Wzbudzali emocje różnicą wieku, dziś żyją po swojemu. „Na początku była sensacja”. Kościukiewicz o miłości do znanej polskiej reżyserki
Mateusz Kościukiewicz w wywiadzie dla „Złotej Sceny” wrócił do początków relacji z Małgorzatą Szumowską. Aktor ujawnił, że różnica wieku była kiedyś tematem licznych komentarzy i medialnej sensacji. Dziś ich związek to stabilne małżeństwo, które – mimo trudnego początku i plotek – przetrwało próbę czasu.
Mateusz Kościukiewicz zdecydował się na szczere wyznanie w wywiadzie dla „Złotej Sceny”, wracając do początków swojego związku z Małgorzatą Szumowską. Aktor ujawnił, że różnica wieku 13 lat między nimi była kiedyś źródłem ogromnego zainteresowania i medialnej sensacji. Dziś jednak patrzy na to z dystansem, podkreślając, że ich relacja opiera się na stabilności, zrozumieniu i wspólnym doświadczeniu, które zbudowali przez lata małżeństwa. Mateusz Kościukiewicz i różnica wieku: medialna sensacja na początku Mateusz Kościukiewicz w wywiadzie dla „Złotej Sceny” zdecydował się na szczere wyznanie dotyczące życia prywatnego. Jak przyznał, początki relacji z Małgorzatą Szumowską wzbudzały ogromne zainteresowanie. Różnica wieku – wskazywana jako 13 lat – była osią komentarzy i powodowała, że ich związek określano jako sensacyjny. – Sto lat temu był taki temat, żeśmy się na początku zaczęli spotykać. Był to jakiś rodzaj sensacji – powiedział aktor w wywiadzie dla „Złotej Sceny”. Dziś, jak podkreśla, sytuacja wygląda zupełnie inaczej. – Dzisiaj to żadna sensacja. Związek Kościukiewicza i Szumowskiej pod lupą opinii publicznej Nowy wywiad dla „Złotej Sceny” przypomniał historię, o której przez lata mówiono więcej w kuluarach niż oficjalnie. Gdy ich relacja wyszła na jaw, natychmiast pojawiły się komentarze i spekulacje, a różnica wieku tylko podsycała emocje. Wielu traktowało ten związek jak coś chwilowego, wręcz skazanego na szybki koniec. Oni jednak nie wdawali się w dyskusje i nie prostowali plotek – po prostu robili swoje. Dopiero z czasem okazało się, że za całą tą medialną burzą stoi coś znacznie trwalszego, niż ktokolwiek zakładał. Od Paryża do małżeństwa – historia miłości, której nikt nie dawał szans Historia związku Małgorzaty Szumowskiej i Mateusza Kościukiewicza sięga okolic 2009 roku, kiedy poznali się w Paryżu. To właśnie tam, w trakcie pracy zawodowej, ich relacja zaczęła się rozwijać. Znajomość rozpoczęła się od spotkań towarzyskich i przyjaźni, która z czasem przerodziła się w głębsze uczucie. Decyzja o związku zapadła podczas pracy nad filmem „Sponsoring”. Relacja od początku budziła emocje – także ze względu na fakt, że Małgorzata Szumowska była wówczas w innym związku. Jej decyzja o zmianie życia spotkała się z krytyką otoczenia. Mimo to para konsekwentnie budowała swoją relację, nie zważając na opinie innych. Zobacz też: Dzieli ich 14 lat, nikt nie wróżył im długiego związku. Dziś są małżeństwem i doczekali się córki Tajemniczy ślub i życie z dala od skandali Choć początkowo nikt nie wróżył im przyszłości, Małgorzata Szumowska i Mateusz Kościukiewicz zostali małżeństwem. Informacja o ślubie zaskoczyła media, ponieważ para przez długi czas nie potwierdzała doniesień. Dopiero wspólne pojawienie się z obrączkami rozwiało wszelkie wątpliwości. Wiadomo, że ceremonia odbyła się w 2012 roku, jednak jej szczegóły pozostały prywatne. Z czasem ich relacja przestała być tematem sensacji, a oni sami zaczęli funkcjonować z dala od medialnego szumu. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Jest starsza od pasierbicy o 9 miesięcy. Przed pierwszym spotkaniem była pewna obaw. Edyta Pazura wyjawia, jak dziś naprawdę wygląda ich relacja Stabilne małżeństwo i wspólne życie rodzinne Mateusz Kościukiewicz w wywiadzie dla „Złotej Sceny” podkreślił, że dziś najważniejsza jest stabilność. – Jesteśmy dosyć długim małżeństwem, szczęśliwym – zaznaczył. Para doczekała się córki, a także wychowuje syna Małgorzaty Szumowskiej z wcześniejszego związku. Ich życie rodzinne toczy się z dala od skandali i medialnych burz. Aktor zwraca uwagę, że kluczowe znaczenie ma wzajemne zrozumienie i codzienna komunikacja, która z biegiem lat stała się prostsza i bardziej naturalna. Źródła: viva.pl, zlotascena.pl, film.wp.pl
Dzieli ich 14 lat, nikt nie wróżył im długiego związku. Dziś są małżeństwem i doczekali się córki
Przez lata milczeli, gdy inni szeptali za ich plecami. Plotki narastały, a oni konsekwentnie unikali komentarzy. Aż w końcu jednym gestem rozwiali wszelkie wątpliwości. Małgorzata Szumowska i Mateusz Kościukiewicz udowodnili, że ich uczucie nie było chwilowym zauroczeniem. Prawda o ich relacji okazała się większym zaskoczeniem, niż ktokolwiek przypuszczał.
Swoją miłość bardzo długo ukrywali przed światem. Gdy złośliwi plotkowali, że to tylko przelotny romans, Małgorzata Szumowska i Mateusz Kościukiewicz uparcie nie komentowali bezpodstawnych doniesień. A jakiś czas później potwierdzili… że są już dawno po ślubie! Reżyserka i 14 lat młodszy aktor od lat tworzą piękny związek, wychowują razem dwójkę dzieci: córkę Alinę oraz syna Macieja. Oto historia ich uczucia, któremu nikt nie dawał szans. Małgorzata Szumowska i Mateusz Kościukiewicz. Jak się poznali? Poznali się przypadkiem w okolicach 2009 roku w Paryżu. Małgorzata Szumowska miała już za sobą wieloletni związek z Michałem Englertem, po którym związała się z montażystą Jackiem Drosiem. Owocem tej miłości jest syn Maciej. Wtedy jednak los postawił na jej drodze Mateusza Kościukiewicza. Reżyserka nie wiedziała wówczas, że już wkrótce jej życie odmieni się o 180 stopni. Małgorzata Szumowska, Michał Englert, 2020 Para poznała się na planie filmowym. Spotkania towarzyskie szybko zaowocowały piękną przyjaźnią, które wkrótce miało przerodzić się w głębsze uczucie. Małgorzata Szumowska postanowiła zakończyć swoją poprzednią relację. Decyzję o tym, że chce być z Mateuszem, podjęła podczas kręcenia dramatu „Sponsoring” w Paryżu. „Gdy zaczęliśmy się spotykać, był to rodzaj fermentu i jakiegoś takiego skandalu. Myślę, że teraz to już na szczęście nie jest dla nikogo temat", mówiła w Dzień Dobry TVN. „To był trudny moment w moim życiu. Byłam sama w Paryżu, montowałam film. Zostawiłam mojego syna Maćka z jego tatą na miesiąc. Rozstałam się z nim, weszłam w nowy związek. Moi przyjaciele, zdawałoby się tak liberalni, sami żyjący nieraz w sposób, jak mówią księża, »nieuporządkowany«, nagle zaczęli mnie surowo oceniać za to, że wiążę się z kimś ich zdaniem nieodpowiednim i zostawiam dziecko na miesiąc. Totalna krytyka” - zwierzała się w jednym z wywiadów. (cytat za Polki.pl) CZYTAJ TaKŻE: Miał 56 lat, gdy po raz pierwszy został ojcem. Dla syna Ryszard Kalisz zrezygnował z dawnego życia Reżyserka nigdy nie ukrywała, że jest trudnym materiałem na partnerkę. „Mam dużo cech przywódczych i niewyparzoną gębę. Jestem śmiała, a często bywam chamska”, przyznała przed laty. Jednak prawdopodobnie właśnie te cechy mogły uczynić ją prawdziwym ideałem dla aktora! Mateusz Kościukiewicz od zawsze deklarował, że stawia na jakość, nie na ilość. Związek z 14 lat starszą reżyserką był dla niego pierwszą, tak poważną relacją. Małgorzata Szumowska, Mateusz Kościukiewicz, 14.09.2013 Gdynia, 38. Festiwal Filmowy Potajemny ślub Małgorzaty Szumowskiej i Mateusza Kościukiewicza Wielu sugerowało, że relacja tej dwójki jest jedynie przelotnym romansem i relacją, która nie przetrwa dłużej niż kilka miesięcy. Mówiono tak głównie ze względu na dzielącą zakochanych różnicę wieku, która wzbudzała wiele emocji. Oboje jednak stanowczo zaprzeczali, jakoby miałoby to być dla nich przeszkodą. „Nigdy nie wszedłbym w związek, który zbudowałby dla mnie bariery. Poza tym z pewnymi osobami mała stabilizacja nie grozi. Nie da się przecież całe życie mieszkać na kartonach”, mówił aktor w wywiadzie dla tygodnika Wprost. Wtedy wskazywano na wybuchową mieszankę charakterów tej dwójki. Niewielu dawało im szanse… Dlatego wiadomość o ślubie Małgorzaty Szumowskiej i Mateusza Kościukiewicza zelektryzowała polskie media. Choć