Ten hit Michaela Jacksona z lat 80. znów podbija listy przebojów. Ta muzyczna perełka cudem trafiła w ręce "Króla Popu"
Nie każdy utwór z kultowego albumu „Thriller” Michaela Jacksona osiągnął status globalnego fenomenu na miarę „Billie Jean” czy „Beat It”. A jednak to właśnie „Human Nature” od dekad uchodzi wśród fanów i krytyków za jedną z najbardziej nastrojowych i emocjonalnych kompozycji w dorobku „Króla Popu”. Mało kto wie, że historia tego przeboju zaczęła się… zupełnym przypadkiem.
Album „Thriller”, który ukazał się 30 listopada 1982 roku, błyskawicznie przeszedł do historii muzyki. Wydawnictwo stworzone przez Michaela Jacksona i producenta Quincy’ego Jonesa podbiło światowe listy przebojów, a już kilka miesięcy po premierze osiągnęło pierwsze miejsce w Stanach Zjednoczonych. To właśnie na tym krążku znalazły się takie utwory jak „Billie Jean”, „Beat It”, „Wanna Be Startin’ Somethin’” czy subtelne „Human Nature”. „Human Nature” miało nigdy nie trafić do Michaela Jacksona Choć piosenka pozostawała nieco w cieniu największych hitów Jacksona, dziś wielu słuchaczy uważa ją za prawdziwą perełkę całego albumu. Delikatna melodia i charakterystyczne „Why, why? Why, why?” do dziś wywołują dreszcze. Co ciekawe, utwór początkowo w ogóle nie był przeznaczony dla Michaela Jacksona. Autorem kompozycji okazał się Steve Porcaro, klawiszowiec legendarnego zespołu Toto. Muzyk przyznał po latach, że napisał piosenkę pod wpływem emocji związanych z sytuacją, która spotkała jego córkę Heather w szkole. Jak wspominał, tworzył utwór spontanicznie podczas prac nad innym wielkim przebojem lat 80. „Africa”. „Napisałem piosenkę dla mojej córki Heather. Coś wydarzyło się w szkole i to mnie zainspirowało. Napisałem piosenkę, gdy miksowaliśmy »Africa« i po prostu majstrowałem przy pianinie, i napisałem »Human Nature«. [...] Jak większość moich piosenek, była to niedokończona piosenka", opowiadał w rozmowie cytowanej przez Songfacts. CZYTAJ TEŻ: Kasia Sienkiewicz rozpoczyna solową karierę! Nowy utwór zaskoczy fanów Kwiatu Jabłoni. W tym singlu ukryła słodko-gorzką historię Quincy Jones usłyszał demo przypadkiem i od razu dostrzegł potencjał Najbardziej zaskakujące jest jednak to, w jaki sposób utwór trafił do Quincy’ego Jonesa. Producent „Thrillera” regularnie prosił muzyków współpracujących przy albumie o przesyłanie nowych materiałów. Pewnego dnia Steve Porcaro nie miał pod ręką pustej kasety. W pośpiechu wykorzystał więc tę, na której znajdowało się demo „Human Nature”. „Pewnego razu dostał telefon, że posłaniec jest w drodze, więc zadzwonił do mnie i powiedział, abym wrzucił coś, nad czym pracowaliśmy, na kasetę. Nie miałem żadnych czystych kaset, więc wziąłem kasetę z „Human Nature” po jednej stronie i odwróciłem stronę B, przewinąłem ją i włączyłem te dwie piosenki Davida, a następnie dałem je posłańcowi". To właśnie wtedy wydarzyło się coś, co dziś można nazwać jednym z największych zbiegów okoliczności w historii muzyki. Quincy Jones usłyszał pierwsze dźwięki utworu i natychmiast uznał, że odkrył prawdziwy skarb. Zachwycony kompozycją chciał wiedzieć, kto jest jej autorem. Według relacji muzyków David Paich miał problem, by przyznać, że piosenka nie należy do niego. Ostatecznie Quincy Jones poprosił Steve’a Porcaro o dokończenie utworu. Reszta przeszła do historii. „Human Nature” trafiło na album „Thriller” i stało się jednym z najbardziej klimatycznych numerów w całej karierze Michaela Jacksona. Kulisy pracy nad płytą po latach wspominał także David Paich. Muzyk zdradził, że Michael Jackson był perfekcjonistą, ale jednocześnie dawał artystom ogromną swobodę twórczą. „Zawsze był z nami w pokoju, prywatnie, mówiąc: »Chcę tylko, żebyś miał całkowitą swobodę robienia tego, co chcesz. Pomyśl o Michale Aniele malującym Kaplicę Sykstyńską – rób, co musisz tutaj zrobić. Niebo jest granicą«", miał mówić Jackson podczas pracy nad albumem. Dziś, ponad cztery dekady po premierze „Thrillera”, historia „Human Nature” pokazuje, że największe muzyczne arcydzieła czasem rodzą się zupełnie niespodziewanie. I choć utwór nigdy nie stał się największym komercyjnym przebojem Michaela Jacksona, dla wielu fanów pozostaje jednym z najbardziej wyjątkowych momentów w historii popu.ro dla cytowanego źródła. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Stanisława Celińska i jej piosenki. Śpiewała tak, jakby chciała ukoić cudzy ból. "Staram się nieść słońce w ramionach" View oEmbed on the source website
Gdyby nie Michael Jackson, ten hit z lat 80. nie odniósłby sukcesu? Nieliczni wiedzieli, że to właśnie on zaśpiewał w chórkach. Do samego końca chciał ukryć prawdę
Świat zapamiętał Rockwella jako „króla paranoi”, prawda jest taka, że bez Michaela ten numer prawdopodobnie nigdy nie stałby się globalnym fenomenem.
Są takie piosenki, które wracają co roku jak duchy z przeszłości. „Somebody’s Watching Me” Rockwella to właśnie jeden z tych utworów. Niepokojący, obsesyjny i natychmiast rozpoznawalny już po pierwszych słowach: „I always feel like…”. Ale mało kto wie, że za narodzinami tego kultowego hitu stoi historia pełna rodzinnych napięć, kompleksów, modlitwy i… Michaela Jacksona. Syn legendy Motown nie chciał być „tym uprzywilejowanym” Rockwell naprawdę nazywa się Kennedy William Gordy. Tak, jest synem samego Berry’ego Gordy’ego, czyli założyciela Motown Records i człowieka odpowiedzialnego za kariery największych gwiazd soulu oraz popu. Wydawałoby się, że sukces miał podany na tacy. Problem w tym, że młody Kennedy desperacko chciał uniknąć łatki „dziecka nepotyzmu”. Kiedy w 1982 roku przyniósł ojcu demo nagrane na prostym 4-ścieżkowym recorderze w swoim małym mieszkaniu w Hollywood, liczył na zachwyt. Zamiast tego usłyszał chłodną ocenę. Berry Gordy miał powiedzieć coś w stylu: „To jest okej. Nie rezygnuj jeszcze z normalnej pracy”. Dla 18-letniego chłopaka był to cios. I właśnie wtedy zaczęła się historia jednej z najbardziej paranoicznych piosenek lat 80. Rockwell później wielokrotnie powtarzał, że wcześniejsze utwory były „przeciętne”. Był sfrustrowany i zły. W pewnym momencie uklęknął i zaczął się modlić. Poprosił Boga o stworzenie piosenki, która trafi na szczyty list przebojów i zachwyci fanów muzyki. Brzmi filmowo? Jeszcze bardziej nieprawdopodobne jest to, że niemal natychmiast po tej modlitwie zaczął pisać „Somebody’s Watching Me”. Większość numeru powstała w zaledwie dwa dni, a znaczna część finalnej wersji została nagrana już podczas pierwszego podejścia. Inspiracją były jego własne doświadczenia. Rockwell wspominał dzieciństwo, gdy obserwował sąsiada wyglądającego przez okno w stronę ich mieszkania. Do tego dochodziły absurdalne żarty, które robił swojej dziewczynie, między innymi straszenie jej przez szybę pod prysznicem. To właśnie z tego narodził się słynny wers o strachu przed myciem włosów pod prysznicem. CZYTAJ TEŻ: Jarosław Kukulski zrobił to dla niej w tajemnicy. Ten hit Anny Jantar ma ukryte znaczenie Michael Jackson usłyszał demo i zmienił historię piosenki „Somebody’s Watching Me” Najważniejszy moment dopiero miał nadejść. Rockwell znał rodzinę Jacksonów od dziecka. Michael był od niego starszy o sześć lat, ale obie rodziny były bardzo blisko związane. Pewnego dnia młody muzyk pojechał do domu Jacksonów z kasetą demo i boomboksem. Był przerażony. Odtwarzał utwór podobno osiem albo dziewięć razy. Michael reagował natychmiast. Miał wołać kolejne osoby z domu: „Rebbie! Janet! Musicie tego posłuchać!”. Im częściej leciało demo, tym bardziej było jasne, że dzieje się coś wyjątkowego. Po odsłuchu Michael odciągnął Rockwella na bok i zapytał: „Kogo weźmiesz do chórków?”. Odpowiedź była natychmiastowa: „A może ty?”. I tak po prostu Michael Jackson został głosem najbardziej ikonicznego refrenu lat 80. Do nagrania dołączył także Jermaine Jackson. Co ciekawe, rodziny były związane jeszcze mocniej. Siostra Rockwella, Hazel Gordy, była żoną Jermaine’a. Choć Michael Jackson nie został oficjalnie wymieniony jako główny wykonawca, wszyscy od początku wiedzieli, że to właśnie on śpiewa legendarny refren. I wszystko się zmieniło. Przypomnijmy, że „Somebody’s Watching Me” ukazało się w styczniu 1984 roku i błyskawicznie podbiło listy przebojów. Utwór spędził 19 tygodni na Billboard Hot 100 i dotarł do drugiego miejsca zestawienia. Zatrzymał go jedynie gigantyczny hit Kenny’ego Logginsa „Footloose”. Piosenka sprzedała się w ponad 500 tysiącach egzemplarzy w ciągu zaledwie trzech miesięcy. Ale sukces miał też swoją cenę. Rockwell panicznie bał się, że ludzie uznają jego karierę za efekt nazwiska ojca albo wsparcia Michaela Jacksona. Do tego stopnia, że podczas wywiadów udawał Brytyjczyka i twierdził, że pochodzi z Portsmouth w Anglii. Chciał, by świat uwierzył, że sukces osiągnął sam. Teledysk do „Somebody’s Watching Me” był kompletnym szaleństwem. Nawiedzony dom, cmentarz na podwórku, krew i absurdalne sceny sprawiły, że MTV pokochało ten numer. Sam Rockwell później przyznawał, że planował znacznie lżejszą wersję klipu. Reżyser Francis Delia kompletnie jednak zignorował jego pomysły i stworzył mroczny, niemal horrorowy świat. Efekt? Idealnie pasował do atmosfery utworu. Po sukcesie „Somebody’s Watching Me” Rockwell próbował jeszcze powtórzyć sukces utworami „Obscene Phone Caller” i „Peeping Tom”, ale żaden nie zbliżył się do fenomenu debiutu. W końcu wycofał się z życia publicznego. Jak tłumaczył po latach, muzyka przestała sprawiać mu radość, a on chciał po prostu żyć jak zwykły człowiek. Mimo to „Somebody’s Watching Me” nigdy nie zniknęło. Do dziś utwór pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych hymnów popkulturowej paranoi. W każde Halloween wraca na playlisty, a charakterystyczny refren Michaela Jacksona nadal wywołuje ciarki. I właśnie dlatego historia tej piosenki jest tak niezwykła. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ten hit z lat 90. odmienił polską scenę muzyczną. Hymn samotności wciąż króluje w sercach Polaków View oEmbed on the source website
Sława Przybylska kończy karierę? 94-letnia legenda zdradza, co dalej i zaskakuje spokojem
Sława Przybylska ma 94 lata, ale wciąż imponuje energią, klasą i sceniczną charyzmą. Teraz jednak artystka zapowiada coś, co dla wielu fanów może być trudne do przyjęcia – powoli żegna się z estradą. Jej decyzja nie jest pełna smutku, lecz dojrzałej refleksji i spokoju.
Choć przez dekady była nieodłączną częścią polskiej sceny muzycznej, dziś Sława Przybylska coraz częściej mówi o potrzebie zamknięcia pewnego rozdziału. Jak sama przyznaje, to nie nagła decyzja, lecz coś, co dojrzewało w niej od dłuższego czasu. Mimo to trudno uwierzyć, że artystka, która wciąż zachwyca formą i młodzieńczą energią, naprawdę myśli o odejściu ze sceny. Sława Przybylska planuje koniec kariery. "Czuję, że trzeba to zakończyć" Trudno wyobrazić sobie polską scenę muzyczną bez niej. Sława Przybylska przez ponad sześć dekad konsekwentnie budowała swoją pozycję, pozostając wierną własnemu stylowi i artystycznej wrażliwości. Dziś jednak sama przyznaje, że zbliża się moment, w którym chce powiedzieć "dość" intensywnemu koncertowaniu. "Ja zdaję się, już ten rok, chyba do grudnia... Ja już nie będę występować. Tak po prostu czuję, że trzeba już to zakończyć" – wyznała młodszej koleżance po fachu w audycji "Kayah zaprasza". Choć myśl o zakończeniu kariery pojawiała się już wcześniej, artystka długo ją odsuwała. Scena była dla niej była sposobem na życie, przestrzenią spotkania z ludźmi i emocjami. Publiczność dawała jej energię, a każdy koncert był kolejnym dowodem na to, że muzyka nie zna wieku. Sława Przybylska wielokrotnie podkreślała, że nie chce podejmować decyzji pod wpływem presji. Nie kieruje się metryką ani oczekiwaniami otoczenia. Teraz jednak czuje, że nadszedł moment, by pomyśleć o sobie w inny sposób. ZOBACZ TEŻ: Była przełomem w jej karierze, do dziś budzi sentyment. Wchodząc do studia, nie spodziewała się, że tym hitem zapisze się w sercach milionów Co dalej? Sława Przybylska ma plan na życie po scenie Zakończenie kariery scenicznej nie oznacza dla niej końca kontaktu ze sztuką. "Teraz zaistnieję poezją. Tylko będę właśnie pisać i będzie może wreszcie ta książka o mnie" – zapowiedziała. Nie bez znaczenia jest też fakt, że Sława Przybylska od lat dba o kondycję i dobre samopoczucie. To właśnie aktywność, ruch i pozytywne nastawienie sprawiają, że w wieku 94 lat wciąż emanuje energią i klasą. Jej historia pokazuje, że pasja nie znika – ona po prostu zmienia formę.
Co za głos i charyzma! 16-latka wygrała „Szansę na sukces” i rusza do Opola! Kim jest Maja Oleśków, o której mówi dziś cała Polska?
Ma 16 lat, wygrała „Szansę na sukces. Opole 2026” i już teraz wzbudza ogromne emocje. Maja Oleśków zachwyciła widzów nie tylko głosem, ale i charakterem, zapewniając sobie miejsce na wielkiej scenie. Kim jest młoda artystka, o której mówi dziś cała Polska?
Ma 16 lat, sceniczny pazur i osobowość, której nie da się podrobić. Maja Oleśków szturmem podbiła serca widzów, wygrywając finał „Szansy na sukces. Opole 2026”. Jej zwycięstwo to nie tylko medialny moment – to początek drogi, która może zaprowadzić ją na największe sceny. Kim jest dziewczyna, o której właśnie zrobiło się głośno? Finał „Szansy na sukces. Opole 2026” – występ, który dał jej wygraną Za nami finał programu „Szansa na sukces. Opole 2026”. To był moment przełomowy. Wśród uczestników znaleźli się m.in. Mateusz Chmielewiec, Gabriela Zając, Magdalena Michalak, Emilia Cyran, Błażej Klimaszka, Natalia Mączyńska, Maja Oleśków oraz Patrycja Kulicka. O zwycięstwie zdecydowali widzowie, którzy oddawali głosy za pomocą wiadomości SMS. To właśnie oni wybrali Maję Oleśków, dając jej przepustkę do kolejnego etapu kariery. W finale artystka zaprezentowała się zarówno w duecie z zespołem Enej, jak i solo. Sięgając po utwór „Miód” Natalii Przybysz, postawiła na własną interpretację – zdecydowaną, mocną i wyraźnie odbiegającą od pierwowzoru. To właśnie ta odwaga i konsekwencja w budowaniu własnego stylu wyróżniły ją na tle konkurencji. Tuż po ogłoszeniu wyników nie kryła emocji, podkreślając, że jej zwycięstwo to dowód na to, że rock’n’roll nigdy nie umrze. Czytaj też: Nagrała "diss na raka" z Bedoesem i stała się symbolem nadziei. Historia 11-letniej Mai Mecan chwyta za serce Kim jest Maja Oleśków – 16-letnia zwyciężczyni „Szansy na sukces 2026” Maja Oleśków ma dopiero 16 lat, ale już dziś trudno przejść obok jej historii obojętnie. Pochodzi z Kamiennej Góry, gdzie na co dzień uczęszcza do trzeciej klasy liceum, łącząc szkolną rzeczywistość z coraz śmielej rozwijającą się pasją do muzyki. Choć dla szerokiej publiczności jej nazwisko mogło wybrzmieć po raz pierwszy dopiero podczas finału programu, w rzeczywistości jej droga zaczęła się znacznie wcześniej. To właśnie tam, z dala od wielkich scen i reflektorów, krok po kroku budowała swoją artystyczną tożsamość, konsekwentnie rozwijając styl, który dziś przyciąga uwagę i zostaje w pamięci. Czytaj też: Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze Na co dzień jest związana z muzyką – to właśnie ona stanowi centrum jej świata. Jest wokalistką rockowo-metalowego zespołu Szczyle, z którym występuje na koncertach i wydarzeniach. Jednak Maja nie ogranicza się wyłącznie do śpiewu. Zajmuje się również wypalaniem w drewnie oraz malowaniem ubrań, co pokazuje jej szeroką wrażliwość artystyczną i potrzebę wyrażania siebie na wielu poziomach. A marzenia? Są jasno określone: chce występować na największych metalowych festiwalach i grać na scenach, które od lat przyciągają tysiące fanów. Udział w „Szansie na sukces. Opole 2026” był dla niej ważnym krokiem – szansą na zdobycie doświadczenia i dotarcie do szerszej publiczności. „Cóż ja mogę powiedzieć? Dziękuję bardzo, to mnie tylko uwiecznia w tym, że rock'n'roll nigdy nie umrze”, mówiła. Styl, który przyciąga uwagę – sceniczny wizerunek młodej wokalistki Maja Oleśków to jednak znacznie więcej niż sam głos – to pełnoprawna sceniczna osobowość, której nie sposób pomylić z nikim innym. Jej wizerunek przyciąga uwagę od pierwszych sekund: wyraźnie inspirowany rockowo-gotycką estetyką, osadzony w klimacie lat 80., buduje spójną i odważną narrację. Natapirowane włosy, mocne smokey eyes, wyrazista kreska i podkreślone usta nie są tylko stylizacją – to świadomy wybór, który podkreśla jej charakter i muzyczną tożsamość. W świecie, w którym łatwo zginąć w tłumie, Maja idzie własną drogą. Nie próbuje dopasować się do schematów – to one zaczynają dopasowywać się do niej. I właśnie ta bezkompromisowa autentyczność sprawia, że zostaje w pamięci na dłużej. Co dalej po zwycięstwie Mai Oleśków? Zwycięstwo w „Szansie na sukces. Opole 2026” otworzyło przed Mają Oleśków kolejne drzwi. Nagrodą jest udział w koncercie „Debiuty” podczas 63. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, który odbędzie się w dniach 4–7 czerwca 2026 roku. To wydarzenie od lat uznawane jest za jeden z najważniejszych momentów dla młodych artystów w Polsce. Właśnie tam swoje kariery rozpoczynało wielu wykonawców, którzy dziś należą do czołówki sceny muzycznej. Maja ma już za sobą pierwszy występ po finale – pojawiła się w „Pytaniu na śniadanie”, gdzie zaśpiewała z zespołem Enej utwór „Symetryczno-liryczna”. To kolejny krok, który pokazuje, że jej obecność w mediach nie jest chwilowa. Czy to początek większej historii? Wszystko wskazuje na to, że Maja Oleśków dopiero się rozkręca i nie zamierza zwalniać.
