„Kochana, rozwiń to pięknie”. Olga Tokarczuk korzysta z AI. Młodzi twórcy nie wytrzymali
Olga Tokarczuk po raz pierwszy tak otwarcie opowiedziała o korzystaniu ze sztucznej inteligencji. Noblistka przyznała, że „rozmawia” z chatbotem AI i używa go podczas pracy twórczej. Jej słowa błyskawicznie obiegły media społecznościowe i wywołały emocjonalną dyskusję o granicach współczesnej literatury.
Wystąpienie Olgi Tokarczuk podczas konferencji Impact’26 w Poznaniu miało dotyczyć przyszłości literatury i zmian, jakie zachodzą w świecie kultury. Tymczasem największe emocje wywołały słowa noblistki o sztucznej inteligencji. Pisarka przyznała, że korzysta z jednego z modeli językowych i bywa „w głębokim szoku”, widząc, jak bardzo AI „powiększa horyzonty i pogłębia myślenie kreatywne”. Olga Tokarczuk o AI. „Zwąchamy się z narzędziami pokroju sztucznej inteligencji” Olga Tokarczuk nie ukrywała podczas rozmowy ze Sławomirem Sierakowskim, że chatboty AI stały się częścią jej codziennej pracy. Pisarka mówiła o technologii z wyraźną fascynacją, choć jednocześnie podkreślała, że należy zachować ostrożność. – „Wbrew obawom uważam, że my, pisarze, z uwagi na specyfikę naszego rzemiosła, najszybciej i najściślej zwąchamy się z narzędziami pokroju AI” – mówiła Tokarczuk podczas konferencji. Noblistka tłumaczyła, że po latach intensywnej pracy jest „fizycznie wykończona samym procesem pisania i ślęczeniem przy klawiaturze”. Przyznała również, że wykupiła „najwyższą, zaawansowaną wersję jednego modelu językowego” i regularnie z niego korzysta. Największe poruszenie wywołał jednak fragment, w którym Tokarczuk opowiedziała o swoich rozmowach z AI. Pisarka zdradziła, że zwraca się do chatbota w uprzejmej formie „kochana” i pyta go między innymi: „jak mogłybyśmy to pięknie rozwinąć?”. Burza po słowach noblistki. „To jest żenujące” Wypowiedzi Olgi Tokarczuk bardzo szybko zaczęły krążyć po TikToku i Instagramie. Szczególnie ostro zareagowali młodzi twórcy i osoby związane z literaturą oraz sztuką. Influencerka literacka Oliwia Szurlej mówiła w nagraniu opublikowanym w mediach społecznościowych: – „Przerażający jest dla mnie fakt, jak chętnie ludzie związani ze sztuką i literaturą dzielą się tym, że używają AI do tworzenia swoich dzieł”. Autorka książek young adult Eli Paczkowska nie kryła rozczarowania. – „To jest takie żenujące” – komentowała na Instagramie. W sieci zaczęły pojawiać się pytania o to, gdzie kończy się inspiracja, a zaczyna współtworzenie tekstu przez sztuczną inteligencję. Wielu internautów zwracało uwagę, że nawet częściowe korzystanie z chatbotów może obniżać zaufanie czytelników wobec autorów. Pojawiły się także bardziej emocjonalne komentarze. Malarka Sofia Galińska napisała: „Jako młoda malarka walczę z AI. Tymczasem Tokarczuk do AI: kochana…”. Olga Tokarczuk wydała oświadczenie. „Od kilkudziesięciu lat piszę sama” Po fali komentarzy Olga Tokarczuk postanowiła zabrać głos i opublikowała obszerne oświadczenie w mediach społecznościowych. Noblistka stanowczo odcięła się od sugestii, jakoby jej nowa książka została napisana przez AI. – „Nie napisałam książki, która ukaże się jesienią w Polsce ani z AI, ani z nikim innym. Od kilkudziesięciu lat piszę sama” – podkreśliła. W dalszej części wpisu pisarka postanowiła bardzo dokładnie wyjaśnić, w jaki sposób korzysta ze sztucznej inteligencji i gdzie stawia granicę między pomocą technologiczną a własną twórczością. – „Oświadczam krótko i stanowczo: Korzystam ze sztucznej inteligencji na takich samych zasadach, jak większość ludzi na świecie – traktuję ją jako narzędzie, pozwalające szybciej dokumentować i sprawdzać fakty. Zawsze, kiedy z tego narzędzia korzystam, dodatkowo weryfikuję informacje. Tak samo, jak robiłam to przez kilkadziesiąt lat, czytając książki i szperając w bibliotekach i archiwach. Żaden z moich tekstów, również powieść, która ukaże się jesienią tego roku, nie powstała przy pomocy sztucznej inteligencji – nie licząc używania jej jako narzędzia szybszej kwerendy. Czasem inspiruję się snami, ale zanim i to zdanie zostanie osaczone i zagryzione przez ekspertów, spieszę donieść, że są to moje własne sny” – napisała Olga Tokarczuk. Autorka „Biegunów” podkreśliła również, że każdą informację uzyskaną od AI dodatkowo sprawdza i nie traktuje chatbotów jako współautorów swoich książek. Mimo wyjaśnień dyskusja wokół słów noblistki wciąż trwa, a temat obecności sztucznej inteligencji w literaturze budzi coraz większe emocje. Literatura i AI. Dyskusja, która dopiero się zaczyna Spór wokół Olgi Tokarczuk pokazał, jak bardzo temat sztucznej inteligencji dzieli dziś środowisko twórcze. Dla jednych chatboty są jedynie nowoczesnym odpowiednikiem wyszukiwarki czy biblioteki. Dla innych stanowią zagrożenie dla autentyczności sztuki i indywidualnego stylu twórców. Sama Tokarczuk mówi o AI z mieszaniną fascynacji i nostalgii. – „Serce boli, że odchodzi tradycyjna literatura pisana miesiącami w samotności” – przyznała podczas konferencji. Jednocześnie noblistka nie wierzy, by technologia mogła zastąpić największych pisarzy. – „Nie wierzę, aby jakikolwiek nowoczesny czat kiedykolwiek zdołał przemówić w tak wykwintny sposób” – mówiła, wspominając Balzaka, Ciorana i Nabokova. Dyskusja o miejscu AI w literaturze prawdopodobnie będzie tylko narastać. A słowa Olgi Tokarczuk już dziś stały się jednym z najgłośniejszych głosów w tej debacie. Źródła: wyborcza.pl, rozrywka.dorzeczy.pl, onet.pl
Dwie żony i wiele romansów. Kim były kobiety Czesława Miłosza?
Romansował nawet z mamą Daniela Olbrychskiego
Dwukrotnie żonaty. Pomiędzy pisarzem, a jego drugą żoną było 33 lata różnicy. Poza tym miewał dużo pobocznych znajomości niekiedy zmieniających się w romanse z kobietami, które urastały do rangi „muz”. Z tych wszystkich relacji pisarz doczekał się trójki potomstwa, z których jednego się wyrzekł i nigdy go nie poznał. Ile kobiet było w jego życiu? Dużo, to na pewno. Z okazji 112. rocznicy urodzin noblisty, przypominamy historie jego miłości. Kobiety Czesława Miłosza. Historie miłości pisarza Do kobiet pociąg zaczął odczuwać bardzo wcześnie. Podobno już w wieku kilku lat Czesław Miłosz zafascynował się swoją… ciotką. Pierwszą inicjację seksualną przeżył z o wiele starszą od siebie kobietą, Ireną. Sam miał wtedy kilkanaście lat, a Irena była mężatką. To było jego pierwsze, prawdziwe zakochanie i pierwsze wielkie rozczarowanie. Poznali się w Krasnogrudzie, na wakacjach. Kiedy odkrył, że obiekt jego westchnień romansuje również z pewnym maturzystą z Warszawy, załamał się i postanowił z żalu zagrać ze sobą w... zabójczą rosyjską ruletkę. Na szczęście przeżył, ale rozczarowanie Ireną było tak duże, że sądził, że już nigdy więcej nie zaangażuje się w żaden związek. „Okropnie męczy mnie zakochanie się, w które wpadam od czasu do czasu mimo swojej woli”, pisał wtedy w liście do Jarosława Iwaszkiewicza. „Pornografię lubię, ale nie dlatego, że daje jakiś dreszczyk – erotomanem nigdy nie będę” - wyznał (źródło: Plejada.pl). Czytaj też: Tak mąż wspomina Irenę Szewińską: „To była piękna miłość”. Jak wyglądała ich 60-letnia historia? Czesław Miłosz: romanse z czasów studiów Kolejne przygody miłosne przyszły jednak szybko, bo już na studiach, na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, Miłosz sporo romansował. Na liście jego ówczesnych wybranek znalazła się m.in. Klementyna Sołonowicz - przyszła matka Daniela Olbrychskiego. Miłosz miał dla niej czułe przezwisko: „Czarująca dziewczyna z Drohiczyna”. W temacie romansów z późniejszymi mamami znanych polskich aktorów, można jeszcze wyróżnić Irenę Górską, studentkę Wileńskiego Studium Teatralnego, która w późniejszym małżeństwie miała dwóch synów: Macieja i Damiana Damięckich. Irena Górska podczas pierwszego przedstawienia Teatru Nowego Podczas jednej z wakacyjnych przerw, gdy uczył się do jesiennej sesji poprawkowej, poznał Tolę. Nie wiadomo o niej za wiele, ale był to z pewnością romans, który zostawił w pisarzu wyraziste wspomnienia. „Ale jej zapach, jej zapach dręczy mnie ciągle. Tolu, zdaje mi się, że wtedy, kiedy przestaję rachować i odmierzać każdy krok, kiedy jestem kapryśnym dzieckiem – wtedy jestem – zakochany”, pisał o niej (źródło: kobieta.wp.pl). Wśród przelotnych studenckich romansów znalazł się jeden poważniejszy, trwający kilka lat, który Miłosz nazwał „prawdziwą i tragiczną miłością chłopięcego wieku”. Poeta zakochał się w zamożnej studentce prawa, Jadwidze Waszkiewicz. Ich relację przerwała ciąża. Kiedy Miłosz się o tym dowiedział, zostawił Jadwigę, a w liście, który jej potem wysłał, napisał, że nie sądzi, że to on jest ojcem dziecka. Prędzej któryś z jego kolegów. Jadwiga urodziła dziecko, a potem oddała je do adopcji. Miłosz wypominał to sobie do końca życia. Po latach napisał do kochanki jeszcze jeden list, pełen żalu: „Jak patrzę wstecz, to swego życia zupełnie nie rozumiem. (…) Lato w Barciach, 1934. I ciągłe pytania, dlaczego tak a tak postąpiłem” (źródło: Plejada.pl). Przez kolejną ze swoich kochanek, stracił dach nad głową. Kiedy gospodyni stancji zobaczyła, że rano z jego pokoju wymyka się starsza i zamężna Nika Kłosowska, wyrzuciła go za niemoralne prowadzenie się. Nie do końca wiadomo, czy miał z Niką romans, czy tylko przesiadywali razem po nocach. Mówił o niej: „lubiła się bawić, tańczyć, lubiła pracować”. Zobacz też: Alinę Janowską i Tadeusza Plucińskiego łączyło wielkie uczucie. Na drodze do ślubu stanęła im… sztuczna szczęka Czesław Miłosz: pierwsza żona Pierwszą żonę, Janinę, odbił innemu. Spotkali się w latach 30. Janina, z domu Dłuska, była wtedy w związku z Eugeniuszem Cękalskim, znanym reżyserem, z którym poznała się, gdy pracowała w Polskim Radiu. Była starsza od Miłosza o dwa lata. Studentka prawa na uniwersytecie Warszawskim bardzo chciała, żeby w przyszłości nie musiała mierzyć się z taką biedą, jaką znała z dzieciństwa. W towarzystwie była zdystansowana i surowa, a jej słabą cechą była skłonność do picia. Przyszłego noblistę poznała tak jak swojego męża. Miłosz, wtedy początkujący poeta, zjawił się w biurowcu Polskiego Radia, a ona ogromnie się w nim zakochała. On z kolei bardzo się nią zafascynował, ale chciał utrzymać tę znajomość tylko na poziomie duchowym. Wiele lat później mówił: „Narobiłem sobie urojeń, że nienawidzę kobiet, że seks jest diabelski, bo przez niego zostałem zraniony (…). W wieku lat 26 wyobraziłem sobie, że zmniejsza się moja seksualna potencja. Moje zakochanie się w Jance było szukaniem »miłości czystej«, braterstwa dusz etc., a upór w tej miłości i gotowość narażania w jej imię na szwank swojej skóry, wcale nie wyklucza podstawowego błędu” (źródło: kobieta.wp.pl). Ostatecznie ich relacja ewaluowała, do tego stopnia, że wkrótce zaczęli pomieszkiwać razem u pisarza na warszawskich Dynasach. Sytuacja skomplikowała się o tyle, że Janina wciąż pozostawała żoną Cękalskiego. Tak to wyglądało aż do stycznia 1944, kiedy Czesław i Janina wzięli ślub. Nie była to jednak do końca sformalizowana ceremonia, bo jej pierwszy mąż w tym czasie przebywał na Zachodzie. W rzeczywistości pobrali się z Miłoszem dopiero w styczniu 1956 roku. Założyli rodzinę i doczekali się dwójki synów, Antoniego i Piotra. Gdy Miłosz stał się już rozpoznawalnym pisarzem, ona wolała pozostać w jego cieniu. Nie była fanką środowiska literackiego i nie chciała, żeby mąż cokolwiek o niej mówił. Jedynym pisarzem, którego akceptowała, był tylko on. „Była najzupełniej prostolinijna, czysta. (…) Nie była podobna do tych żon pisarzy, które celebrują. (…) Na to była zbyt ironiczna, a mnie ta jej ironia wychodziła na dobre. (…) Ceniła moje pisanie, i aż zarzucałem jej, że jestem jedynym piszącym, którego aprobuje”, mówił o niej (źródło: kobieta.wp.pl). Przez swoje ostatnie dziesięć lat życia chorowała na Alzheimera. Miłosz bardzo przeżył fakt, że Janina już nigdy nie będzie taka, jak wcześniej, mimo to opiekował się nią z oddaniem do jej ostatnich chwil. Gdy zmarła w kwietniu 1986 r. w Berkeley, poeta napisał dla niej wiersz pt. „Na pożegnanie mojej żony Janiny”, w którym wyznał: „Kochałem ją, nie wiedząc kim była naprawdę. Zadawałem jej ból, goniąc za moją ułudą. Zdradzałem ją z kobietami, jej jednej wierny. Zaznaliśmy wiele szczęścia i wiele nieszczęścia”. Czytaj również: Czarowała uśmiechem jako pierwsza hostessa w „Kole Fortuny”. Jak dziś wygląda Magda Masny? Czesław Miłosz i Jeanne Hersch historia miłości W międzyczasie pisarz związał się z filozofką Jeanne Hersch, obywatelką Szwajcarii polskiego pochodzenia, która przepowiedziała mu Nobla. Ich relacja była bardzo intensywna i wykraczająca poza fizyczną fascynację. Godzinami wymieniali się poglądami i prowadzili niekończące się dyskusje. Była jego prawdziwą muzą. Zainspirowała go do napisania powieści „Zdobycie władzy”, którą ona potem przetłumaczyła na