Partner Miki Urbaniak wspierał ją w epizodzie depresji. "Wtedy trafiła do szpitala, gdzie uratowano jej życie"
Ich historia udowadnia, że miłość nie zna granic
Artysta totalny. Muzyk, kompozytor, wokalista, malarz… Introwertyk w życiu, ekstrawertyk na scenie. Z miłości do wokalistki Miki Urbaniak rzucił rodzinny Londyn i przeprowadził się do Warszawy. Teraz podbija świat swoimi obrazami i muzyką. Z Victorem Daviesem rozmawia Krystyna Pytlakowska. Jak to się stało, że poczułeś pokrewną duszę w dziewczynie z Polski? Miałem żonę, mieszkaliśmy razem dwa lata, ale nie wyszło. Potem byłem w jeszcze kilku związkach, ale w każdym coś mi nie pasowało. Zanim poznałem Mikę, mieszkałem sam przez 20 miesięcy. Oboje jesteśmy artystami i dlatego się zrozumieliśmy. Niektórzy uważają, że związek artysty z artystą nie jest dobrym pomysłem. U nas przeciwnie – to pracuje na naszą korzyść. Współpracujemy, wspieramy się i komplementujemy. Ale możemy też krytycznie ocenić to, co robi druga osoba. Moja była żona pojechała ze mną w trasę, ale czuła, że to ja jestem główną gwiazdą. Po koncercie otaczały mnie dziewczyny i odpychały ją, żeby się do mnie zbliżyć. Zdecydowanie było jej z tym źle. Ale to wszystko jest iluzją… Życie codzienne jest ważne i to, czy ludzie mogą się ze sobą komunikować. Ty i Mika poznaliście się w Londynie? Nie, w Polsce. Przyjechałem do Polski na koncert – grałem ze Smolikiem i wtedy zobaczyłem Mikę. Ale każde z nas było w związku. Dopiero 10 lat później zaprosiłem Mikę do udziału w moim albumie. Od początku naszej znajomości pamiętam jej wielki smutek i izolację, jakby była zupełnie sama. Potem przeżyła epizod alkoholowy. Dlaczego pokochałeś Mikę? Co Cię w niej pociągało poza melancholią? Na pewno jej równowaga. Tę równowagę dajemy sobie nawzajem. Szczerość, otwartość, serdeczność. I bardzo dobre serce. Mika zrobiłaby wszystko dla kogoś, kogo kocha. Właściwie od razu się w niej zakochałem. A w jej talencie? Absolutnie tak. W jej głosie. Na próbie ze Smolikiem trzymała palce w uszach i krzyczała: „Nie! Za głośno!”. Pomyślałem, że to jakaś diwa poezji śpiewanej. A potem zaczęliście razem tworzyć i występować. W 2011 roku rozpoczęliśmy pracę nad albumem Miki. Żyliśmy wtedy na odległość. Ja w Londynie, ona w Polsce. Ale przyjechałem, żeby razem pracować. I wyszło nam to na dobre. Razem na scenie opowiadamy anegdoty i bawimy się z publicznością. A Mika mówi, że bardzo ją wspierałem w jej chorobie i depresji. Pomagałem jej także w pracy nad niedawno wydaną książką. A za tydzień jedziemy do galerii we Wrocławiu, gdzie odbędzie się moja kolejna wystawa. Mika jest moim menedżerem. [...] Jak opiekowałeś się Miką, kiedy była w tak złym stanie? Byłem tylko dla niej. Przynosiłem leki, robiłem herbatę, gotowałem obiad, nalewałem wody do wanny. Powiedziała, że to wiele dla niej znaczyło. Jednak od czterech lat jej choroba jest w remisji, przyjmuje małe dawki leków. Rozpoczęła leczenie, kiedy powiedziałem jej, że nie sądzę, żebym mógł już z nią być i ją wspierać. To było ultimatum. Wtedy trafiła do szpitala, gdzie uratowano jej życie. ________ Cały wywiad przeczytasz w najnowszej VIVIE!. Numer drugi pojawił się w sprzedaży w czwartek 1 lutego. Zapraszamy do zakupu. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Rola mamy jest najważniejszą w jej życiu. Dzieci Joanny Koroniewskiej miały do niej ważną prośbę
Mika Urbaniak o chorobie afektywnej dwubiegunowej: „Miałam trudności i traumy, które miały na to wpływ”
Mówi też o dzieciństwie i żalu do rodziców
Mika Urbaniak przez więcej, niż połowa życia zmaga się z chorobą afektywną dwubiegunową. Artystka opowiedziała w rozmowie z VIVĄ.pl o postawieniu diagnozy i źródłach swoich dolegliwości. Córka Urszuli Dudziak wyznała też, że miała w życiu czas, w którym nie mogła pogodzić się z tym, jak często wyglądało jej dzieciństwo. Mika Urbaniak o początkach choroby Książka Będzie lepiej to opowieść Miki Urbaniak o miłości, uzależnieniu i chorobie. Przed kamerą VIVY.pl piosenkarka opowiedziała o swojej drodze do zdrowia. Ale każda droga musi mieć swój początek… Nie zawsze jednak lekarze od razu wiedzą, co dolega pacjentom. „Diagnoza to pierwszy krok. Ważny jest też proces akceptowania swojej choroby. Ja borykałam się ileś lat z problemami, gdzie nie wiadomo, co dokładnie mi było. To było trudne”, powiedziała Mika Urbaniak. Wokalistka domyśla się, co mogło zadecydować o tym, że od 20 lat żyje z chorobą afektywną dwubiegunową. „Miałam trudności i pewne traumy, które miały na to wpływ, ale to jest złożona sytuacja”, przyznała. OBEJRZYJ TEŻ: Mika Urbaniak wzruszyła się, mówiąc o mamie. Urszula Dudziak pomogła jej w chorobie Dzieciństwo Miki Urbaniak. Relacja z rodzicami Dwóch artystów jazzowych – Ula Dudziak i Michał Urbaniak – od zawsze byli zajętymi artystami. Miało to wpływ na dorastanie ich córki, która dziś wspomina je tak. „Miałam okresy, kiedy czułam się samotna. Byłam nieśmiałym dzieckiem, trzymała w sobie swoje problemy, pisałam o nich w pamiętniku. Rodzice byli zajęci, bardzo często wyjeżdżali na koncerty. Wychowanie w domu artystycznym ma swoje plusy i minusy. I przez to często czułam, że muszę rozwiązać swoje problemy sama”, powiedziała VIVIE.pl Mika Urbaniak. Czytaj także: Marek Torzewski szczerze o chorobie: „Zdarzył się cud – wyzdrowiałem, żyję” Czy wokalistka miała żal do mamy i taty? „Miałam okres buntu, w którym miałam żal do rodziców. Dziś wiem, że poczucie żalu wobec kogokolwiek jest bardzo niezdrowym uczuciem. Przez takie emocje krzywdziłam siebie. To, żeby zrozumieć ich i siebie, to był proces. Chodziłam i chodzę na terapię. […] Bardzo się cieszę, że od dawna mamy świetną relację i mówimy o wszystkich sprawach otwarcie. Okres trudniejszy minął już dawno”, usłyszeliśmy. Posłuchaj całego fragmentu rozmowy z Miką Urbaniak – umieściliśmy go na górze strony.
Mika Urbaniak wzruszyła się, mówiąc o mamie. Urszula Dudziak pomogła jej w chorobie
„Za kurtyną bardzo to przeżywała…”. Przez co przeszły mama i córka?
Książka Będzie lepiej. Mika Urbaniak szczerze o uzależnieniu, chorobie i miłości właśnie trafiła na rynek. Na chwilę przed jej premierą artystka porozmawiała z VIVĄ.pl o drodze do zdrowia. Choroba afektywna dwubiegunowa to rzecz, z którą nie zmaga się jedna osoba, ale cała jej rodzina. Na myśl o mamie i jej roli w osiągnięciu zdrowia, piosenkarka się wzruszyła. Mika Urbaniak o Uli Dudziak. Mama dała jej moc wsparcia W rozmowie z Rafałem Kowalskim Mika Urbaniak podkreśliła, jak silna podczas jej choroby byli bliscy. A szczególnie mama Urszula Dudziak. „Moja mama jest bardzo praktyczna, więc podchodziła zawsze do tego, że nie należy się poddawać, trzeba to rozwiązać i iść dalej. Ze swoim światem pozytywnego myślenia bardzo dużo mi dała. Pokazała, żeby sięgać po pomoc i myślę, że była niesamowitym motorem w tym wszystkim. Dzięki też niej jestem w takim dobrym miejscu, jakim jestem; w remisji”, wyznała Mika przed kamerą VIVY.pl. Dodała też, że ukochanej mamie na pewno bywało trudno… „Za kurtyną bardzo to przeżywała to emocjonalnie. Pewnie grała przede mną; dzieliła się wszystkim z bliskimi. A ze mną nie, mi dawała tylko energię do pozytywnego myślenia. Zawsze mi mówiła: „najgorsze, co może być to chore dziecko”. Ale sama się w tym nie poddała”, usłyszeliśmy. Za paniami rozmowy w najtrudniejszych momentach życia Miki. „Jak byłam w Londynie i miałam najgorszą swoją depresję, to ona ciągle mi mówiła, żebym nie traciła nadziei. Powtarzała, że będzie lepiej, że znajdziemy pomóc. Mówiła ciągle te same rzeczy, co musiało być dla niej męczące, ale dla mnie to było światełko w tunelu”, zaznacza dziś wokalistka. Wokalistka, której łamał się głos, gdy myślała o swojej mamie. „Moja książka jest właśnie po to, żeby pomóc innym ludziom. Wzruszam się, jak o tym mówię. Mama jakby tu była to też by się popłakała. Trudne, ale piękne emocje”, podsumowała dla VIVY.pl. Co jeszcze powiedziała nam Mika Urbaniak? Sprawdź w wideo na górze strony. Czytaj także: Marek Torzewski szczerze o chorobie: „Zdarzył się cud – wyzdrowiałem, żyję”
Marina Łuczenko-Szczęsna przerywa milczenie! Tak mówi o małżeństwie, samotności i sile rodziny
„Niewiele osób jednak wie, jak naprawdę wygląda życie z piłkarzem światowej sławy”
