Byli na szczycie, a miesiąc później wszystko runęło. Co dziś robi Renata Dąbkowska z Sixteen?
Jeszcze w latach 90. ich piosenki śpiewała cała Polska, a kariera Sixteen zapowiadała się na wielki sukces. Po Eurowizji wszystko jednak rozsypało się w błyskawicznym tempie – dziś historia zespołu wciąż budzi ogromne emocje.
Dziś sama nazwa zespołu może nie mówi nikomu zbyt wiele, ale hity takie jak „Obudź we mnie Wenus” czy „Twoja lawa” nadal pamiętają tysiące Polaków. W drugiej połowie lat 90. Sixteen byli na szczycie. Udział w konkursie Eurowizji, nominacja do Fryderyków... i nagły koniec grupy. A wszystko zaledwie miesiąc po największym muzycznym wydarzeniu w Europie. Jak zmieniła się wokalistka formacji, Renata Dąbkowska? I jak potoczyły się losy pozostałych muzyków z zespołu? Przypominamy jedną z najbardziej intrygujących historii w polskim show-biznesie. Losy zespołu Sixteen: początki kariery, największe hity, związek Renaty Dąbkowskiej z Grzegorzem Klocem Jedna płyta wystarczyła, by trafili do pierwszej ligi postaci polskiej muzyki rozrywkowej. Początki formacji Sixteen sięgają 1996 roku. Wówczas to do zespołu dołączyła urodzona 31 lipca 1972 roku w Żebrach-Laskowcu na Mazowszu Renata Dąbkowska. Wcześniej wspierała wokalnie na scenie Natalię Kukulską oraz... śpiewała w formacji disco-polowej Dystans (od 1991 roku). Od razu przystąpili do pracy. Zaczęli nagrywać debiutancki krążek „Lawa”, którego zwiastunem był singiel „Spadające myśli”, wydany w czerwcu 1997 roku. O nim dziś jednak mało kto pamięta. Prawdziwy sukces przyszedł wraz z utworem „Twoja lawa”. Rozgłośnie radiowe grały go kilka razy dziennie, zaś wszyscy zadawali sobie pytanie, kto stoi za tak przebojowymi i wpadającymi w ucho kompozycjami. Zainteresowanie wzmogło się przy trzecim singlu z płyty. Ballada „Obudź we mnie Wenus” zapewniła Sixteen wejście do pierwszej ligi polskich gwiazd. Nic dziwnego, że wydany w październiku 1997 roku album pokrył się ostatecznie platyną i sprzedał w łącznym nakładzie ponad 100 tysięcy egzemplarzy... View oEmbed on the source website Popularne wówczas czasopismo „Machina” okrzyknęło zespół debiutem roku, nominowano ich również w tej kategorii do prestiżowych Fryderyków. Kto tworzył Sixteen? Liderem formacji i kompozytorem niemal wszystkich utworów był gitarzysta Jarosław Pruszkowski. Na skrzypcach grała w niej jego żona Olga (śpiewała także w chórkach), na gitarze basowej grał Janusz Witaszek, na perkusji Tomasz Stryczniewicz, na instrumentach klawiszowych Mirosław Hoduń, zaś na gitarze, wspierając głosem główną wokalistkę, grał Grzegorz Kloc. Szybko zresztą okazało się, że Renatę Dąbkowską połączyło z nim gorące uczucie. Wzięli ślub i doczekali się córeczki Zuzanny. Wydawało się, że formacja jest skazana na sukces i będzie wydawała kolejne płyty i przeboje jeszcze przez długie lata. Tym bardziej, że tworzyli także dla innych muzyków, jak Natalia Kukulska, Bajm oraz Natalia Niemen. Niestety, szybko wyszło na jaw, że za fasadą uśmiechów i licznych wywiadów działy się rzeczy, które do dziś zadziwiają i przyprawiają o gęsią skórkę... Jak doszło do rozpadu Sixteen? Feralny udział w Eurowizji, oskarżenia o bycie sektą W lutym 1998 roku powołana przez Telewizję Polską komisja zadecydowała, że Sixteen będzie piątym z kolei reprezentantem Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji. Wystąpić mieli ze specjalnie skomponowanym na potrzeby widowiska utworem „To takie proste”. W pokonanym polu pozostawili m.in. umiarkowanie popularną wówczas formację DeSu, Kasię Stankiewicz oraz Mieczysława Szcześniaka. Wybrano ich spośród 38 wykonawców oraz 45 zgłoszonych piosenek. Jak mówił na dwa dni przed finałem przewodniczący polskiego jury Janusz Kosiński, poziom wewnętrznych preselekcji nie był zbyt wysoki, już wówczas na Eurowizji chcieli wystąpić przedstawiciele nurtu disco polo... „Czuliśmy się bardzo wyróżnieni. Dużo było pracy, nagrania, wywiady, artystyczna proza życia, tylko nie tak wirtualnie jak dziś. Wtedy trzeba było jechać w tzw. press tour lub godzinami siedzieć i udzielać wywiadów przez telefon, pamiętam osiem godzin odpowiadania na podobne pytania… Bardzo twórcze, na ile sposobów można przekazać tę samą informację, ile zdań można sformułować z użyciem tych samych słów. Mnie jako frontmance towarzyszyły dodatkowo emocje związane z typowo kobiecymi rozterkami. Wybór sukienki, dyskusje z Kasią Kanclerz: krótka, długa… Ona wolała krótką, ja długą. Stanęło na moim ufff… (śmiech). Zakochałam się w przepięknej, delikatnej, dziewczęcej sukni i przepadłam. Do krótkich kiecek dorastam dopiero teraz. Wtedy wiedziałam, że będę jak spętana. Na szczęście, jak to między dwiema konkretnymi kobietami, które wiedzą, czego nie chcą, wszystko udało się pięknie domówić. I pojechaliśmy", mówiła Renata Dąbkowska w lutym 2023 roku w rozmowie z portalem Eurowizja.org. Renata Dąbkowska w wywiadzie dla „VIVY!” twierdziła, że po udziale w konkursie „niczego nie oczekuje i wszystkiego się spodziewa”. Gdy dowiedziała się, jak odpowiedzialną rolę powierzono zespołowi, euforia mieszała się w niej na przemian z lękiem. Nad przygotowaniami do Eurowizji czuwały osoby z TVP (teledysk promocyjny) oraz legenda PolyGramu, później zaś Universal Music Polska, która odkryła talent m.in. Kasi Kowalskiej i Ich Troje – Katarzyna Kanclerz. 43. edycja wydarzenia odbywała się w brytyjskim Birmingham. Po próbach Sixteen typowano do zajęcia miejsca w czołowej dziesiątce. Legendarny Terry Wogan, nieżyjący już komentator gospodarza konkursu, telewizji BBC, stwierdził, że „To takie proste” jest „ciekawą etno-folkową propozycją” oraz wyrokował, że „może być nieźle”. Po próbach w zespole panowała dobra, przyjazna atmosfera. Niestety, nie trwała zbyt długo... View oEmbed on the source website Na miejscu okazało się, że między główną wokalistką, Renatą Dąbkowską a resztą formacji jest ogromne napięcie. Mimo że część będących na miejscu osób starała się ją izolować od pozostałych członków zespołu (m.in. komentator z ramienia TVP, Artur Orzech), nie udało im się to do końca. Podobno źródłem konfliktów była żona lidera Sixteen, Olga Pruszkowska. „Na Eurowizji w 1998 roku powiedziała jednemu z moich przyjaciół, że kto się ze mną zetknie, ten umrze. Zaraz potem wylała mu się gorąca kawa na spodnie, więc usłyszał, że to ostrzeżenie. No i miał chłopak dowód! (śmiech)”, wspominała Renata Dąbkowska w „Gali” po latach. Niestety, ostatecznie formacja zajęła odległe 17. miejsce z 19. punktami. Być może wpływ na to miał fakt, że występowali przed główną faworytką Eurowizji 1998, transpłciową Daną International z Izraela. W Birmingham nie miała zresztą sobie równych i tryumfowała z utworem „Diva”. Jak się jednak okazało, tuż przed samym występem miała miejsce sytuacja, która mogła w znacznym stopniu zaważyć na wyniku reprezentacji Polski... „Taki Konkurs to straszna odpowiedzialność. Miałam przekonanie, że dopóki wszystko w zespole będzie OK, to nie ma się czego obawiać. Ale ludzie z zespołu skarżyli się do PolyGramu, że za dużo gadam i przez to tracę głos. Próba przed koncertem wypadła super, przez chwilę w zespole panowała fajna atmosfera. Ale przed samym występem Olga [Pruszkowska - przyp. red.] szepnęła mi do ucha, że wszystkie krzywdy, jakie człowiek wyrządził, spadną na niego… Nie pamiętam nawet samego występu, widziałam go tylko raz na wideo. To była klęska” – wspominała po kilku latach Renata Dąbkowska w wywiadzie. W rozmowie z portalem Eurowizja.org, przeprowadzonej w 2019 roku chwaliła natomiast organizację wydarzenia, atmosferę panującą na miejscu oraz rozmach konkursu. Porównywała go m.in. do polskich festiwali w Opolu czy Sopocie i stwierdziła, że w Birmingham nie było mowy o jakichkolwiek opóźnieniach, zaś każdy artysta traktowany był z ogromnym szacunkiem. Nie szczędziła również ciepłych słów kontrowersyjnej zwyciężczyni Eurowizji 1998 Danie International. Renata Dąbkowska zapewniła, że była oczarowana jej osobowością, aurą, jaką wokół siebie roztaczała oraz przyznała, że na miejscu jako zwycięzcę od początku wskazywano przedstawicielkę Izraela... „To była nowa rzeczywistość, skandale, plotki, jej pojawienie się zawsze budziło zainteresowanie… Chyba nigdy nie widziałam kobiety, która by tak obnosiła się z kobiecością. To było piękne i intrygujące!”, podkreślała podekscytowana. Zapewniła, że co roku ogląda transmisję Eurowizji na żywo wraz z córką i typują przy tej okazji zwycięzców. Udało im się to m.in. w 2015 i 2017 roku. View oEmbed on the source website Nagła śmierć lidera zespołu Sixteen. Rozpad zespołu Sixteen Zapewne po powrocie do kraju nastroje w zespole Sixteen były minorowe. Trudno się dziwić: oczekiwania były wobec nich spore, tym bardziej, że rok wcześniej w barwach Wielkiej Brytanii wygrał właśnie zespół. Jak się jednak wydaje, już wówczas sprawa była przesądzona i kwestią czasu pozostawało, kiedy formacja się rozpadnie. Stało się to za sprawą nagłej śmierci lidera Sixteen, Jarosława Pruszkowskiego. Zmarł na zawał serca 13. czerwca (według innych źródeł 17.) 1998 roku, miesiąc po udziale w Eurowizji, na rękach swojej małżonki. „W słoweńskie góry wybraliśmy się na urlop. Podczas wędrówki Jarek nagle zasłabł. Próbowałam mu pomóc, prosił, bym się za niego modliła. Umarł na moich rękach” – zwierzała się na łamach „Gazety Wyborczej” Olga Pruszkowska. Ta tragedia, połączona z rozwodem Renaty Dąbkowskiej i Grzegorza Kloca (również w czerwcu 1998 roku) sprawiły, że Sixteen przeszło do historii... „Od kuchni sprawy wyglądały trochę inaczej, niż o tym krzyczały nagłówki gazet. Atmosfera w zespole i moim życiu osobistym robiła się coraz mniej przyjemna. Wielkie i ważne różnice w poglądach na pewne sprawy stały się nieznośnie uciążliwe, co doprowadziło do odizolowania się mnie od reszty. Coraz trudniej się też pracowało” – tłumaczyła na swojej oficjalnej stronie internetowej piosenkarka. Czym były owe „wielkie i ważne różnice w poglądach”? Jak się wydaje, chodziło przede wszystkim o relacje panujące w grupie. W boleśnie szczerym wywiadzie dla „Gali” Renata Dąbkowska wprost nazwała pozostałych członków zespołu sektą. Mieli się sobie zwierzać z problemów, co później było wykorzystywane w zakulisowych rozgrywkach. Odpowiedzialność – według piosenkarki – spoczywała na jej koleżance z grupy... „Byli radośni, chociaż jakby odrobinę dziwni. Zaskoczyli mnie tym, że co chwila mówili o Bogu, a przed próbą odmówili zbiorową modlitwę, trzymając się za ręce. Z drugiej strony, wtedy szukałam pocieszenia, wsparcia i przyjaźni, więc imponowała mi ich postawa pełna otwartości i chęci niesienia pomocy. Szybko zaczęłam dostrzegać, jakie tam panują relacje i zależności. Zorientowałam się, że ich słabość i wiara były perfidnie wykorzystywane przez jedną osobę. Spokojnie mogę tu użyć słowa »sekta«, której mózgiem była Olga Pruszkowska” – podkreśliła. Po rozwodzie z Renatą Dąbkowska Grzegorz Kloc związał się zresztą z drugą koleżanką z zespołu. Są razem do dziś... Co działo się z członkami zespołu Sixteen po rozpadzie? Po odejściu Renaty Dąbkowskiej formacja się nie poddawała. Ster objął tym razem... były mąż niedawnej frontmenki, Grzegorz Kloc. Tak też powołano do życia Seventeen. Efekt? Mizerny. Krążek „Szalona”, wydany w 1999 roku, osiągnął 1/4 (25 tysięcy egzemplarzy) sprzedaży debiutanckiego albumu Sixteen. Gorzej było dwa lata później. Tym razem pod szyldem Sixteen – Seventeen i z płytą „Chłopak i dziewczyna” formacji udało się sprzedać zaledwie cztery tysiące kopii wydawnictwa! Choć w 2004 roku zapowiadali kolejny krążek singlem „Ulica i ty” (znów pod szyldem Seventeen), starania ponownie okazały się fiaskiem. Żaden album natomiast na rynku się nie ukazał... W 2010 był jeszcze utwór „Małe zło”, dwa lata później piosenka „2 światy”, zaś w 2013 „Nie wyprzedzaj (to ja)” oraz „Moja i twoja piosenka”. W 2008 roku Grzegorz Kloc starał się ponownie wrócić na Eurowizję, tym razem solo. Nadzieje pokładał w utworze „Don't let the fire die”. Komisja kwalifikująca piosenki do koncertu na żywo umieściła go jednak jedynie na liście rezerwowej... Ostatnią solową płytę wydał w 2018 roku. Na zdjęciu z Olgą Pruszkowską, 2020 rok. Kariera solowa Renaty Dąbkowskiej po odejściu z Sixteen. Opole, telewizja i disco polo Renata Dąbkowska miała nieco więcej szczęścia. Wróciła solo również w 1999 roku. Wydała wówczas krążek „Jedna na cały świat” i zakwalifikowała się z utworem „Czasami (zbiera się na burzę)” do opolskich Premier. Jej interpretacja urzekła widzów, dzięki czemu do domu wróciła z nagrodą publiczności. Później znowu zniknęła. Dlaczego? „Był sukces, dużo pracy. Jednak po przejściach w ostatnim roku zabrakło mi chyba siły i energii na tzw. kucie żelaza, póki... Nie było też przy mnie osób, na które mogłabym liczyć, więc koniec końców wypadłam z rynku”, tłumaczyła. Do najsłynniejszego amfiteatru w Polsce powróciła pięć lat później z piosenką „Na grosze”. Zaskoczyła wszystkich metamorfozą: nieco dłuższymi włosami z blond refleksami i bardziej drapieżnym wizerunkiem. Niestety, nie przyniosło to pożądanego efektu. Tym razem w koncercie Premier zajęła odległe 15. miejsce. Także promowany przez opolski singiel album „Bo taka jest” nie odniósł większego sukcesu... Mimo tego kilkukrotnie gościła na trasie koncertowej Lata z Radiem. Czym dziś zajmuje się Renata Dąbkowska? Tak wygląda jej życie Renata Dąbkowska nie zrezygnowała z działalności artystycznej, choć jej zawodowa droga od lat nie ogranicza się wyłącznie do muzyki. Po zakończeniu największych sukcesów z zespołem Sixteen rozpoczęła również pracę w telewizji. Prowadziła programy „Miłość od pierwszego wejrzenia” oraz „Podryw kontrolowany” na antenie Polsatu. W 2010 roku wraz z Arkiem Nawrockim, Przemysławem Knopikiem i Dariuszem Marcinkiewiczem reaktywowała zespół Dystans, w którym debiutowała jeszcze w 1991 roku. Formacja wykonuje muzykę disco polo i przez lata regularnie koncertowała, wracając na scenę także po zakończeniu pandemicznych ograniczeń. Była wokalistka Sixteen przypominała o sobie również podczas koncertów poświęconych największym przebojom lat 90. Wystąpiła m.in. podczas Top Łódź Festiwal – Legendy Polskiego Popu, gdzie wykonała dobrze znane fanom utwory „Obudź we mnie Wenus” oraz „Twoja lawa”. W 2019 roku zaprezentowała ich akustyczne wersje w studiu Radia Złote Przeboje. View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website Choć dziś znacznie rzadziej pojawia się w mediach niż w okresie największej popularności, od czasu do czasu udziela wywiadów, m.in. dla programów „Pytanie na śniadanie” i „Dzień Dobry TVN”. W jednym z nich wspominała okoliczności rozpadu Sixteen: „Zbieg okoliczności spowodował, że zespół się rozpadł. Odszedł lider (...) i lawinowo wszystko poszło w dół, zostały odwołane wszystkie koncerty. Ja się wycofałam, nagrałam kolejną płytę solową. Od moich fanów nigdy nie chciałam się odwrócić”. Podkreślała również, że ograniczenie obecności w show-biznesie wynikało przede wszystkim z doświadczeń w życiu prywatnym. „Jeżeli chodzi o media, to chyba faktycznie stało się tak, że w pewnym momencie poczułam, że jestem zapraszana głównie do tego, żeby poplotkować o byłych, o nieprzyjemnych sytuacjach. Stwierdziłam, że to mnie nie bawi” – mówiła. Poza sceną Renata Dąbkowska od lat realizuje się zawodowo jako pedagog, pracując z dziećmi ze spektrum autyzmu w jednej ze specjalistycznych warszawskich placówek. Mieszka w Warszawie i jest mamą dorosłej córki Zuzanny. Jak wielokrotnie podkreślała, studia pedagogiczne były początkowo planem awaryjnym, jednak z czasem stały się jej drugą zawodową pasją. „W momencie, w którym byliśmy na szczycie i ciągle było się tylko w hotelu i podróży, chciałam, żeby było coś jeszcze, co by mnie uzupełniło. Zawsze pociągała mnie psychologia, filozofia. Koniec końców trafiłam na drogę pedagogiki i fantastycznie się czuję” – opowiadała. Na co dzień prowadzi zajęcia z muzykoterapii oraz logorytmiki dla dzieci ze spektrum autyzmu. Jak przyznaje, praca z najmłodszymi daje jej ogromną satysfakcję i pozwala łączyć doświadczenie pedagogiczne z muzycznym. „To, co robię, nie odciąga mnie od muzyki. Na co dzień prowadzę muzykoterapię i jestem panią przedszkolanką, to sprawia, że ciągle śpiewam, gram i mogę dzielić się energią, której mam dużo” – wyjaśniała. Renata Dąbkowska nie ukrywa również, że wciąż jest otwarta na nowe wyzwania zawodowe. W przeszłości przyznawała, że otrzymywała propozycje udziału w programach telewizyjnych, takich jak „The Voice of Poland” czy „Twoja Twarz Brzmi Znajomo”. Nie kryła też, że marzy o występie w „Tańcu z Gwiazdami”, podkreślając, że taniec od zawsze był jedną z jej największych pasji. Nadal sporadycznie występuje na scenie – w 2026 roku zaśpiewała na koncercie WOŚP, który odbył się na Malcie.
Zachwycała Polskę, szturmem podbiła show-biznes. Nagle zniknęła z mediów. Tak dziś wygląda życie Natalii Lesz
Jeszcze kilkanaście lat temu Natalia Lesz była jedną z najgłośniejszych gwiazd polskiej sceny muzycznej i telewizji. Jej przeboje podbijały listy przebojów, zachwycała w "Tańcu z gwiazdami", a później nagle wycofała się z show-biznesu. Dziś wraca z nowymi projektami i nie ukrywa, że ostatnie lata całkowicie odmieniły jej życie.
Niemal dwie dekady temu Natalia Lesz święciła triumfy w polskich mediach. Jej piosenki zdobywały listy przebojów, a płyty pokrywały się złotem. W „Tańcu z gwiazdami” doszła do ścisłego finału, a rola w serialu „Tancerze” przysporzyła jej rzesze fanów. Nagle będąc u szczytu popularności… zniknęła. Zobacz, co dziś robi i jak wygląda popularna niegdyś aktorka i piosenkarka. Natalia Lesz: tak potoczyła się jej kariera Natalia Lesz przyszła na świat 27 lipca 1981 roku w Warszawie. Jako dziecko przez siedem lat uczęszczała do szkoły baletowej, a także trenowała łyżwiarstwo figurowe. W 2004 została absolwentką Wydziału Aktorskiego Tisch School of the Arts na Uniwersytecie Nowojorskim. Ukończyła również Łódzką Akademię Muzyczną, im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów na Wydziale Wokalno-Aktorskim o specjalizacji „wokalistyka estradowa”. W świadomości Polaków zaistniała w 2008 roku, kiedy wydała debiutancki album „Natalia Lesz”. Nad płytą pracowała w słonecznym Los Angeles. Płytę promowały utwory „Fall” oraz „Power of Attraction”, które podbijały listy przebojów, zarówno w Polsce, jak i na świecie. Trzy lata po premierze debiutanckiego albumu wydała kolejny pt. „That Girl”, który uzyskał status złotej płyty. Natalia Lesz jednak na samej muzyce nie poprzestała. Pomiędzy nagrywaniem kolejnych albumów, rozwijała swój talent aktorski. Jedną z najbardziej pamiętnych ról jakie miała okazję zagrać była postać studentki tańca Ingi Sawczuk w serialu „Tancerze”. Ponadto zagrała w takich produkcjach jak: „Singielka”, „Hotel 52”, „Ojciec Mateusz”, „Plebania” czy „Pierwsza miłość”. W 2008 roku wzięła udział w 8. edycji programu Taniec z gwiazdami. W parze z tancerzem Łukaszem Czarneckim doszła do ścisłego finału, zajmując wysokie drugie miejsce. Przegrała o włos z aktorką Agatą Kuleszą i partnerującym jej tancerzem Stefano Terrazzino. Pomimo wielu sukcesów w życiu zawodowym, niespodziewanie słuch o Natalii Lesz zaginął. Co stało się z popularną aktorką i wokalistką? Czytaj także: Była tuż obok, gdy życie wystawiło go na ciężką próbę. Marek i Urszula Sieroccy są razem 40 lat na dobre i na złe Natalia Lesz, „Taniec z gwiazdami”, ósma edycja, 28.09.2008 rok <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgNKxtnF-83dca72.jpg" width="1600" height="2400" alt=""30.11.2008. Natalia Lesz - wokalistka, Lukasz Czarnecki - tancerz. Final programu pt. ""Taniec z Gwiazdami"" VIII edycja. Fot. Krzysztof Jarosz / FORUM" *** Local Caption *** ###Zgoda na publikacje ON-LINE na okreslonych przez TVN warunkach: na prosbe producenta programu prosimy o wykorzystywanie zdjec z produkcji TVN w konteksie programu i udzialu osoby przedstawionej na nim. Zdjecie nie moze byc wykorzystane w negatywnym kontekscie.###,Image: 425094694, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Krzysztof Jarosz / Forum" title="Natalia Lesz, Lukasz Czarnecki" /> Łukasz Czarnecki, Natalia Lesz, plan „Tańca z gwiazdami”, 30.11.2008 rok Dlaczego Natalia Lesz zniknęła z show-biznesu? Natalia Lesz będąc u szczytu popularności postanowiła usunąć się w cień. Jak tłumaczyła w jednym z wywiadów, poświęciła się nauce. „Na to, że się trochę wycofałam, nałożyło się kilka rzeczy. Miałam szansę przemyśleć wiele spraw, wyciszyć się, ale też przypomnieć sobie, jakie są moje priorytety i na czym mi najbardziej zależy. […] Ukończyłam akademię przede wszystkim dlatego, że marzy mi się doktorat i chciałabym zacząć nad nim pracować, ale moją muzykę będzie też można usłyszeć niedługo w projekcie filmowym”, wyznała jakiś czas temu w programie „Dzień Dobry TVN”. Natalia Lesz, 45 Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, 13.06.2008 rok Co dziś robi i jak wygląda Natalia Lesz? Natalia Lesz mimo wielu zajęć nie zrezygnowała z muzyki i aktorstwa. Miała okazję zagrać w serialu TVP „Korona królów” i „Gabinet numer 5” na antenie TV4. Można było ją zobaczyć w filmie o Edwardzie Gierku, a także:„Krime Story. Love Story”, „Gdzie diabeł nie może, tam baby pośle 2”, „Mikołaj na sygnale”. A niedawno pojawiła się na planie filmu „El Paso Verse” w reżyserii Ryana Wiika. Nagrywa też kolejne utwory. Na swoim koncie ma także piosenkę Fire In The Sky nagraną z hinduskim gwiazdorem Sonu Nigamem. Natalia Lesz wyraźnie daje do zrozumienia, że nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. Artystka jakiś czas temu podkreślała, że pracuje nad wydaniem nowej płyty. Będzie to kolejny ważny etap w jej karierze po projekcie „Piosenki domowe”, za który została nominowana do Fryderyka w kategorii "Album roku muzyka dziecięca". Wokalistka sukcesywnie odsłaniała kolejne muzyczne zapowiedzi nowego wydawnictwa. Fani mieli już okazję usłyszeć single „Sny”, „Wierszem lubimy przeklinać”, „Warszawski deszcz” oraz „West End”, które pokazują nowy kierunek obrany przez artystkę. Natalia Lesz nie ukrywa, że jej twórczość przeszła wyraźną metamorfozę. „Myślę, że skręciłam w bardziej w alternatywną stronę. Gdzieś przeczytałam, że jest taki gatunek jak art pop. To muzyka inspirowana różnymi dziedzinami sztuki — malarstwem, literaturą, filmem. Każda z moich nowych piosenek w warstwie tekstowej ma w sobie, chociażby jedno słowo, które nawiązuje do którejś z form sztuki”, powiedziała w wywiadzie dla „Dziennika Polskiego”. View oEmbed on the source website Dziś Natalia Lesz nie ma wątpliwości, że kilka lat z dala od medialnego zgiełku było jedną z najlepszych decyzji w jej życiu. To właśnie ten czas pozwolił jej odzyskać wewnętrzny spokój, nabrać dystansu i na nowo odnaleźć siebie. Teraz wróciła do pracy z nową energią, świeżymi pomysłami i gotowością na kolejne zawodowe wyzwania. „Trochę więc mi to zajęło, aby wrócić do samej siebie. To ciężka praca, ale trzeba było zrobić trzy kroki w tył. Musiałam odpocząć od mediów i zrobić sobie porządek w głowie i sercu. Będąc w centrum tego zgiełku, można się łatwo pogubić”, wyznała w rozmowie z „Dziennikiem Polskim”. Natalia Lesz na polskiej premierze filmu "Nie czas umierać", Warszawa, 29.09.2021 rok Natalia Lesz: życie rodzinne. Córeczka jest jej całym światem Na co dzień artystka jest przede wszystkim mamą. A dziś patrzy na świat zupełnie inaczej niż kiedyś. W 2014 roku wraz z Adamem Maciejewskim, doczekała się córki, Alicji. Choć para przez pewien czas tworzyła zgrany duet, ich związek ostatecznie nie przetrwał. „Zmieniło się moje nastawienie do życia. Jestem starsza o parę lat, jestem mamą i zwyczajnie nie mam czasu na różne rzeczy, na które miałam kiedyś czas. Ubolewam, że moje relacje towarzyskie cierpią, od kiedy moja córcia jest na świecie, ale wzbogaciłam się ze strony życiowej, będąc mamą”, opowiadała w DDTVN. Do dzisiaj aktorka i piosenkarka starannie chroni swoje życie prywatne przed mediami. Nie afiszuje się ze swoją miłością na czerwonych dywanach, nie bierze udziału w rodzinnych sesjach dla popularnych czasopism ani nie udostępnia twarzy dziecka w mediach społecznościowych. Jedyne zdjęcia córki, które pokazuje, to te, kiedy dziecko jest odwrócone tyłem. Natalii Lesz życzymy wszystkiego dobrego, dużo miłości i kolejnych sukcesów! View oEmbed on the source website
Nieznana prawda o królu popu? Film „Michael” już przed premierą wywołuje burzę i pomija najciemniejsze wątki
Jako artysta wzbudzał podziw i szacunek, jako człowiek budził skrajne emocje. Jeśli komuś się wydaje, że o Michaelu Jacksonie powiedziano i napisano już wszystko, jest w błędzie. Pozostaje tylko jedno pytanie: Czy kiedykolwiek dowiemy się prawdy o królu popu? I czy film „Michael” chociaż spróbuje na nie odpowiedzieć?
