Einstein nazywał ją wybitnym naukowcem, o ich relacji wiedział mało kto. Wprost mówił, że Skłodowska była jego darem
Przez ponad 25 lat pisali do siebie listy w dwóch językach. Chociaż znali się doskonale, nigdy nie przeszli na "Ty". Maria Skłodowska-Curie i Albert Einstein stworzyli niezwykłą relacją opartą na przyjaźni i wzajemnym szacunku. Oboje podziwiali swoją pracę i jej efekty, inspirując siebie nawzajem. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 31.01.2025 r.] Albert Einstein i Maria Skłodowska-Curie: historia przyjaźni Poznali się w 1909 roku podczas uroczystości 350-lecia Uniwersytetu Genewskiego. Wymienili jednak tylko uprzejmości, nie wdając się w dłuższe pogawędki. Skłodowska-Curie była już wtedy niezwykle znaną uczoną, z kolei Einstein zyskiwał na popularności. Choć 12 lat młodszy od niej Albert Einstein ogłosił już teorię względności, wciąż dopiero wdrażał się w naukowy świat. Byli swoimi całkowitymi przeciwieństwami. ON ekstrawertyk, towarzyski, uwielbiał bywać. ONA raczej zdystansowana introwertyczka, która najlepiej czuła się w gronie zaufanych jej osób. Jak to się stało, że tak skrajnie różne osoby połączyła tak wyjątkowa przyjaźń. Według prof. Jana Piskurewicza z Instytutu Historii Nauki PAN, lepiej mieli okazję poznać się dwa lata później. Podczas kongresu w Brukseli w 1911 roku oboje znaleźli szansę na wymianę większej ilości zdań i spędzenia wspólnie czasu. Poznali się na tyle dobrze, że jeszcze w tym samym roku Einstein miał poprosić dwie osoby, w tym Skłodowską o list rekomendujący go na stanowisko profesora na Politechnice w Zurychu. ZOBACZ TEŻ: Dominika Kulczyk kupiła dom Marii Skłodowskiej-Curie. Ma co do niego wyjątkowe plany "Zważywszy, że Einstein jest jeszcze bardzo młody, zasadne jest pokładanie w nim ogromnych nadziei i postrzeganie go jako jednego z czołowych teoretyków przyszłości" - miała napisać w liście rekomendacyjnym Skłodowska-Curie, cytowana przez portal naukawpolsce.pl. Skłodowska pisała do Einsteina odręcznie po francusku. On z kolei pisał po niemiecku, na maszynie. Nigdy nie przeszli na "Ty", zwracali się do siebie per Pan i Pani. Wsparcie w chwilach kryzysu Kiedy w prasie ukazał się artykuł na temat rzekomego romansu Skłodowskiej z żonatym fizykiem Paulem Langevinem, Einstein napisał do uczonej wyjątkowy list. Był pełen współczucia i ciepła, serdeczności. Wyraził swoje ubolewanie, że została oskarżona o taką sytuację. Skłodowska od 5 lat była już wdową. "Wtedy Albert Einstein napisał do Marii ciepły, życzliwy list, krytykujący prasę. Przesyłał jej wyrazy współczucia i wsparcia. Radził, żeby nie przejmowała się żądnym sensacji motłochem i nie czytała tego, co o niej wypisują. Naukowiec nie dawał wiary pogłoskom, że mogło dojść do romansu. Wierzył w to, że Maria jest na tyle prostolinijna i dobra, że nie mogłaby uwieść żonatego mężczyzny"- podsumował prof. Piskurewicz dla PAP cytowany przez portal naukawpolsce.pl. Profesor twierdził również, że Einstein nie uważał Skłodowskiej za atrakcyjną wizualnie kobietę. Był pewien, że nie udałoby jej się kogoś uwieść. Podobno miał wyznać to w liście do swojego przyjaciela. Nie miał jednak racji, bowiem romans o którym pisały gazety był prawdą, a dowiedziawszy się o tym żona Langevina, włamała się do mieszkania, w którym spotykali się kochankowie i wykradła ich listy, przekazując je do prasy. "Jeżeli ci pismacy będą nadal wtykali nosy w nie swoje sprawy, niech Pani po prostu nie czyta tych bzdur. Niech się nimi emocjonują ci, którzy je fabrykują” miał pisać w liście Einstein. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/01/forum-0421247456-0f47c2c.jpg" width="3843" height="2635" alt="The German physicist Albert Einstein sitting with some colleagues ofthefifth Solvay Conference, among which we find ErwinSchrdinger, ErnstPauli, Werner Karl Heisenberg, Peter Joseph William Debye, WilliamLawrence Bragg, Paul Adrien Maurice Dirac, Arthur Holly Compton,Louis de Broglie, Max Born, Niels Bohr, Irving Langmuir, Max Planck,Marie Curie (Marie Sklodowska), Hendrik Lorentz, Charles ThomsonRees Wilson, Owen Willans Richardson. Brussels, October 1927,Image: 421247456, License: Rights-managed, Restrictions: Editorial use only, Model Release: no, Credit line: Mondadori Collection / Universal Images Group / Forum" title="Participants of the fifth Solvay Conference" /> Wspólna wycieczka w Alpy W 1913 roku naukowcy ponownie spotkali się w Paryżu, gdzie wpadli na pomysł, aby wyjechać razem z rodzinami w Alpy. Młodszy syn Alberta jednak się rozchorował, więc finalnie na wycieczkę pojechał Albert ze starszym synem i Maria z córkami. Ewa Curie wspominała później ten wyjazd, na którym Skłodowska i Einstein mieli przez cały iść przodem i rozmawiać na niezwykle ciekawiące ich tematy naukowe. Einstein z kolei, który był wówczas w trakcie rozwodu z ówczesną żoną, miał już plan na kolejne małżeństwo z kuzynką Elsą. W listach do niej miał pisać o wybitnym umyśle Skłodowskiej, jednak określał ją jako niezdolną do okazywania uczuć i "zimną jak ryba". "Maria Skłodowska-Curie i Einstein przyjaźnili się raczej na gruncie towarzyskim. Zdecydowanie mniej - na gruncie naukowym. Pola ich zainteresowań badawczych się nie pokrywały. Korespondencja między nimi nie wskazuje na to, że wymieniali ze sobą jakieś idee naukowe" - miał powiedzieć prof. Piskurewicz dla PAP. CZYTAJ TEŻ: Maria Skłodowska-Curie i jej mąż Piotr spędzili razem 11 lat. Rozdzieliła ich jego tragiczna śmierć To tylko lub aż... przyjaźń Po śmierci Marii Skłodowskiej-Curie, Einstein na poświęconej jej uroczystości w Nowym Jorku miał wspominać, jak ogromne spotkało go szczęście, że udało mu się z nią przyjaźnić. "Wskazywał na jej wymagania wobec siebie, obiektywizm, skromność, oddanie społeczeństwu. Zauważył, że gdyby choć część tych wartości była obecna wśród europejskich intelektualistów, Europę czekałaby lepsza przyszłość” - podsumował prof. Piskurewicz dla PAP. Einstein niejednokrotnie miał mówić, że relacja ze Skłodowską była najlepszym, co przydarzyło mu się w życiu. Źródło: PAP, naukawpolsce.pl, Listy Einsteina i Skłodowskiej
Dominika Kulczyk kupiła dom Marii Skłodowskiej-Curie. Ma co do niego wyjątkowe plany
O jego zakup rywalizowała z innymi miliarderami
