Byli jedną z najpiękniejszych par PRL-u. Rejs statkiem Achille Lauro był początkiem końca ich miłości
Małgorzata Potocka i Wojciech Gąssowski przez lata uchodzili za jedną z najpiękniejszych par PRL-u. Ich uczucie rozkwitało na scenie i poza nią, aż do dramatycznego rejsu statkiem Achille Lauro w 1985 roku, który na zawsze odmienił ich życie i zakończył ich miłość.
Ich historia brzmi jak gotowy scenariusz na film – pełna namiętności, pasji i dramatycznych zwrotów akcji. Miłość Małgorzaty Potockiej i Wojciecha Gąssowskiego zrodziła się na scenie i rosła w blasku reflektorów. Jednak los sprawił, że jeden rejs na zawsze zmienił ich życie i relację. Miłość, która miała smak sceny i wspólnych podróży. Historia Małgorzaty Potockiej i Wojciecha Gąssowskiego Małgorzata Potocka – aktorka, tancerka, założycielka słynnej grupy Sabat – oraz Wojciech Gąssowski – piosenkarz znany z przebojów „Zielone wzgórza nad Soliną” i „Gdzie się podziały tamte prywatki” – poznali się w środowisku artystycznym. Od pierwszych chwil połączyło ich nie tylko uczucie, ale też wspólna pasja do sceny. Tworzyli duet zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. Ich relacja trwała dwanaście lat – lat wypełnionych podróżami, występami i intensywnymi emocjami. "Nie był moim mężem, ale wielką miłością. Łączyło nas 12 lat wspólnej pracy i podróże po całym świecie" – wspominała Małgorzata Potocka w rozmowie z Plejadą. ZOBACZ TEŻ: Mógł być to hit Wodeckiego. Gąssowski przejął go przypadkiem i zrobił z niego legendę PRL-u Tragiczny rejs Achille Lauro: miłość wystawiona na próbę W październiku 1985 roku para wybrała się w artystyczną podróż luksusowym włoskim statkiem wycieczkowym Achille Lauro. Potocka z zespołem Sabat miała występować dla pasażerów, a Gąssowski jej towarzyszył. Zapowiadała się kolejna niezapomniana przygoda, ale życie napisało inny scenariusz. 7 października statek został uprowadzony przez terrorystów z organizacji Abu Abbas. Przez 56 godzin pasażerowie – w tym Potocka i Gąssowski – byli przetrzymywani jako zakładnicy. "Pięćdziesiąt sześć godzin leżałam na podłodze, błagając Boga o ocalenie życia" – wyznała aktorka w rozmowie z Vivą. Chwile grozy, które odcisnęły piętno Wspomnienia tamtych dramatycznych godzin są wciąż żywe. "Rzucili nas pod stoły, krzyczeli, że jeżeli się ruszymy, to od razu będzie ogień" – opowiadała Potocka w „Dzień Dobry TVN”. Artyści, jak i pozostali pasażerowie, żyli w strachu, każdego dnia walcząc o przetrwanie. Wojciech Gąssowski również przeżył ten dramat niezwykle mocno: "Skoro uszedłem wtedy z życiem, to być może urodziłem się po raz drugi" – mówił w rozmowie z Onetem. To doświadczenie pozostawiło trwały ślad w ich psychice i związkowej dynamice. Po powrocie do Polski nie udało im się już wrócić do dawnej harmonii. Rejs, który miał być przygodą, stał się cieniem wiszącym nad ich relacją. "Chciałam zapomnieć. Zerwać z tym wszystkim. Nie dało się już wrócić do tego, co było" – przyznała Potocka w jednym z wywiadów. Związek powoli wygasał, aż w końcu się rozpadł. Szacunek i wspomnienia, które przetrwały Mimo bolesnego zakończenia oboje wciąż mówią o sobie z szacunkiem i nostalgią. Potocka przyznaje, że była to jedna z najważniejszych relacji jej życia – pełna emocji, pracy i podróży. Gąssowski również nie ukrywa, że wspólne lata z Małgorzatą miały dla niego ogromne znaczenie – zarówno prywatnie, jak i artystycznie. Ich historia na zawsze zapisała się w zbiorowej pamięci jako symbol złotej ery polskiej sceny rozrywkowej. Dziś oboje pozostają aktywni zawodowo, a opowieść o ich relacji przypomina, że choć wielka miłość może przeminąć, to nigdy nie zostaje zapomniana. SPRAWDŹ TEŻ: Ikona kina mierzy się z problemami zdrowotnymi. Anna Seniuk nie owija w bawełnę. Jest coraz gorzej
Córka Grzegorza Ciechowskiego walczy z macochą o majątek po ojcu. Nie zamierza się poddawać
"Podlega to indywidualnej interpretacji"
Zapadł wyrok w sprawie dotyczącej podziału majątku po Grzegorzu Ciechowskim, liderze zespołu Republika. Córka artysty, Weronika Ciechowska, wytoczyła proces swojej macosze, Annie Skrobiszewskiej. Sąd jednak oddalił pozew. Obie zdążyły skomentować decyzję sądu. Konflikt między córką a wdową po Grzegorzu Ciechowskim wciąż trwa Grzegorz Ciechowski, znany muzyk i autor tekstów, zmarł w 2001 r. w wyniku komplikacji po operacji serca. Osierocił czwórkę dzieci: córkę Weronikę ze związku z Małgorzatą Potocką oraz trójkę dzieci z małżeństwa z Anną. Artysta zdążył zostawić testament, w którym zapisał cały majątek Annie Ciechowskiej (obecnie Skrobiszewskiej, po drugim mężu). Najstarsza córka Grzegorza Ciechowskiego, Weronika, stanęła do sądowego sporu ze swoją macochą, domagając się udziału w spadku po ojcu. W przeszłości otrzymała zachowek w wysokości 40 tys. zł. W 2006 r. obie strony zawarły ugodę przed sądem. Niestety z czasem stosunki między Anną a Weroniką uległy pogorszeniu, a córka artysty nie ma prawa do tantiem po ojcu, które wynoszą około 400 tys. zł rocznie. ZOBACZ: „Ukrywanie naszego uczucia było bardzo trudne”. Historia miłości Grzegorza Ciechowskiego i jego żony Anny Córka Grzegorza Ciechowskiego zapowiada: to nie koniec walki Ostatecznie sąd wydał wyrok korzystny dla Anny Skrobiszewskiej. "To prawda, sąd oddalił powództwo, uznając je za całkowicie bezzasadne" — powiedział w "Fakcie" Wojciech Skrobiszewski, mąż pozwanej wdowy po artyście. Prawnik Weroniki Ciechowskiej powiedział z kolei, że choć wyrok na tę chwilę jest niekorzystny dla jego klientki, to nie zamierzają złożyć broni. "Pani Weronika jest dosyć mocno sfrustrowana tym rezultatem. Będziemy składać apelację, bo na ten moment wyrok jest negatywny dla pani Ciechowskiej" — powiedział mec. Marcin Asłanowicz. Weronika Ciechowska także skomentowała wyrok sądu. "Fakt" skontaktował się z kobietą, która na co dzień mieszka w USA. "Zapadł wyrok. W świetle prawa Anna Skrobiszewska jest dalej całkowitym spadkobiercą ze względu na istniejąca ugodę, którą podpisałam dwa miesiące po moich 18. urodzinach. W kwestii moralności — sąd powiedział, że rzeczywiście podlega to indywidualnej interpretacji. Było to dla mnie ważne, aby walczyć o to, co mi moralnie się należy" — napisała. Anna Skrobiszewska komentuje decyzję sądu Wdowa po Grzegorzu Ciechowskim jest zadowolona z wyroku. Sprawę komentowała w rozmowie z "Faktem", gdzie zwróciła uwagę na to, że proces był niejako zemstą na niej samej. "Sąd oddalił powództwo, uznając je za całkowicie bezzasadne. Pozew od początku opierał się na kłamstwach, których nie potrafili potwierdzić nawet świadkowie Weroniki. Jeśli ktoś zwraca się z roszczeniami po 20 latach, to od początku było jasne, że sprawa będzie się odbywała głównie poza sądem z powodu braku merytorycznych argumentów. Częścią strategii było niszczenie mnie w oczach opinii publicznej. Jestem pewna, że była to forma zemsty za film "Obywatel Miłość". Sąd zwrócił się do Weroniki o uszanowanie woli Grzegorza zawartej w testamencie. Ja nie mam nic więcej do dodania" — oznajmiła Anna Skrobiszewska. SPRAWDŹ: Od ponad 20 lat jest wdową po Grzegorzu Ciechowskim. Tak wygląda dziś życie Anny Skrobiszewskiej Źródło: https://ludzie.fakt.pl/sprawa-o-majatek-po-grzegorzu-ciechowskim-corka-przegrala-w-sadzie-z-macocha/p0sg8yt https://ludzie.fakt.pl/spor-o-majatek-grzegorza-ciechowskiego-sad-rozstrzygnal-na-korzysc-wdowy/01yerjv