Najważniejsza jest dla niej rodzina. Ale Marina Łuczenko-Szczęsna potrafi połączyć życie prywatne z zawodowym bez straty dla nikogo. Ma na koncie kilka krążków, złote i platynowe płyty. Za chwilę premierę będzie miał jej nowy singiel „Forever 21”. Katarzynie Piątkowskiej opowiedziała o życiu „żony czekającej”, macierzyństwie, o tym, co dają pieniądze. I o podróżach do Dubaju, gdzie odbyła się nasza sesja. Marina Łuczenko-Szczęsna o małżeństwie, samotności i sile miłości Katarzyna Piątkowska: Póki co całe Wasze życie podporządkowane jest pracy Wojtka? Marina Łuczenko-Szczęsna: W dużym stopniu. Jednak nie rezygnuję ze swojej pracy, a to wymaga dobrej organizacji. W miarę możliwości wszystko udaje się pogodzić. Miłość, rodzina od zawsze była moim marzeniem. Ale rodzice od dziecka uczyli mnie, że muszę być niezależna, również finansowo. Uważam, że ma to ogromny wpływ na samopoczucie kobiety. Kobieta spełniająca się zawodowo buduje zupełnie inną relację. Dlatego staram się logistycznie połączyć pracę z życiem prywatnym, bo to klucz do fajnego związku. Jak widać, jestem skuteczna, bo obchodzimy z Wojtkiem w tym roku 10. rocznicę (śmiech). [...] Z moim mężem jesteśmy zupełnie inni i teoretycznie z różnych światów. Udało nam się jednak stworzyć swój odrębny, mały świat, w którym jesteśmy tacy zwyczajni i normalni. Jak wygląda Wasza normalność? Gdy jesteśmy w Turynie, jeśli Wojtek akurat nie nocuje w hotelu, zawsze razem jemy śniadanie. Potem w drodze na trening mąż odwozi Liama do przedszkola. Popołudnia spędzamy razem we trójkę. Liam uwielbia golfa. Tą pasją zaraził go Wojtek, więc sobie razem grają. Czasem idziemy na basen, a czasem na lody włoskie. Spacerujemy po parku z naszym psem. Liam szaleje na hulajnodze albo na rowerze. Niestety Wojtka nie ma w każdy weekend i w środku tygodnia, bo gra mecze. Wtedy jesteśmy z Liamkiem sami. Dlaczego Wojtek nocuje w hotelu? We Włoszech tak jest, że noc przed meczem piłkarze spędzają w hotelu. Na zgrupowaniach reprezentacji Polski piłkarze też śpią w hotelu i niestety rodzina nie może ich odwiedzać (śmiech). Brzmi trochę, jakby byli w wojsku. Bo trochę tak jest. Chciałabym czasem móc sobie zaplanować, że w weekend zrobimy coś fajnego we trójkę, albo gdzieś polecieć na majówkę. Niestety Wojtek o dniu wolnym dowiaduje się dzień przed. A i tak musi wtedy przeznaczyć go na regenerację. W Turynie więcej czasu jesteś sama niż z mężem? Niestety. Wojtek jest świetnym ojcem i mężem. Gdy jesteśmy razem, mamy cudowny czas, ale przez nasze życie zawodowe tak naprawdę są to momenty. Nauczyliśmy się nimi cieszyć. Łapiemy te wspólne chwile. Bardzo doceniam to, co mam. Wiem, że są miliony osób na świecie, dla których los nie był łaskawy. Niewiele osób jednak wie, jak naprawdę wygląda życie z piłkarzem światowej sławy. I ile trzeba poświęcić, żeby to mogło „działać”. Gdy poznałam Wojtka, grał w Arsenalu, mieszkał w Londynie. Tam panowały zupełnie inne zasady niż we Włoszech. Jak choćby ten jeden dzień wolny po meczu. Poza tym znam język angielski, miałam tam znajomych, producenta. W Turynie jest zupełnie inaczej. Cały wywiad w nowym numerze VIVY!, dostępnym w punktach sprzedaży od czwartku 23 marca. Czytaj także: Nowotwór, problemy z drugą ciążą i operacja strun głosowych. MaRina Łuczenko-Szczęsna od wielu lat walczy o swoje zdrowie Co jeszcze w nowym numerze VIVY! 6/2023 Dorota Pomykała – laureatka FF Tribeca 2022 w Nowym Jorku, zdobywczyni Orła 2023 za najlepszą główną rolę kobiecą. Kobieta enigma. Przed nami odsłania swoją duszę. Krzysztof Zanussi – mistrz kina moralnego niepokoju wyznaje: „Tych filmów już nie nakręcę…”. Mika Urbaniak – wychowana przez dwójkę legendarnych artystów – Urszulę Dudziak i Michała Urbaniaka wbrew pozorom nie miała życia usłanego różami… A także VIVA! podróże: Kopenhaga kojarzy się z baśniowymi klimatami i pomnikiem Małej Syrenki, ale także z Wolnym Miastem Christiania – enklawą hipisów i artystów. Czytaj także: Przez druzgocącą diagnozę Marina Łuczenko-Szczęsna nie mogła zajść w drugą ciążę. „To po prostu cios w serce”
Za Miką Urbaniak walka o zdrowie i życie: „To była droga do zatracenia. Piłam dziewięć lat”
Córka Urszuli Dudziak szczerze o swoich doświadczeniach
Piosenkarka i malarka Mika Urbaniak może być z siebie dumna. Choć dotknęły ją różne trudne tematy, każdy z nich pokonała. Córka Urszuli Dudziak nie ukrywa, że cierpiała na chorobę afektywną dwubiegunową, czyli zaburzenie, gdzie epizody manii przeplatają się z epizodami depresji. Zanim nie wiedziała, dlaczego nie zachowuje się jak inni ludzie, sięgała też po alkohol. Ale i to uzależnienie jest już przeszłością. Mika Urbaniak o problemach ze zdrowiem psychicznym i alkoholu – archiwalne cytaty W archiwalnym wywiadzie dla VIVY! artystka została zapytana, czy wie, dlaczego akurat ją dotknęła choroba afektywna dwubiegunowa. „Dwubiegunówka jest zbyt skomplikowaną chorobą, żeby przypisywać ją jednej przyczynie. Myślę, że bierze się ona z różnych przeżyć, a może po prostu się z tym rodzimy”, zastanawiała się. Przyznała też, że miała myśli samobójcze. „Nieraz o tym myślałam, pisałam nawet listy pożegnalne. Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem”, opowiadała nam. Jej problemem był też alkohol. Córka Urszuli Dudziak odnajdowała mnóstwo wsparcia w mamie, ale też w Victorze Daviesa – swoim partnerze – oraz w lekarzach i przyjaciółce. „Byłam uzależniona. Ale teraz czuję się wolna, choć muszę być czujna, zwłaszcza gdy targają mną silne emocje. Ale już wiem, że wtedy muszę zadzwonić do odpowiedniej osoby lub powiedzieć Victorowi, że się źle czuję, co się ze mną dzieje. Bardzo pomaga mi też Iwona, moja sponsorka i przyjaciółka, która również bierze udział w programie AA i zna te wszystkie problemy”, mówiła Mika VIVIE!. Czytaj też: Mika Urbaniak o ukochanym: „Przeszliśmy przez wzloty i upadki z powodu mojej choroby” Nowe wypowiedzi Miki Urbaniak W nowej rozmowie z Twoim Stylem wokalistka i malarka określiła dokładną liczbę lat, w których mierzyła się z chorobą alkoholową. „To była droga do zatracenia. Piłam dziewięć lat. Nie wiedziałam wtedy jeszcze, że mam chorobę dwubiegunową”, wyznała magazynowi. CZYTAJ TEŻ: Mika Urbaniak o walce z chorobą: „Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem” Dodała też, że od dłuższego czasu widzi poprawę swojego samopoczucia, bo niemal nie miewa już epizodów depresji i objawów manii. „Od roku żyję w równowadze. Nadal biorę leki, ale w małych dawkach i nie planuję ich odstawić. (...) Ale naprawdę czuję się o wiele lepiej”, wytłumaczyła Mika Urbaniak. Jesteśmy pełni podziwu, dla drogi, którą przebyła.
Mika Urbaniak planuje ślub z ukochanym? „Myślałam o tym, by zrobić…”
Artystka zdradziła, jak wyglądałby ten wyjątkowy dzień
Mika Urbaniak i Victor Davies od 10 lat tworzą zgrany duet zarówno w życiu prywatnym i zawodowym. Ona – wokalistka, malarka, on – ceniony brytyjski kompozytor. Los połączył ich nieoczekiwanie podczas wspólnego projektu. Coś zaiskrzyło, pojawiło się wyjątkowe uczucie. Z czasem przyjaźń przerodziła się w miłość. Dla ukochanej Victor przeniósł się do Polski. Para jest dla siebie ogromnym wsparciem i inspiracją. Wspólnie przechodzą przez najtrudniejsze momenty w życiu, patrzą w przyszłość i cieszą się każdą chwilą spędzoną razem. Czy planują ślub? Mika Urbianiak przed kamerą Viva.pl zdradziła, jak mogłaby wyglądać ta uroczystość. Mika Urbaniak i Victor Davies: łączy ich wyjątkowa miłość Przy Victorze czuje się spełniona i szczęśliwa. Los postawił ich na swojej drodze w odpowiednim momencie. „Nie należałam do świata, w którym on przebywał. A właśnie w tym świecie byłam bardzo osamotniona. I ta samotność aż biła ze mnie. Nawet na imprezach Smolika czułam się zawsze sama i jakby obok. A Victor to zauważył i tym go zaciekawiłam. […] On jest bardzo mądry życiowo. Podziwiam go. Widzi człowieka na wskroś, wystarczy, że się z nim raz spotka, i już ma o nim własne zdanie. Nie ocenia, tylko mówi, jakie odniósł wrażenie. I przewiduje przyszłe sytuacje. Dzięki Victorowi nie ma już w moim życiu ludzi toksycznych. Przyciągamy do siebie tylko dobre osoby. Chociaż może jestem za bardzo ufna i nie zawsze słucham mądrych rad Victora. Jego to frustruje, bo widzi to, czego ja nie widzę. Jest starszy ode mnie o 14 lat i bardziej doświadczony”, mówiła Mika Urbaniak w rozmowie z Krystyną Pytlakowską dla Vivy!. Brytyjski artysta dostrzegł jej wrażliwość, był przy niej, gdy przechodziła przez różne etapy depresji. „Mamy naszą stabilność, przeszliśmy przez wzloty i upadki z powodu mojej choroby. Ale życie z Victorem jest weselsze niż z kimkolwiek innym. Chociaż bywa też trudne”, podkreśla Mika Urbaniak. Czytaj też: Mika Urbaniak o ukochanym: „Przeszliśmy przez wzloty i upadki z powodu mojej choroby” Mika Urbaniak o ślubie. Czy wspólnie z ukochanym planuje uroczystość? Wokalistka miała poczucie, że ukochany zna wszystkie odpowiedzi na jej pytania. Przy nim czuje się bezpiecznie, rozwija się i gna za marzeniami. „Czuję, że stałam się o wiele bardziej stabilna, mocniejsza, silniejsza i jestem bardzo wdzięczna, że tyle się nauczyłam i codziennie uczę się od Victora”, mówi artystka przed kamerą Viva.pl. Z kolei Victor Davies dodaje, że oboje doskonale się dopełniają na wielu płaszczyznach. Co ceni w swojej wybrance? „Zanim coś zrobię to muszę to przemyśleć i jestem bardzo ostrożny. Podczas gdy Mika szybko zatapia się w działaniu. […] Mamy różne osobowości, ale nasze charaktery się dopełniają”, dodaje Victor w rozmowie z viva.pl. Czy zakochani myślą o tym, by stanąć na ślubnym kobiercu? Jak podkreślają, nie jest to dla nich wyznacznikiem szczęścia, nie czują też by musieli komukolwiek cokolwiek udowadniać. Łączy ich wyjątkowa miłość i to jest dla nich najważniejsze. Jednak Mika Urbaniak zdradziła nam, że czasem myśli o tym, jak mógłby wyglądać ich ślub. Niczego nie wyklucza. „Nam ten papier nie jest potrzebny, by udowodnić komuś, że jesteśmy razem. Może kiedyś, w przyszłości.. Myślałam o tym, by zrobić symbolicznie taki [przyp. red. ślub], który nie ma nic wspólnego z oficjalnym papierem. Żeby zrobić imprezę w pięknym miejscu, podać sobie pierścionki, by to było duchowe przeżycie", dodała. Zachęcamy do wysłuchania całego materiału video. Zobacz też: Mika Urbaniak wygrała z chorobą alkoholową: „Teraz czuję się wolna, choć muszę być czujna" Ą cały wywiad dostępny w nowym wydaniu magazynu VIVA!