Dominika Kulczyk została właścicielką budynku, w którym pod Paryżem mieszkała niegdyś Maria Skłodowska-Curie, Polka i pierwsza kobieta, która otrzymała nagrodę Nobla. Dom pochodzący z XIX wieku wraz z cudownym ogrodem znajduje się na liście francuskich zabytków historycznych. Dominika Kulczyk strategicznie wybrała właśnie to miejsce. Istniało bowiem ryzyko, że jego historia i wartość dla Polski zostaną utracone. Kulczyk planuje zrobić w nim Dom Siostrzeństwa, czyli miejsce spotkań dla kobiet z całej Europy. [Ostatnia aktualizacja na Viva.pl: 26.01.2025 r.] [Ostatnia aktualizacja i publikacja na VUŻ i Viva Historie 28.01.2025 r.] Dominika Kulczyk kupiła dawny dom Marii Skłodowskiej-Curie Dom, w którym przed laty mieszkała Maria Skłodowska-Curie, został wystawiony na sprzedaż. 120-metrowa rezydencja zlokalizowana w Saint-Remy-les-Chevreuse pod Paryżem jest własnością Dominiki Kulczyk od lipca 2024 roku – zakupu dokonała w ramach Kulczyk Foundation. To zaledwie 15 km od Wersalu. Wewnątrz samego budynku zachowały się jeszcze pierwotne elementy wystroju. Czytaj także: Była córeczką tatusia, nie zawsze jednak robiła to, co chciał. Dominika Kulczyk zdradziła nieznane fakty „Chcemy uhonorować dziedzictwo Marii Skłodowskiej-Curie. Dom polskiej noblistki to własność całej ludzkości i naturalne miejsce dla spotkań kobiet, które swoją działalnością przekraczają wszelkie znane nam bariery” – przekazała w informacji prasowej Dominika Kulczyk, prezeska Kulczyk Foundation. Prace remontowe mają potrwać do 2025 roku. Ponieważ to zabytek, konieczne są również prace konserwatorskie, przy udziale konserwatora zabytków. Nie jest to więc prosta sprawa, ale zapowiada się, że będzie to niezwykłe miejsce. Kulczyk o zakup tego miejsce rywalizowała z prywatnymi inwestorami, którzy chcieli przekształcić miejsce na własny użytek mieszkalny. Nie mogła na to pozwolić. „Dom Siostrzeństwa” w dawnej rezydencji Marii Skłodowskiej Curie Dominika Kulczyk planuje dać temu miejscu nowe życie i stworzyć w nim Dom Siostrzeństwa. Ma być on jednocześnie rozszerzeniem projektu jednoczącego kobiety z Polski i Ukrainy, która powstała tuż po wybuchu wojny za naszą wschodnią granicą. Ma to być miejsce spotkań dla kobiet z całej Europy, jak również będą tutaj przyznawane nagrody dla wybitnych kobiet nauki. To niesamowite, że dom trafił również w ręce Polki, która filantropijnie zadba o to, aby pamięć o Skłodowskiej-Curie pozostała wciąż żywa! ZOBACZ TEŻ: Nieznany romans Marii Skłodowskiej-Curie. Cierpienie, załamanie nerwowe i wielki skandal Kim była Maria Skłodowska-Curie? Polka i pierwsza kobieta w historii świata, która zdobyła nagrodę Nobla, na dodatek dwukrotnie. Pierwszy raz otrzymała ją wraz z mężem Piotrem Curie oraz Henrim Becquerelem z fizyki, za badania prowadzone przez nich nad promieniotwórczością. Drugi raz otrzymała już nagrodę indywidualną z chemii za odkrycie dwóch pierwiastków - polonu i radu.
Maria Skłodowska-Curie i jej mąż Piotr spędzili razem 11 lat. Rozdzieliła ich jego tragiczna śmierć
Naukowczyni była zszokowana wiadomością o śmierci męża
Piotrze, którego nigdy już nie zobaczę…” - pisała zrozpaczona Maria Skłodowska-Curie do męża w „Dzienniku Żałobnym”, który prowadziła przez rok. Po tej nieoczekiwanej, tragicznej śmierci długo nie mogła się pozbierać. Miała 39 lat, Piotr był o rok starszy. Spędzili ze sobą 11 lat, mieli dwie córki – Irenę i młodsza Ewę. Piotr Curie zginął w Paryżu, na rogu ulicy Dauphine, poślizgnął się w deszczu i upadł przed dwutonowym konnym wozem, wiozącym wojskowe mundury. Zginął na miejscu. Maria pisała w swoim „Dzienniku Żałobnym”: „Piotrze, którego nigdy już nie zobaczę, chcę z Tobą pomówić w ciszy tego laboratorium. Nie przypuszczałam, że zostanę w nim kiedyś sama, bez ciebie…”. Gdzie indziej notuje: „Ani na chwilę nie zapominam, że utraciłam Piotra”. Wspomina, że chce być bliżej cmentarza, bo tam może spokojnie myśleć o mężu. Gdzie indziej życie ją rozprasza. Jak naprawdę wyglądało słynne małżeństwo Marii Skłodowskiej-Curie i Piotra Curie? [Ostatnia publikacja na VUŻ-u 04.07.2024 r.] Maria Skłodowska zawarła ze swoją siostrą pakt Maria Skłodowska urodziła się 7 listopada 1867 roku przy ulicy Freta w Warszawie. Właściwie nie trzeba jej przedstawiać. Jest najsłynniejszą Polką na świecie, pierwszą kobietą, która dostała Nobla i jedyną, która otrzymała go dwa razy, pierwszą kobietą - profesorem na Sorbonie, naukowczynią, która wspólnie z mężem odkryła dwa pierwiastki polon i rad, była pionierką badań nad promieniotwórczości oraz zastosowaniem promieniowania w leczeniu nowotworów. Z jej inicjatywy powstał w Warszawie przy Wawelskiej Instytut Radowy - pierwszy ośrodek leczenia raka. Nawet nie warto dodawać, że była też pierwszą kobietą z prawem jazdy. I że przyjaźniła się z Albertem Einsteinem. Aż nie chce się wierzyć, że jako młoda dziewczyna jechała do Paryża w czwartej klasie pociągu. Mieszkała na strychu, czasem mdlała z głodu, oszczędzała na wszystkim, by nie uszczuplać zasobów swojej siostry Broni, która ją tam utrzymywała. Dwie ambitne siostry zawarły pakt: najpierw Maria pomagała Broni, wysyłała część pieniędzy, by siostra mogła studiować medycynę w Paryżu – pracowała wtedy jako korepetytorka dzieci z bogatych rodzin. Potem Bronia pomagała jej. Czytaj także: Jeden był aktorem, drugi reżyserem. Żył w cieniu brata, ale nie miał o to żalu. Nieznana historia braci Tadeusza i Jana Łomnickich Maria Skłodowska zakochała się w matematyku, rodzice nie zgodzili się na ten związek Jej rodzice – Bogusława i Władysław Skłodowscy – byli nauczycielami. Maria, zwana w domu Manią, już jako mała dziewczynka miała zdolności do matematyki i języków obcych. Jak piszą jej biografowie, ogromny wpływ na życie dziewczynki miała atmosfera w domu – nikt nie sprzeciwiał się tu ambitnej edukacji dziewczynek. Przeciwnie! Ojciec, który po śmierci żony – matka Marii zmarła na gruźlicę - wychowywał dzieci sam, zachęcał je do nauki. Jeszcze w Polsce Maria Skłodowska zakochała się w matematyku Kazimierzu Żurawskim. Pewnie by za niego wyszła, ale rodzice Kazimierza nie chcieli, by syn żenił się z guwernantką. I postawili na swoim. Maria chciała studiować na Uniwersytecie Warszawskim, ale wtedy uczelnie nie przyjmowały kobiet, w 1891 roku wyjechała więc do Francji, do Paryża. Na tamtejszej Sorbonie studiowała matematykę i fizykę. Zobacz też: Dorota Pomykała była szaleńczo zakochana w Marku Grechucie. Po latach zrozumiała, że nigdy nie będą razem Maria Skłodowska: historia miłości z Piotrem Curie. Kim był mąż fizyczki? Piotr Curie