Rzadko o tym mówi, teraz się wygadał. Robert Janowski ujawnił nieznane dotychczas szczegóły małżeństwa
Jaka jest jego recepta na piękny i szczęśliwy związek?
Robert Janowski nieustannie rozwija się zawodowo. Przypomnijmy, że jakiś czas temu wrócił do programu „Jaka to melodia?". Co więcej, jest trenerem wokalnym w „The Voice Senior". Ulubieniec publiczności od ponad dekady jest też szczęśliwym mężem Moniki Janowskiej, z którą tworzy niezwykle zgrany duet. Tak artysta mówił o swoim wielkim szczęściu i miłości. [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ 22.02.2025 r.] Piękny związek Moniki i Roberta Janowskich Na ślubnym kobiercu stanęli we wrześniu 2013 roku. I choć ich droga do szczęścia nie była łatwa, dziś są dla siebie największym ukojeniem i wsparciem. Małżonkowie rzadko jednak opowiadają o kulisach swojego zacisza domowego w mediach. Unikają błysku fleszy i wspólnych wywiadów. W najnowszej rozmowie trener wokalny programu „The Voice Senior" zrobił jednak wyjątek. Zdradził przepis na udany i piękny związek. CZYTAJ TEŻ: Robert Janowski w ogniu krytyki. Internauci surowo oceniają „The Voice Senior” Robert Janowski o recepcie na udany związek Robert Janowski udzielił niedawno wywiadu z „Super Expressowi". To właśnie tam opowiedział o kulisach udanego związku. Wyznał również, w czym tkwi sekret szczerości w uczuciach. „Ja pracuję w radiu, gdzie dzwonią do mnie ludzie z życzeniami – sobie wzajemnie wysyłając, to oni mają tam czterdzieści i powyżej (lat w małżeństwie), więc ja jestem taki mały pikuś. Recepta? Spójrzcie w swoje serca i odpowiedzcie sobie, czy kochacie szczerze", mówi. „Właśnie przede wszystkim ja bym słowa »kocham« nie używał od razu czy jako pierwsze. Jako pierwszego słowa bym użył, że się »lubimy«, że się przyjaźnimy, możemy się wygadać przed sobą i to są niby dwa takie wyrazy", wyjaśnia. Na sam koniec Robert Janowski zaznaczył: „Właśnie uzmysłowiłem sobie, że to są dwa wyrazy, które są niby proste, ale tworzą taką więź, no bo jeśli są szczere. Wszystko jak się robi szczerze, prosto z serca, to nie ma takiej siły, żeby to rozerwać. No i mamy odpowiedź", skwitował. CZYTAJ TEŻ: Zwyciężył „The Voice Senior” i opowiedział o swojej przygodzie. Taka relacja łączy go z Robertem Janowskim! Źródło: Plejada.pl, Super Express.
Podzieliło ich disco polo. Robert Janowski szczerze o powrocie do TVP
Mówi też o miłości. Z ukochaną są już 14 lat
Po 6 latach Robert Janowski wraca do TVP. W sieci pisało się wiele o tym, że prezenter przestał prowadzić „Jaka to melodia” w 2018 roku, bo nie zgadzał się na proponowane mu zmiany – np. dominację disco polo w każdym odcinku muzycznego turnieju. Teraz ulubieniec widzów mówi nam, czy będzie miejsce dla tego rodzaju muzyki w nowej odsłonie show. Robert Janowski o zmianach w „Jaka to melodia’ Kilka dni temu mieliśmy okazję porozmawiać z dziennikarzem. Zapytaliśmy wtedy go, czy w nowych odcinkach jego muzycznego programu będzie miejsce dla disco polo. „Myślę, że będzie. To nie chodzi o to, żeby coś likwidować, żeby coś zabierać. Nie jestem zwolennikiem takiego wypleniania do końca. Wszyscy się pomieścimy na rynku, serca też mamy pojemne i każdy się zmieści”, usłyszeliśmy przed kamerą VIVY.pl. Z czym dokładnie prezenter nie zgadzał się z władzami TVP, gdy w 2018 je opuszczał? „Mi wtedy chodziło o proporcje. One zostały zachwiane. Bo disco-polo było dużo, a reszty – do której mi bliżej – znacznie mniej. To absolutnie nie była jakość, z którą się utożsamiam. To jest program rozrywkowy i tam powinno być miejsce na wszystko, co przynosi widzom radość. Ale ten program też powinien być edukacyjny i równać w górę”, powiedział nam Robert Janowski. Zobacz także: TVP ponownie w ogniu krytyki. Tak internauci piszą o ostatnim przystanku „Lata z Radiem” Związek Moniki i Roberta Janowskich – jaka jest ich recepta na szczęście? „Jesteśmy z tych par, które im dalej idą w las, tym jest lepiej. I to mnie cieszy, bo to rokuje dobrze”, powiedziała nam Monika Janowska przed kamerą VIVY.pl, trzymając mocno partnera za rękę. Jak zakochanym udaje się zbudować tak zgodny i mocny związek? „Jakbyśmy byli młodsi, to może byśmy pokazywali różki. Ona jako lew by drapała pazurami, ja jako zodiakalny baran bym się upierał. Ale nam się już nie chce. Szkoda nam czasu. Każdego dnia chcemy znajdować czas dla siebie i utwierdzać się w tym, że to jest najpiękniejsze, co los mógł nam dać”, zaznaczył Robert Janowski. Całe wideo zobaczcie na górze strony. Czytaj też: Robert Janowski powrócił do „Jak to melodia?”. Telewidzowie mają skrajnie różne zdania
Ale wieści, tego nikt się nie spodziewał. Katarzyna Dowbor otrzymała nowe stanowisko w TVP
Za nami konferencja ramówkowa Telewizji Polskiej, na której zjawiła się plejada gwiazd. Na czerwonym dywanie zaprezentowali się między innymi: Barbara Kurdej-Szatan, Katarzyna Cichopek, Paulina Chylewska, czy Robert Janowski z żoną. To właśnie prowadzący program Jaka to melodia? przyciągnął największą uwagę. Jego żona również oczarowała internautów. Co więcej, Katarzyna Dowbor otrzymała nowe stanowisko. Katarzyna Dowbor dostała nowe stanowisko w TVP. Wiele osób nie kryje zaskoczenia Dzisiaj odbyła się konferencja ramówkowa Telewizji Polskiej. Poza doskonale znanymi twarzami pojawiły się nowe osoby. Do tego grona zalicza się między innymi Błażej Stencel, który jesienią zadebiutuje jako prowadzący program — Koło fortuny. Na czerwonym dywanie nie zabrakło też Katarzyny Dowbor, która od niedawna olśniewa w Pytaniu na śniadanie, a dzisiaj ogłoszono ją szefową Fundacji TVP, która niebawem wystartuje. „Misja telewizji publicznej to walka z wykluczeniem i my chcemy naprawdę pomagać tym, którzy tej pomocy potrzebują. Jesienią z kopyta rusza Fundacja Telewizji Polskiej i zgadnijcie państwo, kto stanie na jej czele. Dziękuję, że dasz swoją piękną twarz do tej szlachetnej inicjatywy. Wierzę, że z całego serca będziemy pomagali innym", mówił na dzisiejszej konferencji Prezes Telewizji Polskiej — Tomasz Sygut. „Drodzy Państwo nie ma nic piękniejszego niż pomaganie. Od zawsze marzyłam, żeby Telewizja Publiczna dla wszystkich, pomagała tym, którzy są w trudnych sytuacjach życiowych i są wykluczeni. Bardzo dziękuję, że mamy podobne zdanie Panie Prezesie", podsumowała Katarzyna Dowbor. CZYTAJ TEŻ: Mama Katarzyny Dowbor ma 91 lat, dziennikarka otoczyła ją opieką. „Trochę żyje moim życiem” Robert Janowski i jego żona zachwycili na konferencji TVP Wiele osób zwróciło również uwagę na Roberta Janowskiego, który wrócił do programu muzycznego — Jaka to melodia?. Na dzisiejszym wydarzeniu szyku nadała jego żona — Monika Janowska. Tak zakochani zaprezentowali się na dzisiejszej konferencji. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Z wizytą u Katarzyny Dowbor. Dziennikarka o rodzinnych pamiątkach i pięknym geście taty
Prowadził ''Jaka to melodia'', potem zniknął z TVP. Pilne nowe wieści w sprawie powrotu Roberta Janowskiego
Dopiero co wyszło na jaw, że do programu "Jaka to melodia?" wraca dawny prowadzący Robert Janowski, a tu takie wieści! Miejsce Rafała Brzozowskiego nie zostanie zajęte przez jedną osobę, a dwie! Robertowi Janowskiemu towarzyszyć ma pomagać żona, Monika! Co wiemy na ten temat? Robert Janowski wraca do "Jaka to melodia?" Już od wielu miesięcy mówiło się, że miejsce Rafała Brzozowskiego w "Jaka to melodia?" zajmie Robert Janowski, dawny prowadzący programu. Dopiero jednak niedawno rozeszły się wieści, że wielkie przygotowania do tej zmiany weszły już w życie. Fani są zachwyceni, bowiem ten program od zawsze prowadził Janowski. To ich ulubiony prowadzący od wielu, wielu lat. Jego powrót jest już przesądzony, a nagrania zaczną się podobno już niebawem. ZOBACZ: Ich rodzina to pięciu osób, sami tworzą rzymskie małżeństwo. Anna Wyszkoni i Maciej Durczak mówią o tym wprost Janowski nie wraca sam! Według najnowszych informacji, Janowski do TVP nie wraca sam. Według informatora Plotka, będzie mu towarzyszyć bliska osoba. "To było dla ludzi oczywiste, by ściągnąć do programu najbardziej zaufane osoby, które z Robertem stworzą nowe otwarcie teleturnieju, który był jego dzieckiem. Myślimy, że obecność Moniki doda mu skrzydeł i stworzy wyjątkową atmosferę. Monika będzie tam stylistką" - czytamy. CZYTAJ: Ewa Kasprzyk wyjawiła rodzinny sekret, nigdy wcześniej nie mówiła o bliźniaku. Tego nikt się nie spodziewał Podobno zdjęcia mają rozpocząć się w sierpniu. Wtedy również Janowscy pojawią się na planie. Jeszcze kilka tygodni temu Monika Janowska w rozmowie z Plejadą niczego jednak nie potwierdziła. "Nie ma umowy, nie ma tematu. Są prowadzone rozmowy w TVP w związku z różnymi projektami. Dobrze jest wreszcie pogadać z profesjonalistami w Telewizji Polskiej. Jeśli coś się wydarzy, będę informować" - mówiła. Czekamy zatem na rozwój wydarzeń!
