Wnuczka Krystyny Jandy ma 20 lat i do złudzenia przypomina mamę. Jej kariera nabiera rozpędu
Jadwiga Jaworska wychodzi z cienia. Ujawniła, że aktorka ledwie zdążyła na jej narodziny
Krystyna Janda znana jest ze swojej wielkiej miłości do bliskich. W najnowszym wywiadzie udzielonym magazynowi „Pani” aktorka wraz z wnuczką Jadwigą Jaworską opowiedziały kilka sekretów swojej matriarchalnej rodziny oraz wyjaśniły, jak wyglądają ich relacje. Wygląda na to, że pasja do świata filmu płynie w żyłach kolejnego pokolenia! Jak wygląda i co robi dziś córka Marii Seweryn? Krystyna Janda omal nie przegapiła narodzin własnej wnuczki Krystyna Janda na świecie przywitała tylko jedną córkę. Gdy Maria Seweryn sama została mamą, szczęśliwa babcia nie posiadała się z radości. Okazało się jednak, że w tym wyjątkowym dniu nie była z córką od samego początku. „Ja się urodziłam w dzień wolny, 1 listopada, więc babcia nie grała żadnego spektaklu. Zresztą najpierw pojechała na cmentarz, a dopiero potem do szpitala” wspominała Jadwiga Jaworska w rozmowie z Igą Nyc. Z rozbawieniem dodała także: „Na szczęście mama rodziła mnie ponad 20 godzin, więc babcia zdążyła”. Krystyna Janda oczywiście ruszyła z wytłumaczeniami, że wszelkie święta religijne są ważnymi dniami w ich rodzinie i spędzają je tradycyjnie: „Od 25 lat cała rodzina spotyka się na cmentarzu, a potem jemy wspólnie obiad. Pamięć jest ważna. Bycie razem z żyjącymi też” mówiła. Zarzekała się jednak, że do rodzącej córki pośpieszyła w momencie, w którym dowiedziała się, że jest w połogu: „Przyjechałam od razu, jak się dowiedziałam! Prosto z cmentarza”. Sprawdź też: Bracia Łukasz i Paweł Golec otwarcie o wierze i wyznawanych wartościach: „Doświadczyliśmy w swoim życiu cudów” Krystyna Janda, Wnuczki Lena i Jadwiga Krystyna Janda, wnuczka Lena Jaworska, 6 lat hotelu Sheraton, 10.07.2002 rok Córka Marii Seweryn o Krystynie Jandzie: „Możemy na nią liczyć w każdej sytuacji” Krystyna Janda opowiedziała, że w jej życiu rodziny była zawsze najważniejsza. Co więcej — od lat rządzą w niej kobiety. Przed laty osobą, która pełniła w niej rolę trzonu oraz jak mówi, prawdziwą „królową ich życia”, była jej mama, Zdzisława. Dziś jednak te obowiązki należą do niej, chociaż za rodzinę głowy się nie uważa: „Wydaje mi się, że ja scalam rodzinę. Zbieram ją do kupy, organizuję spotkania. Myślę, że gdybym o to tak nie dbała, toby się niechcący gdzieś rozjechało… Dom w Milanówku jest miejscem, które „działa” na okrągło, czy ja tam jestem, czy mnie nie ma. Moi synowi wpadają kilka razy w tygodniu tylko po to, żeby zjeść zupę, wypić kawę lub pogłaskać psa. Mają klucz, mogą przyjechać w środku nocy. Milanówek jest ostoją całej rodziny. Po śmierci męża wszyscy myśleli, że go sprzedam, że się wyprowadzę, bo mieszkam tam teraz na co dzień sama. Ale nie mogłabym zabrać tego miejsca dzieciom i wnukom”. Jej słowa potwierdziła wnuczka: „Kiedyś prawie wszystko kręciło się wokół prababci, ale babcia była i jest kimś znacznie więcej niż organizatorką życia. Jest osobą, na którą możemy liczyć w każdej sytuacji. Mimo swojej ogromnej 'zajętości' zawsze znajdzie czas, jeśli okoliczności tego wymagają” mówiła. Czytaj również: Nagle zniknęła, poświęciła się rodzinie. Dawno niewidziana Tatiana Okupnik zachwyciła w Opolu Dodała także, że już od dzieciństwa była dla niej bardzo ważną osobą, z którą uwielbiała spędzać czas, a teraz, gdy stawia pierwsze kroki w dorosłość — jest dla niej źródłem oparcia i pomocną dłonią. „Sądzę babciu, że jesteś dla nas wszystkich punktem odniesienia. Kiedy podczas ostatniego spotkania wielkanocnego pojawił się temat moich studiów, twoja opinia była dla mnie bardzo ważna. Nie dzwonię do babci zbyt często w codziennych sprawach, ale jak już się widzimy, to poruszamy życiowe kwestie” wyznała Jadwiga Jaworska. Jadwiga Jaworska, wnuczka Krystyny Jandy Kim jest Jadwiga Jaworska? Jak możemy przeczytać na stronie TwójStyl.pl, Jadwiga Jaworska na świat przyszła w 2004 r. jako córka Marii Seweryn i Roberta Jaworskiego. Jej starsza siostra, Lena studiuje reżyserię filmową i kilkukrotnie zwerbowała ją do pomocy przy etiudach. Tak więc idąc śladami starszych od siebie kobiet w rodzinie: dwóch znanych aktorek oraz przyszłej reżyserki, Jadwiga również zainteresowała się światem kina i teatru. W etiudzie „Café au lait” odpowiedzialna była za kostiumy. W „Skarbach” przypadły jej rekwizyty, a w nominowanej do nagrody za najlepszy film krótkometrażowych na festiwalu w Gdyni „Manii!” została asystentką kierownika produkcji. Jak mówi, swoją przyszłość wiąże raczej ze staniem po drugiej stronie kamery, niż jej mama: marzy się jej produkcja filmowa. Czytaj też: Długo starała się o dziecko, mamą została w wieku 42 lat. Dorota Chotecka wspomina tamten okres Krystyna Janda, Maria Seweryn, Viva! maj 2014 Krystyna Janda, Viva! 7/2023
Maria Seweryn celebruje 25 lat obecności na scenie: pasja, talent i wyjątkowa kariera
Ikona świata teatru nie obawia się zawodowych wyzwań
W świecie teatru Maria Seweryn jawi się jako prawdziwa ikona. W tym roku obchodzi ona 25-lecie swojej obecności na scenie. W ciągu tych lat Maria zdobyła uznanie zarówno publiczności, jak i krytyków, prezentując swoje niezwykłe umiejętności w różnorodnych rolach i projektach. Maria Seweryn celebruje 25 lat obecności na scenie Zaczynając swoją karierę w 1998 roku w spektaklu "Fedra", aktorka szybko zademonstrowała swoją niezwykłą pasję i zaangażowanie w sztukę. Każda jej rola, od "Trzech sióstr" po "Kobietę w sytuacji krytycznej", przynosiła nowe odkrycia i potwierdzała jej talent. Ogromne wrażenie zrobiła swoim występem w spektaklu "Metoda", dodając kolejny rozdział do swojej bogatej kariery teatralnej. Jej talent do przenikania w głąb skomplikowanych postaci i prezentowania ich w sposób tak autentyczny i przekonujący jest prawdziwie fascynujący. Nie sposób pominąć jej rewelacyjnej roli w "Boże mój!", która była prawdziwą ucztą dla miłośników teatru. W ciągu ostatnich 25 lat Maria Seweryn nieustannie zaskakiwała, inspirując i zachwycając swoim talentem. Jej niezachwiana pasja do sztuki teatralnej, połączona z nieustannym poszukiwaniem nowych wyzwań i śmiałych pomysłów, czyni ją wyjątkową postacią na scenie teatralnej. Odważnie przekracza ona granice tradycyjnego teatru, wprowadzając nowe, innowacyjne podejście do sztuki. Maria Seweryn zadebiutowała w monodramie "Na pierwszy rzut oka" Jednym z ważniejszych momentów w jej karierze był niedawny debiut w najtrudniejszym chyba gatunku teatralnym dla aktora — monodramie "Na pierwszy rzut oka". Seweryn zadebiutowała w roli, która wymagała nie tylko artystycznej dojrzałości, ale i zdolności do stworzenia intymnego dialogu z publicznością. W tej sztuce Maria wciela się w postać Tessy, adwokatki u progu wielkiej kariery, która nagle znajduje się w dramatycznej sytuacji, stając w roli świadka we własnej osobistej sprawie. Spektakl, poruszający tematykę przemocy seksualnej i patriarchalnych układów, został niezwykle wysoko oceniony po niedawnych premierach na londyńskim West Endzie i nowojorskim Broadwayu, gdzie Jodie Comer, grająca Tessę, otrzymała prestiżową nagrodę Tony – teatralny odpowiednik Emmy, Grammy i Oscarów. Również w Polsce rola Tessy w wykonaniu Marii Seweryn zebrała entuzjastyczne recenzje, podkreślające wyjątkowy talent aktorki, m.in.: "Fascynująca Maria Seweryn", "Jeden z najlepszych spektakli sezonu" czy "Adwokatka diabła. Piekielnie dobra Maria Seweryn w monodramie"... Maria Seweryn to także ceniona reżyserka teatralna. Jej ostatni projekt, "Głowa w piasek", to zbierające entuzjastyczne recenzje spektakl Teatru Polonia o kobiecej przyjaźni i tolerancji dla inności. W swej pracy reżyserskiej i aktorskiej nie boi się podejmować ryzyka i eksperymentować. Jej podejście do sztuki teatralnej jest świeże i innowacyjne, co czyni jej spektakle nie tylko rozrywką, ale także formą artystycznej wypowiedzi Nieustannie rozwija swoje umiejętności, przekraczając granice tradycyjnego teatru i wprowadzając w niego nowe, śmiałe pomysły. Jej 25 lat na scenie to nie tylko świadectwo jej talentu, ale również dowód na niezachwianą pasję do teatru. Wyczekujemy z niecierpliwością kolejnych projektów, zarówno aktorskich, jak i reżyserskich, które z pewnością będą kolejnymi kamieniami milowymi w jej niezwykłej karierze.