Małgorzata Potocka o piosenkach Grzegorza Ciechowskiego: „Nie wszyscy rozumieją, co śpiewają” mówi aktorka
Była partnerka muzyka przyznała, że nie każdy potrafi zinterpretować jego muzykę
Małgorzata Potocka 29 grudnia pojawiła się w programie śniadaniowym „halo tu polsat”, gdzie opowiedziała o twórczości swojego byłego partnera, Grzegorza Ciechowskiego. Aktorka z przykrością stwierdziła, że dziś wiele osób nie potrafi dobrze zinterpretować muzyki lidera zespołu Republika. Małgorzata Potocka pojawiła się w „halo tu polsat” Małgorzata Potocka była jedną z gościń w programie „halo tu polsat”. W rozmowie z prowadzącymi śniadaniówki aktorka opowiedziała o swoim wieloletnim partnerze, Grzegorzu Ciechowskim. Para spotykała się od końca 1985 r. do 1993 r. i doczekali się wspólnej córki, Weroniki. Zaproszona do programu artystka niechętnie jednak wracała myślami do przeszłości i nie chciała opowiadać o swoim życiu prywatnym i o tym, co łączyło ją z muzykiem. „Wolałabym rozmawiać o jego twórczości” przekazała. Czytaj również: Małgorzata Potocka o walce z depresją: „ze strachu nie mogłam wstać z łóżka [...] doczołgałam się do toalety” <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2024/08/imgezicq5-93f6be3.jpg" width="2430" height="1600" alt="1992. Malgorzata Potocka i Grzegorz Ciechowski z Weronika Ciechowska na rekach,Image: 807473568, License: Rights-managed, Restrictions: Cena minimalna dla publikacji online 50 zł a dla drukowanych 250 zł, Model Release: no, Credit line: Marek Skorupski / Forum" title="Malgorzata Potocka i Grzegorz Ciechowski z Weronika Ciechowska na rekach" /> Małgorzata Potocka z żalem o artystach: „Nie wszyscy rozumieją, co śpiewają” W programie śniadaniowym Małgorzata Potocka wyznała jednak, że sama nieczęsto słucha muzyki Republiki czy Obywatela GC. „To jest ciężki temat — sama nie słucham Grzegorza, tylko z moją córką albo z przyjaciółmi, kiedy musimy pokazać naszą produkcję, nasze teledyski, nasze koncerty. Wzruszającą piosenką jest „Nie pytaj o Polskę”, bo zrobiliśmy ją razem. Ale też „Piosenka dla Weroniki”, kultowa piosenka” wyznała. Małgorzata Potocka przyznała jednak, że bardzo zależy jej na tym, by kolejne pokolenia pokochały muzykę Grzegorza Ciechowskiego. Niestety jednak jej zdaniem wiele osób dziś nie rozumie przekazu jego piosenek. „Myślę, że o to Weronika bardzo dba, żeby rozumieli teksty, żeby rozumieli muzykę i zobaczyli, jak to było ważne, ambitne, kultowe. Że właśnie dlatego nowe pokolenia nieprzypadkowo śpiewają Grzegorza” mówiła, oraz dodała: „Nie wszyscy rozumieją, co śpiewają, z przykrością stwierdzam. Ale są też wybitni. Najlepiej dla mnie zaśpiewała Kinga Preis. Jest wybitną osobą — niezwykle to zrobiła. To jest niesamowity materiał dla następnych młodych muzyków i szansa, żeby tę twórczość sobie przypominać, osadzić ją w odpowiednim kontekście i zrozumieć. Polecamy wszystkim serdecznie” przyznała aktorka. Zobacz także: Małgorzata Potocka wspomina przyjaciółkę. Mówi o ostatnim spotkaniu z Korą
Małgorzata Potocka wspomina przyjaciółkę. Mówi o ostatnim spotkaniu z Korą
Mało kto wiedział, że łączyła je wyjątkowa więź
Charyzmatyczna, szczera, niezwykła artystka i wybitna osobowość. Do końca była otoczona cudownymi osobami, ukochaną rodziną i przyjaciółmi. Twórczość artystki i pamięć o niej nigdy nie przeminą. Kora na stałe zapisała się w sercach fanów, a także w historii polskiej muzyki. Kora odeszła 24 lipca 2018 roku. W poruszających słowach przyjaciółkę wspominała aktorka, Małgorzata Potocka. Małgorzata Potocka wspomina przyjaciółkę Olgę Jackowską W ostatnich latach życia Kora walczyła z chorobą nowotworową. Wyniszczała ją i zadawała olbrzymi ból. Nie zamierza się podawać, w końcu miała naturę wojowniczki. W tym czasie jej azylem stał się ukochany dom na Roztoczu, gdzie spędzała czas w otoczeniu przyrody, ukochanych zwierząt, przy dźwiękach muzyki. „Dla Kory to był raj”, mówił Kamil Sipowicz w rozmowie z halo tu Polsat. Sama artystka wspominała w jednym z wywiadów, że na Roztoczu czas płynął inaczej. „Zresztą jak nie wstanę rano, to brakuje mi tych godzin. Ogarniam dom, zwierzęta, gaszę światła wokół domu, krzątam się wokół siebie, co zajmuje mi dużo czasu. Wszystko toczy się wolno. Żaden pośpiech nie jest wskazany. Bardzo lubię mieć ten czas dla siebie, bo jak Kamil śpi, to jakby dzieci w domu spały, panuje cudowna cisza. Kiedy wstaje, dom zaczyna inaczej energetyzować, przygotowuje śniadanie, robi to, tamto, siamto… Dnia za mało, żeby ogarnąć cały ten świat, który tutaj mamy. Ale wiem też, że to moje życie się już kończy, więc co zrobić, w moim przypadku, z tymi dniami, tygodniami, bo ja nie pozwalam sobie patrzeć w przyszłość dalej. To już jest zupełnie inne postrzeganie życia. Nie pamiętam, żebym tak intensywnie żyła każdą chwilą w ciągu dnia”, relacjonowała poruszona. Czytaj też: Na ekranie grali parę. Magdalena Różczka i Maciej Zakościelny powrócili do telewizji w wielkim stylu! Olga Jackowska i Kamil Sipowiczna ukochanym Roztoczu, Sesja VIVY! Małgorzata Potocka o ostatnim spotkaniu z Korą Mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że Korę łączyła piękna przyjaźń z aktorką, Małgorzatą Potocką. Ich ścieżki splotły się w latach 70. „Ona zaczynała w takim undergroundzie, jak Kraków, Łódź, wśród muzyków, którzy zaczęli tworzyć scenę w Polsce. I byli bardzo progresywni, bardzo indywidualni. Kora zawsze kojarzyła się z taką wolnością i niezależnością. [...] Była tą bojowniczką, stojącą na przodzie, która się nie dawała. Wyprzedzała epokę i była pionierką", relacjonowała aktorka w halo tu polsat. Sprawdź też: Przeszła operację na otwartym mózgu, sięgała po niekonwencjonalne leczenie. Ostatnie chwile Kory Ulubienica widzów doskonale pamięta ostatnie spotkanie z przyjaciółką. Stało się to na kilka tygodni przez odejściem Kory. Małgorzata Potocka odwiedziła ją z siatami dobroci i zamiarem, by coś ugotować, pomóc jej. Olga Jackowska ją zaskoczyła. Sama przejęła stery w kuchni. Spędziły ze sobą kilka wspaniałych dni, które minęły im na wspólnych rozmowach i spacerach. „Tymczasem Kora powiedziała, że to ona gotuje. Siedziałam więc grzecznie w kuchni i widziałam, jak ona robiła dla mnie kolejne wspaniałe dania. Byłam taka wzruszona, cały czas chciało mi się płakać, ale wbijałam sobie pazury w uda i powiedziałam sobie: "Nie, nie możesz jej tego pokazać, nie możesz się zachowywać jak idiotka, musisz być tą Małgośką, którą ona zawsze lubiła, akceptowała, silną i wesołą". I przez tydzień u nich mieszkałam. Były to wspaniałe dni wypełnione spacerami”, opowiadała w halo tu Polsat. Kiedy opuszczała Roztocze, Kora wręczyła jej pewien prezent, który przez długi czas przypominał aktorce o ukochanej przyjaciółce. "Kiedy wyjeżdżałam po tym tygodniu od niej, zapakowała mi pełen bagażnik ziół, bazylii, rozmarynu, mięty, pietruszki i innych. I powiedziała, że mam to wszystko zamrozić. Słuchajcie, ja te zioła miałam jeszcze niedawno. Miałam sześć szuflad, kupiłam zamrażalnik wcześniej na te zioła i po prostu one były, od czasu do czasu brałam naprawdę ze wzruszeniem, bo to było coś niesamowitego...", zwierzała się w halo tu Polsat. Olga Jackowska odeszła 28 lipca 2018 roku. Źródło: Halo tu Polsat, Viva.pl. Artykuł aktualizowany na VIVA Historie 11.11.2024 r.