Robert Janowski odniósł się do plotek na temat swojego małżeństwa. Prezenter rozwiał wszelkie wątpliwości
„Nudnawa z nas para” wyznał w swoim wpisie
Robert Janowski od ponad dekady jest szczęśliwym mężem Moniki Janowskiej. Mimo ich deklaracji, w mediach wciąż pojawiają się plotki na temat kryzysu w ich związku. Muzyk zdecydował się wziąć sprawy w swoje ręce i wyznał, jak wyglądają realia ich małżeństwa. W swojej wypowiedzi nie pozostawił miejsca na żadne niedomówienia. Robert i Monika Janowscy są małżeństwem od dziesięciu lat Robert Janowski stanął na ślubnym kobiercu z Moniką Głodek 14 września 2013 r. Od tamtego momentu minęło już ponad dziesięć lat. Niedawno para postanowiła odnowić swoją przysięgę małżeńską. Chociaż dla obojga nie był to pierwszy ślub, oboje mają nadzieję, że pozostaną razem do końca. Ich historia nie należy do najłatwiejszych, chociaż wszystko wskazuje na to, że przekorny los od zawsze planował ich związek. Okazało się, że Monika Janowska zakochała się w przystojnym wokaliście jeszcze za czasów musicalu „Metro”. W tamtym czasie serce Roberta Janowskiego należało do innej. Kobieta zdecydowała się wyemigrować z kraju. Po latach ich drogi znów się zeszły: oboje byli już bardzo doświadczeni przez życie i nieudane związki. Tym razem jednak nie odpuścili: swoją miłość przypieczętowali obrączkami. Niestety co jakiś czas w mediach pojawiają się informacje, że w ich związku pojawił się kryzys. Para zdecydowała się odnieść do plotek. Wypowiedź Roberta Janowskiego rozwiała wszelkie wątpliwości... Zobacz również: Witold Sadowy spędził ponad pół wieku u boku swojego Janka. O jedynej miłości opowiedział tuż po 100. urodzinach Monika Janowska, Robert Janowski, Monika i Robert Janowscy, VIVA! 11/2021 Robert Janowski skomentował plotki na temat jego związku Chociaż para często pokazuje się razem, a na ich profilach w mediach społecznościowych nie brak ich wspólnych zdjęć, dociekliwi internauci co rusz dopatrują się rzekomego kryzysu w ich małżeństwie. Były prowadzący programu „Jaka to melodia?” zdecydował się rozwiać wszelkie wątpliwości. W akcję zaangażowała go żona: „Chodź sobie narobimy zdjęć na zapas, bo znów mi napiszą, że mamy kryzys, kiedy nic nie publikujesz” miała powiedzieć Monika Janowska. Muzyk bez wahania zgodził się na pomysł żony. „No to sobie napstrykaliśmy, ale żadne z nas nie pomyślało, aby się przebrać do kolejnych ujęć i trochę poudawać, że to foty z różnych dni. Nie nadajemy się do kłamstwa ani w Social Mediach, ani w życiu. To podobno dobra cecha, chociaż coraz mniej popularna. My się tego trzymamy. Człowiek jest o wiele spokojniejszy, kiedy nie musi pamiętać, która wersja i komu jest sprzedawana. Pogubić się można” przeczytać możemy w opisie opublikowanych fotografii. W długim wpisie Robert Janowski odniósł się także do wszystkich, którzy nadmiernie interesują się jego życiem prywatnym i doszukują się destabilizacji w jego małżeństwie: „A zainteresowanym odpowiadamy, że kryzysu brak i się, póki co, na żaden nie zanosi. Nudnawa z nas para, taka niemedialna. Ale dobrze nam razem i z tym spokojem w sercu serdecznie Państwa pozdrawiamy” napisał. Mimo upływu lat para wciąż wygląda na bardzo zakochaną! Czytaj także: Katarzyna Frank-Niemczycka zeswatała najstarszego syna z Anną Czartoryską. Od początku kibicowała ich miłości Monika i Robert Janowscy, VIVA! 11/2021
Robert Janowski po raz piąty powiedział TAK! Odnowił przysięgę z Moniką Głodek
Robert Janowski i Monika Głodek po raz kolejny wzięli ślub! Para, która po raz pierwszy złożyła sobie przysięgę małżeńską 10 lat temu uroczyści odnosiła śluby. Towarzyszyli im najbliżsi! Jak wyglądała uroczystość? ZOBACZ TEŻ: Dzieliło ich 11 lat, połączyło „Metro”. Relacja Edyty Górniak i Roberta Janowskiego do dziś jest serdeczna Poznali się po przejściach Oboje mają za sobą nieudane związki. Teraz jednak wierzą, że to już na całe życie. Postanowili, że co 5 lat, będą celebrować swoją miłość. "Biesiadujemy hucznie co 5 lat i był to plan od początku dalekowzroczny, aczkolwiek logiczny i głęboko przemyślany. Spotkaliśmy się dość późnawo, pobraliśmy jeszcze później i liczyć na to, że doczłapiemy do złotych godów byłoby ekstremalną naiwnością i szaleństwem" - napisała w sieci Monika. Odnowienie przysięgi przez Janowskich W 10. Rocznicę ślubu Robert i Monika Janowscy postanowili odnowić przysięgę małżeńską w kościele. Byli z nimi najbliżsi, a po ceremonii wypuścili w niebo prawdziwego gołębia. Był to symboliczny, staropolski gest, który zwiastuje szczęście w miłości. CZYTAJ TEŻ: Mimo trudnych chwil zawsze stoją za sobą murem. Oto niezwykła historia miłości Moniki i Roberta Janowskich W tym roku odnawianie przysięgi małżeńskiej stało się bardzo modne. Zrobili to również Anna i Robert Lewandowscy oraz Katarzyna Zielińska z mężem. "I jeszcze dodam na samą końcówkę, żeśmy się z R "odnawiali" zanim to stało się modne" – mówiła Monika Janowska.
Nikt nie dawał im szans, miłość wygrała. Monika i Robert Janowscy od ponad dekady stoją za sobą murem
Dziś najszczęśliwsi są u swego boku, ale ich droga była nieoczywista i niezwykle kręta. Ona była kobietą po przejściach, on — mężczyzną z przeszłością. Mimo wielu wcześniejszych niepowodzeń, jakie ich spotkały w życiu uczuciowym, Robert i Monika Janowscy postanowili dać sobie szansę na miłość. Od ponad dekady świata poza sobą nie widzą! Artykuł aktualizowany 22.03.2025 r. Historia poznania Moniki i Roberta Janowskich Robert Janowski swoją karierę zaczynał od musicalu „Metro” Janusza Józefowicza, w którym to wcielał się w postać zbuntowanego artysty, Jana. Ogromną fanką tego spektaklu była Monika Janowska, która już wtedy podkochiwała się w swoim przyszłym mężu. „Znałam Roberta z »Metra«. W Stanach nie oglądałam programu „Jaka to melodia?”. Robert był więc cały czas dla mnie tym młodym z musicalu, który oglądałam jako 16-latka. Już nawet sama nie wiem, ile razy byłam na sztuce i zawsze trafiałam w obsadzie na ,,Jana” Janowskiego”, wspomniała z zachwytem żona aktora. Do oficjalnego poznania Moniki i Roberta doszło za pośrednictwem Facebooka. „Ale, jak już się zwierzamy, to przyznaję, że ja Roberta zaczepiłam pierwsza w internecie”, wyznała szczerze żona prezentera. To właśnie na tej platformie Monika Janowska wysłała przyszłemu małżonkowi zaproszenie do grona znajomych. Piosenkarz był tym faktem zachwycony: „A tu poznaję na Facebooku dziewczynę, która jest radosna, uśmiechnięta, rozsiewa dobre emocje, a przy okazji śniadanko sobie zjemy”. Oboje mieli już za sobą po dwa rozwody. Prezenter był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Katarzyną Kalicińską-Goczał ma 35-letniego syna. Zaś ze związku z Katarzyną Dańską ma dwie córki: 26-letnią Anielę i 24-letnią Tolę. „Nie jestem odyńcem samotnikiem. Nie umiem więc żyć w pojedynkę. Ale miałem za sobą dwa nieudane małżeństwa, więc nie rzucałem się na oślep w czyjeś ramiona. Byłem mężczyzną po przejściach i spotkałem kobietę z przeszłością”, wyznał muzyk w jednym z wywiadów. Do spotkania pary w życiu realnym doszło w Polsce, tuż po Nowym Roku. Kobieta mieszkała wówczas w Stanach Zjednoczonych i w ojczyźnie bywała sporadycznie. Z okazji premiery filmu „Wyjazd integracyjny”, w którym pracowała jako kostiumograf, miała okazję odwiedzić rodzinne strony. Jak sama przyznaje, o miłości wtedy w ogóle nie myślała. „Ja w ogóle nie szukałam. Przyjechałam tu tylko na chwilę, na premierę tego filmu, i miałam wracać do Ameryki po sylwestrze i świętach. Ale pierwszego stycznia poznałam Roberta”. Blondynka zrobiła oszałamiające wrażenie na muzyku, w jednej chwili się w niej zakochał. „Jak cię zobaczyłem to wiedziałem, że chciałbym, żebyś została kobietą mojego życia. Ale oczywiście nie kochałem cię od razu tak mocno, jak dzisiaj”, zwierzył się. Jak przyznaje Monika Janowska, początki ich miłości nie były łatwe. Życie na dwa kontynenty, dorastające dzieci i ogromna popularność prezentera w rodzimym kraju nie pomagały w pielęgnowaniu uczucia. „Nie mieliśmy się gdzie spotykać, ponieważ ja mieszkałam w Ameryce i tylko chwilowo byłam w Warszawie, a z Robertem były już nastoletnie córki. Przesiadywaliśmy więc w samochodzie godzinami, aż ktoś dał cynk prasie i na okładce jednego z dzienników cała Polska zobaczyła, "jak całuje Robert Janowski”. To nam trochę pomogło podjąć decyzję, że szkoda czasu na ukrywanie się. Spakowałam "Amerykę” i wróciłam do Polski już do wspólnego mieszkania”, opowiadała w jednym z wywiadów żona muzyka. Czytaj także: Córka Ewy Kasprzyk nie zniechęcała jej do rozwodu. O nowej miłości matki nie chce rozmawiać Córki Roberta Janowskiego sceptyczne wobec nowej żony ojca Córki Roberta Janowskiego miały problem z akceptacją nowej partnerki taty. Z wielką rezerwą podchodziły do ich relacji. Kobiecie przypadła rola surowego rodzica, z kolei mężczyzna pełnił funkcję łagodnego stróża domu. „Potwierdzam. I dodam, że nie dałbym sobie rady jako samotny ojciec. Ja tu byłem bardziej tatusiem córeczek, a Monia złym gliną. Ja byłem od rozpieszczania, a od codzienności i stawiania granic była Monika. Gdybym był bez niej, bałbym się teraz wypuścić moje córki w świat. Nie umiałbym ich na to przygotować. Monia jest cudem dla nas”, przyznał. Żona artysty z jednej strony była rzucona na głęboką wodę, gdyż sama nie była wcześniej matką. Z drugiej chciała ze wszystkich sił stworzyć dla nich nowy, wspólny, kochający dom. „A ja, po prawie 20 latach od opuszczenia Polski, wróciłam do kraju i zaczęłam wszystko od początku. Nowe miasto, nowa rodzina, i to od razu w całym zestawie – z dziećmi. Robert pracował, a ja tworzyłam nasz DOM. Taka była nasza wspólna decyzja. Dziewczynki nie były na tyle duże, żeby je puścić samopas. 11 i 13 lat to trudny wiek. Potrzebowały mnie”, deklarowała. Monika Janowska doskonale wiedziała, że z córkami muzyka najpierw musi się polubić, a miłość rodzicielska przyjdzie z czasem. Bez tego ich związek z Robertem nie miałby szans na przetrwanie. „Pokochałam najbardziej na świecie. Ale to nie przyszło od pierwszej chwili. Mówi się, że jeśli kochasz mężczyznę, to miłości wystarcza i dla jego potomstwa. Dla mnie to bzdura. Więź się tworzy latami. Ja na początku chciałam przede wszystkim, żebyśmy się z córkami Roberta polubiły. Gdyby nie było tej wzajemnej ludzkiej sympatii między nami, to ani Robert, ani ja nie wyobrażamy sobie, że moglibyśmy być razem. To by się nie udało”, zapewniała z mocą. Dziś relacje macochy z córkami są o niebo lepsze niż kilkanaście lat temu, kiedy kobieta dopiero je poznawała. „Teraz są już dorosłe, cudowne i piękne. I mówię to z dumą i satysfakcją, że świetnie wychowane”. Czytaj także: Zbigniew Zapasiewicz i Iwona Słoczyńska: była pierwszą kobietą, dla której próbował wyzwolić się z nałogu Kryzys w małżeństwie i ogromny hejt w kierunku Moniki Janowskiej Czarne chmury zawisły nad związkiem Moniki i Roberta zaraz po tym, jak kobieta została oskarżona o kradzież futer w USA. Zdjęcia żony muzyka i jej towarzyszki obiegły media na całym świecie. I pomimo że sąd w Stanach Zjednoczonych oddalił zarzuty, Monika Janowska musiała zmierzyć się z niewyobrażalną ilością nienawistnych komentarzy na temat swojej osoby. „Wygrałam wszystkie sprawy sądowe tutaj, w Polsce, zostałam oczyszczona z zarzutów, przeproszona, ale jeszcze długo musiałam bronić się przed nienawiścią ze strony internetowych hejterów”, przyznała w wywiadzie dodając, że hejt odbił się na jej zdrowiu psychicznym. „Ten straszny hejt. Popadłam w silną nerwicę, to doświadczenie było dla mnie totalnie obce. Żyłam w innym świecie, też nie różowym, ale nigdy, poza Polską, nie spotkałam się z takim atakiem. Bałam się wychodzić z domu. Wszędzie byli paparazzi, bo ten temat się świetnie "klikał” i sprzedawał. Żeby wyjść na świeże powietrze, Robert mnie czasem wywoził w samochodzie pod kocem”. Małżeństwo wpadło nawet na niecny plan, aby wyciszyć szum wokół swojego związku. „Wymyśliliśmy nawet, że się rozstajemy, żeby wszystko wyciszyć. Oczywiście nie miałem takiego zamiaru. To nie sztuka być z kimś, gdy jest dobrze. Sztuka, gdy ta druga osoba przeżywa taki dramat. Teraz już nie śledzimy, co o nas piszą, ale nasze wspólne bycie razem trafiło na rzeczywistość kolorowo-gazetową”, przyznał po latach piosenkarz. Czytaj także: Czekał z rozwodem aż jego syn dorośnie. Wybaczał mu wszystko. W testamencie poprosił tylko o jedno [Ostatnia publikacja na VIVA! Historie: 18.09.2024 rok]
Zasłabnięcie, zatrucie... Zaręczyny Roberta i Moniki Janowskich aż dwa razy się nie udały. Co się stało?