francuski. Zamieszkali nawet razem w jednym z paryskich hoteli, a on chciał dla niej zostawić żonę i synów. Po pewnym czasie harmonia w ich relacja zaczęła być mocno zaburzona. Miłosz żalił się przyjacielowi, że Jeanne urządzała mu wielkie awantury, co chwila rozstają się i schodzą. Miłosz ostatecznie wybrał rodzinę. Zanim jednak zdecydował się na powrót do żony, napisał do niej list z Paryża, w którym poprosił, aby ta porzuciła dla niego Stany Zjednoczone (gdzie przeprowadziła się po wojnie) i przyjechała do niego z synami. Jednocześnie poinformował ją, że jej przyjazd spowoduje cierpienie innej kobiety. Ostatecznie to on wrócił do niej i pobrali się w 1956 roku. Jeanne Hersch Czesław Miłosz i tajemnicza Ewa Wśród romansów Miłosza nie można zapomnieć o najbardziej tajemniczej postaci ze wszystkich, Ewie (to jej pseudonim – kobieta nie zgodziła się na ujawnienie danych osobowych, choć znawcy twórczości Miłosza nie mają problemu z jej rozpoznaniem). Poznali się jesienią 1979 roku. Ewa była młodszą od Miłosza o trzydzieści jeden lat dziennikarką z Polski i miała przeprowadzić z pisarzem cykl wywiadów. Ta początkowo czysto zawodowa relacja przerodziła się w coś znacznie głębszego. Kobieta zafascynowała poetę na tyle, że zaproponował jej, żeby została jego asystentką. Narodziła się pomiędzy nimi silna więź. Ewę z powodzeniem można nazwać kolejną, wielką muzą Miłosza. Pod jej wpływem jego twórczość zyskała na intensywności. Napisał wtedy tom wierszy „Nieobjęta ziemia” (1984). Przy żadnej innej partnerce nie czuł się tak zainspirowany, jak przy niej. Ich romans trwał trzy lata, pisarz jednak i dla niej nie zostawił żony, która wtedy chorowała. „Nigdy nie myślałem, że w wieku od siedemdziesięciu do siedemdziesięciu trzech [lat] będę Romeo, jako że moi koledzy szkolni są stare dziady”, pisał w liście do Jadwigi Waszkiewicz, swojej dawnej kochanki. Nie podejrzewał też, że wkrótce znowu się ożeni. I to za sprawą Ewy właśnie. Przeczytaj także: Anka Kowalska napisała słynną „Pestkę”. Jej życie prywatne owiane jest tajemnicą Czesław Miłosz: druga żona W 1982 r. na Uniwersytecie w Atlancie Ewa zorganizowała Miłoszowi spotkanie autorskie. To właśnie tam poznał Carol Thigpen - dziekan do spraw studenckich, która przy okazji była najlepszą przyjaciółką jego asystentki. Z pozoru różniło ich wszystko: Carol, którą potem nazywał Karoliną, była od niego młodsza o 33 lata, pochodzili z innych krajów i mieli różne wyznania, ale poza tym połączyła ich do siebie wzajemna słabość i wspólne rytuały. Dzień zaczynali od kawy, lubili czytać gazety, oboje pracowali przed południem i toczyli ze sobą długie rozmowy. Bardzo zbliżyły ich do siebie wspólne podróże, zwłaszcza na Litwę, w rodzinne strony poety. Pobrali się (w obrządku katolickim) 1 października 1992 roku. Wpływ młodszej żony sprawił, że Miłosz odmłodniał. Podobno zaraziła go czytaniem książek Małgorzaty Musierowicz i kolejnych tomów Harry’ego Pottera. Lubił też oglądać „Złotopolskich” i filmy Larsa von Triera. Poeta mówił o Carol, że jest ona równowagą do jego stanów depresyjnych. Tłumaczka Elżbieta Jogałła, była dyrektorka Instytutu Polskiego w Rzymie i radczyni kulturalna polskiej ambasady, kiedy spotkała ich w 1992 r., powiedziała: „Myślę, że stanowili świetnie dobraną parę. Oboje cieszyli się sobą nawzajem. W Carol były ciepło i spokój, których Miłosz bardzo potrzebował. Widywałam, jak spacerowali, bardzo miło było na nich patrzeć. Bardzo się kochali”. Po 1993 r. małżeństwo zamieszkało w Krakowie, w kamienicy przy ul. Bogusławskiego. Na okres zimowy jeździli do ukochanej Kalifornii. Po kilku latach Carol niespodziewanie podupadła na zdrowiu. Amerykańscy lekarze zdiagnozowali u niej zespół mielodysplastyczny (MDS), zaburzenie funkcjonowania szpiku kostnego i krwi. Chorobę odkryto w jej zaawansowanym stadium. Wbrew radom lekarzy, Miłosz poleciał do Stanów, by czuwać przy łóżku umierającej żony. Jej ostatnie słowa brzmiały: „Nie martw się, Czesław. Miłość tam nas połączy”. Carol odeszła 16 sierpnia 2002 roku w wieku pięćdziesięciu ośmiu lat. Miłosz bardzo przeżył jej śmierć. Zadedykował jej utwór „Orfeusz i Eurydyka”. W jednym z wywiadów mówił: „Pisałem ten utwór nocami, zamiast rozmyślać o śmierci żony. (…) Leciałem z Krakowa do San Francisco, wiedząc, że Carol umiera i że koniec jest nieunikniony; jedyne, o co chodziło, to żeby zdążyć do szpitala przed jej śmiercią. I właściwie ta podróż po Hadesie to jest moja podróż do San Francisco i wędrówka po szpitalu”. Czesław Miłosz odszedł 14 sierpnia 2004 roku, niemal dokładnie dwa lata po śmierci ukochanej Carol. Carol i Czesław Miłosz Źródła: kobieta.wp.pl, Plejada.pl, Miłosz. Biografia, Andrzej Franaszek, wyd. Znak, Kraków 2011
Nie uważa się za idealną żonę i matkę. Jaka prywatnie jest Olga Tokarczuk?
O Nagrodę Nobla Olga Tokarczuk walczyła między innymi z Lumiłą Ulicką, Anne Carson, Margaret Atwood, Marilynne Robinson i Maryse Condé. Obecnie Olga Tokarczuk to jedna z najsłynniejszych współczesnych pisarek, a od niedawna także laureatka literackiej Nagrody Nobla za rok 2018. 10 grudnia 2019 roku odebrała swoją nagrodę. Sprawdź, co wiemy na temat jej życia osobistego i kariery. Historię jej relacji z najbliższymi przypominamy przy okazji kolejnych urodzin... Olga Tokarczuk - rodzina Pisarka właśnie dziś świętuje swoje 61. urodziny, a na koncie ma masę genialnych książek, które zapewniły jej Nagrodę Nobla za 2018 rok. W uzasadnieniu napisano, że otrzymała nagrodę „za narracyjną wyobraźnię, która z encyklopedyczną pasją reprezentuje przekraczanie granic jako formę życia”. Zanim jednak Olga Tokarczuk została jedną z najsłynniejszych polskich pisarek, podejmowała się wielu zawodów. Urodziła się 29 stycznia 1962 roku w Sulechowie (woj. lubuskie). Do 11. roku życia mieszkała na wsi. Rodzice Olgi Tokarczuk byli nauczycielami: „Moja mama uczyła literatury i języka polskiego, tata rządził biblioteką i miał zajęcia z folkloru, a także prowadził teatr i zespół”, wyznała. Jak opisywała w Wysokich Obcasach, byli to ludzie poważani i szanowani w rodzinnej miejscowości, często zwracano się do nich po radę: „Kiedyś mama została poproszona, żeby poszła z młodymi rodzicami do urzędu stanu cywilnego jako ekspertka. Owi rodzice chcieli dać córeczce na imię Miriam, a urzędnicy nie chcieli się zgodzić, ponieważ w Polsce - tak im powiedziano - imiona kobiece muszą się kończyć na "a". Nie wiem, jak mama to zrobiła, ale w długim wywodzie nawiązującym do historii i kultury przekonała urzędników. Dziecko ma na imię Miriam”, wspominała Olga Tokarczuk. Zobacz też: Feministka, miłośniczka ekologii, walcząca o prawa mniejszości. Wszystko, co wiemy o Oldze Tokarczuk Od dziecka uwielbiała długie wędrówki po lasach i wsiach. Choć jak sama mówi, nie pamięta, kiedy dokładnie zaczęła czytać, to wie, że pierwszą książką, która mocno zapadła jej w pamięć, było W pustyni i w puszczy Henryka Sienkiewicza. Później zaczytywała się w polskich baśniach. Kilka lat później wraz z rodzicami przeniosła się do Kietrza, gdzie ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. C.K. Norwida. Kolejnym etapem jej edukacji były studia na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie studiowała psychologię. Chciała pracować w szpitalu psychiatrycznym i wyciągać ludzi z chaosu urojeń: „To było bardzo wzniosłe i bardzo młodzieńcze, ale przecież studia wybiera się w wieku 17-18 lat. Fascynowało mnie wszystko, co peryferyjne, ekscentryczne, inne, wszelkie zaburzenia, choroby, każdy rodzaj kontestacji tzw. normy”, mówiła Dorocie Wodeckiej dla Wysokich Obcasów. W tym czasie podejmowała się pierwszych prac. Pracowała jako wolontariuszka, opiekując się osobami psychicznie chorymi, dorabiała sobie jako garderobiana w teatrze, sprzedawała książki i bilety, była kelnerką, pokojówką, a nawet skręcała anteny do ekskluzywnych jachtów: „Dziś sądzę, że w ten sposób nieświadomie przygotowywałam się do pisania, bo co ja, dziewczynka z nauczycielskiego domu, z prowincjonalnego miasta, czytelniczka Stachury i Eliota, mogłam wiedzieć o życiu? Potrzebowałam prawdziwych doświadczeń i dostałam je, np. na stażu na psychogeriatrii w szpitalu w Drewnicy. To było doświadczenie wstrząsające”, zdradziła w wywiadzie dla Wysokich Obcasów. Olga Tokarczuk - siostra Po pewnym czasie uznała, że w całości poświęci się pisaniu, rzuciła pracę psychoterapeutki i przeniosła się do Nowej Rudy. Olga Tokarczuk rzadko wypowiada się na temat swojego życia prywatnego. Woli, by mówiły za nią jej książki. Wiadomo jednak, że ma siostrę: „Jesteśmy bardzo ze sobą związane i zawsze gdzieś niedaleko. Myślę, że jesteśmy bardzo podobne, chociaż fizycznie zupełnie nie”, podkreślała w Wysokich Obcasach. Od kilkudziesięciu lat jest wegetarianką: „Łatwiej mi znieść cierpienie człowieka niż cierpienie zwierzęcia. Człowiek ma własny, rozbudowany, rozgłoszony wszem wobec ontologiczny status, co czyni go gatunkiem uprzywilejowanym. Ma kulturę i religię, żeby wspierały go w cierpieniu. Ma swoje racjonalizacje i sublimacje. Ma Boga, który go w końcu zbawi. Ludzkie cierpienie ma sens. Dla zwierzęcia nie ma ani pociechy, ani ulgi, bo nie czeka go żadne zbawienie. Nie ma też sensu. Ciało zwierzęcia nie należy do niego. Duszy nie ma. Cierpienie zwierzęcia jest absolutne, totalne. Dlatego w mojej Heterotropii nie ma mowy o wykorzystywaniu innych istot dla własnych korzyści. Nie ma mowy o zabijaniu i zjadaniu. To są partnerzy, bliscy. Inni i czasem kłopotliwi, ale jednak bliscy”. Ma dość charakterystyczny styl ubierania się, ale nie bez powodu: „Nie lubiłam wyglądać jak każdy. Do tej pory mam opór wobec mody, nigdy nie kupuję niczego, co jest modne, i nie czytam książek, które są modne, na czym często wychodzę niedobrze — bo nie wiem, co się dzieje”, mówi w rozmowie z Dorotą Kęczkowską dla Wysokich Obcasów. Olga Tokarczuk - mąż O jej życiu uczuciowym wiadomo niewiele. Pierwszym mężem Olgi Tokarczuk został Roman Fingas, z którym stanęła na ślubnym kobiercu, mając 23 lata. Razem założyli wydawnictwo Ruta. „Myślę, że rodzina ma rację bytu, jeśli jej fundamentem jest przyjaźń, więź, miłość, wspólne sprawy. Jeżeli brakuje tych rzeczy, jej sens znika. To oczywiste. Ludzie lubią tworzyć stada, bo czują się wtedy bezpiecznie, mają wsparcie, w ogóle łatwiej jest żyć w grupie. I to jest rodzina (...)”, mówiła w Twoim Stylu. Olga Tokarczuk - dzieci Owocem ich związku jest syn Zbigniew, który przyszedł na świat w 1986 roku: „Kilka miesięcy po urodzeniu syna wróciłam do pracy. Zawdzięczałam to pomocy rodziny mojej i męża. Podobno w matriarchalnych społeczeństwach pierwotnych młode matki były zbyt cenne dla grupy, żeby zostawiać je w domu przy dziecku. Były silne, twórcze i przedsiębiorcze, dlatego dziećmi zajmowali się starsi, kobiety i mężczyźni – babcie, dziadkowie. Ja w jakimś sensie żyłam w takiej pierwotnej rodzinie (śmiech). Bardzo jestem za to wdzięczna moim rodzicom, teściom i babci Agnieszce. Oboje z mężem mieliśmy dzięki tej pomocy czas na pracę. Intensywną. Pamiętam, że po godzinach spędzonych w szpitalu psychiatrycznym oboje z mężem zaangażowaliśmy się jeszcze w tworzenie sieci samopomocowej dla ludzi uzależnionych od alkoholu”, mówiła w wywiadzie dla Twojego Stylu. Olga Tokarczuk - drugi mąż Drugim mężem Olgi Tokarczuk jest Grzegorz Zygadło. „Menedżerem mojego życia jest mój mąż, dzięki któremu czuję się bezpiecznie, ogrzana, zadbana i jakoś zorganizowana w tym wszystkim”, mówiła o swoim mężu pisarka w materiale dla telewizji TVN. W wywiadzie z Twoim Stylem przyznała, czego oczekuje od swojego partnera: „Wsparcia, wzajemnej opieki, akceptacji. W dzieciństwie dostajemy ją od rodziców, potem z wiekiem szukamy jej w związku. Potrzebuję, by relacja miała także pozaerotyczny wymiar, by była w niej akceptacja dla starzenia się, ułomności, dziwactw”. Dziś mieszka we Wrocławiu naprzemiennie z Krajanowem w pobliżu Nowej Rudy. Zdaniem wielu jej czytelników, ślady tych miejsc można znaleźć w twórczości Tokarczuk. Nigdy nie wyobrażała sobie życia w Warszawie, stolicę uważała bowiem za nieprzyjazną. Przyznaje, że dziś utrzymuje się z pisania: „Matka czy partnerka ze mnie żadna. Często wyjeżdżam, zostawiam życie na miesiąc, dwa. Ostatnią książkę napisałam w spokojnym miejscu w Holandii. „Uwięziłam się” w domu. Doprowadziłam do sytuacji, w której nie miałam już mydła, w lodówce nie zostało nic do zjedzenia. Ale to rzeczywiście działa. Zawsze, kiedy jestem zmęczona po poprzedniej książce, tracę na pewien czas zdolność pisania. Nie umiem sklecić zdania, patrzę na swoje powieści i myślę: „Cud, że napisałam te trzysta stron, jak to możliwe?”. Potem to się oczywiście odblokowuje”, mówiła. Mieszkała w Wałbrzychu, w Londynie, na wsi w Kotlinie Kłodzkiej. Obecnie najczęściej można spotkać ją we Wrocławiu. Pisarka wciąż szuka swojego miejsca na ziemi.