Historia Michaela Jacksona od dekad budzi skrajne emocje – od zachwytu nad niepodważalnym geniuszem muzycznym po niepokój związany z jego życiem prywatnym i licznymi kontrowersjami. Nic więc dziwnego, że zapowiadany film „Michael”, który ma ukazać losy króla popu, już przed premierą wzbudza ogromne zainteresowanie i równie duże wątpliwości. Czy będzie to wierny portret jednego z największych artystów w historii, czy raczej wygładzona, hollywoodzka opowieść pomijająca najtrudniejsze rozdziały jego życia? Film „Michael” – kulisy produkcji, opóźnienia i zmiany scenariusza Najnowszy film o Michaelu Jacksonie „Michael” – światowa premiera jest zaplanowana na 22 kwietnia tego roku – miał się rozpocząć od sceny z najbardziej mrocznego i do dziś niewyjaśnionego rozdziału w życiu artysty. W oryginalnym scenariuszu król popu wpatruje się w swoje odbicie w lustrze, kamera rejestruje jego smutne oczy, a w tle migoczą czerwone światła policyjnego radiowozu. Jest rok 1993, dekada po sukcesie „Thrillera”, a jego twórca Michael Jackson, ten Jackson, właśnie został oskarżony o molestowanie dzieci. Tak miał się zacząć film, ale się nie zacznie. Pierwsza scena, a także inne dotyczące śledztwa w sprawie nadużyć seksualnych wobec dzieci zostały usunięte z obrazu. Powodem jest ugoda zawarta w 1994 roku z pierwszym oskarżycielem, Jordanem Chandlerem, która zabrania choćby wzmianki o nim w jakimkolwiek filmie. Ale, jak się wkrótce miało okazać, zmiany w scenariuszu nie były jedynym problemem w pracach nad filmem „Michael”. Początkowo premiera była zaplanowana na 18 kwietnia 2025 roku, ale po tym, jak słynny scenarzysta John Logan stracił dom w pożarze w Los Angeles, datę przesunięto na 3 października 2025. Wówczas również się nie udało, ponieważ kręcenie dodatkowych scen, w związku ze zmianami scenariuszowymi, wiązało się z kosztami, bagatela – 15 milionów dolarów! I tak, premiera filmu została opóźniona aż o rok. W rolę piosenkarza wcielił się jego bratanek, 29-letni Jaafar, syn Jermaine’a Jacksona. Jaafar nie zdradził rodzinie, że dostał propozycję zagrania słynnego wujka. Dla niego to aktorski debiut i od razu musiał się wcielić w tak niejednoznaczną postać. Chociaż z tego, co opowiadał w wywiadach, w pracy nad rolą skupił się przede wszystkim na morderczych treningach tanecznych. Jaafar miał szansę szkolić się pod okiem osobistych choreografów Michaela. Z tego, co możemy zobaczyć w zwiastunie filmu, udało mu się to znakomicie i do złudzenia przypomina oryginał. Wspominał również, że sceny do kultowego teledysku „Thriller” kręcono dokładnie w tej samej lokalizacji w Los Angeles, w której pracowała ekipa Michaela w 1983 roku. I nawet tej nocy, podobnie jak wówczas, była pełnia księżyca. Jaafar Jackson jako Michael – debiut i przygotowania do roli Dla Jaafara wcielenie się w rolę Michaela Jacksona brzmi jak spełnienie marzeń, ale nie wszyscy z rodziny muzyka są zachwyceni filmem. Córka piosenkarza Paris Jackson od kilku miesięcy głośno i oficjalnie krytykuje całą produkcję, a także niewłaściwe zarządzanie, a raczej marnotrawienie majątku jej ojca. Prawdziwa burza rozpętała się po wypowiedzi jednego z aktorów filmu Colmana Dominga, który powiedział, że Paris była bardzo pomocna przy pracy nad filmem. Paris Jackson opublikowała na swoim Instagramie oświadczenie, w którym odniosła się do słów odtwórcy roli Joe Jacksona: „Colmanie, nie wmawiaj ludziom, że byłam »pomocna« na planie filmu, bo moje zaangażowanie wynosi dokładnie zero procent. Czytałam pierwszą wersję scenariusza i wynotowałam, co jest w nim niezgodne z prawdą i co mi w nim nie pasuje. Nawet nie dostałam odpowiedzi z produkcji, więc zajęłam się swoim życiem. Nie moje małpy, nie mój cyrk!”. Zarzuciła także twórcom filmu, że zawiera on wiele nieścisłości i przekłamuje rzeczywistość. „Duża część filmu skierowana jest do bardzo specyficznej grupy fanów mojego ojca, którzy nadal żyją w świecie fantazji. Oni będą z niego zadowoleni. Takie filmy to czysty Hollywood. Kraina fantazji. Nie mówią prawdy, ale są sprzedawane jako prawda”. Paris poprosiła o nieangażowanie jej w dyskusję na temat filmu. Jak powiedziała, chciałaby „jedynie mieć święty spokój”. Kim naprawdę był Michael Jackson? Początki kariery i droga do sławy Historia życia największej legendy popu to rzeczywiście gotowy scenariusz na film. Trudno tylko zadecydować, czy to opowieść familijna, musical, kino akcji, thriller czy niestety horror. Oto biedna rodzina Jacksonów z niezwykle uzdolnionymi dziećmi. Wszyscy występują w zespole The Jackson 5, stworzonym i zarządzanym przez despotycznego, przemocowego ojca Joe Jacksona. Katorżnicze próby, wieczorne występy i bicie były normą. Michael nigdy nie miał zwyczajnego dzieciństwa i być może dlatego postanowił je sobie sam stworzyć w dorosłym życiu. Ale żeby móc sobie na to pozwolić, potrzebował zdobyć sławę i ogromną fortunę. Miał sześć lat, kiedy po raz pierwszy stanął na scenie, 11, kiedy ukazał się pierwszy singiel zespołu Jackson 5, 13, kiedy wydał pierwszy solowy album „Got to Be There”, i 21, kiedy to w 1979 roku rozpoczął solową karierę. Wydany wówczas album „Off the Wall” sprzedał się w 40 milionach egzemplarzy! Ale to była dopiero przygrywka do tego, co za chwilę miało nadejść. W 1982 roku Michael Jackson wydaje płytę „Thriller”, która nie tylko sprzedaje się w 110 milionach kopii, ale staje się fenomenem kulturowym i największym sukcesem komercyjnym w historii muzyki na świecie! Kolejny rekord to kultowy teledysk „Thriller”, który jednego wieczoru zdobywa aż osiem nagród Grammy! Jackson już nigdy później nie powtórzy tych sukcesów. Ale wtedy jest na szczycie, świat oszalał na punkcie ciemnoskórego artysty, który konsekwentnie tworzy swój wizerunek i własną legendę. Jego piosenki śpiewają miliony, jego teledyski stają się bardziej popularne niż kultowe filmy, jego ruchy stają się wizytówką współczesnego tańca, jego stylizacje przechodzą do historii mody, a jego twórczość przyczynia się do desegregacji w muzyce popularnej i wprowadza wielokulturowość w mediach. W 1984 roku w USA zaczęto nawet sprzedawać lalki przedstawiające Michaela, które określono jako najważniejszy symbol seksu ówczesnych czasów. Operacje plastyczne, wizerunek i pierwsze kontrowersje wokół artysty Cóż… Ręka w górę, kto nie miał wówczas plakatu Jacksona nad łóżkiem. I nie mówię tu tylko o kobietach… Pierwszy zgrzyt, a może kontrowersje, pojawiają się w roku 1987, kiedy Michael razem z reżyserem Martinem Scorsese nakręcił 13-minutowy teledysk do piosenki „Bad”. „Gdzie jest prawdziwy Michael?”, pytały nagłówki gazet. „Co się stało ze skórą artysty?”. „Nowa twarz Michaela?”. W tamtych czasach operacje plastyczne nie były na porządku dziennym, a na pewno nie tak drastyczne. Jackson tłumaczył się później, że to efekt ciężkiej choroby, bielactwa, z którą zmaga się od lat, że plamy przykrywa pod makijażem, stąd zmienione rysy. Nawiązywał też w wywiadach do tragicznego wypadku, który zdarzył się w 1984 roku na planie reklamy Pepsi. Pirotechnika odpaliła się wtedy zbyt wcześnie i głowa Michaela zapłonęła jak żywa pochodnia. Jackson trafił do szpitala z bardzo poważnymi oparzeniami skóry głowy. Podobno w wielu miejscach nigdy nie odrosły mu, bujne przecież wcześniej, włosy. Król popu – tak nazwała go po raz pierwszy jego przyjaciółka Elizabeth Taylor – zaczyna kryć się za grubą warstwą makijażu, czarnymi okularami, charakterystyczną peruką, kapeluszami i coraz dziwniejszymi stylizacjami. Coraz częściej mówiło się też o tym, że zażywanie przez Jacksona leków uspokajających i przeciwbólowych przeszło w totalne uzależnienie. Do tego doszła gigantyczna presja mediów i fanów w oczekiwaniu na kolejne hity. Mimo że płyty „Bad” (1987) i „Dangerous” (1991) sprzedały się w milionach kopii, nie sięgnęły już rekordu „Thrillera”, przez co amerykańskie media uznały je za porażkę. Michael, choć może jeszcze o tym nie wiedział, zaczął lot w dół. Błyskawiczny. Zobacz też: Premiera filmu „Michael” coraz bliżej, a kulisy zaskakują. Reakcja rodziny Jacksona mówi wszystko Neverland – życie Michaela Jacksona w świecie izolacji Potrzebował ucieczki. Spokoju i miejsca, gdzie mógłby stworzyć swój własny raj. Swój prywatny Disneyland, oddzielony od świata grubym murem. W 1988 roku kupił ranczo Neverland za 17 milionów dolarów. Ale to skromna suma w porównaniu z wydatkami na utrzymanie ogromnego terenu z zoo i kolejkami górskimi. Co roku ranczo kosztowało Michaela 10 milionów dolarów. Ale to właśnie tam, w jego wymarzonej oazie, za zamkniętymi drzwiami działy się rzeczy, które nigdy nie powinny mieć miejsca. W 1993 roku pojawiły się pierwsze doniesienia o szokujących skłonnościach artysty. Ojciec 13-letniego Jordana Chandlera, wyczuwając dziwną relację piosenkarza z jego synem, oskarżył go o wykorzystywanie małoletniego. Po wybuchu skandalu Jackson nagrał oświadczenie, w którym twierdził, że jest niewinny, a oskarżenia są absurdalne. Prawnicy wypłacili rodzicom chłopca 23 miliony dolarów, żeby tylko zamknąć temat. Ale tej sprawy uciszyć już się nie dało, chociaż Michael robił wszystko, żeby dać mediom nowy temat do plotek. Niespodziewanie w maju 1994 roku poślubił Lisę Marie Presley. O tym dziwnym małżeństwie (nigdy nieskonsumowanym, jak przyznała po latach Lisa) pisali wszyscy, ale to nie uciszyło spekulacji o niezdrowych fascynacjach Michaela dziećmi. Po półtora roku od ślubu nastąpił szybki rozwód, a po kilku miesiącach Michael poślubił Debbie Rowe, asystentkę swojego dermatologa. Z tego związku urodziła się dwójka dzieci – Prince i Paris. Małżeństwo przetrwało tylko dwa lata, a dzieci pozostały pod wyłączną opieką ojca. Debbie zrzekła się praw rodzicielskich za osiem i pół miliona dolarów. Ostateczny cios, który Michael zadał sobie sam, padł w filmie dokumentalnym „Living with Michael Jackson” w 2003 roku podczas wywiadu z dziennikarzem Martinem Bashirem. W pewnym momencie rozmowy wyznał z rozbrajającą szczerością, że dzieli łóżko z dziećmi, które odwiedzają go w posiadłości Neverland i że jest to najpiękniejsza rzecz na świecie! To był totalny szok dla świata i nokaut dla Michaela. Został aresztowany w 2003 roku. Sprawa ciągnęła się dwa lata, a Jackson posłusznie stawiał się na każdej rozprawie. W 2005 roku został uniewinniony, ale po tej historii już nigdy się nie podniósł. I zamiast na nowo podbić świat, odsunął się od niego, stając się zamkniętą, przerażającą karykaturą siebie sprzed lat. Michael Jackson – ostatnie lata życia, długi, uzależnienie i śmierć króla popu Ostatnie lata życia artysty to nieustająca walka z dłużnikami i procesy sądowe, które kończyły się nie tylko wypłatami potężnych odszkodowań, ale również załamaniem nerwowym gwiazdora. Fala oskarżeń, która spłynęła na Jacksona od dawnych przyjaciół, bardzo go podłamała. Do samego końca utrzymywał, że jest niewinny i że wszystko to absurdalne pomówienia. Przez całe swoje życie był uzależniony od leków – opioidów i bardzo silnych substancji przeciwbólowych. Michael posiadał 19 fałszywych tożsamości, wyłącznie po to, żeby móc dostawać silne leki, bez których nie mógł funkcjonować. Pod koniec życia musiał sprzedać wszystko, co kochał: ranczo Neverland i prawa do utworów Beatlesów za 100 milionów dolarów. Ale to i tak nie wystarczyło na spłatę zaciągniętych zobowiązań. Jak to możliwe, że legendarny król popu, najlepiej sprzedający się artysta solowy w historii, rekordzista, jeśli chodzi o liczbę zdobytych nagród muzycznych i fenomenalnych tras koncertowych, mógł mieć 500 milionów długów? Może właśnie dlatego zdecydował się powrócić na scenę. Kiedy w marcu 2009 roku zapowiedział trasę koncertową „This Is It”, która miała być ostatnią w jego karierze, fani oszaleli z radości, a serwery padły. W dwie godziny rozeszło się milion biletów! Niestety tej ostatniej trasy nie doczekał. Brał udział w próbach, nawet dzień przed śmiercią był na treningu. Chociaż na nagraniach z przygotowań widać, że to już nie jest ten słynny Michael, tylko zmęczony, zamknięty w sobie i schorowany człowiek. Tej nocy po powrocie do domu nie mógł zasnąć. Poprosił swojego prywatnego lekarza Conrada Murraya o podanie „mleka” – tak nazywał rozcieńczony propofol. 25 czerwca 2009 roku doktor Murray podał Jacksonowi silne środki znieczulające, co spowodowało śmierć piosenkarza. Murray został oskarżony i uznany za winnego nieumyślnego zabójstwa swego pacjenta oraz skazany na cztery lata więzienia. Czy istniała wówczas jakakolwiek szansa na uratowanie Michaela przed śmiercią i przed ekstremalnym uzależnieniem od leków? To pytanie trzeba dodać do kolekcji tych, na które nigdy nie znajdziemy odpowiedzi. Wiadomo jednak, że cały czas nazwisko Michael Jackson przynosi gigantyczne pieniądze. Mimo że Jackson zmarł, pozostawiwszy 500 milionów długu, to jego spadkobiercy zarobili od tego czasu ponad trzy miliardy dolarów dzięki korzystnym umowom. Kasowym hitem okazał się musical „MJ” na Broadwayu, z którego dochód przekroczył 300 milionów dolarów. Według prognoz film „Michael” zarobi w kinach w USA ponad 55 milionów dolarów, co przebiłoby hit „Bohemian Rhapsody” o Freddiem Mercurym, którego dochód wyniósł 51 milionów. Studio Lionsgate liczy, że „Michael” ma szansę zgarnąć na całym świecie co najmniej 700 milionów. Nie przebije to największych kinowych hitów, których dochody sięgają trzech miliardów. Chociaż, gdyby film nie był tylko hagiografią… Wprawdzie reżyser filmu Antoine Fuqua, twórca hitów „Dzień próby” czy „Bez litości”, zapowiada, że „Michael” to opowieść pełna emocji, pasji i muzyki, krytycy są sceptyczni. Dwa lata temu świat czekał na film o Amy Winehouse. „Back to Black”, fabularna opowieść o charyzmatycznej brytyjskiej wokalistce, została nazwana „upudrowaną autodestrukcją”, która przyniosła legendzie zmarłej artystki więcej szkody niż pożytku. Jak będzie tym razem? Historia Michaela Jacksona wciąż czeka, by ktoś ją odkrył i przedstawił światu. Kim naprawdę był król popu? Czy się kiedykolwiek dowiemy? Czytaj też: Złożyli mu wyjątkowy hołd. Synowie Michaela Jacksona pojawili się na premierze filmu o ojcu. U ich boku zabrakło jednej osoby View oEmbed on the source website
Był hitem lat 80. O tej poruszającej balladzie Polacy już zapomnieli. A szkoda
„Suddenly” Billy’ego Oceana to poruszająca ballada o miłości. Jej wykonawca do dziś bardziej kojarzony jest jednak z utworem „Caribbean Queen (No More Love on the Run)”. A szkoda, bo jego repertuar ma o wiele więcej do zaoferowania. Poznaj wyjątkową historię jego zapomnianego hitu.