Krystyna Janda pragnęła dla córki innej przyszłości. "Bardzo się martwiła", wspomina Maria Seweryn
"Mam tylko jedną pretensję do moich rodziców", dodaje aktorka
Teatr, sztuka towarzyszyły jej od dzieciństwa. Maria Seweryn poszła w ślady rodziców, choć na początku miała zupełnie inne plany. Niedawno aktorka udzieliła wywiadu, w którym wróciła wspomnieniami do swoich początków w branży, a także opowiedziała o rodzicach - Krystynie Jandzie i Andrzeju Sewerynie. Zdradziła, że mają jedną cechę, za którą u nich nie przepada. A co w nich ceni? Maria Seweryn o rodzicach Dziś spotykają się na jednej scenie i przed kamerą. Czerpią ze swoich doświadczeń i wspierają w spełnianiu marzeń. Maria Seweryn talent odziedziczyła po rodzicach Krystynie Jandzie i Andrzeju Sewerynie. Niczego jej nie narzucali, nie zamykali w domu i pokazywali piękno świata. Ceni ich za to, że dali jej wolność. W wywiadzie Maria Seweryn w poruszających słowach mówi o rodzicach. Zdradziła też, która cecha jest dla niej męcząca. „Są bardzo emocjonalnymi ludźmi, potwornie, takimi jak większość aktorów, bardzo skoncentrowanymi na sobie, na tym co robią i to ich pochłania, to jest ich pasja, są pasjonatami, więc bardzo przeżywali w sposób taki teatralny. Czasami ta teatralność naszego życia mnie męczy, to znaczy, rzeczywiście ból głowy wywołuje, faktycznie taki naprawdę ból głowy (śmiech), ale to nie tylko u nich, rzeczywiście coś takiego jest, że po prostu można użyć słowa "boję się czegoś", a my używamy "przeraża mnie to", od razu robimy z tego sprawę. I ja do tego też doszłam ostatnio”, tłumaczyła Maria Seweryn w rozmowie z Aleksandrą Czajkowską dla Cozatydzien.tvn.pl. Czytaj też: Przyjaciele ją ostrzegali, ona nie posłuchała. Maria Seweryn i Robert Jaworski doczekali się córek, rozstali się po 11 latach Maria Seweryn z tatą Andrzejem Sewerynem Maria Seweryn o aktorskiej drodze. Krystyna Janda marzyła o innej przyszłości dla córki Maria Seweryn debiutowała w filmie Kolejność uczuć w reżyserii Radosława Piwowarskiego. Miała wtedy 17 lat. Dopiero po zakończeniu pracy nad produkcją zdała sobie sprawę, że chce zdawać do szkoły aktorskiej i rozpoczęła przygotowania do egzaminów. Krystyna Janda nie do końca była zadowolona z jej wyboru. Marzyła o innej przyszłości dla córki i bardzo przeżyła jej decyzję. „Marzeniem mojej mamy było to, i myślę, że miała dużo racji, bo ja byłabym świetna w tym, żebym studiowała w Strasburgu administrację państwową i żebym w Polsce mogła być politykiem, ponieważ świetnie mówiłam po francusku, już będąc nastolatką”, mówiła Maria Seweryn w rozmowie z Aleksandrą Czajkowską dla cozatydzień.tvn.pl. Sama chciała być lekarzem, podróżować po świecie i ratować ludzi. Po wielu zwrotach akcji, wybrała właśnie aktorstwo, ukończyła Akademię Teatralną w Warszawie i niczego nie żałuje. Zanurzyła się w tym artystycznym świecie. Krystyna Janda doskonale znała blaski i cienie zawodu aktora. Maria Seweryn z perspektywy czasu podkreśla, że może mieć tylko jedną pretensję do rodziców. „Poza tym ja mam tylko jedną pretensję do moich rodziców, że oni mi pokazali, że świat jest piękny i ludzie są wspaniali. A tak nie jest. To jest nieprawda. I tyle. Ona po prostu to wiedziała i myślę, że bardzo się martwiła, bo mówi się, że nie ma nikogo bardziej nieszczęśliwego niż niespełniony aktor”, zwierzyła się Maria Seweryn w rozmowie z Aleksandrą Czajkowską w cyklu „Jacy rodzice takie dzieci?”. Zdarzało się, że była postrzegana przez pryzmat znanych rodziców. Wciąż towarzyszy jej to poczucie. Jednak od lat buduje własną karierę i pozycję w artystycznym świecie – gra, reżyseruje i czerpie satysfakcję ze swojej pracy. Źródło: Cozatydzień.tvn.pl Sprawdź też: Syn Janusza Chabiora podszedł w ślady ojca. Jest do niego bardzo podobny Krystyna Janda, Maria Seweryn, Viva! maj 2014
Przyjaciele ją ostrzegali, ona nie posłuchała. Maria Seweryn i Robert Jaworski doczekali się córek, rozstali się po 11 latach
Aktorka była pewna, że ich związek przetrwa każdy kryzys
Ich małżeństwo przez jedenaście lat było owiane tajemnicą. I choć przyjaciele mówili jej wprost, że są z dwóch różnych światów, Maria Seweryn była pewna, że odnalazła miłość życia. Z Robertem Jaworskim doczekała się dwóch córek, jednak dzieci nie umocniły ich związku. „Nie wiem, co musiałoby się stać, żeby nasze małżeństwo się rozpadło, ponieważ to jest taka miłość, której nic nie jest w stanie zniszczyć", mówiła wówczas aktorka. Ich małżeństwo jednak zakończyło się w 2008 roku, o czym później artystka opowiedziała na łamach magazynu Gala. Maria Seweryn i Robert Jaworski — historia miłości i tajemnicze rozstanie Ona była aktorką, on fotografem. Oboje mieli artystyczne dusze. Maria Seweryn i Robert Jaworski dali więc sobie szansę, choć ich znajomi podkreślali, że dzieli ich więcej niż łączy. Ją nazywano wulkanem energii, zaś jego oazą spokoju. Z czasem ich najbliżsi zrozumieli, że połączyło ich wielkie i szczere uczucie. „Bardzo się różnimy, oboje jesteśmy wyraziści, niezależni, nasze życie nie jest tylko superkolorowe, ale to satysfakcjonujący związek", zwierzyła się Maria Seweryn magazynowi Gala. Na początku idealnie się dogadywali. Gdy aktorka wychodziła do pracy, jej ukochany zajmował się córkami i nie wtrącał się w jej życie zawodowe. „Pobraliśmy się, kiedy oboje byliśmy bardzo młodzi, wcześnie urodziło nam się dziecko. Miałam 22 lata, on 24 i nagle musieliśmy poprowadzić odpowiedzialne życie. Robert natychmiast rzucił studia i poszedł do pracy. W pewnym momencie poprosiłam go jednak, żeby pomyślał o sobie. Zawsze robił piękne zdjęcia, ale nigdy nie miał czasu się tym zająć. Dziś oboje jesteśmy wolnymi strzelcami, on fotografuje, ja gram i wspólnie zajmujemy się dziećmi", mówiła ulubienica widzów w 2007 roku w rozmowie z Galą. „Przed dziesiątą nie można mu powierzyć żadnego zadania. To najpoważniejszy problem w ich małżeństwie — ona jest rannym ptaszkiem, on nocnym markiem. Kiedy Robert wstaje, żeby zajmować się tym, co lubi, czyli fotografią, Marysia jest już na próbie w którymś z teatrów. Najczęściej w Teatrze Polonia Krystyny Jandy", czytaliśmy w tym samym magazynie. „Mój mąż przez tyle lat uczył się, pracował, a jak bujałam w obłokach", zwierzyła się w rozmowie z Rewią. "Robiłam wiele rzeczy, ale nie zarabiałam pieniędzy. A on ciężko pracował i gdzieś tam z boku rozwijał swoją pasję. Dzięki temu, że on utrzymywał dom, robiłam to co chciałam", kontynuowała. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Barbara Dunin i Zbigniew Kurtycz: kiedy się poznali, on był gwiazdą, ona młodą, nieznaną piosenkarką. Nikt nie dawał im szans „Na szczęście Robert zajmuje się dziećmi naprawdę świetnie. Zdarza się, że chwilami nie radzimy sobie. Ale to normalne. Inne małżeństwa dookoła nas też tak mają. Staram się, żeby dziewczynki nie czuły, że czegoś im brakuje. Trochę żal mi było Jadzi, bo z Leną byłam przez 10 miesięcy w domu, a przy Jadzi zaczęłam pracować, kiedy ją jeszcze karmiłam. Ale karmiłam ją przez rok! Uwielbiam być z nimi, z moją rodziną. W tym roku spędziliśmy wspólnie wspaniałe wakacje w Toskanii. Wyłączyliśmy telefony. Byliśmy tam tylko dla siebie i ze sobą. Zastanawiam się, czy gdybym nie pracowała, potrafiłabym docenić takie chwile?", zaznaczyła wówczas. Maria Seweryn przyznała jednak, że początki małżeństwa nie były idealne, chociaż na jakiś czas udało im się zażegnać wszystkie kryzysy. „Teraz z dwójką dzieci prowadzimy ustabilizowane życie, ale nasza dziesięcioletnia dziś córka Lena wychowała się troszkę w "komunie". Wszyscy wiedzieli, że u nas można przez chwilę pomieszkać. Zawsze ktoś spał na kanapie. Przeważnie byli to młodzi aktorzy "na zakrętach życiowych". Mój mąż czasem, kiedy te sytuacje się powtarzały albo przedłużały, znosił to z trudem. Nie dziwiłam mu się, młodzi aktorzy mówią wciąż o sobie, popisują się, oszaleć można...", mówiła przed laty w Gali. „Mamy za sobą 10 lat burzliwego małżeństwa. Mamy dwie wspaniałe córki. Dojrzeliśmy oboje. Potrzebujemy siebie [...] Nasz związek z Robertem jest partnerski. Razem podejmujemy decyzje. Robert jest silną osobowością. Jest bardzo niezależny. Ale czuję się kochana i szanowana, a co za tym idzie, spokojna. Kocham go i szanuję także", zaznaczała wówczas. Niestety w pewnym momencie nad ich małżeństwem pojawiły się czarne chmury. Maria Seweryn i Robert Jaworski ostatecznie rozstali się w 2008 roku po jedenastu latach wspólnego życia. „Tworzyliśmy przez jakiś czas doskonały duet i to działało, ale ostatnio przestało", kwitowała wówczas aktorka. CZYTAJ TEŻ: Tomek i Anastazja Jakubiak: nawet najbliżsi nie dawali im szans. Udowodnili, że miłość jest silniejsza Przypominamy fragment archiwalnego wywiadu z Marią Seweryn, który ukazał się na łamach magazyn Gala w 2008 roku, niedługo po rozstaniu z mężem. Gala: Gdybyś jednym zdaniem miała scharakteryzować mijający rok, co byś powiedziała? Maria Seweryn: 2008, skończ się już! Tylko że zazwyczaj poprzedzam to zdanie słowem, które w żadnym razie nie nadaje się do publikacji... GALA: Naprawdę nie wydarzyło się nic dobrego? M.S.: Oczywiście, wydarzyło się. Zagrałam m.in. w "Dowodzie" w Polonii. Rolę, którą kocham, z której jestem dumna i która została doceniona. Bez wątpienia jednak był to rok przełomów. GALA: Przełomy są w życiu potrzebne, bo podobno tylko dzięki nim możemy się dowiedzieć, jakimi tak naprawdę jesteśmy ludźmi. M.S.: Mam wrażenie, że kiedy odchodzą twoi bliscy, jest to absolutnie niepotrzebne, bo nagle rozpada ci się świat i musisz sobie z tym jakoś poradzić. Tyle na ten temat mogę powiedzieć. A jeśli chodzi o dokonywanie życiowych wyborów, czas pokaże, czy były słuszne, czy też nie. Ja na razie nie mam zielonego pojęcia. Ale może, gdy już ten rok się skończy, będę wiedziała więcej. GALA: Czy gdy mówisz o dokonywaniu życiowych wyborów, masz na myśli rozstanie z mężem? M.S.: To prawda, że się rozstaliśmy, ale w jakiś sposób już zawsze będziemy stanowili parę, bo mamy dwie córki. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Gdy po 26 latach jej mąż odszedł, była załamana. Katarzyna Bosacka znalazła w sobie ogromną siłę GALA: Jak one zareagowały? M.S.: Oboje z mężem ciężko pracujemy, żeby nie miały problemu z tym tematem. Rozmawiamy z nimi i staramy się po prostu mądrze zachować, ale nie jest to łatwe i wie o tym każdy, kto ma dzieci. GALA: Gdy dowiedziałam się o twoim rozstaniu z mężem, przypomniało mi się, jak mówiłaś: "Nie wiem, co musiałoby się stać, żeby nasze małżeństwo się rozpadło, ponieważ to jest taka miłość, której nic nie jest w stanie zniszczyć". A jednak... M.S.: No widzisz, jakie życie potrafi być zaskakujące. GALA: Jesteś kobietą na zakręcie? M.S.: Pewnie tak, tylko zastanawiam się, w którą stronę ten zakręt prowadzi. Na razie staram się odnaleźć w nowym kontekście życia. GALA: Szczerze mówiąc, myślałam, że gdy cię o to zapytam, to się wściekniesz. A ty nie dość, że zachowujesz spokój, to jeszcze się śmiejesz. Poczucie humoru jest najlepszym lekarstwem? M.S.: W tej chwili najwyżej cenię sobie przyjaźń i najbardziej w nią wierzę. I w poczucie humoru właśnie. Myślę, że ludzie, którzy go nie mają, muszą być strasznie nieszczęśliwi. [...] Rozmawiała: Anna Zakrzewska. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Agnieszka Włodarczyk zdradziła prawdę o ślubie! „Udało się to wszystko utrzymać w tajemnicy”
Maria Seweryn o trudach samodzielnego macierzyństwa: "Nie ukrywam, że chwilami jest mi bardzo ciężko"
"Mężczyźni nie mają żadnego problemu z tym, by wychowanie dziecka zostawić kobiecie"
