – wielokrotnie podkreślała, że wspólnie spędzone lata pozostawiły trwały ślad nie tylko w jej życiu, ale i zawodowej drodze. Jak przyznawała, właśnie dzięki filmom Allena mogła stworzyć role, które uważała za jedne z najważniejszych w swoim dorobku. „Uwielbiam jego twórczość. Ta relacja miała na mnie ogromny wpływ, pod każdym względem. To ciekawe [...]. Wiele moich najlepszych ról pochodzi właśnie z jego twórczości”, mówiła [cytat za tvn.pl]. Źródło: Plejada, Tvn.pl, Wikipedia
Jedno spotkanie odmieniło ich życie, dziś są razem od 25 lat. Nie każdy wie, kto jest ojcem ich związku. Tak Joanna i Wojciech Wysoccy mówią o początkach swojej relacji
Ćwierć wieku razem, wspólna pasja i historia pełna nieoczekiwanych zwrotów. Joanna i Wojciech Wysoccy opowiedzieli o miłości, która zaczęła się od... dwóch pierwszych spotkań, z których jedno tylko ona zachowała w pamięci.
Ich historia pokazuje, że przypadek potrafi napisać najpiękniejsze scenariusze. Joanna i Wojciech Wysoccy od 25 lat tworzą szczęśliwe małżeństwo, choć ich drogi przecięły się znacznie wcześniej. O kulisach swojego poznania, roli Wiktora Zborowskiego oraz wspólnej pracy w Teatrze Kwadrat opowiedzieli w programie „Dzień Dobry TVN”. Joanna i Wojciech Wysoccy - ich historia zaczęła się dwa razy Niektóre historie miłosne mają swój wyraźny początek. W przypadku Joanny i Wojciecha Wysockich trudno wskazać tylko jeden moment. Oficjalnie ich drogi połączyły się podczas w 1998 roku na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. To właśnie tam, jak wspomina aktor, rolę dyskretnego swata odegrał Wiktor Zborowski. Jak opowiadał Wojciech Wysocki, przyjaciel przedstawił go Joannie, dodając z właściwym sobie humorem, że ma do czynienia z „bardzo poważnym facetem po przejściach”, któremu warto zaufać. Ulubieniec widzów miał za sobą trudny etap życia. Był po rozwodzie, miał za sobą poważne problemy zdrowotne. Mimo tych doświadczeń długo nie potrafił odnaleźć wewnętrznego spokoju. Rozstanie z pierwszą żoną przeżywał bardzo boleśnie. Zamieszkał samotnie w kawalerce i przez kolejne lata świadomie stronił od nowych relacji, obawiając się kolejnego rozczarowania. Był przekonany, że szczęście w życiu osobistym już go nie spotka. Los miał jednak dla niego zupełnie inny scenariusz. Czytaj też: Po porażce zalał się łzami, wyznał, że na mundialu już nigdy nie zagra. Ale Cristiano Ronaldo nie pozwoli o sobie zapomnieć. Ma już nowy plan Zupełnie inny obraz tamtej chwili miała Joanna Wysocka. W rozmowie z prowadzącymi Dzień Dobry TVN opowiadała: „Prawda jest taka, że przyjechali artyści na gościnne występy do Wrocławia i troszkę sobie ze mnie żartowali. Oczywiście, Wiktor mi powiedział: „Słuchaj, przyjdę za chwileczkę do ciebie z dwoma panami. [przyp. red. Drugim był Grzegorz Wąs]. Grzesiek jest zajęty, ma żonę wspaniałą, dzieci, a ten drugi jest wolny. Rób co chcesz”. I w związku z tym, co powiedział Wiktor, bardzo mnie to usztywniło”, mówiła. Tamto spotkanie, które początkowo wywołało jedynie niepewność i onieśmielenie, z czasem okazało się początkiem czegoś znacznie większego. U swojego boku odnaleźli miłość, ale także poczucie bezpieczeństwa i życiową równowagę. Ponad dwadzieścia pięć lat później małżonkowie z ciepłem wspominają moment spotkania, podkreślając, że właśnie wtedy rozpoczął się wspólny rozdział ich życia. A w 1999 roku powitali na świecie ukochaną córkę, Rozalię. Spotkanie w