Małgorzata Potocka rozpacza po śmierci Zającówny. Ujawniła smutną prawdę o jej chorobie
29 października br. po południu podano informację o śmierci Elżbiety Zającówny. Uwielbiana aktorka odeszła w wieku 66 lat. Na koncie miała wiele kultowych ról, m.in. w serialu "Matki, żony i kochanki", gdzie grała razem z Małgorzatą Potocką. Okazuje się, że panie były sobie bardzo bliskie... "Spotkałyśmy się ze dwa, czy trzy miesiące temu" — przyznaje Potocka w najnowszej rozmowie. [Ostatnia publikacja na VUŻ i Viva Historie 30.10.2024 r.] Małgorzata Potocka rozpacza po śmierci Elżbiety Zającówny. Grały razem w serialu Małgorzata Potocka poznała Elżbietę Zającównę w latach 90. na planie popularnego serialu. "Matki, żony i kochanki" były emitowane na antenie TVP od 1995 do 1998 roku. Śmierć osoby, z którą dzieliła tak wiele wspomnień, głęboko wstrząsnęła aktorką. "Trudno mi jest mówić, bo jestem w kompletnym szoku. Jestem kompletnie zdruzgotana. Za wcześnie to się stało. Ona jeszcze była młodą osobą i pięknym człowiekiem. I to nie jest jakiś komplement, który się mówi po śmierci o człowieku" — wspomina przyjaciółkę w rozmowie z serwisem "Fakt". Gwiazda z wielkim żalem mówi o stracie. Elżbieta Zającówna była w jej oczach skromną i godną zaufania osobą. Przez jakiś czas były ze sobą naprawdę blisko. "Zobaczyłam człowieka o wielkiej empatii. To był taki niezwykle dobry i oddany człowiek. Miała przy tym nieziemskie poczucie jakiegoś żartu, dowcipu", podkreśla artystka, nie szczędząc zmarłej najpiękniejszych słów. "Nie słyszałam, żeby kiedykolwiek mówiła o kimkolwiek źle, albo mówiła coś negatywnego. To też jest rzadkość. Teraz ludzie przeważnie hejtują. A ona właśnie była taką osobą, która starała się nigdy tego nie robić. Przebaczała. Była naprawdę niesamowita". ZOBACZ: Była dla niej całym światem. Elżbietę Zającównę łączyła z córką wyjątkowa więź Spotkały się dwa miesiące temu. Miały wspólne plany Elżbieta Zającówna przez dekady walczyła z wadą wrodzoną krzepnięcia krwi, tzw. chorobą von Willebranda. Na planie zdjęciowym każdego dnia przeżywała koszmar. "Ta choroba krwi ją męczyła od zawsze. Odkąd pamiętam to w serialu "Matki, żony i kochanki" zawsze była ta choroba. Ona nie mogła długo ani zbyt ciężko pracować. Nie mogła nie dosypiać. Miała transfuzję krwi" — tłumaczy Małgorzata Potocka. Aktorka dodała, że choć nie widywały się często, to łączyła je szczególna więź. Traktowały się jak przyjaciółki. Miały wiele wspólnych tematów, lubiły swoje towarzystwo. "Myśmy od serialu »Matki, żony i kochanki« nie były psiapsiółkami, które do siebie wydzwaniają ciągle. Widywałyśmy się na różnego rodzaju imprezach polsatowskich czy telewizyjnych festiwalach. Albo spotykałyśmy się czasami przypadkiem na Żoliborzu. I wtedy rzucałyśmy się na siebie i nie mogłyśmy się rozstać. Szłyśmy wtedy do kawiarni Bliklego na placu Wilsona, żeby wypić czekoladę i porozmawiać. Rozmawiałyśmy o wszystkim, o córkach, rozstaniach, zakochaniach, kłopotach" — dodaje. Ich ostatnie spotkanie miało miejsce stosunkowo niedawno. Miały wielkie plany na przyszły rok. Niestety, nie będą już miały szansy się ziścić... SPRAWDŹ TEŻ: Była u szczytu sławy, nagle zniknęła. Elżbieta Zającówna zrezygnowała z kariery przez chorobę Źródło: Fakt.pl
Plotkowano o jego romansach. Wojciech Gąssowski w końcu zabrał głos i postawił sprawę jasno
O jego życiu prywatnym krążą legendy. Kobiety za nim szalały, a artystę łączono z kolejnymi pięknościami. Wojciech Gąssowski był związany z Małgorzatą Potocką, mówiło się o jego relacji z Kaliną Jędrusik czy Elżbietą Jaworowicz. Czy dziś jest zakochany? Co mówi o miłości? [Ostatnia publikacja na Viva Historie i VUŻ 19.10.2024 r.] Wojciech Gąssowski o miłości i medialnych związkach Nikt tak jak on nie śpiewa o miłości... W przeszłości głośno było jego relacji z Kaliną Jędrusik. Mówiło się, że była jego pierwszą miłością. „Myślę, że Kalina też mnie kochała. Miałem chyba u niej dobrą opinię. Byłem z nią do końca. Interesowałem się nią, a ona mną. Interesowała się wszystkimi kobietami, z którymi później byłem. Ze wszystkimi się zaprzyjaźniła”, opowiadał na łamach książki Remigiusza Grzeli "Z kim tak ci będzie źle jak ze mną. Historia Kaliny Jędrusik i Stanisława Dygata". Serce artysty zabiło mocniej również do Małgorzaty Potockiej, z którą przez blisko dekadę uchodzili za zgrany duet. Zakładano, że para lada chwila stanie na ślubnym kobiercu, ale nigdy do tego nie doszło. Wielkie uczucie miało połączyć go także z Elżbietą Jaworowicz, ale główni zainteresowani nigdy nie potwierdzali tych doniesień. Jak artysta reaguje na przywoływane przez media jego uczuciowych relacji? Nie ukrywa, że często dowiaduje się z opowieści dziennikarzy czegoś zaskakujące. „To są zwykle bardzo zabawne historie. Dowiaduję się z tych opowieści dziennikarzy o czymś, o czym nie miałem pojęcia. Czasem jestem pod wrażeniem, że coś takiego wydarzyło się w moim życiu (śmiech). Ale przecież nie będę się kopał z koniem i dementował tego za każdym razem”, dodał w najnowszej rozmowie z Michałem Misiorkiem, która w całości pojawi się łamach Plejady w piątek. Czytaj też: Wykonawca hitu Gdzie się podziały tamte prywatki, Wojciech Gąssowski, miał romans ze znaną dziennikarką... Wojciech Gąssowski o miłości. Czy jest zakochany? Po premierze filmu Bo we mnie jest seks wiele uwagi poświęcano relacji Wojciecha Gąssowskiego i Kaliny Jędrusik. Okazuje się, że artysta miał w nim swój udział. Służył produkcji informacjami na temat wokalistki i Stanisława Dygata. „Uważam, że Marysia Dębska świetnie zagrała Kalinę. Była genialna w tej roli! Inne osoby inaczej sobie wyobrażałem. Ale myślę, że reżyserowi trudno jest decydować o tym, jak ma wyglądać i zachowywać się dana postać, skoro nie znał ich pierwowzorów. Ja znałem, więc patrzyłem na to inaczej. I mam pewien niedosyt. Uważam, że niektóre osoby czy sytuacje można było pokazać w inny sposób. Ale może tylko tak mi się wydaje? Może z mojego punktu widzenia wyglądało to inaczej, a z czyjegoś – jeszcze inaczej? Trudno być obiektywnym”, oceniał. W życiu wokalisty nie brakuje miłości. W rozmowie z dziennikarzem przyznał, że stan zakochania go nie opuszcza. Jednak przyznaje, że są strefy, na które nie udziela komentarzy i nie zamierza tego naginać. O porywach serca i życiu uczuciowym decyduje się mówić jedynie w najbliższym gronie. „Bez przerwy. Ale w wywiadach nie mówię o swoich prywatnych sprawach. Nie interesuję się życiem innych, więc o swoim też nie chcę opowiadać. No chyba że w gronie przyjaciół. Tak więc przepraszam, ale nic więcej na ten temat panu nie powiem”, podkreślił w Plejadzie. Sprawdź też: Podczas jednego z rejsów cudem uniknęli śmierci. Wojciech Gąssowski i Małgorzata Potocka zostali zaatakowani przez terrorystów Źródło: Plejada
Pragnęła, by jej rodzice się rozwiedli. Nie mogła przewidzieć, że pisze się na lata rozłąki
„Zrozumiałam to dopiero, gdy byłam dorosła”
