Mocne oświadczenie rodziców 18-latka z „Must Be the Music”. Odpowiadają na zarzuty
Rodzice adopcyjni Damiana Stampki-Łozińskiego, 18-letniego uczestnika „Must Be the Music”, opublikowali obszerne oświadczenie, w którym odnoszą się do medialnego konfliktu z synem. Po fali emocji i publicznych wypowiedzi młodego wokalisty, przedstawili swoją wersję wydarzeń, podkreślając, że sprawa wygląda inaczej, niż mogło się wydawać.
Rodzice adopcyjni Damiana Stampki-Łozińskiego, 18-letniego uczestnika „Must Be the Music”, zdecydowali się przerwać milczenie i opublikować obszerne oświadczenie w sprawie narastającego konfliktu rodzinnego. Po tym, jak młody wokalista publicznie opowiadał o swoich doświadczeniach i ujawnił kulisy prawnego sporu, jego rodzice przedstawili własną wersję wydarzeń, odnosząc się do najważniejszych zarzutów i apelując o rozmowę. W tle tej wymiany stanowisk pozostaje również głos samego Damiana, który zapowiada, że chce zakończyć publiczne komentowanie sprawy. Oświadczenie rodziców adopcyjnych – „Nigdy nie byliśmy przeciwko Tobie” Rodzice Damiana zdecydowali się zabrać głos po tym, jak konflikt rodzinny stał się publiczny. W opublikowanym oświadczeniu zwrócili się bezpośrednio do syna, podkreślając, że dotychczas unikali publicznych komentarzy. „Do tej pory powściągliwie zabierałem głos, bo uważałem, że sprawy rodzinne powinny pozostawać między nami.” Jednocześnie zaznaczyli, że ich intencją nie jest eskalowanie sporu, lecz przedstawienie własnej perspektywy. Kluczowym elementem ich stanowiska jest zaprzeczenie zarzutom dotyczącym braku wsparcia: „Nigdy nie byliśmy przeciwko Tobie ani przeciwko Twojej pasji do muzyki. Przeciwnie — wspieraliśmy Cię w rozwijaniu zainteresowań i talentu na wszelkie możliwe sposoby.” Rodzice podkreślają, że Damian brał udział w konkursach i rozwijał swoje umiejętności, a oni nie zabraniali mu śpiewać. Wyprowadzka i zerwanie kontaktu – punkt zapalny konfliktu W oświadczeniu wskazano moment, który według rodziców był przełomowy dla relacji rodzinnych. Chodzi o decyzję Damiana z października 2024 roku: „Niestety mimo to w październiku 2024 roku, mając 17 lat, podjąłeś decyzję o wyprowadzce i zamieszkaniu u nauczycielki śpiewu. Zerwałeś kontakt z całą rodziną.” Rodzice zaznaczają, że sytuacja była dla nich trudna, zwłaszcza że w tym czasie Damian był jeszcze osobą niepełnoletnią. Dodają również, że próbowali nawiązać kontakt: „Nasze próby pozostają bez jakiejkolwiek odpowiedzi z Twojej strony.” SPRAWDŹ: Po występie w "Must Be the Music" dostał pismo od rodziców. Sprawa 18-latka poruszyła całą Polskę Spór prawny i pismo od prawnika – stanowisko rodziców W kontekście głośnego pisma od prawnika, które wcześniej ujawnił Damian, rodzice przedstawiają własne stanowisko. Podkreślają, że sprawa prawna nie jest jednostronna: „Chcę zatem jasno zaznaczyć, że nasze wezwanie od prawnika nie było pierwszą sytuacją, w której taka forma działania pojawiła się w naszej relacji jako dorosłych ludzi.” Co więcej, wskazują: „Obecna droga sądowa także nie została zainicjowana przez nas.” Rodzice sugerują, że konflikt mógłby zostać rozwiązany poprzez rozmowę, a nie działania prawne. Wątek rodziny biologicznej – kontrowersje wokół spotkania W swoim oświadczeniu rodzice odnieśli się także do kontaktu Damiana z rodziną biologiczną. Zwrócili uwagę na okoliczności tego spotkania: „Po Twojej wyprowadzce dowiedzieliśmy się, że wiosną 2024 roku nauczycielka śpiewu zawiozła Cię na spotkanie z rodziną biologiczną bez naszej wiedzy.” Podkreślili również, że takie wydarzenie wymaga odpowiedniego przygotowania: „Czy ktoś z dorosłych zadbał wtedy o jakiekolwiek przygotowanie do takiego spotkania?” Apel o rozmowę i odbudowę relacji Pomimo napiętej sytuacji rodzice zakończyli swoje oświadczenie pojednawczym tonem. Wyrazili chęć odbudowania relacji i podkreślili, że drzwi do rozmowy pozostają otwarte: „Chcę też, żebyś wiedział, że nadal jesteś naszym synem, że masz dom i że wciąż nie jest za późno, by naprawić wiele rzeczy.” Dodali także: „Do tego potrzebna jest jednak szczera, choć z pewnością trudna, rozmowa.” W tle głos Damiana – „Chcę zamknąć ten temat” W tym samym czasie Damian Stampka-Łoziński opublikował własny wpis, w którym odniósł się do sytuacji. Podkreślił, że konflikt jest dla niego ogromnym obciążeniem: „Pozwy, sądy, stres — to są sprawy, na które nie mam wpływu.” Zaznaczył również: „Nie będę już publicznie komentować konfliktu.” 18-latek jasno daje do zrozumienia, że chce skupić się na swojej przyszłości i zakończyć publiczną dyskusję na temat relacji rodzinnych. Czytaj też: Uciekł z domu, dziś mieszka u nauczycielki. Po "Must Be the Music" o 18-letnim Damianie mówi cała Polska <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2026/04/NmEzMWZiYQwkGDtkdRJsGWdAbz4zS2JPMFh3dXUKYVx1TnkvdQ8nASAIKCc1RykfMAosICpHPgFqGz0-dR9QiETPic2CDdCIBcv-7feb7bb.jpg" width="582" height="621" alt="NmEzMWZiYQwkGDtkdRJsGWdAbz4zS2JPMFh3dXUKYVx1TnkvdQ8nASAIKCc1RykfMAosICpHPgFqGz0-dR9_QiETPic2CDdCIBcv" title="NmEzMWZiYQwkGDtkdRJsGWdAbz4zS2JPMFh3dXUKYVx1TnkvdQ8nASAIKCc1RykfMAosICpHPgFqGz0-dR9_QiETPic2CDdCIBcv" /> Źródła: swiatgwiazd.pl, fakt.pl
Publiczność zamarła, jurorzy wstrzymali oddech, a Patricia Kazadi nie mogła ukryć łez. Dawid Dubajka zachwycił na scenie „Must Be The Music”
To był moment, który wstrząsnął studiem i poruszył serca tysięcy widzów. Gdy Dawid Dubajka pojawił się na scenie „Must Be The Music”, nikt nie spodziewał się, jak silne emocje wywoła jego autorski utwór. Występ szybko zamienił się w coś znacznie większego niż tylko muzyczne show. Co takiego wydarzyło się podczas tego odcinka? Reakcje jurorów i prowadzącej mówią same za siebie...