Mika Urbaniak wygrała z chorobą alkoholową: „Teraz czuję się wolna, choć muszę być czujna"
„Od trzech lat już żyję w równowadze", dodaje
Za nimi wzloty i upadki, ale zawsze są razem. Mika Urbaniak opowiedziała w VIVIE! o trudnych latach, kiedy to alkohol kierował jej życiem. Dziś jest silniejsza. Swój dom i prawdziwą miłość odnalazła u boku ukochanego. We wspólnej rozmowie z Krystyną Pytlakowską zakochani opowiedzieli więcej o chwilach, w których musieli być dla siebie oparciem. Mika Urbaniak o chorobie alkoholowej i książce View Ediplayer on the source website Co było takiego w Victorze, że się nim zainteresowałaś? Mika: Czułam, że zna wszystkie odpowiedzi na moje pytania. Poczułam, jakby czas stanął w miejscu, a Victor to mój guru, jak Budda dla buddystów. Ktoś bardzo magiczny, kto ma odpowiedź na wszystko, o co pyta życie. Jakich odpowiedzi szukasz? Mika: Jak żyć, żeby było dobrze. Victor mówi wtedy: policz do dziesięciu. Mądrość to wiedza, jacy jesteśmy głupi i jak mało wiemy. Victor: Mądrość to umiejętność słuchania siebie. A jeżeli ktoś tego nie potrafi? Victor: To znaczy, że jest słaby. I może dlatego wpada w ciąg alkoholowy. Alkoholicy są bardzo aroganccy, myślą, że wiedzą wszystko, a zabijają siebie, zamiast okazywać pokorę. Dlatego w AA trzeba otwarcie mówić: jestem alkoholikiem. To właśnie objaw pokory. A Ty jesteś AA? Victor: Nie, i potrafię długo nie pić alkoholu. Nie mam z tym problemu. Mika: To ja miałam problem. Byłam uzależniona. Ale teraz czuję się wolna, choć muszę być czujna, zwłaszcza gdy targają mną silne emocje. Ale już wiem, że wtedy muszę zadzwonić do odpowiedniej osoby lub powiedzieć Victorowi, że się źle czuję, co się ze mną dzieje. Bardzo pomaga mi też Iwona, moja sponsorka i przyjaciółka, która również bierze udział w programie AA i zna te wszystkie problemy. Victor: Moi rodzice pili raz w tygodniu, podczas weekendu. Byli trochę podpici, ale poza tym zachowywali się normalnie. Natomiast tu, w Polsce, na koncertach bardzo dużo się piło. Alkohol był za darmo, fundowany przez wielbicieli muzyków po koncertach. Wtedy zacząłem wszystko widzieć z innej perspektywy. Jakby od środka. Na przykład na drugi dzień po koncercie trzeba było zatrzymywać samochód, żeby muzyk mógł zwymiotować wódkę, którą pił jeszcze o dziewiątej rano. A potem szedł na odwyk, prawie wszyscy muzycy tam byli. Mika: Opisuje to też w książce Magdalena Adaszewska, która robiła ze mną wywiad rzekę – ukaże się jesienią. I nosić będzie tytuł „Mika”. Victor ją czytał? Mika: Tak, i podoba mu się. Nie czytał tylko tej części o nim. Ale przeczyta. Victorowi chyba wszystko, co robisz, się podoba. Mika: Nie. On jest bardzo mądry życiowo. Podziwiam go. Widzi człowieka na wskroś, wystarczy, że się z nim raz spotka, i już ma o nim własne zdanie. Nie ocenia, tylko mówi, jakie odniósł wrażenie. I przewiduje przyszłe sytuacje. Dzięki Victorowi nie ma już w moim życiu ludzi toksycznych. Przyciągamy do siebie tylko dobre osoby. Chociaż może jestem za bardzo ufna i nie zawsze słucham mądrych rad Victora. Jego to frustruje, bo widzi to, czego ja nie widzę. Jest starszy ode mnie o 14 lat i bardziej doświadczony. […] CZYTAJ TEŻ: Mika Urbaniak o walce z chorobą: „Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem” A co w Twoim mniemaniu jest błędem? Mika: Wtedy, kiedy przypominam mu czasy, gdy piłam. Albo gdy chorowałam. Od trzech lat jednak już żyję w równowadze, nie mam napadów manii. Kiedy miałam, myślał, że już tego nie wytrzyma. Denerwuję go tym, że czasem nie rozumiem, o co mu naprawdę chodzi. Pokłóciliśmy się tylko raz, za to ta kłótnia trwa do tej pory. […] Czy macie takie poczucie, że się odnaleźliście jak w korcu maku? Mika: To dobre porównanie. Victor poczuł od razu, że ma ze mną wielką więź, ponieważ oboje jesteśmy inni niż wszyscy. Jestem zazdrosna o DNA Victora, bo moje jest trochę nudniejsze. Robiliśmy taki specjalny test – wysyłasz tubkę ze śliną i dostajesz analizę, skąd pochodzisz, kim byli twoi przodkowie. Niesamowicie ciekawe. Victor na przykład dowiedział się, że jego przodkiem był król Ryszard III, a wcześniej Ramzes III. Ja nie mam niestety króla w rodzinie (śmiech). Victor: Mamy z Miką swój osobny świat, nie musimy licytować się, które ma lepszych przodków. Prowadzimy wspólne, w miarę normalne życie. Chodzimy do kina, ja robię czasem śniadanie do łóżka, gramy i malujemy. Mika: Staramy się nie skupiać na strachu przed wojną. Żyjemy w trudnych czasach, i to ważne, żeby rządziła nami miłość. Jesteśmy teraz bardziej razem niż kiedykolwiek. ZOBACZ RÓWNIEŻ: Mika Urbaniak o ukochanym: „Przeszliśmy przez wzloty i upadki z powodu mojej choroby”
Mika Urbaniak o ukochanym: „Przeszliśmy przez wzloty i upadki z powodu mojej choroby”
„Gdy go poznałam, miałam różne jej etapy. One się zmieniały, od depresji po manię”
Ona – wokalistka, malarka, córka Urszuli Dudziak i Michała Urbaniaka. On – ceniony brytyjski kompozytor. Poznali się wiele lat temu przy wspólnym projekcie. Byli wtedy w innych związkach. Parą są od 10 lat. O niełatwej relacji dwojga artystów, którzy są jak ogień i woda, Mika Urbaniak i Victor Davies opowiadają Krystynie Pytlakowskiej. Ukochany jest dla niej opoką. W trudnych chwilach walki z chorobami zawsze był przy niej. „Przeszliśmy przez wzloty i upadki z powodu mojej choroby”, mówi artystka. I dodaje: „Od trzech lat jednak już żyję w równowadze, nie mam napadów manii. Kiedy miałam, myślał, że już tego nie wytrzyma”. Mika Urbaniak i Victor Davies o wsparciu w trudnych chwilach Co jest takiego w Mice, że Cię do niej aż tak przyciągnęło? Fakt, że cudownie śpiewa? Victor: Nie tylko. Widziałem jej bezbronność i delikatność. I ogromną samotność. Mika: Nie należałam do świata, w którym on przebywał. A właśnie w tym świecie byłam bardzo osamotniona. I ta samotność aż biła ze mnie. Nawet na imprezach Smolika czułam się zawsze sama i jakby obok. A Victor to zauważył i tym go zaciekawiłam. [...] Dostrzegł Twoją chorobę, Twoją depresję? Mika: Gdy go poznałam, miałam różne jej etapy. One się zmieniały, od depresji po manię. Nie pamiętam już, czy byłam w manii, czy w depresji, ale kiedy zaprosił mnie do śpiewania na jego płycie, byłam w wielkim dole psychicznym. Bardzo się więc zdziwiłam, że chciał ze mną współpracować, że specjalnie przyjechał z Wielkiej Brytanii, żeby ze mną o tym porozmawiać. Bardzo mi tym zaimponował i bardzo mnie podbudował. I to chyba najlepszy lek na depresję. Mika: Zauważył, że nie wierzę w siebie, że unikam ludzi. I że tak naprawdę borykam się sama ze sobą. [...] Ale zauważyłeś też, że Mika jest silna. A Ty też masz w sobie dużą siłę. Victor: Jesteśmy silni, każde inaczej. Ja na przykład niewiele pamiętam ze swojego dzieciństwa, które podobno jest źródłem siły. Pochodzę z mieszanego małżeństwa. Mika: A ja mam w pamięci to, co miało na mnie największy wpływ. Właśnie dzieciństwo. Rozstanie rodziców. Nałóg ojca. Myślę, że siła Victora tkwi w tym, że jest bardzo praktyczny i wszystkie problemy rozwiązuje od A do Z. Victor: Bo wierzę w siebie jako w artystę. Znam swoją wartość. Mika: Jest introwertykiem, a tego po nim nie widać. Woli sukces od popularności. Dla niego nie jest ważne, żeby go znało jak najwięcej ludzi. Byłby szczęśliwy, gdyby nikt go nie kojarzył, bo dla niego sukces to realizowanie swoich marzeń, a nie stanie na ściance. Victor: Ludzie chcą być znani z powodu desperacji, która wpływa na nich destrukcyjnie. Bo jeżeli są już rozpoznawalni, taka sława ich rozczarowuje. I nadal pozostają nieszczęśliwi. Mika, ty nie szukasz sławy. [...] Zobacz też: Mika Urbaniak o walce z chorobą: „Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem” Co było takiego w Victorze, że się nim zainteresowałaś? Mika: Czułam, że zna wszystkie odpowiedzi na moje pytania. Poczułam, jakby czas stanął w miejscu, a Victor to mój guru, jak Budda dla buddystów. Ktoś bardzo magiczny, kto ma odpowiedź na wszystko, o co pyta życie. Jakich odpowiedzi szukasz? Mika: Jak żyć, żeby było dobrze. Victor mówi wtedy: policz do dziesięciu. Mądrość to wiedza, jacy jesteśmy głupi i jak mało wiemy. Victor: Mądrość to umiejętność słuchania siebie. A jeżeli ktoś tego nie potrafi? Victor: To znaczy, że jest słaby. I może dlatego wpada w ciąg alkoholowy. Alkoholicy są bardzo aroganccy, myślą, że wiedzą wszystko, a zabijają siebie, zamiast okazywać pokorę. Dlatego w AA trzeba otwarcie mówić: jestem alkoholikiem. To właśnie objaw pokory. A Ty jesteś AA? Victor: Nie, i potrafię długo nie pić alkoholu. Nie mam z tym problemu. Mika: To ja miałam problem. Byłam uzależniona. Ale teraz czuję się wolna, choć muszę być czujna, zwłaszcza gdy targają mną silne emocje. Ale już wiem, że wtedy muszę zadzwonić do odpowiedniej osoby lub powiedzieć Victorowi, że się źle czuję, co się ze mną dzieje. Bardzo pomaga mi też Iwona, moja sponsorka i przyjaciółka, która również bierze udział w programie AA i zna te wszystkie problemy. Victor: Moi rodzice pili raz w tygodniu, podczas weekendu. Byli trochę podpici, ale poza tym zachowywali się normalnie. Natomiast tu, w Polsce, na koncertach bardzo dużo się piło. Alkohol był za darmo, fundowany przez wielbicieli muzyków po koncertach. Wtedy zacząłem wszystko widzieć z innej perspektywy. Jakby od środka. Na przykład na drugi dzień po koncercie trzeba było zatrzymywać samochód, żeby muzyk mógł zwymiotować wódkę, którą pił jeszcze o dziewiątej rano. A potem szedł na odwyk, prawie wszyscy muzycy tam byli. Mika: Opisuje to też w książce Magdalena Adaszewska, która robiła ze mną wywiad rzekę – ukaże się jesienią. I nosić będzie tytuł „Mika”. [...] Na czym ta trudność polega? Mika: On widzi nie tylko przeszłość, ale i przyszłość. I nie może zrozumieć, że ja tego nie dostrzegam i że popełniam błędy. On się frustruje moimi błędami, a ja wtedy robię się smutna i rozczarowana. A co w Twoim mniemaniu jest błędem? Mika: Wtedy, kiedy przypominam mu czasy, gdy piłam. Albo gdy chorowałam. Od trzech lat jednak już żyję w równowadze, nie mam napadów manii. Kiedy miałam, myślał, że już tego nie wytrzyma. Denerwuję go tym, że czasem nie rozumiem, o co mu naprawdę chodzi. Pokłóciliśmy się tylko raz, za to ta kłótnia trwa do tej pory. Zobacz też: Mama kilkakrotnie wyciągała ją z opresji. Co dziś robi córka Urszuli Dudziak? Z naszego wideo dowiesz się, czy Warszawa jest dla Miki i Victora miejscem na ziemi. Muzyk zdradził nam, jak się czuje w sercu Polski.
