Marlene Dietrich i Zbigniew Cybulski. Niezwykła znajomość dwóch legend kinematografii
Ona była symbolem XX wieku. Ekscentryczna, utalentowana, hipnotyzująca, o silnej osobowości. Marlene Dietrich nazywana była Królową Świata, miała realny wpływ na rozwój kinematografii, modę, urodę, jak również... miłość. Zbigniew Cybulski – polski James Dean – nie miał sobie równych, jeśli chodzi o rodzime kino. Tajemniczy, niepokorny, niezwykły. Mimo że zmarł tragicznie i młodo, trudno wyobrazić sobie bez niego kulturę XX wieku w Polsce. Jego znajomość z gwiazdą światowego kina była naprawdę nietuzinkowa... [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 03.11.2024 r.] View Ediplayer on the source website Marlene Dietrich: życie miłosne O związkach Marlene Dietrich mówiło się częściej niż o jej nowych rolach. Doskonale wiedziała, czego pragną mężczyźni, więc tracili dla niej głowę. Według licznych biografii aktorki, jej urokowi ulegli m.in. Erich Maria Remarque, Ernest Hemingway, Jean Gabin, Gary Cooper, Joseph Kennedy (ojciec Johna F. Kennedy), Kirk Douglas, Frank Sinatra... Romansowała też z Edith Piaf i amerykańsko-kubańską poetką Mercedes de Acostą, która przez długi czas związana była z inną legendą kina, Gretą Garbo. Kochankowie Dietrich nie potrafili wyjaśnić, na czym polega jej „magia” uwodzenia. Hemingway powiedział kiedyś: „Każde spotkanie z Marlene napełnia moje serce radością i uszczęśliwia. Nie wiem, jak ona to robi, to jej tajemnica”. Para spotykała się sporadycznie, ale przez wiele lat pisała do siebie listy. Przy tym wszystkim, Dietrich nigdy nie rozwiodła się ze swoim mężem Rudolfem Sieberem, producentem filmowym, którego poślubiła w 1923 roku. Rok później urodziła córkę Marię, znaną później jako Maria Riva. Małżeństwo formalnie trwało do śmierci Siebera w 1976 roku, ale małżonkowie mieszkali razem tylko przez pięć lat. Czytaj też: Kiedy Grażyna Łobaszewska myślała, że umiera, prosiła Boga, by dał jej jeszcze przeżyć miłość Spotkanie Marlene Dietrich i Zbigniewa Cybulskiego W latach 60. XX wieku Marlene Dietrich poznała genialnego polskiego aktora, który zachwycił ją swoją rolą w przełomowym filmie Popiół i diament w reżyserii Andrzeja Wajdy. Zbigniew Cybulski był młodszy od niej o 26 lat, miał trudny charakter i często znajdował ukojenie w alkoholu, podobnie jak ona. Jak twierdzą niektórzy biografowie, Marlene zakochała się w nim bez pamięci już po pierwszym spotkaniu. W 1966 roku Dietrich zagrała kilka koncertów w Europie, w tym w Polsce. Będąc we Wrocławiu, zatrzymała się w hotelu Monopol. Na miejscu spotkała ją pierwsza niespodzianka w postaci bukietu róż i liściku od aktora. „Droga Pani! Robię błędy, gdy piszę po francusku — dlatego piszę po polsku. Jestem niezmiernie szczęśliwy — że mogę Panią tu powitać. To nie jest banał — ale najszczersza prawda. Zbyszek" — napisał do niej aktor. Wieczorem, w hotelowym barze, Dietrich czekała na spotkanie z Cybulskim. Jak ujawnia jedna z biografii aktorki, siedziała i czekała, aż przyjdzie, chociaż było to do niej niepodobne. Spóźniała się na pociąg do Warszawy, ale nie zwracała na to uwagi. „Nigdzie nie jadę, czekam na Zbyszka”, miała oznajmić. Kiedy w końcu się pojawił, bez krawata i w pomiętej białej koszuli, witali się jak starzy znajomi. Cybulski przywitał międzynarodową gwiazdę iście po polsku — postawił przed nią butelkę wódki i w nieoględny sposób polecił: "Masz, pij". Dietrich pociągnęła łyk prosto z butelki i jak wspominały potem osoby z obsługi hotelowej, aktorzy udali się do pokoju Marlene. Przez całą noc dostarczano im alkohol, ale nikt tak naprawdę nie wie, co działo się za zamkniętymi drzwiami. Po rozstaniu pisali do siebie listy, aż w końcu aktor postanowił polecieć do Paryża. Zameldował się