urodził się w 1859 roku w Paryżu, w liberalnej rodzinie lekarzy - jego dziadek był doktorem homeopatii. Wszyscy postrzegali go jako zamkniętego w sobie, nieśmiałego chłopca. Rodzice zapewnili mu prywatną edukację w domu. Jako 18-latek obronił dyplom z nauk fizycznych. Od 1895 roku był profesorem w Miejskiej Szkole Fizyki i Chemii Przemysłowej w Paryżu, a potem na Sorbonie. Marię poznał w 1894 roku, gdy ona jeszcze studiowała. On miał lat 35, ona 27. Nie była to miłość jak grom, raczej uczucie, które zrodziło się z przyjaźni. Łączyła ich naukowa pasja do odkryć, praca, rozmowy. Maria pisała o Piotrze: „We wnęce okna drzwi balkonowych widziałam młodego mężczyznę wysokiego wzrostu, z brązowymi włosami, z dużymi przezroczystymi oczami. Zauważyłam poważny i łagodny wyraz, a także pewną rezygnację z jego postawy, która sugerowała naturę marzyciela, pochłoniętego refleksami”. Podoba jej się w Piotrze jego prostota, spokój, uśmiech, który budził zaufanie. On bardzo o nią zabiegał: „jakże pięknie byłoby – nawet nie mogę w to uwierzyć – gdybyśmy spędzili życie razem, zapatrzeni w nasze ideały. Pani ideał patriotyczny oraz nasze wspólne: ogólnoludzki i pracy naukowej”, pisał w liście. Czytaj też: Była wielką idolką Amerykanek, zaginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Do dzisiaj nie wiadomo, co się stało z Amelią Earhart Maria Skłodowska-Curie i Piotr Curie: córki, codzienne życie, praca naukowców Ślub biorą w lipcu 1895 roku. Jest świecki, bo Maria deklaruje się jako ateistka. Ceremonia ślubna i wesele są skromne, na gości czekają pieczone indyki z brzoskwiniami. Państwo młodzi w podróż poślubną jadą do francuskiej Bretanii. Biorą ze sobą ostatni krzyk mody – rowery, by jeździć na ulubione rowerowe wycieczki. W 1897 roku rodzi się ich pierwsza córka - Irena, w 1904 – Ewa. Maria zaczęła pracę nad własnościami uranu, mąż przyłączył się do jej badań, pracowali w wynajętym hangarze przy Szkole Fizyki i Chemii Przemysłowej, w której Piotr był profesorem. Maria całe dnie mieszała tony tzw. blendy smolistej, by wyodrębnić nowe pierwiastki. Oboje byli pochłonięci badaniami, Maria wspomina, że jedli, co im w rękę wpadło. Praca naukowa dawała im szczęście. Maria Skłodowska–Curie śmiała się, że prowadzą niemal studenckie życie. Córkami zajmowali się w codzienności dziadkowie, choć Maria zrywała się czasem przerażona, bo wyobrażała sobie, że dziadek zostawił gdzieś dziecko. Skłodowska próbowała dzielić czas między dom i pracę, i jakoś jej to wychodziło. Dbała o dziewczynki i ich edukację. Ale przede wszystkim była naukowczynią. Wspólnie z Piotrem Curie odkryli w 1898 roku polon i rad. W 1903 roku zostali uhonorowani nagrodą Nobla, przyznawaną dopiero po raz trzeci w historii w dziedzinie fizyki. Początkowo Marię chciano pominąć przy Noblu, ale Piotr Curie zaprotestował, grożąc bojkotem nagrody. Otrzymali ją wraz z francuskim uczonym Henri Becquerelem za badania nad promieniotwórczością. Zobacz też: Po rozwodzie z Krzysztofem Kolbergerem Anna Romantowska wpadła w ramiona reżysera Jacka Bromskiego. Jaki był ich związek? Ich życie zmieniło się po otrzymaniu nagrody Nobla Maria Skłodowska-Curie narzekała, że ich życie się popsuło od czasu honorów i sławy. Że ludzie piszą do niej, pytając, czy mogą nazwać konia jej imieniem. Maria i Piotr Curie dopiero z czasem zdali sobie sprawę, jak groźny jest rad, który parzył im skórę. Byli osłabieni, co przypisywali zmęczeniu, Piotr miał bóle nóg, Maria przeżyła poronienie. Z drugiej strony ich obserwacje tego, jak rad działa na człowieka, pomogły wykorzystać go w radiologii i leczeniu nowotworów. Czytaj też: Miał opinię kobieciarza, opowiadał o sześciu żonach. Oto tajemnice Leona Niemczyka Śmierć Piotra Curie. Jak zginął mąż Marii Skłodowskiej-Curie? Dzień, w którym zginął Piotr Curie, nie zapowiadał niczego złego. Maria namówiła męża, by zrobił sobie wolne, mieli spotkać się wieczorem. Nie było jej w domu, gdy pojawili się policjanci z informacją o wypadku. Żona dowiedziała się wieczorem. Wkrótce dostarczono Marii rzeczy znalezione przy zmarłym, m.in. zegarek, który wciąż chodził. W „Dzienniku Żałobnym”, który Skłodowska-Curie prowadziła przez rok, napisała: „Mówią mi: »On nie żyje«. Czy można pojąć podobne słowa? Piotr nie żyje, ten sam, którego widziałam, jak w dobrej formie wychodził dziś rano z domu. Ten sam, którego miałam nadzieję trzymać w ramionach wieczorem. A teraz zobaczę Go martwego i to już koniec. Na zawsze. Bez przerwy powtarzam Twoje imię: »Piotrze, Piotrze, Piotrze, mój Piotrze«. To mi go niestety nie przywróci. Odszedł na zawsze, pozostawiając po sobie pustkę i rozpacz.” (cytuję za Wp.pl). Została sama z 9-letnią Ireną i 2-letnią Ewą. Zobacz też: Historia miłości ze zdradami w tle. Dlaczego Ewa Wencel rozstała się ze swoim mężem, Erwinem Wenclem? Maria Skłodowska-Curie: życie po śmierci męża Jesienią tego samego roku objęła po mężu stanowisko profesora w katedrze fizyki na Sorbonie. „Sorbona po raz pierwszy powitała wśród swoich profesorów kobietę” – pisała uczennica Skłodowskiej. Przeżyła męża o 28 lat. W 1911 roku pani profesor Skłodowska-Curie stała się bohaterką skandalu. Prasa ujawniła jej romans z żonatym fizykiem Paulem Langevin. Był on zresztą kolegą Piotra Curie. Maria stała się celem brutalnych ataków jako kobieta i cudzoziemka. Przy jakiejś wymianie dokumentów - Skłodowska miała francuskie obywatelstwo - w rubryce znaki szczególne napisano: „pochodzi z Polski”. Mimo nagonki, jaką na nią prowadziły gazety z powodu kochanka, w 1911 roku została po raz drugi uhonorowana Noblem. Tym razem z chemii, za odkrycie radu i badania nad właściwościami pierwiastków promieniotwórczych. Podczas pierwszej wojny jeździła samochodem i robiła żołnierzom zdjęcia rentgenowskie, pomagały zobaczyć, gdzie w ich ciele są kule i odłamki. Z pomocą córki Ireny szkoliła ludzi do tej pracy. Dzięki tym ambulansom na kółkach, które nazywano „małe curie”, uratowała życie wielu ludzi. Ale prawdopodobnie sama przez to zmarła. Maria Skłodowska przyjęła bowiem wtedy ogromne dawki promieniowania. Bezpośrednią przyczyną jej śmierci była ostra białaczka. Rzeczy i ciało Marii Skłodowskiej-Curie były napromieniowane radem, którego połowiczny rozpad trwa ok. 1600 lat. Dlatego pochowano noblistkę w ołowianej trumnie, zabezpieczone są też jej rzeczy. Słynna Polka spoczęła obok swojego męża we francuskim prestiżowym Panteonie.
