Joanna Kołaczkowska miała dwóch mężów. Jeden rozbawiał Polskę do łez
Joanna Kołaczkowska była jedną z najbardziej lubianych postaci polskiej sceny kabaretowej. Prywatnie jednak zmagała się z wieloma trudnościami. Dwa rozwody, depresja i w końcu choroba nowotworowa, o której mówiła niechętnie. W nocy z 16 na 17 lipca 2025 roku kabaret Hrabi poinformował o śmierci artystki.
Joanna Kołaczkowska uchodziła za jedną z najzabawniejszych kobiet w polskim kabarecie, lecz w życiu prywatnym musiała stawić czoła wielu przeciwnościom losu. Miała za sobą niezwykle trudne dzieciństwo, przez lata walczyła z kompleksami oraz zmagała się z depresją. W ostatnich latach jej zdrowie znacznie się pogorszyło. Zmarła w wyniku choroby nowotworowej w nocy z 16 na 17 lipca 2025 roku. Miała 59 lat. Kim był drugi mąż Joanny Kołaczkowskiej? Na scenie nie miała sobie równych. Joanna Kołaczkowska wyróżniała się poczuciem humoru i charyzmą. Ogromną popularność zyskała dzięki roli w improwizowanym serialu „Spadkobiercy” oraz w Kabarecie Hrabi, z którym występowała do końca swojej kariery. Mimo ogromnej sympatii widzów, rzadko opowiadała o swoim życiu prywatnym. Zdarzały się jednak wyjątki. Pod koniec lat 90. wyszła za mąż za Krzysztofa Kołaczkowskiego, również kabareciarza. Niestety, związek nie przetrwał próby czasu. — Rozstaliśmy się dwa tygodnie przed premierą programu. Ale paradoksalnie, to mi dodało siły, ognia. Odtąd grałam inaczej. Może to samoobrona? Oczywiście, później cierpienie i tak przyszło... Dziś, po ponad 10 latach od rozstania jesteśmy z Krzysztofem w dobrych relacjach. Nawet pracujemy razem — wyznała artystka w 2018 roku w rozmowie z „Twoim Stylem”. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Jest ulubieńcem widzów, mało kto wie, co go łączy z Kołaczkowską. Ta relacja jest wyjątkowa Dwa razy stawała na ślubnym kobiercu. Pierwszego męża poznała na studiach W tym samym wywiadzie artystka ujawniła, że Krzysztof Kołaczkowski nie był jej pierwszym mężem. — Pierwszego męża poznałam jeszcze w czasach studenckich. Mimo że w życiu nie jestem taka jak na scenie, chyba siedzi we mnie coś, za czym trudno zdążyć. Ale myślę, że rozstanie z drugim mężem nie było spowodowane moją dynamiką. Mąż zresztą też był bystry i "nadążający". Dużo się od niego nauczyłam, ma specyficzny, ciepły stosunek do ludzi — wspominała. Joanna Kołaczkowska była również mamą córki Hani. — Mamy bardzo zdrową relację, kiedy coś omawiamy, jesteśmy do bólu poważne. Czasami jest kompletny luz, wygłupiamy się i przerzucamy pomysłami. Uwielbiam to w niej. Rozwijamy każdą śmieszną sytuację i ryczymy z niej potem do łez — mówiła w rozmowie z „Dobrym Czasem”. Pomimo ogromnych sukcesów na scenie, prywatnie artystka musiała mierzyć się z wieloma trudnościami. O swojej chorobie mówiła niewiele. W jednym z wywiadów przyznała, że zmagała się z czerniakiem, którego wykryto u niej w czasie ciąży. Miała również kancerofobię — lęk przed rakiem. Źródło: Twój Styl, Pomponik.pl, kobieta.wp.pl, onet.pl CZYTAJ TEŻ: Ostatnie chwile Joanny Kołaczkowskiej były pełne nadziei. Kabaret Hrabi wierzył w cud
Kiedyś zawsze obok. Dziś mama Igi Świątek mówi: "Kontakt jest mocno ograniczony"
Podczas Wimbledonu 2025 kibice znów mogli zobaczyć u boku Igi Świątek jej tatę i siostrę. Ale jedno pytanie powraca coraz częściej: gdzie jest jej mama? Dorota Świątek nie pokazuje się publicznie, a relacja z córką wciąż pozostaje tajemnicza.
Dziś wszyscy kibice tenisa przeżyli wspaniałe chwile. Iga Świątek zdobyła swój pierwszy tytuł Wimbledonu 2025! W imponującym stylu pokonała Amerykankę Amandę Anisimovą 6:0, 6:0 w zaledwie 57 minut, zapisując się na stałe w historii gry i sięgając po szósty wielkoszlemowy tytuł. Na trybunach znów pojawił się jej tata i siostra, którzy niezmiennie wspierają ją w najważniejszych momentach. Ale co z jej mamą? Jakie są relacje między Igą Świątek a jej mamą? Niewiele o niej mówi, na trybunach zawsze towarzyszy jej tata i siostra. Iga Świątek ma podobno dość napięte relacje ze swoją mamą, która nie uczestniczy publicznie w świętowaniu jej spektakularnych sukcesów na całym świecie. Podobno wcześniej wcale tak nie było. Kobiety były ze sobą bardzo zżyte, a Dorota Świątek zawsze towarzyszyła córce. Coś się jednak zmieniło... Odkąd nasza tenisistka zaczęła odnosić spektakularne zwycięstwa, media zaczęły coraz częściej o niej mówić. Ludzi zaczęło ciekawić, gdzie jest jej mama oraz co robi? Jak się okazuje, gratulacje przesyła swojej córce drogą mailową. Dorota Świątek zdecydowała się porozmawiać z dziennikarzem WP Sportowe Fakty. Dariusz Faron zapytał ją, czy często ogląda swoją pociechę na korcie. „Ten etap już przerobiłam i to podwójnie. Natomiast oglądam większość transmisji z meczów córki. Iga jest już dorosła, niezależna i samodzielna. Nie musi jeździć na turnieje z mamusią. Ma swój team”, odpowiedziała. „Nie czuję, bym wycofała się na własne życzenie z jej życia sportowego. Żeby kogoś wspierać, nie trzeba fizycznie przy nim być. Byłam mamą wielozadaniową i faktycznie dużo czasu stałam z boku... fotela stomatologicznego, aby zapewnić obydwu córkom wszechstronny rozwój osobisty. To pozwoliło im co roku cieszyć się wyjazdami na ferie zimowe i wakacje, a także podróżować po Polsce i Europie w celu realizacji ich pasji sportowych i podróżniczych. Pozwoliło na zaspokajanie ich wszelkich potrzeb i aspiracji. Nie tylko sportowych”, dodała w tym samym wywiadzie. Rozwód rodziców wpłynął na Igę Świątek W jednym z szerokich artykułów „Polityki”, dziennikarz Marcin Piątek ujawnił, że trudnym momentem w życiu Igi okazał się rozwód rodziców. To wtedy relacja z mamą uległa zmianie. Gdy Iga była nastolatką, rodzice się rozwiedli i mama Dorota nagle zniknęła z życia swoich córek. „Podział był prosty: ojciec zajmował się Agatą, a mama wszędzie jeździła z Igą” – czytamy w artykule. Po rozwodzie jednak to ojciec, Tomasz Świątek, przejął opiekę nad obiema córkami, a matka całkowicie się od nich odsunęła. Zgodnie z treścią artykułu, to właśnie Dorota Świątek miała głównie zarabiać na potrzeby sportowe córki. „Powaga, z jaką traktowali treningi córek, wymagała sporych nakładów finansowych i ten ciężar spoczywał głównie na mamie mającej pod Warszawą klinikę stomatologiczną. Ojciec zajmował się serwisowaniem kserokopiarek – kokosów z tego nie było” – czytamy w „Polityce”. Dziennikarz spytał również o to, jakie są obecnie relacje między nimi. Dorota Świątek była jednak bardzo zachowawcza w odpowiedzi. „Zawsze gratuluję córce wygranych tytułów, najczęściej drogą mailową. Natomiast kontakt jest mocno ograniczony. Iga często przebywa za granicą, ma bardzo napięty terminarz i wiele obowiązków. Jest pochłonięta swoimi sprawami zawodowymi. Rozumiem to. Zresztą jako dorosła osoba sama określa i kształtuje relacje z innymi. Poza odległością i napiętym grafikiem na nasze relacje wpływają też czynniki rodzinne, ale nie chciałabym zgłębiać tematu. Tutaj postawmy kropkę”, mówiła ostrożnie. Do tej pory Iga Świątek nie komentuje bezpośrednio relacji z matką. Sukcesy dzieli z tatą i siostrą Agatą, którzy są jej najbliżsi. „On zawsze wierzył. Wierzył, zanim ja sama uwierzyłam. Nie wiem, czy to świadczy o tym, że jest naprawdę wspaniałym ojcem, czy że jest po prostu szalony” – mówiła w wywiadzie dla WP Sportowych Faktów o swoim ojcu. Wielkie gratulacje dla Igi – królowa Wimbledonu 2025! Wielkie gratulacje dla Igi oraz życzymy jej dalszych sukcesów!
Poznał ją, gdy miała 13 lat. Po latach rozpoznał po oczach i zakochał się bez pamięci
Choć Emilian Kamiński zdobył serca widzów jako aktor teatralny i filmowy, jego życie prywatne przez lata pozostawało w cieniu. Mało kto zna historię jego dwóch małżeństw i niezwykłej miłości, która zaczęła się w najmniej spodziewanym momencie.
Ponad dwa lata temu informacja o śmierci Emiliana Kamińskiego pozostawiła w wielkim smutku i niedowierzaniu świat teatru i kina. Rozpoznawalność i sympatię widzów przyniosła mu rola malarza Jerzego w ekranizacji powieści Kornela Makuszyńskiego „Szaleństwa Panny Ewy" z 1985 roku oraz Bociana w komediach Jacka Bromskiego „U Pana Boga w ogródku" i „U Pana Boga za miedzą". Fani serialu „M jak miłość" z pewnością zapamiętali go jako ojca Magdy Marszałek, a ci, którzy z sentymentem wracają do ponadczasowej bajki „Król Lew", kojarzą pana Emiliana jako tego, który użyczył głosu guźcowi Pumbie. Za to na deskach teatrów często grywał amantów, bardzo zresztą przekonująco, jednak nie była to rola, która przeszła również do prywatnego życia Emiliana Kamińskiego. Aktor niewiele o nim opowiadał, wolał prywatność zachować dla siebie, wiadomo jednak, że aktor miał dwie żony. W młodości ożenił się z dziennikarką, a drugą żonę, kobietę swojego życia, poznał w bardzo nietypowych okolicznościach, a może raczej w nietypowym czasie. Pierwszy raz zobaczył ją na castingu, kiedy miała... 13 lat. Ich drugie spotkanie odbyło się dopiero dekadę później. Emilian Kamiński: życie prywatne, pierwsza żona Młodzi, ale i ci starsi widzowie, którzy dorastali na oglądaniu bajki „Król Lew" z pewnością kojarzą postać guźca Pumby, który tuż obok surykatki, Timona, żył według zasady "hakuna matata", czyli "o nic się nie martw". Emilian Kamiński użyczył swojego głosu w kultowej animacji i związał się z tą produkcją na lata. Nie należy jednak zapominać o innych wspaniałych przedsięwzięciach aktorskich, w których artysta zachwycał widzów. Już u progu swojej kariery najbardziej kojarzył się z rolami amantów — przebojowych, romantycznych i żarliwych kochanków. Swoim urokiem scenicznym przyciągał na widownię bardzo dużo wielbicielek. Jedną z pań zasiadających na widowni Teatru Narodowego podczas spektaklu „Szkoła żon" Horacego, była licealistka Izabella Jarska. Jednak kiedy na scenę wyszedł 27-letni Emilian Kamiński, okazało się, że to nie jego się spodziewała. Była pewna, że ogląda Jerzego Matałowskiego, którego uwielbiała w roli Kolumba. Para spotkała się kilka lat później w Teatrze Ateneum. Od tamtej chwili ich znajomość zaczęła przeradzać się w wielkie uczucie. Emilian Kamiński i Izabella Jarska doskonale się uzupełniali. Jej spokój i stonowanie równoważył romantyczny i wybuchowy charakter partnera. Uwielbiała, gdy wygrywał jej na gitarze i śpiewał rosyjskie romanse. Po tym, jak stanęli na ślubnym kobiercu, zamieszkali w uroczym domku w Józefowie, a na świat przyszła ich córka, Natalia. Pierwsze małżeństwo Emiliana Kamińskiego nie przetrwało jednak próby czasu. Drogi pary zaczęły się rozchodzić. Emilian Kamiński miał bardzo napięty grafik w pracy, spędzał wiele godzin poza domem, a jego żona zaczęła realizować się w zawodzie dziennikarki. W tym czasie aktor poznał również Justynę Sieńczyłło. Para wspólnie podjęła decyzję o rozwodzie, a Izabella wyprowadziła się z córką z domu w Józefowie. Czytaj również: Elżbieta Dmoch nie opuszcza swojego mieszkania. Poruszające szczegóły z życia gwiazdy 2 plus 1 Emilian Kamiński i Justyna Sieńczyłło: historia miłości Spotkanie drugiej żony było dla Emiliana Kamińskiego zaskoczeniem. Pierwszy raz zobaczył ją jeszcze w latach 80., kiedy brał udział w produkcji serialu „Szaleństwa panny Ewy". Na castingu do głównej roli dostrzegł 13-letnią dziewczynkę, której oczy zapamiętał jeszcze na wiele lat później. Justyna Sieńczyłło nie dostała wówczas roli, o którą się starała, ale po latach podsumowała, że dobrze się stało, bo gdyby tak się stało, na pewno nie zostałaby żoną Emiliana. „On mnie zauważył i do dziś upiera się, że zapamiętał moje oczy. Drugi raz spotkaliśmy się już po 10 latach w sztuce Na szkle malowane, reżyserowanej przez Krystynę Jandę. Podczas prób coś już zaiskrzyło", wspominała Justyna Sieńczyłło w wywiadzie dla „Super Expressu”. Tę wersję wydarzeń poparł również sam aktor, który tak opowiadał o ich spotkaniu dekadę później: „Zapamiętałem niezwykłe oczy tej dziewczynki. Gdy po latach spotkałem ją w teatrze Ateneum, poznałem ją po oczach", mówił w wywiadzie dla magazynu „Tina". <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgE487ua-dca4faf.jpg" width="1500" height="1000" alt="scena z: Emilian Kamiñski, Justyna Sieñczy³³o SK: czerwiec 2006, Aktorzy z ogrodem w tle, Towarzystwo Przyjació³ Dzieci Ulicy, malowanie obrazów, marynarka br¹zowa w paski, marynarka ¿ó³tobr¹zowa, sukienka czerwona, korale czerwone, przytulanie, bluzka czarna, spodnie czarne fot. Proñczyk/AKPA" title="imgE487ua-dca4faf" /> Aktorów dzieliło 17 lat różnicy, bardzo różne etapy życiowe i zawodowe — Emilian Kamiński wciąż był wtedy mężem Izabelli, miał rodzinę. Na początku zdecydował się wyznać żonie całą prawdę o tym, że zakochał się w innej kobiecie, a później zdobyć serce Justyny. Zarówno pierwsze, jak i drugie zadanie aktor potraktował bardzo poważnie. „Musiałem się trochę napracować, by zdobyć serce Justynki. Śpiewałem np. pod jej balkonem. To miały być romantyczne serenady..." - opowiadał w magazynie „Tina". Kiedy oboje byli pewni, że chcą dalej razem iść przez życie, musieli stawić czoła jeszcze kilku wyzwaniom, w tym uprzedzeniom ze strony członków rodziny. „Rodzice się martwili, specjalnie dla naszych rodzin mieszkaliśmy razem przez dwa lata, żeby pokazać, że to jest świadomy wybór, a nie romans. Miałam podpowiedź wewnętrzną, mam tzw. kobiecą intuicję", opowiadała Justyna Sieńczyłło dla „Super Expressu". Emilian Kamiński i Justyna Sieńczyłło: ślub, dzieci Dwa lata później 44-letni wówczas Emilian Kamiński i 27-letnia Justyna Sieńczyłło stanęli na ślubnym kobiercu i przyrzekli sobie miłość aż po grób. Na świat przyszli ich synowie, a w 2009 r. otworzyli swój prywatny Teatr Kamienica, w którym do dziś pracuje niemal cała ich rodzina. Udział w tym przedsięwzięciu miała nawet była żona Emiliana Kamińskiego, która przeprowadziła z nim kilka wywiadów. Życie małżeńskie Emiliana i Justyny kwitło. Aktorka w jednym z wywiadów zapewniała, że z mężem nie ma szans na nudę, zawsze jest ciekawie, a sam Emilian bardzo się zmienił. Aktor poświadczył słowa żony, podkreślając, że złagodniał, a ukochana nauczyła go sympatii do świata. „Mniej nienawidzę. Ponieważ w życiu doznałem wielu krzywd, miałem w sobie taką zapamiętałość jak wojownik. Justyna przekonała mnie, że to cecha, która przeszkadza w życiu", wyznał Emilian Kamiński w wywiadzie dla „Tiny". Czytaj również: Długo ukrywał swoją chorobę. Wdowa po Emilianie Kamińskim zdradziła bolesne szczegóły Emilian Kamiński i Justyna Sieńczyłło, 5. urodziny Teatru Kamienica, marzec 2014 r.Ich miłość przerwała choroba i śmierć aktora. Emilian Kamiński zmarł 26 grudnia 2022 roku, miał 70 lat. „Dziś o godzinie 7.30, po długiej i ciężkiej chorobie zmarł Emilian Kamiński, twórca i dyrektor Teatru Kamienica, aktor i reżyser. Odszedł przy rodzinie, w swoim domu w Józefowie. Nie ma słów, które potrafiłyby wyrazić smutek i żal pozostawiony w naszych sercach… Pogrążeni w cierpieniu rodzina i pracownicy teatru", czytaliśmy na profilu Teatru Kamienica. Źródła: plejada.pl, cozatydzien.pl
Odciął się od ojca, z macochą miał trudne relacje. Syn Józefowicza jest bardzo znany
Choć Jakub Józefowicz dorastał w cieniu słynnego ojca, dziś sam buduje swoją pozycję w świecie sztuki. Jego historia to nie tylko droga zawodowa, ale też skomplikowane relacje rodzinne, w które zamieszani są Janusz Józefowicz i Natasza Urbańska. Jak wygląda ich wspólna codzienność po latach? Kulisy tej nieoczywistej relacji mogą zaskoczyć…
Jakub Józefowicz od pewnego czasu błyszczy na scenie w głównej roli kultowego musicalu „Metro”. Co ciekawe, to właśnie na deskach tego spektaklu przed laty swój wielki debiut miała Natasza Urbańska — obecna żona Janusza Józefowicza i macocha Jakuba. Los połączył ich nie tylko zawodowo, ale i prywatnie. Relacja tej niezwykłej trójki — ojca, syna i jego znanej macochy — z początku wymagała wzajemnego poznania i budowania zaufania. Czy udało się stworzyć więź? Jak dziś wyglądają stosunki Jakuba z ojcem? Ostatnia publikacja na FB 31.12.2025 r. View Ediplayer on the source website Jakub Józefowicz i jego relacja z ojcem — Januszem Józefowiczem Kuba Józefowicz obecnie ma 32 lat i doskonale odnajduje się w świecie artystycznym. Jak sam twierdzi, nie miał łatwo, ponieważ kojarzono go tylko z popularnym ojcem. Czas sprawił, że nabrał do tego dystansu. „Kiedyś miałem z tym problem. Zastanawiałem się, dlaczego nie mogę być po prostu Kubą Józefowiczem, tylko za każdym razem musi być podkreślone, kto jest moim ojcem. Już się z tego wyleczyłem. Myślę, że obecność w „Metrze" pomogła mi zmienić podejście. Zamiast się chować i uciekać od tego, wychodzę temu naprzeciw i udowadniam swoją indywidualną wartość”, mówił. Jakub Józefowicz, jesienna ramówka TVN, sierpień 2022 rok Gdy był jeszcze dzieckiem, bardzo lubił spędzać czas w teatrach. To właśnie tam najlepiej poznał swojego ojca. „W ten sposób miałem okazję spędzić więcej czasu z tatą. Dekoracja teatralna była dla mnie najlepszym placem zabaw. Gdy mój ukochany musical „Piotruś Pan", do którego libretto napisał Jeremi Przybora, wystawiany był w Romie, siedziałem w kulisach, obserwując, co dzieje się na scenie. Znałem na pamięć każde słowo, każdy gest. Gdy dochodziło do pomyłki inscenizacyjnej, muzycznej lub świetlnej, od razu to wychwytywałem”, dodawał w rozmowie z Michałem Misiorkiem. W rozmowie z Plejadą Jakub Józefowicz wrócił pamięcią do czasów, gdy chodził na próby ze swoim ojcem. „Rozumieliśmy się. Zapomnieliśmy o jakichkolwiek rodzinnych sprawach. Jest bardzo wymagający. Umiejętnie potrafi motywować artystę, żeby każdy następny spektakl był lepszy od poprzedniego”, mówił Michałowi Misiorkowi. „Wiedziałem, jak wygląda praca z tatą, bo przecież często bywałem na prowadzonych przez niego próbach. Gdy wchodzi do teatru, zapomina o otaczającej go rzeczywistości, nie patrzy na zegarek i skupia się wyłącznie na spektaklu”, dodawał. A jak on postrzega swojego tatę? „Jest perfekcjonistą, nie uznaje kompromisów. Taki model pracy faktycznie czasem może prowadzić do wysuwania skrajnych opinii na jego temat”, czytamy w Plejadzie. „Coś po nim odziedziczyłem. Obaj lubimy zawalczyć o swoje”. CZYTAJ TAKŻE: Legendarny hit lat 90. dał Steczkowskiej nieśmiertelną sławę. Mało kto wie, że otacza go niezwykła tajemnica Warszawa, 1999 rok, Jakub Józefowicz i jego tato Janusz Józefowicz Jakub Józefowicz może liczyć na wsparcie rodziców Nie obeszło się też bez przykrych komentarzy, które sugerowały, że coraz to nowsze propozycje pracy dla Jakuba zostały załatwione przez jego ojca. „Gdy dołączyłem do obsady „M jak miłość" pojawiły się artykuły z takimi zarzutami, które, oczywiście, są bzdurą. Mój tata nie wiedział nawet, że idę na casting”, stwierdził. A jak reaguje na to Janusz Józefowicz? „On ma bardzo zdrowe podejście do tego tematu. Dla niego istotne jest wyłącznie zdanie ludzi, na których opinii mu zależy. Inaczej można by zwariować. Film czy teatr to medium, które trafia do szerokiej publiczności. Nie da się dogodzić każdemu”, podsumował w tej samej rozmowie. Przypomnijmy, że matką 32-latka jest Danuta Józefowicz. Miłość między nią a Januszem nie przetrwała próby czasu. Oboje musieli się rozstać, a z czasem jej miejsce zajęła Natasza Urbańska. Mimo wszystko zawsze wspierała swojego syna. „Rodzice zawsze dawali mi dużo wolności. Nigdy nie sprowadzali mnie na ziemię. Wręcz przeciwnie – dopingowali mnie w tych artystycznych eksperymentach. Choć mój ojciec nie jest typem człowieka, który obrzuca cię komplementami. Prędzej wytknie to, co można jeszcze poprawić. Był surowy, ale zawsze miał konstruktywne uwagi. Czasem mnie to denerwowało, ale z drugiej strony – motywowało do tego, żeby zrobić coś tak, by następnym razem nie mógł już się do niczego przyczepić”, podkreślał Jakub. ZOBACZ TEŻ: Była dziecięcą gwiazdą, dziś ucieka z Polski. Co takiego spotkało idolkę nastolatek? Styczeń 2021 rok, 30-lecie musicalu "Metro" - koncert jubileuszowy, Jakub Józefowicz i Janusz Józefowicz Jakub Józefowicz i jego relacja z Nataszą Urbańską 32-latek nie ukrywa, że lubi partnerkę swojego ojca. Oczywiście, początki ich znajomości nie były najłatwiejsze, ale ta więź powoli się wzmocniła. „Teraz wszyscy cieszą się, że znów mogą na siebie liczyć i okazują sobie szacunek. W końcu wiele lat czekali na tę chwilę, bo przecież w rodzinie jest siła" — pisało swego czasu Na Żywo. Oprócz wszelkich powiązań na tle rodzinnym aktora i macochę łączą również ścisłe relacje zawodowe. Znaleźli wspólny język w sztuce, którą obydwoje kochają, Jakub pomógł jej też w reżyserowaniu teledysku. „Wiadomo, że na początku nie było łatwo. Moje życie rodzinne w pewnym momencie rozłożyło się na dwie oddzielne flanki i musiałem dryfować między jedną a drugą. Trudno było mi się z tym oswoić, ale z biegiem czasu wszystko się ułożyło. Współpracujemy z Nataszą od czasu do czasu przy różnych projektach filmowych”, opowiadał dziennikarzowi Plejady. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Dla niej porzucił wiarę, dla niego zrezygnowała z kariery. Dlaczego idealna para polskiego show-biznesu się rozpadła? Całej trójce życzymy dużo szczęścia!
