Daria Ładocha zostanie piosenkarką? Za nią pierwszy koncert! Tylko nam opowiedziała o tym, jak trafiła na scenę
Daria Ładocha na muzycznej scenie? To już się dzieje! W towarzystwie chóru z Wyszkowa, którego gwiazda od niedawna jest czlonkinią! Poznaj szczegóły i zobacz, gdzie w swoim domu Daria ćwiczy śpiew.
Ostatni czas był dla Darii Ładochy czasem zmian. Czasem, w którym na nowo poukładała swoje życie. Okresem, który dał jej przestrzeń na pogłębianie starych pasji i próbowanie nowych. Gwiazda TVN uprawia dużo jogi, zaczęła nagrywać vlogi podróżnicze i publikować je na swoim kanale na YouTubie a także… zaczęła śpiewać! W chórze, o którym z radością opowiedziała nam przed kamerą VIVY.pl. Daria Ładocha należy do chóru w Wyszkowie. Będą razem występować Podczas wizyty w mieszkaniu Darii Ładochy Rafał Kowalski z VIVY.pl zauważył w rogu salonu dużych gabarytów instrument. Padło więc naturalne pytanie: po co kucharce pianino? „Czasem przychodzi tu pan, on gra, a my wyjemy. (śmiech) Po prostu sobie śpiewamy. Pozdrawiam go!”, powiedziała nam Daria i kontynuowała wątek muzyczny. „Od niedawna uczęszczam też na spotkania chóru. Chór jest w Wyszkowie, co prawda jest to troszkę daleko, ale mam z tego dużą radość! A tu przy pianinie czasami po prostu ćwiczymy alty i soprany”, wyznała nam gwiazda TVN. Okazuje się, że grupa ma już na koncie pierwszy wspólny występ. „Mieliśmy już pierwszy koncert, wyszło super! Chór nazywa się Młodzi Śpiewni i pozdrawiam ich serdecznie - chciałabym, żeby to wybrzmiało! Będziemy mieć teraz koncert z okazji Dnia Kobiet a jesteśmy po koncercie świątecznym. Zaśpiewaliśmy 12 piosenek, ja znałam tylko 6, ale 6 udawałam, że potrafię (śmiech)”, opowiada nam Daria. Przed kamerą VIVY.pl wytłumaczyła też, skąd w ogóle niespodziewany pomysł, by zacząć śpiewać pół-profesjonalnie. „Najważniejsze jest dla mnie, że tam spotykają się ludzie, którzy na co dzień robią coś innego. Jest to naturalne spotkanie ludzi, których łączy jeden cel: żeby zaśpiewać razem. I też to śpiewanie w chórze ma taką przepiękną zaletę, że wszyscy ludzie, którzy się spotykają, mimo że mają swoją tożsamość, to na chwilę w piosence stają się jedną piękną całością. Jest to wielce wzruszające słyszeć taki ładne głosy. No i w ogóle to są po prostu świetne spotkania z ludźmi. A ja kocham ludzi. Śpiewanie gdzieś tam zawsze było na mapie moich marzeń. A skoro co roku robimy tą mapę marzeń, to może warto, żeby ona się po prostu spełniała?”, zastanawiała się głośno ulubienica widzów. CZYTAJ TEŻ: Straciła zarówno męża, jak i najlepszego przyjaciela. Anastazja Jakubiak tylko w VIVIE! o żałobie po odejściu męża Pokazała nam też próbkę tego, jak… „gra” na pianinie. Koniecznie zobaczcie cały materiał wideo. View oEmbed on the source website
Miał być gwiazdą jednego sezonu, a śpiewa już 12 lat. 1 stycznia Dawid Kwiatkowski zacznie zupełnie nowy etap swojego życia
Rok. Tyle miała trwać jego kariera. Wbrew tym przepowiedniom Dawid Kwiatkowski nie został "królem jednego przeboju", który zniknął tuż po tym, jak się pojawił. Hitów na koncie ma mnóstwo, a z każdym rokiem rośnie grono jego wielbicielek. I trudno się dziwić, bo żaden artysta nie dba tak o swoje fanki. Tuż przed świętami jedną z nich zaprosił do Warszawy na świąteczny jarmark. Z okazji swoich 30. urodzin, które obchodzi 1 stycznia, też zapewne wymyśli jakąś niespodziankę.
Rok 2025 był dla niego wyjątkowy. Nie tylko z powodu ważnych projektów, w które się zaangażował. Nie tylko dlatego, że spełnił swoje marzenie i zaśpiewał na nowej płycie swojej idolki Maryli Rodowicz. Koniec ubiegłego roku dla Dawida Kwiatkowskiego jest też symbolicznym końcem pewnego etapu w życiu. W nowy, 2026 rok, artysta wszedł jako trzydziestolatek. Nie można wierzyć wróżbom Na polskiej scenie muzycznej pojawił się już jako nastolatek. Zaczynał w zespole Two of Us, ale szybko zdecydował się na karierę solową, wzorem starszego brata. Do Michała, który robi karierę we Francji, był porównywany. Częściej jednak mówiono, że jest polską wersją Justina Biebera z uwagi na podobny wiek oraz wygląd. Mało kto jednak wierzył, że Dawid Kwiatkowski podbije scenę muzyczną. Nawet sam szef jego wytwórni był przekonany, że jego kariera potrwa zaledwie rok, co artysta zdradził w wywiadzie dla „Vivy”. Mylił się. Od premiery jego debiutanckiego singla minęło już ponad 12 lat. Przez ten czas Kwiatkowski, komponował, pisał teksty, nagrywał piosenki, wydawał albumy i zdobywał coraz większe uznanie. Dziś nie tylko tworzy muzykę, ale też wspiera innych jako juror. Najpierw w programie „The Voice of Kids”, a od 2025 roku w „Must Be the Music”. Zobacz również: Maryla Rodowicz nie zaśpiewała na telewizyjnym koncercie kolęd. Zamiast tego zorganizowała własny. I to w jakim towarzystwie Wciąż na fali sukcesu, który miał się nie wydarzyć Dziś już nikt nie mówi, że "Kwiatkowski się kończy". Piosenkarz cały czas pokazuje bowiem, że ma sporo pomysłów i jeszcze więcej energii, by je realizować. W grudniu 2024 roku premierę miał singiel „Wielka woda”, będący wynikiem współpracy z Marylą Rodowicz. Piosenka znalazła się na nowym albumie artystki „Niech żyje bal”. Niespełna dwa miesiące później Dawid wydał kolejny singiel „Proszę tańcz”, tym razem nagrany razem z Kayah. W 2025 roku opublikował także solowy utwór „Pali się niebo”, którym promował swoją trasę koncertową. A gdy wydawać by się mogło, że sukcesów już dość, Kwiatkowski ponownie zaskoczył fanów, tworząc singiel „Dalej, dalej!” na potrzeby promocji filmu „Chopin, Chopin!”. Świąteczny prezent Dawid znany jest ze swojej spontaniczności, która przejawia się nie tylko w szczerych wywiadach, ale także w wadze, jaką przykłada do relacji z fanami. Tuż przed Świętami Bożego Narodzenia, aby okazać wdzięczność swoim słuchaczom, a także pokazać, że są dla niego największym wsparciem, wpadł na szalony pomysł i odszukał Natalię, fankę, która spędziła 78 tysięcy minut na słuchaniu wyłącznie muzyki Kwiatkowskiego. By jej za to podziękować, zaprosił ją na świąteczny jarmark pod Pałacem Kultury i Nauki w Warszawie i wręczył bilet na swój koncert na Torwarze. Wyjątkowy gest artysty pokazuje, jak wiele znaczą dla niego jego słuchacze i jak bardzo Dawid kocha „szaleństwo”. Zobacz też: Nie uwierzysz, kto napisał tekst do piosenki z filmu „Chopin, Chopin!”. Tylko on mógł to zrobić. Fani są zachwyceni Noworoczne życzenia Gdy się patrzy na listę jego dokonań, trudno uwierzyć, że osiągnął aż taki sukces przed trzydziestką. Łatwo za to uwierzyć, że jako trzydziestolatek za bardzo się nie zmieni i pozostanie pełnym optymizmu i szaleństwa wokalistą, który wciąż ma ochotę tworzyć i dzielić się swoją muzyką z fanami. I nie tylko muzyką. Jest niemal pewne, że kiedy 1 stycznia 2025 roku wszyscy będą snuli noworoczne plany, Dawid będzie myślał o tym, jaki prezent podarować fanom z okazji swoich 30. urodzin.
Kolejny muzyk odchodzi z T.Love. „Nasze drogi artystyczne i zawodowe się rozchodzą”
Sidney Polak po 35 latach odszedł z grupy T.Love. O rozstaniu z perkusistą zespół poinformował w specjalnym oświadczeniu w mediach społecznościowych. Fani legendarnej grupy mogą czuć się zaniepokojeni, bo Polak to drugi muzyk, który w ostatnim czasie pożegnał się z T.Love. Dokładnie dwa miesiące temu współpracę z zespołem zakończył gitarzysta Jan Benedek.
Zaskakującą informację opublikował w niedzielę 6 grudnia zespół T.Love. „Drodzy T.Fani, 35 lat to kawał historii. Wspaniałej historii, którą od 1990 roku współtworzył z nami Sidney Polak. Dziś jednak nadszedł moment, w którym nasze drogi artystyczne i zawodowe się rozchodzą” – czytamy w oświadczeniu grupy. Kolejna zmiana w T.Love. W październiku zespół opuścił gitarzysta, teraz odszedł perkusista We wspomnianym oświadczeniu muzycy T.Love podziękowali Polakowi za te 35 lat wspólnego grania. Nie ujawnili jednak przyczyny zakończenia trwającej ponad trzy dekady współpracy. „Chcę bardzo podziękować Jarkowi za tę wielką wspólną przygodę, setki a może i tysiące koncertów, fantastyczne płyty i zawsze duży profesjonalizm. Sidney to niezwykle zdolny artysta, z pewnością jeszcze nie raz zaskoczy nas swoją kreatywnością, czy to solowo czy w innych składach. Wszystkiego najlepszego bracie!” – napisali w swoim poście członkowie T.Love. Wiadomość o odejściu z zespołu Jarosława Polaka, bo tak brzmi prawdziwe imię Sidneya, wywołała poruszenie wśród fanów. W komentarzach pod postem pojawiły się obawy, że zespół się rozpadnie. Są uzasadnione, bo zaledwie kilka tygodni temu z T.Love odszedł gitarzysta Jan Benedek, który wrócił do składu trzy lata temu. Wtedy zespół ogłosił tę informację w podobnym oświadczeniu na Facebooku, w którym pojawiły się podziękowania za współpracę i życzenia powodzenia. Zobacz także: Z wizytą w domu u Muńka Staszczyka: Lider T.Love pokazał nam swoją największą miłość. Zaskakujące! Ale wtedy na oświadczeniu się nie skończyło. Kilka dni później w rozmowie z Onetem gitarzysta wyznał, że rozstanie nie przebiegło w przyjaznej atmosferze. A o tym, że T.Love nie chce kontynuować współpracy z nim, poinformowano go…SMS-em. Benedek wyznał też, że między nim a liderem grupy Muńkiem Staszczykiem doszło do nieporozumienia w kwestii umów. „Ja po prostu uważam, że w tak poważnym zespole nie możemy pracować "na gębę". Co prawda zespół ma umowę z managementem, która reguluje różne sprawy, ale na przykład to, kto jak długo gra i co go czeka w sytuacji na przykład zwolnienia, nie jest jasne” — powiedział gitarzysta. Co dalej z karierą Sidneya Polaka i z T.Love? Perkusista T.Love na razie nie wyjawił powodów, dla których rozstał się z T.Love. Nie ujawnił też swoich dalszych planów. Grupa, której liderem jest Muniek Staszczyk, jest jedną z kilku formacji, w których Polak się udziela. W 2002 założył własny zespół. Grupa Sidney Polak wydała do tej pory trzy płyty. Na pierwszej z nich znalazły się dwa wielkie hity – „Otwieram wino” oraz "Chomiczówka". Przeczytaj również: Wielki hit lat 90. powstał na zmywaku w Londynie. Ta piosenka to przebój kilku pokoleń Zespół T.Love, wbrew obawom fanów, nie kończy działalności mimo roszad w składzie. Jana Benedka już w październiku zastąpił Maciej Majchrzak, który grał w T.Love w latach 1993–2017. Kto będzie nowym perkusistą zespołu, tego na razie nie ogłoszono.
Ikona polskiej estrady znowu to zrobiła. I to z kim!. Ten hit z końcówki lat 70. otrzymał drugie życie. Fani oniemieli z zachwytu
Maryla Rodowicz wraca do kultowego „Remedium”, ale tym razem nie jest sama. U boku Krzysztofa Zalewskiego utwór zyskał nową, pełną emocji i nostalgii formę. Co sprawiło, że ten duet poruszył serca fanów aż do łez?
