Maryla Rodowicz zachwyciła stylizacją na koncercie "Lata z Radiem i Telewizją Polską". Internauci zwracają uwagę na jedno
Maryla Rodowicz po raz kolejny znalazła się w centrum uwagi. Podczas pierwszego przystanku na trasie „Lata z Radiem i Telewizją Polską” w Bielsku-Białej zachwyciła odważną, kolorową stylizacją. Obok jej występu nie dało się przejść obojętnie.
Są artystki, które podążają za trendami, i takie, które od lat je wyznaczają. Maryla Rodowicz bez wątpienia należy do tej drugiej grupy. Podczas inauguracji trasy „Lato z Radiem i Telewizją Polską” ikona polskiej sceny nie tylko zachwyciła publiczność swoim występem, ale również przyciągnęła wszystkie spojrzenia spektakularną stylizacją. Stylizacja Maryli Rodowicz przyciągnęła uwagę podczas koncertu w Bielsku-Białej W Bielsku-Białej nie zabrakło największych nazwisk polskiej sceny muzycznej. Podczas inauguracji trasy „Lato z Radiem i Telewizją Polską” publiczność mogła podziwiać występy takich gwiazd jak Doda czy Michał Szpak. Jednak to Maryla Rodowicz ponownie skradła uwagę zgromadzonych. Legendarna artystka pojawiła się na scenie w swoim charakterystycznym stylu, a jej obecność natychmiast przyciągnęła obiektywy fotografów i spojrzenia widzów. Wszystko wskazuje na to, że nie tylko jej występ, ale również efektowna stylizacja stały się jednym z najgłośniej komentowanych elementów wieczoru. Czytaj też: Lewandowscy zachwycili na pokazie mody w Mediolanie. Od Anny trudno oderwać wzrok! Cena jej kreacji zwala z nóg W Bielsku-Białej Maryla Rodowicz po raz kolejny potwierdziła, że sceniczny wizerunek jest nieodłącznym elementem jej artystycznej tożsamości. Wokalistka postawiła na efektowną, falbaniastą kreację utrzymaną w intensywnych odcieniach czerwieni, oranżu i amarantu. Dynamiczne zestawienie kolorów oraz bogata forma sukni sprawiły, że trudno było oderwać od niej wzrok. Uwagę zwracał również fason kreacji. 80-letnia gwiazda zdecydowała się odsłonić nogi, po raz kolejny udowadniając, że nie boi się odważnych modowych wyborów. Stylizacja podkreślała jej charakterystyczny, pełen energii styl, z którym od lat jest kojarzona przez publiczność. Maryla Rodowicz konsekwentnie stawia na widowiskowe kreacje, a jej występ w Bielsku-Białej pokazał, że nadal pozostaje wierna estetyce, która uczyniła ją jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej estrady. Internauci ocenili występ Maryli Rodowicz Maryla otworzyła koncert „Lata z Radiem i Telewizją Polską” utworem „Czadu Maryla”. Jej występ wywołał liczne reakcje w sieci. Fani nie kryli uznania zarówno dla artystki, jak i jej niegasnącej scenicznej energii. W komentarzach podkreślali jej wyjątkową charyzmę oraz pozycję, jaką od lat zajmuje na polskiej scenie muzycznej. „Super Maryla. Zawsze dobra, pozytywna energia”, „Czadu Maryla!”, „Ona jest taka super”, „Jest niesamowita. Należy się Jej naprawdę szacunek i podziw”, „Brawo, scena to twoje życie. A ludzie ci po zazdroszczą”, „Królowa!”, „Zawsze jak widzę na scenie Marylę Rodowicz, myślę sobie: Fajnie, że w moim czasach trafiła się taka barwna Artystka”, pisali internauci. Nie zabrakło jednak też mniej pozytywnych głosów. Część osób zaczęła spekulować na temat wykonania utworów, sugerując, że artystka mogła korzystać z playbacku. W komentarzach pojawiły się wpisy wyrażające wątpliwości co do słyszanego wokalu. „Mam wrażenie jakby to nie był jej głos, tylko podłożony”, „W tym śpiewanie nie ma pani Maryli. Tam śpiewa ktoś inny. Chórek”, „Jej głosu to ja nie słyszę”, pisali niektórzy. Sprawdź też: Designerskie mieszkanie Piotra Kędzierskiego. Dziennikarz ma w swojej kolekcji dzieła Jana Matejki i Picassa! Ile to kosztuje? Wyjawił nam ceny Maryla Rodowicz niezmiennie udowadnia, że potrafi elektryzować publiczność zarówno muzyką, jak i swoim niepowtarzalnym stylem. Jej występ w Bielsku-Białej po raz kolejny pokazał, dlaczego od dekad pozostaje jedną z największych ikon polskiej estrady.
Przełom w walce o zdrowie Bonnie Tyler. Pojawiły się nowe informacje ze szpitala: "Lekarze są przekonani"
Nowe wieści o Bonnie Tyler przynoszą nadzieję. Legendarna wokalistka została wybudzona ze śpiączki farmakologicznej i pozostaje pod opieką lekarzy w portugalskim szpitalu. Choć jej stan nadal jest poważny, pojawiły się pierwsze oznaki poprawy.
Bonnie Tyler została wybudzona ze śpiączki farmakologicznej. To pierwsza tak optymistyczna wiadomość od wielu tygodni w sprawie stanu zdrowia legendarnej wokalistki. Choć artystka nadal przebywa na oddziale intensywnej terapii w Portugalii. Lekarze pozostają ostrożni, ale jednocześnie przekonani, że przed gwiazdą otwiera się realna droga do powrotu do zdrowia. Bonnie Tyler wybudzona ze śpiączki. Nowe informacje o stanie gwiazdy Ostatnie tygodnie były niezwykle trudne dla Bonnie Tyler, jej bliskich oraz fanów na całym świecie. Jak wynika z najnowszych informacji, wokalistka została wybudzona ze śpiączki farmakologicznej, w którą została wcześniej wprowadzona podczas leczenia w portugalskim szpitalu. Mimo tego ważnego kroku lekarze nadal monitorują jej stan na oddziale intensywnej terapii. Przekazane informacje wskazują, że sytuacja pozostaje poważna, jednak pojawiły się oznaki poprawy, które dają powody do optymizmu. „Bonnie nie jest już w śpiączce, ale jej stan wciąż jest bardzo poważny, dlatego przebywa na oddziale intensywnej terapii w szpitalu w Portugalii. Chociaż jej stan ulega poprawie, proces ten przebiega powoli”, przekazali w oświadczeniu bliscy artystki. Czytaj też: Konflikt Beckhamów wszedł na nowy poziom. Harper miała pogodzić rodzinę, ale wybuchła prawdziwa burza. Brooklyn zarzuca rodzicom jedno Według doniesień lekarze są przekonani, że artystka wróci do zdrowia. Jednocześnie podkreślają, że proces rekonwalescencji będzie wymagał czasu i cierpliwości. Przed gwiazdą ma być jeszcze długa droga do pełnego odzyskania sił. „Lekarze pozostają przekonani, że Bonnie wróci do zdrowia, ale zajmie to trochę czasu. W związku z tym z przykrością informujemy, że wszystkie nasze pozostałe koncerty tego lata zostaną odwołane lub, jeśli to możliwe, przełożone na przyszły rok. Dotyczy to wszystkich koncertów do końca sierpnia. Mamy ogromną nadzieję, że jesienne koncerty będą mogły się odbyć. Przepraszamy wszystkich fanów Bonnie za rozczarowanie, ale wierzymy, że rozumiecie trudne okoliczności, w jakich się znaleźliśmy. [...] Chcemy podziękować każdemu, kto przekazuje miłość Bonnie. Ona jest tego świadoma i bardzo wdzięczna za wasze wsparcie i wszystkie dobre życzenia”, dodano. Informacje o poprawie stanu Bonnie Tyler zostały przyjęte z ogromną ulgą przez osoby śledzące losy piosenkarki. To pierwszy tak wyraźny sygnał od dłuższego czasu, że leczenie przynosi oczekiwane efekty. Jak Bonnie Tyler trafiła do szpitala w Portugalii? Problemy zdrowotne wokalistki rozpoczęły się ponad miesiąc temu po przylocie do Algarve w Portugalii. Wówczas Bonnie Tyler zaczęła odczuwać silne bóle brzucha. Jak podano, przyczyną okazało się pęknięcie wyrostka robaczkowego, które wymagało natychmiastowej pomocy medycznej. Artystka trafiła do szpitala w Faro, gdzie rozpoczęto leczenie. Bonnie przeszła pilną operację. W kolejnych tygodniach pojawiły się jednak poważne komplikacje zdrowotne. Według przekazanych informacji podczas hospitalizacji doszło również do infekcji, co dodatkowo skomplikowało proces leczenia. A lekarze zadecydowali o wprowadzeniu jej w stan śpiączki farmakologicznej. Choć dziś sytuacja nadal wymaga ostrożności, najnowsze wiadomości przynoszą wyraźnie więcej nadziei niż wcześniejsze doniesienia. Wybudzenie jest ważnym etapem leczenia, a informacje o stopniowej poprawie stanu zdrowia pozwalają z większym optymizmem patrzeć na kolejne tygodnie walki legendarnej wokalistki o powrót do formy.
Ta sytuacja w historii zespołu Łzy smuci Anię Wyszkoni najbardziej. Odebrano jej to z dnia na dzień: „Jest mi strasznie przykro”…
Fani Ani Wyszkoni od lat zadają sobie to samo pytanie. Dlaczego w popularnych serwisach streamingowych nie można znaleźć oryginalnych utworów zespołu Łzy nagranych z jej udziałem? W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla Viva.pl artystka w końcu wyjaśniła kulisy tej sytuacji. Jej słowa nie pozostawiają wątpliwości – sprawa do dziś budzi w niej ogromne emocje.
Ania Wyszkoni świętuje w tym roku 30-lecie swojej kariery artystycznej. Z tej okazji wokalistka wystąpi podczas jubileuszowego koncertu w Opolu. Tuż przed tym wydarzeniem była gościnią programu „KULA VIVY!”, gdzie w rozmowie z Rafałem Kowalskim opowiedziała nie tylko o swoim mężu, synu, przyjaźni z Darią Abramowicz i planach muzycznych, ale także wróciła do jednego z najbardziej bolesnych tematów związanych z historią zespołu Łzy. Artystka wyjaśniła, dlaczego fani nie mogą dziś znaleźć w serwisach streamingowych oryginalnych nagrań grupy z jej wokalem. Dlaczego piosenek Łez z Anią Wyszkoni nie ma w streamingu? Temat zniknięcia oryginalnych nagrań zespołu Łzy z platform streamingowych pojawił się podczas rozmowy dla Viva.pl. Rafał Kowalski zauważył, że słuchacze nie mogą znaleźć w serwisach streamingowych utworów zespołu wykonywanych przez Anię Wyszkoni. Wokalistka wyjaśniła, że przyczyną są kwestie prawne, które od lat pozostają nierozwiązane. – „To jest prawnie bardzo trudne, ponieważ jeden z byłych członków zespołu zablokował swoje prawa wykonawcze” – powiedziała. Jak wynika z jej słów, właśnie ten problem uniemożliwia przywrócenie nagrań do oficjalnej dystrybucji na platformach streamingowych. Był pomysł na nowe wersje kultowych utworów Okazuje się, że pojawiła się próba znalezienia rozwiązania. Zespół rozważał ponowne nagranie dawnych przebojów. – „Mieliśmy taki pomysł, żeby odtworzyć te piosenki, nagrać je na nowo w tym prawie oryginalnym składzie” – zdradziła Wyszkoni. Projekt nie wyszedł jednak poza etap pierwszych prób. Artystka doszła do wniosku, że nawet najlepsze odtworzenie dawnych utworów nie będzie tym samym, co oryginalne nagrania, które znają i pamiętają fani. – „Kiedy pojawiły się pierwsze próby, stwierdziłam, że to nie ma sensu, bo to już zawsze będzie inne” – wyjaśniła. Dla wokalistki autentyczność pierwotnych wersji okazała się ważniejsza niż stworzenie nowych interpretacji. Czytaj także: TYLKO U NAS: Ania Wyszkoni o niełatwych początkach w zespole Łzy: „Byliśmy zadłużeni, a moi rodzice przerażeni”. Co się stało? Fani mogą szukać tych nagrań głównie na YouTubie Choć utwory nie są dostępne w streamingu, nie oznacza to, że całkowicie zniknęły z internetu. – „Tych oryginalnych wersji możecie szukać na YouTubie, w streamingu niestety nie” – przyznała artystka. To właśnie tam wielu fanów wraca dziś do utworów, które przez lata były jednymi z najbardziej rozpoznawalnych piosenek zespołu Łzy. Dla słuchaczy jest to jednak jedynie częściowe rozwiązanie. W dobie platform streamingowych brak oficjalnej dostępności tych nagrań pozostaje odczuwalny, zwłaszcza dla osób, które chciałyby mieć do nich łatwy dostęp na co dzień. „To jest kawał historii” Wyszkoni nie ukrywa, że liczy na zmianę tej sytuacji. Jak podkreśliła, nie chodzi wyłącznie o sentyment, ale także o ważny fragment historii polskiej muzyki. – „Mam nadzieję, że to się kiedyś uda przywrócić, bo to jest kawał historii i wiem, że fani bardzo ubolewają nad tym” – powiedziała. Słowa wokalistki pokazują, że doskonale zdaje sobie sprawę z oczekiwań słuchaczy. Wielu z nich wychowało się na przebojach zespołu Łzy i do dziś chciałoby wracać do nich w taki sam sposób, jak do innych klasycznych nagrań dostępnych na platformach streamingowych. Ania Wyszkoni nie kryje emocji Podczas rozmowy nie zabrakło także bardziej osobistego wątku. Wokalistka otwarcie przyznała, że sytuacja związana z niedostępnością tych utworów jest dla niej bardzo trudna. – „Naprawdę jest mi strasznie przykro, nie jestem w stanie tego przeskoczyć” – wyznała. To właśnie ten krótki, ale bardzo szczery komentarz najlepiej oddaje emocje, jakie towarzyszą jej po latach. Choć artystka kontynuuje karierę i świętuje jubileusz 30-lecia pracy na scenie, brak możliwości przywrócenia fanom oryginalnych nagrań zespołu Łzy pozostaje dla niej jednym z najbardziej bolesnych rozdziałów związanych z historią grupy. Na razie słuchaczom pozostaje wracać do tych utworów za pośrednictwem materiałów dostępnych na YouTubie i mieć nadzieję, że w przyszłości prawne przeszkody zostaną rozwiązane. Jak wynika ze słów Ani Wyszkoni, ona sama również wciąż wierzy, że ten ważny fragment muzycznej historii uda się kiedyś odzyskać. Zobacz także: TYLKO U NAS: Ania Wyszkoni i psycholożka Igi Świątek są przyjaciółkami! „Ona była założycielką fanclubu Łez” Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Królowała na opolskiej scenie, mało kto wie, że jej ukochany to gwiazdor Big Brothera. Na scenie i w życiu tworzą duet idealny
Poznali się przypadkiem, połączyła ich muzyka, a z czasem także miłość. Dziś Karolina Charko i Piotr Lato tworzą jeden z najbardziej zgranych duetów w polskim show-biznesie. Jak zaczęła się ich wspólna historia?