Nagrała "diss na raka" z Bedoesem i stała się symbolem nadziei. Historia 11-letniej Mai Mecan chwyta za serce
Maja Mecan, 11-letnia dziewczynka, stała się symbolem walki z chorobą i nadziei dla tysięcy osób. Jej utwór nagrany z Bedoesem – „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” – błyskawicznie obiegł internet i poruszył serca Polaków. Za muzyką stoi jednak dramatyczna historia walki o zdrowie oraz ogromne wsparcie społeczne, które przerodziło się w jedną z najgłośniejszych zbiórek charytatywnych ostatnich miesięcy.
To, co zaczęło się jako osobista forma wyrażenia emocji, szybko stało się ogólnopolskim ruchem solidarności. Historia Mai Mecan pokazuje, jak wielką siłę mają słowa, muzyka i wspólnota ludzi gotowych pomagać. W centrum tej opowieści znajduje się nie tylko choroba, ale także niezwykła determinacja, odwaga i wsparcie, jakie dziewczynka otrzymała od artystów oraz tysięcy nieznajomych. Nagrała diss na raka z Bedoesem i stała się ikoną. O tej piosence huczy cała Polska Utwór "Ciągle tutaj jestem (diss na raka)" powstał jako osobisty manifest walki z chorobą, jednak jego oddziaływanie szybko wykroczyło daleko poza indywidualną historię. Nagranie z udziałem Bedoesa trafiło do sieci i niemal natychmiast zaczęło zdobywać ogromną popularność. Internauci docenili szczerość przekazu, a także niezwykłą siłę, jaka biła z młodej dziewczynki mierzącej się z tak trudnym doświadczeniem. View oEmbed on the source website Popularność utworu przełożyła się na realne działania. Wokół Mai zaczęła tworzyć się społeczność wsparcia, a ogromną rolę odegrał influencer Łatwogang, który zaangażował się w pomoc. Zainicjowana zbiórka na rzecz fundacji Cancer Fighters szybko nabrała tempa i w ciągu dziewięciu dni przekroczyła próg 250 mln zł. Każde udostępnienie, każda wpłata i każde słowo wsparcia budowały poczucie wspólnoty. To pokazuje, że muzyka – nawet powstała z bólu – może stać się impulsem do realnej zmiany i solidarności na ogromną skalę. ZOBACZ TEŻ: Kasia Tusk zabrała głos na temat zbiórki Łatwoganga. Jej słowa nie pozostawiają złudzeń Kim jest Maja Mecan, która poruszyła serca milionów? Maja Mecan ma 11 lat i jeszcze niedawno prowadziła życie typowe dla dziecka w jej wieku. Jej codzienność zmieniła się diametralnie wraz z diagnozą poważnej choroby, która wymusiła hospitalizacje i długotrwałe leczenie. Ogromną rolę w życiu Mai odgrywa rodzina, szczególnie mama, która aktywnie wspiera córkę i informuje opinię publiczną o przebiegu leczenia. To właśnie dzięki tej otwartości historia dziewczynki trafiła do szerokiego grona odbiorców. Maja, mimo młodego wieku, stała się symbolem walki, odwagi i nadziei – nie tylko dla dzieci zmagających się z chorobami, ale również dla dorosłych, którzy odnajdują w niej inspirację. Maja walczy z ostrą białaczką szpikową. Choroba wróciła po raz trzeci Na początku 2023 roku u dziewczynki zdiagnozowano ostrą białaczkę szpikową. Diagnoza choroby była momentem przełomowym, który całkowicie zmienił życie Mai i jej bliskich. Początkowe miesiące leczenia wiązały się z ogromnym stresem, niepewnością oraz koniecznością przystosowania się do nowej rzeczywistości. Hospitalizacje, badania i intensywna terapia stały się codziennością dziewczynki, która musiała bardzo szybko dorosnąć do sytuacji, w jakiej się znalazła. Wyczekiwany przeszczep szpiku oraz chemioterapia dały Mai i jej najbliższym nadzieję na poprawę ich dramatycznej sytuacji. Ulga trwałą zaledwie przez chwilę. W tym momencie 11-latka walczy z trzecim nawrotem nowotworu. "Tym razem choroba nie zatrzymała się w szpiku, lecz zaatakowała narządy wewnętrzne, w tym: oko, płuca i jelita. Przybrała postać wyjątkowo ciężką, agresywną i oporną na leczenie. Lekarze nie mają wątpliwości, że sytuacja jest dramatyczna. Choroba uderzyła z nową siłą, obejmując miejsca, które decydują o oddychaniu, widzeniu i podstawowych funkcjach życiowych. Każdy dzień to walka o zatrzymanie postępu nowotworu, o reakcję na leczenie, o czas" – przekazała jakiś czas temu fundacja Cancer Fighters, pod której opieką znajduje się Maja. Mama Mai w rozmowach medialnych podkreślała, jak ogromne znaczenie ma wsparcie płynące od ludzi. Zwracała uwagę, że każdy gest – zarówno finansowy, jak i symboliczny – daje jej córce siłę do dalszej walki. W ostatniej rozmowie z TVN24 mówiła, że każde słowo i każdy przejaw solidarności mają realny wpływ na samopoczucie dziewczynki, która obecnie czeka na decyzje dotyczące jej leczenia. "Myślę, że na pewno wpłynęło bardzo dobrze. Teraz jesteśmy w trakcie decyzji w związku z dalszym leczeniem Majeczki. W przyszłym tygodniu czekają ją badania obrazowe, które pozwolą lekarzom podjąć decyzje właściwe, jak ją leczyć" – wyjaśniła Katarzyna Mecan. Trzymamy mocno kciuki za Maję oraz za powstępy w leczeniu! SPRAWDŹ TEŻ: Zgoliła włosy i postawiła sprawę jasno. Słowa Edyty Pazury dają do myślenia
Była nominowana do Oscara i Złotego Globu. Jedna z najlepszych wokalistek świata ma polskie korzenie
To jedna z tych artystek, obok których nie da się przejść obojętnie. Hipnotyzuje głosem, zachwyca stylem i zaskakuje historią – bo za jej pseudonimem kryją się polskie korzenie i droga pełna emocji. Nominowana do Oscara i Złotego Globu, od lat pozostaje ikoną muzyki alternatywnej.
Karen Lee Orzolek, znana jako Karen O, od lat fascynuje fanów na całym świecie. Choć dziś uchodzi za ikonę alternatywy, jej droga do sukcesu była pełna kontrastów – od spokojnego dzieciństwa po nieokiełznaną energię sceniczną, która stała się jej znakiem rozpoznawczym. Karen O – historia, w której spotykają się Korea, Polska i amerykański sen Karen O urodziła się 22 listopada 1978 roku w Seulu. Jej mama pochodzi z Korei Południowej, a ojciec ma polskie korzenie. Ich historia zaczęła się w Azji, gdzie – mimo kulturowych różnic – zdecydowali się być razem. Gdy Karen była jeszcze dzieckiem, rodzina przeniosła się do Stanów Zjednoczonych. Dorastała w New Jersey, ucząc się życia pomiędzy różnymi światami. Ta mieszanka doświadczeń z czasem stała się jednym z fundamentów jej artystycznej tożsamości. Nazwisko Orzolek, które odziedziczyła po ojcu, do dziś budzi ciekawość – zwłaszcza w Polsce. Z grzecznej dziewczyny do scenicznego żywiołu – droga Karen O do Nowego Jorku Dziś trudno w to uwierzyć, ale Karen O była kiedyś bardzo spokojnym dzieckiem. Sama przyznała: „To aż wstydliwe, jak dobrze się zachowywałam, dlatego teraz robię rzeczy takie jak plucie wodą na siebie na scenie”. Uczęszczała do prestiżowej szkoły w New Jersey, a później studiowała m.in. w Tisch School of the Arts w Nowym Jorku. To właśnie tam zaczęła odnajdywać własny głos – nie tylko muzyczny, ale też emocjonalny. Poczucie niedopasowania, o którym mówiła w wywiadach, z czasem stało się jej siłą. Na scenie zamieniła je w energię, która przyciąga publiczność do dziś. Yeah Yeah Yeahs – zespół, który zmienił wszystko Początek lat 2000 to moment przełomowy. Razem z Nickiem Zinnerem i Brianem Chasem założyła Yeah Yeah Yeahs – zespół, który szybko stał się symbolem nowojorskiej sceny indie. Ich debiutancki album Fever to Tell zdobył ogromne uznanie, a Karen O niemal z dnia na dzień stała się jedną z najbardziej charakterystycznych frontmanek swojego pokolenia. Jak sama podkreślała w rozmowie z Los Angeles Times: „Wciąż musimy łapać ludzi za kołnierz… możemy łatwo zostać zapomniani”. To podejście słychać w ich muzyce – od emocjonalnego „Maps” po energetyczne „Heads Will Roll”. Zespół zdobył wiele nominacji do Grammy i na stałe wpisał się w historię alternatywy. Karen O solo – artystka, która odnalazła swoją wrażliwość Karen O nie zatrzymała się na sukcesie zespołu. Jej solowa twórczość pokazała zupełnie inne oblicze – bardziej ciche, intymne i refleksyjne. Album Crush Songs był jak muzyczny pamiętnik – pełen emocji i osobistych historii. Z kolei projekt Lux Prima nagrany z Danger Mouse’em udowodnił, że nadal lubi eksperymentować i wychodzić poza schematy. Największym przełomem była jednak muzyka filmowa. Utwór „The Moon Song” z filmu Her przyniósł jej nominację do Oscara, a wcześniej została wyróżniona nominacją do Złotego Globu za projekt do filmu Where the Wild Things Are. To moment, w którym jej talent został dostrzeżony na globalną skalę. View oEmbed on the source website Miłość, rodzina i życie poza sceną Choć Karen O żyje w blasku reflektorów, prywatnie stawia na spokój. Była związana m.in. ze Spike’em Jonze’em, a w 2011 roku wyszła za mąż za reżysera Barnaby’ego Claya. W 2015 roku została mamą – to doświadczenie znacząco wpłynęło na jej życie i twórczość. W jej muzyce pojawiło się więcej czułości i refleksji, choć nie straciła swojej charakterystycznej intensywności. Zobacz też: Przez lata żyli w toksycznym związku, ale nie umieli od siebie odejść. Historia miłości legendy kina i Anjelici Huston to uczuciowy rollercoaster Styl, skandale i magnetyzm, który nie przemija Karen O od zawsze była artystką, która nie boi się przekraczać granic. Jej sceniczne występy – pełne spontanicznych gestów i emocji – przeszły do historii. Jednym z głośniejszych momentów w jej karierze był wyciek prywatnych nagrań KO at Home. Artystka podeszła do sytuacji z dystansem, mówiąc: „Takie rzeczy się zdarzają”. To właśnie ta autentyczność sprawia, że wciąż fascynuje fanów. Jej głos, styl i osobowość tworzą mieszankę, której nie da się podrobić. W 2023 roku magazyn Rolling Stone umieścił ją na liście 200 najlepszych wokalistów wszech czasów. To dowód, że Karen O nie jest tylko gwiazdą swojej epoki – jest jej symbolem. Miłość, rodzina i życie poza sceną Choć Karen O żyje w blasku reflektorów, prywatnie stawia na spokój i autentyczność. Była związana m.in. ze Spike’em Jonze’em, a w 2011 roku wyszła za mąż za reżysera Barnaby’ego Claya. W 2015 roku została mamą – to doświadczenie znacząco wpłynęło na jej życie i twórczość. Coraz częściej pokazuje też fanom bardziej osobistą stronę swojego świata. W jednym z najnowszych wpisów wróciła wspomnieniami do dzieciństwa i rodzinnych korzeni. Opisała wizytę w restauracji Benu, gdzie zabrała swoją mamę na urodziny – spotkanie po latach z osobą z dawnych czasów okazało się dla niej wyjątkowo poruszające: „Dorastałam na osiedlu domków szeregowych w Englewood w New Jersey. To były lata 80., biegaliśmy z dzieciakami po okolicy, podejmując złe, ale ekscytujące decyzje, jak spędzać czas”. We wpisie wspomniała też o powrocie do koreańskich tradycji i smaków, które – jak przyznała – potrafią „rozbudzić zakurzone wspomnienia” i przywołać obrazy z dzieciństwa. To pokazuje, jak ważne w jej życiu wciąż są korzenie i rodzinne doświadczenia, nawet jeśli na co dzień funkcjonuje w świecie wielkiej sceny. Dziś Karen O wydaje się bardziej niż kiedykolwiek zanurzona w refleksji nad tym, kim jest – nie tylko jako artystka, ale też córka, partnerka i matka. Czytaj także: TYLKO W VIVIE!. Chciał zostać aktorem, ale podbił internet. Historia Adama Mirka, której nikt wcześniej nie poznał Źródła: rozrywka.radiozet.pl, mixtapememoir.com, faroutmagazine.co.uk, wikipedia.org
Nieznana prawda o królu popu? Film „Michael” już przed premierą wywołuje burzę i pomija najciemniejsze wątki
Jako artysta wzbudzał podziw i szacunek, jako człowiek budził skrajne emocje. Jeśli komuś się wydaje, że o Michaelu Jacksonie powiedziano i napisano już wszystko, jest w błędzie. Pozostaje tylko jedno pytanie: Czy kiedykolwiek dowiemy się prawdy o królu popu? I czy film „Michael” chociaż spróbuje na nie odpowiedzieć?
Historia Michaela Jacksona od dekad budzi skrajne emocje – od zachwytu nad niepodważalnym geniuszem muzycznym po niepokój związany z jego życiem prywatnym i licznymi kontrowersjami. Nic więc dziwnego, że zapowiadany film „Michael”, który ma ukazać losy króla popu, już przed premierą wzbudza ogromne zainteresowanie i równie duże wątpliwości. Czy będzie to wierny portret jednego z największych artystów w historii, czy raczej wygładzona, hollywoodzka opowieść pomijająca najtrudniejsze rozdziały jego życia? Film „Michael” – kulisy produkcji, opóźnienia i zmiany scenariusza Najnowszy film o Michaelu Jacksonie „Michael” – światowa premiera jest zaplanowana na 22 kwietnia tego roku – miał się rozpocząć od sceny z najbardziej mrocznego i do dziś niewyjaśnionego rozdziału w życiu artysty. W oryginalnym scenariuszu król popu wpatruje się w swoje odbicie w lustrze, kamera rejestruje jego smutne oczy, a w tle migoczą czerwone światła policyjnego radiowozu. Jest rok 1993, dekada po sukcesie „Thrillera”, a jego twórca Michael Jackson, ten Jackson, właśnie został oskarżony o molestowanie dzieci. Tak miał się zacząć film, ale się nie zacznie. Pierwsza scena, a także inne dotyczące śledztwa w sprawie nadużyć seksualnych wobec dzieci zostały usunięte z obrazu. Powodem jest ugoda zawarta w 1994 roku z pierwszym oskarżycielem, Jordanem Chandlerem, która zabrania choćby wzmianki o nim w jakimkolwiek filmie. Ale, jak się wkrótce miało okazać, zmiany w scenariuszu nie były jedynym problemem w pracach nad filmem „Michael”. Początkowo premiera była zaplanowana na 18 kwietnia 2025 roku, ale po tym, jak słynny scenarzysta John Logan stracił dom w pożarze w Los Angeles, datę przesunięto na 3 października 2025. Wówczas również się nie udało, ponieważ kręcenie dodatkowych scen, w związku ze zmianami scenariuszowymi, wiązało się z kosztami, bagatela – 15 milionów dolarów! I tak, premiera filmu została opóźniona aż o rok. W rolę piosenkarza wcielił się jego bratanek, 29-letni Jaafar, syn Jermaine’a Jacksona. Jaafar nie zdradził rodzinie, że dostał propozycję zagrania słynnego wujka. Dla niego to aktorski debiut i od razu musiał się wcielić w tak niejednoznaczną postać. Chociaż z tego, co opowiadał w wywiadach, w pracy nad rolą skupił się przede wszystkim na morderczych treningach tanecznych. Jaafar miał szansę szkolić się pod okiem osobistych choreografów Michaela. Z tego, co możemy zobaczyć w zwiastunie filmu, udało mu się to znakomicie i do złudzenia przypomina oryginał. Wspominał również, że sceny do kultowego teledysku „Thriller” kręcono dokładnie w tej samej lokalizacji w Los Angeles, w której pracowała ekipa Michaela w 1983 roku. I nawet tej nocy, podobnie jak wówczas, była pełnia księżyca. Jaafar Jackson jako Michael – debiut i przygotowania do roli Dla Jaafara wcielenie się w rolę Michaela Jacksona brzmi jak spełnienie marzeń, ale nie wszyscy z rodziny muzyka są zachwyceni filmem. Córka piosenkarza Paris Jackson od kilku miesięcy głośno i oficjalnie krytykuje całą produkcję, a także niewłaściwe zarządzanie, a raczej marnotrawienie majątku jej ojca. Prawdziwa burza rozpętała się po wypowiedzi jednego z aktorów filmu Colmana Dominga, który powiedział, że Paris była bardzo pomocna przy pracy nad filmem. Paris Jackson opublikowała na swoim Instagramie oświadczenie, w którym odniosła się do słów odtwórcy roli Joe Jacksona: „Colmanie, nie wmawiaj ludziom, że byłam »pomocna« na planie filmu, bo moje zaangażowanie wynosi dokładnie zero procent. Czytałam pierwszą wersję scenariusza i wynotowałam, co jest w nim niezgodne z prawdą i co mi w nim nie pasuje. Nawet nie dostałam odpowiedzi z produkcji, więc zajęłam się swoim życiem. Nie moje małpy, nie mój cyrk!”. Zarzuciła także twórcom filmu, że zawiera on wiele nieścisłości i przekłamuje rzeczywistość. „Duża część filmu skierowana jest do bardzo specyficznej grupy fanów mojego ojca, którzy nadal żyją w świecie fantazji. Oni będą z niego zadowoleni. Takie filmy to czysty Hollywood. Kraina fantazji. Nie mówią prawdy, ale są sprzedawane jako prawda”. Paris poprosiła o nieangażowanie jej w dyskusję na temat filmu. Jak powiedziała, chciałaby „jedynie mieć święty spokój”. Kim naprawdę był Michael Jackson? Początki kariery i droga do sławy Historia życia największej legendy popu to rzeczywiście gotowy scenariusz na film. Trudno tylko zadecydować, czy to opowieść familijna, musical, kino akcji, thriller czy niestety horror. Oto biedna rodzina Jacksonów z niezwykle uzdolnionymi dziećmi. Wszyscy występują w zespole The Jackson 5, stworzonym i zarządzanym przez despotycznego, przemocowego ojca Joe Jacksona. Katorżnicze próby, wieczorne występy i bicie były normą. Michael nigdy nie miał zwyczajnego dzieciństwa i być może dlatego postanowił je sobie sam stworzyć w dorosłym życiu. Ale żeby móc sobie na to pozwolić, potrzebował zdobyć sławę i ogromną fortunę. Miał sześć lat, kiedy po raz pierwszy stanął na scenie, 11, kiedy ukazał się pierwszy singiel zespołu Jackson 5, 13, kiedy wydał pierwszy solowy album „Got to Be There”, i 21, kiedy to w 1979 roku rozpoczął solową karierę. Wydany wówczas album „Off the Wall” sprzedał się w 40 milionach egzemplarzy! Ale to była dopiero przygrywka do tego, co za chwilę miało nadejść. W 1982 roku Michael Jackson wydaje płytę „Thriller”, która nie tylko sprzedaje się w 110 milionach kopii, ale staje się fenomenem kulturowym i największym sukcesem komercyjnym w historii muzyki na świecie! Kolejny rekord to kultowy teledysk „Thriller”, który jednego wieczoru zdobywa aż osiem nagród Grammy! Jackson już nigdy później nie powtórzy tych sukcesów. Ale wtedy jest na szczycie, świat oszalał na punkcie ciemnoskórego artysty, który konsekwentnie tworzy swój wizerunek i własną legendę. Jego piosenki śpiewają miliony, jego teledyski stają się bardziej popularne niż kultowe filmy, jego ruchy stają się wizytówką współczesnego tańca, jego stylizacje przechodzą do historii mody, a jego twórczość przyczynia się do desegregacji w muzyce popularnej i wprowadza wielokulturowość w mediach. W 1984 roku w USA zaczęto nawet sprzedawać lalki przedstawiające Michaela, które określono jako najważniejszy symbol seksu ówczesnych czasów. Operacje plastyczne, wizerunek i pierwsze kontrowersje wokół artysty Cóż… Ręka w górę, kto nie miał wówczas plakatu Jacksona nad łóżkiem. I nie mówię tu tylko o kobietach… Pierwszy zgrzyt, a może kontrowersje, pojawiają się w roku 1987, kiedy Michael razem z reżyserem Martinem Scorsese nakręcił 13-minutowy teledysk do piosenki „Bad”. „Gdzie jest prawdziwy Michael?”, pytały nagłówki gazet. „Co się stało ze skórą artysty?”