Razem, choć osobno... Historia miłości Wisławy Szymborskiej i Kornela Filipowicza
„Byliśmy końmi, które cwałują obok siebie”
Mało kto pamięta, że Wisława Szymborska miał za sobą małżeństwo. Wyszła za mąż w wieku zaledwie 25 lat. Jednak związek z Adamem Włodkiem rozpadł się po sześciu latach. Nigdy później poetka nie zdecydowała się już na sformalizowanie żadnej swojej relacji. Ale nie oznacza to, że w jej życiu brakowało miłości! Tym jedynym był Kornel Filipowicz. Mimo że nigdy ze sobą nie zamieszkali, łącząca ich więź była bardzo silna i głęboka. Oto ich dyskretna, piękna i pełna czułości historia... [Ostatnia aktualizacja tekstu na VUŻ 28.02.2024 r.] Historia miłości Wisławy Szymborskiej i Kornela Filipowicza Poznali się już w latach czterdziestych. Wisława Szymborska miała wtedy około 23 lat. „Siwiejący blondyn, opalony, w niebieskich wypłowiałych spodniach, bluzie w takim cudownym żółtym rozbielonym kolorze. Pomyślałam: Boże, jaki piękny mężczyzna. Ale to nie miało wtedy żadnych konsekwencji. Przez całe lata patrzyliśmy na siebie z daleka", wspominała po latach. Niedługo później poślubiła Adama Włodka, polskiego poetę. Chociaż z początku wydawali się parą idealną, ich związek nie przetrwał próby czasu. Rozwiedli się w 1954 roku. Kornel Filipowicz związany był wtedy z Marią Jeremą. Małżeństwo wychowywało wspólnie syna, Aleksandra. Niestety, polska malarka zmarła w 1958 roku. Niedługo później ponownie się ożenił. Wybranką jego serca była Maria Próchnicka. Wraz z historyczką sztuki Kornel Filipowicz począł drugiego syna, Marcina. Ich małżeństwo jednak nie przetrwało. To wtedy na stałe w jego sercu zagościła ta jedna i jedyna. "Myślę, że dopóki byłam w partii, nic między nami nie było możliwe”, wspominała poetka. Szymborska wystąpiła z partii w 1966 roku, na co wpływ miała na pewno znajomość z Filipowiczem. Później wielokrotnie podpisywała listy w obronie opozycji, ale nigdy nie była tak zaangażowana społecznie i politycznie jak Filipowicz. „Życie Wisełki było kameralne” – opowiadała jej przyjaciółka, poetka Ewa Lipska. – „Żyła tak, żeby mieć czas na pisanie wierszy. (…) Ważne było, że ma pojechać do siostry na obiad, zabrać słoiki”. W czwartki Nawoja, siostra Szymborskiej, wydawała wystawny obiad dla niej i jej najbliższych przyjaciół. To, co zostało, poetka zabierała ze sobą w słoikach do domu. Starczało na tydzień. Filipowicz ciągle gdzieś pędził – ze spotkania na spotkanie. W czasie wojny był w konspiracji, po wojnie udzielał się w Związku Literatów Polskich, zakładał Towarzystwo Kursów Naukowych, w stanie wojennym zajmował się rozdzielaniem stypendiów i pieniędzy, które napływały z PEN Clubu i od Jerzego Giedroycia. Był socjalistą w starym, przedwojennym tego słowa znaczeniu. „Kiedy już bardzo zapadł na zdrowiu i jego dni były policzone, przyjechał do niego Jan Józef Lipski i wręczył mu legitymację PPS z niskim, jednocyfrowym numerem. To była jego ostatnia radość” – opowiadała Szymborska. Wisława Szymborska i Kornel Filipowicz związali się w październiku 1967 roku. Ona była słynną poetką i przyszłą noblistką, on – prozaikiem i nowelistą. Głębokie uczucie nieprzerwanie łączyło ich przez następne 23 lata, aż do śmierci Kornela Filipowicza w 1990 roku. Nie byli małżeństwem, nigdy ze sobą nie zamieszkali. Nigdy też nie obnosili się publicznie. Tak naprawdę wiedziało o nich tylko najbliższe grono przyjaciół. Wybitna polska poetka dopiero po śmierci swojego ukochanego uroniła rąbka tajemnicy. "Byliśmy ze sobą 23 lata. Cudowny człowiek, świetny pisarz. Nie mieszkaliśmy razem, nie przeszkadzaliśmy sobie. To byłoby śmieszne: jedno pisze na maszynie, drugie pisze na maszynie... Byliśmy końmi, które cwałują obok siebie", wyznała w wywiadzie. Żyli razem, choć osobno. Na własnych warunkach. Czytaj również: Kalina Jędrusik i Daniel Olbrychski zagrali w najbardziej namiętnej scenie w PRL-u. Aktorka nie wspominała dobrze czułych scen z aktorem Wisława Szymborska i Kornel Filipowicz: korespodencja W 2016 roku światło dzienne ujrzał zbiór listów, którymi Wisława Szymborska i Kornel Filipowicz wymienili się na przestrzeni lat. Choć widywali się często, to jednak ze sobą nie mieszkali. Tę lukę komunikacyjną z zapałem wypełniali korespondencjami. Wertując zbiór zatytułowany "Najlepiej w życiu ma twój kot", wychodzi na jaw charakter ich relacji - choć często kąśliwy i ironiczny, to jednak żartobliwy, sentymentalny, lecz przede wszystkim czuły. Ich listy miłosne wzruszają powściąganą czułością. Więcej w nich delikatnej ironii niż wyznań. Erotyki nie ma wcale. Kiedy Filipowicz zapowiada, że zamierza zgolić wąsy, Szymborska odpowiada: „Wiadomość ta uderzyła we mnie jak grom z jasnego nieba. Chciałam przecież wypchać nimi poduszkę na szpilki”, ale zaraz dodaje „Kocham Cię, ale się tym nie przejmuj ani nie licz się z tym specjalnie”. – „Dla mnie te listy są prawdziwym odkryciem. Nie spodziewałam się, że łączyła ich taka czułość”– mówi Teresa Walas. – „Wzruszyłam się, kiedy je czytałam. Są sentymentalne, w najlepszym tego słowa znaczeniu. Znając ich, spodziewałam się, że łączy ich jakiś rodzaj erotycznej przyjaźni, że to związek życiowo-intelektualny, cementowany też faktem, że obracają się w jednym środowisku. Tymczasem oni otaczali się wzajemnie opieką, byli dla siebie troskliwi, nieustannie pragnęli sprawiać sobie drobne przyjemności. Jest w tym jakaś niezwykła świeżość uczuć. A przecież gdy się ze sobą zeszli, byli dojrzałymi już ludźmi, każde ze swoim życiowym bagażem…” "Kochana Wisławo! W dniu moich imienin życzę Ci, abyś niczego sobie nie wmawiając, w sposób wolny i nieprzymuszony, długo mnie jeszcze lubiła. Może 1/2 roku – a nawet rok?!! Byłoby lepiej, jakbyś mnie lubiła jeszcze 1 rok, bo mielibyśmy przed sobą wiosnę i lato", napisał w jednym z listów Kornel Filipowicz. Jeszcze tego samego dnia jego ukochana odpowiedziała: "Kornelu! Bardzo Cię kocham. Proszę nie nadużywać telefonu, podając to w wątpliwość! Przez telefon trudno mi cokolwiek udowodnić. Ale bardzo mnie martwi, że i w listach mi się to nie udaje". W jednym z listów napisała z kolei: "Najlepiej w życiu ma Twój kot, bo jest przy Tobie". W listach pojawia się też często fikcyjna postać Gieni – uosobienie niezbyt bystrej, ale upartej rywalki, o którą Szymborska jest zazdrosna: „Dzisiaj jest piątek, imieniny Gieni” – pisała. – „Z pewnością bawisz się teraz wesoło, nastawiasz płyty z Ireną Santor, jesz tort biszkoptowy i pijesz wino porzeczkowe w towarzystwie gospodyni, pana Karola, pana Cześka i koleżanki Gieni – Dziuni. Właściwie pić wina Ci nie wolno, ale Ty wolisz się do tego nie przyznawać, bo zaraz nazajutrz miałbyś Gienię z walizką u siebie w domu. Nie myśl sobie, że ja tego wszystkiego nie widzę!”. W ich korespondencjach na wierzch wychodzi także niezaprzeczalny talent dwójki zakochanych. Tego, że Wisława Szymborska była wybitną artystką, udowadniać nikomu nie trzeba. Jednak Kornel Filipowicz także władał doskonałym piórem. Chociaż nie zyskał sławy równej, chociażby swojej ukochanej, to był jednym z najwybitniejszych polskich pisarzy. Uważała tak zresztą sama Wisława Szymborska. ''Szkoda, że Kornel nie może tego zobaczyć. Dla mnie byłoby to coś więcej niż oficjalne splendory. To on powinien dostać jako prozaik wielką nagrodę'', powiedziała po otrzymaniu literackiej nagrody Nobla w 1996 roku krytykowi i dziennikarzowi Janowi Pieszczachowiczowi. "Zakochana kobieta gotowa byłaby ukochanemu nawet Nobla oddać", skomentował z kolei słowa poetki Jerzy Pilch. Zobacz także: Gerard Wilk zachwycał się Polą Raksą. Plotkowano o romansie tancerza z aktorką Wisława Szymborska i Kornel Filipowicz: wspólne wyjazdy i ostateczna rozłąka Mieli podobne poczucie humoru, lubili płatać innym figle. Często chodzili do sklepów z kuriozami. Kupowali tam sztuczne muchy, które kładli potem na maśle, kiedy przychodzili goście, raz sami uszyli ze skrawków futer szczura, którego podrzucili przyjaciółce w łazience. Kiedy Ewa Lipska wyjeżdżała do Niemiec, Filipowicz obarczył ją misją kupienia sztucznych kup. Przywiozła aż trzy, ale nie wie, komu zostały podłożone. – „Kiedy jechałam do Stanów, postanowiłam kupić im kaszlącą popielniczkę, oboje byli palaczami” – wspomina Teresa Walas. – „Wszystkim nam bliski był ten duch zabawy, często absurdalnej. Żyliśmy wtedy takimi idiotycznymi żartami. Był to sposób na odreagowanie szarej rzeczywistości, która nas otaczała”. Oboje z wyboru nie mieli samochodów i nie potrafili prowadzić. Na wakacje z reguły więc kogoś zapraszali. Spędzali je pod namiotem albo na kwaterze. Kwatery w Wielkopolsce. Biwaki w Nowosądeckiem nad Dunajcem, Rabą, Skawą. „Wyjeżdżaliśmy zwykle z Krakowa koło siódmej rano” – opowiadała Ewa Lipska. – „Z przodu mój mąż, Władzio, który prowadził, i Kornel, a ja z Wisławą z tyłu, z dżdżownicami. Jak zajeżdżaliśmy na brzeg, Kornel, w kapeluszu z wpiętymi złotymi rybkami, w milczeniu rozkładał wszystkie swoje zabawki – haczyki, spławiki. My obie brałyśmy zawsze ze sobą »Sterny«, »Spiegle« i wyszukiwałyśmy artykuły sensacyjne, skandale, zbrodnie. Wisława przygotowywała jedzenie, zbierała grzyby, wiązanki kwiatów albo stała z podbierakiem. Mówiliśmy o niej »Pani Podbierakowa«. Kiedy ryba była za mała, Filipowicz zdejmował ją z haczyka i wypuszczał ze słowami »Amnestionuję cię«. Te większe sam zabijał i patroszył”. Szymborska nie była typem biwakowiczki. Wrażliwości na przyrodę nauczył ją dopiero Filipowicz. Otwarcie mówiła o tym, że w młodości nużyły ją opisy przyrody i najczęściej je opuszczała. Zmieniło się to dopiero pod wpływem lektury opowiadań Filipowicza. Lata 80. Kornel Filipowicz Kiedy umarł w 1990 roku, nigdy więcej nie pojechała już do tych miejsc, gdzie bywali razem. „Przyjmuję do wiadomości, / że – tak jakbyś żył jeszcze – / brzeg pewnego jeziora pozostał piękny jak był. (…) / Na jedno się nie godzę. / Na swój powrót tam. / Przywilej obecności – / rezygnuję z niego (...)” – pisała w „Po-żegnaniu widoku”. I dopiero po śmierci Filipowicza po raz pierwszy publicznie (podczas rozmowy z niemiecką stacją telewizyjną) wyznała: „Byliśmy ze sobą 23 lata. Cudowny człowiek, świetny pisarz. Nie mieszkaliśmy razem, nie przeszkadzaliśmy sobie. Byliśmy końmi, które cwałują obok siebie”. – „O śmierci Kornela nigdy nie rozmawiała” – mówi Teresa Walas. – „Kiedy to się stało, zniknęła na miesiąc. Nie szukała współczucia i nie chciała obarczać nikogo swoim cierpieniem. Taką miała naturę”. Potem dwa razy do roku organizowała imprezy, na które zapraszała 20 gości: w rocznicę śmierci Włodka i w rocznicę śmierci Filipowicza. Wszyscy spotykali się najpierw na cmentarzu, a później byli zapraszani do niej na obiad. To podczas tych spotkań powstał pomysł wydania książki „Byliśmy u Kornela. Rzecz o Kornelu Filipowiczu”. Szymborska wybrała jego zapiski z dziennika i wiersze, zrobiła podpisy do zdjęć. Książka ukazała się w 20. rocznicę jego śmierci. Czytaj też: „Byliśmy blisko jak bliźniaki jednojajowe”, opowiadał Lech Wilczek o swojej partnerce, profesor Simonie Kossak z Białowieży "Umrzeć – tego się nie robi kotu. Bo co ma począć kot w pustym mieszkaniu. Wdrapywać się na ściany. Ocierać między meblami. Nic niby tu nie zmienione, a jednak pozamieniane. Niby nie przesunięte, a jednak porozsuwane. I wieczorami lampa już nie świeci"
Szkolenie z etykiety, odpowiedni strój... Jak zachować się na rozdaniu Nagród Nobla?