Ten występ zapamiętamy na długo! Dawid Dubajka, uczestnik kultowego talent show „Must Be The Music", pojawił się na scenie z autorskim utworem „Walk on water” i... wywołał prawdziwą burzę emocji! Już od pierwszych dźwięków było jasne, że to będzie coś więcej niż zwykłe show. Publiczność zamarła, jurorzy wstrzymali oddech, a potem... owacje na stojąco i jednogłośne „tak” od wszystkich członków jury! Dawid Dubajka poruszył całe studio „Must Be The Music". Patricia Kazadi nie mogła powstrzymać łez Zaraz po występie na scenę weszła poruszona Patricia Kazadi. Prezenterka nie kryła wzruszenia – mocno przytuliła Dawida, a jej głos drżał, gdy wypowiadała słowa pełne emocji: „Boże ta historia, jaką ty masz, jak przekułeś cierpienie, żeby stworzyć takie piękno dla nas, to jest tak wzruszające", mówiła. Widzowie nie mieli wątpliwości – to był jeden z najbardziej poruszających momentów w historii programu. Na scenę wszedł Adam Zdrójkowski z chusteczką, by pomóc rozemocjonowanej prowadzącej. – „Jestem po prostu bardzo szczęśliwa, że dobrze poszło" – wyznała Patricia. CZYTAJ RÓWNIEŻ: „Must Be The Music" wzbudził wiele emocji. Znamy pierwszych finalistów nowej edycji show. Kto zachwycił widzów? Jurorzy pod wrażeniem autentyczności i emocji Dawida Dubajki Jury nie mogło nachwalić się uczestnika. Podkreślano wyjątkowość jego głosu, siłę emocjonalnego przekazu oraz autentyczność tekstu. Internauci również oszaleli z zachwytu. „Taki numer miałby szansę wygrać na Eurowizji. Brawo!", „Facet zjada większość znanych wokalistów na śniadanie", „Piękny, szczery, autentyczny i z własnym utworem. Tak trzymać", czytamy w sieci. Widzowie zgodnie przyznają, że nie tylko talent wokalny Dubajki zachwycił, ale przede wszystkim jego historia i sposób, w jaki potrafił przekazać emocje. Tym występem Dawid zapisał się w pamięci tysięcy widzów i pokazał, że prawdziwa sztuka rodzi się z serca. CZYTAJ TEŻ: Mąż Jadwigi Barańskiej poruszająco o ostatnich dniach żony. „Chciała odejść, żeby nie być ciężarem”
„Must Be The Music" wzbudził wiele emocji. Znamy pierwszych finalistów nowej edycji show. Kto zachwycił widzów?
Po dziewięciu latach przerwy wrócił jeden z najbardziej kultowych programów muzycznych w Polsce. Nowa edycja „Must Be The Music” od pierwszego odcinka budzi ogromne emocje, a pierwszy półfinał tylko to potwierdził! Na scenie nie zabrakło wzruszeń, spektakularnych występów i... zaskakujących decyzji. Kto zachwycił publiczność, a kto musiał pożegnać się z marzeniami o wielkim finale?
To był wieczór pełen emocji! Za nami pierwszy półfinał „Must Be The Music". Po dziewięciu latach nieobecności kultowe muzyczne show wróciło na antenę i od razu porwało publiczność. Już teraz wiemy, kto powalczy o główną nagrodę — aż 250 tys. zł! Wśród szczęśliwców znaleźli się m.in. Dawid Dubajka, Helena Ciuraba i Zosia Karbowiak. Kto jeszcze skradł serca widzów? "Must Be The Music" znów podbija serca Polaków Choć zmieniło się niemal wszystko — od scenografii po skład jury — jeden element pozostał niezmienny: charyzmatyczny Maciej Rock, który ponownie stanął na czele programu jako prowadzący. Tym razem uczestników ocenia zupełnie nowe jury: Natalia Szroeder, Dawid Kwiatkowski, Miuosh i Sebastian Karpiel-Bułecka. To oni przez najbliższe tygodnie wybierali, kto zasługuje na muzyczną karierę… Teraz to widzowie mają decydujące zdanie! CZYTAJ RÓWNIEŻ: Był u szczytu sławy, jego hity nuciła cała Polska. Potem zapadła cisza. Andrzej Lampert po latach mówi, dlaczego zniknął Spektakularne występy i emocjonujące decyzje. Kto przeszedł dalej? Na scenie zaprezentowało się dziewięcioro utalentowanych artystów i zespołów. Dzięki Dzikiej Karcie szansę na występ otrzymała Zosia Karbowiak, a największe owacje zebrał Dawid Dubajka, który oczarował zarówno jurorów, jak i publiczność. Choć każdy z jurorów miał swoich faworytów – m.in. duet Kuba i Kuba, zespół Hengelo, Kajetan Wolas, Aterra czy Dirty Horns – decyzja należała do widzów. I to właśnie oni wskazali czwórkę, która zawalczy w wielkim finale już 16 maja. Głosami publiczności do finału trafili: Dawid Dubajka – prawdziwy objawienie tego wieczoru, Helena Ciuraba – jej emocjonalny występ nie pozostawił nikogo obojętnym, Zosia Karbowiak – udowodniła, że Dzika Karta może być przepustką do sukcesu, Zespół Kuba i Kuba – ich energia porwała publiczność! Gratulujemy. CZYTAJ TEŻ: Mąż Jadwigi Barańskiej poruszająco o ostatnich dniach żony. „Chciała odejść, żeby nie być ciężarem”
Walczyli o udział w Eurowizji, teraz zachwycili w „Must be the Music". Zespół Chrust rzucił jury na kolana
„Szanuję to strasznie. Mam nadzieję, do zobaczenia jeszcze często", wyznał Miuosh.