Gdy Karolina Charko odbierała gratulacje po zwycięstwie podczas Debiutów w Opolu, uwagę wielu widzów przyciągnęła nie tylko jej wygrana. U boku wokalistki pojawił się Piotr Lato – postać doskonale znana fanom pierwszej edycji programu „Big Brother”. Ich wspólna obecność na jednej z najważniejszych muzycznych scen w Polsce sprawiła, że znaleźli się w centrum zainteresowania. Jak się okazuje, łączy ich znacznie więcej niż wspólny występ. Razem pojawili się na scenie podczas festiwalu w Opolu Tegoroczne Debiuty podczas 63. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu przyniosły Karolinie Charko jeden z najważniejszych momentów w jej dotychczasowej karierze. Artystka wykonała utwór „Hamak”, który zapewnił jej zwycięstwo w konkursie. Występ spotkał się z ciepłym przyjęciem publiczności, a sama wokalistka znalazła się w gronie najgłośniej komentowanych uczestników wydarzenia. „Ostatnie tygodnie, pełne przygotowań do tego występu, dały mi tyle energii i radości, a sam występ to było coś niesamowitego. Od aranżacji na orkiestrę, przez całą wizualną stronę tego, co było na scenie, po piękną kreację, którą miałam na sobie — to było spełnienie marzeń. Każdy pyta, czy emocje już opadły, a ja mam wrażenie, że im bardziej fakt wygranej do mnie dociera, tym większe emocje we mnie to budzi”, opowiadała w rozmowie z Plejadą. Czytaj też: Z „Big Brothera” do „The Voice of Poland 12”. Jak zmienił się Piotr Lato? Na scenie towarzyszył jej ukochany, Piotr Lato, który przed laty zdobył popularność dzięki udziałowi w pierwszej polskiej edycji „Big Brothera”. Muzyka przez lata pozostawała jego marzeniem. Pojawiał się w popularnych programach. W 2011 roku wystąpił w „The Voice of Poland”, jednak jego wykonanie nie przekonało trenerów do odwrócenia foteli. Próbował także swoich sił w „Idolu”. Choć żaden z tych występów nie stał się przepustką do wielkiej kariery, Lato nie porzucił muzycznych ambicji. Z perspektywy czasu można odnieść wrażenie, że zamiast jednego spektakularnego momentu wybrał drogę cierpliwego budowania swojej obecności w świecie muzyki. W między czasie związał swoją zawodową przyszłość z edukacją. Uczył języka niemieckiego i angielskiego w międzynarodowej szkole języków obcych. Aż w końcu w 2021 roku artysta wydał album „Dust Bowl Desert Night Fantasies”, zamykając tym samym rozdział wieloletnich wątpliwości i odkładanych decyzji. „Wydaje mi się, że musiałem dojrzeć do tego, żeby wyjść z pudełka, powiedzmy, "big brotherowo-idolowo-the voice'owego (…) Zacząłem od tamtej strony, a potem długo się wewnętrznie blokowałem z tym, żeby w ogóle robić muzykę. Osiemnaście lat zwlekałem, żeby nagrać płytę, nie wiem czemu, ale wydaje się, że to był powód, że trochę czułem, że nie zasługuję jeszcze, że jeszcze muszę trochę popracować”, relacjonował w rozmowie z Newserią Lifestyle. Dziś jednak funkcjonuje przede wszystkim jako muzyk i manager Karoliny Charko. Wspólnie realizują muzyczne projekty, a ich relacja opiera się na podobnej wrażliwości i wspólnych zawodowych celach. Karolina Charko i Piotr Lato tworzą duet prywatnie i zawodowo Karolina Charko nie ma wątpliwości, że za jej sukcesami stoi także ogromne wsparcie Piotra Lato. Choć na scenie występuje pod własnym nazwiskiem i podkreśla, że muzyka jest jej autorskim projektem, nie ukrywa, że narzeczony odgrywa w tym wszystkim wyjątkową rolę. „Faktycznie, tworzymy duet muzyczny i życiowy, Piotr pomagał mi trochę przy muzie, ale też bardzo zaangażował się w organizację i jest najlepszym menedżerem, co mówią wszyscy dookoła w branży. Generalnie jesteśmy w tym wszystkim mocno razem, ale muzycznie to takie moje dziecko”, opowiadała na łamach Plejady. Do Karolina Charko dopiero teraz zaczyna do niej docierać, co wydarzyło się w Opolu. Euforia powoli ustępuje miejsca refleksji, a wraz z nią pojawiają się kolejne emocje. Artystka nie ukrywa, że zwycięstwo w Debiutach jest dla niej ogromnym wyróżnieniem, ale daleka jest od snucia wielkich prognoz dotyczących przyszłości. Artystka patrzy na sukces z charakterystycznym dla siebie spokojem. Wie, że nagroda może otworzyć nowe drzwi, jednak nie zamierza zmieniać kierunku, który razem z Piotrem Lato obrali kilka lat temu. To właśnie konsekwencja i codzienna praca doprowadziły ich do tego momentu. Po trzech latach budowania muzycznego projektu niemal własnymi siłami para coraz śmielej myśli o tym, by część obowiązków przekazać specjalistom. Nie chodzi jednak o zmianę artystycznej wizji, lecz o stworzenie przestrzeni na to, co najważniejsze – muzykę i spotkania z publicznością. Dziś Karolina Charko nie ukrywa, że najbardziej ze wszystkiego chce po prostu stanąć na scenie. Jak najczęściej. I przed jak największą liczbą słuchaczy. Bo choć opolska wygrana może okazać się punktem zwrotnym, ona sama zdaje się traktować ją przede wszystkim jako potwierdzenie, że droga, którą od lat podąża razem z Piotrem Latą, prowadzi we właściwym kierunku. „Z jednej strony to jest ważna nagroda, dla debiutanta najważniejsza, teoretycznie powinna coś w środowisku znaczyć i ułatwić, ale jak będzie, to zobaczymy. Zamierzamy robić dalej dokładnie to, co robiliśmy do tej pory. Ewidentnie coś zrobiliśmy dobrze. Może poszukamy profesjonalistów od koncertów, tak zwanych bookerów, nie ukrywam, że po trzech latach ciężkiej pracy we dwójkę chętnie scedujemy część obowiązków. A grać chcę teraz jak najwięcej i wszędzie!", mówiła Plejadzie. Jak poznali się Karolina Charko i Piotr Lato? Ich historia nie zaczęła się od wielkiej miłości od pierwszego wejrzenia. Wręcz przeciwnie – gdy po raz pierwszy się spotkali, oboje byli na zupełnie innych etapach życia. Los zetknął Karolinę Charko i Piotra Lato w 2011 roku na planie programu „The Voice of Poland”. Dla młodej wokalistki był to ważny moment w rozwijającej się karierze. Występowała w drużynie Ani Dąbrowskiej i dotarła aż do ćwierćfinału, zwracając uwagę widzów swoim głosem i sceniczną wrażliwością. W tym samym czasie w programie pojawił się również Piotr Lato, który po latach próbował ponownie zaistnieć na muzycznej scenie. Jak wspominał później gwiazdor w „Dzień Dobry TVN”, ich znajomość narodziła się zupełnie przypadkowo. Oboje byli wówczas związani z innymi partnerami, dlatego ich relacja ograniczała się do koleżeńskiej znajomości. „Karola miała wtedy chłopaka, ja miałem dziewczynę. To był zupełny przypadek”, wyznał muzyk. Ta relacja rozwijała się powoli, z dala od romantycznych schematów. Ich drogi nie rozeszły się na dobre. Wręcz przeciwnie – przez kolejne lata regularnie się przecinały. Spotykali się przy różnych okazjach, utrzymywali kontakt i coraz lepiej poznawali swoje światy. Z czasem naturalnym krokiem okazała się także współpraca muzyczna. To właśnie wspólna pasja stała się przestrzenią, w której ich relacja zaczęła nabierać nowego wymiaru. Najpierw połączyła ich muzyka, później codzienność, a w końcu uczucie. View oEmbed on the source website Jak przyznał Piotr Lato w „Dzień Dobry TVN”, los połączył ich na dobre. Od ponad pięciu lat są razem, wspólnie tworzą muzykę, dzielą codzienność i planują wspólną przyszłość jako narzeczeni. „Nasze drogi tak się połączyły, że od 5,5 roku jesteśmy razem. Robimy razem muzykę, żyjemy razem, jesteśmy narzeczeństwem”, wyznał w lutym 2026 roku. Trudno oddzielić jedną sferę od drugiej. Ich życie prywatne i zawodowe od lat tworzy spójną całość. „Trudno jest to rozdzielić, kiedy w domu ma się dom i pracę. Wtedy ciężko te granice wyczuć, kiedy się odpoczywa, a kiedy się pracuje”, opowiadała Karolina Charko w DDTVN. „Karola zwróciła mi na to uwagę, że troszkę zwolnić tempo, nie napierać tak bardzo, jak ja napierałem, zabierając trochę przestrzeń przy okazji produkcji, promocji tej płyty. Znaleźliśmy sobie w którymś momencie taki balans”, opowiadał muzyk. Niedawno światło dzienne ujrzała płyta Karoliny – „Obrazki z Letargu”, nad którą wspólnie pracowali. Dziś są dla siebie nie tylko partnerami, ale też największymi kibicami. Gdy jedno przeżywa sukces, drugie stoi tuż obok, dzieląc każdą emocję. A historia pokazuje, że czasem najpiękniejsze rzeczy przychodzą nie wtedy, gdy ich oczekujemy, lecz wtedy, gdy jesteśmy na nie naprawdę gotowi.
Zanim Shakira podbiła mundial, zrobiła to Maryla Rodowicz. Jej występ przeszedł do historii. Ten hit zna każdy kibic
Na długo przed tym, zanim Ricky Martin czy Shakira śpiewali dla piłkarskiego świata, swoją mundialową chwilę miała Maryla Rodowicz. Wokalistka przypomniała nagranie z 1974 roku, gdy podczas otwarcia mistrzostw świata w Monachium wykonała „Futbol” — piosenkę, która z czasem stała się legendą wśród kibiców.
Niektóre wspomnienia nie tracą blasku mimo upływu lat. Maryla Rodowicz postanowiła przypomnieć swoim obserwatorom wyjątkowy moment ze swojej kariery – występ podczas ceremonii otwarcia Mistrzostw Świata w 1974 roku. Archiwalne nagranie z Monachium natychmiast przyciągnęło uwagę fanów, którzy zasypali artystkę pełnymi podziwu komentarzami. Piosenka, którą wykonała, to jeden z największych hitów. Monachium 1974. Wyjątkowy moment w karierze Maryli Rodowicz Dziś ceremonie otwarcia piłkarskich mistrzostw świata przypominają widowiska na skalę największych koncertów globu. Jednak pół wieku temu wyglądały zupełnie inaczej – bardziej kameralnie, choć nie mniej spektakularnie dla swoich czasów. Gdy w 1974 roku gospodarzem mundialu była Republika Federalna Niemiec, wśród artystów zaproszonych do udziału w inauguracji znalazła się również Maryla Rodowicz. Właśnie do tego momentu gwiazda wróciła w mediach społecznościowych, publikując archiwalne nagranie. Materiał przenosi widzów do Monachium, gdzie odbywała się inauguracja piłkarskiego święta. Na stadionie pojawiła się wówczas również polska artystka, wykonując utwór „Futbol”. Towarzyszyły jej tancerki oraz reprezentanci różnych krajów uczestniczących w turnieju. Szczególne wrażenie robił finał występu, podczas którego artystka wykonywała kolejne fragmenty piosenki w kilku językach – po angielsku, niemiecku, rosyjsku i hiszpańsku. Maryla Rodowicz miała wówczas 29 lat. Dziś ten występ pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych muzycznych wspomnień związanych z piłkarskim mundialem. "Znacie?", pytała Maryla. A fani pospieszyli z odpowiedzią: „Ulubiona piosenka mundialowa mojego syna”, „Najlepszy głos wszystkich mundialowych piosenek”, „Jak nie, jak tak. Chyba pierwszy raz widzę to w kolorze, jak oglądałem to w tamtym czasie o kolorowym telewizorze mogłem tylko pomarzyć”, „Super piosenka, wykonanie i choreografia!”, „Wielkie dzięki dla mistrza Kofty!.To był gość!”, czytamy. Czytaj też: Maryla Rodowicz przerywa milczenie. Tak tłumaczy, dlaczego nie wystąpi w Opolu. "Dla mnie to jest słabe" „Futbol” – piosenka, która zapisała się w historii Za tekst utworu odpowiadał Jonasz Kofta, jeden z najwybitniejszych autorów polskiej piosenki, natomiast muzykę skomponował Leszek Bogdanowicz. Razem stworzyli utwór, który idealnie oddawał atmosferę piłkarskiego święta i energię towarzyszącą rywalizacji najlepszych drużyn świata. Po latach „Futbol” pozostaje czymś więcej niż tylko muzyczną pamiątką z mundialu. Dla wielu słuchaczy stał się symbolem epoki, przypomnieniem czasu, gdy wielkie sportowe emocje przeżywano wspólnie przed telewizorami, a muzyka była nieodłącznym elementem najważniejszych wydarzeń. Nic więc dziwnego, że archiwalne nagranie opublikowane przez Marylę Rodowicz wywołało tak duże poruszenie. W dokumencie „Maryla. Tak kochałam” wspominała: „Jest 1974 rok. Dostaję zaproszenie do Komitetu Centralnego, gdzie w życiu nie byłam, do wydziału kultury. Poszłam i usłyszałam: Wicie, rozumicie, macie zaśpiewać na otwarciu mistrzostw świata w Niemczech 'Futbol, futbol'. Każda drużyna miała swoją reprezentację artystyczną. Na murawie były ogromne piłki, a w tych piłkach byli artyści. Wyskoczyłam i zaśpiewałam”. Czytaj też: Kapeluszowa bójka Rodowicz i Sipińskiej, odebrana nagroda Cerekwickiej, bojkot Kayah. Oto największe skandale w historii festiwalu w Opolu View oEmbed on the source website Ale historia „Futbolu” nie zakończyła się wraz z ostatnim gwizdkiem mistrzostw świata w RFN. Wręcz przeciwnie. Utwór Maryli Rodowicz na długo wszedł do zbiorowej pamięci kibiców. Przez kolejne dekady „Futbol” nie tylko nie stracił na aktualności, ale zyskał wręcz kultowy status. O ponadczasowości piosenki świadczą również późniejsze wyróżnienia. W 2016 roku słuchacze Radiowej Jedynki wybrali „Futbol” przebojem wszech czasów. Dwa lata później utwór ponownie znalazł się w centrum uwagi — tym razem za sprawą niemieckiego dziennika „Der Tagesspiegel”, który umieścił go na liście największych mundialowych przebojów w historii. Co szczególnie warte uwagi, kompozycja wykonywana przez Marylę Rodowicz wyprzedziła wiele międzynarodowych hitów kojarzonych z mistrzostwami świata. W zestawieniu znalazła się przed takimi utworami jak „El Mundial” Ennia Morricone, „Gloryland” Daryla Halla czy oficjalną piosenką mundialu w Rosji „Live It Up” wykonywaną przez Nicky'ego Jama, Willa Smitha i Erę Istrefi.
Mogła zrobić światową karierę. Powód powrotu Violetty Villas do Polski wciąż budzi emocje
Violetta Villas była jedną z nielicznych polskich artystek, którym udało się zdobyć uznanie w Las Vegas. Gdy jej kariera za oceanem nabierała rozpędu, niespodziewanie spakowała walizki i wróciła do PRL-u. Przez lata krążyło wiele teorii na temat tej decyzji. Dopiero po latach głos zabrała jej przyjaciółka, ujawniając kulisy, o których wcześniej mało kto wiedział.
Historia Violetty Villas do dziś wydaje się wręcz nieprawdopodobna. Artystka, która zachwycała niezwykłą skalą głosu i sceniczną charyzmą, występowała na jednej z najbardziej prestiżowych scen świata. W czasach, gdy dla większości artystów zza żelaznej kurtyny zagraniczna kariera pozostawała marzeniem, ona śpiewała w Las Vegas i zbierała entuzjastyczne recenzje. Nic więc dziwnego, że jej decyzja o powrocie do Polski do dziś budzi emocje i rodzi pytania o to, co naprawdę wydarzyło się za kulisami amerykańskiego sukcesu. Violetta Villas dziś obchodziłaby 88. urodziny. Tak zaczęła się historia niezwykłej gwiazdy 10 czerwca 1938 roku w belgijskim Heusy przyszła na świat Czesława Maria Cieślak, którą cały świat poznał później jako Violettę Villas. Późniejsze lata dzieciństwa spędziła już w Polsce, a jej muzyczny talent był widoczny od najmłodszych lat. Ukończyła szkołę muzyczną i początkowo wiązała swoją przyszłość z muzyką klasyczną. Szybko okazało się jednak, że jej możliwości wokalne wykraczają daleko poza standardowe ramy. Publiczność zachwycała nie tylko wyjątkowym głosem o imponującej skali, ale także osobowością sceniczną. Villas potrafiła przyciągać uwagę od pierwszego momentu pojawienia się na scenie. Była artystką odważną, niepowtarzalną i całkowicie wymykającą się obowiązującym schematom. Zanim trafiła do Stanów Zjednoczonych, zdążyła już zdobyć popularność w Polsce i występować na międzynarodowych festiwalach. Przełom miał jednak dopiero nadejść. W drugiej połowie lat 60. przed Violettą Villas otworzył się świat wielkiego show-biznesu. Jej talent został dostrzeżony za oceanem, a kolejne propozycje zawodowe sprawiły, że znalazła się w miejscu, o którym marzyli artyści z całego świata. ZOBACZ TEŻ: Nie chciała go znać, o jej śmierci dowiedział się z mediów. Syn Violetty Villas wprost mówił, że chciałby o niej zapomnieć Violetta Villas była sensacją w Las Vegas. Sukces miał jednak swoją cenę Gdy Violetta Villas wyjechała do Stanów Zjednoczonych, niemal od razu udowodniła, że potrafi odnaleźć się w świecie największych gwiazd. Występowała w słynnej rewii Casino de Paris w Las Vegas, która należała wówczas do najbardziej prestiżowych widowisk w Ameryce. Polka śpiewała w kilku językach, zachwycała publiczność i wyróżniała się na tle artystek występujących na scenie. Wokół jej nazwiska szybko zaczęły pojawiać się wielkie nazwiska światowego show-biznesu. Media rozpisywały się o znajomościach z gwiazdami, a sama Villas była postrzegana jako jedna z najbardziej obiecujących europejskich artystek w USA. Pojawiały się kolejne propozycje zawodowe, a perspektywa międzynarodowej kariery wydawała się coraz bardziej realna. Za spektakularnym sukcesem kryła się jednak rzeczywistość znacznie mniej efektowna niż fotografie z czerwonych dywanów. Las Vegas końca lat 60. było miejscem wymagającym bezwzględnej dyspozycyjności. Występy odbywały się niemal codziennie, a presja utrzymania pozycji była ogromna. Villas funkcjonowała w świecie wielkich pieniędzy, wpływowych menedżerów i nieustannej rywalizacji. Życie artysty podporządkowane było pracy, a chwile prywatności należały do rzadkości. Osoby z jej otoczenia wspominały później o ogromnym obciążeniu psychicznym, samotności i tęsknocie za bliskimi. Choć publiczność widziała jedynie błysk fleszy i kolejne sukcesy, za kulisami artystka mierzyła się z wyzwaniami, które dla wielu okazałyby się trudne do udźwignięcia. Ona zaczęła radzić sobie z nimi w inny sposób. „To nie był tylko alkohol, powiedziałbym, że używki... Bo i leki jakieś. Myślę, że to się zaczęło właśnie w Ameryce. Bo nie wytrzymywała tempa, a chciała stanąć na wysokości zadania” — zdradził po latach Rabiński. (cyt. za Voxfm.pl) W późniejszych latach jej życie osobiste stało się przedmiotem licznych publikacji i spekulacji. Dziś wiadomo jednak, że sprowadzanie historii Violetty Villas wyłącznie do skandali byłoby dużym uproszczeniem. Przede wszystkim była artystką, która znalazła się w wyjątkowo wymagającym świecie i zapłaciła za swój sukces wysoką cenę. Powrót do Polski nie był triumfalny. Rzeczywistość okazała się znacznie trudniejsza Kiedy Violetta Villas zdecydowała się wrócić do Polski, wielu fanów nie mogło zrozumieć tej decyzji. Z perspektywy czasu wydawało się, że artystka znajdowała się o krok od światowej kariery. Oficjalnie mówiło się o tęsknocie za rodziną, synem i ojczyzną. To właśnie te powody przez lata najczęściej pojawiały się w mediach. Rzeczywistość po powrocie okazała się jednak daleka od wyobrażeń. Villas nie została przyjęta jak gwiazda, która podbiła Amerykę. Część środowiska patrzyła na nią z dystansem, a jej sceniczny wizerunek budził skrajne emocje. W Stanach Zjednoczonych przeszła metamorfozę i nauczyła się funkcjonować w świecie wielkiego show-biznesu. W Polsce nie wszyscy potrafili to zrozumieć. Była izolowana i lekceważona. Artystka usłyszała nawet przykre komentarze pod swoim adresem. Zderzenie z rzeczywistością PRL-u było bolesne. Zamiast otwartych drzwi do wielkiej kariery czekały ją kolejne przeszkody, niezrozumienie i konieczność budowania swojej pozycji na nowo. Mimo wszystko Villas przez kolejne dekady pozostawała jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiej sceny muzycznej. Jej występy przyciągały tłumy, a charakterystyczny głos i wygląd sprawiały, że nie sposób było pomylić jej z kimkolwiek innym. Po latach przyjaciółka Violetty Villas ujawniła kulisy. „Musiała wyjechać do Polski” Przez dziesięciolecia wokół decyzji o opuszczeniu Stanów Zjednoczonych narosło wiele teorii. Jedni wskazywali na tęsknotę za rodziną, inni na problemy związane z funkcjonowaniem w amerykańskim show-biznesie. Dopiero po latach nowe światło na tę historię rzuciła Barbara Szymańska, wieloletnia przyjaciółka artystki. W rozmowie z „Faktem” Barbara Szymańska podkreślała, że sukces Violetty Villas w Las Vegas był wydarzeniem absolutnie wyjątkowym: „To było niesamowite, że taka skromna dziewczyna z socjalizmu, odnosi takie sukcesy. Trzy sezony była w Las Vegas. To jest dziś niemożliwe. Ja sobie nie wyobrażam, by ktoś teraz to powtórzył. Dziś Las Vegas jest jednak inne, to bardziej Disneyland. Dziś jest też inna ochrona prawna pracujących tam ludzi”. Zdaniem przyjaciółki za decyzją o wyjeździe mogły stać okoliczności, o których przez lata nie mówiono publicznie. „Niestety wtedy stała się straszna rzecz. W zasadzie nie mogę o tym mówić, ale Violetta była świadkiem czegoś, co zagrażało jej życiu i musiała wyjechać do Polski, żeby ratować także siebie” — wspominała. Szymańska zwróciła również uwagę na realia funkcjonowania Las Vegas w tamtym okresie. „To nie byli tacy uczciwi, praworządni menedżerowie. To byli w zasadzie gangsterzy. Oczywiście były piękne sceny, wszystko na poziomie. Ale jednak kto inny dysponował kasą i budżetem. To były czasy, gdzie gangi, mafie trzymały wszystko w ręku. Jest cała masa artykułów, że jeśli ktokolwiek się tam czymś naraził, to na pustyni znalazł już drogę do wieczności” — tłumaczyła przyjaciółka artystki. Te słowa nie stanowią potwierdzonego historycznie wyjaśnienia wydarzeń, lecz relację osoby należącej do bliskiego grona artystki. Pokazują jednak, dlaczego historia Violetty Villas do dziś fascynuje i budzi emocje. Była gwiazdą, która osiągnęła sukces niemal niemożliwy dla polskiej artystki swoich czasów. A mimo to jej amerykański sen zakończył się nagle, pozostawiając po sobie więcej pytań niż odpowiedzi. SPRAWDŹ TEŻ: Anna Jantar kochała ją ponad wszystko. Z córką było jej dane spędzić tylko cztery lata. Jaką mamą była dla Natalii Kukulskiej?