Irène i Frédéric Joliot-Curie: poznali się w laboratorium jej matki, doczekali dwójki dzieci i otrzymali Nagrodę Nobla
Maria Skłodowska-Curie nie od razu zaakceptowała wybranka córki
„Nie skupiaj się tylko na karierze lub tylko na rodzinie, postaraj się to umiejętnie połączyć”, mówiła swoim córkom Maria Skłodowska-Curie. Każda z nich na swój sposób zastosowała radę mamy. Irene była tą, która najwierniej kroczyła śladami wybitnej noblistki. Poślubiła mężczyznę, którego pokochała całym sercem, a z którym w przyszłości stworzyła również wybitny naukowy duet. Mama Irene nie od razu jednak zaakceptowała wybranka najstarszej córki. Miała swoje powody. [Ostatnia publikacja treści na VUŻ i Viva Historie 17.03.2025 r.] Kim była Irène Joliot-Curie? Irène Joliot-Curie przyszła na świat jako jedna z dwóch córek Marii Skłodowskiej-Curie. W dorosłym życiu poszła w ślady wybitnej mamy i tym samym dołączyła do rodzinnego grona noblistów. Jej młodsza siostra, Ewa, była tą, która jako jedyna z rodziny nie otrzymała nagrody za zasługi naukowe, choć często dziennikarze pytali ją, jak to było odebrać tak duże wyróżnienie. „Czy nie myli mnie pan aby z moją siostrą lub matką?”, odpowiadała wówczas z filuterną miną. Irena była zupełnie różna od swojej siostry, nie ciągnęło ją na sale balowe, ani do literatury i muzyki. Pragnęła zostać pomocnicą, a z czasem godną następczynią matki i tak też się stało, co zresztą Ewa Curie przyjęła z ulgą, bo czuła, że nie spoczywa już na niej ciężar kontynuacji dzieła jej rodziców. Wystarczy, że starsza siostra się tym zainteresowała. Maria Skłodowska-Curie z córkami „Jej rodzice mieli zarówno silne osobowości, jak i niezależne umysły i Madame Joliot-Curie odziedziczyła wiele cech z ich charakterów, jak również ich naukowy geniusz. Miała silną osobowość, była naturalna, bezpośrednia i samowystarczalna", mówił o Irenie sir James Chadwick, odkrywca neutronu. Przy swojej silnej osobowości i upartości, Irena była także dzieckiem dość nieśmiałym. W szkole uczyła i zachowywała się wzorowo, wykazywała się talentem do tego stopnia, że jej mama postanowiła nauczać ją dodatkowo w domu, poza systemem edukacji, który wydawał się wtedy w opinii Marii niewystarczający dla jej zdolnej córki. Ojciec dziewczynki zginął, kiedy ta miała zaledwie dziewięć lat. Od tamtej pory częściową opiekę nad Ireną przejął jej dziadek. „W ukształtowaniu mojego umysłu wziął duży udział dziadek Eugeniusz Curie. Moje nastawienie w stosunku do spraw politycznych i religijnych zawdzięczam w znacznie większym stopniu jemu niż matce (...)", pisała po latach Irene Joliot-Curie (cytat za kobieta.onet.pl). Irena aplikowała na Sorbonę, gdzie dostała się bez większych problemów, ale przerwała studia po tym, jak w 1914 roku wybuchła wojna, wtedy wraz z matką pojechała na front. Jeździły peugeotem, który wyposażyły w rentgen i stały się znanym „mobilnym punktem do prześwietleń”, dzięki czemu uratowały życie niejednemu żołnierzowi. Irena była też w tamtym czasie szkoleniowcem - prowadziła m.in. lekcje na terenie Belgii dla miejscowych lekarzy. Zobacz też: Ich dzieciństwo naznaczyła tragedia. Jakie były Irène Joliot-Curie i Ève Curie Labouisse? Maria Skłodowska Curie i Irène Joliot-Curie Irène i Frédéric Joliot-Curie: historia miłości Starsza córka Marii Skłodowskiej-Curie wróciła do kariery naukowej po wojnie i osiągnęła na tym polu równie imponujące sukcesy, co jej matka. Maria i Irena były ze sobą bardzo związane, przez jakiś czas pracowały wspólnie w laboratorium. Obie lubiły tę rutynę, ale wiele się zmieniło, kiedy w życiu starszej córki naukowczyni pojawił się Frédérik Joliot. Poznała go w trakcie pisania pracy doktorskiej na temat polonu w laboratorium swojej matki, gdzie młody Francuz był asystentem. Po kilku spotkaniach zrozumieli, że łączy ich coś więcej niż tylko pasja do nauki. Wszystko potoczyło się w przypadku zakochanych bardzo szybko. W 1926 r. stanęli na ślubnym kobiercu i stworzyli nierozłączny duet zarówno w pracy, jak i poza nią. Wybranek starszej córki nie od razu przypadł Skłodowskiej-Curie do gustu. Patrzyła na ten szybko rozwijający się związek ze sporą dozą nieufności, bała się, że Francuz nie ma wobec Ireny poważnych zamiarów, wykorzysta ją i zostawi. Czas jednak zrobił swoje, teściowa zaczęła na pewnym etapie nawet zięcia lubić, uważała, że jest bardzo pracowity i nie uchodziło jej uwadze, że darzy jej córkę ogromnym, niesłabnącym uczuciem. "Kiedy wyszłam za mąż, matka na pewno musiała odczuć nasze częściowe rozdzielenie, niemniej jednak była zadowolona. Cieszyła się również, kiedy na świat przychodziły moje dzieci. Uważała, że nie należy wychodzić za mąż jedynie po to, aby mieć dzieci, ale jedynie jeżeli znajdzie się męża, który byłby dobrym towarzyszem życia. Dla mnie posiadanie dzieci było wielką radością od chwili ich urodzenia, ale dopiero znacznie później zdałam sobie w pełni sprawę, ile bym straciła, gdybym nie przeszła tego zdumiewającego doświadczenia..." - wspominała po latach Irene Joliot-Curie. Zobacz też: Ewa Curie jako jedyna w rodzinie nie dostała Nobla. Jednak tylko ona potrafiła się uśmiechać Irène i Frédéric Joliot-Curie przy pracy Irène i Frédéric Joliot-Curie: rodzina, wspólna praca Można uznać, że Irena niejako podążała za wzorcem rodzinnym znanym z dzieciństwa. Podobnie jak jej mama związała się z mężczyzną, z którym także na co dzień pracowała — para zdobyła Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii, doczekała się dwójki dzieci, córki Helene (która została fizykiem) i syna Pierre'a (który był biochemikiem) i czuła się w tych wszystkich rolach, matki, żony i naukowczyni, bardzo spełniona. "Nade wszystko jednak Irena była znakomitym technikiem, bardzo pięknie i bardzo starannie pracującym mającym głębokie zrozumienie tego co robi, Fred zaś, był bardziej błyskotliwy i miał lepszą wyobraźnię" - pisał o Irène i Frédéricu Tomasz Pospieszny w książce "Radowa księżniczka. Historia życia Ireny Joliot-Curie". Małżeństwu Joliot-Curie zawdzięcza się odkrycie sztucznej promieniotwórczości, która po latach została wykorzystana jako jeden z elementów terapii nowotworowej. Za to dokonanie naukowe przyznano im Nagrodą Nobla w 1935 r., czyli zaledwie rok po śmierci Marii Skłodowskiej-Curie. Tym samym Irene Joliot-Curie została drugą kobietą w historii, która otrzymała Nagrodę Nobla, pierwszą była jej matka. Maria Skłodowska-Curie zapisała jej i jej mężowi w spadku polon. Irène Joliot-Curie wraz z mężem byli także bardzo zaangażowani politycznie. Nie kryli przy tym swoich poglądów. Byli zwolennikami Partii Socjalistycznej, do której naukowczyni dołączyła jeszcze w 1934 r. Pod tym względem Irene różniła się od matki, która interesowała się polityką, ale wstrzymywała się od wystąpień o charakterze politycznym. Tymczasem Joliot-Curie odbyli wiele podróży właśnie w tym celu. Gościli też kilkukrotnie w Polsce. Przyjeżdżali do kraju mamy Ireny ze względu na rocznice związane w Marią Skłodowską-Curie, a czasem ze względów politycznych, tak jak było w przypadku Światowego Kongresu Intelektualistów w Obronie Pokoju we Wrocławiu w 1948 r., na którym byli gośćmi specjalnymi. Irene w czasie wojny chorowała na gruźlicę, później jej stan zdrowia pogarszał się ze względu na warunki jej pracy. "Cierpię na chorobę mojej mamy", wyznała jednej z przyjaciółek, dodając: "Nie boję się śmierci. Miałam przepiękne życie". Irène Joliot-Curie zmarła 17 marca 1956 r. z powodu białaczki, mając 59 lat. Jej ukochany umarł dwa lata później. Irène i Frédéric Joliot-Curie, 1934 r. Źródła: kobieta.onet.pl
Ich dzieciństwo naznaczyła tragedia. Jakie były Irène Joliot-Curie i Ève Curie Labouisse?