Maryla Rodowicz znów zaskakuje. Ikona polskiej sceny muzycznej wraca z wyjątkową, emocjonalną wersją swojego legendarnego hitu „Remedium (Wsiąść do pociągu)”. Tym razem do współpracy zaprosiła Krzysztofa Zalewskiego, a ich duet to prawdziwa podróż w czasie – pełna wspomnień, emocji i ponadczasowej energii. Dlaczego właśnie „Remedium”? Osobiste wspomnienia Zalewskiego Krzysztof Zalewski nie kryje wzruszenia. Jak sam przyznaje, udział w tym projekcie był dla niego czymś więcej niż tylko artystycznym wyzwaniem: "Praca z królową? Piękne doświadczenie. Nieco surrealistyczne, bo miałem wrażenie, jakbym wszedł do mitycznego świata polskich legend i baśni, ale niewątpliwie satysfakcjonujące. Maryla nadal znakomicie śpiewa i nadal emanuje młodzieńczą, czystą energią. Jej miłość do muzyki i zaangażowanie są zaraźliwe. Jestem bardzo wdzięczny za tę przygodę", wspomina z uśmiechem. CZYTAJ TEŻ: Jedna z najpiękniejszych piosenek o przemijaniu. Ten hit lat 90. napisał w hołdzie dla Osieckiej. Do dziś myślą, że to jej słowa Klasyk w nowej odsłonie – emocje, nostalgia i świeżość „Remedium” to nie tylko utwór z repertuaru Maryli Rodowicz, ale także piosenka ważna dla Zalewskiego. Szczególnie że była ulubioną kompozycją jego mamy. Artysta podkreśla, że energia Maryli i jej miłość do muzyki są wciąż zaraźliwe i inspirujące. "Współpraca z Krzyśkiem była samą przyjemnością, po pierwsze Krzysiek jest świetnym muzykiem oraz jest bardzo męski, ma super wokal — jestem fanką jego muzykalności. W studiu w Łodzi, gdzie nagrywaliśmy utwór, był bardzo skoncentrowany i współpraca była zawodowa!", ujawniła wokalistka. Efekt ich wspólnej pracy? Wzruszająca wersja „Remedium”, która łączy pokolenia, style i emocje. To spotkanie artystycznych światów, które mimo różnic brzmią razem zaskakująco spójnie. W nowej aranżacji klasyk zyskał świeżość, nie tracąc przy tym swojego nostalgicznego uroku. To nie tylko muzyczny powrót do przeszłości, ale przede wszystkim dowód na to, że dobre piosenki nigdy się nie starzeją. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Taneczny hit lat 90. nie miał sobie równych. Prawda o nim wyszła na jaw dopiero po latach View oEmbed on the source website
Hit lat 80. skrywa niezwykłą tajemnicę! Nikt nie miał pojęcia, że o tym śpiewa wokalistka
Gloria Estefan, jedna z najbardziej wpływowych piosenkarek lat 80. i 90., obchodzi dziś 68. urodziny. Z tej okazji warto przypomnieć jej niezapomniany hit, który na zawsze zapisał się w historii muzyki. Piosenka, która nie tylko podbiła serca słuchaczy, ale również stała się inspiracją dla milionów kobiet na całym świecie.
Gloria Estefan to ikona muzyki lat 80. i 90., której utwory od zawsze łączyły latynoskie rytmy z popowymi melodiami. Z okazji jej 68. urodzin, przypominamy jeden z jej najważniejszych hitów – „Don’t Wanna Lose You”, który zyskał status kultowego utworu, inspirując miliony kobiet na całym świecie. Historia utworu "Don't Wanna Lose You" Piosenka „Don’t Wanna Lose You” ukazała się 21 czerwca 1989 roku jako główny singiel z debiutanckiego albumu solowego Glorii Estefan, Cuts Both Ways. Już wkrótce po wydaniu, utwór zdobył ogromną popularność, osiągając szczyty amerykańskich list przebojów, w tym Billboard Hot 100 i Cash Box Top 100. Piosenka stała się jednym z największych hitów w jej karierze i jednym z najważniejszych utworów końca lat 80. To właśnie „Don’t Wanna Lose You” po raz pierwszy w pełni ukazało solo talent Estefan, która nie tylko była wykonawczynią, ale także autorką zarówno muzyki, jak i tekstu. Gloria Estefan, łącząc swoje kubańskie korzenie z amerykańską popową tradycją, stworzyła piosenkę pełną emocji, która poruszała serca słuchaczy na całym świecie. Przesłanie piosenki – inspiracja dla kobiet Jednak to nie tylko muzyka sprawiła, że „Don’t Wanna Lose You” stała się wyjątkowym utworem. To przede wszystkim przesłanie, które niesie ze sobą ta piosenka, uczyniło ją ponadczasową. „Don’t Wanna Lose You” opowiada o miłości, która wymaga poświęcenia, odwagi i gotowości do walki o to, co najważniejsze. Gloria Estefan w swojej piosence apeluje do słuchaczek, by nie bały się walczyć o swoje uczucia, marzenia i relacje. To utwór, który zachęca kobiety do stawania twardo przy swoich przekonaniach i niepoddawania się w obliczu trudności. Wielu krytyków muzycznych zauważyło, że piosenka stała się hymnem dla kobiet na całym świecie. W 2014 roku Maryann Scheufele z AXS napisała, że utwór „Don’t Wanna Lose You” był ogromną inspiracją dla milionów kobiet, które dzięki niemu odważyły się walczyć o miłość. Gloria Estefan w swojej muzyce przekazywała kobiece siły, które miały dawać motywację do działania i pokazania światu, że miłość, mimo trudności, jest warta walki. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/09/forum-0455324250-3aaddd0.jpg" width="2048" height="1605" alt="Cuban born singer Gloria Estefan waves during a press conference in Santiago, July 27. Estefan is in Chile to promote her latest album "Gloria".CD/CM/ME,Image: 455324250, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Martin Thomas / Reuters / Forum" title="Gloria Estefan" /> Znaczenie piosenki w dzisiejszych czasach Choć od premiery „Don’t Wanna Lose You” minęły dziesięciolecia, piosenka wciąż ma ogromne znaczenie. Jej przesłanie o walce o miłość i niepoddawaniu się w obliczu trudności wciąż znajduje oddźwięk w sercach współczesnych słuchaczek. Utwór przypomina, że każda kobieta ma w sobie siłę, by stawić czoła wyzwaniom, niezależnie od tego, co jej życie przynosi. Gloria Estefan, dzięki takim hitom jak „Don’t Wanna Lose You”, na zawsze zapisała się w historii muzyki lat 80. i 90. Dziś, z okazji jej 68. urodzin, warto ponownie docenić nie tylko jej niezrównany talent wokalny, ale także jej wkład w tworzenie muzyki, która nie tylko bawi, ale także motywuje i inspiruje. Źródło: Złote Przeboje
Muniek Staszczyk podzielił fanów, teraz tłumaczy. „Wiedziałem, że będzie krytyka. I to ostra”
Muniek Staszczyk i zespół T.LOVE podzielili się singlem na lato. W duecie z liderem formacji wystąpiła Sarsa. I to właśnie ich wspólny numer „Mimo wszystko" podzielił internautów na dwa obozy. Jedni są zachwyceni, inni zdecydowanie mniej. Piosenkarz ma na to swój pogląd.
Jeśli szukacie piosenki idealnej na lato, być może spodoba się Wam „Mimo wszystko”. Taką nadzieję ma Muniek Staszczyk, który nagrał ten utwór w duecie z Sarsą. Fani T.LOVE wydali już pierwsze opinie dotyczące tego niebanalnego połączenia. I tak jak część jest zachwyconych i otwartych na nowe, tak innym przeszkadza, że piosenka zdecydowanie nie jest rockowa. Co na to Muniek? Muniek Staszczyk odpiera krytykę. Mówi o szanowaniu każdego gustu Niedawna premiera nowej piosenki T.LOVE spotkała się z pierwszymi recenzjami tych, którzy kochają zespół od wielu dekad. Pośród opinii o tym, że warto docenić ciekawe i lekkie brzmienie oraz uzupełniające się głosy wokalistów, znalazło się też miejsce na zawód słuchaczy, którzy nie przepadają na popem. Podczas rozmowy z VIVĄ.pl Muniek Staszczyk przyznał, że przewidział podział, jaki nastąpił wśród fanów. Dlaczego? Bo to nie pierwszy raz, gdy eksperymentuje z brzmieniami. „Wszystkich nie zadowolisz. Miałem świadomość, że będzie krytyka i to ostra, ale T. Love w swojej historii niejednokrotnie robił takie wolty stylistyczne. Pamiętam w 1997 roku, jak się pojawił singiel Chłopaki nie płaczą, były podobne głosy. Zresztą wtedy mieliśmy też taki prześmiewczy trochę teledysk, gdzie udawaliśmy boysband. One wtedy były modne. W nich chłopaki tańczyli ładnie, no a my? My już byliśmy troszkę starsi i żeśmy tańczyli nieładnie (śmiech). Ludzie mówili: co to jest w ogóle. A potem wielki hit”, opowiedział nam przed kamerą. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Wielki hit lat 90. powstał na zmywaku w Londynie. Ta piosenka to przebój kilku pokoleń View oEmbed on the source website Dodał też, że „Mimo wszystko” to oczywiście pop, ale w jego mniemaniu jakościowy i idealny na wakacje oraz do rozgłośni mainstreamowych. Jeśli jednak ktoś ma inny gust, artysta mocno to szanuje. „Wiedziałem, że tutaj się po prostu rzucamy trochę na pożarcie. Mnie to nie dziwi, ale ja szanuję gust każdego człowieka i wiedziałem, że będzie wielu zawiedzionych. Zobaczymy jak odbiorą całą płytę Orajt. Ona już będzie rock’n’rollowa”, obiecał VIVIE.pl i podał datę premiery: marzec 2026! A jak rozpoczęła się w ogóle współpraca Muńka i Sarsy? „To, czego szukałem to ciekawy wokal. Taki, który się zapamiętuje. I w jakiejś stacji radiowej usłyszałem tego typu głos i patrzę, a to Sarsa. Już wiedziałem, że to będzie ta dziewczyna! Uderzyliśmy do niej z managementem i ona się bardzo ucieszyła. Powiedziała, że w liceum słuchała naszej płyty Prymityw i że to dla niej fajne i ważne. Nagraliśmy więc razem wspólny numer. To jest pop, ale uważam, że wyszło super”, powiedział w rozmowie z naszym reporterem Rafałem Kowalskim. Cały zapis naszego wywiadu znajdziecie na YouTubie. Zapraszamy. View oEmbed on the source website
Młodzi słuchają tego hitu lat 70. non stop, choć powstał, gdy nie było internetu
Utwór "Dreams" zespołu Fleetwood Mac, który zdobył szczyt Billboard Hot 100 w 1977 roku, wrócił do łask po 43 latach dzięki nagraniu 37-latka z Idaho Falls. TikTokowy klip z sokiem żurawinowym i deskorolką stał się viralem i przyciągnął miliony odsłuchań. Przeczytaj, jak internet dał nowe życie klasycznemu hitowi!
Choć powstał w 1977 roku, w czasach, gdy nie istniały media społecznościowe ani streaming, utwór "Dreams" zespołu Fleetwood Mac przeżywa dziś drugą młodość. Wszystko za sprawą prostego nagrania na TikToku, które w zaledwie kilka dni zmieniło się w globalny viral. Niespodziewany powrót przeboju sprzed ponad czterech dekad udowadnia, że klasyczna muzyka potrafi przebić się przez szum współczesnych trendów i dotrzeć do nowej generacji słuchaczy. Powrót "Dreams" po 43 latach – wszystko przez deskorolkę i sok żurawinowy W 1977 roku "Dreams" zespołu Fleetwood Mac zdobyło szczyt zestawienia Billboard Hot 100. Po 43 latach piosenka znów trafiła na listy przebojów. Kluczowym momentem był wrzesień 2020 roku, kiedy 37-letni Nathan Apodaca z Idaho Falls, w odpowiedzi na awarię samochodu, nagrał wideo, na którym jadąc na deskorolce, popija sok żurawinowy i udaje, że śpiewa "Dreams". Filmik stał się sensacją TikToka – odtworzono go ponad 10 mln razy, a sam utwór w tygodniu od 8 do 15 października odsłuchano w USA ponad 16 mln razy. Dzięki temu "Dreams" powróciło na 12. miejsce listy Billboard Hot 100. View oEmbed on the source website Fleetwood Mac reaguje – członkowie zespołu pokochali TikToka Zaledwie dzień po publikacji wideo, członkowie zespołu Fleetwood Mac udostępnili nagranie Apodaki. Publicznie wyrazili zachwyt jego występem. Mick Fleetwood spotkał się z nim wirtualnie przez Zoom, dziękując za „nowe życie” tchnione w piosenkę. Na viral zareagowali także inni członkowie zespołu. Stevie Nicks opublikowała własną wersję klipu – siedząc na fortepianowym stołku i zawiązując rolki, odtworzyła moment z TikToka. Swoją interpretację nagrał również Lindsey Buckingham – siedząc w siodle i popijając sok żurawinowy z "Dreams" w tle. View oEmbed on the source website Historia "Dreams" – przebój narodzony z rozstania i konfliktów "Dreams" to utwór, który powstał w wyjątkowo napiętej atmosferze. Został skomponowany przez Stevie Nicks jako emocjonalna reakcja na rozstanie z gitarzystą Lindseyem Buckinghamem – również członkiem zespołu. Zespół wówczas przechodził przez kryzysy osobiste: Christine i John McVie byli w trakcie rozwodu, a Mick Fleetwood właśnie zakończył swoje małżeństwo. Pomimo niechęci części członków grupy do szkicu piosenki, Stevie Nicks przekonała resztę do jej nagrania. Buckingham wzbogacił utwór o dodatkowe elementy aranżacyjne, a Mick Fleetwood zapętlił partie perkusji. Tak narodziło się "Dreams" – jedyny numer 1 w karierze Fleetwood Mac w zestawieniu Billboard Hot 100. "Rumours" – album nagrywany w burzliwej atmosferze "Dreams" pochodzi z albumu "Rumours" – jedenastej płyty studyjnej Fleetwood Mac, która zyskała status jednego z najlepiej sprzedających się albumów w historii muzyki rockowej. Od momentu premiery sprzedano ponad 30 mln egzemplarzy, a w 1978 roku krążek zdobył nagrodę Grammy w kategorii „Najlepszy album roku”. Mimo lekkości piosenek, nagrania odbywały się w burzliwej atmosferze. Członkowie zespołu przekuli swoje osobiste dramaty w materiał muzyczny, co stało się jednym z powodów siły przekazu albumu. "Dreams" znów w czołówce – miliony odsłuchań i TikTokowy fenomen Fenomenalny wzrost popularności utworu po latach udowadnia, że dobre kompozycje nigdy się nie starzeją. Dzięki TikTokowi i 37-latkowi z Idaho Falls, klasyk rocka z lat 70. zyskał nową młodzieżową publiczność. Nagranie Apodaki, rolki Stevie Nicks i sok żurawinowy w końskim siodle Buckinghama to nowy rozdział w historii "Dreams", który zachwycił nie tylko fanów muzyki retro, ale i całe pokolenie użytkowników internetu. Źródła: wyborcza.pl, trojka.polskieradio.pl
Ten hit legendy lat 60. na nowo podbił świat. Nim odeszła, cieszyła się ponownie wielką sławą
Po 63 latach od premiery „Pretty Little Baby” autorstwa Connie Francis przeżywa sensacyjny renesans! Dzięki viralowi na TikToku utwór pojawia się w 600 000 filmikach dziennie, zdobywając 10 mld odsłuchań w streamingu i trafiając na listy Viral 50. Teraz piosenka doczekała się międzynarodowych wersji.