autobusie, którego Wojciech Wysocki... nie zapamiętał Najbardziej zaskakujący fragment ich historii wydarzył się jednak znacznie wcześniej. Okazuje się, że małżonkowie mieli okazję spotkać się przed wspomnianym wydarzeniem. Joanna Wysocka pamięta doskonale pewien sobotni poranek. Była godzina 6.30, autobus linii 107 dojechał na końcowy przystanek. W pojeździe panowała cisza, gdy nagle do środka wszedł Wojciech Wysocki. Był już wówczas rozpoznawalnym aktorem, dlatego – jak wspomina Joanna – siedziała onieśmielona, obserwując go z bliska. Aktor usiadł obok niej, jednak podróż szybko zakończył... snem. Wojciech Wysocki nie pamiętał tego spotkania. Ale dla Joanny pozostało ono wyjątkowym wspomnieniem, dla niego było jedynie nieświadomym epizodem, który dopiero po latach nabrał zupełnie nowego znaczenia. „To było jakieś dziesięć lat wcześniej, zanim naprawdę się poznaliśmy. Oboje pochodzimy ze Szczecina, a ja z pobliskich Polic. Pamiętam pustego Ikarusa na końcowym przystanku autobusu linii 107. Wróciłam wtedy nocnym pociągiem z Wrocławia, był sobotni poranek. Usiadłam w autobusie zupełnie sama... Nagle patrzę i do autobusu zbliża się Wojciech Wysocki. Siada koło mnie. Był już bardzo mi znanym aktorem. I zasnął [...] Siedziałam jak trusia. Obudził się na swoim przystanku i wysiadł”, opowiada ukochana aktora. „No i ja tego oczywiście nie pamiętałem”, odparł Wojciech Wysocki. Czytaj też: Zaręczyli się po kilku miesiącach znajomości, dziś świętują 8. rocznicę ślubu. Tak zakochani mówili nam o swojej miłości: "Tworzymy turbo duet od zadań specjalnych" Ćwierć wieku razem i wspólna pasja do teatru Choć ich życie prywatne i zawodowe nieustannie się przenikają, oboje przyznają, że współpraca nie zawsze jest najłatwiejszym doświadczeniem. Joanna Wysocka z charakterystyczną szczerością mówi, że niechętnie pracuje z mężem. Jednocześnie nie ukrywa, że z biegiem lat udało im się wypracować własny sposób działania. Szczególnym momentem okazała się pierwsza wspólna premiera w Teatrze Kwadrat. Jak przyznała producentka, było to przedstawienie, podczas którego się nie pokłócili, a całość zakończyła się sukcesem. „Niechętnie pracuję z mężem. [...] Jakoś sobie dajemy radę. Akurat w Teatrze Kwadrat to była pierwsza nasza taka premiera [przyp. red. „Żegnaj, panie Szekspir!”], gdzie się w ogóle nie pokłóciliśmy i był sukces”, mówiła producentka teatralna. To udowadnia, że nawet jeśli wspólna praca wymaga kompromisów, może przynosić satysfakcję i zawodowe spełnienie. Historia Joanny i Wojciecha Wysockich pokazuje, że najtrwalsze relacje nie zawsze rozwijają się według przewidywalnego scenariusza. Czasem potrzebują odpowiedniego momentu, przypadkowego spotkania i osoby, która zdecyduje się połączyć dwie drogi. Dziś, po 25 latach wspólnego życia i wielu przebytych doświadczeniach ich opowieść pozostaje świadectwem relacji opartej na wzajemnym zaufaniu, wsparciu, wspólnej pasji do teatru i codziennym byciu obok siebie.
Jacek Cygan i jego żona są nierozłączni od niemal pięciu dekad. Mało kto wie, jak zaczęła się ich historia. Oto sekret ich miłości
Napisał słowa do największych polskich przebojów, ale największy hit stworzył we własnym życiu. Jacek Cygan i jego żona Ewa od prawie 50 lat tworzą zgodny duet, którego historia zaczęła się przez zupełny przypadek. Z okazji urodzin artysty przypominamy, jak narodziła się ich wyjątkowa miłość i co sprawia, że do dziś są nierozłączni.