Ewa Wachowicz: „Młode piękno niesie inną energię, inną wibrację, ale to dojrzałe też jest niczego sobie”
„To, że skończyłam pięćdziesiąt lat, nie oznacza, że mam zasiąść na kanapie”, dodaje
Wypuściła spod swoich skrzydeł córkę, a przyjęła mamę. Żyje aktywnie, prowadzi dom, firmę, restaurację, program telewizyjny, zdobywa szczyty wulkanów. Wytchnienia szuka w naturze, w ukochanej Zawoi pod Babią Górą. O zmianach w życiu, dojrzałości, małych radościach i o tym, w co wierzy, Ewa Wachowicz opowiedziała Katarzynie Piątkowskiej. Jeszcze nigdy nie widziałam zdjęcia, na którym nie byłabyś uśmiechnięta. I zawsze wstaję prawą nogą (śmiech). Uśmiechnięty świat jest fajniejszy, dlatego co rano dokonuję świadomego wyboru. To wynika z charakteru, który odziedziczyłam po mamie, ale też z uważności na to, co dzieje się wokół mnie. Mój tata zawsze mówił, że jeżeli nie wierzysz w przesądy, to one się ciebie nie imają. To ja decyduję, czy to będzie dobry, czy zły dzień. Nigdy nie zawróciłam, gdy czarny kot przebiegł mi drogę. Za każdym razem, gdy tak się dzieje, myślę, że spotka mnie coś dobrego. A poza tym… mam czarnego kota w domu. Ta uważność przyszła z wiekiem? Z wiekiem, z doświadczeniem. Można wierzyć w przesądy, można wstawać lewą nogą, można przejmować się czarnym kotem, ale równie dobrze można sobie powiedzieć: „mnie to nie dotyczy” i obrócić to w coś dobrego. Istotne jest, w co wierzymy. Przeczytałam w jakiejś książce, że wszystko zależy od tego, o czym myślimy. Myśli się materializują – wiele razy tego doświadczyłam. Na mnie czarny kot nie działa, bo to jest mój wybór, czy wierzę, że przynosi pecha, czy nie. A w co wierzysz? W Boga wierzę. W miłość wierzę. I wierzę w dobrych ludzi. Żyjemy w bardzo trudnych czasach. Najpierw był covid, teraz wojna w Ukrainie… Trudno z tym żyć, ale wierzę, że na samym końcu dobro i tak zwycięży. Staram się cieszyć drobiazgami, bo życie jest jak puzzle. Składa się z drobnych elementów, które gdy trafią na swoje miejsce, sprawiają radość. [...] Czytaj też: Ewa Wachowicz wybudowała swój wymarzony dom! Robi wrażenie? Jak smakuje życie po pięćdziesiątce? Jak dojrzały owoc. Pierwszy, jaki przyszedł mi do głowy, to awokado. Może dlatego, że jak jest niedojrzałe, jest twarde i cierpkie. Gdy jesteśmy młodsi, spotyka nas dużo rzeczy, które odbieramy jako cierpkie, twarde. Reagujemy na nie bardzo mocno. Później, gdy awokado dojrzeje, staje się miękkie i można tyle dobrych rzeczy z niego zrobić. Pastę do smarowania, guacamole, można ułożyć plasterki na chlebie, skropić sokiem z cytryny, na to dać pstrąga zawojskiego, jajko sadzone na wierzch i zrobić kanapkę, która powala na kolana wszystkich domowników. Albo jabłko. Z dojrzałego wyciśniesz więcej soku. Po pięćdziesiątce, jak z tego jabłka, można wycisnąć z nas trochę więcej. Jesteś przykładem na to, że życie dojrzałej kobiety to nie powolne czołganie się do cmentarza, jak mówiła w wywiadzie Ewa Kasprzyk, ale życie na pełnych obrotach. Bycie dojrzałą kobietą ma wiele zalet. Bardzo wiele możesz, bo masz świadomość, doświadczenie życiowe, pracę, ale niczego już nie musisz. Inne rzeczy zaczynają być ważne. Inaczej zaczyna się postrzegać świat. Chodzę po górach, więc użyję górskiej analogii. Jeżeli stoisz pod samą górą, widzisz tylko najbliższe otoczenie, ale jeżeli wchodzisz na nią, pojawia się coraz szersza perspektywa. Tak jest z wiekiem. Im więcej masz lat, tym szerszy jest twój horyzont. Fajne jest wchodzenie na szczyt do końca życia, bo cały czas powoduje zmianę. Oczywiście wiąże się to z wysiłkiem, z koniecznością akceptacji, że pojawiają się trudności. Najistotniejsze jest teraz to, że sama siebie lepiej poznaję. To właśnie góry mnie tego nauczyły. Bardzo łatwo jest się zapędzić w pracę, rodzinę, obowiązki, media społecznościowe. I wszędzie musisz coś robić. W górach jest inaczej. Ma się duży kontakt ze sobą, swoim ciałem, emocjami. Buduje się wewnętrzny, emocjonalny dystans do wszystkiego. To właśnie daje Ci chodzenie po górach? Tak. Lubię w nie wyjechać i się zmęczyć. Wtedy sobie przypominam, że po pięćdziesiątce na przykład spowalnia się metabolizm (śmiech). W związku z tym muszę zadbać inaczej o ułożenie posiłków, a wędrówka musi być dostosowana do tego, że już jestem w takim, a nie innym wieku. Ale to, że skończyłam pięćdziesiąt lat, nie oznacza, że mam zasiąść na kanapie. Cały czas chcę chodzić na tę moją Babią Górę, na wulkany, które uwielbiam zdobywać, tylko może w innym tempie. Na szczęście czasy i układy społeczne się zmieniły. My, kobiety, możemy mieć własne firmy, realizować się zawodowo, być aktywne. Dużo rzeczy możemy robić same, bo mamy do tego narzędzia. Możemy zainwestować w siebie, w swój rozwój, w pasje. Mam przyjaciółkę, która stwierdziła, że całe życie marzyła, żeby się uczyć języków. Teraz, gdy dzieci się wyprowadziły z domu, nauczyła się już francuskiego, uczy się hiszpańskiego, a myśli jeszcze o portugalskim. [...] Lubisz moment, w którym jesteś teraz? Uwielbiam! Nauczyłam się siebie bardziej dopieszczać. I to nie tylko tym, że stosuję superkremy. Dopieszczam się wysypianiem, czasem dla siebie, codziennie czytam książki. Celebruję ten czas. W życiu musi być różnorodność. Młode piękno niesie inną energię, inną wibrację, ale to dojrzałe też jest niczego sobie. Patrzę na pomarszczoną twarz mamy i widzę piękną kobietę, bo wiem, że każda zmarszczka to jest jakieś przeżycie. Cały wywiad w nowej VIVIE! Magazyn dostępny w punktach sprzedaży w całej Polsce od 5 maja Zobacz też: Tak dziś wygląda jedyna córka Ewy Wachowicz. Aleksandra to już dorosła kobieta Co jeszcze w nowej VIVIE! 9/2022? Mika Urbaniak i Victor Davies : Ona – wokalistka, malarka, córka Urszuli Dudziak i Michała Urbaniaka. On – ceniony brytyjski kompozytor. Opowiadają o niełatwej relacji. Życie nie szczędziło mu ciosów, ale wszystkie przetrwał, czerpiąc siłę z miłości – do morza i do kobiety. I nadal marzy i działa. O czym opowiedział nam Krzysztof Baranowski? Joanna Jakubas - utalentowana polska sopranistka i aktorka o świecie śpiewaków operowych, swojej muzycznej drodze i pierwszej płycie.
Mika Urbaniak o walce z chorobą: „Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem”
Mika Urbaniak nie ukrywa, że ma za sobą trudne chwile. Córka Urszuli Dudziak i Michała Urbaniaka znalazła w sobie siłę, by opowiedzieć o walce z chorobami. Pisarka, wokalistka i malarka, zmagała się z chorobą afektywną dwubiegunową. „Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem. (…) Zmagałyśmy się z moim problemem dwadzieścia lat. Dwadzieścia lat wspinałam się na szczyty i z nich spadałam”, mówiła Mika Urbaniak w zeszłorocznej rozmowie z Krystyną Pytlakowską. Największe wsparcie otrzymała od najbliższych - w tym rodziców i partnera. I jak sama podkreśliła, od roku żyje w równowadze. „Gdy dziecko ma problem, to dla matki wielka trauma. Dlatego starałam się cały czas znaleźć jakieś wyjście”, dodaje Urszula Dudziak... Obie panie nie jeden raz opowiadały o problemach Miki. Fragment z VIVY! o chorobie Miki Urbaniak Wiem, że zachorowałaś na dwubiegunówkę. Skąd się wzięła ta choroba? Mika: Tego nikt nie wie. Dwubiegunówka jest zbyt skomplikowaną chorobą, żeby przypisywać ją jednej przyczynie. Myślę, że bierze się ona z różnych przeżyć, a może po prostu się z tym rodzimy. Urszula: Bardzo dużo wybitnych artystów cierpi na nią. Mika: Dużo moich ulubionych artystów miało lub ma dwubiegunówkę: Amy Winehouse, Frank Sinatra czy Demi Lovato. Być może właśnie ta choroba doprowadziła Amy do tragicznego końca. Też miałaś myśli samobójcze? Mika: Nieraz o tym myślałam, pisałam nawet listy pożegnalne. Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem. Nie chcę drążyć trudnego tematu, ale czytałam wypowiedź Twojej mamy, która jest dumna, że pokonałaś chorobę. Urszula: Tak. Jestem z Miki bardzo dumna. Mika: Od roku żyję w równowadze. Nadal biorę leki, ale w małych dawkach i nie planuję ich odstawić. Mam wspaniałego lekarza. Profesor Marcin Wojnar idealnie ustawił mi leki. Jest bardzo empatyczny. Zobaczymy, jak to się dalej potoczy. Ale naprawdę czuję się o wiele lepiej. Od dłuższego czasu nie jestem już ani w manii, ani w depresji. A przeżyłam wiele depresji, nawet na lekach. Urszula: Gdy dziecko ma problem, to dla matki wielka trauma. Dlatego starałam się cały czas znaleźć jakieś wyjście. I znalazłyśmy profesora. Mika: Zmagałyśmy się z moim problemem dwadzieścia lat. Dwadzieścia lat wspinałam się na szczyty i z nich spadałam. Trudno mi było cokolwiek dokończyć, ale potem pojawił się mój partner. Viktor? Mika: Tak. Bardzo mi pomógł. Wprowadził się do mojego życia w 2011 roku i od 10 lat jesteśmy ze sobą na co dzień. Był świadkiem różnych moich stanów. Nie zraziło go to, choć martwił się, tak jak mama, która przeze mnie o mało nie wpadła w depresję. Ale nie widać po niej tej traumy. Jest jak zawsze wesoła i pełna życia. Urszula: Bo potrafię się zdystansować. To moja wielka zdolność. Gdy jest problem, robię wszystko, żeby go pokonać, odkręcić, znaleźć wyjście. Albo się z nim pogodzić. Nigdy nie rozpaczam. Wierzę, że zawsze musi znaleźć się jakieś rozwiązanie. Mika: I cały czas działasz, żeby było lepiej. Urszula: Bo to moje zadanie. Ja właśnie tak funkcjonuję. Nosiłam ciężki plecak martwienia się o Mikę, ale już go nie mam i teraz mogę fruwać. Mika: A ja napiszę o tym książkę. I o twoim fruwaniu, i o tej chorobie. Niczego nie będę ukrywać. Wielu artystów popada w różne uzależnienia. Urszula: Taką książką możesz im naprawdę pomóc. Gdy widzę, że Mika dobrze się czuje i jest bardzo twórcza – maluje, śpiewa, a teraz nagrywa nową płytę – mam ochotę tańczyć na ulicy z radości. CZYTAJ TEŻ: Od trzech lat walczy z poważną chorobą. Tak dziś wygląda życie Włodzimierza Szaranowicza Urszula Dudziak o chorobie córki - nowy wywiad 2022 Po roku od spotkania pań z dziennikarką VIVY! Urszula Dudziak udzieliła kolejnych wypowiedzi na temat choroby córki. Tym razem w Twoim Imperium, gdzie przyznała, że Mika zmaga się problemami natury psychicznej już od ponad dwóch dekad. Wraz z nią chorują cała rodzina. „O chorobach psychicznych trzeba mówić głośno, otwarcie i bez wstydu, a mam poczucie, ze nadal jest to temat tabu, wokół którego narosło wiele mitów i nieprawd. Moja córka choruje od wielu lat, a z nią cała rodzina. Chcę podzielić się swoim doświadczeniem i pomóc przełamywaniu stereotypów. Być może moja historia sprawi, że ludzie przełamią swój lęk, wstyd i poszukają profesjonalnej pomocy”, przyznała artystka. Mama Miki opowiedziała o tym, jak złożone są przypadłości córki. Co było w przeszłości najtrudniejsze? „Przebieg jest bardzo trudny – nawracające epizody depresji i manii, wielokrotna hospitalizacja i okresy remisji. […] W manii Mika fruwała wysoko nad ziemią, miała niesamowite pomysły, była nad wyraz twórcza. Wiedziałam jednak, że jest to bardzo niebezpieczne nie tylko dla jej zdrowia, ale i życia. Mika nie jadła, nie spała, wyczerpany organizm po jakimś czasie wpadał w dół depresji. A wtedy nie miała siły wstać z łóżka”, czytamy. Na szczęście od 2019 wszystko idzie ku lepszemu… „Były bardzo trudne okresy wzlotów i upadków, ale od dwóch lat jest w stabilnym stanie, a ja odzyskałam córkę. Jest życzliwą, otwartą i bardzo zdolną kobietą, u której widzę radosne, błyszczące oczy. Mam w niej teraz partnerkę, a nie dziecko, którym należy się opiekować. Mika ma wgląd do swojej choroby, bierze regularnie leki i chodzi na psychoterapię”, przyznała w tym samym wywiadzie Ula Dudziak. Jesteśmy ogromnie dumni i z Miki i ze wsparcia, jakie okazuje jej sławna mama. ZOBACZ TAKŻE: Marta Wiśniewska szczerze o chorobie: „Trochę się zaprzyjaźniłyśmy. Nie walczę z nią, bo raczej bym przegrała, a nie lubię przegrywać”
Mama kilkakrotnie wyciągała ją z opresji. Co dziś robi córka Urszuli Dudziak?