Uchodzili za najzgodniejszą parę polskiej polityki. Mało kto wiedział, że się rozstali. Nigdy tego nie komentowali
Ich miłość była przykładem dla wielu par. I choć wydawało się, że będzie tak do końca, niewiele osób wie, że nie przetrwała próby czasu. Sami jednak nie mówili o tym publicznie, chroniąc swoją prywatność.
Są wspaniałymi rodzicami, stworzyli piękne małżeństwo. Jerzy i Ludgarda Buzkowie przez lata byli idealnym przykładem dla wielu par. Od samego początku wspierali swoją ukochaną córkę — Agatę, byli w stanie zrobić dla niej wszystko. Niewiele osób wie, że ich miłość nie przetrwała jednak próby czasu, choć sami nigdy nie komentowali tych pogłosek publicznie. Aktualizacja na VUŻ 3.08.2024 r. Ostatnia aktualizacja: 3.07.2025 Historia miłości Jerzego i Ludgardy Buzków Ich życie prywatne owiane jest wielką tajemnicą. Jerzy i Ludgarda Buzkowie chronią kulisy zacisza domowego i nie opowiadają o swojej miłości w mediach. Pewne jest jednak, że zakochani poznali się w pracy w Instytucie Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach. Ludgarda Czapla skradła wówczas serce przyszłego polityka. Ich miłość każdego dnia rosła w siłę i już w czerwcu 1974 roku stanęli na ślubnym kobiercu. Nie każdy też może wiedzieć, że jeszcze przez dwa lata pracowali razem w tym samym instytucie. W 1980 roku ich życie zdominowała jednak rodząca się wówczas Solidarność. „Mąż założył związek w Instytucie Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach. W tamtych czasach wszyscy do niego należeliśmy, od profesorów po sprzątaczki. Mąż był wzywany na policję, na przesłuchania. Potem była działalność podziemna", wspomina Ludgarda Buzek. Po dwóch latach od ceremonii powitali na świecie córeczkę — Agatę, która jest ich oczkiem w głowie. Szczęśliwa mama odstawiła nawet karierę i plany zawodowe na bok i w pełni zaangażowała się w wychowanie dziecka. Niestety, gdy niespodziewanie ich córka zachorowała, załamali, lecz musieli być silni. Zrobili wszystko, by ich pociecha wyzdrowiała. Agata miała zapewnioną najlepszą opiekę medyczną. Co więcej, zarówno Ludgarda, jak i Jerzy Buzkowie nie odstępowali jej na krok. Na szczęście wszystko zakończyło się dobrze. „Ostatni zabieg i chemioterapia zakończyły się wiosną 1989 r. Agata wyzdrowiała, a wkrótce, 4 czerwca, odbyły się pierwsze prawie wolne wybory i agonia komunizmu. - To był nasz najszczęśliwszy rok", mówiła żona polityka. CZYTAJ TEŻ: Od dziecka pragnęła zostać aktorką. Zapłaciła wysoką cenę: „Przestałam odróżniać rzeczywistość” <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/imgAlk7j0-525c44b-e1751536143789.jpg" width="1537" height="953" alt="PHOTO: EAST NEWS/DIGITAL Bal Przymierza Rodzin (13 stycznia 2003) JERZY I LUDGARDA BUZKOWIE Dnia 11 stycznia w Auli Politechniki Warszawskiej odby?? siA? Bal Przymierza Rodzin. Ju?? po raz piA?ty, na poczA?tku stycznia - w okresie zabaw karnawa??owych, Aula Politechniki otworzy??a swoje podwoje dla Stowarzyszenia: Przymierze Rodzin oraz szacownych go??ci ze ??wiata kultury, biznesu i polityki." title="BAL PRZYMIERZA RODZIN" /> Jerzy Buzek czule o żonie Jerzy Buzek na blogu opisał historię całej rodziny, w tym swojej żony. „Wolny czas najchętniej spędza z rodziną i przyjaciółmi, jak również poświęca go kotom, które mieszkają z rodziną od kilkunastu lat. Uwielbia muzykę i taniec, szczególnie rytmy hiszpańskie i południowoamerykańskie — do jej ulubionych należy muzyka zaspołu Buena Vista Social Club. Przez cały okres szkoły średniej tańczyła w balecie, a podczas studiów wstąpiła do Baletu Politechniki Śląskiej, z którym była na Międzynarodowym Festiwalu Zespołów Studenckich w Strasburgu", podsumował. Jerzy i Ludgarda Buzek rozstali się Wiele lat temu w mediach pojawiły się informacje, że Jerzy i Ludgarda Buzkowie wzięli rozwód. I choć ta informacja wzbudzała wielkie zainteresowanie i ciekawość, oni nie skomentowali plotek. W miejscowości, gdzie mieszkają mówi się jednak od dawna, że Jerzy Buzek nie jest tam już widywany i że para nie jest razem. Ich małżeństwo miało przejść do historii już lata temu. Mówiło się nawet, że były premier miał kogoś. Ludgarda Buzek miała niegdyś zaprzeczyć plotkom, jednak ostatecznie żadne z nich nie wypowiada się publicznie na temat swojego małżeństwa. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Miała 41 lat, gdy urodziła drugie dziecko. Ludgarda Buzek dla chorej córki zawiesiła swoją karierę naukową [Ostatnia publikacja na VIVA! Historie: 02.08.2024 rok]
Mało kto pamięta, że gwiazda Magdy M., zanim poznała swojego męża była zaręczona z aktorem, w którym kochały się wszystkie Polki
Byli jedną z tych par, którym wszyscy wróżyli wspólną przyszłość. Joanna Brodzik i Bartłomiej Świderski zachwycali chemią i wzajemnym oddaniem. Co sprawiło, że ich historia miłości nie zakończyła się ślubem? Kulisy związku, o których mało kto mówił...
Poznali się jeszcze w latach 90., choć prawdziwa iskra pojawiła się dopiero później. Joanna Brodzik i Bartłomiej Świderski spotkali się już po zakończeniu szkoły aktorskiej, kiedy los znów ich ze sobą zetknął. Najpierw była sympatia, później flirt, a wreszcie... coś więcej. Szybko poczuli, że łączy ich coś wyjątkowego. Zakochali się, zaręczyli, zaczęli planować wspólną przyszłość. Niestety, ich historia nie miała klasycznego happy endu. Miłość nie przetrwała, a rozstanie było na tyle bolesne, że przez długi czas nie utrzymywali kontaktu. Dopiero po latach spotkali się ponownie – na planie „Magdy M.”, gdzie Bartłomiej wcielił się w bliskiego przyjaciela swojej byłej partnerki. Przypadek? A może jeszcze jedna zagadka życia... Joanna Brodzik i Bartłomiej Świderski: historia uczucia, które porusza do dziś To był koniec lat 90. – Warszawska Starówka, klimatyczna kawiarnia „Marcinek”, pierwsza rozmowa. Choć znali się z uczelni, dopiero wtedy naprawdę się sobie przedstawili. Wspólne żarty, długie rozmowy, coraz częstsze spotkania... Aż nadszedł moment przełomowy – wspólny wyjazd do Krakowa. Wynajęli pokój, który – ku ich zaskoczeniu – miał tylko jedno, małżeńskie łóżko. Oboje nie kryli zakłopotania, ale też... uśmiechu. To właśnie tam, w cieniu wawelskiego zamku, ich przyjaźń zamieniła się w coś znacznie bardziej intymnego. Z Krakowa wrócili już jako para. Jesienią 1999 roku zamieszkali razem na Starówce – miejscu, które stało się ich wspólnym azylem. Zakochani, złączeni marzeniami i planami na przyszłość, zdawali się nierozłączni. Bliscy nie mieli wątpliwości, że to właśnie związek „na zawsze”. Bartłomiej był pewien, że spotkał kobietę swojego życia. W Boże Narodzenie, przy choince i w obecności rodziny Joanny, ukląkł i poprosił ją o rękę. Powiedziała: „tak”. Dla niej chciał się zmienić – być odpowiedzialnym, dojrzałym partnerem. A ona była z niego dumna, wierzyła, że właśnie tak będzie wyglądać ich wspólna przyszłość... Czytaj także: Kamys przekazał nowe wieści i apeluje o modlitwę dla Joanny Kołaczkowskiej. Wymowne słowa Joanna Brodzik i Bartłomiej Świderski: kiedy nad ich miłością zaczęły zbierać się chmury... Choć początkowo wydawali się nierozłączni, z czasem rzeczywistość zaczęła wkradać się do ich codzienności. Coraz więcej pracy, coraz mniej wspólnych chwil. Termin ślubu – początkowo tak bliski – zaczęli odkładać na później. „Jesteśmy szczęśliwi i nie sądzimy, żeby urzędowy papierek był nam teraz do czegoś potrzebny”, tłumaczyła w wywiadzie aktorka. Jednak z miesiąca na miesiąc temat wspólnej przyszłości jakby znikał... i to nie tylko z medialnych nagłówków. Związek Joanny i Bartłomieja powoli zaczął tracić swoją magię. Wkradła się rutyna, która – choć cicha – okazała się wyjątkowo destrukcyjna. Między narzeczonymi zaczęły pojawiać się drobne zgrzyty, które z czasem przerodziły się w poważniejsze nieporozumienia. Joanna miała coraz częściej mówić o braku czułości, o dystansie, który narastał. Bardzo dotknęło ją, gdy Bartłomiej zapomniał o jej urodzinach. Dla niej – osoby pełnej emocji i wrażliwości – był to sygnał, że coś w ich relacji naprawdę się zmieniło. On z kolei czuł się coraz bardziej samotny. Mimo że byli razem, miał wrażenie, jakby dzielił życie nie z ukochaną kobietą, lecz z kimś obcym. „Jak ze zwykłą koleżanką” – mówił podobno znajomym. Trudno było uwierzyć, że ta piękna historia może zmierzać ku końcowi... Bartłomiej Świderski na planie programu "Dzień Dobry TVN", Warszawa, 21.02.2016 Ostatecznie doszło do dyskretnego rozstania. Aktorka oddała mężczyźnie pierścionek zaręczynowy. Oficjalnie niewiele wiadomo o powodach, dla których postanowili się rozejść. Można się jedynie domyślać, że po czterech latach znajomości uznali, że jednak jest to związek bez przyszłości. Bartłomiej Świderski w tamtym czasie nie krył swojego smutku i żalu do ukochanej, choć nigdy nie zdradził publicznie szczegółów zakończenia tej relacji. Joanna Brodzik po rozstaniu rzuciła się w wir pracy. Na planie serialu „Kasia i Tomek” poznała o osiem lat starszego Pawła Wilczaka. W kuluarach plotkowano, że to on mógł być powodem rozstania aktorskiej pary. Joanna Brodzik i jej starszy partner jednak do dziś tworzą udany związek, choć nie tak dawno nie brakowało doniesień o kryzysie między nimi. W 2008 roku doczekali się narodzin bliźniaków, Jana i Franciszka. Natomiast Bartłomiej Świderski niecały rok po rozstaniu związał się z Moniką Smolicz, właścicielką agencji modelek. Nie wiadomo wiele o szczegółach tej relacji, aktor bardzo mocno strzeże swojej prywatności. Bartłomiej Świderski jako homoseksualny przyjaciel Joanny Brodzik Wkrótce los ponownie postawił ich na swojej drodze. Tym razem spotkali się na planie serialu „Magda M”, realizowanego w latach 2005-2007. W obsadzie produkcji znalazła się dwójka byłych partnerów, którzy na dodatek wcielić mieli się w bliskich sobie znajomych. Joanna Brodzik jako tytułowa Magda M zdobyła serca widzów w duecie z Bartłomiejem Świderskim, który zagrał jej homoseksualnego przyjaciela. Wspólna praca na planie pomogła im naprawić wzajemnie stosunki, wcześniej nie utrzymywali ze sobą kontaktów. Bez pretensji odnowili nadszarpniętą przed laty relację. Sprawdź również: Motyka z przejmującym apelem. Poruszył tysiące serc słowami do Kołaczkowskiej. Tak wspiera ją w chorobie Bartłomiej Świderski, Joanna Brodzik, plan serialu „Magda M”, 22.08.2005 rok Joanna Brodzik, Bartłomiej Świderski na planie serialu Magda M, 22.08.2005 Joanna Brodzik, Viva! luty 2015 [Ostatnia aktualizacja: 28.10.2023 rok].
Zaczynała w biedzie, miała czwórkę rodzeństwa i wielkie marzenia. Teraz Hollywood kłania się jej w pas
Choć Joanna Kulig podbijała Hollywood, życie potrafiło ją zaskoczyć. Gdy los wystawił ją na próbę, nie została sama – siła rodzinnych więzi znów okazała się bezcenna.
Joanna Kulig to jedna z najbardziej cenionych polskich aktorek, której talent doceniono także za granicą. Jej droga do sukcesu nie była łatwa – dorastała w skromnych warunkach, ale zawsze mogła liczyć na rodzinę. A kiedy sama potrzebowała pomocy, najbliżsi znów stanęli na wysokości zadania… Dzieciństwo Joanny Kulig: siła z górskiej Muszynki Aktorka pochodzi z Muszynki – niewielkiej miejscowości w górach, niedaleko Krynicy-Zdroju. Mimo międzynarodowej kariery, Joanna Kulig nigdy nie wstydziła się swojego pochodzenia. – „W Muszynce mieszka nie więcej niż trzysta osób. Wszyscy się znają, dla małego dziecka to ważne, bo łatwiej uczy się żyć w społeczności” – mówiła w „Gazecie Krakowskiej”. Dzieciństwo aktorki upłynęło w biedzie, co sama wielokrotnie podkreślała. Zaangażowanie w Szlachetną Paczkę miało dla niej wymiar osobisty. – „Sama jako dziecko dużo pomocy otrzymałam. Wielu ludzi mi bardzo pomogło. Teraz pojawiam się w Hollywood, czyli wyszłam z totalnej biedy do tego, co teraz mam” – mówiła w „Dzień Dobry TVN”. W rozmowie z „Gazetą Krakowską” podkreślała: – „Dzieciństwo dało mi siłę. Czy mogłabym wrócić dziś do tamtego świata? Chyba nie. Najlepsza jest suma wartości z obu tych światów”. Zobacz też: Joanna Kulig wyszła z biedy, dziś podbija Hollywood. Nie uwierzysz, co powiedziała o swojej przeszłości Rodzinne więzi Joanny Kulig: wsparcie, które trwa Choć Kulig rzadko mówi o życiu prywatnym, wiadomo, że jest mocno związana z rodziną. – „Mam bardzo dobre relacje z całą moją rodziną. Oczywiście zdarzają się nieporozumienia, ale zawsze możemy na siebie liczyć” – powiedziała „Gazecie Krakowskiej”. Jest jedną z piątki rodzeństwa – ma dwóch braci i dwie siostry, w tym aktorkę Justynę Schneider,. Szczególnie trudnym momentem był czas choroby brata Piotra. – „Byłem w śpiączce, przeszedłem śmierć kliniczną. Joanna wspierała mnie nie tylko dobrym słowem, ale też szukała najlepszych specjalistów i pomagała finansowo” – wspominał w „Dobrym Tygodniu”. Macierzyństwo i praca: jak Joanna Kulig godziła role matki i aktorki W 2019 roku, będąc w ciąży, aktorka wyjechała do USA, by walczyć o rolę w serialu „The Eddy”. Próbna sesja miała miejsce na kilka dni przed porodem. – „Przyszłam z wielkim brzuchem, pomalowanymi ustami, a trzy godziny później dostałam telefon, że mam rolę. 14 lutego urodziłam Jasia” – mówiła w „Rzeczpospolitej”. Po zaledwie dziesięciu dniach wróciła do pracy. – „To było wielkie wyzwanie logistyczne, ale z pomocą rodziny i przyjaciół udało się” – mówiła. Pomagali jej mama, siostra, mąż i jego rodzice. – „Bez tego nic by się nam nie udało”. Czytaj także: Dom na polskiej wsi jest dla Joanny Kulig prawdziwą oazą. To odskocznia od zagonionego życia w Stanach Zjednoczonych Joanna Kulig z siostrą Justyną Schneider Joanna Kulig w sesji dla VIVY!, wrzesień 2014
Zmienili wszystko przez przypadek? Krupińska i Karpiel-Bułecka dziś nie byliby razem…
Ich historia zaczęła się od przypadkowego spotkania, które mogło nigdy nie przerodzić się w związek. A jednak los chciał inaczej. Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka są dziś jedną z najbardziej lubianych par w polskim show-biznesie.
To miał być tylko przypadkowy uścisk dłoni podczas zimowej imprezy, a jednak los miał wobec nich inne plany. Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka poznali się lata temu i choć początkowo nic nie wskazywało na romantyczną przyszłość, ich drogi przecięły się ponownie – tym razem na dobre. Dziś są małżeństwem, rodzicami dwójki dzieci i jedną z najbardziej dyskretnych, ale cenionych par w polskim show-biznesie. Jak wyglądała ich droga do wspólnego życia? Miłość, która zaczęła się od przypadku Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka po raz pierwszy spotkali się podczas zimowej imprezy, na której Zakopower dał koncert. Choć uścisnęli sobie dłonie, nie zapowiadało się na coś poważniejszego – Krupińska była wówczas związana z Tadeuszem Bachledą-Curusiem. Ich drogi szybko się rozeszły. Drugie spotkanie – nowy początek Rok później, kiedy związek Pauliny i Tadeusza chylił się ku końcowi, Sebastian przypadkiem natknął się na Paulinę w Warszawie. Połączyli ich wspólni znajomi i rozmowy, które szybko przerodziły się w coś więcej. Choć długo utrzymywali relację w tajemnicy, to ślub Rozalii Mancewicz ujawnił ich związek światu. Czytaj także: Sebastian Karpiel-Bułecka wstydził się, że ojciec zostawił jego i mamę. Ze smutku wymyślił sobie własną rodzinę Rodzina na pierwszym miejscu W 2015 roku na świat przyszła ich córka Antonina – choć media początkowo mylnie podały jej imię. Dwa lata później urodził się ich syn Jędrzej. Dopiero w 2019 roku para wzięła ślub, choć zmiana statusu nie wpłynęła na ich codzienne życie. Karpiel-Bułecka podkreślał, że kluczem do szczęśliwego związku jest wolność i wzajemne zrozumienie. Czytaj też: Sebastian Karpiel-Bułecka o wierze i kościele: „Chodzę tam dla Boga” Kariera i wyzwania Paulina Krupińska po ślubie wróciła do aktywności zawodowej – wzięła udział w „Dance Dance Dance” i została prowadzącą „Dzień Dobry TVN”. Mimo różnic – ona konkretna, on artystyczny – tworzą zgodny duet. Krupińska szczerze przyznała, że życie z artystą bywa niełatwe, ale związek daje jej wewnętrzny spokój i szczęście. Czytaj także: Przyrodni brat Sebastiana Karpiela-Bułecki zastąpił mu ojca i pomógł odnaleźć pasję. Kim jest Jan Karpiel-Bułecka?
Wcale nie aktor! Mało kto wie, kim miał być Marcin Dorociński. Poznaj jego rodzinne tajemnice
Nie szukał sławy, a mimo to ją zdobył. Marcin Dorociński, choć dziś odnosi światowe sukcesy i uchodzi za jednego z najważniejszych aktorów w Polsce, nadal unika medialnego zgiełku. Skryty, czuły i pełen empatii – taki jest naprawdę. Poznaj jego niezwykłą historię.
Dziś ikona. A kiedyś? Marcin Dorociński to aktor, którego twarz zna cała Polska, choć on sam wciąż nie może się przyzwyczaić do rozgłosu. Nie dążył do bycia celebrytą – przeciwnie, sławę traktuje jako narzędzie, które może wykorzystać w służbie innych. Mimo imponującej kariery, pozostał człowiekiem wrażliwym, empatycznym i skromnym. Konsekwentnie stroni od błysku fleszy. Co skrywa jego osobisty świat, o którym rzadko mówi publicznie? Poznaj tę historię. [Ostatnia publikacja na FB Viva.pl: 22.06.2025 r.] Skromne początki w Kłudzienku Urodzony w Milanówku w 1973 roku, dzieciństwo spędził w niewielkim Kłudzienku, gdzie musiał pokonywać pieszo 7 kilometrów, by dotrzeć do szkoły. Najwięcej czasu spędził przy osiedlu przy Instytucie Elektryfikacji i Mechanizacji Rolnictwa. Jak sam wspomina, to nie była przeszkoda – rodzina dawała mu siłę. Rodzice nauczyli go pokory i ciężkiej pracy, co wpłynęło na jego podejście do życia i zawodu. Matka była gospodynią domową (choć ukończyła technikum ekonomiczne), ojciec kowalem, a jego trzej bracia wybrali bardziej pragmatyczne ścieżki zawodowe, w tym służbę w policji (dwóch z nich, starszych), zaś młodszy kontrolera pojazdów. „Jestem wdzięczny za to, jak mnie wychowali”, podkreślał w rozmowie z WP, pytany o rodziców. Ale nie lubi wracać do przeszłości. „Tylko nie pytaj mnie już, proszę, o to, jak to było w technikum, kiedy na praktykach w FSO wygniatałem wały korbowe. Kiedy ktoś zaczyna: „Pochodzi pan z Kłudzienka…”, wystarczy. To moje dzieciństwo. Było wspaniałe. Ale już się o tym nagadałem. Mój ojciec był kowalem. Tak. Mama skończyła technikum ekonomiczne. Tak. Ja się tego nie wstydzę. Ale to już było. Już nie chcę tego wałkować. Rośnie we mnie blokada, kiedy muszę to znowu powtórzyć", zarzekał się w rozmowie z VIVĄ! kilka lat temu. Uważa, że nie jest interesujący jako osoba, a jedynie wykonuje interesujący zawód. Takie podejście czyni go jeszcze bardziej wyjątkowym w świecie polskiego show-biznesu. Czytaj także: Marcin Dorociński zagra w nowej ekranizacji legendarnej powieści. Znamy szczegóły! O aktorstwie zdecydował przypadek i… kontuzja Od najmłodszych lat wykazywał talent sportowy. Choć początkowo marzył o karierze piłkarza, uraz kolana zniweczył te plany. Później rozważał straż pożarną, ale to szkolne przedstawienia i zajęcia teatralne pokazały mu nową drogę. Dzięki wsparciu nauczycielek przygotował się do egzaminów do szkoły teatralnej, do której dostał się w 1993 roku. To wtedy zaczęła się jego droga do aktorstwa. Pierwsze lata dorosłości i miłość do sceny W okresie studiów i tuż po nich Dorociński imał się wielu zawodów. Pracował jako ochroniarz w jednym z warszawskich klubów, kelner (Qchnia Artystyczna w Zamku Ujazdowskim) i prezenter produktów dla mężczyzn (m.in. golarki i szampony). Pochodząc z rodziny wielodzietnej, musiał być zaradny. Wówczas również miał poznał Małgorzatę Kożuchowską, z którą miał randkować. Ale relacja nie przetrwała próby czasu. Jego życie zmieniło się diametralnie, gdy został zauważony przez Krystynę Jandę – to był początek jego poważnej kariery aktorskiej. Mimo sukcesów, nie starał się o bycie „na świeczniku”. Czytaj także: Poznali się w szkole teatralnej, zagrali razem w wielu produkcjach. Przyjaźń Agaty Kuleszy i Marcina Dorocińskiego jest wyjątkowa Marcin Dorociński, żona Monika Sudół, „Paszporty Polityki”, Teatr Polski, Warszawa, 08.01.2008 rok Marcin Dorociński, nagranie programu „Pytanie na śniadanie”, 09.09.2011 rok Marcin Dorociński — żona i dzieci to jego przystań. Takim jest ojcem Dzisiaj ulubieniec widzów jest w szczęśliwym związku ze scenografką Moniką Sudół, którą poznał na planie zdjęciowym do filmu „Pitbull". Ich związek natomiast owiany jest wielką tajemnicą. Pewne jest, że wychowują dzieci: Stanisława, którego doczekali się w 2006 roku oraz Janinę, która przyszła na świat dwa lata później. „Mężczyzna jest jak bank – jak to mówi Marek Kondrat – musi zarabiać. Staram się, ale też nie sam, robimy to razem z Moniką. Najfajniej jest oczywiście o pieniądzach nie myśleć, niestety trzeba je zarabiać. Mam na głowie kredyt. Oczywiście, że jestem odpowiedzialnym facetem. Robiłem w życiu różne rzeczy. Nie wstydzę się tego, jak trzeba będzie zająć się czymś innym niż aktorstwo, nie widzę przeciwwskazań”, zwierzał się na łamach magazynu VIVA!. Obecnie uchodzi za jednego z najlepszych polskich aktorów. Przypomnijmy, że zagrał u boku Toma Cruise'a w „Mission: Impossible", „Gambicie królowej", „Mayday" oraz w bardzo popularnym serialu Netflixa - „Wikingowie: Walhalla". W Polsce natomiast zagrał w: Pitbullu, Teściach i wielu innych produkcjach. W ostatnim roku zaś głośno był o kolejnym filmie z jego udziałem. Minghun w reżyserii Jana P. Matuszyńskiego. „Myślę, że jestem dobrym aktorem i dobrym człowiekiem", mówił o sobie ulubieniec publiczności. I choć ma świadomość, że jest dobry, nie przepada za komplementami. Czuje się wówczas zakłopotany. W dodatku wyróżnia go skromność. Niejednokrotnie podkreślał, że niczym się nie różni od osób z innej branży. Według niego każda praca jest ważna i wszyscy zasługują na taki sam szacunek. Marcin Dorociński nigdy nie marzył o wielkiej karierze. Kocha aktorstwo i robi wszystko, by być najlepszy, a rozpoznawalność to tylko dodatek. Sprawdź też: Marcin Dorociński pozuje ze światową gwiazdą, fani oniemieli. Coś niezwykłego Sława, by pomagać innym. Taki jest Dorociński Jest jednak świadomy, że jego głos ma znaczenie. Wypowiada się w ważnych dla niego sprawach i bierze udział w wielu kampaniach społecznych, takich jak WWF Polska (od 2014 roku jest ambasadorem fundacji). „Tak naprawdę, to wspaniałą misję i najtrudniejszą pracę wykonują ludzie z WWF (Światowy Fundusz na rzecz Przyrody - red.) oraz ze schronisk, z którymi współpracuję. Ja jestem tylko „ścianą”, na której można powiesić ogłoszenia o gotowych do adopcji psach czy innych sprawach, które trzeba w tym temacie nagłośnić", mówił. „Każdy z nas może oczywiście uczynić wiele dla środowiska. Boję się tych apokaliptycznych wizji, które roztaczają naukowcy mówiący o skutkach ocieplającego się klimatu. Dlatego powtarzam za każdym razem, że dbanie o tę planetę nie jest przeciwko nikomu. To jest dobre dla nas wszystkich. I te decyzje powinny zostać podjęte odgórnie. By nas chronić”, dodawał. Marcin Dorociński nie ukrywa też, że los chorych i bezdomnych piesków jest mu niezwykle bliski. W 2022 roku o aktorze znowu zrobiło się głośną. Dlaczego? Ponieważ w jego imieniu Wiktora 2021 odebrała Bogumiła Siedlecka-Goślicka znana też pod pseudonimem jako Anioł na resorach. „Byłem bardzo wzruszony i wdzięczny Bogusi, że zgodziła się odebrać tę nagrodę w moim imieniu i wygłosić niezwykle ważne przemówienie dotyczące wykluczenia osób z niepełnosprawnościami. Od lat staram się oddawać głos osobom, które walczą w słusznej sprawie, by mieli możliwość i przestrzeń zabrania stanowiska i walki o swoje prawa. Chciałbym, aby Polska nie zamykała oczu na potrzeby OZN i traktowała ich tak samo jak obywateli pełnosprawnych. Aby ich codzienne życie nie obfitowało w różnorakie bariery, które uniemożliwają im dostęp do infrastruktury, urzędów, kultury. Aby nie było już schodów, i krawężników. Dlatego tak ważnym było przemówienie Bogusi, szczególnie, że jako jedyna nie mogła odebrać tej nagrody na scenie - jak inni. Był to dobitny przykład tego, z czym muszą się mierzyć się osoby z niepełnosprawnością w swoim codziennym życiu. Całym sercem wspieram OZN i jestem z Wami. Bogusiu! Jeszcze raz dziękuję!", czytaliśmy. Aktorowi życzymy wszystkiego, co najlepsze. Marcin Dorociński, premiera filmu „Mission Impossible: Dead Reackoning Part One”, Warszawa, 05.07.2023 rok
Śniła mu się, zanim ją poznał, ślub musieli ukrywać przed paparazzi. Nikt nie przewidział takiego zakończenia
Agata i Piotr Rubikowie tworzą jeden z najbardziej zgodnych i romantycznych związków w polskim show-biznesie. Poznali się przypadkiem, ale szybko zrozumieli, że są sobie pisani. Ich ślub, który odbył się 21 czerwca 2008 roku, był początkiem wspólnej drogi pełnej miłości, wzruszeń i wyjątkowych chwil. Dziś, 17 lat później, wspominamy ten dzień i przypominamy niezwykłą historią miłości pary — także w zdjęciach, które zachwycają do dziś.