W ostatnim odcinku programu „Must be the Music", który odbył się 11 kwietnia, na scenie pojawili się finaliści krajowych preselekcji do Eurowizji 2025 – zespół Chrust. Grupa wykonała własną, oryginalną aranżację pieśni ludowej „Dwa Serduszka", zdobywając jednogłośne uznanie jury. Walczyli o udział w Eurowizji, teraz zachwycili w Must be the Music Zespół Chrust całkiem niedawno zasłynął występem podczas finału preselekcji do Eurowizji, prezentując utwór „Tempo". Ich muzyka, będąca połączeniem folku, elektroniki i tradycyjnych elementów ludowych, zdobyła serca publiczności i przyniosła im 4. miejsce. Tekst do piosenki „Tempo" został napisany przez Darka, perkusistę zespołu, w szczególnym momencie jego życia. Jak zdradziła wokalistka Małgorzata Oleszczuk w rozmowie z Plejadą, powstał on podczas służby na granicy w czasie kryzysu migracyjnego. „Darek napisał tekst podczas służby na granicy. To był kryzys migracyjny i obserwował sytuację jako strażnik graniczny, który de facto nie powinien tego robić, bo jest tylko perkusistą Straży Granicznej, a nie takim konkretnym strażnikiem. W tym trudnym czasie musiał pełnić tę służbę na drugim końcu Polski, kiedy jego żona czekała w domu i się zamartwiała", wyznała. „Obserwował takie sceny, o których on nawet nie chce o tym za bardzo mówić, bo to są traumatyczne doświadczenia. Ten tekst po prostu się z niego wylał, gdy zaczął się zastanawiać, dlaczego ktoś mu każe tam siedzieć, czy to jest na pewno dobra decyzja w jego życiu", dodała. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Rola w "Pierwszej miłości" przyniosła mu sławę, mało kto wie, że jego rodzice to znani aktorzy. Odsłaniamy tajemnice Mikołaja Krawczyka Zespół Chrust, czyli finaliści preselekcji do Eurowizji w Must be the Music 11 kwietnia podczas występu w „Must be the Music" zespół Chrust zaprezentował się w charakterystycznym stylu: z wiankami na głowach i w eleganckich garniturach. Ich interpretacja „Dwa Serduszka" wzbudziła zachwyt jurorów, którzy jednogłośnie przyznali im cztery razy "tak". „Bardzo mi się podobały te subtelne zmiany w harmonii. Doceniam je, bo ja mam alergię, jak się przyzwyczajam do jakiejś wersji, a potem ktoś coś mi w niej zmienia, to się denerwuję. A tu się w ogóle nie denerwowałam. […] Przepięknie śpiewasz", powiedziała Natalia Szroeder. „To jest nowe podejście, zazdroszczę wam tego, szanuję to strasznie. Mam nadzieję, do zobaczenia jeszcze często", podsumował Miuosh. CZYTAJ TEŻ: Chotecka przyznaje, że wraz z mężem nie widuje się Cezarym Pazurą i jego żoną. „Aktorzy są ludźmi zapracowanymi"
Elżbieta Zapendowska: „Zawsze chciałam żyć artystycznie, bez podporządkowywania się konwenansom”
Elżbieta Zapendowska obchodzi dziś urodziny! W ramach cyklu Archiwum Vivy!: wywiady przypominamy rozmowę Krystyny Pytlakowskiej z jurorką muzycznego show. Wywiad ukazał się we wrześniu 2015 roku w magazynie VIVA!. Elżbieta Zapendowska wywiad VIVA! Na określenie: „Legenda i duma muzycznych programów” kontruje: „Duma? Nie jestem zboczona. Nie znoszę nawet oglądać siebie w moich programach”. Uwielbiana przez widzów jurorka superpopularnego talent show „Tylko muzyka. Must Be the Music”, który świętuje 10. jubileuszową edycję, Elżbieta Zapendowska w szczerej rozmowie o tym, co widzi dobrze, a co ignoruje, o artystycznym życiu i konwenansach oraz, oczywiście, o miłości. Zobacz: Zapendowska ostro o Edycie Górniak i Justynie Steczkowskiej Wszyscy piszą teraz książki. Dlaczego Twojej jeszcze nie ma? Nie ma i nie będzie. Odrzuciłam kilkanaście propozycji. Nie chcesz, żeby potomni wiedzieli, że była taka Ela Zapendowska, legenda i duma programów muzycznych? Duma? Nie jestem zboczona. Najchętniej schowałabym się gdzieś do mysiej dziury, nie znoszę nawet oglądać siebie w moich programach. A jeśli coś oglądam, to tylko pod kątem wykonawcy. Chcę wiedzieć, jak on wygląda z bliska, wpatruję się w powtórki. Chodzi o osoby, które mnie zainteresowały, w których jest to coś. Ale pisanie to przecież bycie sama ze sobą. W salonie i w mysiej dziurze. Niektórzy znani ludzie robią zapiski nawet codziennie, żeby pamiętać, co się w ich życiu działo. Jak byłam młoda, pisałam różne fajne rzeczy, notatki, listy. Wtedy wydawało mi się to bardzo interesujące, później jednak stwierdziłam, że było gówniarskie i naiwne. Zaniechałam więc tej pisaniny. Poza tym pisanie dla ludzi ze słabym wzrokiem jest bardzo uciążliwe. To prawda. Wiem coś o tym. Sama mam poważne