W latach 80. Billy Ocean tworzył muzyczne perełki, które trafiały prosto w serca słuchaczy. Wśród jego przebojów znalazła się ballada „Suddenly” – utwór pełen emocji, który choć dziś nieco zapomniany, miał ogromny wpływ na dalszą twórczość artysty i stał się inspiracją do stworzenia kolejnego przeboju. Jakiego? Poznaj tę niezwykłą historię! Billy Ocean – gwiazda muzyki lat 80. Billy Ocean, urodzony 21 stycznia 1950 roku na Trynidadzie, zasłynął jako jeden z najpopularniejszych piosenkarzy lat 80. Od dziecka wykazywał duży talent, był uzdolniony, muzykalny. W wieku ośmiu lat przeniósł się z rodziną do Wielkiej Brytanii, gdzie już jako nastolatek występował w londyńskich klubach nocnych. Równolegle pracował jako krawiec na słynnej Savile Row. Jego muzyczna kariera nabrała rozpędu w 1976 roku (wówczas przybrał znany do dziś pseudonim), kiedy singiel „Love Really Hurts Without You” zdobył 2. miejsce na brytyjskich listach przebojów, zaś w Stanach Zjednoczonych znalazł się w TOP20. W kolejnych latach wydał takie hity, jak „Caribbean Queen (No More Love on the Run)” – za który otrzymał nagrodę Grammy – oraz „Get Outta My Dreams, Get into My Car” i „When the Going Gets Tough, the Tough Get Going”. Czytaj także: To hymn PRL-u, mało kto wie, jaką tajemnicę skrywa. W latach 80. nie miał sobie równych Geneza ballady „Suddenly” W 1984 roku Billy Ocean nagrał album „Suddenly”, który był jego pierwszym projektem w ramach współpracy z Jive Records. Jednym z utworów, który znalazł się na krążku, była tytułowa ballada „Suddenly”. Powstała ona we współpracy z Keithem Diamondem – producentem pochodzącym, podobnie jak Ocean, z Trynidadu. Obaj artyści poznali się dopiero w USA, gdzie zdecydowali się połączyć siły i stworzyć muzykę pełną emocji i głębi. Nietuzinkową, z duszą, budzącą zainteresowanie. „Suddenly” to ballada o miłości – pełna tęsknoty, nadziei i refleksji. Choć utwór osiągnął sukces w latach 80., dziś jest mniej znany szerszej publiczności. A szkoda – to jedna z najpiękniejszych kompozycji Oceana, wymowna, oddająca ducha tamtych lat. I budząca nostalgię. Czytaj także: To rockowy hymn lat 80. Mało kto wie, kim była tytułowa bohaterka. A jednak View oEmbed on the source website Emocje, które tworzą hity Mało kto wie, że piosenka „Suddenly” miała duży wpływ na powstanie kolejnego przeboju Billy’ego Oceana – „There’ll Be Sad Songs (To Make You Cry)” z 1986 roku. Inspiracją do stworzenia tego drugiego utworu była prawdziwa historia, którą opowiedziała żona współautora piosenki, Barry’ego Eastmonda. Pewna kobieta, będąca na imprezie zorganizowanej przez nowego partnera, usłyszała w radiu „Suddenly”. Piosenka ta przywołała wspomnienia o byłym chłopaku i doprowadziła ją do łez. To poruszające zdarzenie zainspirowało Eastmonda i Oceana do stworzenia utworu o podobnej sile emocjonalnej. Czuli w niej potencjał i nie pomylili się. Mieli intuicję i wyczucie. Czytaj także: Ten hit lat 90. powstał w zaledwie trzy minuty. Mało kto wie, że został napisany w kuchni Teledysk do „Suddenly” – prostota i emocje Teledysk do „Suddenly” nie potrzebował efektów specjalnych ani wyszukanej scenografii. Jego siła tkwiła w prostocie. To podkreślało wymowę emocjonalną ballady. Skoncentrowany na emocjach, przedstawiał Billy’ego Oceana w intymnym, romantycznym otoczeniu, gdzie światło, cienie i mimika odgrywały kluczową rolę. Wideo idealnie podkreślało melancholijny klimat ballady i przekaz tekstu. Zapomniany hit? Choć „Suddenly” była ważnym utworem w karierze Billy’ego Oceana, nie zdobyła takiej popularności, jak inne jego single – m.in. „Caribbean Queen”, „There’ll Be Sad Songs” czy „Get Outta My Dreams”. Co ciekawe, te największe hity Oceana miały tytuły składające się dokładnie z ośmiu słów. „Suddenly” – jako tytuł krótszy – być może nie przyciągnął uwagi w takim samym stopniu. To jednak nie umniejsza jego wartości artystycznej i emocjonalnej... Warto sobie o niej przypomnieć. Jak dziś wygląda muzyk? Możesz zobaczyć poniżej. Czytaj także: Ten hit lat 90. rzucił Sopot na kolana. Mało kto wie, że poruszająca ballada powstała we śnie
Sława, łzy i niespodziewane odejście. Ostatni, smutny rozdział historii De Su
Zespół De Su błyskawicznie zdobył popularność i serca słuchaczy, ale ich muzyczna kariera była równie krótka, co intensywna. Przebój „Życie cudem jest” wyniósł je na szczyty list przebojów w latach 90., jednak z czasem artystki zaczęły podążać własnymi drogami. Zmiany w składzie i nowe życiowe priorytety sprawiły, że grupa zakończyła działalność. Czym obecnie zajmują się byłe wokalistki? [Ostatnia aktualizacja: 18.04.2025] Fenomen zespołu De Su – od wielkich przebojów po marzenia o Eurowizji Historia De Su rozpoczęła się w lutym 1993 roku, kiedy to Małgorzata „Margo Su” Pruszyńska zdecydowała się stworzyć żeńską formację wokalną. Inspiracją była brytyjska grupa Eternal, która właśnie wtedy święciła triumfy na scenie muzycznej. Pozostałe przyszłe członkinie – Daria Druzgała, Beata Kacprzyk oraz Anna Mamczur – Pruszyńska poznała podczas wspólnej pracy przy musicalu „Metro” w warszawskim Teatrze Buffo. W pierwotnym składzie De Su znajdowały się cztery wokalistki, jednak Anna Mamczur dość szybko zdecydowała się odejść. Zyskała jednak rozpoznawalność dzięki występom w popularnym programie telewizyjnym „MdM, czyli Mann do Materny, Materna do Manna”. Reszta artystek stworzyła tercet, który nie tylko współpracował z zespołem De Mono, ale również brał udział w nagraniach chórków do albumu „Elf” zespołu Varius Manx. To właśnie wtedy nawiązały współpracę z Robertem Jansonem. Wspólne działania zaowocowały wydaniem debiutanckiej płyty w 1996 roku. Ich występ podczas koncertu Debiuty na festiwalu w Opolu otworzył im drzwi do wielkiej kariery. Singiel „Życie cudem jest” stał się prawdziwym hitem, podbijając listy przebojów w całej Polsce. Choć kolejne utwory – „Kruchego świata echem” i „Era wodnika” – nie powtórzyły sukcesu debiutu, to album osiągnął imponujący nakład ponad 100 tysięcy egzemplarzy, zdobywając status złotej, a według niektórych źródeł nawet platynowej płyty. Zamiast jednak wykorzystać popularność i dalej rozwijać karierę, członkinie zespołu zdecydowały się na przerwę. Wróciły dopiero po dwóch latach z drugim albumem zatytułowanym „Uczucia”. Promujące go utwory „Właśnie stajesz się”, „Dzikość wina” oraz „Imago Mundi” nie zdołały jednak powtórzyć wcześniejszych sukcesów. W tym samym czasie, w 1998 roku, De Su zgłosiły swoją kandydaturę do reprezentowania Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji. Spekuluje się, że propozycją była piosenka „Imago Mundi”. Ostatecznie jednak zespół przegrał wewnętrzne eliminacje z grupą Sixteen. Czytaj także: Oskarżenia o bycie sektą, Eurowizja, nagła śmierć lidera. Dziwna historia zespołu Sixteen View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgLzng4w-82a3766.jpg" width="2134" height="1581" alt="Zespol De Su ze Zlota Plyta; n/z (od lewej) Daria Druzgala, Malgorzata Pruszynska, Beata Kacprzyk. UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx,Image: 427954125, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN, Model Release: no, Credit line: Studio69 / Studio69 / Forum" title="Zespol De Su ze Zlota Plyta" /> Zespół De Su: Daria Druzgała, Małgorzata Pruszyńska, Beata Kacprzyk, 1996 rok Rozpad De Su – świąteczny przebój i ostatnia próba reaktywacji W 2000 roku zespół De Su powrócił z nowym składem i kolejnym przebojem. Do formacji dołączyła Katarzyna Rodowicz, a wydany w tym czasie singiel „Kto wie?” szybko zdobył popularność, stając się jednym z najczęściej odtwarzanych utworów świątecznych w polskich rozgłośniach radiowych. Choć utwór odniósł sukces, był on jednocześnie zapowiedzią nadchodzących zmian i powolnego końca grupy. Niedługo po premierze piosenki zespół opuściła Beata Kacprzyk, która zdecydowała się skupić na życiu osobistym – wówczas spodziewała się dziecka. Niebawem z De Su odeszła również Daria Druzgała, która przyjęła propozycję współpracy z teleturniejem „Gra w przeboje” emitowanym przez RTL 7. W ten sposób zakończył się pierwszy etap działalności zespołu. Małgorzata Pruszyńska, założycielka grupy, próbowała tchnąć nowe życie w projekt, reaktywując go pod nazwą 2Su. Nowy duet tworzyły Pruszyńska i Katarzyna Rodowicz. Wspólnie nagrały dwa single – premierową piosenkę „Jedna dzika noc” oraz nową wersję hitu „Kto wie?”. Mimo tych starań, reaktywacja nie zyskała uznania, a formacja ponownie zakończyła działalność. Pruszyńska jeszcze próbowała swoich sił solo, wydając singiel „Nie jestem aniołem”, który niestety nie spotkał się z większym odzewem. Tym samym zakończyła się historia zespołu, który przez kilka lat wyznaczał rytm polskiego popu. Co dziś robią jego dawne członkinie? Czytaj także: Alicja Janosz zachwyca! Tak zmieniła się zwyciężczyni pierwszej edycji Idola <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img6rbj1q-fad4622.jpg" width="2445" height="1600" alt="Opole, 06.1996. XXXIII Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, n/z zespol De Su.,Image: 429003969, License: Rights-managed, Restrictions: UWAGA!!! Cena minimalna dla publikacji w prasie i ksiazkach - 200 PLN xxxx, Model Release: no, Credit line: Darek Majewski / Forum" title="De Su w Opolu, 1996" /> Zespół De Su: Daria Druzgała, Małgorzata Pruszyńska, Beata Kacprzyk, festiwal w Opolu, czerwiec 1996 roku Zespół DeSu, 1998 rok Beata Kacprzyk, Daria Druzgała, Małgorzata Pruszyńska - co dziś robią członkinie DeSu? Daria Druzgała po opuszczeniu DeSu nie zniknęła z show-biznesu. Widzom dała się poznać poprzez program „Wszystko gra”, emitowany na antenie RTL7. Następnie współpracowała z Krzysztofem Skibą – razem prowadzili „Przebojową Łódź Podwodną” na antenie TVP. Warsztat wokalny szkoliła również w Teatrze Roma, zaś obecnie jest zastępczynią dyrektora w Polskim Radiu Dzieciom. Chętnie przyjmuje również zadanie oceniania młodych adeptów sztuki wokalnej w konkursach. Kilka lat temu pracowała także jako producentka w Alvernia Studio pod Krakowem. Beata Kacprzyk śpiewanie porzuciła dla... aktorstwa! Jej twarz widzowie kojarzyć mogą z takich seriali, jak „Komisarz Alex”, „Usta usta” czy „Samo życie”. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie i przez jakiś czas była związana ze stacją Polsat. Na antenie prowadziła program muzyczny. Wystąpiła również w spektaklu Teatru TrzyRzecze w Białymstoku „Błazenada”, w którym zagrała jedną z dwóch równorzędnych głównych ról. Śpiewała w nim piosenki uznanych w Polsce artystów, takich jak Grzegorz Ciechowski, Anna Jantar czy Bajm w zupełnie nowych interpretacjach. W 2018 roku była jedną z jurorek w programie Polsatu „Śpiewajmy razem. All together now”. Małgorzata Pruszyńska, czyli założycielka DeSu, próbowała po rozpadzie formacji kontynuować karierę wokalną. Wydała nawet w 2003 roku album „Nieuziemiona” pod pseudonimem Margo Su. Nie odniósł on jednak sukcesu, więc wokalistka podjęła decyzję o wyjeździe do Niemiec. Tam rozwijała karierę aktorską. Co ciekawe, w 2018 roku za pośrednictwem profilu na Facebooku wyznała, że bardzo chętnie reaktywowałaby kultową formację, by wyruszyć z nią w trasę koncertową, poprzedzoną wydaniem płyty. Dlaczego nie jest to możliwe? Według niej, przez... Darię Druzgałę. „Daria to jest nasz problem, bo ona chce pozostać w pamięci jako ta najpiękniejsza”, ujawniła Małgorzata Pruszyńska. Zwierzyła się również, że debiutancki album De Su pokrył się platyną, jednak nigdy nie otrzymała tego odznaczenia. Podjęła nawet próbę zmiany takiego stanu rzeczy i nawiązała kontakt z wytwórnią, która ma prawa do tego materiału. Usłyszała wówczas, że „było to sto lat temu, a może platynowe lata temu i nikogo to już dziś nie obchodzi”. „Życie cudem jest” było platynową płytą, której nigdy mi nie wręczono, a mam dość dużo miejsca na ścianie”, żartowała. Stwierdziła także gorzko, że złotej płyty za drugi wydany krążek również nigdy nie otrzymała. „My mamy gdzieś polskich wykonawców”, podkreśliła. 17.04.2025 roku dotarły do nas smutne wieści o śmierci Małgorzaty Pruszyńskiej. Założycielka grupy odeszła w wieku 60 lat. Czytaj także: Były ikonami popkultury i podbijały świat. Czym teraz zajmują się słynne Spice Girls? Plan serialu TVP „1920. Biało czerwone”, 02.09.2010 rok, Wojciech Zieliński, Danuta Stenka, Karolina Chapko, Maciej Nawrocki, Olgierd Łukaszewicz, Beata Kacprzyk (na górze po prawej stronie, w stroju pokojówki)
Kim jest JoJo Siwa? Podbiła Amerykę, teraz marzy o reprezentowaniu Polski na Eurowizji
Piosenkarka o polskich korzeniach ma jeden cel i nic jej nie powstrzyma!
JoJo Siwa to jedna z najbardziej kontrowersyjnych piosenkarek młodego pokolenia. W ostatnim czasie zrobiło się o niej głośniej w naszym kraju — wszystko za sprawą utworu wpisującego się w nurt disco polo, a następnie odważnym wyznaniu o... Eurowizji. Czy gwiazda z Ameryki ma szansę podbić serca Polaków? JoJo Siwa podbija Polskę. Marzy o Eurowizji 21-letnia JoJo Siwa, która na swoim TikToku zgromadziła ponad 45 mln fanów, od kilku tygodni z zapałem opowiada widowni o swoich polskich korzeniach po stronie ojca. Wszystko zaczęło się jednak od najnowszego utworu gwiazdy, zatytułowanego "Yesterday's Tomorrow's Today", którego melodia przypomina piosenki z nurtu rodzimego disco polo. Krótko po wychwyceniu tego zabawnego zbiegu okoliczności Polacy zasypali Joelle (to prawdziwe imię JoJo — red.) prośbami, by ta zdecydowała się reprezentować nasz kraj w Eurowizji w 2025 roku. Przeważająca ilość komentarzy przybrała formę żartu, jednak pomysł przypadł młodej gwieździe do gustu. Nie tylko przyleciała z mamą do Polski, ale również cała jej aktualna działalność w mediach społecznościowych obraca się wokół wspomnianego tematu. JoJo Siwa zaśpiewała m.in. swój hit "Karma" tłumacząc go na język polski: Karma to s*ka. Powinnam była wiedzieć lepiej. Donatan z kolei potwierdza, że piosenkarka z Ameryki ma spotkać się z nim w celach muzycznych. "Miło mi, że JOJO SIWA przylatuje do Polski skonsultować się z CLEO i ze mną odnośnie do udziału w Eurowizji. JOJO chce tam wjechać po Słowiańsku więc z przyjemnością przeszkolimy — MY WIEMY JAK!" — napisał. Współpracę zaproponowała jej również Blanka, która reprezentowała Polskę w Konkursie w 2023 roku. Telewizja Polska reaguje na zapowiedzi JoJo Siwy Wygląda zatem na to, że JoJo nie odpuści tak łatwo udziału w kultowym Konkursie, a medialny szum wokół jej osoby to świetna okazja do autopromocji. Nieco innego zdania jest Telewizja Polska, która wydała komunikat w sprawie coraz śmielszych zapowiedzi amerykańskiej artystki. "Odnosząc się do licznych pytań w sprawie przygotowań Telewizji Polskiej do Konkursu Piosenki Eurowizji 2025, informujemy, że Telewizja Polska nie prowadzi żadnych rozmów z artystami w tej sprawie i nie podjęła jeszcze żadnych decyzji na temat udziału w Konkursie" — czytamy. CZYTAJ TAKŻE: Śpiewa o nim w piosenkach, ale rzadko mówi o nim publicznie. Mąż Sanah ma również muzyczny talent Kim jest JoJo Siwa? Jojo Siwa (właśc. Joelle Joanie Siwa) urodziła się 19 maja 2003 roku w Omaha. Sławę zyskała jako dziecko, występując w programie "Taniec. Starcie małych gigantów", a następnie "Dance Moms", gdzie występowała wraz z mamą. W 2017 roku podpisała kontrakt ze stacją Nickelodeon, której gwiazdą stała się w błyskawicznym tempie. To wtedy kariera JoJo nabrała rozpędu. Zaczęła pojawiać się w różnych programach, nawiązywała kolaboracje z innymi gwiazdami, tworzyła również własną muzykę i prowadziła kanał na YouTube. Fani na całym świecie kupowali produkty sygnowane jej nazwiskiem — w tym charakterystyczne kokardy, które były nieodłącznym elementem wizerunku młodej artystki. Według informacji z tego roku ozdoby sprzedały się w ilości ponad 80 mln sztuk! W 2020 roku JoJo Siwa znalazła się na liście 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie stworzonej przez tygodnik "Time". Kilka miesięcy później ogłosiła, że jest częścią środowiska LGBTQ+, ostatecznie robiąc coming out jako lesbijka. W 2021 roku magazyn "Fast Company" umieścił ją na liście Queer 50. Zmiana wizerunku JoJo Siwy W ostatnim czasie fani obserwują drastyczną zmianę w wizerunku ulubienicy. Na początku 2024 roku JoJo Siwa zdecydowała się zerwać z łatką "gwiazdy dziecięcej", co przypieczętowała wypuszczeniem utworu "Karma" z kontrowersyjnym tekstem oraz tańcem, który stał się obiektem żartów w sieci. SPRAWDŹ TEŻ: Ich bajkowy związek legł w gruzach, nie ma mowy o powrocie. Jennifer Lopez i Ben Affleck biorą rozwód View oEmbed on the source website Źródło: Plejada.pl, Eska.pl, Natemat.pl
Beyoncé skradła show na Super Bowl…w reklamie!
Gwiazda w nietypowy sposób zapowiedziała premierę swojego najnowszego albumu
Oprócz finałowego meczu futbolu amerykańskiego i spektakularnych występów znanych gwiazd, podczas Super Bowl oglądamy także reklamy, które co roku biją rekordy popularności. Okazję tę wykorzystała Beyoncé, która postanowiła zapowiedzieć w ten sposób swój najnowszy album! ZOBACZ TAKŻE: Taylor Swift stawia na drapieżny look podczas meczu Super Bowl Beyoncé zapowiada premierę nowego albumu Dopiero co zakończyła się światowa trasa koncertowa artystki, promująca płytę "Renaissance”. Spektakularny projekt zwieńczony został filmem "Renaissance: A Film by Beyonce”, który podsumował przygotowania i kulisy całego tournée. Niedługo musieliśmy czekać na kontynuację sukcesu. Beyoncé rozpoczęła już promocję swojego kolejnego albumu! Beyoncé promuje swój nowy album na Super Bowl Reklama „Act II” pojawiła się podczas jednego z najchętniej oglądanych w amerykańskiej telewizji wydarzenia - Super Bowl. Nic dziwnego, że koszty spotów reklamowych sięgają wtedy kilku milionów dolarów. Na jednym z nich w tym roku ukazała się Beyoncé, która powiedziała o nadchodzącej premierze nowej płyty. Dwa nowe hity Beyoncé już w sieci! W spocie amerykańskiego operatora sieci artystka ukazuje się w różnych odsłonach, na koniec zaś informuje o nowej muzyce, która niebawem ma się pojawić. Niedługo po emisji reklamy w mediach pojawiły się dwie nowe piosenki z najnowszego albumu: „TEXAS HOLD ’EM” i „16 CARRIAGES”. Pozostałe utwory zaś mają się ukazać 29 marca. CZYTAJ TEŻ: Trendy 2024: ponadczasowa czerwień! Czas na przedłużenie jej popularności Nowy album Beyoncé w stylu country Patrząc na zdjęcia promujące „Act II” widzimy wiele nawiązań do stylu country i Teksasu, skąd pochodzi artystka. Może wskazywać to na charakter jej najnowszych piosenek. Z pewnością w takim klimacie utrzymana jest nieco sentymentalna „16 CARRIAGES”, jak i „TEXAS HOLD ’EM”, w której słyszymy charakterystyczne gitarowe rytmy i skrzypce w tle. Na instagramie zaś możemy zobaczyć Beyoncé promującą najnowszy album w kapeluszu kowbojskim i koszuli z charakterystyczną wstążką przy kołnierzu. Czekacie na kolejne piosenki z najnowszego albumu „Act II” Beyoncé?
Pet Shop Boys na jedynym takim koncercie w Polsce! Poznaj szczegóły
To będzie naprawdę spektakularne i wyjątkowe widowisko...
Zespół PET SHOP BOYS wystąpi 3 lipca 2024 roku na warszawskim Torwarze w ramach trasy koncertowej „DREAMWORLD The Greatest Hits Live”. Będzie to jedyny występ duetu w Polsce w przyszłym roku. Bilety w sprzedaży są dostępne POD TYM ADRESEM. „Dreamworld: The Greatest Hits Live” to pierwsza trasa Pet Shop Boys z największymi hitami, określana jako najbardziej udana w historii zespołu. Koncerty w latach 2022 i 2023 okazały się wielkim sukcesem, a do tego zebrały znakomite recenzje. „The London Evening Standard” opisał występ Pet Shop Boys w London O2 Arena jako „ekscytującą prezentację 40 lat świetności”, podczas gdy „The Times” stwierdził, że londyński show był „mądry, stylowy, czasem przejmujący, często ekscytujący”. Z kolei „The Telegraph” wyraził się o koncercie jako o „eleganckiej, nostalgicznej uczcie”, a „Metro” podsumowało, że było to „niezwykle radosne świętowanie”. Pet Shop Boys tworzą dzisiaj Neil Tennant i Chris Lowe. Zespół został wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa jako duet odnoszący największe sukcesy w historii brytyjskiej muzyki. Od czasu podpisania kontraktu z Parlophone Records w 1985 roku, nagrali 22 hity, które znalazły się w pierwszej dziesiątce europejskich przebojów, a cztery z nich zostały utworami numerem jeden. Do największych przebojów PSB należą: “West End Girls", “Suburbia”, "It's a Sin", "What Have I Done to Deserve This?", "Rent", "Always on My Mind", "Heart", "Domino Dancing" i "Go West”. Duet wydał w sumie 14 albumów studyjnych, z których wszystkie znalazły się w pierwszej dziesiątce w Wielkiej Brytanii i osiągnęły wysokie miejsca na listach przebojów na całym świecie. W ostatnich latach zespół Pet Shop Boys był gwiazdą wielu największych festiwali na świecie, w tym Roskilde, Corona Capital Mexico City, Electric Picnic Ireland, Sonar Barcelona, Primavera Barcelona, Way Out West Sweden, BBC Radio 2 Live in Hyde Park. W 2022 roku duet wystąpił przed ogromną publicznością na scenie festiwalu w Glastonbury, na której wcześniej prezentował się w 2010 roku. Podczas swoich występów na żywo Pet Shop Boys stworzyli oryginalny styl popowego teatru muzycznego, współpracując z reżyserami, projektantami i artystami. Zaliczają się do nich: Derek Jarman, David Alden i David Fielding, Zaha Hadid, Sam Taylor-Wood, Es Devlin i Tom Scutt. Jako autorzy, producenci i twórcy remiksów, Neil i Chris współpracowali z szerokim gronem artystów, takich jak: Dusty Springfield, Lady Gaga, Liza Minnelli, Blur, Madonna, David Bowie, Yoko Ono, The Killers, Girls Aloud, Paul Weller i Noel Gallagher. Koncert Pet Shop Boys odbędzie się 3 lipca 2024 roku w COS Torwar w Warszawie. Bilety na wydarzenie są dostępne POD TYM ADRESEM.
Przed laty zaśpiewała brawurowo „Noc z Renatą” i porwała do tańca całą Polskę. Co robi dzisiaj Renata Zarębska?
Na początku lat 90. wszyscy śpiewali: „Cały świat oddałbym za tę noc z Renatą / Cały świat za tę noc z Renatą / Na loterię los i w San Francisco złoty most…” Piosenka nieoczekiwanie stała się wielkim przebojem. Ludzie pamiętają i lubią ją do dzisiaj. W komentarzach na Youtubie ktoś napisał: „Słuchałem jej znowu w 2019 i posłuchałbym w 3019”. Renata Zarębska z nikomu nieznanej dziewczyny stała się gwiazdą. Na estradzie towarzyszyli jej młodzi aktorzy - Wojciech Malajkat i Piotr Polk, którzy śpiewali i wykonywali efektowny, jak na tamte czasy, układ taneczny. Wydawało się, że ten estradowy występ otworzy Renecie Zarębskiej drzwi do wielkiej kariery, bo stała się objawieniem. Miała urodę hollywoodzkich gwiazd, masę wdzięku, świetnie śpiewała. Ale po kilku latach gdzieś zniknęła. Jak potoczyły się jej losy? Kim jest Renata Zarębska? Próbowała swoich sił w aktorstwie Renata Zarębska urodziła się w 1965 roku w niewielkiej wsi Hutki koło Częstochowy. Dorastała w pięknie położonym Ustroniu Morskim. Zawsze chciała śpiewać. Zadebiutowała na Festiwal Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu w jakiejś okropnej śpiewogrze „Znad Wisły”. W tym samym 1982 roku jako 17-latka zagrała w filmie Janusza Kidawy „Jest mi lekko”. Historii o dziewczynie, która spotyka w pociągu młodego, tajemniczego chłopaka, grał go Piotr Probosz. Zarębska nie lubiła tego filmu, czy siebie w tym filmie i jak mówiła, dla pokuty postanowiła zdawać do Szkoły Teatralnej. Dostała się do Krakowa, gdzie traktowana była jako przyszła amantka. A potem przeniosła się do Warszawy, gdzie Aleksandra Śląska zobaczyła w niej aktorkę komediową i zasugerowała zmianę wizerunku. Będąc jeszcze na studiach w Krakowie, Renata Zarębska zagrała w filmie Janusza Zaorskiego „Do domu” wg. scenariusza Wiesława Dymnego. Zobacz też: Małgorzata Niemirska dwa razy wychodziła za mąż, jej pierwszym wybrankiem był aktor Andrzej Makowiecki Na trzecim roku wygrała casting do filmu „Królewskie sny” w reż. Grzegorza Warchoła. Grała 17-letnią Zofię „Sońkę” Holszańską, którą wydano za mąż za 70-letniego króla Władysława Jagiełłę. W tej roli wystąpił podziwiany przez nią Gustaw Holoubek. „To było wyzwanie występować u boku tak wielkiego aktora. Byłam dumna, że razem pracowaliśmy”, wspominała. Zebrała bardzo dobre recenzje, podobała się też autorowi scenariusza, którym był znany pisarz Józef Hen. Potem na estradzie chyba nikt nie skojarzył jej z tą rolą. Renata Zarębska: sukces w Opolu Pomysłodawcą jej występu w Opolu w 1990 roku był Jan Pietrzak, bardzo wtedy popularny ze swoim kabaretem „Pod Egidą”. Słowa do „Nocy z Renatą” napisała sama Agnieszka Osiecka i jak zwykle trafiła w punkt, muzyka była dziełem Andrzeja Rutowskiego. Pierwsza wersja piosenki nie podobała się Renacie Zarębskiej. Podobno Agnieszka Osiecka była zaskoczona, powiedziała, że chętnie pozna kogoś, kto nie chce śpiewać jej piosenki. Ale, gdy obie się spotkały, polubiły się. Renata Zarębska wystąpiła na koncercie Agnieszki Osieckiej „Kobiety mojego życia”. Zaśpiewała tam „Ten mały dreszcz zachęty”. Piosenkę, w której wyznawała, że jest miłością od stóp do rzęs i jedyne, co umie, to w „miłosne szachy grać i więcej, więcej nic". Bardzo dobrze się czuła w bezpośrednim kontakcie z publicznością, występowała w kabarecie Pod Egidą, ćwicząc swoje komediowe zdolności, koncertowała. Zobacz też: Mariusz Dmochowski uchodził za kobieciarza. Ale nie mógł żyć bez żony, Aleksandry Stała się bardzo popularna. Jej nazwisko łączono m.in. ze Zbigniewem Wodeckim, tym bardziej że spotykali się prywatnie, nie tylko na estradzie. Zaśpiewali nawet razem piosenkę „Ogórki małosolne”, która miała być chyba przebojem lata i to w latynoskim rytmie. Ale jakoś nie podbiła wakacyjnych kurortów. Okazało się, że Renata Zarębska i Zbigniew Wodecki znają się od lat, jeszcze z Krakowa. I choć niektórzy uważali, że pan Zbigniew był naprawdę zafascynowany piękną Renatą, ona podkreślała, że to przyjaźń. „Moje nastoletnie córki mówią do niego wujku”, zwierzała się w rozmowie z „Super Expressem” w 2009 roku. Renata Zarębska: kaskaderka Niewiele osób wiedziało, że Renata Zarębska jest nie tylko aktorką, ale i kaskaderką. Zawsze była bardzo sprawna fizycznie. Kiedy studiowała, została zaproszona do grupy kaskaderów Ryszarda Janikowskiego „Pirate gang”. Jeździła na Harleyu, wspinała się na szpilkach na słup wysokiego napięcia, latała śmigłowcem bez drzwi i zabezpieczeń. Z grupą „Pirate gang” zdobyli tytuł Mistrza Świata w kaskaderstwie filmowym na festiwalu we francuskiej Tuluzie. Ich filmowy pokaz reżyserował Maciej Dejczer, a ona była tam jedyną kobietą. Potem jednak zrezygnowała z tych wyczynów. Kiedyś spadła z dużej wysokości, o mało się nie zabiła. Zobacz też: Był jej jedyną, największą miłością. Hannę Mikuć i Piotra Sobocińskiego rozdzieliła nagła tragedia Jak dziś wygląda życie Renaty Zarębskiej? Renata Zarębska po sukcesie na festiwalu w Opolu dostawała mnóstwo propozycji. Jak wspomina, miała swoje 5 minut, ale wykorzystała je inaczej, niż wszyscy się spodziewali. Założyła rodzinę, urodziła dzieci. „Te pięć minut trwa do dzisiaj i jeszcze pewnie długo potrwa”, mówiła w jednej z rozmów. Ma dwie dorosłe córki, nadal koncertuje. Występuje z recitalem „Dylematy Renaty”. I ma powodzenie, chociaż znana jest z jednej piosenki „Noc z Renatą”. Występowała w teatrze „Capitol”, w bardzo popularnej sztuce „Klimakterium 2, czyli menopauzy szał”. Teraz można zobaczyć spektakl „Klimakterium i już” - kolejny projekt z tej serii, do którego scenariusz napisała aktorka Elżbieta Jodłowska. Chociaż Renata Zarębska nie jest tak popularna jak kiedyś, ma swoją publiczność. Robi to, co lubi i czuje się spełniona.