Rzadko otwiera się na temat życia prywatnego, lecz robi wyjątki. Jakiś czas temu Maria Seweryn udzieliła wywiadu, w którym opowiedziała o samodzielnym macierzyństwie. Przypomnijmy, że aktorka wychowuje trójkę dzieci i nie ukrywa, że są chwile, gdy jest jej ciężko. Padły ważne słowa. [Ostatnia publikacja na VUŻ-u i Viva Historie 21.11.2024 r., zaś na VIVA.pl: 23.03.2025 r.] Maria Seweryn o macierzyństwie Maria Seweryn poszła w ślady rodziców, wspaniałych aktorów – Krystyny Jandy i Andrzeja Seweryna. Swoje życie związała ze sceną i dziś spełnia się w artystycznym świecie. Zdarza jej się współpracować z rodzicami, z którymi łączą ją dziś fantastyczne relacje. W jednym z wywiadów aktorka wyznała, że dopiero po latach udało jej się zacieśnić więzi z ojcem. Przypomnijmy, że rodzice Marii Seweryn rozstali się, gdy była małą dziewczynką. Potem Andrzej Seweryn zamieszkał we Francji. Gdy zaczęli ze sobą intensywnie pracować przy jednej ze sztuk w Teatrze Polonia, pojawiła się przyjaźń. Maria Seweryn dziś sama jest mamą trójki cudownych dzieci. Z byłym mężem, Robertem Jaworskim doczekała się córek: Leny i Jadwigi. Z kolei owocem jej związku z partnerem Igorem Dzięrzeckim jest synek, Aaron. Ten związek nie przetrwał próby czasu, a aktorka samodzielnie wychowuje dzieci. Lena, Jadwiga i Aaron są dla niej całym światem. Zależy jej na tym, by znalazły swoją drogę w życiu, czuły się spełnione i szczęśliwe. Dlatego daje im wolność. Czytaj też: Andrzej Seweryn gorzko o błędach wychowawczych. „Dzieci mają prawo do pretensji do mnie i nie żądam od nich, żeby o tym zapomniały Maria Seweryn w sesji VIVY! 2014 rok Maria Seweryn o trudach samodzielnego macierzyństwa W wywiadzie dla Plejady została zapytana o to, jakich błędów rodziców stara się nie popełniać. Aktorka wyznała, że gdy pojawiają się dzieci, najczęściej chcemy uciekać od schematów, które nie odpowiadały nam samym. Podzieliła się swoimi spostrzeżeniami i przeżyciami. „Natomiast z perspektywy kobiety samotnie wychowującej trójkę dzieci mogę powiedzieć, że nie da się połączyć bycia matką z bardzo intensywną pracą i rozwojem zawodowym. To jest niemożliwe, choć wiele kobiet, by przetrwać, uważa inaczej”, podkreśliła. Maria Seweryn chciałaby, żeby społeczeństwo miało świadomość, że dla wielu kobiet łączenie wielu ról to trudne zdanie. „Mam wrażenie, że zawsze z którejś strony będzie nas za mało i konsekwencje tego poniosą nasze dzieci. Nie chcę być jednak źle zrozumiana: nie mówię, by każda matka siedziała w domu i nie pracowała. Chciałabym tylko, żeby społeczeństwo miało świadomość tego, jak trudne dla kobiety jest połączenie tych dwóch funkcji”, dodała w Plejadzie. Maria Seweryn sama na co dzień gra w teatrze i stara się poświęcać dzieciom każdą chwilę. Nie ukrywa, że chwilami jest jej bardzo ciężko. Odniosła się także do zachowania niektórych mężczyzn, którzy wychowanie dzieci pozostawiają na barkach kobiet. „Mężczyźni nie mają żadnego problemu z tym, by wychowanie dziecka zostawić kobiecie. Z czego to wynika, nie wiem. Albo tak zostali wychowani, albo to jest jakaś różnica w budowie mózgu”, dodała. Czytaj też: Andrzej Chyra rozstał się z partnerką. Poróżniły ich metody wychowawcze
Andrzej Seweryn gorzko o błędach wychowawczych. „Dzieci mają prawo do pretensji do mnie i nie żądam od nich, żeby o tym zapomniały"
„Staram się wyciągać wnioski z tych porażek, dobrze je przeanalizować i nie uciekać przed własną winą", mówi
Andrzej Seweryn uchodzi za jednego z najlepszych polskich aktorów. Na swoim koncie ma udział w takich produkcjach jak: serial Królowa, Dyrygent, Ostatnia rodzina czy Prymas — Trzy lata z tysiąca. W życiu zawodowym wciąż się rozwija, prywatnie jest mężem i ojcem. Wie jednak, że w przeszłości popełnił wiele błędów wychowawczych... Tak mówił o relacji z dziećmi. Andrzej Seweryn — o błędach wychowawczych, relacja z dziećmi Przypomnijmy, że Andrzej Seweryn wiele lat temu mieszkał we Francji, gdzie rozwijał swoją dotychczasową karierę. W życiu uczuciowym jednak nie miał tyle szczęścia. Przez długi czas szukał drugiej połówki i aż pięć razy stawał na ślubnym kobiercu. Na szczęście doczekał się trójki dzieci, które są owocami miłości z tych związków. Całkiem niedawno Andrzej Seweryn na łamach magazynu VIVA! przyznał, że jego ówczesne życie rodzinne było wielką porażką, o której mówi wprost. „To była poważna porażka – moje przeszłe życie rodzinne. Dzieci mają prawo do pretensji do mnie i nie żądam od nich, żeby o tym zapomniały. Moje żądania dotyczą tylko mnie samego. Staram się wyciągać wnioski z tych porażek, dobrze je przeanalizować i nie uciekać przed własną winą. Aż tak bezlitosny wobec siebie jak ja, to chyba nikt inny nie jest. Może to pani napisać dużymi literami", mówił. CZYTAJ TEŻ: Od ponad 30 lat tworzą szczęśliwe małżeństwo, bardzo się kochają. Dziś Danuta Stenka nie wyobraża sobie życia bez męża Andrzej Seweryn o dzieciach Dzieci aktora poszły w jego ślady i wciąż rozwijają się w branży artystycznej. Maria Seweryn jest aktorką i reżyserką. Maximilien również jest aktorem, natomiast Yann-Baptiste został operatorem filmowym. „Oczywiście, ja staram się obserwować wszystkie prace Marii czy Maximiliena i kiedy pytają, jak było, to naturalnie odpowiadam, ale nigdy nie jest tak, że ja im wskazuje jakiś kierunek pracy, że mówię, że można inaczej... To są dorośli ludzie, dorośli artyści, doświadczeni, ich wartość została potwierdzona w zawodzie", opowiadał w rozmowie z cozatydzen.tvn.pl. Dodał również, że chciałby w przyszłości współpracować ze swoimi dziećmi. Jest to jego marzenie. „Bardzo bym chciał, żeby Maria mnie wyreżyserowała, aby Maksymilian zagrał ze mną w jakimś przedstawieniu, on niestety na razie nie mówi po polsku, ale może coś się zmieni w tej sprawie. Mentorem dla moich dzieci nigdy nie byłem, nie jestem i nie będę. Historia mojej postaci w "Doppelgängerze" dowodzi, że to nie jest najlepsza droga w relacji ze swoimi dziećmi", kontynuował. Aktor doradzał też swoim dzieciom, by swoich przyszłych partnerów wybierali w zależności od tego, jakie mają poczucie humoru. „Kasia potrafi się śmiać z dowcipów soczystych, francuskich, żydowskich czy z dowcipów typu "Kabaret Starszych Panów" i to jest dla mnie ogromna radość każdego dnia, kiedy śmiejemy się wspólnie. [...] Ja nie potrafię opowiadać dowcipów, był taki moment, kiedy próbowałem zapisywać dowcipy, które opowiadał mi Jan Holoubek, albo Łukasz Kośmicki, czy Marek Kondrat i nawet zapisanych dowcipów nie potrafię dobrze opowiedzieć, więc ja nie opowiadam, natomiast jestem bardzo dobrym słuchaczem", czytamy. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ewa Kasprzyk dla młodzieńczej miłości była skłonna do poświęceń. W spotkaniu z ukochanym pomógł jej Jerzy Trela Andrzej Seweryn, Maximilien Seweryn Yann Seweryn, Maria Seweryn, Andrzej Seweryn
Pierwszy monodram w bogatej karierze Marii Seweryn. Na pierwszy rzut oka już wkrótce na deskach Teatru Polonia
Niezwykły spektakl „Na pierwszy rzut oka” wystawia Teatr Polonia. Ten obsypany nagrodami monodram, grany z ogromnym sukcesem na West Endzie i Broadwayu, jest zarazem pierwszym monodramem w bogatej karierze Marii Seweryn. Poznaliśmy datę wyczekiwanej premiery oraz kolejnych spektakli. Na pierwszy rzut oka już wkrótce na deskach Teatru Polonia Sztuka powszechnie uznawana jest za jeden z najlepiej napisanych monologów scenicznych ostatnich kilku lub nawet kilkunastu lat. Ale do tego dochodzi coś najważniejszego – temat! To opowieść adwokatki u progu wielskiej kariery, która wyspecjalizowała się w niezwykle skutecznej obronie gwałcicieli i która sama pada ofiarą takiego przestępstwa, a sprawcą jest jej równie zdolny kolega adwokat. Tessa staje przed wyborem: uznać, że nic się nie stało lub zaryzykować całą karierę, by zmierzyć się z systemem prawnym, którego wcześniej była częścią. Na pierwszy rzut oka — data premiery, spektakle Premiera w Polonii trafia na deski sceniczne dokładnie wtedy, kiedy w Polsce coraz głośniejsza jest dyskusja o koniecznych zmianach w prawie i sądowej praktyce w kwestii gwałtu. Stanowczo wypowiadała się o tym m.in. mec. Danuta Wawrowska, laureatka nagrody ostatniego Kongresu Kobiet. Reżyseruje Adam Sajnuk, a kostiumy dla Marii Seweryn zaprojektował Tomasz Ossoliński. Premiera 1 października, spektakle: 2, 3, 7, 8, 21 i 22 października. Więcej szczegółów oraz bilety na wydarzenie znajdziecie TUTAJ.
Delektowali się tym uczuciem z dala od mediów. Rozstanie Pawła Deląga i Marii Seweryn owiane jest tajemnicą
Przed laty Paweł Deląg spotykał się z wieloma pięknymi kobietami, takimi jak Katarzyna Skrzynecka czy Katarzyna Gajdarska, z którą doczekał się syna. Co więcej, w połowie lat 90. nawiązał bliższą znajomość z Marią Seweryn. Ich relacja jednak była owiana wielką tajemnicą. Co o niej wiemy? Co wiemy o związku Pawła Deląga i Marii Seweryn? W połowie lat 90. Paweł Deląg był już znanym i cenionym aktorem. W dodatku artysta uchodził za amanta i łamacza kobiecych serc. Nic więc dziwnego, że w przeszłości nawiązywał głębsze relacje z niezwykle atrakcyjnymi i utalentowanymi partnerkami. Przypomnijmy, że przed laty kolorowa prasa donosiła, że ulubieniec widzów spotykał się między innymi z Katarzyną Gajdarską, z którą doczekał się syna, Bogną Sworowską, Katarzyną Skrzynecką (po latach jednak wyszło na jaw, że byli i są jedynie przyjaciółmi) czy Marią Seweryn. O związku z córką Krystyny Jandy i Andrzeja Seweryna niewiele wiadomo. Oboje chcieli delektować się swoim uczuciem w zaciszu domowym. Nie opowiadali o sobie w mediach, nie wychodzili też razem na imprezy branżowe. Z wielu źródeł wynika, że aktorska para poznała się w połowie lat 90. i niemal od razu między nimi miało zaiskrzyć. Niestety, czas zweryfikował to uczucie. Okazało się, że była to jedynie krótka znajomość. Oboje dali sobie szansę, jednak zrozumieli, że nie stworzą stałej i silnej relacji. Kulisy tej miłości, jak i rozstanie, owiane są wielką tajemnicą. CZYTAJ TEŻ: Ta miłość była obciążona tragedią, mimo rozstania zachowali dobre relacje. Historia Pawła Deląga i Bogny Sworowskiej Paweł Deląg, 2001 rok Maria Seweryn, 2001 rok Paweł Deląg szczerze o poprzednich związkach Nie jest tajemnicą, że aktor od lat konsekwentnie chroni swoją prywatność. Rzadko mówi o kulisach życia osobistego. Co więcej, całkiem niedawno dowiedzieliśmy się, że Paweł Deląg ma drugiego syna — Mikołaja, o którym niewiele wiadomo. Nie znamy też tożsamości jego mamy. Ulubieniec publiczności skrzętnie ukrywał swoje związki i nie afiszował się z nimi w mediach. Nawet gdy wychodziły na jaw, nie chciał zabierać głosu w tej sprawie. Nie komentował też informacji i plotek, które pojawiały się w kolorowej prasie na jego temat. W programie Uwaga! Kulisy sławy postanowił zrobić wyjątek. Przyznał wówczas, że wiele kobiet, z którymi go łączono, nigdy nie były jego partnerkami. „Wiele z tych "partnerek" nigdy nimi nie były. Jest mi miło, że taka piękna, wspaniała galeria kobiet jest mi przypisana, ale trochę więcej rozsądku, że tak powiem, w tym przypisywaniu i nie jest aż tak dobrze, jak chciałyby tabloidy", wyjaśniał. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Mówiło się, że planują ślub. Relacja Macieja Zakościelnego i Diany Tadjuideen-Pakulskiej nie przetrwała Paweł Deląg, 1998 rok Maria Seweryn, 2007 rok
Andrzej Seweryn i Maria Seweryn: o sobie, miłości i o tym, co znaczy być rodziną