problemy z oczami. Kiedy się zaczęła ta Twoja choroba? Bardzo wcześnie. Miałam sześć lat, kiedy poszłam do szkoły i nie widziałam, co jest napisane na tablicy. Rodzice zawieźli mnie do Gdańska, do sławnego okulisty, który stwierdził, że mam silną krótkowzroczność i niewiele da się z tym zrobić. Pamiętam, że dostałam od niego zalecenie, by jeść dużo orzechów laskowych. Ale gdzie wtedy można było je znaleźć? W sklepach były rzadkością. To były lata 50.? Tak, urodziłam się w 1946 roku, już przywykłam do tego, że jestem od wszystkich starsza. Ale kiedyś byłaś od wszystkich młodsza. O właśnie i to było sprawiedliwe. Dziewiętnastolatek wydawał mi się wtedy staruchem. Jak to czas wszystko weryfikuje... Wzrusza mnie, gdy młodość jeszcze nie wie, że jest tylko chwilowa, przemijająca. A wracając do oczu... To nie jest jakiś dla mnie teraz wielki problem. Choć oprócz krótkowzroczności mam jeszcze jaskrę, zoperowaną zaćmę i żółtą plamkę w zaniku. Ale i tak widzę lepiej niż jako dziecko. Miałam wtedy minus 18 dioptrii. A teraz, po operacji, tylko minus sześć. To jest jednak naturalne, że wzrok będzie mi się tylko pogarszał. Pogodziłam się z tym. Choć jest to w życiu codziennym bardzo kłopotliwe. Codzienność jest pełna pułapek. Potykasz się, bo nie widać schodka, nie widzisz, gdy coś upadnie Ci na podłogę, szukasz na biurku długopisu, a on leży tuż obok... Trudno tak żyć. Szukasz przedmiotu po dotyku, a jogurt z lodówki wyjmujesz na macankę. Nie nawleczesz igły, nie rozpoznasz znajomego i on się obrazi, że mu się nie odkłaniasz. Ale ja walczę z tym już tyle lat, że właściwie dla mnie takie trudności są naturalne. Obracam je w żart, śmieję się, że ślepy zawsze coś lepszego zobaczy niż widzący. Niedowidzący nie widzi szczegółów, patrzy na ludzi kompleksowo, dostrzegając w nich sedno, osobowość. Masz rację. Na świat patrzy się wtedy całościowo i widzi się naprawdę więcej. Czy ktoś jest dobry, czy zły na przykład. Nie rozpraszasz się na drobiazgi. Dostrzegasz rzeczy naprawdę ważne. Dlatego ja nie lubię zdjęć, nie przyglądam się sobie w telewizji, bo czy będę tam ładniejsza, czy trochę brzydsza, to dla mnie nic nie znaczy. Nawet jeśli ktoś mi powie, że ładnie wyglądam, to jest miłe, ale nieważne. Bo ja już i tak nie będę piękna, młoda i bogata. I nie muszę się stresować moim odbiciem w lustrze – nową zmarszczką czy siwym włosem, bo ich po prostu nie widzę. A co ma dla Ciebie znaczenie? To, jak ktoś myśli, jak analizuje świat, jaki jest w środku. I stwierdzam, że wokół mnie jest naprawdę dużo bardzo interesujących osób. Z ciekawym sposobem myślenia, z ciekawą refleksyjną oceną świata. Bardzo dużo oglądam telewizji, ale właściwie głównie jej słucham. Nie tracę czasu na programy powierzchowne, nie interesuje mnie, jak pani Zuzia walczy z cellulitem, bo tego cellulitu po prostu nie dostrzegam. Natomiast dużo słucham programów publicystycznych i dużo rozmawiam z ludźmi. Ostatnio przez dwie godziny z Krzyśkiem Materną wsłuchiwałam się w każde jego słowo, to wielka przyjemność. On ma tak znakomite poczucie humoru, tak mi bliskie. Ale ja zawsze bardziej słuchałam, niż mówiłam. A gdy oglądam „Inny punkt widzenia” pana Miecugowa, fantastycznych zaproszonych gości, i ktoś się wtedy u mnie w domu odezwie, dostaję szału, bezczelnie go uciszam. Słuchanie ludzi mądrzejszych ode mnie mnie fascynuje. Zobacz także: Elżbieta Zapendowska oceniła szanse Alicji Szemplińskiej i utworu Empiresna Eurowizji! I naprawdę nie przejmujesz się swoim niedowidzeniem? Nie, bo przejmowanie nic tu nie da. Odziedziczyłam je zresztą po ojcu, który też miał bardzo słaby wzrok. Czym się zajmował? Był intelektualistą, a z wykształcenia prawnikiem. Miał wszechstronne zainteresowania. Od matematyki, którą mnie koszmarnie prześladował, do filozofii. Był bardzo ciepłym i spokojnym człowiekiem. Natomiast matka brylowała. Dobrali się chyba na zasadzie kontrastu. Mama dbała o dom, nie pracowała, ale miała duszę artystyczną. I ten jej artyzm przejawiał się w tym, że umiała ściągać do domu interesujących ludzi, organizować spotkania, pięknie dekorowała stoły, cudownie szyła. Była niezwykle pomysłowa. Ty nie szyjesz, czasami gotujesz, ale odziedziczyłaś artyzm po swojej matce? Nie jestem artystką, a rzemieślnikiem. Do szóstego roku życia byłam mazgajowata i obrażalska. Potem wstąpił we mnie jakiś zły duch i zaczęłam potwornie rozrabiać. Matka niejedne buty zdarła, chodząc na interwencje do szkoły. Co