Czasami wystarczy jedna nuta, by wzruszyć miliony. „Pretty Little Baby” – klasyczny utwór Connie Francis z 1962 roku – nieoczekiwanie wrócił na szczyt popularności. Dzięki TikTokowi pokochało go nowe pokolenie. Dziś piosenka zdobywa miliardy odsłuchań i przeżywa swoją drugą młodość, a świat znów zachwyca się jej ponadczasową melodią. A jego wykonawczyni, zanim odeszła, cieszyła się ponownie wielką sławą. Historia utworu, który wzrusza pokolenia Był rok 1962, gdy Connie Francis – ikona amerykańskiej muzyki – nagrała balladę „Pretty Little Baby”. Delikatny głos, subtelna melodia i klasyczne brzmienie popu tamtej dekady sprawiły, że piosenka stała się muzyczną pocztówką z przeszłości. Choć przez lata była znana głównie fanom piosenkarki, teraz wraca z niespodziewaną siłą. W 2025 roku „Pretty Little Baby” eksplodowała w sieci. Wszystko zaczęło się od TikToka – jednej z najpopularniejszych aplikacji społecznościowych świata. Użytkownicy zaczęli masowo wykorzystywać utwór w swoich nagraniach, nadając mu nowe życie i emocjonalny kontekst. Piosenka pojawia się dziś w około 600 000 filmików dziennie. Od początku roku powstało już aż 15 milionów materiałów z jej udziałem. "Jestem zachwycona i wzruszona sukcesem „Pretty Little Baby”. Nagrałam ten utwór 63 lata temu, a świadomość, że nowe pokolenie zna mnie i moją muzykę, jest dla mnie ogromnym przeżyciem. Dziękuję wszystkim, dziękuję TikTokowi"– mówi Connie Francis. Popularność w sieci natychmiast przełożyła się na wyniki streamingowe. „Pretty Little Baby” ma obecnie ponad 10 miliardów odtworzeń globalnie! Na samym Spotify w ostatnim tygodniu liczba odsłuchań sięgnęła 14 milionów. Utwór trafił na prestiżową listę Viral 50, a jego melodia ponownie rozbrzmiewa w domach, kawiarniach i słuchawkach słuchaczy na całym świecie. CZYTAJ TEŻ: Jeden z najbardziej poruszających hitów lat 80. powstał po rozwodzie. Do dziś łamie serca Piosenka w wielu językach – powrót w wersji międzynarodowej Taki sukces nie mógł przejść bez echa. W odpowiedzi na rosnące zainteresowanie, wydano wyjątkową kompilację „Pretty Little Baby – International Versions”. To niezwykłe wydawnictwo zawiera wersje piosenki w językach: francuskim, niemieckim, włoskim, japońskim, hiszpańskim i szwedzkim. Dzięki temu każdy może usłyszeć tę samą historię – opowiedzianą w różnych kulturach i językach. CZYTAJ TEŻ: To najsmutniejsza piosenka w historii. Hit lat 90. do dziś wzrusza do łez Legenda powraca: Connie Francis znów na ustach świata „Pretty Little Baby” to jeden z największych powrotów ostatnich lat. Nagrana 63 lata temu ballada znów porusza serca i przypomina, że prawdziwa muzyka nie zna granic czasu ani wieku. Niestety, wiadomość o śmierci Connie Francis obiegła media. Artystka odeszła w nocy z 16 na 17 lipca. Miała 87 lat. W ostatnich tygodniach miała problemy zdrowotne, z tego powodu była poddana hospitalizacji. Wśród swoich największych hitów miała również takie utwory, jak "Stupid Cupid", "Lipstick on Your Collar" czy "Where the Boys Are". W latach swojej świetności była prawdziwą ikoną, której utwory wchodziły również na listy Billboardu. Śpiewała nie tylko po angielsku. Źródło: Muzyka Interia
Najbardziej niedoceniony hit lat 90. Natalii Kukulskiej ? Posłuchaj, a zrozumiesz
„Światłoczuła” to nie tylko muzyczny manifest wrażliwości, ale też jedna z najbardziej niedocenionych piosenek lat 90. Utwór z albumu „Światło” to opowieść o pragnieniu bliskości i emocjonalnej obecności, która – mimo swej siły – umknęła uwadze szerokiej publiczności.
Gdy w 1996 roku Natalia Kukulska nagrała „Piosenkę światłoczułą”, miała zaledwie 20 lat. Była już uznaną artystką, ale jej najnowszy album „Światło” zapowiadał zupełnie nowy etap kariery – dojrzalszy, bardziej introspektywny, w duchu soulu, R&B i nowoczesnego popu. Mimo że głównym przebojem promującym krążek stał się utwór „Dłoń”, to właśnie „Światłoczuła” otwierała album – zmysłowa, wielowarstwowa i jakby stworzona do odkrywania jej warstwa po warstwie. Geneza powstania „Światłoczułej” „Piosenka światłoczuła” została nagrana we wrześniu 1996 roku w legendarnym Studio Andrzeja Puczyńskiego w Izabelinie. To właśnie tam, w towarzystwie producentów Wojciecha Kuleczki, Mirosława Hodunia i samej Kukulskiej, powstał utwór, który otwierał album „Światło”. Za kompozycję odpowiadał Kuleczka, tekst napisał Ryszard Kunce, a Natalia współprodukowała całość. Piosenka ukazała się jako drugi singiel z albumu, na promocyjnej płycie CD znalazły się trzy wersje: podstawowa, remix od Music Gamblers oraz wersja z udziałem rapera Bogusza Bilewskiego Juniora. Mimo że utwór otrzymał szansę medialną (singiel zawierał też wywiad z Hieronimem Wroną), nie zdobył takiej rozpoznawalności jak na to zasługuje. Zobacz też: Tę piosenkę przed laty zaśpiewali kultowi artyści. Teraz usłyszymy ją w wykonaniu wielkich gwiazd. Tajemnice hitu PRL Tekst i sens – co przekazuje „Światłoczuła” „Światło – nosisz je w sobie” – te słowa to początek jednego z najbardziej metaforycznych i zmysłowych tekstów w dorobku Kukulskiej. To wyznanie osoby, która odczuwa brak i samotność, ale dostrzega w drugiej osobie coś, co daje ciepło i nadzieję. Światło symbolizuje tu zarówno miłość, jak i duchowe ukojenie – coś, co „nie zgaśnie choćbyś chciał”. To utwór o pragnieniu emocjonalnej bliskości, o nieustannym dążeniu do tego, by choć raz jeszcze poczuć się bezpiecznie w obecności drugiej osoby. Każdy wers jest jak czuły dotyk – subtelny, delikatny, a przy tym pełen tęsknoty. Kukulska śpiewa, że chce „choć jeden raz przy nim znowu ogrzać się” – ten wers powraca jak mantra, odzwierciedlając potrzebę światła w życiu. W wywiadzie dla PANI z 2023 roku artystka opowiedziała o swojej wrażliwej naturze oraz pracy nad tekstami: „Początkowo większość tekstów moich piosenek pisał mój ówczesny chłopak – Rysio Kunce. Razem inspirowaliśmy się poezją. Kocham wrażliwość Wisławy Szymborskiej i Jonasza Kofty”. Ta pasja do poetyckiego piękna i emocjonalnych detali jest słyszalna w każdym wersie „Światłoczułej”. ZOBACZ TEŻ: W dniu urodzin matki przekazała wspaniałe wieści, wszystko potwierdziła. Fani nie kryją radości Dlaczego utwór pozostał niedoceniony W tamtym czasie polska scena muzyczna zmieniała się dynamicznie – królowały proste hity, dance, euro pop. Piosenka z głębokim, filozoficznym tekstem, soulowo-funkową aranżacją i zmysłowym wokalem była propozycją wymagającą – może nawet zbyt subtelną na masowy odbiór. Nie pomagał też fakt, że „Światłoczuła” nie była intensywnie promowana w radiu, nie powstał do niej teledysk, a sama Kukulska była bardziej kojarzona z popowymi przebojami niż intymnymi balladami. Mimo to wielu fanów i recenzentów uważa ten utwór za perełkę z płyty „Światło”. Aranżacja i produkcja muzyczna To nie tylko tekst czyni „Światłoczułą” wyjątkową. Produkcja utworu – wspólne dzieło Wojciecha Kuleczki, Mirosława Hodunia i Natalii Kukulskiej – opiera się na delikatnych warstwach klawiszy, subtelnym beacie i niemal aksamitnym wokalu. W tle można usłyszeć głosy znanych artystów chóralnych, takich jak Renata Dąbkowska czy Natalia Niemen, które wzbogacają brzmienie o kolejne emocjonalne rejestry. To prawdziwy przykład stylowego popu z wpływami R&B i soulu, jakiego dziś szuka się w twórczości światowych artystek pokroju Sade, Norah Jones czy Aaliyah. Muzyczna dojrzałość tej kompozycji aż dziwi, biorąc pod uwagę młody wiek artystki w chwili jej powstawania. CZYTAJ TEŻ: Do kogo ta piękność jest podobna? Natalia Kukulska pokazała nowe zdjęcia córki – Ania Dąbrówka wygląda zjawiskowo Miejsce „Światłoczułej” dziś – gdzie jej słuchać Choć nie zdobyła szczytów list przebojów, dziś „Światłoczuła” dostępna jest w serwisach streamingowych – Spotify, Apple Music, YouTube. Dla wielu fanów Natalii Kukulskiej to właśnie ten utwór stanowi klucz do zrozumienia jej ewolucji artystycznej. Jest też jednym z tych utworów, które zyskały drugie życie wśród nowego pokolenia słuchaczy. W dobie rosnącej popularności muzyki refleksyjnej i minimalistycznej, „Światłoczuła” może na nowo znaleźć swoją publiczność. To utwór, który nie tylko się nie zestarzał – on dopiero teraz zaczyna wybrzmiewać w pełni. Miejsce „Światłoczułej” dziś – gdzie jej słuchać Choć nie zdobyła szczytów list przebojów, dziś „Światłoczuła” dostępna jest w serwisach streamingowych – Spotify, Apple Music, YouTube. Co ciekawe, właśnie na YouTube widać, jak silne emocje ten utwór nadal budzi. Komentarze pod teledyskiem są pełne nostalgii, zachwytu i niedowierzania, że piosenka nie zdobyła większej popularności. „Nie rozumiem czemu te hity nie mają nawet miliona wyświetleń!! (...) Ludzie wracajcie słuchać lat 90.!” – pisze jeden z komentujących. Inny dodaje: „Natalia śpiewasz piosenkę, której ludzie nie rozumieją po dziś dzień. Zapal światło w swoim sercu i podążaj za nim…”. Fani dostrzegają nie tylko wartość muzyczną, ale też estetykę: „Gdybym miała wybrać najbardziej stylowy teledysk oddający ducha lat 90-tych, to byłby to właśnie ten!”. I wielu z nich nie ukrywa emocji: „Najbardziej niedoceniona artystka współczesnej Polski! Mama jest z Ciebie dumna Pani Natalio”. To komentarze, które mówią więcej niż jakakolwiek recenzja. To dowód, że „Światłoczuła” żyje, rezonuje i – choć cicho – dociera do serc tych, którzy naprawdę słuchają. ZOBACZ TEŻ: Cud ocalił jej życie, chwile przed tragedią rozmawiała z Anną Jantar. „Mówiła, że nie chciała wracać sama" Źródła: JazzSoul.pl, Viva.pl, YouTube, Lista Przebojów Trójki, POPlista RMF FM – brak archiwalnych pozycji utworu „Światłoczuła”, wikipedia.pl
To najsmutniejsza piosenka w historii. Hit lat 90. do dziś wzrusza do łez
Melancholijna ballada z lat 90., której refren znają miliony, została uznana za najsmutniejszą piosenkę wszech czasów. Ten utwór to coś więcej niż muzyka. To wsparcie, które dociera tam, gdzie często milkną słowa.