Urszula Sipińska jest ze swoim mężem Jerzym Konradem blisko 50 lat. Zmienił dla niej swoje życie i zawód
Był taki czas, że bała się mężczyzn, odrzucenia
O Urszuli Sipińskiej mówiono, że orkiestra przy jej piosenkach gubi rytm, bo muzycy wpatrują się w złotowłosą wokalistkę. W latach 70. była jedną z największych gwiazd naszej piosenki, jeśli nie największą. Do tej pory ma swoich wielbicieli i fan cluby, choć od dawna nie śpiewa. W trakcie kariery zagrała ponad dwa tysiące recitali, m.in. w Kanadzie, USA, Niemczech, Hiszpanii, w całym bloku wschodnim, Wielkiej Brytanii, Japonii, Meksyku i na Kubie. Wylansowała mnóstwo przebojów, m.in. „Poziomki”, „Jaka jesteś, Mario”, „To był świat w zupełnie starym stylu”, „Kukułeczka”, „Komu weselne dzieci”, „Są takie dni w tygodniu”, „Cudownych rodziców mam” i wiele innych. A co wiemy o niej prywatnie? Kim jest jej mąż? [Ostatnia aktualizacja treści na VUŻ 19.09.2024 r.] Urszula Sipińska: romans z Sewerynem Krajewskim Mimo urody i talentu jej życie osobiste długo się nie układało. W rozmowie z „Głosem Wielkopolski” powiedziała, że bała się mężczyzn. Wiedziała, że jest ładna i stanowi obiekt pożądania, ale – jak jej się wydawało – tylko pożądania. „I może dlatego im nie wierzyłam”, mówiła o mężczyznach. Głośny był jej romans z Sewerynem Krajewskim, byli wymarzoną parą show biznesu, ale związek zakończył się po dwóch latach. Miał być ślub, ale Seweryn chciał podobno, by ukochana była tylko żoną, później matką i skupiła się na prowadzeniu domu. Urszuli rola wyłącznie pani domu nie odpowiadała. Zobacz też: Poznali się podczas rejsu, zostawiła dla niego męża. Historia miłości Majki Jeżowskiej i Dariusza Staśkiewicza Urszula Sipińska: w jej pierwszym małżeństwie wszystko było nieudane W 1971 roku, kiedy miała 24 lata, wyszła za mąż za Janusza Hojana, poznańskiego muzyka, grającego na trąbce. On pracował także w redakcji muzycznej Radia Poznań, grał w orkiestrze Zbigniewa Górnego. Urszula Sipińska napisała nawet dla ukochanego utwór „Marzenie trąbki”. Małżeństwo trwało cztery lata i zakończyło się rozwodem. Przypadło na początek lat 70. - czasu największych sukcesów Sipińskiej, kiedy widownia na festiwalach nie chciała puścić jej ze sceny – piosenkarka potrafiła bisować 17 razy! Sale koncertowe zapełniały się widzami. Urszula Sipińska i Janusz Hojan mieszkali w Poznaniu na Ratajach. Po latach piosenkarka przyznawała, że w tym małżeństwie, które okazał się pomyłką, wszystko było nieudane. Mąż zdradzał ją i oszukiwał, próbując jej wmówić, że jest o 10 lat młodszy. „To nie był udany mąż. Ja w tym małżeństwie też byłam nieudana. Bo to w ogóle było nieudane małżeństwo“, podsumowała piosenkarka w jednej z rozmów. Janusz Hojan nie był znany, Sipińską łączono wtedy z kompozytorem Piotrem Figlem, z którym byli nierozłączni. Ale był to podobno związek tylko muzyczny. Byli zbyt różni charakterologicznie. Zobacz też: Byli małżeństwem przez ponad pół wieku. Miłość Felicjana i Jadwigi Andrzejczaków rozdzieliła śmierć Urszula Sipińska i Jerzy Konrad: historia miłości Z Jerzym Konradem poznali się w drugiej połowie lat 70. Konrad był muzykiem i aranżerem. Jak mówiła Urszula Sipińska, jej drugi mąż miał jedną pasję - muzykę. Kiedy się poznali, oboje byli po przejściach. Ona po rozwodzie, on miał żonę pianistkę i kilkuletniego syna Cezarego. Dzisiaj sławnego pianistę jazzowego. Uznali jednak z Urszulą Sipińską, że pragną ze sobą być. Piosenkarka tak wspominała początki znajomości z Jerzym Konradem w rozmowie dla Głosu Wielkopolskiego: „Przyszłam na próbę z kultową grupą ERGO BAND. Był jej współzałożycielem. Przyciągnął mnie wzrokiem. Poczułam się, jakby mnie piorun raził. W jego oczach było tyle ciepła. Pomyślałam: takie oczy przydałyby mi się w życiu. Zaczęło się od niewinnego seksu. A jednak wkrótce zamieszkaliśmy pod jednym dachem. Miłość mieszała się z seksem, seks z muzyką, a muzyka z całą resztą. Orgazm życia. Wszystko, co działo się dalej, było jak dojrzałe szaleństwo. Życie zagrało nam na tych najfajniejszych strunach. Taki fundament dla związku to skarb! I nic to, że nie mógł wiedzieć o mojej skazie: nie wierzę mężczyznom. Nic to, że w tym wspaniałym szaleństwie zaczęłam się bać odrzucenia. Zaczęłam zamykać się w sobie i uciekać od okazywania mu całej mojej miłości. I co z tego, że siłą rzeczy zaczął się oddalać, a ja chcąc to ratować, zrobiłam najgłupszą rzecz pod słońcem: do naszych nut, bliskości i uczuć dorzuciłam kurę domową. Prałam, prasowałam, sprzątałam, wynosiłam śmieci i… nic! Gorzej niż nic. Pamiętam, jak powiedział: nie trudź się, przecież ci pomogę; już chyba mówiłem: „Mogę mieszkać pod mostem. Byle z tobą i muzyką”. Zobacz też: Z nią doczekał się syna, rozstali się nagle. Odsłaniamy tajemnice związku Pawła Deląga z Katarzyną Gajdarską Od chwili, gdy się poznali, szli przez życie razem Ich związek szybko przeszedł poważną próbę. W 1982 roku pani Urszula przeżyła ciężki wypadek. Zdarzyło się to na autostradzie w NRD. Piosenkarka miała zdruzgotane kolano, leżała miesiącami, bała się, że już nie będzie sprawna. Wola życia sprawiła, że wróciła do formy. Mówi, że od kilkunastu lat jest private woman, kręci się po domu w fartuszku. „Bardzo lubię gotować, choć nie muszę, ale bardzo lubię, bo wiem, że Jurek, mój kochany mąż, jest smakoszem”. Od chwili, gdy się poznali, szli przez życie razem. Gdy ona odeszła z estrady, Jurek odszedł też. A był dobrym kompozytorem. To on napisał muzykę do wielkiego przeboju Urszuli Sipińskiej „Cudownych rodziców mam”. Piosenkarka zrezygnowała z estrady na początku lat 90. Założyła biuro projektowe – z wykształcenia jest przecież architektem wnętrz. Jej mąż w trzy miesiące nauczył się czytać rysunki techniczne. Nuty zamienili na deski kreślarskie. To on zrealizował budowę domu, w którym oboje mieszkają. Nigdy nie doczekali się dziecka, którego bardzo pragnęli Nie wszystko było idyllą. Nigdy nie doczekali się dziecka, którego bardzo pragnęli. „Nie udało się. Kilka razy byłam w ciąży, ale zawsze traciłam dziecko po trzech miesiącach. A gdy stało się to kolejny raz i to po wypadku, usłyszałam, że już nie ma sensu dalej próbować" - opowiadała ze smutkiem piosenkarka. Kilka lat temu zdiagnozowano u artystki cukrzycę. Na pytanie: czy jeszcze pani zaśpiewa?, odpowiada stanowczo: nie. Nie skusiły jej nawet bajeczne pieniądze, które pewien milioner przysłał jej, by zaśpiewała na jego weselu na Lazurowym Wybrzeżu. Są ze sobą 46 lat. To naprawdę sukces. Jeśli jest między nimi jakiś problem, nie duszą go w sobie. Siadają i gadają. „O co ci chodzi? Jeżeli zrobiłam coś złego, to przepraszam. Ale wydaje mi się, że to ja miałam rację”. Przy innej okazji on mówi, że ma rację”, Zawsze dochodzimy do stanu zgody, ale nie za pomocą słów, tylko argumentów. Wtedy przyznajemy sobie rację. „Przepraszam, pomyliłam się” i za chwilę tańczymy już krakowiaka. A inni denerwują się, przez 10 dni potrafią się do siebie nie odzywać. Jesteśmy przeciwieństwem takiego małżeństwa”, mówiła Urszula Sipińska w rozmowie z Radiem Pogoda. Czytaj także: „Miałem 40 lat, a ona była nastolatką”. Druga żona była wielką miłością Tadeusza Nalepy <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/img5DunkU-b84337d.jpg" width="1600" height="1805" alt="POZNAN 06.10.2007 Konwencja partyjna i prezentacja listy kandydatow PO w wyborach 2007 w Wielkopolsce z udzialem Donalda Tuska, Hanny Gronkiewicz -Waltz, Waldy Dzikowskiego. N/Z Urszula Sipinska z mezem. Foto:,Image: 429376554, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Marek Lapis / Forum" title="KONWENCJA PO WIELKOPOLSKA" /> Najważniejsza jest miłość Żałują, że nie wyjechali na jakieś wyspy szczęśliwości, gdzie nie ma głupoty, zabobonów, zaścianka, polityków, dyplomatów i różnych innych takich nieprzyjemnych rzeczy. I dodawała w „Głosie Wielkopolski”: „Staliśmy się wesołymi emerytami. Nie myślimy o starości, bo to tylko stan umysłu. W każdym związku są złe i dobre chwile. W końcu ludzie utkani są z chwil. Najważniejsza w tym wszystkim jest miłość. Kosmiczna. Bo tylko taka nigdy nie przechodzi na emeryturę”.
Beyoncé już niedługo zagra w Warszawie! Poznaj szczegóły wyjątkowego wydarzenia
Niezwykłe stroje, światowy rozmach i wachlarz emocji...
Kiedy Beyoncé wydała album „Renaissance”, Mankaprr Conteh z „Rolling Stone” napisała: „Beyoncé otworzyła drzwi do klubu nocnego, który sama stworzyła, miejsca, w którym każdy może być najgorętszą osobą w galaktyce ... album przemierza epoki muzyki tanecznej, aby wyczarować nadludzką pewność siebie i prawdziwie ludzką atmosferę nocnego wyjścia. Tematycznym triumfem siódmego albumu artystki jest połączenie tego, co niezwykłe i ziemskie, dwoistość, która żyje na parkietach tanecznych, które zainspirowały Renaissance - i w każdym z nas”. Po wielu niezwykle przychylnych recenzjach płyty „Renaissance”, Beyoncé ogłosiła swoją pierwszą od sześciu lat solową światową trasę koncertową RENAISSANCE WORLD TOUR. Renaissance World Tour - szczegóły Artystka rozpoczęła trasę 10 maja wyprzedanym koncertem w Sztokholmie, w szwedzkiej hali Friends Arena, wypełniając miasto potężną muzyką taneczną ze swojego niezwykle udanego siódmego albumu studyjnego, RENAISSANCE. Emocjonalny powrót na światową scenę, na który artystka czekała pięć lat, zachwycił 46 000 fanów, którzy w trakcie prawie trzygodzinnego występu usłyszeli takie utwory, jak „PLASTIC OFF THE SOFA”, „COZY” i „BREAK MY SOUL”, a także legendarne hity z jej pionierskiej dyskografii, takie jak „Flaws And All”, „Crazy In Love” czy „Love On Top”. W Polsce artystka zagra aż dwa koncerty: 27 i 28 czerwca na PGE Narodowym w Warszawie. Czytaj także: Niesamowite stroje Beyoncé z trasy koncertowej Renaissance! View oEmbed on the source website „Tworzenie tego albumu pozwoliło mi marzyć i znaleźć ucieczkę w przerażającym dla świata czasie” - napisała na Instagramie z okazji wydania płyty. „Pozwoliło mi to poczuć się wolną i żądną przygód w czasie, gdy niewiele innego się działo. Moim zamiarem było stworzenie bezpiecznego miejsca, miejsca bez osądzania. Miejsca wolnego od perfekcjonizmu i nadmiernego myślenia. Miejsca, w którym można krzyczeć, uwolnić się, poczuć wolność. To była piękna podróż odkrywania. Mam nadzieję, że znajdziecie radość w tej muzyce. Mam nadzieję, że zainspiruje Was do tańca. Ha! I do poczucia się tak wyjątkowymi, silnymi i seksownymi, jakimi jesteście”. Więcej informacji o trasie oraz wszelkie szczegóły dotyczące zakupu biletów znajdziesz na portalu LIVENATION.PL. Podobnie jak w przypadku poprzednich tras, Beyoncé odciśnie swój ślad również poza sceną, dzięki BeyGOOD, inicjatywie, która powstała w 2013 roku, aby wspierać ludzi i programy na całym świecie. BeyGOOD będzie kontynuować swoje dziedzictwo filantropii, skupiając się na sprawiedliwości ekonomicznej poprzez wspieranie organizacji, które służą zmarginalizowanym i zaniedbanym społecznościom dostępem do stypendiów, możliwością staży, które prowadzą do znalezienia pracy oraz zasobami wspierających przedsiębiorczość. Beyoncé na scenie w trakcie Renaissance World Tour
Jarosław Pruszkowski zmarł miesiąc po Eurowizji. Odszedł na rękach żony
Stworzył przebój „Twoja lawa”. Jego śmierć zakończyła działalność Sixteen
Bez niego nie powstałyby wielkie przeboje lat 90., takie jak „Obudź we mnie Wenus” czy „Twoja lawa”. Jarosław Pruszkowski był liderem kultowej formacji Sixteen, która szturmem podbiła listy przebojów oraz reprezentowała Polskę na Eurowizji 1998. Niestety, miesiąc po konkursie zmarł nagle w górach. Świadkiem jego ostatnich chwil była jedynie żona Olga... Od tej tragedii mija 25 lat. Jarosław Pruszkowski stworzył Sixteen. Był wrażliwy i utalentowany Był muzykiem, który upodobał sobie instrumenty strunowe, zwłaszcza gitarę. Według niektórych źródeł świetnie grał również na klawiszach i perkusji. Aranżował i komponował. Jarosław Pruszkowski był człowiekiem niezwykłego talentu i kultury osobistej. Karierę rozpoczynał w latach 80. w mało znanym dziś zespole Biały Kanion, jednak skrzydła rozwinął, gdy wraz z kolegami – Dariuszem Lipińskim, Grzegorzem Płechą i Robertem Kozakiem przeszedł do Bajmu. Z kultową formacją wydał w 1986 roku krążek „Chroń mnie”, z którego pochodzą takie przeboje, jak „Płynie w nas gorąca krew” czy „Dwa serca, dwa smutki”. Sam skomponował na nią utwór „Królu, mój królu”. Ale koniec końców odszedł z formacji, jednak nie porzucił muzyki. Kontynuował karierę, zaś w latach 90. wpadł na pomysł stworzenia zespołu Sixteen. Skomponował niemal cały materiał, był jego liderem. Piosenki nagrywano od 1996 roku, jednak ich płyta, zatytułowana „Lawa”, na rynku ukazała się w październiku 1997 roku. Cztery miesiące wcześniej natomiast miał premierę ich debiutancki singiel – „Spadające myśli”. Krążek został świetnie przyjęty przez publiczność i krytyków. Pochodzące z niego piosenki: „Twoja lawa” i „Obudź we mnie Wenus” (bez teledysku, co jak na tamte czasy było ewenementem) stały się wielkimi hitami i swoistymi hymnami lat 90. Płytę nominowano do Fryderyka w kategorii Fonograficzny Debiut Roku, sprzedała się w nakładzie ponad 100 tysięcy egzemplarzy i pokryła platyną. Dla debiutującej formacji sukces był olbrzymi. Renata Dąbkowska, wokalistka grupy, udzielała kolejnych wywiadów, była zaprasza do programów telewizyjnych. Piosenki Sixteen młodzież nagrywała na kasety magnetofonowe i odtwarzała raz za razem, przewijając je wcześniej ołówkiem. Takie były lata 90. Niestety, po jakimś czasie wyszło na jaw, że w formacji miały dziać się rzeczy co najmniej osobliwe, które doprowadziły do jej rozpadu... Czytaj także: Oskarżenia o bycie sektą, Eurowizja, nagła śmierć lidera. Dziwna historia zespołu Sixteen View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website Zespół Sixteen (Jarosław Pruszkowski u góry, w czapce) przy okazji kręcenia teledysku do utworu „To takie proste”, 27.02.1998 rok Po latach Renata Dąbkowska oskarżała Sixteen o bycie sektą. Występ na Eurowizji nazwała klęską W lutym 1998 roku na antenie Telewizji Polskiej ogłoszono, że decyzją komisji eksperckiej, na której czele stał Janusz Kosiński, to właśnie formacja Sixteen będzie reprezentowała Polskę w nadchodzącym 43. Konkursie Piosenki Eurowizji. Na scenie mieli zaprezentować festiwalową, etno-folkową kompozycję „To takie proste”. Nad przygotowaniami czuwały osoby z TVP oraz Katarzyna Kanclerz, szefowa PolyGram Polska (przekształconego później w Universal Music Polska). Był to pierwszy zespół, który reprezentował Polskę w konkursie, jednocześnie po raz ostatni kraje miały obowiązek śpiewania na Eurowizji w językach narodowych oraz po raz ostatni na scenie artystom towarzyszyła orkiestra (w przypadku Polski na jej czele stał Wiesław Pieregorólka). Po pierwszych próbach Sixteen typowano do zajęcia miejsca w pierwszej dziesiątce, świetnie wypadli zwłaszcza na ostatniej generalnej. Przez chwilę w całą ekipę wstąpiła nadzieja, ale był to jedynie wyjątek od smutnej reguły. Na miejscu – o czym wokalistka Renata Dąbkowska opowiedziała po latach – atmosfera między nią a resztą członków zespołu była bardzo napięta. Źródłem konfliktów miała być żona Jarosława Pruszkowskiego, Olga, która grała na skrzypcach i śpiewała w chórkach. „Nie chciałam się jej podporządkować, więc spychała mnie na margines życia w zespole, oczerniała w oczach innych. Na Eurowizji w 1998 roku powiedziała jednemu z moich przyjaciół, że kto się ze mną zetknie, ten umrze. Zaraz potem wylała mu się gorąca kawa na spodnie, więc usłyszał, że to ostrzeżenie. No i miał chłopak dowód! (śmiech)”, wspominała Renata Dąbkowska w rozmowie z Marcinem Prokopem dla „Gali” po kilku latach. Polska delegacja na tyle, na ile była w stanie, starała się izolować artystkę od muzyków, ale w momencie, w którym wchodzili na scenę, nie towarzyszył im nikt. I wówczas właśnie doszło do najgorszej możliwej sytuacji... „Taki Konkurs to straszna odpowiedzialność. Miałam przekonanie, że dopóki wszystko w zespole będzie OK, to nie ma się czego obawiać. Ale ludzie z zespołu skarżyli się do PolyGramu, że za dużo gadam i przez to tracę głos. Próba przed koncertem wypadła super, przez chwilę w zespole panowała fajna atmosfera. Ale przed samym występem Olga [Pruszkowska - przyp. red.] szepnęła mi do ucha, że wszystkie krzywdy, jakie człowiek wyrządził, spadną na niego… Nie pamiętam nawet samego występu, widziałam go tylko raz na wideo. To była klęska”, podsumowała artystka. Efektem było zaledwie 17 miejsce w finale i niska liczba 19 punktów. Z pewnością nie pomógł fakt, że Polska występowała przed zwyciężczynią całego widowiska, transpłciową Daną International z Izraela, której hit „Diva” dziś jest już legendą w środowisku fanów Eurowizji. Po latach Renata Dąbkowska stwierdziła, że towarzyszyły jej wówczas ogromne emocje i że gdy ogląda występ z konkursu to widzi, że była bardzo zdenerwowana. Przyznała również, że do dziś przechowuje sukienkę, którą wtedy na sobie miała... Czytaj także: Jacek Skubikowski stworzył przebój Zawsze tam, gdzie ty. Jego walkę z rakiem śledziła cała Polska View oEmbed on the source website Jarosław Pruszkowski, konferencja przed Eurowizją, kwiecień 1998 roku, dwa miesiące przed śmiercią Jarosław Pruszkowski zmarł miesiąc po Eurowizji na rękach żony. Tak wyglądały jego ostatnie chwile Jak było po Eurowizji? Gdy wrócili do kraju, mieli zakontraktowanych sporo koncertów. Zapewne atmosfera w zespole znacząco się nie poprawiła, ale trzeba było odnaleźć się w pokonkursowej rzeczywistości... „Ten konkurs miał wzloty i upadki. Różne gwiazdy tam były. Niektórzy mówią, że to wstyd tam być – mnie nie jest wstyd. I myślę, że moim kolegom i koleżankom też nie jest wstyd. To jest wspaniała przygoda, szczególnie jeśli jest się na początku, tak jak ja byłam”, podsumowała po latach Renata Dąbkowska. Grupa rozpadła się po nagłej, niespodziewanej śmierci Jarosława Pruszkowskiego w czerwcu 1998 roku, nieco ponad miesiąc po finale 43. Konkursu Piosenki Eurowizji. Według jednych źródeł tragedia miała miejsce 13, według innych 17 czerwca. Wszystko wydarzyło się w trakcie urlopu, na który pojechał ze swoją żoną Olgą... „W słoweńskie góry wybraliśmy się na urlop. Podczas wędrówki Jarek nagle zasłabł. Próbowałam mu pomóc, prosił, bym się za niego modliła. Umarł na moich rękach”, zwierzała się na łamach „Gazety Wyborczej” Olga Pruszkowska. „Tragedia dotknęła nas wszystkich i to dodatkowo obciążyło przyszłość grupy. To była ogromna tragedia, śmierć Jarka. I smutek dla mnie też ogromny. Na mojej płycie solowej „Bo taka jest” jest jedna piosenka – „By stać się sobą” – której tekst jest jakby dedykowany takiemu mojemu wspomnieniu o Jarku i jego sile ogromnej, jaką mi też przekazywał w czasie nagrań, w czasie prób i w ogóle wtedy, kiedy odkrywał mój głos a ja odkrywałam jego muzykalność na nowo...”, wspominała w lutym 2023 roku w wywiadzie dla eurowizja.org Renata Dąbkowska. Jak wyglądała ich współpraca? „On właściwie uwielbiał tylko soft metal, blues był be, jazz był be, rock był be, więc tylko soft metal i jego piękne palce, długie, biegały po prostu po tym gryfie, więc nawzajem trochę daliśmy sobie wejście do zupełnie nowego, innego świata”, opisywała. I podkreśliła, że byli dla siebie nawzajem inspiracją i mogli odkrywać nowe sfery muzycznego porozumienia i wrażliwości. „Dzięki mojemu głosowi Jarek zaczął komponować inne utwory, takie mam wrażenie. Natychmiast one nabrały trochę kobiecości, trochę lekkości, tak to wyglądało na tak zwanym demo. A on mnie otworzył, dał mi odwagę i powiedział mi, że to, co robię, jest w porządku, jest fajne i to się nam przydaje”, podsumowała. Tragiczne zdarzenie, połączone z rozwodem Renaty Dąbkowskiej i Grzegorza Kloca (również w czerwcu 1998 roku) sprawiły, że Sixteen przeszło do historii... „Od kuchni sprawy wyglądały trochę inaczej, niż o tym krzyczały nagłówki gazet. Atmosfera w zespole i moim życiu osobistym robiła się coraz mniej przyjemna. Wielkie i ważne różnice w poglądach na pewne sprawy stały się nieznośnie uciążliwe, co doprowadziło do odizolowania się mnie od reszty. Coraz trudniej się też pracowało”, tłumaczyła na oficjalnej stronie internetowej wokalistka. W późniejszych wywiadach wprost nazwała natomiast grupę sektą. „Byli radośni, chociaż jakby odrobinę dziwni. Zaskoczyli mnie tym, że co chwila mówili o Bogu, a przed próbą odmówili zbiorową modlitwę, trzymając się za ręce. Z drugiej strony, wtedy szukałam pocieszenia, wsparcia i przyjaźni, więc imponowała mi ich postawa pełna otwartości i chęci niesienia pomocy. Szybko zaczęłam dostrzegać, jakie tam panują relacje i zależności. Zorientowałam się, że ich słabość i wiara były perfidnie wykorzystywane przez jedną osobę. Spokojnie mogę tu użyć słowa »sekta«, której mózgiem była Olga Pruszkowska”, zapewniała. Mimo prób reaktywacji, choćby na jubileusz 20-lecia wydania płyty, ostatecznie do niej nie doszło. „Ja mam takie drobne żale do tego, co się wydarzyło. Dzisiaj sobie myślę, że zdarzyło się, zespół nie zagrał wszystkich koncertów, które mógł zagrać, nie skonsumowaliśmy tego sukcesu dostatecznie. Ale gdzieś idea tego zespołu też nie była taka, że to ma być wielka sława. Założyciele mieli chyba trochę inną filozofię, ja pewnie, wydaje mi się, że nie miałam żadnej filozofii, więc tak jakby na spontanie to wszystko rozpadło się”, podsumowała natomiast w wywiadzie w lutym 2023 roku wokalistka formacji. Po śmierci Jarosława Pruszkowskiego żona Olga przekazała trzy niewydane kompozycje jego autorstwa zespołowi Bajm. Chodziło o piosenki „Każdy nowy dzień”, „Wyspa bezludna”, „Kamienny las”, które znalazły się na wydanym w 2000 roku albumie grupy „Szklanka wody”. Po odejściu męża Olga Pruszkowska związała się z... Grzegorzem Klocem, byłym mężem Renaty Dąbkowskiej. Wzięli ślub, są razem do dziś i twierdzą, że życie poświęcili Bogu. Czytaj także: Kobieta z brodą, która zmieniła oblicze świata. Jakie tajemnice skrywa Conchita Wurst? Źrodło: VIVA!, Gala, inf. własne, Pomponik.pl, Plejada.pl View oEmbed on the source website
Celine Dion od dawna nie zagrała żadnego koncertu. Przez chorobę nie jest w stanie śpiewać!