takiego wyprawiałaś? W podstawówce buntowałam się przeciwko nauczycielom. Gdy uważałam, że któryś jest głupi, mówiłam: „Moja matka przyjdzie i zrobi tu porządek”. Poza tym żyłam swoim życiem, miałam przyjaciół, z którymi zwiedziłam różne dziwne zakątki Opola. A w liceum we troje, z przyjaciółką i przyjacielem, tak zwaną świętą trójcą, wymyślaliśmy różne akcje. Były dość niewinne, ale uprzykrzały życie nauczycielom. Namawialiśmy choćby całą klasę, żeby wszyscy przyszli w okularach i na lekcjach celebrowali ich czyszczenie. Albo doklejaliśmy sobie z plasteliny różne części ciała. Sprawiało nam to niebywałą radość. No i oczywiście chodziłam na wagary, do biblioteki. Wada wzroku nie przeszkadzała Ci uczestniczyć w życiu klasowym? Wyobraź sobie, że nie. Ja nawet najlepiej strzelałam na przysposobieniu wojskowym z kabekaesu. Trafiałam w środek tarczy. Krótkowzroczność przy szkłach korekcyjnych nie była taka dotkliwa, bo w okularach widziałam dobrze. Dopiero w dorosłym życiu, kiedy wylewy odkształciły mi siatkówkę, widziałam wszystko jak za mgłą, nieostro jak przez zadeszczoną szybę samochodu. Nie mogłam mieć dobrego wzroku – jaskrę i zaćmę odziedziczyłam po matce, która zachorowała na starość. Tylko że mnie to spotkało „na młodość”. Ale jakoś sobie radzę. Pracujesz więcej niż zdrowi ludzie. Telewizja, szkoła muzyczna. Chcesz coś sobie udowodnić? Nie. Ta szkoła daje mi radość. Wymyśliliśmy ją z kolegą, Andrzejem Głowackim, pracujemy w niej wyłącznie na tekstach literackich, korzystając ze standardów muzyki polskiej. Daje nam wiele wzruszeń, no i kontakt z młodymi nietuzinkowymi ludźmi. W programie „Tylko muzyka. Must Be the Music” – ewenemencie pośród talent show, bo rekordowo i nieprzerwanie jest na antenie niemal od pięciu lat – też występują głównie młodzi. Rozmawiasz z nimi tak od serca? Nie, bo tam nie ma czasu na takie rozmowy. Zdarza się jednak, że ktoś przyjeżdża po jakimś czasie i próbuje się ze mną skontaktować. Najgorsi są ci nijacy, czyli ani źli, ani dobrzy. Przychodzą, marudzą. A Ty ich krytykujesz. Niezmiennie od dziesięciu edycji, bo to już jubileusz programu. Masz potem wyrzuty sumienia? Nie, dlatego że artysta musi mieć twardą skórę i wiedzieć, co chce robić. Zresztą taka jedna Zapendowska niewiele zmieni w jego życiu, jeśli ma prawdziwy talent i jest rzeczywiście zdolny. A jak nie jest zdolny, to dobrze mu tak. Ale ratujesz też ludzi. Łukasz Zagrobelny opowiadał mi o Twojej roli w jego życiu. Bez przesady, był po prostu zdolny. A ja nienawidzę być matką i tatusiem sukcesu. To mój zakichany obowiązek, żeby tym utalentowanym pomagać. Łukasz mówił jednak o sile ducha, jaką mu przekazywałaś. Pomogłaś mu wyjść z depresji. Jesteś dobrą kobietą. Nie zaprzeczę, bo uważam siebie za dobrą. Ale jakbyś przeczytała w internecie wpisy na mój temat, dowiesz się, że jestem potworem i starą ropuchą. Wiadomo, że jak ropucha, to stara. Zresztą jak nie chcesz, to nie czytaj. Niemiła lektura. Zobacz również: Elżbieta Zapendowska jest w dramatycznej sytuacji! „Nie można mi pomóc” Zastanawiam się, jaki naprawdę jest Twój zawód. Nauczyciel muzyki, właściwie powinnam prowadzić chóry. W szkole muzycznej uczyłam grać na fortepianie. Nie lubiłam tego i byłam w tym kiepska, marzyłam o tym, żeby zająć się muzyką rozrywkową i dlatego poszłam do WDK-u w moim mieście – Opolu. To był początek czarnej drogi. Ja naprawdę nic nie umiałam, ale byłam i jestem zdolna muzycznie. A w tym WDK-u kolega i mój kierownik powiedział: „Ty zrób studium piosenki”. Dałam ogłoszenie do gazetki i tak to się zaczęło. Bo zawodowo jestem bardzo ambitna. A w życiu? W ogóle nie. Natomiast zależało mi na tym, żeby moje studium miało klasę. Dużo się nauczyłam od muzyków, z którymi współpracowałam – klasyków, jazzmanów, rockowców, aktorów. Utworzyła się grupa fajnych ludzi. A potem dołączali do nas ciągle nowi napaleńcy. Przesiadywaliśmy tam po nocach, snuliśmy projekty. Udało Ci się wtedy kogoś wylansować? Nie, tylko trochę pomóc. W 1978 roku wygraliśmy „Opole Debiuty”. Później były warsztaty w Zielonej Górze. No a potem „Metro” i Warszawa, i Kubiak, dzięki któremu znajduję się dzisiaj w tym miejscu. To on mi pomógł najbardziej. Wtedy odkryłaś Edytę Górniak? Edyta Górniak była z Opola i Janusz Stokłosa przesłuchiwał ją do „Metra” u mnie w domu, i jeszcze takiego chłopaka, Radka Krzyżowskiego, później studenta Szkoły Teatralnej w Krakowie, dziś znanego aktora. A Kasię Groniec poznałam