15 lat temu zaczęli wspólną pracę nad nad spektaklem „Dowód” i potraktowali ją jak przygodę życia. Ich prywatny dowód na więzy krwi. Andrzej i Maria Seweryn nigdy nie spędzili ze sobą tyle czasu, co wtedy i bardzo ich to do siebie zbliżyło. Ojciec i córka, których dzielą kilometry, którzy nie pogubili się w rodzinnych zawieruchach, a wspólny język znaleźli we wspólnej pasji – aktorstwie. Po raz pierwszy opowiedzieli o sobie, miłości i o tym, co znaczy być rodziną. W ramach cyklu "Archiwum VIVY!: wywiady" przypominamy rozmowę Krystyny Pytlakowskiej z Andrzejem Sewerynem i Marią Seweryn. Wywiad ukazał się w kwietniu 2008 roku w magazynie VIVA!. – Czy pracując razem, traktujecie się wzajemnie jak zupełnie obcy ludzie? Andrzej Seweryn: Dla mnie na scenie Marysia jest po prostu aktorką. Patrzę na nią tak samo jak na innych aktorów. Mamy już za sobą podobne doświadczenie, pracowaliśmy razem, gdy przygotowywałem dla Teatru Telewizji „Obłudnika” Moliera. Maria Seweryn: Głównie myślimy wtedy o pracy, a nie o naszych rodzinnych relacjach. – Nie jest Pan wobec Marysi bardziej krytyczny niż wobec innych aktorów? Andrzej Seweryn: Marysia nie jest przedmiotem moich ambicji, w imię których miałbym ją musztrować. Jestem pełen podziwu dla jej drogi zawodowej i zawsze jej kibicowałem. Maria Seweryn: Zanim zaczęliśmy próby, tata powiedział, żebyśmy się umówili na jedno: nikomu niczego nie udowadniamy, nie robimy żadnych rewolucji. Myślimy tylko o przedstawieniu, które jest dla nas najważniejsze. Oczywiście więzów krwi nie da się pominąć – one istnieją i dlatego nasza wspólna praca jest sytuacją wyjątkową. Andrzej Seweryn: Po zastanowieniu znalazłem jednak różnicę. Nie zdarza mi się podczas pracy z innymi aktorkami mówić do nich: „Córeczko”. A do mojej córki tak mówię. I ona też zwraca się do mnie: „Tato”. Czytaj także: Andrzej Seweryn odnalazł szczęście u boku swojej piątej żony Katarzyny Kubackiej-Seweryn – Nie rozpiera Pana duma – proszę, to moje dziecko, krew z mojej krwi? Andrzej Seweryn: Widziałem kiedyś Marysię w „Fedrze” w Teatrze Powszechnym. Jej pojawienie się na scenie porównywałbym z pojawieniem się jej kiedyś na lotnisku w Paryżu, gdy z daleka zobaczyłem ją przez szybę. Ujrzałem ją i popłynęły mi łzy. To była reakcja spontaniczna. Moja świadomość, intelekt i moje ciało wyraziły w ten sposób uczucia. – Po jakim czasie się zobaczyliście? Andrzej Seweryn: Po roku, to był stan wojenny. Maria Seweryn: Kiedyś w ogóle widywaliśmy się rzadko. Przyjazd czy wyjazd z Polski był prawie niemożliwy. Na szczęście teraz możemy widywać się częściej. Poza tym mamy wspólny pasjonujący nas temat: teatr. Oglądamy swoje spektakle, a tata jest jednym z najciekawszych dla mnie widzów. Jest pedagogiem i wspaniale nazywa, porządkuje i uświadamia to, co obejrzał. – I ma wtedy taki wyraz oczu jak teraz – skupiony znad okularów? Maria Seweryn: Nie wiem, bo trudno to widzieć ze sceny. Ale podobno w trakcie przedstawienia robi notatki. Potrafimy potem całymi godzinami dyskutować na temat przedstawienia. Lubię i cenię te chwile. – Rodzice nie chcieli, żeby została Pani aktorką? Maria Seweryn: Wydaje mi się, że nie chcieli, ale pozostawili mi wolny wybór. Andrzej Seweryn: Ja także zawsze uważałem, że moja córka wie najlepiej, co dla niej jest dobre. – Trudno być córką Seweryna? Maria Seweryn: Nie jest trudno być córką Andrzeja Seweryna, trochę trudniej być jego córką aktorką. Można być wspaniałą córką, ale kiepską aktorką i odwrotnie. Ale mówiąc poważniej, zawsze w związku z tym, kim są moi rodzice, mam poczucie odpowiedzialności za moje wybory zawodowe, za publiczne wypowiedzi, za to, co sobą reprezentuję. Andrzej Seweryn: Lubię słowo odpowiedzialność w ustach mojej córki. – Dlaczego wybraliście „Dowód” Auburna? Andrzej Seweryn: Tę sztukę zaproponowała mi Krysia. I pracę w swoim teatrze, który bardzo szanuję i który nie powstał bez ryzyka artystycznego. „Dowód” wpisuje się znakomicie w repertuar Polonii. Bohaterką historii jest córka wybitnego matematyka. To tekst o potrzebie wiary i zaufania. O tym, że bez nich nawet miłość jest bezwartościowa. Nie chciałbym zawężać definicji profilu tego teatru, ale trudno nie dostrzec, że to teatr kobiet. – Jego twórczynią jest kobieta. Maria Seweryn: Kierownikiem technicznym też jest kobieta. Chociaż dyrektorem jest mężczyzna. Ale wróćmy do pytania: dlaczego „Dowód”? Bo to fascynująca sztuka. – Ale będzie narażona na porównania z filmem i gwiazdorską obsadą. Andrzej Seweryn: Postaramy się być lepsi od pierwowzoru. Uważam zresztą, że to wspaniałe być porównywanym do takich aktorów, jak Anthony Hopkins i Gwyneth Paltrow. Maria Seweryn: Najważniejsze, że mamy szczęście razem pracować. Andrzej Seweryn: Dla mnie to podwójna radość, dzięki tej sztuce po 28 latach wróciłem do języka polskiego i polskiego teatru jako aktor. Dla niektórych to całe życie. Dla mnie też. I nie będę nikogo kokietował tremą, bo nikt mi nie uwierzy. – Jesteście pracoholikami? Dawniej nawet podejrzewano Pana o brak talentu, który trzeba nadrabiać pracowitością. Andrzej Seweryn: Na taki akt oskarżenia nie ma dobrej obrony. Nauczono mnie, że talent nie może rozwijać się bez pracy. Natomiast kwestia ocen w moim zawodzie to temat rzeka. Maria Seweryn: Zawód aktora wiąże się z nieustanną oceną. Trochę czasu i łez zajęło mi zrozumienie i zaakceptowanie tego, że jako aktorka nie muszę się podobać każdemu. Czytaj też: Najmłodszy syn Andrzeja Seweryna robi światową karierę. Kim jest Maximilien Seweryn? – Każdy pragnie akceptacji. Maria Seweryn: Pani mówi o akceptacji, a ja mówię o potrzebie podobania się. – Wrócę do tego, czy dzięki wspólnej pracy można odbudować relacje rodzinne? Długo przecież byliście oddaleni, rozłączeni, gdy rozstał się Pan z matką Marysi, wyjechał do Francji. Telefony nie załatwiają tworzenia więzi. Maria Seweryn: Byliśmy daleko od siebie z powodu sytuacji politycznej lat 80. Tata nie mógł przyjeżdżać do Polski, a ja jeździć do Francji. Był taki moment, gdy nie widzieliśmy się ponad rok. Andrzej Seweryn: Sprecyzujmy – byłem we Francji, bo władze polskie oskarżyły mnie o szkodliwą działalność dla systemu i próbę dokonania przewrotu. Pracowałem w podziemiu „Solidarności”, czego młody czytelnik może nie wie. Maria Seweryn: Nie pracujemy ze sobą dlatego, by odbudować coś, czego nie ma. To absolutna bzdura, jakiś stereotyp. Ale dobrze, że pani o to spytała. Zostałam tak wychowana przez mamę i męża mamy Edwarda Kłosińskiego, że nie znam uczucia żalu czy pretensji do któregoś z rodziców. Nie miałam zresztą ku temu powodów. Poza tym z czasem zauważyłam też, że moi rodzice nie mogli być razem. Ktoś musiałby na tym ucierpieć, może byłabym to ja. Moje relacje z ojcem nie były takie jak innych dzieci żyjących razem ze swoimi ojcami, po prostu dlatego, że rodzice się rozeszli. – Miał Pan 29 lat, gdy urodziła się Marysia. Powiedział Pan kiedyś, że poczuł się wtedy dojrzałym mężczyzną. Andrzej Seweryn: Wtedy nie żyje się już na własny rachunek. Myśli się o dziecku, o tym, co jest dla niego najlepsze. Chętnie wróciłbym na stałe do Polski, ale nie mogę sobie na to pozwolić, bo we Francji mam rodzinę. Ale jak widać, od lat nie przeszkadza mi to w bardzo intensywnym życiu artystycznym w Polsce. A praca z córką jest dla mnie szczególnym wydarzeniem. – I Marysia jest w dodatku zdolną aktorką. Chyba nic więcej od życia nie trzeba, poza pieniędzmi? Andrzej Seweryn: Człowiek zawsze chce więcej. – Czego? Andrzej Seweryn: Zdrowia chociażby. Nie będę tu oryginalny. A pieniądze? Myślę, że każdy chciałby mieć ich więcej. Maria Seweryn: Ja mogłabym żyć bez pieniędzy, bylebym była zdrowa. Bo mam dzieci. Andrzej Seweryn: Ona jest mądrzejsza! – Trudno mi uwierzyć, że dziecka nie uwiera, gdy ojciec mieszka gdzie indziej, ma następne partnerki i rodzą mu się kolejne dzieci. Andrzej Seweryn: Nigdy nie miałem partnerki. Osoby, o które pani pyta, były moimi żonami, a na słowo „partnerka” ogarnia mnie zgroza. Maria Seweryn: Jest gorsze: „konkubina”. Znowu panią zawiodę. Miałam szczęście być wychowywana przez wspaniałych, kochających się, spełnionych ludzi. Więcej, nie przypominam sobie, żebym kiedykolwiek zapragnęła, aby rodzice wrócili do siebie. I nigdy też nie uwierało mnie, że urodzili się moi bracia: Yann i Maximilien. Andrzej Seweryn: Zawsze czułem niezwykły szacunek dla Krystyny i Edwarda, że tak wychowali Marysię. Z klasą, mądrością, szlachetnością. Maria Seweryn: Ojciec był zawsze dla mnie kimś bliskim, mimo że mieszkał za granicą. Miałam potrzebę poinformowania go, gdy coś ważnego działo się w moim życiu. Andrzej Seweryn: Pamiętam, kiedy zadzwoniła do mnie z wiadomością, że jest w ciąży. Radość i wzruszenie. Odkryłem instytucję dziadka. Dzięki Marysi poznałem dwie cudowne istoty, moje wnuczki. Marzę, by mieć z nimi większy kontakt. – Ma Pan pragnienie ciągłości? Andrzej Seweryn: Zawodowej? Przecież tak niewiele w tej dziedzinie zależy ode mnie. Maria Seweryn: Jeszcze cztery lata temu powiedziałabym: niech będą, kim chcą. Ale odkąd powstał Teatr Polonia, chciałabym, żeby córki były z nim związane, niekoniecznie jako aktorki. Ale najważniejsze jest to, by kochały to, co robią. – Ma Pan jeszcze dwóch synów. Czy przyjadą na premierę „Dowodu”? Andrzej Seweryn: Oczywiście. I Mirelle – moja żona – także. – Czy Marysia zaskoczyła Pana czymś? Andrzej Seweryn: Tym, że została jednak aktorką. Podziwiam też, jak wspaniałą jest matką. Maria Seweryn: To miłe. Andrzej Seweryn: Wiem, jak trudno być rodzicem. Nie można się tego nauczyć, odbyć studiów na tym kierunku. To się wynosi z domu. A ona miała wspaniały wzór w Krystynie i Edwardzie. Andrzej Seweryn: Ale teraz młodzi ludzie unikają bycia rodzicami. Maria Seweryn: Unikają odpowiedzialności. – A Panią ojciec czymś zaskoczył? Maria Seweryn: Nasza praca jest dla mnie pewnego rodzaju zaskoczeniem, w tym sensie, że jest przygodą. Nigdy nie zdarzyło nam się spędzać ze sobą tyle czasu, pełne dwa miesiące. Mamy okazję poznać się na zupełnie nowym, zawodowym gruncie. Andrzej Seweryn: A nie zaskoczyłem cię, że jestem dobrym kierowcą i mam trochę gustu, jeśli chodzi o ubrania? Czasami radzę się Marysi w tej kwestii. Czasami pytam Maksa. Ale on ma 18 lat i trochę kpi sobie z tych rozterek. Maria Seweryn: Jesteśmy rodzeństwem, ale każde z naszej trójki jest inne i ma do ciebie inny stosunek. A Maxymilien jest najodważniejszy w tym temacie. Ma mocne, dobre poczucie humoru. A ja jestem sztywniarą. Tak mnie nazwał jeden z dziennikarzy, wiesz? Andrzej Seweryn: Bo nie narkotyzujesz się, nie chodzisz na imprezy ani tam, gdzie robią zdjęcia. Maria Seweryn: A jednak zrobiło mi się trochę przykro. Andrzej Seweryn: Myślę, że Marysia żyje tak, jak jej to odpowiada. I to mi się podoba. Maria Seweryn: Ale też proszę nie myśleć, że zimno patrzę na życie. To nieprawda. Targają mną różne emocje. Zobacz także: Córka Małgorzaty Pieńkowskiej robi zawrotną karierę. Ina Sobala idzie w ślady mamy – Widzę między wami duże podobieństwo. Bawi was to samo, rozumiecie swoje dowcipy. Macie bardzo poważny stosunek do pracy. Też się Pani buntowała jak ojciec w młodości? Maria Seweryn: Nie, bo nie miałam powodu. Buntować się trzeba przeciwko czemuś. Andrzej Seweryn: Myśmy się w 1968 roku nie buntowali dla samego buntu. Były ku temu poważne powody. Maria Seweryn: Wy mieliście wspólnego wroga. My takiego wroga nie mamy. Ale gdyby był, pewnie reagowalibyśmy tak samo. Andrzej Seweryn: Najłatwiej jest starym narzekać na młodych. I na odwrót. To zupełnie naturalne. Maria Seweryn: Ja na ciebie nie narzekam. Twój styl pracy na przykład jest mi bardzo bliski. Poza tym to ważne, gdy reżyser jest aktorem. Andrzej Seweryn: Tak samo jak to, kiedy reżyser nie jest aktorem. Natomiast na pewno aktorowi łatwiej nawiązać kontakt z aktorem, ponieważ może mu podpowiedzieć, jak rozwiązać jego problemy na scenie. Bo je zna z autopsji. – Na scenie nie ma różnic pokoleniowych? Andrzej Seweryn: Są. Głównie dotyczą repertuaru. Teraz młody aktor coraz rzadziej styka się z wielkim repertuarem. Na przykład romantycznym. Maria Seweryn: To prawda. Niestety, nie udało mi się grać w tym repertuarze. Andrzej Seweryn: Warto, by rozszerzyć repertuar teatrów. Staram się przekazać moim uczniom jedną myśl: Naucz się najpierw pięknie deklamować „Litwo, ojczyzno moja”, bo wtedy lepiej powiesz „K... twoja mać” czy „ja cię p...”. Jak nie nauczysz się poprawnie oddychać na scenie, to nie dotrwasz do premiery, bo się wcześniej udusisz. Maria Seweryn: Święte słowa. Gdy będziesz umieć oddychać, to lepiej cię usłyszą… Poza tym, jeśli nie oddychasz, to nie myślisz. I na odwrót. Andrzej Seweryn: O, proszę. Między nami nie ma różnic pokoleniowych, bo ty zawsze wiesz, co twój ojciec ma na myśli (śmiech).