Ta piosenka to prawdziwy klasyk lat 90., który poruszył miliony serc na całym świecie. Została właśnie uznana za najsmutniejszy utwór w historii – i trudno się dziwić. Melancholijna melodia, przytłaczający tekst i ładunek emocjonalny sprawiają, że trudno przejść obok niej obojętnie. Wiecie już, o jakim hicie mowa? To najsmutniejsza piosenka w historii. Doskonale znasz ten utwór Ranking najsmutniejszych piosenek wszech czasów powstał w 2022 roku na zlecenie marki Earex i bazuje na ankiecie wypełnionej przez 2000 osób. Nad przebiegiem badania czuwał profesor muzyki Rupert Till z University of Huddersfield – ekspert, który doskonale wie, jak dźwięki wpływają na emocje. Kiedy dopada nas melancholia, każdy radzi sobie z nią na swój sposób. Dla jednych lekarstwem jest energetyczna playlista, która ma przegonić smutek jak ręką odjął. Dla innych – najlepszym towarzyszem staje się muzyka równie ponura jak nastrój, która pozwala zanurzyć się w emocjach i... trochę się w nich pogubić. Piosenka, która zajęła pierwsze miejsce w rankingu pochodzi z albumu „Automatic for the People” z 1992 roku i od momentu premiery porusza miliony słuchaczy na całym świecie. Mowa o „Everybody Hurts”. Uczestnicy badania wskazali, że emocjonalna głębia, prosta linia melodyczna i szczery przekaz sprawiają, że utwór pozostaje w pamięci na długo i porusza najczulsze struny. Czytaj też: Sinner u boku Bocellego. Ten nietypowy duet zaskoczył cały świat. Ależ klasa! Ranking najsmutniejszych piosenek w historii – kto poza R.E.M.? W zestawieniu przygotowanym na podstawie ankiety, obok R.E.M., znalazły się inne emocjonalne hity. Na drugim miejscu uplasował się utwór „Nothing Compares 2 U” wykonywany przez Sinead O’Connor. Trzecie miejsce zajęło „Tears in Heaven” autorstwa Erica Claptona – piosenka napisana po tragicznej śmierci jego syna. W rankingu pojawiły się również: • Whitney Houston – "I Will Always Love You" • The Beatles – "Yesterday" • Adele – "Someone Like You" • Celine Dion – "My Heart Will Go On" • Roy Orbison – "Crying" • Eric Carmen – "All by Myself" • Robbie Williams – "Angels" • Bill Withers – "Ain’t No Sunshine" • James Blunt – "Goodbye My Lover" • Toni Braxton – "Unbreak My Heart" • Eva Cassidy – "Songbird" • Coldplay – "Fix You" • U2 – "With or Without You" • The Beatles – "The Long and Winding Road" • Al Green – "How Can You Mend a Broken Heart?" • Sam Smith – "Stay with Me" • Amy Winehouse – "Back to Black" Każdy z tych utworów łączy jedno – szczerość przekazu i intensywność emocji, które trwale zapadają w pamięć słuchaczy. Sprawdź też: Warszawa była świadkiem muzycznego cudu! Wystąpili z tym numerem drugi raz od 32 lat "Everybody Hurts”. Utwór w służbie wsparcia – Bill Berry i tekst piosenki "Everybody Hurts” to nie tylko muzyka – to list do tych, którzy znaleźli się na krawędzi. Bill Berry, perkusista zespołu R.E.M., odegrał kluczową rolę w powstaniu utworu. Jest autorem części tekstu piosenki. W balladzie lat 90. kryje się cicha nadzieja dla zagubionych i złamanych. Utwór grupy to apel do tych, którzy czują, że nie mają już siły walczyć, znajdują się w kryzysie emocjonalnym i mają myśli o odebraniu sobie życia. Prostota przekazu, nieoceniająca narracja i zapewnienie, że „wszyscy cierpią” miały działać terapeutycznie. Dopełnieniem przekazu stał się ikoniczny teledysk wyreżyserowany przez Jake’a Scotta – syna legendarnego Ridleya Scotta – który z chirurgiczną precyzją uchwycił emocje, o jakich trudno mówić, ale które trzeba usłyszeć. Wideo ukazuje ludzi stojących w korku, których myśli są przedstawione w formie napisów. Obraz ten wzmaga poczucie izolacji i wewnętrznego cierpienia bohaterów. Teledysk, sprzedaż i pomoc dla Haiti W 2010 roku, po tragicznym trzęsieniu ziemi na Haiti, utwór „Everybody Hurts” został ponownie wydany jako singiel charytatywny. Całkowity dochód ze sprzedaży przeznaczono na pomoc ofiarom kataklizmu. Inicjatorem akcji był ówczesny premier Wielkiej Brytanii Gordon Brown. Singiel sprzedał się w liczbie ok. 205 000 egzemplarzy w ciągu pierwszych dwóch dni oraz osiągnął 453 000 sprzedanych kopii w ciągu tygodnia w Wielkiej Brytanii. Źródło: Radio ZET, Wikipedia, chillizet.pl View oEmbed on the source website
Sinner u boku Bocellego. Ten nietypowy duet zaskoczył cały świat. Ależ klasa!
Ten nieoczekiwany duet dwóch ikon włoskiej kultury – sportu i muzyki – zrodził się z inspiracji wzajemnym szacunkiem i chęcią opowiedzenia historii o poświęceniu i autentyczności.
Jannik Sinner, zwycięzca tegorocznego Wimbledonu, pojawił się w piosence „Polvere e Gloria” u boku legendy opery, Andrea Bocellego. Utwór, wydany 20 czerwca 2025, łączy radosne „życiowe refleksje” Sinnera w języku angielskim z potężnym głosem Bocellego. Mimo że współpraca miała miejsce już jakiś czas temu, temat powrócił w mediach po finale Wimbledonu i zdobywa serca fanów, pokazując nowy wymiar popularności mistrza kortu. Fenomen „Polvere e Gloria” – czym zachwyca utwór? Utwór „Polvere e Gloria” (czyli „Pył i chwała”) to emocjonalna muzyczna opowieść o tym, co łączy sportowca i artystę – droga na szczyt, poświęcenie, samotność i nadzieja. Piosenka została wydana 20 czerwca 2025 roku przez wytwórnię Decca/Universal, a jej celem było nie tylko stworzenie pięknego utworu, ale też inspirowanie młodych ludzi do podążania własną drogą. Andrea Bocelli wnosi do utworu swoją charakterystyczną operową ekspresję, pełną emocji i duchowej głębi. Jannik Sinner nie śpiewa – jego udział polega na recytowaniu autorskiego monologu w języku angielskim. Słowa „Talent doesn’t exist; it has to be earned” brzmią jak jego osobiste motto i trafiają do każdego, kto kiedykolwiek walczył o swoje marzenia. Teledysk, nakręcony w malowniczej posiadłości Bocellego w Toskanii, dopełnia przekaz. Zobaczymy w nim archiwalne nagrania Sinnera z młodości, jego treningi tenisowe oraz momenty refleksji wśród natury. Połączenie z materiałami z życia Bocellego buduje most między dwoma różnymi światami – sportu i muzyki – podkreślając, że emocje, które nimi rządzą, są uniwersalne. ZOBACZ TEŻ: Jannik Sinner: „Czy ja nadal śnię?” – jego post z Igą Świątek podbija sieć Jannik Sinner o współpracy z Andreą Bocellim Wielu fanów zastanawiało się, dlaczego Sinner zdecydował się na udział w muzycznym projekcie. "Jestem bardzo szczęśliwy i zaszczycony, że mogę być częścią tego projektu z Andreą, który od 30 lat jest unikalnym i niezwykłym głosem, wizytówką naszego kraju na całym świecie. Nigdy nie marzyłem, że usłyszę swój głos w jednej z jego piosenek. To niezwykle poruszające" — wyznał tuż po premierze. Ten duet to coś więcej niż tylko wspólny utwór – to manifest wartości, które obaj artyści wyznają: uczciwość, dyscyplina i autentyczność. Sinner pokazuje się tutaj z nowej, głębszej strony, nie jako sportowiec, ale jako człowiek – skromny, refleksyjny i otwarty na nowe doświadczenia. Jannik Sinner – tenisista, który zaskakuje poza kortem Udział w utworze „Polvere e Gloria” to kolejny dowód na to, że Jannik Sinner nie boi się wychodzić poza ramy. Od początku kariery pokazuje, że sukces to nie tylko wygrywanie meczów, ale też odpowiedzialność za to, jakim się jest człowiekiem. Współpraca z Bocellim wpisuje się w jego szerokie działania społeczne, motywacyjne i wizerunkowe. Co ciekawe, to nie pierwsza okazja, kiedy sportowcy pojawiają się w projektach artystycznych, ale przypadek Sinnera jest wyjątkowy. Jego występ nie jest dodatkiem do teledysku, lecz integralnym elementem utworu. To jego głos, słowa i obecność nadają całości wymiar osobisty i autentyczny. Popularność utworu nie słabnie, a liczba wyświetleń na platformach streamingowych rośnie każdego dnia. Fani cenią nie tylko warstwę muzyczną, ale i przesłanie – i to być może jest największym sukcesem „Polvere e Gloria”. SPRAWDŹ TEŻ: Pokonał Alcaraza i zdobył Wimbledon. A kilka tygodni wcześniej stracił miłość View oEmbed on the source website
Warszawa była świadkiem muzycznego cudu! Wystąpili z tym numerem drugi raz od 32 lat
Podczas sobotniego koncertu w Warszawie Guns N' Roses zaprezentowali niespodziankę — po 32 latach zagrali zapomniany hit! Tłum oszalał z zachwytu.
Koncert na PGE Narodowym zgromadził dziesiątki tysięcy fanów, ale nikt nie spodziewał się aż takiej niespodzianki. Kultowy zespół sięgnął po zapomniany numer, wykonany ostatnio kolejno w 1993, a następnie w 2020 roku w Meksyku. To był moment, który przeszedł do historii i wywołał lawinę emocji wśród publiczności. Nieoczekiwany powrót utworu „So Fine” – moment dla historii muzyki Koncert na PGE Narodowym zgromadził dziesiątki tysięcy fanów, ale nikt nie spodziewał się aż takiej niespodzianki. Kultowy zespół sięgnął po zapomniany numer „So Fine”, było to jego drugie wykonanie od 1993 roku. To był moment, który przeszedł do historii i wywołał lawinę emocji wśród publiczności. Utwór „So Fine” z albumu „Use Your Illusion II” nigdy nie należał do największych przebojów grupy, ale właśnie dlatego jego wykonanie stało się wydarzeniem. W XXI wieku zabrzmiał dopiero po raz drugi. Wcześniejszy raz miał miejsce w 2020 roku, jednak dla fanów w Warszawie był to pierwszy raz, gdy mogli usłyszeć go na żywo. W roli wokalisty wystąpił basista Duff McKagan – to właśnie jego głos oryginalnie prowadził ten utwór. ZOBACZ TEŻ: To collabo przejdzie do historii. Muniek i Zalewski roznieśli scenę hitem lat 90. View oEmbed on the source website Rockowa eksplozja na PGE Narodowym – Guns N' Roses nie zawodzą Guns N' Roses pojawili się na scenie punktualnie o 19:15 i od pierwszych dźwięków rozpętali rockową burzę. W setliście nie zabrakło klasyków jak „Welcome to the Jungle”, „You Could Be Mine”, „Sweet Child o’ Mine” czy „November Rain”. Poza „So Fine” uwagę zwrócił też cover Black Sabbath – „Junior’s Eyes”, co dodatkowo zaskoczyło fanów. Koncert odbył się w ramach trasy „Because What You Want & What You Get Are Two Completely Different Things”. Warszawa była jednym z europejskich przystanków tournée, a wydarzenie promowane było jako jedno z najważniejszych rockowych show tego lata. Axl, Slash, Duff – trio, które wciąż elektryzuje tłumy Trzon zespołu – Axl Rose, Slash i Duff McKagan – mimo upływu lat wciąż trzymają scenę z niebywałą energią. Każdy z nich wniósł swój charakterystyczny styl, a ich zgranie po dekadach burzliwej historii Guns N' Roses wzbudza podziw. Fani, zarówno ci starsi, jak i młodsi, jednogłośnie przyznają – to była forma najwyższych lotów. SPRAWDŹ TEŻ: To jedno brzmienie doprowadziło tłumy do łez. Kultowy zespół na sentymentalnym szlaku
Ten hit Lady Pank miał trafić w ręce zagranicznego artysty. Dzięki Skubikowskiemu zyskał nowe życie
„Zawsze tam, gdzie ty” to ikoniczna ballada polskiego rocka, która prawie nigdy by nie powstała w znanej wersji. Jan Borysewicz skomponował ją w USA dla amerykańskiego wokalisty, ale dzięki Jackowi Skubikowskiemu utwór zyskał poetycki polski tekst — i stał się kamieniem milowym w karierze Lady Pank.
W drugiej połowie lat 80. Jan Borysewicz przebywał w Stanach i nagrał muzykę z amerykańskim wokalistą Paulem Bolgerem – powstała anglojęzyczna wersja piosenki „Zawsze tam, gdzie ty”. Nikt jednak nie spodziewał się, że po dodaniu polskiego tekstu autorstwa Skubikowskiego utwór przeistoczy się w jeden z największych hitów polskiego rocka. Ten hit Lady Pank prawie trafił za granicę. Dziś tę kultową melodię zna każdy Polak W drugiej połowie lat 80. Jan Borysewicz wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował nad materiałem muzycznym z myślą o anglojęzycznym rynku. Wśród tych kompozycji znalazła się też ballada, którą Borysewicz napisał dla amerykańskiego wokalisty — Paula Bolgera. Bolger, znany ze współpracy z wieloma artystami, był bliski nagrania pełnej wersji utworu. Pomysł zakładał, że piosenka zyska życie poza Polską. Jednak projekt nie doszedł do skutku. Kiedy gitarzysta wrócił do Polski, przywiózł ze sobą niedokończony utwór – z piękną melodią, ale bez tekstu w rodzimym języku. Jacek Skubikowski – autor tekstu, który tchnął życie W tym miejscu na scenę wkroczył Jacek Skubikowski – jeden z najciekawszych tekściarzy tamtych lat, autor słów do przebojów Ewy Bem, Kombi i Lombardu. To on podjął się napisania tekstu do kompozycji, która wówczas istniała tylko jako emocjonalna melodia. "Jak dawałem Jackowi utwory, kompozycje do napisania na nową płytę, to Jacek któregoś dnia zadzwonił i mówi: 'Jan, znalazłem na kasecie taki utwór jakiegoś amerykańskiego wokalisty. Ja chyba sobie sam napiszę tekst i wezmę na swoją płytę ten utwór'. Ja mówię: 'okej, w porządku'" — wspominał Jan Borysewicz w radiowej Trójce. ZOBACZ TEŻ: Hit, który łączy pokolenia, powstał z buntu i strachu. Mało kto zna jego mroczne korzenie Skubikowski stworzył poruszającą, metaforyczną lirykę. Frazy takie jak „Zamienię każdy oddech w niespokojny wiatr” czy „Zawsze tam, gdzie ty” trafiły w emocjonalną strunę tysięcy słuchaczy. Tekst był pełen tęsknoty, oddania i emocji, które w połączeniu z subtelną melodią Borysewicza stworzyły całość o niespotykanej sile przekazu. Dzięki Skubikowskiemu piosenka, która miała żyć w anglosaskim świecie, otrzymała polską duszę. Numer jeden na liście Trójki i potężny hit Po nagraniu nowej wersji z Januszem Panasewiczem jako wokalistą piosenka „Zawsze tam, gdzie ty” znalazła się na szóstej studyjnej płycie Lady Pank, wydanej 20 sierpnia 1990 roku. Niemal natychmiast po premierze utwór zyskał status przeboju, trafiając na szczyt Listy Przebojów Radiowej Trójki. Ballada zaczęła królować w radiu, telewizji i na koncertach. Była regularnie odtwarzana na antenach, zdobywała uznanie krytyków, a przede wszystkim – poruszała publiczność, która znajdowała w niej emocje bliskie własnym przeżyciom. Album, skład i nagrania „Zawsze tam, gdzie ty” powstała w czasie nagrań do albumu „Zawsze tam, gdzie Ty”, który ukazał się pod szyldem Lady Pank w 1990 roku. W nagraniach wzięli udział oprócz Borysewicza i Panasewicza także Piotr Urbankiewicz (bas) oraz Kostek Joriadis (klawisze). Płyta była nagrywana w legendarnym Studio S-4 w Warszawie, a nad całością czuwał producent Rafał Paczkowski. Był to zarazem ostatni album Lady Pank przed zawieszeniem działalności w 1991 roku, co sprawiło, że piosenka miała wyjątkowe znaczenie jako pewnego rodzaju artystyczne pożegnanie z fanami. Dziedzictwo i co dziś? Ballada wyróżniała się w dorobku Lady Pank – dotąd znani z energetycznych numerów rockowych, tu zaprezentowali się z zupełnie innej, bardziej lirycznej strony. To uczyniło z „Zawsze tam, gdzie ty” piosenkę ponadczasową, która przetrwała próbę lat i nie straciła na aktualności. Utwór na stałe wpisał się w kanon polskiej muzyki rozrywkowej. Wciąż jest wykonywany na koncertach Lady Pank, zarówno w wersji klasycznej, jak i z nowymi aranżacjami. Doczekał się licznych coverów artystów starszego, jak i młodszego pokolenia. W 2024 i 2025 roku ballada była wielokrotnie wykorzystywana podczas dużych wydarzeń muzycznych, takich jak Sylwestrowa Moc Przebojów czy koncerty wspomnień w TVP i Polsacie. Nadal obecna w radiach, na playlistach streamingowych i w świadomości fanów – „Zawsze tam, gdzie ty” pozostaje jednym z największych przebojów Lady Pank, który niezmiennie porusza serca kolejnych pokoleń. SPRAWDŹ TEŻ: Nieplanowany hit PRL-u. Jak kawiarniana sprzeczka dała początek legendzie? Wielbiciele Osieckiej będą w szoku
To jedno brzmienie doprowadziło tłumy do łez. Kultowy zespół na sentymentalnym szlaku
Rojek powraca na wielką scenę i po latach wykonuje niezapomniane utwory Myslovitz. Towarzyszy mu w tym, jeden z najpopularniejszych polskich muzyków młodego pokolenia – Dawid Podsiadło. Oto wszystko, co musisz wiedzieć o festiwalu ZORZA.