pierwsze plotki w sprawie zaczęły pojawiać się już kilka miesięcy wcześniej, żadne z nich nie potwierdzało tych rewelacji. Jednak gdy pojawili się razem w kinie Muranów na premierze filmu „Bez wstydu”, w którym ukochany reżyserki zagrał jedną z głównych ról — nie sposób było nie zauważyć obrączek na palcach zakochanych. Na czerwonym dywanie wymieniali czułości i nie kryli dłużej łączącego ich uczucia. „Jeśli oboje mamy obrączki, to chyba jasne, co to oznacza”, komentowała Małgorzata Szumowska. Wiadomo, że para stanęła na ślubnym kobiercu w 2012 roku, lecz cała ceremonia pozostaje owiana tajemnicą… „Nie ma w tym nic dziwnego, że Małgośka i Mateusz unikają rozgłosu. Miłość dojrzałej kobiety i młodszego mężczyzny wciąż jest w Polsce kontrowersyjnym tematem. Na tyle, że Małgośka mogła zrobić z niego swój kolejny film”, miała mówić osoba z bliskiego otoczenia pary na krótko po ujawnieniu radosnej nowiny. ZOBACZ TAKŻE: Jest więźniem własnego ciała, coraz częściej nie wstaje z łóżka. Ból rządzi życiem gwiazdy lat 90. Córka jest dla niej największym wsparciem Obojgu zależy na prywatności, dlatego od zawsze cieszyło ich, że nie wywołują aż takiej sensacji. W porównaniu ze znaczną częścią par w show-biznesie, oni mają naprawdę duże szczęście. „Nie miałem problemów z paparazzi. Nie jestem sławnym gwiazdorem, wiele osób nawet mnie nie kojarzy. Żyjemy z Małgośką dość zwyczajnie, trochę na uboczu. Robimy swoje. Czasem widzę nasze zdjęcia w gazetach, czytam podpis wyssany z palca. Przewracam stronę, widzę kolejną osobę. I wiem, że to też nie ma związku z rzeczywistością”, ujawnił mąż reżyserki na łamach tygodnika Wprost. Małgorzata Szumowska, Mateusz Kościukiewicz, 05.05.2018, 11. Netia Off Camera w Krakowie Małgorzata Szumowska i Mateusz Kościukiewicz — wspólne życie i narodziny córki Niedługo później na świat przyszła ich córeczka, Alina. Dziewczynka przyszła na świat pod koniec grudnia 2012 roku i momentalnie stała się oczkiem w głowie rodziców. Małżonkowie wychowują również syna reżyserki z poprzedniego związku. Maciej jest już nastolatkiem. Małgorzata Szumowska rzadko porusza temat swoich pociech, lecz w 2020 roku opowiedziała, jak wyglądało ich życie podczas kwarantanny związanej z pandemią. „Byłam tylko z mężem i dwójką dzieci, młodsze dało mi wycisk, w sumie klasyk. Bycie pełnoetatową mamą, gotowanie wszystkich posiłków, choć uwielbiam gotować, też bywa meczące”, wspominała podczas rozmowy z Joanną Sławińską. Z kolei Mateusz Kościukiewicz tak mówił o wychowywaniu dwójki dzieci na łamach Twojego Stylu: „Największym błędem wychowawczym jest traktowanie dzieci jak idiotów i niedocenianie ich roli w rodzinie. Wierzę, że my, dorośli, powinniśmy nie tyle podporządkowywać sobie dzieci, ile dawać przykład swoimi postawami. Tymczasem oczekiwanie posłuszeństwa jest też problemem systemu edukacyjnego, który wciąż zakłada, że człowieka trzeba zmusić do czegoś, wytresować w nim pewne zachowania, zamiast pozwolić mu rozwinąć skrzydła w sposób przeznaczony tylko dla niego. [...] Ja staram się namówić moje dzieci, by pielęgnowały w sobie niezależność, bo ona daje wolność. Niezależność jest elementem życia, bez którego nie ma wolności”. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Jest starsza od pasierbicy o 9 miesięcy. Przed pierwszym spotkaniem była pewna obaw. Edyta Pazura wyjawia, jak dziś naprawdę wygląda ich relacja Kilka lat temu, przy okazji promowania filmu „Twarz” w reżyserii Małgorzaty Szumowskiej, jej ukochany wyznał, że bardzo ceni sobie to zwyczajne życie u boku małżonki. „Wstajemy rano, robimy śniadanie. Potem ja odwożę dzieci do przedszkola i szkoły. Wpadam do mojej ulubionej kawiarni Relaks przy Dąbrowskiego, wypijam kawę. Jeśli nie muszę jechać na plan, siadam do komputera i pracuję, zajmuję się też domem…”, mówił aktor. Mamy nadzieję, że ten związek pozostanie tak piękny, jak do tej pory! Źródło: Polki.pl, Kobieta.onet.pl, Pomponik.pl Małgorzata Szumowska, Mateusz Kościukiewicz, 12.09.2013, Czwarty dzień 38. Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni
Netflix zrobił serial o... „polskim Roswel”. Trzyma w napięciu do ostatniej sekund
„Projekt UFO” to czteroodcinkowy miniserial Netflixa, który przenosi widzów do lat 80. XX wieku, gdzie w fikcyjnej miejscowości Truskasy dochodzi do rzekomego lądowania UFO. Inspirowany prawdziwymi wydarzeniami z Emilcina, serial łączy elementy science fiction z realiami PRL-u, ukazując, jak jedno zdarzenie może wpłynąć na całe społeczeństwo
„Projekt UFO” to czteroodcinkowy miniserial Netflixa, który przenosi widzów do lat 80. XX wieku, gdzie w fikcyjnej miejscowości Truskasy dochodzi do rzekomego lądowania UFO. Inspirowany prawdziwymi wydarzeniami z Emilcina, serial łączy elementy science fiction z realiami PRL-u, ukazując, jak jedno zdarzenie może wpłynąć na całe społeczeństwo. Inspiracja prawdziwymi wydarzeniami z Emilcina Serial „Projekt UFO” oparty jest na jednym z najbardziej znanych przypadków domniemanego kontaktu z istotami pozaziemskimi w Polsce. W 1978 roku w Emilcinie, małej wsi w województwie lubelskim, rolnik Jan Wolski miał napotkać „potworaki” – tajemnicze istoty, które zabrały go na pokład dziwnego obiektu. Do dziś w tej miejscowości stoi pomnik UFO, upamiętniający to zdarzenie, które nadal rozbudza wyobraźnię wielu Polaków. Jeśli będziecie w pobliżu, warto tam pojechać i go zobaczyć. Może poczujecie też w tym miejscu niezwykłą energię? Twórcy serialu nie odtworzyli dosłownie historii z Emilcina, ale stworzyli własną fikcyjną narrację na jej podstawie. Dzięki temu serial zyskał unikalny klimat i przestrzeń do pokazania wielu społecznych i politycznych aspektów epoki PRL-u. Fabuła osadzona w realiach PRL-u Akcja „Projektu UFO” rozgrywa się w latach 80. w fikcyjnej miejscowości Truskasy na Warmii. Serial rozpoczyna się od relacji Zbigniewa Sokolika (Mateusz Kościukiewicz), który twierdzi, że był świadkiem lądowania NOP – niezidentyfikowanego obiektu podwodnego. Sprawa trafia do popularnego programu telewizyjnego „Bliskie spotkania”, prowadzonego przez Jana Polgara (Piotr Adamczyk). Jednak zamiast pomóc, Polgar publicznie ośmiesza Sokolika. Władze PRL, reprezentowane przez Henryka Wierusza, postanawiają potraktować sprawę poważnie i wysyłają Sokolika oraz Polgara do Truskasów w celu zbadania incydentu. Do akcji włączają się również inne postacie: Julia Borewicz, niedowidząca milicjantka, oraz Wera Wierusz, charyzmatyczna gwiazda telewizji i córka wpływowego polityka. Wszyscy oni mają własne cele i ukryte motywacje. Główne postacie i ich motywacje Serial prezentuje szeroką paletę barwnych postaci, których losy przeplatają się w nieoczekiwany sposób: Zbigniew Sokolik (Mateusz Kościukiewicz) – bohater z prowincji, który staje się pionkiem w większej grze. Jan Polgar (Piotr Adamczyk) – cyniczny dziennikarz z ambicjami, który nieoczekiwanie zaczyna traktować sprawę poważnie. Henryk Wierusz (Adam Woronowicz) – wysoko postawiony urzędnik PRL, dla którego incydent UFO staje się narzędziem do realizacji politycznych planów. Wera Wierusz (Maja Ostaszewska) – gwiazda telewizyjna z własnymi ukrytymi intencjami. Julia Borewicz (Julia Kijowska) – niepozorna milicjantka, która okazuje się być kluczową postacią w rozwikłaniu tajemnicy. Lenta (Marianna Zydek) – tajemnicza kobieta z własnym planem. Każda z tych postaci wnosi do fabuły nowy wątek i napięcie, które stopniowo eskaluje do finału. Dlaczego warto obejrzeć „Projekt UFO”? „Projekt UFO” to nie tylko próba reinterpretacji znanego przypadku z Emilcina, ale przede wszystkim spojrzenie na polskie społeczeństwo końcówki lat 70. i początku 80. przez pryzmat niecodziennego wydarzenia. Twórcy pokazują, jak jeden incydent może wywołać lawinę reakcji: medialnych, politycznych, społecznych. To również serial o manipulacji informacją, poszukiwaniu prawdy i granicach wiary. Jeśli szukasz oryginalnej polskiej produkcji, która łączy elementy thrillera, sci-fi i satyry społecznej – „Projekt UFO” to propozycja, obok której nie można przejść obojętnie.