Kim jest pierwszy syn Andrzeja Seweryna? Yann Seweryn żyje w cieniu ojca oraz sławnego rodzeństwa
Kilka miesięcy temu skończył 40 lat, dużo lepiej czuje się po drugiej stronie kamery, a także jest synem jednego z najwybitniejszych polskich aktorów! Yann Seweryn to owoc miłości Andrzeja Seweryna oraz jego trzeciej żony. Co jeszcze wiadomo o środkowym dziecku artysty? I jakich życiowych porad udzielał mu ojciec? Andrzej Seweryn doczekał się córki i dwójki synów Niezwykle udane życie zawodowe Andrzeja Seweryna nie zawsze szło w parze z tym prywatnym... Artysta bardzo długo szukał tej jedynej — szczęścia zaznał dopiero u boku piątej żony, Katarzyny Kubackiej-Seweryn. "Zawsze mówiłem moim synom, żeby wiązali się z kobietami, które mają poczucie humoru. No i tak się stało z ich ojcem, czyli mną", zwierzał się Krystynie Pytlakowskiej w jednym z wywiadów. Wcześniej związany był m.in. z Krystyną Jandą, czyli mamą swojego najstarszego dziecka — Marii Seweryn. Z Mireille Mallouf doczekał się z kolei młodszego syna Maximiliena, dziś wybitnego aktora francuskiego pochodzenia. CZYTAJ TAKŻE: Małżeństwem byli niemal ćwierć wieku. Doczekali się syna. Historia Andrzeja Seweryna i Mireille Mallouf I o ile Maximilien oraz Maria nie unikają świateł reflektorów, oraz są całkiem medialnymi postaciami w świecie filmu, tak nieco inaczej ma się sytuacja ze środkowym dzieckiem artysty, które żyje nieco w cieniu reszty rodziny. Yann Seweryn przyszedł na świat na początku lat 80. i kilka miesięcy temu świętował czterdzieste urodziny. Co jeszcze wiadomo o owocu miłości Andrzeja Seweryna oraz jego trzeciej żony? Andrzej Seweryn z synami Yannem oraz Maximilienem, 19.10.2004 Pierwszy syn Andrzeja Seweryna — kim jest Yann Seweryn? Yann to jedyny syn polskiego artysty oraz francuskiej aktorski Laurence Bourdil. Zakochani pobrali się w 1982 roku — było to trzecie małżeństwo Andrzeja Seweryna, które przeszło do historii niespełna pięć lat później. Nim jednak doszło do rozwodu, przez jakiś czas wspólnie tworzyli dom i rodzinę, oraz cieszyli się wychowywaniem dziecka... Yann Seweryn urodził się 10 września — na krótko po ślubie rodziców — a to oznacza, że całkiem niedawno obchodził okrągłą rocznicę swoich urodzin. ZOBACZ TAKŻE: Andrzej Seweryn odnalazł szczęście u boku swojej piątej żony Katarzyny Kubackiej-Seweryn W żyłach 40-latka płynie artystyczna krew, a swoje życie związał z teatrem oraz kinem — podobnie zresztą jak reszta rodziny. Jednak w przeciwieństwie do nich, Yann znacznie większą satysfakcję odczuwa, stojąc po drugiej stronie kamery, i w tym też kierunku rozwijał się na Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. L. Schillera w Łodzi. W swoim dorobku artystycznym ma już całkiem pokaźną listę produkcji, podczas których realizował się jako oświetleniowiec, reżyser, scenarzysta, montażysta, czy operator filmowy. Odegrał także kilka pomniejszych ról, choć najwyraźniej do aktorstwa nie było mu po drodze. Andrzej Seweryn z synami Yannem oraz Maximilienem, Warszawa, 28.08.2011 rok Mężczyzna kilkukrotnie zapozował fotoreporterom, zawsze jednak w towarzystwie rodzeństwa oraz ojca. Bardzo strzeże swojej prywatności — nie udziela wywiadów oraz unika medialnego szumu. O jego życiu nie wiadomo zbyt wiele, a Instagram pozostaje niepubliczny. Jednak z widocznego dla wszystkich opisu możemy dowiedzieć się, że Yann Seweryn prowadzi warsztaty filmowe, a także jest związany m.in. z grupą BRYK&MORE. Należy do niej również Agnieszka Kot — żona wybitnego aktora Tomasza Kota. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Córka Tomasza Kota poszła w ślady ojca, zagrała w produkcji Netfliska! Tak wygląda Blanka Kot "Jesteśmy grupą twórczych ludzi, dla których robienie filmów to prawdziwa pasja. Chcemy dać wam możliwość pracy z lepszymi reżyserami, animatorami i kompozytorami. Za każdym z polecanych przez nas twórców kryje się duże doświadczenie i cenne znajomości w branży filmowej i reklamowej. Jednym słowem — dajemy wam szansę na tworzenie doskonałych filmów" — czytamy na oficjalnej stronie. Wiedzieliście, że najstarszy syn Andrzeja Seweryna obrał taką drogę? Yann Seweryn, 28.05.2014 Yann Seweryn, Maria Seweryn, Andrzej Seweryn, Warszawa, 08.02.2019
Krystyna Janda i Maria Seweryn: „Jesteśmy różnymi ludźmi, różnymi kobietami, wyrazistymi, o silnych osobowościach”
Kobiety sceny. Matka i córka. Nierozłączne. Jak wygląda ich relacja za kulisami?
Nietuzinkowe artystki, które porozumienie osiągają na każdym polu. Matka i córka, których relacja bywała skomplikowana, ale zawsze potrafiły wypracować kompromis. Pracują ze sobą codziennie od wielu lat. „Dzwonimy do siebie po dziesięć razy każdego dnia, w pewnym sensie jesteśmy cały czas razem. Jedynie razem nie wyjeżdżamy na wakacje, bo ktoś musi być w teatrze. Myślę, że wypracowałyśmy sobie z mamą bardzo dobrą relację", wyznała Maria Seweryn. A Krystyna Janda nie ukrywa, że to właśnie jej najstarsze dziecko zapłaciło najwyższą cenę za jej aktorskie ambicje... [ostatnia aktualizacja tekstu: 1.05.2024] Krystyna Janda i Maria Seweryn we wspólnej rozmowie Niedawno na afisz weszła „Miłość blondynki” w Och-Teatrze. Za chwilę w Teatrze Polonia zobaczymy „Medeę”. Krystyna Janda: I już możemy zapowiedzieć „One mąż show” Szymona Majewskiego w Och-Teatrze, premiera w czerwcu. Budzi się Pani czasem przerażona, że nie uciągnie kolejnego spektaklu? Krystyna: Spektaklu? Nie. Takiego życia? Też nie. Nie czuję się wypalona, czasem zmęczona czy rozżalona z bezsilności. Ale na razie to wszystko ma sens, jesteśmy zgranym zespołem w obu teatrach. Nauczyliśmy się razem działać i wiemy, o co nam chodzi. Nie czuję się przede wszystkim osamotniona. Aktor, bez względu na wszystko, musi grać. Bilety sprzedane, publiczność czeka… Krystyna: Tak, to prawda. Zresztą praca, granie jest najlepszym lekarstwem na wszystko. W dniu śmierci męża zagrała Pani spektakl. Żadnej taryfy ulgowej? Krystyna: Mogłam odwołać, wszyscy by zrozumieli. Ale nawet do głowy mi to nie przyszło. Zresztą byłam w szoku, działałam instynktownie. Nic nie pamiętam z tego wieczoru, jak zresztą z wielu wieczorów późniejszych, działałam jak automat. A odwołanie spektaklu w każdej sytuacji uważam za ostateczność. Jak mówili starzy mistrzowie z mojej młodości, aktor odwołuje spektakl tylko w jednym wypadku – kiedy umiera. Ale wracając, praca to najlepsze lekarstwo, nawet na rozpacz. ZOBACZ TEŻ: Przed laty odbił żonę synowi premiera. Ten wówczas wdał się w romans z Marylą Rodowicz A pamięta Pani, jak Marysia powiedziała, że chce zostać aktorką? Nie była Pani tym zachwycona? Krystyna: Nie tyle, że nie byłam zachwycona, co się o nią bałam. Pracowałam już wiele lat w zawodzie i wiedziałam, jak potrafi być okrutny. I jak okrutny bywa świat sztuki, środowisko, niezależnie od tego, czy ma się talent, czy nie. Wiedziałam, że Marysia będzie miała kłopoty, dopóki nie udowodni, że jest coś warta. Zresztą jak wszystkie dzieci znanych rodziców. Maria Seweryn: Jako bardzo młoda osoba nie bardzo wiedziałam, co mnie czeka. Zagrałam w filmie jako licealistka i zachorowałam od razu na tę „chorobę”, jaką jest aktorstwo. Na szczęście mama nie wywierała na mnie nacisku, nie ingerowała. Zostałam wychowana „partnersko” i dość wcześnie wszystkie decyzje mnie dotyczące podejmowałam sama, począwszy od tego, do jakiej szkoły chcę iść czy jakiego języka chcę się uczyć. Mogła Pani podglądać mamę, grając z nią w filmie „Matka swojej matki” i w „Opowiadaniach zebranych”. Ale na scenie jesteście kompletnie różne. Krystyna: Jesteśmy różnymi ludźmi, różnymi kobietami, wyrazistymi, o silnych osobowościach. Z innymi doświadczeniami i z innych pokoleń. Między nami jest 22 lata różnicy. W tym czasie zmieniło się wiele, także stylistyka, sposób myślenia, obyczajowość. Patrzenie na ten zawód i publiczność. Inaczej mówi się o uczuciach. Odebrałyśmy inne wykształcenie. Ja jestem typowym dzieckiem PRL-u, wychowanym przez rodzinę i szkołę. Wpajali mi pozytywizm socjalistyczny, ideały małej stabilizacji, karmili filmami wojennymi i zabraniali wielu rzeczy. Już w liceum zrozumiałam, w jakim kraju i systemie żyję. Że istnieje świat inny, bez cenzury, inna literatura. Przeczytałam Gombrowicza, Sołżenicyna, Miłosza, których wydawała wtedy tylko „Kultura” paryska. A Marysia od urodzenia podróżowała. Mieszkała we Francji, kiedy tam pracowałam, poszła tam do szkoły, a potem uczyła się w szkole w Berlinie. W rezultacie ma maturę francuską i jest obywatelką świata. Mówiła od dziecka w kilku językach. Żyła w innym świecie… Ale nie zaczęła od razu od słynnego Théâtre de la Comédie-Française, tylko od teatrów offowych? Maria: Rzeczywiście, z początku miałam rogatą duszę i wielką potrzebę buntu. Związałam się więc ze środowiskiem artystycznym, które eksperymentowało. Było w opozycji do mainstreamu i całego świata. Dobrze się w nim czułam i wtedy naprawdę pokochałam teatr robiony za wszelką cenę, w złych warunkach, czasem gdzieś na końcu Polski. Kiedy mama zaproponowała mi prowadzenie Och-Teatru, ucieszyłam się. Pomyślałam, że moje doświadczenie po trudnej drodze, jaką przeszłam, może się przydać w głębokiej wodzie, do której wchodziliśmy. A z Polski nie chciałam wyjeżdżać. Skończyłam studia w 1998 roku i wydawało mi się, że trafiam na najciekawszy moment przemian w kraju. Chciałam w tym uczestniczyć. Krystyna: Ale od początku byłyśmy w tym przedsięwzięciu razem. Razem założyliśmy we trójkę Fundację – ja z mężem i Marysia. Przez pierwsze cztery lata Marysia pracowała w Teatrze Polonia, grała, ale także siedziała w kasie, w sekretariacie, pomagała i w organizacji, i za kulisami. To była dla niej wielka szkoła. Kiedy zapadła decyzja stworzenia drugiego teatru w ramach Fundacji, byłam pewna, że jest gotowa. Bo kto, jeśli nie ona, ma walczyć z tą materią? Ze swoim talentem, inteligencją i znajomością języków zapewne mogłaby zagrać niejedną rolę w Hollywood… Krystyna: Tylko trzeba jeszcze tego chcieć, mieć takie ambicje. A Marysię od początku interesowało coś innego. Poza tym wspólna decyzja o stworzeniu Fundacji była świadoma, nakładała odpowiedzialność. A tak na marginesie, nie znam polskiej aktorki szczęśliwej w Ameryce. Maria: Ale ja mam poczucie absolutnego rozwoju artystycznego w tym miejscu. Każda rola, która mi się przytrafia lub którą wybieram, mnie wzbogaca. Pokonywanie trudności satysfakcjonuje. Poza tym panuje w naszych teatrach prawdziwa wolność artystyczna. Czytaj także: Próbowano zniszczyć jej karierę, wyrzucono ją z TVP. Irena Dziedzic przez lata walczyła o swoje dobre imię Ok. 1976 r. Krystyna Janda z córką Marią Jak to jest pracować pod skrzydłami własnej matki? Kim teraz jest dla Pani – mamą, szefową, nauczycielką? Maria: Jest wszystkim naraz. Wciąż dużo się od niej uczę. Pracujemy ze sobą od dziewięciu lat codziennie, dzwonimy do siebie po dziesięć razy każdego dnia, w pewnym sensie jesteśmy cały czas razem. Jedynie razem nie wyjeżdżamy na wakacje, bo ktoś musi być w teatrze. Myślę, że wypracowałyśmy sobie z mamą bardzo dobrą relację. Poza tym obie postawiłyśmy wszystko na jedną kartę. A jak ścierają się różne wizje artystyczne? Są kłótnie, trzaskanie drzwiami, tupanie nogami? Maria: Na to jestem zbyt dojrzała, za dużo już wiem. Wydaje mi się, że wszyscy dziennikarze, którzy ze mną rozmawiają, myślą, że jestem wciąż 17-latką. To trochę irytujące. Na szczęście z mamą mamy