„Mam złamane serce (...) Chcę wyjść z tego jak najszybciej”, pisała
Jej piosenki, takie jak „My Heart Will Go On”, „A New Day Has Come” czy „The Power of Love” usłyszał chyba każdy. Wokalistka od jakiegoś czasu zmaga się jednak z nieuleczalną chorobą, przez co nie może śpiewać, a jej trasa koncertowa nie odbywa się zgodnie z planem. Jak wiadomo, diwa już kilka razy musiała w ostatniej chwili odwołać wszystkie koncerty. Ostatni raz wystąpiła na scenie w marcu 2021 roku. „Mam złamane serce”, przyznaje. Dziś Celine kończy 55 lat... jak wygląda jej życie? Celine Dion przez chorobę była zmuszona odwołać wszystkie koncerty Celine Dion przed laty dostała zaproszenie od sieci hoteli i kasyn w Las Vegas na wykonanie kilkudziesięciu koncertów. Z tego powodu zmieniła nawet miejsce zamieszkania, przeprowadzając się do stolicy hazardu. Kolejna edycja występów na żywo miała rozpocząć się z początkiem listopada 2021 roku. Niestety, w ostatniej chwili muzyczne show piosenkarki zostało odwołane, a następnie przełożone aż o pół roku. Jak wynikało z oświadczenia organizatorów, przyczyną odwołania wszystkich koncertów jest nadszarpnięte zdrowie wokalistki, która od pewnego czasu zmaga się z bolesnymi, powtarzającymi się skurczami mięśni. Nie ujawniono, skąd u diwy takie dolegliwości. Faktem jest, że uniemożliwia jej to uczestniczenie w wielogodzinnych próbach i występach. Czytaj także: Dieter Bohlen z Modern Talking: tak dziś wygląda. Dlaczego nie występuje z Thomasem Andersem? Celine Dion Celine Dion ma złamane serce z powodu choroby i odwołanych koncertów Sprawę odwołanych koncertów skomentowała wówczas sama zainteresowana. Na swoim profilu na Instagramie, Celine Dion zamieściła poruszający wpis, w którym wytłumaczyła się fanom ze swojej nieobecności podczas listopadowych koncertów. Jednocześnie oznajmiła, że chce jak najszybciej wrócić na scenę. „Mam złamane serce. Mój zespół i ja pracowaliśmy nad naszym nowym programem przez ostatnie osiem miesięcy. Niemożność wystąpienia na scenie w listopadzie tego roku zasmuca mnie w stopniu trudnym do opisania. Moi partnerzy z Resorts World Las Vegas i AEG pracowali przez całą dobę, aby przygotować ten zupełnie nowy, najnowocześniejszy teatr, który jest absolutnie piękny. Czuję się tak źle, że ich zawiodłam, a szczególnie przepraszam za rozczarowanie wszystkich fanów, którzy planowali przyjazd do Las Vegas. Teraz muszę się skupić na powrocie do zdrowia. Chcę wyjść z tego jak najszybciej”, napisała zdruzgotana wokalistka. Czytaj także: Małgorzata Socha i Krzysztof Wiśniewski są razem ponad 26 lat! Jaka jest historia ich miłości? Celine Dion, Los Angeles, Kalifornia, American Music Awards, 22.11.2019 rok Celine Dion ponownie odwołała koncerty Niestety, z biegiem czasu problemy zdrowotne Celine Dion nie ustały. Mimo ogromnej pomocy lekarzy, artystka nadal zmaga się z uporczywymi skurczami mięśniowymi. W związku z tym, po raz kolejny była zmuszona odwołać wszystkie występy zaplanowane w dniach 9 marca – 22 kwietnia. „Liczyłam, że będę już zdrowa, ale muszę jeszcze uzbroić się w cierpliwość i słuchać zaleceń lekarzy. W ramach naszych koncertów jest dużo organizacji i przygotowań, więc musimy już dziś podjąć decyzje, które wpłyną na najbliższe dwa miesiące. Mam nadzieję, że wrócę do pełni sił, a także, że wszyscy przezwyciężymy tę pandemię. Nie mogę się doczekać powrotu na scenę”, napisała w nowym oświadczeniu Celine Dion. Następnie podziękowała swoim fanom za ich troskę i słowa otuchy, jakie do niej ślą poprzez media społecznościowe. „Jestem wzruszona wszystkimi słowami wsparcia, które wysyłacie do mnie poprzez media społecznościowe. Czuję waszą miłość i wsparcie. Wiele to dla mnie znaczy”, podkreśliła. Gwiazda musiała jak najszybciej dojść do pełni sił, ponieważ zamierzała zagrać serię koncertów w Las Vegas. Ponadto chciała dokończyć trasę koncertową pt. „Celine Dion Courage World Tour” po Europie. Trasa miała się odbyć wiosną 2020 roku. Niestety z powodu wybuchu pandemii została przesunięta na kolejne lata. Piosenkarka miała w planach wystąpić również w Polsce - 18 czerwca 2022 roku miała zaplanowany koncert w Atlas Arenie w Łodzi, zaś 19 czerwca 2022 roku zamierzała zaśpiewać w Tauron Arenie w Krakowie. Jak wiadomo, te plany nie doszły do skutku. „Tak mi przykro, że znów muszę przesunąć występy. Pierwszy raz był oczywiście z powodu pandemii, ale tym razem to moje zdrowie zmusza mnie do przełożenia europejskiej trasy. Nadal czuję się trochę lepiej, ale wciąż mam skurcze mięśni. Muszę być zdrowa, żebym mogła dać z siebie sto procent na scenie, bo na to zasługujecie (...) Muszę być zdrowa, żeby dać z siebie 100 procent na scenie", mówiła w swoim oświadczeniu. „Dobra wiadomość jest taka, że radzę sobie trochę lepiej. Poprawa następuje bardzo powoli i jest to dla mnie wyjątkowo frustrujące. Jestem w trakcie leczenia, biorę leki, ale wciąż odczuwam skurcze. Powrót do zdrowia zajmuje mi dużo więcej czasu, niż się spodziewałam. Muszę być bardzo cierpliwa i słuchać lekarzy", mówiła. Siostra Celine Dion o jej chorobie Jakiś czas temu głos w sprawie choroby Celine zabrała jej starsza siostra, Claudette. Zapewniła również, że Celine jest pod opieką najlepszych specjalistów i otaczają ją bliscy przyjaciele wraz z rodziną. Ma ogromne wsparcie i nie jest w tym wszystkim sama. „Zamiast płakać nad jej losem, staram się przekazać jej pozytywne wibracje i zapewnić, że pewnego dnia wyjdzie na scenę”, zapewniła w magazynie Claudette Dion. Wokalistce życzymy dużo zdrowia i jak najszybszego powrotu na scenę, na której tak bardzo kocha występować. Czytaj także: Adrien Brody przeżył załamanie po roli w filmie „Pianista”. Jak dziś wygląda jego życie? Celine Dion
Jak wygląda i co dziś robi Jacek Stachursky? Król muzyki dance nadal błyszczy na scenie
Wokalista skończył 58. lat. Tak dziś żyje
Jacek Stachursky to fenomen polskiej sceny muzycznej. Wierni fani gwiazdora tłumnie przybywają na jego koncerty, a wysoka sprzedaż płyt przyczyniła się do tego, że niektóre z nich pokryły się złotem i platyną w Polsce. Chociaż kariera Stachurskiego przygasła, to zdecydowanie muzyk nie powiedział jeszcze ostatniego słowa… A może raczej nie wyśpiewał? Gwiazdor dopiero co świętował 58. urodziny! Sprawdzamy, co jeszcze słychać u króla muzyki pop. Artykuł aktualizowany 27.01.2024 Jacek Stachursky — podbił parkiety dyskotek w 1994 Początki kariery Stachurskiego nie wskazywały na to, że w przyszłości zostanie tak znany i pokochany przez Polaków. W młodości był wokalistą w rockowym zespole, a następnie dał się poznać pod obecnym pseudonimem jako prezenter radiowy w lokalnym radiu. Niepozorny muzyk dopiero miał zaistnieć na arenie polskiej muzyki. Jako nastolatek unikał służby wojskowej ze strachu, że gdy wróci jako 24-latek będzie już za późno na robienie kariery. Jak na ironię, w masowej świadomości zaczął istnieć, dopiero gdy był w okolicach... trzydziestki! W 1994 roku nagrał singiel „Taki jestem”, który równocześnie był pierwszym utworem z płyty wydanej później pod tym samym tytułem. Stachursky podbił serca i parkiety dyskotek w tym samym roku. Kolejne płyty i piosenki okazywały się wielkimi hitami. Artysta tworzy muzykę z pogranicza pop i dance, a nawet disco polo. Nazywany jest królem muzyki tanecznej, a także ikoną współczesnego przemysłu popowego w Polsce. Z łatwością umiał dotrzeć do publiczności i nawiązywał z nią świetny kontakt. W wywiadzie z „Galą” w 2006 roku wyjawił, że tak naprawdę… nie on jest sławny, tylko jego muzyka. „Niewątpliwie mam poczucie własnej wartości i satysfakcję, bo sprawiam przyjemność innym ludziom. Moja muzyka towarzyszy ludziom w najważniejszych momentach ich życia. Od kilku lat powtarzam: to nie Jacek Stachursky jest sławny, tylko jego muzyka. A ja jestem akurat tym człowiekiem, który ją wykonuje. Gdyby wykonywał ją ktoś inny, byłbym zazdrosny”. CZYTAJ TAKŻE: Były partner Kasi Kowalskiej ożenił się tuż przed sześćdziesiątką! Jego wybranką została była żona znanego aktora Gwiazdor również szczerze opowiedział, że to pieniądze są głównym powodem, dla którego niegdyś stanął na estradzie i zaczął śpiewać. Zdecydował się nie dorabiać specjalnych filozofii do swoich utworów, które miały służyć wyłącznie do zabawy. „Ale zawsze chciałem poprzez muzykę pokazać, że jestem człowiekiem nietuzinkowym, obdarzonym talentem, samozaparciem, bezwzględnością w dążeniu do celu. I który przede wszystkim świetnie bawi się tym, co robi”, tłumaczył w tym samym wywiadzie. Jacek Władysław Łaszczok-Stachursky, okolice 2000 roku Jacek Stachursky — czym zajmuje się dzisiaj? Życie prywatne, żona, dzieci Wylansował takie przeboje jak „Typ niepokorny”, „Samo życie” czy z „Z każdym twym oddechem”. W 2007 roku wystąpił w szóstej edycji programu „Taniec z gwiazdami” – z powodu kontuzji wycofał się jednak z niego już po pierwszym odcinku. Prawdopodobnie mało kto dzisiaj wie, że pod koniec 2019 roku muzyk wydał czternasty album „2K19”, na którym znalazło się 11 utworów, oscylujących brzmieniowo wokół muzyki klubowej. Singiel „Doskozzza” promował płytę. Rok później krążek dostał nominację do Muzycznej Nagrody „Fryderyk” w kategorii Album Roku – Elektronika. Stachursky nie próżnował i od wydania albumu na jego kanale Youtube pojawiały się kolejne utwory i kolaboracje. Zaledwie miesiąc od premiery „2K19” nagrał również „Jasssełka” wraz z Kieleckim duetem LETNI, potem pojawiły się takie utwory, jak „AYESSSA” oraz „Polska Krew”. Stachursky, Jacek Władysław Łaszczok-Stachursky, okolice 2000 roku 2021 rok również był dla muzyka pracowity. Z okazji walentynek wydał singiel „Uwierz mi (To nie koniec)” - kawałek z polskim tekstem jest tak naprawdę coverem popularnego utworu „Fool (If You Think It’s Over)”, którego autorem jest Chris Rea. Tym wydaniem Stachursky wszedł w nową erę swojej twórczości, chcąc pokazywać wrażliwszą stronę swojego oblicza. View oEmbed on the source website Pod koniec 2021 roku Stachursky powrócił po raz kolejny z muzycznym upominkiem z okazji Świąt Bożego Narodzenia! „Muzyka płynąca prosto z serca sprawia, że chce nam się żyć i wprowadza w cudowny świąteczny nastrój, aby cieszyć się wspaniałym, radosnym czasem świątecznym” - napisał Jacek Stachursky z okazji premiery utworu „Wesołych Świąt”. TYLKO NA VIVA.PL: „Mój sukces polega na tym, że przetrwałam”. Agnieszka Chylińska szczerze o 30 latach kariery View oEmbed on the source website Z kolei pod koniec 2022 roku, Stachursky przygotował dla fanów muzyczną niespodziankę. Wydał płytę Stachursky 2022. Na krążku znalazł się zestaw elektronicznych aranżacji. „Król polskiej muzyki club&dance powraca i to w jakiej formie! Muzyka to jego pasja i całe życie. Tak naprawdę nie ma dla niego dnia bez muzyki i te 12 utworów są tego dowodem i potwierdzeniem. Warto było czekać na tak wyjątkową porcję polskiej przebojowej muzyki tanecznej. O to właśnie przed Wami cały Jacek Stachursky!”, mogliśmy przeczytać. Artysta cały czas jest aktywny, koncertuje, spotyka się z fanami i jest z nimi w stałym kontakcie za pośrednictwem mediów społecznościowych. Skachursky — życie prywatne A co wiemy o jego życiu prywatnym? Niewiele. Okazuje się jednak, że Stachursky przed tym, jak się ustatkował... był prawdziwym casanovą! „Podrywał dziewczyny, umawiał się z trzema na raz. Te telefonowały do domu. Mama denerwowała się, bo nie wiedziała, której ma mówić, że jest”, zdradziła starsza siostra muzyka, Magdalena Schultz, w jednym z wywiadów. Wszystko się zmieniło, gdy na jego drodze pojawiła się odpowiednia kobieta. W 1994 roku ożenił się z Iwoną, którą poznał w firmie fonograficznej, do której wysłał swoje nagrania. To była miłość od pierwszego wejrzenia, po kilku miesiącach stanęli na ślubnym kobiercu. Para doczekała się syna Jacka juniora, który przyszedł na świat w 1995 roku. Artysta rzadko jednak opowiada o swoich bliskich. Wiadomo jedynie, że z uwagi na karierę i zobowiązania zawodowe to żona zajmowała się przez lata domem i wychowywaniem dziecka pary. „Żona sprząta, gotuje, prasuje, wynosi śmieci. Robi wszystko w domu, bo po prostu lubi to robić. Sama sobie radzi z tymi zajęciami. Ja jej w tym nie pomagam", mówił w Fakcie. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: „Staram się stworzyć Filipowi bardziej przewidywalny dom, niż ja miałam". Patrycja Markowska całą miłość przelewa na swojego syna Z kolei w rozmowie dla Kobieta.pl, opowiadał, jak wygląda ich życie. "Żyjemy sobie fajnie, bez obciążeń, jakie mają artyści w stolicy, gdzie prowadzi się intensywne życie towarzyskie. Owszem, kiedy przygotowywałem się do "Tańca z gwiazdami", trzeba było ten czas jakoś wypełnić i wtedy bywałem tu i tam. Ale na co dzień potrzebuję stabilizacji i to właśnie mam", tłumaczył. Jacek Stachursky z żoną, Sopot 2007 <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="497" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fjacekstachursky%2Fposts%2Fpfbid0Lm2oFw8wrn16Y6ByE87i4XNriUT7qET8tvQWig9YR7yPzw1jKtb5LEiMczcAEo6Fl&show_text=false&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> Jak dziś wygląda Jacek Stachursky? Na przestrzeni lat wygląd polskiego muzyka uległ znaczącej zmianie — Stachursky wyraźnie schudł, lecz z pewnością pozostał tak samo czarujący, jak za dawnych lat! Wielu fanów w mediach wyraziło swój niepokój, że ta zmiana wynika z diety słonecznej, jakiej muzyk rzekomo miał się poddać… Jak teraz wygląda uwielbiany polski gwiazdor? Zmianę w jego wyglądzie możemy podpatrzeć na prywatnym Instagramie. Jackowi Stachurskiemu życzymy kolejnych sukcesów w trwającej karierze! Jacek Władysław Łaszczok-Stachursky 25.11.2021 Koncert premierowy EPki Luny Jacek Stachursky, Wakacyjna Trasa Dwójki 2022 w Wilnie, 3.07.2022 Jacek Władysław Łaszczok-Stachursky, festiwal Top Trendy, 03.07.2003 rok
Linn Berggren była gwiazdą zespołu Ace of Base. Jedna piosenka zniszczyła wszystko
Szwedzki zespół podbijał listy przebojów w latach 90.
Ace of Base to jeden z najpopularniejszych popowych zespołów lat 90., a jego przeboje „All That She Wants”, „Happy Nation” czy „Beautiful Life” znajdowały się na pierwszych miejscach list przebojów. Wokalistka grupy Linn Berggren nie była jednak gotowa na tak wielki sukces – u szczytu popularności usunęła się w cień i od dwudziestu lat nie pokazuje się publicznie. Linn Berggren: blaski i cienie popularności Malin Sofia Katarina Berggren, znana przede wszystkim jako Linn Berggren, przyszła na świat 31 października 1970 r. w Göteborgu. Od najmłodszych lat interesowała się muzyką, lecz – co niejednokrotnie podkreślała w wywiadach – nigdy nie marzyła o międzynarodowej popularności. „Zawsze była introwertyczną marzycielką. Nawet kiedy była najpiękniejsza pogoda, potrafiła przez cały dzień nie wychodzić z domu. Wolała leżeć w łóżku i czytać dziewczęce powieści” – wspominał jej brat Jonas w rozmowie z magazynem „Bravo”. Jako nastolatka Linn występowała w kościelnym chórze, a w 1990 r. wraz z bratem Jonasem Berggrenem, młodszą siostrą Jenny Berggren oraz ich przyjacielem Ulfem Ekbergiem założyła zespół Ace of Base, wcześniej działający w nieco innym składzie pod nazwą Tech Noir. Pierwsza płyta grupy „Happy Nation” pojawiła się na rynku w listopadzie 1992 r. i okazała się prawdziwą kopalnią przebojów z „All That She Wants”, „Happy Nation” i „The Sign” na czele. Na szwedzkim dance-popowym zespole skupiła się uwaga nie tylko europejskich, ale i amerykańskich mediów, ponieważ w listopadzie 1993 r. krążek ukazał się w Ameryce pod nazwą „The Sign”. W tym okresie to właśnie Linn była przede wszystkim twarzą zespołu, choć już wówczas niejednokrotnie dzieliła z Jenny główne partie wokalne. Nagła popularność Ace of Base miała jednak również swoje ciemne strony. W kwietniu 1994 r. niemiecka psychofanka grupy Manuela Behrendt włamała się do domu Berggrenów i zaatakowała Jenny i jej matkę nożem. Na szczęście kobiety nie odniosły poważniejszych obrażeń, a sprawczyni ataku została aresztowana przez policję. Linn nie było wtedy w mieszkaniu, ale to ona miała być głównym celem Behrendt, więc bardzo przeżyła całe zdarzenie. Prywatnie wokalistka była wielką miłośniczką Michaela Jacksona i podobnie jak on chciała tworzyć utwory zaangażowane społecznie, które obok chwytliwego brzmienia niosłyby z sobą głębsze przesłanie. Napisała między innymi piosenkę „Lapponia”, w której opowiadała o życiu mieszkańców Laponii, których terytorium podzielono bez ich zgody między Szwecję, Norwegię i Finlandię. Zaprezentowała ten utwór w czasie spotkania z wytwórnią Mega Records w Sztokholmie dotyczącego kolejnego albumu grupy – „The Bridge”. „Przyszła z kasetą z czterema utworami, które nagrała w domu, podczas gdy pozostali członkowie zespołu przedstawili gotowe do wydania nagrania studyjne. Poprzedziła prezentację piosenki „Lapponia” długim przemówieniem o warunkach życia mieszkańców Laponii, którzy migrowali tam i z powrotem zależnie od sezonu” – wspomina Claes Cornelius z Mega Records. Tylko on opowiedział się za umieszczeniem „Lapponii” na płycie – pozostali pracownicy wytwórni uznali, że utwór jest zbyt polityczny, więc ostatecznie został on odrzucony. Album „The Bridge” ukazał się w październiku 1995 r., a Linn mogła się na nim wykazać nie tylko jako piosenkarka, ale też autorka tekstów i kompozytorka. Choć wytwórnia odrzuciła kawałek „Lapponia”, na krążku pojawiły się trzy inne utwory jej autorstwa. Swoje trzy piosenki napisała też Jenny, która zaczęła odgrywać większą rolę w zespole i coraz częściej śpiewała główne partie wokalne. Przez pierwszych kilka miesięcy od premiery „The Bridge” Linn aktywnie uczestniczyła w promocji płyty, lecz z czasem zaczęła zachowywać się w sposób, który niepokoił miłośników zespołu. Kiedy Ace of Base promowało płytę w Dżakarcie, piosenkarka nagle wróciła do Szwecji bez słowa wyjaśnienia, pozostawiając kolegów z grupy w Indonezji. Wszyscy wiedzieli jednak, że dalekie podróże źle oddziaływały na jej psychikę. Linn panicznie bała się latać samolotem, a przy tym nie była zwolenniczką wielomiesięcznych tras koncertowych. „Podróż w wielkie tournée i bycie z dala od domu przez wiele miesięcy – nie sądzę, żebyśmy kiedykolwiek to zrobili, ponieważ wymaga to dużo energii i pewnie narkotyków” – mówiła w rozmowie z „Toronto Sun” w listopadzie 1995 r. Zobacz także: Choroba wracała do niej trzy razy, leczyła się marihuaną. Tak Olivia Newton-John walczyła z rakiem Od lewej: Ulf Ekberg, Jenny Berggren, Jonas "Joker" Berggren, Malin "Linn" Berggren, 1994 r. Linn Berggren: na drugim planie Już w czasie promocji „The Bridge” Linn Berggren zaczęła mówić w wywiadach o swoim zmęczeniu popularnością Ace of Base, która sięgnęła obydwu Ameryk, Azji, a nawet Afryki. „To wszystko nie było w moim planie. Dla mnie to jest zbyt wiele, szczególnie sukces w Ameryce. Może na pozór tego nie widać, ale sukces na takim poziomie stanowi bardzo duży wysiłek psychiczny. Cały czas musimy iść do przodu, a ja nie jestem w stanie, ja chcę się cofnąć” – stwierdziła w wywiadzie dla magazynu „Smash Hits” z 1996 r. Wspomniała też o presji związanej z popularnością, mówiąc: „Nie ma żadnej wyższej edukacji w zakresie bycia sławnym. Mogłabym to porzucić i nadal śpiewałabym sobie w wannie czy pod prysznicem, ponieważ czuję się dobrze, gdy śpiewam, ale nie na tym poziomie. Jestem moją muzyką, jestem tym, co śpiewam. Lubiłam to na niższym poziomie albo w ogóle bez żadnego poziomu, np. gdy śpiewałam w kościelnym chórze. […] Mam dwa życia – jedno bardzo bogate, drugie bardzo ubogie. To jest właśnie to ubogie życie”. Kiedy w czerwcu 1998 r. w sklepach pojawiła się trzecia płyta zespołu „Flowers”, miłośnicy Ace of Base zauważyli, że twarz Linn na okładce jest zamazana i w tle pozostałych członków grupy. W teledyskach promujących album piosenkarka także pojawiała się na drugim planie lub w oddaleniu od reszty zespołu i za wszelką cenę unikała kontaktu z kamerą. Poza tym przestała śpiewać na koncertach, ograniczając swoją rolę jedynie do gry na keyboardzie. „Nie rezygnuję, w tym cała rzecz. Chcę dalej śpiewać. Jenny chce spróbować tego, co ja zrobiłam, a ja chcę spróbować tego, co robiła ona” – tłumaczyła w filmie dokumentalnym o Ace of Base z 1997 r. To właśnie Jenny stała się wówczas twarzą zespołu, choć jeden z utworów z „Flowers” – „Everytime It Rains” – został w całości zaśpiewany przez Linn. To właśnie ta piosenka miała być początkiem końca aktywności starszej z sióstr Berggren w Ace of Base… Ace or Base, siostry, od góry: Jenny i Linn Berggren Utwór „Everytime It Rains” został pierwotnie stworzony dla Annie Lennox, lecz Clive Davis z wytwórni Artista Records postanowił oddać ten utwór zespołowi Ace of Base, który pracował w tym czasie nad albumem „Cruel Summer” – specjalną edycją krążka „Flowers” na rynek amerykański. Jako że w pierwszej wersji płyty Linn nie śpiewała żadnej piosenki solo, Davis uznał, że to właśnie ona powinna wykonać w całości „Everytime It Rains”. Piosenkarka, która wolała usunąć się w cień, zignorowała jednak prośbę Davisa i oddała piosenkę Jenny, lecz jej wersja nie przypadła szefowi wytwórni do gustu. Linn uległa dopiero, kiedy Davis delikatnie zasugerował jej, że odmowa współpracy może utrudnić zespołowi kontynuację kariery w Ameryce. Artystka nie chciała śpiewać tego utworu przede wszystkim ze względu na jeden dwuznaczny fragment – Everytime it rains, I get wet, czyli „Za każdym razem, gdy pada, robię się mokra”. Po latach Jonas Berggren wspominał: „Linn powiedziała mi kiedyś, że to było dla niej najgorsze. […] Czuła się okropnie – zmuszono ją do zaśpiewania tekstu, który jej się nie podobał, a zarazem odsunięto od tej piosenki Jenny”. To był jego zdaniem moment, w którym jego siostra stwierdziła, że nie chce już mieć nic wspólnego z przemysłem muzycznym. Na wydanej w 2002 r. płycie „Da Capo” można usłyszeć w jej wykonaniu tylko kilka partii wokalnych w tle. Linn nie uczestniczyła w promocji albumu, a występy w teledyskach traktowała jedynie jako przykry obowiązek. Po raz ostatni pokazała się publicznie we wrześniu 2002 r. w czasie występu Ace of Base w niemieckiej telewizji, lecz podobnie jak przy koncertach z ery „Flowers” grała jedynie na keyboardzie w tle. To właśnie wówczas powstało ostatnie publicznie dostępne zdjęcie piosenkarki, choć jeszcze w grudniu 2002 r. pojawiła się na planie teledysku do utworu „Unspeakable”. Czytaj też: Uzależnienia, wiara w UFO i związek z nieletnią. Oto skandaliczne oblicze Elvisa Presleya Ulf Ekberg i Jenny Berggren, Los Angeles, California, 30 stycznia 1995 rok Linn Berggren: nowe nazwisko, nowe życie W wywiadach z 2005 r. Jenny Berggren sugerowała, że Linn chciałaby wrócić do śpiewania i faktycznie w latach 2005–2006 powstało kilka utworów z jej partiami wokalnymi, lecz kolejne koncerty grupy odbywały się już bez jej udziału. W czerwcu 2006 r. Ulf Ekberg wspominał, że zaczęła studiować judaistykę na uniwersytecie, zapewniając jednocześnie, że nagra ona kolejne piosenki do nowego krążka grupy. Prace nad płytą zostały jednak zawieszone, a w listopadzie 2007 r. Ekberg oficjalnie ogłosił, że Linn nie jest już członkinią Ace of Base. „Nie miała pragnienia sławy, kochała swoich fanów, ale popularność nie była dla niej” – wyjaśniał jej decyzję. Pozostali członkowie grupy przysięgli jej wówczas, że nigdy nie zaproponują jej powrotu do zespołu. Fanom Ace of Base udało się ustalić, że Linn Berggren nadal mieszka w rodzinnym Göteborgu, lecz w celu ochrony swojej prywatności zmieniła imię i nazwisko. W wywiadzie udzielonym w 2015 r. magazynowi „Billboard” Jonas Berggren mówił, że regularnie widuje się ze swoją siostrą, lecz rozmawia z nią na wszystkie tematy oprócz muzyki. Wspomniał też, że nadal pisze jeden utwór tygodniowo, licząc na to, że kiedyś Linn zechce któryś z nich zaśpiewać. „Moim marzeniem byłoby, gdyby Linn zechciała je zaśpiewać, bez żadnej promocji, po prostu zaśpiewać. To byłoby wspaniałe” – dodawał. W 2017 r. w rozmowie z „El Mundo” Jenny Berggren mówiła z kolei o swojej siostrze: „Nie czuła się komfortowo z naszym sukcesem. To negatywne uczucie rosło, aż w końcu powiedziała: »To koniec. Nie chcę tego dłużej ciągnąć, ponieważ przemysł muzyczny nie pozwala mi oddychać«. Starała się odejść i zrobiła to tak szybko, jak tylko mogła”. Wszyscy członkowie grupy zgodnie twierdzą, że obecnie wiedzie ona szczęśliwe życie z dala od blasku fleszy, więc zapewne wybrała dla siebie właściwą drogę. Zobacz również: Piękna i geniusz. Historia miłości Jane i Stephena Hawkingów Ace of Base, 1994 r.