Po trzech próbach oświadczyn zakochani mieli też kilka ślubów
Mieli na swoich kontach nieudane związki i niewiele nadziei, że można poznać miłość idealną. Los sprawił jednak, że drogi Roberta Janowskiego i Moniki Janowskiej połączyły się 11 lat temu. I to przez internet. Muzyk i prezenter wypatrzył obecną ukochaną w sieci, napisał do niej i… mimo wielu problemów po drodze doprowadził do ślubu… View Ediplayer on the source website Pierwsze randki Roberta i Moniki Janowskich Zajęty pracą w telewizji i wychowaniem córek Robert Janowski ponad dekadę temu poznał tajemniczą piękność o imieniu Monika i nazwisku Głodek. Gwiazdor zaprosił ją przez internet na randkę, ale ostatecznie… sam się na niej nie zjawił! Partnerka wybaczyła mu to jednak, bo powodem nieobecności muzyka miała być konieczność udziału w jednym z finałów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Gdy w końcu parze udało się spotkać na śniadanie, prowadzący program Jaka to melodia nie zrobił na wybrance dobrego wrażenie. Jak opowiadali w programie Izy Janachowskiej, w ogóle nie dawał Monice dojść do słowa. To nie bardzo się jej podobało, ale Robert Janowski tłumaczył swoje zachowanie stresem. „Im dłużej jesteśmy małżeństwem, tym role bardziej się odwracają", twierdzą dziś zakochani… Czytaj także: Monika Janowska poruszająco wyznaje: „Nienawiść mnie zniszczyła” Robert i Monika Janowscy - trzykrotne zaręczyny Zanim jednak doszło do ślubu, należało się oświadczyć. I to aż trzy razy. Dwie pierwsze próby okazały się bowiem katastrofą. „Za pierwszym razem był taki stres, że koleżka mi zasłabł i ciągnęłam go do szpitala”, przyznała w nowym wywiadzie Monika Janowska, której mąż cierpiał na arytmię. Gdy udało się uspokoić jego zdrowie, przyszedł czas na próbę numer dwa. Ale i ta okazała się niepowodzeniem, bo zakochani zatruli się podczas kolacji. W ten sposób znów wylądowali w szpitalu. Ale jak mówi popularne przysłowie - do trzech razy sztuka… „Trzecie z zaręczyny odbyły się pierwszego stycznia, w Nowy Rok, znaczy o dwunastej w sylwestra, czyli w rocznicę. Ten pierwszy klik komputerowy też był pierwszego stycznia”, przyznała Monika Janowska Izabeli Janachowskiej. View oEmbed on the source website Co ciekawe, ślub gwiazd odbył się na środku jeziora bez gości! Przynajmniej ten pierwszy, nieoficjalny. „Wziąłem łódkę, spodenki, a tych spodenkach miałem ukryte obrączki. Wypłynęliśmy na środek jeziora i mówię: kochanie, przed Bogiem, naturą, czy chcesz zostać moją żoną. Ona mówi, że chce, to ja z tych gaci pierścionki. Wzięliśmy ślub sami, przed wszechświatem, a później ten administracyjny i kościelny”, opowiadał Robert Janowski, który pamięta, że uroczystość formalna nie była już tak prywatna jak ich nieoficjalny ślub na łódce. „Ten hotelik, który wynajęliśmy, to jak wychodziło się na taras w tym hotelu, to zewsząd dookoła jest las, włazili różni ludzie na drzewa, bidulki, robili zdjęcia”, wspominał muzyk. Na szczęście mimo niechcianych gapiów uroczystość udała się i zapisała pozytywnie w głowach młodej pary. Gratulujemy tak długiego stażu związku i życzymy kolejnych wspólnych lat razem. Czytaj także: Monika Janowska o hejcie: „Popadłam w silną nerwicę, to doświadczenie było dla mnie totalnie obce”
Monika Janowska o relacjach z córkami Roberta: „Mówi się, że jeśli kochasz mężczyznę, to miłości wystarcza i dla jego potomstwa”
„Nie miało znaczenia, czy jestem ich biologiczną matką, czy nie. Miałyśmy tylko siebie”
Są razem od 10 lat. „Nie jestem odyńcem samotnikiem. Nie umiem więc żyć w pojedynkę. Ale miałem za sobą dwa nieudane małżeństwa, więc nie rzucałem się na oślep w czyjeś ramiona. Byłem mężczyzną po przejściach i spotkałem kobietę z przeszłością”, mówi artysta. Monika i Robert Janowscy zawalczyli o swoją miłość. Oboje zostawili za sobą przeszłość, by razem stworzyć szczęśliwą przyszłość. W rozmowie z Krystyną Pytlakowską opowiedzieli o swoim wyjątkowym związku i patchworkowej rodzinie. Jak córki Roberta przyjęły Monikę? Gdy dwoje ludzi pierwszy raz spotyka się, nawet wirtualnie, to jest między nimi siła przyciągania? Robert: Nie od razu. Monika: Ale powiedziałeś, że jak tylko mnie zobaczyłeś, to już wiedziałeś, że będziemy razem. Robert: Jak cię zobaczyłem, to wiedziałem, że chciałbym, żebyś została kobietą mojego życia. Ale oczywiście nie kochałem cię od razu tak mocno, jak dzisiaj. Robert był i jest bardzo przystojny. A Ty wtedy byłaś już wolna? Monika: Tak, nie miałam zobowiązań, też byłam po rozwodzie, choć miałam inne problemy. Ktoś „na górze” uznał, że jestem siłaczką, i mi trochę do wora na plecach dołożył. (...) Zwłaszcza ktoś po przejściach, tak jak Ty. Potrzebowałeś osoby, która by Cię przytuliła i dała Ci czułość? Robert: Wtedy byłem na maksa jej. Dobrze, że nie zafascynowałem się kimś niestabilnym emocjonalnie. A skąd wiedziałeś, że jest stabilna? Robert: To ujawnia się, gdy ludzie zaczynają ze sobą mieszkać. Minął jeden rok, drugi, trzeci, czwarty. I szczęśliwie mija nam już 10. Monika: Myśmy ten związek zaczęli jakby od drugiej strony. Tu nie było randek, poznawania się, tylko od razu pomidorówka na dzień dobry i pobudka o szóstej rano, bo trzeba dzieci odwieźć do szkoły. Zobacz też: Monika Janowska o wydarzeniach sprzed lat: „Zabrali dokumenty, nadali obce imię” (...) Dobrze, to wróćmy do Waszych początków. Zamieszkałaś z Robertem. Jak przyjęły Cię jego córki? Monika: Bardzo dobrze. Starsza – Anielka – już mieszkała z nami na stałe, a młodsza na początku tylko dochodziła, a po półtora roku też się do nas przeniosła. I przez tych 10 lat stworzyłyśmy sobie własne życie. Wychowywałam je bez żadnego planu i doświadczenia. Nie mam własnych dzieci. Nie miałam też pomocy babć. Byliśmy we czwórkę. I nie miało znaczenia, czy jestem ich biologiczną matką, czy nie. Miałyśmy z dziewczynami tylko siebie. I, jak w innych rodzinach, bywało różnie. Ale miałam jeden cel: wychować je w miłości i poczuciu bezpieczeństwa. Reszta wychodziła w praniu. A Ty się tylko im uważnie przyglądałeś? Robert: Obdarzyłem Monikę pełnym zaufaniem. Przyglądać się to znaczy doszukiwać się negatywów. A ja nie chciałem się czepiać, bo obecność Moniki była dla mnie ulgą. Kobieta w domu to olbrzymia emocjonalna pomoc. Poza tym, z takich przyziemnych spraw, nie musiałem już siedzieć w kuchni ani ogarniać szkoły córek. Mogliśmy się tym dzielić. Żyjemy po partnersku, ale ja byłem wtedy bardzo aktywny zawodowo i większość obowiązków spadła na Monikę. Monika: A ja, po prawie 20 latach od opuszczenia Polski, wróciłam do kraju i zaczęłam wszystko od początku. Nowe miasto, nowa rodzina, i to od razu w całym zestawie – z dziećmi. Robert pracował, a ja tworzyłam nasz DOM. Taka była nasza wspólna decyzja. Dziewczynki nie były na tyle duże, żeby je puścić samopas. 11 i 13 lat to trudny wiek. Potrzebowały mnie. Można pokochać nie swoje dzieci? Monika: Pokochałam najbardziej na świecie. Ale to nie przyszło od pierwszej chwili. Mówi się, że jeśli kochasz mężczyznę, to miłości wystarcza i dla jego potomstwa. Dla mnie to bzdura. Więź się tworzy latami. Ja na początku chciałam przede wszystkim, żebyśmy się z córkami Roberta polubiły. Gdyby nie było tej wzajemnej ludzkiej sympatii między nami, to ani Robert, ani ja nie wyobrażamy sobie, że moglibyśmy być razem. To by się nie udało. Teraz są już dorosłe, cudowne i piękne. I mówię to z dumą i satysfakcją, że świetnie wychowane. Robert: Potwierdzam. I dodam, że nie dałbym sobie rady jako samotny ojciec. Ja tu byłem bardziej tatusiem córeczek, a Monia złym gliną. Ja byłem od rozpieszczania, a od codzienności i stawiania granic była Monika. Gdybym był bez niej, bałbym się teraz wypuścić moje córki w świat. Nie umiałbym ich na to przygotować. Monia jest cudem dla nas. Monika: Największe ,,cuda” już są dorosłe i ślą laurki na Dzień Matki. Robert, dlaczego one chciały zostać z Tobą? Robert: Powiedziałem im, że moim największym marzeniem jest, żebyśmy byli razem. Ale że nie zrobię nic na siłę. Córki same dokonały wyboru, bardzo chciały być ze mną. Cztery lata trwały utarczki sądowe, aż wreszcie szczęśliwe zakończenie. Wyrok, że dzieci zamieszkają z tatą. Te cztery lata to była wielka psychologiczna masakra emocjonalna. I dla dziewczynek, i dla rodziców. Zobacz też: Monika Janowska o hejcie: „Popadłam w silną nerwicę, to doświadczenie było dla mnie totalnie obce” Masz jeszcze syna. Robert: Tak, Makarego, ale on jest już na tyle dorosły, ma ponad 30 lat, że nie stwarza żadnych problemów. Trudno Ci było przestawić życie z pojedynczego na podwójne, do pary? Robert: Nie, to był mój cel i marzenie. Gorzej było z Monią, bo ona miała dom w Miami. Nie wiem, czy gdybym mieszkał w Stanach, zdecydowałbym się wrócić do Polski, wziąć pod opiekę obce dzieci i liczyć na to, że jakoś to będzie. Tym bardziej podziwiam Monikę, że umiała odmienić swoje życie o 180 stopni.
Robert Janowski: „Byłem mężczyzną po przejściach i spotkałem kobietę z przeszłością”
„Tu nie było randek, poznawania się, tylko od razu pomidorówka na dzień dobry”, mówi Monika Janowska
Monika i Robert Janowscy poznali się 10 lat temu, a od ośmiu są małżeństwem. ,,Ja się czuję jak po ślubie od pierwszego dnia, gdy poznałem Monię, czyli prawie 10 lat temu", mówi artysta rozmowie z Krystyną Pytlakowską. Jak zaczęła się ich historia? Co małżonkowie cenią w sobie najbardziej? Monika i Robert Janowscy o początkach swojego związku Monika: Poznaliśmy się na Facebooku. Robert: I ja zaprosiłem Monikę na śniadanie. Monika: Byłam zszokowana, ponieważ uważam, że dziewczyny, już nie najmłodszej, nie zaprasza się na pierwszą randkę w świetle dziennym (śmiech). W internecie odmłodziłaś się? Monika: Ja czasem oszukuję w drugą stronę. Mówię, że mam już pięćdziesiątkę i wtedy słyszę: „Jak świetnie pani wygląda”. Robert: Wiek jest w naszej głowie. Ale poszłaś na to śniadanie? Monika: Poszłam. Dosyć szybko się wtedy ,,uwinęliśmy”, nie przeciągnęliśmy spotkania do kolacji. Robert: Kolacja ze śniadaniem, tak to się nazywa. Myśmy zaczęli nie od tej pory dnia. Jednak było spotkanie jeszcze tego samego wieczoru, ale wciąż bez śniadania. Mam na myśli konsumpcję (śmiech). Monika: Nie mieliśmy się gdzie spotykać, ponieważ ja mieszkałam w Ameryce i tylko chwilowo byłam w Warszawie, a z Robertem były już nastoletnie córki. Przesiadywaliśmy więc w samochodzie godzinami, aż ktoś dał cynk prasie i na okładce jednego z dzienników cała Polska zobaczyła, ,,jak całuje Robert Janowski”. To nam trochę pomogło podjąć decyzję, że szkoda czasu na ukrywanie się. Spakowałam ,,Amerykę” i wróciłam do Polski już do wspólnego mieszkania. Robert: Ja byłem od roku po rozwodzie, choć Monię atakowano, że rozbiła rodzinę. I rok wytrzymałeś bez kobiety u boku? Robert: Nie jestem odyńcem samotnikiem. Nie umiem więc żyć w pojedynkę. Ale miałem za sobą dwa nieudane małżeństwa, więc nie rzucałem się na oślep w czyjeś ramiona. Byłem mężczyzną po przejściach i spotkałem kobietę z przeszłością. Monika: Tak się dobraliśmy. Poznaliśmy się w dobrym czasie i fajnym dla nas wieku. Robert: Wcześniej musiałem sobie dawać radę, ale nie było to łatwe. Samotny facet, który ma dwie córki i nie jest sprawny na przykład w kuchni, musi się starać. Popisowe śniadanie to chrupki z mlekiem. To umiałem. Ja jadłem byle co. Zobacz też: Monika Janowska o wydarzeniach sprzed lat: „Zabrali dokumenty, nadali obce imię” Chodziłeś więc głodny? Robert: Bardzo głodny. A tu poznaję na Facebooku dziewczynę, która jest radosna, uśmiechnięta, rozsiewa dobre emocje, a przy okazji śniadanko sobie zjemy… Zresztą Monia ma nazwisko panieńskie Głodek. Monika: Zabłysnęłam dowcipem, bo gdy Robert zaprosił mnie wtedy na tę kolację, powiedziałam, że chętnie z nim zjem, bo moje nazwisko zobowiązuje (śmiech). Gdy dwoje ludzi pierwszy raz spotyka się, nawet wirtualnie, to jest między nimi siła przyciągania? Robert: Nie od razu. Monika: Ale powiedziałeś, że jak tylko mnie zobaczyłeś, to już wiedziałeś, że będziemy razem. Robert: Jak cię zobaczyłem, to wiedziałem, że chciałbym, żebyś została kobietą mojego życia. Ale oczywiście nie kochałem cię od razu tak mocno, jak dzisiaj. Robert był i jest bardzo przystojny. A Ty wtedy byłaś już wolna? Monika: Tak, nie miałam zobowiązań, też byłam po rozwodzie, choć miałam inne problemy. Ktoś „na górze” uznał, że jestem siłaczką, i mi trochę do wora na plecach dołożył. Zdziwiłaś się, że taka znana postać z telewizji pisze do Ciebie? Monika: Znałam Roberta z „Metra”. W Stanach nie oglądałam programu „Jaka to melodia?”. Robert był więc cały czas dla mnie tym młodym z musicalu, który oglądałam jako 16-latka. Już nawet sama nie wiem, ile razy byłam na sztuce i zawsze trafiałam w obsadzie na ,,Jana” Janowskiego. Ale, jak już się zwierzamy, to przyznaję, że ja Roberta zaczepiłam pierwsza w internecie. Robert: Wysłałaś tylko zaproszenie na Facebooku. Monika: Lubię środowisko artystyczne. Pochodzę ze wsi, nie było tam wiele możliwości, ale ciągle brałam w czymś udział. Kurs tańca, konkursy recytatorskie, uczyłam się przez chwilę gry na akordeonie, chyba w kościele. W naszej wiosce jest tylko kilkanaście domów, cmentarz i kościół właśnie. Robert: Cudna wioska. Monika: Pamiętam, jak mamie udało się zdobyć ten akordeon. Byłam dosyć mizerna i nie za duża. Instrument był szerszy ode mnie. Gdy grałam, było widać spod niego tylko moje tyczkowate nogi. Nie poszłam jednak za głosem serca, tylko za głosem rozumu i rodziny, która chciała, żebym miała stabilny zawód. Ale nawet na studiach natychmiast wkręciłam się w grupę artystyczną. Później ,,zarzuciło” mnie do Łodzi. A potem wyjechałam do Anglii, żeby skończyć podróż w Ameryce, gdzie wyszłam za mąż za świetnego człowieka, też wspaniałego artystę. Nie przerażał mnie więc związek z kimś z branży artystycznej. Zobacz też: Monika Janowska o hejcie: „Popadłam w silną nerwicę, to doświadczenie było dla mnie totalnie obce” Robert: Wyznaj, że twój były mąż współpracował z Julio Iglesiasem. Monika: To prawda, miałam bardzo ciekawe życie. Mój, były już, mąż należy do Latin Grammy Awards, dzięki czemu miałam przyjemność bywać na galach, poznawać ciekawych ludzi, znalazłam się nawet na prywatnych urodzinach Ricky’ego Martina. I ani jednego zdjęcia nie mam, Krysiu! Czy ty to rozumiesz? Wiem, że gdzieś krąży moja pamiątkowa fotka z Enrique Iglesiasem, ale to tyle! Żadnych ,,namacalnych” dowodów (śmiech). Miałaś śmiałość do artystów. To rzadko się zdarza u dziewczyny ze wsi. Monika: Śmiałość przyszła z czasem. Nie urodziłam się przebojowa. Pracowałam też jako kostiumograf w filmie „Wyjazd integracyjny”, więc poznałam również polskie środowisko artystyczne. Robert: A nie szukałaś wśród nich mężczyzny swojego życia? Monika: Ja w ogóle nie szukałam. Przyjechałam tu tylko na chwilę, na premierę tego filmu, i miałam wracać do Ameryki po sylwestrze i świętach. Ale pierwszego stycznia poznałam Roberta. Który był wtedy na szczycie. Robert: Jeśli chodzi o pracę w telewizji, to tak. Program cieszył się wielką popularnością. Monika: I nagrywałeś płyty. Nie mogliśmy się w Polsce za często spotykać, bo byłeś w Krakowie, ja w Warszawie i tylko czatowaliśmy. Nie było warunków na prawdziwe życie. Robert: Ale w internecie też można odkryć wiele cech partnera. Na przykład? Robert: Poczucie humoru i to, że Monia jest typem kwoki, która swoimi skrzydłami chroni miłosne gniazdo. I choćby wokół nas szalało tsunami, przy niej czuję się bezpiecznie. A to jest najważniejsze dla faceta, jak się okazuje. Zwłaszcza ktoś po przejściach, tak jak Ty. Potrzebowałeś osoby, która by Cię przytuliła i dała Ci czułość? Robert: Wtedy byłem na maksa jej. Dobrze, że nie zafascynowałem się kimś niestabilnym emocjonalnie. A skąd wiedziałeś, że jest stabilna? Robert: To ujawnia się, gdy ludzie zaczynają ze sobą mieszkać. Minął jeden rok, drugi, trzeci, czwarty. I szczęśliwie mija nam już 10. Monika: Myśmy ten związek zaczęli jakby od drugiej strony. Tu nie było randek, poznawania się, tylko od razu pomidorówka na dzień dobry i pobudka o szóstej rano, bo trzeba dzieci odwieźć do szkoły. (...) Dobrze, to wróćmy do Waszych początków. Zamieszkałaś z Robertem. Jak przyjęły Cię jego córki? Monika: Bardzo dobrze. Starsza – Anielka – już mieszkała z nami na stałe, a młodsza na początku tylko dochodziła, a po półtora roku też się do nas przeniosła. I przez tych 10 lat stworzyłyśmy sobie własne życie. Wychowywałam je bez żadnego planu i doświadczenia. Nie mam własnych dzieci. Nie miałam też pomocy babć. Byliśmy we czwórkę. I nie miało znaczenia, czy jestem ich biologiczną matką, czy nie. Miałyśmy z dziewczynami tylko siebie. I, jak w innych rodzinach, bywało różnie. Ale miałam jeden cel: wychować je w miłości i poczuciu bezpieczeństwa. Reszta wychodziła w praniu. A Ty się tylko im uważnie przyglądałeś? Robert: Obdarzyłem Monikę pełnym zaufaniem. Przyglądać się to znaczy doszukiwać się negatywów. A ja nie chciałem się czepiać, bo obecność Moniki była dla mnie ulgą. Kobieta w domu to olbrzymia emocjonalna pomoc. Poza tym, z takich przyziemnych spraw, nie musiałem już siedzieć w kuchni ani ogarniać szkoły córek. Mogliśmy się tym dzielić. Żyjemy po partnersku, ale ja byłem wtedy bardzo aktywny zawodowo i większość obowiązków spadła na Monikę. Monika: A ja, po prawie 20 latach od opuszczenia Polski, wróciłam do kraju i zaczęłam wszystko od początku. Nowe miasto, nowa rodzina, i to od razu w całym zestawie – z dziećmi. Robert pracował, a ja tworzyłam nasz DOM. Taka była nasza wspólna decyzja. Dziewczynki nie były na tyle duże, żeby je puścić samopas. 11 i 13 lat to trudny wiek. Potrzebowały mnie. Zobacz też: Robert i Monika Janowscy świętują 10. rocznicę związku. Oto historia ich miłości Można pokochać nie swoje dzieci? Monika: Pokochałam najbardziej na świecie. Ale to nie przyszło od pierwszej chwili. Mówi się, że jeśli kochasz mężczyznę, to miłości wystarcza i dla jego potomstwa. Dla mnie to bzdura. Więź się tworzy latami. Ja na początku chciałam przede wszystkim, żebyśmy się z córkami Roberta polubiły. Gdyby nie było tej wzajemnej ludzkiej sympatii między nami, to ani Robert, ani ja nie wyobrażamy sobie, że moglibyśmy być razem. To by się nie udało. Teraz są już dorosłe, cudowne i piękne. I mówię to z dumą i satysfakcją, że świetnie wychowane. Robert: Potwierdzam. I dodam, że nie dałbym sobie rady jako samotny ojciec. Ja tu byłem bardziej tatusiem córeczek, a Monia złym gliną. Ja byłem od rozpieszczania, a od codzienności i stawiania granic była Monika. Gdybym był bez niej, bałbym się teraz wypuścić moje córki w świat. Nie umiałbym ich na to przygotować. Monia jest cudem dla nas. Monika: Największe ,,cuda” już są dorosłe i ślą laurki na Dzień Matki.