Napisał słowa do największych przebojów polskiej sceny muzycznej. To właśnie spod jego pióra wyszły takie hity jak „Wypijmy za błędy”, „To nie ja”, „Wszystko ma swój czas”, „Chwytaj dzień” czy „Czas nas uczy pogody”. Na swoim koncie ma ponad tysiąc piosenek i od lat zachwyca talentem jako poeta, scenarzysta oraz organizator festiwali. A jak wygląda jego życie z dala od reflektorów? Jacek Cygan od prawie 50 lat jest szczęśliwym mężem Ewy, z którą stworzył niezwykle zgodny duet. Ich historia zaczęła się od przypadkowego spotkania i z czasem przerodziła się w wielką miłość. Z okazji urodzin artysty wracamy do ich wyjątkowej historii i przypominamy, co mówili o uczuciu, które połączyło ich na całe życie. Jacek Cygan i Ewa Łabuńska: jak się poznali? Historia miłości małżonków „Przekonałem się, że Ewa jest niezwykle interesującą osobą. Mądra, otwarta, serdeczna. Zobaczyłem w niej partnerkę na całe życie”, mówił o ukochanej. Ich drogi mogły nigdy się nie przeciąć, gdyby nie splot szczęśliwych okoliczności. Zanim Jacek Cygan stał się jednym z najwybitniejszych autorów tekstów piosenek w Polsce, wybrał zupełnie inną ścieżkę. Niewiele osób pamięta, że studiował na wydziale cybernetyki Wojskowej Akademii Technicznej. Po ukończeniu studiów podjął jednak odważną decyzję — zrezygnował z wyuczonego zawodu i postanowił związać swoją przyszłość z muzyką, całkowicie poświęcając się pisaniu tekstów. A wszystko zaczęło się w 1978 r. Jacek Cygan i Ewa Łabuńska poznali się na Festiwalu Piosenki Studenckiej w garderobie Teatru im. Słowackiego w Krakowie. On pracował z zespołem Nasza Basia Kochana, którego był współzałożycielem, a pani Ewa pełniła rolę asystentki reżysera festiwalu i była aktorką studenckiego teatru Gong 2. „Siedziałem w garderobie w Teatrze Słowackiego i czekałem na próbę, którą mieliśmy odbyć z zespołem Nasza Basia Kochana”, mówił Jacek Cygan. „Nagle wpada blondynka z rozwianym włosem i pyta: – A ta Nasza Basia Kochana, to kto? – Mówię: – To ja. Ona zaś: – A reszta gdzie? A ja: – Reszta idzie, to są artyści! I to była właśnie Ewa, moja obecna żona, która wywodziła się z ruchu studenckiego i pełniła wtedy rolę asystenta reżysera. Tak poznaliśmy się w 1978 r. Czyli do zbliżenia doszło przez śpiewanie", dodawał w wywiadzie dla archiwumandrzejamolika.pl. Co jakiś czas spotykali się podczas na imprezach artystycznych. Odkrywali, że łączy ich coś więcej. „Później spotykaliśmy się w różnych miejscach związanych z kulturą studencką — na próbach, koncertach, przy ogniskach. Byliśmy sobą tak zafascynowani, że aż zakochani!”, tłumaczyła pani Ewa w jednym z wywiadów. Od tamtej pory są nierozłączni i nie wyobrażają sobie bez siebie życia. Jacek Cygan i jego żona: Szczęśliwi i nierozłączni od lat Wybranka serca Jacka Cygana jest jego muzą i wierną recenzentką. Małżonkowie mogą na siebie liczyć w każdej sytuacji. Ewa Łabuńska wspiera ukochanego w tworzeniu, dba o dom. Pragnęła, by mógł w pełni poświęcać się pasji. „Byłam pewna po dwóch, trzech latach