Pierwszy solowy album Julii Wieniawy już dostępny! Takie są „Omamy”
Co znajdziemy na długo wyczekiwanym wydawnictwie?
Siedemnastego czerwca 2022 roku miała miejsce premiera długo wyczekiwanego, płytowego debiutu Julii Wieniawy. Album „Omamy”, na którym znalazły się single – „Na Darmo”, „Nie mam dla Ciebie miłości” (Kayax XX Rework), „Rozkosz”, „Nie Mów” oraz „Milczysz”, jest dostępny do kupienia i do posłuchania we wszystkich serwisach streamingowych. Czym nas zaskoczy? Julia Wieniawa wydała debiutancki album – Omamy „Omamy” to długo wyczekiwany, debiutancki album Julii Wieniawy – elektroniczny, eklektyczny, przeplatający taneczne i liryczne nuty. To patchwork stylów, emocji, doświadczeń oraz powidoków z przeszłości Julii. Płyta powstawała na przestrzeni kilku lat i jest osobistym podsumowaniem pewnego rozdziału w życiu artystki. Pulsujący beat wyprodukowany przez czołowych polskich producentów – Maćka Sawocha, Kubę Karasia, Wojtka Urbańskiego, uzupełniają osobiste teksty pisane we współpracy z między innymi Arkiem Kłusowskim, Kasią Lins czy Mery Spolsky. „Tą płytą chcę powiedzieć – kończę pewien etap, poszukuję, kształtuję swoją muzyczną tożsamość. Każda z osób, z którą miałam okazję pracować pomagała mi wydobyć i odkryć różne odcienie „Omamów”. Ta płyta jest zarówno końcem i początkiem. Zamknięciem pewnego etapu i rozpoczęciem nowej drogi. Mam nadzieję, że dzięki tym utworom spojrzycie na mnie nieco z innej perspektywy i będziemy mieli okazję poznać się lepiej…” – mówi Julia Wieniawa. Zdjęcia do sesji okładkowej wykonał Daniel Jaroszek, a za graficzną stronę odpowiada Tomek Kuczma. Tracklista: 1. Rozkosz 2. Nie Mów 3. Milczysz 4. Mi Nie Żal 5. SMRC 6. Wenus 7. Szpieg 8. Bądź Obok 9. Nie Mam Dla Ciebie Miłości (Kayax XX Rework) 10. Na Darmo 11. Mnożą Się Sny 12. Omamy View oEmbed on the source website
Historia walkmana, jak stał się fenomenem
Poznaj historię jednego z symboli lat 80.
Pojawienie się walkmana na rynku zmieniło kompletnie odbiór muzyki przez zwykłego użytkownika. Bardzo dużo z nas pamięta świetnie czasy, kiedy muzyka była dostępna tylko na kasetach, jak precyzyjnie trzeba było je zwijać oraz jak nagrywało się na nie swoje składanki, aby potem iść przez miasto i słuchać ich na słuchawkach. Ten przenośny, zminiaturyzowany odtwarzacz kaset magnetofonowych był odporny na wszelkie wstrząsy i można było z niego korzystać tylko na słuchawkach, ponieważ większość modeli nie posiadała głośników. Przyjęło się, że walkmenami nazywamy wszystkie tego typu urządzenia, jednak nazwa ta jest znakiem towarowym marki Sony, która najbardziej w tamtych czasach specjalizowała się w nich i wypuszczała najwięcej modeli na rynek. Jak urządzenie zmieniało się na przestrzeni lat? Jakie modele uważa się za najbardziej kultowe? Czy moda na kasety wraca? ZOBACZ TEŻ: Florence + The Machine o macierzyństwie na nowej płycie. Piękne słowa Początki walkmana Walkman miał swoje początki w latach 60, kiedy została opracowana pierwsza kaseta magnetofonowa. W prawdzie już wcześniej istniała możliwość rejestracji dźwięku za pomocą taśmy magnetycznej, ale nagrywanie i odtwarzanie było na niej trudne i mało wygodne. Dopiero po skonstruowaniu niewielkiej kasety i odtwarza do niej nastąpiła rewolucja, która wyparła płyty winylowe i ich odtwarzacze. Ogromnym fanem był Masru Ibuki, który był także jednym ze współzałożycieli marki Sony. Lubił słuchać muzyki w podróży, dlatego postanowił stworzyć coś co ułatwi mu to w podróży i w lipcu 1979 wypuścił pierwszego Walkmana Sony TPS-L2, który do dziś jest archetypem wszelkich przenośnych odtwarzaczy muzycznych. Jak walkman stał się jednym z symboli lat 80. Tuż po premierze odbiór nowego walkamana nie robił furory. Doceniano go za to, że jest podręczny i przenośny, ale jednocześnie było wiele sceptyków, którzy wątpili w jakość dźwięku. Mimo, że początkowo były co do niego mieszane odczucia, walkaman stał się hitem sprzedażowym, a z czasem symbolem lat 80. Bardzo szybko projekt Sony podłapały inne firmy i zaczęły wypuszczać na rynek swoje wersje, a ludzi z walkmenami można było spotkać wszędzie! Szczególnie dużą popularnością cieszył się wśród biegaczy, rowerzystów i osób ćwiczących na siłowniach. Ostatecznym dowodem na niezwykłą popularność tego urządzenia został fakt, że w 1986 roku Oxford English Dictionary zarejestrował hasło “walkman” jako konkretny typ urządzenia. Bez Walkamana marki Sony nie byłoby postępu technologicznego, ponieważ jeszcze w połowie lat 80. firma wprowadziła na rynek Discmana, czyli przenośny odtwarzacz do płyt CD. Działał on tak samo jak Walkman tylko z tą różnicą, że był na płyty kompaktowe, które w tamtym czasie zdobywały coraz większą popularność i powoli spychały kasety do lamusa. Jednak Discman miał jedną wadę - nie był tak odporny na wstrząsy co odtwarzacz kaset, co wykluczało go u osób słuchających muzyki podczas ćwiczeń. Dzięki temu popularność walkmana nie spadała, a wręcz przeciwnie - rosła, praktycznie do końca lat 90. XX wieku. Później, wraz z pojawieniem się odtwarzaczy plików mp3, jego kariera zaczęła się kończyć. Ostatecznie Sony zakończyło produkcję Walkmanów w 2010 roku. Nie ulega wątpliwości, że jest to urządzenie, które zrewolucjonizowało rynek i zmieniło podejście do słuchania muzyki. Powrót do kaset? Jednak historia walkmana nie kończy się w 2010 roku, ponieważ przeżywa on aktualnie swój mały renesans. Kiedy kasety pojawiły się w popularnym serialu Netflixa “13 powodów” zrobiły one furorę wśród fanów starych perełek i obudziły chęć powrotu do niej. Dla pokolenia urodzonego w okolicach nowego millenium walkmen był zaledwie ciekawym gadżetem, który pokazywali rodzice. Teraz stał się obiektem zainteresowania zarówno millenialsów, którzy chcą poczuć nutkę nostalgii, ale także generacji Z, która chce poznać tamtą jakość dźwięku i doznań. Co ciekawe coraz więcej artystów wypuszcza swoje albumy na kasetach, zrobił tak między innymi Ralph Kamiński wydając “Kosmiczne Energie” oraz “Młodość” właśnie na kasetach. Przynajmniej jeden walkman w każdym domu był obecny. Towarzyszył on w czasie wielu podróży, spacerów do pracy i treningów. Powrót mody na kasety częściowo zawdzięczamy serialowi Netflixa “Stranger Things”, który pokazuje piękne lata 80. i sprawia, że chce się choć trochę poczuć ich klimat. Mieliście walkmana? Jak myślicie, czy walkman wróci do produkcji?
Sławomir Łosowski z Kombi: „Postaram się wykorzystać czas, jaki mi pozostał, na rzeczy dobre...”
Od pięciu dekad tworzy muzykę. Zespół KOMBI, który założył, wciąż koncertuje i święci kolejne tryumfy. Ale, jak sam mówi, wie, że życia to róża, która ma też kolce. Sławomir Łosowski w osobistej rozmowie z Krystyną Pytlakowską opowiada o zmieniających się trendach, fanach, odejściu z zespołu Grzegorza Skawińskiego, osobistych zakrętach i życiowych woltach. I zaznacza, że ma jeszcze sporo do pokazania! Krystyna Pytlakowska: Czterdzieści sześć lat w zespole Kombi to długo? Sławomir Łosowski: Ponad pół wieku. Gram od 1969 roku, więc już 53 lata. Zaczęło się w liceum, w klasie maturalnej, gdy założyłem własny zespół i do dzisiaj go prowadzę. Wpierw występował pod nazwą Akcenty, potem KOMBI, obecnie dodaję do tej nazwy jeszcze moje nazwisko, aby wizerunkowo było jasne, o kogo chodzi. A więc całe dorosłe życie zarządzam tą muzyczną firmą, w której realizuję swoją koncepcję artystyczną. Taką drogę wybrałem w młodości i idę nią dalej. Wszyscy w młodości chcą być muzykami i grać. Tak, ale w tamtej epoce tylko niewielu ludzi brało się za muzykę. Myśleli bardziej pragmatycznie o zdobyciu zawodu, pójściu na studia. Miałem poważny problem z wyborem drogi, bo na początku wcale się do tego nie paliłem. Namawiał mnie do założenia zespołu perkusista, kolega szkolny i z harcerstwa, byłem drużynowym ZHP. Pytałem go, do czego taki zespół jest mi potrzebny. No to mi wytłumaczył, że mam predyspozycje nie tylko muzyczne, ale i organizacyjne, że to rokuje na sukces i się zaczęło. Dla mnie jednak tamte lata to już prehistoria. Żyję teraźniejszością i przyszłością, a nie tym, co było. Tylko, że przeszłość zahacza o przyszłość. Zespół cały czas istnieje. Jasne, przeszłość tworzy fundament przyszłości. Zespół gra. Była co prawda przerwa spowodowana trudniejszym okresem w moim życiu, ale nie tylko wróciłem do muzyki, ale ostatnie lata to mój bardzo twórczy okres. W czasie tak długiej historii zespołu zmieniała się muzyka, zmieniał się skład. Zaczynałem od rocka, bluesa, jazzu; pod nazwą Akcenty odnieśliśmy wielkie sukcesy, grając muzykę z pogranicza jazzu i elektronicznej muzyki eksperymentalnej, następnie pod nazwą KOMBI staliśmy się jednym z najbardziej popularnych zespołów w latach 80. Nasza muzyka, zawsze była nasycona elektronicznymi brzmieniami. Koncerty Akcentów miały już w 1971 r. nazwę „Żywa muzyka elektronowa”. Więc moja elektronika nie zaczęła się, jak niektórzy młodzi myślą, wraz z płytą „Nowy rozdział”, która dla nich jest historią, ale dużo wcześniej. Przeszłość jest w tym, że nasz zespół do dzisiaj wyróżnia się dużym wykorzystaniem elektronicznych instrumentów i brzmień oraz gra na koncertach nasze największe hity, lecz w nowych utworach idziemy cały czas do przodu. Kombi, które Pan założył, przeżywało różne okresy. Nie jest to łatwa historia. Tak, lata 70. to trudny okres. Mało koncertów, walka o przetrwanie. Potem lata 80. wielkie sukcesy, dużo koncertów, koncerty w wielu krajach Europy i świata. Początek lat 90. słabszy, a następnie zawieszenie przeze mnie działalności aż do 2004 r. Potem długi okres wracania do muzyki i silny powrót do gry od 2016 r., przy okazji 40-lecia KOMBI. Największym wstrząsem w historii zespołu było trzydzieści lat temu odejście z KOMBI Grzegorza Skawińskiego, który po 16 latach pracy w zespole postanowił realizować własną karierę muzyczną. Było to dla mnie w pewnym sensie zrozumiałe widząc, jak fascynują go jego gitarowi idole w USA. Rola gitary w KOMBI nie była dominująca. W największym naszym przeboju „Słodkiego miłego życia” nie ma gitary. Dlatego jego odejście było podyktowane chęcią pójścia drogą muzyki z wiodącą rolą gitary. Muzycy w zespole muszą dostosować się do koncepcji lidera. Jeżeli chcą realizować własne pomysły artystyczne, to odchodzą lub równolegle realizują swoje projekty. Czytaj także: Dlaczego nie ma dzieci i co jest najważniejsze w życiu? Grzegorz Skawiński ujawnia swoje tajemnice Koncert zespołu KOMBI w Scenie Cegielnia, Radzymin 20.05.2022 Jednak jego odejście było dla Pana trudne do przeżycia. Jak już wspomniałem, dla mnie raczej nie, ale przede wszystkim dla tysięcy fanów KOMBI. Oni traktowali je, jak mi mówili, jako rodzaj dezercji i to dla nich było trudne do przeżycia, a dla niektórych jeszcze jest nadal. Mógł realizować swoje projekty równolegle do KOMBI. Nie miałem w pracy z Grzegorzem żadnych większych problemów, a jego wkład w dorobek zespołu był niepodważalny. Nie było racjonalnego powodu, aby odchodził. Ale jak się później okazało, jego odejście stworzyło dla mnie przestrzeń do innych działań, które zaowocowały w latach następnych i dzisiaj. Zmiany składu są rzeczywistością większości zespołów muzycznych. Zespół to w gruncie rzeczy przedsięwzięcie artystyczno-gospodarcze. Muzycy z tego się utrzymują, każdy zarabia pieniądze na muzyce, niezależnie od tego, czy gra w takiej czy innej orkiestrze. Nie poddał się Pan jednak, chociaż różne zakręty życiowe się u Pana zdarzały. Jeżeli pani pyta, czy mam odporność psychiczną, to na pewno zakładam, że życie nie jest usłane różami bez kolców. Więc niewiele mnie może zaskoczyć. U każdego zdarzają się okresy weselsze i smutniejsze. Życie to sinusoida. A dla mnie muzyka nie była jakimś bożkiem, tylko jednym z najważniejszych elementów, poza sferą prywatną. Dlatego odejście w 1992 roku dwóch muzyków, Grzegorza i Waldka, choć wstrzymało działalność KOMBI ku smutkowi fanów, to mi, jak się potem okazało, umożliwiło skupienie się na ważniejszym dla mnie temacie. Mówi Pan o chorobie żony? Tak. Jej stan fizyczny bardzo się wtedy pogorszył - chorowała na stwardnienie rozsiane. Ale jeszcze łudziłem się, że będę miał czas na kontynuację KOMBI w nowym składzie, a nawet miałem pomysł na solowy projekt, który wydawał mi się szybszy do realizacji. Wpierw rozpocząłem przesłuchania nowych muzyków, aby uzupełnić skład KOMBI. Pojawiali się gitarzyści, basiści, a przede wszystkim wokaliści. Robiłem próbne nagrania. Miałem już pewne efekty tej pracy, bardzo dobrego wokalistę, ale wtedy zdrowie mojej żony dosłownie z dnia na dzień się pogarszało, musiałem więc ograniczać pracę muzyczną. W końcu zrozumiałem, że proces pracy nad nowym materiałem, adaptacji nowych muzyków, nagrań itd. będzie w tym tempie trwać kilka lat i podziękowałem wszystkim, aby nie marnować im czasu. Ale jak powiedział Elon Musk, chwilowe niepowodzenie jest elementem sukcesu. Jeżeli człowiek je pokona, staje się mocniejszy? Mnie tego rodzaju sytuacje wzmacniają. Wtedy musiałem zawiesić działalność. Fani byli rozczarowani, ale nie miałem wyjścia. KOMBI w latach osiemdziesiątych było w ścisłej czołówce polskich zespołów. Przeszliśmy do historii polskiej muzyki zarówno przebojami, jak i tysiącami koncertów. I nagle na ponad 10 lat zniknęło z estrady. Zupełnie się jednak z branży muzycznej nie wycofałem, bo musiałem zarabiać pieniądze i wykorzystać sprzęt nagłaśniający, który był bazą do stworzenia firmy. Na początku lat dziewięćdziesiątych uruchomiłem też studio nagrań we własnym domu. Mogłem, nie wychodząc z domu, zarabiać pieniądze. I jednocześnie być przy żonie. Pana koledzy mówią, jak bardzo Pan poświęcił się opiece nad nią. Zrobiłem tylko to, co należało. Moja rola polegała na stworzeniu dla niej maksymalnie dobrych warunków, gdy utraciłem z nią kontakt i leżała wiele lat sparaliżowana. W miarę upływu lat dużo się w tym temacie nauczyłem. Ostatnie lata jej życia były już tak zorganizowane, że miałem wszelkie potrzebne środki techniczne, między innymi tlen, podnośnik hydrauliczny i pomoc Hospicjum domowego im. Św. Judy Tadeusza. Moje instrumentarium znajdowało się w głównym pokoju, który był jednocześnie sypialnią i living roomem. Dzięki temu mogłem zawsze być blisko chorej żony. Pomagała mi też nasza przyjaciółka Danusia. Żona więc była pod dobrą opieką, a w szpitalu, gdzie trafiała w czasie pogorszenia się stanu zdrowia, dziwiono się, że nie ma odleżyn. To wymagało ciągłych działań pielęgnacyjnych. Mając instrumenty w pokoju, gdzie przebywała, wykorzystywałem wolny czas na muzykę. To przy niej powstała płyta „Nowy album” i to był też ostatni rok życia mojej żony. Czytaj także: Po konflikcie nie ma śladu? Grzegorz Skawiński szczerze o relacjach z Agnieszką Chylińską! Koncert zespołu KOMBI w Scenie Cegielnia, Radzymin 20.05.2022 Pana muzyka płynie z serca, z tego, co Pan czuje. I chociaż nie lubi Pan analizować swojego wnętrza i postępowania, to w Pańskiej muzyce są przeżycia, które Pana spotkały. Bo gram to, co mam w sercu. W najnowszej płycie „Minerał życia” dokładnie się to ujawniło. A Patrycja Kosiarkiewicz, która napisała najwięcej tekstów na tę płytę, doskonale odczytywała moje intencje ukryte w muzyce. Najczęściej muzyką coś konkretnego opowiadam. Niektóre piosenki mają bardzo głębokie tło. Na przykład „Mam cię w snach”. Co Pan chciał tą piosenką przywołać? To właśnie jest przykład bardzo osobistej muzyki z mojego wnętrza. Inspiruje mnie to, co kocham, co widzę. Przyroda, rośliny, zwierzęta. Świat jest piękny, a ja go podziwiam. Nie chcę skupiać się na smutnych czy złych wydarzeniach. Na przykład „Opowieści szafy”, instrumental, który opowiada o ubraniach i przemijaniu: kiedyś w tej konkretnej domowej szafie wisiały ubrania mojej poprzedniej żony, a teraz wiszą stroje, które aktualnie nosimy. W skrzypieniu tej szafy wręcz słychać opowieści. I nie zawsze smutne, często wesołe, bo jednak mam poczucie humoru (śmiech). Nie będę przecież komponował utworów o inflacji czy kredytach frankowych, chcę dawać fanom odskocznię i pokazywać poprzez muzykę dobro, radość i miłość. Udaje się to też Panu, bo spotkał Pan kobietę, która została Pana drugą żoną i która Pana rozumie jak nikt inny. Przez trzydzieści lat była dyrektorką biblioteki w Łebie, organizowała