Fani Alibabek nie byli gotowi na taką wiadomość. Nie żyje Sylwia Krajewska
Świat polskiej muzyki pogrążył się w żałobie. Sylwia Krajewska, wieloletnia członkini legendarnego zespołu Alibabki, zmarła 8 czerwca 2026 roku w wieku 82 lat. Smutne wieści obiegły media i poruszyły fanów formacji, która przez dekady pozostawała jednym z symboli rodzimej sceny muzycznej.
Dla wielu słuchaczy Alibabki były nieodłączną częścią muzycznego krajobrazu Polski. Ich charakterystyczne harmonie wokalne i niezapomniane przeboje zapisały się w historii rodzimej rozrywki. Teraz do fanów dotarła wiadomość, której nikt nie chciał usłyszeć. Odeszła jedna z artystek współtworzących fenomen zespołu, który przez lata zachwycał publiczność w kraju i za granicą. Nie żyje Sylwia Krajewska. Poruszające wieści przekazała rodzina i zespół Alibabki Sylwia Krajewska zmarła 8 czerwca 2026 roku w wieku 82 lat. Informację o śmierci artystki potwierdził jej syn w rozmowie z portalem „Fakt”. Wiadomość szybko obiegła media, wywołując falę wspomnień oraz kondolencji płynących od fanów i przedstawicieli świata muzyki. Niedługo później głos zabrali również przedstawiciele zespołu Alibabki. W mediach społecznościowych opublikowano poruszający komunikat, który dotarł do tysięcy osób śledzących losy formacji: „Ze smutkiem i żalem informujemy o śmierci Sylwii Krajewskiej, członkini zespołu Alibabki. Odeszła w dniu dzisiejszym około godziny 19:00”. Krótka wiadomość wystarczyła, by pod wpisem pojawiły się setki komentarzy pełnych wzruszenia. Fani wspominali koncerty, ulubione piosenki oraz niezwykłą rolę, jaką Alibabki odegrały w historii polskiej muzyki rozrywkowej. Choć przez lata artystka pozostawała z dala od medialnego zgiełku, jej wkład w rozwój polskiej sceny muzycznej pozostaje niepodważalny. To właśnie dzięki takim postaciom jak ona dorobek Alibabek przetrwał próbę czasu i do dziś znajduje swoich odbiorców. Kiedy odbędzie się pogrzeb Sylwii Krajewskiej? Podano szczegóły uroczystości Po przekazaniu informacji o śmierci wokalistki opublikowano również szczegóły dotyczące uroczystości pogrzebowych. Informacja została zamieszczona za pośrednictwem oficjalnego fanpage'a zespołu Alibabki. Jak przekazano, msza święta żałobna odbędzie się w piątek 12 czerwca 2026 roku o godzinie 13:30 w kościele pw. Matki Bożej Saletyńskiej w Warszawie przy ulicy Popularnej 46. Alibabki jako legenda polskiej piosenki, która na zawsze zmieniła brzmienie rodzimej sceny Historia Alibabek rozpoczęła się w Warszawie w 1963 roku. Formacja szybko wyróżniła się na tle innych zespołów dzięki perfekcyjnie dopracowanym harmoniom wokalnym oraz nowoczesnemu, jak na tamte czasy, podejściu do muzyki rozrywkowej. W krótkim czasie grupa zdobyła ogromną popularność i stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych żeńskich zespołów w Polsce. Alibabki występowały na najważniejszych festiwalach muzycznych, koncertowały w kraju i za granicą, a ich głosy można było usłyszeć również w nagraniach wielu czołowych polskich wykonawców. Zespół zasłynął z niezwykłej precyzji wokalnej, dzięki której przez lata pozostawał wzorem dla kolejnych pokoleń artystów. W składzie grupy na przestrzeni dekad występowało kilka utalentowanych wokalistek, a Sylwia Krajewska była jedną z tych osób, które współtworzyły jej rozpoznawalny charakter. Choć największe sukcesy zespołu przypadały na drugą połowę XX wieku, Alibabki do dziś pozostają ważnym punktem odniesienia dla miłośników polskiej muzyki rozrywkowej. Odejście Sylwii Krajewskiej przypomina o niezwykłym dziedzictwie pozostawionym przez artystki tej formacji. Ich piosenki nadal są obecne w radiu, archiwach telewizyjnych i prywatnych kolekcjach fanów. Dla wielu osób pozostają także symbolem czasów, w których polska scena muzyczna przeżywała jeden ze swoich najbardziej fascynujących okresów. ZOBACZ TEŻ: Nie chciała go znać, o jej śmierci dowiedział się z mediów. Syn Violetty Villas wprost mówił, że chciałby o niej zapomnieć
Opole zamarło, gdy Jan Borysewicz wspomniał o początkach Lady Pank. „Bez ciebie by się nie udało”
To był jeden z tych koncertów, które wykraczają poza zwykły jubileusz. Podczas festiwalu w Opolu Lady Pank świętował 45 lat obecności na polskiej scenie muzycznej, przypominając największe przeboje swojej kariery. Nie zabrakło również momentów pełnych emocji, gdy Jan Borysewicz zwrócił się do osoby, bez której historia zespołu mogłaby potoczyć się zupełnie inaczej.
45 lat na scenie to wynik, którym może pochwalić się niewiele polskich zespołów. Lady Pank wykorzystał opolski koncert nie tylko do muzycznych wspomnień, ale również do podziękowań i refleksji nad drogą, jaką grupa przeszła od początku lat 80. 45 lat historii Lady Pank. Opole zamieniło się w wielkie święto polskiego rocka Jubileuszowy występ Lady Pank był jednym z najbardziej wyczekiwanych punktów tegorocznego festiwalu w Opolu. Na scenie wybrzmiały utwory, które od ponad czterech dekad towarzyszą kolejnym pokoleniom słuchaczy. „Kryzysowa narzeczona”, „Mniej niż zero”, „Stacja Warszawa” czy „Zawsze tam, gdzie Ty” po raz kolejny udowodniły, że status kultowych przebojów nie jest przypadkiem. Atmosfera koncertu przypominała wielkie spotkanie kilku pokoleń fanów. Wśród publiczności znaleźli się zarówno ci, którzy pamiętają początki zespołu z lat 80., jak i młodsi słuchacze wychowani na ponadczasowych hitach grupy. Każdy kolejny utwór wywoływał żywiołowe reakcje, a wspólne śpiewanie refrenów pokazało, jak mocno twórczość Lady Pank zakorzeniła się w polskiej kulturze. Jubileusz w Opolu był symbolicznym podsumowaniem drogi, którą zespół przeszedł od momentu swojego powstania w 1981 roku. Przez 45 lat muzycy przeżywali spektakularne sukcesy, zmiany personalne, trudniejsze momenty i wielkie powroty. Mimo upływu czasu pozostali jednak wierni charakterystycznemu brzmieniu, które uczyniło ich jedną z największych legend polskiego rocka. ZOBACZ TEŻ: Zaśpiewała przebój mamy i nagle ogłosiła koniec. Natalia Kukulska nie kryła emocji Jan Borysewicz zwrócił się do Andrzeja Mogielnickiego. Ze sceny padły słowa, które poruszyły publiczność Choć podczas jubileuszowego koncertu nie brakowało muzycznych emocji, jednym z najbardziej pamiętnych momentów wieczoru okazała się przemowa Jana Borysewicza. Lider Lady Pank postanowił wykorzystać wyjątkową okazję, by publicznie podziękować człowiekowi, bez którego historia zespołu mogłaby wyglądać zupełnie inaczej. „Chciałbym żebyście poznali wspaniałego człowieka, który pomógł mi w moich marzeniach, czyli założenia własnego zespołu i razem ze mną przeszedł drogę do powstania tego zespołu. Powitajcie serdecznie, Andrzej Mogielnicki. Andrzeju, dziękuję ci za wszystko, kocham cię bardzo. Bez ciebie to by się nie udało. Jesteś wielki” — powiedział ze sceny. Andrzej Mogielnicki jest współtwórcą największych przebojów Lady Pank i autorem tekstów, które na stałe wpisały się do historii polskiej muzyki. To właśnie jego talent literacki współtworzył charakter zespołu i pozwolił stworzyć utwory, które do dziś pozostają aktualne. Po chwili wzruszenia przyszedł czas na charakterystyczny dla lidera Lady Pank dystans i poczucie humoru. Jan Borysewicz postanowił nawiązać do burzliwej historii zespołu, która przez lata była przedmiotem wielu medialnych doniesień. Muzyk zwrócił się do fanów słowami: „Chciałbym powiedzieć jeszcze bardzo ważną rzecz, żebyście nam wybaczyli. W ciągu tych 45 lat byliśmy trochę niegrzecznymi chłopcami, ale wydaje mi się, że bosą nóżką nie da się przejść przez rock'n'rolla”. TYLKO U NAS: Zwrot w karierze? Alicja Szemplińska ma plan zostać… aktorką! Zdradziła najbliższe plany Źródło: Plejada.pl
Jako dziecko pojawił się w „Mam Talent!”. Dziś Michał Stochel podbija Europę
Michał Stochel ma zaledwie 18 lat, a już zapisał się w historii polskiej muzyki klasycznej. Młody akordeonista z Podkarpacia wygrał Eurowizję dla Młodych Muzyków 2026, zachwycając jury i publiczność niezwykłą wrażliwością oraz techniką. Kim jest nastolatek, o którym właśnie zrobiło się głośno w całej Europie?
Choć dla wielu widzów nazwisko Michała Stochela mogło wybrzmieć po raz pierwszy dopiero podczas finału prestiżowego konkursu w Erywaniu, młody muzyk od lat konsekwentnie buduje swoją pozycję w świecie muzyki klasycznej. Za jego sukcesem stoją tysiące godzin ćwiczeń, konkursowe doświadczenie i talent, który dostrzegano już wtedy, gdy jako dziecko pojawił się w programie „Mam Talent!”. Dziś jest jednym z najbardziej obiecujących polskich instrumentalistów młodego pokolenia. Michał Stochel wygrał Eurowizję dla Młodych Muzyków! Wielki sukces Polaka Dla wielu widzów nazwa konkursu mogła brzmieć znajomo, ale zasady są zupełnie inne niż w przypadku popularnej Eurowizji. Eurowizja dla Młodych Muzyków to jedno z najbardziej prestiżowych wydarzeń dla młodych instrumentalistów w Europie. Uczestnicy nie walczą tu przebojami ani widowiskowymi choreografiami. Liczy się wyłącznie talent, technika i umiejętność poruszania publiczności za pomocą muzyki. W 2026 roku finał odbył się w Erywaniu, gdzie Michał Stochel reprezentował Polskę po wcześniejszym zwycięstwie w konkursie „Młody Muzyk Roku”. Jego występ zachwycił jurorów i zapewnił Polsce pierwsze miejsce. Dla młodego artysty był to moment przełomowy, który może otworzyć drogę do międzynarodowej kariery. W świecie muzyki klasycznej Eurowizja dla Młodych Muzyków ma renomę porównywalną z najważniejszymi konkursami dla młodych instrumentalistów. Laureaci często otrzymują zaproszenia do współpracy z prestiżowymi orkiestrami i instytucjami kultury. TYLKO U NAS: Zwrot w karierze? Alicja Szemplińska ma plan zostać… aktorką! Zdradziła najbliższe plany Kim jest Michał Stochel? Tak wygląda droga 18-latka, który zachwycił całą Europę Michał Stochel pochodzi z Podkarpacia i ma zaledwie 18 lat. Mimo młodego wieku zdążył zgromadzić imponującą listę osiągnięć, które budziły zainteresowanie środowiska muzycznego na długo przed jego międzynarodowym triumfem. Na co dzień kształci się w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. Artura Malawskiego w Przemyślu. To właśnie tam rozwijał swój talent i doskonalił umiejętności gry na akordeonie. Nauczyciele oraz jurorzy konkursów od lat zwracali uwagę na jego wyjątkową muzykalność i sceniczną dojrzałość. Choć dziś zachwyca europejską publiczność, jego historia pokazuje, że sukces nie pojawił się z dnia na dzień. To efekt wielu lat pracy, wyrzeczeń i konsekwentnego rozwijania pasji. Widzowie mogli zobaczyć go już wcześniej. Jako dziecko pojawił się w „Mam Talent!” Dla części odbiorców nazwisko Michała Stochela może brzmieć znajomo nie bez powodu. Dekadę wcześniej wystąpił w programie „Mam Talent!”, gdzie jako bardzo młody akordeonista zwrócił uwagę widzów i jurorów niezwykłymi umiejętnościami. Choć telewizyjna popularność mogła być początkiem medialnej kariery, Michał postawił przede wszystkim na rozwój artystyczny. Skupił się na edukacji muzycznej, konkursach i codziennym doskonaleniu warsztatu. Dziś widać, że była to decyzja, która przyniosła efekty. SPRAWDŹ TEŻ: Za rolę w "Znachorze" pokochało go pół Polski, niedawno odebrał prestiżową nagrodę we Francji. Ale Ignacy Liss bardziej niż z sukcesów zawodowych cieszy się z narodzin synka
Polska usłyszała o nim ponownie. Kim jest Sargis, zwycięzca "Premier" w Opolu?
Siedem lat temu zwrócił na siebie uwagę jako młody talent, dziś wrócił do Opola jako dojrzały artysta i sięgnął po jedno z najważniejszych wyróżnień festiwalu. Sargis zachwycił publiczność i jury utworem „Ziemia”, a jego historia okazuje się równie interesująca jak muzyka, którą tworzy.
Powrót do Opola bywa dla wielu artystów sentymentalną podróżą, ale w przypadku Sargisa miał także wymiar symboliczny. Wokalista, który jako nastolatek wygrał konkurs „Debiuty”, po latach ponownie stanął na scenie amfiteatru i udowodnił, że nie był jedynie jednorazowym odkryciem. Jego zwycięstwo w „Premierach” stało się jedną z najgłośniejszych historii tegorocznego festiwalu, a internauci zaczęli masowo zadawać pytanie: kim właściwie jest Sargis? Sargis wygrał „Premiery” w Opolu. Utwór „Ziemia” poruszył publiczność i jury Powrót Sargisa do Opola miał w sobie coś z pięknie domkniętej historii. W 2019 roku zdobył Nagrodę im. Anny Jantar w konkursie „Debiuty”, a siedem lat później ponownie stanął na tej samej scenie, tym razem walcząc w prestiżowych „Premierach”. Do konkursu zgłosił utwór „Ziemia” – piosenkę wyjątkowo osobistą, opowiadającą o tożsamości, korzeniach i życiu pomiędzy dwoma światami. Nie jest tajemnicą, że ten temat od lat przewija się przez jego twórczość. Artysta wielokrotnie podkreślał, że nosi w sercu dwie ojczyzny – Armenię, z której pochodzi jego rodzina, oraz Polskę, w której dorastał i budował swoją karierę. To właśnie ten dualizm stał się fundamentem utworu. Dla wokalisty tegoroczne Opole miało wymiar znacznie większy niż kolejny festiwalowy występ. To właśnie tutaj po raz pierwszy usłyszała o nim cała Polska. Kiedy w 2019 roku odbierał statuetkę za zwycięstwo w „Debiutach”, był zaledwie 19-letnim chłopakiem marzącym o muzycznej karierze. Dziś wrócił na scenę jako artysta świadomy swojej tożsamości i własnego stylu. TYLKO U NAS: Ewa Chodakowska stoi za eurowizyjnym sukcesem Alicji Szemplińskiej! Co je łączy? Okazuje się, że poznały się przez… internet! Kim jest Sargis? Ormiańskie korzenie, wyjątkowa wiara i życie między dwiema kulturami Sargis, a właściwie Sargis Davtyan, urodził się w ormiańskim mieście Vedi. Kiedy miał zaledwie dwa lata, wraz z rodziną przeprowadził się do Polski. To właśnie tutaj dorastał, chodził do szkoły i stawiał pierwsze kroki na scenie. Mimo to Armenia nigdy nie przestała być ważną częścią jego życia. W wywiadach często podkreśla, że wychowywał się pomiędzy dwoma światami. Z jednej strony był zanurzony w polskiej kulturze i codzienności, z drugiej – w domu pielęgnowano ormiańskie tradycje, język oraz historię. Dzięki temu od najmłodszych lat budował swoją tożsamość na dwóch równie ważnych fundamentach. Dużą rolę w jego życiu odgrywa również religia. Artysta jest związany z Apostolskim Kościołem Ormiańskim, który należy do najstarszych wspólnot chrześcijańskich na świecie. „Ja mówię o tym jawnie, nie jest to dla mnie żadna tajemnica. Nie pochodzę z katolickiego kościoła. Oficjalnie przynależę do Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego. Ja przede wszystkim wierzę w to, że jesteśmy tu po coś i bardzo dziękuję za wszystko, co jest mi dane” – wyznał w rozmowie z serwisem Telemagazyn.pl. Od występów z Edytą Górniak i Natalią Kukulską do własnej muzycznej drogi. Tak rozwijała się kariera Sargisa Choć część widzów poznała go dopiero dzięki Opolu, Sargis od lat budował swoje doświadczenie sceniczne. Co ciekawe, robił to u boku największych nazwisk polskiej muzyki. Jeszcze jako nastolatek występował na zaproszenie takich artystów jak Edyta Górniak, Natalia Kukulska, Adam Sztaba czy Kayah. Dla młodego wokalisty była to nie tylko ogromna nobilitacja, ale także cenna szkoła scenicznego rzemiosła. Obserwowanie profesjonalistów z bliska pozwoliło mu zdobyć doświadczenie, którego nie da się nauczyć podczas zajęć czy warsztatów. Równolegle rozwijał się również edukacyjnie. Ukończył Wydział Jazzu i Muzyki Estradowej Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, jedną z najbardziej renomowanych uczelni muzycznych w Polsce. To właśnie tam doskonalił warsztat wokalny i rozwijał umiejętności kompozytorskie. Po sukcesie w „Debiutach” wiele osób spodziewało się, że Sargis szybko wykorzysta popularność i pójdzie drogą telewizyjnych gwiazd. On jednak wybrał znacznie trudniejsze rozwiązanie. Zamiast gonić za chwilową rozpoznawalnością, postawił na rozwijanie autorskiego repertuaru. Pisał własne teksty, komponował, szukał brzmienia, które najlepiej odda jego osobowość. Współpracował z wieloma twórcami młodego pokolenia, konsekwentnie budując własny muzyczny świat. Dziś trudno już mówić o nim wyłącznie jako o laureacie jednego konkursu. Zwycięstwo w „Premierach” pokazuje, że wyrósł na pełnoprawnego artystę z własnym językiem muzycznym i historią, którą chce opowiadać słuchaczom. SPRAWDŹ TEŻ: Takiego show Opole jeszcze nie widziało! O tym występie Justyny Steczkowskiej widzowie długo nie zapomną. Perfekcja to mało powiedziane
Takiego show Opole jeszcze nie widziało! O tym występie Justyny Steczkowskiej widzowie długo nie zapomną. Perfekcja to mało powiedziane
Od kilku tygodni zapowiadała, że jej recital z okazji 30-lecia pracy artystycznej będzie niezapomnianym widowiskiem i dotrzymała słowa. Występ Justyny Steczkowskiej w Opolu rzucił publiczność na kolana. Widzowie zobaczyli show, jakiego nie powstydziłyby się największe światowe gwiazdy muzyki. Były nowe aranżacje największych przebojów artystki, ewolucje na trapezie, latanie nad sceną i przepiękne kostiumy. Nie zabrakło też wzruszających słów, które zapamiętamy na długo.