wspólnego bycia, mieszkania razem, że on musi pisać piosenki, a nie doktorat z języków maszyn”, tłumaczyła. Jacek Cygan podkreśla, jak wiele jej zawdzięcza i nie ukrywa, że żona jest wszechstronnie utalentowana. „Gdyby nie ona, nie płaciłbym rachunków, ponieważ nie wiem, gdzie się je płaci. Krany by przeciekały, drzwi skrzypiały, podłogi trzeszczały, a tynki odpadały, bo do prac domowych mam dwie lewe ręce”, wspominał. Artysta docenia również zdolności kulinarne ukochanej. „Przyrządza potrawy z taką łatwością i lekkością, tak szybko i pomysłowo, z takim talentem, że ja mogę co najwyżej próbować napisać o tym wiersz lub piosenkę”, mówił. Choć różnią się temperamentem i inaczej patrzą na świat, od lat udowadniają, że przeciwieństwa potrafią stworzyć wyjątkowo trwały związek. To właśnie te różnice stały się jednym z fundamentów ich relacji. „Na pewno jest jedna różnica bardzo charakterystyczna. Jestem osobą, która robi dwa kroki do przodu i cztery do tyłu, lubię się zapatrzeć w księżyc. Natomiast moja żona stąpa twardo po ziemi, jest konsekwentna, stanowcza. Ale jest między nami harmonia”, zaznaczał artysta w Dobrym Tygodniu. Czytaj też: Joanna Racewicz przerywa milczenie po „ślubie ze sobą”. Wyjaśnia, co naprawdę miała na myśli Jacek Cygan i Ewa Cygan: jak dziś wygląda ich życie? Jacek Cygan z ukochaną żoną uwielbiają wspólne podróże, cieszą się małymi rzeczami. Kolekcjonują wspomnienia, ładują baterie i szukają inspiracji. „Ewa preferuje Francję, a ja Włochy. Nie jedziemy do kurortu czy pięciogwiazdkowego hotelu. Szukamy naszych miejsc, na przykład brzegu, z którego mamy akurat ochotę popatrzeć na morze. Albo siadamy wieczorem pod murem i pijemy lokalne wino”, mówił autor hitowych piosenek [cytat za pomponik.pl]. Zakochanych łączy też miłość do muzyki, teatru i… życia. „Staramy się nie żyć automatycznie, nie robić tego, co wypada, tylko iść swoją drogą. Lubimy też razem podróżować, zadedykowałem jej mój tom wierszy „Ambulanza”, zwierzał się Jacek Cygan na łamach Dobrego Tygodnia. Przez lata wspólnego życia wypracowali własny sposób na szczęśliwe małżeństwo. Jak podkreślają, kluczem do trwałej relacji jest uważność na potrzeby drugiej osoby i szczera rozmowa. „Trzeba słuchać drugiej osoby, wsłuchiwać się w nią. Dbać o to, by zawsze było dla niej miejsce w naszym życiu”, podkreślał tekściarz. Czytaj też: Jest dla niej jak ojciec, zawdzięcza mu swój sukces na Eurowizji. Niezwykła przyjaźń Edyty Górniak i Jacka Cygana przetrwała ponad trzy dekady Życzymy wszystkiego, co najpiękniejsze!
Spojrzenie, uśmiech, ten sam magnetyzm. Wnuczka Grażyny Szapołowskiej wygląda jak jej kopia sprzed lat
Karolina Matej coraz śmielej zaznacza swoją obecność w świecie aktorstwa, ale dla wielu pozostaje przede wszystkim ukochaną wnuczką Grażyny Szapołowskiej. Choć łączy je nie tylko uderzające podobieństwo, same podkreślają, że najcenniejsza jest wyjątkowa więź budowana od dzieciństwa. Ich wspólne wspomnienia i szczere wyznania pokazują, jak wiele dla siebie znaczą.