w jednym z hoteli i przez kilka dni próbował dodzwonić się do Dietrich. Miał wielkie plany związane z tą znajomością, również filmowe, ale podobno nikt nie przekazał legendzie kina, że Cybulski próbuje się z nią skontaktować. Zobacz także: W groźnym wypadku Anna Dymna omal nie straciła życia. Ale dzięki niemu poznała drugiego męża Zbigniew Cybulski: tragiczna śmierć aktora Zbigniew Cybulski na trwałe zagościł w historii polskiej kinematografii. Zadebiutował w Pokoleniu Andrzeja Wajdy, a później przyszedł czas na tak kultowe dziś filmy, jak Popiół i diament, Niewinni czarodzieje, Do widzenia, do jutra, Rękopis znaleziony w Saragossie, czy Salto. W 1960 roku ożenił się z Elżbietą Chwalibóg, a kilka miesięcy po ślubie na świat przyszedł ich syn Maciej. Żona Cybulskiego nie ukrywała, że aktor nie potrafił odnaleźć się w roli męża i ojca. „Prawie go nie widywałam. Jeśli w ogóle wracał, to późno. W końcu przestałam reagować. Musiałam się przyzwyczaić. Dopóki nie wzięliśmy ślubu, żyliśmy bardzo dobrze i zgodnie”, mówiła po latach. 8 stycznia 1967 roku Zbigniew Cybulski próbował wskoczyć do rozpędzającego się pociągu, odjeżdżającego do Warszawy. Nie udało mu się. Wpadł pod koła i doznał ciężkich obrażeń głowy oraz klatki piersiowej. Pomimo starań lekarzy, zmarł we wrocławskim szpitalu około 5 rano. O śmierci aktora mówiono różne rzeczy. Jedna z teorii głosi, że Cybulski nie wracał z planu zdjęciowego, jak oficjalnie się uważa, ale prawdopodobnie spóźniał się na pociąg po nocy spędzonej z kochanką. Jak wspomina portal WP, była to Ewa Warwas, solistka Wrocławskiego Teatru Pantomimy, z którą spotykał się od jakiegoś czasu. Natomiast w biografiach Marlene Dietrich często pojawia się stwierdzenie, że w pociągu, do którego próbował dostać się Cybulski, była właśnie ona – i to z legendarną gwiazdą aktor spędził ostatnie chwile swojego życia. Podobno chciał jej zrobić niespodziankę po spotkaniu i wyruszyć z nią do Paryża. Jeszcze inną wersję przedstawiła sama Dietrich. „W wydanej pod koniec życia autobiografii napisała, że Cybulski chciał się z nią spotkać, gdy skończył zdjęcia do filmu, ale wpadł pod koła tego samego pociągu, którym ona odjeżdżała kilka dni wcześniej do Warszawy. To była romantyczna wersja, ale nieprawdziwa, bo wypadek miał miejsce kilka miesięcy później”, wytłumaczyła Dorota Karaś, autorka książki Podwójne salto o życiu Zbigniewa Cybulskiego. Kiedy Marlene dowiedziała się o jego śmierci, zapisała w dzienniku: „Do dzisiaj prześladuje mnie ta bezsensowna śmierć wielkiego człowieka i wielkiego artysty. Nigdy przed nim nie było aktora, który potrafiłby grać bez użycia oczu, i wiem, że nigdy więcej takiego nie będzie. Tym lepiej! Cybulski nie zostanie zapomniany, czego o większości aktorów nie można powiedzieć”. Czytaj także: Anna Nehrebecka wierzyła, że będzie z pierwszym mężem na zawsze. Zostało jej po nim tylko nazwisko Źródło: Radio Wrocław, mobilni.pl, WP, BBC
Marlene Dietrich dla urody była gotowa zrobić naprawdę wszystko
Jako jedna z pierwszych zrobiła sobie lifting, a włosy, by były pełne blasku, posypywała 14-karatowym złotem
Urodzona w Niemczech gwiazda kina zasłynęła nie tylko swoim talentem i niespotykaną urodą, ale także tym, jak bardzo była skupiona na swoim wizerunku. Gwiazda filmu Błękitny anioł nie umiała bowiem pogodzić się ze starością – jako jedna z pierwszych gwiazd poddała się operacji plastycznej, a gdy i to przestało jej wystarczać, postanowiła nikomu się nie pokazywać. Dlatego ostatnie kilkanaście lat Marlene Dietrich spędziła w paryskim apartamencie, z którego nigdy nie wychodziła. Odmówiła nawet przyjęcia Oscara za całokształt twórczości, bo musiałaby to zrobić osobiście. Dlaczego tak bardzo była skupiona na tym, jak wyglądała? ZOBACZ TAKŻE: Cesarzowa Sisi cierpiała na anoreksję, a na pielęgnację włosów poświęcała trzy godziny dziennie Urodowe sekrety Marlene Dietrich Marlene Dietrich, a tak naprawdę Maria (imię zmieniła, bo wydawało jej się zbyt pospolite) wbrew zakazom rodziny, postanowiła zostać aktorką i w wieku 21 lat wzięła udział w pierwszych przesłuchaniach do sztuk teatralnych. Najpierw grała role epizodyczne, często nie mówiła na scenie nawet słowa. Ale gdy w końcu dostała rolę mówioną, los się do niej uśmiechnął – została zauważona przez reżysera Josefa von Sternberga, który szukał aktorki do swojego pierwszego filmu z dźwiękiem. Był tak zachwycony Marlene, że zaproponował jej główną rolę w filmie Błękitny anioł, który na zawsze odmienił jej życie. Marlene Dietrich dosłownie w oka mgnieniu stała się gwiazdą. Bardzo szybko razem z von Sternbergiem wyjechała do Hollywood, gdzie stała się jedną z gwiazd kina i niemal natychmiast podpisała kontrakt z wytwórnią Paramount. I to był właśnie ten moment, gdy zmieniła się już na zawsze. Wysokie oczekiwania Hollywood, a także status ikony, a wręcz bogini sprawił, że Marlena już do końca życia skupiała się na tym, jak wyglądała. I to stało się celem samym w sobie. I jej prawdziwą obsesją. Za wizerunek Marlene Dietrich jaki znamy, a więc cienkie brwi, ciemne usta i zawsze perfekcyjny makijaż, odpowiadał słynny już wtedy Max Factor. To on podkreślił jej rysy w ten niemal dramatyczny sposób sprawiając, że jej oczy wydawały się większe dzięki kilku warstwom cieni do powiek. Efekt był magiczny i tajemniczy. I za to kochali ją widzowie. My uwielbiamy jeszcze jeden detal, który można kopiować także dzisiaj. To tzw. moon manicure, który wypromowała właśnie Marlene Dietrich. Polegał on na malowaniu paznokci w taki sposób, by na dole płytki pozostał nieumalowany fragment w kształcie półksiężyca właśnie. Jak na tamte czasy było to bardzo nowatorskie podejście. ZOBACZ TAKŻE: Max Factor zrewolucjonizował świat makijażu i zmienił życie milionów kobiet Marlena słynęła też ze swoich anielskich blond loków. Jednak natura jej nie wystarczała. By ich odcień naprawdę wyglądał „bosko”, gwiazda posypywała włosy sproszkowanym 14-karatowym złotem! Pieniądze nie miały bowiem znaczenia – liczył się efekt. Marlene Dietrich – sposoby na idealny wygląd i sylwetkę Jej niewątpliwym atutem były także smukłe i bardzo długie nogi. Niektórzy z widzów pytani, co podobało im się najbardziej w filmach, w których grała aktorka mówili: nogi Marleny Dietrich. Gwiazda nie czekała więc długo i ubezpieczyła swoje nogi na niebotyczną wtedy kwotę miliona dolarów! Marlene wiedziała też, jak się pokazać. Podobno na planach filmowych zawsze musiało stać blisko niej lustro, w którym mogła się przejrzeć i skorygować postawę tak, by jej nogi wydawały się jeszcze dłuższe, plecy proste, a włosy idealne. Jednak nie wszystko dawało się skorygować umiejętną pozą. Wieku przecież nie da się zatrzymać. Dlatego najpierw zdecydowała się na usunięcie tylnych zębów trzonowych, by jej policzki były bardziej wklęsłe, a twarz wydawała się smuklejsza. Gdy skóra z wiekiem straciła swoją jędrność, zaplatała włosy w ciasne warkocze, by uzyskać efekt liftingu i dopiero wtedy zakładała perukę. Z czasem jednak i to przestało działać, dlatego jako jedna z pierwszych osób oddała się w ręce chirurgów i zrobiła sobie klasyczny lifting. Można powiedzieć, że była prekursorką tego typu zabiegów. Gdy skończyła 72 lata Marlene Dietrich przestała grać i pokazywać się publicznie. Dzięki temu zapamiętamy ją na zawsze jako niezwykłą, charyzmatyczną i zawsze piękną kobietę. ZOBACZ TAKŻE: Życie Heleny Rubinstein to historia determinacji i ogromnej fortuny
Dziś mija 31 lat od śmierci Marlene Dietrich. Jej styl wciąż inspiruje!