Za nami drugi dzień 63. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. I choć to dopiero półmetek, śmiało można powiedzieć, że najbardziej spektakularnym koncertem tegorocznej edycji był jubileuszowy występ Justyny Steczkowskiej. Gwiazda nie zawiodła swoich fanów, a tym, którzy ją krytykowali, pokazała, jak powinno wyglądać show na najwyższym światowym poziomie. "To był cudowny wieczór dla mnie". Justyna Steczkowska zachwyciła i wzruszyła opolską publiczność "Wszystko zaczęło się w Opolu i zatoczyło krąg po trzydziestu latach" - powiedziała przed swoim koncertem Justyna Steczkowska i podkreśliła, że to dla niej niezwykle ważny występ. A gdy pojawiła się na scenie, a właściwie nad sceną, natychmiast pokazała, że zrobiła wszystko, żeby ten wieczór był niezapomniany. Koncert zaczęła od spektakularnych ewolucji na zawieszonym kilka metrów nad sceną trapezie. A gdy po chwili stanęła między towarzyszącymi jej tancerzami i zaczęła śpiewać, publiczność zamarła. Utwory "Oko za oko" i "Stu policjantów" zostały zaaranżowane w nowoczesny sposób, a wokalistka wykonała je tak, jakby były zupełnie nowymi piosenkami. Podobnie było z kolejnymi jej hitami. Każdy zabrzmiał inaczej niż dobrze znane wersje. Justyna dotrzymała słowa, bo na długo przed jubileuszowym koncertem zapowiadała, że nie będzie powielać znanych rozwiązań, kopiować wcześniejszych jubileuszy, tylko zaprezentuje nowe pomysły. I tak zrobiła. Loty nad sceną i owacje na stojąco dla piosenkarki Steczkowska nie ukrywała, że bała się tego występu. Bali się też jej fani. Gdy dzień przed rozpoczęciem festiwalu gwiazda pokazała na Instagramie nagranie z próby, pod filmikiem pojawiły się komentarze pełne zachwytu, ale też niepokoju. „Uważaj na siebie”, pisali fani, wskazując na karkołomne ewolucje na wysokości. Sama wokalistka też się obawiała tych arcytrudnych fragmentów występu. W rozmowie z "Faktem" przyznała, że ewolucje na trapezie to dla niej ogromny wysiłek i że dopiero po 14 godzinach ćwiczeń przestała odczuwać mdłości. Obawy gwiazdy i jej fanów okazały się nieuzasadnione. Steczkowska wszystkie ewolucje wykonała perfekcyjnie i jeśli nawet był to dla niej wysiłek, to widzowie tego nie zauważyli. Przeciwnie, wszystkie elementy choreografii gwiazda wykonała z ogromną lekkością i swobodą. Po jednej z piosenek pozwoliła sobie na żart ze swojego wieku. Wyznała, że musi napić się odrobinę wody, bo ma 53 lata i męczy się szybciej niż kiedyś. Steczkowska zaczęła swój występ spektakularnie i spektakularnie go skończyła. Po pierwszej części, w której wystąpiła w czerwonej kreacji wyszywanej cekinami, zniknęła na chwilę za kulisami. A gdy wróciła, miała na sobie czarny kombinezon, który widzowie kojarzą z jej ubiegłorocznego występu na Eurowizji! W tym momencie stało się jasne, że na finał artystka zaśpiewa "Gaję". Zaśpiewała. I tak jak na Eurowizji wzniosła się nad scenę. A publiczność w amfiteatrze wstała z miejsc i nagrodziła ją owacją na stojąco. Na koniec gwiazda odebrała z rąk dyrygenta Zygmunta Kukli nagrodę specjalną TVP za 30 lat pracy artystycznej. "Dziękuję bardzo moim fanom, którzy wspierają mnie od 30 lat. To nie jest tylko mój sukces. To sukces całej mojej ekipy. Jestem wam bardzo wdzięczna. To był cudowny wieczór dla mnie - powiedziała na koniec wzruszona artystka.
Maryla Rodowicz przerywa milczenie. Tak tłumaczy, dlaczego nie wystąpi w Opolu. "Dla mnie to jest słabe"
Trudno wskazać drugą polską gwiazdę, która tak mocno kojarzyłaby się z festiwalem w Opolu tak bardzo, jak Maryla Rodowicz. Artystka w swojej karierze wystąpiła tam ponad 40 razy i zawsze chętnie wraca do słynnego amfiteatru. W tym roku zabrakło jej jednak w gronie wykonawców, co natychmiast wywołało lawinę pytań. Gwiazda długo nie komentowała tej sprawy, ale teraz zabrała głos. Jej słowa nie spodobają się innym artystom.
Maryla Rodowicz od lat nazywana jest królową polskiej piosenki. Z kolei Opole chwali się zaszczytnym tytułem stolicy polskiej piosenki. Nic więc dziwnego, że artystka kojarzy się z festiwalem, który odbywa się w tym mieście już od 63 lat. Rodowicz jest jednym z symboli tej imprezy. Na deskach amfiteatru opolskiego wystąpiła po raz pierwszy w 1968 roku. Od tamtego debiutu wracała tam ponad 40 razy. "Opole bez Maryli się nie liczy" O tym, jak bardzo Maryla jest związana z Krajowym Festiwalem Polskiej Piosenki w Opolu świadczy też kilka innych faktów. To właśnie tam po raz pierwszy wykonała wiele swoich piosenek, które do dziś są przebojami. „Jadą wozy kolorowe”, „Sing sing”, „Małgośka” to zaledwie kilka hitów, które premierowo wykonała właśnie w Opolu. Artystka zdobyła tam też wiele nagród – od Miss Obiektywu, przez Złoty Mikrofon Polskiego Radia, aż po Grand Prix za całokształt twórczości. A kiedy w 2017 roku obchodziła jubileusz 50-lecia pracy artystycznej, to uczciła go fenomenalnym koncertem na opolskim festiwalu. Za swoje zasługi dla polskiej muzyki Rodowicz została też wyróżniona honorowym obywatelstwem miasta Opola. Zobacz także: Co by robiła Maryla Rodowicz, gdyby nie śpiewała? To wszystko sprawia, że za każdym razem, gdy nazwiska Maryli nie ma na liście wykonawców zaproszonych na ten festiwal, natychmiast rusza lawina spekulacji, dlaczego jej zabraknie. Nie inaczej jest w tym roku. W sieci od wielu dni mnożą się komentarze zawiedzionych fanów. Jedni pytają o powód jej nieobecności, inni skarżą się, że "festiwal bez Maryli to nie to samo" czy "Opole bez Maryli się nie liczy. Nieobecność artystki w tym roku zaskakuje tym bardziej, że w niedzielę 7 czerwca odbędzie się koncert poświęcony Agnieszce Osieckiej i zmarłej niedawno Magdzie Umer. Obie te artystki były przyjaciółkami Rodowicz. Maryla wyjaśnia powód nieobecności w Opolu. "Dla mnie to jest słabe" Trwające od kilku dni spekulacje przecięła w końcu sama artystka. Jak się okazuje, Rodowicz nie pojawi się w Opolu dlatego, że w tym roku postanowiła się pokazać publiczności innego słynnego festiwalu. "Nie pojawię się na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, ponieważ zgodziłam się wystąpić na festiwalu TVN-u w Sopocie pod koniec sierpnia" — wyjaśniła w rozmowie z Plejadą. Oba festiwale odbywają się w różnych terminach, więc Maryla mogła pojawić się i w Opolu, i w Sopocie. Ale takiej opcji artystka nie brała pod uwagę. "Nie chcę się powtarzać. Chcę być atrakcją na jednym festiwalu, a nie na wszystkich" - wyznała, po czym wbiła szpilę koleżankom i kolegom po fachu. "Są artyści, którzy przyjmują wszystkie propozycje, festiwale. Dla mnie to jest słabe" - stwierdziła. Czytaj również: Kapeluszowa bójka Rodowicz i Sipińskiej, odebrana nagroda Cerekwickiej, bojkot Kayah. Oto największe skandale w historii festiwalu w Opolu W rozmowie z Plejadą gwiazda podzieliła się też wspomnieniem ze swojego debiutu na festiwalu w Sopocie. Pamięta ten występ doskonale, bo dostała po nim propozycję, która mogła rozpocząć jej wielką karierę na Zachodzie. "Sopot nazywało się kiedyś oknem na świat. Jak się pojechało do Sopotu na festiwal, to wtedy mówili, że zrobi się karierę światową. Wszyscy na to liczyli. W moim wypadku tak się stało, bo jak pojechałam na pierwszy festiwal do Sopotu w 1969 r., to dostałam kontrakt w Anglii. Kariera stała otworem, ale z niej zrezygnowałam, bo mnie ówczesny narzeczony namówił. Była straszna afera, Anglicy chcieli odszkodowanie. Tym bardziej z wielkim sentymentem wrócę do Sopotu" — stwierdziła. Fani talentu Maryli Rodowicz muszą więc uzbroić się w cierpliwość i poczekać na jej wielkie show do sierpnia. W Opolu zobaczymy ją być może za rok. W 2027 roku artystka będzie obchodzić świętować 60-lecie pracy artystycznej. Trudno sobie wyobrazić, że takiego jubileuszu nie uczci na deskach amfiteatru w Opolu.
Wygrała pierwszą edycję "Idola" i nagle zniknęła. Zamiast kariery Alicja Janosz wybrała rodzinę. Tak zmieniła się przez lata
Miała tylko 17 lat, gdy usłyszała o niej cała Polska. I choć niektórzy nie byli zadowoleni z tego, że to ona wygrała "Idola", to jednak wszyscy zgodnie przyznawali, że Alicja Janosz zrobi karierę. A ona? Po wydaniu pierwszej płyty zniknęła. Co dzieje się z artystką, która dziś kończy 41 lat?
Polska usłyszała o niej w 2002 roku. Wtedy właśnie wystartowała pierwsza edycja muzycznego show — Idol. Alicja Janosz wygrała program, cieszyła się ogromną popularnością i sympatią fanów. Artystka nagrała płytę i… zniknęła z show-biznesu, ale nie porzuciła muzyki. Jak się zmieniła? Zobacz, jak dziś wygląda Alicja Janosz. Alicja Janosz w programie Idol — kariera Energetyczna, optymistycznie nastawiona do świata. Kobieta obdarzona pięknym głosem i talentem muzycznym. To ona sięgnęła po zwycięstwo w pierwszej edycji muzycznego show w 2002 roku. Miała wtedy zaledwie 17 lat. W programie mogliśmy podziwiać też Tomka Makowieckiego, Ewelinę Flintę czy Szymona Wydrę. Wokalistka błyskawicznie wydała płytę „Ala Janosz”, ale oprócz zachwytów musiała mierzyć się również z negatywnymi opiniami na temat utworu „Zbudziłam się”, który pojawiły się na krążku. CZYTAJ TAKŻE: Żona Rafała Zawieruchy zachwyciła podczas balu charytatywnego. Czym zajmuje się na co dzień? „Najtrudniejsze było dla mnie to, że spadła na mnie odpowiedzialność za decyzje nienależące do mnie. [...] Myślący ludzie, chcący rzetelnie mnie oceniać, będą to robić przez pryzmat tego, co sama tworzę w swoim dorosłym życiu, a nie przez durną frazę w tekście piosenki, która w gruncie rzeczy była o czymś zupełnie innym i którą wykonałam mając naście lat”, komentowała potem w rozmowie z Faktem. Alicja Janosz w programie Idol Dla wokalistki opinie były krzywdzące i bolesne, podcinały jej skrzydła. Wiedziała, że nie ma wpływu na inne osoby. "Mogę jedynie nagrywać najlepsze dźwięki, jakie tylko potrafię i starać się przekształcić w świadomości odbiorców tę jajecznicę w wyborny kawior", dodawała. Alicja Janosz nie zrobiła oszałamiającej kariery, ale wciąż była wierna swojej pasji do muzyki. O początkach swojej przygody z show-biznesem mówiła po latach w wywiadzie dla Dzień Dobry TVN: „Kiedy pierwszy raz spotykasz się tym, co niesie za sobą popularność i pewne tempo życia i narażanie się na konfrontację w sytuacjach, które są poza strefą komfortu — to wymaga ogromnego poczucia własnej wartości i tej umiejętności trwania przy sobie. Miałam 17 lat i nie miałam prawa wiedzieć rzeczy, które dzisiaj już wiem, bo je przeżyłam. Fajnie byłoby uczyć się na cudzych błędach i z cudzych doświadczeń”. Alicja Janosz, Ewelina Flinta, Szymon Wydra, 25.06.2002 Po jakimś czasie związała się z grupą HooDoo Band, gdzie poznała również swojego przyszłego męża. Gwiazda zajęła jeszcze 8. miejsce w programie World Idol, pojawiła się w Krajowych Eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji 2004. Powoli wycofywała się z show-biznesu, a sama skupiała się na rozwoju swojego warsztatu. W 2011 roku na rynku ukazał się jej drugi album „Vintage”. Z kolei pięć lat później artystka wydała płytę „Retronowa”. ZOBACZ TAKŻE: Gdy się spotykali, tracili kontrolę. Romans Kory ze Zdzisławem Kamińskim trwał zaledwie miesiąc... Gwiazda ma także na swoim koncie krążek nagrany specjalnie dla najmłodszych „Alicja Janosz Dzieciom”. Zwyciężczyni Idola prowadziła kilka lat warsztaty wokalne dla dzieci. „Cieszę się, bo całe życie czułam, że w pewnym momencie będę robiła coś dla dzieci, bo zawsze mi było do nich blisko. Czuję dzieci, kocham je od zawsze, dzieci też do mnie lgną”, mówiła w 2019 roku w rozmowie z Dzień Dobry TVN. „Długo myślałam, że tworzenie dla dzieci spowoduje, że będę się jeszcze infantylizować. Uwierzcie, że czasami nie jest łatwo być traktowaną poważnie, będąc niewysoką blondynką”, dodawała. Alicja Janosz tworzy piosenki i pracuje nad nowym materiałem muzycznym. „Nagrywamy, aranżujemy, dopieszczamy brzmienia i dźwięki… Serce mi rozkwita jak te drzewa wokół. Mam wrażenie, że całe życie czekałam na ten czas. Płyniemy w dobrą stronę…”, pisała na Instagramie. We wrześniu 2022 roku podzieliła się z fanami cudowną informacją. Gwiazda pokazała backstage teledysku do utworu Tetris. Alicja Janosz na planie programu Dzień Dobry TVN, Warszawa, 17.09.2019 rok Alicja Janosz wydała nową płytę Rok później artystka zaprezentowała krążek „I tak Cię kocham”. Jak zaznacza: „Ta płyta to mój powrót do siebie. Do wiary w swoją wartość. Do słuchania wewnętrznego głosu. Do stawania po swojej stronie, dawania sobie poczucia bezwarunkowej miłości i akceptacji. Usłyszycie na niej sporo harmonii wokalnych, instrumentarium akustyczne, szelest młoteczków fortepianu, który jest dla mnie dziś najbardziej inspirującym instrumentem". Płytę wyprodukował Bartosz Niebielecki, mąż Alicji Janosz. Data wydania krążka była nieprzypadkowa. 4 czerwca wokalistka świętowała urodziny. W rozmowie z serwisem Ohme podkreślała, że płyta jest dla niej ważnym projektem. Utwory, które się na niej znalazły napisała z serca. „Na płycie znajdują się utwory, które napisałam z serca, z „tego” poziomu serca. Wzruszają nie tylko mnie, ale i publiczność, dla której miałam okazję już zagrać przedpremierowo te piosenki. Ważna tutaj jest nie tylko muzyka, ale i słowa. Chciałam dać komuś poprzez moje piosenki siłę, którą odkrywam w sobie, o ironio, we własnej wrażliwości. W moim zespole jest bardzo silny pierwiastek męski, tylko ja i moja wiolonczelistka – Ania – jesteśmy kobietami, resztę stanowią panowie. Siła kobiet i mężczyzn potrafi się pięknie wspierać", dodała Alicja Janosz w rozmowie z Klaudią Kierzkowską. https://www.youtube.com/watch?v=PfJbtAVS5aw Alicja Janosz prywatnie Gwiazda jest szczęśliwą żoną i mamą. Alicja Janosz w 2010 roku poślubiła Bartosza Niebieleckiego. Para poznała się w zespole HooDoo Band. Wspólnie wychowują syna, Tymona, który jest dla nich całym światem. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Córka Piotra Gąsowskiego i Anny Głogowskiej ma już 15 lat! Tak wygląda Julia Zakochani są razem ponad 18 lat, a od 16 są małżeństwem. W 2022 roku rocznicę ślubu świętowali w Chorwacji. Wówczas kadrami z bajecznej wyprawy wokalistka podzieliła się z fanami na Instagramie. „Chciałam tylko powiedzieć, że dokładnie 11 lat temu powiedzieliśmy sobie TAK z tym Panem. I mam wrażenie, że coraz bardziej autentyczni jesteśmy jako jednostki, a to co wydarza się, gdy jesteśmy razem, kocham i uwielbiam”, napisała Alicja Janosz pod wspólnym kadrem z ukochanym. Ostatnio opublikowała filmiki, które pokazują, że wcale nie zakończyła kariery. Na jednym z nich podzieliła się fragmentem koncertu, który zagrała w Dniu Dziecka. A kilka dni wcześniej pokazała zdjęcie z randki z ukochanym. Wszystko wskazuje więc na to, że zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym wszystko układa jej się dobrze. W dniu jej 41. urodzin życzymy artystce, żeby ta szczęśliwa passa się nie kończyła! Alicja Janosz, Bartosz Niebielecki, Gala Fryderyki 2018, Teatr Polski w Warszawie, 24.04.2018 rok
TYLKO U NAS: Ania Wyszkoni o niełatwych początkach w zespole Łzy: „Byliśmy zadłużeni, a moi rodzice przerażeni”. Co się stało?