Monika Janowska o hejcie: „Popadłam w silną nerwicę, to doświadczenie było dla mnie totalnie obce”
„Poza Polską, nie spotkałam się z takim atakiem. Bałam się wychodzić z domu”
Poznali się na Facebooku 10 lat temu, pobrali dwa lata później. On był mężczyzną po przejściach – miał za sobą dwa nieudane małżeństwa, dzieci, ona – kobietą z przeszłością. O tym, jak radzili sobie z hejtem, który dotyczył zwłaszcza Moniki, życiu w patchworkowej rodzinie, „przebranżowieniu” w czasach pandemii i planach na przyszłość, Monika i Robert Janowscy opowiadają Krystynie Pytlakowskiej. Dobrze, to wróćmy do Waszych początków. Zamieszkałaś z Robertem. Jak przyjęły Cię jego córki? Monika: Bardzo dobrze. Starsza – Anielka – już mieszkała z nami na stałe, a młodsza na początku tylko dochodziła, a po półtora roku też się do nas przeniosła. I przez tych 10 lat stworzyłyśmy sobie własne życie. Wychowywałam je bez żadnego planu i doświadczenia. Nie mam własnych dzieci. Nie miałam też pomocy babć. Byliśmy we czwórkę. I nie miało znaczenia, czy jestem ich biologiczną matką, czy nie. Miałyśmy z dziewczynami tylko siebie. I, jak w innych rodzinach, bywało różnie. Ale miałam jeden cel: wychować je w miłości i poczuciu bezpieczeństwa. Reszta wychodziła w praniu. (...) Trudno Ci było przestawić życie z pojedynczego na podwójne, do pary? Robert: Nie, to był mój cel i marzenie. Gorzej było z Monią, bo ona miała dom w Miami. Nie wiem, czy gdybym mieszkał w Stanach, zdecydowałbym się wrócić do Polski, wziąć pod opiekę obce dzieci i liczyć na to, że jakoś to będzie. Tym bardziej podziwiam Monikę, że umiała odmienić swoje życie o 180 stopni. Zobacz też: Monika Janowska o wydarzeniach sprzed lat: „Zabrali dokumenty, nadali obce imię” Nieustannie się wspieracie. Działo się w Waszym życiu, a zwłaszcza w życiu Moniki, dużo zła i oskarżeń. Robert: Cała ta sprawa amerykańska, nagonka na nią. Monika: Ten straszny hejt. Popadłam w silną nerwicę, to doświadczenie było dla mnie totalnie obce. Żyłam w innym świecie, też nie różowym, ale nigdy, poza Polską, nie spotkałam się z takim atakiem. Bałam się wychodzić z domu. Wszędzie byli paparazzi, bo ten temat się świetnie ,,klikał” i sprzedawał. Żeby wyjść na świeże powietrze, Robert mnie czasem wywoził w samochodzie pod kocem. Widać ,,wycieczki” w bagażniku ktoś tam ,,na górze” napisał mi w życiorysie drukowanymi literami (śmiech). Robert: Na szczęście ta sprawa jest już poza nami. Monika: Wygrałam wszystkie sprawy sądowe tutaj, w Polsce, zostałam oczyszczona z zarzutów, przeproszona, ale jeszcze długo musiałam bronić się przed nienawiścią ze strony internetowych hejterów. Robert: Wymyśliliśmy nawet, że się rozstajemy, żeby wszystko wyciszyć. Oczywiście nie miałem takiego zamiaru. To nie sztuka być z kimś, gdy jest dobrze. Sztuka, gdy ta druga osoba przeżywa taki dramat. Teraz już nie śledzimy, co o nas piszą, ale nasze wspólne bycie razem trafiło na rzeczywistość kolorowo-gazetową. A potem Twoje odejście z programu „Jaka to melodia?”. Dla Ciebie to musiało być trzęsienie ziemi. Robert: Prowadziłem ten program 21 lat. Ale gdy podejmuje się taką decyzję świadomie, to nie jest aż tak bolesna, jak ludzie myślą. Pytałeś Monikę, czy powinieneś odejść z telewizji? Robert: Podejmowaliśmy decyzję razem. Monika: Mamy w domu taki specjalny okrągły stół. Zawsze przy nim siadamy do trudnych rozmów. Zobacz też: Robert i Monika Janowscy świętują 10. rocznicę związku. Oto historia ich miłości
Monika Janowska o wydarzeniach sprzed lat: „Zabrali dokumenty, nadali obce imię”
„Musiałam radzić sobie sama. Nie jest mi obcy głód, przez moment byłam bezdomna”
Są razem od 10 lat. Wspólnie dzielą radości, smutki i stanowią dla siebie niesamowite oparcie. Monika i Robert Janowscy odnaleźli się w tym świecie we właściwym momencie. W nowej VIVE! zakochani opowiedzieli Krystynie Pytlakowskiej nie tylko o walce z hejtem, życiu w patchworkowej rodzinie czy czasie pandemii. Monika Janowska wróciła do wydarzeń z przeszłości i wyzwań, z którymi przyszło jej się zmierzyć. Monika i Robert Janowscy o wsparciu i bezpieczeństwie Nie urodziłam się przebojowa. Pracowałam też jako kostiumograf w filmie „Wyjazd integracyjny”, więc poznałam również polskie środowisko artystyczne. Robert: A nie szukałaś wśród nich mężczyzny swojego życia? Monika: Ja w ogóle nie szukałam. Przyjechałam tu tylko na chwilę, na premierę tego filmu, i miałam wracać do Ameryki po sylwestrze i świętach. Ale pierwszego stycznia poznałam Roberta. Który był wtedy na szczycie. Robert: Jeśli chodzi o pracę w telewizji, to tak. Program cieszył się wielką popularnością. Monika: I nagrywałeś płyty. Nie mogliśmy się w Polsce za często spotykać, bo byłeś w Krakowie, ja w Warszawie i tylko czatowaliśmy. Nie było warunków na prawdziwe życie. Robert: Ale w internecie też można odkryć wiele cech partnera. Na przykład? Robert: Poczucie humoru i to, że Monia jest typem kwoki, która swoimi skrzydłami chroni miłosne gniazdo. I choćby wokół nas szalało tsunami, przy niej czuję się bezpiecznie. A to jest najważniejsze dla faceta, jak się okazuje. Zwłaszcza ktoś po przejściach, tak jak Ty. Potrzebowałeś osoby, która by Cię przytuliła i dała Ci czułość? Robert: Wtedy byłem na maksa jej. Dobrze, że nie zafascynowałem się kimś niestabilnym emocjonalnie. A skąd wiedziałeś, że jest stabilna? Robert: To ujawnia się, gdy ludzie zaczynają ze sobą mieszkać. Minął jeden rok, drugi, trzeci, czwarty. I szczęśliwie mija nam już 10. Monika: Myśmy ten związek zaczęli jakby od drugiej strony. Tu nie było randek, poznawania się, tylko od razu pomidorówka na dzień dobry i pobudka o szóstej rano, bo trzeba dzieci odwieźć do szkoły. Zobacz też: Robert i Monika Janowscy świętują 10. rocznicę związku. Oto historia ich miłości To Cię nie przeraziło? Monika: Mam bardzo pogmatwany życiorys i nie takie wyzwania pokonywałam. Gdy jako 20-latka wyjechałam do Londynu, byłam bez pieniędzy, znajomości, nie znałam języka angielskiego. Zatem dwójka dzieci i mąż artysta to nic. Powiesz, co się wtedy wydarzyło? Monika: Ledwo wylądowałam na Wyspach, zostałam ,,uprowadzona” przez agencję werbującą ludzi do różnych prac za granicą. Miałam pracować w hotelu. Wydawało mi się, że będzie bezpiecznie, a było inaczej. Wywieźli mnie do miejscowości oddalonej od Londynu o kilkaset kilometrów, zabrali dokumenty, nadali obce imię i przez półtora roku ciężko dla nich pracowałam, aż w końcu uciekłam w bagażniku samochodu pewnego czarnoskórego mężczyzny. Wywiózł mnie stamtąd i wysadził w najbliższym mieście – Birmingham. A tam musiałam radzić sobie sama. Nie jest mi obcy głód, przez moment byłam bezdomna, a potem znalazłam dom przy stacji kolejowej dla osób tam zatrudnionych. Użyczyli mi pomieszczenie na środki czystości. Dalej już było tylko gorzej… Może to kiedyś opiszę. Teraz nie jest jeszcze ten czas. Byłaś zahartowana na przeciwności. Monika: Można to tak nazwać. Robert: Nie znałem na początku życia Moniki, ale wiedziałem, że jest szczera. Monia co ma w głowie, to na języku. Gdy się ją pozna bliżej, to wiadomo, że zawsze ma dobre intencje. Że nie robi nikomu na złość, bo ma podły charakter i jest jędzą, tylko jeśli mówi wprost, to chodzi jej o to, żeby naprawić relacje, oczyścić atmosferę. Monika: Ze mną jest tak, jak z pomidorówką – nie musi wszystkim smakować. Robert: I ja to rozszyfrowałem. Wiadomo, że jedna i druga strona muszą się nagiąć do swoich przyzwyczajeń. I nauczyć się dawać sobie przestrzeń. A gdzie jest Twoja przestrzeń? Robert: Mam motocykl w piwnicy, a na górze jest mój gabinet. Tam piszę, komponuję, tworzę. A Ty, Monika, gdzie masz swoją przestrzeń? Monika: Przy moim osobistym biureczku. Dużo piszę. I dużo przy tym palę. Uzbierałam już całe pudło moich zapisanych dzienników, które tworzę od nastoletnich lat. Robert: Od dłuższego czasu namawiam ją, żeby je wydała. Monika: Mówiłam już wcześniej, że to nie jest jeszcze TEN czas. Robert: Masz fajne pióro, swój styl. Monika: Ale zapominasz, że nasze rodziny i bliscy żyją i nie chcę, by spotkał ich hejt. O nas się nie boję. Internet jest bezlitosny. Już wystarczy. Nie jestem gotowa. Jak już pójść, to na całość. Póki co popiszę więc do szuflady. I na razie wyżywam się na FB (śmiech). Sprawdź też: Monika Janowska poruszająco wyznaje: „Nienawiść mnie zniszczyła”
Robert i Monika Janowscy świętują 10. rocznicę związku. Oto historia ich miłości
„...jeżeli jest jakiś kryzys, to stoimy za sobą murem.”