O Karolinie Matej mówi się coraz częściej nie tylko dlatego, że rozwija aktorską karierę. Internauci od lat zwracają uwagę na jej niezwykłe podobieństwo do Grażyny Szapołowskiej z czasów największej filmowej świetności. Wysokie kości policzkowe, charakterystyczne spojrzenie i naturalna elegancja sprawiają, że wiele osób nie ma wątpliwości, po kim odziedziczyła urodę. Jednak za tymi porównaniami kryje się historia znacznie ciekawsza niż rodzinne podobieństwo. To opowieść o bliskości, wzajemnym zaufaniu i relacji, która przez lata tylko się umacniała. Grażyna Szapołowska i Karolina Matej. Relacja, która dojrzewała przez lata Grażyna Szapołowska wielokrotnie podkreślała, że wnuczka od najmłodszych lat towarzyszyła jej w ważnych momentach zawodowego życia. Jedno z najpiękniejszych wspomnień aktorki związane jest z teatrem. W rozmowie dla magazynu „VIVA!” opowiadała o spektaklu „Księżniczka czardasza”, podczas którego kilkuletnia Karolina siedziała na widowni. „I z górnej loży słyszałam: Babcia! Moja babcia! Brawo!” – wspominała z uśmiechem Grażyna Szapołowska. To właśnie takie chwile budowały ich więź. Choć Karolina od dziecka wiedziała, że jej babcia jest jedną z najwybitniejszych polskich aktorek, z czasem zaczęła patrzeć na nią również z perspektywy osoby, która sama poznaje tajniki aktorskiego zawodu. Przełomowym momentem okazał się seans odrestaurowanej wersji filmu „Tabu” Andrzeja Barańskiego. Jak przyznała Karolina, dopiero wtedy w pełni zrozumiała skalę talentu swojej babci. „Dotarło do mnie, że babcia wykonała kawał świetnej roboty. (...) Babcia była wspaniała. Poczułam podziw: wow, jesteś fantastyczną aktorką” – mówiła. To doświadczenie sprawiło, że rodzinna duma przerodziła się w szczery podziw dla artystki, której dorobek od dekad zajmuje ważne miejsce w historii polskiego kina. „Jestem wzruszona, że mam taką babcię”. Karolina Matej szczerze o swojej największej inspiracji Choć Grażyna Szapołowska od lat jest ikoną polskiej kultury, w domu pozostaje przede wszystkim babcią. Karolina Matej nie ukrywa, że właśnie w tej roli jest dla niej najważniejsza. W rozmowie opublikowanej w 2025 roku młoda aktorka przyznała, że ich relacja opiera się przede wszystkim na zaufaniu i wzajemnym szacunku. „Dobrze się dogadujemy. Jest moją mentorką — chyba mogę tak powiedzieć — na pewno jest moją inspiracją. Jestem w nią wpatrzona, odkąd jestem świadoma.” Jednocześnie podkreśla, że dopiero własne doświadczenia aktorskie pozwoliły jej zrozumieć, ile pracy wymaga stworzenie wiarygodnej filmowej postaci. „Jestem po prostu pod wielkim wrażeniem, jestem jej fanką i w ogóle jestem wzruszona, że mam taką babcię i się nią jaram.” Karolina zdradziła również, że choć rzadko prosi babcię o szczegółowe wskazówki dotyczące konkretnych ról, jedna rada Grażyny Szapołowskiej towarzyszy jej nieustannie. „Pamiętaj! Tu nagle przyciśnij i odpuść. Zawsze bądź prawdziwa i naturalna.” To właśnie autentyczność i szczerość przed kamerą aktorka uważa za najważniejszą lekcję, jaką wyniosła z rozmów z babcią. Ich wyjątkową więź coraz częściej mogą obserwować także fani. Karolina chętnie pokazuje wspólne chwile z Grażyną Szapołowską w mediach społecznościowych, udowadniając, że łączy je nie tylko rodzinna więź, ale również przyjaźń i prawdziwa radość z bycia razem. Dużą sympatię internautów zdobył cykl krótkich nagrań „Girls Talk”, w którym babcia i wnuczka w swobodnej, pełnej humoru atmosferze rozmawiają o codzienności, relacjach, miłości czy różnicach pokoleniowych. Naturalność obu kobiet sprawia, że kolejne odcinki spotykają się z ciepłym przyjęciem obserwatorów. To nie jedyny materiał, którym Karolina Matej zwróciła uwagę internautów. Jakiś czas temu opublikowała na TikToku film, w którym odtworzyła kultowe zdjęcia