wcześniej, była u mnie na warsztatach jazzowych. A Dodę? Doda to dużo później. Na jakimś dziecięcym festiwalu podeszła do mnie jej matka i spytała, czy nie zaopiekowałabym się Dorotką. Prowadziłam już szkołę w Warszawie, więc zgodziłam się, żeby przyjeżdżała z Ciechanowa. Dostała się do „Metra”, a potem, jak pracowałam w Teatrze Roma i mój kolega szukał młodych talentów, odparłam, że znam taką jedną kompletną wariatkę, ale dobrze śpiewa. I wysłałam do niego Dorotę. A on po tygodniu zadzwonił i powiedział, że rewelacja, tylko strasznie pyskata. Doda ma wspaniały głos, ciekawe, co z nim zrobi. Jesteś zadowolona ze swojego życia? Trochę tak, a trochę nie. A co byś zmieniła, poza ostrością widzenia? Wszystko. No nie, żartuję. Zawodowo jestem bardzo zadowolona. Już 10 lat współpracuję z Polsatem – „Tylko muzyka” ma już dziesiątą edycję! A prywatnie... Patrzę na swoje koleżanki, na znajomych i wydaje mi się, że żyją szczęśliwiej ode mnie. Dopóki nie zajrzę głębiej. Dla mnie zresztą nie ma znaczenia, że jeżdżą dobrymi samochodami albo mają torebkę za kilka tysięcy. Ja ostatnio kupiłam sobie torebkę za 35 złotych, bo na wakacjach musiałam w czymś nosić papierosy i komórkę. Szkoda mi kasy na jakieś gadżety, które w ogóle nie są mi potrzebne. Ja tak naprawdę potrzebuję tylko jakiegoś uporządkowania w życiu. Nie lubisz zmian? Od 30 lat jesteś z tym samym mężczyzną, i to znacznie młodszym. Niełatwo utrzymać taki związek? Niełatwo? Nie wiem. Nie trzymam go na siłę, sam chce. Rozumiemy się, przyjaźnimy, jesteśmy do siebie przywiązani. Poznałam, go, kiedy śpiewał w chórkach u Rynkowskiego i Maryli Rodowicz. A teraz zajmuje się głównie moimi sprawami. Jest Twoim menedżerem? Nie, przewodnikiem, załatwiaczem i kierowcą. I chyba tworzymy dobry związek. Trzyma Cię za rękę, jak idziecie ulicą. Opiekuje się mną, to prawda. W końcu przecież jestem na wpół ślepa. Poza tym interesuje się muzyką, mamy o czym rozmawiać. Jest niesłychanie cierpliwy i znosi mój despotyzm. Ogląda w telewizji to co ja, prawie się na ten temat nie kłócimy. To ja jestem kierowniczką pilota, a on to akceptuje. Uważam, że mam dużo szczęścia, że tak się wszystko potoczyło. Dziwię się tylko trochę, że ludzie tak kompletnie różni jak my tak się ze sobą trzymają. Z moim mężem też mogliśmy przetrwać, ale byliśmy na to zbyt durni. Przyjaźniliśmy się potem do końca jego życia, i to bardzo. A ja żałowałam, że w młodości byłam taka zacietrzewiona. Zresztą im bliżej piórnika, tym większy we mnie stoicyzm. Piórnika? Mówisz o śmierci? Często o niej myślę, że to jedyna sprawiedliwość na tym świecie. Chciałabym wierzyć, że urodzę się po raz kolejny i że ten świat będzie przystawalny do tego, który mam tutaj. Naprawdę nie chciałabym nic w sobie zmieniać. I może dlatego poinformowałam najbliższych, że zamiast epitafium proszę o włożenie do mojej trumny pół litra gorzałki i paczkę papierosów. Jak miałaś naście lat, chciałaś żyć właśnie tak, jak żyjesz? Jak miałam naście lat, wyobrażałam sobie królewskie życie. Przeczytaj także: "Pani Czarny Humor" mówi... Jak Elżbieta Zapendowska rozśmieszała ekipę na sesji dla "Vivy!" Lektyka? Korona? Dywany? Aż tak to nie. Zawsze chciałam żyć artystycznie, bez podporządkowywania się konwenansom. I to mi się chyba udało.
„Polska Norah Jones”, której talent zachwycił Korę. Kim jest Paulina Czapla?
Walczy o reprezentowanie Polski na Eurowizji w „Szansie na sukces”
Już w niedzielę 9 lutego siedmioro obiecujących i zdolnych artystów powalczy o miejsce w finale eurowizyjnej „Szansy na sukces”. Na scenie w studio Telewizji Polskiej wykonają największe przeboje znane z Konkursu Piosenki Eurowizji. Wśród śmiałków pojawi się Paulina Czapla, którą widzowie kojarzą m.in. z „Must be the music” i „X factora”. Wykona utwór „Amar pelos dois”, który zapewnił Portugalii historyczne zwycięstwo w największym europejskim show w 2017 roku. W oryginale wykonuje go Salvador Sobral. Czy pochodząca z Malborka wokalistka zdobędzie bilet do finału? Kim jest Paulina Czapla? Od przedszkola do Opola, X Factor, Must be the music Ma niezwykłą wrażliwość i bez muzyki nie wyobraża sobie życia. Mimo że ma na koncie udział w kilku programach typu talent show, wielka kariera jeszcze przed nią. Paulina Czapla wraz z Weroniką Curyło, Alicją Szemplińską, Damianem Kulejem, Aleksandrą Nykiel, Stashką i Saszan powalczy w niedzielę 9 lutego o miejsce w finale specjalnego wydania „Szansy na sukces. Eurowizja 