. „Nowa twarz Michaela?”. W tamtych czasach operacje plastyczne nie były na porządku dziennym, a na pewno nie tak drastyczne. Jackson tłumaczył się później, że to efekt ciężkiej choroby, bielactwa, z którą zmaga się od lat, że plamy przykrywa pod makijażem, stąd zmienione rysy. Nawiązywał też w wywiadach do tragicznego wypadku, który zdarzył się w 1984 roku na planie reklamy Pepsi. Pirotechnika odpaliła się wtedy zbyt wcześnie i głowa Michaela zapłonęła jak żywa pochodnia. Jackson trafił do szpitala z bardzo poważnymi oparzeniami skóry głowy. Podobno w wielu miejscach nigdy nie odrosły mu, bujne przecież wcześniej, włosy. Król popu – tak nazwała go po raz pierwszy jego przyjaciółka Elizabeth Taylor – zaczyna kryć się za grubą warstwą makijażu, czarnymi okularami, charakterystyczną peruką, kapeluszami i coraz dziwniejszymi stylizacjami. Coraz częściej mówiło się też o tym, że zażywanie przez Jacksona leków uspokajających i przeciwbólowych przeszło w totalne uzależnienie. Do tego doszła gigantyczna presja mediów i fanów w oczekiwaniu na kolejne hity. Mimo że płyty „Bad” (1987) i „Dangerous” (1991) sprzedały się w milionach kopii, nie sięgnęły już rekordu „Thrillera”, przez co amerykańskie media uznały je za porażkę. Michael, choć może jeszcze o tym nie wiedział, zaczął lot w dół. Błyskawiczny. Zobacz też: Premiera filmu „Michael” coraz bliżej, a kulisy zaskakują. Reakcja rodziny Jacksona mówi wszystko Neverland – życie Michaela Jacksona w świecie izolacji Potrzebował ucieczki. Spokoju i miejsca, gdzie mógłby stworzyć swój własny raj. Swój prywatny Disneyland, oddzielony od świata grubym murem. W 1988 roku kupił ranczo Neverland za 17 milionów dolarów. Ale to skromna suma w porównaniu z wydatkami na utrzymanie ogromnego terenu z zoo i kolejkami górskimi. Co roku ranczo kosztowało Michaela 10 milionów dolarów. Ale to właśnie tam, w jego wymarzonej oazie, za zamkniętymi drzwiami działy się rzeczy, które nigdy nie powinny mieć miejsca. W 1993 roku pojawiły się pierwsze doniesienia o szokujących skłonnościach artysty. Ojciec 13-letniego Jordana Chandlera, wyczuwając dziwną relację piosenkarza z jego synem, oskarżył go o wykorzystywanie małoletniego. Po wybuchu skandalu Jackson nagrał oświadczenie, w którym twierdził, że jest niewinny, a oskarżenia są absurdalne. Prawnicy wypłacili rodzicom chłopca 23 miliony dolarów, żeby tylko zamknąć temat. Ale tej sprawy uciszyć już się nie dało, chociaż Michael robił wszystko, żeby dać mediom nowy temat do plotek. Niespodziewanie w maju 1994 roku poślubił Lisę Marie Presley. O tym dziwnym małżeństwie (nigdy nieskonsumowanym, jak przyznała po latach Lisa) pisali wszyscy, ale to nie uciszyło spekulacji o niezdrowych fascynacjach Michaela dziećmi. Po półtora roku od ślubu nastąpił szybki rozwód, a po kilku miesiącach Michael poślubił Debbie Rowe, asystentkę swojego dermatologa. Z tego związku urodziła się dwójka dzieci – Prince i Paris. Małżeństwo przetrwało tylko dwa lata, a dzieci pozostały pod wyłączną opieką ojca. Debbie zrzekła się praw rodzicielskich za osiem i pół miliona dolarów. Ostateczny cios, który Michael zadał sobie sam, padł w filmie dokumentalnym „Living with Michael Jackson” w 2003 roku podczas wywiadu z dziennikarzem Martinem Bashirem. W pewnym momencie rozmowy wyznał z rozbrajającą szczerością, że dzieli łóżko z dziećmi, które odwiedzają go w posiadłości Neverland i że jest to najpiękniejsza rzecz na świecie! To był totalny szok dla świata i nokaut dla Michaela. Został aresztowany w 2003 roku. Sprawa ciągnęła się dwa lata, a Jackson posłusznie stawiał się na każdej rozprawie. W 2005 roku został uniewinniony, ale po tej historii już nigdy się nie podniósł. I zamiast na nowo podbić świat, odsunął się od niego, stając się zamkniętą, przerażającą karykaturą siebie sprzed lat. Michael Jackson – ostatnie lata życia, długi, uzależnienie i śmierć króla popu Ostatnie lata życia artysty to nieustająca walka z dłużnikami i procesy sądowe, które kończyły się nie tylko wypłatami potężnych odszkodowań, ale również załamaniem nerwowym gwiazdora. Fala oskarżeń, która spłynęła na Jacksona od dawnych przyjaciół, bardzo go podłamała. Do samego końca utrzymywał, że jest niewinny i że wszystko to absurdalne pomówienia. Przez całe swoje życie był uzależniony od leków – opioidów i bardzo silnych substancji przeciwbólowych. Michael posiadał 19 fałszywych tożsamości, wyłącznie po to, żeby móc dostawać silne leki, bez których nie mógł funkcjonować. Pod koniec życia musiał sprzedać wszystko, co kochał: ranczo Neverland i prawa do utworów Beatlesów za 100 milionów dolarów. Ale to i tak nie wystarczyło na spłatę zaciągniętych zobowiązań. Jak to możliwe, że legendarny król popu, najlepiej sprzedający się artysta solowy w historii, rekordzista, jeśli chodzi o liczbę zdobytych nagród muzycznych i fenomenalnych tras koncertowych, mógł mieć 500 milionów długów? Może właśnie dlatego zdecydował się powrócić na scenę. Kiedy w marcu 2009 roku zapowiedział trasę koncertową „This Is It”, która miała być ostatnią w jego karierze, fani oszaleli z radości, a serwery padły. W dwie godziny rozeszło się milion biletów! Niestety tej ostatniej trasy nie doczekał. Brał udział w próbach, nawet dzień przed śmiercią był na treningu. Chociaż na nagraniach z przygotowań widać, że to już nie jest ten słynny Michael, tylko zmęczony, zamknięty w sobie i schorowany człowiek. Tej nocy po powrocie do domu nie mógł zasnąć. Poprosił swojego prywatnego lekarza Conrada Murraya o podanie „mleka” – tak nazywał rozcieńczony propofol. 25 czerwca 2009 roku doktor Murray podał Jacksonowi silne środki znieczulające, co spowodowało śmierć piosenkarza. Murray został oskarżony i uznany za winnego nieumyślnego zabójstwa swego pacjenta oraz skazany na cztery lata więzienia. Czy istniała wówczas jakakolwiek szansa na uratowanie Michaela przed śmiercią i przed ekstremalnym uzależnieniem od leków? To pytanie trzeba dodać do kolekcji tych, na które nigdy nie znajdziemy odpowiedzi. Wiadomo jednak, że cały czas nazwisko Michael Jackson przynosi gigantyczne pieniądze. Mimo że Jackson zmarł, pozostawiwszy 500 milionów długu, to jego spadkobiercy zarobili od tego czasu ponad trzy miliardy dolarów dzięki korzystnym umowom. Kasowym hitem okazał się musical „MJ” na Broadwayu, z którego dochód przekroczył 300 milionów dolarów. Według prognoz film „Michael” zarobi w kinach w USA ponad 55 milionów dolarów, co przebiłoby hit „Bohemian Rhapsody” o Freddiem Mercurym, którego dochód wyniósł 51 milionów. Studio Lionsgate liczy, że „Michael” ma szansę zgarnąć na całym świecie co najmniej 700 milionów. Nie przebije to największych kinowych hitów, których dochody sięgają trzech miliardów. Chociaż, gdyby film nie był tylko hagiografią… Wprawdzie reżyser filmu Antoine Fuqua, twórca hitów „Dzień próby” czy „Bez litości”, zapowiada, że „Michael” to opowieść pełna emocji, pasji i muzyki, krytycy są sceptyczni. Dwa lata temu świat czekał na film o Amy Winehouse. „Back to Black”, fabularna opowieść o charyzmatycznej brytyjskiej wokalistce, została nazwana „upudrowaną autodestrukcją”, która przyniosła legendzie zmarłej artystki więcej szkody niż pożytku. Jak będzie tym razem? Historia Michaela Jacksona wciąż czeka, by ktoś ją odkrył i przedstawił światu. Kim naprawdę był król popu? Czy się kiedykolwiek dowiemy? Czytaj też: Złożyli mu wyjątkowy hołd. Synowie Michaela Jacksona pojawili się na premierze filmu o ojcu. U ich boku zabrakło jednej osoby View oEmbed on the source website
To już pewne! Męskie Granie Orkiestra 2026 odsłania skład i pokazuje singiel „Nareszcie”. Zaskoczeni?
Tajemnica, która przez długi czas rozgrzewała fanów do czerwoności, została właśnie rozwiana. Organizatorzy Męskiego Grania 2026 ujawnili, kto stanie na czele tegorocznej orkiestry, a razem z tą informacją pojawił się premierowy singiel „Nareszcie”. Utwór już jest dostępny w sieci, a jego koncertowy debiut zaplanowano na 27 czerwca w Żywcu.
Pilnie strzeżona tajemnica wreszcie została ujawniona. Męskie Granie Orkiestra 2026 tworzą Igor Herbut, Zalia i Vito Bambino, a ich wspólny singiel „Nareszcie” już trafił do internetu. Po raz pierwszy na żywo utwór ma wybrzmieć 27 czerwca w Żywcu. Męskie Granie Orkiestra 2026 – kto tworzy tegoroczny skład? Po miesiącach spekulacji wszystko stało się jasne. Tegoroczną Męskie Granie Orkiestrę tworzą trzy wyraziste osobowości: Igor Herbut, Zalia i Vito Bambino. Skład projektu od lat pozostaje pilnie strzeżoną tajemnicą, dlatego ogłoszenie artystów zawsze wzbudza ogromne emocje. Igor Herbut pojawił się już wcześniej w projekcie, debiutując w Męskie Granie Orkiestra 2025, gdy hymnem trasy był singiel „To bardzo ziemskie”. Z kolei Vito Bambino dołącza do orkiestry po raz trzeci. Artysta był wcześniej częścią popularnych składów, nagrywając utwory „I ciebie też, bardzo” oraz „Supermoce”. Nową postacią w tym gronie jest Zalia, która w tym roku debiutuje w Męskie Granie Orkiestra. To obecnie artystka uznawana za objawienie polskiej sceny muzycznej. „Nareszcie” – nowy singiel Męskie Granie już dostępny w internecie Artyści wspólnie nagrali singiel „Nareszcie”, który zapowiada trasę Męskie Granie 2026. Utwór jest już dostępny w internecie, a jego refren zawiera słowa: „Nareszcie, dogadaliśmy się ja i serce / w parze przetańczymy cały ten bal / nie mijamy się już ja i szczęście / chce ze mną być, nareszcie”. Autorami słów są Igor Herbut, Zalia i Vito Bambino, natomiast przy tworzeniu muzyki wspierał ich Jakub Galiński. Singiel stanowi centralny punkt tegorocznej odsłony projektu. Kiedy i gdzie „Nareszcie” zabrzmi na żywo po raz pierwszy? Fani nie będą musieli długo czekać na koncertowe wykonanie nowego utworu. „Nareszcie” ma po raz pierwszy wybrzmieć na żywo 27 czerwca w Żywcu. To właśnie tam rozpocznie się prezentacja efektów pracy tegorocznej orkiestry przed publicznością. Trasa Męskie Granie, sponsorowana przez markę Żywiec, od lat przyciąga wielotysięczną publiczność. Bilety na wydarzenia są dostępne na platformie eBilet.pl. Teledysk do „Nareszcie” pokazuje pełną energii historię Równolegle z premierą singla opublikowano także teledysk do utworu „Nareszcie”. Za jego reżyserię odpowiada Piotr Matejkowski. Fabuła klipu opowiada historię mężczyzny, który opuszcza warsztat i zaczyna biec przed siebie, kierowany przeczuciem. W tym samym czasie dziewczyna stojąca na przystanku również zaczyna biec. Oboje przemierzają miasto różnymi drogami, aż ostatecznie spotykają się na koncercie Męskie Granie Orkiestry 2026, gdzie wpadają sobie w ramiona. Teledysk jest dostępny na kanale YouTube trasy Męskie Granie. Męskie Granie 2026 – bilety, trasa i zapowiedź koncertowego programu Według Doroty Nowakowskiej-Postolko, senior brand managerki marki Żywiec, tegoroczny singiel niesie ze sobą dużo pozytywnej energii i ma dobrze sprawdzić się podczas koncertów przed publicznością. Podkreślono również, że „Nareszcie” to tylko część większego projektu. Męskie Granie Orkiestra 2026 pracuje nad pełnym programem koncertowym, który zostanie zaprezentowany podczas trasy. Artyści mają interpretować ważne dla nich utwory z kanonu polskiej muzyki. Jedno jest pewne – skład został ujawniony, singiel trafił do sieci, a pierwsze wykonanie na żywo zaplanowano na 27 czerwca w Żywcu. Reakcje fanów na „Nareszcie”. Komentarze nie pozostawiają złudzeń Premiera singla „Nareszcie” wywołała natychmiastową reakcję słuchaczy. W krótkim czasie utwór osiągnął 31 661 wyświetleń w 1 godzinę temu oraz zebrał 220 komentarzy, co pokazuje ogromne zainteresowanie nową odsłoną Męskie Granie Orkiestra 2026. Wśród opinii dominują jednak głosy krytyczne. Część fanów zwraca uwagę, że utworowi brakuje charakteru znanego z wcześniejszych edycji. W komentarzach pojawiają się porównania do takich singli jak „Początek”, „Armaty”, „Wataha”, „Sobie i wam” czy „I Ciebie też”, przy których – jak wskazują użytkownicy – nowa propozycja wypada słabiej. Niektórzy słuchacze podkreślają, że „Nareszcie” brzmi jak „pierwsza lepsza piosenka z RMF czy ZETki” albo „luźny popowy numer jakich miliony”. Pojawiają się także opinie, że projekt „przestał być zaskakujący i odkrywczy”, a jego charakter stał się bardziej komercyjny. Krytyczne głosy dotyczą również niewykorzystanego potencjału artystów. W komentarzach można przeczytać, że „takie głosy totalnie nie wykorzystane” oraz że przy takim składzie oczekiwano „mocniejszego” brzmienia. Część odbiorców przyznaje wprost, że po pierwszym odsłuchu utwór nie zrobił na nich większego wrażenia. Nie brakuje jednak także pozytywnych reakcji. Widzowie zwracają uwagę na wokale artystów, wskazując między innymi, że „głos Igora w każdej piosence będzie brzmiał cudownie”, a „głos Vito jest tu jak plasterek na serduszko”. Pojawiają się również komentarze fanów, którzy co roku czekają na premierę singla Męskiego Grania. Mimo podzielonych opinii jedno jest pewne – „Nareszcie” już na starcie wzbudziło duże emocje i szeroką dyskusję wśród słuchaczy. View oEmbed on the source website
Gwiazda „Bridgertonów” spełniła marzenie. Teraz czeka ją kinowy hit, o którym mówi huczy cały internet
Simone Ashley, znana jako Kate Sharma z „Bridgertonów”, wchodzi na zupełnie nową ścieżkę kariery. Aktorka wydała właśnie swoją pierwszą minipłytę „The Songs I Wrote in New York”, czym zaskoczyła fanów na całym świecie. To jednak nie koniec – już w maju zobaczymy ją w kontynuacji kultowego filmu „Diabeł ubiera się u Prady”.
Najdroższy czytelniku, świat „Bridgertonów” znów huczy od plotek i niespodziewanych zwrotów akcji – tym razem jednak nie chodzi o ekranowe romanse, lecz o prawdziwe życie jednej z jego największych gwiazd. Simone Ashley, znana jako Kate Sharma, właśnie zrobiła krok, którego nikt się nie spodziewał. Jej muzyczny debiut i nadchodząca rola w głośnej produkcji sprawiają, że o aktorce jest dziś głośniej niż kiedykolwiek wcześniej. Simone Ashley album „The Songs I Wrote in New York” – szczegóły wydania To moment, na który niewielu było przygotowanych. Simone Ashley, jedna z najpopularniejszych gwiazd „Bridgertonów”, oficjalnie zadebiutowała jako wokalistka. Jej pierwsza minipłyta (EP) nosi tytuł „The Songs I Wrote in New York” i – jak wskazuje sama nazwa – jest projektem mocno osobistym. Na albumie znalazło się sześć utworów: „Sublime”, „Free”, „Tragic Romantic”, „Sign Your Name”, „Moving On”, „Evening Star”. Artystka jasno określa przesłanie swojej muzyki. W jednym z cytowanych fragmentów podkreśla: „Mam nadzieję, że ludzie odczytają to na swój sposób. Może ta płyta przyniesie im nadzieję i poczucie wolności, kiedy coś nowego pojawi się w ich życiu”. Gwiazda „Bridgertonów” wkracza do świata muzyki Choć dla wielu fanów to zaskoczenie, muzyka od dawna była obecna w życiu Simone Ashley. Aktorka od najmłodszych lat interesowała się różnymi formami sztuki – muzyką, filmem i fotografią. W dzieciństwie uczyła się muzyki klasycznej, a jej pasja z czasem przerodziła się w coś więcej. Występy w teatrze muzycznym oraz fascynacja musicalami sprawiły, że naturalnym krokiem stało się wejście do świata muzyki profesjonalnej. Simone Ashley, naprawdę Simone Ashwini Pillai, urodziła się 30 marca 1995 roku w Camberley w hrabstwie Surrey. Kształciła się w Arts Educational School w Londynie. Co istotne, jako jedyna w swojej rodzinie zdecydowała się na karierę w show-biznesie, podczas gdy większość jej bliskich związana jest ze środowiskiem akademickim. Simone Ashley i „Diabeł ubiera się u Prady 2” – wielki powrót na ekran Równolegle z muzycznym debiutem, Simone Ashley rozwija swoją karierę filmową na najwyższym poziomie. Już w maju pojawi się w kontynuacji jednego z najbardziej rozpoznawalnych filmów – „Diabeł ubiera się u Prady”. W drugiej części historia koncentruje się na Mirandzie Priestly, redaktor naczelnej magazynu Runway, która musi zmierzyć się z upadkiem prasy drukowanej. Na jej drodze ponownie pojawia się Emily – dawna asystentka, dziś wpływowa menedżerka w luksusowym koncernie. Simone Ashley brała udział w zdjęciach do tej produkcji u boku takich gwiazd jak Meryl Streep i Emily Blunt. To kolejny dowód na to, że jej kariera nabiera rozpędu i obejmuje coraz większe, międzynarodowe projekty. Kim jest Simone Ashley? Kariera i początki aktorki Światową rozpoznawalność Simone Ashley zawdzięcza roli Kate Sharmy w serialu „Bridgertonowie”. Dołączyła do obsady w drugim sezonie, a w kolejnych – trzecim i czwartym – pojawia się gościnnie. Serial stał się jednym z największych hitów Netfliksa, a sama aktorka błyskawicznie zdobyła ogromną popularność. Jej postać przyciągnęła uwagę widzów na całym świecie i otworzyła jej drzwi do kolejnych projektów. Jednak jej droga do sukcesu nie była przypadkowa. Od początku kierowała się pasją do sztuki i świadomie rozwijała swoje umiejętności, zarówno aktorskie, jak i muzyczne. „Bridgertonowie” – co dalej z serialem? Fani produkcji mogą odetchnąć z ulgą – historia „Bridgertonów” wciąż trwa. Obecnie realizowane są zdjęcia do piątego sezonu serialu. Nowa odsłona skupi się na Francesce, środkowej córce rodu. Dwa lata po stracie męża Johna bohaterka decyduje się wrócić na rynek matrymonialny. Sytuacja komplikuje się, gdy do Londynu powraca Michaela, kuzynka Johna, co wywołuje w Francesce nieoczekiwane emocje. Choć Simone Ashley nie znajduje się w centrum tej historii, jej nazwisko wciąż jest silnie związane z sukcesem serialu, który wyniósł ją na szczyt popularności. Źródła: grazia.co.in, swiatseriali.interia.pl
Prosiła o pomoc, ale było już za późno. Błyskotliwą karierę Seleny przerwała tragiczna śmierć. Historia latynoskiej gwiazdy porusza
Selena Quintanilla-Perez, zdominowała rynek muzyczny swoimi przebojami, zdobywając serca fanów na całym świecie i sprzedając ponad 60 milionów płyt. Mimo obiecującej kariery, jej życie zakończyło się tragicznie w 1995 roku. Dziś, w 55. rocznicę jej urodzin, Selena wciąż pozostaje symbolem latynoskiej muzyki, a jej historia inspiruje kolejne pokolenia.