ten sam gust artystyczny, a jeżeli już spieramy się, to wyłącznie o detale. Prowadzicie dwie sceny. Czujecie się kobietami sukcesu? Krystyna: Tak się mówi. W tej chwili to bardzo duże przedsiębiorstwo. To przede wszystkim odpowiedzialność. Maria: Znam wartość powiedzenia „jest dobrze”. Jest okupione ciężką pracą. Ryzykiem i stresem. Ale wspaniale, że daje dobre owoce. Zaczęło się w obu teatrach od remontu i to Marysia prowadziła najpierw remont Och-Teatru, wynosząc na plecach tony kurzu. Dość nietypowa rola dla delikatnej kobiety… Krystyna: Nie jesteśmy delikatnymi kobietami. Zresztą kobiety w naszej rodzinie nie są kruchymi, bezradnymi istotami. Maria: Tak naprawdę to babcia jest źródłem energii. Jest niezwykłą osobą, bardzo niezależną. Krystyna: Nie znam lepszego człowieka, bardziej życzliwego. Powiedziała to Pani swojej mamie? Krystyna: Przeczyta to w VIVIE! (śmiech). Nie prowadzimy tak „naiwnych” rozmów (śmiech). Życie jest świadectwem naszych uczuć i nie ma potrzeby wszystkiego mówić. Czy siłę można przekazać z pokolenia na pokolenie? Maria: Nie, bo nie ma recepty na wychowanie dzieci. Najczęściej uczą się przez obserwację rodziców. I albo są w kontrze do tego, co widzą, albo to aprobują. Nigdy nie buntowałam się aż tak, żeby na przykład uciekać z domu. W młodości zawsze miałam dużo wolności i swoje dzieci wychowuję podobnie. Bardzo szanuję ich wybory. A na pytanie, co u nich, zawsze odpowiadam: „Dziękuję, dobrze sobie radzą, kiedy ja pracuję”. Gram ponad 20 razy w miesiącu, schodzę ze sceny o dziesiątej wieczorem. Nie jest im łatwo, muszą być bardzo samodzielne. Wychowuje Pani córki sama? Maria: Tak, nawet zrezygnowałyśmy z opiekunki, bo Lena i Jadzia są już na tyle duże, że mogą się bez niej obejść, a dzięki temu więcej czasu spędzamy razem. Jedna ma kłopoty ze wstawaniem, więc muszę się budzić codziennie po szóstej. Potem szykuję śniadanie, odwożę Jadzię do szkoły i zjawiam się tu, w Och-Teatrze. Potem cały dzień sprawy domowe przeplatają się ze sprawami i problemami fundacyjnymi. I tak do dwunastej w nocy. Krystyna: Od lat podziwiam Marysię, że daje sobie sama z tym wszystkim radę. Nigdy nie byłam w takiej sytuacji. Moje dzieci wychowała moja mama, zawsze była gosposia, rodzina, no i mąż… Mieszkaliśmy z moimi rodzicami. Marysia jest z dziećmi najczęściej sama. Maria: Ale ja naprawdę lubię i radzę sobie z takim życiem. Naprawdę lubię wstać rano, obudzić moje dzieci, rozmawiać w drodze do szkoły. To są najprzyjemniejsze i najprostsze chwile dnia. Czytaj także: Krystyna Janda o najważniejszej relacji w swoim życiu artystycznym: "Stworzył mnie Wajda" Krystyna Janda rozpieszcza swoje wnuczki? Krystyna: Zależy, co ktoś rozumie pod słowem „rozpieszcza”. Myślę, że nie rozpieszczam ani siebie, ani nikogo. Maria: Mama jest bardzo zajęta, więc nie ma czasu na spotkania i chodzenie z dziećmi do parku. Ale dla moich córek jest dużym autorytetem. Liczą się z nią, pytają, co babcia sądzi na jakiś temat. Nie trzeba być ze sobą cały czas, żeby być blisko siebie. Ale kiedy Pani rodziła Lenę, mama natychmiast zjawiła się w szpitalu. Maria: W dodatku w sukni XVIII-wiecznej, w kostiumie, bo przyjechała prosto z planu. Krystyna: Tak strasznie przeżyłam swój poród, że jak usłyszałam, że Marysia rodzi, tak jak stałam, pojechałam do szpitala. I weszłam na tę salę, żeby ją zawiadomić, że to będzie bolało i będzie bardzo długo trwało, ale trudno… Nie byłam w tym momencie wielką pomocą ani ulgą. Zdenerwowana matka to dodatkowy stres? Krystyna: Marysia do dziś się z tego śmieje i często opowiada o moim wkroczeniu do sali porodowej. Wygonili mnie. Ale nadzwyczaj szybko i szczęśliwie poszło. Po dwóch godzinach zadzwoniła, że już po wszystkim. Bałam się o nią. Pamiętam, że kiedy ją urodziłam, leżałam w nocy w szpitalu i myślałam: Skończyło się… teraz będzie inne życie. Koniec beztroski. Poczułam się nagle dorosłym człowiekiem. Nawet przez jakiś czas sądziłam, że już nie będę grała. Ale jakoś wtedy specjalnie mi na tym nie zależało (śmiech). Część aktorek obnosi się dziś z ciążą, traktując ją jako element autopromocji. Krystyna: Pani mówi o celebrytach. Celebryci są od słowa „celebrować”, co znaczy robić coś w przesadny sposób. A Panie nie czują się celebrytkami? Krystyna: Chyba nie. I nie robimy nic, żeby nimi być. Oczywiście decydując się na ten zawód, godzimy się na to, że przestajemy być osobami prywatnymi. Ale jest to wliczone w koszty. Kontakty z mediami i „noszenie się w mediach” to część naszego zawodu. Przyzwyczaiłyśmy się. Nawet do tego, że jak wychodzi Pani na ulicę, jest natychmiast rozpoznawana? Krystyna: Ale ja nie wychodzę na ulicę (śmiech). Rzadko. Jeżdżę samochodem. Nie chodzę na premiery, do restauracji i nie bywam na imprezach publicznych, na których nie mam obowiązku być. A poza wszystkim trzeba mieć dużo czasu, żeby w tym wszystkim uczestniczyć. Ja go nie mam. Tam, gdzie bywam, na wsi, w Milanówku, żyję sobie swobodnie. Nikt na mnie nie zwraca uwagi. Czuje się Pani gwiazdą? Krystyna: Czuję się gwiazdą, ale wypracowałam sobie taką pozycję. A gwiazda dla mnie nie znaczy nic więcej, jak możliwość decydowania o tym, co się robi i jak. Nie ma od tego rzeczy ważniejszej. Robi Pani to, co kocha? Krystyna: I z tego się utrzymuję. To luksus. Sprawdź też: O mały włos, a zostałaby zdyskwalifikowana. Edyta Górniak gorzko o kulisach występu w Eurowizji Magda Umer, Pani przyjaciółka, żartuje, że jak Krysia wychodzi na scenę, to nogi jej drżą z rozkoszy, podczas gdy innym drżą ze strachu. Krystyna: Magda, mistrzyni efektownych sformułowań. Choć może coś w tym jest. Lubię grać. Sprawia mi to przyjemność i satysfakcję. Granie jest prostsze i bezpieczniejsze niż życie. To życie, które rozumiem. Ile było tych ról – 100 czy więcej? Krystyna: Filmowych, teatralnych, telewizyjnych – razem dużo więcej. Licząc od Agnieszki w „Człowieku z marmuru” do „Danuty W.” w Polonii, to długa droga. Zawsze wybierała Pani role silnych kobiet, podobnych sobie? Krystyna: Nie umiem odpowiedzieć na to pytanie. Bo czy Boska, Florence Foster Jenkins, jest silna? Czy Elżbieta w „Granicy” i matka w „Kochankach mojej mamy” są silne? Czy Fedra, Medea lub Elżbieta ze spektaklu „Biała bluzka” to silne kobiety? Nie wiem. A gdyby trzeba było się oszpecić do roli, to Pani by się poświęciła? Krystyna: Jeślibym uznała, że to słuszne artystycznie, tak. W „Boskiej!” gram z wielką pupą z gąbki, bo tak jest dobrze. Ale niczego nierozsądnego nie robię dla żadnej roli. Czyli jak śpi Pani cztery godziny, to wystarcza? Krystyna: Tak, co więcej, to zupełnie normalne (śmiech). O której Pani wstaje? Krystyna: Wszyscy wciąż mnie o to pytają. Czy nie za dużo pracuję? Czy nie za mało śpię? Banda „leni i śpiochów”! Liczą na to, że jestem nienormalna, bo to wtedy ich usprawiedliwia (śmiech). Maria: Woody Allen odpowiada na to pytanie dokładnie tak samo: „Dlaczego wszyscy mnie o to pytają? Tak lubię pracować, proszę mnie z mojej rutyny nie wytrącać”. Krystyna: A po co spać, kiedy życie jest tak interesujące?! Pracoholizm jest chorobą. Krystyna: Więc już jest diagnoza? Jeśli to choroba, to daje bardzo interesujące życie. Maria: A ja nie śpię tylko wtedy, kiedy się stresuję. Ale zdarza mi się to coraz rzadziej. Krystyna: Marysia jest świetnie zorganizowaną osobą, bardziej niż ja. Czytaj także: Zendaya marzyła, by spotkać się z Igą Świątek, ich zdjęcia obiegły świat. Ale aktorka nie chce z nią zrobić jednej rzeczy Czyli dzwoni do Pani i mówi: „Mamo, znów zapomniałaś…”. Maria: Nigdy nie zadzwoniłabym do mamy, żeby ją upominać. Ale nawzajem o różnych rzeczach sobie przypominamy, że ktoś ma urodziny czy imieniny. Jesteśmy zżyci jako rodzina. Pomagamy sobie. Krystyna: I wszyscy jesteśmy niepoprawnymi optymistami. Śmiejemy się często i uwielbiamy to. W naszej rodzinie nikt nigdy nie miał depresji. Byliśmy smutni, przeżywaliśmy rozpacz, tragedie, załamania, ale natychmiast ruszaliśmy do działania. Cechuje też nas wielka autoironia. Z niczego tak się nie lubimy śmiać, jak z siebie. Celebrujemy opowieści nie o naszych sukcesach, ale o wpadkach i kompromitujących historiach. A jako zapracowane kobiety nie chciałyście odpocząć gdzieś pod palmami? Maria: Ależ my odpoczywamy! I po dwóch tygodniach urlopu z dziką radością znów wchodzę do teatru. Krystyna: Mamy na głowie Fundację. Odpowiadamy za wielu zatrudnionych tu ludzi. Każdy nasz nietrafny wybór wpływa na ich życie. Mamy dwa tygodnie urlopu latem i staramy się przez moment odpocząć zimą. Tyle. Ale pod jakie palmy? Umarłabym pod nimi z nerwów, że jak coś będzie źle, to nie zdążę dojechać. Ile trzeba w miesiącu zarobić, żeby to dało się uciągnąć? Krystyna: Uciągnąć? Miło powiedziane przy naszym sukcesie. Żebyśmy mogli istnieć i utrzymać dwa teatry i finansować nowe spektakle, musimy zarobić minimum milion miesięcznie. Maria: Na pani nie zrobiło to wrażenia (śmiech). Ależ zrobiło, tylko próbuję odnieść to do tego, co przeczytałam, że w jeden wieczór musicie zarobić 16 tysięcy złotych. Krystyna: Mamy 460 tysięcy kosztów stałych dla obu teatrów i około 500 tysięcy kosztów artystycznych, kiedy gramy około 80 razy w miesiącu na wszystkich scenach. To proste. Przeciętna zaś produkcja nowego spektaklu pochłania od 150 do 400 tysięcy. Z tych kosztów wynikają ceny biletów, a w obu teatrach jest 700 miejsc do sprzedania. Mamy teraz 10 spektakli hitów, które zarabiają, i 20, do których dokładamy, ale je gramy. Dla honoru domu, bo są wartościowe. To nie jest sprzedaż marchewki ani przedsiębiorstwo nastawione na zysk. To jest Fundacja, a nie prywatne teatry, choć tak je wszyscy nazywają. My obie z Marysią zarabiamy tu jako aktorki, prowadzące sceny i kiedy reżyserujemy. Maria: Zwracam uwagę, żeby nie nazywać nas teatrem prywatnym, bo tak nie jest. W prywatnym zysk właściciel wkłada do kieszeni i jedzie, jak pani mówi, „pod palmy”. A my przeznaczamy go na produkcję nowych spektakli. Przed nami są kolejne wakacje, podczas których nie tylko będziemy grali na obu scenach, ale również na placu Konstytucji i pod Och-Teatrem, dzięki pomocy Ministerstwa Kultury i Sztuki, całkowicie za darmo. Fundacja ma wśród celów statutowych, oprócz prowadzenia teatrów, propagowanie sztuki i edukację kulturalną. Niektórzy mówią, że Janda wszystko w życiu osiągnęła własnym uporem. Maria: Myślę, że konsekwencją, a nie uporem. A czytacie o sobie wpisy w Internecie? Krystyna: Czytamy na naszych stronach, naszych Facebookach i na wszystkich stronach i portalach dotyczących naszych teatrów i działalności. To nasz obowiązek. Ale komentarzy na tematy prywatne nie czytamy. Aby się podobać wszystkim, trzeba śpiewać w chórze, a my zawsze byłyśmy solistkami z natury. Maria: Więcej, kiedy po dwóch zdaniach recenzji czujemy, że to złośliwe, a nie merytoryczne, to nie czytamy. Albo nie czytamy recenzentów od początku negatywnie do nas nastawionych. Nasz sukces godzi w zasiedziałe podwaliny systemu teatralnego, to kłopot. Powinno być więcej takich jak my. Działających w strukturze pozapaństwowej. Krystyna: W gruncie rzeczy krytyka umarła. Prawdziwa krytyka, opiniotwórcza, orientująca społeczeństwo w życiu kulturalnym. Jest kolesiostwo i obrona jakiejś enigmatycznej twierdzy. Zresztą publiczność ma swoje rozeznanie i gust. A recenzje szeptane mają i tak największą siłę. My musimy mieć publiczność, bo bez niej przestaniemy istnieć. Oczywiście nie za wszelka