Aktorka Małgorzata Potocka nieraz wspominała swoich rodziców. Chociaż zazwyczaj wypowiada się o nich ciepło, nie ukrywa, że kiedyś rodziły się między nimi konflikty. Jako dziewczynka marzyła o spokoju i modliła się o... ich rozwód! W końcu jej życzenie się spełniło, jednakże na innych warunkach, niż to sobie wyobrażała. Rozstanie jej rodziców sprawiło, że została wysłana do życia z dala od rodziny. Małgorzata Potocka dorastała w domu pełnym rekwizytów i kłótni Małgorzata Potocka jest córką scenografa Ryszarda Potockiego i Marii Chybowskiej, reżyserki dokumentalistki. Swój dom rodzinny wspomina jako miejsce przepełnione rekwizytami pochodzących z planów filmowych, na których pracował jej tata. Były to m.in. dwa pelikany z produkcji „O dwóch takich, co ukradli księżyc”. Niestety otoczenie nie gwarantowało dobrych stosunków między domownikami. „Było kolorowo i ciekawie, ale często dochodziło do spięć między rodzicami” aktorka wspominała na antenie Radia Zet. Jej rodzice mieli w ogóle się nie dogadywać. „Razem byli nie do wytrzymania. Chciałam, by się rozwiedli. Kochałam ich bardzo, ale ciągłe awantury były nie do zniesienia” wspominała na łamach „Wysokich Obcasów” w rozmowie z Dorotą Wodecką. Czasami do spięć dochodziło także między samą gwiazdą serialu „Barwy Szczęścia” i jej mamą. Mówiła jednak, że zazwyczaj kłóciły się o mało istotne rzeczy: „Ścinałyśmy się przeważnie o jakieś duperele, o rzeczy nieważne, jak to w domu bywa”. Czasami ich kłótnie przybierały jednak inną formę. „U podstaw wielu napięć był ojciec, którego ja kochałam, a ona krytykowała. Nie mogłam znieść, kiedy mówiła do mnie: „Jesteś taka jak twój ojciec”. To są zdania, które nic nie znaczą, ale walą na odlew”. Zobacz również: Monika Luft wspomniała pracę w TVP. Nie ukrywa, że nie czuła się tam komfortowo Małgorzata Potocka, 2000 r. Małgorzata Potocka pragnęła rozwodu rodziców. Nie wiedziała, że modli się o własny dramat Jak wspominała, jej marzenie w końcu stało się rzeczywistością: po latach konfliktów, jej rodzice zdecydowali się pójść osobnymi ścieżkami. Aktorka spodziewała się, że od tego momentu w jej życiu pojawi się upragniony spokój. Nic nie mogło jej przygotować na to, co miało się wydarzyć. Po tym, jak jej ojciec opuścił dom rodzinny, została sama z matką. Ta jednak zdecydowała się, że jej córka zamieszka w jeszcze innym miejscu: klasztorze. Małgorzata Potocka wyznała, że nie rozumiała tej decyzji. „Myślałam, że mama mnie odrzuciła” mówiła w rozmowie z „Co Za Tydzień”. Jej dotychczasowe życie zmieniło się o 360°. Wcześniej była przyzwyczajona do życia w domu filmowca, musiała odnaleźć się w surowym i skromnym miejscu w szkole przyklasztornej sióstr niepokalanek w Nowym Sączu. Bardzo chciała się stamtąd wyrwać: w listach wysyłanych do ojca prosiła, by ją zabrał do siebie. Chociaż próbował spełnić tę prośbę, jego starania powstrzymała była żona. Aktorka spędziła w klasztorze trzy lata. Czytaj także: Po rozwodzie z Krzysztofem Kolbergerem Anna Romantowska wpadła w ramiona reżysera Jacka Bromskiego. Jaki był ich związek? Małgorzata Potocka Małgorzata Potocka tuż po opuszczeniu klasztoru została aktorką Chociaż Małgorzata Potocka początkowo nie zrozumiała decyzji mamy o umieszczeniu jej w klasztorze, po latach doszła do wniosku, że zrobiła to najprawdopodobniej dla jej własnego dobra. Na łamach „Wysokich Obcasów” wspominała: „[Mama] winiła siebie za to, że nie może mi zapewnić stabilności, bezpiecznego, ułożonego domu. Bo skoro nie daje sobie rady ze sobą, to nie może sobie dać rady ze mną i lepiej, żeby ktoś inny zapewnił mi bezpieczeństwo. Zrozumiałam to dopiero, gdy byłam dorosła, a gdybym zrozumiała wcześniej, to nie byłoby sytuacji, że się nad nią kłócę, trzaskam drzwiami, uciekam”. Po trzech latach spędzonych z dala od rodziny i przyjaciół mama Małgorzaty Potockiej zdecydowała się zabrać nastoletnią już córkę z powrotem do domu. To wtedy zaproponowano jej pierwszą poważną rolę w filmie. I to nie byle jakim. Młoda aktorka zagrała we „Wszystko na sprzedaż” Andrzeja Wajdy. Polecić miała ją Beata Tyszkiewicz, która była przyjaciółką jej taty. Jej rodzice nie wyrazili sprzeciwu. Od tamtego czasu pojawiła się już w niemal 60 produkcjach i wciąż zachwyca telewidzów swoim talentem i urodą. Zobacz także: Małgorzata Rozenek-Majdan chętnie pokazuje rodzinę w mediach społecznościowych. Towarzyszy temu szlachetny cel Małgorzata Potocka, VIVA! 1/2023 Małgorzata Potocka, Viva! 1/2023
Małgorzata Potocka i Grzegorz Ciechowski przeżyli uczucie, które zmieniło ich na zawsze
Kiedy dowiedziała się o zdradzie, wyrzuciła go z domu
Grzegorz Ciechowski i Małgorzata Potocka poznali się w 1984 roku, byli ze sobą dziesięć lat. Ich związek nigdy nie sformalizowany, zaczął i skończył się skandalem - najpierw żona Grzegorza Ciechowskiego wróciła wcześniej do domu i… zobaczyła w łóżku swojego męża z Małgorzatą Potocką. Po latach Potocka przeżyła niemal identyczną sytuację z kolejną miłością muzyka. Ale zanim to się stało, Małgorzatę Potocką i Grzegorza Ciechowskiego połączyło wielkie uczucie. To był dla nich obojga szczęśliwy i twórczy czas. On napisał u jej boku piosenki, które wciąż są magiczne: „Ciało”, „Nie pytaj o Polskę”, „Przyznaję się do winy”, czy „Paryż-Moskwa 17.15” z niesamowitym wejściem gitarowym Jana Borysewicza. Jak się poznali, kim była w tamtych latach Małgorzata Potocka, kobieta dla której Grzegorz Ciechowski zdecydował się rzucić pierwszą żonę, wyjechać z Torunia i rozpocząć nowe życie? Aktorka obchodzi dziś 70. urodziny. Z tej okazji przypominamy jej niezwykłą historię miłości z Grzegorzem Ciechowskim. View Burdaffi on the source website Małgorzata Potocka: ten film przyniósł jej największą popularność Małgorzata Potocka urodziła się 17 sierpnia 1953 roku w Łodzi. Była córką znanego scenografa Ryszarda Potockiego. Jako dziewczynka uczyła się w szkole zakonnej Niepokalanek w Nowym Sączu, ale do liceum trafiła już do Łodzi. Wcześnie zaczęła grać w filmach, pojawiła się w „Awanturze o Basię”. A potem jako 15-latka w roli „Małej” we „Wszystko na sprzedaż” Andrzeja Wajdy. Mistrz tłumaczył jej, co to znaczy być aktorem i jakich wyrzeczeń wymaga ten zawód. Zauważona i doceniona została kilka lat później, gdy zagrała Tereskę w głośnym filmie „Hubal”, o majorze Henryku Dobrzańskim. Film robił partyjny reżyser Bogdan Poręba, ale była to pierwsza filmowa opowieść o żołnierzu niezłomnym, do tego zrobiona z dużym rozmachem. Do kin waliły tłumy. Ten film przyniósł Małgorzacie Potockiej dużą popularność i nagrodę Zbigniewa Cybulskiego. Studiowała aktorstwo i reżyserię w łódzkiej Filmówce. Dzisiaj jest doktorem sztuki filmowej i teatralnej. Zobacz też: Magdalena Mikołajczak-Olszewska po 25 latach odeszła z TVP. Jak potoczyły się jej losy? Małgorzata Potocka i Grzegorz Ciechowski: jak się poznali? Gdy poznawała Grzegorza Ciechowskiego była żoną artysty Józefa