Zachwycała urodą i oryginalnym głosem. Była pierwszą latynoską piosenkarką, która zdominowała rynek muzyczny swoimi przebojami. W sumie sprzedała na całym świecie ponad 60 milionów płyt. Była też zdobywczynią prestiżowej nagrody Grammy. Jednocześnie została okrzyknięta królową stylu. Na scenie czarowała wielobarwnymi kreacjami i naturalnym pięknem. Kiedy wszyscy myśleli, że przed młodą artystką wielka, długoletnia kariera, niespodziewanie doszło do okrutnej tragedii. W wieku zaledwie 23 lat Selena Quintanilli-Perez została brutalnie zamor*owana. Śmiertelny strzał oddała była szefowa fanklubu wokalistki a osobiście jej przyjaciółka. Oto wstrząsająca historia latynoskiej gwiazdy Seleny, której kres życia nastąpił zbyt wcześnie… Dziś, 16 kwietnia, świętowałaby 55. urodziny. Historia Seleny Quintanilli-Perez. Kim była bohaterka filmu z Jennifer Lopez? Życie prywatne, kariera Wszyscy wróżyli jej wielką, międzynarodową karierę. Była porównywana do Madonny. Niestety, jej życie zakończyło się tragicznie. Jak do niego doszło? Selena Quintanilla-Perez przyszła na świat 16 kwietnia 1971 roku w Lake Jackson w Teksasie. Talent odziedziczyła po ojcu, Abrahamie Issacu Quintanilli, który był wokalistą, kompozytorem oraz producentem. Założył w latach 50. formację Los Dinos, w której niemal trzy dekady później – w całkowicie zmienionym składzie – pierwsze muzyczne kroki zacznie stawiać jego córka. Już w wieku trzech lat rodzice i dwójka starszego rodzeństwa zauważyli, że Selena ma niebywały talent, który zaczął objawiać się pełniej, gdy skończyła sześć lat. W 1980 dołączyła do zespołu założonego przez ojca, który chwilę później przybrał nazwę Selena y Los Dinos i był już zupełnie inną formacją niż w latach 50. Grali w niej brat Seleny Abraham III (bas) i siostra Suzette (perkusja). Najmłodsza z rodu była jego wokalistką, występowali razem do momentu jej śmierci. Koncertowali w całym Teksasie, zarówno w restauracjach, jak i na weselach – z uwagi na trudną wówczas sytuację finansową rodziny. Tworzyli w nurcie nazywanym Tejano (rodzaj muzyki latino, który szczególnie upodobali sobie zamieszkujący Teksas Meksykanie). Był zdominowany przez mężczyzn. Nic dziwnego, że formacji odmawiano między innymi udziału w różnych festiwalach. Pierwszą płytę zespół wydał w 1983 roku (nie była jednak dystrybuowana). Początkowo skupiali się bardziej na występach i małych koncertach. Jednak Selena zaczęła zdobywać coraz większą popularność, jej kariera nabierała rozpędu: śpiewała już nie tylko w jednym stanie USA, lecz w całej Ameryce, także tej południowej. Podbijała przede wszystkim rynki hiszpańskojęzyczne, szczególnie ukochał ją Meksyk. W 1987 roku nastąpił ważny zwrot w karierze Seleny: zdobyła tytuł Wokalistki Roku na rozdaniu prestiżowych Tejano Music Awards. Tytuł ten przyznawano jej zresztą przez kolejnych 9 lat z rzędu. I to właśnie za jego sprawą kilka lat później podpisała kontrakt z EMI Latin, wytwórnią stworzoną specjalnie dla niej przez Jose Behara. Mężczyzna nie miał wątpliwości, że z takimi możliwościami i wrażliwością Selenę czeka międzynarodowa kariera. Nazywał ją drugą Glorią Estefan i latynoską odpowiedzią na Madonnę. Tak rozpoczęła się jej kariera solowa. Pierwszy album, noszący po prostu tytuł „Selena”, ukazał się na rynku w październiku 1989 roku. Czytaj także: Natalia Niemen szukała pracy jako sprzątaczka. Teraz ma żal do swojego znajomego <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgYKcxM1-c1c0345.jpg" width="2000" height="1367" alt="April 24, 1994 - San Antonio, Texas, United States: Selena performs at Hemisfair Plaza. Tejano star Selena Quintanilla was gunned down by the president of her fan club, Yolanda Saldivar, in a motel room on March 31, 1995, but her music legacy continues to thrive, winning over thousands of new fans, many of them young girls born after she died. The film based on her life launched the career of Jennifer Lopez. (Sung Park/Polaris)" title="arch16" /> Selena na scenie, kwiecień 1994 Szybko okazało się, że nastolatka nie spoczywa na laurach i jest typem wokalistki poszukującej, która świetnie radzi sobie także w stylistyce latino pop i r'n'b. Nie zamykała się w obrębie jednego gatunku, szukała nowych sposobów artystycznego wyrazu. Mimo że na scenie działała nieco ponad dekadę, w tym zaledwie kilka lat solo, wylansowała wielkie hity. Do tych najbardziej znanych należą „Baila Esta Cumbia”, „Como la Flor”, „Amor Prohibido”, „Bidi Bidi Bom Bom”, „No Me Queda Más” oraz „Dreaming of You”. A życie prywatne? 2 kwietnia 1992 roku wyszła za mąż. Jej wybrankiem został gitarzysta zespołu Los Dinos, Christopher Gilbert „Chris” Pérez. Związek musiał jednak przejść poważną próbę: nie zgadzał się na niego ojciec Seleny. Wyrzucił nawet ukochanego córki z zespołu! Dlatego właśnie zdecydowali się uciec i wziąć ślub w tajemnicy. Opłaciło się: Abraham Quintanilla koniec końców przeprosił zięcia i przyjął go ponownie do formacji. Para nie doczekała się jednak dzieci. Selena była osobą bardzo rodzinną, miała świetny kontakt z rodzicami oraz dwójką rodzeństwa – mimo że jej ojciec był dosyć zaborczy. Szanowali się, kochali i wspierali. Abraham troszczył się zresztą o działalność biznesową sławnej córki, był także jej managerem. Z kolei brat komponował utwory i je produkował. Czytaj też: Straciła ojca, gdy miała 6 lat. Córka Waldemara Goszcza dziś zachwyca wyglądem i spełnia się jako matka View oEmbed on the source website Lansowała hit za hitem, kraje hiszpańskojęzyczne oszalały na jej punkcie. Wydała cztery świetnie przyjęte przez fanów i krytykę albumy – każdy był bardziej popularny niż poprzednik. Szybko stało się jasne, że kariera międzynarodowa jest kwestią czasu. Tym bardziej, że 1 marca 1994 roku zdobyła najważniejszą nagrodę muzyczną – Grammy – za album koncertowy „LIVE! Selena”. Nagrała anglojęzyczną płytę, która miała być w jej karierze przełomem. Zawierała utwory popowe, latino, pop rockowe. W tym samym roku wypuściła również na rynek linię ubrań sygnowaną własnym imieniem, która okazała się hitem sprzedaży. Dlatego też założyła dwa butiki i salony piękności w Corpus Christi oraz w San Antonio w Teksasie, których właścicielem była jej firma Selena Etc. Inwestycja okazała się strzałem w dziesiątkę, oba zaczęły przynosić znaczące wpływy: w pierwszych miesiącach było to aż 5 milionów dolarów! Artystka ujawniła także talent aktorski. Zagrała w popularnej meksykańskiej telenoweli „Dos Mujeres”. Poświęcała się również działalności charytatywnej, pomagając fundacjom walczącym z biedą i zrównującym szanse edukacyjne dzieci i młodzieży. Czytaj także: Eleni i jej mąż są razem od ponad 45 lat. Razem przetrwali największą tragedię Kim była Yolanda Saldívar? Niestety, na początku marca 1995 roku ojciec Seleny otrzymał informację od pracowników butiku, że firma założona przez córkę zaczęła mieć kłopoty finansowe. Było to o tyle zaskakujące, że do tej pory radziła sobie świetnie, była niemal kurą znoszącą złote jaja. Cień podejrzeń padł na 35-letnią Yolandę Saldívar, przyjaciółkę artystki i menadżerkę butików. Kobieta miała przywłaszczyć sobie część dochodów. 8 marca doszło do konfrontacji, po której w jej winę uwierzyła nawet Selena. Decyzja mogła być tylko jedna: odsunięcie jej od wszelkiej działalności związanej z artystką. Tak też się stało. Jak się poznały? W 1991 roku po jednym z koncertów. Yolanda zaproponowała wówczas stworzenie fan clubu artystki w San Antonio. Z zawodu była pielęgniarką. Pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę, skupił tysiące sympatyków talentu Seleny. Rodzina zaufała kobiecie, wokalistka zaprzyjaźniła się z nią i zaczęła wprowadzać w swój świat. Także ten biznesowy. Dlatego gdy padł pomysł otwarcia butików w 1994 roku, pieczę nad nimi powierzono właśnie Yolandzie. Ta nie spełniła pokładanych w niej nadziei: nie dość, że dopuściła się malwersacji finansowych, to jeszcze źle traktowała innych pracowników. Nikt nie podejrzewał jednak, że ma na punkcie Seleny obsesję i tak łatwo nie odpuści. Szukała sposobu, by zemścić się i wziąć odwet za – w swoim mniemaniu – upokorzenie, którego doznała. I być może historia nie miałaby tragicznego finału, gdyby już nigdy nie doszło do spotkania wokalistki z byłą fanką (Abraham zabronił jej kontaktować się z Seleną). Tym bardziej, że cała sprawa miała znaleźć swój finał w sądzie. Stało się jednak inaczej... Zobacz też: Za księdzem z Ptaków ciernistych krzewów szalały wszystkie kobiety. Richard Chamberlain przez 70 lat skrywał wielką tajemnicę... View oEmbed on the source website Jednak w piątek 31 marca 1995 roku Yolanda poprosiła Selenę o spotkanie w motelu Days Inn w Corpus Christi w Teksasie. Pretekstem miał być zwrot dokumentów podatkowych firmy. Doszło do kłótni. W akcie agresji Yolanda wyciągnęła w pewnym momencie zakupioną wcześniej broń i groziła artystce. Ta, przerażona, zaczęła uciekać. Padł jeden strzał: 23-latka została ugodzona w prawe ramię. Kula przebiła tętnicę. Była godzina 11:48. Wbiegła do lobby (udało jej się przebyć odległość około 120 metrów), zdążyła jeszcze poprosić o pomoc i wykrzyknąć „Yolanda w pokoju 158” zdradzając tym samym, kto strzelił i w którym miejscu, po czym straciła przytomność (relacja za Onet.pl). Po 10 minutach przewieziono ją do szpitala, lekarze natychmiast zabrali ją na salę operacyjną. Jednak o 13:05 potwierdzono najgorsze. Selena odeszła tuż przed 24. urodzinami. Oficjalną przyczyną śmierci była utrata znacznej ilości krwi i zatrzymanie akcji serca. Kula uszkodziła bowiem tętnicę. Gdyby trafiła milimetr niżej lub wyżej, Selena prawdopodobnie by przeżyła. Wiadomość o jej stracie wstrząsnęła milionami fanów na świecie i całym show-biznesem. Hołd Selenie oddali m.in. Elton John, Madonna, Julio Iglesias i Gloria Estefan. Pogrzeb odbył się 4 dni po tragicznych wydarzeniach, 3 kwietnia 1995 roku w Corpus Christi w Teksasie. Udział w nim wzięły tysiące ludzi. Do księgi kondolencyjnej wpisało się 80 tysięcy osób. Dwa tygodnie później, 12 kwietnia, gubernator Teksasu, którym był wówczas przyszły prezydent George W. Bush, ustanowił na terenie stanu 16 kwietnia (dzień urodzin piosenkarki) „Dniem Seleny”. Jest on obchodzony do dziś. Kobieta, która odebrała jej życie początkowo starała się uciec z miejsca tragedii. Została jednak osaczona przez policję. Groziła wówczas nawet, że popełni samob*jstwo. W negocjacje zaangażowano przedstawicieli FBI. Kobieta oddała się w ręce władz po 9 godzinach rozmów. Yolandzie Saldívar została wymierzona sprawiedliwość. Proces rozpoczął się jeszcze w tym samym roku, wyrok zapadł 23 sierpnia. Obrona starała się przekonać ławę przysięgłych, że do postrzelenia doszło przypadkowo. Ci jednak nie dali temu wiary. Kobieta została skazana na dożywocie. Została osadzona w więzieniu Gatesville. Czytaj także: Agnieszka Kotlarska była wschodzącą gwiazdą modelingu. Miss Polski zginęła z rąk psychofana <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgW2j7Ak-e26ecf8.jpg" width="1322" height="2000" alt="April 24, 1994 - San Antonio, Texas, United States: Selena backstage before her performance at Hemisfair Plaza. Tejano star Selena Quintanilla was gunned down by the president of her fan club, Yolanda Saldivar, in a motel room on March 31, 1995, but her music legacy continues to thrive, winning over thousands of new fans, many of them young girls born after she died. The film based on her life launched the career of Jennifer Lopez. (Sung Park/Polaris)" title="arch16" /> Selena, kwiecień 1994 Selena: pośmiertny album i serial Netflixa Trzy miesiące po śmierci Seleny na rynku ukazał się jej długo oczekiwany anglojęzyczny album „Dreaming of you” i zaliczył spektakularny sukces. Jak podaje Onet, „zadebiutował na szczycie amerykańskiej listy Billboard 200 i w samych Stanach rozszedł się w blisko dwumilionowym nakładzie, co nie udało się wcześniej żadnemu wydawnictwu zawierającemu częściowo hiszpańskojęzyczne piosenki”. Selena wciąż pozostaje dla wielu ikoną. Utorowała w USA ścieżkę innym artystkom latynoskim, które bez niej miałyby znacznie trudniejszy start. Dziś śmiało może być nazywana matką sukcesu Jennifer Lopez. Nic dziwnego, że kolejni twórcy sięgają do życiorysu wokalistki. 4. grudnia 2020 roku na platformie „Netflix” miał premierę serial biograficzny „Selena - The Series”. Opowiada o losach niezwykłej artystki, przed którą w latach 90. świat stał otworem. W tytułową bohaterkę wciela się Christian Serratos, znana widzom jako Rosita z „The Walking Dead”. Serial doczekał się dwóch sezonów. View oEmbed on the source website Selena – film z Jennifer Lopez. Ciekawostki A sam film „Selena” z 1997 roku? Produkcja miała swoją premierę 21 marca 1997 roku, w przeddzień drugiej rocznicy śmierci artystki. O powstanie tego filmu zabiegał ojciec Seleny, Abraham Quintanilla. W rolę główną wcieliła się... właśnie Jennifer Lopez, dla której okazała się ona przełomem – także finansowym. Zdobyła wówczas miano najlepiej opłacanej latynoskiej aktorki w historii Hollywood. Kogo jeszcze rozważano do roli? W castingu wzięło udział aż 2 tysiące dziewcząt w różnym wieku. Pierwotnie twórcy zaproponowali angaż Salmie Hayek. Ta jednak odmówiła, ponieważ wiedziała, że będzie ubiegała się o rolę Fridy Kahlo w filmie „Frida”, który miał swoją premierę pięć lat później. Jak podaje serwis zloteprzeboje.pl, „nie chciała wcielać się w postaci dwóch różnych meksykańskich bohaterek”. Początkowo Jennifer Lopez zamierzała wykonywać wszystkie utwory Seleny na żywo. Producenci podjęli jednak decyzję, że użyją nagrań z płyt, zaś odtwórczyni głównej roli będzie jedynie poruszała do nich ustami. Nie była z tego powodu zadowolona, ale musiała fakt ten zaakceptować. By wypaść jak najbardziej wiarygodnie, zdecydowała się nawet zamieszkać na kilka tygodni z rodziną Seleny! Chciała zrozumieć tę postać, środowisko, z którego wyrosła oraz jej najbliższych, którzy mieli na artystkę bardzo duży wpływ. Udało się. Film odniósł wielki sukces i zapewnił jej status megagwiazdy. W produkcji, z uwagi na realizację scen koncertowych, potrzebnych było wielu statystów. Łącznie zaangażowano do nich aż 70 tysięcy osób! Część była wiernymi fanami Seleny, dlatego też wystąpili w filmie, rezygnując z wynagrodzenia. „W scenie, w której po raz pierwszy pojawia się Chris Perez (Jon Seda), zbliżenie jego dłoni grających na gitarze to naprawdę zbliżenie dłoni prawdziwego Chrisa Pereza”, czytamy na stronie zloteprzeboje.pl. Produkcja do dziś jest regularnie emitowana przez stacje na całym świecie. Zaś życiorys Seleny nieustannie inspiruje... Czytaj także: Agnieszka Kotlarska była wschodzącą gwiazdą modelingu. Miss Polski zginęła z rąk psychofana Zwiastun filmu „Selena” z 1997 roku: View oEmbed on the source website Jennifer Lopez w filmie Selena z 1997 roku: Rola ta była dla Jennifer Lopez przełomowa – także pod względem finansowym!
Alicja Szemplińska odkrywa kulisy występu na Eurowizji 2026. Sprawa budżetu od TVP budzi wielkie emocje
Dla Alicji Szemplińskiej przygotowania do Eurowizji to głównie próby, treningi i dopinanie koncepcji z reżyserem. W rozmowie z Rafałem Kowalskim zdradziła ich kulisy.