ceną. Ale ludzie także cenią to, że proponujemy im rzeczy trudne w odbiorze. Zobacz też: Tak dziś wygląda córka gwiazdy „Rancza”. Ma już 18 lat i odziedziczyła talent po rodzicach Czujecie się kochane przez publiczność? Krystyna: Uważam, że za często mówimy „kocham”. W ogóle nie używałabym takich słów, jak „kocham” czy „miłość”. Staramy się robić dobry teatr dla ludzi. I tym samym nie rozczarować. Na tym nam zależy. Maria: Nie odważyłabym się powiedzieć, że widzowie nas kochają, tylko że doceniają naszą pracę. I jeśli tu wracają, to tylko dlatego, że nie są zawiedzeni. Czują się tu najważniejsi. Krystyna: A tak naprawdę piszą do nas listy, że chodzą na wszystko. Z zasady, bo mają zaufanie, że to nie będzie stracony wieczór. O czymś jeszcze marzycie, bo wydaje się, że wszystko już Wam się spełniło? Krystyna: Sukces nie jest ustalony raz na zawsze. Walczymy o każdy dzień w naszych teatrach. O spokoju i rozluźnieniu z powodu sukcesu nie ma mowy. Boimy się po prostu o przyszłość. Boimy się naszych repertuarowych i realizacyjnych pomyłek, wydarzeń losowych czy gorszych momentów. Nie mamy marginesu finansowego, wciąż działamy na granicy ryzyka. Można żyć w takim stresie, balansując niebezpiecznie na wiszącej linie? Maria: Można, ale mamy talent (śmiech). A poza tym nasze zaangażowanie daje efekty. Jak się robi to, co się lubi, to każde wyjście na scenę jest na 100 procent. Krystyna: Jak się powiedziało „A”, trzeba teraz mówić cały alfabet. Z oczami szeroko otwartymi, wyostrzonym słuchem i czułymi nerwami iść do przodu. Ale tu tyle radości, tyle przyjaźni, tyle emocji, człowieczeństwa, kreacji i ciekawego życia. Warto. Wyobraża sobie Pani, co będzie robiła na emeryturze? Krystyna: Ależ jestem już na emeryturze. Mówię o sytuacji, kiedy już nie trzeba pracować. Krystyna: Ja nie muszę pracować, ale mam nadzieję, że spokojnie umrę, pracując. Maria: Mama mówiła kiedyś, że na starość będzie popijała alkohol i malowała obrazy. Krystyna: Tak, ale wtedy pracowałam w państwowym teatrze. Myślą Panie czasem o przemijaniu? Krystyna: Nieustannie nawet. „Ty miniesz, ja minę, miniemy…”, jak pisała Halina Poświatowska. Kiedy umiera ktoś bliski, potem myśli się o tym każdego dnia. Że dzisiaj kolej na mnie lub został jeszcze tylko jeden dzień. Bo bardzo łatwo się umiera. Maria: A ja myślę, że przed nami jest jeszcze wiele wspaniałych lat i niezwykłych premier. Wchodząc tu, mam absolutne poczucie sensu, więc chyba jest nieźle. Krystyna: Ale sztuka zrobiła się ciemna, nieprzyjemna, ludzie stali się sobie wilkami, trudniej żyć wśród innych. Takich podziałów i polaryzacji poglądów i emocji nie spodziewałam się. Agresja jest wszędzie. To przed Jandą nie klęczą? Krystyna: To nie jest przeciwko mnie skierowane. Obserwuję ludzi rozczarowanych, rozgoryczonych i agresywnych. I to jest bolesne. Wydaje mi się, że jest niespotykana ilość żalu, nienawiści dookoła. A Pani wszystkich lubi? Krystyna: Nie, ale nie zakładam, że ludzie dookoła mają złe intencje. Nie wierzę w spiskowe teorie ani dziejów, ani między ludźmi. Czytaj także: Krystyna Janda i Andrzej Seweryn byli małżeństwem przez pięć lat. Oto historia ich miłości Czy sztuka może zmienić ludzi? Krystyna: Oczywiście, tylko najpierw niech przyjdą do tej sztuki. Do teatru. Musi być kolejna dobra premiera. Maria: Pracujemy dla ludzi, a nie zastanawiamy się, czy oni są dobrzy, czy źli. Krystyna: Jeszcze w czasach socjalizmu, kiedy byłam bardzo młoda, wydawało mi się, że ci, co nas cenzurują, nie chodzą do teatru i są generalnie źli. Myślałam, że sztuki potrzebują tylko nasi (śmiech). Krystyna Janda wspomina macierzyństwo W rozmowie z Moniką Jaruzelską Krystyna Janda opowiedziała w 2022 roku o macierzyństwie. Wspomnieniami wróciła do dawnych lat, kiedy wychowywała córkę Marię. To owoc jej małżeństwa z Andrzejem Sewerynem, pierwszym mężem. W tej chwili robię spektakl „My Way”, trzy czwarte spektaklu będzie o mojej gosposi, która nic z mojej kariery nie rozumiała… Ona była najważniejszą postacią w mojej karierze. Ja ją nauczyłam czytać, 14 lat była u nas, ona wychowała Marysię… Ona mnie wprowadziła w nowe małżeństwo. Przez 14 lat miałam osobę, która kochała mnie i Marysię jak rodzinę – powiedziała aktorka w rozmowie z Moniką Jaruzelską. Janda przyznała, że dopiero kolejne macierzyństwo sprawiło, że znacznie lepiej odnalazła się w roli odpowiedzialnej matki. Po urodzeniu synów, Adama i Jędrzeja ze związku z Edwardem Kłosińskim, wszystko się zmieniło. Byłam młodą osobą, trudno było być matką odpowiedzialną, potem jak rodziłam synów, to poprosiłam mamę o pomoc, bo jednak Marysia przeżyła ten tłum panien wychowujących ją. Ona najbardziej z moich dzieci doznała pędu karier… I ojciec, i ja, i ojczym, który ją wychował. To był tłum różnych pań, które ćwiczyły na niej swoje metody… Dziś muszę powiedzieć, że ona jest świetną matką, ma troje dzieci, jest stabilną matką, mimo że jest aktorką – dodała. Krystyna Janda, Maria Seweryn, „Upadłe anioły” - premiera w Och-Teatrze, Warszawa, 17.12.2014 roku
Maria Seweryn przeprasza za kłamstwo w sprawie szczepionki na koronawirusa
Nie milkną echa afery szczepionkowej. Media ujawniały, że 18. osobom, które nie były pracownikami służby zdrowia, podano wakcynę. Wśród nich byli m.in. Krystyna Janda, Edward Miszczak, Leszek Miller oraz Maria Seweryn. Ta ostatnia w emocjonalnym nagraniu zamieszczonym na Twitterze przeprosiła, że w pierwszej chwili skłamała na temat całej procedury i stwierdziła, że wcale nie została zaszczepiona... Maria Seweryn: dlaczego zaszczepiła się przeciwko koronawirusowi? Jak wynika ze słów niemal wszystkich, którym podano preparat, ulegli namowom przedstawicieli Warszawskiego Uniwersytety Medycznego. Ci mieli zachęcać osoby znane i lubiane, by zgodziły się na podanie szczepionki w ramach akcji społecznej. Chodziło o zmniejszenie niechęci wobec inicjaytywy i przekonanie sceptyków, że warto zgodzić się na podanie wakcyny. Według informacji zamieszczonych na stronie uczelni, na ten cel przeznaczono dodatkową pulę preparatów. Wersję tę stanowczo zdementował Minister zdrowia Adam Niedzielski. Zarówno rektor uczelni, jak i premier Mateusz Morawiecki zapewnili, że w związku ze skandalem powołana zostanie specjalna komisja, by wyjaśnić, jakie były przyczyny całej sytuacji. Do szumu informacyjnego przyczyniła się również Maria Seweryn. Aktorka pytana przez dziennikarza Polsat News o całą sprawę początkowo zaprzeczyła, że została zaszczepiona. Później jednak przyznała, że kłamała oraz wyjaśniła, że preparat otrzymała, gdy udała się do szpitala z tatą, mającym trudności z poruszaniem się. Z jej słów wynikało, że podanie wakcyny zaproponowała lekarka. Aktorka miała usłyszeć, że nikt inny nie czeka w kolejce do szczepienia i dawka, która została otwarta, zmarnuje się. Dlatego też Maria Seweryn koniec końców zgodziła się na podanie preparatu. Maria Seweryn w emocjonalnym nagraniu. Przeprasza za kłamstwo dotyczące szczepionki W nagraniu, które opublikowała na swoim Twitterze w nocy z soboty na niedzielę, po raz kolejny odniosła się do medialnego zamieszania. „Wiozłam mojego tatę na szczepionkę. Wiozłam go, bo jest po ciężkiej operacji, chodzi o kulach. Nie jechałam tam z zamiarem zaszczepienia się, nie jechałam też jako ambasador. Tam popełniłam błąd, ponieważ zaproponowano mi szczepienie, a ja się zgodziłam. (…) Gdy dziennikarz Polsatu zapytał, czy się szczepiłam, z odruchu i ze strachu odpowiedziałam „nie”, z obawy, że być może zrobiłam coś złego, a nie jestem seniorem. Bardzo państwa za to przepraszam. Nie zwykłam kłamać, więc jest to dla mnie duże przeżycie. Rozumiem państwa oburzenie. Jest mi wstyd”, przyznała skruszona. Na koniec natomiast poprosiła wszystkich, którzy śledzą jej konta w mediach społecznościowych, żeby „oddzielili wspaniałą kampanię proszczepieniową od jej osoby, która zaplątała się tam fatalnie i przypadkowo, i popełniła błąd”. Zapewniła, że inicjatywę popiera całym sercem. Brzmi przekonująco? Nagranie możesz odsłuchać poniżej. View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website
Edward Miszczak i... Ujawniono kolejne nazwiska gwiazd zaszczepionych na COVID-19 bez kolejki
Te doniesienia rozgrzały media do czerwoności. 18 osób ze świata kultury i polityki przyjęło poza kolejką szczepionkę na koronawirusa. Zgodzili się na to, by propagować je wśród społeczeństwa. Niestety, gdy informacja dotarła do mediów, rozpętała się burza. Teraz ujawniono kolejne nazwiska tych, którym podano preparat. Wśród nich są aktorzy i inne wpływowe osobistości. Szczepionka na koronawirusa: kto powinien zostać zaszczepiony w pierwszej kolejności? Przypomnijmy, że szczepienia rozpoczęto 27. grudnia 2020 roku. Zgodnie z decyzją rządu, jako pierwsi przystąpili do nich przedstawiciele służby medycznej i pracownicy ochrony zdrowia (etap 0). W drugim (etap 1) ma zostać podana strażakom, policjantom oraz obywatelom powyżej 60. roku życia. Jak się jednak okazało, w tej pierwszej grupie znaleźli się politycy, aktorzy i wpływowe osoby ze świata telewizji. Wśród nich m.in. Krystyna Janda, jej córka Maria Seweryn oraz jej ojciec Andrzej Seweryn czy Wiktor Zborowski (miał zostać do tego namówiony właśnie przez Krystynę Jandę), były premier Leszek Miller i Krzysztof Materna. Prawdopodobnie stało się tak, by szczepionkę propagować wśród społeczeństwa. Nie jest tajemnicą, że wiele osób jest wobec niej sceptycznych. Część to ofiary teorii spiskowych, inni zaś po prostu boją się skutków ubocznych i podkreślają, że tempo, w jakim powstała i została zatwierdzona, jest wyjątkowo szybkie. Niestety, informacje, które przedostały się do mediów, wywołały skutek odwrotny od zamierzonego. Nie brakuje komentarzy, że taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. Teraz ujawniono kolejne nazwiska, które znalazły się w gronie 18. wybranych do szczepienia osób. Edward Miszczak, Michał Bajor. Kolejne nazwiska zaszczepionych na koronawirusa poza kolejką zostały ujawnione „Tak, zaszczepiłam się. Nie sądziłam, że będzie afera z tego powodu, a teraz żałuję”, stwierdziła 2. stycznia na antenie Polsat Newsa Maria Seweryn. Córka Krystyny Jandy wyjaśniała, że na szczepienie zawiozła swojego tatę, Andrzeja Seweryna. „Moi rodzice (Krystyna Janda i Andrzej Seweryn - red.), będąc seniorami, byli na liście osób do zaszczepienia. Ponieważ mój ojciec porusza się o kulach, pojechałam z nim na szczepienie”, ujawniła. Jednak osoba, która je przeprowadzała stwierdziła, że skoro preparat został otwarty, zaś poza nimi nikogo nie ma w przychodni, może zostać również zaaplikowany aktorce. Ta zgodziła się. Również Magda Umer, piosenkarka, dziennikarka i reżyserka, znalazła się w gronie 18. szczęśliwców. W sieci pojawiło się nawet oświadczenie jej autorstwa w związku z falą krytyki... Przekonuje w nim, że cała akcja była zaplanowana i zorganizowana, zaś artyści byli namawiani, by zgodzili się na aplikację wakcyny. „Nie prosiłam nikogo o zaszczepienie się przeciwko Covid19. To mnie poproszono o to, w ramach akcji popularyzowania, namawiania do szczepień. Wytłumaczono także, że nie zabieram nikomu miejsca, że walka o każdą zaszczepioną osobę jest teraz priorytetem państwa i służby zdrowia. Przecież cały czas środki masowego przekazu, a nawet Kościół, nawołują niezdecydowanych i utyskują na zbyt małą liczbę chętnych, potrzebnych do zwycięstwa z pandemią w naszym