To już 17 lat, odkąd Agata i Piotr Rubikowie tworzą szczęśliwe małżeństwo. Ich sakramentalne „tak” padło 21 czerwca 2008 roku. Od tego czasu łączy ich wyjątkowa więź i głębokie uczucie. „Nie ma recepty na miłość, udany związek”, mówili kiedyś w jednym z wywiadów. Wciąż patrzą na siebie z tą samą czułością i przekonaniem, że byli sobie pisani. Dziś wspólnie wychowują dwie wspaniałe córki i z nostalgią wspominają jeden z najpiękniejszych dni swojego życia. Ostatnia publikacja na FB 21.12.2025 rl Agata i Piotr Rubikowie: historia miłości i przeznaczenia Jak wyglądała historia miłości małżonków? Agata i Piotr Rubikowie po prostu byli sobie pisani. „Wierzę w przeznaczenie. Żaden podryw nie wyjdzie, jeżeli nie jesteśmy sobie przeznaczeni. U nas się udało, bo mieliśmy być ze sobą. Po prostu tak było zapisane w gwiazdach. [...] Jedyną receptą na udany związek po etapie podrywu i zakochania jest to, by nauczyć się ze sobą żyć. Ta druga osoba musi być przyjacielem, bratnią duszą. Łatwiej jest się zakochać, niż spędzać ze sobą codzienność”, mówił muzyk w rozmowie z Izabelą Janachowską na jej kanale YouTube. Ich drogi przecięły się podczas konkursu Miss w 2005 roku, gdzie Piotr odpowiadał za oprawę muzyczną. Agata, uczestniczka wydarzenia, zajęła wówczas trzecie miejsce. Chociaż Piotr od razu zwrócił na nią uwagę, ona początkowo nie wiedziała, kim jest muzyk. Co więcej, jak się później okazało, Agata... przyśniła się Piotrowi przed ich spotkaniem! „Było bardzo dużo fajnych dziewczyn, a mimo to ja od razu zauważyłem tylko Agatę. Tylko ją widziałem [...] Agata mi się wcześniej trochę śniła. Po premierze Tu es Petrus w czerwcu miałem wypadek motocyklowy i przez 6 tygodni byłem w gipsie, jeździłem do szpitala i na rehabilitację. Miałem taki sen, że w szpitalu, co są takie duże windy [...] śniło mi się, że otwierają się te drzwi i wychodzi ona”, zdradził Piotr Rubik w rozmowie z Izabelą Janachowską. Agata początkowo nie traktowała go w kategoriach romantycznych — dzieliła ich spora różnica wieku, a ona była skupiona na konkursie.. „Wiedzieliśmy, że jest muzykiem. Na dzień przed finałem dowiedziałyśmy się, że wygrał na festiwalu w Sopocie. Nic o nim nie wiedziałam. W tamtym momencie myślałam tylko o konkursie”, wyznała ukochana muzyka. Jednak Piotr szybko znalazł sposób, by się wyróżnić. Ujął Agatę gestem, który zrobił na niej ogromne wrażenie. „Podczas robienia wspólnego zdjęcia, powiedział, że chciałby mi potem coś powiedzieć, ale tak, żeby nikt nie słyszał…” — relacjonowała Agata Rubik. „Podczas robienia wspólnego zdjęcia, powiedział, że chciałby mi potem coś powiedzieć, ale tak, żeby nikt nie słyszał [...] Sens był taki, że nieważne co się wydarzy jutro podczas finału, ty tu jesteś najpiękniejsza i będę grał tylko dla ciebie. Od razu obrosłam w piórka”. Rok później oświadczył się — to była dla niego wyjątkowo emocjonująca chwila. Czytaj także: Pochodzi z Izraela, jest od niej dwie dekady starszy. Kim jest mąż Weroniki Książkiewicz? Ich dzień — ślub i niezapomniane emocje Rubikowie powiedzieli sobie „tak” we Wrocławiu, a w tym wyjątkowym momencie towarzyszyli im najbliżsi oraz chór Piotra, który uświetnił mszę swoim śpiewem. Zakochani przyznają, że dziś ceremonia wyglądałaby inaczej. Wówczas zależało im na zachowaniu prywatności, a obecność paparazzi była wyzwaniem, które zmusiło ich do zmiany miejsca ślubu w ostatniej chwili. „Chcieliśmy się pobrać niedaleko miejsca, gdzie było nasze wesele, w katedrze, a katedry nie można było zamknąć. W ostatniej chwili zrobiliśmy ślub w moim osiedlowym, który można było zamknąć, bardziej kameralnie, ale było super”, mówiła Agata Rubik w rozmowie z Izabelą Janachowską. Niezwykła ślubna sesja zakochanych pojawiła się tylko na łamach VIVY! (jej efekty można oglądać w naszej galerii). Spekulowano, że Agata i Piotr Rubikowie sprzedali swoją prywatność. W wywiadzie z kwietnia 2021 roku małżonkowie rozprawili się z tymi plotkami i zdradzili, jak wyglądała współpraca z magazynem. „Logistyka nas denerwuje i postanowiliśmy dogadać się z jednym magazynem, żeby wziął na siebie logistykę i ochronę tego naszego wydarzenia i w zamian za to będą mogli opublikować reportażowe, wybrane przez nas zdjęcia. To było wszystko, co dostaliśmy od tego magazynu. Były plotki, że sprzedaliśmy swój ślub, jeśli ktoś ocenia transport i ochronę naszych gości to tak. […] Zaufaliśmy magazynowi i ich pomysłom”, wyjaśniała Agata, rozwiewając krążące plotki. Agata wystąpiła w eleganckiej, jedwabnej sukni zaprojektowanej przez duet Paprocki & Brzozowski, a Piotr pojawił się w granatowym fraku. Z perspektywy czasu żałują jedynie tego, że sala weselna znajdowała się w hotelu — wielu gości po prostu zrezygnowało z dalszej zabawy, wybierając odpoczynek w pokojach. Prawdziwa miłość, która nie zna granic Choć dzieli ich 19 lat różnicy, nigdy nie traktowali tego jako przeszkody. Wielu w nich nie wierzyło, ale oni udowadniają, że miłość może przetrwać wszystko. „Różnica wieku nie była przeszkodą między nami… Ze strony moich kolegów czy przyjaciół absolutnie był szacun”, mówił muzyk. „Nie obchodzi nas to, co mówią o nas ludzie”, dodawał. Czytaj także: Nie potrzebuje ciągle być na świeczniku. "Żyję swoim życiem, nikomu nic nie udowadniając", mówi Marina Łuczenko-Szczęsna 17. rocznica ślubu Agaty i Piotra Rubików Małżonkowie z entuzjazmem celebrują każdą rocznicę ślubu. W czerwcu 2021 roku Piotr zabrał ukochaną do Paryża — Agata nie wiedziała, dokąd leci aż do samego końca. „Hotel pomyślał o naszej rocznicy…” — relacjonował Rubik w mediach społecznościowych. Spacerowali po galeriach, odwiedzali ulubione restauracje. W jednej z nich Agata z nostalgią wspominała swoją pierwszą przygodę z carpaccio z karczocha. W kolejnym roku na jej Instagramie pojawiło się wideo, na którym tańczy z mężem pod gołym niebem. „Tańczymy ze sobą już 15 lat! Kryształowa rocznica ślubu, choć w tym roku bardziej arbuzowa”, napisała. Tegoroczną, 17. rocznicę, para świętuje już po raz kolejny po drugiej stronie oceanu. Od 2023 roku Agata i Piotr Rubikowie wraz z dziećmi mieszkają na słonecznej Florydzie, na wyspie Key Biscayne niedaleko Miami, ale na wspólne świętowanie para wybrała się do Honolulu. Życzymy kolejnych lat w zdrowiu, miłości i szczęściu! Sprawdź również: Ich góralski ślub w Zakopanem odbył się 15 lat temu. Tak Michał i Aleksandra Żebrowscy świętowali kolejną rocznicę
Joanna Kulig wyszła z biedy, dziś podbija Hollywood. Nie uwierzysz, co powiedziała o swojej przeszłości
Joanna Kulig od kilku lat rozwija swoją karierę w USA, gdzie zdobywa uznanie i występuje u boku największych gwiazd. Aktorka nie zapomina jednak, skąd pochodzi, i chętnie angażuje się w działania pomocowe. Jej historia to dowód na to, że marzenia naprawdę się spełniają.
Joanna Kulig już od jakiegoś czasu pracuje w USA, gdzie została doceniona. Przypomnijmy, że jej kariera za oceanem zaczęła się niedługo po tym, jak film Ida otrzymał Oscara. Kolejnym sukcesem okazała się Zimna Wojna, która otrzymała aż trzy nominacje do tej samej nagrody. Za sprawą tych dwóch produkcji Polka zyskała uznanie najwybitniejszych zagranicznych twórców. Dzisiaj konsekwentnie spełnia marzenia i rozwija swoją karierę. Nie każdy jednak wie, że jej droga do sławy nie była kolorowa, bo jak sama przyznaje: „wyszłam z totalnej biedy do tego, co teraz mam”. Oto jej historia. Ostatnia publikacja na FB 26.12.2025 r. View Ediplayer on the source website Joanna Kulig podbija Hollywood. Jest w Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej W połowie 2023 roku Joanna Kulig znalazła się w gronie polskich artystów wyróżnionych zaproszeniem do prestiżowej Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej – instytucji przyznającej Oscary. Wśród nowych członków z Polski znaleźli się również uznani profesjonaliści branży filmowej: Jolanta Dylewska (operatorka, scenarzystka, reżyserka), Agnieszka Glińska (reżyserka, aktorka), Ewa Piaskowska (producentka, scenarzystka), reżyserka Agnieszka Smoczyńska oraz Joseph Kosinski. To wydarzenie odbiło się szerokim echem nie tylko w kraju, ale i za granicą, bo na liście nowych członków znaleźli się także światowej sławy artyści, tacy jak Austin Butler, The Weekend czy Taylor Swift. Wyróżnienie to podkreśla, że również polscy twórcy stają się integralną częścią światowego środowiska filmowego. Joanna Kulig nie kryje, że droga na szczyt nie była łatwa. Wychowana w niewielkiej miejscowości Muszynka, wielokrotnie wspominała, że dzieciństwo upłynęło jej w bardzo skromnych warunkach. Jednak trudności nie powstrzymały jej przed konsekwentnym dążeniem do celu. Dziś jej nazwisko jest rozpoznawalne nie tylko w Polsce – aktorka regularnie współpracuje z największymi twórcami kina na świecie. We wrześniu 2023 roku miała premierę amerykańska produkcja „Knox Goes Away” w reżyserii Michaela Keatona, w której Kulig zagrała u boku legend takich jak Al Pacino, James Marsden i Marcia Gay Harden. To jednak nie jedyny projekt z jej udziałem. Aktorka wystąpiła także w filmie „She Came to Me”, gdzie partnerowała Anne Hathaway. Między gwiazdami szybko nawiązała się nić porozumienia – Hathaway w jednym z wywiadów podkreśliła, że Kulig to „błyskotliwa, utalentowana, hojna i niesamowicie otwarta osoba”, z którą praca była czystą przyjemnością. Choć dziś Joanna Kulig święci międzynarodowe triumfy, nie zapomina o korzeniach. W rozmowie z „Dzień Dobry TVN” przyznała, że wiele zawdzięcza szczęściu, ale jeszcze więcej – własnej determinacji i ciężkiej pracy. Wspominała też kolejne etapy swojej drogi: od jury w Gdyni, przez festiwale w Cannes i Berlinie, aż po zdjęcia w USA. Mimo międzynarodowych sukcesów, jasno deklaruje, że jej dom jest w Polsce. – „Od trzech lat mieszkam w Polsce, nie przeprowadziłam się. Teraz wyleciałam na dwa tygodnie i trzy dni, to było pięć dni zdjęciowych. Najlepiej, żeby wylecieć, zrobić swoją robotę i wrócić do domu” – powiedziała w programie śniadaniowym. Czytaj także: Księżna Kate znika z życia publicznego! Fani zadrżeli z niepokoju. Są smutne wieści z pałacu Joanna Kulig, plan serialu „Szpilki na Giewoncie”, luty 2010 View oEmbed on the source website Joanna Kulig, 02.08.2022 rok. Premiera filmu w reżyserii Michała Rogalskiego "Każdy wie lepiej" Joanna Kulig, 16.02.2023 rok, Berlin <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/imgdnOG15-312aa04.jpg" width="2000" height="1333" alt="(L-R) US composer Bryce Dessner, US actress Marisa Tomei, actor Evan Ellison, US actress Anne Hathaway, US actor Peter Dinklage, Polish actress Joanna Kulig and US filmmaker and novelist Rebecca Miller pose during a photocall for the film "She Came To Me" presented in the Berlinale Special Gala section on the opening day of the Berlinale, Europe's first major film festival of the year, on February 16, 2023 in Berlin. during a photocall for the film "She Came To Me" presented in the Berlinale Special Gala section on the opening day of the Berlinale, Europe's first major film festival of the year, on February 16, 2023 in Berlin. - The 73rd annual festival, which traditionally has the strongest political focus of the three big European cinema showcases, will mark the first anniversary of Russia's invasion in Ukraine, as well as anti-regime protests in Iran with new feature films and documentaries. (Photo by Stefanie Loos / AFP)" title="73. festiwal filmowy Berlinale 2023" /> Sławna i szlachetna. Joanna Kulig o swojej misji Aktorka ma poczucie, że trudne doświadczenia z przeszłości mocno na nią wpłynęły i ukształtowały. Dlatego też regularnie angażuje się w pomoc innym i chętnie bierze udział w Szlachetnej Paczce. „To dla mnie bliska inicjatywa, dlatego że sama jako dziecko dużo pomocy otrzymałam. Wielu ludzi mi bardzo pomogło. Będąc z małej miejscowości, gdzie dużo takich paczek sama otrzymałam, teraz pojawiam się w Hollywood, czyli wyszłam z totalnej biedy do tego, co teraz mam”, wyznała w „Dzień Dobry TVN”. Dodała również, że „zawsze pomagam drugiemu człowiekowi. Najgorszy jest rodzaj jałmużny, a ja otrzymywałam pomoc z szacunkiem. Wiem, że ludzie wstydzą się prosić o pomoc, czują się gorzej, a Szlachetna Paczka pomaga ludziom w szlachetny sposób, bez poczucia jałmużny. Dzielisz się z drugim człowiekiem tym, czego potrzebuje. Czasem ludzie bogaci kupują głupie rzeczy, a potrzebne są najprostsze towary — szampon do włosów, chleb, kasza, buty”, kontynuowała. „Pani, którą wybrałam, jest samotna. Chciała mieć dzieci, ale nie mogła ich mieć, jej mąż zmarł, jest całkiem sama. Kiedy wolontariusze zapytali, czego potrzebuje, powiedziała, że kwiatka i telefonu komórkowego, bo dla samotnych, starszych osób ważne jest to, aby mieć kontakt z ludźmi”. Czytaj także: Kultowa gwiazda PRL-u i miłość, o której plotkował cały kraj. Tak to się naprawdę skończyło Z Muszynki do Hollywood. Trudne dzieciństwo Joanny Kulig Ulubienica widzów w tym samym wywiadzie wróciła również pamięcią do swojego dzieciństwa, które nie było usłane różami. „Kiedy byłam dzieckiem i miałam mało zabawek, rozwijała się kreatywność. Byłam tak wychowywana, że „co masz, to dasz". Kiedy pokazujemy dzieciom, że dzielimy się z drugim człowiekiem, uczymy ich dobra. To oducza egoizmu”, wspominała. Te doświadczenia ją wzmocniły. Ma świadomość, że nie można nikogo oceniać i patrzeć na niego z góry. Zdaje sobie również sprawę z tego, jak ważna jest pomoc drugiemu człowiekowi. Bo to właśnie za sprawą otaczających nas osób, można podnieść się i osiągnąć sukces. „Jestem dumna z tego, co robię, ale zawsze do każdego podchodzę jak do człowieka. Pomoc drugiemu człowiekowi i to, żeby się nie pogubić, to jest najważniejsze. Skupienie się tylko na karierze to jest za mało. To nie jest w życiu najważniejsze”, podsumowała. Czytaj także: Zaczęło się od miłosnego gestu. Potem był hit lat 90. i legenda, która trwa do dziś Joanna Kulig, 28.03.2023 rok, Kraków Teatr im. Juliusza Słowackiego. "Albertiana 2023" - Ogólnopolski Festiwal Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób z Niepełnosprawnością Intelektualna <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/imgAhDWkf-697390d.jpg" width="2000" height="1333" alt="28.03.2023 Krakow Teatr im. Juliusza Slowackiego. " Albertiana 2023" - Ogolnopolski Festiwal Tworczosci Teatralno-Muzycznej Osob z Niepelnosprawnoscia Intelektualna fot. Beata Zawrzel/REPORTER n/z Joanna Kulig - laureatka Medalu sw. Brata Alberta" title="Albertiana 2023 w Krakowie" /> Joanna Kulig, 03.12.2022 rok. Na planie programu Dzień Dobry TVN
Kultowa gwiazda PRL-u i miłość, o której plotkował cały kraj. Tak to się naprawdę skończyło
W latach 60. ich romans elektryzował warszawskie salony i środowisko artystyczne. Irena Dziedzic – charyzmatyczna gwiazda Telewizji Polskiej – i Ignacy Gogolewski – jeden z najbardziej utalentowanych aktorów swojego pokolenia – poznali się na planie kultowego „Tele-Echa”. Ich uczucie wybuchło nagle i z impetem, burząc dotychczasowe życie prywatne aktora i wywołując medialny skandal. Oto opowieść o namiętności, zdradzie i samotności w cieniu reflektorów.