Ania Wyszkoni od trzech dekad jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich wokalistek. Dziś wspomina drogę, która zaprowadziła ją na scenę, opowiada o sile marzeń, konsekwencji i decyzjach, które dla wielu wydawały się zbyt ryzykowne. W rozmowie z Rafałem Kowalskim dla Viva.pl wraca pamięcią do momentów, które ukształtowały jej karierę.
Choć dziś występuje na największych scenach i zaprasza do wspólnych koncertów legendy polskiej muzyki, Ania Wyszkoni nie ma wątpliwości, że wszystko zaczęło się znacznie wcześniej — od marzeń małej dziewczynki, która dokładnie wiedziała, kim chce zostać w przyszłości. Jak sama przyznaje, od najmłodszych lat nie tylko wyobrażała sobie sukces, ale też głęboko wierzyła, że jest w stanie go osiągnąć. „Gdyby ktoś powiedział mi to 30 lat temu, uwierzyłabym”. Ania Wyszkoni o sile marzeń i pozytywnego myślenia Ania Wyszkoni obchodzi właśnie 30-lecie kariery, które będzie świętować w ten weekend podczas festiwalu w Opolu. Artystka od najmłodszych lat miała jasno określony cel i konsekwentnie zmierzała w jego kierunku. Jak przyznaje, była dzieckiem, które nie tylko marzyło, ale również bardzo wyraźnie wyobrażało sobie swoją przyszłość. "[...] Jako mała dziewczynka wiedziałam czym się chcę zajmować. I byłam osobą, która sobie to wizualizowała. I wymyślając sobie kolejne pragnienia, marzenia, wiedziałam, że jestem w stanie je spełnić" — powiedziała Rafałowi Kowalskiemu. Podczas jednego z ostatnich koncertów w warszawskim Teatrze Roma towarzyszyli jej wyjątkowi goście – Irena Santor i Michał Bajor. To właśnie wtedy przyszła jej do głowy refleksja dotycząca drogi, którą przeszła przez ostatnie trzy dekady. Zamiast powiedzieć, że kiedyś nie uwierzyłaby w taki scenariusz, spontanicznie doszła do zupełnie innego wniosku. "Zaczęłam mówić ze sceny, że gdyby ktoś 30 lat temu powiedział mi, że tacy goście będą na moim koncercie, to bym… i wiesz, nasuwają się słowa: nie uwierzyła. A mi w ostatniej chwili kliknęło, myślę: ale dlaczego nie? I skończyłam to zdanie: to bym uwierzyła" – zaznaczyła. Wokalistka podkreśla, że podobnie działa także negatywne myślenie. Dlatego od lat stara się koncentrować na tym, co budujące i rozwijające. TYLKO W VIVIE! Obrazy Polki miały trafić do filmu Woody’ego Allena. „To było surrealistyczne” „Byliśmy zadłużeni po uszy, a moi rodzice byli przerażeni”. Tak zaczynała się historia Ani Wyszkoni w zespole Łzy Dziś trudno wyobrazić sobie historię polskiej muzyki rozrywkowej bez zespołu Łzy. Dla Ani Wyszkoni dołączenie do grupy nie było jednak przypadkiem ani efektem szczęśliwego zrządzenia losu. Jak sama podkreśla, dokładnie tego chciała i właśnie taki scenariusz planowała dla siebie. Moment przełomowy przyszedł wtedy, gdy musiała zdecydować o swojej przyszłości. Z jednej strony była dalsza edukacja i bezpieczniejsza ścieżka zawodowa. Z drugiej – muzyka, niepewność i kontrakt z zespołem, który dopiero próbował zaistnieć na rynku. Artystka nie miała jednak większych wątpliwości: "Kiedy przyszedł ten moment decyzji, czy będę się dalej kształcić, czy pójdę na studia, czy skupię się na zespole Łzy i podpiszę kontrakt, to ja bez wahania wybrałam muzykę". Wyszkoni nie ukrywa, że początki były znacznie trudniejsze, niż wielu fanów mogłoby przypuszczać. "Wiem, że to było bardzo ryzykowne. Wiem, że moi rodzice bardzo drżeli. To też były inne czasy, nie było social mediów, były zupełnie inne możliwości. My nie mogliśmy nagrać sobie płyty w garażu, bo nie mieliśmy takiego komputera, który by nam to umożliwił. My po prostu, wiesz, konsekwentnie jeździliśmy od przeglądu do przeglądu" – wyznała. "Pierwszą płytę nagraliśmy na kredyt, byliśmy zadłużeni po uszy, ale w pewnym momencie to się wszystko zaczęło jakoś tak kręcić. Ale wiem, że moi rodzice byli przerażeni, przerażeni tym, na czym chcę się koncentrować w życiu" – wspominała. Najbardziej sceptyczna była mama artystki, która otwarcie wyrażała swój sprzeciw wobec tej decyzji. Z perspektywy czasu wokalistka doskonale rozumie jej reakcję. Była ona wynikiem troski i lęku o przyszłość córki, a nie braku wiary w jej talent. "Moja mama zdecydowanie wyrażała głośno swój sprzeciw. Ale wiesz, no dzisiaj jesteśmy 30 lat później. Moja mama też doskonale wie, że sobie dobrze radzę. Jest dumna i wie, że dobrze wybrałam. Ale wtedy myślę, że po prostu ta obawa, że mi się nie uda, była takim hamującym elementem. I to jest w porządku. I tak poszłam swoją drogą, jestem uparta jak osioł" – podsumowała z uśmiechem Wyszkoni. SPRAWDŹ TEŻ: Bagi zdobył się na szczerość. Powiedział, czego najbardziej bał się w relacji z Magdaleną Całe wideo znajdziecie na naszym YouTubie. Zapraszamy do oglądania. View oEmbed on the source website
Męskie Granie zrobiło coś, czego nie było nigdy wcześniej. Vito Bambino, Zalia i Igor Herbut właśnie zaskoczyli fanów
Męskie Granie po raz pierwszy w historii zdecydowało się na wydanie dwóch premierowych singli w jednej edycji. Po sukcesie „Nareszcie” Zalia, Vito Bambino i Igor Herbut prezentują „Tańczę”, utwór pełen lekkości, energii i letniego klimatu. Nowa piosenka pokazuje zupełnie inne oblicze tegorocznej Orkiestry i już wzbudza duże zainteresowanie fanów.
Tego jeszcze nie było. Męskie Granie po raz pierwszy w historii zdecydowało się na wydanie dwóch singli w ramach jednej edycji projektu. Po entuzjastycznie przyjętym utworze „Nareszcie” Zalia, Vito Bambino i Igor Herbut wracają z kolejną muzyczną niespodzianką. Ich nowa piosenka „Tańczę” właśnie ujrzała światło dzienne i pokazuje zupełnie inne oblicze tegorocznej Męskie Granie Orkiestry. „Tańczę” pokazuje zupełnie nowe oblicze Męskiego Grania 2026 Przez lata fani przyzwyczaili się do jednego oficjalnego singla promującego trasę. W 2026 roku organizatorzy postanowili jednak odejść od sprawdzonego schematu. Efekt? Dwie premierowe piosenki i jeszcze więcej muzycznych emocji. Po refleksyjnym i nastrojowym „Nareszcie” artyści prezentują utwór, który zachęca do ruchu, spontaniczności i czerpania radości z chwili. „Tańczę” już od pierwszych sekund pokazuje, że lato z Męskim Graniem może mieć znacznie bardziej energetyczny soundtrack, niż wielu słuchaczy się spodziewało. Nowy singiel utrzymany jest w lekkim, tanecznym klimacie, ale nie traci przy tym emocjonalnej wrażliwości charakterystycznej dla projektu. To opowieść o swobodzie, potrzebie oderwania się od codzienności i pozwoleniu sobie na odrobinę luzu. Za tekst i kompozycję odpowiadają wspólnie Zalia, Vito Bambino oraz Igor Herbut. Produkcją utworu zajął się Jakub Galiński, który współtworzył również jego warstwę kompozycyjną. Efektem jest nowoczesne brzmienie balansujące pomiędzy alternatywnym popem a radiową przebojowością. Słuchacze szybko zauważyli, że „Tańczę” znacząco różni się od „Nareszcie”. Tam dominowały refleksje i emocjonalna narracja, tutaj na pierwszy plan wysuwają się rytm, energia i koncertowy potencjał. To właśnie ten utwór może stać się jednym z najmocniejszych punktów letnich występów Męskiego Grania. CZYTAJ TEŻ: 20 lat temu cała Polska nuciła „Smak słów”. Kultowy przebój zespołu Goya narodził się w zaskakujący sposób. Fani nie mieli pojęcia! Dlaczego Męskie Granie po raz pierwszy wydało dwa premierowe single? Tegoroczne Męskie Granie Orkiestra połączyło trzy wyraziste muzyczne osobowości. Zalia dołączyła do projektu po sukcesie albumu „Serce” i współpracach z takimi artystami jak Mrozu, Kuban czy Quebonafide. Vito Bambino po raz kolejny pokazuje, że doskonale odnajduje się w formule Męskiego Grania, a Igor Herbut wnosi do wspólnych utworów swój charakterystyczny wokal i emocjonalność. To właśnie chemia między artystami sprawia, że zarówno „Nareszcie”, jak i „Tańczę” brzmią naturalnie i autentycznie. Nie ma tu miejsca na przypadkowe zestawienie nazwisk. Słychać, że wspólna współpraca zaowocowała czymś więcej niż jednorazowym projektem. Jak podkreślają twórcy, historia powstania „Tańczę” była dość nieoczywista. Pomysł na utwór miał pojawić się spontanicznie podczas promocji „Nareszcie”, kiedy artyści zaprezentowali krótki fragment melodii. Z czasem uznali jednak, że nowa kompozycja zasługuje na pełnoprawne wydanie. To kolejny dowód na to, że Męskie Granie nie boi się eksperymentować i wciąż szuka nowych sposobów na rozwój. Premierze singla towarzyszy teledysk, który również ma wyjątkowy charakter. Za jego reżyserię odpowiada sam Vito Bambino. Artysta od dawna angażuje się nie tylko w muzyczną, ale także wizualną stronę swoich projektów, dlatego klip do „Tańczę” jest bardzo autorski i spójny z estetyką całego przedsięwzięcia. Za okładkę singla odpowiada Hubert Misiaczyk. Nowoczesna oprawa graficzna doskonale wpisuje się w klimat tegorocznej odsłony Męskiego Grania i podkreśla świeżość nowego wydawnictwa. Na tym jednak nie koniec. Do wideoklipu zaproszono aż 50 fanów, którzy mieli okazję wystąpić w projekcie. Efekt? Sami oceńcie. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Pięć kultowych hitów na 50. Agnieszki Chylińskiej. Tak zmieniała się przez lata View oEmbed on the source website
Niedawno pożegnała ukochanego, Wanda Kwietniewska uczy się żyć na nowo. Artystka porusza wyznaniem
Po stracie Andrzeja Mizińskiego życie Wandy Kwietniewskiej zmieniło się bezpowrotnie. Artystka wraca na scenę, ale nie ukrywa, że za kulisami wciąż towarzyszą jej emocje i tęsknota za ukochanym partnerem.
Wanda Kwietniewska powoli wraca do codzienności po śmierci ukochanego Andrzeja Mizińskiego, ale nie ukrywa, że nadchodzące miesiące będą dla niej wyjątkowo trudne. Artystka zdobyła się na poruszające wyznanie i przyznała, że dziś najbardziej potrzebuje siły, by przetrwać kolejny sezon bez partnera, z którym dzieliła życie przez lata. Pożegnanie ukochanego Wandy Kwietniewskiej. Tak wyglądała ich historia W lutym media obiegła smutna wiadomość o śmierci Andrzeja Mizińskiego, partnera Wandy Kwietniewskiej. Informację przekazał Krzysztof Jaryczewski z Oddziału Zamkniętego. „Właśnie pożegnaliśmy Mizia Andrzeja Mizińskiego. Prywatnie męża Wandy Kwietniewskiej… Człowieka poznałem na poprzednim Sylwestrze. Nie było wprawdzie "bruderszafta", bo to był wyjątkowy Sylwester (bez alkoholu). Gościliśmy u brata Wandy, Krzysztofa i jego żony Wioli na Kaszubach… […]Mimo swojej choroby Andrzej miał niezwykłą pozytywną energię… jestem wrażliwym i sensorycznym gościem więc wyczuwam to od razu. Podczas wakacji przyjechaliśmy z Hanią do Wandy, niestety akurat pod jego nieobecność… szkoda, że nie miałem okazji poznać go bliżej. Z drugiej jednak strony na wspomnianym Sylwestrze rozmawiając z nim i przebywając te kilka godzin w jego obecności miałem wrażenie, że znam go od wieków… Już jest na innym szlaku… Żegnaj Miziu… Wszyscy kiedyś się tam wybierzemy, więc do zobaczenia”, napisał. Odejście ukochanego artystki poruszyło nie tylko fanów wokalistki, ale także środowisko muzyczne. Wanda Kwietniewska przez lata bardzo chroniła swoją prywatność i rzadko mówiła publicznie o relacji z partnerem. Z czasem zaczęła jednak wspominać wspólne życie z Andrzejem Mizińskim oraz codzienność, którą dzielili z dala od show-biznesowego zgiełku. Czytaj też: Ich kontakt urwał się na 30 lat! Potem znowu się spotkali. Oto historia miłości Wandy Kwietniewskiej i Andrzeja Mizińskiego Poznali się na wakacjach w Iłży w 1973 roku. Ona miała 16 lat, a on 19. Andrzej Miziński był jej wielką młodzieńczą miłością, ale los szybko napisał dla nich zupełnie inny scenariusz. Ich drogi rozeszły się na długie 30 lat, a kontakt całkowicie się urwał. Wydawało się, że ta historia już nigdy nie doczeka się szczęśliwego zakończenia. Każde z nich zaczęło budować swoje życie na nowo. On założył rodzinę, ona wspólnie z partnerem doczekała się córki. Życie zaskoczyło ich jednak po latach. Gdy ponownie się odnaleźli, uczucie wróciło ze zdwojoną siłą. Andrzej Miziński zakończył małżeństwo, w którym nie układało się od dawna, a wokalistka odzyskała radość i energię, o której wcześniej mówiła coraz rzadziej. Bliscy artystki zauważyli, że u boku ukochanego znów promieniała. „Najlepiej scharakteryzowała go moja córka. Powiedziała, że lubi “Miziaka”, bo “jemu zawsze się chce”. Chce się pomagać, bawić, pracować. To niesamowite, jacy jesteśmy podobni: śmiejemy się w tych samych momentach, kochamy sport, jesteśmy uparci. Uczymy się zawierania kompromisów: on zmywa gary, ja nie pyskuję, jak to bywało wcześniej", opowiadała artystka w jednym z wywiadów. Ich historia przez lata pozostawała bardzo prywatna. Wanda Kwietniewska rzadko wpuszczała media do swojego świata, dlatego opowieść o tej relacji budziła jeszcze większe emocje. To była miłość, która wróciła po trzech dekadach i udowodniła, że nawet po wielu latach można dostać od losu drugą szansę. Wanda Kwietniewska po śmierci partnera. Tak dziś wygląda jej życie Wanda Kwietniewska nie ukrywa, że po śmierci Andrzeja Mizińskiego jej codzienność zmieniła się całkowicie. Choć przed artystką intensywny sezon koncertowy, dziś najważniejsze jest dla niej jedno — znaleźć w sobie siłę, by przetrwać ten wyjątkowo trudny czas. Gwiazda zespołu „Wanda i Banda” zdradziła, że w trasie będzie towarzyszyć jej ukochana jamniczka. W jej słowach słychać ogromne emocje i tęsknotę za ukochanym. Wanda Kwietniewska przyznaje, że nadchodzące miesiące będą dla niej wielkim wyzwaniem. „Mnie to trzeba życzyć przede wszystkim, żebym wytrzymała ten sezon, ale bardziej trzeba tego życzyć mojej suczce, jamniczce, którą muszę zabierać teraz ze sobą po stracie mojego najbliższego partnera. Oni zawsze zostawali we dwójkę, a teraz Dudinka musi jeździć ze mną, a nie bardzo lubi. Proszę mi życzyć, żeby moja Dudinka lubiła jeździć na koncerty”, mówiła Wanda Kwietniewska w rozmowie z Plejadą podczas Polsat Hit Festiwal. Czytaj też: Tak Marta Nawrocka uczciła Dzień Matki. Wystarczyło jedno słowo Wanda Kwietniewska wciąż nosi w sobie ogromny ból po stracie ukochanego. Artystka próbuje wracać do scenicznej codzienności i spotkań z fanami, ale dziś za jej uśmiechem kryją się zupełnie inne emocje. Żałoba nadal jest ważną częścią jej życia, a każde kolejne wyjście na scenę wymaga od niej ogromnej siły.
21 lat temu była gwiazdą list przebojów. Dziś Goya znów błyszczy na scenie i ujawnia, co łączy ją z Sanah
Powrót zespołu Goya na scenę Polsat Hit Festiwal wywołał prawdziwą falę nostalgii. Kiedy w Operze Leśnej ponownie zabrzmiał kultowy „Smak słów”, publiczność natychmiast wróciła myślami do największych hitów połowy lat 2000. Dziś Magdalena Wójcik nie tylko nadal koncertuje z zespołem, ale także współtworzy muzyczne sukcesy Sanah, o której mówi z ogromnym podziwem.