Kiedy Dawid Podsiadło ogłosił, że tworzy swój własny festiwal, nikt nie spodziewał się, że ZORZA tak szybko stanie się jednym z najważniejszych wydarzeń muzycznych w kraju. To nie tylko scena i koncerty – to ruch kulturowy, który łączy pokolenia, style i emocje. W ramach ZORZY publiczność doświadcza czegoś znacznie większego niż seria występów – to wspólnota tworzona przez artystów i fanów, której kulminacyjnym momentem był niezapomniany koncert Podsiadło i Artura Rojka w Warszawie. ZORZA – debiutancki projekt Dawida Podsiadło Dawid Podsiadło, jeden z najpopularniejszych rodzimych muzyków, w minionym roku zorganizował, bijącą rekordy zainteresowania, trasę koncertową, zapełniając siedmiokrotnie 4 największe stadiony w kraju. Wydawać by się mogło, że w Polsce osiągnął już wszystko, jednak nic bardziej mylnego. Artysta ponownie podbił stawkę i z początkiem 2025 roku, ogłosił nowy projekt – ZORZA. ZORZA to autorski projekt Podsiadło, noszący miano ogólnopolskiego festiwalu muzycznego. Jego założeniem jest rewolucja w myśleniu o tego typu wydarzeniach, wobec zrzeszania największych nazwisk branży na jednej scenie. Ale to nie wszystko, jak wspomina sam gospodarz imprezy: „Chcemy być czymś więcej niż festiwalem muzycznym. Już dziś społeczność, która towarzyszy nam od lat na koncertach – te kilkaset tysięcy ludzi – jest z nami tak naprawdę przez cały rok. Chcemy dać im nowe doświadczenie. A przede wszystkim – inspirować, udostępniać platformę i wspierać powstawanie nowych zjawisk w kulturze”. Plan ZORZY rozciąga się na dwa dni, z czego na każdy z nich, przypada różny line-up. Nowatorsko, festiwal wyruszy w trasę i tym samym, obejmie 6 największych miast w Polsce, stając się dostępnym dla fanów z całego kraju. Otwarcie imprezy przypadło na pierwszy weekend czerwca i odbyło się w Poznaniu, z kolei w dniach 27-28 rozgrzewał już teren wrocławskiego AWF’u W piątek i sobotę minionego weekendu, ZORZA odwiedziła stolicę, a my, nie możemy przestać myśleć o jednym, szczególnym występie. Ponad pokoleniami – występ Dawida Podsiadło i Rojka na ZORZY w Warszawie I choć atrakcji było wiele, a scen aż trzy, to dokładnie na ten koncert czekali wszyscy. W drugim dniu wydarzenia, 12 lipca, zamykając warszawski rozdział ZORZY, wystąpili Dawid Podsiadło i Artur Rojek, były frontman legendarnego zespołu Myslovitz. Panowie, nie po raz pierwszy stanęli ramię w ramię na jednej scenie. Na wspomnianej, stadionowej trasie koncertowej z 2024 roku, artyści wspólnie wykonywali „Długość dźwięku samotności”. Tym razem, rozszerzyli swój repertuar, i to o hity, których sam Rojek nie wykonywał od kiedy rozpoczął solową karierę. Jeszcze przed pierwszymi wydarzeniami ZORZY, współpracę skomentował Podsiadło, słowami: „Z ogromną przyjemnością będę wykonywał te kawałki na żywo, chociaż podejrzewam, że będą one tak głośno śpiewane, że ciężko będzie mnie usłyszeć. Bardzo się cieszę, że będę miał okazję przeżyć tę przygodę z Arturem Rojkiem. Wciąż nie mogę uwierzyć, że to się dzieje”. ZOBACZ TEŻ: Tego duetu chciałby świat rocka, ale ta szansa przepadła. Cugowski po latach ujawnia kulisy! View oEmbed on the source website O godzinie 22:40 nie było już kolejek do barów, a rozmowy jakby ucichły — uwaga wszystkich uczestników ZORZY zwróciła się w stronę głównej sceny. Gdy w blasku reflektorów pojawiły się dwie sylwetki, publiczność na moment wstrzymała oddech, a po niedługiej chwili, przetoczyła się fala entuzjazmu, która natychmiast rozgrzała tłum do czerwoności. Pierwszym wykonywanym utworem był emocjonalny „Alexander” z albumu „Miłość w czasach popkultury”, ale w trakcie występu nie zabrakło także „Scenariusza dla naszych sąsiadów” czy „Długości dźwięków samotności”, która zwieńczyła koncert. Występ Podsiadło i Rojka był sentymentalną podróżą dla wielu uczestników wydarzenia, którzy nie kryli wzruszenia. Nowa aranżacja hitów sprzed lat, wzbogacona o poruszający wokal gospodarza, pozwala nie tylko przypomnieć sobie lata świetności Myslovitz, ale także zaprezentować ten ikoniczny repertuar młodszej widowni. View oEmbed on the source website Pozostałe występy odbywające się w ramach festiwalu ZORZA Line-up festiwalu jest ten sam w każdym z miast, a zaproszeni do współpracy artyści występują na trzech scenach, z czego wyróżnić można: scenę główną – to na niej występują największe gwiazdy, scenę Audioriver T-Mobile – o nieco mocniejszych brzmieniach oraz scenę FNOM - zrzeszającą mniejszych artystów. ZORZA, z założenia, łączy to czego nikt nie próbował nigdy zestawić obok siebie, tym samym staje się unikatową okazją do usłyszenia wyjątkowych repertuarów i niespodziewanych kolaboracji. Poza doskonałym duetem Podsiadło i Rojka, w trakcie festiwalu występują również: Paulina Przybysz wykonująca utwory Bajmu, Kortez powracający z „Bumerangiem”, a także, promujący swój najnowszy album „tylko haj.”, Kaśka Sochacka z Dawidem Podsiadło. Hip-hopowe brzmienia zapewnia Fisz Emade z Sokołem oraz najmłodsi przedstawiciele gatunku, bracia Kacperczyk i Kukon. Natomiast, na mniejszych scenach podziwiać można występy m.in. Catz’n’Dogs, Bassa Astrala, Flirtini czy Rosalie. Kolejne wydarzenia festiwalu ZORZA Jeżeli zdążyliście pożałować, że nie mogliście uczestniczyć w tym unikatowym wydarzeniu, to nic straconego. Organizatorzy festiwalu są dokładnie na półmetku trasy, a przed nimi zostały jeszcze 3 miasta, w kolejności są to: Kraków, Gdańsk i Katowice. Impreza cieszy się nie słabnącą popularnością, ale z tego co nam wiadomo, bilety wciąż są dostępne. Więcej informacji znajdziecie na oficjalnej stronie festiwalu ZORZA, natomiast wejściówki zapewnia witryna ebilet. TYLKO NA VIVA.PL: Przełomowa decyzja Sary James! Rezygnuje ze swojego największego hitu, nigdy już go nie zaśpiewa
To collabo przejdzie do historii. Muniek i Zalewski roznieśli scenę hitem lat 90.
To miał być koncert jak każdy inny, ale gdy Krzysztof Zalewski i Muniek Staszczyk weszli razem na scenę – czas stanął w miejscu. „Potrzebuję wczoraj” zabrzmiało mocniej niż kiedykolwiek, rozpalając tłum i internetowy żywioł. Męskie Granie 2025 zachwyca już od pierwszego akordu.
Zagrzmiało jak w rockowym wehikule czasu! Krzysztof Zalewski i Muniek Staszczyk dali wspólnie czadu na scenie Męskiego Grania 2025, przenosząc publiczność do roku 1994. Ich wspólna wersja legendarnego hitu „Potrzebuję wczoraj” rozpaliła tłum do czerwoności i wywołała burzę entuzjazmu w sieci. Co wydarzyło się na scenie Męskiego Grania w Żywcu i Poznaniu? Męskie Granie to celebracja dźwięków, emocji i twórczej odwagi, która od 2010 roku definiuje brzmienie lata. Na scenie pojawiają się ikony, klasyka i nowoczesność, rockowy pazur i elektroniczne echa. Ale tym razem fani mogą liczyć na coś więcej niż tylko koncerty. Organizatorzy przygotowali dla publiczności prawdziwą muzyczną galę niespodzianek. Trasa Męskie Granie 2025 ruszyła z impetem pod koniec czerwca w malowniczym Żywcu. Kilka dni temu karawana dźwięku dotarła do Poznania – miasta, które już w miniony weekend stało się kolejnym przystankiem tej niezwykłej podróży przez serce polskiej muzyki. To jednak dopiero początek! Męskie Granie odwiedzi jeszcze Gdańsk, Szczecin, Wrocław, Kraków i Warszawę – razem siedem miast, w których na fanów czekają aż dwa dni pełne muzyki, niespodzianek i koncertowej magii. Każdy z wieczorów to osobna opowieść – z własnym klimatem, rytmem i gwiazdorską obsadą. Czytaj też: To był wielki hit lat 70. Miał powstać przez zdradę. Prawda o najgłośniejszym przeboju The Rolling Stones zaskakuje I to podczas pierwszego przystanku trasy Męskiego Grania w Żywcu doszło do wyjątkowego spotkania. Drugiego dnia koncertów na scenie pojawili się Zalewski i T.Love, a w ich interpretacji „Potrzebuję wczoraj” porwało tysiące fanów. Chwilę później podobny spektakl miał miejsce w Poznaniu. Ci, którzy nie mogli być na miejscu, szybko nadrobili zaległości – nagranie występu błyskawicznie trafiło do sieci i zaczęło krążyć po mediach społecznościowych jak wirus dobrej muzyki. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/07/pap202507112OQ-571be36.jpg" width="6000" height="4000" alt="Poznań, 12.07.2025. Na zdjęciu z 11 bm. Krzysztof Zalewski podczas koncertu w ramach trasy Męskie Granie 2025 w Parku Cytadela w Poznaniu." title="Poznań, 12.07.2025. Na zdjęciu z 11 bm. Krzysztof Zalewski podczas koncertu w ramach trasy Męskie Granie 2025 w Parku Cytadela w Poznaniu." /> <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/07/pap202507112OK-b4669d4.jpg" width="6000" height="4000" alt="Poznań, 12.07.2025. Na zdjęciu z 11 bm. Muniek Staszczyk i Krzysztof Zalewski podczas koncertu w ramach trasy Męskie Granie 2025 w Parku Cytadela w Poznaniu." title="Poznań, 12.07.2025. Na zdjęciu z 11 bm. Muniek Staszczyk i Krzysztof Zalewski podczas koncertu w ramach trasy Męskie Granie 2025 w Parku Cytadela w Poznaniu." /> Zalewski i Muniek Staszczyk – siła muzycznej współpracy na Męskim Graniu To nie był zwykły duet – to była eksplozja dwóch światów. Krzysztof Zalewski, współczesny głos alternatywy i Muniek Staszczyk, żywa legenda polskiego rocka, stworzyli coś, co publiczność długo będzie wspominać. „Potrzebuję wczoraj” w ich wykonaniu nabrało nowej mocy – stare riffy połączyły się z nowoczesnym zacięciem, a emocje na scenie sięgnęły zenitu. To właśnie dla takich momentów Męskie Granie stało się ikoną polskiej sceny koncertowej. Utwór „Potrzebuję wczoraj” to klasyka z repertuaru T.Love, pierwotnie wydany w 1994 roku na albumie „Prymityw”. Dziś, trzy dekady później, numer ten znów rozbrzmiał na pełnej mocy, niosąc ze sobą emocje sprzed lat i nową, koncertową energię. To nie tylko piosenka – to hymn dla tych, którzy tęsknią za przeszłością, ale żyją teraźniejszością. Czytaj także: Legendarny polski zespół ocalił koncert Stonesów przed katastrofą. Jagger błagał ich o jedno <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/07/pap202507112OH-d3cdc42.jpg" width="6000" height="4000" alt="Poznań, 12.07.2025. Na zdjęciu z 11 bm. Muniek Staszczyk i Krzysztof Zalewski podczas koncertu w ramach trasy Męskie Granie 2025 w Parku Cytadela w Poznaniu." title="Poznań, 12.07.2025. Na zdjęciu z 11 bm. Muniek Staszczyk i Krzysztof Zalewski podczas koncertu w ramach trasy Męskie Granie 2025 w Parku Cytadela w Poznaniu." /> Wrażenia fanów i publiczności – reakcje w sieci Internet zalała fala komentarzy i udostępnień, a nagranie z koncertu zebrało wiele pozytywnych opinii. Widzowie zachwycali się tym, jak naturalnie i energetycznie Zalewski i Muniek oddali ducha utworu. Nie było cienia wątpliwości – ta wersja „Potrzebuję wczoraj” na długo zapadnie w pamięci fanów Męskiego Grania. „Tak potrzebujemy "wczorajszego" starego dobrego grania”, „I to jest Męskie Granie za jakim człowiek tęskni”, „W końcu Męskie Granie jak się patrzy! Jeden z lepszych collabo ostatnich lat”, „Słucham na okrągło, współpraca roku! K. Zalewski to dla mnie, od lat, muzyczny numer 1”, „Krzysiu czego się nie dotkniesz to magia”, tak reagowali fani. Znaczenie kolaboracji dla kultury koncertowej 2025 W świecie muzyki, gdzie łatwo popaść w powtarzalność, duet Zalewskiego i T.Love przypomina, że prawdziwe emocje nie mają terminu ważności. To spotkanie pokoleń – rockowej ikony lat 90. i współczesnego artysty sceny alternatywnej – dało nowy impuls do twórczych fuzji. Kolaboracja na Męskim Graniu 2025 pokazała, że koncert to nie tylko muzyka, to także historia, wspomnienie i dialog między epokami. A wszystko to w rytmie „Potrzebuję wczoraj”. Źródło: Męskie Granie, Radiozłoteprzeboje View oEmbed on the source website <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/07/pap202507112OI-4067554.jpg" width="6000" height="4000" alt="Poznań, 12.07.2025. Na zdjęciu z 11 bm. Muniek Staszczyk i Krzysztof Zalewski podczas koncertu w ramach trasy Męskie Granie 2025 w Parku Cytadela w Poznaniu" title="Poznań, 12.07.2025. Na zdjęciu z 11 bm. Muniek Staszczyk i Krzysztof Zalewski podczas koncertu w ramach trasy Męskie Granie 2025 w Parku Cytadela w Poznaniu" />
Ten hymn kobiet po rozstaniu ma swoją tajemnicę. Cerekwicka zdradziła ją po 18 latach
"Na kolana" to jeden z największych przebojów Kasi Cerekwickiej, który w 2006 roku podbił listy przebojów i serca słuchaczy. Piosenka opowiada o sile kobiety i jej drodze do odzyskania siebie po trudnym rozstaniu. Poznaj historię powstania tego utworu, jego znaczenie oraz ciekawostki z nim związane.