W latach 60. ich relacja była na ustach niemal całej Warszawy. Jedna z najbardziej rozpoznawalnych twarzy polskiej telewizji oraz utalentowany aktor poznali się podczas pracy nad programem „Tele-Echo”. Między Ireną Dziedzic a Ignacym Gogolewskim szybko zaiskrzyło. Choć aktor był wtedy mężem Katarzyny Łaniewskiej, z którą miał córkę, zaczął coraz częściej znikać z domu. Wkrótce okazało się, że przeprowadził się piętro niżej – do mieszkania dziennikarki. Ostatnia publikacja na FB 27.12.2025 r. Irena Dziedzic: była jedną z najpopularniejszych prezenterek w Polsce Karierę w Polskim Radiu rozpoczęła na początku lat 50., ale to w Telewizji Polskiej odnalazła swoje powołanie. W 1956 roku dołączyła do zespołu i błyskawicznie zdobyła sympatię widzów dzięki „Tele-Echu” – pierwszemu talk-show w Polsce. Program, w którym prowadziła otwarte rozmowy z ludźmi kultury, sztuki i polityki, uczynił z niej ikonę dziennikarstwa. Przez ćwierć wieku prowadziła go z niezmienną klasą. Sukcesy zawodowe sprawiły, że również jej życie prywatne wzbudzało ogromne zainteresowanie. Dziedzic pilnie strzegła swojej prywatności – także wieku, który traktowała niemal jak tajemnicę służbową. Gdy jeden z kolegów zapytał ją o metrykę, odpowiedziała, że ma trzydzieści lat. Zdziwiony przypomniał, że taką samą odpowiedź usłyszał kilka lat wcześniej. „Nie zmieniam zdania” – odparła bez cienia zawahania. Według Emilii Krakowskiej, Dziedzic zawsze była obiektem plotek. Plotkowano o jej rzekomych związkach z Janem Suzinem, Józefem Cyrankiewiczem czy Edwardem Gierkiem. Krążyły nawet teorie o tajemniczym dziecku, którego ojcem miał być dziennikarz Grzegorz Woźniak – co oboje później obracali w żart. Sama Dziedzic nie miała dzieci. Jej jedynym małżeństwem był związek z Januszem Bałabanem, dziennikarzem radiowym. Po rozwodzie już nigdy nie zdecydowała się na ślub, choć przez pewien czas miała nadzieję, że zmieni to Jan Suzin – on jednak wybrał inną kobietę. SPRAWDŹ TEŻ: Zaczęło się od miłosnego gestu. Potem był hit lat 90. i legenda, która trwa do dziś Irena Dziedzic, Sopot, 1977 r. Irena Dziedzic i Ignacy Gogolewski: historia miłości Wkrótce i Dziedzic znalazła się po drugiej stronie – jako „ta trzecia”. Spotkanie z Gogolewskim na planie „Tele-Echa” szybko przerodziło się w romans. Była charyzmatyczna, inteligentna i pełna wdzięku – aktor szybko uległ jej urokowi. Choć mieszkali w tej samej kamienicy, poznali się dopiero na planie. Dziedzic mogła nie wiedzieć, że jej wybranek ma rodzinę: żonę i kilkuletnią córkę. Z początku starali się utrzymać swój związek w tajemnicy. Gogolewski jednak coraz częściej nocował u Ireny, a z czasem na stałe się do niej przeniósł, zostawiając rodzinę. Ta decyzja odbiła się szerokim echem w środowisku artystycznym. „Mąż odszedł w 1962 roku. Zamieszkał cztery piętra niżej – u wielkiej gwiazdy telewizji” – wspominała po latach Katarzyna Łaniewska. „Zazwyczaj mężczyźni odchodzą do młodszych. Mój mąż odszedł do starszej”, opowiadała w jednym z wywiadów. Choć zdrada była dla niej bolesna, z czasem Łaniewska zdołała wybaczyć byłemu mężowi. Dla dobra córki starali się utrzymać dobre relacje. Rozwód odbył się bez awantur – para przyszła na niego wspólnie, a po rozprawie poszli razem na kawę. „Z tej miłości zostało mi to, co najcenniejsze – córka, wnuki i umiejętność recytacji wiersza. Tego nauczył mnie Inek” – mówiła. Czytaj też: Danuta Szaflarska była przede wszystkim aktorką, mamą w drugiej kolejności. Jak wyglądały jej relacje z córkami? Irena Dziedzic i Ignacy Gogolewski: rozstali się po dwóch latach Związek Dziedzic i Gogolewskiego trwał dwa lata. Kiedy dziennikarka wróciła z podróży do Stanów Zjednoczonych, zastała puste mieszkanie – aktor opuścił je bez słowa. Mimo prób przekonania go do powrotu Gogolewski nie chciał wracać. Jego serce było już gdzie indziej. „To kobiety mnie wybierały. Myślały, że jestem spokojny i uległy, więc łatwo będzie mną kierować. Tylko Irena nie próbowała mnie zdominować – wiedziała, że to nie ma sensu” – mówił po latach w książce „Od Gustawa-Konrada do Antka Boryny”. Po rozstaniu z Dziedzic Gogolewski związał się m.in. z Niną Andrycz i Joanną Rawik. Dziennikarka nie potrafiła mu jednak wybaczyć odejścia. Jeszcze raz spotkali się zawodowo – w programie „Tele-Echo”, gdzie aktor pojawił się z Emilią Krakowską, swoją partnerką z filmu „Chłopi”. Emilia Krakowska wspominała, że Dziedzic zaprosiła ją wcześniej do mieszkania, by wspólnie przygotować się do programu. „Chciała mnie oswoić i jednocześnie wybadać, jakie relacje łączą mnie z Inkiem” – mówiła. Choć spodziewała się chłodu czy dystansu, spotkała się z pełnym profesjonalizmem. Niezależna do końca W kolejnych latach pojawiały się plotki o kolejnych romansach Ireny Dziedzic, jednak żaden mężczyzna nie został przy niej na dłużej. Sama podkreślała, że choć wychowano ją na przykładną żonę i matkę, w dorosłym życiu wybrała inną drogę – samodzielność i zawodową niezależność. „A pan Inek? Niedługo potem objął teatr w Katowicach i znów zaangażował się w nowe relacje – tym razem cierpiała kolejna kobieta…” – czytamy w książce Aleksandry Szarłat Prezenterki. Zobacz też: Polacy dorastali przy jej piosenkach. Była gwiazdą PRL, ale nikt nie znał jej prawdziwego nazwiska Ignacy Gogolewski
Dzieli ich 15 lat, poznali się na randce w ciemno. Od trzech dekad świata poza sobą nie widzą
W przedmowie do książki „Berek” Marcin Szczygielski oddał głos swojemu partnerowi. Tomasz Raczek nie owijał w bawełnę: „Aby zrozumieć gejów, trzeba przyjąć, że mają oni swój własny świat: ani gorszy, ani lepszy od świata większości. Równoległy”, czytaliśmy. Oto historia ich miłości.
Choć są zupełnie różni, razem tworzą związek, który od dekad inspiruje i budzi podziw. Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski nie ukrywali swojej relacji – już w 2007 roku zdecydowali się na coming out, który był szeroko komentowany. Rok później zostali wybrani parą roku magazynu „Gala”. Ich uczucie? Głębokie, dojrzałe, ale i pełne czułości. A przyjaźń? Silna jak skała. Związek jak z filmu – Raczek i Szczygielski szczerze o miłości, rodzinie i zrozumieniu Ich historia to niemal klasyka: poznali się, gdy Marcin miał zaledwie 20 lat. „Mówiłem wszystkim o Tomku, odkąd z nim jestem. Nasz związek przechodził różne koleje, do pewnych rzeczy się dorasta i dojrzewa. Dla mnie droga, którą razem przeszliśmy, to też powód do radości. Chcę podzielić się tym z innymi. Dla mnie Tomek jest chyba najbliższym człowiekiem, jakiego mam. Poznaliśmy się, gdy miałem 20 lat. Wcześniej byłem w krótkotrwałych związkach. Przy Tomku dorastałem [...] Tomek jest moją najbliższą rodziną”, mówił szczerze Szczygielski w rozmowie z „Galą”. Tomasz Raczek podkreślał jednak, że ich relacja nie wpisuje się w klasyczne schematy: „Unikam słowa „rodzina”, unikam też pojęcia „małżeństwo homoseksualne”. To błędne myślenie. U homoseksualistów jest inaczej: prowadzimy życie równoległe do życia hetero, inaczej skonstruowane, oparte na innych priorytetach. Tymczasem raz po raz spotykam się z próbami naginania naszego życia do modelu hetero, co czasami przybiera postać karykaturalną. Na przykład wtedy, gdy pytają nas, kto w naszym związku jest kobietą, a kto mężczyzną...”, tłumaczył w tym samym wywiadzie Tomasz Raczek, a jego partner dodał: „jeśli rodziną są osoby ze sobą związane na dobre i na złe, darzące się uczuciem, to ja uważam nas za rodzinę. W gejowskim związku podział ról i funkcji przebiega wedle upodobań, możliwości i umiejętności partnerów, a nie według narzuconych modeli”. W rozmowie z VIVĄ! Tomasz Raczek wspomniał o miłości i przyjaźni, która przetrwała prawie ćwierć wieku: „Prawie 25 lat temu znalazłem Marcina, mam jego przyjaźń. To jest dla mnie coś niesłychanie ważnego. Dane mi było obserwowanie rozwoju jego talentu pisarskiego – to lepsze od najlepszej powieści fantasy. On jest niebywale kreatywnym człowiekiem, i to w różnych dziedzinach. Oryginalne urządzenie naszego mieszkania to również jego dzieło”. Z dumą opowiadał też o jego talencie pisarskim i niezwykłej kreatywności – nawet ich mieszkanie urządził właśnie Szczygielski. CZYTAJ TEŻ: Edyta Górniak wydała pilne oświadczenie tuż przed koncertem w Opolu. A jednak to koniec. Fani nie kryją łez Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski, 54. Międzynarodowe targi książki, Warszawa, 23.05.2008 Miłość od pierwszego spojrzenia? Tak poznali się Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski Ich spotkanie było jak z romantycznego filmu – z zaskoczeniem, emocjami i nieśmiałością. Dziś są nierozłączni, ale początki ich relacji były pełne niepewności. Marcin Szczygielski miał zaledwie 20 lat, gdy w 1994 roku trafił na 36-letniego Tomasza Raczka – znanego już wówczas krytyka filmowego. Spotkali się dzień przed sylwestrem, a wszystko za sprawą wspólnego znajomego. – ,,Kiedy przyjechałem do Warszawy, miałem chłopaka i to był mój pierwszy poważny związek. Niestety, nie udał się. To było dla mnie dosyć traumatyczne przeżycie. Przez rok z nikim się nie spotykałem i uważałem, że są ważniejsze sprawy. Nie chciałem się angażować w żadne związki. Przyszedł taki moment, że zgadałem się z ówczesnym przyjacielem i powiedziałem mu, że w sumie może i bym się z kimś umówił na randkę. Ale z kimś starszym ode mnie, kimś, kto ma już dobrze poukładane w głowie. Znajomy pomyślał i powiedział, że jak tak, to żebym przyszedł jutro do niego na kolację. Oczywiście nie wiedziałem, kto tam będzie, a okazało się, że tam był Tomek'', wspominał Marcin w rozmowie z „Super Expressem”. Początkowo zestresowany, szybko przekonał się, że Tomasz Raczek to ciepły i otwarty człowiek. – „Jak zobaczyłem Tomka na kolacji, to się trochę zdenerwowałem. To był ktoś bardzo znany. Bałem się, że będzie zarozumiały. Okazał się jednak strasznie fajnym facetem. Wtedy też rozstał się ze swoim partnerem... Zauważyłem, że jest mną zainteresowany”, wyznał mężczyzna. Krótko po ich pierwszej randce Tomasz zaproponował Marcinowi wspólne spędzenie sylwestra, którego przypieczętowali pierwszym pocałunkiem. Tomasz nie czekał długo. Już po dwóch dniach zadzwonił z zaproszeniem na sylwestra. Spędzili go wspólnie, najpierw w Teatrze Wielkim, a później na prywatce. – ,,Tomek zadzwonił do mnie jednak po dwóch dniach i zapytał, czy chciałbym z nim iść na sylwestra. Bardzo chętnie się zgodziłem i najpierw poszliśmy do Teatru Wielkiego na spektakl baletowy. Potem trafiliśmy na imprezę do znajomych. O północy był pierwszy pocałunek, a potem przegadaliśmy całą noc. I po tym sylwestrze Tomek uznał już, że jesteśmy parą. Uważałem, że to trochę za szybko. On natomiast od razu zaczął mówić, że powinniśmy razem zamieszkać. Nie mieściło mi się to w głowie", mówił Marcin Szczygielski w rozmowie z Super Expressem. Choć Marcin nie był gotowy na błyskawiczne decyzje, Tomasz miał już plan. – „Dwa tygodnie później Tomek przyjechał do mojego mieszkania i stanął w drzwiach z jakimś facetem. Nie miałem pojęcia, o co chodzi, a Tomek wypalił: Marcin, to jest Adam. Adam wynajmie twoje mieszkanie. No i w ten sposób dowiedziałem się, że wprowadzam się do niego. Zostałem postawiony pod murem", relacjonował Szczygielski. Na początku miał wątpliwości. – „Trochę się obruszyłem, że tak szybko mi to powiedział, bo pomyślałem, że tak szybko to nie może być wiele warte. No, ale okazało się zupełnie inaczej” ZOBACZ TEŻ: Ryszard Rynkowski miał wypadek w drodze do Opola. Artysta nie wystąpi, nowe wieści tylko podsycają niepokój Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski, Róże Gali 2008, 19.11.2008, Warszawa Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski, Wiktory 2009, 21.05.2010 Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski o swojej miłości Choć ich związek trwa już dekady, wciąż potrafią mówić o sobie z czułością i podziwem. Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski w 2008 roku wzięli udział w programie „Taka miłość się nie zdarza”. Zdecydowali się opowiedzieć o swojej relacji, aby pokazać, że miłość między dwoma mężczyznami może być równie piękna i „zwyczajna”, jak ta heteroseksualna. W rozmowie z fakt.pl obaj zdradzili, co najbardziej cenią u siebie nawzajem.Tomasz Raczek wyznał, że w partnerze najbardziej imponują mu jego stanowczość, zdecydowanie i swoboda. „Sam jestem ciekawy, co jeszcze Tomek o mnie powiedział, bo przed kamerą występowaliśmy oddzielnie. Mnie ujęła niezwykła inteligencja Tomka i jego błyskotliwość”, mówił Marcin Szczygielski. Ich celem było coś więcej niż wyznanie – chcieli zmienić perspektywę widzów. – „Potraktowałem to jako okazję, by pokazać widzom, że para gejów funkcjonuje w życiu zupełnie normalnie. W związku przechodzimy te same etapy, co pary heteroseksualne. Może uda się w końcu zerwać ze stereotypem geja i pokazać jego prawdziwą, ludzką, zwyczajną twarz”, mówił Tomasz Raczek. Marcin dodał: „Swoim przykładem udowadniamy, że takie pary mają rację bytu i mogą stworzyć naprawdę szczęśliwy związek”. Ich coming out nie spotkał się z negatywnym odbiorem – wręcz przeciwnie. – „Nie spodziewałem się tego, ale reakcje były wręcz entuzjastyczne. Sąsiedzi z osiedla, na którym mieszkamy, zaczepiają nas i mówią, że są z nas dumni. Myślę, że Polacy cenią odwagę i szczerość. Jesteśmy bardziej europejscy, niż nam się wydaje”, wyjaśnił Tomasz Raczek. „Postawiliśmy na otwartość i uczciwość, a w zamian otrzymaliśmy szacunek. Żaden czarny scenariusz się nie sprawdził”, dodał jego partner. W wywiadzie dla VIVY! Tomasz wyznał jeszcze: „Myślę, że to nie jest tak, że nie ma w Polsce homofobii, ale zwykle okazuje się ją słabszym ludziom. Jeśli gej ma promieniowanie wewnętrznej siły, to rośnie poziom akceptacji”. Oboje mają także to szczęście, że ich rodziny nigdy nie negowały, ani nie piętnowały ich orientacji. Czy zakochani chcieliby zalegalizować swój związek? ,,Nam nie jest potrzebny papier, żeby udowodnić, że jesteśmy razem. Ale zalegalizowanie naszego związku ułatwiłoby nam wiele codziennych spraw, takich jak urzędowe czy zdrowotne. Ale nie mamy potrzeby, żeby publicznie chodzić, trzymając się za rękę", opowiadał Marcin Szczygielski w Super Expressie. ,,Podział ról w naszym związku po latach troszkę się zmienił. Najpierw to Tomek pełnił rolę takiego przywódcy, który głównie podejmuje decyzje. Mnie to wtedy nie przeszkadzało, bo do tej pory w związkach to ja byłem tym decydującym i byłem już tym trochę zmęczony. Jednak po latach przestało mi to pasować, taka rola potulnego i spolegliwego faceta. W sumie około »30« zacząłem też być dojrzałym facetem. Wtedy pojawiły się różne konflikty. Jemu trudno było się z tym oswoić...", dodawał w tej samej rozmowie. Zakochanym życzymy wszystkiego, co najlepsze! CZYTAJ RÓWNIEŻ: Opole 2025: doskonale znasz ją z ekranu, dziś ma 61 lat. Mało kto wie, że jest związana z byłym mężem ikony PRLu Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski, premiera spektaklu "Czarno to widzę, czyli wymieszani, posortowani", 23.01.2020, Warszawa Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski, Premiera sztuki "Wieczór Panieński plus" w Scenie Relax, 11.09.2021, Warszawa
Zrobił wielką karierę, ale to rodzina jest jego największą miłością. Mówi, że żonę kocha ponad wszystko
W jego głosie słychać emocje, a w życiu prywatnym – spokój i harmonię. Mateusz Ziółko, charyzmatyczny wokalista i laureat The Voice of Poland, ma za sobą skomplikowaną historię miłosną. Dziś jest szczęśliwym mężem Marianny Sokołowskiej-Ziółko, z którą tworzy ciepły, rodzinny dom.
Mateusz Ziółko nie przestaje zaskakiwać. Artysta, który oczarował miliony swoim głosem, od lat konsekwentnie buduje pozycję na polskiej scenie muzycznej. Dziś może pochwalić się nie tylko szeregiem prestiżowych nagród, ale i spełnieniem w życiu prywatnym. U boku ukochanej żony Marianny Sokołowskiej-Ziółko tworzą zgrany duet. Kim jest kobieta, która skradła serce piosenkarza? Muzyczna droga Mateusza Ziółko. Od talent show po występy z gwiazdami To właśnie muzyka jest dla niego przestrzenią, w której wyraża emocje i prawdziwego siebie. Zyskał ogólnopolską rozpoznawalność jedenaście lat temu, kiedy triumfował w programie The Voice of Poland. Wcześniej próbował swoich sił w Mam Talent i Must Be The Music, gdzie dotarł do półfinału 4. edycji. Mateusz Ziółko to nie tylko wokalista – to także utalentowany pianista i autor tekstów. Jego kariera nabrała tempa po sukcesie w SuperDebiutach w Opolu w 2014 roku. Kilkanaście miesięcy później wystąpił na scenie u boku Andrei Bocellego w ramach Europejskiej Stolicy Kultury we Wrocławiu – to moment, który na długo zapisał się w jego artystycznej historii. W 2017 roku fani artysty doczekali się jego debiutanckiego albumu Na nowo. Krążek szybko zyskał popularność, a utwory takie jak „W płomieniach”, „Bezdroża”, „Szkło” czy „Planety” trafiły w gusta słuchaczy. Kolejny album – Tak po prostu – ukazał się po kilku latach i potwierdził, że Ziółko nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Wokalista współpracował z czołowymi nazwiskami polskiej sceny muzycznej – Sylwią Grzeszczak, zespołem Sound’n’Grace czy Liberem. Miał również okazję występować jako support przed koncertami międzynarodowych gwiazd: Amy MacDonald, Coolio i Johna Milesa. W 2018 roku ponownie zaskoczył widzów – tym razem jako uczestnik dziesiątej edycji programu Twoja Twarz Brzmi Znajomo. Brawurowa interpretacja utworu „Lubię wracać tam, gdzie byłem już” Zbigniewa Wodeckiego przyniosła mu zwycięstwo i prestiżową statuetkę Złotej Twarzy. Po latach powrócił do show w edycji jubileuszowej. Jak sam przyznał w rozmowie z Polsat.pl: „Myślę, że obok Tańca z Gwiazdami to jest najtrudniejszy program w telewizji do zrobienia, do wytrwania. Te godziny spędzone na charakteryzacjach, na próbach, przygotowaniach do każdego odcinka naprawdę są wyczerpujące, ale przy tym jest kupa zabawy, niesamowita ilość śmiechu”. CZYTAJ TEŻ: Ile kosztują obrazy Joanny Sarapaty? Przez jedno zdarzenie już nie daje ich w prezencie... https://www.youtube.com/watch?v=heD98f5PsrU Mateusz Ziółko w Dzień Dobry TVN, 2020 rok Mateusz Ziółko i jego życie uczuciowe. Z kim dziś dzieli codzienność? Zanim odnalazł miłość życia, był już raz żonaty. Jego pierwszą żoną była malarka Jadwiga Bukowska. Para doczekała się dwóch synów – Maksymiliana i Franciszka. Ich związek nie przetrwał jednak próby czasu. Artysta rzadko wraca do tamtych chwil, koncentrując się dziś na nowym etapie życia. Z Marianną Sokołowską połączyło go głębokie uczucie, które dojrzewało z dala od medialnego zgiełku. Para konsekwentnie chroni swoją prywatność. Nie zdradzają, kiedy i jak się poznali. Wiadomo jednak, że w 2017 roku w Brzesku powiedzieli sobie „tak”. W uroczystości wzięli udział najbliżsi, a wesele odbyło się w zachwycających wnętrzach Pałacu Goetza. Panna młoda wyglądała olśniewająco – wybrała klasyczną białą suknię, a jej romantyczną stylizację dopełniał kolorowy wianek. Całość przywodziła na myśl bajkowy ślub pełen emocji i ciepła. Dziś małżonkowie wiodą spokojne, rodzinne życie w Nowym Sączu – rodzinnym mieście Marianny. To tu odnaleźli swoje miejsce na ziemi, z dala od wielkomiejskiego pędu. Doczekali się dwóch synów: Jana (ur. 2013) i Jakuba (ur. 2015). Wokalista z dumą mówi o ojcostwie i chwilach spędzanych z rodziną. „Po ślubie wyprowadziłem się spod Krakowa. Teraz mieszkamy w Nowym Sączu, gdzie jest bardzo pięknie, ale też wszędzie daleko. Te niedogodności rekompensują mi chwile, kiedy wracam z trasy do domu i mogę usiąść z dzieciakami we własnym ogrodzie”, mówił w rozmowie z Fleszem. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Bała się życia w Pałacu Prezydenckim, drżała zwłaszcza o jedno. Kwaśniewska dawno nie była tak szczera Kim jest Marianna Sokołowska-Ziółko? Ukochana Mateusza Ziółko, która daje mu siłę i spokój Rodzina to dla Mateusza Ziółko najcenniejszy skarb. Artysta nie ukrywa, że to właśnie dom, który stworzył z Marianną Sokołowską-Ziółko, jest jego azylem. Miejscem, gdzie odpoczywa, ładuje akumulatory i cieszy się każdą chwilą z bliskimi. Ich wspólne życie przepełnione jest miłością, wsparciem i wzajemnym zrozumieniem. „Mam czterech synów, to jest naprawdę niezła banda (śmiech). Wszyscy czterej mają też talent muzyczny. Mój najstarszy syn łapie się za gitarę, a młodsi pięknie śpiewają, czasami nawet moje piosenki. Ale nie będą im niczego narzucał”, mówił we Fleszu. Artysta stara się poświęcać swoim dzieciom jak najwięcej czasu. Cieszy go, że muzyczny talent przekazał kolejnemu pokoleniu, ale równie mocno docenia to, że może dzielić życie z kobietą, która jest jego największym oparciem. Kim jest wybranka jego serca? Marianna Sokołowska-Ziółko to kobieta z pasją, ambicjami i wyjątkową urodą. W 2009 roku zdobyła tytuł Miss Ziemi Sądeckiej, a publiczność pokochała ją również za naturalność i charyzmę – otrzymała tytuły Miss Publiczności i Miss Fitness Klubu Genesis. Marianna nie ograniczała się jednak tylko do świata piękna. Współtworzyła butik WeeDolls, oferujący modne akcesoria i ubrania. Od kilku lat rozwija się zawodowo jako dyrektor ogólnopolski w Centrum Kształcenia Językowego „The Point” – instytucji, która stawia na nowoczesne podejście do nauki języków. U boku Marianny Mateusz Ziółko odnalazł spokój i stabilizację. Nie kryje, że żona jest dla niego nie tylko partnerką w życiu prywatnym, ale i duchowym wsparciem w wymagającym świecie show-biznesu. „Mam wspaniałą żonę i cudowne dzieci, które rozumieją, że tata czasami pakuje walizki i wyjeżdża na tydzień lub dwa. Oni to wszystko naprawdę dzielnie znoszą. Żona nigdy nie stanęła na drodze do realizacji moich muzycznych marzeń. Zawsze pomaga mi, jak tylko może. Nie ma też powodów do zazdrości, bo kocham ją ponad wszystko. Nie spotkałam w życiu piękniejszej kobiety, więc nie musi się o nic bać”, opowiadał artysta w 2018 roku w Super Expressie. Źródło: Polsat.pl, Plejada, Super Express, GazetaKrakowska, Party, Linkedin,
Córka Izabeli Trojanowskiej ma podwójne obywatelstwo i prestiżowy zawód. Tak dziś wygląda Roxanna
Izabela Trojanowska od lat skupia się na karierze scenicznej, ale od czasu do czasu uchyla rąbka prywatności. W mediach społecznościowych dzieli się wyjątkowymi momentami z życia, a gdy publikuje zdjęcia z dorosłą córką, fani nie kryją zachwytu. Roxanna Trojanowska jest niezwykle podobna do słynnej mamy – uroda to zaledwie jeden z elementów, który łączy je najmocniej.