Co roku 10. grudnia obecny król Szwecji, Karol XVI Gustaw, wręcz złoty medal i dyplom noblistom. Podczas ceremonii rozdania Nagród Nobla odbywa się także uroczysty bankiet, będący zwieńczeniem Tygodnia Noblowskiego. Każdy, nawet najdrobniejszy szczegół musi być perfekcyjnie opanowany przez wszystkich uczestników wydarzenia. W 2019 roku krótkie szkolenie przeszła również Olga Tokarczuk, która miała odebrać Literacką Nagrodę Nobla. Czy poznała zasady etykiety? Jaki ubiór obowiązywał ją na gali? I wreszcie jakie zasady protokołu musiała opanować? Oto tajemnice królewskiego noblowskiego bankietu! Czy nobliści przechodzą szkolenie z etykiety? 10. grudnia 2019 roku Komitet Noblowski w Sztokholmie wręczył Oldze Tokarczuk Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Uroczystość przyznania medalu noblowskiego oraz wystawny bankiet odbyły się z udziałem szwedzkiej rodziny królewskiej, której głową jest król Karol XVI Gustaw. Wisława Szymborska powiedziała kiedyś, że nikt nie ma wprawy w otrzymywaniu Nagrody Nobla, a co więcej w wyrażaniu za nią wdzięczności. I co w tym powiedzeniu jest, bowiem gala przyznania tych nagród wymaga od jej uczestników nie tylko samej obecności, ale także zapoznania się ze ścisłą etykietą oraz ceremoniałem. Przede wszystkim nobliści, także Olga Tokarczuk, musiała przejść krótkie szkolenie z etykiety: „Jest takie króciutkie szkolenie, a raczej próba. Każdy z gości musi wiedzieć gdzie stoi, gdzie siedzi, kiedy siadać, jak siadać. To jest zapewnione. Jednak to wszystko. Pewne maniery trzeba jednak wynieść z domu”, zdradziła w rozmowie z Dzień Dobry TVN kilka lat temu dr Irena Kamińska-Radomska, specjalistka ds. protokołu międzynarodowego i etykiety. Próba odbywa się bez udziału dziennikarzy, by wszyscy w spokoju mogli nauczyć się odpowiednich kroków. To tak naprawdę podstawowa wiedza, jaką muszą posiąść nobliści. Na widowni zasiada około 1500 gości, w tym najznakomitsi artyści, politycy, dziennikarze i naukowcy, a także osoby zaproszone przez samych noblistów. Pierwsze rzędy widowni zarezerwowane są przez członków szwedzkiego rządu i parlamentu oraz rodzin laureatów. Na samej scenie znajdzie się jedynie dziewięćdziesiąt miejsc. Zasiądą tam członkowie Akademii Szwedzkiej, Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk, przedstawiciele zarządu Fundacji Noblowskiej, a także laureaci z poprzednich lat. Naprzeciw nich widzimy tegorocznych laureatów oraz członków szwedzkiej rodziny królewskiej: króla Karola XVI Gustawa z żoną, królową Sylwią, ale zwykle też następczynię tronu księżniczkę Victorię oraz jej męża, księcia Daniela. Wszystko dopięte jest na ostatni guzik. „Laureaci mają na tej uroczystości bardzo prostą rolę: poproszeni wyjdą na środek sceny, tam podejdzie do nich król i wręczy nagrodę. Następnie laureat z medalem i dyplomem w ręku podziękuje królowi, ukłoni się członkom akademii, publiczności i wróci na miejsce”, przybliża szczegóły gali ambasador Jan Wojciech Piekarski, trener z zakresu protokołu dyplomatycznego Unii Europejskiej w rozmowie z rmf24.pl. Samo wręczenie nagrody również okraszone jest protokołem: „Wręczam prawą ręką, i kieruję nagrodę do lewej dłoni obdarowanego. Gdy nagroda zostanie odebrana, obydwoje mamy wolne prawe ręce i mogę pogratulować laureatowi. Później trzeba się odwrócić do Akademii i także im ukłonić”, precyzuje dr Irena Kamińska-Radomska. Czytaj też: Śpiewał Za zdrowie pań, uchodził za bożyszcze kobiet. Tak dziś wygląda życie Edwarda Hulewicza Wręczenie Nagród Nobla: ubiór - jaki obowiązuje na gali? Zarówno podczas ceremonii wręczenia nagród, jak i podczas uroczystego bankietu, laureatów obowiązują odpowiednie stroje formalne. Panie powinny więc wystąpić w długich sukniach wieczorowych, a mężczyźni we frakach: „Żadnych eksperymentów. To ma być klasyczny frak”, mówi dla rmf24.pl Jan Wojciech Piekarski. Wszelkie łamanie etykiety w tej kwestii nie jest na miejscu. Zobacz: Jak poprawnie przywitać się z królową? Nawet Kate i Meghan miały z tym problemy! „Suknia w stroju formalnym wieczorowym musi być długa – długa na tyle, by zakrywać buty. Strój formalny wieczorowy jest właściwie jedynym, w którym możemy (a właściwie musimy) zdecydować się na suknię balową, czyli taką, która rozszerza się ku dołowi (...). Strój formalny wieczorowy, ze względu na zajmowaną pozycję, pozawala na dobór najbardziej eleganckich dodatków. Jednym z nich są rękawiczki. Rękawiczki nie są jego obligatoryjnym elementem, ale w wielu środowiskach ich pominięcie wciąż uznaje się za niestosowne. Złym pomysłem jest też pominięci biżuterii – uroczyste bale to doskonała okazja na zaprezentowanie biżuterii składającej się z najszlachetniejszych kamieni. Torebka w stroju formalnym wieczorowym powinna być jak najmniejsza. Może mieć biżuteryjny charakter, może też pozostać gładka delikatnie mienić się dzięki lakierowanej skórze. Warto pamiętać o tym, że jeśli przyjęcie nie będzie zasiadane, nie powinno się wybierać kopertówki – w jednej ręce trzymając torebkę, a w drugiej kieliszek nie będziemy miały wolnej ręki do tego, by się przywitać”, pisała jakiś czas Aleksandra Pakula, pasjonatka dobrych manier i założycielka Instytutu Etykiety. Szwedzki savoir-vivre Warto dodać, że w obecności monarchy obowiązuje etykieta dworska. Mówi się, że w historii noblowskich bankietów szczególnie zapisała się Wisława Szymborska, która tak bardzo chciała zapalić papierosa, że… udało jej się namówić do tego samego króla Szwecji! Zobacz także: Olga Kurylenko - najbardziej znana ukraińska modelka, aktorka i dziewczyna Bonda
Wisława Szymborska, Olga Tokarczuk, Lech Wałęsa... Oto wszyscy polscy nobliści!
W ciągu ponad 111 lat istnienia wyróżnienia, osiem Polek i Polaków dostąpiło zaszczytu odebrania Nobla w różnych dziedzinach. Dwa lata temu do grona laureatek i laureatów dołączyła Olga Tokarczuk, która w Sztokholmie odebrała Literacką Nagrodę Nobla za rok 2018. Pisarka została nagrodzona za „narracyjną wyobraźnię, która z encyklopedyczną pasją reprezentuje przekraczanie granic jako formę życia”. Więcej na temat wyróżnienia, przyznanego autorce takich książek jak Prowadź swój pług przez kości umarłych czy Bieguni, przeczytasz W TYM ARTYKULE. Zobacz, kto jeszcze z Polaków zdobył tę najważniejszą na świecie nagrodę i czym się zasłużył!
Feministka, miłośniczka ekologii, walcząca o prawa mniejszości. Wszystko, co wiemy o Oldze Tokarczuk
Pisarka rok temu otrzymała Literacką Nagrodę Nobla
To był wielki dzień dla Polski. Szwedzka Akademia doceniła Olgę Tokarczuk, przyznając jej Literacką Nagrodę Nobla za 2018 rok. „Za narracyjną wyobraźnię, która z encyklopedyczną pasją reprezentuje przekraczanie granic jako formę życia”, podkreślono w uzasadnieniu. Kim jest 58-letnia pisarka, o której mówi cały świat? Kim jest Olga Tokarczuk? Studia, praca jako pokojówka, miejsce zamieszkania W 2019 roku skończyła 57 lat. Przyszła na świat 29 stycznia 1962 roku w Sulechowie Kilka lat później wraz z rodzicami przeniosła się do Kietrza, gdzie ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. C.K. Norwida. Następnie podjęła studia na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Po uzyskaniu tytułu magistra, zatrudniła się jako... pokojówka w hotelu w Londynie! Następnie we Wrocławiu i Wałbrzychu pracowała jako psychoterapeutka. Gdy w Polsce zaczęła odnosić pierwsze sukcesy, skupiła się na pisaniu. Przeprowadziła się do Nowej Rudy, obecnie mieszka we Wrocławiu, jednak ma także dom w Krajanowie koło Nowej Rudy. Do tej pory napisała 17 książek, zbiorów opowiadań oraz esejów. Jej dorobek doceniany jest zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. Ma na koncie m.in. nagrodę Fundacji im. Kościelskich, dwukrotnie - w latach 2008 i 2015 - otrzymała Literacką Nagrodę Nike, a w 2018 r. została uhonorowana Międzynarodową Nagrodą Bookera (za powieść „Bieguni”). Gdy odbierała ją w Londynie, podkreślała, że ma na sobie kolczyki, które nosiła w trakcie pracy jako pokojówka. Olga Tokarczuk – życie prywatne: dzieciństwo, rodzina Do 11 roku życia mieszkała na wsi. Jej rodzice byli nauczycielami. Jak opisywała w „Wysokich Obcasach”, byli to ludzie poważani i szanowani w rodzinnej miejscowości, często zwracano się do nich po radę. „Kiedyś mama została poproszona, żeby poszła z młodymi rodzicami do urzędu stanu cywilnego jako ekspertka. Owi rodzice chcieli dać córeczce na imię Miriam, a urzędnicy nie chcieli się zgodzić, ponieważ w Polsce - tak im powiedziano - imiona kobiece muszą się kończyć na "a". Nie wiem, jak mama to zrobiła, ale w długim wywodzie nawiązującym do historii i kultury przekonała urzędników. Dziecko ma na imię Miriam”, wspominała Olga Tokarczuk. Od dziecka uwielbia piesze, długie wędrówki po lasach i wsiach. Nie pamięta, kiedy dokładnie zaczęła czytać, ale pierwszą książką, która mocno zapadła jej w pamięć, było „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza. Później zaczytywała się w polskich baśniach. Olga Tokarczuk ma również siostrę. „Jesteśmy bardzo ze sobą związane i zawsze gdzieś niedaleko. Myślę, że jesteśmy bardzo podobne, chociaż fizycznie zupełnie nie”, podkreślała w Wysokich Obcasach. View oEmbed on the source website Olga Tokarczuk - dzieci, mąż O jej życiu prywatnym wiadomo niewiele. Ślub wzięła w wieku 23 lat z Romanem Fingasem. Razem założyli wydawnictwo Ruta. Owocem ich związku jest syn Zbigniew, który przyszedł na świat w 1986 roku. Olga Tokarczuk: ekologia, uchodźcy i prawa mniejszości Nie wstydzi się głośno mówić o tym, co myśli i zabierać głosu w sprawach ważnych społecznie, które wywołują kontrowersje i burzliwe dyskusje. Deklaruje się jako feministka. „Życie zgodnie z oczekiwaniami innych ludzi jest jednym wielkim manowcem. Jestem najpierw człowiekiem, a dopiero potem kobietą, nie zaś odwrotnie. Mój bunt budzi szczególnie używanie argumentu biologicznego, że kobieta ma jakieś prawa przypisane jej przez biologię i traktowanie tego jako wyznacznika zachowań społecznych czy indywidualnych. W moim rozumieniu feminizmu nie jest ważne, kto tu jest kobietą, a kto mężczyzną, ale o prawo do ekspresji indywidualności”, podkreślała w jednym z wywiadów. Bliskie są jej również kwestie związane z ekologią, m.in. walka o zaprzestanie produkcji naturalnych futer. „Mam poczucie, że należę do tej wspólnoty. Wydaje mi się, że dzisiaj nie można myśleć inaczej. Jak można nie być za ruchem ekologicznym? Jakie byłyby argumenty? Zaangażowanie w ekologię jest po prostu postawą etyczną. Ekologia jest konsekwencją jedynej możliwej interpretacji przykazania „nie zabijaj”, a więc ekologia jest etyką”, zapewniała Olga Tokarczuk. Z kolei w lipcu wywiadzie dla „New Yorkera” skrytykowała sytuację w Polsce. Podkreśliła, że nie rozumie, dlaczego pary o orientacji homoseksualnej nie mają prawa do zawarcia związku partnerskiego oraz fakt, że polski rząd odmówił przyjęcia uchodźców. View oEmbed on the source website Olga Tokarczuk - kariera, najważniejsze powieści, nagrody Debiut literacki Olgi Tokarczuk miał miejsce w 1979 roku w czasopiśmie „Na przełaj”. Wówczas to pod pseudonimem Natasza Borodin zdecydowała się opublikować swoje pierwsze opowiadanie. Przełomem były dla niej jednak lata 90. XX wieku. W 1993 roku wydała pierwszą powieść, zatytułowaną „Podróż ludzi Księgi”. Mimo że wcześniej odrzucało ją kilka znaczących na polskim rynku wydawnictw, ostatecznie otrzymała nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. Większy rozgłos i uznanie zdobył „Prawiek i inne czasy”, wydany trzy lata później. Powieść w 1997 roku uzyskała nominację do Nagrody Literackiej Nike. Otrzymała również nagrodę paszport „Polityki” za 1996 rok oraz nagrodą Fundacji im. Kościelskich w 1997 roku. Książkę przetłumaczono na ponad 20 języków. Czytelnicy przyznawali jej Nagrodę Literacką Nike aż pięć razy: za Biegunów, Księgi Jakubowe, Prawiek, Dom dzienny, dom nocny oraz Grę na wielu bębenkach. Jurorzy natomiast docenili Olgę Tokarczuk w tym prestiżowym plebiscycie dwukrotnie: w 2008 za Biegunów oraz w 2015 za Księgi Jakubowe. Książkę tę w oficjalnym wpisie na twitterowym profilu Nagród Nobla nazwano „opus magnum” noblistki. W 2018 roku o Oldze Tokarczuk ponownie zrobiło się głośno. Pisarka otrzymała wówczas prestiżowe i uznawane za niezwykle istotne na całym świecie The Man Booker International Prize za powieść Bieguni (Flights) w tłumaczeniu Jennifer Croft jako pierwsza Polka w historii. Literacka Nagroda Nobla jest więc zwieńczeniem sukcesów 57-latki. Olga Tokarczuk – ekranizacji powieści w filmie „Pokot” Agnieszki Holland W 2017 roku Agnieszka Holland zekranizowała książkę „Prowadź swój pług przez kości umarłych”, nadając filmowi tytuł „Pokot”. Olga Tokarczuk była współautorką scenariusza. To opowieść o Janine Duszejko – emerytowanej inżynier mostów, która dorabia na wsi jako nauczycielka angielskiego, geografii i dozorczyni domów letniskowych. W wolnym czasie zajmuje się astrologią i jest wielką miłośniczką zwierząt. W okolicy, w której mieszka, zaczyna dochodzić do morderstw na kłusownikach. Janina ma teorię na temat motywu i sprawcy tych zbrodni, ale policja ignoruje ją, traktując jak dziwaczkę View oEmbed on the source website
Louise Glück tegoroczną laureatką literackiego Nobla. Kim jest?
Szansę miał również Polak, Adam Zagajewski
Literacka Nagroda Nobla to jedno z najbardziej prestiżowych wyróżnień w tej dziedzinie sztuki. Wielu uznałoby ją wręcz za najważniejsze. Ogromnym powodem do dumy wszystkich rodaków było niesamowite osiągnięcie Olgi Tokarczuk, która odebrała zaszczytną nagrodę za rok 2018. Tym razem szansę na wyróżnienie miał również Adam Zagajewski. Tegoroczną laureatką Nagrody Nobla w dziedzinie literatury została natomiast amerykańska poetka, Louise Glück. Kim jest wyróżniona artystka? Poznaj jej twórczość. Przyznano tegoroczną Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury, 2020 Wręczenie Nagrody Nobla w dziedzinie literatury od kilku lat budzi wielkie emocje. Niedawno buzowały one wśród polskich obywateli, którzy mogli czuć ogromną dumę z Olgi Tokarczuk. Nie obyło się jednak wtedy bez skandalu. Wszystko za sprawą Jean-Claude'a Arnaulta, który był źródłem przecieku informacji co do wytypowanych laureatów. Fotograf najprawdopodobniej uzyskał tę wiedzę od swojej żony, Katariny Frostenson, członkini Akademii Szwedzkiej. Członkowie tej instytucji oraz Fundacji Nobla podjęli wówczas decyzję o odłożeniu wręczenia nagród laureatom, a w tym Oldze Tokarczuk, w czasie o rok. Z kolei za 2019 rok Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury otrzymał Peter Handke, co również wywołało skandal. Austriacki pisarz od lat krytykowany jest za swoje wypowiedzi na temat wojny w byłej Jugosławii, a wręcz negowanie prawdy historycznej na temat tego konfliktu. Obie sytuacje miały niewątpliwy wpływ na to, że wielu spodziewało się skandalu również i w tym roku. Tym razem na szczęście wszystko potoczyło się pomyślnie. Louise Glück tegoroczną laureatką Literackiej Nagrody Nobla. Kim jest? Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury 2020 "za jej bezbłędny, poetycki głos, którego surowe piękno przerodziło indywidualne istnienie w uniwersalne" otrzymała amerykańska poetka i eseistka Louise Glück. 77-letnia artystka w swojej karierze została wyróżniona wieloma prestiżowymi, amerykańskimi nagrodami, m.in. Pulitzerem w 1993 roku. Jej twórczość ściśle opiera się na indywidualnych przeżyciach poetki. Dzieła Louise Glück znane są z silnego nacechowania emocjonalnego oraz częstych nawiązań do mitów, historii czy też natury. Artystka stara się pobudzić nimi u czytelników refleksje na temat własnych doświadczeń i nowoczesnego życia codziennego. Jest autorką wielu znakomitych zbiorów wierszy, w tym The Wild Iris, Meadowlands czy też Averno. Louise Glück urodziła się 22 kwietnia 1943 roku w Nowym Jorku. W młodości zmagała się z anoreksją. To właśnie m.in. trudne przeżycia związane z chorobą stały się później inspiracją do jej emocjonalnej, szczerej twórczości. Kunsztu literackiego uczyła się w Sarah Lawrence College oraz na Columbia University, jednak nie otrzymała dyplomu z żadnej ze szkół wyższych. Obecnie sprawuje funkcje adiunkta na Yale University. Mieszka w Cambridge w stanie Massachusetts. Louise Glück i Barack Obama:
Władimir Putin został nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla!