To był moment, który dla wielu fanów okazał się prawdziwą podróżą w czasie. Zespół Goya pojawił się na scenie Polsat Hit Festiwal w Operze Leśnej w Sopocie i ponownie wykonał utwór „Smak słów”. Piosenka, która była wielkim przebojem w 2005 roku, znów wywołała ogromne emocje. Uwagę przyciągnęła także Magdalena Wójcik, która w jednym z wywiadów opowiedziała też o swojej współpracy z Sanah. Goya wystąpiła podczas Polsat Hit Festiwal w Sopocie. Wielki hit zespołu znów wybrzmiał na scenie Magdalena Wójcik przez lata była jedną z najbardziej charakterystycznych kobiecych twarzy polskiej sceny pop. Jako wokalistka i liderka zespołu Goya podbiła serca słuchaczy w połowie lat 2000., kiedy ich emocjonalne ballady dosłownie nie znikały z anten radiowych. „Smak słów” i „Mój” stały się hitami, które śpiewała cała Polska, a popularność grupy rosła z miesiąca na miesiąc. Kulminacją tego sukcesu był 2005 rok, gdy Goya została nagrodzona prestiżowym Fryderykiem. Zespół cały czas koncertuje. Ale kilka dni temu powrócił na wielką scenę Polsat Hit Festiwal i wywołał duże zainteresowanie publiczności. Grupa pojawiła się w Operze Leśnej w Sopocie, gdzie przypomniała jeden ze swoich najbardziej rozpoznawalnych utworów. Występ był jednym z tych momentów festiwalu, które najmocniej poruszyły widzów pamiętających największe polskie przeboje sprzed lat. Publiczność ponownie usłyszała „Smak słów”, czyli utwór, który był wielkim przebojem w 2005 roku. To właśnie ta piosenka przez lata stała się jednym z najważniejszych symboli zespołu Goya. Występ został bardzo ciepło odebrany przez fanów zgromadzonych w Sopocie. Powrót charakterystycznego brzmienia i emocjonalnego klimatu utworu wywołał falę komentarzy oraz wspomnień związanych z największym okresem popularności grupy. Jeszcze przed sobotnim występem Magdalena Wójcik w rozmowie z Aleksandrem Sikorą dla halo tu Polsat mówiła o emocjach związanych z powrotem na scenę oraz o fenomenie utworu „Smak słów”: „Myślę, że w dzisiejszych czasach, gdy utwory żyją bardzo krótko, to, że się posiada taki utwór, który ma 20 lat i cały czas istnieje w świadomości ludzi, to jest ogromny sukces”. Z kolei po zejściu ze sceny nie ukrywała emocji. „Wystarczy spojrzeć na ludzi, na to, z jaką życzliwością przyjmują każdego artystę. Widać, jak się publiczność bawi. Jak zobaczyłam, że włączyli światełka, zaczęli się bujać razem z nami, to już w ogóle jakoś stres odszedł”, opowiadała Agnieszce Kostuch dla Telemagazynu. Czytaj też: Mało kto pamięta jej debiut. Tym albumem Sanah pokazała, że namiesza w polskiej muzyce Magdalena Wójcik z zespołu Goya współpracowała z Sanah Duże zainteresowanie wzbudza obecnie także działalność Magdaleny Wójcik poza zespołem Goya. To nie tylko wspaniała wokalistka, a także autorka tekstów. Mało kto mógł wiedzieć, że ma na swoim koncie współpracę z Sanah. To ona odpowiada za sukces płyt „Królowa dram” czy „Irenka”. „Zawsze powtarzam, że to jest najzdolniejsza osoba, jaką spotkałam w moim życiu. Cały czas bardzo skromna, niesamowita, uzdolniona przede wszystkim. Trzymam za nią kciuki (...), jestem nią zachwycona. Uważam, że zrobiła totalną rewolucję na rynku i jestem dumna, że mogłam uczestniczyć w czymś tak dużym, bo takiego debiutu nie było chyba nigdy”, opowiadała z wielką czułością o Sanah na łamach Telemagazynu. Czytaj też: Michał Wiśniewski przerwał milczenie. Tak skomentował plotki o relacji z nową wokalistką Ich Troje. Padła jasna deklaracja Jak przyznała Magdalena Wójcik, współpraca z młodszymi artystami stała się dla niej wyjątkowo ważnym doświadczeniem. Wokalistka podkreślała, że taka wymiana inspiracji działa w obie strony. Nie tylko dzieli się swoim wieloletnim doświadczeniem, ale również czerpie energię i inspirację ze współpracy z nowym pokoleniem muzyków. „To był też bardzo ważny dla mnie etap takiego wniknięcia w życie młodego artysty. Ja od młodych też się uczę. Zawsze powtarzam, że moje doświadczenie, które im daję, to jest jedno, ale oni wnoszą też taką świeżość i bezkompromisowość, która jest cudowna”, opowiadała Agnieszce Kostuch. Wokalistka opowiedziała także o tym, jak wyglądała jej twórcza relacja z Sanah. Magdalena Wójcik zdradziła, że podczas pracy nad tekstami obie artystki stawiały przede wszystkim na swobodę i otwartość, dzięki czemu mogły wspólnie rozwijać kolejne pomysły. „Totalna burza mózgów. I zawsze tak jest najlepiej. Ja w ogóle najbardziej lubię taką pracę, kiedy artysta daje coś od siebie i ja daję coś od siebie. Wtedy tworzą się najfajniejsze, najbardziej szczere rzeczy. I taka właśnie była współpraca z Zuzią. To było fantastyczne”, opowiadała w rozmowie z Telemagazynem. View oEmbed on the source website Źródło; Plejada, Pomponik, Telemagazyn
Tak wyglądał koncert "Krzysztof Krawczyk. To już 5 lat". Widzowie nie kryli emocji
Podczas Polsat Hit Festiwal 2026 publiczność w Operze Leśnej w Sopocie przeżyła wyjątkowy wieczór poświęcony pamięci Krzysztofa Krawczyka. Koncert "Krzysztof Krawczyk. To już 5 lat" był pełen emocji, wspomnień i poruszających interpretacji największych przebojów artysty. Na scenie pojawiły się największe gwiazdy polskiej muzyki, a każdemu występowi towarzyszyły owacje i wzruszenie widzów.
Pierwsze dźwięki koncertu wystarczyły, by w sopockim amfiteatrze zapanowała wyjątkowa atmosfera. Publiczność od początku wiedziała, że ten wieczór będzie czymś więcej niż tylko muzycznym widowiskiem. To był pełen emocji hołd dla artysty, którego piosenki od dekad towarzyszą kolejnym pokoleniom Polaków. W kwietniu minęło dokładnie pięć lat od śmierci Krzysztofa Krawczyka, dlatego organizatorzy Polsat Hit Festiwal 2026 postanowili uczcić jego pamięć w szczególny sposób. Tak Polsat Hit Festiwal 2026 oddał hołd Krzysztofowi Krawczykowi Koncert "Krzysztof Krawczyk. To już 5 lat" był jednym z najbardziej wyczekiwanych momentów tegorocznego Polsat Hit Festiwal. Artyści, którzy pojawili się na scenie Opery Leśnej, przypomnieli największe przeboje legendy polskiej estrady i pokazali, że jego twórczość wciąż pozostaje niezwykle ważna dla kolejnych pokoleń słuchaczy. Wieczór otworzył Maciej Maleńczuk utworem "Chciałem być", od pierwszych minut wprowadzając publiczność w nostalgiczny, bardzo emocjonalny klimat. Chwilę później Andrzej Piaseczny wykonał "Za tobą pójdę jak na bal", a widownia śpiewała razem z nim niemal każdą linijkę tekstu. Wzruszeń nie brakowało również podczas występu Sławka Uniatowskiego, który zaprezentował poruszający "Rysunek na szkle". ZOBACZ TEŻ: Skawiński zrobił to ze sceny w Sopocie. Zwrócił się do Chylińskiej i Łosowskiego, czym wzruszył publiczność W kolejnych minutach koncertu emocji było tylko więcej. Kasia Sienkiewicz i Miuosh wykonali "Trudno tak", tworząc jeden z najbardziej klimatycznych duetów wieczoru, z kolei EMO wystąpił z utworem "Ślady na piasku". Publiczność bardzo ciepło przyjęła także Kubę i Kubę z utworem "Mój przyjacielu", a Natalia Szroeder i Smolik zachwycili subtelnym wykonaniem "Bo jesteś ty". Ogromne poruszenie wywołała również Kayah, która zaśpiewała "To co dał nam świat" — utwór szczególnie ważny w historii polskiej muzyki rozrywkowej. W Operze Leśnej zrobiło się wyjątkowo nastrojowo także podczas występu Ani Dąbrowskiej z piosenką "To co w życiu ważne". Duże emocje wzbudził ponownie Andrzej Piaseczny, który wrócił na scenę z utworem "Przytul mnie życie". Kamery wielokrotnie pokazywały wzruszonych widzów, a publiczność reagowała bardzo spontanicznie — wspólnym śpiewem, owacjami i długimi brawami. Edyta Górniak zachwyciła publiczność. "My Cyganie" było jednym z najmocniejszych momentów koncertu Jednym z najbardziej wyczekiwanych występów wieczoru był bez wątpienia występ Edyty Górniak. Artystka wykonała legendarny utwór "My Cyganie", który po raz pierwszy zaśpiewała w duecie z Krzysztofem Krawczykiem w 2008 roku. Widzowie nagrodzili ją długimi owacjami, a wiele osób wstało ze swoich miejsc jeszcze przed zakończeniem utworu prosząc o bis, który artystka chętnie dla nich wykonała. W mediach społecznościowych niemal natychmiast pojawiły się komentarze zachwyconych fanów, którzy pisali o ciarkach, wzruszeniu i jednym z najpiękniejszych momentów całego koncertu. Sama Edyta Górniak podeszła do tego wykonania bardzo emocjonalnie, co było słychać w każdym fragmencie jej interpretacji. Właśnie takie chwile pokazały, że koncert "Krzysztof Krawczyk. To już 5 lat" to symboliczne spotkanie z muzyką artysty, którego głos i piosenki wciąż pozostają niezwykle ważną częścią polskiej kultury. SPRAWDŹ TEŻ: Internauci podzieleni po występie Roxie Węgiel. "Pewnych piosenek się nie rusza"
Skawiński zrobił to ze sceny w Sopocie. Zwrócił się do Chylińskiej i Łosowskiego, czym wzruszył publiczność
Podczas jubileuszowego koncertu na Polsat Hit Festiwal 2026 Grzegorz Skawiński zdobył się na gest, którego wielu fanów się nie spodziewało. Muzyk publicznie podziękował zarówno Sławomirowi Łosowskiemu, jak i Agnieszce Chylińskiej. Opera Leśna przepełniła się emocjami, wspomnieniami i symbolicznymi słowami o muzycznej historii.
Piątkowy koncert w Sopocie miał wyjątkowy charakter. Grzegorz Skawiński i Waldemar Tkaczyk świętowali 50-lecie swojej pracy artystycznej, przypominając największe przeboje związane z historią Kombi, Kombii i O.N.A. Jubileuszowy występ od początku budził duże emocje, również ze względu na wieloletnie napięcia i publiczne spory, które przez lata pojawiały się wokół dawnych współpracowników muzyków. Tym bardziej uwagę widzów przyciągnęły słowa, które padły ze sceny pod koniec koncertu. Konflikt wokół Kombi i dawnych współpracowników Historia relacji między Grzegorzem Skawińskim, Sławomirem Łosowskim i Agnieszką Chylińską od lat budzi zainteresowanie fanów polskiej sceny muzycznej. Najwięcej emocji wzbudzał przede wszystkim spór dotyczący zespołu Kombi i późniejszego funkcjonowania grupy KOMBII. Muzycy wielokrotnie publicznie odnosili się do swojej współpracy, podkreślając różnice artystyczne i odmienne spojrzenie na historię formacji. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/12/pap198401010DE-ca11848.jpg" width="3079" height="4000" alt="Polska 1984. Polski zespół rockowy Kombi, od lewej: wokalista Grzegorz Skawiński, klawiszowiec Sławomir Łosowski, gitarzysta Waldemar Tkaczyk." title="Polska 1984. Polski zespół rockowy Kombi, od lewej: wokalista Grzegorz Skawiński, klawiszowiec Sławomir Łosowski, gitarzysta Waldemar Tkaczyk." /> W przypadku Agnieszki Chylińskiej temat wracał głównie przy okazji wspomnień o działalności O.N.A., czyli zespołu, który przez lata należał do najważniejszych rockowych projektów w Polsce. Choć artyści od dawna poszli własnymi drogami zawodowymi, ich wspólna historia pozostaje ważnym fragmentem polskiej muzyki lat 90. i początku XXI wieku. ZOBACZ TEŻ: Internauci podzieleni po występie Roxie Węgiel. "Pewnych piosenek się nie rusza" W ostatnich miesiącach temat dawnych relacji ponownie pojawiał się w mediach i komentarzach wokół jubileuszu Skawińskiego i Tkaczyka. Podczas sopockiego koncertu wyraźnie postawiono na podkreślenie wspólnego dorobku, bez wracania do dawnych sporów czy wzajemnych uszczypliwości. Grzegorz Skawiński na scenie w Sopocie zwrócił się do Łosowskiego i Chylińskiej Jednym z najmocniejszych momentów jubileuszowego koncertu w Operze Leśnej okazało się przemówienie Grzegorza Skawińskiego. Muzyk podziękował publiczności za dekady wsparcia, ale zdecydował się również wymienić osoby, które przez lata współtworzyły ważne etapy jego muzycznej drogi. Ze sceny padły słowa: "Przepięknie dziękujemy. Słuchajcie, sami nie wierzymy, że to już 50 lat razem na scenie. Tak długo to trwa i ciągle jesteśmy z wami, a wy z nami jesteście. Przez nasze życie, przez pokolenia przetoczyły się różne czasy, różne też osoby. Przede wszystkim chciałbym podziękować Sławkowi Łosowskiemu, liderowi pierwszego zestawu Kombi. Duże brawa. Niesamowitej Agnieszce Chylińskiej!" Publiczność zgromadzona w Operze Leśnej zareagowała natychmiastowymi brawami. W sieci szybko zaczęto komentować, że był to jeden z najbardziej symbolicznych momentów całego wieczoru. Wielu fanów odebrało te słowa jako wyraz szacunku wobec osób, które przez lata współtworzyły historię polskiej muzyki rozrywkowej i rockowej. SPRAWDŹ TEŻ: Dramatyczne chwile przed Polsat Hit Festiwal 2026. Bliski przyjaciel Krawczyka trafił do szpitala
Przeżył piekło i wrócił na szczyt. Życie Krzysztofa Krawczyka to historia jak z filmu
Pięć lat po śmierci Krzysztofa Krawczyka jego głos wciąż wywołuje emocje, a piosenki łączą kolejne pokolenia. Dziś, 22 maja 2026 roku, podczas Sopot Hit Festival odbędzie się wyjątkowy koncert „Krzysztof Krawczyk. To już 5 lat”, poświęcony pamięci artysty nazywanego „polskim Elvisem Presleyem”. To symboliczny hołd dla człowieka, który przez dekady był gigantem polskiej sceny – kochanym za charyzmę, niepowtarzalny głos i historię życia pełną dramatycznych zwrotów.