Jest największą dumą słynnej mamy, ale unika medialnego zgiełku. Roxanna Trojanowska w tym roku kończy 34 lata. Choć Izabela Trojanowska rzadko pokazuje ją publicznie, od czasu do czasu robi wyjątek. I kiedy to się dzieje, trudno oderwać wzrok! Córka artystki odziedziczyła po niej nie tylko urodę, lecz także muzyczny talent. Czy zdecyduje się pójść w ślady mamy? To pytanie zadaje sobie wielu fanów... View Ediplayer on the source website Córka Izabeli Trojanowskiej: tak wygląda ich relacja. Padły poruszające słowa Artystka w rozmowie z magazynem VIVA! ujawniła, że jej córka nie przepada za blaskiem fleszy i sławą mamy. – „Nie podoba jej się takie życie, jakie wiodę. To, że brak mi prywatności, że kiedy jesteśmy razem, nie możemy spokojnie przejść ulicą, aby ktoś nas nie zaczepił i nie porównał córki z mamą", zwierzyła się wówczas. W jednym z poruszających wspomnień wróciła myślami do wspólnego wyjazdu nad morze. „Pamiętam nasz wyjazd do Jastrzębiej Góry. Zamieszkałyśmy w hotelu w lesie, a obok harcerze rozbili obóz. Jak tylko wyszli z namiotów, każdy chciał mieć mój autograf. Słyszałam szept: „A kto to jest?”. I odpowiedź: „Nieważne, bierz”. A dziecku nie można odmówić. W pewnym momencie zobaczyłam, że moja sześcioletnia córka stoi pod płotem i płacze. Trudno, ten zawód tak ma. Są gorsze” – wyznała wokalistka na łamach naszego magazynu. Zawód artysty bywa wymagający, a życie w świetle reflektorów ma swoją cenę. Co dziś robi córka Izabeli Trojanowskiej? Czytaj także: Księżna Kate olśniła uśmiechem i stylizacją, ale o jej córce jest równie głośno. Księżniczka Charlotte to wykapana mama Co dziś robi córka Izabeli Trojanowskiej? Ma podwójne obywatelstwo i prestiżowy zawód Roxanna Trojanowska trzyma się z dala od blasku fleszy i konsekwentnie realizuje własne cele. Mieszka poza Polską – ukończyła prawo i antropologię na Uniwersytecie Wiedeńskim, a dziś pracuje w renomowanej kancelarii adwokackiej w Berlinie. – „Trzymam za nią kciuki, bo ma bardzo ciężko” – mówiła z dumą Izabela Trojanowska. Córka wokalistki ma podwójne obywatelstwo – polskie i niemieckie – i pasję do podróży oraz nauki. Jej napięty grafik nie pozwala na częste spotkania z mamą. – „Nie mamy dla siebie za dużo czasu. Ciężko to czasem znoszę, jak słyszę przez telefon: ‘Mamo, już muszę kończyć, czeka mnie mnóstwo pracy’” – opowiadała artystka w rozmowie z Elżbietą Pawełek dla magazynu VIVA!. Mimo dzielących je kilometrów, ich więź jest silna. – „Dzięki córce dziś już nie boję się niczego. Jak dopada mnie lęk, to słyszę jej słowa: „Mamo, nie bój się żyć. Życie to piękny dar, trzeba się cieszyć każdym dniem” – wyznała z wzruszeniem. Choć Roxanna pojawiła się kiedyś w jednym z odcinków serialu „Klan”, show-biznes nie jest jej światem. – „Moja córka śpiewa, gra na gitarze i na pianinie, ale dla przyjemności. Wychodzi jej to świetnie i sprawia radość, przede wszystkim jej samej. Nie chciałabym, aby robiła karierę w naszym kraju. Nie zamierzam jej do niczego namawiać. Nie ma parcia na szkło" – mówiła Izabela Trojanowska. Roxanna to bez wątpienia artystyczna dusza, która zrezygnowała z medialnego życia po trudnych doświadczeniach. – „Bardzo nie chciała. Nie chciała od momentu, kiedy zorientowała się, że nie mam życia prywatnego” – dodała w wywiadzie dla magazynu „Party”. Z uroczej dziewczynki zmieniła się w piękną, pewną siebie kobietę. Zobaczcie, jak zmieniała się córka Izabeli Trojanowskiej. Ostatnie zdjęcie pochodzi z początku 2021 roku. Podobna do mamy? Naszym zdaniem wyjątkowo – takiej urody nie sposób przeoczyć! Czytaj także: Opole 2025. Wygrała "Premiery" i nie odpuściła hejterom. Anna Iwanek pokazała klasę! Izabela Trojanowska z córką. 2003 rok Izabela Trojanowska z córką Roksaną, "Valley Golf & Country Club", 30.07.2005, Kraków Izabela Trojanowska, córka Roxana Trojanowska, Warszawa, Hotel Sheraton, Gala Moda i Styl, 16.05.2010 rok
Ojciec legenda, syn spadkobierca bluesa. Oto niezwykła więź Nalepów
Piotr Nalepa, syn Tadeusza Nalepy i Miry Kubasińskiej, dorastał w cieniu sławy rodziców, otoczony muzyką od najmłodszych lat. Dziś kontynuuje ich artystyczne dziedzictwo, występując z zespołem Nie-bo i pielęgnując pamięć o Breakoucie.
Piotr Nalepa wspomina, że jego dzieciństwo toczyło się za kulisami sal koncertowych i klubów muzycznych, które były dla niego swoistym przedszkolem. Wychowanie w atmosferze przepełnionej muzyką miało dla niego ogromne znaczenie. Już jako mały chłopiec pojawił się z ojcem na okładce albumu „Blues” z 1971 roku. Od najmłodszych lat był otoczony instrumentami, a jako nastolatek nauczył się pierwszych akordów gitarowych od ojca. Od tego momentu naturalnie podążał artystyczną ścieżką wyznaczoną przez swoich rodziców. Dziś, jako syn Tadeusza Nalepy, od lat wiernie kontynuuje ich muzyczne dziedzictwo, grając wraz z zespołem Nie-bo utwory Breakoutu. Jakie były jego wspomnienia z dzieciństwa i relacje z rodzicami? [Ostatnia aktualizacja treści na VUŻ 19.03.2024 r.] [Ostatnia aktualizacja: 11.06.2025] Tadeusz Nalepa i Mira Kubasińska: rodzina, syn, relacja W latach 60. Mira Kubasińska, Tadeusz Nalepa i grupa „Breakout” odkryli przed polskimi słuchaczami zupełnie nowy wymiar muzyki. Utwory takie jak „Gdybyś kochał mnie choć trochę”, „Poszłabym za Tobą”, „Na drugim brzegu tęczy” wspominane są z wielkim sentymentem do dziś. Muzyka Breakout po infantylnym polskim big-beacie była prawdziwą rewolucją na rynku i powiewem Zachodu. Nie byłoby tego zespołu bez wokalistki Miry Kubasińskiej i jej miłości z Tadeuszem Nalepą, świetnym kompozytorem i gitarzystą. Mira mówiła o sobie: „Nie jestem żadną artystką. Jestem zwyczajną babą, która kocha dom, swoich mężczyzn i babskie obowiązki”. Na scenie jednak wychodziła z niej artystka przez duże A i niewielu widziało w niej wtedy "zwykłą babę". Nalepa i Kubasińska pobrali się w 1964 roku, w Urzędzie Stanu Cywilnego w Wałbrzychu. Rok później na świat przyszedł ich syn Piotr, wtedy założyli także swój pierwszy zespół o nazwie Blackout, z którym grali popularne utwory z repertuaru The Beatles i The Rolling Stones. Pierwsze kroki na muzycznej scenie z pewnością przyniosły młodemu małżeństwu dużo satysfakcji i radości, ale nie zmieniły faktu, że im się nie przelewało. Mira i Tadeusz potrzebowali pieniędzy. Żeby zarobić na dobre instrumenty dla własnej kapeli i utrzymanie rodziny, Mira odbyła kilka wyjazdów do Anglii, gdzie występowała z zespołem „The London Beats". Dostała paszport tylko dlatego, że miała w Polsce męża i syna. Wielu łypało na te wycieczki zazdrosnym okiem, ale ona nie koloryzowała rzeczywistości, podkreślając, że gra głównie w pubach do piwa i frytek. „Po moim powrocie z Anglii - Piotruś miał wtedy nieco ponad rok - tułaliśmy się z nim po hotelach, po barach mlecznych, bo na restauracje nie było nas jeszcze stać. Autobus, trasa, pod ręką cały czas grzałka do gotowania kaszki. Jeździł tak z nami aż do czasu pójścia do szkoły”, opowiadała Mira Kubasińska. Całe zarobione pieniądze odkładali na dobry sprzęt dla zespołu. Wysiłek się opłacił. Kiedy Tadeusz Nalepa z żoną wystartowali w 1968 roku jako Breakout, odnieśli niesamowity sukces. W pewnym momencie stali się tak rozpoznawalni, że Mira była tym mocno przytłoczona, czuła, że muzyka wchodzi z butami w jej życie prywatne i czas rodzinny. „Nie miałam chwili dla siebie, nie mogłam spokojnie wyjść na spacer z dzieckiem, nie mogłam wejść do sklepu, do restauracji, bo zawsze znaleźli się jacyś ciekawscy. Na dłuższą metę było to nie do zniesienia”. Kiedy w 1968 roku małżeństwo wyjechało z zespołem na pół roku za granicę, zostawili syna u rodziny. Po powrocie 3-letni Piotruś ich nie poznał... W tamtym czasie Tadeusz Nalepa zaczął coraz częściej przekonywać żonę, aby bardziej niż na karierze, skupiła się na domu i rodzinie. Mira pragnęła jednak czerpać dla siebie i z macierzyństwa i z pracy na scenie, choć widziała, że rodzi to pomiędzy nią a mężem coraz więcej napięć. „Prawda jest taka, że choć Mira świetnie śpiewała, tylko dlatego była w zespole, że była moją żoną”, wyznał Nalepa w jednym z wywiadów. Zobacz też: Gdy umierał, wszyscy myśleli, że tylko żartuje. Tajemnica śmierci Jonasza Kofty pozostaje niewyjaśniona do dziś... Tadeusz Nalepa wraz z Mirą Kubasińską i synem Piotrem podczas próby, Opole, 1969. VII Festiwal Piosenki Polskiej <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img9USxq9-49e0aa3.jpg" width="1615" height="1600" alt="Opole, 1969. VII Festiwal Piosenki Polskiej. Nz: Tadeusz Nalepa, kompozytor, gitarzysta, wokalista, harmonijkarz i autor tekstów, za³o¿yciel grupy Breakout wraz z Mir¹ Kubasiñsk¹ i synem Piotrem podczas próby. umr PAP/Ryszard Okoñski Dok³adny miesi¹c i dzieñ wydarzenia nieustalone." title="VII Festiwal Piosenki Polskiej" /> Piotr Nalepa: rozstanie rodziców Wiedzieli, że między nimi nie dzieje się najlepiej, ale postanowili nie dać odczuć tego ich synowi. Przez jakiś czas udawali, że wszystko układa się dobrze, mieszkali w pięknym domu w podwarszawskim Józefowie, zaprojektowanym i zbudowanym przez lidera Breakoutu. "Małżeństwo wcześniej już się rozpadało, tylko byliśmy na tyle dojrzali, aby postanowić, że Piotrek – przynajmniej do matury – nie będzie się w tym orientował", opowiadał Nalepa. Ale Piotra rozczarowanie i żal po rozstaniu rodziców jednak nie ominęły. Choć Mira i Tadeusz rozstali się w 1980 roku, czyli w momencie, gdy ich syn miał 15 lat, on bardzo ten etap przeżył. "Mimo że miałem już naście lat, przyjmowałem to bardzo niedobrze i bardzo mocno przeżywałem. Bo wyobrażałem sobie, że oni będą zawsze razem. Niestety, tak się w przyrodzie dzieje, że ludzie się rozchodzą", wyznał Piotr Nalepa w wywiadzie dla gloswielkopolski.pl. Piotr Nalepa, Tadeusz Nalepa, Mira Kubasińska: relacja z rodzicami Gdy wspomina dzieciństwo, Piotr Nalepa z czułością opowiada o czasie spędzonym za kulisami koncertów Breakoutu. To tam dorastał – kiedy zespół zajęty był próbami i rozmowami, on wykorzystywał moment, by wejść na scenę i grać na perkusji. Dla małego chłopca była to najwspanialsza przestrzeń, jaką mógł sobie wówczas wyobrazić. W wieku sześciu lat stanął u boku ojca do zdjęcia, które później trafiło na legendarną okładkę albumu „Breakout Blues”. Choć wtedy nie przywiązywał do tego większej wagi, dziś z uśmiechem przyznaje, że z czasem zrozumiał wyjątkowość tej chwili – zdjęcie z ojcem stało się jednym z symboli muzycznej epoki. Od najmłodszych lat żył z rodzicami w iście hippisowskim stylu. Nie mieli jednego, stałego miejsca zamieszkania, przez lata byli na walizkach. Sytuacja zmieniła się w połowie lat 70., kiedy rodzice Piotra kupili dom. "Panowała w nim artystyczna atmosfera. Dużo ludzi, dużo wrażeń, instrumentów, płyt. Było wesoło i kolorowo", wspominał syn lidera Breakoutu. Gitara była na wyciągnięcie jego ręki, odkąd sięga pamięcią, ale na poważnie zaczął się uczyć grania w wieku 15-16 lat. Pierwsze akordy pokazał mu tata, ale na dłuższą metę Piotr opanował tę sztukę sam. "Siadaliśmy z ojcem na kanapie i graliśmy różne rzeczy", wspominał. Czytaj też: Wspólne życie nie było im pisane, rozstali się przez zazdrość. Historia miłości Andrzeja Kopiczyńskiego i Marii Chwalibóg Tadeusz Nalepa i Piotr Nalepa, okładka płyty "Blues Breakout" Piotr Nalepa i Tadeusz Nalepa: wspólne koncerty Piotr miał 23 lata, kiedy pierwszy raz zagrał z ojcem przed wielką publicznością. W 1988 roku pojawili się razem na festiwalu "Rawa Blues" w Spodku w Katowicach. "To był mój debiut na basie. Nie muszę dodawać, że było to dla mnie lekkie obciążenie psychiczne. Pierwszy koncert z ojcem, na gitarze basowej i od razu Spodek. Ale jakoś poszło", wspominał syn Tadeusza Nalepy. Od 1993 roku syn i ojciec występowali u swojego boku nieprzerwanie przez kolejne lata koncertowania Tadeusza Nalepy. Lider zespołu Breakout uwielbiał pracować z młodym zespołem. Czuł od nich zupełnie inną energię, która go uskrzydlała. "Najbardziej kocham ludzi w wieku Grażyny (drugiej żony - przyp. red.) i mojego syna Piotrka, więc w takim wieku mam zespół. Nie wyobrażam sobie grania z rówieśnikami. Z tymi starociami? Podejmowałem próby. Byłem załamany - jak oni nic nie kumają. Z młodymi ludźmi rozumiem się w lot, bez słów", opowiadał w wywiadzie dla Gali Tadeusz Nalepa. Zapytany o ojca, Piotr używa określeń: "stanowczy i zdecydowany w dążeniu do celu, jak to szef". "Dla mnie był nie tylko liderem zespołu Breakout i Tadeuszem Nalepą, ale przede wszystkim moim tatą", podkreślał. A jaka była Mira Kubasińska? "Była moją kochaną mamą", wyznał artysta w wywiadzie w 2012 roku z Markiem Zaradniakiem. Zobacz również: Fabrykował swój życiorys, do wszystkiego podchodził z dystansem. Janowi Himilsbachowi wróżono Hollywood, ten jednak... nie chciał uczyć się angielskiego Piotr Nalepa: jak dziś wygląda jego życie? Piotr Nalepa pożegnał swoją mamę w 2005 roku, dwa lata później zmarł jego tata. Syn muzyków od lat spełnia się artystycznie, dbając o spuściznę swoich rodziców i wciąż grając ukochane piosenki Breakoutu wraz z zespołem Nie-bo. Mają za sobą setki zagranych koncertów. Po śmierci ojca Piotr Nalepa przez kilka lat współorganizował Breakout Festiwal dedykowany pamięci Miry Kubasińskiej i Tadeusza Nalepy. Zasiadał także w jury Festiwalu Bluesowo-Rockowego im. Miry Kubasińskiej „Wielki Ogień” w Ostrowcu Świętokrzyskim. Mówi o sobie rockman, choć jego ojciec słynął z grania bluesa. "Uważam, że granie bluesa na siłę tylko dlatego, że jestem synem Tadeusza Nalepy, nie jest w moim stylu", wyznał Piotr. Przyzwyczaił się, że ludzie przez lata porównywali go do ojca, czasem było mu z tym ciężko, ale dziś wie, że jest tym, kim jest, właśnie dzięki niemu. "Gdybym nie był synem Tadeusza Nalepy, to kto wie co, bym w życiu robił...", podsumował w rozmowie z Markiem Zaradniakiem. Czytaj też: Krzysztof Kieślowski i Krzysztof Piesiewicz tworzyli fenomenalną spółkę w polskim kinie. Jakimi byli przyjaciółmi? Piotr Nalepa w ramach koncertu Breakout Tour & Brass Company 27.08.2022 Festiwal Blues na Świecie
Tego Roman Wilhelmi nie mógł cofnąć. Syn przez lata niósł ten ciężar
Roman Wilhelmi, znany z ról w "Alternatywy 4" i "Kariera Nikodema Dyzmy", miał skomplikowane relacje rodzinne. Jego syn, Rafał, doświadczył trudnego dzieciństwa z powodu nieobecności ojca.
Druga żona Romana Wilhelmiego wspominała, że miał w sobie coś z dużego dziecka. Mimo to, gdy urodził się jego syn, przez kilka pierwszych lat z zaangażowaniem wywiązywał się z obowiązków ojca i radził sobie z nową rolą. Kontakt między nimi urwał się po rozwodzie, kiedy matka chłopca wyjechała z nim do Wiednia. [Ostatnia publikacja treści na viva.pl 03.11.2024 r.] [Ostatnia publikacja na VUŻ: 04.11.2024 r.] [Ostatnia aktualizacja: 6.06.2025] Roman Wilhelmi: rodzina zeszła na drugi plan Stworzył niezapomniane kreacje w Karierze Nikodema Dyzmy, Alternatywach 4, Czterech pancernych i psie, Ćmie, Zaklętych rewirach czy Dziejach grzechu. Roman Wilhelmi był świetnym aktorem, a prywatnie człowiekiem trudnym w relacjach. "Romek lubił kobiety, i to bardzo, ale one najzwyczajniej w świecie go męczyły i nudziły", mówił o aktorze jeden z reżyserów. Mimo że był kochliwy, największą miłością obdarowywał teatr i film i to sztuce poświęcał się w pełni. Jego pierwszym poważnym związkiem było małżeństwo z Danutą Machalicą, dziennikarką. Ich małżeństwo przetrwało 9 lat. Dwa lata po rozwodzie aktor ożenił się po raz drugi z tłumaczką Mariką Kollar. Poznał ją kiedy wraz z Teatrem Ateneum gościł na Węgrzech. Dla niego wyjechała z Budapesztu. Para w 1969 roku doczekała się syna, Rafała. Druga żona Wilhelmiego na łamach książki Marcina Rychcika zdradziła, że przez pierwsze lata jej partner był przykładnym ojcem. „Kiedy tylko mógł, spieszył do domu, by wykąpać małego Rafałka, owijać w pieluchy, niańczyć go. Z czasem jednak przychodziło mu z trudem godzić się z tym, że to nie on stoi już w centrum mojego zainteresowania, że naturalną koleją rzeczy to miejsce zajął jego syn i że przeznaczony wcześniej wyłącznie jemu czas musi odtąd dzielić z nim ”, mówiła. Z czasem role ojca i męża zaczęły schodzić w jego życiu na drugi plan, aktor rzucił się w hulaszczy tryb życia. W domu był gościem, rzadko dokładał się do rodzinnego budżetu. "Pierwsze trzy lata były fantastyczne. Jeśli pił, to niewiele. Nie zauważyłam, żeby był niesłowny, żeby oszukiwał. Dla niego wyjechałam z Budapesztu. Gdy stał się popularny, rozpił się", mówiła ze smutkiem Kollar w jednym z wywiadów. Dla świata zewnętrznego sprawiał wrażenie towarzyskiego i pełnego energii, prawdziwą twarz, tę smutną i wiecznie przejmującą się wyglądem i talentem, pokazywał tylko w czterech ścianach. Marika Kollar tak charakteryzowała męża po latach: „Miewał reakcje dziecka. Reagował impulsywnie. Był wkurzony, że się starzeje. Był wkurzony, kiedy nie mógł grać. Poza graniem interesowała go najbardziej obserwacja otaczającego świata, ludzi, znajdywanie „typów”. Nie czytał, chyba że było to związane z jakąś rolą”, dodawała w książce Marcina Rychcika. Małżeństwo Mariki Kollar i Romana Wilhelmiego zakończyło się w 1976 roku. Aktor nie płacił alimentów, ale spotykał się z synem, choć też nie często. Kiedy dawna ukochana postanowiła wyprowadzić się z Polski wraz z synem, ich kontakt się urwał. „Mama strasznie się obawiała, że ojciec nie pozwoli na mój wyjazd. Kontakt z ojcem straciłem w 1976 roku, gdy musiałem razem z mamą wyjechać do Wiednia. Później spotkaliśmy się tylko raz, gdy ojciec przyjechał do Austrii na plan zdjęciowy. Ale wtedy nie było okazji zbyt długo rozmawiać”, mówił syn aktora, Rafał w książce Małgorzaty Puczyłowskiej „Być dzieckiem legendy". „Przysyłał do Austrii kartki pocztowe, ale i one zostawiały pewien niesmak. To, co w nich pisał, nie zobowiązywało go do niczego”, dodawał. Zobacz też: Choroba, utracona relacja z synem... Jak naprawdę wyglądało życie Romana Wilhelmiego? Kim jest syn Romana Wilhelmiego? Relacja z ojcem Rafał Wilhelmi obrał zawodową ścieżkę podobną do swojej matki. Ukończył studia z translatoryki na Uniwersytecie Wiedeńskim. Obecnie pracuje jako tłumacz trójjęzyczny – posługuje się polskim, niemieckim i angielskim – oraz jako wykładowca akademicki. Choć na co dzień mieszka w Austrii, z dumą przyznaje się do polskich korzeni i nigdy ich nie zaprzeczał. „Nie poszedłem w ślady ojca, mimo że jako student często statystowałem w filmie i nawet podobała mi się ta praca. Traktowałem ją wyłącznie jako przygodę”, mówił Rafał Wilhelmi. Relacje chłopaka z ojcem nie należały do najłatwiejszych. Roman Wilhelmi nie umiał oddać się roli ojca, tak jak robił to w przypadku innych kreacji. "Tylko aktorstwo mnie pogrąża całkowicie. Oddaję się mu bez reszty, bo ten zawód jest dla mnie wszystkim", powtarzał. Rafał Wilhelmi w jednym z wywiadów podkreślał, że po rozwodzie rodziców nie miał już wobec ojca żadnych oczekiwań. „Mieliśmy iść do ZOO, do Łazienek, na wycieczkę. Cieszyłem się. Czekałem pod blokiem. Całą godzinę przy ruchliwej ulicy Puławskiej, a ten drań nie przyjechał. [...] Dla niego takie pozornie banalne sprawy wydawały się nie mieć dużego znaczenia, a nas stawiały przed nierozwiązywalnymi problemami”, zwierzał się w książce „Być dzieckiem legendy”. Jako mały chłopiec szybko nauczył się, że na tacie nie można w pełni polegać. W rozmowie z Małgorzatą Puczyłkowską Rafał Wilhelmi zdradził: „Mój ojciec notorycznie nie dotrzymywał obietnic. Martwiłem się, gdy wieczorami znikał. Nie spałem. Jak miałem 10 lat, pojechałem z ojcem na wczasy do Bułgarii. Któregoś dnia zostawił mnie na plaży i miał po mnie wrócić. Po wielu godzinach sam wróciłem do hotelu. Drzwi do pokoju były otwarte, a słynny tata gawędził z jakąś panią... Nigdy jednak nie uważałem i dalej nie uważam taty za kogoś złego. Myślę, że gdy się pozna całą historię człowieka, nie można go potępiać”. Rafał Wilhelmi nie odziedziczył niczego po ojcu. Aktor zapisał prawa autorskie do filmów swojej ostatniej partnerce, Lilianie Kęszyckiej, sekretarce planu, którą poznał podczas kręcenia Kariery Nikodema Dyzmy. „Przed śmiercią ojciec zapisał spadek w dziwnych okolicznościach konkubinie i tantiemy za ciągle wznawiane seriale otrzymuje ktoś inny. Chociaż nie zależy mi na jego pieniądzach... ”, mówił syn aktora w książce „Być dzieckiem legendy”. Rafałowi Wilhelmiemu pozostały wspomnienia. Do dziś ogląda produkcje z udziałem ojca i podziwia warsztat. Jako mały chłopiec był dumny, że ma takiego tatę. "Lubię oglądać jego filmy, ale moim absolutnym faworytem jest teatr telewizji i »Kolacja na cztery ręce«. Pamiętam to silne wrażenie, gdy obejrzałem ten spektakl, kiedy już ojca nie było. Dosłownie oniemiałem. Żałowałem, że nie mogłem mu już przekazać tego, co wtedy czułem", cytat za Show [26/2015]. Czytaj też: Bliscy bali się mu powiedzieć, że to koniec. Roman Wilhelmi nie był gotowy na śmierć
Miłość przyszła niespodziewanie. Nie do wiary, czym ją oczarował. Anna i Bronisław Komorowscy trwają przy sobie od niemal 50 lat
Lata 70., harcerskie mundurki i... buty, które skradły jej serce! Anna i Bronisław Komorowscy poznali się, gdy oboje angażowali się w działalność harcerską. Czy to była miłość od pierwszego wejrzenia? Zdecydowanie nie! Jak wspomina była pierwsza dama, na widok przyszłego męża „plackiem nie padła”, ale jego obuwie zrobiło na niej ogromne wrażenie. Z czasem narodziło się między nimi uczucie, a choć marzyli o ślubie w Jerozolimie, życie miało wobec nich inne plany. Co sprawia, że ich relacja przetrwała próbę czasu?