Mika Urbaniak dała się poznać jako ceniona wokalistka. Jednak jej życie było naznaczone wieloma cierpieniami. Jej walka z fobią społeczną, depresją oraz chorobą afektywną dwubiegunową odcisnęły mocne piętno na psychice młodej piosenkarki oraz jej najbliższych. Z kolei nadużywanie alkoholu niejednokrotnie wprowadzało ją w potężne kłopoty. „Obudziłam się już w szpitalu. Miałam 5,4 promila alkoholu we krwi. Byłam cała posiniaczona, z ogromnym guzem na głowie. Wszystko, co miałam przy sobie, zniknęło, łącznie z ubraniami. Prawdopodobnie ktoś mnie pobił i okradł”, opowiadała w jednym z wywiadów córka Urszuli Dudziak i Michała Urbaniaka. Jak obecnie czuje się wokalistka, czym się zajmuje i jakie ma plany na przyszłość? Mika Urbaniak - życie zawodowe Córka Urszuli Dudziak i Michała Urbaniaka - Mika Urbaniak tak naprawdę nazywa się Michelle Urbaniak. Przyszła na świat 8 stycznia 1980 roku. Jej miejscem urodzenia był Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych. Jest wokalistką jazzową, bluesową oraz hip-hopową. Zajmuje się też pisaniem tekstów oraz malowaniem obrazów. Na scenie zadebiutowała mając 15 lat. Miała okazję współpracować m.in. Mieczysławem Szcześniakiem, Kayah, O.S.T.R., Liroyem czy Grzegorzem Markowskim z zespołu Perfect. Jednak najbliżej było jej do twórczości Andrzeja Smolika, u którego wystąpiła na wszystkich trzech płytach jako główna wokalistka. Na nagrywaniu płyt się nie skończyło. Artyści wspólnie zagrali też serię koncertów. Oprócz tego Mika Urbaniak nagrywa własne albumy. Jej debiutancka płyta „Closer” otrzymała w 2010 roku nagrodę Fryderyka jako najlepszy album roku pop. W duecie z brytyjskim wokalistą i kompozytorem Victorem Daviesem nagrała kolejne trzy płyty „Follow You”, „Once in a Lifetime” i wydaną dwa lata temu „Art Pop”. Czytaj także: Mika Urbaniak i Urszula Dudziak opowiedziały nam o nowych pasjach i planach na przyszłość! Mika Urbaniak, Urszula Urbaniak, Viva! 10/2009 Mika Urbaniak walczyła z fobią społeczną i chorobą alkoholową Mika Urbaniak nie miała łatwego życia. Już w wieku nastoletnim borykała się z poważnymi problemami zdrowotnymi, które nasiliły się, gdy 19-latka rozpoczęła edukację w college’u w USA. W rozmowie z Gazetą Wyborczą zdradziła, z jakimi lękami musiała się mierzyć na co dzień. „Gdy byłam już w college’u, miałam takie momenty, że ze strachu nie byłam w stanie wyjść z pokoju. Albo jak wychodziłam na kampus, miałam wrażenie, że wszyscy na mnie patrzą. Taka fobia społeczna”, stwierdziła wokalistka. Ucieczką od codziennych trosk okazał się dla nastolatki alkohol. „Schowałam do torebki butelkę z alkoholem i co jakiś czas popijałam, żeby było mi łatwiej. To był pierwszy rok studiów, miałam 19 lat”, wspominała. Mika chcąc wyrwać się ze szponów nałogu, postanowiła całkowicie zmienić swoje otoczenie. Przeprowadziła się z USA do Polski i zamieszkała w domu rodzinnym, razem ze swoją mamą Urszulą Dudziak. Niestety zmiana środowiska wcale nie pomogła młodej kobiecie, która mnóstwo czasu poświęcała na huczne imprezy w towarzystwie innych artystów. W efekcie stan zdrowia wokalistki cały czas się pogarszał. A winny był alkohol. Matka niejednokrotnie musiała interweniować. „Moja mama kilkakrotnie wyciągała mnie z różnych opresji”, wyjawiła Mika Urbaniak. Aby przemówić do rozsądku dorosłej córce, Urszula Dudziak postawiła ultimatum; albo zacznie się leczyć albo wyrzuci ją z domu. Punktem krytycznym w życiu artystki okazała się pewna feralna noc. Po raz kolejny wzięła udział w imprezie podczas, której zmieszała ze sobą wszystkie możliwe trunki nisko i wysokoprocentowe. To doprowadziło do nieszczęścia. „Gdy wchodziłam do taksówki, urwał mi się film. Mam tylko takie wspomnienie, że stoję niedaleko jakiegoś parku, kompletnie zdezorientowana. Potem obudziłam się już w szpitalu. Miałam 5,4 promila alkoholu we krwi. Byłam cała posiniaczona, z ogromnym guzem na głowie. Wszystko, co miałam przy sobie, zniknęło, łącznie z ubraniami. Prawdopodobnie ktoś mnie pobił i okradł”, szczerze wyznała podczas wywiadu Mika Urbaniak. To wydarzenie mocno wpłynęło na dalsze życie wokalistki. Czytaj także: Mika Urbaniak: „Mama nie była ofiarą, zwyciężała i zwycięża. Nigdy się nie poddaje” Mika Urbaniak, Urszula Urbaniak, Viva! 10/2009 Mika Urbaniak przez chorobę dwubiegunową miała myśli samobójcze W 2004 roku piosenkarka zapisała się na odwyk. Jednak zanim tam trafiła, wylądowała na dwa tygodnie w szpitalu psychiatrycznych. Lekarze zdiagnozowali u piosenkarki chorobę dwubiegunową afektywną, która skutkuje nagłymi zmianami nastroju. Stany depresyjne wywołują nagły przypływ sił i euforii. „Dopiero od kilku miesięcy czuję się dobrze i stabilnie. To zasługa terapii i dobrze dobranego leczenia farmakologicznego. Wcześniej było tak, że leki brałam tylko przez rok, potem je odstawiłam, co skutkowało tym, że miesiącami byłam w depresji, a potem nagle wpadałam w manię. Na terapię też nie chodziłam. To był okres, w którym czułam się bardzo zagubiona i samotna”, opowiadała na łamach „Gazety Wyborczej” piosenkarka. Wokalistka podczas wywiadu dla magazynu VIVA! zdradziła nieco więcej szczegółów na temat walki z chorobą afektywną dwubiegunową. Córka Urszuli Dudziak do dziś nie wie, skąd się u niej wzięła. „Dwubiegunówka jest zbyt skomplikowaną chorobą, żeby przypisywać ją jednej przyczynie. Myślę, że bierze się ona z różnych przeżyć, a może po prostu się z tym rodzimy”, tłumaczyła. Jak się okazuje, wielu znanych artystów cierpi na tę chorobę m.in. Amy Winehouse, Frank Sinatra czy Demi Lovato. Mika Urbaniak szczerze przyznała, że walka z chorobą doprowadziła ją do myśli samobójczych. „Nieraz o tym myślałam, pisałam nawet listy pożegnalne. Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem”, zwierzyła się w rozmowie z dziennikarką Krystyną Pytlakowską. Czytaj także: Mika Urbaniak o walce z chorobą: „Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem” Mika Urbaniak, Urszula Urbaniak, Viva! 10/2009 Mika Urbaniak zmaga się z chorobą afektywną dwubiegunową od 20 lat Obecnie Mika Urbaniak dzielnie znosi trudy życia z chorobą. Przyznaje z dumą, że udało się jej pokonać depresję. Jednocześnie ma świadomość, że musi brać lekarstwa, aby jej stan zdrowia nagle się nie pogorszył. Cały czas jest też pod opieką lekarza. „Od roku żyję w równowadze. Nadal biorę leki, ale w małych dawkach i nie planuję ich odstawić. Mam wspaniałego lekarza. Profesor Marcin Wojnar idealnie ustawił mi leki. Jest bardzo empatyczny. Zobaczymy, jak to się dalej potoczy. Ale naprawdę czuję się o wiele lepiej. Od dłuższego czasu nie jestem już ani w manii, ani w depresji. A przeżyłam wiele depresji, nawet na lekach”, wyjawiła. Dla matki choroba córki również była traumatycznym przeżyciem. „Gdy dziecko ma problem, to dla matki wielka trauma. Dlatego starałam się cały czas znaleźć jakieś wyjście. I znalazłyśmy profesora”, oznajmiła Urszula Dudziak. Wokalistka podczas wywiadu zdradziła, że wspólnie z mamą zmagały się z chorobą aż dwadzieścia lat. Na szczęście mogła też liczyć na bezgraniczne wsparcie swojego partnera Viktora, z którym od 10 lat tworzą udaną relację. „Zmagałyśmy się z moim problemem dwadzieścia lat. Dwadzieścia lat wspinałam się na szczyty i z nich spadałam. Trudno mi było cokolwiek dokończyć, ale potem pojawił się mój partner. Bardzo mi pomógł. Wprowadził się do mojego życia w 2011 roku i od 10 lat jesteśmy ze sobą na co dzień. Był świadkiem różnych moich stanów. Nie zraziło go to, choć martwił się, tak jak mama, która przeze mnie o mało nie wpadła w depresję”, zdradziła w wywiadzie dla magazynu VIVA!. Co istotne, Mika Urbaniak zamierza napisać książkę o swoich traumatycznych doświadczeniach, aby wesprzeć wszystkie osoby, zmagające się z podobnymi schorzeniami. Czas pandemii był dla artystki wyjątkowo twórczy, postanowiła bowiem poświęcić się malarstwu. „Dzięki niemu łatwiej mi się żyje podczas pandemii. Mam poczucie, że coś robię. Całą mnie to pochłania, choć malować zaczęłam trzy lata temu, ale od roku poświęcam temu większość mojego czasu. Gra kolorami mnie fascynuje. Potem ktoś widzi w tym twarz albo postać. Albo jeszcze coś innego. I może to moja podświadomość dyktuje mi, co mam namalować”, podkreśliła. Artystce życzymy dużo zdrowia, pogody ducha oraz wielu inspiracji muzycznych i malarskich. Czytaj także: Pandemia zabrała artystom koncerty. Córka Uli Dudziak zaczęła więc... malować! Urszula Dudziak, Mika Urbaniak, VIVA! 4/2021 Urszula Dudziak, Mika Urbaniak, VIVA! 4/2021 Urszula Dudziak, Mika Urbaniak, VIVA! 4/2021
Pandemia zabrała artystom koncerty. Córka Uli Dudziak zaczęła więc... malować!
Mika Urbaniak opowiedziała nam o nowej pasji i cenie obrazów
Urszula Dudziak i Mika Urbaniak są jako matka i córka bardzo zgranym duetem. Jurorka ostatniej edycji Voice of Poland zawsze dopinguje swoją najmłodszą córkę. Nie inaczej było w ostatnim czasie. Okazuje się, że rok 2020, który głównie przez pandemię spędziliśmy w domu, zaprowadził Mikę Urbaniak do nowej, nieoczekiwanej pasji. Co teraz robi wokalistka? Mika Urbaniak o malowaniu i sprzedaży obrazów Jak dowiedzieliśmy się podczas sesji z paniami, Mika Urbaniak wzięła się na tworzenie kolorowych dzieł po tym, jak nastrój obniżyła jej przedłużająca się pandemia. „Musiałam wyrobić w sobie cierpliwość i łagodność wobec siebie bo nieraz czułam frustrację. Nie mogłam spotkać się z przyjaciółmi, tęskniłam za koncertami. Odkryłam w tych emocjach nową pasję. Maluję już bardzo intensywnie i rozładowuję te frustracje przerabiając je na kolory”, wyznała nam wokalistka. Przed kamerą VIVY.pl wyznała także, że sprzedaje swoje obrazy. Ile więc kosztują? Decyzję o tym córka Uli Dudziak konsultowała… „Bardzo instynktownie podeszłam do tego. Pomagał mi mój partner, który jest malarzem i muzykiem. Trzeba po prostu to wyczuć. Dla mnie najważniejsze było, by każdy mógł taki obraz mieć w tych trudnych czasach, żeby były przystępne”, określiła w rozmowie z nami Mika Urbaniak. A jak prace podobają się jej mamie? I skąd Urszula Dudziak bierze tyle energii? Odpowiedzi na te i inne pytania usłyszycie w naszym wideo. Zapraszamy do obejrzenia. Dokładnie tak samo, jak i kanału Uli na YouTubie, który piosenkarka rozwija od pewnego czasu!
Urszula Dudziak pojawi się w kolejnej edycji The Voice of Poland? Zapytaliśmy!
Zakończona w grudniu 11.edycja The Voice of Poland cieszyła się dużą popularnością wśród widzów. Garść sympatii publiczności do całej produkcji dołożyła też Ula Dudziak, która jako jurorka sprawdziła się naszym zdaniem doskonale. A jak samą siebie ocenia artystka? Jaką jurorką była Ula Dudziak? Artystka okiem córki Zanim przeszliśmy do zapytania Urszuli Dudziak, o emocje związane z programem podpytaliśmy jej córkę Mikę. Czy oglądała ona show? Tak! „Kibicowaliśmy z moim partnerem na maksa, ja się nieraz denerwowałam razem z mamą. Wiem, jak to przeżywała i ile ją emocji kosztowało, by tam nie zwariować”, wyznała szczerze VIVIE.pl piosenkarka i od niedawna malarka. Sama Ula Dudziak także przyznała, że praca na planie była emocjonująca. „To było nie tylko wyzwanie, ale i krył się za tym olbrzymi stres. Bo wiem, jak delikatną materią są wokaliści. Szczególnie młodzi ludzie, którzy mocno przeżywają takie show. Podziwiam ich odwagę, ale chciałabym, by mieli większy dystans do tego wszystkiego”, powiedziała nam wokalistka. Podkreśliła też, że wielokrotnie bała się, że popełni jakiś błąd. „Były takie sytuacje, że ktoś z uczestników zaśpiewał średnio. Było widać, że jest zestresowany. Mówiłam wtedy, by zaśpiewał coś swojego od serca i wtedy dopiero nam buty spadały”, opowiedziała nam o swoim sposobie na szybkie poznanie uczestników. Ula Dudziak o powrocie do The Voice A czy Ula Dudziak pojawi się w roli jurorki w kolejnym The Voice od Poland? „Gdybym miała jeszcze raz wziąć udział, to wiem już o wiele więcej. Byłabym odważniejsza i miałabym większe zaufanie do siebie”, odpowiedziała nam pośrednio gwiazda, która w ostatnich tygodniach skupia się na rozwijaniu własnego kanału na YouTubie. Odwiedźcie go koniecznie! Więcej o The Voice w naszym wideo.