kraju. Tłumaczono nam, że godząc się, stajemy się ambasadorami szlachetnej akcji. Zgodziłam się myśląc, że czynię dobro, a okazało się, że jest to rozumiane odwrotnie. Jest mi bardzo przykro z tego powodu, ale w dalszym ciągu mam nadzieję, że nie zrobiłam niczego złego. Pozdrawiam zainteresowanych – Magda Umer”, napisała w mediach społecznościowych. W gronie zaszczepionych znalazł się również Edward Miszczak, dyrektor programowy TVN. W głównym wydaniu „Faktów” wyznał, że ma liczne choroby współistniejące. Miał dostać telefon ze szpitala, w którym regularnie się leczy. Powiedziano, że jeśli stawi się w ciągu godziny, otrzyma szczepionkę. Inne ujawnione nazwisko, które znalazło się w gronie 18. szczęśliwców, to artysta Michał Bajor. Wbrew doniesieniom serwisu Jastrząbpost, w gronie tym nie znalazł się aktor Cezary Pazura. Potwierdził to za pośrednictwem mediów społecznościowych zarówno on, jak i jego małżonka, która pełni również funkcję jego menadżerki. Poprosili również, by dziennikarze nie kontaktowali się z nimi z tej sprawie. Lista zaszczepionych na koronawirusa poza kolejnością. Premier zlecił kontrolę WUM Sprawa ma swój ciąg dalszy. Po ujawnieniu kolejnych nazwisk osób, którym wakcynę podano poza kolejnością, głos zabrali przedstawiciele rządu. Stąd wiadomo, że kontrolę w Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, w którym zaszczepiono gwiazdy i przedstawicieli świata polityki/telewizji, premier Mateusz Morawiecki zlecił kontrolę. „Osoby publiczne, które postanowiły wykorzystać swoją pozycję do uzyskania szczepionki poza kolejnością nie tylko kompromitują siebie, ale szkodzą Narodowemu Programowi Szczepień. W czasie, kiedy naszymi przykazaniami powinny być solidarność i odpowiedzialność pojawili się ludzie, którzy dobro własne stawiają nad dobrem wspólnoty. Nie ma na to zgody i nie będzie dla takich postaw usprawiedliwienia. Reguły są jasne dla wszystkich - takie same dla zwykłych obywateli, jak dla aktorów, polityków czy dziennikarzy. Każdy przypadek nadużycia zostanie wyjaśniony, a osoby odpowiedzialne powinny zostać ukarane”, podkreślił. „Wszystko wskazuje na to, że w szpitalu WUM doszło do bardzo poważnego nadużycia polegającego na dopuszczeniu do grupy zero osób, które tam nie powinny się znaleźć. Nie można przejść obojętnie obok tej sytuacji”, dodał Michał Dworczyk, przedstawiciel kancelarii premiera. Do sprawy odniósł się również rektor uczelni. Prof. Zbigniew Gaciong poinformował w sobotę 3. stycznia, że powołał wewnętrzną komisję, która ma wyjaśnić sprawę szczepienia przeciw koronawirusowi osób poza kolejnością, m.in. aktorów i celebrytów. Dodał przy tym, że WUM nie prowadzi akcji szczepień. O dalszym ciągu sprawy będziemy informowali na bieżąco. Edward Miszczak przyznał, że znalazł się w gronie 18. osób zaszczepionych na koronawirusa poza kolejnością: W gronie szczęśliwców znalazła się również Magda Umer:
Ujawniono kolejne nazwiska artystów, zaszczepionych na Covid-19. „Teraz żałuję”
Wśród nich między innymi Wiktor Zborowski i Andrzej Seweryn
Nie milknie dyskusja o słuszności decyzji WUM, który poinformował, że dodatkowe dawki szczepionki trafią do osiemnastu osób, reprezentujących świat kultury i sztuki, oraz polityki. Budzi to kontrowersje, ponieważ pierwszeństwo ma tak zwana grupa zero, czyli pracownicy służby zdrowia. Krystyna Janda i Leszek Miller poinformowali, że szczepienie na Covid-19 mają już za sobą, a na liście z wcześniejszym dostępem do szczepionki znaleźli się m.in. Wiktor Zborowski, Krzysztof Materna i Maria Seweryn. View Ediplayer on the source website Maria Seweryn zaszczepiona na Covid-19 Warszawski Uniwersytet Medyczny otrzymał 450 dodatkowych dawek szczepionki. Jeszcze przed końcem roku zaszczepiono 300 pracowników szpitala, ich rodziny oraz 18 znanych postaci kultury i sztuki, które zgodziły się zostać ambasadorami powszechnej akcji szczepień. Jak ustalił reporter Polsat News, oprócz Krystyny Jandy i Leszka Millera, na liście znaleźli się m.in. Wiktor Zborowski, Krzysztof Materna, oraz Andrzej i Maria Seweryn. „Tak, zaszczepiłam się. Nie sądziłam, że będzie afera z tego powodu, a teraz żałuję”, przyznała Maria Seweryn podczas rozmowy z Polsat News. „Moi rodzice [Krystyna Janda i Andrzej Seweryn – przyp. red.], będąc seniorami, byli na liście osób do zaszczepienia. Ponieważ mój ojciec porusza się o kulach, pojechałam z nim na szczepienie. Nie było nikogo poza nami, pani doktor mnie zaprosiła i powiedziała, że „skoro już pani jest, niech pani wejdzie, jest otwarta dawka”. Ja z tego skorzystałam”, tłumaczyła się na antenie. „Nie miałam poczucia, że to nieetyczne, ponieważ zrozumiałam to tak, że dawka się zmarnuje. Jadąc tam, nie myślałam, że mi się to przytrafi”, dodała. View oEmbed on the source website Wiktor Zborowski w rozmowie z Polsat News przyznał, że „nie czuł, że wpycha się do kolejki”. „Po prostu zostałem przez WUM zaproszony do pewnej akcji, nie zabiegałem o to. Uznałem, że akcja jest ważna, więc zrobiłem to, choć myślałem, że będę się szczepić w drugiej połowie stycznia. WUM wystosował zaproszenie do teatru, do Krystyny Jandy, teatr to koordynował”, podkreślił. Rektor WUM wydał oświadczenie, w którym przekazał, że sprawą zajmie się komisja wewnętrzna. „WUM nie prowadzi akcji szczepień. Akcję tę prowadzi wybrana przez Narodowy Fundusz Zdrowia spółka Centrum Medyczne, w której Warszawski Uniwersytet Medyczny jest właścicielem. W związku z tym zwróciłem się do przewodniczącego rady nadzorczej spółki o podjęcie kroków, mających na celu wyjaśnienie tej kwestii”. W sieci pojawiają się komentarze, że taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. Internauci otwarcie krytykują artystów, którzy zgodzili się na szczepienie przed terminem, ustalonym przez Ministerstwo Zdrowia. Źródło: Polsat News Maria Seweryn i Andrzej Seweryn
Maria Seweryn przeżyła traumę. „Nie boję się już o tym mówić”, podkreśla aktorka
Chce założyć wyjątkową fundację. Czym będzie się zajmować?
Maria Seweryn, ceniona aktorka teatralna, unika rozgłosu. Rzadko udziela się w mediach, poświęcając się ulubionej pracy. Ostatnio zrobiła wyjątek i w najnowszym wywiadzie dla magazynu Pani przyznała, że jej życie nie zawsze było perfekcyjne, i musiała zmierzyć się z przemocą. Maria Seweryn o przemocy „Przeżyłam traumę, nie boję się już o tym mówić. Teraz chciałabym ją przekuć w coś pozytywnego i myślę o zaangażowaniu się lub założeniu fundacji dla kobiet oraz mężczyzn, którzy doświadczyli różnych form przemocy”, wyznaje Maria Seweryn w rozmowie z Pani. „Udało mi się podnieść i pójść dalej, więc teraz chciałabym pomagać osobom, które są w gorszej sytuacji, bo nie mają pieniędzy, wykształcenia czy wyższej świadomości społecznej”, dodaje aktorka. „Czas skończyć z ofiarnym milczeniem i lękiem. Przemoc, również ta psychiczna czy ekonomiczna, sprawia, że w pewnym momencie masz drastycznie obniżone poczucie własnej wartości i przestajesz widzieć, że to, co ktoś ci robi, jest złem”, przekonuje Seweryn. Chociaż aktorka nie ujawnia żadnych szczegółów, sugeruje, że musiała zmierzyć się z przykrym doświadczeniem. „Konsekwencje są straszne. Kiedy człowiek przekroczy już granicę, bardzo trudno wrócić”, mówi w wywiadzie Pani. Może liczyć na wsparcie najbliższych, w tym przyjaciółki Barbary Kurzaj. „To fantastyczny pomysł, że Maria chce założyć fundację. Ona nie boi się trudności i zawsze powtarza nikt nie mówił, że będzie łatwo. [...] jest silna i wymagająca, a to atuty lidera”. Aktorka nie ukrywa, jak wiele zrobił dla niej ojciec. „W jednej z najtrudniejszych dla mnie chwil przyjechał do mnie tata i najpierw nie wiedział, co powiedzieć, bo przecież każde zdanie w takiej sytuacji wydaje się idiotyczne”. Wspomina, że nagle zaczął rozmawiać z nią zawodowo, przekonując, że „koszmar, który przeżywasz, kiedyś przekujesz w wartość na scenie”. Przyznała też, że miał rację. „Kocham mój zawód za to, że potrafi być terapeutyczny”. Sam Andrzej Seweryn nie ma wątpliwości, że córka poradzi sobie ze wszystkim. „Marysia jest wojownikiem i bardzo ją za to szanuję. Wręcz podziwiam.” Maria Seweryn od kilkunastu lat związana jest z teatrem, ale wystąpiła też w takich filmach jak Kolejność uczuć, Boisko bezdomnych, Wiedźmy. Ma 44 lata, jej rodzicami są Krystyna Janda i Andrzej Seweryn. Była związana z Robertem Jaworskim. Ma trójkę dzieci, córki Lenę i Jadwigę, oraz syna Aarona.
Co zniszczyło małżeństwo Krystyny Jandy i Andrzeja Seweryna? „Wyszłam za mąż za mentora, a okazało się, że to pedagog w domu poprawczym”
Krystyna Janda i Andrzej Seweryn byli małżeństwem w latach siedemdziesiątych. Para doczekała się córki, Marii Seweryn, lecz ich związek był burzliwy i krótki. Jakie były powody ich rozstania? Związek Krystyny Jandy i Andrzeja Seweryna Po latach aktorka opowiedziała historię relacji z byłym mężem. Kiedy się poznali miała 22 lata, a on miał już jedno małżeństwo za sobą , był już znany w środowisku aktorskim i wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. „Andrzej niezwykle mi imponował. Był ode mnie starszy, dojrzalszy, mądrzejszy. Byłam jego studentką, a relacja mistrz-uczennica bardzo mi odpowiadała. Jednak w czasie naszego małżeństwa zaczęło się to powoli zmieniać”, powiedziała w jednym z wywiadów, a w niedawnej rozmowie w telewizji „Polsat Cafe” wyjaśniła: „Mój mąż był asystentem, wykładowcą, a ja byłam studentką. Często tak się zdarza, że studentce imponuje profesor. I ja wyszłam za mąż za mentora, a potem się okazało, że to jest pedagog w domu poprawczym. Jak się robi karierę, to potem trudno jest zrozumieć, że jest się tak krytykowanym”. Jej własna kariera dopiero się rozwijała, a mąż-wykładowca nie szczędził jej uwag. Często dochodziło między nimi do kłótni. „Andrzej kazał mi ćwiczyć dykcję. Oskarżał mnie, że za mało pracuję i mam niewybaczalnie nonszalancki stosunek do zawodu. Zapisywał błędy, które, jego zdaniem, popełniałam w trakcie przedstawienia i wyliczał mi je po powrocie do domu, kiedy siadaliśmy do kolacji. Generalnie uważał, że jestem beznadziejna”, wyznała aktorka w swojej książce „Tylko się nie pchaj”. Andrzej Seweryn Powoli zdawała sobie sprawę, że nie jest w małżeństwie szczęśliwa i sytuacji nie da się już naprawić: „To nie było nieudane małżeństwo. Po prostu dość wcześnie zorientowałam się, że nam razem nie będzie dobrze. Że jestem młoda, inaczej myślę o życiu. Nikt mnie nie rzucił, nie przestał kochać, nie zdominował, nie upokorzył. Dojrzałam jednak do dnia, kiedy powiedziałam sobie: nie będę aktorką, nie będę szczęśliwą kobietą, jeśli pozostanę w tym związku”, tłumaczyła w wywiadach. Relacja między nimi była cały czas napięta, ale szalę goryczy przelała się, gdy do aktorki dotarły pogłoski o romansie męża. Krystyna Janda postanowiła wtedy odejść od męża, a pomogła jej w tym gosposia: „Kiedyś w nocy, gdy Honorata słyszała, że rozmawiamy, a ja płaczę, przyszła i powiedziała do mnie: „Będzie tego. Idziemy do tatusiów”. Ja się wtedy spakowałam, ona spakowała swoją walizkę, wzięłam dziecko za rękę. Chyba bym się bez niej nie odważyła”, przyznała wybitna aktorka w „Polsat Cafe”. Para aktorów rozwiodła się w 1979 roku, lecz po latach wybaczyli sobie, a nawet pracowali razem w teatrze. Ich córka Maria Seweryn także jest znaną aktorką. Maria Seweryn i Krystyna Janda Zobacz także: Krystyna Janda: „Zgubiłam sukienkę!”. Czyli wszystkie sekrety festiwalu w Cannes!