Co świat mody zawdzięcza tej wielkiej ikonie kina?
Dokładnie 31 lat temu, 6 maja 1992 roku zmarła ikona kina Marlene Dietrich. Gwiazda urodziła się 27 grudnia 1901 roku w Berlinie. Przyszła na świat jako Marie Magdalene Dietrich znana później jako legendarna Marlene Dietrich. Ta niemiecka gwiazda srebrnego ekranu, piosenkarka i ikona stylu w 1999 roku trafiła na 9. miejsce listy najlepszych aktorek wszech czasów, skompilowanej przez Amerykański Instytut Filmowy. Jej najsłynniejsze filmy to Błękitny anioł, Maroko, Szanghaj Ekspres czy Świadek oskarżenia. Zaś do historii muzyki rozrywkowej przeszły jej interpretacje utworów Lili Marleen, Falling in Love Again, Ich bin die fesche Lola, Johnny, The Boys in the Backroom i Where Have All the Flowers Gone. Jej karierę przerwał niefortunny wypadek w Sydney. Aktorka przewróciła się na scenie i złamała kość udową. Po długiej rehabilitacji zaniechała dalszych występów. Kolejne lata spędzała w odosobnieniu w swoim apartamencie w Paryżu. Wyjątek zrobiła jedynie w 1978 roku, by zagrać u boku Davida Bowie w filmie Zwyczajny żigolo. Kto nie słyszał jak śpiewa w nim piosenkę Just a Gigolo, powinien to jak najszybciej nadrobić. ZOBACZ TEŻ: Oto 5 ikon stylu wszech czasów, o których zawsze będziemy pamiętać Marlene Dietrich lansowała męski styl w modzie Marlene Dietrich wciąż fascynuje. I nie chodzi tylko o jej filmy, piosenki czy barwne życie osobiste (aktorka romansowała m.in. z pisarką Mercedes de Acosta, pisarzem Ernestem Hemingwayem i aktorem Jean’em Gabinem). Równie intrygujący pozostaje także jej styl. Oczywiście trzeba zacząć od tego, że była jedną pierwszych kobiet na świecie, która publicznie pokazywała się… w spodniach. Mało tego! W filmie Maroko Josefa von Sternberga z 1930 roku wystąpiła w dopasowanym, męskim smokingu. Był to zresztą film pod każdym względem niezwykły. Tak ubrana Marlene Dietrich śpiewała w nim po francusku i… całowała kobietę! Ameryka nie była przygotowana na taką dawkę europejskiej dekadencji! Powiedzmy jeszcze tylko, że zanim Yves Saint Laurent zacznie lansować smokingi jako strój odpowiedni dla płci pięknej miną całe dziesięciolecia. Zresztą wszystko co współczesna moda ma do powiedzenia na temat zabaw w „męskie kontra damskie” testowała przed laty na swej skórze nieustraszona Marlene Dietrich. Marlene Dietrich - styl. To ona wymyśliła „nagie” sukienki Aktorka kochała też niezwykle dopasowane suknie, w których przy pewnym oświetleniu wyglądała na… nagą. Te seksowne kreacje zaszywano przed występami na jej figurze. Dwie z nich aktorka zaprezentowała warszawskiej publiczności podczas koncertów w 1964 i 1966 roku. A więc to ona promowała „nagie” sukienki w czasach gdy istnienia na przykład takiej Kim Kardashian nikt nie mógł jeszcze nawet przewidzieć. Marlene Dietrich była również fanką wielkich, spektakularnych futer oraz kapeluszy. Miała obsesję na punkcie perfekcyjnego makijażu i fryzury. Jako jedna z pierwszych gwiazd Hollywood korzystała z usług chirurgów plastycznych. Najbardziej inspirujące wydaje się jednak wciąż być jej podejście do kreowania własnego wizerunku. Gwiazda mawiała: „Ubieram się wyłącznie by