Robert Więckiewicz w nowym hicie Netflixa. "Wzgórze psów" podbija platformę streamingową
Długo wyczekiwany serial na bazie powieści Jakuba Żulczyka właśnie ujrzał światło dzienne
Już od 8 stycznia na platformie Netflix możemy oglądać długo wyczekiwaną ekranizację powieści Jakuba Żulczyka "Wzgórze psów". W produkcji będziemy śledzić losy bohaterów, którzy wracają w swoje rodzinne strony, aby rozwiązać tajemnice z przeszłości. W rolach głównych wystąpili: Robert Więckiewicz, Mateusz Kościukiewicz, a także wyśmienita aktorka Jaśmina Polak. "Wzgórze psów". Opis fabuły Mikołaj Głowacki (w tej roli Mateusz Kościukiewicz) powrócił po latach w rodzinne strony. Niegdyś zmagał się z uzależnieniem, dziś jest znakomitym pisarzem, któremu popularność przyniosła książka o morderstwie sprzed dwudziestu lat w Zyborku — mieście, z którego pochodzi. Główny bohater ponownie mierzy się z tragiczną przeszłością. Towarzyszy mu żona Justyna (Jaśmina Polak) — ambitna dziennikarka śledcza, która angażuje się w śledztwo w sprawie lokalnej korupcji. Powód wizyty jest wyjątkowy — urodziny Tomasza (Robert Więckiewicz), ojca Mikołaja i wpływowego miejscowego aktywisty, który świętuje w gronie drugiej żony i przyjaciół. Grupa walczy z lokalną korupcją oraz samorządowymi planami przekształcenia miasta wbrew woli mieszkańców. Z czasem bohaterowie odkrywają powiązania między niedawnym morderstwem a zbrodnią z przeszłości. Serial oparty na książce autorstwa Jakuba Żulczyka już 8 styczna pojawił się na platformie Netflix. Za reżyserię odpowiadają Jacek Borcuch i Piotr Domalewski. Ten drugi odpowiada także za scenariusz, wraz z autorem powieści. "Wzgórze psów". Zwiastun "Przeniesienie “Wzgórza psów” na ekran było niezwykle satysfakcjonującym procesem. Ta historia, pełna mroku i niejednoznaczności, zyskała dzięki adaptacji nową głębię. Jestem dumny z tego, jak udało nam się oddać duszną atmosferę Zyborka, sportretować głównych bohaterów i skomplikowane relacje między nimi" — mówi Jakub Żulczyk, autor powieści i współscenarzysta serialu. "To opowieść o gniewie, niesprawiedliwości i poczuciu zdrady – emocjach, które dotykają wielu z nas. Dzięki fantastycznej obsadzie i pracy całego zespołu udało się stworzyć serial, który, mam nadzieję, będzie trzymał w napięciu i skłoni do refleksji naszą polską widownię". ZOBACZ: Niecodzienna opowieść o codzienności: serial „Matki Pingwinów” podbija serca setek tysięcy Polaków! View oEmbed on the source website Obsada aktorska "Wzgórze psów" Trzymająca w napięciu fabuła 5-odcinkowego serialu nie byłaby tak dobra, gdyby nie fantastyczna obsada aktorska. W roli głównej wystąpił Robert Więckiewicz. Na potrzeby produkcji aktor przeszedł spektakularną metamorfozę: zapuścił długą i gęstą brodę, jak i włosy zaczesane do tyłu. Na pierwszy rzut oka trudno go rozpoznać! Wierni fani z pewnością pamiętają go z produkcji tj. "Wesele", "Rewers", "Katyń", "Wymyk" czy "Jack Strong". Prywatnie związany jest z Natalią Adaszyńską. W rolę jego serialowego syna wcielił się Mateusz Kościukiewicz. 38-letni aktor ma na swoim koncie wiele świetnych ról w filmach i serialach. Na planie zdarza mu się współpracować z żoną Małgorzatą Szumowską, lecz tym razem ich ścieżki zawodowe się nie splotły. "To, że tak dobrze się znamy, szalenie ułatwia pracę. Nawet nie musimy za bardzo ze sobą rozmawiać. Wszystko jest jasne, wiadomo, o co chodzi. Na planie filmowym bardzo ważny jest czas. Czas jest horrendalnie drogi. Każda oszczędność czasu to oszczędność pieniędzy, które można wrzucić w produkcję i zrobić coś ekstra" — mówił Beacie Nowickiej w wywiadzie dla VIVY! w 2022 roku. Jaśmina Polak to z kolei odtwórczyni głównej roli kobiecej powieści Żulczyka. Przez krytyków uznana za jedną z najciekawszych polskich aktorek, od ponad dekady regularnie pojawia się na deskach teatru, jak i małych i dużych ekranach. Zagrała m.in. w hicie Polsat Box GO "Sortownia", gdzie wcieliła się w młodą lekarkę. Dziś zdaje się, że świetny występ we "Wzgórzu psów" otworzy przed nią jeszcze więcej możliwości oraz propozycji zawodowych. SPRAWDŹ: Polski serial „Idź przodem, bracie” podbija Netflixa. Wszystko, co musisz wiedzieć o tym hicie Źródło: Materiały prasowe Netflix
Trudne dzieciństwo, alkoholizm rodziców… Małgorzata Szumowska przeszła w życiu piekło
Jak wyglądało jej życie, zanim została najpopularniejszą polską reżyserką?
To najbardziej utytułowana polska reżyserka, której kariera sięga nie tylko naszego kraju. Małgorzatę Szumowską docenia się w europejskim środowisku filmowym, zasiadała również w jury 75. Międzynarodowego Festiwalu w Wenecji. Jej filmy Body/Ciało oraz Twarz nagrodzone zostały na festiwalu w Berlinie dwoma Srebrnymi Niedźwiedziami. Za pierwszą z tych produkcji reżyserka została również nagrodzona Europejską Nagrodą Filmową publiczności. Jednak Małgorzata Szumowska przeszła w swoim życiu bardzo dużo, zanim zrobiło się o niej głośno... Wszyscy mężowie Małgorzaty Szumowskiej Główną rolę w Twarzy zagrał jej mąż Mateusz Kościukiewicz. Ma z nim córkę Alinę. Operatorem jest Michał Englert, jej były mąż. Mimo że się rozwiedli, robią razem wszystkie jej filmy. Montażystą, jak zwykle, jest były partner, Jacek Drosio – ojciec jej starszego syna Maćka. Tym, którzy dziwią się, że zgromadziła wokół siebie swoich eks i są w stanie razem tworzyć, odpowiada: „To wspaniałe rozumieć się z kimś artystycznie bez słów. Mogę powiedzieć, że tworzymy rodzaj artystycznej grupy. Nie wyobrażam sobie filmu bez nich”. Męska twarz Małgorzaty Szumowskiej Jest bardzo operatywna. Zrozumiała, jak działa międzynarodowy system robienia filmów i korzysta z tego. Stała się artystką rozpoznawalną w Europie. Na planie słynie z tego, że robi awantury. „Szumowska powtarza, że ma w sobie dużo męskiej natury. To pomaga jej robić filmy. Umie zakląć, chętnie pije wódkę. »Szuma ma jaja!«”, opowiadał VIVIE! Tomasz Wasilewski, reżyser Płynących wieżowców, który wybłagał kiedyś Małgośkę, żeby zrobiła go swoim asystentem. Z facetami z ekipy reżyserka chętnie wypije wódkę, siedząc na krawężniku i pójdzie z nimi na kolację do knajpy. Studia w Łodzi wspomina w wywiadzie z Agnieszką Wiśniewską: „To była notoryczna balanga. Wszystkie możliwe używki, naj*bka od rana, totalny hard core". Za aktorkami nie przepada. Zawsze miała więcej kumpli niż koleżanek. Wyjątek to Juliette Binoche, którą namówiła do Sponsoringu. To dla niej ktoś wyjątkowy. Francuska aktorka też ją ceni. I nigdy nie zapomni, jak Szumowska spiła ją na planie. Ale sama sobie winna, po co prosiła, żeby dać jej spróbować polskiej wódki? Czytaj też: Ryszard Kalisz w szczerych słowach o ojcostwie. Jak zmieniły go narodziny Ignacego? Ostre filmy Małgorzaty Szumowskiej Reżyserka kocha prowokować. Jej filmy są inteligentne i ostre. Wbijają szpile w nasze kompleksy i pozy. Odzierają, czasem boleśnie, maski. W Sponsoringu pokazała studentki-prostytutki. W W imię... księdza-geja, którego zagrał Andrzej Chyra. Historię grzesznej miłości księdza i wiejskiego chłopaka. Tak odważnego filmu jeszcze w Polsce nie było. Takie były też 33 sceny z życia, najbardziej osobisty z jej filmów. Pokazała w nim, prawie jeden do jednego, umieranie rodziców i rozpad swojego małżeństwa. Bez upiększeń. Bohaterka uciekała przed strachem i rozpaczą w seks i alkohol. Film wielu oburzył. Na festiwalu w Gdyni Dorota Stalińska po projekcji krzyczała: „Co to w ogóle jest? Gołe ch... na ekranie, śmiech na pogrzebie, balanga w domu, gdy matka umiera?!”