Ostatnie dni Alicji Szemplińskiej kręcą się wyłącznie wokół Eurowizji. Przed kamerami Viva.pl artystka odsłania tempo przygotowań: od porannych treningów po wieczorne dopinanie szczegółów z ekipą. Jest podekscytowana, ale i maksymalnie skupiona, bo przed wyjazdem wszystko musi zagrać co do sekundy, a część kluczowych decyzji zapada w biegu. Alicja Szemplińska o przygotowaniach do Eurowizji 2026: "Bardzo intensywny czas" W rozmowie z Rafałem Kowalskim Alicja Szemplińska nie ukrywa, że weszła w tryb totalnej mobilizacji. To intensywny czas, ale ona podkreśla wdzięczność i ekscytację, bo Eurowizja jest dla niej spełnieniem jednego z największych marzeń. "Moje ostatnie dni wyglądają tak, że od rana do nocy jestem na etapie przygotowań do występu, bo mam próby taneczne, próby wokalne, treningi, wywiady, tworzenie koncepcji z reżyserem. To jest bardzo intensywny czas, ale jestem mega wdzięczna i podekscytowana, że mogę być częścią tegorocznej Eurowizji, bo w końcu będę miała szansę, żeby spełniło się to marzenie sprzed lat" – wymienia reprezentantka Polski. Jeszcze jedna decyzja, którą widać od razu, też ma praktyczny wymiar. Przy Eurowizji artystka przedstawia się po prostu jako Alicja. "[Pomysł jest] mój, ale też wielu osób w moim otoczeniu, które miały problemy z wypowiedzeniem mojego nazwiska" – przyznaje. Alicja odnosi się również do wcześniejszej prezentacji utworu "Pray", którą widzowie mogli kojarzyć z telewizyjnego studia "Jaka to melodia". Zwraca uwagę na warunki, w jakich wtedy powstawał występ: "Nie było ludzi, nie było też takiego pola, żeby zrobić to wszystko, co można zrobić na Eurowizji." ZOBACZ TEŻ: Wielokrotnie nominowany do Grammy muzyk stoi za eurowizyjną piosenką Szemplińskiej. Tak zaczęła się ich współpraca Alicja na Eurowizji 2026. Tajemniczy koncept i budżet pod znakiem zapytania Najbardziej gorące pytanie w eurowizyjnym sezonie zawsze brzmi: jak to będzie wyglądało na żywo. I właśnie tu Alicja Szemplińska konsekwentnie stawia granicę. Dopytywana o to, czego chciałaby więcej w swoim występie, daje do zrozumienia, że takie szczegóły natychmiast zdradziłyby cały koncept. Od kuchni widać jednak, że praca nad pomysłem była sprintem. Polska ogłaszała się jako jeden z ostatnich krajów i na dopięcie zgłoszenia konceptu były dosłownie dwa dni. "Doszedł do projektu nowy reżyser, który miał jakiś pakiet swoich pomysłów i w połączeniu z moją wizją skleiliśmy razem coś pięknego. No i trzeba było działać szybko, też w konkursie Eurowizji potrzebni są ludzie, którzy są w stanie bardzo dużo też poświęcić swojego czasu, energii. [...] Czuję, że mam ekipę bardzo zaangażowanych ludzi, którzy chcą zrobić coś wspaniałego." Alicja przyznaje wprost, że kwestia pieniędzy póki co stoi pod znakiem zapytania. "Jeżeli mam być zupełnie szczera, to nie wiem na jakim budżecie stanęłam. [...] Więc zobaczymy, jak dostanę finalną wersję" – wyznaje. Jedno jest pewne – przygotowania nie zwalniają, a Alicja Szemplińska wchodzi w sezon eurowizyjny na pełnych obrotach. TYLKO U NAS! Eurowizja 2026: Justyna Steczkowska odrzuciła dwie duże oferty! Podała osobisty powód: „Nie chcę brać w tym udziału” Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Nie żyje Wojciech Morawski. Współzałożyciel Perfectu odszedł w wieku 76 lat
Wojciech Morawski nie żyje – tę informację przekazał Zbigniew Hołdys. Legendarny perkusista i współzałożyciel zespołu Perfect miał 76 lat. W ostatnim czasie przebywał w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie i zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Jego śmierć potwierdziły oficjalne źródła.
Wojciech Morawski nie żyje – ta tragiczna informacja wstrząsnęła światem polskiej muzyki. Współzałożyciel zespołu Perfect i ceniony perkusista zmarł w wieku 76 lat. O jego śmierci poinformował Zbigniew Hołdys, a wiadomość została potwierdzona przez Dom Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie, gdzie muzyk przebywał w ostatnim czasie, zmagając się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Wojciech Morawski nie żyje – kto poinformował o śmierci Wojciech Morawski nie żyje – tę tragiczną wiadomość przekazał Zbigniew Hołdys. W mediach społecznościowych napisał: „Dziś o 7 rano Wojtek nas opuścił...”, informując o śmierci swojego wieloletniego kolegi i współpracownika. Informacja została następnie potwierdzona przez przedstawicieli Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. To właśnie tam w ostatnim czasie przebywał muzyk. Wiadomość o jego śmierci szybko obiegła środowisko muzyczne, wywołując ogromne poruszenie. Wojciech Morawski nie żyje, a jego odejście kończy ważny rozdział w historii polskiej muzyki rockowej. Gdzie przebywał Wojciech Morawski przed śmiercią W ostatnim czasie Wojciech Morawski przebywał w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. To właśnie tam znajdował się pod opieką i tam potwierdzono jego śmierć. Wcześniej artysta mieszkał w Domu Pomocy Społecznej w Sulejowie. Jego sytuacja zdrowotna wymagała stałego wsparcia, dlatego korzystał z pomocy instytucji oraz organizacji. Dodatkowo pozostawał pod opieką Polskiej Fundacji Muzycznej, która wspierała go w trudnym okresie życia. Problemy zdrowotne Wojciecha Morawskiego Wojciech Morawski nie żyje po długiej walce z problemami zdrowotnymi. Artysta zmagał się z poważnymi schorzeniami i wymagał stałej opieki. W ubiegłym roku Tomasz Kopeć z Polskiej Fundacji Muzycznej informował, że muzyk nieustannie potrzebuje wsparcia, mimo że korzystał z pomocy rehabilitantów. Z kolei Krzysztof Skiba przekazał wcześniej, że schorowany artysta miał problemy z pamięcią. Stan zdrowia Wojciecha Morawskiego od dłuższego czasu budził niepokój wśród jego znajomych i fanów. Czytaj też: Legenda polskiego rocka potrzebuje pomocy. Zbigniew Hołdys wystosował poruszający apel Kim był Wojciech Morawski i jak wyglądała jego kariera Wojciech Morawski urodził się 9 października 1949 r. w Warszawie. Swoją muzyczną drogę rozpoczął pod koniec lat 60., a od 1969 r. był aktywny na scenie. Współpracował z wieloma zespołami, które zapisały się w historii polskiej muzyki. Był związany m.in. z Grupą X, Klanem, Breakoutem oraz Grupą Organową Krzysztofa Sadowskiego. Jego działalność obejmowała również udział w licznych nagraniach studyjnych, gdzie współpracował z różnymi artystami. Perfect i inne zespoły – muzyczna droga Morawskiego Największe sukcesy Wojciech Morawski osiągnął jako współzałożyciel zespołu Perfect. Występował w nim w latach 1977-1980, tworząc fundament brzmienia grupy. W drugiej połowie lat 70. współtworzył również Świadectwo Dojrzałości. W kolejnych latach grał w Porter Bandzie oraz uczestniczył w projekcie Morawski Waglewski Nowicki Hołdys. Był także związany z początkami zespołu Voo Voo. Jego działalność muzyczna była niezwykle różnorodna i obejmowała współpracę z wieloma artystami oraz udział w licznych projektach. Poza sceną angażował się społecznie. Wraz z żoną Lilą mieszkał w Ząbkach, gdzie wspierał działalność Fundacji Dzieci Ulicy oraz domu adaptacyjnego Uniwersytet Leśny. Zobacz też: Krzysztof Skiba przekazał smutne wieści w sprawie gwiazdora zespołu Perfect. Apeluje o pomoc Dziedzictwo, które pozostanie na zawsze Wojciech Morawski nie żyje, ale jego wkład w rozwój polskiej muzyki pozostaje niepodważalny. Był współtwórcą brzmienia, które dla wielu pokoleń stało się symbolem muzycznej wolności i autentyczności. Jego działalność artystyczna oraz współpraca z wieloma zespołami i muzykami sprawiły, że na trwałe zapisał się w historii polskiego rocka. Rodzinie oraz bliskim pana Wojciecha składamy najszczersze kondolencje. Źródła: onet.pl, dorzeczy.pl
Archiwalne nagranie Damiana Stampki-Łozińskiego. Już wtedy mówił o swoich zmaganiach
Damian Stampka-Łoziński dziś budzi emocje jako młody, wrażliwy artysta, ale jego historia zaczęła się dużo wcześniej. W archiwalnym nagraniu z "Szansy na sukces" już wtedy mówił o swoich zmaganiach z nieśmiałością i odnajdywaniem własnego głosu. To szczere wyznania, które dziś nabierają zupełnie nowego znaczenia.
Choć dla wielu widzów Damian Stampka-Łoziński stał się rozpoznawalny dopiero dzięki programom typu talent show, jego droga do sceny była procesem pełnym przełomów i wewnętrznych walk. Występ w "Szansie na sukces" pokazuje go jako młodego chłopaka, który dopiero uczy się odwagi — nie tylko muzycznej, ale przede wszystkim emocjonalnej. Damian Stampka-Łoziński w "Szansie na sukces". Pierwsze kroki i szczere wyznania Kiedy pojawił się w „Szansie na sukces”, był jeszcze uczniem IV Liceum Ogólnokształcącego w Gliwicach. Żył trochę jak wielu jego rówieśników, ale z jedną różnicą – muzyka zajmowała w jego życiu zdecydowanie więcej miejsca. Nie próbował robić z siebie gwiazdy. Raczej sprawiał wrażenie kogoś, kto dopiero oswaja scenę i samego siebie – krok po kroku. W rozmowie z Arturem Orzechem mówił o tym zupełnie bez zadęcia: "Uczę się w Czwartym Liceum Ogólnokształcącym w Gliwicach. Ale też śpiewam, uczę się, koncertuję, piszę swoje własne piosenki. No i tak mi życie mija". Najmocniej wybrzmiały jednak jego słowa o wstydzie. Bez owijania w bawełnę powiedział: "Przez całe swoje życie tak się wstydziłem. Siebie, swojej osoby". Opowiedział też o momencie, który wszystko zmienił. "Dwa lata temu przełamałem się i stwierdziłem, że nie wstydzę się być sobą na scenie i nie wstydzę się wyrażać tego, co czuję". Od tego momentu zaczął coraz śmielej wychodzić do ludzi – brać udział w konkursach, występować, sprawdzać siebie. Bez tej decyzji pewnie nie byłoby dalszego ciągu tej historii. W tej samej rozmowie pokazał też zupełnie inną stronę siebie – dużo bardziej zwyczajną. "Troszkę sobie gotuję w domu. Ostatnio robiłem właśnie cynamonki, ale to głównie muzyka i szkoła" – mówił z uśmiechem. ZOBACZ TEŻ: Uciekł z domu, dziś mieszka u nauczycielki. Po "Must Be the Music" o 18-letnim Damianie mówi cała Polska Rozwój Damiana Stampki-Łozińskiego i "Must Be The Music" Kolejnym krokiem był udział w "Must Be The Music". I tu emocje były już zupełnie inne. "Z kamerami miałem już wcześniej kontakt, ale ocena czterech osób siedzących naprzeciwko to zupełnie inne emocje" – przyznał. (cyt. za nowiny.gliwice.pl) Za jego rozwojem stoi też konkretna osoba – nauczycielka śpiewu, Stefania Stefaniak. "Od razu zwróciłam uwagę na jego barwę głosu. Była zupełnie inna niż u pozostałych uczniów" – wspominała w tej samej rozmowie. "Spotykaliśmy się nawet cztery razy w tygodniu… nawet dziesięć godzin. Bywało tak, że w ciągu tygodnia śpiewaliśmy razem nawet dziesięć godzin. [...] To, co normalnie zajmuje pięć czy sześć lat pracy, Damian osiągnął w dwa lata" – wspominała jego nauczycielka. Dziś ta historia wraca z zupełnie nową siłą. Archiwalne nagrania i jego słowa sprzed lat nabierają innego znaczenia w kontekście wydarzeń, które poruszyły opinię publiczną. Sprawa, o której mówią media, oraz działania podjęte przez jego rodziców sprawiają, że wiele osób patrzy na jego drogę z jeszcze większą uważnością. SPRAWDŹ TEŻ: Po występie w "Must Be the Music" dostał pismo od rodziców. Sprawa 18-latka poruszyła całą Polskę
Była na szczycie po Kuszyńskiej. Potem uciekła i zaczęła od nowa. Jej powrót zaskakuje
Zaczynała jako samouk z ogromną pasją, śpiewała u Piotra Rubika i w Varius Manx, by później zniknąć ze sceny i wrócić silniejsza niż kiedykolwiek. Józefina udowadnia, że nawet po trudnych momentach można odnaleźć siebie na nowo – a jej najnowsze sukcesy tylko to potwierdzają.
Artystka o wyjątkowym głosie i niezwykłej wrażliwości. Pisze, komponuje i śpiewa. To kobieta wielu talentów! Anna Józefina Lubieniecka przed laty współpracowała z Piotrem Rubikiem i była wokalistką zespołu Varius Manx, aby ostatecznie rozpocząć solową karierę. W pewnym momencie na kilka lat zniknęła ze sceny, ale nigdy nie zrezygnowała ze swojej największej pasji – muzyki. Józefina w 2023 roku wydała nowy singiel, a w kolejnym powróciła do Opola i zachwyciła publiczność utworem: "Gdy jest brzydko", który zaśpiewała ze Skubasem. Para otrzymała za nią nagrodę Super Premiery oraz ZAiKSU. Anna Józefina Lubieniecka była samoukiem. Tak wyglądała jej droga do kariery Przyszła na świat 18 marca 1988 roku w Kielcach. Od najmłodszych lat coś ciągnęło ją w stronę muzyki. Scena była jej przeznaczeniem. Nauczyciele angażowali ją do udziału w szkolnych apelach i przedstawieniach. Koleżanki i koledzy byli jej pierwszą widownią. „Naukę śpiewu zaczęłam dosyć późno, bo w czwartej klasie szkoły podstawowej. Tak na poważnie, moja przygoda ze sceną zaczęła się w Buffo. Nigdy nie kończyłam szkoły muzycznej. Jestem samoukiem”, podkreśla Józefina w rozmowie z viva.pl. W 2004 roku w Studio Buffo wystąpiła w musicalu Romeo i Julia. Na swoim koncie ma także udział w spektaklach Młody Faust i Ecce Homo Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Rok później zachwyciła widzów w programie Szansa na sukces, którego gościem był zespół Wilki. Józefina wykonała utwór Here I Am, którego interpretacja przyniosła jej pierwsze miejsce. Po kilku latach ponownie pojawiła się kultowym formacie. Tym razem zaśpiewała utwór Psalm dla Ciebie z repertuaru Piotra Rubika. Później swoim talentem oczarowała publiczność w Opolu. Utwór zespołu Wilki — Eli lama Sabachtani zapewnił jej zwycięstwo podczas koncertu Debiutów. W latach 2007-2010 występowała jako solistka w zespole Piotra Rubika. "U Piotra było zawsze miło, do tej pory bardzo lubimy się prywatnie. Koncerty z nim to zawsze było wielkie wydarzenie. Mieliśmy też wiele koncertów zagranicznych, dzięki którym "liznęłam" trochę wielkiego świata", wspominała Anna Józefina Lubieniecka w rozmowie z Plejadą, zapytana o ten etap swojej kariery. Następnie zmierzyła się z kolejnym muzycznym wyzwaniem i została wokalistką Varius Manx, w którym zastąpiła Monikę Kuszyńską. Z grupą nagrała wspólnie płytę Eli. Zapytana, czy nie obawia się porównań do poprzedniej wokalistki odpowiedziała: "Uniosę to, przecież są w życiu trudniejsze sprawy. A jeśli będzie trzeba, zamknę drzwi i wyłączę internet". Bycie cześcią Varius Manx trwało trzy lata i był to dla artystki wyjątkowy okres. „Czas w Varius Manx bardzo mnie wzbogacił. Robert stworzył mi doskonałe warunki do pracy, pomógł mi się ogarnąć... Czułam, że się rozwijam”, mówiła w wywiadzie dla Echa Dnia. Zobacz też: Michał Bajor i Alicja Majewska zachwycili publiczność w Opolu i nie mieli sobie równych. "Klasa!" Anna Józefina Lubieniecka, Varius Manx w Dzień Dobry TVN, 2011 Anna Józefina Lubieniecka postawiła na solową karierę i zniknęła ze sceny Po trzech latach podjęła decyzję o rozpoczęciu solowej kariery. Chciała gnać za marzeniami! Jako Lari Lu wydała swój solowy album i… zniknęła. Dlaczego? Była rozczarowana tym, że jej pierwszy solowy projekt nie zyskał uznania słuchaczy, Lubieniecka czuła wówczas, że potrzebuje chwili oddechu, żeby się do wszystkiego zdystansować. Najpierw wyjechała do Londynu, a potem do Berlina. „Zniknęłam, choć wraz z wydaniem płyty „Lari Lu 11” myślałam, że nie zniknę… Po prostu płyta nie odniosła sukcesu, a ja bardzo łatwo się poddałam. Czułam, że się wypalam. Nie mogłam znaleźć w sobie siły, by zawalczyć. Pewnego dnia, spakowałam się i wyjechałam do Berlina, żeby zacząć wszystko od nowa”, opowiadała dla VIVY! Józefina. Za granicą podejmowała prace w zupełnie innych branżach. Pracowała w restauracji w Anglii oraz w sklepie i agencji reklamowej w Niemczech. Po tym chwilowym zniknięciu spod blasku reflektorów powróciła - już pod pseudonimem "Józefina" z hitem Wilcze serce, który podbił serca słuchaczy (był grany w ponad 40. rozgłośniach radiowych). Nie każdy wie, że słowa napisała dla niej Anita Lipnicka, z którą łączy ją podobna wrażliwość. Józefina wróciła bardziej świadoma siebie, bogatsza o nowe doświadczenia. „Z perspektywy czasu, myślę, że to była ucieczka. I choć Berlin, jest moim ulubionym miastem na ziemi, po dwóch latach wróciłam do Polski i obiecałam sobie, że wrócę także na scenę”, mówi w komentarzu dla viva.pl. I tak też się stało. Józefina bierze udział w wielu koncertach i występach telewizyjnych. Prowadzi też zajęcia wokalne. Jest certyfikowaną trenerką z zakresu techniki MIX, skupia się na diagnozowaniu i korygowaniu problemów wokalnych u swoich uczniów. Sama doskonaliła swój warsztat u Elżbiety Zapendowskiej, Teona Kontridze czy Matteo Mazzucca. Artystka ma wielkie serce! Na co dzień jest też domem tymczasowym dla potrzebujących zwierząt, którym szuka odpowiedzialnych opiekunów. Angażuje się też w akcje na rzecz potrzebujących pupili. Czytaj też: Internauci bezlitości dla Kayah i Piaska. Ostro komentują ich wpadki w Opolu. "Tragedia" https://www.youtube.com/watch?v=3S0tx4bq6GI Józefina — zachwyca z nowym singlem pt. Głód Józefina sama komponuje, pisze teksty piosenek i śpiewa. Inspiracji szuka w codzienności, doświadczeniach. Tworzenie przynosi jej ogromną radość i satysfakcję. To jej czas! Po "Wilczym sercu" przyszedł czas na kolejny utwór pt. Głód. Premiera odbyła się w 2023 roku w Dniu Zakochanych. „Piosenka pojawiła się w Dniu Zakochanych, ale z myślą o tych, którzy mają smutne walentynki. Miłość ma różne oblicza… Ciężko jest mi powiedzieć, czym tak naprawdę ona jest. Każda jest inna i inaczej smakuje…”, opowiada nam Józefina. Wokalistka tworzyła utwór przy współpracy z Robertem Jansonem, Anitą Lipnicką i Wojtkiem Szczepanikiem. „Wszystko zaczęło się od kawy z Robertem Jansonem na Mokotowie. Chwilę po naszym spotkaniu dostałam od Niego wiadomość z notatką głosową. To była muzyka do piosenki „Głód”. Zagrana na gitarce, Robert śpiewał. Taka zwykła niezwykła piosenka — pomyślałam i od razu siadłam do pisania tekstu. O pomoc poprosiłam Anitę Lipnicką. Ona tak pięknie pisze… tu domaluje, tam zaczaruje… Słowa Ją kochają! @anita.lipnicka tak bardzo Ci dziękuje za Twoje wsparcie! „Głód” to piosenka o pustce i tęsknocie, którą ciężko zagłuszyć, choć się chce, bo boli. O radości, której dosłownie nic nie jest w stanie nam sprawić, bo najlepiej smakowała, gdy mieliśmy ją z kim dzielić. O tym, że tak trudno jest zaspokoić głód miłości, czymś innym niż miłość. Utwór zaaranżował @iam.wojtek, w którego grze na pianinie jestem zakochana, a video powstało w Jego domowym studiu — w moim ukochanym Berlinie! W 2025 roku zasiadła w jury w Opolu, oceniając koncert "Debiuty". "Historie lubią zataczać koło! Jak ten czas leci! 18lat temu sama startowałam w tym konkursie, a dziś zasiądę w nim w jury!", komentowała wokalistka na swoim Instagramie. Od momentu powrotu Józefina pozostaje aktywna na polskiej scenie i pokazuje swoim fanom, że muzyka nieustannie ją napędza i inspiruje.