Kluczem jest partnerstwo – choć przyznają, że przy dwóch silnych charakterach to bywa nie lada wyzwanie. Dziś mogą się pochwalić pięciorgiem dzieci: Zofią, Tadeuszem, Marysią, Piotrem i Elżbietą, oraz siódemką wnucząt. „W ogóle nie czuję się samotna”, mówi Anna Komorowska z uśmiechem. Historia ich miłości to opowieść o sile, kompromisach i... odrobinie harcerskiego ducha! Anna i Bronisław Komorowscy: jak zaczęła się ich historia? Nikt nie spodziewał się, co ich połączy Był kwiecień 1970 roku, kiedy los po raz pierwszy skrzyżował ich ścieżki. Oboje związani z harcerstwem, spotkali się podczas rajdu po Puszczy Kampinoskiej. To właśnie wtedy Anna po raz pierwszy usłyszała, jak jej koledzy mówią o nowym uczestniku: „Szef”. Ale zanim spojrzała mu w oczy, zachwyciła się… jego butami. "Najpierw - to zabawne - poznałam jego buty. Niezwykle atrakcyjne. Żółte, amerykańskie, jakich nikt nie miał, pożyczał moim kolegom na rajdy. Nagle sam w nich przyszedł". Stała wtedy pod rozłożystą sosną, pełniąc funkcję drużynowej, gdy przedstawił się jej 18-letni Bronek. „Nie padłam plackiem. Ktoś inny mi się podobał” – przyznała szczerze. Jednak los nie pozwolił im się rozstać. Przez dwa kolejne lata ich drogi nieustannie się przecinały. „Coś razem robiliśmy, o czymś rozmawialiśmy, był szarmancki, z pomysłami, poczuciem humoru. Pomyślałam, że może być z nim interesująco” – opowiadała Anna w wywiadzie dla „Dużego Formatu”. Ślub wzięli w 1977 roku. Anna kończyła studia z filologii klasycznej, Bronisław był niemal absolwentem historii. Marzyli, by powiedzieć sobie „tak” w Jerozolimie – planowali nawet ten wyjazd zarobkowy do Austrii, by spełnić swoje marzenie. „Doznałam szoku cywilizacyjnego. To był stary gasthof w Tyrolu. A w nim zmywarki do naczyń, maszyny do obierania kartofli i (śmiech) toalety na fotokomórki” – wspominała z humorem była Pierwsza Dama. Ostatecznie zdecydowali się na ślub w Warszawie. „Rozsądek wziął górę” – dodała. Choć nie zawsze byli tacy praktyczni – potrafili dać się ponieść romantycznym uniesieniom. Zamiast klasycznej rocznicy zaręczyn, obchodzili datę zimowego dnia, w którym Bronisław po raz pierwszy powiedział Annie, że ją kocha – wtedy, gdy delikatnie ją objął i pocałował. To właśnie takie detale budują ich piękną historię. Zobacz także: Miłość, która nie przemija. Jolanta Kwaśniewska oczami swojej córki w niezwykłym ujęciu Anna Komorowska: u boku opozycjonisty. Czego nie zdradziła przez lata? Po ślubie zamieszkali w skromnym, 37-metrowym mieszkaniu na warszawskim Mokotowie. Tuż obok słynnej Stodoły – kultowego miejsca spotkań opozycjonistów, wśród których bywał również Bronisław Komorowski. Gdy Anna powiedziała, że „z Bronkiem może być interesująco”, raczej nie miała na myśli jego podziemnej działalności... A może właśnie tak? "Ania jest osobą bardzo dzielną, odważną, dobrze zorganizowaną. W jej naturze nie jest działanie dla siebie, ale dla innych. Bardzo wiele jej zawdzięczam. Decydując się na małżeństwo ze mną, wiedziała, w co wchodzi, ale nigdy się nie skarżyła. Razem ze mną dzielnie znosiła rewizje bezpieki, aresztowania, moje internowanie" - pisał Komorowski na swojej stronie internetowej, kiedy przybliżał portret swojej rodziny przed wyborami prezydenckimi. Razem przeżywali rewizje, przesłuchania, aresztowania. W ich niewielkim mieszkaniu działał magazyn bibuły, a funkcjonariusze bezpieki nieustannie zakłócali spokój domowego ogniska. „Odmawiam odpowiedzi” – powtarzała z opanowaniem Anna Komorowska podczas przesłuchań. Kiedy kolejny raz aresztowano jej męża, spokojnie pakowała mu szczoteczkę do zębów, skarpety, sweter i... Pismo Święte. Największy dowód miłości? Gdy Bronisław został internowany w Jaworzu, Anna odnalazła to miejsce na mapie i 31 grudnia 1981 roku – mimo zimy, śniegu i mrozu – dotarła do niego z plecakiem na plecach. „Najbardziej byłem z niej dumny, kiedy siedziałem internowany. Ania znalazła Jaworze na mapie, dojechała tam 31 grudnia 1981 roku, brnęła kilka kilometrów przez śnieg, z plecakiem dotarła do ośrodka” – wspominał Komorowski. To była nie tylko miłość, ale i niezłomna lojalność. Zobacz także: Poprosiła go o przysługę, są razem od 5 lat. Jarosław Bieniuk i Zuzanna Pactwa są dla siebie wszystkim Anna i Bronisław Komorowscy: skromność, wyzwania i wielka rodzina. Tak wyglądało ich życie w PRL-u Czasy PRL-u nie były łatwe, ale Anna i Bronisław Komorowscy potrafili z nich wycisnąć to, co najważniejsze – bliskość, stabilność i rodzinne ciepło. Żyli skromnie, a Anna – mistrzyni zarządzania domowym budżetem – z powodzeniem ogarniała codzienność siedmioosobowej rodziny. „Dom prowadziliśmy oszczędnie. Żyliśmy za tyle, ile mieliśmy, wakacje spędzaliśmy tak, jak mogliśmy, to znaczy skromnie. Mąż na szczęście zawsze miał pracę. Pracował nawet w tych najtrudniejszych czasach, kiedy o pracę dla opozycjonistów było trudno. Przez parę lat uczył historii w niższym seminarium duchownym w Niepokalanowie” – mówiła w rozmowie z Vivą! była Pierwsza Dama. Choć o pracę dla opozycjonistów nie było wtedy łatwo, Bronisław Komorowski nie miał przestoju – przez kilka lat uczył historii w niższym seminarium duchownym w Niepokalanowie. Anna z kolei pracowała jako nauczycielka łaciny w warszawskich szkołach, później dorabiała, udzielając korepetycji. Ale to właśnie w roli „menedżera domowego” czuła się najlepiej. Ogarnianie pięciorga dzieci przy ograniczonym budżecie to zadanie dla prawdziwej liderki – a Anna Komorowska poradziła sobie z nim koncertowo. W 1995 roku, kiedy Polska stawiała pierwsze kroki w nowej rzeczywistości po częściowo wolnych wyborach, Anna zdecydowała się na zawodowy zwrot. Z bólem serca i niepewnością postanowiła spróbować sił w nowej roli – rozpoczęła pracę w towarzystwie ubezpieczeniowym. „TTo strasznie trudne po latach wejść w nowe, nieznane obowiązki. Pojechałam na kurs przygotowawczy w Nieborowie. Było na nim parę takich osób, że nawet pomyślałam: jeśli one wytrzymają, to i ja ze swoim krytycyzmem wytrzymam. Zupełnie przyzwoicie się ułożyło. Pracowałam pięć lat. Całą sobą broniłam się jednak przed zassaniem przez korporację. Awanse i kariera mnie nie interesowały” – wspominała w „Dużym Formacie”. Choć świetnie odnalazła się w nowym środowisku, awanse i korporacyjne ambicje nigdy nie były jej celem. Warszawa, 1996 r. Dzieci Bronislawa i Anny Komorowskich, od lewej u dołu: Elżbieta Komorowska, Anna Komorowska, Piotr Komorowski, u góry: Zofia Komorowska, Tadeusz Komorowski, Maria Komorowska <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgmEpLtz-ddc84b0.jpg" width="1600" height="2432" alt="Warszawa, 1996. Dzieci Bronislawa i Anny Komorowskich, n/z od lewej u dolu: Elżbieta Komorowska, Anna Komorowska, Piotr Komorowski, u gory: Zofia Komorowska, Tadeusz Komorowski, Maria Komorowska.,Image: 428717688, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Marek Szymanski / Forum" title="Dzieci Bronislawa i Anny Komorowskich" /> Anna i Bronisław Komorowscy: para prezydencka z ludzką twarzą. Co naprawdę działo się za kulisami Pałacu Prezydenckiego? Decyzja Bronisława Komorowskiego o kandydowaniu na prezydenta oznaczała jedno – ich życie już nigdy nie będzie takie jak wcześniej. Anna Komorowska doskonale zdawała sobie sprawę z czekających ją wyrzeczeń. Choć nie wyobrażała sobie życia w blasku fleszy, jeszcze bardziej nie wyobrażała sobie, by mogła nie trwać u boku męża – jak robiła to przez całe wspólne lata. Publiczność poznała ją dopiero pod koniec kampanii wyborczej. Świadomie trzymała się z dala od kamer, unikała odpowiedzi na pytanie: „Jaką będzie Pierwszą Damą?” Kiedy w końcu zabrała głos, powiedziała prosto: „Każdy powinien dostosować model sprawowania funkcji pierwszej damy do własnego charakteru. Na pewno wiele rzeczy mi się podobało w sposobie, jaki wypełniała tę rolę i pani Jolanta Kwaśniewska, i pani Maria Kaczyńska”. Nie kryła sympatii wobec swoich poprzedniczek – Jolanty Kwaśniewskiej i Marii Kaczyńskiej. Dla Anny Komorowskiej najważniejsze było jedno: pozostać sobą. Nawet gdy w kampanijnym spocie pokazała się, nalewając mężowi zupę, i została skrytykowana za „patriarchalny model rodziny”, potrafiła odpowiedzieć z humorem. „Nie powiem, że jest tak, że w poniedziałki obiad podaję ja, a we wtorek mąż, ale naprawdę często wymienimy się tymi rolami, funkcjonuje to w sposób zupełnie naturalny” – żartowała w rozmowie z MamaDu. Ich związek zawsze opierał się na partnerstwie. Mimo silnych charakterów i czasem zaciętych dyskusji, kiedy w grę wchodzą rodzinne relacje, oboje odkładają ambicje na bok. Podczas pięcioletniej prezydentury Bronisław Komorowski miał w niej największe wsparcie. To Anna tworzyła dom – niezależnie od tego, czy znajdowali się w Warszawie, czy na oficjalnych wyjazdach. Choć ceniła prywatność i stroniła od publicznych wystąpień, z oddaniem promowała polską kulturę i rodzinne wartości. Jako Pierwsza Dama zaangażowała się w program „Dobry klimat dla rodziny” i dbała o to, by mąż miał czas... na wspólną poranną kawę i kino. Anna Komorowska doskonale wiedziała, że prezydentura to tylko etap. Dbała o to, co znajduje się poza murami pałacu. „Z tyłu głowy stale pamiętam o tym, żebyśmy mieli do czego wrócić. Są też rzeczy, które przecież wcale się nie zmieniły — najbliższych przyjaciół ciągle mamy tych samych” – mówiła z uśmiechem, gdy jej mąż ubiegał się o drugą kadencję. Bo niezależnie od polityki – rodzina była zawsze na pierwszym miejscu. Zobacz także: Poświęciła wszystko, by dać życie córce. Ostatni wywiad Agaty Mróz łamie serce <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgDoj0Nt-b32e56a.jpg" width="2400" height="1600" alt="WARSZAWA, 04.07.2010. FOCUS FILTROWA. DRUGA TURA WYBOROW PREZYDENCKICH. WIECZOR WYBORCZY W SZTABIE BRONISLAWA KOMOROWSKIEGO (NZ Z ZONA ANNA KOMOROWSKA).,Image: 428592755, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA! Cena tego zdjęcia jest niestandardowa. Sprawdź ją dla planowanego użycia., Model Release: no, Credit line: DAREK GOLIK / Forum" title="WIECZOR WYBORCZY W SZTABIE BRONISLAWA" /> Anna i Bronisław Komorowscy: życie po prezydenturze. Jak naprawdę wygląda ich codzienność? Dziś mogą wreszcie zwolnić tempo. Anna i Bronisław Komorowscy, po latach wypełnionych obowiązkami publicznymi i politycznym zgiełkiem, odnaleźli nowy rytm – pełen spokoju, bliskości i rodzinnego ciepła. Mają więcej czasu dla siebie, dzieci i wnuków. Nadrobili też towarzyskie zaległości – przyjaźnie z czasów młodości przetrwały próbę czasu, a dziś są cennym fundamentem ich codzienności. Ich ukochanym miejscem na ziemi jest wieś Buda Ruska na Suwalszczyźnie – prawdziwy azyl z dala od zgiełku. To tutaj oddają się wspólnej pasji: ogrodnictwu. „Anna Komorowska jest tu prawdziwą panią na włościach. Dogląda swego 'dworu' i dba, by wszystko było na miejscu. A jak wymaga tego sytuacja, własnoręcznie wykonuje prace np. w ogrodzie. Tu nie zdadzą egzaminu szpilki i garsonki, więc pierwsza dama Budy Ruskiej stawia na ciepłe swetry i wygodne spodnie. Bronisław Komorowski również porzuca tu eleganckie garnitury i jak trzeba, zakasuje ręce do roboty” – opisywał „Super Express”. Choć oficjalne obowiązki mają już za sobą, dziś z zaangażowaniem oddają się temu, co dla nich najważniejsze – rodzinie. Z dumą i oddaniem opiekują się wnukami, ciesząc się każdą chwilą razem. Bo najpiękniejsza kariera to ta, którą buduje się wśród najbliższych. Czytaj także: Mama prezydenta elekta przerywa milczenie. Jego imię to nie przypadek. To hołd oddany wielkiemu Polakowi Źródła: polityka.pl, prezydent.pl, gazetaprawna.pl, newsweek.pl
Poświęciła wszystko, by dać życie córce. Ostatni wywiad Agaty Mróz łamie serce
W jednym z ostatnich wywiadów, udzielonych Vivie!, mówiła o swojej największej życiowej decyzji: „Zdecydowałam się na dziecko, bo chciałam dać życie... Nawet jeśli miałoby to kosztować mnie moje”.
To już 17 lat odkąd Agata Mróz-Olszewska odeszła, pozostawiając po sobie niezatarty ślad... Wysoka, uśmiechnięta, silna nie tylko ciałem, ale przede wszystkim duchem. Choć lekarze zdiagnozowali u niej mielodysplazję szpiku kostnego, gdy miała zaledwie 17 lat, ona się nie załamała. Z determinacją walczyła o każdy dzień. Grała w reprezentacji, zakochiwała się, była żoną, a potem – spełnioną mamą. Macierzyństwo było dla niej wszystkim. Postawiła je ponad własne zdrowie... Agata Mróz: Niezapomniana siatkarka, której serce biło dla najbliższych 9 czerwca 2007 roku Agata wyszła za mąż za Jacka Olszewskiego. Byli zakochani, szczęśliwi, a kiedy kilka miesięcy później ogłosili, że spodziewają się dziecka, ich świat wypełniła nadzieja. 4 kwietnia na świat przyszła Liliana – wcześniak, o którego zdrowie Agata walczyła równie zaciekle, jak o własne. Kilka tygodni później przeszła przeszczep szpiku. Niestety, jej organizm był zbyt wyczerpany. Agata zmarła 4 czerwca 2008 roku. Miała zaledwie 26 lat. Pozostawiła po sobie coś więcej niż wspomnienia – zostawiła siłę, miłość, inspirację. Polacy płakali, a dziś jej imię noszą szkoły i hala sportowa. Rozgrywane są memoriały ku jej czci. W 2012 roku powstał poruszający film „Nad życie” z Olgą Bołądź w roli głównej. Agata kochała książki Paulo Coelho i film „Piąty element”. Ale najbardziej kochała życie. I tych, których miała przy sobie. Czytaj także: Dorota Gardias ujawnia, co zrobiła wbrew oczekiwaniom całej rodziny. Chodzi o córkę Ostatni wywiad Agaty Mróz-Olszewskiej porusza do dziś To był maj 2008 roku. Najtrudniejszy czas w jej życiu. Agata Mróz-Olszewska wiedziała, że choroba nie odpuszcza, ale wciąż miała w sobie nadzieję. W rozmowie z Sylwią Borowską dla magazynu VIVA! opowiedziała o swojej największej miłości – do córki, do życia i do męża, który był dla niej wszystkim. Była słaba fizycznie, ale jej słowa – dojrzałe, głębokie i pełne czułości – poruszają do dziś. Agata Mróz-Olszewska: Zaczęłam chorować, kiedy miałam siedemnaście lat. Przede mną było całe życie. Miałam propozycje grania w najlepszych klubach. Byłam ambitna. I nagle na trzy lata musiałam przerwać karierę sportową. Bardzo to przeżywałam. Chwilami myślałam, że już po mnie. Pomogli mi wtedy rodzice. Właściwie to tata namówił mnie, żebym wróciła do siatkówki. Po roku treningów pojechałam na mistrzostwa Europy i wygrałam. To mnie nauczyło, że warto walczyć do końca. Teraz mam przy sobie męża, który bardzo mnie wspiera. Kiedy trzeba – pogłaszcze, kiedy trzeba – zmotywuje do działania. Stoi za mną cały czas. Jacek jeszcze nigdy mnie nie zawiódł. Skoro on tak wierzy we mnie, to ja przecież nie mogę go zawieść. Nie wiem, czy sama dałabym sobie radę. Pół roku leżałam w szpitalu i zajmowałam się wyłącznie sobą i ciążą. Nie zawracałam sobie głowy w tym momencie tak prozaicznymi rzeczami, jak niezapłacone rachunki. Jacek był moim łącznikiem ze światem zewnętrznym. Chwilami tarczą obronną. Jak Agata Mróz zareagowała na wiadomość o ciąży? Agata Mróz-Olszewska: Kiedy już ochłonęliśmy, pomyśleliśmy z Jackiem, że to dobry znak od Boga. Że jeszcze w naszym wspólnym życiu coś jest nam dane. Że zasługujemy na szczęście. Najpierw czekałam na właściwego mężczyznę, a kiedy już byliśmy z Jackiem po ślubie, to skłamałabym, gdybym powiedziała, że nie rozmawialiśmy o dziecku. Nie planowaliśmy tego, ale też nie broniliśmy się. Ostatnią szansę miałam przed przeszczepem. W moim przypadku ryzyko donoszenia ciąży było większe niż u zdrowej kobiety. Przekonywało mnie to, że mielodysplazja szpiku nie jest chorobą genetyczną. Gdyby było inaczej, w ogóle nie byłoby mowy o ciąży. Nie zaryzykowałabym. Na pewno pojawiła się duża radość, ale i lęk. Co będzie? Agata Mróz-Olszewska: I dziś nie wiadomo, co się wydarzy. Żyję ze świadomością, że ludzie po przeszczepach szpiku też umierają. Mogę po miesiącu wyjść do domu i czuć się świetnie, ale mogą również wystąpić powikłania. Kiedy moja mama dowiedziała się, że będzie po raz pierwszy babcią, najpierw ucieszyła się, a potem była zaniepokojona: „Jak ty sobie dasz radę? Jak zniesiesz ciążę?”. Tego nikt do końca nie był w stanie przewidzieć. W dziewiątym tygodniu zobaczyłam na USG tę maleńką kijankę i od razu zaczęłam szukać kontaktu z hematologami, którzy poprowadziliby moją ciążę. Byli lekarze, którzy sugerowali, że powinnam ją usunąć. Na szczęście trafiłam też na takich, którzy podjęli ze mną walkę o moje dziecko. Skąd Agata Mróz wiedziała, że Jacek Olszewski to "ten" mężczyzna? Agata Mróz-Olszewska: Byłam w kilku związkach, które kończyły się, bo zawsze coś nie grało. Jacka poznałam przypadkowo. Spotkaliśmy się na stoku w Szczyrku. To był dzień, kiedy pierwszy raz w życiu założyłam narty na nogi. Nie można było mnie nie zauważyć. Szybko znaleźliśmy wspólny język. Nie mogliśmy się rozstać. Grałam wtedy w Bielsku-Białej, on przyjechał ze znajomymi na tydzień do Szczyrku. Od chwili poznania codziennie do niego przyjeżdżałam. Rano trenowałam, jechałam do Szczyrku, choćby na obiad, a potem wracałam znowu na trening. Od początku czuliśmy się dobrze w swoim towarzystwie. Samo to coś znaczy, że po tygodniu znajomości zaryzykowałam podróż nocą w zamieci śnieżnej do Warszawy, żeby znowu go zobaczyć. Po meczu w Kaliszu wsiadłam w dresach do samochodu i ruszyłam. Nie wiedziałam nawet, gdzie mieszka. Dojechałam o czwartej nad ranem. Wykręcam numer komórki i modlę się, żeby odebrał. Odbiera. Mówię: „Cześć, jestem w Warszawie, spotkamy się?”. Potem wszystko szybko się potoczyło. Od chwili, kiedy zachorowałam, nie odkładam już nic na później. Niczego nie planuję. Nauczyłam się żyć tu i teraz. Wierzę w chwilę. Nie wiem, co ze mną stanie się za miesiąc czy za rok. Ludzie chorzy bardziej cieszą się życiem. Kiedy wyjeżdżałam grać w hiszpańskim klubie, znaliśmy się osiem miesięcy. Widywaliśmy się raz w miesiącu i przetrwaliśmy. Rok temu wzięliśmy ślub, z czego pół roku spędziłam w szpitalu. Nie mieliśmy nawet czasu nacieszyć się sobą. Czasami musiało nam wystarczyć tyle, że zjedliśmy w szpitalu pizzę przy świeczce. Czytaj także: Mama prezydenta elekta przerywa milczenie. Jego imię to nie przypadek. To hołd oddany wielkiemu Polakowi Co dla osoby, która trenowała przez tyle lat, oznaczają chwile, kiedy organizm odmawia posłuszeństwa? Agata Mróz-Olszewska: To jest dramat. Czasami, kiedy patrzę na swoje mecze sprzed lat, na swoje zdjęcia, nie mogę uwierzyć w to, kim dzisiaj jestem. Jestem cieniem tamtej Agaty. Kiedyś w tygodniu mogłam zagrać siedem meczów. Przelecieć pół świata. Dziś czuję się zmarnowana. Słaba. Czasem rano nie mam siły wstać z łóżka. Widzę, co dzieje się z moim ciałem, jak zanikają moje mięśnie. Czy płakała? Agata Mróz-Olszewska: Ostatnio dużo. Ale może to baby blues? Jak wiele można znieść? Agata Mróz-Olszewska: Coraz mniej. Widzę, że mam mniejszą niż kiedyś tolerancję na ból. Drażnią mnie kolejne zabiegi. Ludzie wokół mnie. Ciągle ktoś mnie dotyka, podłącza coś, wkłuwa igłę. W szpitalu przed porodem liczyłam tygodnie. Tak jakbym chciała przyspieszyć czas. Trzydziesty, trzydziesty pierwszy, drugi. Wytrzymywałam do trzydziestego trzeciego tygodnia. Cały czas przetaczano mi krew. Czułam się trochę jak żywy inkubator dla dziecka. Lilianka nabrała wagi. Zaczęły się skurcze. Zapadła decyzja. Teraz trzeba zająć się mną, a dziecko jest już na tyle bezpieczne, że samo da sobie radę. Czwartego kwietnia córeczka pojawiła się na świecie. Przed porodem miałam operowaną nogę. Zawsze czułam się mocna psychicznie, ale w szpitalu życie toczy się inaczej. Coś się we mnie złamało. Potrzebuję ludzi wokół siebie. Mój mąż, kiedy wchodził na oddział, śmiał się, widząc, jak na wózku inwalidzkim znowu pędzę do dyżurki pielęgniarek, aby napić się z nimi herbaty. Nie mogłam wytrzymać w izolacji. Nawet nie wiesz, ile dla mnie znaczy to, że wczoraj pierwszy raz mogłam zasnąć w domu przy mężu. We własnym łóżku. Kiedy stanęłam w progu naszego mieszkania, to w pierwszej chwili nie wiedziałam, gdzie jestem. Co czuła, gdy zobaczyłaś córeczkę po raz pierwszy? Agata Mróz-Olszewska: Urodziła się w siódmym miesiącu i, jak każdy wcześniaczek, musi jeszcze chwilkę pomieszkać w inkubatorze. Przez następne trzy miesiące będzie pod bacznym okiem lekarzy. (...) Kiedy obudziłam się z narkozy, Jacek pokazał mi film, który nagrał po urodzeniu. Kiedy mogłam już usiąść na wózku, wydałam komendę: „Jedziemy!”. W jednej ręce z cewnikiem, w drugiej z drenem. Nieważne. Jedziemy. Kiedy zobaczyłam Lilianę, zaczęłam płakać. Taka maleńka. Dwa kilogramy szczęścia. Cieszyłam się, że się udało. Że jest z nami. Że jest zdrowa. Widzę w niej Jacka. Wykapany tata. Czytaj także: Kiedyś zachwycała u boku Jamesa Bonda. Zobacz, jak dziś wygląda Izabella Scorupco Myślała o sobie „mama”? Agata Mróz-Olszewska: Tyle kobiet daje sobie radę, dlaczego ja miałabym nie dać? Mam duże oparcie w rodzinie. Moja mama będzie ze mną pod koniec maja podczas przeszczepu szpiku we Wrocławiu. Bardzo pomaga mi Fundacja Przeciwko Leukemii. Znaleźli dawcę, lekarza, który podejmie się przeszczepu, praktycznie pomagają mi cały czas, bo żeby wyleczyć ząb, muszę iść do specjalizującego się w takich przypadkach, jak mój, dentysty. Mówię sobie: „Teraz jest taki moment, że musimy to przejść”. Mój mąż będzie na urlopie macierzyńskim. Żałuję, że kiedy wrócę do domu po operacji, Liliana będzie już odchowana. Że stracę te pierwsze tygodnie jej życia. I przeraża mnie to, że wtedy sama będę potrzebować pomocy. Czy zastanawiała się, co by było, gdyby…? Agata Mróz-Olszewska: Odganiam takie myśli od siebie. Wierzę, że wszystko się uda. Nie ma innej opcji! Modliła się? Agata Mróz-Olszewska: Codziennie przed snem dziękuję Bogu, że przeżyłam kolejny dzień. I że moja córka jest zdrowa. CZYTAJ TAKŻE: Poprosiła go o przysługę, są razem od 5 lat. Jarosław Bieniuk i Zuzanna Pactwa są dla siebie wszystkim
Poprosiła go o przysługę, są razem od 5 lat. Jarosław Bieniuk i Zuzanna Pactwa są dla siebie wszystkim
Jarosław Bieniuk i Zuzanna Pactwa są razem od 5 lat. Ich historia miłości rozpoczęła się na Helu w 2020 roku, gdy Zuzanna poprosiła Jarosława o pomoc. Od tego czasu tworzą szczęśliwy związek, pełen wsparcia, przyjaźni i wspólnych pasji. Planują wspólne życie pełne podróży i nie wykluczają zamieszkania poza Polską.