Oto tajemnice córek Marii Skłodowskiej-Curie
Dla jednych była ikoną feminizmu, wybitną naukowczynią, która niestrudzenie walczyła o swoją pozycję w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Dla innych bohaterką skandali m.in. za sprawą romansu z żonatym mężczyzną. A jaką matką była Maria Skłodowska-Curie? Na pewno jedyną w swoim rodzaju. Bardzo zajętą, dla której praca stanowiła w życiu najwyższą wartość. Ale to nie przeszkodziło jej w wychowaniu córek na silne, niezależne kobiety. Co wiemy o Irène Joliot-Curie i Ève Curie Labouisse? Jedna poszła w ślady sławnej matki, inna nie, ale obie miały z nią niezwykłą więź... Maria Skłodowska-Curie: jak wyglądały jej relacje z córkami Maria Skłodowska-Curie, dwukrotna laureatka nagrody Nobla w dziedzinie fizyki i chemii, pierwszą córkę urodziła w wieku 30 lat. Na ówczesne lata powiedziano by, że to późno. Niemniej jednak naukowczyni i jej mąż, Piotr Curie, w 1897 roku powitali na świecie swoją pierwszą pociechę, Irène Joliot-Curie. Siedem lat później urodziła się Ève Curie. Maria nie dawała sobie dużo czasu na regenerację i wracała do pracy, ilekroć odzyskiwała choć część energii. Po urodzeniu pierwszej córki bardzo szybko straciła pokarm z przemęczenia, a małą Ireną opiekowała się mamka, a następnie guwernantka. Zresztą obie córki spędzały w towarzystwie guwernantek bardzo dużo czasu, a w pewnym momencie w rodzinie Curie zatrudniano tylko Polki, dzięki czemu dziewczynki nauczyły się mówić w ojczystym języku matki. Kiedy Maria Skłodowska-Curie wyjeżdżała na delegacje i znikała na dłużej, pisała do dziewczynek listy. To właśnie w ten sposób starała się podtrzymać kontakt z córkami, które od najmłodszych lat były wpatrzone w swoją mamę jak w obrazek i wołały za nią „słodka Me”. Mąż noblistki zginął w tragicznym wypadku i osierocił swoje córki, gdy najmłodsza z nich miała zaledwie dwa lata. Od tamtego dramatycznego wydarzenia kobiety z rodziny Curie były zdane na siebie. Czytaj także: Zatracali się w rozkoszy, nie mogli o sobie zapomnieć. O płomiennym romansie Marka Barbasiewicza i Gerarda Wilka usłyszeliśmy po latach Maria Skłodowska-Curie, Piotr Curie i Irène Joliot-Curie Bratanica Marii Skłodowskiej-Curie, która przebywała w paryskim domu ciotki w latach 1910-1911 napisała, że nigdy nie zapomni wspaniałej atmosfery, która panowała w tamtym miejscu. „Ktoś, kto tego wszystkiego sam nie widział i nie przeżył, niełatwo uświadomi sobie, jak to było możliwe, że wątła, schorowana kobieta, która tyle w swoim życiu przeszła, tak bardzo pracowała i tyle dokonała, potrafiła jednocześnie stworzyć taki dom o tak jedynej atmosferze. Dom, w którym nie było hałasu, pośpiechu, zgiełku i popychania - a mimo to wszyscy pracowali, spełniali swoje obowiązki i było im dobrze", wspominała Maria Goetel-Szancenbach (cytat za bg.agh.edu.pl). Noblistka nigdy nie wywierała na swoich córkach presji związanej z ich przyszłością. Cechowały ją nowatorskie metody wychowawcze - swoje dzieci traktowała bardzo indywidualnie, dlatego żadna z dziewczynek nie czuła się w obowiązku kontynuowania naukowego dziedzictwa swoich rodziców. Prawdopodobnie ten brak presji ze strony matki sprawił, że starsza córka Irena tak bardzo zapałała miłością do nauk ścisłych. Zobacz też: Nieznany romans Marii Skłodowskiej-Curie. Cierpienie, załamanie nerwowe i wielki skandal Kim była Irène Joliot-Curie? „Jej rodzice mieli zarówno silne osobowości, jak i niezależne umysły i Madame Joliot-Curie odziedziczyła wiele cech z ich charakterów, jak również ich naukowy geniusz. Miała silną osobowość, była naturalna, bezpośrednia i samowystarczalna", mówił o niej sir James Chadwick, odkrywca neutronu. Przy swojej silnej osobowości i upartości, Irena była także dzieckiem dość nieśmiałym. W szkole wzorowa uczennica, utalentowana do tego stopnia, że mama postanowiła posłać ją do edukacyjnej spółdzielni, którą utworzyła ze swoimi znajomymi-naukowcami. W ten sposób tęgie umysły nauczały nawzajem swoje dzieci w domach poza systemem edukacji, który wydawał się wtedy w opinii Marii niewystarczający dla jej zdolnej córki. Ojciec dziewczynki zginął, kiedy ta miała zaledwie dziewięć lat. Od tamtej pory częściową opiekę nad nią przejął jej dziadek. „W ukształtowaniu mojego umysłu wziął duży udział dziadek Eugeniusz Curie. Moje nastawienie w stosunku do spraw politycznych i religijnych zawdzięczam w znacznie większym stopniu jemu niż matce (...)" - pisała po latach Irene Joliot-Curie (cytat za kobieta.onet.pl). Maria Skłodowska-Curie z córką Irène Joliot-Curie Irene bez problemu została studentką Sorbony, ale kiedy wybuchła wojna, przerwała studia i pojechała z matką na front. Jeździły peugeotem, który wyposażyły w rentgen i stały się znanym „mobilnym punktem do prześwietleń”, dzięki czemu uratowały życie niejednemu żołnierzowi. Po wojnie Irene dokończyła studia i dalej realizowała się w karierze naukowej, a zrobiła ją niemniej oszałamiającą niż jej matka. Maria i Irene były ze sobą bardzo związane, jeszcze przez jakiś czas pracowały ze sobą w laboratorium. Wiele się zmieniło, gdy Irene przystąpiła do pisania pracy doktorskiej i poznała mężczyznę swojego życia, Frédérika Joliot. Wybranek starszej córki nie od razu przypadł Skłodowskiej-Curie do gustu. Przeczytaj też: Pamela Courson odeszła trzy lata po ukochanym. Pochowano ją pod nazwiskiem Jima Morrisona, choć nie mieli ślubu Irène Joliot-Curie „Kiedy wyszłam za mąż, matka na pewno musiała odczuć nasze częściowe rozdzielenie, niemniej jednak była zadowolona. Cieszyła się również, kiedy na świat przychodziły moje dzieci. Uważała, że nie należy wychodzić za mąż jedynie po to, aby mieć dzieci, ale jedynie jeżeli znajdzie się męża, który byłby dobrym towarzyszem życia”, mówiła Irene Joliot-Curie (cytat za kobieta.onet.pl). Małżeństwo Irene okazało się dla niej źródłem szczęścia i spełnienia. Wraz z mężem byli bardzo zgranym duetem, zarówno w życiu, jak i w pracy. W 1935 roku razem odebrali Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii, zupełnie jak przed laty zrobili to rodzice Irene za badania nad zjawiskiem promieniotwórczości. Tym samym uczyniło to Irene Joliot-Curie drugą kobietą w historii, która otrzymała Nagrodę Nobla. Irène Joliot-Curie z mężęm Jaka była młodsza córka Skłodowskiej-Curie - Ève Curie? Eve Curie, nazywana przez swoją mamę „Ewiątkiem”, była równie uzdolniona, co cała reszta jej genialnej rodziny, ale mimo że wykazywała smykałkę do przedmiotów ścisłych, nie fascynowały jej one tak bardzo, jak jej starszą siostrę. Zamiast tego ciągnęło ją w stronę kultury i sztuki, była artystyczną i wrażliwą duszą. W rodzinie, w której Nobla dostali jej mama, ojciec, siostra i szwagier, tylko ona została bez tego wyróżnienia, z czego później miała sobie żartować: „Tylko mnie się nie udało. Wstyd dla rodziny...”