Ta wiadomość wywołała międzynarodową sensację! Prezydent Rosji Władimir Putin został nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla. Rzecznik Kremla zapewnił, że to nie przedstawiciele rządu zgłosili kandydaturę polityka. Stoi za tym jeden z rosyjskich pisarzy. Władimir Putin: czy ma szansę na Pokojowego Nobla? „Jeśli Nobel zostanie przyznany Władimirowi Putinowi to wspaniale, jeśli nie, to żaden dla nas problem. Zapewniam, że to nie Kreml nominował prezydenta”, podkreślił, komentując medialne doniesienia rzecznik prezydenta Rosji, Dmitrij Pieskow. Kto zatem zgłosił kandydaturę Władimira Putina? Stoi za tym rosyjski pisarz Siergiej Komkow – twierdzi TASS. „Wiemy wszyscy, że różne osoby są zgłaszane do nagrody, to inicjatywy tych, którzy dokonują zgłoszenia. W tym przypadku mówimy o pisarzu”, zdradził rzecznik prezydenta. Wiadomo, że kandydatura kontrowersyjnego polityka została zgłoszona 10 września tego roku. Informacja wywołała międzynarodową sensację, ponieważ w ciągu swojej długoletniej działalności Władimir Putin wielokrotnie wykazywał dążenia imperialistyczne do podporządkowania sobie niektórych regionów, także tych nie należących do Rosji. Warto przywołać tu choćby konflikt na wschodzie Ukrainy w Donbasie (2014) czy wojnę w Osetii Południowej (2008). Kto zgłasza kandydatury do Nagrody Nobla? „Nominacje kandydatów do Pokojowej Nagrody Nobla mogą być zgłaszane m.in. przez parlamentarzystów lub członków rządów, członków sądów międzynarodowych, rektorów uniwersytetów, laureatów Pokojowej Nagrody Nobla, obecnych i byłych członków Norweskiego Komitetu Noblowskiego, czy byłych doradców tegoż Komitetu. Nominacje do nagrody przyznawanej w danym roku mogą być nadsyłane od września roku poprzedniego do 1 lutego roku, w którym następuje jej wręczenie” (za Onet.pl). Władimir Putin nie jest jedyną kontrowersyjną głową państwa, której kandydatura do Pokojowej Nagrody Nobla została zgłoszona. Na początku września media obiegła informacja, że nominowany został prezydent Donald Trump za „wysiłki na rzecz osiągnięcia porozumienia między Izraelem a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi”. Jego kandydaturę zgłosił Christian Tybring-Gjedde, który w rozmowie ze stacją Fox News przyznał jednak, że „nie jest jego wielkim zwolennikiem”. Władimir Putin został nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla: Jego kandydatura została zgłoszona 10 września tego roku:
Tak wyglądają bliscy Olgi Tokarczuk. Towarzyszyli jej na ceremonii wręczenia Nagrody Nobla
Tym żyła cała Polska! 10 grudnia 2019 roku oczy wszystkich zwrócone były na Sztokholm i Olgę Tokarczuk, która odebrała Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Tego wyjątkowego dnia towarzyszyli jej bliscy: mąż Grzegorz Zygadło i syn Zbyszko Fingas. Do zdjęć pozowała także wybranka jedynego dziecka Polki, Anna Wanik. Rodzina Olgi Tokarczuk: mąż i syn Noblistki w Szwecji Zgodnie z kolejnością zapisaną w testamencie Alfreda Nobla, Olga Tokarczuk odebrała wyróżnienie jako dziesiąta w kolejności. W laudacji na jej cześć podkreślono, że „w twórczości Polki można dostrzec bezgraniczną miłość do wiedzy oraz widoczna jest mnogość idei”. W tym wyjątkowym dniu towarzyszyli 57-latce bliscy, drugi mąż Grzegorz Zygadło oraz syn z pierwszego małżeństwa, Zbyszko Fingas, którego ojcem jest wydawca Roman Fingas. Do zdjęć z trójką pozowała również ukochana jedynego dziecka Noblistki, Anna Wanik. Suknia Olgi Tokarczuk Kreacja Olgi Tokarczuk, którą wybrała w tym wyjątkowym dniu, również przeszła już do historii. Sama zainteresowana nie ukrywała, że na uroczystość założy suknię projektu i autorstwa Gosi Baczyńskiej. Długa, welurowa stylizacja w kolorze atramentowym nawiązywała do stylu sufrażystek. „Ta suknia jest troszkę moim ukłonem w stronę sióstr feministek, sufrażystek. Myślę, że sukienka nawiązuje estetycznie do Selmy Lagerloef, która dostała tę nagrodę 110 lat przede mną, jako pierwsza kobieta”, zdradziła wtedy Olga Tokarczuk. Jej zdjęcia z bliskimi możesz zobaczyć w galerii, a my życzymy wszystkiego najlepszego!
Czy dredy to odpowiednia fryzura na eleganckie przyjęcie?
Olga Tokarczuk i inne gwiazdy udowadniają, że tak! Zobacz galerię zdjęć!
Olga Tokarczuk jest pierwszą noblistką w historii z... dredami! W nietypowej i dość kontrowersyjnej fryzurze odebrała nagrodę Nobla z rąk króla Szwecji. I tym samym udowodniła, że dredy świetnie wyglądają także do eleganckiej sukni! Zresztą nie ona pierwsza takie uczesanie zaprezentowała na oficjalnej gali. W Polsce jedną z pierwszych osób z dumą noszącą dreadloki na czerwonym dywanie był Robert Leszczyński, niegdyś juror Idola. W Stanach Zjednoczonych moda na dredy wraca co kilka lat i wtedy niektóre gwiazdy decydują się nawet na doczepianie sztucznych dredów na jeden wieczór lub na kilka dni. Bo gwarantują, że będzie się o nich mówić! Kto tak robił? Zobaczysz w naszej galerii! Co to są dredy i ile kosztuje ich zrobienie? Dredy to nic innego jak sfilcowane pasma włosów. Ich zrobienie nie jest łatwe, a do tego kosztowne! W salonie wykonanie ich na całej głowie to wydatek rzędu 300-800 zł! A jeśli chcesz zdecydować się na doczepienie dredów syntetycznych, musisz liczyć się z jeszcze wyższymi kosztami. Do tego dochodzi cena tzw. dokręcania dredów co kilka miesięcy oraz ich regeneracji oraz specjalistycznych kosmetyków do pielęgnacji dreadloków. Eksperci radzą też, by dredy nosić jak najczęściej rozpuszczone, bo związywane w kucyk mogą włosy zanadto obciążyć, co może prowadzić nawet do łysienia. Dlatego zanim zdecydujesz się na taką fryzurę, dobrze się zastanów. A jeśli szukasz inspiracji, to zapraszamy do naszej galerii!
Tę suknię Tomasza Ossolińskiego Olga Tokarczuk założyła na przyjęcie u króla Szwecji!
Czy była równie piękna jak ta od Gosi Baczyńskiej?
Tydzień Noblowski wciąż trwa! Wczoraj prosto z uroczystości wręczenia nagród nobliści pojechali na bankiet w sztokholmskim ratuszu. Laureatka literackiego Nobla Olga Tokarczuk błyszczała na nim w kreacji zaprojektowanej przez Gosię Baczyńską. Dziś wieczorem w Pałacu Królewskim laureatów przyjął król Szwecji Karol XVI Gustaw i królowa Sylwia. Jak tym razem wygląda nasza Noblistka? View Ediplayer on the source website Kreacja Ossolińskiego dla Tokarczuk musiała być zgodna z protokołem Na przyjęcie, którego gospodarzami są król i królowa Szwecji pisarka założyła suknię stworzoną przez Tomasza Ossolińskiego. Zgodnie z dworskim protokołem jej uszyta z wełny kreacja sięgała ziemi i rozszerzała się ku dołowi. Suknia miała asymetryczny dekolt, raglanowe rękawy oraz skośnie ciecia z przodu i tyłu. Jak mówi Tomasz Ossoliński, suknia została zaprojektowana z myślą o pisarce, a nie gwieździe czy celebrytce. Tomasz Ossoliński jest również autorem klasycznych fraków, w których na uroczystościach noblowskich występowali mąż Noblistki Grzegorz Zygadło i jej syn - Zbyszko. W tym przypadku projektant również pozostał wierny wymogom, jakie musi spełniać ten formalny strój męski. Fraki miały więc np. białe kamizelki i spodnie z dwoma lampasami. Specjalista od krawiectwa miarowego, jakim bez wątpienia jest Tomasz Ossoliński poradził sobie z tym zadaniem bez najmniejszych problemów. A jego suknia zaprojektowana dla Olgi Tokarczuk to prawdziwa klasa mistrzowska!
Olga Tokarczuk odebrała Literacką Nagrodę Nobla, ale nie zwalnia tempa!
Literacka Nagroda Nobla za rok 2018 Olga Tokarczuk odebrała podczas uroczystej ceremonii 10 grudnia 2019 roku. Oprócz symbolicznego medalu i dyplomu, które odebrała z rąk króla Szwecji Karola XVI Gustawa, do polskiej pisarki trafi także nagroda pieniężna w wysokości dziewięciu milionów koron szwedzkich, czyli około 3,5 mln złotych. Olga Tokarczuk zdradziła właśnie, na co przeznaczy pewną kwotę. Innej decyzji po niej się nie spodziewaliśmy! Olga Tokarczuk nagroda pieniężna We wtorkowy wieczór tysiące Polaków zasiadło przed telewizorami, by śledzić transmisję z wręczenia Nagród Nobla. Olga Tokarczuk odebrała dyplom i medal za twórczość literacką. Oprócz symbolicznych przedmiotów, polska literatka otrzymała także nagrodę pieniężną. Jak donosi Business Insider, część nagrody pieniężnej związanej z wyróżnieniem pisarka chce przeznaczyć na fundację, którą niebawem powoła. Z sumy 9 mln koron szwedzkich, czyli około 3,5 mln złotych, Olga Tokarczuk chce przeznaczyć 10 procent tej kwoty na założenie fundacji, która ma wspierać polską oraz światową kulturę i sztukę, ale także zajmować się przeciwdziałaniem dyskryminacji, promocją praw człowieka i swobód obywatelskich, czy aktywności proekologicznej. Przypomnijmy, że na świeżo upieczonej Noblistce fiskus nie zarobi ani grosza. „Podjąłem decyzję o zaniechaniu poboru podatku PIT od przychodów związanych z Nagrodą Nobla. W najbliższym czasie wydam stosowne rozporządzenie w tej sprawie”, napisał na swoim Twitterze Minister Finansów. Decyzja ta oznacza, że do państwa nie trafi nawet 955 tysięcy złotych, bo tyle wynosi maksymalny możliwy podatek od nagrody pieniężnej, którą 10 grudnia otrzyma Olga Tokarczuk. Pisarka będzie mogła więc wydać tak jak chce całą nagrodę pieniężną. Według polskiego prawa zwolnieni od podatku PIT od nagród są wszyscy, którzy zdobyli je dzięki dokonaniom artystycznym czy naukowym. Wyróżnienie nie może być jednak większe, niż 2000 złotych. W tym przypadku, mimo przekroczenia limitu o około 1750 razy, dojdzie do wyjątku.
Olga Tokarczuk i inni laureaci Nagrody Nobla na królewskim bankiecie. Zobaczcie, jak się prezentowali
Od księżniczki Madeleine nie dało się oderwać wzroku!
Laureatka literackiej Nagrody Nobla Olga Tokarczuk odebrała dzisiaj, 10 grudnia 2019 roku, złoty medal z rąk króla Szwecji Karola XVI Gustawa. Uroczysta i podniosła ceremonia wręczenia laureatom nagród odbyła się kilka godzin temu w Sztokholmie. Nagroda Nobla w dziedzinie literatury trafiła do pisarza tworzącego w języku polskim po raz piąty. Tuż po wręczeniu nagród odbył się uroczysty, królewski bankiet noblowski, podczas którego Olga Tokarczuk znów miała na sobie kreację od Gosi Baczyńskiej. Suknia, choć przez wielu określana za bardzo skromną, miała ukryte znaczenie i była pewnego rodzaju hołdem, jak mówiła Olga Tokarczuk: „moim ukłonem dla sióstr feministek-sufrażystek”. Podczas uroczystego bankietu królewskiego polska pisarka pojawiła się w towarzystwie księcia Daniela, męża następczyni szwedzkiego tronu, księżniczki Victorii. Ta z kolei towarzyszyła nobliście z dziedziny fizyki, Jamesowi Peeblesowi. Książę Carl Philip towarzyszył profesor Esther Duflo, a jego żona księżna Sofia miała przyjemność spędzenia wieczoru w towarzystwie profesora Didiera Queloza, noblisty z dziedziny fizyki. Największe zainteresowanie wzbudziła jednak postać księżniczki Madeleine, a to za sprawą jej przykuwającej uwagę sukni. Zobaczcie, jak prezentowali się goście.
„Olga Tokarczuk jest wirtuozem w kreowaniu postaci” Pełna zachwytów laudacja na cześć pisarki!