Robert Janowski i Monika Janowska byli gośćmi poniedziałkowego wydania programu Dzień dobry TVN. W tym roku świętują 10. rocznicę związku i 8. rocznicę ślubu. Robert Janowski i Monika Janowska: jak się poznali? Robert Janowski dostrzegł przyszłą żonę na Facebooku. Wówczas oboje mieli już za sobą po dwa rozwody. Artysta był trzykrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Katarzyną Kalicińską-Goczał ma 32-letniego syna. Ze związku z Katarzyną Dańską ma dwie córki: 22-letnią Anielę i 21-letnią Tolę. „Spotkaliśmy się naprawdę dość późno. Jesteśmy mądrzejsi i bardziej doświadczeni, niż kiedyś. O tyle jest gorzej, że nie ma się co docierać, bo ja i Robercik już jesteśmy dotarci.” - powiedziała w wywiadzie żona prezentera. Córki Roberta Janowskiego nie akceptowały nowej żony ojca? Związek Roberta i Moniki Janowskiej z początku nie należał do najłatwiejszych. Córki Roberta Janowskiego miały problem z akceptacją partnerki taty. Sceptycznie podchodziły do ich relacji. Monika Janowska przyznała, że to ona zaczęła pełnić funkcję surowszego rodzica. Robert zaś jest wobec córek dość pobłażliwy. „Dziewczyny są super. Ale było ciężko, bo nie dość, że nie jestem mamą, to jeszcze złym policjantem. A Robert to jest tatuś córeczek. Ale nigdy nie słyszałam, że nie mam praca czegoś zrobić, bo nie jestem mamą.” - wyznaje Monika. Związek Roberta i Moniki Janowskich Robert i Monika Janowscy przyznali, że zdarza im pokłócić się o błahostki, jednak kiedy któreś z nich potrzebuje wsparcia, zawsze stają za sobą murem. „Ja jestem zodiakalnym baranem, a Monika lwem. Dwa ognie piekielne są w domu. Każdy chce być number one, każdy chce mieć rację i każdy do niej dąży. Wykuwanie wspólnych kompromisów to cudowna, wspólna droga. Wszystko po to, żeby się po partnersku szanować, żeby mniej egoistycznie myśleć o świecie. Mnie to wszystko dużo nauczyło.” - wyznał Robert. Niedawno Robert stracił format muzyczny, którego był gospodarzem przez wiele lat. Monika została oskarżona o kradzież futer w USA. Sąd w Stanach Zjednoczonych oddalił zarzuty. „Dostałam od Roberta największe wsparcie. Kłócimy się o jakieś małe nieważne rzeczy, ale jeżeli jest jakiś kryzys, to stoimy za sobą murem. Jeżeli Robercik miał cięższy dzień, to ja trzymałam dom. A z kolei kiedy ja podpadałam, to Robercik podtrzymywał nas na górze. - powiedziała Monika Janowska.
Monika Janowska odpowiedziała na apel Agnieszki Woźniak-Starak
„Przeżywałam kiedyś, wraz z cała rodziną swoją, bardzo małą w porównaniu, tragedię”
Kilka dni temu Agnieszka Woźniak-Starak zamieściła na Instagramie post, w którym odniosła się do nieprawdziwych informacji, które są rozpowszechniane przez media. Gwiazda TVN poprosiła o spokój w trudnym dla niej czasie po stracie ukochanego męża i poszanowanie jej przestrzeni. Na jej apel odpowiedziała Monika Janowska. Monika Janowska odpowiada na post Agnieszki Woźniak-Starak ,,Wiem dobrze, jak działają media. Razem z Piotrkiem byliśmy częścia tego świata, więc nie kłócę się z tym, że nadal jesteśmy w nim obecni. Nie godzę się jedynie na pisanie nieprawdy. Wydaje mi się, że mam do tego prawo, bo to przecież jest moje życie. Ja jestem i czuję. Od kilku dni czytam wszędzie, że byłam wezwana na przesłuchanie do prokuratury, że ze łzami w oczach opowiadałam o tym, że dowiedziałam się o wypadku gdy wracałam z rodzicami do Warszawy, miałam tam ponoć ważne spotkanie. Nic z tego nie jest prawdą, ale po co pisać prawdę, jeśli można dać pole kolejnym insynuacjom, a co za tym idzie kolejny artykułom. Nieważne, że ktoś cierpi. Jaka jest prawda?", napisała Agnieszka Woźniak-Starak. Żona Roberta Janowskiego odniosła się do wpisu Agnieszki Woźniak-Starak i przypomniała jej, kiedy sama kilka lat temu ]komentowała w nieprzychylny sposób jej sytuację. W 2013 roku Monika Janowska została wplątana w aferę z kradzieżą ubrań na Florydzie. Sąd uniewinnił ją zarzucanego czynu, ale to nie zatrzymało medialnego szumu. Monika Janowska podkreśla, że Agnieszka Woźniak-Starak była jedną z osób, które przyczyniły się do kreowania jej negatywnego wizerunku. „W kuluarach nazywana jest „chytrą Moniką”. Robert Janowski zamydlił wszystkim oczy. Najpierw, żeby ratować wizerunek, odciął się od Moniki Głodek w oficjalnym oświadczeniu, podobno dla dobra dzieci. A parę miesięcy później po cichu się z nią ożenił. Szczyt hipokryzji, nie wiem jak jego fani, ale ja tego nie kupuję”, mówiła gwiazda w programie Na językach. Dlatego żona Roberta Janowskiego postanowiła o tym wspomnieć pod ostatnim postem dziennikarki. Monika Janowska nie ukrywa, że wówczas dla niej i jej całej rodziny to też była osobista tragedia. Żona prezentera jednocześnie podkreśliła, że jest jej niezwykle przykro i współczuje Agnieszce Woźniak-Starak tego, co wydarzyło się w jej życiu. „Przeżywałam kiedyś, wraz z cała rodziną swoją, bardzo małą w porównaniu, tragedię. Medialną sieczkę… 4 lata oczerniania, nieprawdziwych „faktów”, gnojenia. Prosiłam media, prosiłam też Panią Agnieszkę Woźniak Starak, która miała bardzo dużo do powiedzenia na mój temat w „Na językach”, o to, o co teraz prosi Agnieszka – „trochę spokoju i wsparcia”. Nie doczekałam się. Od NIKOGO z mediów. (...) Bardzo bardzo współczuję i życzę siły. Ale… właśnie, to „ale” jest we mnie najsilniejsze i bardzo mi z tego powodu przykro. Ale Agnieszka była kiedyś częścią tej nieprawdy o mnie pisanej, na którą się nie godziłam ”, napisała Monika Janowska.
Monika Janowska poruszająco wyznaje: „Nienawiść mnie zniszczyła”
Żona Roberta Janowskiego po raz pierwszy tak szczerze o hejcie
Sześć lat temu wylała się na nią fala hejtu. Została oskarżona o kradzież futer w USA, o to, że rozbiła małżeństwo Roberta Janowskiego i odebrała dzieci matce. Zaczęto ją piętnować publicznie, Internet zaroił się od negatywnych, pełnych nienawiści komentarzy. Jak przyznaje Monika Janowska, konsekwencje tej nagonki odczuwa do dzisiaj, musi przyjmować leki antydepresyjne. Dlaczego nie zgadza się z powiedzeniem, że „co cię nie zabije, to cię wzmocni” i jak poradziła sobie z całą sytuacją? O tym opowiedziała w najnowszym wywiadzie. Monika Janowska o hejcie, nienawiści i oskarżeniach Jak wspomina, początek związku z ówczesnym prowadzącym Jaka to melodia? był dla niej sielanką, która jednak szybko się skończyła za sprawą pomówień i kłamstw, które ukazywały się na łamach mediów. „Na początku miałam do nich dystans. Bawiło mnie, kiedy nazywano mnie „wdową z Inowrocławia”. Dopóki było to na poziomie niegroźnych domysłów, nie zwracałam na to uwagi. Ale granica została przez media przekroczona. Wybuchła prawdziwa bomba i nie było mi już do śmiechu”, zwierzyła się Monika Janowska w rozmowie z Oskarem Mayą dla magazynu Flesz. Co dokładnie ma na myśli? Hejt, który zalał ją i jej rodzinę po licznych publikacjach, stawiających żonę Roberta Janowskiego w złym świetle. „Nie mówię tutaj o braku sympatii do mnie. Mam na myśli kłamstwa, oszczerstwa, bezpodstawne oskarżenia. Nienawiść w czystej postaci. Najpierw zaczęto mnie obwiniać o rozpad poprzedniego małżeństwa Roberta i odebranie dzieciom matki. Zabolało, ponieważ było bardzo niesprawiedliwe. Kiedy się poznaliśmy, Robert był po rozwodzie, a jego córki - Aniela, wtedy 14-letnia, i Tola, 12-letnia – same bardzo świadomie podjęły decyzję, że zostają z tatą. Ten atak medialny nie dotyczył więc tylko mnie. To uderzyło w całą rodzinę, w dzieci również. Zawalił mi się świat”, relacjonuje poruszająco Monika Janowska. Dodaje, że od początku miała bardzo dobre relacje z córkami prezentera z pierwszego małżeństwa. Zapewnia jednocześnie, że mimo całej nagonki, nigdy nie żałowała, że związała się z osobą z pierwszych stron gazet. Monika Janowska o nerwicy i przyjmowaniu leków antydepresyjnych Czy to, co wydarzyło się sześć lat temu zahartowało Monikę Janowską? „Bardzo nie lubię powiedzenia „co cię nie zabije, to cię wzmocni”. To jakaś bzdura! Chociaż od tamtych wydarzeń minęło już sześć lat, wcale nie czuję się mocniejsza. To, co się wydarzyło, przeczołgało mnie doszczętnie. Całą naszą rodzinę”, podkreśla poruszona. Ujawniła, że regularnie płakała i jedynie codzienne obowiązki sprawiały, że potrafiła jakkolwiek funkcjonować. W pewnym momencie wyjechała, aby „zniknąć wszystkim z oczu”. To jednak nie powstrzymało lawiny medialnych publikacji. „Po powrocie ukrywałam się w mieszkaniu. Nie wychodziłam na krok. Kiedy już dostawałam ataku paniki, Robert „wywoził” mnie na tylnym siedzeniu pod kocem gdzieś, gdzie chociaż na chwilę mogłam poodychać świeżym powietrzem. Byłam na skraju załamania. Oto do czego może doprowadzić mowa nienawiści”, ujawnia Monika Janowska. W pewnym momencie trafiła do szpitala z objawami silnej nerwicy. „Funkcjonowałam jak maszyna, mogłam nie spać trzy doby i nic. Dopiero kiedy zapadł uniewinniający mnie wyrok i kiedy w Polsce wygrałam wszystkie procesy o zniesławienie, spadł ze mnie ten ciężar. I następnego dnia znalazłam się w szpitalu. Ból był potworny, ale lekarze nie potrafili zdiagnozować, co mi jest. Podejrzewano zapalenie nerek. W szpitalu okazało się, że to silna nerwica. Bolał cały organizm. Fizycznie doszłam do siebie. Niestety obolała dusza pozostała...”, zdradziła żona Roberta Janowskiego. Przyznała również, że do tej pory przyjmuje leki antydepresyjne. „Wykończyli mnie. Rozprawy sądowe to był koszmar. Musisz udowodnić, że nie jesteś wielbłądem. Ale dałam radę. Wygrałam. Czekam teraz na 30 okładek Super Expressu ze słowem „przepraszam”. Wierzę jednak, że się doczekam. I mam nadzieję, że wtedy wypuszczę powietrze i odetchnę. Odstawię leki i pokażę swój naturalny uśmiech”, mówi poruszona Monika Janowska. Dodała, że do tej pory dotyka ją hejt i spotyka się, szczególnie w sieci, z wieloma pełnymi nienawiści komentarzami, kierowanymi pod swoim adresem. Osoby, które je publikują, nazywa wprost „anonimowymi zabójcami”
Monika i Robert Janowscy obchodzą piątą rocznicę ślubu!