Jarosław Bieniuk i Zuzanna Pactwa są razem już niemal pięć lat i tworzą szczęśliwy związek. Para podzieliła się z nami opowieścią o swojej relacji – zdradzili, jak się poznali i czy w przyszłości planują życie poza granicami Polski. Jarosław Bieniuk i Zuzanna Pactwa o kulisach związku - wideo Choć do tej pory nie było jasne, gdzie para poznała się na tyle, by chcieć pogłębiać swoją relację, wszystko jest już jasne. Był rok 2020, gdy Zuzanna poprosiła Jarosława o przysługę. Choć nie udało się w niej pomóc, oboje wygrali miłość. „To było 2,5 roku temu, poznaliśmy się na Helu. Przed tym razem byłam tam 15 lat wcześniej i to było w mojej głowie miejsce, do którego bardzo chciałam pojechać i przypomnieć sobie, jak pięknie tam jest", zaczęła opowieść Zuzanna Pactwa. Co było dalej? „Zuza przyjechała ze znajomymi na półwysep. My się w sumie poznaliśmy już wcześniej przez wspólnych znajomych, ale nie znaliśmy się dobrze. I Zuza zapytała się, czy mam jakiegoś znajomego albo przyjaciela, który chciałby wynająć przyczepę. Bo to jest problem na półwyspie, żeby latem wynająć jakąś kwaterę albo przyczepę. Ostatecznie nie udało mi się zorganizować tego, o co prosiła, ale umówiliśmy się: „ej, a może się wieczorem zobaczymy?”. I od tego się zaczęło", wyznał VIVIE.pl Jarek Bieniuk. Dziś tworzą jedną z najpiękniejszych par polskiego show-biznesu. Ale blichtr i ścianki ich nie interesują. To, co najważniejsze, dają sobie wzajemnie na co dzień. „Jarek daje mi duże wsparcie emocjonalne, męską dłoń. Ale też jest moim przyjacielem, wspiera mnie w moich marzeniach i celach. Dogadujemy się świetnie", mówi VIVIE.pl Zuza. „Zuza z kolei wprowadziła do mojego życia pozytywną energię i dużo spontaniczności. Pokazała mu dużo świata, bo ona dużo zawsze podróżowała, a ja byłem zamknięty w swoim świecie – rodzinnym i pracy. Dużo wyjeżdżamy, dużo zwiedziliśmy. Wydaje mi się, że przy niej odmłodniałem!", śmiał się przed kamerą portalu VIVA.pl Jarek. Czytaj też: Jarosław Bieniuk o ukochanej: „Dawała mi i daje też miejsce na pamięć i miłość do Ani” Plany Zuzanny Pactwy i Jarka Bieniuka. Zawsze będą mieszkać w Polsce? Podczas sesji zdjęciowej w Hiszpanii zapytaliśmy parę, o jakim życiu marzy. „Nie chcemy się ze sobą zestarzeć, chcemy być razem wiecznie młodzi. To taka cecha, która nas łączy i mam nadzieję, że się nam to uda”, powiedział Jarek Bieniuk. "Nawet jak jest źle między nami, to szybko się z tego śmiejemy. Nikt z nas nie chce negatywnej atmosfery przez długi czas", dodała Zuzanna. Czytaj też: Bruce Willis jest nieuleczalnie chory. Rodzina aktora ujawniła oficjalne ustalenia lekarzy W najbliższym czasie para na pewno nie zrezygnuje z tego, co daje im dużo wolności i radości. "Chcemy dużo podróżować i tak wyobrażamy sobie nasze dalsze życie. Jeszcze tylu destynacji razem nie widzieliśmy, nie posmakowaliśmy, nie powąchaliśmy. Gdynia to nasza baza, to moje miasto rodzinne. Ale chcemy być obywatelami świata", usłyszeliśmy od byłego piłkarza, gdy zapytaliśmy go, czy na stałe zamieszka z partnerką i dziećmi w Trójmieście. Podobnego zdania, że wszystko się okaże, jest i Zuza. "Ja mieszkałam 10 lat w Stanach, w Los Angeles. W jakimś sensie to jest mój dom, tam została duża część mojego życia. I właśnie LA, Marbella, Trójmiasto – to są miejsca, do których lubimy jeździć. A gdzie wylądujemy? Nie wiem, zobaczymy, jak nas życie poprowadzi", podkreśliła przed kamerą VIVY.pl. Co jeszcze zakochani powiedzieli nam o sobie? Obejrzyj całe wideo i przekonaj się.
Kiedyś zachwycała u boku Jamesa Bonda. Zobacz, jak dziś wygląda Izabella Scorupco
Izabella Scorupco, jedyna Polka, która zagrała dziewczynę Jamesa Bonda w filmie "GoldenEye", dziś wiedzie spokojne życie z dala od blasku fleszy. Po latach kariery aktorskiej skupia się na rodzinie i własnych pasjach.
Olśniewająca urokiem, niezwykle utalentowana i uwielbiana przez miliony – taka właśnie jest Izabella Scorupco. Rola u boku Jamesa Bonda przyniosła jej międzynarodową sławę, a świat błyskawicznie oszalał na jej punkcie. Przez długi czas była jedną z najjaśniejszych gwiazd show-biznesu, a media śledziły każdy krok w jej życiu prywatnym i zawodowym. Dziś jednak polska ikona kina skupia się na zupełnie innych wartościach. Jak wygląda jej codzienność? Z okazji urodzin przesyłamy serdeczne życzenia! [Ostatnia aktualizacja: 4.06.2025] Droga na szczyt Izabelli Scorupco Izabella Scorupco przyszła na świat 4 czerwca 1970 roku w Białymstoku jako córka lekarki i muzyka jazzowego. W Polsce spędziła zaledwie kilka lat swojego dzieciństwa, a po rozwodzie rodziców na stałe przeniosła się z mamą do Szwecji. Jako ośmioletnia dziewczynka nie wiedziała jeszcze, że przeprowadzka do innego kraju całkowicie odmieni jej życie… Młoda Izabella została zauważona przez szwedzkiego reżysera Staffana Hildebarda, który zaangażował ją do melodramatu „Nikt tak nie kocha jak my”. Jednak największym przełomem w karierze młodej aktorki była rola w filmie o przygodach Jamesa Bonda „GoldenEye”. Jako partnerka legendarnego agenta zdobyła niesłychaną rozpoznawalność, a świat show-biznesu stanął przed nią otworem. Kolejną ważną rolą Izabelli Scorupco była postać Heleny Kurcewiczówny w adaptacji powieści Henryka Sienkiewicza „Ogniem i mieczem”. Izabella Scorupco i Michał Żebrowski na planie "Ogniem i mieczem" Izabella Scorupco i Pierce Brosnan, „GoldenEye" 1995 Urodziwa Polka zachwycała nie tylko swoimi rolami filmowymi, lecz także pojawiała się na łamach najbardziej renomowanych magazynów, takich jak Vogue, Elle czy Glamour. Równolegle z karierą aktorską i modelingową, Izabella Scorupco spróbowała również swoich sił w muzyce. Z łatwością poruszała się w blasku fleszy, a jej wszechstronny talent zapewnił jej silną i trwałą pozycję w świecie rozrywki. Jednak z życia brała dokładnie tyle, ile chciała. Choć nie mogła narzekać na brak pracy, ona miała inne priorytety. „Po roli w "GoldenEye" zostałam zasypana różnymi propozycjami. Ale z niewielu z nich skorzystałam. Może nie umiałam, a może za bardzo mi nie zależało. Byłam wtedy skoncentrowana na swoim życiu prywatnym - zakochana, w ciąży. Poza tym nie jestem osobą, która za wszelką cenę chce zrobić karierę, nie ma we mnie agresji, chęci walki. Uwielbiam aktorstwo, ale nie będę robiła niczego wbrew sobie. Zagrałam w wielu filmach, wśród nich sporo było tzw. kina akcji. Znudziło mnie to. Ile można latać z pistoletem?” - mówiła przed laty w wywiadzie dla magazynu Pani. „Mam ten komfort, że mogę kręcić jeden film rocznie. Nie zabiegam o role, przestałam chodzić na castingi. Jeśli ktoś będzie chciał mnie zatrudnić, na pewno mnie znajdzie”, dodawała wówczas. Był to rok 2010. Od tamtego czasu zmieniło się niewiele... Czytaj także: Brad Pitt i Christina Applegate. Płomienny romans zakończony z hukiem po roku miłości Izabella Scorupco, „GoldenEye" 1995 Życie prywatne Izabelli Scorupco - małżeństwa, dzieci Dla aktorki błyskotliwa kariera w Hollywood nie była życiowym priorytetem. Nie była skandalistką, nie zabiegała o atencję. Rozpoznawalność i prestiż zdobyła przede wszystkim swoimi aktorskimi umiejętnościami. I choć o Izabelli Scorupco nie było głośno pod względem medialnych afer, jej życie prywatne wciąż budziło niemałe zainteresowanie. Rok po premierze „GoldenEye”, czyli 14 lipca 1996 roku wyszła za mąż za hokeistę Mariusza Czerkawskiego. Byli prawdziwą power couple lat 90. Para doczekała się córki Julii, która dziś w mediach budzi nie mniejsze zainteresowanie od swojej sławnej mamy. Jest oczkiem w głowie aktorki i udało im się stworzył bardzo głęboką więź. Widać to zresztą po zdjęciach, które często udostępniają w mediach społecznościowych. Czytaj także: Maria Niklińska szczerze o relacjach z matką: „Każdy przechodzi okres buntu i negacji rodziców” Izabella Scorupco i Mariusz Czerkawski, Warszawa 1997 Małżeństwo z hokeistą rozpadło się po dwóch latach, a w 2003 roku aktorka poślubiła amerykańskiego PR-owca Jeffrey’a Reymonda. Mężczyzna miał przekonać ją, aby razem z nim przeprowadziła się do Los Angeles. Owocem tej miłości jest syn Jacob. Niestety i tym razem aktorka miała pecha w miłości - po dwunastu latach małżeństwa Izabella Scorupco znów była singielką. Na samotność nie musiała jednak narzekać zbyt długo! Zobacz także: Ewa Pacuła udowadnia, że nigdy nie jest za późno na miłość! Po raz drugi odnalazła swoje szczęście Jak dziś wygląda życie Izabelli Scorupco? Po miłosnych niepowodzeniach Izabella Scorupco po raz trzeci stanęła na ślubnym kobiercu. Wybrankiem został szwedzki miliarder Karl Rosengren. Para zamieszkała na stałe w Los Angeles. Mimo wielkiej miłości, do tej pory nie wypowiedzieli się otwarcie na temat łączącego ich uczucia. Jednak gwiazda nie szczędzi swoim fanom ujęć z ukochanym oraz romantycznych opisów z których wynika, że odnalazła u boku biznesmena prawdziwe szczęście. Izabella Scorupco regularnie powraca do Szwecji, z którą jest związana zawodowo. Jednak to Los Angeles jest jej prawdziwym domem, w którym czuje się najszczęśliwsza. Od dawna nie pojawiała się publicznie, a w sieci pokazuje dokładnie tyle, ile chce. Wygląda na to, że aktorka nie narzeka na życie z dala od świateł reflektorów, jednak media nie pozwalają zapomnieć o jedynej polskiej dziewczynie Bonda! Ona sama na ekranie pojawia się już raczej sporadycznie, a w ostatnich produkcjach brała udział jeszcze przed pandemią. Aktorka obchodzi dziś 55. urodziny i wciąż zachwyca urodą, perfekcyjną sylwetką oraz młodym wyglądem. Wygląda, jakby zatrzymała się w czasie - od kiedy to wywracała światowy show-biznes do góry nogami praktycznie się nie zmieniła! Sprawdź również: Conrado Moreno: „Jako dziecko byłem wytykany palcami". Jak wyglądała jego droga do sławy? Źródło: Styl.interia.pl, Styl.fm, O2.pl, Plejada.pl Izabella Scorupco i Pierce Brosnan, „GoldenEye" 1995
Lucy Lawless po latach. Tak zmieniła się serialowa Xena: Wojownicza księżniczka, ulubienica widzów lat 90.
Lucy Lawless – niezapomniana Xena – wraca w naszych wspomnieniach i znów zachwyca. Kultowa wojowniczka lat 90. stała się ikoną kobiecej siły i symbolem walki o równość. Aktorka przeszła niezwykłą metamorfozę. Sprawdź, jak wygląda i czym się zajmuje dziś.
Xena wraca we wspomnieniach, a Lucy Lawless znów czaruje! Kultowy serial „Xena: Wojownicza księżniczka” prawie trzy dekady temu podbił serca milionów widzów na całym świecie, a postać nieustraszonej wojowniczki nadal inspiruje. Lucy stała się ikoną – dla kobiet, dla społeczności LGBT, dla tych, którzy marzyli o sile i niezależności. Aktorka wciąż zachwyca i nie zwalnia tempa. Jak dziś wygląda jej życie? Co sądzi o swojej kultowej roli? Początki kariery Lucy Lawless Pochodzi z Nowej Zelandii, ale świat usłyszał o niej dzięki jednej, kultowej roli. Lucy Lawless – dla milionów widzów po prostu Xena – od dziecka wiedziała, że scena to jej żywioł. Wychowywała się w licznym, pełnym energii rodzeństwie – czterech braci i siostra nauczyli ją, jak walczyć o swoje. Najpierw marzyła o wielkich salach koncertowych i operowej karierze. Już jako dziesięciolatka występowała w szkolnych przedstawieniach i uczęszczała na lekcje śpiewu. Szybko jednak zrozumiała, że precyzyjna technika i żelazna dyscyplina opery nie są dla niej. Zamiast wokalu, wybrała aktorstwo – z całą jego intensywnością, pasją i przestrzenią na emocje. I jak się okazało – była to decyzja, która zmieniła jej życie. ZOBACZ TEŻ: Ma polskie korzenie, cztery razy wychodziła za mąż. Oto niezwykłe życie Jane Seymour! Zanim świat poznał ją jako nieustraszoną wojowniczkę, Lucy wyruszyła w podróż. Razem ze swoim partnerem, a później mężem – Garthem Lawlessem – przemierzyła Europę i Australię, szukając siebie i swojego miejsca. Ale marzenia nie dawały jej spokoju. Gdy wróciła, postawiła wszystko na jedną kartę. Ukończyła Auckland University, a potem aktorskie William Davis Centre w Vancouver. Początki nie były bajkowe – jak wielu młodych aktorów, zaczynała od epizodów, reklam, małych ról, które nie dawały satysfakcji. Aż do 1995 roku. Wtedy pojawiła się gościnnie w kilku odcinkach „Herkulesa”. Jej bohaterka miała zniknąć z ekranu na zawsze... Ale widzowie pokochali ją tak bardzo, że scenarzyści musieli zmienić plany. Tak narodziła się „Xena: Wojownicza księżniczka” – serial, który uczynił z Lucy Lawless prawdziwą gwiazdę. Mało brakowało, a to nie Lucy Lawless nosiłaby skórzaną zbroję i dzierżyła legendarny chakram. W roli Xeny pierwotnie widziano Vanessę Angel – brytyjską aktorkę, która jednak w ostatniej chwili zrezygnowała z udziału w produkcji. Oficjalnie – z powodów zdrowotnych, ale kulisy mówią coś więcej. Trenerzy i twórcy serialu nie ukrywali później, że Vanessa nie odnajdywała się w wymagających scenach walki, a fizycznie nie pasowała do tej roli. Gdy tylko pojawiła się Lucy – wszystko wskoczyło na swoje miejsce. Charyzma, energia, siła – miała wszystko, czego potrzebowała Xena. Lawless nie zmarnowała tej szansy. Dziś trudno uwierzyć, że ktokolwiek inny mógłby ją zastąpić. Przełomowa rola Xeny. Ikona lat 90. i symbol siły kobiet Nie wszystko jednak było bajką. Rola Xeny wymagała od Lucy ogromnej determinacji – godziny spędzone na treningach, litry potu wylewane na salach ćwiczeń i planie zdjęciowym. Do tego ciężka, niewygodna zbroja, która wyglądała spektakularnie na ekranie, ale w rzeczywistości była prawdziwym wyzwaniem. Lawless nie narzekała – wiedziała, że to cena, jaką płaci się za niezapomnianą rolę. I zapłaciła ją z podniesioną głową. „Nie jestem sportowcem i nigdy nie chciałam być. Naprawdę tego nie znoszę. Nie chodzę na siłownię, a zachowanie odpowiedniej sylwetki do roli było koszmarem”, mówiła. Xena była silna, bezkompromisowa, pełna charyzmy – a jednocześnie kobieca, emocjonalna i lojalna. To połączenie sprawiło, że miliony kobiet na całym świecie zobaczyły w niej coś więcej niż fikcyjną bohaterkę. Dla wielu stała się symbolem niezależności i odwagi. Zyskała miano ikony – zarówno dla feministek, jak i środowisk LGBT. W swojej podróży ku odkupieniu Xenie towarzyszyła Gabrielle – piękna, delikatna, ale i silna duchem (w tej roli Renee O’Connor). Między bohaterkami zrodziła się wyjątkowa więź, która natychmiast wzbudziła falę spekulacji. Czy łączyła je przyjaźń, a może coś więcej? Sama Lucy Lawless po latach przyznała, że widząc wszystkie odcinki, również poczuła, że ta relacja nie była zwyczajna. Twórcy nigdy nie potwierdzili tej interpretacji – ale też jej nie zaprzeczyli. Może właśnie dlatego do dziś budzi emocje. Nie ma wątpliwości – Lucy Lawless stworzyła jedną z najbardziej ikonicznych ról lat 90. „Xena: Wojownicza księżniczka” podbiła serca widzów na całym świecie, a aktorka z dnia na dzień stała się międzynarodową gwiazdą. Jej charyzma, siła i magnetyzm ekranowy sprawiły, że z bohaterki serialu przeistoczyła się w prawdziwą ikonę popkultury. Świat ją pokochał – bez reszty. Sprawdź też: Pamiętasz serialowego Herkulesa? Tak wygląda dziś Kevin Sorbo Jednym z fanów produkcji jest sam Quentin Tarantino. „Ta postać jest wspaniale zarysowana. Była Attylą, złem wcielonym, grabiła i mordowała. (…) Teraz walczy o odkupienie, ale wie, że na nie nie zasługuje. To rzadkie nie tylko dla kobiecej postaci. To rzadkie dla fikcyjnych bohaterów w ogóle. Tu mamy do czynienia z cholernie dobrą historią!”, cytuje wypowiedź reżysera Wyborcza.pl. Kiedy w 2015 roku pojawiły się głosy, że serial Xena: Wojownicza księżniczka powróci na ekrany, fani byli zachwyceni. Sama Lawless miała zaznaczyć, że pojawi się w produkcji jeśli jej kontynuacja będzie wierna oryginalnej wersji. „Za wcześniej by mówić o moim powrocie, bo jeśli w tym serialu nie będą honorować oryginalnej serii i oddanych fanów, nie mam zamiaru się w to angażować. Jeśli chcą stworzyć ten serial od nowa, beze mnie - proszę bardzo, ale nie chcę mieć z nim nic wspólnego. Wydaje mi się jednak, że historia Xeny i Gabrielle nie jest zakończona. Nie wiem jednak, w jaki sposób chcą to zrobić i jak ten serial będzie wyglądał. Bardzo chciałabym zrobić to w stylu "Ash Vs. Evil Dead", gdzie pojawia się oryginalna obsada i twórcy, a całość utrzymana jest w komediowym klimacie”, mówiła. Ostatecznie stacja NBC zrezygnowała z planów realizacji nowej wersji serialu. Sprawdź też: Z miłością przez życie. Justyna Szyc-Nagłowska i Borys Szyc o pokonywaniu kryzysów i budowaniu trwałego małżeństwa Lucy Lawless w 2017 roku: <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgviwh8Z-3dd55f6.jpg" width="2400" height="1600" alt="NEW YORK, NY - FEBRUARY 09: Actress Lucy Lawless walks the runway during the "Go Red for Women" fashion show during Fall 2017 New York Fashion Week at Hammerstein Ballroom on February 9, 2017 in New York City. (Photo by Taylor Hill/FilmMagic)" title="American Heart Association's Go Red For Women Red Dress Collection - Front Row & Backstage - February 2017 - New York Fashion Week" /> Czym zajmuje się dziś Lucy Lawless? Jak wygląda? Choć serial zakończył się w 2001 roku, Lucy Lawless nie zniknęła z ekranów. Wręcz przeciwnie – nadal zachwyca, najczęściej wcielając się w silne, wyraziste postacie, które z miejsca przyciągają uwagę. Jej fani mogli podziwiać ją m.in. w widowiskowym „Spartakusie”, ale też w takich produkcjach jak „Tarzan na Manhattanie”, „Spider-Man”, „Eurotrip”, „Atak Szarańczy”, „Opowieści na dobranoc” czy mroczny „Salem”. Ostatnio pojawiła się również w animacjach i serialach: „Big City Greens”, „Star Wars Resistance” czy w roli błyskotliwej pani detektyw w „My Life Is Murder”. A to nie wszystko! Lawless z powodzeniem użycza głosu postaciom z kreskówek i rozwija swoją muzyczną pasję – śpiewając, koncertując i udowadniając, że sceny – te filmowe i muzyczne – to jej naturalne środowisko. A jak wygląda jej życie prywatne? Spokojnie, stabilnie i – jak sama mówi – szczęśliwie. Z pierwszego małżeństwa z Garthem Lawlessem ma córkę Daisy. Ich drogi rozeszły się w 1995 roku, ale los szybko podarował jej nową miłość. U boku Roberta G. Taperta odnalazła równowagę i rodzinne ciepło. Dziś razem wychowują dwóch synów: Juliusa i Judaha. To właśnie rodzina daje jej siłę, poczucie sensu i… przestrzeń, by nadal być sobą – bez względu na to, czy stoi przed kamerą, czy daleko od świateł reflektorów. 57-letnia dziś Lucy Lawless dla wielu jest wzorem do naśladowania. Angażuje się działalność charytatywną, aktywnie działa na rzecz obrony praw zwierząt i bierze udział w akcjach przeciwko zanieczyszczaniu środowiska. Kilka lat temu została aresztowana po tym, jak przykuła się do pokładu tankowca w Nowej Zelandii. Przeciwstawiała się prowadzeniu odwiertów na Arktyce. „Nigdy nie myliłam siebie z Xeną, ale wiedziałam, że przyda mi się ona w walce o ekologię”, wspominała. „Wiedzieliśmy, że zostaniemy aresztowani, ale to dla nas kwestia moralna", podkreślała. Od lat angażuje się społecznie i nie boi się zabierać głosu w ważnych sprawach. Otwarcie wspiera prawa mniejszości seksualnych, z dumą uczestniczy w marszach równości i kampaniach na rzecz równości. W 2017 roku otrzymała nagrodę Australian LGBTI Awards. Jak dziś wygląda Lucy Lawless? Niezmiennie zachwyca! Źródła: Wyborcza.pl, Onet Film, britannica.com, Wikipedia, Plotek.pl Sprawdź też: Od miłości do nienawiści. Joe Lando i Jane Seymour połączył romans na planie Doktor Quinn
Zaufali astrologowi i są razem ponad 20 lat. Historia Małgorzaty Bogdańskiej i Marka Koterskiego
Małgorzata Bogdańska i Marek Koterski tworzą związek od ponad dwóch dekad. Ich miłość została przepowiedziana przez astrologa, co nadaje ich historii wyjątkowego charakteru. Poznaj kulisy ich relacji. Co mówią o swoim uczuciu?