Wyjątkowe słowa wygłosił Per Waestberg z Akademii Szwedzkiej
Olga Tokarczuk odebrała Literacką Nagrodę Nobla za 2018 rok. Laudację na temat wybitnej polskiej pisarki wygłosił członek Szwedzkiej Akademii i pisarz, Per Wastberg. O Oldze Tokarczuk opowiadał jako o pisarce idącej pod prąd popularnym w Polsce tendencjom - postrzegania historii jako opowieści o bohaterstwie narodu, uciekaniu od trudnych tematów jak kolonializm, czy antysemityzm. „Polska literatura opromienia Europę. To już kilkoro laureatów nagrody Nobla, wiele prominentnych”, rozpoczął swą laudację. Per Wastberg o Oldze Tokarczuk: laudacja Wręczenie nagród Nobla jest zwieńczeniem tak zwanego Tygodnia Noblowskiego. W sobotę 7 grudnia Olga Tokarczuk wygłosiła swój uroczysty wykład Czuły narrator: „Chciwość, brak szacunku do natury, egoizm, niekończące się współzawodnictwo, brak odpowiedzialności, sprowadziły świat do statusu przedmiotu, który można ciąć na kawałki, używać i niszczyć. Dlatego wierzę, że muszę opowiadać tak, jakby świat był żywą, nieustannie stawającą się jednością”, mieliśmy okazje wysłuchać. Dziś podczas wręczenia nagród Nobla o Oldze Tokarczuk polską pisarkę zapowiedział w poruszających słowach członek Szwedzkiej Akademii i pisarz, Per Wastberg: „Polska jest w miejscu, gdzie krzyżują się drogi Europy, być może jej sercem, jej historię przypomina nam Olga Tokarczuk. Jest ofiarą spustoszoną przez potęgi, ale ze swoją własną historią kolonializmu i antysemityzmu. Tokarczuk nie boi się gorzkich prawd”, mówił. Dużo uwagi poświecił najsłynniejszym książkom Olgi Tokarczuk - Biegunom oraz Księgom Jakubowym: „Sposób, w jaki łączy intensywne ucieleśnienia w eterycznej rzeczywistości, intymne obserwacje i mitologiczne obsesje, czyni ją jedną z najbardziej oryginalnych prozatorek naszych czasów. Błyskotliwie portretuje, chwytając bohaterów uciekających od szarej codzienności. Opisuje, jak nikt inny, dojmującą osobliwość świata. »Bieguni« to cudownie zróżnicowany opis przejścia między światami, spotkań z postaciami, o których wiemy tak niewiele”, słyszeliśmy. „To nadzieja na Europę bez granic, na wiedzę. W opowieści o XVIII wiecznej Polsce umieszcza paralelę wobec nazizmu i stalinizmu, a nawet współczesnych populistów, którzy historię widzą jak w »chłopięcych książkach«, czyli jako opowieść o bohaterach i zdrajcach”. „W bardzo wielu opowiadaniach próbuje ona uchwycić Polskę, która nigdy nie jest w tym samym miejscu, Polskę, która jest w stałym ruchu”, mówił. „Olga Tokarczuk jest wirtuozem w kreowaniu postaci, potrafi uchwycić je w momencie ich ucieczki od codziennego życia. Pisze o tym o czym nie pisze nikt inny: o nieznośnej i ogromnej osobliwości tego świata”, ocenił. Swoją mowę zakończył słowami: „Przyszłe pokolenia będą sięgać po owe tysiącstronicowe arcydzieło autorstwa Tokarczuk i odkrywać w nim nowe bogactwo, którego dziś jeszcze wystarczająco nie dostrzegamy. Widzę, jak Alfred Nobel kiwa z uznaniem głową w swoim niebie”.
Olga Tokarczuk odebrała Nagrodę Nobla w pięknej sukience od Gosi Baczyńskiej!
Olga Tokarczuk odebrała w Sztokholmie Literacką Nagrodę Nobla za rok 2019. Na uroczystości pisarka pojawiła się w sukni od polskiej projektantki! Kreację, w której Noblistka odebrała medal uszyła Gosia Baczyńska. Przypomnijmy, że sukienkę na następujący po ceremonii wieczorny bankiet zaprojektował Tomasz Ossoliński. Ubiór podczas uroczystości wręczenia nagrody Nobla jest ściśle regulowany etykietą. Podczas ceremonii mężczyźni występują we frakach, a kobiety w długich sukniach wieczorowych. Kreacja od Gosi Baczyńskiej nie tylko spełnia te wymagania, ale też sprawiła, że Olga Tokarczuk będzie jedną z najlepiej ubranych Noblistek w historii. Olga Tokarczuk odebrała Literacką Nagrodę Nobla Olga Tokarczuk odebrała nagrodę z rąk Króla Karola XVI Gustawa. Pisarka otrzymała złoty medal z wygrawerowanym wizerunkiem Alfreda Nobla i łacińską inskrypcją: „Inventas vitam iuvat excoluisse per artes”, co oznacza: „Uczyńmy życie lepszym przez naukę i sztukę”. Kreacja, w której Tokarczuk odbierała nagrodę została zaprojektowana przez Gosię Baczyńską. Polska projektantka na swoim Instagramie opublikowała wspólne zdjęcie z Olgą Tokarczuk, które podpisała słowami wdzięczności. "Jutro z rąk Króla Karola XVI Gustawa otrzymasz jedną z najbardziej prestiżowych nagród na świecie, Nobel Prize! Najszczersze gratulacje, Największa duma! Dziękuję, że obdarzyłaś mnie zaufaniem i że mogę być z Tobą w tym ważnym dla naszej kultury momencie. Dziękuję za mądre słowa zawarte we wczorajszej mowie Noblowskiej, które sądzę, każdemu z nas pozwoliły choć troszkę uporządkować myślenie o czasie, w którym żyjemy, uporządkować i nazwać to nienazwane, a co każdemu z nas doskwiera" - napisała Gosia Baczyńska. Na Instagramie Noblistki możemy podziwiać zdjęcie tej wyjątkowej kreacji. Pod postem co chwilę pojawiają się komentarze z gratulacjami i zachwytami nad sukienką. Piękna suknia ! Oglądam, ślicznie Pani wygląda! - piszą internauci pod zdjęciem Olgi Tokarczuk. Trzeba przyznać, że Noblistka w eleganckiej sukni od Gosi Baczyńskiej prezentuje się zjawiskowo!
Stek z renifera, homar w galarecie... Takie dania tylko na bankiecie noblowskim!
Oficjalne menu wciąż trzymane jest w tajemnicy!
Już we wtorek, 10 grudnia 2019 roku, Olga Tokarczuk oraz trzynastu innych laureatów z różnych dziedzin odbiorą noblowskie medale podczas ceremonii w filharmonii w Sztokholmie. Po części oficjalnej rozpocznie się uroczysty bankiet, na którym obecna będzie szwedzka rodzina królewska i zaproszeni goście. Znamy pierwsze szczegóły! Bankiet Noblowski 2019 Olga Tokarczuk odbierze Literacką Nagrodę Nobla z rąk króla Karola XVI Gustawa. Pisarka otrzyma 9 mln koron szwedzkich (3,5 mln złotych), a także pamiątkowe odznaczenie z 18-karatowego złota, pokryte 24-karatowym kruszcem. Noblistce towarzyszyć będzie rodzina. Z wstępnych informacji wynika, że Olga Tokarczuk zajmie honorowe miejsce przy stole – obok króla Szwecji i księcia Daniela, męża księżniczki Wiktorii, na przeciwko królowej Sylwii. Szczegóły uroczystego bankietu nie są znane – wiadomo jedynie, że dania wyjdą spod ręki uznanego szefa kuchni Sebastiana Gibranda, a menu ma być oparte na szwedzkich produktach. Cukiernik Daniel Roos po raz szósty zajmie się deserami. Dania będą przygotowywane przez 40 kucharzy i podawane przez prawie dwustu kelnerów. Szef kuchni Sebastian Gibrand Deser podany na bankiecie noblowskim w 2018 roku Jakie dania przygotuje kuchnia? Sądząc po tym, co jadali nobliści w ostatnich latach, będzie to coś niezwykłego. Na oficjalnej stronie Fundacji Noblowskiej umieszczone są wszystkie menu od pierwszego bankietu w 1901 roku. Stąd wiemy, że Czesław Miłosz, który odbierał nagrodę w 1980 roku, raczył się wędzonym łososiem z jajkiem w koszulce i stekiem z renifera z kurkami. Wisława Szymborska w 1996 roku jadła homara w galarecie z kawiorem, perliczkę po lapońsku, oraz sorbet jeżynowy. Nie jest tajemnicą, że Olga Tokarczuk od wielu lat walczy o prawa zwierząt i nie jada mięsa. Nie musi jednak obawiać się o to, że pozostanie głodna – organizatorzy bankietu noblowskiego podążają z duchem czasu, serwując również dania dla wegan i wegetarian, albo po prostu osób uczulonych na konkretne składniki. W wystroju sali bankietowej dominować będą kwiaty, tradycyjnie sprowadzone z San Remo. Aż 25 tysięcy roślin ozdobi to miejsce – w tym chryzantemy, orchidee i mimozy. O oprawę muzyczną zadbają wykonawcy ze Szwecji, Lisa Nilsson i Magnus Carlsson. Laureaci wygłoszą mowy dziękczynne późnym wieczorem, a sam bal potrwa do około drugiej w nocy. Następnego dnia odbiorą dyplomy w siedzibie Fundacji Noblowskiej. Źródło: gazeta.pl, rmf24.pl
Nobel w życiu Olgi Tokarczuk nic nie zmieni. Bo to, co najważniejsze już znalazła
Literacką Nagrodę Nobla odbierze 10 grudnia.
Jako jedna z najmłodszych noblistek Olga Tokarczuk 10 grudnia odbierze w Sztokholmie literacką Nagrodę Nobla za 2018 rok. Laureatka prestiżowej Międzynarodowej Nagrody Bookera, dwukrotna zdobywczyni Nagrody Literackiej Nike. „Gdyby można było spojrzeć na świat bez żadnej ochrony, uczciwie i odważnie – pękłyby nam serca”, napisała w powieści „Bieguni”, za którą jako pierwsza Polka dostała Międzynarodową Nagrodę Bookera. Nobel potwierdził jej wielki talent. Nic jednak nie zmieni w jej życiu. Bo to, co najważniejsze, Olga Tokarczuk już znalazła. Tekst ukazał się w magazynie VIVA!. Nobel dla Olgi Tokarczuk Wciąż trudno uwierzyć. Literacki Nobel przypadł pisarce, która uparcie nosi dredy na głowie, kocha lumpeksy i prowincjonalne życie. Która woli sadzić słoneczniki, niż bywać i nie pasuje do stereotypu noblistki. W dodatku ma tylko 57 lat. Niewiele jak na standardy noblowskie, w tym gronie większość to starcy. Z perspektywy Krajanowa, jej ukochanej wsi koło Nowej Rudy, gdzie rodziły się jej powieści, Nobel wydawał się tak niezwykły jak nagły lot w kosmos. „Kiedy za piętnaście pierwsza wyświetlił mi się szwedzki numer, miałam jasność, po co dzwonią. Nobel. Powiedziałam: »Nie, to niemożliwe«. Z tamtej strony usłyszałam: »A możliwe!«”, wspomina Olga Tokarczuk. „Radość i wzruszenie odebrały mi mowę”, napisała na Facebooku. Dogadać się ze światem „Jej książki odniosły wielki sukces w anglosaskim świecie. Pamiętajmy, że „Księgi Jakubowe” zostały świetnie przyjęte w Szwecji, więc wszelkie znaki na niebie i ziemi wskazywały, że dostanie Nobla”, mówi Karol Maliszewski, poeta i dziennikarz zaprzyjaźniony z pisarką. „W jej twórczości jest przesłanie humanistyczne dotyczące tego, żeby się opamiętać, zrezygnować z przemocy na rzecz dialogu ze światem. To wszystko wpisuje się w oczekiwaną przez wielu ludzi narrację: ratujmy się, póki można się ratować”. „Gdyby można było spojrzeć na świat bez żadnej ochrony, uczciwie i odważnie – pękłyby nam serca”, napisała w powieści „Bieguni”, za którą dostała prestiżową Nagrodę Bookera. Innym razem konstatuje: „Więzienie nie tkwi na zewnątrz, ale jest w środku każdego z nas. Może jest tak, że nie umiemy bez niego żyć” („Prowadź swój pług przez kości umarłych”). Wydaje się, że gdyby nie było Olgi Tokarczuk, to trzeba byłoby ją wymyślić. Literatura bez niej stałaby się uboższa, choć nie wszyscy od razu poznali się na jej talencie. Dla części krytyków była zbyt rustykalna, konserwatywna, mało nowoczesna, a to, co pisała, przypominało „pierdy z mchu i paproci”. A jednak taka literatura, daleka od formalnych eksperymentów, zwyciężyła. Porwała czytelników, zwłaszcza kobiety, które czytają najwięcej i decydują o rynku wydawniczym. I to one wypromowały Tokarczuk. Ale żeby dobrze pisać, nie trzeba być kobietą. „Kiedy siadam do pisania, nie czuję swojej płci, w gruncie rzeczy jestem trochę androgyniczna. Wykorzystuję to w pisaniu, kiedy tworzę postaci. To pomaga mi utożsamić się z dzieckiem, mężczyzną czy starą kobietą. Tę wielość traktuję jako skarb i nie chciałabym jej tracić”, mówi pisarka, według której w naszej wielokrotnej osobowości płeć jest gdzieś na samym dole. Pisanie nigdy się nie kończy Zanim stała się pisarką, razem z Romanem Fingasem, pierwszym mężem, jak ona absolwentem psychologii na Uniwersytecie Warszawskim, pracowała w „psychiatryku” w Wałbrzychu, zakładała grupy wsparcia dla alkoholików, dorabiała w Londynie w małej fabryczce anten do jachtów. „Było tam wielu takich jak ja. Zatrudniano nas na czarno, bez pytania o pochodzenie i plany na przyszłość. W piątek dostawaliśmy wypłatę, a komu nie odpowiadało, nie pojawiał się już w poniedziałek” („Bieguni”). Wieczorami w wielkich księgarniach rozczytywała się w powieściach będących poza zasięgiem jej skromnej kieszeni. Marzyła, żeby przenieść się na wieś i pisać. Męczyła ją księgarnia, którą założyła z mężem, wyjazdowe prelekcje terapeutyczne dla nauczycieli, praca w poradni zdrowia psychicznego. I spełniło się, bo wydała „E.E.”, „Prawiek i inne czasy” i stała się pisarką już profesjonalną, jak mówi Karol Maliszewski. Pamięta swój wywiad z nią, pierwszy, jakiego udzieliła w poznańskim „Nowym Nurcie” w listopadzie 1994. „Mówiła, że przestało ją bawić awangardowe bicie piany, że najważniejsza jest opowieść. Wymieniła też swoich mistrzów: Prusa i jego „Lalkę”, największą powieść, jaka się przytrafiła naszej literaturze, Lema, który odkrył przed nią dziwność świata, i Junga. Jej proste historie nigdy nie były proste, wchodziły w związki z Jungowską wizją podświadomości i światem archetypów. To cała Olga”. W Krajanowie znalazła swoją arkadię. To było jej miejsce na ziemi, cudowne ustronie okolone zagajnikami, położone pośród Wzgórz Włodzickich. Prawdziwy koniec świata, gdzie może oddać się pisaniu. Ale już wie, że jest to jeden z najbardziej samotnych zawodów świata, że nigdy podczas powstawania tekstu nie można się tym z nikim podzielić. Pisarz pozostaje sam na sam z tworzonym przez siebie światem. To samotność długodystansowca… Czasem myślała, aby przywiązać nogę do biurka, bo pisanie, zwłaszcza powieści, zależy od reżimu. „Przypatrując się swojemu życiu, widzę, że nie mam wakacji, świąt, bo nawet jeśli nie piszę fizycznie, cały czas jestem emocjonalnie, wewnętrznie zaangażowana w ten proces powstawania, wymyślania, szukania. To się nigdy nie kończy”. Pochłonięta pisaniem nie odcięła się od świata, szybko weszła w życie lokalnej społeczności. Żaden festyn nie mógł odbyć się bez jej udziału, jak wspominają mieszkańcy Nowej Rudy i okolic. Wsparła remont wiejskiej sali, gdzie organizowano wspaniałe sylwestry, na które spraszała literackie towarzystwo. Robiła u siebie cudowne ogniska w drugim weekendzie majowym i były to magiczne