Latami unikali jednego tematu. Kwiat Jabłoni wreszcie ujawnili swój największy sekret
Przez długi czas konsekwentnie omijali ten temat w wywiadach. Kwiat Jabłoni skupiali uwagę wyłącznie na muzyce, unikając rozmów o znanym ojcu. Dziś wprost mówią, dlaczego zdecydowali się na taką strategię i co stało za ich milczeniem.
Kasia i Jacek Sienkiewiczowie, czyli duet tworzący Kwiat Jabłoni, od samego początku kariery wiedzieli, że ich nazwisko może stać się zarówno atutem, jak i ciężarem. Jako dzieci Kuby Sienkiewicza – lidera zespołu Elektryczne Gitary – mieli świadomość, że łatwo mogą zostać sprowadzeni do roli "tych po znanym ojcu". Dlatego postawili na strategię, która w polskim show-biznesie wciąż jest rzadkością: najpierw muzyka, potem reszta. Kwiat Jabłoni i temat, którego unikali od początku kariery Od pierwszych miesięcy działalności zespołu artyści konsekwentnie omijali wątek rodzinny. Nie był to przypadek, lecz przemyślana decyzja, która miała chronić ich twórczość przed uproszczeniami. "Na początku (...) chcieliśmy odciąć się od tego. Nie mówić ludziom, że tata to tata, ponieważ ogromnie łatwo jest przypiąć łatkę, że ‘tata pomógł’, ‘tata załatwił’" – przyznała wokalistka w podcaście "Bliskoznaczni", prowadzonym przez Katarzynę Nosowską i Mikołaja Krajewskiego. Ich podejście wpisywało się w szerszą potrzebę budowania autentyczności. Zamiast opierać rozpoznawalność na nazwisku, chcieli, by odbiorcy najpierw poznali ich wrażliwość, teksty i charakterystyczne brzmienie. Unikanie tematu było konsekwentne do tego stopnia, że nawet bezpośrednie pytania nie zmieniały ich stanowiska. "Nawet jak byliśmy pytani w radiach, to mówiliśmy, że nie wiemy, o co chodzi" – wspominali. ZOBACZ TEŻ: Martyna Wojciechowska pokazała córkę. Jedno zdjęcie wywołało lawinę zachwytów Dlaczego Kwiat Jabłoni ukrywali, kim jest ich ojciec? Decyzja o milczeniu wynikała z bardzo konkretnej obawy: że historia rodzinna całkowicie zdominuje narrację wokół zespołu. "Podejrzewaliśmy, że jeśli od tego zaczniemy, to będzie pierwszy temat. Że gdzieś ominą temat naszej muzyki, tego, o co nam chodzi, jaki jest nasz przekaz i będzie to w kółko porównywane do tego, co robił tata. Lepsze czy gorsze" – ujawniła Kasia Sienkiewicz. W praktyce oznaczało to ryzyko, że każda rozmowa, recenzja czy wywiad będzie sprowadzać się do porównań z Kubą Sienkiewiczem, zamiast skupiać się na ich własnym dorobku. Największym wyzwaniem były potencjalne etykiety. W branży muzycznej, gdzie nazwisko potrafi otwierać drzwi, równie łatwo może zamknąć drogę do obiektywnej oceny. Rodzeństwo nie chciało funkcjonować jako "projekt dzieci znanego muzyka". Obawiali się nie tylko zarzutów o ułatwiony start, ale też ciągłych porównań: czy są "lepsi" lub "gorsi" od ojca. To właśnie dlatego przez pierwsze półtora roku działalności zespołu całkowicie unikali ujawniania tej informacji, konsekwentnie budując własną markę. SPRAWDŹ: Tylko u nas! Dominika Tajner o łatce bycia byłą żoną Wiśniewskiego: „Czerpię z tego korzyści”. Właśnie otwiera nowy, nietypowy biznes
Kult odwołał koncerty przez zdrowie Kazika Staszewskiego. Pojawiła się ważna zapowiedź
Problemy zdrowotne Kazika Staszewskiego w ostatnich miesiącach mocno zaniepokoiły fanów. Lider Kultu trafił do szpitala na Teneryfie w poważnym stanie, a zespół był zmuszony odwołać część koncertów. Teraz pojawiły się nowe informacje dotyczące zdrowia muzyka i planów zespołu.
Nagłe doniesienia o hospitalizacji Kazika Staszewskiego szybko obiegły media i wywołały falę komentarzy wśród fanów. Artysta przez lata przyzwyczaił publiczność do intensywnej aktywności koncertowej, dlatego informacja o jego poważnych problemach zdrowotnych była dla wielu dużym zaskoczeniem. Kazik Staszewski trafił do szpitala. Tak zaczęły się problemy zdrowotne lidera Kultu Na początku grudnia Kazik Staszewski poinformował, że trafił do szpitala podczas pobytu na Teneryfie. Muzyk przekazał wówczas, że jego stan był bardzo poważny i wymagał intensywnej opieki medycznej. W jednym z wpisów przyznał nawet, że – jak usłyszał od lekarzy – był blisko najgorszego scenariusza. Początkowo artysta sugerował, że problemy zdrowotne mogą mieć związek z wcześniejszą operacją usunięcia wyrostka robaczkowego. Po kilku dniach Kazik zdecydował się jednak doprecyzować wcześniejsze wypowiedzi. Wyjaśnił, że nie doszło do błędu medycznego, a problemy były efektem zaniedbania. Później głos zabrał sam zespół Kult. "Drodzy, przechodzimy teraz wyjątkowo trudny, ale też ważny moment. Taki, który przypomina nam wszystkim, co jest naprawdę najważniejsze. A bez cienia wątpliwości jest to zdrowie Kazika i wierzymy, że wszyscy jesteśmy tu w tym absolutnie zgodni.W związku z tym musimy przekazać Wam trudną, ale konieczną decyzję dotyczącą naszego kalendarza koncertowego. Otóż odwołane zostają wszystkie koncerty z udziałem Kazika w okresie od stycznia do kwietnia. Dotyczy to również zaplanowanej tegorocznej trasy "Kult Akustik" – napisano na oficjalnym Facebooku grupy. Nowe informacje o zdrowiu Kazika Staszewskiego. Zespół Kult przekazał ważną datę Część występów musiała zostać odwołana lub przełożona, aby artysta mógł w spokoju wrócić do zdrowia. Teraz "Fakt" skontaktował się z osobą z Fabryki Lloyda, która potwierdziła, że jeśli wszystko będzie przebiegało zgodnie z planem, zespół Kult wróci na scenę w najbliższych miesiącach. "Koncert się odbędzie, nasz jest pierwszy po tych wszystkich odwołanych, więc to jest wszystko potwierdzone" – poinformowano redakcję serwisu. Według wcześniejszych zapowiedzi grupa ma zagrać w tym miejscu 22 maja. Na razie jednak najważniejsze pozostaje zdrowie lidera grupy.
„Seryjna zwyciężczyni” talent show znów jedzie na Eurowizję. To o niej Edyta Górniak powiedziała: „Chciałabym, żebyś była moją córką”
Muzyką zajmuje się od dziecka, a jej niezwykły głos od lat zachwyca fanów. Alicja Szemplińska ma dziś na koncie liczne sukcesy, własny album i wierne grono słuchaczy. Choć kilka lat temu pandemia odebrała jej szansę występu na Eurowizji, historia zatoczyła koło – w 2026 roku wokalistka ponownie stanie na eurowizyjnej scenie jako reprezentantka Polski.
Alicja Szemplińska od kilku lat należy do grona najbardziej utalentowanych młodych wokalistek w Polsce. Szeroka publiczność poznała ją dzięki programom talent show, w których niejednokrotnie udowadniała swój niezwykły głos i sceniczny charyzmat. Choć w 2020 roku miała reprezentować Polskę na Eurowizji, plany pokrzyżowała pandemia. Dziś historia zatacza koło – artystka ponownie dostała szansę występu w konkursie, a jej kariera wciąż nabiera rozpędu. Kim jest Alicja Szemplińska i jak wygląda jej życie poza sceną? Kim jest Alicja Szemplińska? Od talent-show do Eurowizji Alicja Szemplińska urodziła się 29 kwietnia 2002 roku w Ciechanowie. Już jako dziecko rozwijała swoją muzyczną pasję – uczęszczała na zajęcia wokalne, śpiewała w chórze kościelnym i brała udział w licznych konkursach oraz festiwalach. Ogólnopolską popularność zdobyła jako 14-latka, gdy wygrała program „Hit! Hit! Hurra!” w TVP1. Jedną z jurorek była wtedy Edyta Górniak, która zachwycona talentem młodej wokalistki powiedziała na antenie: „Chciałabym, żebyś była moją córką”. To był dopiero początek jej telewizyjnych sukcesów. W 2019 roku Alicja wystąpiła w jubileuszowej edycji „The Voice of Poland”, gdzie jako podopieczna Tomsona i Barona zdobyła pierwsze miejsce. W finale zachwyciła widzów m.in. wykonaniem „Litanii” z musicalu Metro oraz autorskiego singla „Prawie my”. Niedługo później wzięła udział w specjalnej edycji programu „Szansa na sukces. Eurowizja 2020”. W wielkim finale pokonała m.in. Kasię Dereń i Alberta Černý’ego i zdobyła prawo reprezentowania Polski na Eurowizji z piosenką „Empires”. Zobacz też: Takiego występu w preselekcjach jeszcze nie było. Aktor "Rancza" podzielił Polskę. „To kabaret czy Eurowizja?” Eurowizja 2020 odwołana przez pandemię Wydawało się, że kariera młodej artystki nabiera międzynarodowego rozpędu. Konkurs Eurowizji w Rotterdamie miał być dla niej wielką szansą na zaprezentowanie się przed milionami widzów. Plany pokrzyżowała jednak pandemia COVID-19 – w 2020 roku konkurs został po raz pierwszy w historii odwołany. Wielu fanów liczyło, że Alicja otrzyma drugą szansę rok później, jednak Telewizja Polska zdecydowała się wybrać innego reprezentanta. W 2021 roku na scenę Eurowizji pojechał Rafał Brzozowski z piosenką „The Ride”. Decyzja ta wywołała sporo emocji wśród fanów konkursu, którzy uważali, że młoda wokalistka powinna dostać kolejną szansę. Powrót do walki o Eurowizję Alicja nie zrezygnowała jednak z marzeń o eurowizyjnej scenie. W 2023 roku wróciła do preselekcji z piosenką „New Home”, zajmując piąte miejsce w konkursie. Po kilku latach historia zatoczyła koło. W 2026 roku Telewizja Polska ponownie oddała wybór reprezentanta w ręce widzów. Głosowanie wzbudziło ogromne emocje, a jedną z głównych faworytek była właśnie Alicja Szemplińska. 8 marca 2026 roku oficjalnie ogłoszono, że to ona będzie reprezentować Polskę podczas 70. Konkursu Piosenki Eurowizji. W Wiedniu wystąpi z utworem „Pray”. Dla wielu fanów jest to symboliczne zadośćuczynienie za wydarzenia sprzed kilku lat. Zobacz też: Sensacja w preselekcjach do Eurowizji 2026. 17-latek depcze po piętach Szemplińskiej Kariera muzyczna i debiutancki album Po zwycięstwie w „The Voice of Poland” Alicja zaczęła intensywnie rozwijać swoją karierę muzyczną. W kolejnych latach wydała ponad 20 singli, a w 2024 roku ukazał się jej pierwszy album studyjny „Nie wracam”. Wokalistka stawia przede wszystkim na autentyczność – większość tekstów pisze samodzielnie. Muzycznie najbliżej jej do soulu i nowoczesnego R&B, choć chętnie eksperymentuje z innymi gatunkami, łącząc je z elementami popu czy hip-hopu. Jakie wykształcenie ma Alicja Szemplińska? Artystka ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Zygmunta Krasińskiego w Ciechanowie. Już w czasie nauki rozwijała swoje muzyczne zainteresowania i brała udział w licznych konkursach wokalnych. Po maturze w 2021 roku rozważała podjęcie studiów na kierunku wokalno-aktorskim, aby połączyć rozwój edukacyjny z karierą sceniczną. Jak wygląda jej życie prywatne? Choć popularność Alicji Szemplińskiej rośnie z roku na rok, wokalistka stara się chronić swoją prywatność. Rzadko opowiada o życiu osobistym i nie utrzymuje wielu bliskich relacji w świecie show-biznesu. Najważniejsza pozostaje dla niej rodzina, która od początku wspierała jej muzyczną pasję. Artystka często podkreśla, że kiedy tylko może, wraca do rodzinnego Ciechanowa. Dziś Alicja Szemplińska przygotowuje się do jednego z najważniejszych momentów w swojej karierze – występu na Eurowizji 2026. Tym razem nic nie stoi już na przeszkodzie, by mogła zaprezentować swój talent przed europejską publicznością. Czytaj też: To ona wyjedzie na Eurowizję 2020! Jaka prywatnie jest Alicja Szemplińska? Alicja Szemplińska, finał trzeciej edycji The Voice Kids, Warszawa 22.02.2020 Alicja Szemplińska, 10. edycja The Voice of Poland, Warszawa 30.11.2019
Nagrała płytę z Podsiadłą, Polacy kochają jej piosenki. Sochacka ujawniła swój sekret i opowiedziała o rodzinie i początkach kariery
Jeszcze kilkanaście lat temu wracała z pracy, siadała przy kuchennym blacie i do późnej nocy nagrywała swoje pierwsze piosenki. Dziś wyprzedaje największe sale koncertowe w Polsce i zdobywa Fryderyki. Historia Kaśki Sochackiej to opowieść o determinacji, zwątpieniu i drodze z małej śląskiej wsi na sam szczyt polskiej sceny muzycznej.