2020”. Uczestników oceni jury złożone z byłych reprezentantów Polski: Cleo, Michał Szpak i Gromeego. W najbliższym odcinku młodzi wokaliści zmierzą się z przebojami, które nuciły kolejne pokolenia Europejczyków, m.in. „Heroes” Mansa Zelmerlowa (Szwecja 2015), „If i were sorry” Fransa (Szwecja 2016), „To nie ja” Edyty Górniak (Polska 1994), „Congratulations” Cliffa Richarda (Wielka Brytania 1968) czy „Save your kisses for me” brytyjskiej formacji Brotherhood of man z 1976 roku. View oEmbed on the source website Wiadomo, że Paulina Czapla wykona „Amar pelos dois” z repertuaru Salvadora Sobrala (Portugalia 2017). Poruszy w niej najczulsze struny w sercach widzów. Jak do tej pory wyglądała jej kariera? Po raz pierwszy wzięła udział w profesjonalnym telewizyjnym programie, gdy miała zaledwie kilka lat. Pojawiła się wówczas na nagraniach do „Od przedszkola do Opola”, śpiewając „To nie ja” z repertuaru Edyty Górniak. Podobno na próbach tak często zmieniała tonację i ścieżkę melodyczną, że koniec końców zaśpiewała... bez podkładu, ponieważ orkiestra nie była w stanie dostosować się do jej temperamentu. 28-latka pojawiła się później w odcinku „Szansy na sukces” z piosenkami formacji Coma, wzięła udział w nagraniach do pierwszej polskiej edycji „X Factora” – na etapie castingów brawurowo wykonała „Stop” z repertuaru Sama Browna i zachwyciła jurorów. Ci jednak odrzucili ją w dalszym etapie eliminacji i koniec końców nie trafiła do odcinków na żywo. View oEmbed on the source website Sześć lat temu, wiosną 2014, wzięła natomiast udział w nagraniach do siódmej edycji show Polsatu „Must be the music - tylko muzyka”. Początki nie były jednak łatwe: czy to ze względu na stres czy przez nieuwagę rozpoczęła wykonywanie utworu z dużymi problemami. Poprosiła, by mogła zacząć jeszcze raz. Publiczność w studio nie była jednak zbyt wyrozumiała i zaczęła... buczeć, za co po występie Pauliny zrugał ich Piotr Rogucki. „Bardzo nieładnie się zachowujecie, nie można tak, nie krzyczcie głupot”, apelował. Jednak dzięki zachowaniu zimnej krwi młodziutka wokalistka pokazała pełen wachlarz swoich umiejętności i została koniec końców nagrodzona owacjami na stojąco! View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website Szybko zdobyła sympatię widzów i dzięki dzikiej karcie od słuchaczy RMF FM trafiła do finału widowiska. „Jesteś wspaniała, absolutny finał”, chwaliła ją wówczas Kora. Ekscytacji nie ukrywał również Piotr Rogucki, lider formacji Coma, którego poznała wcześniej na planie „Szansy na sukces”. „Wiem o tobie praktycznie wszystko, chciałbym, żebyś została wreszcie doceniona”, zwierzył się. Paulina Czapla: Instagram, wiek, autorska muzyka Paulina Czapla w tym roku skończy 28 lat. Pochodzi z Malborka. Jej największą pasją jest oczywiście muzyka. Po udziale w programach pracowała nad autorskim materiałem. Podpisała kontrakt z Sony Music Polska. Do tej pory wydała dwa teledyski do singli „Zapomnę” (lipiec 2018) oraz „Twój Talizman” (lipiec 2019). Na swoim profilu w serwisie Youtube opublikowała również filmiki, na których w akustycznej oprawie wykonuje piosenki „Pod niebem” i „Nowy dzień”. View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website W momencie publikacji tego newsa profil Pauliny Czapli na Instagramie obserwuje niespełna 2 000 osób. Z kolei na Facebooku śledzi ją ponad 4 000 fanów. Czy zwycięży w półfinałowym odcinku „Szansy na sukces” i tym samym zawalczy o reprezentowanie Polski na Konkursie Piosenki Eurowizji w Rotterdamie? Eurowizja 2020: Polska wybierze reprezentanta za pośrednictwem „Szansy na sukces” Sukces Viki Gabor na Eurowizji Junior 2019, która odbywała się w Gliwicach, skłonił władze TVP do zastosowania formatu „Szansy na sukces” jako metody wyboru polskiego reprezentanta do Rotterdamu. W trakcie trzech półfinałowych odcinków wystąpi łącznie 21 młodych wykonawców (po 7 w każdym odcinku). Wykonają piosenki odpowiednio: z repertuaru ABBY (zwyciężczynią okazała się Kasia Dereń), największe przeboje Eurowizji oraz te zaśpiewane przez The Beatles. Laureat danego odcinka, którego wybierze jury w składzie Cleo, Michał Szpak i Gromee, awansuje do finału. W nim, poza coverem, zaśpiewa także specjalnie przygotowaną na Eurowizję piosenkę. Zwycięzcę i reprezentantka Polski wybiorą widzowie oraz jurorzy stosunkiem głosów 50:50.
Polak rzucił na kolana Amerykę! Zachwycił jurorów w Mam talent
Otrzymał owacje na stojąco od publiczności!