. Jednocześnie widać było, że Eve nie boi się kroczyć własną ścieżką. Było tak najpewniej dlatego, że jej mama, podobnie jak w przypadku Irene, nigdy nie wywierała presji co do przyszłości córki i pozwalała jej szukać swoich zainteresowań. Po tym jak Eve zdobyła tytuł licencjata z filozofii i z nauk przyrodniczych, zapragnęła zostać pianistką, co nie spodobało się siostrze, ale Maria Curie-Skłodowska pozostała na ten pomysł bardzo otwarta. Czytaj także: Byli razem przez 25 lat, rozdzieliła ich śmierć. Ewa Złotowska i Marek Frąckowiak nie zdążyli się pożegnać Ève Curie „Będziemy musiały pogodzić interes pracy naukowej reprezentowanej przez nas obie z interesem sztuki muzycznej reprezentowanym przez Ewunię, a to zawsze łatwiej przy ładnej pogodzie niż kiedy pada”, powiedziała do Ireny i kupiła młodszej córce fortepian. Eve nie zrobiła wielkiej muzycznej kariery, ale miała okazję zagrać przed samym Ignacym Janem Paderewskim, który pochwalił jej zdolności, co z kolei bardzo wzruszyło matkę dziewczyny. Z czasem zrezygnowała jednak z występów i zwróciła się ku innej twórczości — zaczęła pisać recenzje muzyczne i teatralne. Dziennikarstwo zostało z nią na dłużej. Gdy w 1934 roku Maria Curie-Skłodowska zmarła, Eve zaczęła pilnie pracować nad biografią matki. W 1937 roku powstała książka „Madame Curie”, która stała się bestsellerem w wielu krajach. Ève Curie Przy portretowaniu postaci Eve Curie nie wypada nie wspomnieć o jej genialnym poczuciu stylu. W przeciwieństwie do swojej matki i siostry, które w ubiorze widziały głównie praktyczność i ergonomię, nosząc proste, czarne suknie, Eve lubiła poświęcać czas swojemu wyglądowi. Będąc częstą gościnią na salonach, przykładała dużą wagę do swojego ubioru i makijażu, czego jej matka nie aprobowała. Maria nazywała to „pacykowaniem się” i nie raz potrafiły się o to pokłócić. Dbałość o odpowiednią prezencję doceniła z kolei prasa, i to nie tylko ta paryska. „New York Daily News” nazwał młodszą córkę Curie „Ewą o radowych oczach”, a „New York Times” umieścił ją w grupie najpiękniejszych kobiet Paryża w dwudziestoleciu międzywojennym. Jeśli chodzi o życie prywatne Eve, podobnie jak jej matka i siostra, szczęśliwie ulokowała uczucia. W 1954 r. poślubiła amerykańskiego dyplomatę, Henry'ego Richardsona Labouisse'a, z którym w następnych latach stworzyła dynamiczny duet. Wspierała go w pracy, a później, gdy został dyrektorem organizacji UNICEFu, jeździła z nim po świecie, pomagając mu w jego działaniach. Nie doczekali się dzieci. Maria Skłodowska-Curie pewnego razu zwierzyła się Ewie, że pałała do swojej pracy wielką sympatią i dlatego poświęcała temu obszarowi życia tak dużo czasu, ale na przestrzeni lat przekonała się, że równie ważne jest życie rodzinne. „Nie skupiaj się tylko na karierze lub tylko na rodzinie, postaraj się to umiejętnie połączyć”, przekazała swojej najmłodszej córce noblistka. Czytaj też: Musiała rodzić w ciszy. Nie mogła okazywać miłości córce. Skomplikowana historia miłości Katie Holmes i Toma Cruise'a Maria Skłodowska-Curie z córkami Maria Skłodowska-Curie i Piotr Curie Źródła: kobieta.onet.pl - Eve, konfabula.pl, kobieta.onet.pl-Irene
Jako jedyna w rodzinie nie dostała Nobla. Jednak tylko Ewa Curie potrafiła się uśmiechać
Była córką słynnej Marii Skłodowskiej-Curie oraz siostrą równie genialnej Ireny. Mimo to Ewa Curie nie poszła w ich ślady... Jako jedyna z rodziny nie dostała Nobla, choć często dziennikarze pytali ją, jak to było odebrać nagrodę. „Czy nie myli mnie pan, aby z moją siostrą lub matką?”, odpowiadała wówczas z filuterną miną. Pomylić ją zresztą nie powinno być trudno, ponieważ tylko ona z całej familii potrafiła się uśmiechać. [Ostatnia publikacja na VUŻu: 22.10.2024 rok] [Ostatnia aktualizacja na viva.pl 8.11.2024 rok] Ewa Curie – wychowana w rodzinie noblistów Siostra, szwagier, mąż i matka Ewy Curie odebrali nagrodę Nobla, a ona sama została jedynie nominowana do National Book Award i Pulitzera. „Okryłam rodzinę hańbą”, mówiła, serdecznie się przy tym uśmiechając i specjalnie zdawała się tym faktem nie przejmować. Od mamy wyniosła cenną naukę: niewiele obchodziła ją opinia innych. Była tym, kim chciała. Już jako dziecko stroniła od laboratorium, wybierając tak bardzo nielubiane przez Marię Skłodowską-Curie i siostrę Irenę sale balowe. Ciągnęło ją do literatury i muzyki. To Irena została pomocnicą, a z czasem równie genialną następczynią matki, co przyjęła z ulgą. Już od dziecka obie siostry były zupełnie różne, co było widać nawet w ich podejściu do słodyczy. Ewa, cała rozpromieniona, potrafiła zjeść na raz całe opakowanie czekoladek, Irena zaś chowała pudełko i wybierała po jednej słodkości dziennie. Maria Skłodowska-Curie sama za nic nie pomalowałaby ust i nie założyła szpilek, jednak nie zmuszała młodszej z córek do wkładania fartucha laborantki. Sama także była kiedyś pełna pasji. Kiedy w 1906 roku jej mąż, Piotr Curie, zginął w wypadku, a ona została sama z córkami, nie zamierzała się poddać. Miała wówczas ambicję i jedną nagrodę Nobla, jednak zamiast zamknąć się w domu jak przystało na ubogą wdowę, podjęła wykłady ukochanego na Sorbonie, w miejscu, w którym je przerwał. Walczyła i wygrała, jednak zwycięstwo poza satysfakcją miało też swoją cenę. Czytaj też: Ich dzieciństwo naznaczyła tragedia. Jakie były Irène Joliot-Curie i Ève Curie Labouisse? Ewa Curie, 1939 r. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgXSNE33-6432ddf.jpg" width="1600" height="2183" alt="Eve Curie (geb. 1904), französische Schriftstellerin und Frauenbeauftragte des französischen Ministerium für Information. Sie ist die Tochter von Marie Curie., 15.11.1939,Image: 421200980, License: Rights-managed, Restrictions: , Model Release: no, Credit line: Scherl / SZ-Photo / Forum" title="Eve Curie, 1939" /> „Banalne jest stwierdzenie, że nieszczęście zmienia człowieka na zawsze. Matka nie tylko przerodziła się z młodej szczęśliwej żony w niepocieszoną wdowę. Trzy słowa: Piotr nie żyje, uczyniły z niej na zawsze nieuleczalnie i żałośnie samotną kobietę”, pisała po latach Ewa Curie w biografii matki. Mimo tragedii Maria Skłodowska-Curie starała się zapewnić córkom wszystko, co najlepsze i dbać o rozwijanie ich talentów, nawet jeśli w grę wchodziła gra na fortepianie. Kupiła go więc Ewie, mimo że nienawidziła godzin spędzonych na słuchaniu jej ćwiczeń. To sprawiło, że Maria i starsza córka, Irena, więcej czasu spędzały razem w laboratorium, a młodsza z sióstr grała i uczyła się języka polskiego, rozmawiając z polską gosposią. W 1921 roku po raz pierwszy dłużej przebywała z matką. Wówczas we trzy ruszyły na objazd Ameryki. Korzystając ze sławy podwójnego Nobla, Maria chciała namówić Amerykanów, by wsparli jej badania. Wówczas niesamowicie przydał się wdzięk Ewy i jej towarzyska ogłada. Zawsze elokwentna i wystrojona szybko zyskała sympatię, a także wdzięczność matki, że choć trochę odwraca od niej uwagę. Czytaj też: Wiele jej zawdzięcza, wtedy jego kariera nabrała tempa. Jacek Jelonek o znajomości z Beatą Tyszkiewicz Maria Curie z córkami, Ewą i Ireną, 1908 r. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgzuvPJc-e324c81.jpg" width="1600" height="2527" alt="Marie Curie, Polish-born French physicist, with her daughters Eve and Irene, 1908. Marie Curie (1867-1934) and her husband Pierre continued the work on radioactivity started by Henri Becquerel. In 1898, they discovered two new elements, polonium and radium. Marie did most of the work of producing these elements, and to this day her notebooks are still too radioactive to use. She went on to become the first woman to be awarded a doctorate in France, and continued her work after Pierre's death in 1906. In 1903 the Curies shared the Nobel Prize for Physics with Becquerel. Marie won a second Nobel Prize, for chemistry, in 1911. Irene followed her parents into science, winning the Nobel Prize for Chemistry in 1935 for her work on the synthesis of new radioactive elements, while Eve became a journalist and author, writing a best-selling biography of her mother." title="imgzuvPJc-e324c81" /> Ewa Curie napisała biografię matki Ewa Curie cieszyła się sympatią również w Paryżu. „Dziewczyna z oczami błyszczącymi radem”, okrzyknięto ją w prasie. Wymieniana była wśród najlepiej ubranych i najpiękniejszych panien. Ona jednak miała większe ambicje, choć nie bardzo jeszcze wiedziała, w jakiej dziedzinie. Mimo że miała już za sobą występy w Belgii i całej Francji, to była pewna, że nie chce być pianistką. Pisanie recenzji muzycznych też nie było tym, czym chciała się zająć. Szukając dalej, zaczęła adaptować broadwayowskie sztuki na potrzeby scen w Paryżu. Przełom nastąpił po śmierci Marii Skłodowskiej-Curie, która przegrała walkę z białaczką wywołaną najpewniej promieniowaniem. Ewa do samego końca opiekowała się matką. Po jej odejściu zaproponowano jej napisanie biografii kobiety. Zrobiła wywiad wśród krewnych z Polski i zaszyła się w południowej Francji. Siedząc nad listami i dokumentami, doszła do wniosku, że... tak naprawdę nigdy nie znała własnej matki. W biografii nie podzieliła się jednak wszystkimi znalezionymi informacjami. Zarzucano jej nawet, że pominęła całkowicie romans Marii Skłodowskiej-Curie z żonatym mężczyzną, który był wielkim skandalem we Francji. „Madame Curie” mimo wszystko jednak stała się bestsellerem i kanwą hollywoodzkiego filmu. Zobacz też: Nieznany romans Marii Skłodowskiej-Curie. Cierpienie, załamanie nerwowe i wielki skandal Ewa Curie, 1941 r. Ewa Curie: największy talent Tak naprawdę najważniejszymi z talentów Ewy Curie okazały się towarzyskie obycie oraz reporterski dryg. W 1940 roku Francja upadła pod naporem Niemiec, a córka Marii Skłodowskiej-Curie przedostała się do Anglii i następnie USA, podejmując działania na rzecz swojego kraju, mimo że władze Vichy pozbawiły ją obywatelstwa. W Stanach prezentowała wykłady na temat sytuacji kobiet w Europie, podkreślając ich rolę w wojennych wysiłkach. Była silna i niezależna, a francuski szyk zawdzięczała Elsie Schiaparelli, projektantce, która po zobaczeniu uchodźczej garderoby Ewy dostarczyła jej odpowiednie ubrania idealnie nadające się do kawiarni, schronu przeciwlotniczego czy... spotkania z prezydentem, ponieważ została zaproszona do Białego Domu. W latach powojennych Ewa Curie odwiedziła także Irak, Iran, Północną Afrykę, Indie, Rosję, Birmę i Chiny. Rozmawiała z Gandhim, z rosyjskimi robotnicami, z Czang Kajszekiem, chińskimi rikszarzami... W amerykańskiej prasie ukazywały się jej reportaże, które później przedrukowywał „Przekrój”. „Śmiertelnie zmęczona powlokłam się do pustej sali restauracyjnej. Dostałam kawałek wyschniętego, zimnego kurczaka. I po raz pierwszy od miesięcy zamówiłam szklankę wody sodowej z whisky. Doprawdy, potrzebowałam tego bardzo”, pisała. Po wojnie na stałe zamieszkała w Stanach Zjednoczonych, a przed pięćdziesiątym rokiem życia stanęła wreszcie przed ołtarzem. Wybrankiem Ewy Curie był ówczesny ambasador USA w Grecji i późniejszy dyrektor UNICEF-u, Henry Labouisse. Rodzinna "klątwa" po raz kolejny dała o sobie znać i... W 1965 roku mężczyzna odebrał pokojową nagrodę Nobla w imieniu organizacji. Spory udział miała w niej sama Ewa, którą nazywano „Pierwszą Damą UNICEF-u”. Z mężem zjeździła mnóstwo krajów, w tym te najbiedniejsze, gdzie próbowali nieść pomoc dzieciom i nagłaśniać ich los. Z początkiem lat 60. córka Marii Skłodowskiej-Curie zarządzała ramieniem organizacji Grecji. W 1987 roku, po śmierci ukochanego, dzieliła czas między Paryż, Ateny i Nowy Jork, ale to USA uważała za dom. Nigdy nie doczekała się swoich dzieci, jednak córkę swojego męża z pierwszego małżeństwa traktowała, jak własną. Miała apartament na Manhattanie, który stał się ośrodkiem rodzinnego życia... z czworgiem wnucząt i jedenaściorgiem prawnucząt. Ewa Curie, w przeciwieństwie do siostry i matki dożyła późnej starości... Zmarła w wieku 102 lat w 2007 roku. Czytaj również: Hollywoodzki gwiazdor zakochał się w Polsce. Marzy o polskim obywatelstwie Maria Skłodowska-Curie z przyjaciółką i córkami, Ireną i Ewą, 1921 r. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/07/imgMvnjGb-66f3092.jpg" width="2109" height="1600" alt="Physicist Marie Curie arrives in New York with her daughters Irene and Eve on the 'RMS OIympic', to raise funds for her research on radium, 1921. From left to right, Mrs William B. Maloney, Chairman of the Radium Fund Committee, Irene Joliot-Curie (1897 - 1956), Marie Curie (1867 - 1934), and Eve Curie (1904 - 2007). (Photo by FPG/Archive Photos/Getty Images)" title="Marie Curie In America" /> Źródło: magazyn Retro
Kobieta wszech czasów, marzycielka, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla
Mija 87. rocznica śmierci Marii Skłodowskiej-Curie