Urszula Dudziak: „Serce nie siwieje. To miłość nie pozwala się starzeć”
„W Polsce mówi się, że 50 lat to starość, a 70? To ona jeszcze żyje?”, dodaje wokalistka
Urszula Dudziak i Mika Urbaniak są bohaterkami nowego wydania magazynu VIVA!. Artystki opowiedziały nam o wspólnych pasjach, relacji i swoim podejściu do życia. ,,Dużo rozmawiamy i czerpiemy z tego inspiracje. Mika słucha, co ja mówię, a ja słucham, co ona mówi. Możemy się wzajemnie dużo od siebie nauczyć", mówi gwiazda jazzu. ,,Moja przyjaciółka podpowiada, żeby używać mojej mamy i jej wiedzy, jak żyć i się nie zestarzeć", dodaje Mika Urbaniak. View Ediplayer on the source website Nigdy nie malowałaś? Urszula: Mika mnie namawia. Kiedyś poszłam do tarocistki, która powiedziała mi: „Powinnaś być malarką”. Mika: Ja też czasami chodzę do wróżek, ale mam do tego dystans. Kiedy jednak chcę usłyszeć, że wszystko idzie w dobrym kierunku, raz na rok wybieram się do tarocisty. Bo chcesz usłyszeć o swoim sukcesie? Mika: Każdy chce mieć sukces. Ja czerpię dużo radości z tego, jak żyję teraz. Na Facebooku pisze do mnie dużo ludzi, a gdy zamieszczę film lub coś zaśpiewam, lajkują mnie i podbudowują. Wtedy moje serce się otwiera. Mam jednak swoje cele. Jakie? Mika: Staram się być szczęśliwa w teraźniejszości, a nie w przyszłości. Urszula: Moim celem jest: „Chwilo, trwaj”. Ostatnio zaczęłam grać muzykę poważną, którą zarzuciłam, odkąd przestałam chodzić do szkoły muzycznej. Teraz gram etiudę Rewolucyjną i odradzam się totalnie. Od paru tygodni codziennie ćwiczę grę na pianinie, a potem na gitarze. Następnie idę gotować, a po obiedzie idę na moje poddasze w domku na Podlasiu i przygotowuję nowe tematy do mojego kanału na YouTubie, który kocham i wyżywam się w nim na maksa. Mój kanał ma 23 tysiące subskrybentów. To ogromny sukces jak na osobę w moim wieku, która prowadzi swojego vloga. Lubisz płodozmian. Może razem z Miką zagracie? Urszula: Mam kasety, jak Mika śpiewa i gra na gitarze. A o tym zapomniała. Bo co innego ją fascynuje – malowanie. Urszula: Byłam w szoku, gdy zobaczyłam, jak ona maluje. To było u mnie na wsi. Ma tam sztalugę i blejtram. A gdy pytam, co namaluje, odpowiada: „Nie wiem”. Mika: To instynkt. Inspiracja kolorem. Ludzie widzą w tych obrazach różne rzeczy. Las, słońce, maszerujące wojsko. Urszula: Mika jest mistrzem. Ale że zacznie malować, i to tak rewelacyjnie, było dla mnie zaskoczeniem. Mika: Sami sprzedajemy moje obrazy, bez promocji. Viktor mi bardzo pomaga. Zobaczymy, jak to się dalej rozwinie. Victor też maluje i sprzedaje swoje prace na całym świecie. Urszula: Może jeszcze coś nowego w sobie odkryjesz. Mika: Może się tak zdarzyć. Teraz już myślę głównie o książce. Ale nie o mamie, ta będzie następna. Chcę napisać o swoim życiu. I o sztuce, o obrazach, o Viktorze. Układam to sobie wszystko w głowie. Urszula: A ja bardzo bym chciała, żebyś się rozkochała w przyrodzie. Ciągle czekam, aż przyjedziesz do nas na wieś. Tam jest tak pięknie i ty się dobrze tam czujesz. Mika: Bo ja bardzo lubię tam być. Urszula: My z moim kapitanem szalejemy na punkcie tej wsi. I chcemy się nią dzielić z ludźmi bliskimi. Mika: Ale podczas pandemii rozmawiamy codziennie przez telefon. O tym, jak minął dzień, co i gdzie załatwić, jakie mam plany na jutro. Gdy nie mam nic do opowiedzenia, to obie jesteśmy rozczarowane. Lubię mieć dla mamy jakieś fajne wieści. Urszula: Dużo rozmawiamy i czerpiemy z tego inspiracje. Mika słucha, co ja mówię, a ja słucham, co ona mówi. Możemy się wzajemnie dużo od siebie nauczyć. Urszula, wiesz, że masz młodą duszę, taką na oko 17-letnią? Urszula: Naprawdę? Dziękuję. W tym roku kończę 78 lat. W Polsce mówi się, że 50 lat to starość, a 70? To ona jeszcze żyje? Trzymam taki wycinek z gazety: „Sześćdziesięcioletnia staruszka wpadła pod auto…” (Mika śmieje się). Mika, to chyba dobrze, że Twoja mama ma upływ czasu w głębokim poważaniu. Mika: Oczywiście. I zawsze myślę wtedy o tym, że mnie tak dołuje czterdziestka, a co moja mama ma powiedzieć? Czterdziestka jest bardzo trudna do przejścia. Mika: Ale moja przyjaciółka podpowiada, żeby używać mojej mamy i jej wiedzy, jak żyć i się nie zestarzeć. Urszula: Bo serce nie siwieje. Jestem zakochana w Bogusiu, Mika jest zakochana w Viktorze. To miłość nie pozwala się starzeć. Mika, miałaś wielkie szczęście, że urodziłaś się takiej matce. Mika: Jestem tego samego zdania. Moją ulubioną książką jest „Wyśpiewam wam wszystko” Urszuli Dudziak. Jest dla mnie rodzajem katechizmu. Urszula: Mika czasem mówi: „Mama, musisz żyć długo, bo nie masz wyboru”. Bądźmy więc dobrej myśli. Cały wywiad z Urszulą Dudziak i Miką Urbaniak w nowej VIVE!. Magazyn dostępny od 25 lutego w punktach sprzedaży i w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl.
Mika Urbaniak i Urszula Dudziak opowiedziały nam o nowych pasjach i planach na przyszłość!
„Dużo rozmawiamy i czerpiemy z tego inspiracje. Możemy się wzajemnie dużo od siebie nauczyć”
Obie są wybitnymi artystkami, zakochanymi w muzyce, otwartymi i bezkompromisowymi. Urszula Dudziak jest dumna z córki. Mika Urbaniak oprócz tego, że jest świetną wokalistką i nagrywa nową płytę, to ma ogromny talent plastyczny - tworzy niesamowite obrazy. Z kolei Urszula Dudziak prowadzi swój kanał na YouTube! W rozmowie z Krystyną Pytlakowską mama i córka opowiedziały o swoich planach i nowych pasjach. Co zdradziły? View Ediplayer on the source website Matki na ogół tego nie wiedzą. Ale wiedziałaś, że obie Twoje córki są bardzo utalentowane. Urszula: Pamiętam, gdy przychodził do nas Jurek Kosiński, Mika stawała przed telewizorem. On brał pilota i udawał, że przełącza programy. Mika: A ja udawałam, że jestem telewizją i kiedy Jurek „zmieniał” kanały, zmieniałam piosenkę. Urszula: Śpiewałaś po francusku, angielsku, odgrywałaś komedię. Mika ma ogromne zdolności aktorskie. Mika: Niestety, jeszcze niewykorzystane. Zróbmy więc coś, żeby Cię zauważyli. Urszula: Koniecznie. Nie czekaj tak długo jak ja. Dopiero w tym roku pierwszy raz zagrałam w filmie „Jak zostać gwiazdą”. Czekałam tyle lat. Mika: Ale się doczekałaś. Też masz zdolności aktorskie. Wiesz, że zawsze cię podziwiałam. Bo Twoja mama jest wszechstronna. Obie jesteście. Urszula: A jak wspaniale nam się śpiewa „Pójdę wszędzie z tobą”. Mika mówiła: „Mamo, ten utwór mi się bardzo podoba”. I nagrała tę piosenkę. Mika: Można posłuchać na YouTubie. Ale ja nie lubię się chwalić. Jesteś jednak strasznie „pazerna na talenty”. Mika: A! Dziękuję. Miło to słyszeć. Urszula: I tak pięknie maluje! View Burdaffi on the source website Mało Ci było śpiewania, to teraz wzięłaś się za malowanie? Mika: Tak, bo dzięki niemu łatwiej mi się żyje podczas pandemii. Mam poczucie, że coś robię. Całą mnie to pochłania, choć malować zaczęłam trzy lata temu, ale od roku poświęcam temu większość mojego czasu. Jesteś abstrakcyjną kolorystką. Mika: Gra kolorami mnie fascynuje. Potem ktoś widzi w tym twarz albo postać. Albo jeszcze coś innego. I może to moja podświadomość dyktuje mi, co mam namalować. Nie chciałaś być aktorką? Urszula: Chyba chciała, bo była w Nowym Jorku w organizacji Demi Moore. Mika: To była organizacja aktorsko-młodzieżowa. Tam się tańczyło i odgrywało różne scenki o problemach ludzi w naszym wieku. Brały w tym udział przeróżne osoby. I czarni, i Portorykańczycy, i biali. Taka wielokulturowość. Pamiętam, że odgrywaliśmy scenki o aktualnych wtedy problemach, jak na przykład historię chorego na HIV. Albo jak to jest być homoseksualistą. Wtedy to były tematy tabu dla młodych, a myśmy je wydobywali na światło dzienne. (...) Nigdy nie malowałaś? Urszula: Mika mnie namawia. Kiedyś poszłam do tarocistki, która powiedziała mi: „Powinnaś być malarką”. Mika: Ja też czasami chodzę do wróżek, ale mam do tego dystans. Kiedy jednak chcę usłyszeć, że wszystko idzie w dobrym kierunku, raz na rok wybieram się do tarocisty. Bo chcesz usłyszeć o swoim sukcesie? Mika: Każdy chce mieć sukces. Ja czerpię dużo radości z tego, jak żyję teraz. Na Facebooku pisze do mnie dużo ludzi, a gdy zamieszczę film lub coś zaśpiewam, lajkują mnie i podbudowują. Wtedy moje serce się otwiera. Mam jednak swoje cele. Jakie? Mika: Staram się być szczęśliwa w teraźniejszości, a nie w przyszłości. Urszula: Moim celem jest: „Chwilo, trwaj”. Ostatnio zaczęłam grać muzykę poważną, którą zarzuciłam, odkąd przestałam chodzić do szkoły muzycznej. Teraz gram etiudę Rewolucyjną i odradzam się totalnie. Od paru tygodni codziennie ćwiczę grę na pianinie, a potem na gitarze. Następnie idę gotować, a po obiedzie idę na moje poddasze w domku na Podlasiu i przygotowuję nowe tematy do mojego kanału na YouTubie, który kocham i wyżywam się w nim na maksa. Mój kanał ma 23 tysiące subskrybentów. To ogromny sukces jak na osobę w moim wieku, która prowadzi swojego vloga. Lubisz płodozmian. Może razem z Miką zagracie? Urszula: Mam kasety, jak Mika śpiewa i gra na gitarze. A o tym zapomniała. Bo co innego ją fascynuje – malowanie. Urszula: Byłam w szoku, gdy zobaczyłam, jak ona maluje. To było u mnie na wsi. Ma tam sztalugę i blejtram. A gdy pytam, co namaluje, odpowiada: „Nie wiem”. Mika: To instynkt. Inspiracja kolorem. Ludzie widzą w tych obrazach różne rzeczy. Las, słońce, maszerujące wojsko. Urszula: Mika jest mistrzem. Ale że zacznie malować, i to tak rewelacyjnie, było dla mnie zaskoczeniem. Mika: Sami sprzedajemy moje obrazy, bez promocji. Viktor mi bardzo pomaga. Zobaczymy, jak to się dalej rozwinie. Victor też maluje i sprzedaje swoje prace na całym świecie. Urszula: Może jeszcze coś nowego w sobie odkryjesz. Mika: Może się tak zdarzyć. Teraz już myślę głównie o książce. Ale nie o mamie, ta będzie następna. Chcę napisać o swoim życiu. I o sztuce, o obrazach, o Viktorze. Układam to sobie wszystko w głowie. Urszula: A ja bardzo bym chciała, żebyś się rozkochała w przyrodzie. Ciągle czekam, aż przyjedziesz do nas na wieś. Tam jest tak pięknie i ty się dobrze tam czujesz. Mika: Bo ja bardzo lubię tam być. Urszula: My z moim kapitanem szalejemy na punkcie tej wsi. I chcemy się nią dzielić z ludźmi bliskimi. Mika: Ale podczas pandemii rozmawiamy codziennie przez telefon. O tym, jak minął dzień, co i gdzie załatwić, jakie mam plany na jutro. Gdy nie mam nic do opowiedzenia, to obie jesteśmy rozczarowane. Lubię mieć dla mamy jakieś fajne wieści. Urszula: Dużo rozmawiamy i czerpiemy z tego inspiracje. Mika słucha, co ja mówię, a ja słucham, co ona mówi. Możemy się wzajemnie dużo od siebie nauczyć. Cały wywiad z Urszulą Dudziak i Miką Urbaniak w nowej VIVE!. Magazyn dostępny od 25 lutego w punktach sprzedaży i w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl.