Grażyny Szapołowskiej z młodości. Nagranie opatrzyła krótkim opisem: „Znalazłam zdjęcia babci z młodości i spróbowałam je odtworzyć”. W filmie zestawiła cztery archiwalne fotografie Grażyny Szapołowskiej ze współczesnymi kadrami, na których odtworzyła charakterystyczne pozy, fryzury i stylizacje swojej babci. Wśród wykorzystanych zdjęć znalazły się między innymi kadry z kultowego filmu „Krótki film o miłości” w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego. Efekt okazał się na tyle przekonujący, że wielu internautów zwracało uwagę na uderzające podobieństwo obu kobiet. Nagranie szybko zdobyło popularność w serwisie TikTok, gromadząc ponad 30 tys. polubień oraz około 930 komentarzy. Sam projekt był nie tylko kreatywnym nawiązaniem do młodości Grażyny Szapołowskiej, ale także subtelnym wyrazem podziwu Karoliny dla artystycznego dorobku swojej babci. Zobacz też: Szapołowska drżała o życie wnuczki, tej sytuacji nigdy nie zapomni. Aktorka ujawniła rodzinne sekrety View oEmbed on the source website Grażyna Szapołowska nigdy nie narzucała wnuczce swojej drogi Choć dziś Karolina Matej coraz śmielej rozwija aktorską karierę, nie od początku widziała swoją przyszłość na planie filmowym. Jak sama przyznaje, długo wydawało jej się, że ten zawód nie jest dla niej. Dopiero studia w Warszawskiej Szkole Filmowej sprawiły, że odkryła prawdziwą pasję. Co ciekawe, Grażyna Szapołowska nigdy nie próbowała przekonać wnuczki do pójścia w jej ślady. „Babcia mnie w tę stronę nie pchała — wspiera mnie, ale nigdy mnie do niczego nie zmusza, tylko podsuwa myśli: »Może byś namalowała obraz, a może byś chciała śpiewać?«.” To podejście doskonale pokazuje, jak wygląda ich relacja. Zamiast wywierać presję, Grażyna Szapołowska starała się inspirować wnuczkę do poszukiwania własnej drogi i odkrywania talentów. Dziś Karolina ma już na swoim koncie role w serialach „Komisarz Alex”, „Dzielnica strachu” czy „Zdrada”, a także ukończoną Warszawską Szkołę Filmową. Coraz wyraźniej zaznacza swoją obecność w branży, jednocześnie podkreślając, że chce być oceniana przede wszystkim przez pryzmat własnej pracy.
W dzieciństwie była córeczką tatusia. Gdy zachorowała, ojciec zrobił coś niezwykłego. Później oboje odnieśli ogromne sukcesy
Jerzy Buzek obchodzi dziś urodziny. Były premier i wieloletni eurodeputowany zapisał się w historii polskiej polityki, ale w życiu prywatnym od lat pozostaje przede wszystkim oddanym mężem i ojcem. Relacja z córką, aktorką Agatą Buzek, od zawsze opierała się na wzajemnym wsparciu, zaufaniu i trosce.
Choć przez lata pełnił najważniejsze funkcje państwowe i reprezentował Polskę na arenie międzynarodowej, Jerzy Buzek wielokrotnie podkreślał, że rodzina jest dla niego najważniejsza. W dniu jego urodzin warto przypomnieć historię wyjątkowej więzi, jaka łączy go z córką Agatą Buzek. Polityk wspierał ją zarówno w realizacji aktorskich marzeń, jak i w najtrudniejszych chwilach, gdy jako dziecko zmagała się z ciężką chorobą. Wykształcenie Jerzego Buzka Na swoim oficjalnym blogu chętnie opisuje kulisy życia prywatnego oraz przedstawia czytelnikom swoją zawodową podróż. „Po maturze rozpocząłem studia na Wydziale Mechaniczno - Energetycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Tam w 1963 roku uzyskałem dyplom magistra inżyniera mechanika-energetyka. Po ukończeniu studiów rozpocząłem pracę w Instytucie Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach, gdzie w 1969 roku zdobyłem stopień doktora nauk technicznych. Właśnie tam poznałem Ludgardę Czaplę. W czerwcu 1974 r. wzięliśmy ślub. Przez następne lata, do dzisiaj pracowaliśmy w tym sam instytucie. W 1976 roku urodziła się Agata, dzisiaj już aktorka teatru Ateneum w Warszawie z dorobkiem kilku premier teatralnych i filmowych", czytamy na