stwarzać swój obraz. Nie dla siebie, nie dla mody i nie dla mężczyzn”. W tej autokreacji pomagali jej najwięksi fotografowie epoki m.in. Irving Penn, Richard Avedon, Eve Arnold i Cecil Beaton. Konsekwentna strategia sprawiła, że już za życia Marlene Dietrich była postacią mityczną. Najlepiej oddał to w swej powieści Łuk triumfalny jej przyjaciel Erich Maria Remarque: „Jej zimna, jasna twarz nie pytała o nic, po prostu była i czekała… Patrząc na nią każdy mógł śnić swój własny sen”. I po to chyba wciąż potrzebne są nam gwiazdy! CZYTAJ WIĘCEJ: Crawford, Schiffer, Campbell, Evangelista, Christensen: Jak dziś wyglądają supermodelki z lat 90.? Marlene Dietrich jaki pierwsza nosiła „nagie" suknie. Marlene Dietrich uwielbiała nosić ubrania w męskim stylu.
5 ikon stylu wszech czasów, o których zawsze będziemy pamiętać
Ich gust był naprawdę inspirujący. Jest aktualny także dziś?
Dziennikarka Diana Vreeland mawiała: „Niezależny, indywidualny styl, w przeciwieństwie do dobrego gustu, jest bardzo inspirujący”. Bez wątpienia wybrane przez nas ikony ten styl posiadały. Od lat ekscytują nie tylko projektantów, ale kobiety na całym świecie. Choć ich popularność była największa już kilka dekad temu, cały czas pełnią istotną funkcję w światowej popkulturze i modzie. Kogo umieściliśmy w tym gronie? ZOBACZ TAKŻE: Crawford, Schiffer, Campbell, Evangelista, Christensen: Jak dziś wyglądają supermodelki z lat 90.? Audrey Hepburn (1929 - 1993) Kochała małe czarne sukienki, trencze, spodnie cygaretki, golfy i koszulki polo. W jej szafie królowały stonowane kolory. Nie nosiła butów na wysokim obcasie, za to uwielbiała balerinki. Słynęła z dobierania wyrazistych dodatków - dużych okularów, okazałych kapeluszy czy oryginalnej biżuterii. Coco Chanel (1883 - 1971) Sama twierdziła: „Ja nie projektuję mody, ja jestem modą!”. Dzięki swoim rewolucyjnym projektom przyczyniła się do zmiany społecznych stereotypów wizerunku kobiety. Udowadniała, że prostota może być oznaką szyku i wyrafinowania, a przesada daje zupełnie odwrotne efekty. Stawiała na połączenie bieli i czerni - dla niej był to duet absolutny. Jacqueline Kennedy (1929 - 1994) Wybierała proste fasony, które umiejętnie podkreślały atuty jej sylwetki. Była wierna pudełkowym żakietom, klasycznym spódnicom do kolan i eleganckim toczkom na głowę. Kochała szlachetne kolory, a od szpilek wolała czółenka na niewysokim obcasie. CZYTAJ TEŻ: Dziś rocznica urodzin Marlene Dietrich. Jej styl wciąż inspiruje! Grace Kelly (1929 - 1982) Jak sama przyznawała - najlepiej czuła się w zielonych sukniach, choć nosiła je rzadko. Najczęściej stawiała na kreacje w neutralnych kolorach. Kochała uszyte z szyfonu i tiulu spódnice z paskiem, białe rękawiczki oraz sznury pereł. Wybierała stroje eleganckie, proste i klasyczne. WIĘCEJ: Ikony mody: być jak Jane Birkin, czyli jak? Marlene Dietrich (1901 - 1992) Wyróżniała się niezwykłym stylem, który łączył elegancję femme fatale i zjawiskowy szyk. Była jedną z pierwszych kobiet na świecie, która publicznie pokazywała się w spodniach. W jej lookach nie brakowało nonszalancji. Nosiła krawaty, futra, kapelusze, a także tzw. naked dress.