Urszula Dudziak i Mika Urbaniak szczerze o partnerach i miłości!
„Nasi mężczyźni są nam oddani. Nadrabiają to, co ja zaniedbałam”
Mama i córka. Obie odnalazły miłość i szczęście. Urszula Dudziak i kapitan żeglugi, Bogdan Tłomiński od ośmiu lat tworzą zgrany duet. Zbudowali swoje miejsce na ziemi i planują namiętne życie. ,,My z moim kapitanem szalejemy na punkcie tej wsi. I chcemy się nią dzielić z ludźmi bliskimi", mówi Krystynie Pytlakowskiej gwiazda jazzu. Z pasją i miłością o swoim ukochanym wypowiada się także jej córka, Mika. Viktor pomógł jej przejść przez najtrudniejszy okres w życiu, walki z chorobą. Co Mika Urbaniak mówi o swojej relacji z partnerem? Kim jest jej ukochany? Dla niej przeprowadził się do Warszawy. Mika Urbaniak o miłości Mika: Tego nikt nie wie. Dwubiegunówka jest zbyt skomplikowaną chorobą, żeby przypisywać ją jednej przyczynie. Myślę, że bierze się ona z różnych przeżyć, a może po prostu się z tym rodzimy. Urszula: Bardzo dużo wybitnych artystów cierpi na nią. Mika: Dużo moich ulubionych artystów miało lub ma dwubiegunówkę: Amy Winehouse, Frank Sinatra czy Demi Lovato. Być może właśnie ta choroba doprowadziła Amy do tragicznego końca. Też miałaś myśli samobójcze? Mika: Nieraz o tym myślałam, pisałam nawet listy pożegnalne. Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem. Nie chcę drążyć trudnego tematu, ale czytałam wypowiedź Twojej mamy, która jest dumna, że pokonałaś chorobę. Urszula: Tak. Jestem z Miki bardzo dumna. Mika: Od roku żyję w równowadze. Nadal biorę leki, ale w małych dawkach i nie planuję ich odstawić. Mam wspaniałego lekarza. Profesor Marcin Wojnar idealnie ustawił mi leki. Jest bardzo empatyczny. Zobaczymy, jak to się dalej potoczy. Ale naprawdę czuję się o wiele lepiej. Od dłuższego czasu nie jestem już ani w manii, ani w depresji. A przeżyłam wiele depresji, nawet na lekach. Urszula: Gdy dziecko ma problem, to dla matki wielka trauma. Dlatego starałam się cały czas znaleźć jakieś wyjście. I znalazłyśmy profesora. Mika: Zmagałyśmy się z moim problemem dwadzieścia lat. Dwadzieścia lat wspinałam się na szczyty i z nich spadałam. Trudno mi było cokolwiek dokończyć, ale potem pojawił się mój partner. Viktor? Mika: Tak. Bardzo mi pomógł. Wprowadził się do mojego życia w 2011 roku i od 10 lat jesteśmy ze sobą na co dzień. Był świadkiem różnych moich stanów. Nie zraziło go to, choć martwił się, tak jak mama, która przeze mnie o mało nie wpadła w depresję. Ale nie widać po niej tej traumy. Jest jak zawsze wesoła i pełna życia. Urszula: Bo potrafię się zdystansować. To moja wielka zdolność. Gdy jest problem, robię wszystko, żeby go pokonać, odkręcić, znaleźć wyjście. Albo się z nim pogodzić. Nigdy nie rozpaczam. Wierzę, że zawsze musi znaleźć się jakieś rozwiązanie. Mika: I cały czas działasz, żeby było lepiej. Urszula: Bo to moje zadanie. Ja właśnie tak funkcjonuję. Nosiłam ciężki plecak martwienia się o Mikę, ale już go nie mam i teraz mogę fruwać. Mika: A ja napiszę o tym książkę. I o twoim fruwaniu, i o tej chorobie. Niczego nie będę ukrywać. Wielu artystów popada w różne uzależnienia. Urszula: Taką książką możesz im naprawdę pomóc. Gdy widzę, że Mika dobrze się czuje i jest bardzo twórcza – maluje, śpiewa, a teraz nagrywa nową płytę – mam ochotę tańczyć na ulicy z radości. Mika: To moja druga płyta z Viktorem. Wiem, że Viktor jest gitarzystą i wokalistą, ma też fantastyczny głos. A o Twoim głosie Michał Urbaniak mówi, że jest głęboki, czarny. Żeby mieć czarny głos, trzeba też mieć czarną, głęboką duszę. W jego ustach to wielki komplement. Mika: I to bardzo miły. Na naszą nową płytę wszystko napisałam sama i teraz Viktor wyprodukuje resztę. Będzie inna niż poprzednia, dużo rapu znajdzie się na tej płycie. (...) Fajnie wracać wspomnieniami do tamtych czasów, mimo że były też pełne dramatów. Bardzo przeżyłaś rozstanie z Michałem, Twoim mężem. Urszula: To było bardzo trudne. Dla mnie i dla dzieci. Każde rozejście się rodziców to dla nich dramat. Mika: Pamiętam tylko, jak tata nas woził do szkoły. I jak czasem razem wymyślaliśmy muzykę. Ale miał też trudne okresy i wtedy przebywanie z nim było niełatwe. Urszula: Michał ciągle źle się czuje, boli go kręgosłup, a potem wychodzi na scenę i widać po nim euforię. Porusza się na niej tak, jakby go nigdy nic nie bolało. Gejzer. Mika: I szczerze mówi o swoim piciu. A ja je pamiętam. Cenię w tacie jego szczerość. I oczywiście talent. Ty też bez fałszywego wstydu przyznajesz, że byłaś uzależniona od alkoholu. Mika: Miewałam wpadki, ale to było dawno temu i już się nie powtarza. Bardzo zresztą pomógł mi Viktor. Jest naprawdę niesamowity. Taki dbający i troskliwy. I przeniósł się do Polski dla Ciebie. Mika: Tak. Urszula: A mój mężczyzna przestał dla mnie pływać, chociaż jest kapitanem żeglugi wielkiej. Obie macie fajnych partnerów. Mika: To coś niesamowitego. Viktor jest taki kochany, mądry i utalentowany. Dużo się uczę od niego. Urszula: Nasi mężczyźni są nam oddani. Nadrabiają to, co ja zaniedbałam. A trochę zaniedbałam córki, z perspektywy czasu to widzę. Moja mama dużo pracowała, ale w domu, szyła dla ludzi. Mówiła: „Jedno dziecko – pryszcz. Dwoje dzieci – praca. Troje – harówa”. A nas było troje. Leszek, Danusia i ja. Pamiętam, jak mówiłyśmy: „Mamuś, może ci pomożemy w czymś?”. A ona na to: „Nie, nie, jeszcze się dosyć w życiu napracujecie”. A potem moje dzieci chciały mi pomóc, a ja im mówiłam to samo. Nigdy nie zapomnę takiej sytuacji, gdy się spieszyłam, bo mieli przyjść goście, i poprosiłam 14-letnią Kasię, żeby obrała ziemniaki. A ona: „Ale ja nie umiem”. Wyręczałam je we wszystkim. A to nie jest dobre. Teraz wiem, że powinnam wciągać dzieci do prac domowych. Mika: Ale ja umiem gotować, chociaż za tym nie przepadam. U nas Viktor gotuje. Pamiętam też, że gdy mama brała mnie na koncerty, siedziałam pod sceną i na nią patrzyłam. Chciałam być taka jak ona. Bardzo ją podziwiałam. Nie mów więc, mamo, że coś zaniedbałaś. Cały wywiad z Urszulą Dudziak i Miką Urbaniak w nowej VIVE!. Magazyn dostępny od 25 lutego w punktach sprzedaży i w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl.
Urszula Dudziak: „To było bardzo trudne. Dla mnie i dla dzieci. Każde rozejście się rodziców to dla nich dramat”
Wokalista we wspólnym wywiadzie z córką o problemach i traumach, których doświadczyły
Spełnione artystki, zakochane w muzyce. Chociaż życie nie szczędziło im ciosów, Urszula Dudziak i Mika Urbaniak się nie poddają. Nie boją się mówić o problemach i traumach, których doświadczyły... W nowym wywiadzie mama i córka, mówią nam o pokonanych chorobach, przeszłości, ale przede wszystkim budowaniu szczęśliwej przyszłości. ,,Staram się być szczęśliwa w teraźniejszości, a nie w przyszłości", mówi Mika Urbaniak. Urszula Dudziak wspomniała o rozwodzie z mężem, Michałem Urbaniakiem. Z kolei Mika Urbaniak wyznała, że ma za sobą trudny czas. Córka wokalistki zmagała się z chorobą afektywną dwubiegunową i alkoholizmem. Artystki o tym, że trzeba żyć tu i teraz opowiedziały Krystynie Pytlakowskiej. Nie chciałaś być aktorką? Urszula: Chyba chciała, bo była w Nowym Jorku w organizacji Demi Moore. Mika: To była organizacja aktorsko-młodzieżowa. Tam się tańczyło i odgrywało różne scenki o problemach ludzi w naszym wieku. Brały w tym udział przeróżne osoby. I czarni, i Portorykańczycy, i biali. Taka wielokulturowość. Pamiętam, że odgrywaliśmy scenki o aktualnych wtedy problemach, jak na przykład historię chorego na HIV. Albo jak to jest być homoseksualistą. Wtedy to były tematy tabu dla młodych, a myśmy je wydobywali na światło dzienne. I to Ci pomagało żyć? Bo wiem, że zachorowałaś na dwubiegunówkę. Skąd się wzięła ta choroba? Mika: Tego nikt nie wie. Dwubiegunówka jest zbyt skomplikowaną chorobą, żeby przypisywać ją jednej przyczynie. Myślę, że bierze się ona z różnych przeżyć, a może po prostu się z tym rodzimy. Urszula: Bardzo dużo wybitnych artystów cierpi na nią. Mika: Dużo moich ulubionych artystów miało lub ma dwubiegunówkę: Amy Winehouse, Frank Sinatra czy Demi Lovato. Być może właśnie ta choroba doprowadziła Amy do tragicznego końca. Też miałaś myśli samobójcze? Mika: Nieraz o tym myślałam, pisałam nawet listy pożegnalne. Dwubiegunówka sprawia, że człowiek ma ochotę uciec przed światem. Nie chcę drążyć trudnego tematu, ale czytałam wypowiedź Twojej mamy, która jest dumna, że pokonałaś chorobę. Urszula: Tak. Jestem z Miki bardzo dumna. Mika: Od roku żyję w równowadze. Nadal biorę leki, ale w małych dawkach i nie planuję ich odstawić. Mam wspaniałego lekarza. Profesor Marcin Wojnar idealnie ustawił mi leki. Jest bardzo empatyczny. Zobaczymy, jak to się dalej potoczy. Ale naprawdę czuję się o wiele lepiej. Od dłuższego czasu nie jestem już ani w manii, ani w depresji. A przeżyłam wiele depresji, nawet na lekach. Urszula: Gdy dziecko ma problem, to dla matki wielka trauma. Dlatego starałam się cały czas znaleźć jakieś wyjście. I znalazłyśmy profesora. Mika: Zmagałyśmy się z moim problemem dwadzieścia lat. Dwadzieścia lat wspinałam się na szczyty i z nich spadałam. Trudno mi było cokolwiek dokończyć, ale potem pojawił się mój partner. Viktor? Mika: Tak. Bardzo mi pomógł. Wprowadził się do mojego życia w 2011 roku i od 10 lat jesteśmy ze sobą na co dzień. Był świadkiem różnych moich stanów. Nie zraziło go to, choć martwił się, tak jak mama, która przeze mnie o mało nie wpadła w depresję. Ale nie widać po niej tej traumy. Jest jak zawsze wesoła i pełna życia. Urszula: Bo potrafię się zdystansować. To moja wielka zdolność. Gdy jest problem, robię wszystko, żeby go pokonać, odkręcić, znaleźć wyjście. Albo się z nim pogodzić. Nigdy nie rozpaczam. Wierzę, że zawsze musi znaleźć się jakieś rozwiązanie. Mika: I cały czas działasz, żeby było lepiej. Urszula: Bo to moje zadanie. Ja właśnie tak funkcjonuję. Nosiłam ciężki plecak martwienia się o Mikę, ale już go nie mam i teraz mogę fruwać. Mika: A ja napiszę o tym książkę. I o twoim fruwaniu, i o tej chorobie. Niczego nie będę ukrywać. Wielu artystów popada w różne uzależnienia. Urszula: Taką książką możesz im naprawdę pomóc. Gdy widzę, że Mika dobrze się czuje i jest bardzo twórcza – maluje, śpiewa, a teraz nagrywa nową płytę – mam ochotę tańczyć na ulicy z radości. (...) Urszula, jaką Mikę z lat jej dzieciństwa pamiętasz? Urszula: Jako schludnego bankiera, który zawsze układa swoje ubranka. Pamiętam też, jak skakała po łóżku i śpiewała Michaela Jacksona. Już wtedy wiedziałam, że rośnie artystka. I chodziła w moich butach na obcasach. Mam nawet taki filmik, jak potyka się w moich szpilkach. Fajnie wracać wspomnieniami do tamtych czasów, mimo że były też pełne dramatów. Bardzo przeżyłaś rozstanie z Michałem, Twoim mężem. Urszula: To było bardzo trudne. Dla mnie i dla dzieci. Każde rozejście się rodziców to dla nich dramat. Mika: Pamiętam tylko, jak tata nas woził do szkoły. I jak czasem razem wymyślaliśmy muzykę. Ale miał też trudne okresy i wtedy przebywanie z nim było niełatwe. Urszula: Michał ciągle źle się czuje, boli go kręgosłup, a potem wychodzi na scenę i widać po nim euforię. Porusza się na niej tak, jakby go nigdy nic nie bolało. Gejzer. Mika: I szczerze mówi o swoim piciu. A ja je pamiętam. Cenię w tacie jego szczerość. I oczywiście talent. Ty też bez fałszywego wstydu przyznajesz, że byłaś uzależniona od alkoholu. Mika: Miewałam wpadki, ale to było dawno temu i już się nie powtarza. Bardzo zresztą pomógł mi Viktor. Jest naprawdę niesamowity. Taki dbający i troskliwy. I przeniósł się do Polski dla Ciebie. Mika: Tak. Urszula: A mój mężczyzna przestał dla mnie pływać, chociaż jest kapitanem żeglugi wielkiej. (...) Cały wywiad z Urszulą Dudziak i Miką Urbaniak w nowej VIVE!. Magazyn dostępny od 25 lutego w punktach sprzedaży i w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl.