jego profilu. CZYTAJ TEŻ: Gdy Agata Buzek zachorowała, lekarze załamywali ręce. Dzięki wsparciu rodziców przetrwała najtrudniejszy okres w życiu <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/imgojE55c-888864a.jpg" width="1600" height="2400" alt=""Warszawa, 08.12.2012. Jubileusz 20 - lecia PAH ( Polska Akcja Humanitarna); n/z Agata Buzek, Jerzy Buzek. Fot. Krzysztof Jarosz / FORUM",Image: 424611550, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Krzysztof Jarosz / Forum" title="Agata Buzek, Jerzy Buzek" /> Relacja Agaty Buzek z ojcem — Jerzym Buzkiem Córka od samego początku była jego najcenniejszym skarbem. Artystka od dziecka była bardzo wrażliwa. I to właśnie z tego powodu jej ojciec zmieniał zakończenia bajek, by nigdy się ich nie bała i nie analizowała smutnych zakończeń. Jerzy Buzek bardzo cieszył się, gdy został ojcem. Nic więc dziwnego, że swoje dziecko traktował jak prawdziwą księżniczkę. Dbał o wszystko i niczego jej nie narzucał. Powtarzał Agacie, że każde marzenie jest na wyciągnięcie ręki, lecz musi o wszystko zawalczyć. „Nigdy nie doświadczyłam od nich nakazów, zakazów. Pewnie dlatego jest mi łatwiej ufać i marzyć, niż tkwić w ciemnościach, które przecież dobrze znam. Nadzieja, wiara, miłość. Oto co dostałam od mamy i taty", zwierzała się aktorka. Agata Buzek już w szkole średniej zaplanowała, że zostanie aktorką. W realizacji tego planu mogła liczyć na rodziców. Ojciec zapisał ją i opłacił lekcje w studiu Doroty Pomykały. Jerzy Buzek od zawsze wiedział, że jego córka wybierze właściwą drogę. Kibicował jej i dmuchał w żagle, by jeszcze bardziej się rozwijała. „Ona od dziecka na wszelkich spotkaniach rodzinnych recytowała wiersze, a gdy była w szkole podstawowej, startowała z powodzeniem w szkolnych konkursach piosenki, uczyła się tańca w Gliwickiej Szkole Baletu", wyznał. „Inną formą kontaktu ze sceną były w tym czasie również coroczne Przeglądy Małych Form Teatralnych. Agata startowała też z powodzeniem w szkolnych konkursach piosenki angielskiej i konkursie piosenki francuskiej w ramach Wiosny Gliwickiej", kontynuował na swoim blogu. CZYTAJ TEŻ: Agata Buzek poznała swojego pierwszego męża w Ukrainie. Ich małżeństwo przetrwało 12 lat Gdy Agata Buzek zachorowała, tata nie opuszczał jej na krok Miała osiem lat, gdy usłyszała, że choruje na ziarnicę złośliwą. To był ogromny cios nie tylko dla młodej wówczas dziewczynki, ale też dla jej rodziców. Nie potrafili zrozumieć, dlaczego najgorsze właśnie ich spotkało. „Choroba córki przerwała w 1987 roku moją działalność konspiracyjną. Po zwycięstwie w 1989 roku powróciłem do pracy naukowej w pełnym wymiarze", pisał Jerzy Buzek na swoim profilu. Kuracje nie pomagały, więc musieli podjąć kolejne kroki. Ostatecznie wyjechali do Niemiec do szpitala. „Koło szpitala był sklep z zabawkami. Rodzice mnie tam zabierali, żebym sobie pooglądała piękne rzeczy, zupełnie dla nas niedostępne", wspominała w Gali. „A moje ukochane koty, Micia i Tyfcio, zostały w domu... Marzyłam o tej pumie. Nie wiem, jak tata zdobył pieniądze, ale pewnego dnia przyniósł mi ją do szpitala. Powiedział, że będzie mnie pilnowała. Jest ze mną do dziś", zwierzała się aktorka. Na szczęście wszystko skończyło się dobrze. Ulubienica publiczności mówi dziś wprost, że najtrudniejszy okres w życiu przetrwała dzięki rodzicom. „Leczenie trwało prawie trzy lata. Rodzice sprawili, że się nie poddałam, wierzyłam w wyzdrowienie. [...] Nie odcinam się od tego okresu, ale nie lubię o tym mówić, to dla mnie zbyt intymne", opowiadała. „Dziś myślę o swojej chorobie w kontekście tego, ile zawdzięczam ludziom. Rodzicom, lekarzom, ale też obcym”, podsumowała. CZYTAJ TEŻ: Nigdy nie mówili o swoim uczuciu, nie potwierdzili też rozstania. Historia Agaty Buzek i Jacka Braciaka