biesiady pod gwiazdami. Wymyśliła Festiwal Góry Literatury, jeden z najdłuższych letnich festiwali w Polsce, udostępniając na jego potrzeby nawet swój wiejski dom – za scenę służył wówczas ganek, za widownię łąka z krzesłami… „Zaprasza na niego najlepszych pisarzy, nie tylko z Polski. Jeżdżą tam z ogromną radością. Olga dba o wszystkich i wita ich z otwartymi ramionami. Jest szalenie serdeczna”, mówi Michał Nogaś, dziennikarz „Gazety Wyborczej”, gospodarz audycji „Radio Książki”. „Festiwal by się nie udał, gdyby nie jej zaufani współpracownicy i przyjaciele, z którymi tworzy to wydarzenie”. Ubrania mają moc Ma w sobie magnetyzm. Przyciąga do siebie ludzi, zaraża ich dobrą energią i daje poczucie sensu tego, co się robi. To bezcenne w świecie bezsensu, z nią chce się działać. Jak mówi Karol Maliszewski, współorganizator Festiwalu Góry Literatury: „Buzuje w niej żywioł zgody, bardzo nie lubi, jak ludzie wokół niej się gniewają. To nie bierze się tylko z wykształcenia, z tego, że jest psychoterapeutką, ale z natury. Olga ma to w genach. Emanuje z niej dobroć, coś takiego, że człowiek zaczyna postrzegać samego siebie w lepszym świetle, a rozmowa przechodzi w inne zaskakujące rejestry. Trzydzieści lat temu napisałem o niej: »Ludzie kochani, UFO pojawiło się między nami. Ktoś zesłał nam w tej maleńkiej, kruchej postaci istotę pozaziemską«. Zawsze mówiła, że ma starą duszę. Nie wiem, z jakiego kosmosu spadła ta dusza, można o tym dyskutować, ale coś w tym jest. Była tutaj szczęśliwa i zadowolona. To był jej świat. Nieraz widziałem jak w Nowej Rudzie szła do baru mlecznego na obiad czy do ulubionej fryzjerki, potem zaglądała do second-handów i kupowała coś za grosze, bo bardzo lubi kompletować nieoczywiste stroje i ubrania”. Ona sama mówi, że lubi mieć ubrania, w których dobrze się czuje, więc sama je sobie wymyśla i kombinuje. „Istnieją ubrania mocy, które dodają sił i sprawiają, że człowiek czuje się w nich pewnie, kompletnie”, zdradza w ciekawej książce „Pod podszewką”, wydanej przez Marginesy. Nie potrafi wyrzucić wełnianego swetra. Żal jej, że to jest szlachetna wełna pochodząca od zwierząt. Gdyby była wojna, to wełniane swetry się przydadzą. Żal jej lnu, bo kiedyś żyły rośliny, z których zrobiono włókna, żal jedwabiu, bo przędły go żywe istoty… Jej ulubionym projektantem jest Yohji Yamamoto, który wie, że kobiecość to tajemnica, nieoczywistość, paradoksalność. Ogląda jego pokazy w internecie jak dzieła sztuki. Notesem jest… mąż „Jest bardzo ciekawa świata i ludzi, ale całą sobą wsiąkła w Ziemię Kłodzką”, uważa Karol Maliszewski. „Mocno przywiązała się do tego pejzażu, z którego czerpie w swoich książkach. Wplotła w nie duchowość i historyczność tego miejsca. Ile w »Domu dziennym, domu nocnym« jest tutejszych historii, które krążyły w powietrzu, a Olga wyłapała je i pięknie spożytkowała. Umie słuchać ludzi, a potem te zapamiętane historie przetwarza”. Zawsze ma przy sobie dwa notesy do zapisywania pomysłów – duży i mały. „Nawet jedno zapisane słowo już mi wystarcza. Wieczorem siadam i próbuję taki pomysł rozwinąć. Nigdy nie miałam dobrej pamięci, muszę się więc wspierać zewnętrznie. Notesem jest też mój mąż – proszę, żeby zapamiętał coś dla mnie i on to robi perfekcyjnie”. Grzegorz Zygadło, jej drugi mąż, z wykształcenia germanista, zyskał przy żonie kilka funkcji: kierowcy, pierwszego recenzenta jej książek i menedżera jej życia. Jest dla niej ogromnym wsparciem, pomagał jej w zbieraniu materiałów do „Ksiąg Jakubowych”, wspólnie podróżowali do opisanych w nich miejsc, jak mówi Michał Nogaś: „Grzegorz jest jej bratnią duszą. To piękny związek, oparty na wielkiej przyjaźni i zaufaniu”. Co na to noblistka? „Dzięki mężowi czuję się bezpiecznie, ogrzana, zadbana i jakoś zorganizowana w tym wszystkim”. Jako zdeklarowana weganka nie rozumie, jak można zabijać zwierzęta. „Okrucieństwa wobec zwierząt zapierają dech. Ludzie potrafią być okrutni także wobec siebie, ale tutaj często powstrzymuje ich wiara w Boga, strach przed karą. Za zwierzętami nie wstawiał się ani Bóg, ani prawo”, mówi. Jej powieść „Prowadź swój pług przez kości umarłych” zainspirowała Agnieszkę Holland do nakręcenia filmu „Pokot”. Po premierze Tokarczuk mówiła, że nie widzi żadnego powodu, dla którego należałoby dalej zezwalać na polowania. Jest też za wprowadzeniem ogólnoświatowego zakazu zabijania zwierząt dla rozrywki. Od pewnego czasu pisarka jest w ciągłych podróżach. Stała się nomadką, biegunem i przekonuje, że wszechświat dostępny jest dla każdego, o ile tylko się podróżuje. „Moja energia bierze się z ruchu – z trzęsienia autobusów, z warkotu samolotów, z kołysania promów i pociągów” , pisze w „Biegunach”. „Celem mojej pielgrzymki jest zawsze inny pielgrzym”. Żałuje, że w powieści zabrakło wątku uchodźców, bo to oni są największymi biegunami naszych czasów. Ale tworzyła ją 10 lat temu, to był inny świat. „Literatura będzie musiała zmierzyć się z wieloma białymi plamami historii: z umniejszaniem roli kobiet, cierpieniem milionów ludzi, ale też innych istnień”, jak mówi Tokarczuk. Po Noblu wszyscy zasypują ją pytaniami: co dalej, czy nadal zamierza podejmować kontrowersyjne tematy? „Oczywiście! Teraz mogę już wszystko!”, odpowiada noblistka.
Olga Tokarczuk wygłosiła w Sztokholmie przemowę noblowską!
Czego dotyczyłał? Polka odczytała ją w języku polskim
Już we wtorek 10 grudnia Olga Tokarczuk odbierze w Szwecji Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Jednak pisarka w Sztokholmie przebywa już od czwartku. Wszystko w ramach tzw. Tygodnia Noblowskiego. W sobotę 7 grudnia Polka wygłosiła przemowę w Sali Giełdy Akademii Szwedzkiej, zatytułowaną „Czuły narrator”. Do zgromadzonych mówiła w języku polskim. Przemowa noblowska Olgi Tokarczuk Jak podkreślała w wywiadach, chciała zawrzeć w przemowie swoją refleksję dotyczącą roli literatury i jej miejsca we współczesnym świecie. Odnosiła się również do tego, że „fikcja jest zawsze jakimś rodzajem prawdy” i przedefiniowania pojęcia realizmu w sztuce w ogóle. Wykład rozpoczęła od odniesienia się do pierwszego zdjęcia, które wywołało w niej ogromne poruszenie. Była to czarno-biała fotografia jej matki w ciąży, która siedziała przy radioodbiorniku i poruszała jego gałkami. Była smutna. Jak stwierdziła Olga Tokarczuk, sądziła wówczas, że za sprawą gestu kręcenia gałkami radia, matka jej szuka we Wszechświecie. Z kolei smutek miał wynikać w jej odczuciu z tęsknoty. „Kiedy ją potem pytałam o ten smutek – a robiłam to wiele razy, żeby zawsze usłyszeć to samo – mama odpowiadała, że jest smutna, bo jeszcze się nie urodziłam, a ona już do mnie tęskni. - Jak możesz do mnie tęsknić, skoro mnie jeszcze nie ma? – pytałam. Wiedziałam już, że tęskni się za kimś, kogo się utraciło, że tęsknota jest efektem straty. - Ale może też być odwrotnie – odpowiadała. – Jeżeli się do kogoś tęskni, to on już jest”, mówiła do zgromadzonych. Następnie doprecyzowała, że tytuł jej wykładu – czuły narrator – to nic innego jak dusza. „Zrozumiałam moim dziecięcym umysłem, że jest mnie więcej niż sobie do tej pory wyobrażałam. I nawet, jeżeli powiem: "Jestem nieobecna", to i tak na pierwszym miejscu znajduje się: "Jestem" – najważniejsze i najdziwniejsze słowo świata. W ten sposób niereligijna młoda kobieta, moja mama, dała mi coś, co kiedyś nazywano duszą, a więc wyposażyła w najlepszego na świecie czułego narratora”, wyjaśniała. W wykładzie odnosiła się właśnie do kwestii czułości w odniesieniu do literatury i obserwowania świata. Do tego, na ile ta postawa/emocja zapewnia uważność i sprawia, że pisarz jest w stanie wnikliwie rejestrować zjawiska go otaczające każdego dnia. „Czułość jest tą najskromniejszą odmianą miłości, jest spontaniczna i bezinteresowna, nie prowadzi do zbrodni ani zazdrości ”, przekonywała Olga Tokarczuk. Pełny tekst przemowy noblowskiej Polki znajdziesz POD TYM LINKIEM oraz poniżej (wideo). Ceremonia wręczenia Nagród Nobla. Kto ubierze Olgę Tokarczuk? Olga Tokarczuk złoty medal i dyplom od króla Szwecji Karola XVI odbierze we wtorek 10 grudnia 2019 roku. Strój na ten wyjątkowy dzień zaprojektowała dla niej Gosia Baczyńska. Z kolei na uroczysty bankiet, który odbędzie się dzień później, o kreację zadbał Tomasz Ossoliński, co niedawno potwierdziła sama pisarka. „Ponieważ pojawiło się wiele pytań na temat mojego ubioru na Tydzień Noblowski, postanowiłam poinformować Państwa, że na ceremonię wręczenia medalu suknię szyje mi Gosia Baczyńska, a na bankiet królewski suknię otrzymam od Tomasza Ossolińskiego, który również ubierze mojego męża i syna :) Bardzo się cieszę, bo rezultaty ich pracy zapowiadają się znakomicie”, napisała w mediach społecznościowych Olga Tokarczuk. O tym, że Polka zdobyła Nagrodę Nobla, świat dowiedział się 10 października 2019 roku. Jak akademia uzasadniła swój werdykt? Wyróżnienie zdecydowano się przyznać Oldze Tokarczuk „za wyobraźnię narracyjną, która z encyklopedyczną pasją prezentuje przekraczanie granic jako formę życia”. Wykład noblowski Olgi Tokarczuk w języku polskim: Olga Tokarczuk to pierwsza Polka od 23 lat, która otrzymała Nagrodę Nobla: Olga Tokarczuk przebywa w stolicy Szwecji od czwartku:
Kto zaprojektuje kreację Olgi Tokarczuk na bankiet królewski w Sztokholmie?
Zobaczcie, kogo wybrała nasza Noblistka!
Już 10 grudnia odbędzie się ceremonia wręczenia tegorocznych nagród Nobla w Sztokholmie. Laureatka Literackiej Nagrody Nobla Olga Tokarczuk potwierdziła, że pojawi się na niej osobiście. Tradycyjnie dzień później na dworze w Sztokholmie odbywa się bankiet dla noblistów organizowany przez króla Szwecji. Wiemy już, że pisarka pojawi się na nim w kreacji znanego polskiego projektanta… Tomasza Ossolińskiego. Tomasz Ossoliński ubierze Olgę Tokarczuk na ceremonię nagrody Nobla Zawiadomił o tym na swoim Instagramie sam Tomasz Ossoliński. W poście czytamy: Szanowni Państwo, chcąc uniknąć niepotrzebnego rozgłosu i móc w spokoju pracować, nie podawałem wcześniej tego do publicznej wiadomości, ale w związku z pojawiającymi się pytaniami postanowiłem, po ustaleniu tego z Panią Olgą Tokarczuk, że czas ogłosić, iż przygotowuję noblistce suknię na bankiet królewski, który odbędzie się w Sztokholmie 10 grudnia. Pracuję również nad frakami i garniturami dla jej męża i syna. Obecnie skupiam się na tym, żeby stworzyć kreacje, proszę więc o niezadawanie dalszych pytań i cierpliwie poczekać na finalny efekt, który zobaczą Państwo w relacjach ze Sztokholmu. Tomasz Ossoliński Przypomnijmy, że w 2005 roku projektant powołał do życia markę Tomasz Ossoliński. Zaczął ubierać m.in. Pawła Małaszyńskiego i Andrzeja Chyrę. Jego garnitury pokochała też na przykład aktorka Grażyna Szapołowska. W jego kreacjach wystąpili Polacy nominowani do Oscarów – Hanna Polak, Agnieszka Holland i Robert Więckiewicz. Na czerwonym dywanie w Cannes w sukni Tomasza Ossolińskiego pojawiła się Grażyna Torbicka. Tomasz Ossoliński wciąż poszukuje. Na KTW Fashion Week znany z szycia na miarę projektant zaprezentował premierową linię ready to wear. Ostatnio zaś otworzył swoje nowe warszawskie atelier. Z niecierpliwością czekamy na 11 grudnia by zobaczyć kreację, którą zaprojektował dla naszej Noblistki.
Minister Finansów nadał Oldze Tokarczuk szczególny przywilej. To pierwszy taki raz w historii
Część internautów nie jest z tego zadowolona...
Niewątpliwy sukces polskiej pisarki Olgi Tokarczuk, która w zeszłym tygodniu została uhonorowana Literacką Nagrodą Nobla, podzielił Polaków. Zdecydowana większość obserwatorów gratulowała 57-latce najważniejszego odznaczenia świata, jednak znaleźli się i tacy, którzy skupili się na krytyce poglądów artystki. Na szczęście, wśród dobrodusznych osób jest obecny Minister Finansów powołany przez rząd Prawa i Sprawiedliwości, który zwolni prozaiczkę z podatku od nagrody pieniężnej. Olga Tokarczuk nie zapłaci podatku od Nagrody Nobla Kilka dni temu na swoim Twitterze Jerzy Kwieciński przekazał wiadomość, która na pewno ucieszy Olgę Tokarczuk. Na świeżo upieczonej Noblistce nie zarobi ani grosza fiskus. „Podjąłem decyzję o zaniechaniu poboru podatku PIT od przychodów związanych z Nagrodą Nobla. W najbliższym czasie wydam stosowne rozporządzenie w tej sprawie”, napisał w sieci Minister Finansów. Decyzja ta oznacza, że do państwa nie trafi nawet 955 tysięcy złotych, bo tyle wynosi maksymalny możliwy podatek od nagrody pieniężnej, którą 10 grudnia otrzyma Olga Tokarczuk. Pisarka będzie mogła więc wydać tak jak chce całą nagrodę pieniężną – na polską walutę będzie to w przeliczeniu ze szwedzkich koron około 3,5 miliona złotych. Według polskiego prawa zwolnieni od podatku PIT od nagród są wszyscy, którzy zdobyli je dzięki dokonaniom artystycznym czy naukowym. Wyróżnienie nie może być jednak większe, niż 2000 złotych. W tym przypadku, mimo przekroczenia limitu o około 1750 razy, dojdzie do wyjątku. Internauci przyjęli decyzję polityka z dystansem zaznaczając, że sama Noblistka nie wnosiła prośby o ulgę, stąd nagle dany jej przywilej wydaje się niezrozumiały… Rzecznik Ministra Finansów, Paweł Jurek, zapowiedział jednak, że decyzja ta będzie dotyczyła także wszystkich innych Polaków, którzy w przyszłości sięgną po Nagrodę Nobla. Prace nad odpowiednim rozporządzeniem trwają. Autorce tak ważnych książek jak Bieguni czy Księgi Jakubowe serdecznie jeszcze raz gratulujemy. Życzymy też dużo spokoju i weny, ponieważ wiemy, że pisarka przygotowuje powieść o relacjach Polaków i Ukraińców… View oEmbed on the source website
Olga Tokarczuk za literacki Nobel otrzyma 3,5 miliona złotych. Wiadomo, na co je przeznaczy!