. Film spodobał się na świecie. Rodzice Małgorzaty Szumowskiej Urodziła się w 1973 roku w Krakowie. Jej matką była pisarka Dorota Terakowska, ojcem Maciej Szumowski, który nakręcił sto filmów dokumentalnych. Prowadzili otwarty dom. Mała Małgosia poznała Szymborską, Miłosza. Ksiądz Tischner pytał ją, czy wierzy w Boga? Ona na to, że wierzy w bogów greckich! Alkohol płynął strugą. „Przychodzili ci wszyscy ludzie, pili strasznie dużo wódki, palili papierosy, ciągle o czymś dyskutowali. Ja siedziałam gdzieś pod stołem. To było superfajne”, opowiadała w wywiadzie rzece Szumowska. Kino to szkoła przetrwania. Ale dorosła Małgorzata nie wspomina dobrze Krakowa: „To miasto mnie przeraża. Całe to środowisko, w którym obracali się moi rodzice. Total mieszczańskie przy pozorach wyluzowania i szaleństwa”. Zobacz także: Ewa Błaszczyk w poruszających słowach o córce. Łzy cisną się do oczu. „Ola leży i czeka” Ciemna twarz Małgorzaty Szumowskiej W Polityce wspominała, że ojciec po pijaku awanturował się. Raz wyskoczył z drugiego piętra przez okno i wśród przechodniów rozrzucił wszystkie oszczędności. Matka powtarzała jej, że jest za gruba. Małgośka w liceum tak się odchudzała, że trafiała do szpitala. Do dziś jest szczupła. W jej domu nie było zasad, wszystko działo się z przypadku. „Stara nie gotowała”, mówi. „Chodziłam spać o pierwszej w nocy, potem nie wstawałam do szkoły. Nikt tego nie pilnował. Tak samo było z myciem. Wołali z podstawówki moją starą, żeby powiedzieć jej, że ja jestem nieumyta”. Rodzina kojarzy jej się źle. Przychodzili ci wszyscy ludzie, pili strasznie dużo wódki, palili papierosy, ciągle o czymś dyskutowali Jej siostra, Katarzyna T. Nowak, pisarka, która m.in. wydała książkę Rok na odwyku o swoim alkoholizmie, wspomina: „Dom był zwariowany, ale liczyła się w nim przede wszystkim szczerość i lojalność. Rodzice nie znosili kłamstwa, woleli najgorszą prawdę, woleli kiedy mówiłyśmy, że nie chce nam się iść do szkoły, niż żebyśmy chodziły na wagary i pisały sobie usprawiedliwienia”. Etiudy Szumowskiej i jej pierwsze filmy zdobywały europejskie nagrody. Ale prawdziwe kino zaczęła robić dopiero po śmierci rodziców. Obydwoje umarli na początku 2004 roku. Najpierw matka na raka. Miesiąc później odszedł ojciec. W Krakowie mówiło się, że z miłości. Małgorzata była w szoku. Swój ból odreagowała za kamerą. Prowokacja Małgorzaty Szumowskiej Po nakręceniu 33 scen z życia mówiła, że w rodakach drażni ją „zawiść, buraczaność, brak otwarcia na świat oraz swojackość – że tu my, Polak z Polakiem, i nikt nam nie podskoczy”. Dlatego zrobiła o tym film. Jej Twarz pokazuje mroczną stronę polskości. Fasadowy katolicyzm, który nie znosi obcych. Dlatego proboszcz z Twarzy przekonuje parafian do wybudowania pomnika: „Nasz Chrustus będzie większy niż ten w Rio de Janerio”, woła. Szumowska znów prowokowała. Ma to we krwi.... Czytaj również: Anna Lewandowska opublikowała wzruszające i wyciskające łzy nagranie. „Czas nie goi ran” Tekst archiwalny autorstwa Romana Praszyńskiego Małgorzata Szumowska z ekipą filmu „Twarz” na festiwalu w Berlinie Małgorzata Szumowska z mężem Mateuszem Kościukiewiczem
Mateusz Kościukiewicz: „Lata pracy i 40 planów filmowych sprawiły, że nabrałem do siebie dystansu”
„Dojrzałem jako mężczyzna i jako aktor”, mówi
Mówi, że jest dość staromodnym facetem, a praca fizyczna nie jest mu obca, bo wychował się na gospodarce. "Ja w ogóle jestem oldskulowy. Nie mam mediów społecznościowych, jestem z epoki, w której nie było internetu, a jak pojawiły się telefony, to służyły do dzwonienia i pisania wiadomości", tłumaczy Beacie Nowickiej w nowym wywiadzie VIVY!. Aktor opowiada też o momentach, które zmieniły jego życie i mówi o tym, jak wyglądały jego początki w zawodzie. Mateusz Kościukiewicz podkreśla, że dojrzał jako mężczyzna i jako aktor. "W miarę zdobywania kolejnych doświadczeń dotarło do mnie, jaka to jest wielka odpowiedzialność", dodaje. Niedawno premierę miał kolejny film z udziałem aktora, „Orzeł. Ostatni patrol” – o ostatniej misji legendarnego polskiego okrętu w czasie II wojny światowej. Wcześniej Mateusz Kościukiewicz grał w filmie ukraińskim, który opowiadał o wojnie, ale XVIII-wiecznej. Od lutego za naszą wschodnią granicą toczą się walki. Aktor w mocnych słowach mówi nam o sytuacji w Ukrainie. Mateusz Kościukiewicz o pracy, wojnie i dojrzałości Co Pan czuje, oglądając siebie na ekranie? Niewiele. Lata pracy i 40 planów filmowych sprawiły, że nabrałem do siebie dystansu. Nie mam egotycznych skłonności, żeby obsesyjnie oglądać siebie na ekranie. Bardziej interesuje mnie sam film, to, co inni zrobili. Dla mnie istotne jest to, czy na planie stworzyła się grupa przyjaciół, która razem przeżyła fajną przygodę. Uważam, że aktor ma ograniczony wpływ na to, jak wygląda film. Jest tylko jednym z elementów, za nim stoi sztab ludzi, którzy ciężko pracują. Zawłaszczanie filmu dla siebie jest nie fair wobec całej ekipy. [...] Pogdybajmy jeszcze chwilę. Drugi przypadek, który zmienił Pana życie? Mieszkałem w Paryżu, kiedy zadzwoniła do mnie Ewa Brodzka i powiedziała, że Andrzej Wajda chce mnie obsadzić w głównej roli w swoim nowym filmie i mam natychmiast wracać do Warszawy. A ja wcale nie miałem ochoty wracać. Chodziłem na warsztaty aktorskie organizowane przez nowojorską szkołę teatralną, oparte na metodzie Lee Strasberga. Żeby się utrzymać, pracowałem fizycznie. Moja wspaniała nauczycielka Elizabeth Kemp powiedziała, że jak nie pojadę, to będę największym idiotą świata, bo to jest moja życiowa szansa. Człowiek tylko raz w życiu dostaje taką propozycję. Miałem wtedy 20 lat. Posłuchał się Pan? Tak. Wróciłem. Z lotniska pojechałem prosto do studia filmowego. Pierwszy raz byłem na takich profesjonalnych zdjęciach próbnych, gdzie była scenografia i gdzie siedziały najważniejsze tuzy polskiego kina. Wychodzę na scenę, światła, kamera się odpala, a mnie kompletnie sparaliżowało. Nie byłem w stanie słowa powiedzieć. Byłem w szoku. Oni byli zdewastowani bardziej ode mnie. Miałem być pewniakiem, a tu totalna porażka. Wyszedłem stamtąd i nie wiedziałem, co mam ze sobą zrobić. Myślałem: Ja pier…! Co ja zrobiłem?! Po co ja tu wróciłem?! To miała być moja życiowa szansa, a jestem skończony. Na zawsze spalony. Nawet nie zacząłem, a już jest po mnie. Rozumie pani, co czułem? Czytaj też: Małgorzata Szumowska: „Mam świadomość, że wiele osób źle mi życzy. Nie płaczę, gdy ktoś tu chce mi dowalić albo jawnie mnie nie znosi” Rozumiem. I co Pan zrobił? Poszedłem w balety, ostro imprezowałem. Po trzech tygodniach miałem dość, byłem wykończony, pojechałem do domu, do mamy. Stwierdziłem, że muszę pomyśleć, co mam teraz zrobić ze swoim życiem. Zacząłem się zastanawiać, jak najszybciej wrócić do Paryża. Wtedy zadzwonił do mnie Tomek Samul, reżyser obsady u Jacka Borcucha. Pamiętam to jak dziś: stoję w ogrodzie, dzwoni telefon: „Słuchaj, podobno wróciłeś do Polski. Mam dla ciebie rolę. Na bank ją dostaniesz, to pewniak”. Nie mogłem uwierzyć w to, co słyszę: „Nie pie… takich bzdur! Już miałem taki telefon i na bank rolę u Wajdy. Walcie się wszyscy! Ja już nie chcę być aktorem, to był błąd, że tu wróciłem… Spadajcie na drzewo”. Zanim się rozłączyłem, usłyszałem: „Ale człowieku, to jest twoja życiowa szansa”. Stoję w tym ogrodzie, trochę ochłonąłem i myślę: No, nie… Rzadko kto dostaje dwie życiowe szanse z rzędu. Nie mogę zachowywać się jak debil. Oddzwoniłem, wsiadłem do pociągu, pojechałem do Warszawy, poznałem Michała Englerta, Jacka Borcucha i tak się zaczęło. Ma Pan szczęście w życiu! W „Tataraku” zagrał Paweł Szajda, ja u Borcucha. A mogłem zagrać obie