Mika Urbaniak: „Mama nie była ofiarą, zwyciężała i zwycięża. Nigdy się nie poddaje”
Urszula Dudziak z córką o dzieciństwie, chorobach, które pokonały i pasjach, które pomagają w codzienności
Matka i córka. Obie wybitne artystki, zakochane w muzyce, otwarte i bezkompromisowe. Nie boją się mówić o problemach i traumach, których nie szczędziło im życie. O dzieciństwie Miki w Nowym Jorku, chorobach, które pokonały, pasjach, które pomagają w codzienności, i o tym, że trzeba żyć tu i teraz Urszula Dudziak i Mika Urbaniak opowiadają Krystynie Pytlakowskiej. Urszula Dudziak i Mika Urbaniak we wspólnym wywiadzie VIVY! View Ediplayer on the source website Mika, gdybyś miała napisać książkę o swojej mamie, od czego byś zaczęła? Mika: To przewidywalne – od jej dzieciństwa. Skąd pochodzi, jak się to wszystko zaczęło, pierwsze kroki w muzyce, relacje w jej rodzinie… A jakie były te relacje, pamiętasz? Mika: Ogólnie bardzo dobre. Nie było tam jakichś kłótni czy sporów. Urszula: W domu rządziła mama, a hojny tatuś wszystko rozdawał. Gdy mieszkaliśmy w Nowej Soli, na pięknym stoliczku stał adapter. Przyszedł do nas kolega tatusia i mówi: „Jaki ładny ten stoliczek”. A tata zdejmuje adapter, kładzie go na łóżko, żeby kolega mógł ten stolik sobie zabrać. Mika, zaczęłabyś od tej sceny? Mika: Może… Urszula: Tatuś daje, a mama stoi z tyłu i jest przerażona, bo on nie tylko rozdawał, ale i podpisywał weksle znajomym. Nie było czegoś takiego, żeby odmówił, jak ktoś go o coś poprosił. Mika, a nie zaczęłabyś od tej sceny, gdy po śmierci Jerzego Kosińskiego poszłyście z Kasią i mamą do parku i puszczałyście w niebo balony dla niego? Mika: Nie, bo ta scena przypomniałaby trudny moment w naszym życiu, mamie, mojej siostrze Kasi i mnie. A my, Kasia i ja, musiałyśmy ją wspierać, chociaż byłyśmy jeszcze dziećmi. Nie chciałabym wracać do katastrof w naszym życiu. Mama nie była ofiarą, zwyciężała i zwycięża. Nigdy się nie poddaje. Ula, a gdybyś Ty miała pisać książkę o Mice, od czego byś zaczęła? Urszula: Chyba od tego, jak w Nowym Jorku ratowała moje finanse. Odkładała pieniądze do skarbonki, wyprowadzała ludziom pieski albo pracowała jako baby-sitter. Miała wtedy 14 lat. A gdy były jakieś akcje w szkole, przyniosły z Kasią do domu dwa szczury, które ratowały przed eksperymentami. Nazywały się Pepsi i Saudi. Saudi siadała na moim ramieniu, otaczała moją szyję ogonem i spała pod moimi włosami. Mika: Cudne były, ale niestety, pożarły mamie poduszki. Urszula: A ty siedziałaś wtedy nad jakimś wypracowaniem. A potem nie mogłyśmy go odnaleźć no i był dramat. Już pora iść do szkoły, mówię więc: „Mikuniu, idź, a ja ci to wypracowanie doniosę”. I szukam go, zaglądam pod łóżko, gdzie Saudi uwiła sobie gniazdko, i widzę całe wypracowanie Miki pocięte na drobne ścinki. Od tego bym zaczęła. Mika: Trzeba było mi przynieść te papierki, razem ze szczurem (śmiech). Urszula: A potem opisałabym, jak jechałyśmy samochodem i nagle zaczęłyśmy śpiewać: ty, Kasia i ja dołączyłam. Tworzyłyśmy genialne trio. (...) Matki na ogół tego nie wiedzą. Ale wiedziałaś, że obie Twoje córki są bardzo utalentowane. Urszula: Pamiętam, gdy przychodził do nas Jurek Kosiński, Mika stawała przed telewizorem. On brał pilota i udawał, że przełącza programy. Mika: A ja udawałam, że jestem telewizją i kiedy Jurek „zmieniał” kanały, zmieniałam piosenkę. Urszula: Śpiewałaś po francusku, angielsku, odgrywałaś komedię. Mika ma ogromne zdolności aktorskie. Mika: Niestety, jeszcze niewykorzystane. Zróbmy więc coś, żeby Cię zauważyli. Urszula: Koniecznie. Nie czekaj tak długo jak ja. Dopiero w tym roku pierwszy raz zagrałam w filmie „Jak zostać gwiazdą”. Czekałam tyle lat. Mika: Ale się doczekałaś. Też masz zdolności aktorskie. Wiesz, że zawsze cię podziwiałam. Bo Twoja mama jest wszechstronna. Obie jesteście. Urszula: A jak wspaniale nam się śpiewa „Pójdę wszędzie z tobą”. Mika mówiła: „Mamo, ten utwór mi się bardzo podoba”. I nagrała tę piosenkę. Mika: Można posłuchać na YouTubie. Ale ja nie lubię się chwalić. Jesteś jednak strasznie „pazerna na talenty”. Mika: A! Dziękuję. Miło to słyszeć. Urszula: I tak pięknie maluje! Mało Ci było śpiewania, to teraz wzięłaś się za malowanie? Mika: Tak, bo dzięki niemu łatwiej mi się żyje podczas pandemii. Mam poczucie, że coś robię. Całą mnie to pochłania, choć malować zaczęłam trzy lata temu, ale od roku poświęcam temu większość mojego czasu. (...) Mika, wróćmy do Twojego dzieciństwa. Jaką Urszulę zapamiętałaś? Mika: Przypominam sobie, jak jechaliśmy do Szwecji i nie mogłam się doczekać wyjazdu. Liczyłam dni do wakacji. I tam byłam najszczęśliwsza. Bawiłam się z Kasią, moją siostrą, i z moją kuzynką Suzanne. Mam dużo dobrych wspomnień, a mama odgrywa w nich ważną rolę. Bo przecież to ona zawiozła nas do Skandynawii. A przede wszystkim było fajnie, bo nie musiałyśmy chodzić do szkoły. I byłyśmy blisko natury. W Nowym Jorku też czasem miałyśmy wypady tam, gdzie jest zielono. Ale to nie to samo, bo po niedzieli był poniedziałek. Nie lubiłam szkoły. Urszula: A pamiętasz, jak was woziłam do szkoły rowerem? Mika: Nie, ale pamiętam, jak chodziłyśmy na piechotę. Urszula: Siedziałaś z przodu, a Kasia z tyłu, na bagażniku. Dawałam radę, bo przecież gram w tenisa, jestem wysportowana i mam mocne nogi. Woziłam was przez cały Central Park. Mika: Ale to nie znaczy, że mam mieć ze szkoły dobre wspomnienia. (...) Chciałaś wziąć mikrofon do ręki i zaśpiewać? Mika: Tak. Pamiętam koncert w Wieliczce, gdy zaglądałam do niej na scenę. I te jej piękne rude włosy… Na pewno chciałam być taka jak ona. A gdy Ty, Urszula, patrzyłaś na swoje córki, czegoś od nich oczekiwałaś? Urszula: Moja przyjaciółka ze Szwecji, nauczycielka muzyki, powiedziała: „Twoje dzieci powinny grać na pianinie”. Mówię więc: „To przyjdź do nas i zagrajcie”. I zaczęłyście grać obie. A gdy wróciliśmy do Nowego Jorku, nadal grałaś i miałaś prywatną profesorkę. Jak ja się cieszyłam, gdy słyszałam twoją grę na fortepianie! Mika: Nie wiesz jednak, jak bardzo się stresowałam tym graniem, recitalami i że ty słuchasz. Bałam się, że coś mi nie wyjdzie, że się pomylę. Nie wierzyłaś w siebie? Mika: Jako mała dziewczynka byłam bardzo otwarta, ale potem zamilkłam, stałam się nieśmiała. Zaczęłam patrzeć na siebie krytycznie. Urszula: Ale pamiętasz, gdy znalazłam kasetę i puściłam ją tobie i Viktorowi [przyp. red. ukochanemu Miki Urbaniak]? On złapał się za głowę, tak genialnie grałaś Griega i Chopina. Może jeszcze wrócisz do tego. Ja teraz w moim domu na wsi zrobiłam sobie na poddaszu raj. Mam tam instrumenty, studio, powiesiłam zdjęcia i najróżniejsze plakaty. Jestem otoczona muzyką i wspomnieniami. Ale żyję tym, co dzisiaj, co teraz. Cały wywiad z Urszulą Dudziak i Miką Urbaniak w nowej VIVE!. Magazyn dostępny od 25 lutego w punktach sprzedaży i w formie e-wydania na stronie hitsalonik.pl. Co jeszcze w nowej VIVIE! 4/2021? Anna Puślecka przeprowadziła się do Włoch, realizuje liczne modowe projekty, prowadzi podcast. Mówi: „Moje życie to nie tylko walka z rakiem…”. Marianna Janczarska, córka aktorki Ewy Błaszczyk i zmarłego przed laty satyryka Jacka Janczarskiego po raz pierwszy o swoich życiowych wyborach. Polskie olimpijki - Walasiewiczówna, Konopacka, Dubieńska, Szewińska, Kłobukowska… Walczyły nie tylko z rywalkami na stadionie, lecz także z szowinistycznymi uprzedzeniami. W VIVE! EXTRA - Tumai… Raj dla zawiedzionych kobiet w Kenii. Konkurs Viva! Photo Awards. Tysiące nadesłanych prac, gorące dyskusje jury… 12. edycji VPA rozstrzygnięta!