Te naked dress są już kultowe! Zainspirujcie się nimi na Walentynki
Choć naked dress w ostatnim czasie zdobywają wielką popularność, a ich prawdziwy boom nastąpił w 2015 roku, moda na nie zaczęła się jeszcze... w ubiegłym stuleciu! Sukienki-nic to seksowne kreacje, które więcej odkrywają niż zasłaniają, a jednak zdobią ciało. Niektóre z nich są delikatne i dyskretne, inne mają dosyć frywolny charakter. Są idealne na walentynkowy wieczór! A kto pierwszy je zakładał? ZOBACZ TEŻ: Supermodelka lat 90. Kate Moss kończy 48 lat! Historia sukienki naked dress Wszystko zaczęło się już w 1917 roku, kiedy zrealizowano niemy biograficzny film fabularny pt. „Kleopatra”. W tytułową rolę wcieliła się amerykańska aktorka, Theda Bara i to właśnie ona na wielkim ekranie jako pierwsza zaprezentowała się w naked dress. Dzięki temu stała się równocześnie pierwszym symbolem seksu Hollywood! 10 lat później kolejną wyzwoloną kobietą, która odważyła się zakładać zbliżony strój podczas swoich występów scenicznych była tancerka Josephine Baker. Warto wspomnieć, że potem w przeciągu swojego życia otrzymała ponad 1500 propozycji małżeństwa, nie licząc drogich prezentów od wielbicieli... Istotnym momentem przełomowym był również występ Marlene Dietrich w 1953 roku w hotelu Sahara w Las Vegas. 52-letnia wówczas piosenkarka, ubrana w kreację kostiumografa Jeana Louisa, udowodniła, że nie tylko młodziutkie kobiety mogą wspaniale wyglądać w naked dress! Po tym moda na sukienki-nic rozpoczęła się na dobre. Widzieliśmy w nich m. in. Marilyn Monroe w „Pół żartem, pół serio”, Jane Birkin na premierze filmu „Slogan” w 1969 roku czy pięć lat później Cher na Met Gali. W latach 90. natomiast prześwitujące stylizacje rozsławiła Kate Moss. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Najgłośniejsze i najbardziej skandalizujące reklamy Calvina Kleina W dzisiejszych czasach niektóre gwiazdy decydują się na te kreacje wyłącznie przez to, że są świetnym sposobem na przyciągnięcie uwagi! Dzięki nim mogą pochwalić się zadbanym ciałem, zszokować publiczność i zapewnić sobie miejsca na pierwszych stronach gazet. W naszej galerii możecie zobaczyć, jaką transformację przeszły naked dress w przeciągu stulecia! Odważyłybyście się takie założyć?
Marlene Dietrich i Ernest Hemingway byli platonicznymi kochankami przez prawie 30 lat
Spotkali się przypadkiem. Od tego czasu regularnie pisali do siebie listy pełne pasji
Poznali się w podróży na luksusowym okręcie liniowym w 1934 roku. Ona wracała wówczas z rodzinnych Niemiec i płynęła do USA, gdzie robiła karierę. On z kolei wracał z wyprawy pod wschodniej Afryce. Kolejne mile morskie, być może trochę nudy. Pewnego dnia Marlene Dietrich weszła do jadalni i zwróciła się do siedzących gości z pytaniem, czy może do nich dołączyć. Zgodzili się, wstali i wówczas okazało się, że przy stoliku znajduje się 12 osób, zaś ona byłaby tą 13, pechową, bo bez pary. Poczuła się zmieszana, zaczęła się tłumaczyć, chciała zmienić decyzję, ale w tej chwili niespodziewanie z pomocą przyszedł jej właśnie Ernest Hemingway. Zaproponował swoje towarzystwo, ocalił z niezręczności. Ich romans był specyficzny, bo platoniczny. Jego trzon stanowiło pisanie listów, choć z równą pasją flirtowali ze sobą i zasypywali się komplementami. Zapewniali o swojej miłości i tęsknocie... Oto dzieje romansu Marlene Dietrich i Ernesta Hemingway'a. Artykuł