role. Dziś to wiem. Nie byłem gotowy, nie byłem profesjonalny, ale dzięki temu mogłem opowiedzieć pani fajną historię. Potem Andrzej Wajda obsadzał mnie cały czas w różnych dziwnych epizodach. W „Tataraku” w jednej ze scen siedzę tyłem do kamery i gram w szachy. [...] Teraz rozumiem, dlaczego często Pan powtarzał, że aktorstwo to niepoważny zawód. Zaskoczę panią, ale od kilku lat traktuję moją pracę poważnie. Dojrzałem jako mężczyzna i jako aktor. W miarę zdobywania kolejnych doświadczeń dotarło do mnie, jaka to jest wielka odpowiedzialność. Reżyser, który obsadza mnie w głównej roli, pokłada we mnie ogromne nadzieje, bo zanim do mnie przyjdzie z tą propozycją, musi wykonać gigantyczną pracę artystyczną i organizacyjną. Teraz to wiem. Pracowałem praktycznie we wszystkich pionach, które biorą udział w realizacji filmu. To ogrom pracy, który zasługuje na szacunek. Kiedy aktor, którego reżyser sobie wymyślił, bo uwierzył, że będzie idealny w tej roli, odmawia, świat się wali. Dlatego każdemu daję szansę. Nigdy nikomu nie odmawiam, przynajmniej tego, żeby przeczytać scenariusz, porozmawiać. Ale też spróbować zrobić to razem. Jestem aktorem. Człowiekiem do wynajęcia. Gram w filmach, to jest moja usługa. Szanuję pracę innych ludzi. Ten szacunek do pracy fizycznej często podkreślali aktorzy starszej generacji: Trela, Gajos, Seweryn… Jak byłem młodszy, myślałem, że całe to pieprzenie o warsztacie, odpowiedzialności to jakaś ściema. Teraz wiem, że to jest kluczowe. Muszę przyznać rację moim starszym kolegom. Bez tego można oszaleć albo pozostać amatorem. Aktorstwo to praca fizyczna. [...] Czytaj też: Małgorzata Socha o dorastaniu córek i ich problemach: „Bała się, że będzie inna, niż wszyscy” Niedawno premierę miał kolejny Pana film „Orzeł. Ostatni patrol” – o ostatniej misji legendarnego polskiego okrętu w czasie II wojny światowej. Od lutego mamy wojnę w Ukrainie. Myśli Pan o wojnie? Nieustannie. Wcześniej grałem w filmie ukraińskim – zdjęcia skończyliśmy w listopadzie – który też traktował o wojnie, choć innej, bo XVIII-wiecznej. Spędziłem w Ukrainie trzy lata, robiąc ten film, poznałem masę ludzi, poznałem bliżej kulturę ukraińską, zrozumiałem, jak bardzo to społeczeństwo jest wymieszane lingwistycznie i kulturowo, jak głębokie i bliskie są więzy rodzinne między Rosjanami i Ukraińcami. Nie przyszłoby mi do głowy, że coś takiego się wydarzy, że Rosjanie brutalnie najadą na Ukraińców i zaczną ich mordować. Nastąpiło bezlitosne odseparowane dwóch nacji połączonych więzami krwi, kulturowymi, językowymi. Nagle wszystko okazało się nic niewarte. Bardzo kibicuję Ukraińcom i życzę, żeby wygrali tę wojnę i pokonali watahę Putina. Wiemy z historii, co to jest za naród. Choćby nie wiadomo jak wspaniałą i elitarną mieli literaturę, muzykę i kinematografię, jest to naród barbarzyńców. Zdemoralizowany i zdeprawowany. Cały wywiad z aktorem do przeczytania w nowej VIVIE!. Numer 22 już od 10 listopada można kupić w kioskach. W środku także wywiady z Małgorzatą Sochą, Agnieszką Holland i Magdaleną Łazarkiewicz oraz tekst o drodze na szczyt Natalii Janoszek. Zobacz też: Mateusz Kościukiewicz o emocjonalnym obnażeniu i filmach żony. Czy lubi pracować z Małgorzatą Szumowską?
Mateusz Kościukiewicz o emocjonalnym obnażeniu i filmach żony. Czy lubi pracować z Małgorzatą Szumowską?
„Główny aktor jest jak majster na budowie…”
Był rebeliantem i pozostał niepokorny. Gwiazda kina arthouse. Śmieje się, że jest „najbardziej znanym z nieznanych aktorów”. Mateusz Kościukiewicz zdradza Beacie Nowickiej, dlaczego myślał, że nie dożyje 27. urodzin, opowiada o upadłych aniołach, totalnej klęsce na planie u Wajdy, Algierii, poezji, wojnie. Oraz o tym, co czuje na planie filmowym u żony Małgorzaty Szumowskiej. Mateusz Kościukiewicz o Gorzko, gorzko, pracy i żonie View Ediplayer on the source website W pierwszych minutach filmu „Gorzko, gorzko”, gdzie gra Pan główną rolę, pada zdanie: „Przypadek czy przeznaczenie?”. Które z nich „rządzi” Pana życiem? Zależy, czy wierzy się w takie rzeczy. Ale jeśli założymy teoretycznie, że istnieje coś takiego jak ludzki los, to na pewno przeznaczeniem było spotkanie Renaty Śmiertelnej, instruktorki kultury w Nowym Tomyślu, bardzo ważnej osoby w moim życiu. To ona jako pierwsza zauważyła, że jestem trochę inny niż moi rówieśnicy i może czeka mnie trochę inny los. Wytłumaczyła Panu, na czym ta inność polega? Dała mi wiersz i kazała przeczytać na głos. „Ciemność ciemnieje znów za oknem powiek/ Bo, gdy przejrzeć miłością zasłużył,/ Pękła kość wzroku patrzącego w płomień/ Żywego ciała prawdziwej róży./ Ale on zaraz swe ręce przymusił/ Do szukania w ciemno: nimi patrzy./ Musiał go wprawy w cierpieniu ktoś uczyć…”. Rafał Wojaczek. Potem Renata dała mi do przeczytania wiele innych rzeczy i stwierdziłem, że jednak nie chcę być łobuzem, tylko poetą. Jest Pan podobny do Wojaczka… Lata temu powiedział mi to Bogusław Kierc, mój ukochany profesor z wydziału lalkarskiego Szkoły Teatralnej we Wrocławiu, który przyjaźnił się z Wojaczkiem, a potem ze mną. Miałem wtedy tyle lat, co Rafał. Wszystko skleiło się w jakąś mentalną reinkarnację. Pamiętam, jak mnie jarał mit ofiary, ta niemożność zniesienia swojego losu. Niemożliwość udźwignięcia swojej wrażliwości, cierpienia. To było dla mnie cholernie ekscytujące. Młodzi ludzie często podniecają się upadłymi aniołami. Byłem święcie przekonany, że nie dożyję 27. roku życia. Tak myślałam… Co się stało, że zmienił Pan zadnie? Poznałem moją żonę. Stwierdziłem, że jednak chcę żyć. Dożyłem 36 lat, więc chyba jest ok (śmiech). […] Czytaj także: Trudne dzieciństwo, alkoholizm rodziców… Małgorzata Szumowska przeszła w życiu piekło Małgorzata Szumowska, Mateusz Kościukiewicz, Festiwal Filmów Fabularnych w Gdyni, 12.09.2013 rok Pan żadnej pracy się nie boi? Wczoraj koleżance wysiadł akumulator, więc pomogłem jej go naładować. Jestem dość staromodnym facetem. Zwyczajnym. W domu rozwiążę problem techniczny. Praca fizyczna nie jest mi obca. Wychowałem się na gospodarce. Co za oldskulowe sformułowanie! Ja w ogóle jestem oldskulowy. Nie mam mediów społecznościowych, jestem z epoki, w której nie było internetu, a jak pojawiły się telefony, to służyły do dzwonienia i pisania wiadomości. Było 20 SMS-ów za darmo, pamiętam, że skrupulatnie pilnowałem, komu je wysyłam, żeby nie płacić za dodatkowe, bo były bardzo drogie. Zagrał Pan u wielu reżyserów: Wajdy, Borcucha, Bajona, Bławuta, Koneckiego… Na planie u żony, Małgorzaty Szumowskiej, czuje się Pan emocjonalnie obnażony? Nie. Wręcz przeciwnie, to, że tak dobrze się znamy, szalenie ułatwia pracę. Nawet nie musimy za bardzo ze sobą rozmawiać. Wszystko jest jasne, wiadomo, o co chodzi. Na planie filmowym bardzo ważny jest czas. Czas jest horrendalnie drogi. Każda oszczędność czasu to oszczędność pieniędzy, które można wrzucić w produkcję i zrobić coś ekstra. Rozmawialiśmy o odpowiedzialności. Główny aktor jest jak majster na budowie: motywuje i daje ludziom energię, żeby wydajniej pracowali. _____ Cała rozmowa z aktorem będzie do przeczytania w nowej VIVIE!. Numer 22 już od 10 listopada można kupić w kioskach. W środku także wywiady z Małgorzatą Sochą, Agnieszką Holland i Magdaleną Łazarkiewicz oraz tekst o drodze na szczyt Natalii Janoszek. Zachęcamy do przeczytania. Czytaj także: Dziecko uratowało ich małżeństwo… Oto historia miłości Agaty Passent i Wojciecha Kuczoka Małgorzata Szumowska, 17/2022 VIVA! Okładka nowej VIVY!. Od 10.11.2022 w kioskach!
Gwiazdy na premierze filmu Twarz Małgorzaty Szumowskiej!