Wydana w 2006 roku piosenka "Na kolana" promowała album "Feniks" i szybko stała się hymnem kobiet odzyskujących swoją siłę po bolesnych doświadczeniach miłosnych. Autorka tekstu, Kasia Cerekwicka, czerpała inspirację z własnych przeżyć, co nadało utworowi autentyczności i głębi emocjonalnej. Piosenka zdobyła uznanie zarówno słuchaczy, jak i krytyków, stając się jednym z najważniejszych utworów w karierze artystki. Kulisy powstania hitu "Na kolana" „Na kolana” powstało w wyjątkowo emocjonalnym momencie życia Kasi Cerekwickiej. Artystka nie spodziewała się, że piosenka stanie się swoistym hymnem wszystkich kobiet po rozstaniu. "Nie chciałam, żeby to była piosenka wywołująca w nas jakieś uczucia nienawiści, negatywne. Ma dawać, nie tylko kobietom, ale wszystkim, takiego powera, żeby stawiać granice, zawalczyć o siebie" — mówiła w rozmowie z Anną Lewandowską-Kitulek w "Pytaniu na Śniadanie". Jak sama przyznała, tekst nie jest „tylko o tym, jacy faceci są źli”, lecz o odnalezieniu siły po rozpadzie miłości. Utwór napisała sama Cerekwicka, a muzykę stworzył producent i kompozytor Piotr Siejka. Proces twórczy przebiegał bardzo intuicyjnie – emocje przelały się w słowa i dźwięki niemal automatycznie. Sukces i odbiór piosenki Kasi Cerekwickiej Piosenka szybko zdobyła uznanie zarówno fanów, jak i krytyków muzycznych. Jej siła tkwiła w szczerości przekazu i emocjonalnej intensywności. "Na kolana" dotarło do czołówki list przebojów, w tym RMF FM i Radiowej Trójki. Słuchaczki odnajdywały w niej własne historie – o złamanym sercu, ale też o sile, jaka z tego bólu się wyłania. ZOBACZ TEŻ: Uczynił ten przebój nieśmiertelnym. Tytułowa Jolka tego hymnu lat 80. istniała naprawdę View oEmbed on the source website Kasia Cerekwicka wykonała "Na kolana" podczas wielu prestiżowych wydarzeń, m.in. Sopot Festival i KFPP w Opolu. Piosenka otrzymała nagrodę Superjedynki w kategorii „Przebój roku”. Utwór był też jednym z największych sukcesów radiowych 2006 roku. „Na kolana” zdefiniowało wizerunek Kasi Cerekwickiej jako artystki dojrzałej emocjonalnie, świadomej siebie i autentycznej. Dzięki temu utworowi wokalistka zyskała ogromną popularność i została zapamiętana jako głos pokolenia kobiet, które przeszły przez ból i wyszły z niego silniejsze. Ciekawostki związane z piosenką "Na kolana" Mało kto pamięta, że „Na kolana” brało udział w polskich preselekcjach do Eurowizji w 2006 roku. Ostatecznie piosenka nie została wybrana jako reprezentant Polski, ale występ w konkursie przyniósł jej dodatkową rozpoznawalność. Choć utwór ma już 18 lat, w ostatnich latach przeżywa renesans w mediach społecznościowych. Fragmenty piosenki wykorzystywane są w TikTokowych filmikach, często w kontekście siły kobiet i empowermentu. Dzięki temu „Na kolana” trafia do nowego pokolenia słuchaczy. TYLKO NA VIVA.PL: Ujawnia kulisy i przerywa milczenie. To dlatego Sara James nie pojechała na Eurowizję 2025. Mówi o presji
Był hitem końca PRLu. Mało kto wie, że mógł w ogóle się nie ukazać. Oto nieznana historia
„Aleja gwiazd” Zdzisławy Sośnickiej to jeden z największych przebojów lat 80., który niemal nie trafił do radia. Poznaj historię piosenki, która zyskała status kultowej.
W 1987 r. Zdzisława Sośnicka nagrała utwór, który miał stać się jej największym przebojem. Jednak droga „Alei gwiazd” na szczyty list przebojów nie była łatwa – początkowo piosenka została odrzucona przez redakcję radiową jako „niereprezentatywna”. Dopiero determinacja artystki i sukces w telewizyjnym konkursie sprawiły, że utwór zyskał popularność. Kulisy powstania „Alei gwiazd” Historia piosenki zaczęła się od kompozytora Romualda Lipki – kluczowej postaci w świecie polskiego popu. Tekst napisał Marek Dutkiewicz, znany z wielu radiowych hitów. Zdzisława Sośnicka podjęła się interpretacji i nadała mu wyjątkowego charakteru. Trójka artystów stworzyła coś ponadczasowego. Sośnicka, znana z mocnego, dramatycznego głosu, nadała utworowi emocjonalną głębię, której inne wokalistki mogłyby nie osiągnąć. Tekst „Alei gwiazd” był inspirowany samotnością i refleksją nad przemijaniem – tematami, które w drugiej połowie lat 80. rezonowały z publicznością. Piosenka nie jest prostym love songiem. To ballada o straconych marzeniach, mijającym czasie, o tym, co zostaje po wielkich chwilach. Jej metaforyczna warstwa przywodzi na myśl nie tylko gwiazdy estrady, ale też ulotność sławy, życia, pamięci. Nic dziwnego, że po latach utwór zyskał miano „polskiego klasyka”. Droga na szczyt: od odrzucenia do hitu „Aleja gwiazd” nie miała łatwego startu. Redakcja Polskiego Radia początkowo uznała, że piosenka „nie nadaje się do emisji” – miała być zbyt melancholijna, zbyt trudna, mało przebojowa. Sośnicka nie poddała się – wiedziała, że utwór ma potencjał. Odrzucenie przez radio było ciosem, ale nie końcem drogi. Piosenka została zgłoszona do telewizyjnego konkursu „Premiery” na festiwalu w Opolu w 1987 r. Tam wywołała poruszenie i... podział opinii. Jedni byli zachwyceni głębią i wykonaniem, inni nie rozumieli fenomenu. ZOBACZ TEŻ: Zakazany hymn PRLu był wielkim hitem lat 70. Nie spodziewasz się, o jaką piosenkę chodzi View oEmbed on the source website Publiczność zdecydowała. Sośnicka zdobyła nagrodę, a piosenka rozpoczęła triumfalny marsz po polskich domach. Wkrótce „Aleja gwiazd” rozbrzmiewała w każdym radiu, na prywatkach, w telewizji. Do dziś trudno sobie wyobrazić muzyczną panoramę lat 80. bez tego utworu. Dziedzictwo „Alei gwiazd” Dziś, po niemal czterech dekadach od premiery, „Aleja gwiazd” pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów w historii polskiej muzyki rozrywkowej. Dla Zdzisławy Sośnickiej był to przełom. Choć miała już na koncie liczne sukcesy, to właśnie ten utwór zapewnił jej status ikony. Stała się symbolem klasy i artystycznej odwagi, a „Aleja gwiazd” – jej wizytówką. Nie bez powodu utwór doczekał się licznych coverów i nawiązań – zarówno w polskich, jak i zagranicznych mediach. Dziś słuchają go nowe pokolenia, a zagraniczni słuchacze porównują go do twórczości Whitney Houston czy Barbry Streisand. To najlepszy dowód, że prawdziwa sztuka nie zna granic czasu. SPRAWDŹ TEŻ: Nieplanowany hit PRL-u. Jak kawiarniana sprzeczka dała początek legendzie? Wielbiciele Osieckiej będą w szoku
Nieplanowany hit PRL-u. Jak kawiarniana sprzeczka dała początek legendzie? Wielbiciele Osieckiej będą w szoku
Czasem największe przeboje rodzą się zupełnie niespodziewanie… Historia jednej z najbardziej rozpoznawalnych piosenek w historii polskiej muzyki zaczęła się od przypadkowej rozmowy i jednego żartu. Co wydarzyło się dalej? Tego nie da się przewidzieć…
Niektóre przeboje rodzą się z wieloletniego planowania, inne — z przypadkowego żartu. Taka właśnie jest historia kultowego utworu „Czy te oczy mogą kłamać”, który do dziś budzi emocje. Napisany przez Agnieszkę Osiecką i skomponowany przez Jana Pietrzaka w 1965 roku, stał się nie tylko muzyczną perłą PRL-u, ale też fenomenem, który do dziś inspiruje kolejne pokolenia artystów. „Czy te oczy mogą kłamać”. Piosenka zrodzona z żartu Nie uwierzycie, ale pomysł na jeden z najbardziej rozpoznawalnych tekstów polskiej muzyki powstał… podczas luźnej rozmowy w kawiarni! W latach 60. artyści często spotykali się w warszawskiej „Antycznej”, by wymieniać się pomysłami i rozmawiać o sztuce. To właśnie tam, podczas jednej z rozmów, Osiecka i Pietrzak wpadli na pomysł piosenki. Gdy dyskusja przybrała nieco ostrzejszy ton, Pietrzak — by rozładować napięcie — zrobił lekkiego zeza i rzucił: „Popatrz, czy te oczy mogą kłamać?”. Dla Osieckiej to był strzał w dziesiątkę. „To jest świetny pomysł na piosenkę. Ja ci go napiszę!” — miała odpowiedzieć. I tak się stało. Po dwóch dniach gotowy tekst był w rękach Pietrzaka. CZYTAJ TEŻ: Dziś zna ją każdy Polak. Mało kto wie, że ten hit PRLu powstał dla żartu Geneza powstania piosenki „Czy te oczy mogą kłamać” Utwór zdobył serca słuchaczy, a jego fragment „A gdy się zejdą raz i drugi kobieta z przeszłością, mężczyzna po przejściach” stał się niemalże kultowy. Początkowo Pietrzak planował przekazać piosenkę innemu artyście, ale ostatecznie postanowił sam ją wykonać. Popularność piosenki rosła błyskawicznie. W pamięci fanów zapisały się niezapomniane wykonania Krystyny Sienkiewicz i Bogdana Łazuki w Teatrze Syrena. W kolejnych latach utwór interpretowali także: zespół „Raz, dwa, trzy”, a także duety: Biedrzyńska-Zamachowski, Steczkowska-Domogarow oraz Zamachowski-Machalica. Każdy z artystów nadał tekstowi Osieckiej nowy wymiar. Spontaniczny przebój, który przeszedł do historii Choć powstał spontanicznie, „Czy te oczy mogą kłamać” szybko trafił do kanonu polskiej muzyki. Dziś trudno wyobrazić sobie scenę bez tego poruszającego, pełnego emocji utworu. To kolejny dowód na to, że największe dzieła często rodzą się w najmniej spodziewanych okolicznościach. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ten hit lat 90. był hymnem miłości. Co dziś robią wykonawcy? O nim głośno, o niej cicho... Źródło: Pomponik.pl.
To miał być list miłosny, a stał się hymnem pokolenia PRL-u. Kulisy tego hitu zaskakują
Piosenka „Kocham cię, kochanie moje” to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów zespołu Maanam. Choć tekst powstał jako osobisty list miłosny Kory, szybko stał się hymnem miłości dla całego pokolenia. Komu wokalistka zadedykowała te poruszające słowa?