Ma 18 lat, wygrał polską edycję Must be the music, podbił również serca włoskich widzów a teraz... zachwycił Amerykanów! Marcin Patrzałek wystąpił w tamtejszej edycji America’s Got Talent, otrzymał owacje na stojąco od zgromadzonej w studio publiczności, zaś jurorzy nie szczędzili mu pochwał! Polak Marcin Patrzałek w amerykańskim Mam talent Od 2014 nieprzerwanie odnosi sukcesy. Marcin Patrzałek to wirtuoz gitary, który swoją grą zachwyca przedstawicieli kolejnych narodowości. Tym razem padło na mieszkańców Stanów Zjednoczonych! 18-latek, w 2015 roku zwyciężył w Polsce w dziewiątej edycji Must be the music: tylko muzyka. Z kolei w zeszłym roku nad Wisłą było o nim głośno za sprawą udziału we włoskim talent show Tu Si Que Vales, w którym również okazał się bezkonkurencyjny. Idąc za ciosem, Marcin Patrzałek postanowił zaprezentować się amerykańskiej publiczności i wziął udział w castingu do lokalnej edycji Mam talent. Opłaciło się! Już na tym etapie, wykonując V Symfonię Beethovena oraz utwór Toxicity zespołu System of a Down w autorskiej aranżacji rzucił jurorów na kolana i zyskał aplauz na stojąco publiczności w studio! „Dźwięki fascynowały mnie od dziecka, cały czas słyszałem w myślach jakieś kompozycje abstrakcyjnych dźwięków. Już jako dziecko chciałem tworzyć, takie dźwięki, których nie można usłyszeć na co dzień. Te futurystyczne dźwięki składają się na muzykę. To, co robię, jest dość dziwne i eksperymentalne”, podkreślał w rozmowie z gospodarzem America’s Got Talent, Terrym Crewsem. Jurorzy zachwyceni występem Polaka w amerykańskim Mam talent Umiejętności pochodzącego z Kielc 18-latka zachwyciły jury programu. Simon Cowell, Gabrielle Union, Howie Mandell i Julianne Houghnie byli pod ogromnym wrażeniem zdolności młodego gitarzysty, czemu dali wyraz, komplementując jego występ. Otrzymał również owacje na stojąco od publiczności zgromadzonej w studio i 4 razy „tak”, dzięki czemu zakwalifikował się do dalszego etapu. „To mój ulubiony występ, jak do tej pory. Najlepszy w historii programu. Chcę, żeby wygrał!”, „Ten chłopak powinien był dostać złoty przycisk!!!”, „Stary! Rozwalasz system po prostu!”, piszą internauci pod występem Polaka. Miejmy nadzieję, że niebawem będziemy mogli cieszyć się kolejnym zwycięstwem Marcina w tym programie! Występ Marcina na castingu do amerykańskiej edycji Mam talent: View oEmbed on the source website A to występ Marcina we włoskim talent show: View oEmbed on the source website
Polak zwyciężył we włoskim talent show! Publiczność nagrodziła go owacjami na stojąco
Ma zaledwie 18 lat a na koncie wiele spektakularnych sukcesów! Marcin Patrzałek najpierw zachwycił jurorów i widzów Must be the music w Polsce i w 2015 zwyciężył w wielkim stylu w finale programu, zaś w minioną sobotę, 1 grudnia, nie miał sobie równych we włoskim talent show Tu Si Que Vales, który formatem przypomina Mam Talent! Kim jest mieszkaniec Kielc, który zdobywa coraz większy międzynarodowy rozgłos? Marcin Patrzałek, 18-letni mieszkaniec Kielc, wygrał włoską edycję Mam Talent „Paganini gitary”, powiedziała o nim Kora, gdy zaprezentował swoje umiejętności na scenie Must be the music trzy lata temu. Nikt nie miał wówczas wątpliwości, że 15-latka czeka błyskotliwa kariera, także poza granicami Polski. Tak też się stało! W finale piątej edycji włoskiego talent show Tu Si Que Vales (w wolnym tłumaczeniu na język polski „Jesteś tego wart”) Marcin Patrzałek zaprezentował widzom swoją wersję flamenco, za co został nagrodzony owacjami na stojąco. Jury nie szczędziło mu pochwał, zaś widzowie chętnie wysyłali smsy. W emitowanym przez Canale 5 programie otrzymał aż 54 procent głosów i zajął pierwsze miejsce, wygrywając 100 tysięcy euro. Po ogłoszeniu werdyktu 18-latek nie krył wzruszenia i podkreślił, że zwycięstwo w zagranicznym show jest dla niego ogromnym wyróżnieniem. „Jestem bardzo szczęśliwy. Chciałabym powiedzieć coś więcej po włosku, ale nie umiem. Non posso!”, powiedział do kamery. Kim jest Marcin Patrzałek? Marcin Patrzałek marzy, by kształcić się w uznawanej za niezwykle prestiżową bostońskiej szkole muzycznej. Na ten cel chce przeznaczyć również główną wygraną we włoskim talent show. Problemem jest jednak to, że najpierw... musi zdać maturę! Trzy lata temu wziął udział w dziewiątej edycji Must be the music, programu emitowanego przez telewizję Polsat. Jak sam przyznał w wywiadzie, był to dla niego przełom i „pierwszy krok w stronę muzycznej dojrzałości”. Natomiast trzy tygodnie temu Classic FM, brytyjskie radio internetowe, emitujące muzykę klasyczną, zamieściło nagranie, na którym Marcin wykonuje V Symfonię Ludwiga van Beethovena. Film do tej pory doczekał się aż 12 milionów wyświetleń! Nie trzeba dodawać, że nie brakuje pod nim komentarzy pełnych zachwytu. My nie mamy wątpliwości, że o Marcinie Patrzałku usłyszymy jeszcze wiele razy! View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
„Lubię taniec śmierci. Moja dziewczyna jest bardzo cierpliwa”. Igor Herbut szczerze jak nigdy o życiowych rolach. Co jeszcze nam zdradził? EKSKLUZYWNE VIDEO
Jest jednym z najbardziej tajemniczych wokalistów w Polsce. O swoim życiu mówi niewiele, unika kontrowersji i próżnego bywania na salonach. W szczerej rozmowie z nami Igor Herbut uchylił jednak rąbka tajemnicy na temat swojego życia osobistego! Zobacz też: TYLKO U NAS! Igor Herbut o swoim pochodzeniu: „Fajnie jest być Łemkiem’’. Co jeszcze w nowej VIVIE!? EKSKLUZYWNE VIDEO Igor Herbut o smutku, dziewczynie i podróżach Muzyk przyznał, że inspiruje go... taniec śmierci. Dodał także, że w przypadku artysty w większości przypadków jest tak, że to, co popycha do tworzenia, to brak czegoś. Igor Herbut opowiedział również między innymi o podróżach i swoim podejściu do nich oraz wyjaśnił, dlaczego wybranka jego serca jest osobą nadzwyczaj cierpliwą i wspierającą. Dlaczego podróż do Nowego Yorku zapamięta do końca życia? Co przywiózł z Japonii? Jak definiuje swoją twórczość? Odpowiedzi na te pytania uzyskacie, oglądając nasz materiał video! Zobacz też: TYLKO U NAS! Magda Gessler odpowiada na pytania internautów! „Nie palę niczego, poza złem”. EKSKLUZYWNE VIDEO