Kaśka Sochacka to jedna z tych artystek, które nie potrzebują skandali ani kontrowersji, by przyciągać uwagę. Jej muzyka działa inaczej. Powoli, subtelnie, ale niezwykle skutecznie. Delikatny głos, melancholijne melodie i szczere teksty sprawiły, że dziś jest jedną z najbardziej cenionych wokalistek młodego pokolenia w Polsce. Kaśka Sochacka i dzieciństwo w Pradłach. Tak zaczęła się jej historia Kaśka Sochacka pochodzi z niewielkiej śląskiej miejscowości Pradła. Dorastała w domu pełnym muzyki. Jej rodzice byli muzykami, więc od najmłodszych lat dźwięki instrumentów były dla niej czymś zupełnie naturalnym. To właśnie tam zaczęła kształtować się jej wrażliwość artystyczna i miłość do śpiewania. „Moja mama zajmowała się kulturą w małej gminie. Organizowała wydarzenia kulturalne, w tym tak zwane festyny. Pamiętam, że na jednym z nich występowałam jako mały dzieciak. Miałam sześć lat, spódnicę w czerwone grochy i śpiewałam piosenkę", wyznała w rozmowie z Agnieszką Łopatowską z serwisu Styl.pl. Mało kto wie, że do śpiewania zainspirował ją... ksiądz. „To taka mała, zabawna anegdota z dzieciństwa. Miałam wtedy może z pięć lat. Poszłam do mamy i powiedziałam, że chcę zostać księdzem. W księdzu prawdopodobnie podobało mi się to, że stał na ambonie, śpiewał i wszyscy go słuchali. Później skumałam, że to, o co mi wtedy chodziło, to domena piosenkarzy", wspmniała w tej samej rozmowie. „Urodziłam się w latach 90. w miejscowości, która liczy 700 mieszkańców. Nikt z rodziny nie zakładał, że będę się muzyką zajmować, a już na pewno, że będzie to aż tak na poważnie. Z Pradeł, gdzie mieszkaliśmy, do Zawiercia, najbliższej większej miejscowości, mieliśmy około 25 kilometrów. Wtedy śpiewanie nie było modne, nie było dziesięciu programów talent show etc., a moi rodzice nie byli z tych, którzy planowali już w dzieciństwie, kim zostanie ich dziecko. Nawet gdyby chcieli coś z tą muzą w moim życiu robić, to pojawiały się jakieś zwykłe problemy życia codziennego", dodała. CZYTAJ TEŻ: Jim Carrey odciął się od ludzi i zrezygnował z aktorstwa. Niedawno zaskoczył metamorfozą. Aż trudno uwierzyć, jak dziś wygląda jego życie Od studiów ekonomicznych do muzyki. Tak Kaśka Sochacka walczyła o marzenia Choć muzyka towarzyszyła jej od dziecka, droga do kariery wcale nie była oczywista. Po ukończeniu liceum zdecydowała się na studia ekonomiczne w Krakowie, a później zainteresowała się również psychologią biznesu. Mimo akademickiej ścieżki nigdy nie porzuciła jednak swojej największej pasji, pisania piosenek i śpiewania. „Ciągle mówimy o latach 90.. Na pewno, gdybym mieszkała w mieście, to łatwiej byłoby się gdzieś zahaczyć, iść na jakieś zajęcia i tak dalej, ale nie ma co narzekać, bo finalnie swoim tempem i zawziętością jakoś do tego doszłam. Jednak dopóki mieszkałam w Pradłach, to wydawało mi się, że skoro dobrze się uczę, a w domu nigdy się jakoś specjalnie nie przelewało, to naturalną koleją rzeczy jest, że muszę iść na dobre studia, a potem znaleźć dobrą pracę i zarabiać pieniądze. Marzyłam, żeby zajmować się muzyką na poważnie, ale wtedy jeszcze nie wiedziałam, jak do tego dojść", ujawniła. Wszystko ruszyło w 2014 roku. „Podpisałam kontrakt z wytwórnią Jazzboy [...] To, jak się potoczyły moje losy od tamtego momentu, jest dosyć skomplikowane i najlepiej obrazuje je story, które będzie dołączone do płyty. Trzeba przyznać, że dużo zakrętów i takich nieprawdopodobnych zwrotów akcji wydarzyło się w tym czasie", mówi Kaśka Sochacka. Szersza publiczność usłyszała o niej dzięki udziałowi w programie „Mam Talent!”. To właśnie ten moment okazał się punktem zwrotnym w jej karierze. Program otworzył przed nią drzwi do profesjonalnej sceny muzycznej i pozwolił zaprezentować swój charakterystyczny styl: mieszankę indie, popu i subtelnych folkowych inspiracji. Mimo to nie zawsze było kolorowo. „Te najtrudniejsze momenty przychodziły przez pięć kolejnych lat po podpisaniu kontaktu. Wydawałoby się, że od podpisania papierów do wydania płyty droga będzie już prosta. W moim przypadku tak nie było. Ja mieszkałam w Krakowie, Jazzboy był w Warszawie. Studiowałam i miałam słaby czas prywatnie, dużo rodzinnych spraw się na to złożyło. Przyszedł taki moment, że wszystko zaczęłam mieć w nosie, przestałam o cokolwiek zabiegać. Jazzboy nie napierał na mnie, moje maile przepadały bez odpowiedzi, a jakiekolwiek próby, które podejmowałam, żeby robić piosenki, rozchodziły się po kościach. Miałam sporo wątpliwości, czy się do tego wszystkiego nadaje", wyjaśnia w wywiadzie dla Kultura.Onet.pl. „Podjęłam więc kilka prac związanych z moim ekonomicznym wykształceniem. Pracowałam w biurze i wysyłałam faksy, byłam agentką nieruchomości, managerką w firmie zajmującej się szkoleniami, poszłam na studia podyplomowe z psychologii… Muzykę ciągle robiłam, miałam zespół, spotykaliśmy się na próbach, ale nie do końca wiedziałam, gdzie to zmierza i po co to właściwie robię. Kontrakt z Jazzboy wydawał mi się przeszłością, choć formalnie wciąż obowiązywał. Choć tak do końca nigdy się nie poddałam, to czasami brakowało mi już nadziei, że kiedykolwiek coś z muzyką na poważnie może mnie łączyć", wspomina. W jej przypadku ciężka praca i determinacja przyniosła oczekiwane rezultaty. „Wydaje mi się, że przede wszystkim upór. Szczęście też na pewno musiałam mieć, ale gdyby nie to, że za każdym razem odradzałam się jak feniks z popiołów, to nie byłoby tego, co jest dziś. Momentem przełomowym było zakupienie sobie narzędzi do tworzenia muzyki w domu. Wracając z pracy o siedemnastej, siadałam do komputera, podłączałam klawisz, odpalałam program do robienia muzyki i zaczynałam robić piosenki, tworzyć aranże, konstruować swoje dema. Tak między innymi powstała „Wiśnia". Zrobiłam ją po pracy, przy kuchennym blacie. Czasem robiłam muzykę do drugiej w nocy. Później cztery godziny snu i na półśpiąco, bez śniadania, ładowałam się do autobusu, żeby zdążyć do pracy. Było ciężko, ale napędzała mnie myśl, że po pracy znowu trochę pogram i "porobię" piosenki. Wtedy zrozumiałam, że nigdy się z muzyki nie wyleczę. I dałam sobie ostatnią szansę. Byłam zdeterminowana. Po drodze sporo się jeszcze wydarzyło, ale żeby nie zanudzać, mogę tylko odesłać do opowieści "Love Story", które dołączyłam do płyty. Wszystko tam skrupulatnie opisałam. W każdym razie ta droga była niezwykle kręta i miała jeszcze sporo punktów zwrotnych", zaznacza. Niedługo później ukazała się jej debiutancka EP-ka „Wiśnia EP”, wydana przez Jazzboy Records. Tytułowy singiel „Wiśnia” miał swoją premierę w audycji Piotra Stelmacha w radiowej Trójce. Utwór szybko zdobył popularność i przez kilka tygodni utrzymywał się na pierwszym miejscu Listy Przebojów Programu Trzeciego. CZYTAJ TEŻ: Zachwyciła w filmie „Dom dobry", teraz wraca z kolejną rolą. Agata Turkot pierwszy raz tak szczerze o kulisach popularności i wielkim sukcesie View oEmbed on the source website „Ciche dni” i przełom w karierze Kaśki Sochackiej Prawdziwy przełom przyniósł jednak debiutancki album „Ciche dni”, który ukazał się 26 marca 2021 roku nakładem Jazzboy Records. Nad ostatecznym kształtem piosenek Kaśka pracowała wspólnie z Agatą Trafalską, która pomagała przy tekstach, oraz producentem Olkiem Świerkotem. Ten duet był wcześniej odpowiedzialny za sukces płyt Korteza – „Bumerang” i „Mój dom”. Warto podkreślić, że wszystkie kompozycje muzyczne na albumie stworzyła sama Sochacka. Płyta szybko zdobyła uznanie słuchaczy i krytyków, a z czasem osiągnęła status platynowej. „Wiersze pisałam od dziecka. Były zawsze bardzo osobiste. Kiedy przychodziło jednak do pisania piosenek, miałam problem, żeby powiedzieć pewne rzeczy wprost, więc wolałam się chować za stosem metafor. Dopiero Agata Trafalska pomogła mi się otworzyć. Posłuchała dema "Wiśni" i "Porzucić", które były piosenkami zrobionymi właśnie z wierszy i przekonała mnie, że to jest moja droga. Od pewnego momentu zaczęłam robić więcej piosenek w ten sposób - zaczęłam wychodzić od wierszy, a potem dorabiałam melodie", zwierzyła się w wywiadzie dla Styl.pl. Zaledwie osiem miesięcy później, 26 listopada 2021 roku, artystka zaprezentowała kolejne wydawnictwo, czyli album „Ministory”. Była to muzyczna opowieść pokazująca kierunek, w którym zmierza jej twórczość: wyrafinowany pop z elementami miejskiego folku i alternatywy. Rok 2021 okazał się dla niej wyjątkowo intensywny. W tym samym czasie wygrała plebiscyt „Sanki” organizowany przez „Gazetę Wyborczą”, który wyróżnia najciekawsze nowe twarze polskiej muzyki. Niedługo później przyszły kolejne sukcesy. W 2022 roku artystka zdobyła tytuł O!Lśnienie w plebiscycie organizowanym przez Onet oraz Miasto Kraków. Nagrodę otrzymała w kategorii muzyka popularna za album „Ciche dni”, a także nagrodę główną za największą liczbę głosów. Ten sam rok przyniósł jej także dwa Fryderyki: za Fonograficzny Debiut Roku oraz Album Roku Indie Pop. W 2023 roku ponownie została doceniona przez Akademię Fonograficzną i otrzymała Fryderyka za Najlepsze Nowe Wykonanie za utwór „Ostatnia prosta”, nagrany w projekcie „Albo Inaczej”. CZYTAJ TEŻ: Łączy je to samo nazwisko, wielu spekuluje, że są rodziną. Prawda może być zaskakująca View oEmbed on the source website Album „Ta druga”, Fryderyki i ogromny sukces artystki Natomiast 2023 rok rozpoczęła premierą pierwszej koncertowej płyty „Live” 2CD. Jesienią zaprezentowała singiel „Madison”, który zapowiadał kolejny etap jej twórczości. Drugi studyjny album artystki „Ta druga” ukazał się 15 listopada 2024 roku. Wcześniej promowały go single „Szum”, „Zdjęcia” oraz „Komary”. Krążek od razu spotkał się z ogromnym zainteresowaniem słuchaczy i już w pierwszym tygodniu po premierze trafił na 1. miejsce Oficjalnej Listy Sprzedaży OLiS. Kaśka Sochacka z powodzeniem wyprzedaje również bilety na swoje solowe koncerty w największych salach koncertowych w Polsce, a jej występy przyciągają tłumy fanów. Artystka potwierdziła swoją pozycję na rynku podczas gali Fryderyków 2025. Zdobyła aż dwie statuetki: za Album Roku Pop oraz Singiel Roku Pop. Jej płyta „Ta druga” podbiła serca publiczności i krytyków, a utwór „Szum” stał się jednym z najważniejszych singli ostatnich miesięcy na polskiej scenie muzycznej. „Nigdy nie robiłam muzyki dla nagród, dla pierwszych miejsc na listach przebojów. Robię ją od zawsze dla siebie, dla tego uczucia, kiedy z niczego powstaje coś i kiedy czuje, że to "coś" mnie wzrusza. Te Fryderyki są jednak dla mnie wyjątkową nagrodą. Czuję się szczęśliwa, doceniona, w jakiś sposób też spełniona", podkreślała w rozmowie z Kultura.Onet.pl. W czerwcu 2025 roku Kaśka Sochacka połączyła siły z Dawidem Podsiadłą. Artyści wydali wspólny album „Tylko haj”, który szybko zdobył ogromną popularność. Wspólnie pojawiali się także na scenie w różnych miastach Polski w ramach Festiwalu Zorza, wydarzenia, którego pomysłodawcą był między innymi Dawid Podsiadło. Dziś wokalistka uchodzi za jedną z najważniejszych postaci współczesnego polskiego popu. Jej twórczość – pełna emocji, subtelności i autentyczności – trafia do słuchaczy, którzy w jej piosenkach odnajdują własne historie i uczucia. Źródło: Dzień Dobry TVN, Styl.Interia.pl, Kultura.Onet.pl. CZYTAJ TEŻ: Dramatyczne okoliczności były początkiem ich przyjaźni. Tylko w VIVIE! Dorota Wellman i Marta Klepka tak szczerze o kulisach wieloletniej relacji View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Historia Miry Kubasińskiej i Tadeusza Nalepy zaczęła się niepozornie. Potem stworzyli legendę Breakout
Tadeusz Nalepa i Mira Kubasińska stworzyli jeden z najbardziej elektryzujących duetów w historii polskiej muzyki. Ich uczucie rodziło się w rytmie bluesa – na scenie, w klubach i podczas koncertowych tras. Razem zbudowali legendę zespołów Blackout i Breakout, a ich wspólna droga była pełna pasji, sukcesów, ale też trudnych wyborów.
Tadeusz Nalepa i Mira Kubasińska poznali się na początku lat 60., gdy polska scena muzyczna dopiero odkrywała rock and rolla. On – gitarzysta o niepowtarzalnym stylu i kompozytor z wielkimi ambicjami. Ona – wokalistka o niezwykłej barwie głosu, która potrafiła zahipnotyzować publiczność. Szybko okazało się, że łączy ich coś więcej niż tylko muzyka. Ich relacja niemal od początku była nierozerwalnie związana ze sceną. Miłość, która zaczęła się od muzyki. Jak poznali się Mira Kubasińska i Tadeusz Nalepa? Ich historia zaczęła się skromnie – od spotkania w Rzeszowie i pierwszych rozmów o muzyce. Zanim jednak stanęli razem na scenie, wymieniali listy. Jak po latach wspominała wokalistka, początki tej znajomości były bardzo zwyczajne. "Za mnie odpisywały koleżanki, bo ja strasznie bazgroliłam" – wspominała początki relacji z Nalepą Kubasińska. Przełom nastąpił w 1963 roku podczas Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie, gdzie wspólnie wystąpili przed publicznością. Ich duet natychmiast zwrócił uwagę – nie tylko muzyczną energią, ale też niezwykłą chemią. Kilka miesięcy później byli już nierozłączni. W styczniu 1964 roku wzięli ślub w Wałbrzychu. Mieli zaledwie po dwadzieścia kilka lat i ogromne marzenia. Nikt wtedy nie przypuszczał, że młode małżeństwo stanie się wkrótce jedną z najbardziej legendarnych par w historii polskiej muzyki. ZOBACZ TEŻ: Józef Kondrat poświęcił się dla ratowania żony. Jedna decyzja zrujnowała mu życie Blackout i Breakout. Miłość i muzyka stworzyły legendę Ich wspólna droga artystyczna zaczęła się na dobre w połowie lat 60. W 1965 roku Nalepa założył zespół Blackout, który współtworzyła także Kubasińska. Grupa szybko zdobyła popularność i stała się jednym z najważniejszych zespołów bigbitowych w Polsce. Kilka lat później muzycy zmienili nazwę na Breakout i zaczęli grać bardziej bluesowego rocka. To właśnie wtedy narodziła się legenda. Albumy takie jak Na drugim brzegu tęczy czy Blues ugruntowały ich pozycję na scenie. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/03/pap19690801017-5381cef.jpg" width="1831" height="1824" alt="Zespół "Breakout" (od lewej) saksofon Włodzimierz Nahorny, Józef Hajdasz, Tadeusz Nalepa, Mira Kubasińska i Piotr Nowak. Sopot 1969. Miêdzynardowy Festiwal Piosenki w Sopocie." title="Zespół "Breakout" (od lewej) saksofon Włodzimierz Nahorny, Józef Hajdasz, Tadeusz Nalepa, Mira Kubasińska i Piotr Nowak. Sopot 1969. Miêdzynardowy Festiwal Piosenki w Sopocie." /> Mira była dla zespołu kimś więcej niż tylko wokalistką. Jej charyzma i charakterystyczny, mocny głos sprawiały, że każdy koncert stawał się wydarzeniem. Publiczność kochała ją za autentyczność i emocje, które potrafiła przekazać w każdej piosence. Mimo ogromnej popularności Kubasińska zawsze podkreślała swoją zwyczajność. W wywiadach często dystansowała się od wizerunku gwiazdy: "Nie jestem żadną artystką. Jestem zwyczajną babą, która kocha dom, swoich mężczyzn i babskie obowiązki. Nigdy nie traktowałam śpiewania jako źródła życiowej satysfakcji. To normalna praca dla utrzymania rodziny." (cyt. za Onet.pl) Ten kontrast między sceniczną potęgą a prywatną skromnością sprawiał, że była postacią niezwykle autentyczną. Rodzina w cieniu kariery. Narodziny syna i życie w trasie Rok po ślubie na świat przyszedł ich syn Piotr Nalepa, który wiele lat później sam został gitarzystą i muzykiem bluesowym. Młodzi rodzice bardzo szybko znaleźli się jednak w wirze koncertów i tras. Breakout niemal nie schodził ze sceny, a życie artystów w PRL oznaczało ciągłe podróże i występy w całym kraju. Bywało, że muzyka wygrywała z codziennością. W pewnym momencie małżeństwo zdecydowało się powierzyć opiekę nad synem bliskim, bo nie byli w stanie pogodzić intensywnej kariery z wychowywaniem dziecka. Po latach Kubasińska wspominała ten moment z bólem. "On nas po pół roku nie poznał", mówiła. (cyt. za Onet.pl) Wokalistka skarżyła się również na popularność, która w szczytowym momencie kariery okazała się nie do zniesienia: "Nie miałam chwili dla siebie, nie mogłam spokojnie wyjść na spacer z dzieckiem, nie mogłam wejść do sklepu, do restauracji, bo zawsze znaleźli się jacyś ciekawscy." Kryzys w małżeństwie Kubasińskiej i Nalepy Lata 70. były dla zespołu Breakout okresem ogromnych sukcesów. Ich muzyka wyznaczała nowe kierunki w polskim rocku, a koncerty przyciągały tłumy fanów. Jednak wraz z rosnącą popularnością pojawiały się także napięcia. Życie w trasie, presja sukcesu i różnice charakterów zaczęły odbijać się na relacji małżonków. To, co na scenie wyglądało jak idealna harmonia, w prywatnym życiu stawało się coraz trudniejsze. Ich znajomi wspominali, że między artystami coraz częściej dochodziło do sporów. Związek trwał jeszcze wiele lat, ale – jak później przyznawał sam Nalepa – w rzeczywistości zaczął rozpadać się dużo wcześniej. W 1980 roku Tadeusz Nalepa i Mira Kubasińska oficjalnie się rozwiedli. Ich decyzja była jednak przemyślana i dojrzale podjęta. Muzyk po latach tłumaczył: "Małżeństwo wcześniej już się rozpadało, tylko byliśmy na tyle dojrzali, aby postanowić, że Piotrek – przynajmniej do matury – nie będzie się w tym orientował." Choć ich związek nie przetrwał próby czasu, historia Tadeusza Nalepy i Miry Kubasińskiej na zawsze pozostała częścią legendy polskiego rocka. Kubasińska zmarła 25 października 2005 roku, mając 61 lat. Tadeusz Nalepa odszedł dwa lata później – 4 marca 2007 roku. SPRAWDŹ TEŻ: Bardini kochał się w Kwiatkowskiej, ale ona go nie wybrała. Życie spędził u boku innej kobiety
Jubileusz Zakopower odbił się szerokim w echem w mediach. Widzowie są jednogłośni
27 lutego Polsat wyemitował jubileuszowy koncert „Zakopower — 20 lat na scenie”. Wydarzenie z udziałem zaproszonych artystów wywołało ogromne poruszenie w mediach społecznościowych. Internauci zgodnie pisali o wyjątkowej atmosferze i wzruszeniach.
W piątkowy wieczór, 27 lutego, Polsat zaprosił widzów na jubileuszowy koncert „Zakopower — 20 lat na scenie”. Na scenie pojawili się artyści młodego pokolenia oraz muzyczni przyjaciele zespołu. Po emisji wydarzenia media społecznościowe zalała prawdziwa lawina komentarzy. Internauci nie kryli wzruszenia i zachwytu. Zakopower 20 lat na scenie – jubileuszowy koncert w Polsacie 27 lutego Polsat wyemitował muzyczne święto zatytułowane „Zakopower — 20 lat na scenie”. Jubileuszowy koncert był podsumowaniem dwóch dekad działalności zespołu, który konsekwentnie buduje swój rozpoznawalny styl i stał się jednym z najważniejszych zespołów polskiej sceny. Wydarzenie było nie tylko okazją do wspomnień i prezentacji dorobku grupy, ale także do wspólnego świętowania z zaproszonymi artystami. Jubileusz Zakopower w Polsacie przyciągnął uwagę widzów, a sama emisja stała się jednym z najczęściej komentowanych tematów w mediach społecznościowych. ZOBACZ TEŻ: Karpiel-Bułecka nie zamierza dłużej milczeć, tak odpowiedział Miszczakowi na komentarz o żonie. Padły zaskakujące słowa Wyjątkowi goście na scenie u boku Sebastiana Karpiela-Bułecki Podczas koncertu „Zakopower — 20 lat na scenie” na scenie obok Sebastiana Karpiela-Bułecki pojawił się poszerzony skład zespołu. Do wspólnego świętowania zaproszono także jurorów „Must Be The Music”: Natalię Szroeder, Miuosha i Dawida Kwiatkowskiego. Na scenie wystąpili również reprezentanci młodego pokolenia: Ania Byrcyn, zespół Kuba i Kuba oraz Dawid Tyszkowski. To zestawienie artystów sprawiło, że jubileuszowy koncert miał wyjątkowy charakter i stał się spotkaniem różnych muzycznych światów. Zakopower 20 lat na scenie było wydarzeniem, które połączyło twórców o różnych doświadczeniach, a wspólny występ stał się centralnym punktem piątkowego wieczoru w Polsacie. Lawina komentarzy w mediach społecznościowych po koncercie Po zakończeniu emisji koncertu „Zakopower — 20 lat na scenie” media społecznościowe zalała fala nagrań i zdjęć z wydarzenia. Internauci w komentarzach nie szczędzili komplementów i podkreślali, że był to wyjątkowy wieczór. Wśród opinii pojawiły się takie słowa jak: „Piękny koncert”, „Wspaniały koncert. Tyle wzruszeń. I pełny profesjonalizm. Wielkie brawa”, „Ale to jest dobre”, „Magia muzyki i osobistego uroku ludzi związanych z zespołem i przyjaciółmi”, „Wzruszenie”, „Bomba koncert”, „Zachwycający koncert! Ogrom pozytywnych wrażeń”, „Cały koncert magiczny”, „Uczta dla duszy”. Komentarze jasno pokazują, że jubileusz Zakopower w Polsacie wywołał silne emocje wśród widzów. Internauci byli zgodni w swoich ocenach i podkreślali atmosferę wydarzenia oraz profesjonalizm artystów. CZYTAJ TEŻ: „Niewiele brakowało, żebym się pogubił”. Karpiel-Bułecka o najtrudniejszych momentach życia Natalia Szroeder zachwyciła fanów podczas jubileuszu Szczególną uwagę widzów przykuła Natalia Szroeder. Artystka zachwyciła nie tylko swoim głosem, ale także stylizacją. Podczas koncertu postawiła na długą, białą suknię z koronki o różnorodnych wzorach, która podkreśliła jej sylwetkę. W mediach społecznościowych szybko pojawiły się komentarze dotyczące jej występu i wyglądu. Internauci pisali: „Jak można być tak pięknym?”, „Natalia jesteś wspaniała”, „Wyglądasz przepięknie”. Zakopower 20 lat na scenie stało się wydarzeniem, które wywołało ogromne poruszenie. Jubileuszowy koncert w Polsacie 27 lutego zgromadził przed ekranami widzów, a reakcje w sieci potwierdzają, że był to wieczór pełen emocji, wzruszeń i muzycznego świętowania. Źródło: Plejada
Legenda polskiego rocka potrzebuje pomocy. Zbigniew Hołdys wystosował poruszający apel
Wojciech Morawski, współzałożyciel zespołu Perfect i jeden z ważnych twórców polskiej sceny rockowej, mierzy się z poważnymi problemami zdrowotnymi. Muzyk przebywa obecnie w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. W jego imieniu głos zabrał Zbigniew Hołdys, apelując o pomoc i wsparcie finansowe na rehabilitację.