Upadał, cierpiał, a potem się podnosił. „Na szczęście Pan Bóg puknął mnie w głowę i zmądrzałem”, mówił przed laty Krzysztof Krawczyk. Śpiewał hity dla wszystkich pokoleń, otarł się o śmierć, przeżył biedę, wielką miłość i spektakularne powroty. Kiedy niektórzy go pogrzebali, jego „Parostatek” płynął dalej. Uwielbiany artysta zmarł niespodziewanie 5 kwietnia 2021 roku, zostawiając po sobie pustkę, z którą wielu fanów do dziś nie potrafi się pogodzić. Jakie tajemnice skrywało życie człowieka, który stał się legendą? Tekst o Krzysztofie Krawczyku ukazał się w magazynie VIVA! w grudniu 2020 roku. Tajemnice Krzysztofa Krawczyka Zbigniew Wodecki mówił o nim: „Krzysztof Krawczyk? Ten chłopak urodził się do śpiewania”. Charyzmą, talentem, cudownym głosem podbił polską publiczność. Ludzie z branży mówili: „On jest taki jak my, tylko większy. Jego życie jest jak nasze, tylko on już to wszystko przeżył”. Nikt z artystów nie był tak blisko publiczności jak on. Zeskakiwał ze sceny i na oczach wszystkich całował panie po rękach, a panów w łysiny. Ciepły, otwarty, niepowtarzalny, człowiek legenda. Już takich prawie nie ma. Nie było dekady, żeby nie wypuścił hitów, takich jak „Mój przyjacielu”, „Chciałem być marynarzem” czy „Rysunek na szkle”. W napięciu pracował nad ostatnim krążkiem „Horyzont”, jakby przeczuł, że coś wisi w powietrzu. I stało się, koronawirus zaatakował. Ale może dla wszystkich to lekcja pokory, dzięki której staną się wrażliwsi i lepsi, jak mówi Krawczyk. Dzięki pandemii zwolnił tempo i spojrzał wstecz. Co tam zobaczył? Faceta, któremu Pan Bóg dał głos i wypchnął na scenę, choć ojciec marzył, by syn został pianistą. Który dorabiał śpiewaniem na świętach 1 maja lub rewolucji październikowej, bo bywało ciężko. Który używał życia i śpiewał w klubach w Ameryce, a od poniedziałku do czwartku jeszcze z góralami układał dachówki za 350 dolarów tygodniowo. Zaznał sławy, zdrady, uwielbienia i szaleństw przypominających jazdę rollercoasterem. Niczego nie żałuje, chyba tylko tego, że tak wcześnie stracił ojca. Czytaj też: Krzysztof Krawczyk był żonaty trzy razy. Szczęście odnalazł dopiero u boku Ewy Wieczne przeprowadzki Można powiedzieć, że był szczęściarzem. Miał ciepły, kochający dom. Mama zawsze mówiła, że ze swoim talentem i artystyczną duszą był kopią ojca. „Po mnie jesteś tylko trochę upierdliwy”, śmiała się. Ojciec pięknie śpiewał barytonem romanse rosyjskie. Uwielbiali z bratem, kiedy na dobranoc czytał im Sienkiewicza. Zmieniał głos, raz był Zagłobą, raz Wołodyjowskim, więc zawsze błagali o więcej. Ale uwielbiali też podglądać za kulisami tancerki, kiedy grał w łódzkim teatrze Lutnia, bo był aktorem. Występował wcześniej z takimi sławami, jak Ludwik Solski czy Adam Hanuszkiewicz. Najgorsze były jednak częste przeprowadzki. Tej pierwszej – z Białegostoku do Poznania nigdy nie zapomni. Ojciec z kolegami targał do pociągu kredensy i pianino. Ładowali rzeczy przez okna, żeby zdobyć miejsce, do przedziałów wsiadało się przez okno. Ścisk, aż trudno było oddychać. To jedna z najgorszych podróży w jego życiu. A jedno z najsmutniejszych wspomnień? Po śmierci ojca, kiedy jako 18-latek stał pod kuchnią jakiejś restauracji i chłonął nozdrzami zapach schaboszczaka, bo żyli w biedzie. Ojciec zachorował na nowotwór, przed samą operacją uciekł ze szpitala. Malował jeszcze meble w kuchni na biało i żartował przy ukochanej żonie: „Jak będziesz po mnie miała młodszego męża, to co on sobie o mnie pomyśli”. Krawczyk ciężko przeżył jego śmierć. Pomyślał, że Pan Bóg, który jest miłością, nie powinien mu tego zrobić: „Obraziłem się na Niego, zerwałem z kościołem. Rzuciłem się wir pracy, żeby zarobić na utrzymanie rodziny, bo mama wpadła w depresję po stracie męża i tak zostałem gońcem. A potem rzuciłem się w wir muzyki”. Samotny Trubadur Karierę zaczął w Trubadurach. Nigdy nie zapomni pierwszego koncertu w łódzkiej Hali Sportowej, tuż po maturze. Śpiewali piosenki Beatlesów, a 12 tysięcy ludzi krzyczało co sił w gardłach: „Trubadurzy, Trubadurzy!!!”. Albo późniejszego występu: młodzież tańczyła, śpiewała, zapaliła pochodnie z gazet, aż w końcu interweniowała milicja. Wtedy strasznie pocili się na scenie w grubych kostiumach nakrytych peleryną. To była męka, dopiero później słynne stroje muszkieterów zaprojektował dla nich Szymon Kobyliński. Największe triumfy zespół grający na słowiańską nutę odnosił jednak w Związku Radzieckim. Koncerty gromadziły 30-tysięczne tłumy, a Trubadurzy na scenę wchodzili z obstawą jak Beatlesi w Ameryce. „Czyste szaleństwo. Musieliśmy się jednak tłumaczyć, dlaczego śpiewamy po angielsku, co w państwie socjalistycznym było niestosowne. Wtedy próbowaliśmy robić w konia cenzurę, argumentując, że rock and roll i rhythm and blues to stare piosenki niewolników, śpiewane przeciw swym ciemiężcom”, wspominał Krawczyk w autobiograficznej książce „Życie jak wino”. Ryszard Poznakowski, szef Trubadurów i kompozytor, od początku przepowiadał mu solową karierę. Z jego utworem „Byłaś tu” rósł jak balon z koncertu na koncert. Zauważył, że kiedy śpiewa, dziewczyny sięgają po chusteczki i ocierają łzy… Po 10 latach odszedł z zespołu i został solistą. Ale samotny Trubadur, jak sam o sobie mówił, nie miał łatwo. Ze Stołecznej Estrady brał chałtury, jak leci, żeby przeżyć. Nie zapomni swoich występów w Kongresowej. Ale nie w wielkiej sali koncertowej, tylko w tej restauracji z fontanną. Przebierał się między zaparowaną kuchnią a tancerkami… Szczęśliwie pojawił się Wojtek Trzciński, który napisał dla niego wiele hitów, takich jak „Byle było tak” czy „Jak minął dzień”. „Koncert z okazji mojej złotej płyty z tymi przebojami graliśmy w Sali Kongresowej 18 razy, dzień po dniu. Kayah nie mogła w to uwierzyć…”, mówił Krawczyk. Może bieda, której sam doświadczał, nauczyła go mieć wielkie serce. Nie potrafi przejść obojętnie koło potrzebujących. Z zagranicznych tras, zwłaszcza w NRD, gdzie dobrze płacono artystom, przywoził kolegom salami i słynne serki harceńskie. Andrzej Kosmala, jego przyjaciel i menedżer od 46 lat, wspomina to ze wzruszeniem: „»Przy mnie nigdy nie będziesz głodny«, mówił Krawczyk i słowa dotrzymał. Zawsze były restauracje, bankiety, golonki. O morzu alkoholu, którym umacnialiśmy naszą przyjaźń, nie wspomnę, bo to akurat nie było nic nadzwyczajnego w kraju, który pod koniec lat 70. przypominał bal na »Titanicu«. Przywoził moim dzieciom całe worki nowiutkich ubrań. Nieraz brał mnie do Domów Towarowych Centrum, żeby mi kupić koszulę. Z jego domu zawsze wychodziłem obdarowany jakimś garniturem czy modnymi butami”. Czytaj też: Połączyła ich muzyka, a podzieliła zdrada. Halina Żytkowiak była gwiazdą Trubadurów i drugą żoną Krzysztofa Krawczyka Amerykański sen W branży nazywali Krzysztofa „Krawcem”. Nie bardzo to lubił, ale ranga ksywki wzrosła, kiedy w Ameryce pojawił się Lenny Kravitz. Ameryka dla jego pokolenia była tęsknotą, spełnieniem marzeń. W 1979 roku postanowił spełnić swój amerykański sen, który z przerwami trwał 10 lat. „I co tu dużo gadać, Ameryka odurzyła mnie, uwiodła i odrzuciła moje zaloty. Ale to był uniwersytet życia”, mówi. W Ameryce przeżył śmierć Krzysztofa Klenczona, rozpad małżeństwa z Haliną Żytkowiak, z którą razem śpiewał w Trubadurach, wypadek samochodu, w którym spłonęła jego aparatura muzyczna, trafił do… więzienia. To był zimny prysznic dla rozgrzanej głowy. Śpiewał w słynnym polonijnym klubie Maryla Polonez w Chicago i wyszedł się ochłodzić z puszką piwa, ubrany estradowo, z futerkiem na ramionach. Kiedy pojawili się policjanci, grożąc mu za to piwo palcem, chciał im dać po 20 dolarów i po sprawie. Wtedy przekonał się, czym jest amerykańska policja. Wystrojony w futerko trafił do cuchnącej celi z Latynosami. Na szczęście na 24 godziny, bo zaczął tak głośno śpiewać, że zadrżał cały areszt. Wszystko zdarzyło się w polskiej dzielnicy z udziałem policjantów mówiących po polsku… Na smutek i przygnębienie najlepsza jest miłość kobiety, a Ewa spadła mu jak z nieba. „To nie był przypadek, że ją poznałem. Tylko Pan Bóg postawił tego anioła na mojej drodze, kiedy byłem bardzo samotny”, mówi. Dla Ewy też był to nowy etap. Nie zakochała się w nim od pierwszego wejrzenia; stała za barem w polonijnym klubie Cisza Leśna w Chicago, w którym Krawczyk śpiewał. Nie była zainteresowana starszym mężczyzną, formalnie będącym jeszcze w związku z inną kobietą. Właściwie to koleżanki umówiły ją z nim na pierwszą randkę, na którą włożyła czarny kombinezon i futerko z lisów. „Boże, jak staro wyglądasz w tym futrze!”, niemal wykrzyknął. „Zatkało mnie, aż zrobiłam się purpurowa, ale co się źle zaczyna, to dobrze się kończy”, wspominała w książce „Życie jak wino”. „Dojrzewaliśmy do tej miłości bardzo wolno”, mówi dzisiaj. „A potem już nie mogliśmy bez siebie żyć. Był silny i opiekuńczy, w jego ramionach czułam się bezpieczna. Mówił, że mam go o wszystko pytać, gdybym czegoś nie wiedziała. A teraz śmieje się, że uczeń przerósł mistrza”. Boża edukacja Życie jest kruche. Mógł stracić je, kiedy 28 czerwca 1988 roku brał zakręt pod Buszkowem i uderzył w drzewo. W tym samym miejscu wcześniej zabili się Bogumił Kobiela i żona Waldemara Baszanowskiego. „Uderzyłem twarzą w szybę, policzki były aż na ramionach i to wszystko z powrotem zostało złożone do kupy. Dali mi nową twarz, która nie do końca była moją. Żona po wypadku jak szalona wybiegła gdzieś w pole, ktoś ją złapał i uspokajał: »Dziękuj Bogu, dziewczyno, że żyjesz«. Mnie wynieśli na noszach”, wspomina. Wydawało się, że z tego nie wyjdzie, ale cuda się zdarzają. W tym dniu dyżur w bydgoskim szpitalu pełnił młody lekarz, Maciej Świtoński, też muzyk po średniej szkole muzycznej, fan Krawczyka. Przypilnował, aby pacjentowi starannie złożono szczękę i strzaskane biodro. A po 22 latach napisał dla Krawczyka piękną piosenkę „Horyzont”, promującą jego najnowszą płytę. „Nigdy tak nie cierpiałem, ale to była boża edukacja, bo stałem się innym człowiekiem”, mówił Krawczyk przed laty, kiedy robiłam z nim wywiad dla VIVY! „Ten wypadek przywrócił mi życie. Bóg puknął mnie w głowę, kierując mój samochód w drzewo. Już nie muszę szukać recept, jak żyć, bo je dostałem”. Czy mógł zrobić większą karierę? „Byłem trochę naiwny, bo chciałem stać się dzieckiem Ameryki i miałem rozdartą duszę. Czesiu Niemen powiedział mi wtedy: »Krzysiek, do Ameryki to się jeździ, by zaczerpnąć świeżego powietrza, kupić sobie jakiś instrument muzyczny, ale wracać trzeba tam, gdzie ludzie nas kochają«. I posłuchałem Cześka”, wspomina Krawczyk. Mógł być wszystkim, co najlepsze w światowym show-biznesie. Miał trochę z Toma Jonesa, trochę z Elvisa Presleya, co nieco z Demisa Roussosa. Wydawało się, że Polska, a może i świat czekają na takiego wokalistę, jak mówi Andrzej Kosmala. Ale władzy w PRL-u nie zawsze było po drodze z Krawczykiem. W głosowaniu na najlepszych wykonawców w Opolu w 1986 roku prowadził do ostatniej chwili, a zwyciężył ktoś inny. Ktoś z KC podszedł potem do niego: „Panie Krzysiu, pan wygrał, ale nie mogliśmy do tego dopuścić, za długo nam pan zniknął z oczu”. Ale i tak Krawczyk triumfował, rok po powrocie z Ameryki zajął drugie miejsce. Nigdy nie dał się zaszufladkować, śpiewał rock and rolla, ballady, country… Gigant sceny Z obawy przed koronawirusem odwołał koncerty i zapowiedział, że kończy karierę. Po 55 latach na scenie, 122 wydanych płytach mówi: „Już nic nie muszę”. Nie musi konkurować na listach przebojów z młodzieżą, latać za ocean, by dorobić, czy przekonywać nieprzekonanych, że umie śpiewać. Dodaje jednak, że musi wierzyć w Boga, bo On wyznacza mu cel i drogę, szanować publiczność, dzięki której przetrwał najtrudniejsze chwile, chyba że usłyszy: „Panu już dziękujemy”. Sprawdź też: Krzysztof Krawczyk Junior zamieszkał sam i zerwał kontakty ze swoją partnerką „Jest gigantem sceny, na której przetrwał ponad pół wieku. Kto wskaże innego polskiego piosenkarza, który współpracował z Krzysztofem Klenczonem i przyjaźnił się z Anną Jantar, a po latach wszedł do studia z Andrzejem Smolikiem, Goranem Bregoviciem, stanął na scenie z Andrzejem Piasecznym, Anią Dąbrowską czy Edytą Bartosiewicz?”, pytają autorzy filmu dokumentalnego „Krzysztof Krawczyk – całe moje życie”, Krystian Kuczkowski i Michał Bandurski. „Ten film jest o tym, że nie ma w życiu błędów, których nie da się naprawić, tylko wszystko musi odnaleźć swoje miejsce. Że przemijamy, ale ostatecznie najważniejsza jest miłość”. „Jesteśmy razem od 36 lat, a on wciąż powtarza, że mnie kocha, proszę mi wierzyć”, mówi Ewa Krawczyk. „Żartuję, że artystą na scenie jest mój mąż, ale w domu artystką jestem ja. Krzysztof nie ma kaprysów gwiazdy i gdyby nie jego zdjęcia rozwieszone w domu, nie czułoby się, że mieszka tu ktoś sławny”. Fanów 74-letniego piosenkarza zelektryzowała jednak wiadomość, że przyjął sakrament namaszczenia. „Ludziom źle się to kojarzy, bo nie wiedzą, że można o niego poprosić w chorobie czy strapieniu. A mnie już kilka razy uratował życie”, zdradza Krawczyk. Czy naprawdę żegna się ze sceną? „Finiszując, nie wypatruję mety, będę walczył do ostatniego dźwięku”, mówi. „Jak Bóg da, to jeszcze wam zaśpiewam”. Artysta odszedł 5 kwietnia 2021 roku. Trudno pogodzić się z jego stratą... Czytaj też: Krzysztof Krawczyk Junior zamieszkał sam i zerwał kontakty ze swoją partnerką Krzysztof Krawczyk, Ewa Krawczyk, Studio Dzień Dobry TVN, 11.2010
Ten hit Michaela Jacksona z lat 80. znów podbija listy przebojów. Ta muzyczna perełka cudem trafiła w ręce "Króla Popu"
Nie każdy utwór z kultowego albumu „Thriller” Michaela Jacksona osiągnął status globalnego fenomenu na miarę „Billie Jean” czy „Beat It”. A jednak to właśnie „Human Nature” od dekad uchodzi wśród fanów i krytyków za jedną z najbardziej nastrojowych i emocjonalnych kompozycji w dorobku „Króla Popu”. Mało kto wie, że historia tego przeboju zaczęła się… zupełnym przypadkiem.
Album „Thriller”, który ukazał się 30 listopada 1982 roku, błyskawicznie przeszedł do historii muzyki. Wydawnictwo stworzone przez Michaela Jacksona i producenta Quincy’ego Jonesa podbiło światowe listy przebojów, a już kilka miesięcy po premierze osiągnęło pierwsze miejsce w Stanach Zjednoczonych. To właśnie na tym krążku znalazły się takie utwory jak „Billie Jean”, „Beat It”, „Wanna Be Startin’ Somethin’” czy subtelne „Human Nature”. „Human Nature” miało nigdy nie trafić do Michaela Jacksona Choć piosenka pozostawała nieco w cieniu największych hitów Jacksona, dziś wielu słuchaczy uważa ją za prawdziwą perełkę całego albumu. Delikatna melodia i charakterystyczne „Why, why? Why, why?” do dziś wywołują dreszcze. Co ciekawe, utwór początkowo w ogóle nie był przeznaczony dla Michaela Jacksona. Autorem kompozycji okazał się Steve Porcaro, klawiszowiec legendarnego zespołu Toto. Muzyk przyznał po latach, że napisał piosenkę pod wpływem emocji związanych z sytuacją, która spotkała jego córkę Heather w szkole. Jak wspominał, tworzył utwór spontanicznie podczas prac nad innym wielkim przebojem lat 80. „Africa”. „Napisałem piosenkę dla mojej córki Heather. Coś wydarzyło się w szkole i to mnie zainspirowało. Napisałem piosenkę, gdy miksowaliśmy »Africa« i po prostu majstrowałem przy pianinie, i napisałem »Human Nature«. [...] Jak większość moich piosenek, była to niedokończona piosenka", opowiadał w rozmowie cytowanej przez Songfacts. CZYTAJ TEŻ: Kasia Sienkiewicz rozpoczyna solową karierę! Nowy utwór zaskoczy fanów Kwiatu Jabłoni. W tym singlu ukryła słodko-gorzką historię Quincy Jones usłyszał demo przypadkiem i od razu dostrzegł potencjał Najbardziej zaskakujące jest jednak to, w jaki sposób utwór trafił do Quincy’ego Jonesa. Producent „Thrillera” regularnie prosił muzyków współpracujących przy albumie o przesyłanie nowych materiałów. Pewnego dnia Steve Porcaro nie miał pod ręką pustej kasety. W pośpiechu wykorzystał więc tę, na której znajdowało się demo „Human Nature”. „Pewnego razu dostał telefon, że posłaniec jest w drodze, więc zadzwonił do mnie i powiedział, abym wrzucił coś, nad czym pracowaliśmy, na kasetę. Nie miałem żadnych czystych kaset, więc wziąłem kasetę z „Human Nature” po jednej stronie i odwróciłem stronę B, przewinąłem ją i włączyłem te dwie piosenki Davida, a następnie dałem je posłańcowi". To właśnie wtedy wydarzyło się coś, co dziś można nazwać jednym z największych zbiegów okoliczności w historii muzyki. Quincy Jones usłyszał pierwsze dźwięki utworu i natychmiast uznał, że odkrył prawdziwy skarb. Zachwycony kompozycją chciał wiedzieć, kto jest jej autorem. Według relacji muzyków David Paich miał problem, by przyznać, że piosenka nie należy do niego. Ostatecznie Quincy Jones poprosił Steve’a Porcaro o dokończenie utworu. Reszta przeszła do historii. „Human Nature” trafiło na album „Thriller” i stało się jednym z najbardziej klimatycznych numerów w całej karierze Michaela Jacksona. Kulisy pracy nad płytą po latach wspominał także David Paich. Muzyk zdradził, że Michael Jackson był perfekcjonistą, ale jednocześnie dawał artystom ogromną swobodę twórczą. „Zawsze był z nami w pokoju, prywatnie, mówiąc: »Chcę tylko, żebyś miał całkowitą swobodę robienia tego, co chcesz. Pomyśl o Michale Aniele malującym Kaplicę Sykstyńską – rób, co musisz tutaj zrobić. Niebo jest granicą«", miał mówić Jackson podczas pracy nad albumem. Dziś, ponad cztery dekady po premierze „Thrillera”, historia „Human Nature” pokazuje, że największe muzyczne arcydzieła czasem rodzą się zupełnie niespodziewanie. I choć utwór nigdy nie stał się największym komercyjnym przebojem Michaela Jacksona, dla wielu fanów pozostaje jednym z najbardziej wyjątkowych momentów w historii popu.ro dla cytowanego źródła. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Stanisława Celińska i jej piosenki. Śpiewała tak, jakby chciała ukoić cudzy ból. "Staram się nieść słońce w ramionach" View oEmbed on the source website
Gdyby nie Michael Jackson, ten hit z lat 80. nie odniósłby sukcesu? Nieliczni wiedzieli, że to właśnie on zaśpiewał w chórkach. Do samego końca chciał ukryć prawdę
Świat zapamiętał Rockwella jako „króla paranoi”, prawda jest taka, że bez Michaela ten numer prawdopodobnie nigdy nie stałby się globalnym fenomenem.