Olga Tokarczuk otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury za 2018 rok. Akademia Szwedzka uhonorowała polską pisarkę za „narracyjną wyobraźnię, która wraz z encyklopedyczną pasją reprezentuje przekraczanie granic jako formę życia”. Olga Tokarczuk w rozmowie ze szwedzką gazetą Dagens Nyheter potwierdziła, że 10 grudnia zamierza stawić się w Sztokholmie na ceremonii wręczenia nagrody. Wyjawiła także swoje zawodowe plany! Na co wyda otrzymane za literackiego Nobla 3,5 miliona złotych? Olga Tokarczuk - Nobel Olga Tokarczuk jest jedną z najbardziej utytułowanych współczesnych polskich pisarek. Zadebiutowała w 1979 roku, wydając pierwsze opowiadania pod pseudonimem. Jest autorką powieści takich jak: Podróż ludzi Księgi, Bieguni, Księgi Jakubowe, Prawiek i inne czasy, Podróż ludzi Księgi, E.E., Dom dzienny, dom nocny, Prowadź swój pług przez kości umarłych oraz Gra na wielu bębenkach. Pisarka jest laureatką wielu prestiżowych nagród, między innymi Międzynarodowej Nagrody Bookera - to najważniejsze literackie wyróżnienie przyznawane w Wielkiej Brytanii. Olga Tokarczuk została doceniona za książkę Bieguni w tłumaczeniu Jennifer Croft. Ma na swoim koncie także Paszport Polityki oraz Nagrodę literacką Nike. Teraz na jej konto trafiła literacka Nagroda Nobla. Olga Tokarczuk nie kryła wzruszenia: „Ktoś do mnie zadzwonił kiedy jechałam samochodem. Wyśwetlił mi się numer ze Szwecji i… to był ten telefon”, mówiła kilka minut temu podczas konferencji prasowej. Nie ukrywała radości! „Dedykuję tę nagrodę Polakom, bo jesteśmy na kilka dni przed wyborami. Wyborami, które mogą zmienić przyszłość tego kraju. Chciałabym powiedzieć moim przyjaciołom, ludziom w Polsce: zagłosujmy dobrze, za demokracją”, dodała. Na tę wspaniałą wiadomość polska literatura czekała 23 lata. Pisarka dołączyła właśnie do grona innych polskich laureatów literackiej Nagrodę Nobla – Władysława Reymonta, Henryka Sienkiewicza, Czesława Miłosza i Wisławy Szymborskiej. Jako laureatka Literackiej Nagrody Nobla otrzyma 9 milionów szwedzkich koron, czyli około 3,5 milionów złotych. W rozmowie ze szwedzką gazetą Dagens Nyheter przyznała, że stawi się na wręczeniu nagrody: „Oczywiście, że przyjadę do Sztokholmu odebrać Nagrodę Nobla. Muszę tylko znaleźć czas na napisanie odczytu”, powiedziała. Na co Olga Tokarczuk przeznaczy pieniądze z Nobla? Olga Tokarczuk ma jednak przede wszystkim nadzieję, że prestiżowa nagroda jej nie zmieni, za to pomoże jej w dalszym rozwoju. Podsumowała wszystko słowami: „Jakoś sobie z tym poradzę”. W rozmowie z RMF FM powiedziała: „Jest takie pytanie, czy potraktować tę nagrodę teraz jako coś, co przewraca świat do góry nogami. Myślę, że będę kontynuowała ten tour promocyjny i nie będę robiła żadnych ekscentrycznych ruchów i że spróbuję się jakoś ułożyć z tą nagrodą”, powiedziała. Olga Tokarczuk jest obecnie w trakcie trasy promocyjnej po Niemczech, podczas której promuje swoje Księgi Jakubowe. Jak czytamy, ma też dalekosiężne plany - chce wrócić do pracy przy własnym biurku, planuje bowiem remont domu, a zimą - wyjazd do jakiegoś zacisznego miejsca, by móc w pełni skupić się na pisaniu kolejnej książki, bo jak mówi „Strasznie się cieszę na ten wyjazd. Życie idzie dalej”. Oldze Tokarczuk raz jeszcze gratulujemy!
Wielki sukces Olgi Tokarczuk! Sprzedaż jej książek pobiła wszelkie rekordy
Ten wynik przerósł najśmielsze oczekiwania wszystkich
Cały świat mówi o Oldze Tokarczuk. Polka otrzymała wczoraj Literacką Nagrodę Nobla. A to przełożyło się na ogromne zainteresowanie jej twórczością. „W kilka minut po pierwszych doniesieniach o Noblu dla polskiej autorki rozpoczął się istny szturm”, poinformowali przedstawiciele sieci sklepów Empik. Jej książki zaczęły masowo się wyprzedawać! Nobel dla Olgi Tokarczuk - rekordowe wyniki sprzedaży Akademia Szwedzka w uzasadnieniu podkreśliła, że zdecydowała się uhonorować Olgę Tokarczuk za „narracyjną wyobraźnię, która wraz z encyklopedyczną pasją reprezentuje przekraczanie granic, jako formę życia”. Oczywistym było, że najbardziej prestiżowe wyróżnienie na świecie przełoży się na wyniki sprzedaży dzieł Polki nad Wisłą i na całym świecie. Jednak wynik, który osiągnęła, przerósł najśmielsze oczekiwania wszystkich! W zaledwie pół dnia wszystkie pozycje autorstwa Olgi Tokarczuk stały się bestsellerami. „Już ubiegłoroczny Booker spowodował ogromne zainteresowanie twórczością Olgi Tokarczuk i jej książka „Bieguni” była jedną z najchętniej wybieranych w Empiku w 2018 roku. Literacki Nobel zadziałał jednak z wielokrotnie większą siłą”, podkreśla Michał Tomaniak, Dyrektor Działu Książki w Empiku. Sprzedaż wzrosła o 6 tys. proc. w stosunku do poprzedniego dnia. Czytelnicy zaczęli masowo zamawiać książki Tokarczuk poprzez stronę internetową oraz kupowali je w salonach stacjonarnych. „Ponad 55 tysięcy czytelników odwiedziło Empik.com tylko po to, aby poznać jej dzieła. Najchętniej wybierana jest książka „Bieguni”, TOP2 to „Księgi Jakubowe” a kolejny pod względem popularności jest „Prawiek i inne czasy”, informuje Empik. Do tego należy doliczyć jeszcze formę elektroniczną publikacji: ebooki i audiobooki. W zaledwie kilka godzin zakupiło je 1,5 tysiąca osób. To najlepszy wynik w historii tego formatu książek. Ile książek sprzedała Olga Tokarczuk po zdobyciu Nobla? Dane W 10 godzin sieć Empik sprzedała aż 12 tysięcy książek Olgi Tokarczuk, w tym 5 tysięcy w sklepach stacjonarnych. Jak podkreślono w komunikacie, „efekt Nobla” zaczął być zauważalny już między godzinami 14 a 15. Wynik sprzedażowy, który osiągnęły dzieła Polki zbliżony jest do tego, jaki mają zazwyczaj największe światowe bestsellery. Czy spodziewane jest wyczerpanie zapasów dzieł Noblistki? Nic podobnego! Oczywiście przyznanie nagrody spowoduje konieczność ich dodruku, jednak sieć zapewnia, że każdy, kto chce nabyć dzieła Olgi Tokarczuk, będzie mógł to zrobić za pośrednictwem strony internetowej lub w salonach stacjonarnych. Olga Tokarczuk została wczoraj ogłoszona laureatką Literackiej Nagrody Nobla: Jej książki zaczęły wyprzedawać się w zastraszającym tempie:
Olga Tokarczuk z nagrodą Nobla. Gratulują jej Mariusz Szczygieł i Agnieszka Holland
Olga Tokarczuk laureatką Nagrody Nobla za 2018 rok! Dziś Akademia Noblowska wyróżniła polską pisarkę „za narracyjną wyobraźnię, która z encyklopedyczną pasją reprezentuje przekraczanie granic jako formę życia”. Na tę wiadomość polska literatura czekała 23 lata. Pisarka dołączyła właśnie do grona innych polskich laureatów literackiej Nagrodę Nobla – Władysława Reymonta, Henryka Sienkiewicza, Czesława Miłosza i Wisławy Szymborskiej. Jako laureatka Literackiej Nagrody Nobla otrzyma 9 milionów szwedzkich koron, czyli około 3,5 milionów zł. Nagrodę odbiorze podczas uroczystej ceremonii w grudniu. Życzenia spływają dla Olgi z całego świata. Nam udało się dotrzeć do Agnieszki Holland i Mariusza Szczygła. Kto jeszcze złożył jej gratulacje? Zobaczcie sami. Olga Tokarczuk z nagrodą Nobla „Ktoś do mnie zadzwonił kiedy jechałam samochodem. Wyśwetlił mi się numer ze Szwecji i… to był ten telefon”, mówiła kilka minut temu podczas konferencji prasowej. Nie ukrywała radości! „Dedykuję tę nagrodę Polakom, bo jesteśmy na kilka dni przed wyborami. Wyborami, które mogą zmienić przyszłość tego kraju. Chciałabym powiedzieć moim przyjaciołom, ludziom w Polsce: zagłosujmy dobrze, za demokracją”, dodała. Teraz w rozmowie z Krystyną Pytlakowską Agnieszka Holland, która przebywa obecnie w Korei Południowej, specjalnie dla nas skomentowała nagrodzenie Olgi Tokarczuk Noblem: „W pełni na to zasłużyła. To wielka, ale skromna pisarka, która wszystko widzi głębiej. Ma nie tylko talent literacki i talent opowiadaczki nieoczekiwanych historii, ale wyobraźnię, wrażliwość, ciekawość świata i ludzi, które pozwalają jej trafiać prosto do serc i umysłów bardzo różnych ludzi na całym świecie”, opowiada. „Jestem szczęśliwa, że ta wspaniała i szlachetna kobieta została tak uhonorowana, ale jeszcze bardziej, że jej książki i to, co mówią o nas, o naszych korzeniach i współczesności dojdzie jeszcze szerzej do czytelników na świecie. I może (utopia) otworzy też coś w umysłach tych pełnych żółci nienawistników, którzy aktualnie rządzą nasza kultura. I zobaczą, ze świat jest większy od ich ograniczeń i obsesji. I że kultura jest mostem do ludzi, a nie oblężona twierdzą”, zaznacza Agnieszka Holland. Ten wyjątkowy sukces polskiej pisarki skomentował specjalnie dla nas Mariusz Szczygieł: „Po mojej Nike w niedzielę - znów spotkało mnie szczęście. Tak to czuję. A podobno tylko nieszczęścia chodzą parami... Jestem tym bardziej szczęśliwy, że Olgi i moje myślenie na temat spraw Polski, świata i człowieka jest bardzo bliskie. "Boimy się prawdy o naszej egzystencji" - powiedziała kiedyś. Pisarki i pisarze istnieją po to, by nam tę prawdę pokazać, lecz tak, żebyśmy od tego nie umarli, ale poczuli że chcemy żyć nadal. Olga Tokarczuk - jak widać z tego, co ją ostatnio spotyka pięknego - pokazuje najlepiej”, mówi w rozmowie z Krystyną Pytlakowską. Ogromne gratulacje i masa miłych słów pojawiła się także w social mediach. Wśród osób, które gratulują Oldze Tokarczuk Nobla jest m.in. Agnieszka Woźniak-Starak: „Polska znowu idzie w świat. I to w jakim stylu! Literacka Nagroda Nobla dla Olgi Tokarczuk, drugiej po Wisławie Szymborskiej Polki. Piękny dzień. Pani Olgo, jest Pani wielka!”, napisała na Instagramie. Parę słów zawarła także pod jednym ze zdjęć pisarki Kinga Rusin: „OLGA padam do nóg!!! Nobel dla Olgi Tokarczuk, jednej z najlepszych, najbardziej bezkompromisowych i najciekawszych autorek na świecie
Olga Tokarczuk laureatką Literackiej Nagrody Nobla!
W tym roku wyjątkowo nagrodzono dwóch pisarzy
Właśnie przyznano Literacka Nagrodę Nobla. Jedną z dwóch laureatek została Olga Tokarczuk! Polka była jedną z nieoficjalnych faworytek do nagrody i to jej przyznano Nobla za 2018 rok. W tym roku wyjątkowo ogłoszono dwóch zwycięzców, ponieważ rok temu nagrody nie przyznano ze względu na skandal w Akademii Noblowskiej. Druga z nich, nagroda za 2019 rok, trafiła do austriackiego pisarza Petera Handke. Nagrody odbiorą podczas uroczystej ceremonii w grudniu. Olga Tokarczuk Laureatką literackiego Nobla 2019 „Za narracyjną wyobraźnię, która z encyklopedyczną pasją reprezentuje przekraczanie granic jako formę życia”, czytamy w uzasadnieniu nagrody Tokarczuk. Polka jest 15 nagrodzoną kobietą na wszystkich 110 laureatów. Nobla Petera Handke uzasadniono „za wpływową pracę, która z pomysłowością językową bada peryferie i specyfikę ludzkiego doświadczenia”. „Literacka Nagroda Nobla! Radość i wzruszenie odebrały mi mowę. Ogromnie dziękuję za wszystkie gratulacje!”, napisała pisarka na swoim Facebooku. Olga Tokarczuk jest jedną z najbardziej utytułowanych współczesnych polskich pisarek. Urodziła się w 1962 roku w Sulechowie na Lubelszczyźnie. Ukończyła psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Zadebiutowała w 1979 roku, wydając pierwsze opowiadania pod pseudonimem. Jest autorką powieści takich jak: Podróż ludzi Księgi, Bieguni, Księgi Jakubowe, Prawiek i inne czasy, Podróż ludzi Księgi, E.E., Dom dzienny, dom nocny, Prowadź swój pług przez kości umarłych oraz Gra na wielu bębenkach. Pisarka jest laureatką wielu prestiżowych nagród, między innymi Międzynarodowej Nagrody Bookera. Jest to najważniejsze literackie wyróżnienie przyznawane w Wielkiej Brytanii. Tokarczuk została doceniona za książkę Bieguni w tłumaczeniu Jennifer Croft. Ma na swoim koncie także Paszport Polityki oraz Nagrodę literacką Nike. Pisarka dołączyła w ten sposób do wcześniejszych polskich laureatów literackiej Nagrodę Nobla – Władysława Reymonta, Henryka Sienkiewicza, Czesława Miłosza i Wisławy Szymborskiej. Jako laureatka Literackiej Nagrody Nobla otrzyma 9 milionów szwedzkich koron, czyli około 3,5 milionów zł. Ostatnim noblistą w dziedzinie literatury był brytyjski pisarz Kazuo Ishiguro. Niewiele po przyznaniu mu nagrody wybuchł jeden z największych skandali w historii Nagród Nobla. Powodem podwójnej nagrody Nobla w tym roku jest skandal, który wstrząsnął Akademią Noblowską. Francuski fotograf Jean-Claude Arnault, mąż członkini Akademii, Katariny Frostenson, został oskarżony o gwałt, a 18 kobiet przyznało, że było przez niego molestowanych. Do części z tych sytuacji doszło podczas wydarzeń towarzyszących przyznawaniu Nagrody Nobla, co mocno nadszarpnęło wizerunek całej instytucji. BREAKING NEWS: The Nobel Prize in Literature for 2018 is awarded to the Polish author Olga Tokarczuk. The Nobel Prize in Literature for 2019 is awarded to the Austrian author Peter Handke.#NobelPrize pic.twitter.com/CeKNz1oTSB — The Nobel Prize (@NobelPrize) 10 października 2019 Peter Handke