wiele spotkań z artystami i plenery artystyczne dla malarzy. Przyjeżdżali też na autorskie wieczory poeci i pisarze. Była bardzo w to zaangażowana, prowadząc szeroko pojmowaną działalność kulturalną. I była Pana wielką fanką. Tak. Dobrze, że się odnaleźliśmy, bo taka osoba w działalności zespołu i mojej nie ma ceny. Czasem mi zwraca uwagę, że jakiś kadr jest kiepski, gdy powstaje teledysk. Jest doskonałym recenzentem tego, co robię. Ona to wszystko widzi i czuje. Pomaga też kreować mój wizerunek, a w tym wykorzystanie moich grafik do image zespołu. Oprócz muzyki, pasjonuje się Pan też malarstwem. Bo artysta musi być wszechstronny? Rysowałem od wczesnego dzieciństwa, a ojciec, który był rzeźbiarzem, zbierał te rysunki i selekcjonował je. Przekazał mi je dopiero, gdy się ożeniłem i urodził się nam syn. W życiu dorosłym moje rysunki nazywam Grafika. Na wystawach obok współczesnych prac często pokazuję też rysunki z dzieciństwa. Mam ich koło tysiąca. Są u mnie schowane, część z nich oprawiona. W muzyce można wyrazić więcej niż w rysunku? Muzyką i rysunkiem można bardzo wiele wyrazić, ale muzyka, szczególnie instrumentalna, zostawia chyba więcej miejsca dla wyobraźni. Ale i rysunki, takie jakie rysuję, mają ukryte treści i oglądający mają możliwość odnajdywania skojarzeń. Czytaj także: Grzegorz Skawiński szczerze o depresji: „Nikomu nie życzę podobnych stanów” Sławomir Łosowski, grupa Kombi, nagranie programu „Jaka to melodia?”, 17.02.2021 rok Muzyka zostawia też miejsce dla twórcy tekstu. Współpracuje Pan z Markiem Dutkiewiczem, często dochodzi między wami do dyskusji? Zdarza się, że autor napisze tekst, którego kompozytor nie zaakceptuje. Marek jednak w większości wypadków trafia w punkt. Tak było z najbardziej znanym naszym wspólnym hitem „Słodkiego miłego życia”, na marginesie obchodzącym w tym roku 40-lecie. Przykładem nowszym niech będzie piosenka „Jaki jest wolności smak” z płyty „Nowy Album”. Skomponowałem ją w 2014 r., poruszony krwawymi wydarzeniami na Kijowskim Majdanie. Dzisiaj w obliczu rosyjskiej agresji okazuje się ona jeszcze bardziej aktualna. W muzyce zawarłem kilka konkretnych elementów ukraińskich, w tym motywy ukraińskiej muzyki ludowej na tle wojskowego werbla oraz w intro fragment prawosławnej pieśni żałobnej Panichidy. Wplotłem także w muzykę dźwięki prawdziwych dzwonów, oznaczające trwogę i żałobę, ale także zwycięstwo. Marek napisał do tej muzyki świetny uniwersalny tekst, który odnosi się do walki każdego narodu o wolność. Nie było żadnej dyskusji, tekst w punkt. Przy ostatniej płycie wykorzystałem współpracę z młodszymi twórcami, większość tekstów jest autorstwa Patrycji Kosiarkiewicz, bo z Markiem należymy już do pokolenia starszego. Ale się nie poddajecie. Ja się nie poddaję. Jesteśmy bardzo aktywni. Gramy koncerty, niektóre z pokazami laserowymi. Wydaliśmy płytę „Minerał życia”. Z płyty zrobiliśmy kilka teledysków, a dwa z nich przekroczyły milionową publiczność. No i mamy tysiące swoich wspaniałych fanów. A ja dalej będę komponował. Bo trudno żyć bez muzyki, nawet gdy się ma dużo obowiązków rodzinnych? Jest Pan przecież dziadkiem wielodzietnym. Mam czternaścioro wnuków, ale nie jestem dziadkiem z piosenek dla dzieci. Mieszkają osobno, więc nie stykam się z nimi na co dzień, tylko przy okazji świąt. Nie wtrącam się w życie moich dzieci i mam swoją rodzinę w składzie z moją żoną Marią. Mamy swoje mieszkanie, które składa się z pokoju z klawiszami, kuchni i kantorka, gdzie mamy tzw. biuro. Większość domu zajmuje firma ze studiem. Na piętrze mieszkanie ma syn z rodziną, co często słychać dość dobrze. No i ma Pan jeszcze cztery koty. Nie mam ich, to one nas mają. Po prostu tu zamieszkują. Kropka jest nawet naszą gwiazdą instagramową. Jej ulubione miejsca to między innymi moje instrumentarium. Pierwszy kot trafił do mojego życia na receptę, bo miałem problem z kolanami - nadwyrężyłem je, wędrując po górach. I wtedy specjalista od rehabilitacji powiedział, że na moich kolanach powinien leżeć kot i je ogrzewać. I dlatego pojawił się Filip i załatwił problem na wiele lat. Właściwie ma Pan wszystko. Czy chce Pan jeszcze czegoś od życia? Od życia nic nie chcę. Mam tylko plany do zrealizowania. Jestem naprawdę szczęśliwy i spełniony. I mogę cieszyć się każdym kolejnym dniem. A ostatnio zacząłem porządkować twórczość mojego ojca, artysty rzeźbiarza. Zrobiłem z pomocą kolegi Klaudiusza specjalne półki do stacjonowania rzeźb drewnianych ojca (bo są i w kamieniu), posegregowałem je i jeżeli ktoś chciałby zobaczyć te prace, mogę go po tym mini muzeum oprowadzić. Zrobiłem też porządek z moimi Grafikami. Cały czas mam coś do roboty. Jeżeli miałem i mam jakieś wymagania, to nie od życia, tylko od siebie. Chciałbym jeszcze wiele dokonać i wiele zrobić, szczególnie w muzyce i nie tylko, ale czas nie jest z gumy. Na pewno postaram się wykorzystać czas, jaki mi pozostał, na rzeczy dobre... Czytaj także: Joanna Dark i Marek Dutkiewicz: historia miłości utalentowanej aktorki i wybitnego autora tekstów piosenek Sławomir Łosowski, grupa Kombi, festiwal w Opolu, 03.09.2021 rok
Krzysztof Kiljański walczył o Eurowizję, śpiewał z Kayah. Tak dziś wygląda jego życie
Stroni od błysku fleszy. Od zawsze wolał skupiać się na pracy niż na bywaniu. Wraz z Kayah wylansował w pierwszej dekadzie XXI wieku wielki hit „Prócz ciebie, nic”. Walczył również o reprezentowanie Polski na Eurowizji. Prywatnie jest szczęśliwym mężem i ojcem. W 2011 roku przeżył wypadek, który zmienił w jego życiu wszystko. Krzysztof Kiljański w tym roku skończy 55 lat. Jak bardzo się zmienił? Jakie tajemnice skrywa jego życie prywatne? To naprawdę nietuzinkowy i wielki artysta! Krzysztof Kiljański: od poezji do popu i Eurowizji. Tak wyglądała jego droga na szczyt Przyszedł na świat 5 listopada 1967 roku w Nowej Soli. Od dziecka wykazywał talent muzyczny, ale – jak sam przyznał – z pewnością nie mógł sobie wyobrazić, gdzie ta droga go zaprowadzi... W czasach szkolnych swoją ścieżkę związał z poezją śpiewaną i piosenką aktorską. W latach 80. to głównie im poświęcał siły. Wziął również udział w kilku przeglądach, m.in. w Krakowie i Olsztynie. Kiedy poczuł, że to jego powołanie? Podaje, że było to dokładnie we wrześniu 1990 roku. „Wtedy moja pasja stała się również moją profesją. Zacząłem pracę na zawodowej scenie”, podkreślał w rozmowie w 2018 roku. W latach 90. współpracował ze Śląską Estradą Wojskową we Wrocławiu, zaś od 1998 roku angażował się już w te projekty, w których królował jazz. Krzysztof Kiljański to artysta wszechstronny, swobodnie poruszający się w różnych stylistykach. Ma znakomity warsztat. Jego głos jest hipnotyzujący, z łatwością potrafi stworzyć intymny, refleksyjny nastrój. Kwestią czasu było aż odniesie komercyjny sukces. Z jazzu swobodnie przeszedł do muzyki popularnej. Od 2003 roku tworzył materiał na debiutancki album. Nie spieszył się. Wiedział, że ma czas oraz co chce na nim przekazać i jakie kompozycje nagrać. Dla wielu dosyć niespodziewanie zgłosił się do Krajowych Eliminacji przed 49 Konkursem Piosenki Eurowizji, który w 2004 roku odbywał się w Stambule. W finale widowiska, zorganizowanym w siedzibie TVP 24 stycznia, zaśpiewał utwór „Stay”, z którym uplasował się na 10. miejscu na 15 uczestników. Później zaszył się w studio, by szlifować krążek, który miał być jego wielkim debiutem. Ten nastąpił 24 stycznia 2005 roku i nosił tytuł „In the room”. Płytę zwiastował utwór „Prócz ciebie, nic”, zaśpiewany w duecie z Kayah. Liryczna kompozycja z niezwykle osobistym tekstem z miejsca podbiła serca słuchaczy. Wspięła się na szczyty list przebojów, w Opolu została nagrodzona Superjedynką. „To piękny utwór. Cała sekwencja zdarzeń związana z nagraniem i wydaniem debiutanckiej płyty, współpraca z Kayah są dla mnie absolutnie istotne. Dzięki Kasi debiutowałem fonograficznie i był to bardzo dobry debiut”, mówił po latach w rozmowie z Karoliną Filarczyk dla portalu „Muzykoholicy”. Ten utwór otworzył Krzysztofowi Kiljańskiemu drzwi do ogólnopolskiej kariery. Album, który wydał, doczekał się reedycji i pokrył platyną. Sprawił, że wówczas 38-letniego wokalistę zaczęto zapraszać jako gościa do różnych programów, takich jak „Co tu jest grane?” czy „Mój pierwszy raz”. Na początku września 2005 roku wystąpił jako jeden z artystów w konkursie o Bursztynowego Słowika i Słowika Publiczności w ramach festiwalu w Sopocie. Kompozycja „I Don’t Know Where Life’s Going” nie przypadła jednak do gustu ani jurorom, ani publiczności i uplasowała się poza czołówką. W marcu 2006 roku otrzymał dwa Fryderyki: „Prócz ciebie, nic” uznano za piosenkę roku, zaś sam Krzysztof Kiljański otrzymał statuetkę jako wokalista roku. A później coś się zmieniło... Czytaj także: Rodzina jest dla niego na pierwszym miejscu. Tak dziś wygląda życie Janusza Radka Krzysztof Kiljański, przyjęcie noworoczne w Hotelu Rialto, 22.01.2004 rok Krzysztof Kiljański: życie po spektakularnym sukcesie. Dlaczego usunął się w cień? Gdy wydawało się, że ma szansę na stałe zagościć w show-biznesie, zaczął usuwać się w cień. Nie wydawał kolejnych płyt, mimo sukcesu debiutanckiego krążka. Na kolejny album fani musieli poczekać aż do 2012 roku. W międzyczasie zaangażował się w trasę koncertową „Projekt Grechuta”. Na jego drugim longplayu znalazły się utwory z tekstami autorstwa Jonasza Kofty. Później wydał jeszcze albumy: „Powrót” (kwiecień 2013), „Duety”, na którym znalazły się utwory zaśpiewane z takimi artystami, jak Grażyna Szapołowska, Anna Serafińska czy Halina Mlynkova (listopad 2014), „Przybora” (październik 2015), zaś jego dorobek płytowy kończy krążek „Więcej” z 2018 roku. Dlaczego zniknął z show-biznesu? Wydaje się, że mimo flirtu z muzyką popularną, nadal ceni sobie poezję i jazz. Ale – jak sam przyznaje – unika szufladkowania. „Nie potrafię wyróżnić tego jednego gatunku. Nie szufladkuję muzyki, której słucham, którą tworzę, czy współtworzę. Dla mnie muzyka, to przestrzeń bez barier. To twórcy, artyści, a tych, którzy mnie inspirują jest całe mnóstwo…”, wyjaśnia. Wie również, że na pewno nigdy nie zaśpiewa o... polityce i politykach! „Jest dużo wdzięczniejszych wątków”, kwituje. Czytaj także: Pamiętacie wykonawcę przeboju Kroplą deszczu? Oto jak zmienił się Gabriel Fleszar! Krzysztof Kiljański, Kayah, nagroda w kategorii Przebój. SUPERJEDYNKI. Festiwal w Opolu. 11.06.2005 rok Krzysztof Kiljański: życie prywatne. Żona, dzieci W wywiadach bardzo rzadko mówi o swojej rodzinie. Nie można nawet znaleźć imienia jego ukochanej w żadnych źródłach. Wiadomo, że poślubił ją w czerwcu 1995 roku we Wrocławiu i wcześniej byli ze sobą przez dłuższy czas w związku. Jaka jest według artysty recepta na udaną relację? „Myślę, że trzeba uczyć się na błędach, wyciągać wnioski, zabiegać i starać się tak samo, jakbyśmy dopiero co się poznali. W związku długoletnim warto pamiętać o tej drugiej osobie”, mówił w rozmowie z Sergiuszem Królakiem dla serwisu Plejada w 2017 roku. Zdradził również, jak wyglądał dzień ślubu! Okazuje się, że uroczystość była naprawdę nietuzinkowa... „Był bardzo nietypowy dzień. To był poniedziałek. Rano przez dwie godziny biegałem po Wrocławiu w poszukiwaniu białej róży. Po latach okazało się, że to symbol nienawiści. (śmiech) Moja żona chciała jednak tę różę, a nie cały bukiet do ślubu. Niełatwo było znaleźć, ale po dwóch godzinach zdobyłem tę różę. Dwie lub trzy godziny później staliśmy już na ślubnym kobiercu. Pamiętam tę tremę. Było to zdenerwowanie, zwłaszcza jeśli chodzi o włożenie obrączki. Nie byłem zdecydowany, którą z obrączek mam włożyć na palec żony. Jeszcze dochodzi do tego dziesięć palców do wyboru… (śmiech) Nie zapomnę tego dnia, nie tylko ze względu na to, że to był poniedziałek. To był czerwiec, było słonecznie, ale nie upalnie. Jeśli dobrze pamiętam, to ok. 24 stopni. Gdyby były cztery stopnie wyżej, to pewnie bym cierpiał. Ale nie cierpiałem”, żartował. Okazuje się jednak, że para nie zorganizowała wesela! Dlaczego? „Nie mieliśmy wesela, bo oboje nie zgadzaliśmy się z jego formułą. Nie pragnęliśmy wesela. Nie chcieliśmy, żeby świętować zaślubin z pompą. Woleliśmy kameralne przyjęcie w formie obiadu, jedynie z udziałem świadków i bardzo bliskiej rodziny, ale też nie wszystkich. Taką formułę sobie wymyśliliśmy i wcale tego nie żałujemy”, deklarował. W październiku 2006 roku para doczekała się syna, któremu nadali imię Michał. I być może to przyjście dziecka na świat sprawiło, że Krzysztof Kiljański na jakiś czas ograniczył zawodową działalność i zniknął z show-biznesu. „Wciąż uczę się funkcji ojca i wierzę, że z roku na rok jestem dla Michała coraz mądrzejszym i roztropniejszym tatą. Nie mam wyboru, bo w przypadku dziecka inne wymagania są wobec niemowlaka, inne wobec nastolatka. Trzeba poświęcać dużo czasu, być, rozmawiać, obcować”, wyliczał. Dodał również, że być może syn pójdzie w jego ślady! „Na szczęście dobrze się uczy, ma dobre wyniki w nauce, ale będę musiał go pewnie bezustannie motywować. Jest bardzo pracowity, wykazuje też zainteresowanie muzyką. Trzy lata temu dostał keyboard z głośnikami, ale jeszcze do niego nie dojrzewa. Gra za to na flecie, ćwiczy granie przed snem. Może niebawem podsunę mu gitarę? Bardzo nie chciałbym na siłę narzucać mu żadnego instrumentu. Poza tym ma słuch muzyczny, co bardzo dobrze rokuje. Odróżnia dźwięki, lubi pośpiewać, czym czasem mnie zaskakuje, śpiewając oldskulowe przeboje z lat 80. Ostatnio na przykład śpiewał hit "Eye of the Tiger", który znalazł w sieci”, zwierzał się Krzysztof Kiljański w rozmowie z dziennikarzem Plejady w 2017 roku. Nie wykluczył również, że w przyszłości na jednej z jego płyt znajdzie się duet z synem. „Będę mu podsuwał jakieś wzorce, zachęcał do słuchania różnych gatunków muzycznych, by nie zamykał się na żaden styl”, zapewnił. Wiadomo, że artysta wraz z bliskimi mieszka w jednej z miejscowości pod Warszawą. Krzysztof Kiljański: wypadek zmienił w jego życiu wszystko O Krzysztofie Kiljańskim ponownie zrobiło się głośno w listopadzie 2011 roku. Wówczas w drodze do Poznania na koncert „Zostań Gwiazdą Kabaretu” uległ wypadkowi samochodowemu. Trafił do szpitala. W dwa lata później udzielonym „Grazii” wywiadzie nie wypierał się odpowiedzialności. „Jestem głównym winowajcą tego, co się stało. To ewidentnie była moja wina. (...) Ten wypadek był skutkiem mojej niefrasobliwości”, zaznaczył. Samego momentu zdarzenia jednak nie pamięta. „Straciłem przytomność i obudziłem się w szpitalu, ale nie jestem w stanie powiedzieć, kiedy to było. Wiem, że spędziłem tam miesiąc. Wróciłem tam jeszcze na trzy dni, wiosną 2012 roku, ale mam nadzieję już nigdy nie bywać gościem szpitalnym”, deklarował. Podkreślał, że zdarzenie zmieniło jego życie i sprawiło, że wiele rzeczy przewartościował. Przestał spożywać alkohol, nabrał pokory, uspokoił się. Docenił to, co ma, w tym dom i rodzinę. „Zazwyczaj nie uświadamiamy sobie tego, jak często zbieramy żniwo własnych zachowań. Nawet nie jesteśmy świadomi tego, że popełniamy błąd. Od czasu do czasu trzeba się zastanowić nad skutkami własnych poczynań. Fizycznie i metafizycznie się nie zmieniłem. Jestem wciąż tym samym facetem, tylko poważniej myślę o życiu, o sobie - jako o mężu, ojcu...”, zapewnił. Z kolei w rozmowie z Sergiuszem Królakiem z 2017 roku wyznał, że po tym zdarzeniu nie spotkał się z ostracyzmem ze strony przyjaciół. „Nie doświadczyłem żadnych złych sytuacji w związku z odwracającymi się ode mnie ludźmi po wypadku. Ludzie się zmieniają, moi przyjaciele także. Wszystko się zmienia, show-biznes, podejście do artystów. To nie są lata 80. czy 90. Mam wrażenie, że kiedyś było bardziej spontanicznie”, stwierdził. Dziś nadal koncertuje. Kocha to, co robi. Z wiekiem nauczył się dystansu do siebie i zawodu, który wykonuje. I za wszelką cenę stara się doceniać to, co ma. Czytaj także: 10 lat temu Alan Andersz walczył o życie. Lekarze nie dawali mu szans na przeżycie Źródło: Plejada, Pomponik, Muzykoholicy Krzysztof Kiljański, Łomianki, koncert, 05.04.2018 rok Krzysztof Kiljański, koncert „Ocalić od zapomnienia” w Operze i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku, 27.10.2021 rok
Wielki powrót Tatiany Okupnik. Została jurorką w popularnym show!