Co mówili nam kilka lat temu o swojej miłości?
Przeżyli wiele trudnych chwil. To był najlepszy sprawdzian dla ich miłości. Zawsze byli dla siebie oparciem. Najpierw wielkie uczucie i namiętność, przerwana falą oskarżeń i pomówień. Tabloidowy serial, środowiskowy ostracyzm. W końcu cudowne uniewinnienie. Ślub wzięli w tajemnicy pięć lat temu. Pobrali się 14 września w Kazimierzu Dolnym, a na weselu w Janowcu bawili się ich najbliżsi. Od tamtej pory razem wychowują córki Roberta. Monika i Robert Janowscy świętują dziś piątą rocznicę ślubu! Z okazji tego wyjątkowego dnia prezenter podzielił się z fanami poruszającym wpisem. „5 lat. W zdrowiu i szczęściu. Na słońce i na deszcz. Uśmiech i łzy. Na dobre i na złe. Na zawsze ❤️”, napisał pod wspólną fotografią z żoną. Poznajcie niezwykłą historię ich miłości! Historia miłości Moniki i Roberta Janowskich Monikę poznał rok po rozwodzie. „Byłem emocjonalnym wrakiem. Skulony, niepewny, stłamszony”, dodaje. „A ona weszła w to bez użalania się na sobą, ogarnęła ten cały połamany kram, powycierała łzy. I swoją miłością nas ocaliła…”, wyznał na łamach książki Przypadki, w rozmowie z Marią Szabłowską. Dość szybko podjęli decyzje, że chcą być razem. Nie mieli prawa się poznać, ale to był kolejny przypadek w życiu artysty, który odmienił jego życie. Jeden z najlepszych, jakie mu się przytrafiły: „Ta rodzina bez niej wyglądałaby zupełnie inaczej. Wbrew pozorom to Monika wprowadziła normalność, zasady, wspólny czas. (…) Długo nie wiedziałem, czy „wychowawcza droga” Moniki to ta właściwa. Ale znów dziewczyny przyszły z odpowiedzią. Pamiętam, jak powiedziały: „Tata, my się tutaj czujemy bezpiecznie z tymi wyznaczonymi granicami”. Minęły cztery lata i mam córki, które się świetnie uczą, które są odpowiedzialne, można je już zostawiać same w domu bez strachu. (…) Cudowne dzieci. Cudowna żona”. Cztery lata temu udzielili wspólnego wywiadu VIVIE! Monika i Robert Janowscy mówią, dlaczego tak walczyli o swoje uczucie i ile wycierpieli przez publiczną nagonkę.W rozmowie z Romanem Praszyńskim padają mocne słowa i twarde argumenty. Jak się poznaliście? Robert Janowski: Graliśmy z zespołem sylwestrowy koncert w Zakopanem, mieli dojechać znajomi, planowaliśmy przedłużyć pobyt o kilka dni, ale nie dojechali. Jakaś Głodkówna nawaliła. Monika Janowska: Nie nawaliłam. Przyjechałam do Polski tylko na święta i Nowy Rok. Chciałam pobyć trochę z rodziną, posiedzieć z przyjaciółmi w Warszawie, nie miałam ochoty spędzić całego urlopu w górach. I chociaż znajomi kusili koncertem, a ja bardzo lubiłam Roberta – pamiętałam go z „Metra” – to… ostatecznie zostaliśmy w Warszawie. Robert: Okazało się, że mamy wspólnych znajomych. Monika przewijała się czasem w ich opowieściach, widziałem ją na zdjęciach z nimi i na każdym była uśmiechnięta, więc spontanicznie wysłałem jej na Facebooku życzenia noworoczne. A z Zakopanego pojechałem do Krakowa, pracowałem wtedy nad płytą „osiemdziesiąte.pl”, więc do Warszawy wróciłem kilka dni po Nowym Roku. Monika: Czatowaliśmy cały tydzień. Zachowałam te rozmowy. Fajne wspomnienia. Robert: Zapytałem Monikę, czy miałaby ochotę na kawę i ciastko, kiedy wrócę do stolicy. Monika: Oczywiście, że miałam ochotę. Zawsze. Powiedziałam ci, że moje nazwisko zobowiązuje (Głodek – przyp. red.). Robert: Rozśmieszyła mnie. Cały czas mnie rozśmiesza. Jest zawsze pozytywnie zakręcona. Rozwodnik, dzieciaty, do tego artysta – ja bym zrezygnował. Co Was do siebie przyciągało? Robert: Pamiętaj, że to była najpierw internetowa znajomość. Monika: Trzeba było uważać na słowa (śmiech). Robert: Ale od początku miałem wrażenie, że nie udajesz, czułem, że jesteś w tych rozmowach szczera. Monika: Ja miałam gorzej, bo wcześniej oczywiście wygooglowałam Roberta i naczytałam się „prawdy”, zanim on mi ją opowiedział. Robert: Nawet nie próbuję zgadywać, cóż to za „prawdę” wyczytałaś w tabloidach. Rozwodnik, dzieciaty, do tego artysta – ja bym zrezygnował. Monika zawróciła Panu w głowie? Robert: Wróciłem do Warszawy i od razu zaprosiłem Monikę na kolację. To była niedziela i finał WOŚP, od zawsze kibicuję Owsiakowi, zostałem na Orkiestrze, nie dojechałem na randkę. Nawet nie zadzwoniłem wcześniej. Masakra, byłem pewien, że się obraziła. Monika: Oglądałam transmisję, widziałam Roberta w telewizji, więc wiedziałam, że jest w dobrych rękach. Robert: Zadzwoniłem dopiero około 22. Nie najlepszy początek. Monika mile mnie zaskoczyła, nawet nie była zła. Pomyślałem wtedy, że jest fajną babką, nie zadziera nosa. Nie chciałem czekać aż do kolacji następnego dnia, wiec zaprosiłem ją na śniadanie. Monika: Pomyślałam, że zwariował. Wiedzieliśmy, ile mamy lat – pięćdziesięcioparoletni facet i czterdziestolatka na pierwszej randce w świetle dziennym? No, no! Ryzykant! Robert: Jak to usłyszałem, to się zakochałem. Jej humor mnie rozwalił. Monika: Nie żartowałam! (śmiech). Co Pani spodobało się w Robercie? Monika: Że uparł się na to śniadanie, że nie spłoszyłam go swoimi obawami, zadecydował, że ryzykujemy. Powiedziałeś wtedy, że może to i dobrze – że jeśli spodobamy się sobie o poranku, to potem może być tylko lepiej. Spodobała mi się ta logika. No i… ten głos, wart grzechu :). Długo trwało wzajemne „oswajanie”? Robert: Nie mieliśmy czasu na oswajanie. Zanim jeszcze poznałem Monikę, miałem zaplanowany wyjazd z dziećmi na narty, a Monia musiała wracać do USA. Po porannej randce mieliśmy dla siebie zaledwie parę dni. Monika: Bardzo fajnych dni. Spotykaliśmy się w samochodzie przed moim domem, bo za każdym razem wpadał tylko „na chwilę”. Schodziłam się przywitać i siedzieliśmy tak do nocy. Robert: Nawet nie zauważyliśmy, jak nas „przyłapali” paparazzi. Trzy dni później z okładki jednej z gazet cała Polska dowiedziała się, co Janowski i z kim robi w bramie o północy. Monika: Liczyli pewnie na sensację, a my po prostu rozmawialiśmy do rana. Szkoda nam było każdej chwili. Robert: Nie tylko rozmawialiśmy. Nie baliście się sparzyć? Monika: Zakochaliśmy się w sobie. Nie myślałam w kategoriach: warto czy nie warto, wypada czy nie wypada. Czułam, że to poważny związek, tyle że… na odległość. I to mnie przerażało. Robert: To były trudne rozmowy. Ja nie latam, więc opcja wyjazdu do USA nie wchodziła w grę. Poza tym mam tutaj pracę, którą lubię, dzieci, które kocham nad życie, nie wyobrażałem sobie, że to zmienię. Monika: I ja o tym wiedziałam od początku. To było oczywiste, że ostateczne słowo należy do mnie, że jeżeli chcemy być razem, to ja rezygnuję z tamtego świata. I przenoszę się do Polski. Robert: Czuliśmy, że przytrafiła nam się cudna miłość, ale ja mam dzieci, starsza córka już wtedy mieszkała ze mną, to musiała być decyzja nas wszystkich. Nie chciałem stawiać córek przed faktem dokonanym, ich zdanie było dla nas bardzo ważne. Monika: Robert jest miłością mojego życia, wiedziałam, że jeżeli dziewczynki mnie zaakceptują, wracam do Polski. Każde z Was ma za sobą rozwód? Robert: Oboje jesteśmy bardzo rodzinni, każdy rozwód to porażka, ale nie straciłem wiary, że jeszcze mi się uda. Kiedy spotkałem Monikę, zakochałem się jak wariat. Jestem facetem po pięćdziesiątce, wiem, co to miłość, ale tym razem trafiło mnie jak nigdy dotąd. I już nie wyobrażałem sobie mojego życia bez niej. Bałem się, że nie zdecyduje się zrezygnować ze swojego fajnego świata dla gościa po przejściach z trójką dzieci. Monika: Dobrze mi było w Ameryce, ale bardzo cierpiałam z powodu braku rodziny. Byłam tam zupełnie sama, moi rodzice i siostra są w Polsce. Przyjaźnie w USA trwają tylko do godziny 18. Potem, po pracy, każdy idzie do swojego domu, a ja zostawałam sama. Dopiero teraz jestem naprawdę szczęśliwa. Po co Wam ślub? Pana – trzeci. Robert: W którymś momencie po prostu zaczęliśmy rozmawiać o ślubie. Mieszkaliśmy razem, wiedzieliśmy, że chcemy stworzyć rodzinę, temat ślubu pojawił się spontanicznie. Monika: Oboje jesteśmy tradycjonalistami. Ja nigdy nie brałam ślubu kościelnego, Robert miał swój unieważniony. Jesteśmy wierzący, kochamy się i to było dla nas bardzo ważne. Poza tym marzyłam o białej sukni i welonie. Nawet za cenę tego, że spotka się to z krytyką. Ale warto było. Robert: To był jeden z najpiękniejszych dni w naszym życiu. Wcześniej, zgodnie z tradycją, oświadczyłem się Monice. Monika: Wiedziałam, że coś kombinuje, ale faktycznie sam moment oświadczyn był niespodzianką. Robert: Za każdym razem? Monika: Tak, bo musisz wiedzieć, że Robert oświadczał mi się trzy razy, chociaż nie było takiej potrzeby, bo od razu powiedziałam „Tak”. Robert: Znowu u mnie do trzech razy sztuka. Za pierwszym razem zaraz po „pierścionku” wylądowaliśmy na izbie przyjęć. Oboje okropnie czymś się zatruliśmy. Nie chciałem, żebyś tak to zapamiętała. Monika: Drugi raz też skończył się szpitalem. Serce nie wytrzymało (śmiech). Wystraszyłeś mnie wtedy bardzo. Zatrzymali Roberta na obserwację, spędził w szpitalu cały tydzień, nie byłam pewna, czy chcę kolejnych oświadczyn. Robert: Dopiero ten trzeci był jak się należy. W sylwestra, czyli