Są takie piosenki, które wracają co roku jak duchy z przeszłości. „Somebody’s Watching Me” Rockwella to właśnie jeden z tych utworów. Niepokojący, obsesyjny i natychmiast rozpoznawalny już po pierwszych słowach: „I always feel like…”. Ale mało kto wie, że za narodzinami tego kultowego hitu stoi historia pełna rodzinnych napięć, kompleksów, modlitwy i… Michaela Jacksona. Syn legendy Motown nie chciał być „tym uprzywilejowanym” Rockwell naprawdę nazywa się Kennedy William Gordy. Tak, jest synem samego Berry’ego Gordy’ego, czyli założyciela Motown Records i człowieka odpowiedzialnego za kariery największych gwiazd soulu oraz popu. Wydawałoby się, że sukces miał podany na tacy. Problem w tym, że młody Kennedy desperacko chciał uniknąć łatki „dziecka nepotyzmu”. Kiedy w 1982 roku przyniósł ojcu demo nagrane na prostym 4-ścieżkowym recorderze w swoim małym mieszkaniu w Hollywood, liczył na zachwyt. Zamiast tego usłyszał chłodną ocenę. Berry Gordy miał powiedzieć coś w stylu: „To jest okej. Nie rezygnuj jeszcze z normalnej pracy”. Dla 18-letniego chłopaka był to cios. I właśnie wtedy zaczęła się historia jednej z najbardziej paranoicznych piosenek lat 80. Rockwell później wielokrotnie powtarzał, że wcześniejsze utwory były „przeciętne”. Był sfrustrowany i zły. W pewnym momencie uklęknął i zaczął się modlić. Poprosił Boga o stworzenie piosenki, która trafi na szczyty list przebojów i zachwyci fanów muzyki. Brzmi filmowo? Jeszcze bardziej nieprawdopodobne jest to, że niemal natychmiast po tej modlitwie zaczął pisać „Somebody’s Watching Me”. Większość numeru powstała w zaledwie dwa dni, a znaczna część finalnej wersji została nagrana już podczas pierwszego podejścia. Inspiracją były jego własne doświadczenia. Rockwell wspominał dzieciństwo, gdy obserwował sąsiada wyglądającego przez okno w stronę ich mieszkania. Do tego dochodziły absurdalne żarty, które robił swojej dziewczynie, między innymi straszenie jej przez szybę pod prysznicem. To właśnie z tego narodził się słynny wers o strachu przed myciem włosów pod prysznicem. CZYTAJ TEŻ: Jarosław Kukulski zrobił to dla niej w tajemnicy. Ten hit Anny Jantar ma ukryte znaczenie Michael Jackson usłyszał demo i zmienił historię piosenki „Somebody’s Watching Me” Najważniejszy moment dopiero miał nadejść. Rockwell znał rodzinę Jacksonów od dziecka. Michael był od niego starszy o sześć lat, ale obie rodziny były bardzo blisko związane. Pewnego dnia młody muzyk pojechał do domu Jacksonów z kasetą demo i boomboksem. Był przerażony. Odtwarzał utwór podobno osiem albo dziewięć razy. Michael reagował natychmiast. Miał wołać kolejne osoby z domu: „Rebbie! Janet! Musicie tego posłuchać!”. Im częściej leciało demo, tym bardziej było jasne, że dzieje się coś wyjątkowego. Po odsłuchu Michael odciągnął Rockwella na bok i zapytał: „Kogo weźmiesz do chórków?”. Odpowiedź była natychmiastowa: „A może ty?”. I tak po prostu Michael Jackson został głosem najbardziej ikonicznego refrenu lat 80. Do nagrania dołączył także Jermaine Jackson. Co ciekawe, rodziny były związane jeszcze mocniej. Siostra Rockwella, Hazel Gordy, była żoną Jermaine’a. Choć Michael Jackson nie został oficjalnie wymieniony jako główny wykonawca, wszyscy od początku wiedzieli, że to właśnie on śpiewa legendarny refren. I wszystko się zmieniło. Przypomnijmy, że „Somebody’s Watching Me” ukazało się w styczniu 1984 roku i błyskawicznie podbiło listy przebojów. Utwór spędził 19 tygodni na Billboard Hot 100 i dotarł do drugiego miejsca zestawienia. Zatrzymał go jedynie gigantyczny hit Kenny’ego Logginsa „Footloose”. Piosenka sprzedała się w ponad 500 tysiącach egzemplarzy w ciągu zaledwie trzech miesięcy. Ale sukces miał też swoją cenę. Rockwell panicznie bał się, że ludzie uznają jego karierę za efekt nazwiska ojca albo wsparcia Michaela Jacksona. Do tego stopnia, że podczas wywiadów udawał Brytyjczyka i twierdził, że pochodzi z Portsmouth w Anglii. Chciał, by świat uwierzył, że sukces osiągnął sam. Teledysk do „Somebody’s Watching Me” był kompletnym szaleństwem. Nawiedzony dom, cmentarz na podwórku, krew i absurdalne sceny sprawiły, że MTV pokochało ten numer. Sam Rockwell później przyznawał, że planował znacznie lżejszą wersję klipu. Reżyser Francis Delia kompletnie jednak zignorował jego pomysły i stworzył mroczny, niemal horrorowy świat. Efekt? Idealnie pasował do atmosfery utworu. Po sukcesie „Somebody’s Watching Me” Rockwell próbował jeszcze powtórzyć sukces utworami „Obscene Phone Caller” i „Peeping Tom”, ale żaden nie zbliżył się do fenomenu debiutu. W końcu wycofał się z życia publicznego. Jak tłumaczył po latach, muzyka przestała sprawiać mu radość, a on chciał po prostu żyć jak zwykły człowiek. Mimo to „Somebody’s Watching Me” nigdy nie zniknęło. Do dziś utwór pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych hymnów popkulturowej paranoi. W każde Halloween wraca na playlisty, a charakterystyczny refren Michaela Jacksona nadal wywołuje ciarki. I właśnie dlatego historia tej piosenki jest tak niezwykła. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ten hit z lat 90. odmienił polską scenę muzyczną. Hymn samotności wciąż króluje w sercach Polaków View oEmbed on the source website
Sława Przybylska kończy karierę? 94-letnia legenda zdradza, co dalej i zaskakuje spokojem
Sława Przybylska ma 94 lata, ale wciąż imponuje energią, klasą i sceniczną charyzmą. Teraz jednak artystka zapowiada coś, co dla wielu fanów może być trudne do przyjęcia – powoli żegna się z estradą. Jej decyzja nie jest pełna smutku, lecz dojrzałej refleksji i spokoju.
Choć przez dekady była nieodłączną częścią polskiej sceny muzycznej, dziś Sława Przybylska coraz częściej mówi o potrzebie zamknięcia pewnego rozdziału. Jak sama przyznaje, to nie nagła decyzja, lecz coś, co dojrzewało w niej od dłuższego czasu. Mimo to trudno uwierzyć, że artystka, która wciąż zachwyca formą i młodzieńczą energią, naprawdę myśli o odejściu ze sceny. Sława Przybylska planuje koniec kariery. "Czuję, że trzeba to zakończyć" Trudno wyobrazić sobie polską scenę muzyczną bez niej. Sława Przybylska przez ponad sześć dekad konsekwentnie budowała swoją pozycję, pozostając wierną własnemu stylowi i artystycznej wrażliwości. Dziś jednak sama przyznaje, że zbliża się moment, w którym chce powiedzieć "dość" intensywnemu koncertowaniu. "Ja zdaję się, już ten rok, chyba do grudnia... Ja już nie będę występować. Tak po prostu czuję, że trzeba już to zakończyć" – wyznała młodszej koleżance po fachu w audycji "Kayah zaprasza". Choć myśl o zakończeniu kariery pojawiała się już wcześniej, artystka długo ją odsuwała. Scena była dla niej była sposobem na życie, przestrzenią spotkania z ludźmi i emocjami. Publiczność dawała jej energię, a każdy koncert był kolejnym dowodem na to, że muzyka nie zna wieku. Sława Przybylska wielokrotnie podkreślała, że nie chce podejmować decyzji pod wpływem presji. Nie kieruje się metryką ani oczekiwaniami otoczenia. Teraz jednak czuje, że nadszedł moment, by pomyśleć o sobie w inny sposób. ZOBACZ TEŻ: Była przełomem w jej karierze, do dziś budzi sentyment. Wchodząc do studia, nie spodziewała się, że tym hitem zapisze się w sercach milionów Co dalej? Sława Przybylska ma plan na życie po scenie Zakończenie kariery scenicznej nie oznacza dla niej końca kontaktu ze sztuką. "Teraz zaistnieję poezją. Tylko będę właśnie pisać i będzie może wreszcie ta książka o mnie" – zapowiedziała. Nie bez znaczenia jest też fakt, że Sława Przybylska od lat dba o kondycję i dobre samopoczucie. To właśnie aktywność, ruch i pozytywne nastawienie sprawiają, że w wieku 94 lat wciąż emanuje energią i klasą. Jej historia pokazuje, że pasja nie znika – ona po prostu zmienia formę.
Co za głos i charyzma! 16-latka wygrała „Szansę na sukces” i rusza do Opola! Kim jest Maja Oleśków, o której mówi dziś cała Polska?
Ma 16 lat, wygrała „Szansę na sukces. Opole 2026” i już teraz wzbudza ogromne emocje. Maja Oleśków zachwyciła widzów nie tylko głosem, ale i charakterem, zapewniając sobie miejsce na wielkiej scenie. Kim jest młoda artystka, o której mówi dziś cała Polska?
Ma 16 lat, sceniczny pazur i osobowość, której nie da się podrobić. Maja Oleśków szturmem podbiła serca widzów, wygrywając finał „Szansy na sukces. Opole 2026”. Jej zwycięstwo to nie tylko medialny moment – to początek drogi, która może zaprowadzić ją na największe sceny. Kim jest dziewczyna, o której właśnie zrobiło się głośno? Finał „Szansy na sukces. Opole 2026” – występ, który dał jej wygraną Za nami finał programu „Szansa na sukces. Opole 2026”. To był moment przełomowy. Wśród uczestników znaleźli się m.in. Mateusz Chmielewiec, Gabriela Zając, Magdalena Michalak, Emilia Cyran, Błażej Klimaszka, Natalia Mączyńska, Maja Oleśków oraz Patrycja Kulicka. O zwycięstwie zdecydowali widzowie, którzy oddawali głosy za pomocą wiadomości SMS. To właśnie oni wybrali Maję Oleśków, dając jej przepustkę do kolejnego etapu kariery. W finale artystka zaprezentowała się zarówno w duecie z zespołem Enej, jak i solo. Sięgając po utwór „Miód” Natalii Przybysz, postawiła na własną interpretację – zdecydowaną, mocną i wyraźnie odbiegającą od pierwowzoru. To właśnie ta odwaga i konsekwencja w budowaniu własnego stylu wyróżniły ją na tle konkurencji. Tuż po ogłoszeniu wyników nie kryła emocji, podkreślając, że jej zwycięstwo to dowód na to, że rock’n’roll nigdy nie umrze. Czytaj też: Nagrała "diss na raka" z Bedoesem i stała się symbolem nadziei. Historia 11-letniej Mai Mecan chwyta za serce Kim jest Maja Oleśków – 16-letnia zwyciężczyni „Szansy na sukces 2026” Maja Oleśków ma dopiero 16 lat, ale już dziś trudno przejść obok jej historii obojętnie. Pochodzi z Kamiennej Góry, gdzie na co dzień uczęszcza do trzeciej klasy liceum, łącząc szkolną rzeczywistość z coraz śmielej rozwijającą się pasją do muzyki. Choć dla szerokiej publiczności jej nazwisko mogło wybrzmieć po raz pierwszy dopiero podczas finału programu, w rzeczywistości jej droga zaczęła się znacznie wcześniej. To właśnie tam, z dala od wielkich scen i reflektorów, krok po kroku budowała swoją artystyczną tożsamość, konsekwentnie rozwijając styl, który dziś przyciąga uwagę i zostaje w pamięci. Czytaj też: Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze Na co dzień jest związana z muzyką – to właśnie ona stanowi centrum jej świata. Jest wokalistką rockowo-metalowego zespołu Szczyle, z którym występuje na koncertach i wydarzeniach. Jednak Maja nie ogranicza się wyłącznie do śpiewu. Zajmuje się również wypalaniem w drewnie oraz malowaniem ubrań, co pokazuje jej szeroką wrażliwość artystyczną i potrzebę wyrażania siebie na wielu poziomach. A marzenia? Są jasno określone: chce występować na największych metalowych festiwalach i grać na scenach, które od lat przyciągają tysiące fanów. Udział w „Szansie na sukces. Opole 2026” był dla niej ważnym krokiem – szansą na zdobycie doświadczenia i dotarcie do szerszej publiczności. „Cóż ja mogę powiedzieć? Dziękuję bardzo, to mnie tylko uwiecznia w tym, że rock'n'roll nigdy nie umrze”, mówiła. Styl, który przyciąga uwagę – sceniczny wizerunek młodej wokalistki Maja Oleśków to jednak znacznie więcej niż sam głos – to pełnoprawna sceniczna osobowość, której nie sposób pomylić z nikim innym. Jej wizerunek przyciąga uwagę od pierwszych sekund: wyraźnie inspirowany rockowo-gotycką estetyką, osadzony w klimacie lat 80., buduje spójną i odważną narrację. Natapirowane włosy, mocne smokey eyes, wyrazista kreska i podkreślone usta nie są tylko stylizacją – to świadomy wybór, który podkreśla jej charakter i muzyczną tożsamość. W świecie, w którym łatwo zginąć w tłumie, Maja idzie własną drogą. Nie próbuje dopasować się do schematów – to one zaczynają dopasowywać się do niej. I właśnie ta bezkompromisowa autentyczność sprawia, że zostaje w pamięci na dłużej. Co dalej po zwycięstwie Mai Oleśków? Zwycięstwo w „Szansie na sukces. Opole 2026” otworzyło przed Mają Oleśków kolejne drzwi. Nagrodą jest udział w koncercie „Debiuty” podczas 63. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, który odbędzie się w dniach 4–7 czerwca 2026 roku. To wydarzenie od lat uznawane jest za jeden z najważniejszych momentów dla młodych artystów w Polsce. Właśnie tam swoje kariery rozpoczynało wielu wykonawców, którzy dziś należą do czołówki sceny muzycznej. Maja ma już za sobą pierwszy występ po finale – pojawiła się w „Pytaniu na śniadanie”, gdzie zaśpiewała z zespołem Enej utwór „Symetryczno-liryczna”. To kolejny krok, który pokazuje, że jej obecność w mediach nie jest chwilowa. Czy to początek większej historii? Wszystko wskazuje na to, że Maja Oleśków dopiero się rozkręca i nie zamierza zwalniać.
Nagrała "diss na raka" z Bedoesem i stała się symbolem nadziei. Historia 11-letniej Mai Mecan chwyta za serce
Maja Mecan, 11-letnia dziewczynka, stała się symbolem walki z chorobą i nadziei dla tysięcy osób. Jej utwór nagrany z Bedoesem – „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” – błyskawicznie obiegł internet i poruszył serca Polaków. Za muzyką stoi jednak dramatyczna historia walki o zdrowie oraz ogromne wsparcie społeczne, które przerodziło się w jedną z najgłośniejszych zbiórek charytatywnych ostatnich miesięcy.
To, co zaczęło się jako osobista forma wyrażenia emocji, szybko stało się ogólnopolskim ruchem solidarności. Historia Mai Mecan pokazuje, jak wielką siłę mają słowa, muzyka i wspólnota ludzi gotowych pomagać. W centrum tej opowieści znajduje się nie tylko choroba, ale także niezwykła determinacja, odwaga i wsparcie, jakie dziewczynka otrzymała od artystów oraz tysięcy nieznajomych. Nagrała diss na raka z Bedoesem i stała się ikoną. O tej piosence huczy cała Polska Utwór "Ciągle tutaj jestem (diss na raka)" powstał jako osobisty manifest walki z chorobą, jednak jego oddziaływanie szybko wykroczyło daleko poza indywidualną historię. Nagranie z udziałem Bedoesa trafiło do sieci i niemal natychmiast zaczęło zdobywać ogromną popularność. Internauci docenili szczerość przekazu, a także niezwykłą siłę, jaka biła z młodej dziewczynki mierzącej się z tak trudnym doświadczeniem. View oEmbed on the source website Popularność utworu przełożyła się na realne działania. Wokół Mai zaczęła tworzyć się społeczność wsparcia, a ogromną rolę odegrał influencer Łatwogang, który zaangażował się w pomoc. Zainicjowana zbiórka na rzecz fundacji Cancer Fighters szybko nabrała tempa i w ciągu dziewięciu dni przekroczyła próg 250 mln zł. Każde udostępnienie, każda wpłata i każde słowo wsparcia budowały poczucie wspólnoty. To pokazuje, że muzyka – nawet powstała z bólu – może stać się impulsem do realnej zmiany i solidarności na ogromną skalę. ZOBACZ TEŻ: Kasia Tusk zabrała głos na temat zbiórki Łatwoganga. Jej słowa nie pozostawiają złudzeń Kim jest Maja Mecan, która poruszyła serca milionów? Maja Mecan ma 11 lat i jeszcze niedawno prowadziła życie typowe dla dziecka w jej wieku. Jej codzienność zmieniła się diametralnie wraz z diagnozą poważnej choroby, która wymusiła hospitalizacje i długotrwałe leczenie. Ogromną rolę w życiu Mai odgrywa rodzina, szczególnie mama, która aktywnie wspiera córkę i informuje opinię publiczną o przebiegu leczenia. To właśnie dzięki tej otwartości historia dziewczynki trafiła do szerokiego grona odbiorców. Maja, mimo młodego wieku, stała się symbolem walki, odwagi i nadziei – nie tylko dla dzieci zmagających się z chorobami, ale również dla dorosłych, którzy odnajdują w niej inspirację. Maja walczy z ostrą białaczką szpikową. Choroba wróciła po raz trzeci Na początku 2023 roku u dziewczynki zdiagnozowano ostrą białaczkę szpikową. Diagnoza choroby była momentem przełomowym, który całkowicie zmienił życie Mai i jej bliskich. Początkowe miesiące leczenia wiązały się z ogromnym stresem, niepewnością oraz koniecznością przystosowania się do nowej rzeczywistości. Hospitalizacje, badania i intensywna terapia stały się codziennością dziewczynki, która musiała bardzo szybko dorosnąć do sytuacji, w jakiej się znalazła. Wyczekiwany przeszczep szpiku oraz chemioterapia dały Mai i jej najbliższym nadzieję na poprawę ich dramatycznej sytuacji. Ulga trwałą zaledwie przez chwilę. W tym momencie 11-latka walczy z trzecim nawrotem nowotworu. "Tym razem choroba nie zatrzymała się w szpiku, lecz zaatakowała narządy wewnętrzne, w tym: oko, płuca i jelita. Przybrała postać wyjątkowo ciężką, agresywną i oporną na leczenie. Lekarze nie mają wątpliwości, że sytuacja jest dramatyczna. Choroba uderzyła z nową siłą, obejmując miejsca, które decydują o oddychaniu, widzeniu i podstawowych funkcjach życiowych. Każdy dzień to walka o zatrzymanie postępu nowotworu, o reakcję na leczenie, o czas" – przekazała jakiś czas temu fundacja Cancer Fighters, pod której opieką znajduje się Maja. Mama Mai w rozmowach medialnych podkreślała, jak ogromne znaczenie ma wsparcie płynące od ludzi. Zwracała uwagę, że każdy gest – zarówno finansowy, jak i symboliczny – daje jej córce siłę do dalszej walki. W ostatniej rozmowie z TVN24 mówiła, że każde słowo i każdy przejaw solidarności mają realny wpływ na samopoczucie dziewczynki, która obecnie czeka na decyzje dotyczące jej leczenia. "Myślę, że na pewno wpłynęło bardzo dobrze. Teraz jesteśmy w trakcie decyzji w związku z dalszym leczeniem Majeczki. W przyszłym tygodniu czekają ją badania obrazowe, które pozwolą lekarzom podjąć decyzje właściwe, jak ją leczyć" – wyjaśniła Katarzyna Mecan. Trzymamy mocno kciuki za Maję oraz za powstępy w leczeniu! SPRAWDŹ TEŻ: Zgoliła włosy i postawiła sprawę jasno. Słowa Edyty Pazury dają do myślenia