Tatiana Okupnik na początku lat 2000 była u szczytu sławy. Śpiewała w popularnym zespole Blue Cafe, występowała w licznych programach rozrywkowych, nagrywała kolejne płyty. Aż nagle po udziale w „Tańcu z gwiazdami” zniknęła na dobre z polskich mediów. Wyprowadziła się do USA i została mamą na pełen etat. Teraz jednak wraca! Po latach nieobecności w polskiej telewizji, zgodziła się przyjąć rolę jurorki w znanym programie. To wielka gratka dla fanów stęsknionych jej talentu i charyzmy. Gwiazda na planie programu wyglądała olśniewająco. Sprawdź, gdzie już wkrótce zobaczysz Tatianę Okupnik. Spektakularna kariera Tatiany Okupnik Tatiana Okupnik zdobyła sławę jako charyzmatyczna wokalistka zespołu Blue Cafe. Ich największym scenicznym przebojem była piosenka „Do nieba, do piekła”. W 2004 roku reprezentowali Polskę podczas 49. Konkursu Piosenki Eurowizji, zorganizowanego w Turcji. Podczas muzycznego wydarzenia Tatiana Okupnik zaśpiewała utwór „Love Song”. Pomimo że w rodzimym kraju piosenka była wielkim przebojem, ostatecznie zespół zajął 17 miejsce. Wkrótce po występie na Eurowizji, Tatiana Okupnik postanowiła rozpocząć solową karierę. Jej miejsce w zespole szybko zajęła inna wokalistka Dominika Gawęda. Do dziś obie panie są mocno do siebie porównywane. A okoliczności odejścia Okupnik z Blue Cafe pozostają niejasne i wzbudzają mnóstwo emocji. Tatiana jako solowa wokalistka nagrała trzy albumy: „On My Own” (2007), „Spider Web” (2011) i „Blizna” (2014). Oprócz nagrywania piosenki i koncertowania, artystka regularnie występowała w różnych programach telewizyjnych. W latach 2007-2008 współprowadził wraz z Maciejem Kurzajewskim dwie edycje programu „Gwiazdy tańczą na lodzie”. Następnie pełniła funkcję jurorki w muzycznym talent-show „X Factor” na antenie TVN. Jej podopiecznymi w programie byli m.in. Dawid Podsiadło i Ewelina Lisowska. Wiosną 2015 roku wzięła udział w programie „Taniec z gwiazdami”. W parze z tancerzem Tomaszem Barańskim doszła do ścisłego finału, zajmując wysokie drugie miejsce. Po udziale w tanecznym show usunęła się w cień. Przestała występować w telewizji, nie pokazywała się publicznie i zawiesiła swoją działalność muzyczną. Czytaj także: Była u szczytu sławy, postanowiła wycofać się z mediów. Tak dziś wygląda życie Tatiany Okupnik! Paweł Rurak-Sokal, Tatiana Okupnik, zespół Blue Cafe, Festiwal Polskiej Piosenki Opole 2004 rok Tatiana Okupnik, Anna Antolik, Dawid Podsiadło, Ewelina Lisowska, konferencja prasowa programu "X-Factor 2", 17 kwietnia 2012 rok Tatiana Okupnik i Tomasz Barański w Tańcu z gwiazdami, 10.04.2015 rok Tatiana Okupnik wybrała życie rodzinne Tatiana Okupnik zdecydowała się zniknąć z mediów, ponieważ zapragnęła poświęcić się życiu rodzinnemu. 15 sierpnia 2016 roku po raz pierwszy została mamą. Na świat przyszła córka Matylda. Dwa lata później, w kwietniu 2018 roku przywitała na świecie drugie dziecko, syna Tymona. Ojcem dzieci jest Michał Micielski, menedżer Marcina Gortata, którego piosenkarka poślubiła w Łodzi w 2013 roku. Na co dzień cała rodzina mieszka w Stanach Zjednoczonych Ameryki. W 2020 roku o Tatianie Okupnik zrobiło się głośno za sprawą bolesnych doświadczeń jakie przeżyła po narodzinach dzieci. Wokalistka otwarcie opowiedziała o depresji poporodowej i powikłaniach jakie nastąpiły po porodzie. Czytaj także: Tatiana Okupnik szczerze o stanie swojego zdrowia: „Diagnostyka w moim przypadku zajęła 42 lata” Tatiana Okupnik Co dziś robi i jak wygląda Tatiana Okupnik Teraz znów może zrobić się głośno o wokalistce, gdyż po latach niebytu Tatiana Okupnik wraca do telewizji. Artystka została nową jurorką w programie muzycznym „Mask Singer”. U boku Kuby Wojewódzkiego, Joanny Trzepiecińskiej, Kacpra Rucińskiego i Julii Kamińskiej będzie starała się odgadnąć tożsamość gwiazd występujących w programie pod maskami. Co prawda jej występ w roli jurorki jest gościnny, ale miło będzie ponownie zobaczyć Tatianę Okupnik w polskiej telewizji. Jej energia, błyskotliwość i poczucie humoru na pewno udzielą się widzom stęsknionym za swoją idolką. Zobacz, jak obecnie wygląda Tatiana Okupnik. Czy tęsknicie za nią? Czytaj także: Tatiana Okupnik padła ofiarą oszustów! „To obrzydliwe, że żerują na tragedii…” Tatiana Okupnik na planie programu "Mask Singer", TVN, kwiecień 2022 rok Tatiana Okupnik i Michał Meyer na planie programu "Mask Singer", TVN, kwiecień 2022 rok Tatiana Okupnik i Michał Meyer na planie programu "Mask Singer", TVN, kwiecień 2022 rok Tatiana Okupnik na planie programu "Mask Singer", TVN, kwiecień 2022 rok
Justyna Majkowska przerywa milczenie. To dlatego odeszła z zespołu Ich Troje
„Oni się cieszyli, a ja im płakałam”, przyznała po wielu latach
Na początku lat 2000. zespół Ich Troje był u szczytu popularności. Skład grupy tworzyli Michał Wiśniewski, Jacek Łągwa oraz jedna wokalistka, która na przestrzeni lat dość często się zmieniała. W zespole śpiewały m.in. Magda Femme i Anna Świątczak. Jednak najbardziej widzom w pamięć zapadła Justyna Majkowska. Fani ją wręcz uwielbiali. To właśnie z nią Ich Troje osiągnęło apogeum sławy. Niespodziewanie artystka po dwóch latach występowania na scenie bez słowa wyjaśnienia postanowiła odejść z zespołu i na dobre zniknęła ze świata show-biznesu. Przez 20 lat fani zastanawiali się, dlaczego artystka z dnia na dzień opuściła szeregi grupy. Nikt nie miał pojęcia, jaki dramat rozgrywał się poza sceną. „Oni się cieszyli, a ja im płakałam”, przyznała. Co jeszcze zdradziła? Padło wiele gorzkich słów. Justyna Majkowska z zespołem Ich Troje była u szczytu sławy Kiedy ponad dwie dekady temu, Justyna Majkowska dołączyła do zespołu Ich Troje, ten zaczął osiągać spektakularne sukcesy. Widzowie byli zachwyceni nieskazitelnym głosem i łagodnym usposobieniem wokalistki. Zapanował prawdziwy szał na rockowo-popowy zespół. Albumy takie jak: „Ad.4”, „Po piąte... a niech gadają” czy „The Best Of…” rozchodziły się w tysiącach egzemplarzy. W efekcie zespół otrzymywał w nagrodę złote i platynowe płyty. Grupa odnosiła sukcesy nie tylko w Polsce, ale również za granicą. W 2003 roku wzięli udział w Konkursie Piosenki Eurowizji, gdzie wykonując piosenkę „Keine Grenzen” zajęli wysokie siódme miejsce. Jak się okazuje, Justyna Majkowska na początku wcale nie była przekonana do wspólnej pracy z Michałem Wiśniewskim. „Mnie długo trzeba było namawiać, żebym spotkała się z panem Wiśniewskim. Pojechałam w końcu, ociągając się. Założyłam najgorsze ciuszki, zawiązałam na głowie chustkę, żeby wyglądać jak Marysia ze wsi i zaśpiewałam bardzo przeciętnie. Wyszło tak, że już mnie nie puścili”, wspominała w 2003 roku w rozmowie z magazynem „Gala”. Jednocześnie przyznała, że to Michał Wiśniewski jako lider podejmował wszelkie decyzję w imieniu zespołu. „Kiedy trafiłam do zespołu, Michał powiedział: słuchaj, Justysiu, żeby była jasność, demokracji w zespole nie ma, ja podejmuję decyzję. Powiedziałam, że to świetnie. Nie udźwignęłabym odpowiedzialności, która na nim spoczywa”, stwierdziła. Czytaj także: Femme, Mandaryna, Tajner... Poznaj historie burzliwych małżeństw Michała Wiśniewskiego! Michał Wiśniewski, Jacek Łągwa, Justyna Majkowska, Ich Troje, Festiwal Piosenki Opole 2001, 21 czerwca 2001 rok Dlaczego Justyna Majkowska odeszła z zespołu Ich Troje? Kariera zespołu Ich Troje rozwijała się błyskawicznie. Cała Polska nuciła ich przeboje. Kiedy wydawało się, że mają świat u swych stóp, nagle po dwóch latach wspólnej pracy, Justyna Majkowska postanowiła na dobre pożegnać się z zespołem. O swojej decyzji poinformowała na kilka chwil przed występem na Eurowizji w 2003 roku. Kiedy już odeszła z Ich Troje, nie widziała dla siebie dalszej przyszłości w show-biznesie. Dlatego na dobre zniknęła z życia publicznego. „Byłam po prostu tym wszystkim zmęczona. To był główny powód. Wszyscy powtarzali mi, że trzeba być idiotką, żeby odchodzić z zespołu w momencie, gdy jest na szczycie i gdy można już spijać śmietankę z popularności”, wyznała po latach Justyna Majkowska w rozmowie z „Plejadą”. Czytaj także: Jacek Łągwa zmienił się nie do poznania. Jak dziś wygląda życie wokalisty Ich Troje? Justyna Majkowska, Michał Wiśniewski, Ich Troje, eliminacje do Eurowizji, Warszawa 25.01.2003 rok Justyna Majkowska gorzko o pracy w Ich Troje Niedawno Justyna Majkowska ponownie wróciła pamięcią do swoich występów w zespole Ich Troje. Podczas wywiadu dla serwisu „Co za tydzień” zdradziła, jak wyglądały kulisy jej pracy w popularnej grupie. Jak się okazuje praca w zespole była dla niej bardzo stresogenna. „Nigdy nie zamierzałam pracować jako zawodowa wokalistka (...). W Ich Troje musiałam podołać życiu w stresie na okrągło. Czasami miałam na scenie przyklejony uśmiech, zaciskałam zęby, ale momentami było też dużo zabawy. Niczego nie żałuję. Nie chciałabym cofnąć czasu”, podkreśliła. Kiedy Justyna przechodziła trudny czas, mogła liczyć na wsparcie rodziny. To oni sprawiali, że z powrotem wracała na scenę. „Oni się cieszyli, a ja im płakałam. Pierwszy tydzień był ciężki, a oni mówili, że jestem świetna, najlepsza i na pewno sobie poradzę. Szczególnie mama była moją największą fanką”, przyznała w „Co za tydzień”. Czytaj także: Po odejściu z Ich Troje życie Justyny Majkowskiej wygląda zupełnie inaczej... Jacek Łągwa, Justyna Majkowska, Michał Wiśniewski, TeleKamery 2002; nagrody tygodnika Tele Tygodnia, 19 lutego 2002 rok Co dziś robi Justyna Majkowska? Obecnie Justyna Majkowska to dumna mama trójki dzieci: 16-letniego Ignacego, 6-letniej Anieli i 4-letniego chłopca, którego imię do tej pory pozostaje tajemnicą. Od 17 lat pełni rolę nauczycielki w szkole specjalnej. Co ciekawe, wokalistka nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa w kwestii muzyki. Artystka planuje bowiem nagrać kilka nowych utworów dla swoich wiernych fanów. W trakcie wywiadu dla portalu „Co za tydzień” zdradziła, że drzemią w niej dwie osobowości. „Myślę, że mam dwie osobowości. Inna jestem na scenie, a w prywatnym życiu potrafię niektórych zaskoczyć swoim charakterkiem”, przyznała. Życzymy Justynie Majkowskiej wszystkiego dobrego. Czytaj także: Życie Anny Świątczak nie zawsze było kolorowe... Czym się dziś zajmuje? Justyna Majkowska, Jubileuszowy koncert 20-lecia zespołu Ich Troje w katowickim Spodku, Katowice 24.06.2016 rok Justyna Majkowska z synem
MĘSKI PROFIL: Młodzieńczy styl Shawna Mendesa
Niezależnie od tego czy w garniturze, czy w białym podkoszulku, Shawn Mendes zawsze prezentuje się świetnie. Jest jednym z najpopularniejszych wokalistów młodego pokolenia, a jego piosenki pną się na szczyty notowań aż w 26 krajach. Sprawdź najciekawsze i najmodniejsze stylizacje Shawna Mendesa. ZOBACZ TEŻ: Camila Cabello i Shawn Mendes rozstali się po dwóch latach związku Kim jest Shawn Mendes? Shawn Peter Raul Mendes urodził się 8 sierpnia 1998 roku w Pickering (kanadyskiej prowincji Ontario). Jest synem angielskiej agentki nieruchomości, Karen Mendes i portugalskiego przedsiębiorcy, Manuela Mendesa. Uczęszczał do Pine Ridge Seconadary School w Pickering. Swoją przygodę z muzyką rozpoczął w 2012 roku. Miał wtedy zaledwie czternaście lat, a już nagrywał covery popularnych utworów Lany Del Rey, Adele oraz Eda Sheerana i zamieszczał je na kanale Smule i w serwisie Vine, gdzie zyskiwały coraz większą popularność. Jako pierwszy, talent Mendesa dostrzegł Andrew Gertler, który był przedstawicielem wytwórni Island Records. Współpraca tej dwójki zaowocowała podpisaniem kontraktu i wypuszczeniem na rynek debiutanckiego singla Life of the Party. Swoją pierwszą solową trasę koncertową Shawn Mendes odbył na przełomie 2014 i 2015, którą promował szyld #ShawnsFirstHeadlines. W tym czasie promowany był jego pierwszy mini album The Shawn Mendes EP oraz debiutanckie, studyjne wydawnictwo, zatytułowane Handwritten. Krążek został wydany w kwietniu 2015 roku, a chwilę później odniósł ogromny sukces, plasując się na szczycie prestiżowego zestawienia listy Billboard 200. Skala sukcesu była tym większa, iż Shawn Mendes był wtedy najmłodszym wokalistą na szczycie listy od czasu Justina Biebera. Popularność Kanadyjczyka pozwoliła mu towarzyszyć jako support Taylor Swift w jej północnoamerykańskiej części trasy The 1989 World Tour. Kolejne lata były dla Shawna nieustającym pasmem sukcesów. Drugi album wokalisty zatytułowany Illuminate ukazał się w 2016 roku i trafił na pierwsze miejsce kanadyjskiej i amerykańskiej listy przebojów oraz uzyskał status złotej płyty w USA, Polsce i Wielkiej Brytanii. Z albumu pochodzi między innymi singiel Treat You Better. Trzeci album studyjny został zatytułowany po prostu Shawn Mendes i ukazał się w 2018 roku. Płyta podbiła rynek muzyczny na całym świecie, plasując się ponownie na pierwszym miejscu Billboard 200. Z krążka pochodzi największy hit Shawna Seniorita, który nagrał razem z Camilą Cabello. 4 grudnia 2020 nakładem wytwórni Island Record ukazał się czwarty studyjny album Wonder, na którym znajduje się między innymi piosenka nagrana z Justinem Bieberem – Monster. Styl Shawna Mendesa Stylizacje Shawna zawsze są perfekcyjne i odpowiednio dobrane do okazji. Kiedy trzeba zaprezentować się na czerwonym dywanie, muzyk wybiera świetnie dobrane garnitury, koszule oraz akcesoria takie jak krawaty lub muszki. Jednak na scenie preferuje luźniejszy styl – nosi lekkie koszule, T-shirty, jeansy lub białe podkoszulki. Na co dzień wybiera bluzy oversize, jeansowe kurtki oraz spodnie dresowe. Jego styl jest bardzo młodzieńczy, lekki oraz elegancki z nutą modowego szaleństwa. Młody muzyk nie boi się zaprezentować na czerwonym dywanie w bordowym garniturze lub jedwabnym białym komplecie. W czasie zeszłorocznej MET Gali razem ze swoją (byłą już) dziewczyną, zrobił na wszystkich wrażenie pokazując się w skórzanej marynarce, bez koszuli i w welurowych spodniach. Camilla natomiast miała na sobie purpurowy błyszczący komplet. Styl Shawna Mendesa to inspiracja dla młodych mężczyzn, którzy wciąż poszukują swojego stylu i lubią eksperymentować z modą. Muzyk pokazuje bowiem, że można być męskim nosząc nawet tak odważne elementy garderoby jak jedwabne komplety lub kolorowe garnitury pod warunkiem, że wie się, jak je ze sobą łączyć. Sprawdźcie naszą galerię i zainspirujcie się młodzieńczym stylem Shawna Mendesa.
MĘSKI PROFIL: Androgeniczny styl Troye Sivan
Australijski artysta podbija serca fanów nie tylko swoją muzyką, ale także stylem…
Jego występ na Orange Warsaw Festival 2019 przebił koncert głównej gwiazdy, którą była Miley Cyrus. Troye Sivan zachwycił publiczność nie tylko świetnym wokalem, ale także interakcją z fanami. Atmosfera panująca na koncercie była niesamowita - pełna akceptacji, ciepła i miłości. Choć Troy ma tylko dwadzieścia sześć lat, dynamicznie rozwija swoją karierę, pokazując, że nie trzeba się trzymać tylko jednego gatunku muzycznego. Poza świetną muzyką, Troye jest znany też ze swoich świetnych stylizacji, w których pozuje na czerwonych dywanach. Co składa się na jego styl? Skąd czerpie inspiracje? Czyje ubrania najchętniej nosi? PRZECZYTAJ O: MĘSKI PROFIL: Niezwykły styl Timothée Chalameta. Czym aktor wyróżnia się na tle swoich kolegów z branży? Troye Sivan: artysta pokolenia Z Troye to wszechstronny australijski artystka. Tworzy muzykę, gra w teatrze oraz w filmach. Miał dwanaście lat, kiedy obsadzono go w sztuce Olivier! w Regal Theatre w rodzinnym Perth. Rok później zagrał w superprodukcji X-men Origins: Wolverine. Muzyk nie ogranicza się, a w jego twórczości widać, że lubi eksperymentować, sięgać po inspiracje z różnych gatunków muzycznych i epok. Jego płyty zbierają pozytywne recenzje i zdobywają wysokie notowania na międzynarodowych rynkach. Zasłynął z piosenki do filmu Boy Erased, za którą dostał nominację do Złotego Globu, a magazyn Time umieścił go na liście 25 najbardziej wpływowych nastolatków na świecie. W teledyskach śmiało eksploruje tematykę LGBTQ+ i edukuje młodzież z historii ruchu. „26-letni wokalista pnie się na listach przebojów, demonstrując, że jego orientacja seksualna jest częścią sztuki, którą tworzy, a jednocześnie nie ma dużego znaczenia” - napisał o Sivanie The New York Times. Widać w czasie jego występów niesamowitą pewność siebie. Do jego najsławniejszych piosenek należą Bloom, Easy, Youth oraz We can just dance to this, którą nagrał wspólnie z Arianą Grande. Ciężko zdefiniować w jakim stylu tworzy młody artysta, jest to mieszanka popu z techno oraz odrobiną rocka. Troye Sivan: składniki stylu Stylizacje młodego wokalisty są nietuzinkowe. Przeplata elementy damskiego ubioru z męskim, tworząc tym samym swój unikatowy styl oddający jego charakter. Wraz z rozwojem kariery jego wybory modowe ewoluowały. Początkowo wybierał bardzo minimalistyczne outfity w neutralnych kolorach takich jak beż, biel i czerń, łączył prostą białą koszulkę z bluzą z kapturem i obcisłymi jeansami. Po wydaniu trzeciego albumu studyjnego Bloom, styl Sivana drastycznie się zmienił, stał się bardziej ekstrawagancki i płynny płciowo. Stylistą, który bardzo wpłynął na wygląd Troy’a jest Marc Sebastian. Widać w tej współpracy niezwykły wpływ przeszłość Marca, który w przeszłości był modelem i także jest częścią społeczności LGBTQ+, w jego stylizacjach przygotowanych dla Troy’a widać niezwykłe odzwierciedlenie jego samego. W czasie trasy koncertowej Bloom World Tour, Sivan miał na sobie gorsety, bluzki i topy połączone z wyciętymi jeansami z niskim stanem. Sebastian także stworzył stylizację z ubrań od marki Dion Lee podczas promocji singla Take Yourself Home, prezentując tym samym androgeniczny styl Sivana. Troye niekonwencjonalnie także podchodzi do męskiego krawiectwa, bardzo często nosi marynarki na gołe ciało lub na siateczkowy top. W czasie udziału The Tonight Show Jimmy’ego Fallona miał na sobie biały strój od Helmuta Langa, natomiast w trakcie MET Gali w 2018 roku zdecydował się na kreację od Valentino. Podczas Złotych Globów w 2019 roku wybrał kobaltowy garnitur od Calvina Klaina. Wszystkie powyższe stylizacje były bardzo różnorodne. W ramach swoich ostatnich eksperymentów modowych Sivan w czasie MET Gali w 2021 roku postanowił założyć sukienkę! Długa, prosta, czarna kreacja z głębokim dekoltem świetnie podkreślała wyrzeźbione ciało muzyka. ZOBACZ TEŻ: MĘSKI PROFIL: ekscentryczny styl Jareda Leto, czyli jak wyróżnić się na czerwonym dywanie Troye Sivan przez lata eksplorował nie tylko muzyczny świat, ale także modowy. Jego styl przemienił się z minimalistycznego i chłopięcego, do ekstrawaganckiego, podważającego wszelkie konwenanse. Jest przedstawicielem pokolenia Z, które chce eksperymentować z modą i za jej pomocą się wyrażać. Sprawdźcie w naszej galerii najbardziej niezwykłe stylizacje, jakie Troy Sivan miał na sobie na przestrzeni lat.
Tak Reni Jusis wyglądała 25 lat temu. Jak się zmieniła i co dziś robi?
Artystka mocno eksperymentuje z własnym wizerunkiem i twórczością
Reni Jusis, a właściwie Renata Makowiecka-Jusis stała się sławna już na początku lat 90. Jej piosenki „Kiedyś Cię znajdę” czy „Zakręcona” nuciły wszystkie pokolenia Polaków, powodując że przez długie miesiące nie schodziły z list przebojów. Od tamtej pory minęło już 25 lat! Pomimo że wizerunek wokalistki wielokrotnie ulegał zmianie, jedno było niezmienne, muzyka płynąca prosto z jej serca. Reni Jusis właśnie skończyła 48. lat. Co dziś u niej słychać? Zobacz, jak zmieniała się piosenkarka na przestrzeni ponad dwóch dekad. View Ediplayer on the source website Reni Jusis – początki kariery, związki z Yaro i Janem Wieczorkowskim Urodzona 48. lat temu w Koninie Reni Jusis stawiała pierwsze zawodowe kroki w roku 1993. To wtedy występowała na scenie koszalińskiego Bałtyckiego Teatru Dramatycznego musicalu Fatamorgana. Angaż do przedstawienia okazał się dla piosenkarki o tyle ważny, że to właśnie tam zainteresowała swoim talentem i urodą producenta Jarosława Płocicę. Muzyk, którego większość publiczności kojarzy pod pseudonimem Yaro, zaproponował dwudziestolatce dołączenie do jego projektów artystycznych. Para zaczęła nagrywać wspólnie utwory (Reni Jusis robiła do nich chórki), koncertowała, w 1997 roku wydała płytę Yazzda z piosenką Rowery Dwa, ale też… zaczęła ze sobą być. View oEmbed on the source website Rok po wydaniu albumu Yaro na rynku ukazała się płyta i przebój o tym samym tytule Zakręcona, z którym wszyscy do dziś kojarzą Reni Jusis. Wokalistka stawiała w tamtym czasie na modne, wyrazista stroje, a na głowie miała fryzurę przypominającą rogi. Dokładnie taką samą, która 20 lat później zaczęła kojarzyć się z inną wokalistką – Sarsą. Niestety ogromne sukcesy Reni – wokalistka otrzymała m.in. kilka Fryderyków – sprawiły, że rozpadł się jej związek z Yaro. Para przestała też ze sobą współpracować. W kolejnych latach piosenkarka wydała krążki, na których zaskakiwała mieszanką popu, elektroniki i reggae. W między czasie zakochała się w aktorze Janie Wieczorkowskim, ale i ta miłość nie przetrwała długo, czego gwiazdor mocno żałował. „Reni była dla mnie ważną osobą. Rozchodziliśmy się i wracaliśmy do siebie. Istne szaleństwo. Kiedyś popełniłem błąd i straciłem ten związek. Potem żałowałem”, opowiadał wiele lat temu w VIVIE! Następnym dużym hitem artystki okazał się Magnes, który trafił do radiostacji w 2006 roku. Kilka miesięcy później gwiazda rozstała się z kolejnym partnerem Maciejem Zielińskim, dyrektorem ds. promocji Radia Eska. Wydarzenie to otworzyło jednak Reni na kolejny związek i zapoczątkowało szczęśliwy i stabilny czas w jej życiu prywatny. CZYTAJ TEŻ: Anita Sokołowska i Reni Jusis pokazały na Instagramie swoje bardzo stare zdjęcia! W słusznym celu ;) Dzieci, ślub i rozwód Tomaszem Makowieckim Był rok 2007, gdy Reni Jusis zaczęła planować wspólne życie z o 9 lat młodszym Tomaszem Makowieckim. Zakochani pobrali się rok później w podwarszawskim Konstancinie-Jeziornie. Artystów łączyło zainteresowanie do muzyki, instrumentów i ekologii. Wkrótce na świecie pojawiły się dzieci małżonków. Dziś urodzony w styczniu 2010 roku Teofil ma 11 lat, a Gaja – która przyszła na świat w lutym 2012 roku – dziewięć. Reni Jusis rzadko mówiła o życiu małżeńskim w mediach, ale w jednym z programów TVN zdradziła, co sądzi o różnicy wieku, jaka dzieli ją i ówczesnego męża. „Tomek jest ode mnie młodszy, ale nikt się nas tym nie zastanawia, jak przychodzi ten impuls. Ale np. sprzeczamy się bardzo muzycznie i wtedy lubię dyrygować, chociaż staram się jak najrzadziej. Poza tym ja jestem niedojrzała, a on nad wyraz dojrzały i spotykamy się gdzieś pośrodku”, opowiadała ulubienica publiczności w 2016 roku Kubie Wojewódzkiemu. Niestety mimo ponad 11 lat spędzonych wspólnie związek Tomka Makowieckiego i Reni Jusis nie przetrwał. Według mediów para rozstawała się stopniowo, aż w końcu przypieczętowano to rozwodem, do którego doszło w roku 2019. Koniec poprzedniej dekady był więc dla piosenkarki trudny, ale pocieszenie miał dać jej taniec. Niestety Reni Jusis i Michaił „Misha” Steciuk odpadli już w pierwszym odcinku Tańca z gwiazdami. „Nie wierzymy w to, co się wydarzyło. Nie zgadzamy się z tym. Uważamy, że jest to totalnie niesprawiedliwe”, zwierzała się mediom i fanom. CZYTAJ TAKŻE: Przypominamy największe miłości, skandale i konflikty Tańca z gwiazdami Najnowsze muzyczne wcielenie Reni Jusis - album po francusku Dziś Reni Jusis skupia się na kolejnych muzycznych projektach. Niedawno na rynku pojawiła się płyta z jej interpretacjami francuskich piosenek. Skąd pomysł na taki album? „Zamiłowanie do muzyki francuskiej i w ogóle: kultury francuskiej, towarzyszy mi od dzieciństwa, gdyż moja mama jest frankofilką. Do tego stopnia zaszczepiła miłość do kultury francuskiej we mnie i w mojej siostrze, że moja siostra wyjechała do Francji i jest tam od 15 lat. […] Tuż po maturze moja mama zabrała mnie do Paryża. W taką podróż autokarem”, mówiła niedawno Reni w podcaście DGPtalk: Po stronie kultury. „Teraz kiedy podczas pandemii miałam więcej czasu, wreszcie miałam chwilę, żeby powrócić do lekcji języka francuskiego. Po drugie, żeby wybrać moje ukochane francuskie piosenki i zinterpretować je na nowo”, dodała. Wokalistka miała już szansę zaprezentować nowy materiał publiczności. Jedną z okazji był występ podczas Top of the Top Sopot Festival. 29 marca 2022 roku Reni Jusis skończyła 48 lat. W dniu swoich urodzin artystka zagrała koncert w Gdańsku podczas gali plebiscytu Pomorskie Sztormy. W naszej galerii zobaczysz, jak zmieniała się wokalistka na przestrzeni lat. CZYTAJ TAKŻE: Utwory Jerzego Połomskiego do dziś nuci cała Polska. Jakie tajemnice skrywa życie artysty?
Jej piosenki nucił cały świat, potem zniknęła. Co dziś robi i jak wygląda Sarah Connor?
Sarah Connor na początku lat 2000. była jedną z najpopularniejszych gwiazd estrady. Jej przeboje znał każdy fan muzyki. Niestety wraz z upływem czasu dobra passa piosenkarki minęła bezpowrotnie. Ona zaś skupiła się na życiu rodzinnym. Co dziś robi znana artystka? Jej najnowsze zdjęcia właśnie obiegły internet. Zobacz, jak zmieniła się Sarah Connor na przestrzeni lat? Sarah Connor jako gwiazda muzyki pop 20 lat temu cała Europa usłyszała o Sarze Connor. Blondwłosa piękność z miejsca stała się ulubioną wokalistką muzyki pop. Jej hity „From Sarah with love”, „French Kissing”, „Let’s Get Back to Bed - Boy!” czy „Just One Last Dance” przez wiele tygodni nie schodziły z list przebojów, podbijając największe światowe radiostacje. W Polsce ogromną popularnością cieszyły się teledyski Sarahy emitowane przez nieistniejącą już stację muzyczną „VIVA Polska”. Niestety z biegiem czasu kariera wokalistki nieco przygasła na świecie, ale za to w Niemczech nadal jest prawdziwą gwiazdą. Urodzona w Hamburgu piosenkarka, w 2015 roku wydała swój pierwszy niemieckojęzyczny album „Muttersprache”, który w Niemczech sprzedał się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy. Był to najlepszy wynik wśród sprzedanych płyt w karierze Sarahy. W ramach trasy koncertowej promującej krążek artystka zagrała prawie 60 koncertów w Niemczech i Austrii. Ponadto wydała album koncertowy z trasy oraz DVD i Bluray. Oprócz koncertowania i nagrywania nowych piosenek Sarah Connor sprawdza się też jako jurorka w różnych talent-show. Dotychczas miała okazję oceniać muzyczne talenty w niemieckiej wersji programu „X Factor” oraz „The Voice of Germany”. Czytaj także: Alicja Janosz zachwyca! Tak zmieniła się zwyciężczyni pierwszej edycji Idola Sarah Connor, Polska, 24.02.2002 rok Sarah Connor, Festiwal w San Remo, Włochy, 06.03.2002 rok Jak obecnie wygląda Sarah Connor? Sarah Connor to nie tylko uzdolniona wokalistka, ale również szczęśliwa mama czwórki dzieci. W 2004 roku piosenkarka poślubiła amerykańskiego wokalistę Marca Terenziego. Para doczekała się dwójki dzieci: syna Tylera i córki Summer. Po czterech latach małżonkowie rozwiedli się. W 2010 roku Sarah ponownie się zakochała. Tym razem wybrankiem jej serca okazał się jej własny menedżer Florian Fischer. Wkrótce potem na świat przyszła dwójka ich dzieci: córka Delphine Malou i syn Jax Llewyn. Ostatnio Sarah Connor wraz z rodziną gościła podczas 72. Festiwalu Filmowego Berlinale. Paparazzi udało uwiecznić piosenkarkę na zdjęciach w trakcie kolacji w restauracji. Gwiazda postawiła na czarną kreację, delikatny makijaż i rozpuszczone włosy. Stylizację podkreśliła złotym naszyjnikiem. W czerwcu wokalistka skończy 42 lata, trzeba przyznać, że wciąż zachwyca urodą. Zobacz, jak obecnie wygląda Sarah Connor. Czy bardzo się zmieniła przez 20 lat? Czytaj także: Jej przeboje nuciła cała Polska, ale Ewelina Flinta zniknęła z show-biznesu... Sarah Connor, Berlin, 11.02.2022 rok Sarah Connor, Florian Fischer, Berlin