w rocznicę poznania, w Zakopanem. Tam, gdzie miałaś być rok wcześniej. Monika: Było pięknie i bardzo romantycznie. Czy sprawa oskarżenia Pani Moniki o kradzież futer w USA wpłynęła na Waszą decyzję o byciu razem? Robert: Nigdy ani przez chwilę nie straciłem zaufania do Moniki. Wiedziałem od początku, że to nieporozumienie, czekaliśmy tylko na potwierdzenie tego przez sąd. A tutaj zrobili nam z tego wielomiesięczny okropny serial. Monika: Ja po prostu nie mogłam uwierzyć, jak można próbować tak kogoś niszczyć dla paru groszy, kilku więcej sprzedanych egzemplarzy. I nigdy tego nie zrozumiem. W zeszłym roku wydał Pan oświadczenie: „Z uwagi na dobro swoich małoletnich córek postanowiłem rozstać się z Moniką G”. Dlaczego Pan to zrobił? Robert: Jak pan sam już zacytował: „z uwagi na dobro dzieci”. Córki chciały mieszkać z nami, trzeba było to formalnie sądownie przeprowadzić. Takie są procedury, chcieliśmy im oszczędzić cierpienia. Chodzą do szkoły, mają swoich znajomych, to była nagonka na nas i nasz dom. Paparazzi pod blokiem, codziennie kilka kłamliwych artykułów – trzeba było to przerwać. Jakie emocje Panu towarzyszyły? Robert: To oczywiście bardzo smutne i niesprawiedliwe, bo przez rok czytasz jakieś wyssane z palca informacje i nagle dociera do ciebie, że to o tobie. I nie bardzo możesz zareagować, bo nikt cię nie pyta o prawdę, prawda się nie sprzedaje. Bywałem na przemian załamany i wściekły. Pani Moniko, jak to jest czytać w Internecie takie oświadczenie bliskiego człowieka? Monika: Oświadczenie wydał Robert, bo dotyczyło jego dzieci, ale decyzję podjęliśmy wspólnie. To było wtedy jedyne wyjście, żeby oszczędzić dziewczynki. Tylko to się liczyło. Ale oczywiście pseudodziennikarze z bulwarówek musieli i do tego dopisać swoją historię: że wyrzucił mnie z domu, a rzeczy wysłał kurierem, że się odciął, bo ratuje wizerunek itp. To brednie, wymysł wyobraźni kogoś, kto prawdopodobnie nie ma dzieci i ich dobro jest dla niego abstrakcją. Rozstaliście się naprawdę? Monika: Po prostu wyjechałam, nie dało się żyć normalnie w takim wirze kłamstw. Robert zakończył sprawę o opiekę nad dziećmi, dziewczyny zamieszkały z nim, ja zostałam całkowicie oczyszczona z zarzutów. I wróciłam do domu. Robert: Byliśmy dla siebie ogromnym wsparciem, nawet kiedy Monika wyjechała. Co czuliście podczas nagonki na Was? Jak dać sobie z tym radę? Robert: Powiem tylko jedno: nie dałbym rady, gdyby nie Monika. Monika: Czułam się odpowiedzialna za to, co się stało, mimo że nie zrobiłam nic złego i Robert wiedział o tym od początku. Nie można się przygotować na taki atak, na wyssane z palca, krzywdzące nas i nasze rodziny historie. Zdecydowaliśmy się nie grzebać w tym bagnie aż do uzyskania papierów wyjaśniających. Wróćmy do milszych spraw. Gdzie odbył się ślub? Robert: W kościele w Kazimierzu Dolnym, a wesele w Janowcu, po drugiej stronie Wisły – piękne miejsce. Monika: Najpiękniejszy dzień w moim życiu. Padało cały tydzień przed uroczystością, a w tę wrześniową sobotę od rana zaświeciło dla nas słońce. Magiczne, niezapomniane chwile. Robert: Było bardzo kameralnie. Sami najbliżsi – rodzina i przyjaciele. Monika: W momencie, kiedy założyłam sukienkę, cały stres opadł. Nie mam pojęcia, co jest w tych sukniach ślubnych, ale zobaczyłam wzrok Roberta i wiedziałam, że będzie pięknie. Nie widział wcześniej sukienki. A podróż poślubna? Robert: Jeszcze przed nami. Zaraz po ślubie dzieci poszły do szkoły, a ja do pracy. Nie mieliśmy czasu na podróż. Monika: Może uda nam się w te wakacje zrobić sobie „miodowy” tydzień. Kim Pani jest, Pani Moniko? Monika: Jestem bardzo szczęśliwą kobietą. Ale domyślam się, że pytasz o stronę zawodową. Wróciłam do Polski po prawie 15 latach nieobecności. Podjęliśmy decyzję, że zostaję w domu, dziewczyny zamieszkały z nami, w gazetach wrzało, to był też dla nich bardzo ciężki czas. Byłam po prostu potrzebna w domu. Chcieliśmy zapewnić dziewczynkom spokój i poczucie bezpieczeństwa. Mam nadzieję, że mi się udało. Właśnie wróciłyśmy z Tolą (młodsza córka Roberta – przyp. red.) z babskiego wyjazdu. Było super. Anielka miała egzaminy do liceum, nie mogła być z nami. Skąd Pani pochodzi? Monika: Urodziłam się w Łęczycy, wychowałam na wsi, z której dosyć szybko wyjechałam, ale teraz chętnie tam wracam. Czas tam płynie zupełnie inaczej, wszyscy się znają, wciąż chodzi się do sąsiadów pożyczyć szklankę cukru. Znam więcej ludzi z mojej miejscowości niż z własnego bloku. Powoli też przymierzam się, aby pójść do pracy, mam kilka pomysłów, ale to jeszcze nic pewnego, więc nie będę o tym opowiadać. Długo była Pani w Ameryce? Monika: Spędziłam w USA ponad 10 lat, z przerwami, bo zawsze wiedziałam, że wrócę. Przyjeżdżałam do Polski, kiedy tylko mogłam, czasem choćby na parę dni, a czasem na kilka miesięcy. Był moment, że już nie czułam się tam jak u siebie, ale tutaj jeszcze też nie. Takie trochę stanie na rozdrożu. Dziwne uczucie. Wraca tam Pani? Monika: Już tylko turystycznie, uwielbiam Miami, nie obraziłam się na Amerykę. Pani również ma dwa rozwody? Monika: Aleście się uparli na te dwa rozwody. To u Roberta do trzech razy sztuka, ja się nie załapałam (śmiech). Przypisano mi męża, pana Włodzimierza Głodka, którego nawet nie znam. Zamężna byłam tylko raz, w USA. Jakie było więc to jedyne małżeństwo? Dlaczego się zakończyło? Monika: Małżeństwa, niestety, czasem się kończą. Wspólnie doszliśmy do wniosku, że przyjaźń wyszła nam dużo lepiej niż miłość. Wciąż mamy ze sobą świetny kontakt, bardzo się lubimy i przyjaźnimy. I to jest najcenniejsze. Dlaczego Pana małżeństwa się kończą? Robert: Sam sobie zadaję to pytanie. Nie wiem. Pewnie czegoś nam brakowało. Rozstanie to rzadko kiedy wina tylko jednej strony. Rozwód to zawsze porażka. Dla każdego. Człowiek dojrzewa, dzieci dorastają, zmieniają się priorytety, ambicje, sposób wychowywania, czas dla rodziny, czas dla siebie… dużo jest elementów, które trzeba razem z partnerem wypracować. To ciągłe kompromisy… czasem trudno jest znaleźć wspólną drogę na te wszystkie życiowe wyzwania. Jak żyć, żeby związek był dobry? Monika: Niezmiennie uważam, że miłość jest najważniejsza, ale trzeba się jeszcze po prostu lubić. My spędzamy ze sobą praktycznie każdą wolną chwilę. Robert jest mi najbliższym człowiekiem, ale wiem też, że zrozumie, jeżeli potrzebuję wyskoczyć gdzieś z przyjaciółką. Robert: Sam czasem wyjeżdżam z kolegami na tenisa. Gram koncerty i nie zawsze Monika jest tam ze mną. Ale i tak najszczęśliwszy jestem, kiedy wracam do domu. W czym jesteście podobni? Robert: Rodzina jest dla nas najważniejsza. Monika: Różnimy się tylko wtedy, kiedy się kłócimy– ja natychmiast chcę wszystko wyjaśniać. Robert: Ja potrzebuję być sam, a ona gada i gada (śmiech). Monika: Bo mi jest szkoda czasu, nie lubię się kłócić. Robert: Żyjemy normalnie, jesteśmy rodziną, jakich wiele. Lubimy być razem, coraz częściej dziewczyny przedkładają wieczór spędzony z nami nad koleżeńskie spotkania. I to jest bardzo miłe. Oglądamy filmy, gramy w karty, ale czasem też trzeba wynieść śmieci, wyprowadzić psa, pomóc Moni w domu. Samo życie. Monika: To jest nasz sukces. Że jesteśmy razem, na dobre i na złe. Ile macie razem dzieci? Robert: Ja mam troje dzieci – syna z pierwszego małżeństwa i dwie córki z drugiego. Kocham naszą rodzinę i zrobię wszystko, żeby nas nie zawieść. Jaki ma Pani kontakt z nastoletnimi córkami męża? Monika: Bardzo kocham dziewczynki, ale nigdy nie próbowałam zastąpić im matki. One mają matkę. Jednak zadecydowały, że chcą zamieszkać z nami. To była tylko i wyłącznie ich decyzja. Dużo rozmawiamy, spędzam z nimi najwięcej czasu. I, jak w każdej rodzinie, to nie zawsze spijanie sobie z dzióbków i zakupy. Czasem są łzy, ale dziewczyny wiedzą, że mogą przyjść do mnie ze wszystkim i o każdej porze. A ja zawsze będę dla nich, wysłucham, nawet jeśli nie są to dobre wieści. Wiedzą, że bardzo je kocham, ale też umiem przeprosić, jeżeli coś pójdzie nie tak. One też to potrafią. Mamy do siebie ogromne zaufanie. Jak przyjęły kolejne małżeństwo? Robert: Ich zdanie było najważniejsze. Była pełna akceptacja, jesteśmy szczęściarzami. Monika: Najpiękniejsze życzenia ślubne to życzenia właśnie od dziewczyn: „Cieszymy się, że jesteś w naszej rodzinie”. Oczywiście się popłakałam. Gdzie mieszkają córki? Robert: Obie bardzo chciały zamieszkać ze mną. Złożyłem do sądu wniosek o zmianę miejsca zamieszkania córek i sąd, po rozpatrzeniu sprawy, przychylił się do decyzji dziewczynek. Anielka mieszka ze mną już prawie trzy lata, Tola – rok. Czego spodziewacie się po wspólnym życiu? Robert: Życie nauczyło mnie, że niczego nie można planować. Kocham naszą rodzinę i zrobię wszystko, żeby nas nie zawieść. Monika: Jesteśmy bardzo szczęśliwi. I mam nadzieję, że już tak będzie zawsze. Miłość zwyciężyła? Monika i Robert: Zawsze zwycięża. Wspólną sesję Moniki i Roberta Janowskich znajdziecie w naszej galerii!
Robert Janowski o intymnej relacji z żoną. Jakie sekrety małżeństwa zdradził w książce?