Robakowskiego, w 1978 roku przyszła na świat ich córka Matylda. W ramiona Ciechowskiego pchnął ją w niezamierzony sposób…mąż. Ona szukała ciekawego zespołu rockowego, który napisałby muzykę do jej filmu dyplomowego. Mąż zaproponował „Republikę”. Małgorzata Potocka spotkała się z Grzegorzem Ciechowskim w jednym z hoteli, szybko okazało się, że łączy ich coś więcej niż znajomość. „Ten chłopak jest w tobie tak zakochany, że zobaczysz, on doprowadzi do tego, że się rozwiedziesz z Józkiem”, mówiła Małgorzacie Potockiej dziś już nieżyjąca aktorka, Ewa Sałacka. Sama Potocka wspomina: „Żyłam w dwóch rzeczywistościach, jakiś obłęd! Nie przestałam kochać Józka i zaczęłam kochać Grzegorza”. Zobacz też: Władysław Komar i Tadeusz Ślusarski: razem na mecie życia. Sportowcy odeszli razem w tragicznym wypadku Grzegorz Ciechowski: kim była jego pierwsza żona? Grzegorz Ciechowski był już znanym muzykiem, gwiazdą, liderem jedynego w swoim rodzaju zespołu „Republika”. Grali niby popowe przeboje, ale jednocześnie bardzo artystyczne i ciekawe muzycznie. Mieli świetne teksty, które do dzisiaj się sprawdzają. Np. „Kombinat” odbierany jest dzisiaj jako piosenka o korporacji. Mieli też swój własny czarno-biały styl, swoje znaczki, koszule w czarno-białe pasy. Grzegorz Ciechowski był wtedy mężem Jolanty Muchlińskiej, pięknej czarnowłosej dziewczyny, którą poznał jeszcze w liceum. To za nią pojechał do Torunia. Została jego jedyną „sakramentalną” żoną. Ślub wzięli w kościele św. Józefa w Toruniu w 1978 roku, mieli po 21 lat. Jolanta była kochanką, muzą, przyjaciółką. Wspólnie dojrzewali, odkrywali ważne dla siebie książki, cieszyli się z pierwszych sukcesów „Republiki”. Kupili dom na jeziorem i fajny samochód. Czuli że razem zdobywają świat. Ciechowski prywatnie był nieśmiały, czasem się jąkał w towarzystwie obcych ludzi, nie lubił zgiełku. Jolanta stworzyła mu ciepły dom, w którym mógł się schować przed światem. To miało być uczucie na całe życie. Przetrwało 6 lat. Małgorzata Potocka i Grzegorz Ciechowski: historia miłości Pewnego dnia w hotelu „Polonia” w Warszawie Grzegorz Ciechowski poznał Małgorzatę Potocka. O ile jego pierwsza żona była spokojna, poważna, mądra. Tak przynajmniej mówią o niej znajomi pary. Małgorzata Potocka była szalona, ekscentryczna, inspirująca. Gotowa na różne przeżycia. W swojej książce „Obywatel i Małgorzata” (rozmowa z Krystyną Pytlakowską, wyd. „Czerwone i Czarne” 2013) opowiada jak z Grzegorzem podsycali wzajemną namiętność, udając nieznajomych. „Ja byłam kobietą do wynajęcia. Grzegorz bogatym bisnesmenem. Seks był dla niego twórczością jak muzyka. Potrafiliśmy zatrzymać windę w wieżowcu albo samochodem z rozpędem wjechać w pole i tak zaczynaliśmy się kochać”. Sceny jak z filmu! Oboje próbowali długo utrzymać romans w tajemnicy, nie byli gotowi na zerwanie z dotychczasowym życiem. „Bardzo długo, myśląc o Grzegorzu, nie dopuszczałam myśli, że tamto z Józkiem może się w ogóle rozlecieć. Wydawało mi się, że to jest ta moja skała, która jest i będzie”, wspominała aktorka. Ale Grzegorz był coraz bardziej obecny w jej codzienności. Czytaj też: Edward Dziewoński: założyciel kabaretu "Dudek" rozśmieszał do łez, ale sam siebie nazywał "wyjątkowo smutnym człowiekiem" Małgorzata Potocka: jak wyglądał jej związek z Grzegorzem Ciechowskim? Pewnego razu zawiozła go na koncert do Gdańska, wracali przez Toruń, zaproponował, żeby u niego przenocowała. To było w styczniu 1986 roku. Byli w łóżku, gdy Małgorzata Potocka usłyszała, że ktoś wszedł. „Kto to był zapytałam. Ale nie musiałam zgadywać, bo poznałam po oczach.”, wspominała. „To jest Jola, moja żona”, przedstawił Ciechowski. Małgorzata Potocka opowiada: „Zamarłam. W drzwiach stanęła wysoka, piękna kobieta z długimi, czarnymi włosami. Zobaczyła nas, stanęła, jak wryta. Nie zapytała co ja tam robię, w ogóle nic nie powiedziała tylko odwróciła się i wyszła”. I dodaje. „To było świętokradztwo, najgorsze co mogłam zrobić. Wejść do łóżka, które należało do niego i jego żony”. Nie można już było udawać, że nic się nie dzieje. Ale o ile mąż Małgorzaty Potockiej pozwolił jej odejść, żona Grzegorza Ciechowskiego rozpaczała. Pewnego razu zadzwoniła do Małgorzaty Potockiej krzycząc, by zostawiła jej męża. Małgorzata Potocka i Grzegorz Ciechowski: burzliwa relacja Małgorzata Potocka i Grzegorz Ciechowski zaczęli wspólne życie w domu pod Warszawą. Ten dom był zresztą w dużej mierze na głowie Małgorzaty. Grzegorz Ciechowski przyznawał, że umie ugotować wodę i parówki, które zresztą przynosił codziennie Małgorzacie do łóżka, kiedy była w ciąży. Albo brał ją na ręce i przenosił przez oblodzoną ulicę. W 1987 roku urodziła się ich córka Weronikę, zwaną Werą. Grzegorz Ciechowski ją uwielbiał. Na pewno był atrakcyjnym partnerem, dowcipny, oczytany, niesamowicie utalentowany, otwierający nowe światy. Jak wspomina Małgorzata Potocka „kochał długie spacery z psami, Bobem i Lolą. Uwielbiał, jak gotuję. Miał pretensję, że nie prasuję, bo tego nie cierpiałam. Mieliśmy wielki kominek - a wtedy nie było stacji benzynowych, gdzie można było kupić gotowe drewno - więc sam rąbał kupione gdzieś drewno. Uwielbiałam na to patrzeć, taki był dla mnie... drwal. Miał piękne ciało, stał tylko w spodniach i rąbał to drewno”. Weszła w muzyczny świat Grzegorza Ciechowskiego, razem śpiewali, koncertowali, ona dbała o oprawę jego koncertów, reżyserowała klipy. Zobacz też: Przed śmiercią żona Marka Frąckowiaka nie odstępowała go na krok: „Bez Ewy moje życie miałoby inny smak, inny zapach i inną wartość” Znany dziennikarz muzyczny Grzegorz Brzozowicz i producent Rafał Paczkowski zarzucali jej, że była jak Yoko Ono. Zabrała Ciechowskiego „Republice”, przyczyniła się do rozpadu zespołu. Grał potem jako „Obywatel G.C.” Ale jeśli nawet tak było, to wina Potockiej była w tym znikoma, poszło o tantiemy, krótko mówiąc o pieniądze. W ich domu zawsze było dużo twórczego fermentu, bywali znani muzycy, m.in. Kora. Małgorzata Potocka szykowała się do produkcji przebojowego serialu „Klasa na obcasach”. Potem przyznała, że nie zauważyła symptomów kryzysu, że Grzegorz źle się czuł w domu zawsze wypełnionym gośćmi. „Nie zauważyłam, że on potrzebuje wyciszenia. Może byłam za mało czuła”, rozważała po latach. „Czas, który tata spędził z mamą, był dla niego ważny, bardzo rozwinął się wtedy artystycznie. Ale przyszedł moment, gdy zapragnął spokoju i prywatności. Zapragnął zmiany. I potrzebował zmiany. Pokochał inną kobietę", mówiła po latach Weronika, córka Grzegorza Ciechowskiego i Małgorzaty Potockiej. Grzegorz Ciechowski i Małgorzata Potocka: rozpad związku W latach 90. Grzegorz Ciechowski związał się z Anną, jedną z fanek, i opiekunką swojej córki Weroniki. W ich domu sprzątała, prała, prasowała, niańczyła dziecko. „Małgorzata była w domu gościem, a ja zajmowałam się domem i dzieckiem. Dużo czasu spędzałam z Grzegorzem. To nas do siebie zbliżyło. On