Pod wieloma względami Maria Skłodowska-Curie była pionierką, a jej życie i śmierć to gotowy scenariusz na film. Zresztą tych o niej powstało co najmniej kilka. W pierwszym, na podstawie biografii napisanej przez jej córkę Eve, miała zagrać ją Greta Garbo, ale ostatecznie w tę rolę wcieliła się Greer Garson. Maria Skłodowska-Curie przeszła do historii nie tylko jako dwukrotna laureatka Nagrody Nobla, ale także jako marzycielka, która zrealizowała swoje marzenia. Mawiała bowiem, że „ludzkość potrzebuje marzycieli, dla których bezinteresowny rozwój jest tak fascynujący, że nie są w stanie poświęcić uwagi własnemu zyskowi”. W tej sytuacji nie dziwi, że wielkie odkrycie jakiego dokonała wraz z mężem miało miejsce w walącej się szopie, w której zimą było zimno tak jak na dworzu, a latem gorąco jak w piekle. Z miłości do nauki Na szczęście Maria przyzwyczajona do niewygód i zimna nie przejmowała się takimi drobiazgami. Przecież ze swoim mężem Pierrem Curie pracowała nad realizacją wspólnego marzenia o pracy naukowej. Ponieważ w Warszawie nie przyjęto jej na uniwersytet, razem z siostrą postanowiły wyjechać do Paryża. Umówiły się, że aby jedna mogła się uczyć, druga będzie pracować. Maria, jako pierwsza, zatrudniła się więc jako guwernantka. Później nadal ciężko pracowała, by móc na Sorbonie studiować fizykę i matematykę. W tamtych czasach powiedzieć, że na kobiety na uniwersytetach patrzono krzywo, to nic nie powiedzieć. Na 1800 mężczyzn na roku przypadały 23 kobiety. Maria, przyzwyczajona do ciężkiej pracy, ale i lepiej wykształcona niż niejeden z nich, ukończyła studia na fizyce z pierwszą lokatą, a na matematyce z drugą. Większości kolegów Marii zrzedły miny, ale to wcale nie poprawiło jej sytuacji. Zobacz też: Francuski dom Marii Skłodowskiej-Curie i Piotra Curie na sprzedaż! Partnerka Na szczęście spotkała Pierre’a. Doktor fizyki zakochał się w pięknej Polce od pierwszego wejrzenia. Długo musiał jednak ją namawiać, by za niego wyszła. W końcu zgodziła się. I miała szczęście, bo Pierre od początku widział w niej kogoś więcej niż tylko żonę i matkę jego dzieci. Maria była dla swojego męża partnerką. Dzięki niemu mogła skupić się na naukowych badaniach. Choć on zajmował się zupełnie innym zagadnieniem, tak zafascynowało go to, co robi jego żona, że porzucił na jakiś czas swoje badania i postanowił z nią pracować. Nagroda Nobla dla Pierre’a i Marie Opłaciło się. Czas spędzony w nieogrzewanej szopie zaowocował odkryciem dwóch promieniotwórczych pierwiastków polonu i radu. Był rok 1898. W 1903 roku szwedzka Akademia postanowiła nagrodzić Pierre’a Nagrodą Nobla za badania nad zjawiskiem promieniotwórczości. Pierre odmówił. Zdenerwowało go to, że naukowe gremium uznało jego żonę za pomocnicę, która co najwyżej zdolna jest do trzymania mu próbówki. Zbuntował się i oświadczył, że odbierze nagrodę tylko razem z żoną. Tak też się stało. Zobacz też: Wisława Szymborska, Olga Tokarczuk, Lech Wałęsa... Oto wszyscy polscy nobliści! W 1911 roku, sześć lat po jego tragicznej śmierci pod kołami dorożki, w atmosferze skandalu Maria Skłodowska-Curie odebrała drugą Nagrodę Nobla. Tym razem za wcześniejsze odkrycie polonu i radu. W tym czasie we Francji trwała na nią prasowa nagonka. Maria wdała się bowiem w romans z uczniem swojego męża fizykiem Paulem Langevinem. Problem polegał na tym, że miał on żonę i czworo dzieci. Dla opinii publicznej nie miało znaczenia to, że był nieszczęśliwą ofiarą przemocy domowej. Maria Skłodowska-Curie została okrzyknięta cudzołożnicą, Żydówką, która rozbija francuskie rodziny. Znienawidzono ją jeszcze bardziej. Słuchy o tym co się dzieje w Paryżu dotarły do członków szwedzkiej Akademii. Niektórzy sugerowali, że Maria nie powinna przyjeżdżać do Sztokholmu po odbiór nagrody. Ona odpisała: „Nie ma żadnego związku pomiędzy moją pracą naukową a życiem prywatnym”. A życie prywatne dalekie było od ideału. Podobno jej małżeństwo z Pierrem zaczynało przechodzić kryzys i złośliwi twierdzą, że fizyk zginął w odpowiednim momencie, zanim zdążyli się znienawidzić. Albert Einstein, z którym się Maria przyjaźniła, twierdził, że jego przyjaciółka miała najbardziej erotyczne oczy w całym Paryżu. Nic dziwnego, że podobno niewielu oparło się jej urokowi. Prawdą jest jednak, że tak jak obiecała mężowi, siedząc przy jego trumnie, żaden mężczyzna nie zajął jego miejsca. Córki i duma Maria i Pierre doczekały się dwóch córek. Podobno Maria nie bardzo umiała się nimi zaopiekować. Gdy została samotną matką, zatrudniła guwernantki i skupiła się głównie na wykształceniu dziewczynek. Wydaje się, że była z nich zadowolona, bo Irene razem z mężem również otrzymała Nagrodę Nobla. Młodsza Ewa, która zdecydowanie miała umysł humanistyczny, wspominała: „W mojej rodzinie było pięć Nagród Nobla. Dwie dla matki, jedna dla ojca, jedna dla siostry i szwagra oraz jedna dla męża. Tylko mnie się nie udało”. Choć Maria Skłodowska-Curie całe życie miała pod górkę, na jej niekorzyść działało pochodzenie, bieda, a przede wszystkim płeć, w 2018 roku BBC uznało ją za kobietę, która najbardziej wpłynęła na historię świata. A każdy, kto chce zajrzeć do jej zeszytów musi podpisać oświadczenie, że robi to na własną odpowiedzialność. Wszystkie rzeczy należące do Marii są napromieniowane. Podobnie zresztą jak jej ciało, które ma być radioaktywne jeszcze przez 1500 lat.
Francuski dom Marii Skłodowskiej-Curie i Piotra Curie na sprzedaż!
Przepiękna posiadłość budzi zainteresowanie całego świata!
Według najnowszych informacji prosto z Francji i Le Parisien, dom Marii Skłodowskiej-Curie oraz Piotra Curie w Saint-Rémy-lès-Chevreuse pod Paryżem został właśnie wystawiony na sprzedaż. Maria Skłodowska-Curie, dwukrotna laureatka nagrody Nobla, była prekursorką nowej dziedziny chemii – radiochemii. Wspólnie z mężem Piotrem odkryła dwa nowe pierwiastki, rad i polon. Należy do grona jedynie czterech osób na świecie, który otrzymały Nagrodę Nobla więcej niż raz. Wybitna para naukowców mieszkała w nim przez dwa lata, od 1904 do 1906 roku. Była to dla nich oaza spokoju, gdzie odpoczywali po trudnej i wycieńczającej pracy naukowej. Teraz posiadłość szuka nowego właściciela, a chętnych nie brakuje! Czytaj też: Kobieta wszech czasów, marzycielka, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla Dom Marii Skłodowskiej-Curie i Piotra Curie na sprzedaż Wyjątkowa oferta na francuskim rynku nieruchomości pojawiła się dość niespodziewanie. Posiadłość, gdzie małżeństwo Curie spędzało wolny czas i uwielbiało korzystać z uroków natury jeżdżąc na rowerze, wystawiono na sprzedaż za 790 tysięcy euro. Kamienny domek znajduje się na działce o wielkości 900 metrów kwadratowych. Sama nieruchomość ma 120 m2. Wewnątrz znajduje się wiele cennych, zabytkowych przedmiotów pozostawionych jeszcze przez Marię Skłodowską-Curie. Ten dom ma duszę, ale ze względu na obecny stan techniczny nie każdemu odpowiada. Aby go kupić, trzeba się mieć wyjątkową wrażliwość i po prostu się w nim zakochać - twierdzi obecna właścicielka. Sprzedażą domu zainteresowała się również Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. Na profilu na Twitterze Premier Mateusz Morawiecki poinformował, że poczynił już kroki umożliwiające zakup domu Skłodowskiej-Curie! View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website