W Warszawie odbyła się oczekiwana premiera najnowszego filmu Małgorzaty Szumowskiej zatytułowanego Twarz. Przypomnijmy, że polska reżyserka na Berlinale 2018 zdobyła za niego statuetkę Srebrnego Niedźwiedzia. Naszym zdaniem goście premiery jej filmu również zasłużyli na wyróżnienie, bo do stylizacji, które zobaczyliśmy na czerwonym dywanie właściwie trudno się przyczepić. Ale czego można się podziewać po takich specjalistkach jak Maja Ostaszewska czy Małgorzata Kożuchowska! Zresztą… oceńcie sami!
Historia polskiego sportowca zainspirowała Łukasza Palkowskiego do stworzenia nowego filmu. O czym opowiada „Najlepszy”?
Łukasz Palkowski to jeden z najpopularniejszych polskich reżyserów ostatnich lat. To właśnie on stoi za sukcesem spektakularnego filmu "Bogowie" z Tomaszem Kotem oraz serialu kryminalnego "Belfer". Teraz 41-letniego realizatora zainspirował życiorys jednego z polskich sportowców, który 27 lat temu zachwycił cały świat... Polecamy też: Nie umiał kraść, więc został filmowcem. Twórca "Belfra" Łukasz Palkowski o swojej drodze do kariery Nowy film Łukasza Palkowskiego Już w listopadzie tego roku do polskich kin wejdzie film pt. "Najlepszy". W przeciągu blisko 2-godzinnego seansu poznamy historię Jerzego Górskiego, który w 1990 roku w Alabamie ukończył tzw. bieg śmierci oraz ustanowił rekord świata w triathlonowych mistrzostwach świata, zdobywając tytuł mistrza na dystansie Double Ironman (8 km pływania, 360 km jazdy na rowerze i 84 km biegu) z czasem 24h:47min:46sek. Uprzednio przez czternaście lat był uzależniony od heroiny. Stracił także jedną z kobiet swojego życia. Aby osiągnąć sukces, sportowiec musiał wiele poświęcić, a także wykazać się niezwykłą zawziętością. Nie poddał się i dokonał rzeczy niemożliwych, pokazując, że nie należy tracić wiary w swoje możliwości. W głównego bohatera wcieli się zdolny aktor młodego pokolenia, Jakub Gierszał, znany m. in. z filmów "Sala samobójców", "Wszystko co kocham", czy "Pokot". W wywiadzie dotyczącym najnowszego dzieła Palkowskiego powiedział: "Ta rola była szczególnie wymagająca, bo musiałem się dla niej zmienić fizycznie, a treningi uczą dyscypliny. Mam nadzieję, że ta determinacja, aby wymagać od siebie więcej, pozostanie we mnie i będzie trwałą zmianą w moim życiu. Bohater, którego gram, udowodnił, że dosłownie wszystko jest w naszej głowie. Wszystko zależy od nas. (...) Absolutnie też w to wierzę, bo nie raz, podczas pracy na planie, przekonałem się, że jest to prawdą. Mam nadzieję, że już zawsze będę tak patrzył na świat". Polecamy też: Jak powstawał "Pokot"? Mamy ekskluzywne zdjęcia z planu filmu - zdobywcy berlińskiego Niedźwiedzia U jego boku zobaczymy plejadę polskich gwiazd, m. in. Tomasza Kota (w roli dyrektora klubu sportowego), a także Artura Żmijewskiego, Magdalenę Cielecką, Mateusza Kościukiewicza oraz Janusza Gajosa, który zagra polskiego psychologa i terapeutę, Marka Kotańskiego. W trenera Jerzego wcieli się natomiast Arkadiusz Jakubik, który zdradził: "Mój bohater staje się najbliższym przyjacielem, wręcz mentorem Jurka. To on wyciąga do niego rękę, daje mu pracę, zaczyna uczyć go pływania, potem zostaje jego trenerem. Dostrzega w tym młodym chłopaku jakąś tajemnicę, jakiś niebywały upór, hart ducha, który pozwala Jurkowi Górskiemu, żeby wyjść uzależnienia przez sport i zostać mistrzem świata w najtrudniejszej chyba dyscyplinie na świecie, jaką jest Podwójny Ironman". Niezwykła historia zdolnego, ale praktycznie nieznanego dziś polskiego sportowca w kinach już od 17 listopada. "Ta rola była szczególnie wymagająca, bo musiałem się dla niej zmienić fizycznie, a treningi uczą dyscypliny. Mam nadzieję, że ta determinacja, aby wymagać od siebie więcej, pozostanie we mnie i będzie trwałą zmianą w moim życiu. Bohater, którego gram, dokonał rzeczy niemożliwych. Udowodnił, że dosłownie wszystko jest w naszej głowie. Wszystko zależy od nas. Od naszej wiary w to, czy nam się uda, czy nie. Absolutnie też w to wierzę, bo nie raz, podczas pracy na planie, przekonałem się, że jest to prawdą. Mam nadzieję, że już zawsze będę tak patrzył na świat" Czytaj więcej na http://film.interia.pl/wiadomosci/news-najlepszy-wymagajaca-rola-gierszala,nId,2416863#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox "Ta rola była szczególnie wymagająca, bo musiałem się dla niej zmienić fizycznie, a treningi uczą dyscypliny. Mam nadzieję, że ta determinacja, aby wymagać od siebie więcej, pozostanie we mnie i będzie trwałą zmianą w moim życiu. Bohater, którego gram, dokonał rzeczy niemożliwych. Udowodnił, że dosłownie wszystko jest w naszej głowie. Wszystko zależy od nas. Od naszej wiary w to, czy nam się uda, czy nie. Absolutnie też w to wierzę, bo nie raz, podczas pracy na planie, przekonałem się, że jest to prawdą. Mam nadzieję, że już zawsze będę tak patrzył na świat" Czytaj więcej na http://film.interia.pl/wiadomosci/news-najlepszy-wymagajaca-rola-gierszala,nId,2416863#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox
Czy opowieść o miłości, przyjaźni i zdradzie można połączyć ze sportem? Ten film was zaskoczy!
Najnowsze dzieło Jana Kidawy-Błońskiego, twórcy "Skazanego na bluesa" czy "W ukryciu", inspirowany jest prawdziwą historią popularnego polskiego piłkarza. Jednak obraz nie opowiada wyłącznie o wygranych czy przegranych meczach, lecz o trudnej przyjaźni, miłości i ciężkich życiowych wyborach. Polecamy też: Już wkrótce nowa wersja kultowego „Dirty Dancing”. Czym nas zaskoczy? Zobacz zwiastun! W filmie "Gwiazdy" poznajemy historię śląskiego sportowca, Jana Banasia (w głównej roli Mateusz Kościukiewicz), który przez niespełna 24 lata życia znany był jako "Heinz-Dieter Banas". Ten prawoskrzydłowy urodzony w Berlinie, od dziecka marzył o karierze piłkarza. Wychowywał się w towarzystwie kumpla Gintera (Sebastian Fabijański), który z czasem stał się jego największym rywalem - zarówno na stadionach Polonii Bytom oraz Górnika Zabrze, jak i w rywalizacji o względy Marleny (Karolina Szymczak). Niespodziewanie groźna kontuzja kończy karierę Gintera, równocześnie zbliżając Jana Banasia do reprezentacji Polski. Wtedy bohater, nazywany obecnie przez wielu kibiców człowiekiem przegranym, musi podjąć ciężką decyzję. Może wziąć udział w olimpiadzie lub zrobić zagraniczną karierę. Polecamy też: Czy horror może poruszać poważne problemy społeczne i zmuszać do przemyśleń? Ten film was zaskoczy! Należy nadmienić, że nie jest to film biograficzny. Twórca luźno inspirował się historią piłkarza, zręcznie wplatając w dzieło archiwalne nagrania meczów, które na pewno ucieszą niejednego kibica. Jednak Jan Banaś w rozmowie z "Weszło" przyznał: "Odbyliśmy z reżyserem i producentem jakieś dwadzieścia spotkań. Ja im opowiadałem, oni notowali. Przeczytałem scenariusz, zaakceptowałem, nie miałem żadnych uwag. Nie można wtrącać się reżyserowi do roboty. Mam zaufanie, bo Kidawa-Błoński to jednak nie byle kto, to postać. Na plan zaglądałem dosyć często, bo wiele było kręcone w Zabrzu". Mimo, że w "Gwiazdach" zobaczymy wszystkie najważniejsze fakty z życia sportowca, wiele jest również wątków fikcyjnych, zdarzeń, które nigdy nie miały miejsca. Sportowe Fakty dodają: "Jest to tylko tłem dla opowieści o miłości, rywalizacji, która przekracza granice i niszczy przyjaźń, w końcu o zdradzie. (...) Film jest interesujący, na pewno charakterystyczny. Świetnie nakręcony, z wielką dbałością o szczegóły, doskonale oddający klimat Śląska. Zwłaszcza że bohaterowie mówią gwarą, na szczęście zrozumiałą dla ludzi spoza regionu". Polecamy też: TYLKO U NAS Grażyna Torbicka opowiada o debiutanckiej roli w filmie! W kogo wcieliła się prezenterka? W dziele Kidawy-Błońskiego występuje plejada polskich gwiazd. Rodziców Banasia grają Magdalena Cielecka i Paweł Deląg. Oprócz nich na ekranie zobaczymy Eryka Lubosa, Mariana Dziędziela, Olafa Lubaszenko czy nawet Grażynę Torbicką, wcielającą się we własną matkę, spikerkę telewizyjną, Krystynę Loskę. Ciekawe było również obsadzenie w głównej roli Mateusza Kościukiewicza, który w rozmowie z Onetem powiedział: "Dostałem rolę przez radio! Jechałem samochodem do domu i słuchałem stacji, w której wywiadu udzielał Janek. Opowiadał o swoim nowym filmie i wymienił mnie w głównej roli. To było zabawne, bo nie znaliśmy się wcześniej. Kilka dni później spotkaliśmy się na korytarzu telewizji. Podszedłem, przywitałem się i podziękowałem za rolę w filmie. On bardzo grzecznie wybrnął z tej sytuacji i tak zaczęła się nasza wspólna filmowa przygoda". Film "Gwiazdy", ukazujący niełatwą drogę do sławy, w kinach już od 12 maja 2017 roku.