Wydana w kwietniu 1983 roku piosenka „Kocham cię, kochanie moje” szybko zdobyła serca słuchaczy, stając się jednym z największych przebojów Maanamu. Przez 21 tygodni utrzymywała się na pierwszym miejscu Listy Przebojów Programu Trzeciego, a jej słowa – pozornie proste, lecz niezwykle emocjonalne – przeszły do historii polskiej muzyki rozrywkowej. Utwór miał być listem miłosnym – intymnym, osobistym, dedykowanym jednej osobie. Ale los chciał inaczej – piosenka stała się publicznym wyznaniem uczuć całego pokolenia. Kulisy powstania „Kocham cię, kochanie moje” Choć wielu słuchaczy do dziś utożsamia ten utwór z uniwersalnym wyrazem miłości, jego początki były zgoła inne – to historia bardzo osobista. Tekst piosenki został napisany przez Korę Jackowską. Wokalistka była wówczas związana z jedną osobą – Markiem Jackowskim, liderem zespołu i jej ówczesnym mężem. Jako małżeństwo spędzili 13 lat. Choć ich związek przechodził burzliwy okres, tekst powstał z potrzeby serca. Kora napisała słowa jako list – szczery, bezpretensjonalny, pełen miłości, nadziei i tęsknoty, a Marek Jackowski skomponował muzykę. Tak narodziła się jedna z najbardziej znanych ballad polskiej muzyki lat 80. Piosenka szybko zaczęła żyć własnym życiem. Późniejsze interpretacje przypisywały piosenkę różnym postaciom z życia Kory. Istnieje teoria, że osobą, do której wokalistka zwracała się czule "kochanie moje", mógł być także Kamil Sipowicz, którego poznała będąc jeszcze w związku z Jackowskim. ZOBACZ TEŻ: W trakcie tej piosenki wszyscy płaczą. Hit z lat 60. rozdziera serca od pokoleń. Ta piosenka to modlitwa, której nie umiemy wypowiedzieć na głos Sukces i wpływ piosenki na polską muzykę W realiach PRL-u „Kocham cię, kochanie moje” była czymś więcej niż tylko przebojem – była rodzajem manifestu. W czasach, gdy uczucia wyrażało się ostrożnie i często przez aluzje, ta piosenka uderzała prostotą i siłą przekazu. Ludzie zakochani nucili ją swoim partnerom, puszczano ją na weselach, a nawet... w radiowęzłach szkolnych. Stała się symbolem emocjonalnej szczerości i jedności pokolenia. Piosenka do dziś pojawia się na listach przebojów wszech czasów i jest chętnie interpretowana przez młodych artystów. Tekst nie traci na aktualności – pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych i cytowanych w polskiej muzyce. Dla wielu to „polski odpowiednik” światowych ballad miłosnych. „Kocham cię, kochanie moje” w kontekście twórczości Kory Choć Kora napisała wiele przebojów, „Kocham cię, kochanie moje” wyróżnia się szczególnym ładunkiem emocjonalnym. To nie tylko hit – to część biografii artystki. Piosenka stała się jej znakiem rozpoznawczym, niemal hymnem – zarówno na koncertach Maanamu, jak i podczas solowych występów. Włączała ją do repertuaru przez całe życie. Kora nigdy nie ukrywała, że inspiracją dla jej twórczości były jej własne przeżycia – miłości, rozstania, walka o wolność. „Kocham cię, kochanie moje” to esencja tej filozofii – prosty tekst, który niesie uniwersalne emocje. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Dziś zna ją każdy Polak. Mało kto wie, że ten hit PRLu powstał dla żartu View oEmbed on the source website
Ten hit lat 90. był hymnem miłości. Co dziś robią wykonawcy? O nim głośno, o niej cicho...
Piosenka "Za to, że żyję" w wykonaniu Lory Szafran i Mietka Szcześniaka stała się hymnem miłości lat 90. Poznaj historię tego kultowego duetu i dowiedz się, co dziś robią artyści.
W latach 90. duet Lora Szafran i Mietek Szcześniak oczarował publiczność utworem "Za to, że żyję", który stał się symbolem miłości i nadziei. Ich wspólne występy były pełne emocji i harmonii, a piosenka do dziś porusza serca słuchaczy. Choć oboje reprezentowali odmienne style, ich muzyczna wrażliwość zgrała się perfekcyjnie, dając początek jednej z najbardziej pamiętnych kooperacji w historii polskiej muzyki. Początki współpracy Lory Szafran i Mietka Szcześniaka Lora Szafran, uznawana za jedną z najwybitniejszych polskich wokalistek jazzowych, i Mietek Szcześniak, mistrz muzyki soul i pop, po raz pierwszy zetknęli się zawodowo w pierwszej połowie lat 90. Choć każde z nich miało już ugruntowaną pozycję na rynku muzycznym, to właśnie ich współpraca pokazała, jak potężne emocje potrafi wywołać artystyczne spotkanie dwóch charyzmatycznych osobowości. Ich duet rozpoczął się od wspólnej interpretacji utworu "Za to, że żyję", skomponowanego przez Grzegorza Czaję z tekstem Justyny Holm. Piosenka powstała z potrzeby opowiedzenia o wdzięczności za życie i miłość, które nie zawsze są dane na zawsze, ale zawsze warto je pielęgnować. Wspólne występy i nagrania duetu Po sukcesie "Za to, że żyję" artyści pojawiali się wspólnie na scenie podczas różnych koncertów i festiwali, m.in. na Festiwalu w Opolu. Mimo że nie wydali wspólnego albumu, często występowali razem w koncertach tematycznych, dzięki czemu w sieci zostały nagrania ich wspólnych występów telewizyjnych w programach muzycznych. View oEmbed on the source website Ich głosy – ciepły, głęboki głos Mietka i aksamitny, jazzowy sopran Lory – uzupełniały się w wyjątkowy sposób. Chemia sceniczna między nimi była autentyczna i emocjonalnie prawdziwa, dzięki czemu każdy ich wspólny występ niósł wartość nie tylko artystyczną, ale i duchową. ZOBACZ TEŻ: Dziś zna ją każdy Polak. Mało kto wie, że ten hit PRLu powstał dla żartu "Za to, że żyję" – hymn miłości lat 90. Nie jest przesadą stwierdzenie, że "Za to, że żyję" stało się hymnem pokolenia. Utwór poruszał temat wdzięczności za obecność drugiej osoby, za chwilę bliskości, za codzienność pełną wzruszeń. W czasach transformacji ustrojowej, kiedy wiele osób poszukiwało emocjonalnej kotwicy, piosenka ta trafiła prosto w serce społeczeństwa. Utwór był często grany w rozgłośniach radiowych, prezentowany w telewizji i do dziś cieszy się ogromną popularnością wśród fanów muzyki lat 90. Nagranie doczekało się licznych coverów i nadal pojawia się na listach "najpiękniejszych polskich duetów wszech czasów". Co dziś robią Lora Szafran i Mietek Szcześniak? Mimo że Mietek Szcześniak wciąż pozostaje obecny w mediach, to jego obecność sceniczna jest bardziej selektywna niż kiedyś. Artysta wyprowadził się z Warszawy i zamieszkał na wsi, gdzie tworzy nowe projekty z dala od zgiełku show-biznesu. Podczas 62. Festiwalu w Opolu zaśpiewał w duecie z Edytą Górniak jedną z najbardziej kultowych utworów — Dumkę na dwa serca. Lora Szafran natomiast w ostatnich latach skupiła się na występach klubowych i projektach jazzowych, rzadziej pojawiając się w mediach. Jej koncerty mają intymny charakter, a publiczność wciąż docenia jej technikę wokalną i interpretacyjną klasę. Szafran współpracuje również z młodymi muzykami i bierze udział w wydarzeniach poświęconych pamięci wielkich twórców polskiej sceny jazzowej. Choć dziś rzadko można zobaczyć ich razem na scenie, dziedzictwo ich wspólnej pracy wciąż żyje – w emocjach, które wzbudzają ich piosenki, i w pamięci tych, którzy dorastali przy dźwiękach "Za to, że żyję". SPRAWDŹ TEŻ: Tego duetu chciałby świat rocka, ale ta szansa przepadła. Cugowski po latach ujawnia kulisy!
Dziś zna ją każdy Polak. Mało kto wie, że ten hit PRLu powstał dla żartu
„Śpiewać każdy może” to piosenka, która zrodziła się z żartu, a stała się symbolem odwagi i autoironii. Poznaj historię jej powstania i wpływ na polską kulturę muzyczną.
W 1977 r. podczas Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu Jerzy Stuhr zaprezentował utwór, który miał być jednorazowym występem kabaretowym. Ku zaskoczeniu wszystkich, piosenka zdobyła ogromną popularność i na stałe wpisała się w kanon polskiej muzyki rozrywkowej. Kulisy powstania „Śpiewać każdy może” Pomysł na piosenkę narodził się w nietypowych okolicznościach. Za tekst odpowiadał słynny satyryk Jonasz Kofta, a muzykę skomponował Stanisław Syrewicz. To spotkanie twórczych osobowości zaowocowało utworem, który od początku miał bawić, ale też intrygować. Pierwotna wersja tekstu została podobno zapisana na serwetce w pokoju hotelowym. Piosenka była pastiszem – parodią typowego festiwalowego występu, a jednocześnie głosem artystów, którzy chcieli pokazać, że nie liczy się tylko warsztat, ale także autentyczność i przekaz. Jerzy Stuhr, który zapragnął coś zaśpiewać lub zadeklamować podczas festiwalu w Opolu, idealnie oddał ducha tej autoironii. ZOBACZ TEŻ: Ten hit PRLu powstał przez zakład dwóch wielkich twórców. Mało kto wie, że był owocem silnego uporu Premiera na Festiwalu w Opolu 1977 Publiczność była zaskoczona. W pierwszej chwili wielu uznało występ za żart, ale entuzjastyczne reakcje szybko przerodziły się w owacje na stojąco. Krytycy również byli podzieleni – jedni dostrzegli wartość artystyczną, inni widzieli w tym przejaw ironii wobec samego festiwalu. Nie zmienia to faktu, że „Śpiewać każdy może” błyskawicznie stała się sensacją. Dla Jerzego Stuhra był to krok poza dotychczasowe ramy aktorstwa. Chociaż znany był już wcześniej z ról teatralnych i filmowych, to właśnie występ w Opolu pokazał jego wszechstronność i dystans do siebie. Piosenka stała się jego znakiem rozpoznawczym i przez lata nieodłącznym elementem jego scenicznego wizerunku. Dziedzictwo piosenki "Śpiewać każdy może" w polskiej kulturze „Śpiewać każdy może” doczekała się wielu parafraz i odniesień w polskiej kulturze masowej. Często cytowana w mediach, używana jako motyw przewodni programów rozrywkowych, a także w kampaniach społecznych, stała się częścią kulturowego kanonu. Jerzy Stuhr zdołał też przemycić ten kultowy tekst do bajki "Shrek", w której przez lata podkładał głos postaci osła. W jednej ze scen padł cytat: "śpiewać każdy może, czasem lepiej, czasem gorzej", co momentalnie zostało wychwycone przez fanów artysty. Utwór doczekał się licznych coverów i reinterpretacji. Jednak żaden z nich nie zbliżył się do oryginalnej interpretacji Stuhra, która łączyła absurd z refleksją. To właśnie jego aktorski kunszt nadał piosence niepowtarzalny charakter. SPRAWDŹ TEŻ: Odszedł rok temu. Tak dziś wygląda grób aktora. Rodzina wprowadziła zmiany View oEmbed on the source website
Tego duetu chciałby świat rocka, ale ta szansa przepadła. Cugowski po latach ujawnia kulisy!
To mogło być muzyczne wydarzenie na skalę światową – Budka Suflera i Ozzy Osbourne w jednym projekcie. Krzysztof Cugowski wraca wspomnieniami do chwili, która mogła odmienić losy zespołu. Plany były ambitne, rozmowy zaawansowane, ale wszystko legło w gruzach.