Informacje o stanie zdrowia Wojciecha Morawskiego poruszyły środowisko muzyczne i fanów zespołu Perfect. Perkusista, który przez lata współtworzył brzmienie jednej z najważniejszych grup w historii polskiego rocka, dziś wymaga stałej opieki i kosztownej rehabilitacji. Apel jego przyjaciela i wieloletniego współpracownika, Zbigniewa Hołdysa, zwrócił uwagę opinii publicznej na trudną sytuację artysty. Wojciech Morawski: współzałożyciel Perfectu i filar polskiego rocka Wojciech Morawski urodził się w 1949 roku. Jest perkusistą i jednym z współzałożycieli zespołu Perfect, który powstał pod koniec lat 70. XX wieku. Grupa szybko stała się symbolem pokolenia, a takie utwory jak "Autobiografia", "Nie płacz Ewka" czy "Chcemy być sobą" na stałe weszły do kanonu polskiej muzyki rozrywkowej. Morawski współtworzył fundament brzmienia zespołu – jego rytmika i muzyczna wrażliwość miały istotny wpływ na artystyczny charakter Perfectu. Zespół odnosił ogromne sukcesy w latach 80., a jego koncerty gromadziły tysiące fanów. Perfect był nie tylko muzycznym fenomenem, lecz także ważnym głosem pokolenia dorastającego w realiach PRL. W trakcie swojej kariery Wojciech Morawski współpracował z czołowymi postaciami polskiej sceny muzycznej, a jego dorobek artystyczny pozostaje trwałym elementem historii rocka w Polsce. Choć w późniejszych latach wycofał się z intensywnej działalności scenicznej, jego nazwisko niezmiennie kojarzy się z początkiem i największymi sukcesami Perfectu. ZOBACZ TEŻ: Nie idealizuje bycia mamą. Weronika Książkiewicz szczerze o wyrzeczeniach i egoizmie Wojciech Morawski w Skolimowie. Zbigniew Hołdys apeluje o rehabilitację kolegi Obecnie Wojciech Morawski przebywa w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. Placówka od lat zapewnia opiekę artystom, którzy z powodu wieku lub stanu zdrowia nie są w stanie funkcjonować samodzielnie. Jak poinformowały media, muzyk wcześniej przebywał w Domu Pomocy Społecznej, a jego stan zdrowia wymaga stałej troski i wsparcia specjalistów. Zbigniew Hołdys, gitarzysta i współtwórca sukcesu Perfectu, wystosował publiczny apel o pomoc dla przyjaciela. Podkreślił, że Wojciech Morawski potrzebuje regularnej i intensywnej rehabilitacji, która wiąże się z wysokimi kosztami. Wsparcie finansowe ma pomóc w zapewnieniu mu jak najlepszej opieki oraz poprawie komfortu życia. "Z tego składu Breakout żyje tylko Wojciech Morawski (strzałka). Pozostali (od lewej Winicjusz Chrost, Wojtek, #Jerzy_Goleniewski, Tadeusz Nalepa i #Mira_Kubasińska) niestety już odeszli. Wojtek jest w Domu Artysty w Skolimowie. Wspieramy go w walce o powrót do zdrowia. Można przekazać swoje 1,5 proc. z podatku na ten cel" – napisał na Facebooku. Apel spotkał się z reakcją fanów i środowiska muzycznego. Wiele osób przypomina dziś, jak wielki wkład Wojciech Morawski wniósł w rozwój polskiej muzyki rozrywkowej. Jego historia jest jednocześnie poruszającym świadectwem tego, jak kruche potrafi być życie artysty po zejściu ze sceny. TYLKO NA VIVA.PL: Tak mieszka Małgorzata Tomaszewska. Tylko nam pokazała rodzinne pamiątki. Ta związana z tatą ma dla niej szczególne znaczenie
Daria Ładocha zostanie piosenkarką? Za nią pierwszy koncert! Tylko nam opowiedziała o tym, jak trafiła na scenę
Daria Ładocha na muzycznej scenie? To już się dzieje! W towarzystwie chóru z Wyszkowa, którego gwiazda od niedawna jest czlonkinią! Poznaj szczegóły i zobacz, gdzie w swoim domu Daria ćwiczy śpiew.
Ostatni czas był dla Darii Ładochy czasem zmian. Czasem, w którym na nowo poukładała swoje życie. Okresem, który dał jej przestrzeń na pogłębianie starych pasji i próbowanie nowych. Gwiazda TVN uprawia dużo jogi, zaczęła nagrywać vlogi podróżnicze i publikować je na swoim kanale na YouTubie a także… zaczęła śpiewać! W chórze, o którym z radością opowiedziała nam przed kamerą VIVY.pl. Daria Ładocha należy do chóru w Wyszkowie. Będą razem występować Podczas wizyty w mieszkaniu Darii Ładochy Rafał Kowalski z VIVY.pl zauważył w rogu salonu dużych gabarytów instrument. Padło więc naturalne pytanie: po co kucharce pianino? „Czasem przychodzi tu pan, on gra, a my wyjemy. (śmiech) Po prostu sobie śpiewamy. Pozdrawiam go!”, powiedziała nam Daria i kontynuowała wątek muzyczny. „Od niedawna uczęszczam też na spotkania chóru. Chór jest w Wyszkowie, co prawda jest to troszkę daleko, ale mam z tego dużą radość! A tu przy pianinie czasami po prostu ćwiczymy alty i soprany”, wyznała nam gwiazda TVN. Okazuje się, że grupa ma już na koncie pierwszy wspólny występ. „Mieliśmy już pierwszy koncert, wyszło super! Chór nazywa się Młodzi Śpiewni i pozdrawiam ich serdecznie - chciałabym, żeby to wybrzmiało! Będziemy mieć teraz koncert z okazji Dnia Kobiet a jesteśmy po koncercie świątecznym. Zaśpiewaliśmy 12 piosenek, ja znałam tylko 6, ale 6 udawałam, że potrafię (śmiech)”, opowiada nam Daria. Przed kamerą VIVY.pl wytłumaczyła też, skąd w ogóle niespodziewany pomysł, by zacząć śpiewać pół-profesjonalnie. „Najważniejsze jest dla mnie, że tam spotykają się ludzie, którzy na co dzień robią coś innego. Jest to naturalne spotkanie ludzi, których łączy jeden cel: żeby zaśpiewać razem. I też to śpiewanie w chórze ma taką przepiękną zaletę, że wszyscy ludzie, którzy się spotykają, mimo że mają swoją tożsamość, to na chwilę w piosence stają się jedną piękną całością. Jest to wielce wzruszające słyszeć taki ładne głosy. No i w ogóle to są po prostu świetne spotkania z ludźmi. A ja kocham ludzi. Śpiewanie gdzieś tam zawsze było na mapie moich marzeń. A skoro co roku robimy tą mapę marzeń, to może warto, żeby ona się po prostu spełniała?”, zastanawiała się głośno ulubienica widzów. CZYTAJ TEŻ: Straciła zarówno męża, jak i najlepszego przyjaciela. Anastazja Jakubiak tylko w VIVIE! o żałobie po odejściu męża Pokazała nam też próbkę tego, jak… „gra” na pianinie. Koniecznie zobaczcie cały materiał wideo. View oEmbed on the source website
Miał być gwiazdą jednego sezonu, a śpiewa już 12 lat. 1 stycznia Dawid Kwiatkowski zacznie zupełnie nowy etap swojego życia
Rok. Tyle miała trwać jego kariera. Wbrew tym przepowiedniom Dawid Kwiatkowski nie został "królem jednego przeboju", który zniknął tuż po tym, jak się pojawił. Hitów na koncie ma mnóstwo, a z każdym rokiem rośnie grono jego wielbicielek. I trudno się dziwić, bo żaden artysta nie dba tak o swoje fanki. Tuż przed świętami jedną z nich zaprosił do Warszawy na świąteczny jarmark. Z okazji swoich 30. urodzin, które obchodzi 1 stycznia, też zapewne wymyśli jakąś niespodziankę.
Rok 2025 był dla niego wyjątkowy. Nie tylko z powodu ważnych projektów, w które się zaangażował. Nie tylko dlatego, że spełnił swoje marzenie i zaśpiewał na nowej płycie swojej idolki Maryli Rodowicz. Koniec ubiegłego roku dla Dawida Kwiatkowskiego jest też symbolicznym końcem pewnego etapu w życiu. W nowy, 2026 rok, artysta wszedł jako trzydziestolatek. Nie można wierzyć wróżbom Na polskiej scenie muzycznej pojawił się już jako nastolatek. Zaczynał w zespole Two of Us, ale szybko zdecydował się na karierę solową, wzorem starszego brata. Do Michała, który robi karierę we Francji, był porównywany. Częściej jednak mówiono, że jest polską wersją Justina Biebera z uwagi na podobny wiek oraz wygląd. Mało kto jednak wierzył, że Dawid Kwiatkowski podbije scenę muzyczną. Nawet sam szef jego wytwórni był przekonany, że jego kariera potrwa zaledwie rok, co artysta zdradził w wywiadzie dla „Vivy”. Mylił się. Od premiery jego debiutanckiego singla minęło już ponad 12 lat. Przez ten czas Kwiatkowski, komponował, pisał teksty, nagrywał piosenki, wydawał albumy i zdobywał coraz większe uznanie. Dziś nie tylko tworzy muzykę, ale też wspiera innych jako juror. Najpierw w programie „The Voice of Kids”, a od 2025 roku w „Must Be the Music”. Zobacz również: Maryla Rodowicz nie zaśpiewała na telewizyjnym koncercie kolęd. Zamiast tego zorganizowała własny. I to w jakim towarzystwie Wciąż na fali sukcesu, który miał się nie wydarzyć Dziś już nikt nie mówi, że "Kwiatkowski się kończy". Piosenkarz cały czas pokazuje bowiem, że ma sporo pomysłów i jeszcze więcej energii, by je realizować. W grudniu 2024 roku premierę miał singiel „Wielka woda”, będący wynikiem współpracy z Marylą Rodowicz. Piosenka znalazła się na nowym albumie artystki „Niech żyje bal”. Niespełna dwa miesiące później Dawid wydał kolejny singiel „Proszę tańcz”, tym razem nagrany razem z Kayah. W 2025 roku opublikował także solowy utwór „Pali się niebo”, którym promował swoją trasę koncertową. A gdy wydawać by się mogło, że sukcesów już dość, Kwiatkowski ponownie zaskoczył fanów, tworząc singiel „Dalej, dalej!” na potrzeby promocji filmu „Chopin, Chopin!”. Świąteczny prezent Dawid znany jest ze swojej spontaniczności, która przejawia się nie tylko w szczerych wywiadach, ale także w wadze, jaką przykłada do relacji z fanami. Tuż przed Świętami Bożego Narodzenia, aby okazać wdzięczność swoim słuchaczom, a także pokazać, że są dla niego największym wsparciem, wpadł na szalony pomysł i odszukał Natalię, fankę, która spędziła 78 tysięcy minut na słuchaniu wyłącznie muzyki Kwiatkowskiego. By jej za to podziękować, zaprosił ją na świąteczny jarmark pod Pałacem Kultury i Nauki w Warszawie i wręczył bilet na swój koncert na Torwarze. Wyjątkowy gest artysty pokazuje, jak wiele znaczą dla niego jego słuchacze i jak bardzo Dawid kocha „szaleństwo”. Zobacz też: Nie uwierzysz, kto napisał tekst do piosenki z filmu „Chopin, Chopin!”. Tylko on mógł to zrobić. Fani są zachwyceni Noworoczne życzenia Gdy się patrzy na listę jego dokonań, trudno uwierzyć, że osiągnął aż taki sukces przed trzydziestką. Łatwo za to uwierzyć, że jako trzydziestolatek za bardzo się nie zmieni i pozostanie pełnym optymizmu i szaleństwa wokalistą, który wciąż ma ochotę tworzyć i dzielić się swoją muzyką z fanami. I nie tylko muzyką. Jest niemal pewne, że kiedy 1 stycznia 2025 roku wszyscy będą snuli noworoczne plany, Dawid będzie myślał o tym, jaki prezent podarować fanom z okazji swoich 30. urodzin.
Kolejny muzyk odchodzi z T.Love. „Nasze drogi artystyczne i zawodowe się rozchodzą”
Sidney Polak po 35 latach odszedł z grupy T.Love. O rozstaniu z perkusistą zespół poinformował w specjalnym oświadczeniu w mediach społecznościowych. Fani legendarnej grupy mogą czuć się zaniepokojeni, bo Polak to drugi muzyk, który w ostatnim czasie pożegnał się z T.Love. Dokładnie dwa miesiące temu współpracę z zespołem zakończył gitarzysta Jan Benedek.
Zaskakującą informację opublikował w niedzielę 6 grudnia zespół T.Love. „Drodzy T.Fani, 35 lat to kawał historii. Wspaniałej historii, którą od 1990 roku współtworzył z nami Sidney Polak. Dziś jednak nadszedł moment, w którym nasze drogi artystyczne i zawodowe się rozchodzą” – czytamy w oświadczeniu grupy. Kolejna zmiana w T.Love. W październiku zespół opuścił gitarzysta, teraz odszedł perkusista We wspomnianym oświadczeniu muzycy T.Love podziękowali Polakowi za te 35 lat wspólnego grania. Nie ujawnili jednak przyczyny zakończenia trwającej ponad trzy dekady współpracy. „Chcę bardzo podziękować Jarkowi za tę wielką wspólną przygodę, setki a może i tysiące koncertów, fantastyczne płyty i zawsze duży profesjonalizm. Sidney to niezwykle zdolny artysta, z pewnością jeszcze nie raz zaskoczy nas swoją kreatywnością, czy to solowo czy w innych składach. Wszystkiego najlepszego bracie!” – napisali w swoim poście członkowie T.Love. Wiadomość o odejściu z zespołu Jarosława Polaka, bo tak brzmi prawdziwe imię Sidneya, wywołała poruszenie wśród fanów. W komentarzach pod postem pojawiły się obawy, że zespół się rozpadnie. Są uzasadnione, bo zaledwie kilka tygodni temu z T.Love odszedł gitarzysta Jan Benedek, który wrócił do składu trzy lata temu. Wtedy zespół ogłosił tę informację w podobnym oświadczeniu na Facebooku, w którym pojawiły się podziękowania za współpracę i życzenia powodzenia. Zobacz także: Z wizytą w domu u Muńka Staszczyka: Lider T.Love pokazał nam swoją największą miłość. Zaskakujące! Ale wtedy na oświadczeniu się nie skończyło. Kilka dni później w rozmowie z Onetem gitarzysta wyznał, że rozstanie nie przebiegło w przyjaznej atmosferze. A o tym, że T.Love nie chce kontynuować współpracy z nim, poinformowano go…SMS-em. Benedek wyznał też, że między nim a liderem grupy Muńkiem Staszczykiem doszło do nieporozumienia w kwestii umów. „Ja po prostu uważam, że w tak poważnym zespole nie możemy pracować "na gębę". Co prawda zespół ma umowę z managementem, która reguluje różne sprawy, ale na przykład to, kto jak długo gra i co go czeka w sytuacji na przykład zwolnienia, nie jest jasne” — powiedział gitarzysta. Co dalej z karierą Sidneya Polaka i z T.Love? Perkusista T.Love na razie nie wyjawił powodów, dla których rozstał się z T.Love. Nie ujawnił też swoich dalszych planów. Grupa, której liderem jest Muniek Staszczyk, jest jedną z kilku formacji, w których Polak się udziela. W 2002 założył własny zespół. Grupa Sidney Polak wydała do tej pory trzy płyty. Na pierwszej z nich znalazły się dwa wielkie hity – „Otwieram wino” oraz "Chomiczówka". Przeczytaj również: Wielki hit lat 90. powstał na zmywaku w Londynie. Ta piosenka to przebój kilku pokoleń Zespół T.Love, wbrew obawom fanów, nie kończy działalności mimo roszad w składzie. Jana Benedka już w październiku zastąpił Maciej Majchrzak, który grał w T.Love w latach 1993–2017. Kto będzie nowym perkusistą zespołu, tego na razie nie ogłoszono.
Ikona polskiej estrady znowu to zrobiła. I to z kim!. Ten hit z końcówki lat 70. otrzymał drugie życie. Fani oniemieli z zachwytu
Maryla Rodowicz wraca do kultowego „Remedium”, ale tym razem nie jest sama. U boku Krzysztofa Zalewskiego utwór zyskał nową, pełną emocji i nostalgii formę. Co sprawiło, że ten duet poruszył serca fanów aż do łez?
Maryla Rodowicz znów zaskakuje. Ikona polskiej sceny muzycznej wraca z wyjątkową, emocjonalną wersją swojego legendarnego hitu „Remedium (Wsiąść do pociągu)”. Tym razem do współpracy zaprosiła Krzysztofa Zalewskiego, a ich duet to prawdziwa podróż w czasie – pełna wspomnień, emocji i ponadczasowej energii. Dlaczego właśnie „Remedium”? Osobiste wspomnienia Zalewskiego Krzysztof Zalewski nie kryje wzruszenia. Jak sam przyznaje, udział w tym projekcie był dla niego czymś więcej niż tylko artystycznym wyzwaniem: "Praca z królową? Piękne doświadczenie. Nieco surrealistyczne, bo miałem wrażenie, jakbym wszedł do mitycznego świata polskich legend i baśni, ale niewątpliwie satysfakcjonujące. Maryla nadal znakomicie śpiewa i nadal emanuje młodzieńczą, czystą energią. Jej miłość do muzyki i zaangażowanie są zaraźliwe. Jestem bardzo wdzięczny za tę przygodę", wspomina z uśmiechem. CZYTAJ TEŻ: Jedna z najpiękniejszych piosenek o przemijaniu. Ten hit lat 90. napisał w hołdzie dla Osieckiej. Do dziś myślą, że to jej słowa Klasyk w nowej odsłonie – emocje, nostalgia i świeżość „Remedium” to nie tylko utwór z repertuaru Maryli Rodowicz, ale także piosenka ważna dla Zalewskiego. Szczególnie że była ulubioną kompozycją jego mamy. Artysta podkreśla, że energia Maryli i jej miłość do muzyki są wciąż zaraźliwe i inspirujące. "Współpraca z Krzyśkiem była samą przyjemnością, po pierwsze Krzysiek jest świetnym muzykiem oraz jest bardzo męski, ma super wokal — jestem fanką jego muzykalności. W studiu w Łodzi, gdzie nagrywaliśmy utwór, był bardzo skoncentrowany i współpraca była zawodowa!", ujawniła wokalistka. Efekt ich wspólnej pracy? Wzruszająca wersja „Remedium”, która łączy pokolenia, style i emocje. To spotkanie artystycznych światów, które mimo różnic brzmią razem zaskakująco spójnie. W nowej aranżacji klasyk zyskał świeżość, nie tracąc przy tym swojego nostalgicznego uroku. To nie tylko muzyczny powrót do przeszłości, ale przede wszystkim dowód na to, że dobre piosenki nigdy się nie starzeją. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Taneczny hit lat 90. nie miał sobie równych. Prawda o nim wyszła na jaw dopiero po latach View oEmbed on the source website