Małgorzata Szumowska oburza, zachwyca, porusza. Skąd się wzięła? Jaka jest tajemnica jej wielkiego sukcesu?
Najwięcej szans na zdobycie Orłów 2016 ma "Body/Ciało" - tak wynika z ogłoszonych dziś nominacji do Polskich Nagród Filmowych. Obraz Małgorzaty Szumowskiej nominowano aż w dziewięciu kategoriach, a sama autorka może zdobyć trzy statuetki - w kategorii najlepszy film, reżyseria i scenariusz (wraz z Michałem Englertem). Jeśli "Body/Ciało" wygra, będzie to trzecia ważna impreza filmowa, na której będzie triumfował. Film Szumowskiej w ub.r. wygrał Złote Lwy na festiwalu w Gdyni, a ona sama z festiwalu filmowego w Berlinie wróciła ze Srebrnym Niedźwiedziem dla najlepszego reżysera. Jaka jest tajemnica wielkiego sukcesu Małgorzaty Szumowskiej? Skąd się wzięła? Dlaczego, podobnie jak jej kino, budzi emocje: oburza, zachwyca, porusza? Bo Szumowska żyje, jak chce, łamie konwencje, jest bezkompromisowa i prowokacyjna. Jak jej filmy. Gdy w 2013 roku poprzedni film Szumowskiej - "W imię..." - święcił triumfy na festiwalach (w sumie zdobył 8 nagród) Roman Praszyński w "Vivie!" postanowił odkryć tajemnice życia pod prąd jego autorki. Przypomnijmy sobie ten tekst... View oEmbed on the source website Nagie ciało Andrzeja Chyry jak granitowy posąg. Nagi Mateusz Kościukiewicz przypomina umęczonego Chrystusa. Spleceni namiętnie na materacu w pustym pokoju. Za oknem deszcz. Jest lato 2011. Małgorzata Szumowska na Mazurach właśnie kręci swój najnowszy film „W imię…”. Historię grzesznej miłości księdza i wiejskiego chłopaka. Tak odważnego filmu jeszcze w Polsce nie było. Nic dziwnego, że w tym roku dostał nagrodę na festiwalu w Berlinie. „Charyzmatyczny Chyra”, donosił „Screen International”. „Szumowska znakomicie pokazała wewnętrzne rozterki człowieka” – „Frankfurter Allgemeine Zeitung”. W pustym pokoju na Mazurach niewiele osób z ekipy. Za kamerą Michał Englert. Obok niego Małgorzata Szumowska. Ciemne oczy, potargane włosy, wyciągnięty sweter. Omawiają półgłosem scenę homoseksualnego seksu. To samo w sobie jest niezwykłe. Ale jest jeszcze coś – operator był kiedyś jej mężem. Z Mateuszem, nagim młodym aktorem, który leży w objęciach Chyry, jest związana obecnie. Mają roczną córkę, Alinę. Przyznacie, że to niezwykła roszada. Lecz to nie wszystko. Montażysta filmu, Jacek Drosio, jest ojcem jej starszego syna, Maćka. Jak to możliwe? Według reżysera Tomasza Wasilewskiego, który kiedyś był jej asystentem, Szumowska potrafi przyjaźnić się z „byłymi”. To wspaniała cecha charakteru. Z Michałem Englertem reżyserka pracuje od samego początku. Od studenckich etiud. Wszystkie swoje filmy zmontowała z Jackiem Drosio. Mateusza Kościukiewicza po raz pierwszy obsadziła w „Sponsoringu”. „To wspaniałe rozumieć się z kimś artystycznie bez słów”, tłumaczy Szumowska w materiałach promocyjnych. „Mogę powiedzieć, że tworzymy rodzaj artystycznej grupy. Nie wyobrażam sobie filmu bez nich”. Małgorzata Szumowska i Michał Englert na planie "W imię..." Niepolski model W filmie „W imię…” małą, ale ciekawą rolę ma Maja Ostaszewska. Gra znudzoną żonę. Pijana chodzi po wsi i podrywa księdza. Poza ekranem Maja Ostaszewska jest żoną Michała Englerta, mają dwójkę dzieci. Choć to rzadkie, przyjaźnią się we trójkę z Małgorzatą Szumowską. Wspólnie tworzą, spotykają się towarzysko, gotują, piją wino i rozmawiają do późnej nocy. „Przyjaciele dają poczucie bezpieczeństwa”, przyznaje reżyserka. Małgorzata zabiera na takie kolacje dzieci. Gdy zasypiają, odwozi je taksówką do domu. Na planie filmowym na Mazurach dzieci też były. Maja Ostaszewska tak wspomina to w wywiadzie dla „Zwierciadła”: „W przerwie zdjęć przyjechały nianie z naszymi dziećmi i zaczęło strasznie lać. Schowaliśmy się wszyscy w busie do make-upu, nawet mamy takie zdjęcia: trzymamy dzieci na kolanach, siedzimy razem i śmiejemy się do rozpuku. Zupełnie niepolski model”. Ostaszewska nie rozumie, dlaczego brukowce wypisują o nich bzdury. Co z tego, że Michał i Małgośka byli kiedyś małżeństwem? Rozstali się, a ona dwa lata później związała się z Michałem. Małgośka była jedną z pierwszych osób, której o tym powiedziała. Ucieszyła się, że związał się właśnie z Mają. Bała się, że u jego boku pojawi się jakaś straszna baba. Kraków mnie przeraża Kim jest Małgorzata Szumowska? Kobieta, która prowadzi tak niekonwencjonalne życie, a w swoich filmach łamie tabu? W „33 scenach z życia” odziera śmierć z patosu, w „Sponsoringu” broni dziewczyn, które oddają się za pieniądze. Małgorzata Szumowska, "Viva! Exclusive" 2013 Małgośka przychodzi na świat w Krakowie 40 lat temu, w rodzinie dziennikarzy i artystów. Mieszkają w zwykłym M3 na blokowisku. Jej ojciec, Maciej Szumowski, kręci ponad 100 filmów dokumentalnych. Matka, Dorota Terakowska, pisze znane powieści. W mrocznych politycznie latach 80. zeszłego wieku nie mogą dostać pracy, więc on jest portierem nocnym, a ona utrzymuje się, dziergając swetry. Prowadzą otwarty dom. W Krakowie wszyscy ich znają. Mała Małgosia poznaje Szymborską, Miłosza. Ksiądz Tischner pyta ją, czy wierzy w Boga. Ona na to, że wierzy w bogów greckich! Alkohol płynie strugą. „Przychodzili ci wszyscy ludzie, pili strasznie dużo wódki, palili papierosy, ciągle o czymś dyskutowali. Ja siedziałam gdzieś pod stołem. To było superfajne”, przyznaje w wywiadzie rzece „Szumowska. „Kino to szkoła przetrwania”. Ale dorosła Małgorzata nie wspomina dobrze Krakowa: „To miasto mnie przeraża. Całe to środowisko, w którym obracali się moi rodzice. Total mieszczańskie przy pozorach wyluzowania i szaleństwa”. Mało rodzinna Rodzicom zawdzięcza fascynację sztuką. Zawdzięcza im także pewność siebie. „Dom był zwariowany, ale liczyła się w nim przede wszystkim szczerość i lojalność”, mówi mi siostra przyrodnia Małgorzaty, Katarzyna T. Nowak, pisarka, autorka książki o domu rodzinnym, „Moja mama czarownica”. „Rodzice nie znosili kłamstwa, woleli najgorszą prawdę, woleli, kiedy mówiłyśmy, że nie chce nam się iść do szkoły, niż żebyśmy chodziły na wagary i pisały sobie usprawiedliwienia. Uczyli nas bycia szczerymi i indywidualnymi osobami”. Zwłaszcza ojciec był dla niej autorytetem. Podsunął jej pomysł na film „Ono”, w którym zagrała top modelka Małgorzata Bela. Ale przeszłość ma też ciemne barwy. W książce „Szumowska. Kino to sztuka przetrwania” Małgorzata wspomina, że w jej domu nie było zasad, wszystko działo się z przypadku. „Stara nie gotowała”, opowiada. „Chodziłam spać o pierwszej w nocy, potem nie wstawałam do szkoły. Nikt tego nie pilnował. Tak samo było z myciem. Wołali z podstawówki moją starą, żeby powiedzieć jej, że ja jestem nieumyta”. Rodzina kojarzy jej się źle. Z teściowymi spotyka się rzadko. Rodzice nie żyją. Małgorzata Bela w filmie "Ono" Dobrze, że umarli Ojciec był filmowcem. Brat przyrodni też. Może dlatego i ona zdaje do łódzkiej Filmówki. Jest początek lat 90. zeszłego wieku. W podaniu pisze, że całe to kino to nudy i ona chce to rozwalić. Dostaje się, choć jest 180 osób na sześć miejsc. Czuje, że trafiła do grona uświęconych wybrańców. Siada na słynnych schodach i marzy, że będzie Romanem Polańskim. „To był początek notorycznej balangi”, wspomina. „Wszystkie możliwe używki, najebka od rana, totalny hard core”. Jej guru, Wojciech Has, mówi na zajęciach: „Szumowska dostanie lepszą ocenę, bo ma ładne nogi”. Na jej roku są Łukasz Barczyk i Borys Lankosz. Reagują na słowa Hasa wściekłością, ale milczą. Boją się. „Cała ta Filmówka była szkołą przetrwania, surwiwal taki”, wspomina w wywiadzie rzece. Has o ludziach mówi per ch… Zupełnie jak jej ojciec. Uwielbia obydwu. Jej etiudy i pierwsze filmy zdobywają europejskie nagrody. Ale prawdziwe kino zaczyna robić dopiero po śmierci rodziców. Umierają obydwoje na początku 2004 roku. Najpierw matka na raka, miesiąc później odchodzi ojciec. W Krakowie mówi się, że z miłości. Małgorzata jest w szoku. „Dobrze się stało, że rodzice odeszli”, powie. Prowokatorka Ma 31 lat. Nagle musi dorosnąć. Kończy się dla niej przedłużone dzieciństwo. „Nauczyli nas pasji, ale już nie płacenia rachunków czy oszczędzania, tego musiałyśmy same nagle się nauczyć”, wspomina Katarzyna T. Nowak. „Musiałyśmy stać się dorosłe po ich śmierci”. Małgorzata przekuwa to doświadczenie na film. Robi „33 sceny z życia”. Dramatyczną opowieść o brutalności śmierci. I bezradności tych, którzy towarzyszą odejściu bliskich. Kręci bardzo osobisty film. Pokazuje śmierć rodziców i rozpad swojego małżeństwa. Bez upiększeń. Bohaterka ucieka przed strachem i rozpaczą w seks i alkohol. Film porusza. Niektórych oburza. Na festiwalu w Gdyni Dorota Stalińska po projekcji krzyczy: „Co to w ogóle jest? Gołe ch… na ekranie, śmiech na pogrzebie, balanga w domu, gdy matka umiera?!”. Film podoba się na świecie. Zdobywa Srebrnego Lamparta na festiwalu w Locarno. Szumowska zostaje pasowana na europejską artystkę. Czuje w sobie przemianę. „Śmierć rodziców przyniosła mi wyzwolenie”, powie kontrowersyjnie, jak to ona. Przeżywa spóźniony bunt. Chce żyć po swojemu. I po swojemu robić filmy. Prowokujące. „Mam w sobie coś takiego, że zawsze muszę robić na przekór”, powie w wywiadzie dla „Harper’s Bazaar”. View oEmbed on the source website Po śmierci rodziców zachodzi w ciążę. Ojcem Maćka jest Jacek Drosio, ukochany montażysta. Nie traktuje siebie ulgowo. Do siódmego miesiąca nikt nie wie, że będzie miała dziecko. Trzy tygodnie po porodzie wraca na plan w Krakowie. Lekarz grozi jej, że straci pokarm. A ona po planie bierze syna i razem z Jackiem jadą rowerami na Kazimierz. Siedzą w knajpach do drugiej w nocy. „Nie wiem, czemu matki myślą, że muszą spędzić trzy lata w domu, że dziecko jest najważniejsze”, tłumaczy w książce. „To błąd. Niszczy się relacja z partnerem. Nie wyobrażam sobie, że jestem cały czas z dzieckiem i tylko z nim”. Ale buduje z Maćkiem mocną relację. Rozpieszcza, na wszystko pozwala. Cały czas powtarza mu, że go kocha. Zabiera go do Paryża, gdy robi „Sponsoring”. Po powrocie zapisuje go do przedszkola polsko-francuskiego. Ale przy „Sponsoringu”, jak donoszą polskie portale plotkarskie, zakochuje się w swoim aktorze, Mateuszu Kościukiewiczu. Rozstaje się z ojcem Maćka. Tak już ma. Zawsze żyje pod prąd. Szuma z jajami Paryż, rok 2010. Plan zdjęciowy „Sponsoringu”. Młoda, atrakcyjna Joanna Kulig gra dziewczynę, która oddaje się za pieniądze starszym mężczyznom. Przed nią sceny odważnego seksu. „Nie dam rady”, powtarza przerażona. Szumowska dostaje furii. „Czytałaś scenariusz, wiedziałaś od początku, co masz grać!”, krzyczy. Aktorka przełamuje lęk. Gra i robi to świetnie. Szumowska słynie z tego, że urządza awantury na planie. „Denerwowałam się przed zdjęciami do »Sponsoringu«, bo słyszałam, że metody pracy, jakie stosuje, bywają ciężkie dla aktorów”, przyznaje Kulig. „Łatwo nie było, ale ostatecznie udało nam się wypracować kompromis, czego efekty widać na ekranie”. Szumowska powtarza, że ma w sobie dużo męskiej natury. To pomaga jej robić filmy. Umie zakląć, chętnie pije wódkę. Tomasz Wasilewski mówi, że Szuma ma jaja. Doskonale dogaduje się z facetami z ekipy technicznej. Gdy trzeba, potrafi huknąć, ale też przybije piątkę i wypije wódkę na krawężniku. Wasilewski, który sam zrobił film „Płynące wieżowce”, wie, że reżyser musi mieć ekipę po swojej stronie. A ona potrafi pociągnąć za sobą. Lubi ludzi. Choć sama twierdzi, że za aktorkami nie przepada. Zawsze miała więcej kumpli niż koleżanek. Wyjątek to Juliette Binoche, którą namówiła do „Sponsoringu”. To dla niej ktoś wyjątkowy. Francuska aktorka też ją ceni. I nigdy nie zapomni, jak Szumowska spiła ją na planie. Ale sama sobie winna – po co prosiła, żeby dać jej spróbować polskiej wódki? View oEmbed on the source website Kawiorowa lewica Lekceważy pieniądze. Wie, że brzmi to absurdalnie, ale twierdzi, że nigdy nic nie zrobiła dla zysku. Oprócz reklamy z udziałem Juliette Binoche. Ale uwielbia kupować. „Jestem pazerna, opanowana materializmem”, przyznaje w wywiadzie rzece wydanej przez Krytykę Polityczną. Kocha ciuchy i buty. Kupuje, co jej wpadnie w oko, potem rozdaje znajomym. I brakuje jej na rachunki. Wtedy dzwoni do kolegi i prosi: „Pożycz trzy tysie, bo nie mam na kredyt hipoteczny”. Nie gromadzi rzeczy. Woli wydać na podróże i wino. Wiele lat jeździ starym zdezelowanym samochodem. Ale jednocześnie wie, że pieniądze dają jej wolność. Może opłacić nianię, a sama wyjechać i pracować. Nazywa siebie kawiorową lewicą, bo pogardza pieniędzmi, a jednocześnie bardzo ich potrzebuje. Żeby żyć po swojemu, tak, jak chce. Pracowała na swoją pozycję kilkanaście lat. Śmieje się, gdy słyszy, że ma szczęście, bo robi filmy za granicą. To nie szczęście. To wiedza i upór. Poznała, jak działa międzynarodowy świat filmowy i potrafi to wykorzystać. „Nauczyłam się od niej konsekwencji i determinacji w dążeniu do celu”, mówi Joanna Kulig. „Małgośka, jak w coś wierzy, to nie rezygnuje mimo wielu przeciwności”. Pocztówka z Jezusem Wychowuje się w ateistycznym domu. Ale nagle – gdy ona ma 10 lat – ojciec przeżywa nawrócenie. Opowiada tak pięknie o Bogu, że i ją przekonuje do wiary. Przyjmuje chrzest. Chodzi do dominikanów na msze, modli się, medytuje. W domu ma ołtarzyk z trójwymiarowej pocztówki z Jezusem. Bardzo przystojnym. Zakochuje się w nim, jak jej rówieśniczki w gwiazdorach z plakatów. Biega po kościołach, ogląda filmy typu „Jezus z Nazaretu”. Czy przypadkowo Mateusz Kościukiewicz w jej filmie „W imię…” wygląda jak Chrystus? Chyba nie. Małgorzata Szumowska, Mateusz Kościukiewicz i Andrzej Chyra na planie "W imię..." Z pierwszym mężem, Michałem Englertem, łączy ją pasja wiary. Oboje szukają mistyki w Kościele. Biorą kościelny ślub. Wszystko wywraca się do góry nogami, gdy umierają jej rodzice. Małgośka wkracza na wojenną ścieżkę. Zrywa z Kościołem. I mężem. „Kościół zajął się polityką. Ja dojrzałam. Zapałałam złością”, tłumaczy swoją przemianę. Drażni ją hipokryzja instytucji, pogoń za dobrami, oszukiwanie w imię ideologii. Dziś robi o tym film. Lecz „W imię…” nie jest tanią publicystką. Jest pięknym, głęboko smutnym obrazem o samotności człowieka. Samotność to leitmotiv jej filmów. „Myślę, że człowiek jest skazany na samotność”, tłumaczy w książce „Szumowska. Kino to sztuka przetrwania”. „Dzieci dojrzeją i odejdą, i zostaniemy sami, sami gdzieś w środku”. Kto wie, może właśnie ona potrafi nazwać to, co dręczy nas wszystkich? Dlatego jej film sprzedano do 25 krajów na całym świecie. O tym mówi Tanja Meisner z Memento Films, francuskiej firmy dystrybuującej „W imię…”: „Małgorzata potrafi opowiadać bardzo uniwersalne historie. Ma ogromne wyczucie nastroju. Podziwiam to w jej kinie. Dla nas jest jak nowy Kieślowski. Obecnie jest najbardziej utalentowanym polskim reżyserem”. Tekst Roman Praszyński