Nie każdy wie, że Krzysztof Cugowski i Budka Suflera mieli szansę na współpracę z legendą heavy metalu, Ozzym Osbournem. Projekt zakładał nagranie dwóch utworów, jednak z różnych przyczyn nie doszedł do skutku. Jak sytuację wspomina sam wokalista, Krzysztof Cugowski? Kulisy planowanej współpracy Cugowskiego z Osbournem Kilka dni temu media głośno było ostatnim występie Ozzy’ego Osbourne’a. Na scenie pojawili się Black Sabbath, Metallica, Guns N’Roses czy Slayer. Dla fanów było to poruszające wydarzenie, domknęła się klamra historii światowego heavy metalu. Nie każdy wie, że jeden z najpopularniejszych polskich rockmenów mógł współpracować z legendarnym wokalistą. Dlaczego nigdy do tego nie doszło? Propozycja padła na początku XXI wieku, kiedy Budka Suflera przebywała w Los Angeles. Mieli na to wpływ – Piotr Metz, dziennikarz i Danny Blair, producent, dzięki któremu dotarto dotarł producenta Thoma Panunzio. „Panunzio otrzymał już wcześniej nasze płyty, więc z grubsza wiedział, czego się można spodziewać", opowiadał Tomasz Zeliszewski na łamach książki Budka Suflera – Memu miastu na do widzenia. Producent był również pod wrażeniem brzmienia utworu „Takie tango”. Jak ujawniono, to właśnie wtedy pojawiła się szansa na wyjątkową kolaborację z „Księciem Ciemności”. Projekt zakładał udział stworzenie dwóch duetów z Ozzym. Plan był prosty, ale elektryzujący: jeden utwór Budki Suflera – a faworytem był mocny, rockowy manifest „Memu miastu na do widzenia”. Drugi – z repertuaru samego Ozzy'ego. Czy padłoby na „Paranoid”, „Iron Mana”, czy może któryś z jego solowych przebojów? Tego jeszcze nie ustalono. Wszystko było możliwe. Czytaj też: Ten hit PRLu powstał przez zakład dwóch wielkich twórców. Mało kto wie, że był owocem silnego uporu Dlaczego projekt z Ozzym Osbournem nie został zrealizowany? Pomimo ogromnego potencjału i prestiżu, jaki niosłaby ze sobą współpraca z Osbournem, pomysł ostatecznie nie został zrealizowany. Wszystko miało się wydarzyć w Los Angeles, ale rzeczywistość napisała zupełnie inny scenariusz. Krótko po powrocie do Polski, Budka Suflera zakończyła współpracę z firmą, która dotąd odpowiadała za ich wydawnictwa. Zaledwie dwa tygodnie przed wyznaczoną datą sesji nagraniowej z Ozzym, zapadła decyzja – zrywają ustne ustalenia z producentem i rezygnują z wyjazdu do USA. Amerykanie zostali poinformowani, a niezwykły projekt łączący świat Black Sabbath i Budki Suflera przepadł bez śladu. Na zawsze. Jak wyznał perkusista - Tomasz Zeliszewski, sprawa została przegrana. To jedno wspomnienie wraca do członków grupy, jak cień, którego nie sposób się pozbyć. Choć od tamtych wydarzeń minęły lata, ciężar niewykorzystanej szansy wciąż na nich ciąży. Bo gdyby wtedy wszystko poszło zgodnie z planem, efekt tej współpracy mógłby podbić amerykański rynek. To miała być ich chwila. Ale życie potoczyło się inaczej. I tego, co mogło się wydarzyć, już nigdy się nie dowiedzą. Sprawdź też: Zostawił żonę dla innej, wyszedł z domu z jedną walizką. Później Krzysztof Cugowski przestrzegł synów przed jednym Krzysztof Cugowski o niewykorzystanej okazji i niedoszłym duecie z Ozzym Krzysztof Cugowski po latach w rozmowie z mediami wrócił wspomnieniami do wydarzeń sprzed lat. I jak przyznaje, był taki moment, kiedy wszystko wydawało się możliwe. Gdyby nie jeden zbieg okoliczności, wspólne nagranie z Ozzym Osbournem mogło się to naprawdę wydarzyć. Właśnie wtedy rodzina Osbourne’ów rozpoczęła udział w kultowym reality show, który z dnia na dzień uczynił ich jeszcze większymi gwiazdami. Gdy program się skończył, ich popularność eksplodowała, a rozmowy o współpracy stały się przeszłością. Marzenie rozpadło się, zanim zdążyło się ziścić. „Faktycznie był taki moment, że jadąc do Los Angeles nagrywać kilka piosenek na nową płytę, mieliśmy taki pomysł i gdyby nie to, że rodzina Osbourne'ów wzięła udział w popularnym show, to pewnie by się to odbyło. Niestety, te rozmowy były na krótko przed, a jak już skończyli ten reality show i ich notowania poszły poważnie w górę, to już nie było o czym mówić. Koniec tematu. […] Nie wykorzystaliśmy okazji, kiedy Ozzy wizerunkowo trochę dołował, a potem się odbił, poszybował wysoko i nie było o czym gadać ”, opowiada w rozmowie z Plejadą. Były wokalista Budki Suflera zwraca uwagę na fakt, że problemem były notowania Ozzy’ego. Nie uważa, że to zakończona współpraca z firmą wydawniczą przyczyniła się do zaprzepaszczenia tej szansy. „Notowania Ozzy’ego nagle wystrzeliły po show z jego udziałem. Stawki poszybowały i sprawa już była przegrana. […] Nic na to nie poradzimy. Ja bym może chciał jeszcze zaśpiewać z tym czy innym wokalistą, ale głównie ci ludzie są już po drugiej stronie. Nie ma co rozdzierać szat”, mówił. Źródło: Plejada
W trakcie tej piosenki wszyscy płaczą. Hit z lat 60. rozdziera serca od pokoleń. Ta piosenka to modlitwa, której nie umiemy wypowiedzieć na głos
Są piosenki, które nie przemijają nigdy. Jedna z nich od lat porusza serca słuchaczy, wzrusza do łez i staje się głosem naszych najgłębszych uczuć. Poznaj utwór, który stał się emocjonalnym symbolem relacji matki z dzieckiem.
„List do matki” Violetty Villas – absolutnie wyjątkowa kompozycja, która od dziesięcioleci towarzyszy Polakom w najbardziej wzruszających momentach. To nie tylko piosenka. To wyznanie. List. Modlitwa. „List do matki” Violetty Villas. Podczas tej piosenki wszyscy płaczą. Utwór z lat 60. w wykonaniu polskiej divy wyraża więcej niż tysiąc słów Utwór znany również jako „Do Ciebie, Mamo” to najpiękniejszy muzyczny hołd, jaki można złożyć matce. Powstał w latach 60. XX wieku specjalnie dla Violetty Villas – wybitnej artystki o niezwykłej wrażliwości. Muzykę skomponował Adam Skorupka, a słowa – pełne tęsknoty i dziecięcej miłości – napisali Stanisław Werner i Mirosław Łebkowski. Nie sposób powstrzymać łez, gdy słyszy się te słowa: Mamo, smutno tu i obco drzewa inne rosną i ciszy nikt nie zna tu… CZYTAJ TEŻ: Ten wielki włoski hit lat 80. zna każdy Polak. Mało brakowało, a śpiewałby go ktoś zupełnie inny Gdy Villas śpiewała, ludzie płakali – magia scenicznych emocji Ta melodia porusza do głębi. W 1966 roku trafiła na drugą płytę Villas zatytułowaną po prostu „Violetta Villas”. Potem pojawiła się także na albumie „Na pocieszenie serca i uniesienie ducha” z 2008 roku oraz na składance „Do Ciebie Mamo” z 2003 roku. Podczas koncertów artystka wykonywała „List do matki” z tak ogromnym zaangażowaniem emocjonalnym, że publiczność zalewała się łzami – razem z nią. Sama Villas mówiła o tym otwarcie: „Kiedy śpiewam, zapominam o całym świecie, jestem tylko z moimi uczuciami”. Wzruszający fragment do dziś wybrzmiewa z równą siłą, zmuszając do zatrzymania się i refleksji: „Widzę znów nasz dom ciebie mamo w nim wspominam stary klon ciemny i wysoki jak dym Mamo wołam twoje imię znowu jesteś przy mnie jak za dawnych lat [...]”. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ten hit PRLu powstał przez zakład dwóch wielkich twórców. Mało kto wie, że był owocem silnego uporu Prawdziwa historia powstania piosenki „List do matki” Kompozytor Adam Skorupka tak wspomina powstanie utworu: „To była moja pierwsza i jedyna piosenka skomponowana dla Violetty Villas. […] Violettcie piosenka od razu się spodobała i poprosiła, tylko abym dopisał wokalizę. Naturalnie zrobiłem to chętnie, bo pasowała ona i do piosenki, i do Violetty. Całość zaaranżował Leszek Bogdanowicz, podkład nagrała Radiowa Orkiestra pod dyrekcją Stefana Rachonia", mówił kompozytor. Całość została zaaranżowana przez Leszka Bogdanowicza, a podkład nagrała Radiowa Orkiestra pod dyrekcją Stefana Rachonia. Choć wersje tego utworu się różnią, emocje – niezmiennie – pozostają te same. Warto dodać, że to właśnie ten utwór znalazł się w prestiżowym zestawieniu „66 niezapomnianych piosenek”. Bo tego utworu nie da się zapomnieć. CZYTAJ TEŻ: Zagrał ostatni koncert na siedząco, tak pożegnał się z fanami. Córka nie kryje łez. Złożyła mu wyjątkowy hołd View oEmbed on the source website
Nie uwierzysz, jak powstała „Agnieszka…” zespołu Łzy i kogo naprawdę opisywała. To nie była fikcja
„Agnieszka już dawno tutaj nie mieszka” – śpiewał zespół Łzy, tworząc jeden z najbardziej rozpoznawalnych hitów lat 2000. Ale czy wiesz, że za tym utworem kryje się prawdziwa historia? I że jego tekst powstał… w środku nocy w zaledwie 5 minut? Sprawdź, kim była dziewczyna, która zainspirowała Adama Konkola do napisania piosenki, którą do dziś nuci cała Polska.
„Było ciepłe lato, choć czasem padało…” – trudno znaleźć kogoś, kto nie zna tego refrenu. Utwór „Agnieszka” zespołu Łzy to bez wątpienia jeden z największych hitów formacji. Ale czy kiedykolwiek zastanawialiście się, kim była tytułowa Agnieszka? Okazuje się, że inspiracją do napisania piosenki była prawdziwa, poruszająca historia młodzieńczej miłości! Tak powstawała kultowa piosenka zespołu Łzy. Kim jest tytułowa „Agnieszka”? Piosenka „Agnieszka” pojawiła się na drugim albumie zespołu Łzy – „W związku z samotnością”, wydanym w 2000 roku. Jednak sam utwór powstał dwa lata wcześniej i – jak zdradził autor tekstu, Adam Konkol – zaledwie w 5 minut. „Obudziłem się około godziny trzeciej, a w moich myślach brzmiały słowa refrenu tej piosenki. Od razu wziąłem kartkę i długopis i zapisałem je. Rano po przebudzeniu automatycznie dopisałem zwrotkę, całość trwała zaledwie 5 minut. Wielkie przeboje powstają bardzo szybko", wyjaśniał. Inspiracją była prawdziwa dziewczyna – Elżbieta – którą Konkol poznał mając 16 lat podczas wakacji w Wiśle. Spędzali ze sobą każdą wolną chwilę. Elżbieta, czyli „Agnieszka”, mieszkała w Skarżysku-Kamiennej. Wymieniali się listami, ale kontakt nagle się urwał. Mimo to muzyk jeszcze raz wrócił do Wisły z nadzieją, że spotka dziewczynę. Niestety, „w jego sercu Agnieszka już nie mieszkała”. „Agnieszka" mieszkała w Skarżysku-Kamiennej i zanim złożyliśmy wszystkie namioty i wróciliśmy do domu, udało mi się zdobyć jej numer telefonu i adres. Mieliśmy do siebie pisać listy", wspomniał. CZYTAJ TEŻ: To nie jest ta „Małgośka”, którą znasz. Fani nie dowierzają w to, co usłyszeli. Ależ zaskoczenie „Agnieszka” niemal nie trafiła do repertuaru zespołu Choć dziś trudno to sobie wyobrazić, Adam Konkol musiał długo przekonywać zespół, by nagrać ten utwór. Nie wszyscy wierzyli, że ma on potencjał na przebój. Czas pokazał, że się nie mylili. „Agnieszka” stała się nie tylko ogromnym hitem, który podbijał listy przebojów, jak kultowe „30 ton”, ale również hymnem całego pokolenia. Śpiewano ją wszędzie – na imprezach, w klubach karaoke, podczas wakacyjnych wyjazdów, a nawet za granicą. Mimo że od premiery minęły 23 lata, „Agnieszka” wciąż cieszy się niesłabnącą popularnością i porusza kolejne pokolenia. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ten hit Krawczyka nucą wszystkie pokolenia. Mało kto wie, że za jego tekst odpowiada inny uwielbiany wokalista
Ten hit Krawczyka nucą wszystkie pokolenia. Mało kto wie, że za jego tekst odpowiada inny uwielbiany wokalista
Nie wszystko jest takie, jak się wydaje! Jeden z największych przebojów Krzysztofa Krawczyka skrywa pewien sekret, który może zaskoczyć nawet najwierniejszych fanów artysty. Choć słowa utworu „Chciałem być” brzmią, jakby wyszły prosto z serca wokalisty, okazuje się, że... nie miały wiele wspólnego z jego prawdziwymi marzeniami.
W tym roku minęły już cztery lata od śmierci Krzysztofa Krawczyka – jednej z największych legend polskiej sceny muzycznej. Jego hity, takie jak „Bo jesteś ty”, „Parostatek”, „Trudno tak” czy właśnie „Chciałem być”, nie tracą na popularności i wciąż rozbrzmiewają w radiu i na koncertach. Choć wiele osób uważa, że tekst piosenki „Chciałem być” opowiada o dzieciństwie i młodzieńczych pragnieniach Krawczyka, prawda jest zupełnie inna. Słowa tego przeboju nie zostały napisane przez samego artystę. Ich autorem jest Maciej Maleńczuk, a muzykę skomponował Robert Gawliński. Piosenka z 2002 roku stała się hymnem młodego pokolenia Po raz pierwszy słuchacze usłyszeli „Chciałem być” w 2002 roku, kiedy to ukazała się płyta „Bo marzę i śnię”. Piosenka od razu zdobyła sympatię fanów, jednak prawdziwym przebojem stała się dopiero niemal dwie dekady później – pod koniec życia Krawczyka. Wówczas zaczęła być traktowana jako swoisty hymn młodego pokolenia. Artysta chętnie występował na juwenaliach w różnych miastach Polski, by właśnie ten utwór wykonywać na żywo. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Legendarny hit lat 90. dał Steczkowskiej nieśmiertelną sławę. Mało kto wie, że otacza go niezwykła tajemnica Maciej Maleńczuk zaskoczył Krawczyka. W piosence zawarł jego biografię W rozmowie z Interią Krzysztof Krawczyk przyznał, że warstwa liryczna piosenki „Chciałem być” bardzo go poruszyła, ponieważ zawierała elementy jego prawdziwego życia. – Maleńczuk zaskoczył mnie znajomością mojej biografii, chyba że mamy punkty zbieżne, kiedy pisze: "Chciałem być marynarzem, chciałem mieć tatuaże" albo "chciałem być piosenkarzem, zwiedziłem świat od Las Vegas po Krym". To są moje wątki biograficzne – mówił. Kim naprawdę chciał zostać Krzysztof Krawczyk? Wyjaśnił to sam Choć tekst utworu sugeruje, że artysta w młodości marzył o pływaniu po morzach, on sam zaprzeczył temu wprost. W 2012 roku, podczas czatu z fanami, został zapytany o swoje dziecięce marzenia. W odpowiedzi powiedział: – Na pewno nie marynarzem jak w tej piosence, ale po kolei chciałem być strażakiem, lekarzem pogotowia, bokserem lub szermierzem zawodowym, z racji obecności w mojej rodzinie tych właśnie zawodów. Ostatecznie to muzyka okazała się jego przeznaczeniem – dzięki niej zapisał się na stałe w historii polskiej kultury. Jednak „Chciałem być”, mimo że nie opowiada dosłownie o jego dzieciństwie, pozostaje jednym z najbardziej osobistych i wzruszających utworów w jego repertuarze. CZYTAJ TEŻ: To nie jest ta „Małgośka”, którą znasz. Fani nie dowierzają w to, co usłyszeli. Ależ zaskoczenie