Nieudane małżeństwo, życiowe zakręty, uzależnienie, które potrafiło zatopić każdy dzień w mroku. Marek Koterski nie krył, że życie go poraniło. Reżyser „Dnia świra” przez lata szukał czegoś więcej niż tylko zawodowego spełnienia. I wtedy, w 2004 roku, los postawił na jego drodze Małgorzatę Bogdańską. Ona – silna, doświadczona przez życie kobieta, on – mężczyzna po przejściach. Od początku połączyło ich zaufanie, ale też coś trudniejszego do uchwycenia – głębokie pragnienie, by spróbować jeszcze raz. Marek Koterski i Małgorzata Bogdańska: miłość z przepowiedni Kiedy się spotkali, oboje nieśli na barkach bagaż przeszłości. Marek Koterski miał już za sobą jedno małżeństwo. Jego pierwszą żoną była Iwona Ciesielska – nie była związana z filmowym światem, pracowała między innymi w Urzędzie Miasta Łodzi, pełniąc funkcję asystentki wiceprezydenta. Ich drogi przecięły się w recepcji Hotelu Mazowiecki – on tam mieszkał, ona pracowała. Dla niej to było jak piorun z jasnego nieba. On miał 34 lata, ona zaledwie 18. Owocem ich związku był Michał, który przyszedł na świat w 1979 roku i dziś sam jest znanym aktorem, a także ojcem. Choć początek zapowiadał się jak z romantycznego filmu, rzeczywistość okazała się znacznie trudniejsza. Marek Koterski przyznał kiedyś szczerze, że jego pierwszą prawdziwą miłością był syn – tylko że wtedy nie potrafił jeszcze kochać. Z Iwoną rozstali się w połowie lat 80. Małgorzata Bogdańska wierzy, że to, co najważniejsze, było jej zapisane w gwiazdach. Astrolog, do którego trafiła w jednym z życiowych zakrętów, powiedział jej wtedy, że spotka miłość – mężczyznę z filmowego świata. Była już po rozwodzie, samotnie wychowywała dziecko, z trudem godząc obowiązki z codzienną ciszą, która zapada po zgaszeniu świateł. I nagle przyszedł ten moment – cichy, ale stanowczy – w którym poczuła, że tęskni. Za bliskością, za miłością, za kimś, kto nada jej dniom sens. „Jak się ma powodzenie w życiu zawodowym, a pustkę w domu, to nawet największy sukces nie daje radości”, mówiła aktorka w jednej z rozmów. Poszła do astrologa, który wywróżył jej partnera z branży filmowej, tyle że… charakteryzatora. Niedługo potem poznała jednak reżysera Marka Koterskiego. Zobacz też: Najpierw plotki o rozwodzie, a tu takie wieści. Emilia Komarnicka i Redbad Klynstra rozwiewają wszelkie wątpliwości Marek Koterski: podobała mi się jako aktorka i kobieta Ich pierwsze spotkanie miało miejsce na próbach do spektaklu „Nas troje” w 2004 roku. Marek Koterski – nazwisko, które w polskim kinie znaczy wiele – musiał robić wrażenie. Urodzony 3 czerwca 1942 roku w Krakowie, artysta z krwi i kości. Dramaturg, pisarz, scenarzysta, reżyser. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim, specjalizując się w teorii literatury, próbował swoich sił w malarstwie i historii sztuki. Choć do Akademii Teatralnej w Warszawie się nie dostał – oceniono go wtedy bezlitośnie: „poniżej średniej inteligencji” i „brak umiejętności formułowania myśli” – dziś trudno uwierzyć, że ktokolwiek mógł tak się pomylić. W 1971 roku ukończył reżyserię w łódzkiej filmówce. I od tamtej pory tworzy kino, które trafia w samo sedno polskiej duszy. Jego „Nic śmiesznego”, kultowy „Dzień świra”, „Baby są jakieś inne”, „Wszyscy jesteśmy Chrystusami” czy „7 uczuć” – to filmy, które pokochali widzowie kilku pokoleń. A w trzech ostatnich na ekranie pojawiła się również Małgorzata Bogdańska. Nie tylko partnerka w życiu prywatnym, ale też ważna towarzyszka jego filmowej drogi. Małgorzata Bogdańska: Ale Pan ma bajer! Gdy się poznali, ona nie miała takiego dorobku. Była aktorką teatru Ochota. Pracowała w Teatrze Ochota, miała w sobie dojrzałość i klasę. Urodziła się w 1962 roku w Otwocku, a aktorstwo studiowała w łódzkiej Filmówce – tej samej, którą kończyli najwięksi. Dla niej Marek Koterski był mistrzem – reżyserem, którego twórczość podziwiała. Dla niego – od pierwszego momentu – była kimś więcej. „Wszedłem na scenę i mówię: bardzo mi się pani podobała. A ona mówi: bardzo mnie to cieszy, że podobałam się panu jako aktorka. Odpowiedziałem: jako aktorka też, ale przede wszystkim jako kobieta. Po pierwszej randce powiedziała do niego: „Ale Pan ma bajer!”. I tak się zaczęło, coś między nimi zaiskrzyło. „Odwoziła mnie do domu i jak tym rozochocony mówię: „może pani zajrzy do mnie, bo pożyczyłbym pani książkę »Twórcza moc miłości«, ale powiedziała: „nie!” I to mnie bardzo ujęło”, wspominał początki związku Marek Koterski. Małgorzata Bogdańska: piszemy do siebie sms-y i przesyłamy cmoki W teatrze żartowano, że „świr spotkał świrka”. Marek Koterski – mistrz opowiadania o absurdzie codzienności – i Małgorzata Bogdańska – roztrzepana, serdeczna, wiecznie czegoś szukająca w przepastnej torbie. Była w niej energia, która idealnie współgrała z jego wrażliwością. I choć z pozoru tak różni, w rzeczywistości idealnie się dopełniali. W rozmowie z Magdaleną Żakowską przyznała, że ich dom nie przypomina tradycyjnego gospodarstwa. Zamiast gotować obiady – wolą porozmawiać. Zamiast brylować na salonach – przytulić się na kanapie i zanurzyć w rozmowie. Po kilku latach znajomości postanowili się pobrać. I choć ten związek był daleki od konwencjonalnych ram, to dał Markowi coś wyjątkowego – spokój. Michał Koterski, syn reżysera, nie miał wątpliwości: drugie małżeństwo ojca wpłynęło na niego zbawiennie. „To jest piękne, tak popatrzeć na nich, jak są szczęśliwi”, powiedział w jednym z wywiadów. Z kolei Małgorzata Bogdańska opowiadała: „Nie staramy się jakoś szczególnie o nasz związek. Ale wystarczy, żebyśmy się chwilę nie widzieli, a już piszemy do siebie sms-y i przesyłamy cmoki. Bardzo chcieliśmy, żeby nam się udało”. Zobacz też: Gdy ją widział, drżał z pożądania. Kora i Bogdan "Bodek" Kowalewski przez lata ukrywali swój namiętny romans... Para w życiu i na scenie Małgorzata Bogdańska i Marek Koterski to duet nie tylko w życiu, ale i na scenie. Ich relacja przenika do sztuki – i odwrotnie. Wspólnie stworzyli „Teatr na Walizce” – kameralną przestrzeń, w której wszystko może się wydarzyć, a jedynymi stałymi elementami są: on, ona i walizka pełna teatralnych rekwizytów. To ich osobisty teatr życia – intymny, szczery i całkowicie ich. „Moja żona ma ze mną troszeczkę gorzej niż inni aktorzy. Szczególnie mocno odczuła to we [Wszyscy jesteśmy Chrystusami” — mówił Marek Koterski w TVN. „Zazwyczaj robię po trzy duble. Z Małgosią zrobiłem trzynaście. Do montażu wziąłem drugi dubel i sobie pomyślałem: Boże, co ja robiłem?”, dodał. Andrzej Woronowicz opowiadał: „Ona się bardzo stara, a Marek bardzo dużo od niej wymaga”. Nie prowadzi to jednak do awantur. Małgorzata Bogdańska i Marek Koterski są wyjątkowo zgodną parą. „Aktora trzeba kochać, a tutaj mam to, jak znalazł" — stwierdził reżyser. Żyją spokojnie. Jak mówiła Małgorzata Bogdańska w rozmowie z Magdaleną Żakowską nie są identyczni. „Marek może mieć pudełko czekoladek i jeść jedną dziennie. Ja zjem natychmiast wszystkie. Jestem dużo głośniejsza od męża, bardziej żywiołowa. Twierdzi, że jestem w stanie tym wyrwać go z największego przybicia i smutku”. Są szczęśliwi. „Ja mam z kim dzielić świat – a to jest w życiu najważniejsze”, wspominała aktorka. Zobacz też: Dzielą ich 23 lata, a połączyła miłość. Oto niezwykła historia Iwony i Andrzeja Rosiewiczów <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/06/akpa20250524frf18lt6320-b2692f2.jpg" width="1500" height="1000" alt="Małgorzata Bogdańska, Marek Koterski, Gala otwarcia 18. Festiwalu Reżyserii Filmowej i 14. Festiwalu Aktorstwa Filmowego, 2025" title="Małgorzata Bogdańska, Marek Koterski, Gala otwarcia 18. Festiwalu Reżyserii Filmowej i 14. Festiwalu Aktorstwa Filmowego, 2025" />
Kasia Stankiewicz mówiła, że syn ją zmiękczył. Dziś Fryderyk ma już 21 lat
Z czasem połączyło ich uczucie – on wprowadził ją w świat sztuki, wspierał przy solowych albumach i był jej mentorem. Żyli między Wrocławiem a Warszawą, a ostatecznie zamieszkali razem na Powiślu. Choć nie wzięli ślubu, mają syna Fryderyka, który przyszedł na świat w 2004 roku. Dziś ma 21 lat. Co o nim wiadomo?
Katarzyna Stankiewicz zdobyła popularność dzięki hitowi "Orła cień", który nagrała z zespołem Varius Manx. Choć początkowo nie kontynuowała kariery w grupie i postawiła na solowe występy, po latach zdecydowała się na powrót do zespołu. A co wiadomo o jej życiu osobistym? Przez wiele lat była związana z Radosławem Łuką, a ich syn Fryderyk ma obecnie 21 lat. Kim dokładnie jest Fryderyk i co Katarzyna mówiła o swoim doświadczeniu bycia matką? [Ostatnie odświeżenie: 2.06.2024] [Ostatnie odświeżenie: 2.06.2025] Katarzyna Stankiewicz i Radosław Łuka: miłość na zawsze nie była im dana Wydawali się parą świetnie dobranych ludzi, choć mocno się od siebie różniących. Ona spełniała się jako wokalistka i autorka tekstów, on grał na basie, komponował również muzykę filmową i produkował utwory. Karierę robił w takich zespołach, jak Mancu czy Rotary, ale jest przede wszystkim muzykiem sesyjnym, który współpracował m.in. z Robertem Gawlińskim. Ich miłość zbiegła się w czasie z perturbacjami w życiu zawodowym Kasi Stankiewicz, pożegnała się wówczas bowiem z zespołem Varius Manx. Zapoznał ich ze sobą wspólny znajomy. Był początek lat dwutysięcznych, modny i znany warszawski klub. Poznali się i... nic. To zdecydowanie nie była miłość od pierwszego wejrzenia, ponieważ wokalistka nie jest typem osoby, która otwiera się przed kimś od razu. Radosław Łuka to z kolei ekstrawertyk. Lubi się go od pierwszego spotkania. Przeciwieństwa się przyciągają? Najwyraźniej. „Radek bardzo długo mnie poznawał. Spędzaliśmy ze sobą dużo czasu, potem odpoczywaliśmy od siebie. I wracaliśmy. I może dobrze, że nie było zbyt łatwo. Takie życie ma smak. Daje emocje. Nie jest tak, że widzimy się, zakochujemy, a potem wkładamy kapcie i siadamy razem przed telewizorem”, tłumaczyła Kasia Stankiewicz Maciejowi Wesołowskiemu na łamach „Gali”. Zgodnie przyznawali, że ich relacja jest nieprzewidywalna i królują w niej różne emocje... On wychował się we Wrocławiu, ona w niewielkim Działdowie. On wiedział już od piątego roku życia, że chce zostać muzykiem – show-biznes nie był zatem dla niego szokiem. Dla niej wręcz przeciwnie... Do Variux Manx dołączyła po tym, jak formację opuściła uwielbiana przez fanów Anita Lipnicka. Kasia Stankiewicz miała wówczas 18 lat, dopiero wkraczała w dorosłość. Wcześniej właściwie „śpiewała w domu do dezodorantu”. Popularność, która na nią spadła, była olbrzymia, wręcz obezwładniająca. Spotkali się, gdy mieli już jakiś bagaż doświadczeń, ale nie za wielki. Radosław Łuka przyznawał, że wcale nie chciał zakładać rodziny czy budować wspólnego domu. Jednak los lubi płatać figle i tak też było w ich przypadku... „Nie myślałem, że będziemy żyć jak małżeństwo. […] Wszystko w moim życiu zdarza się w najmniej oczekiwanych momentach. Ale z czasem okazuje się, że życie potrafi ułożyć się samo. I to jest lepsze niż plany”, zwierzał się. Byli wdzięczni za to, co ich spotkało, co zostało im dane... Ich relacja rozwijała się stopniowo – najpierw się poznawali, z czasem zbliżyli do siebie, aż w końcu połączyło ich uczucie. On wprowadził ją w świat muzyki i literatury, pokazując jej pierwszą ważną płytę oraz książkę. W pewnym sensie stał się jej mentorem – wspierał ją podczas pracy nad trzema solowymi albumami, był oparciem i bezpieczną przystanią. Sama przyznawała, że to właśnie on nauczył ją najwięcej. Ich życie toczyło się między Wrocławiem a Warszawą, ale to w stolicy, na Powiślu, znaleźli swoje miejsce. Choć nigdy nie zdecydowali się na ślub, zostali rodzicami – w 2004 roku urodził się ich syn Fryderyk, który ma dziś 21 lat. Co wiadomo o jego życiu? Czytaj także: Największe gwiazdy polskiego rocka na scenie. ''SuperJedynki'' po ośmiu latach wróciły na Festiwal w Opolu Katarzyna Stankiewicz, Radosław Łuka, 26.09.2005 Warszawa Pokaz mody, kolekcji firmy Vistula Kasia Stankiewicz o relacji z synem. Po rozstaniu z partnerem zachowali dobre relacje Na pewno kompletnie zmienił życie sławnych rodziców. Dzięki niemu zrozumieli, co to bezwarunkowa miłość, ale też inaczej spojrzeli na wszystko, czego doświadczali dotychczas. „Po urodzeniu syna stałam się lepsza dla siebie. Jakaś milsza i twardsza zarazem. Na początku oczywiście się bałam, sama potrzebowałam opieki, a tu nagle miałam stanąć na ziemi. (…) Fryderyk mnie zmiękczył. Przedtem byłam bardzo niedostępna, zamknięta, najeżona. Ale jako matka nie mogłam sobie na to pozwolić, bo wzięłam odpowiedzialność za tego małego człowieka, którego kocham najbardziej na świecie. Dzięki synowi poznałam, co to jest determinacja, tak bardzo potrzebna w moich działaniach zawodowych. A sama, jako człowiek, zaczęłam żyć na większym luzie. Już nie myślałam o tym, jak wyglądam, jak jestem ubrana i jak mnie inni odbierają. Nie musiałam już być ideałem kobiecości. Nie było czasu na pierdoły”, zwierzała się Krystynie Pytlakowskiej w wywiadzie dla „VIVY!” w 2016 roku. Radosław Łuka dodawał natomiast w rozmowie z „Galą”, że rodzicielstwo było niezwykle cenną lekcją człowieczeństwa. „Z dnia na dzień przestajesz żyć rozrywkami, które są przyporządkowane młodym ludziom. […] Rozterki przyjmują właściwy wymiar, większość problemów, jak się okazuje, nie ma takiego znaczenia. […] Dla nas bycie rodzicami to wielka nauka”, przekonywał. I choć rozstali się w 2006 roku, zachowali relacje przyjacielskie. Wychowanie syna było dla nich priorytetem. Nie darli kotów, uniknęli medialnych przepychanek. Ona swoje przeżycia zawarła na krążku „Mimikra”. I przyznała, że mimo całego wachlarzu emocji, zawsze była realistką i mocno stała na własnych nogach. „Po rozpadzie mojego związku dużo czasu poświęciłam na przeprogramowanie siebie i na odnalezienie w sobie tego, co mi się będzie we mnie podobało. Pisałam sobie duże kartki i wieszałam przy łóżku: „Dasz radę, jesteś mądra, najlepsze przed tobą”, mówiła Krystynie Pytlakowskiej. Czytaj także: Jennifer Lopez przekazała szokujące wieści, to nie był plotki. Oficjalnie potwierdziła doniesienia Katarzyna Stankiewicz, Radosław Łuka, 28.11.2006 rok, Warszawa, trzecie urodziny Fabryki Trzciny. Wówczas para rozstawała się Syn Kasi Stankiewicz: dziś Fryderyk jest już dorosły Rzadko pojawiają się razem publicznie. Ich ostatnie wspólne zdjęcia wykonano kilka lat temu w Sopocie: wówczas wokalistka Varius Manx przebywała tam na urlopie. Towarzyszył jej Fryderyk: dostrzec można było, że jest już praktycznie dorosłym mężczyzną (przerósł mamę aż o głowę!), jednak w towarzystwie sławnej rodzicielki czuje się znakomicie. W lipcu 2021 roku, w trakcie pobytu nad morzem, odwiedzili m.in. antykwariat, w którym zakupili kilka książek, udali się do jednej z restauracji i delektowali miejscowymi napojami. Fotografie wykonane przez paparazzich nie pozostawiały wątpliwości, że bawili się wprost znakomicie... Artystka na co dzień nie publikuje zdjęć z jedyną latoroślą w mediach społecznościowych. Fryderyk chce najwidoczniej pozostać osobą prywatną, anonimową... Ich wspólne fotografie pochodzą z 2009 roku. Prezentujemy je poniżej. Źródło: VIVA!, Gala Katarzyna Stankiewicz, syn Fryderyk Łuka, prezentacja nowego kanału Disney XD, 07.09.2009 rok Katarzyna Stankiewicz, koncert „Pokolenia Wolności”, 02.06.2023 rok
Córka Trzaskowskiego ma 21 lat. Internauci zgodni: "Wykapany tata!"
Rafał Trzaskowski, mimo intensywnej obecności w życiu publicznym, od lat konsekwentnie chroni prywatność swoich dzieci. Wraz z żoną Małgorzatą rzadko ujawniają szczegóły życia rodzinnego, unikając publikowania wizerunku Aleksandry i Stanisława. Każde pojawienie się ich dzieci w przestrzeni medialnej budzi tym większe zainteresowanie i emocje wśród internautów.
Rafał Trzaskowski, prezydent Warszawy i jeden z czołowych polityków w Polsce, od lat tworzy zgrane małżeństwo z Małgorzatą Trzaskowską. Para wychowuje dwójkę dzieci – Aleksandrę, urodzoną w 2004 roku, oraz Stanisława, który przyszedł na świat w 2009 roku. Mimo intensywnego życia publicznego, oboje konsekwentnie dbają o prywatność rodzinną, rzadko pokazując swoje dzieci w mediach. Ich podejście do życia osobistego od lat budzi uznanie, a nieliczne chwile ujawnione publicznie spotykają się z dużym zainteresowaniem opinii publicznej. Dlaczego Trzaskowski udostępnił zdjęcie córki? Rafał Trzaskowski od lat stanowczo strzeże prywatności swoich dzieci — Aleksandry (ur. w 2004 r.) i Stanisława (ur. w 2009 r.). Choć jego żona, Małgorzata Trzaskowska, często towarzyszy mu podczas wydarzeń politycznych, dzieci zazwyczaj pozostają poza zasięgiem kamer i aparatów. Wyjątkiem było spotkanie wyborcze z mieszkańcami Szczecina przed II tura wyborów prezydenckich w 2020 roku, kiedy to kandydat na prezydenta pojawił się na wiecu z całą swoją rodziną. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/KH200708018-4e93fa6.jpg" width="4928" height="3280" alt="08.07.2020 Szczecin , plac Solidarnosci . Od lewej: zona Malgorzata Trzaskowska , corka Aleksandra Trzaskowska , kandydat na stanowisko prezydenta RP Rafal Trzaskowski , syn Stanislaw Trzaskowski podczas spotkania wyborczego z mieszkancami Szczecina przed II tura wyborow .Fot. Krzysztof Hadrian / Agencja Wyborcza.pl" title="Rafal Trzaskowski w Szczecinie" /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/05/KH200708009-7ffd959.jpg" width="4096" height="2720" alt="08.07.2020 Szczecin , plac Solidarnosci . Corka Aleksandra Trzaskowska (3L), zona Malgorzata Trzaskowska (4L), syn Stanislaw Trzaskowski (5L) podczas spotkania wyborczego kandydata na stanowisko prezydenta RP Rafala Trzaskowskiego z mieszkancami Szczecina przed II tura wyborow" title="Rafal Trzaskowski w Szczecinie" /> Z kolei 4 maja 2023 r., kiedy to rozpoczęły się egzaminy maturalne, na swoim profilu instagramowym Rafał Trzaskowski opublikował zdjęcie z córką w prywatnym, domowym anturażu. „Dziś egzaminy zaczynają maturzystki i maturzyści w całej Polsce. Życzę wam wszystkim powodzenia! Wybaczycie, że za jedną maturzystkę trzymam kciuki szczególnie mocno. Ola, połamania pióra!”, mogliśmy przeczytać pod zdjęciem. To jedno zdjęcie wywołało niemałe poruszenie w sieci. Reakcje internautów były błyskawiczne i niezwykle emocjonalne. W komentarzach pojawiło się wiele ciepłych słów i porównań wyglądu Aleksandry do ojca. Internauci pisali m.in.: „Piękna maturzystka. Wspaniały tata” „Jesteście śliczni” „Aleksandra ma dobre geny po tacie, widać!” „Powodzenia dla córki!” Zobacz też: Jeden rządzi stolicą, drugi stworzył legendy Krakowa. Ich więź zaskakuje Rafał Trzaskowski - żona i dzieci „Dziękuję za wsparcie w kampanii wszystkim, którzy byli ze mną przez te ostatnie miesiące. Szczególnie – mojej żonie, Gosi”, napisał na swoim Twitterze w 2018 roku, podsumowując kampanię wyborczą. Do tego czasu życie prywatne Rafała Trzaskowskiego trzymane było z dala od mediów, ale po wygranych wyborach wiele się zmieniło. Były minister i europoseł od ponad dwudziestu lat jest mężem Małgorzaty Trzaskowskiej. Para poznała się podczas studiów w Kolegium Europejskim w Natolinie. Pięć lat późnej byli już małżeństwem. Kim jest żona Rafała Trzaskowskiego? Małgorzata jest absolwentką Akademii Ekonomicznej w Krakowie, zajmowała się promocją Warszawy. W 2007 roku rozpoczęła pracę w Biurze Promocji Urzędu Miasta, ale po wygranych wyborach męża zrezygnowała ze stanowiska. Para wspólnie wychowuje dwójkę dzieci, syna Stanisława (urodził się w 2009 roku w trakcie... wieczoru wyborczego) oraz 21-letnią córkę Aleksandrę. Syn Rafała Trzaskowskiego chodzi do klasy sportowej, i podobnie jak tata, uwielbia pływać, a córka kocha jeździć na rolkach. O dzieciach polityka wiadomo niewiele, ponieważ stronią od mediów, jednak dumny ojciec podzielił się z internautami wzruszającym zdjęciem z okazji Dnia Dziecka. „Bycie ojcem dla tej wspaniałej dwójki to najlepsze, co mogłem sobie wyobrazić. Ola i Staś są mistrzami świata we wszystkim! Wspólnie z Gośką nauczyliśmy się od nich wiele i mamy nadzieję, że jeszcze sporo przed nami”, napisał Rafał Trzaskowski na swoim Instagramie. „Na #DzieńDziecka, wszystkim dzieciom życzę spełnienia marzeń!”, dodał. ZOBACZ TEŻ: Małgorzata Trzaskowska ma bliźniaczkę, o której mało kto wiedział. Ojciec wspomina dzień porodu: „Siadłem z wrażenia” Podczas kampanii prezydenckiej sprzed pięciu lat na profilu na Instagramie Rafała Trzaskowskiego pojawiły się nowe zdjęcia, na którym mamy okazję podziwiać jego pociechy. „Ten moment, kiedy w najważniejszych chwilach swojego życia masz obok siebie najważniejsze osoby swojego życia. Bezcenne. Gosiu, Olu, Stasiu – bardzo Wam dziękuję!”, podpisał rodzinną fotografię. Wsparcie rodziny w kampanii prezydenckiej Trzaskowskiego W czasie trwającej kampanii prezydenckiej Trzaskowski niezmiennie może liczyć na wsparcie żony, Małgorzaty. Choć nie zabiera głosu tak często jak mąż, jej zaangażowanie polityczne i społeczne jest widoczne od lat. W 2020 r. w rozmowie z „Gazetą Wyborczą” wyrażała m.in. swój sprzeciw wobec milczenia Kościoła w kwestiach społecznych oraz krytykę rządów PiS. Choć Aleksandra i Stanisław pozostają poza światłem reflektorów, nie da się ukryć, że wartości rodzinne i prywatność stanowią dla Trzaskowskich fundament ich życia. Więcej zdjęć Rafała Trzaskowskiego i jego bliskich znajdziecie w naszej galerii. Zobacz także: Był wcześniakiem, lekarze nie dawali mu szans. Narodziny Rafała Trzaskowskiego wywróciły życie jego rodziców do góry nogami!