aktualizowany: 27.12.2023 r. Romans Marlene Dietrich i Ernesta Hemingwaya Dla Ernesta Hemingwaya Marlene Dietrich bywała „córką”, innym razem nazywał ją: „najdroższa Kraut” lub „moja mała Kraut”. Listy często kończył podpisem: „Papa”. Podobno pisarz miał w zwyczaju właśnie w taki sposób odnosić się do kobiet młodszych od niego. O czym pisali? Między innymi o swoich planach na przyszłość. W żartach mówili, że chcieliby wspólnie otworzyć klub nocny, w którym ona śpiewałaby na scenie, a on stałby na bramce i pilnował porządku. Innym razem ich korespondencja wypełniona była flirtem i wyznaniami miłosnymi. „Za każdym razem, gdy obejmowałem cię ramionami, czułem, że jestem w domu” – pisał Ernest Hemingway, a list skończył słowami: „Kocham cię, mocno cię przytulam i mocno całuję”. W 1951 roku aktorka pisze do niego: „Myślę, że najwyższy czas powiedzieć ci, że myślę o tobie nieustannie. Czytam twoje listy w kółko i rozmawiam o tobie z kilkoma wybranymi osobami. Przeniosłam twoje zdjęcie do mojej sypialni i przeważnie patrzę na nie bezradnie”. „Proszę, pamiętaj, że zawsze cię kocham. Czasami o tobie zapominam, tak jak zapominam, że moje serce bije. Ale to bije zawsze” – odpowiadał jej w kolejnym liście. Między korespondencyjnymi kochankami prawdopodobnie nigdy nie doszło do fizycznego zbliżenia, chociaż czasem się widywali. W latach 40. spędzali czas w paryskim hotelu Ritz. Ernest Hemingway dał wtedy Marlenie Dietrich bardzo emocjonalny wiersz o tematyce śmierci. Napisał go po tym, jak przyłączył się do jednostki piechoty, w której w ciągu 24 godzin zginęło 67 ludzi. Był zrozpaczony i załamany. Poprosił przyjaciółkę, by przeczytała napisane przez niego słowa w hotelowym barze. Podobno tego wieczoru wszyscy mieli łzy w oczach, łącznie z recytującą wiersz aktorką. Czytaj także: Daniel Olbrychski i Jan Englert rywalizowali o względy tej samej kobiety! Atmosferę podgrzewał Kazimierz Kutz Marlene Dietrich i Ernest Hemingway: historia relacji Oboje przeżyli wojnę, oboje byli silnymi osobowościami i oboje musieli zmagać się z własną popularnością, szukając spokoju i prywatności. Rozumieli siebie nawzajem i obdarzali się ogromnym szacunkiem. Po latach przyjaźni z Marleną Dietrich Ernest Hemingway wyznał swojemu przyjacielowi, dlaczego nigdy nie zbliżył się fizycznie do aktorki. „Byliśmy ofiarami niezsynchronizowanej pasji” – miał powiedzieć. „Kiedy nie byłem zakochany, Kraut była zanurzona w romantycznym ucisku, a gdy ona była na powierzchni i pływała z tymi cudownie szukającymi oczami, ja byłem zanurzony”. Córka Marleny Dietrich, Maria Riva, pisała w swojej biografii, że dla jej matki Ernest Hemingway był „eleganckim korespondentem wojennym w podwiniętym płaszczu przeciwdeszczowym. Łowcą z przeładowaną strzelbą, stojącym na drodze szarżującego nosorożca. Samotnym filozofem z krwawiącymi rękami ściskającymi żyłkę”. Aktorka uwielbiała wszystkie dzieła pisarza i wierzyła, że jest jej najlepszym przyjacielem. On cenił ją za intelekt, urodę oraz dumę. Marlene Dietrich i Ernest Hemingway korespondowali ze sobą aż do samobójczej śmierci pisarza w lipcu 1961 roku. Listy ofiar niezsynchronizowanej pasji zostały opublikowane w 2007 roku, 15 lat po śmierci Marlene Dietrich. Zobacz też: Ewa i Czesław Petelscy: jedno z najbardziej wpływowych małżeństw PRL-owskiego kina. Ich związek trwał zaledwie kilka lat, ale nie wzięli rozwodu