pochodził z tradycyjnego domu i aby tworzyć, potrzebował spokoju i stabilizacji”, mówiła w jednym z wywiadów Anna Wędrowska. Małgorzata Potocka długo nie zdawała sobie sprawy z romansu, który zaczął się w jej domu, pod jej bokiem. „Wydawało mi się, że tworzymy razem coś nierozerwalnego, żyjąc tym rockowym, szalonym życiem”, tłumaczyła. Mówiła też: „Wiedziałam, że Grzegorz miał zawsze jakieś fascynacje kobietami, ale sądziłam, że to wynikało z tej jego chłopięcości, beztroski…”( cytuję za Onet.pl). W pewnej chwili zorientowała się jednak, że uczucia jej partnera zmieniły się. Pojechała po niego na lotnisko i w samochodzie zadała mu trzy pytania: Czy jest z Anką, czy chce z nią być, czy ona jest w ciąży? Na wszystkie odpowiedział: „tak”. Nie mogła pogodzić się z rozstaniem. Była w rozpaczy, w depresji. Kazała mu się wyprowadzić z domu, jego ubrania rozdała bezdomnym. Jego komputer wrzuciła do rzeki. „Rozwalałam lustra, szyby w kredensie. Najchętniej podpaliłabym dom”, mówiła Krystynie Pytlakowskiej. Nie mogła zrozumieć, że mógł zostawić ją dla dziewczyny, z którą, jej zdaniem, „nie wchodził na wyżyny intelektualne". Z kolei nowa żona Ciechowskiego zasugerowała po latach publicznie, że Małgorzata Potocka próbowała ją namówić, by usunęła ciążę. View Burdaffi on the source website Grzegorz Ciechowski i Małgorzata Potocka: pożegnanie Kiedy Grzegorz Ciechowski źle się poczuł i trafił do szpitala Małgorzata Potocka wszystko mu wybaczyła. „To, że nie jesteś ze mną, nic nie zmienia", miała powiedzieć w telefonicznej rozmowie. „Powiedziałam mu, że rozstaliśmy się, ale nadal jesteśmy rodziną, że to, co się stało, jest nieważne, bo go bardzo kocham i Weronika musi to wiedzieć. On też powiedział, że mnie kocha, że jak wyjdzie ze szpitala, to wszystko sobie ułożymy”, mówiła w rozmowie z Super Expressem, jesienią 2010 roku. Niestety, Grzegorz Ciechowski nie przeżył zawału po operacji serca. Zmarł 22 grudnia 2001 roku. Małgorzata Potocka przez długi czas dzwoniła do niego, by usłyszeć nagrany dźwięk głosu: „Tu Grzegorz, zostaw wiadomość". Wiele lat po śmierci jego telefon wciąż leżał w jej szufladzie. W rozmowie z Krystyną Pytlakowską mówiła, że za rozpad tego związku obwiniała siebie. Podkreślała, że gdyby nie zadziałała impulsywnie, mogliby porozmawiać, mogłaby mu przecież wybaczyć. „Kiedy myślę o Grzegorzu, coraz przejrzyściej widzę swoje błędy. Często śni mi się realnie. Wtedy przeprowadzam z nim długie rozmowy. Szkoda, że tylko we śnie”, powiedziała. Czytaj również: Krzysztof Janczar na czwartym roku studiów rozkochał w sobie profesorkę baletu. Ten związek wywołał skandal
Podczas jednego z rejsów cudem uniknęli śmierci. Wojciech Gąssowski i Małgorzata Potocka zostali zaatakowani przez terrorystów
Niedługo po tym wydarzeniu ich związek się zakończył...
Śpiewał o miłości, jednak w życiu prywatnym nie mógł jej znaleźć... Tej jedynej kobiety, która byłaby przy nim do samego końca. Oczywiście, w przeszłości Wojciech Gąssowski wdawał się w romanse i tworzył związki między innymi z: Kaliną Jędrusik, Elżbietą Jaworowicz czy Małgorzatą Potocką. Ta ostatnia była najbliższa jego sercu. Planowali ślub, jednak ta relacja również nie przetrwała próby czasu. Oto tajemnice tej znajomości... Wojciech Gąssowski — romans z Kaliną Jędrusik Nie mógł narzekać na brak powodzenia. Zawsze był otoczony kobietami, jednak nigdy nie stworzył trwałej relacji. Wdawał się w romanse czy dłuższe związki, jednak żaden z nich nie doczekał się szczęśliwego zakończenia. Kto należał do grona jego adoratorek? Między innymi Kalina Jędrusik, jednak ta znajomość była tylko chwilowa. Połączył ich ognisty romans. Gdy się spotykali, zatracali się w rozkoszy miłosnych uniesień. „Czy związek z Kaliną był szaleństwem? Takich szaleństw miałem kilka w swoim życiu. Ale nie nazwałbym tego w ten sposób. To normalna rzecz w życiu mężczyzny i kobiety", wyznał. Artyści poznali się w Chałupach, byli zgranymi kochankami. Ona nazywała go "Kociem", on zapewniał jej bezpieczeństwo. Kalina Jędrusik nie ukrywała swojego uczucia. O kochanku powiedziała również swojemu mężowi — Stanisławowi Dygatowi. Pisarz nie miał nic przeciwko temu, zaakceptował nową miłość żony. W międzyczasie na drodze Wojciecha Gąssowskiego stanęła Małgorzata Potocka, założycielka grupy „Sabat". „Stanowiliśmy zgodny, przynajmniej przez jakiś czas, trójkąt", przyznała w jednej z rozmów. Niedługo potem piosenkarz i tancerka dali sobie szansę. CZYTAJ TAKŻE: Andrzej Sapkowski pochował jedynego syna. To dzięki niemu powstał kultowy „Wiedźmin” Wojciech Gąssowski, piosenkarz, lata 70. XX wieku Małgorzata Potocka i Wojciech Gąssowski — historia miłości, relacja, związek I to właśnie ona zawróciła w głowie słynnemu piosenkarzowi, który był w stanie zrobić dla niej niemal wszystko. Przez 10 lat uchodzili za zgrany duet. Wielu fanów odliczało dni, aż zakochani staną na ślubnym kobiercu. Niestety nigdy do tego nie doszło. Na początku artystka liczyła, że to właśnie on jest jej pisany. Po dwóch rozwodach (z Krzysztofem Potockim i Tadeuszem Rossem) chciała stworzyć stałą relację. Wtedy poznała Wojciecha, z którym miała być na zawsze. Pokochali się do szaleństwa. Jednak nie każdy pamięta, że w ich związku doszło do prawdziwego dramatu. Dlaczego? Otóż w 1985 roku szczęśliwa para postanowiła podjąć się pracy na statku wycieczkowym — Achille Lauro. Na początku było cudownie, jednak ich sielskie dni zakończyły się wraz z atakiem terrorystów. Jednostka, którą płynęli, została porwana przez członków Frontu Wyzwolenia Palestyny. „1000 osób zeszło ze statku oglądać piramidy, a 400 zostało", mówiła. „Zobaczyliśmy terrorystów stojących z karabinami. Pamiętam, jak jeden z nich strzelał w powietrze, drugi miał za paskiem granaty, inni pistolety maszynowe. Wtedy przeprowadzili nas do największej sali, usadzili na podłodze, rozstawili kanistry z benzyną i powiedzieli, że jeżeli ktoś będzie chciał odbić statek, to wysadzą nas w powietrze", wyjaśniał ulubieniec publiczności. „Rzucili nas pod stoły, krzyczeli, że jeżeli się ruszymy, to od razu będzie ogień. Trzymali nas dość długo i nie mogliśmy nawet iść do toalety", dodawała choreografka. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Zostawił ją dwa dni przed porodem, wrócił po dwóch tygodniach. Mówił, że ich związek to fikcja Małgorzata Potocka, Wojciech Gąssowski, 17.04.1998 rok Małgorzata Potocka, Wojciech Gąssowski, 2011 rok Małgorzata Potocka i Wojciech Gąssowski cudem uniknęli śmierci Wojciech Gąssowski drżał o życie ukochanej. Co więcej, terroryści oddzielili kobiety od mężczyzn, co jeszcze bardziej zaniepokoiło pasażerów statku. Niedługo potem bandyci zażądali, aby z izraelskich więzień uwolniono 50 Palestyńczyków. Gdy nie spełniono ich prośby, doszło do mrożącej krew w żyłach sytuacji. Terroryści zamordowali jednego z zakładników. Był to multimilioner — Leon Klinghoffer. Po oddaniu strzałów wyrzucili jego ciało za burtę. „Umierałam ze strachu o Wojtka. Kiedy nas uwolnili, obiecałam sobie, że nigdy się już nie rozstaniemy", wyznała. Niestety nigdy nie dotrzymała obietnicy. Dlaczego? Po dramatycznych wydarzeniach na jej drodze stanął Jan Nowicki. Słynna tancerka nie potrafiła ukryć swojego zauroczenia i wdała się z nim w romans. W ten sposób raz na zawsze przekreśliła wieloletni związek z Wojciechem Gąssowskim, który nie potrafił ukryć swojej rozpaczy. Gdy romans Małgorzaty Potockiej i Jana Nowickiego dobiegł końca, próbowała odzyskać poprzednią miłość. On jednak nie potrafił jej wybaczyć. Już nigdy nie wrócili do siebie, a obrączki, które zakupili jeszcze we Włoszech, tancerka przechowuje w specjalnej szkatułce. „Bardzo żałuję, że zniszczyłam tę miłość, ale czasu nie da się cofnąć. Wojtek na zawsze ma w moim sercu miejsce szczególne", przyznała po latach. Piosenkarz nie gniewał się na nią. Gdy w 2015 roku jej teatr obchodził jubileusz, on przyszedł z bukietem róż. Wręczył go wówczas Małgorzacie. „Często żartowaliśmy z Wojtkiem, że na stare lata i tak się zejdziemy. Cenię sobie, że wciąż jesteśmy bardzo blisko", mówiła. Być może ich serca jeszcze mocniej zabiją i dadzą sobie drugą szansę? CZYTAJ TEŻ: Po 10 latach „Detektywi” wracają na antenę! Tak zmienili się bohaterowie produkcji Małgorzata Potocka, Wojciech Gąssowski, 2012 rok Małgorzata Potocka, Wojciech Gąssowski, 2013 rok
Burzliwe rozstanie z Grzegorzem Ciechowskim było dla niej szokiem. Dziś Małgorzata Potocka jest gotowa dać szansę miłości
Zdawało się, że tworzą coś pięknego, nierozerwalnego... Że to miłość już na zawsze. Niestety Małgorzata Potocka podzieliła los byłej żony Grzegorza Ciechowskiego, która zastała tę dwójkę w jednoznacznej sytuacji. Muzyk nawiązał romans z opiekunką swojej młodszej córki, łamiąc tym serce zdruzgotanej aktorce... Od ich burzliwego rozstania minęło wiele lat, a aktorce do tej pory nie udało się stworzyć z nikim stałego związku. Jednak wciąż głęboko wierzy, że ten jedyny gdzieś na nią czeka. Grzegorz Ciechowski i Małgorzata Potocka — burzliwa miłość i rozstanie Gdy się poznali, każde z nich miało poukładane życie. Ona była żoną artysty Józefa Robakowskiego, on był po ślubie z ukochaną Jolantą. Porzucił ją po sześciu latach dla szalonej i ekscentrycznej Małgorzaty... Oboje próbowali utrzymać romans w tajemnicy, nie byli gotowi na rozpoczęcie wszystkiego od nowa. Wszystko jednak wyszło na jaw, gdy po jednym z koncertów wylądowali razem w jego łóżku. Nagle do mieszkania weszła żona Ciechowskiego... CZYTAJ TAKŻE: Dla Izabeli Trojanowskiej rozpad jej małżeństwa był szokiem. Marka poznała jako nastolatka, był opoką "Zamarłam. W drzwiach stanęła wysoka, piękna kobieta z długimi, czarnymi włosami. Zobaczyła nas, stanęła, jak wryta. Nie zapytała co ja tam robię, w ogóle nic nie powiedziała tylko odwróciła się i wyszła", opowiadała. A o ile Robakiewicz pozwolił żonie odejść bez żalu, Jolanta nie umiała jednak pogodzić się z rozpadem małżeństwa. Lata później historia zatoczyła koło i to Małgorzata Potocka poczuła na sobie ból zdrady. Grzegorz Ciechowski nieoczekiwanie zbliżył się do Anny, opiekunki swojej młodszej córki. "Wydawało mi się, że tworzymy razem coś nierozerwalnego, żyjąc tym rockowym, szalonym życiem", tłumaczyła. Rozstanie było dla niej ogromnym ciosem, wybaczyła dopiero na krótko przed jego śmiercią... Grzegorz Ciechowski, Małgorzata Potocka, Warszawa 1992 Małgorzata Potocka marzy, aby znów przeżyć gorące uczucie Dziś aktorka ma 70 lat, a jej wiara w miłość nigdy nie wygasła pomimo potężnego rozczarowania sprzed lat. Znana z takich produkcji jak "Matki, żony i kochanki czy "Barwy szczęścia" aktorka była niedawno gościem Moniki Jaruzelskiej w programie Gwiazdozbiór Jaruzelskiej. W szczerej rozmowie wyznała, że marzy skrycie o tym, aby przeżyć jeszcze raz gorące uczucie, jak za dawnych lat. Nie chce się ograniczać i wykluczać takiej możliwości ze swojego życia. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Tak kochają się Tomasz Szczepanik i Monika Paprocka-Szczepanik. Połączyła ich praca, przeszli przez trudne chwile "Miłość... Właśnie widzisz, ten serial ”Gang zielonej rękawiczki”, fantastycznie opowiada o tym, że na miłość nigdy nie jest za późno, że miłość zawsze się pojawi i zawsze przyjdzie. I ja w to wierzę, że ona przyjdzie… Parę lat temu byłam w Bostonie i usłyszałam historię, że siedemdziesięcioletnia kobieta, niesamowita zupełnie, poznała przez internet partnera swojego życia. Wzięli ślub i jeżdżą teraz po całym świecie jak szaleni. Patrzyłam na nią i tylko myślałam: "niech przyjdzie to do mnie, niech przyjdzie to do mnie" — rozmarzyła się Małgorzata Potocka. Małgorzata Potocka, Viva! 1/2023
Nie są już małżeństwem, pozostali przyjaciółmi. Oto historia Małgorzaty Potockiej i Józefa Robakowskiego
„Teraz jest zdrowy i wszystko układa się wspaniale. Za chwilę jedziemy razem na kilka dni do Wiednia”, mówiła
Obecnie Małgorzata Potocka rozwija się zawodowo i nie zamierza się zatrzymywać. W ostatniej rozmowie z magazynem VIVA! opowiedziała o swoich osiągnięciach oraz o projektach, które zrealizowała. Przypomnijmy, że obroniła pracę doktorską, kieruje teatrem w Radomiu, zorganizowała wystawę swoich obrazów fotograficznych oraz zagrała jedną z głównych ról w serialu Netflixa - „Gang zielonej rękawiczki”. I choć spełnia się w życiu zawodowym, to poza pracą zmagała się z wieloma problemami. Dlaczego? Ma za sobą kilka nieudanych związków, a jej relacja z mamą nie była kolorowa. Co więcej, w przeszłości zmagała się z depresją, która dzisiaj jest już przeszłością. W rozmowie z Krystyną Pytlakowską wspomniała również o swoim byłym mężu Józefie Robakowskim, z którym do dzisiaj ma bardzo dobre stosunki. Przypomnijmy, że razem doczekali się córki, którą nazwali Matylda. Dzisiaj nie ukrywa, że łączy ich przyjaźń. Oto historia ich relacji. View Ediplayer on the source website Małgorzata Potocka i Józef Robakowski – historia miłości Gdy Małgorzata Potocka uczyła się w łódzkiej filmówce na wydziale aktorskim, później reżyserskim, poznała wyjątkowego mężczyznę. Obiektem jej westchnień był wówczas Józef Robakowski, który wykładał fotografię. Co więcej, był od niej o 14 lat starszy. To jednak ich nie powstrzymywało. Artystka nie ukrywała, że profesor wpadł jej w oko. Postanowiła działać. Poprosiła go wówczas o korepetycje z historii sztuki. Z czasem zaczęła mu pomagać przy wywoływaniu zdjęć. „Był najfajniejszym facetem na uczelni, wspaniały artysta, intelektualista, miał wiedzę i czar. Do tego wielkie chłopisko i świetny tancerz. Jedyny mężczyzna, z którym mogłam być”, wspominała w rozmowie z „Wysokimi Obcasami”. Połączyła ich wspólna pasja. Stworzyli związek, a owocem ich miłości jest córka — Matylda, która urodziła się w 1978 roku. Potem artyści postanowili wziąć ślub, jednak ta relacja nie przetrwała próby czasu. Dlaczego? Ponieważ rozdzielił ich inny mężczyzna, Grzegorz Ciechowski... Jak doszło do rozpadu związku młodej wówczas studentki z wykładowcą? Małgorzata Potocka potrzebowała muzyki do swojego filmu dyplomowego. Jej ówczesny mąż podarował jej kasetę Republiki oraz zaproponował, żeby nawiązała kontakt z liderem zespołu. „Pamiętam, że była zima, przyjechałam do studia, a chłopcy właśnie kończyli próbę”, mówiła w „Super Expressie”. Do spotkania doszło w 1984 roku w Warszawie. „Weszłam do studia nagrań, zobaczyłam Grzegorza przez ogromną szybę. On spojrzał na mnie, znieruchomiał na chwilę i wrócił do pianina. W powietrzu wisiało coś, czego nie umiem nazwać. Najlepsze chyba określenie to napięcie jak przed nawałnicą. Cały świat się zatrzymał”, wspominała. „Przedstawiono mnie Grzegorzowi, popatrzył na mnie i powiedział chłopcom, żeby wrócili i zagrali jeszcze jedną piosenkę. Wiedziałam, że to była piosenka dla mnie”, dodała. Młoda Małgorzata Potocka nie zdawała sobie sprawy, że to spotkanie odmieni jej życie. To była miłość od pierwszego wejrzenia. Zapomniała o otaczającym ją świecie. Skupiła się na tej jednej chwili. Rozmawiali ze sobą cały wieczór. Tak zaczęła się ich znajomość. W międzyczasie małżeństwo aktorki zmierzało ku końcowi. „Staliśmy na zimnym peronie, on patrzył na mnie, a ja powiedziałam mu: „Chłopcze musimy przerwać to, co się tutaj dzieje. Ty masz zrobić tylko muzykę do mojego filmu. Ja mam męża. Ja nic w swoim życiu nie zmienię”, opowiadała. Gdy wróciła do domu, miała nadzieję, że zapomni o słynnym wokaliście. Wierzyła, że to tylko chwilowe zauroczenie. Tak jednak się nie stało. Serce podpowiadało jej inaczej. „Ten chłopak jest w tobie tak zakochany, że zobaczysz, on doprowadzi do tego, że się rozwiedziesz z Józkiem”, wyjaśniała jej nieżyjąca już Ewa Sałacka. „Jestem tym przerażona. Wiem, że jeśli się zdecyduję na krok dalej, to ucierpi wiele osób. A Józek czuje, że między mną a Grzegorzem coś jest, ale nie walczy o mnie, odpuszcza. Żyłam w dwóch rzeczywistościach, jakiś obłęd! Nie przestałam kochać Józka i zaczęłam kochać Grzegorza”, opowiadała aktorka na łamach „Wysokich Obcasów”. „Nie potrafiłam zdecydować, nie miałam odwagi wyjść z domu, z mojego dotychczasowego świata. Nie chciałam skrzywdzić Józka, bałam się, że Grzegorzem się tylko zabawię i go porzucę. Każda decyzja była zła”, dodawała. Niestety, po 11 latach małżeństwa Małgorzaty Potockiej z Józefem Robakowski artystka odeszła do swojego nowego partnera. „Miałam fantastycznego męża, ale stan wojenny dał nam w kość. Byliśmy zmęczeni szarą rzeczywistością, uczucia między nami wygasły. Nagle pojawił się kolorowy Grzegorz walczący o mnie”, wyznała w rozmowie z „Super Expressem”. Co więcej, o trzy lata młodszy lider zespołu Republika rozwiódł się ze swoją żoną i zaczął nowe życie z nową miłością. Czas pokazał, że i ta relacja nie trwała długo. Po 10 latach muzyk zaczął ją zdradzać z opiekunką ich córki. Małgorzata Potocka szczerze o relacji z byłym mężem Dzisiaj gwiazda serialu „Gang zielonej rękawiczki” przyznaje, że z Józefem Robakowskim łączy ją przyjaźń. Nie zerwała z nim kontaktu, a gdy zachorował wiernie przy nim trwała i pomagała mu, jak tylko mogła. W najbliższym czasie planują nawet wspólny wyjazd. „Nie noszę w sobie lęków. Mam tylko jeden – przed utratą zdrowia. Po moim byłym mężu Robakowskim widziałam, co się stało, gdy leczył się w klinice. Opiekowałam się nim. To naprawdę był horror. Ale teraz jest zdrowy i wszystko układa się wspaniale. Za chwilę jedziemy razem na kilka dni do Wiednia”, opowiadała Krystynie Pytlakowskiej w najnowszym wywiadzie dla magazynu VIVA!. Dodała również, że ich stosunki są niezwykłe. „To cudowne, że mamy taką fantastyczną przyjaźń, dzięki której wróciłam do sztuki, do fotografowania i robienia kolaży. Córki są szczęśliwe, że żyję pasją. Weronika powiedziała niedawno: „Mamo, gdy z tobą mieszkałyśmy, byłaś taka nieszczęśliwa, miałaś depresję, płakałaś”. To był bardzo trudny moment mojego życia. A teraz obie patrzą na mnie i mówią: „Kwitniesz, takiej ciebie nie znałyśmy. Miałyśmy zupełnie inną matkę. A teraz odkrywamy cię na nowo. Imponujesz nam”, przyznała w tej samej rozmowie. Dodała również, że były mąż jest teraz jej największym wparciem i lekiem na całe zło. „Mój mąż Robakowski stał się moją opoką w świecie artystycznym, chociaż w codziennym życiu to ja dawałam mu wsparcie. A on wspierał mnie w sztuce. I nadal bardzo mnie wspiera. Dzisiaj, kiedy rozmawiamy, czuję się naprawdę silna. I chcę zapamiętać ten stan, bo on lubi przemijać. Mam pełną świadomość, że główną rolę gra się czasami, a Małgosią Potocką jest się cały czas”, czytamy w VIVIE!. Małgorzacie Potockiej oraz jej najbliższym życzymy wszystkiego, co najlepsze. Józef Robakowski Józef Robakowski, Małgorzata Potocka, Toruń, 07.03.2019 rok Józef Robakowski, Małgorzata Potocka, Łódź, 10.06.2021 rok Józef Robakowski, Małgorzata Potocka, Łódź, 10.06.2021 rok
Małgorzata Potocka szczerze o relacji z córkami i wnukami: „Jeszcze nie przytuliłam najmłodszego, Mateo”
Od wyprowadzki z Warszawy jej życie mocno się zmieniło
Mówi: „To mój wielki come back”, bo serial „Gang Zielonej Rękawiczki”, w którym zagrała jedną z głównych ról, bije na Netflixie rekordy popularności. Obroniła pracę doktorską, kieruje teatrem w Radomiu, w listopadzie miała indywidualną wystawę swoich obrazów fotograficznych. Małgorzata Potocka w inspirującej rozmowie z Krystyną Pytlakowską o miłości, relacjach z córkami, wnukami i o genie buntowniczki. Z kolei na górze strony zamieszczamy materiał wideo, który nagraliśmy podczas sesji zdjęciowej z aktorką. Co nam zdradziła? Małgorzata Potocka – fragment wywiadu z VIVY! 1/2023 Masz na sobie dżinsy, bluzkę pokazującą dekolt – piękny i gładki. Widać, że dobrze się w tym czujesz. Tak, bo nie przejmuję się tym, co ktoś sobie o mnie pomyśli. Ciekawa jestem, ile osób w moim wieku zdobywa kolejne szczeble na drabinie zawodowej. Nie myślałam przecież, że zostanę dyrektorką teatru. Ale kiedyś też nie myślałam, że będę dyrektorką w telewizji ani że przez 18 lat poprowadzę jedną z najważniejszych firm filmowych. A to, że zrobię doktorat, w ogóle nie przyszło mi do głowy. Nie myślałaś też, że będziesz pracowała w Radomiu. I że wyprowadzę się z Warszawy? W Radomiu mam małe mieszkanie, które urządziłam pod mój gust. Lubię być blisko teatru. Ale to ma swoje dobre i złe strony. Choćby teraz inspicjent wzywa mnie na scenę, poczekasz? Wrócę za pół godziny. Mankamentem mieszkania w innym mieście jest fakt, że nie chodzę na lanczyki towarzyskie do Między Nami i nie mogę lecieć do Ameryki za każdym razem, gdy Weronika tego potrzebuje. Jeszcze nie przytuliłam najmłodszego wnuka, Mateo. I nie mogę się też widzieć z moim wnukiem Tadeuszem – synem Matyldy, kiedy on tego chce. Ale przyjeżdża na moje premiery. Ma prawie 11 lat. Chodzimy razem do kina i na spektakle, a przede wszystkim dużo rozmawiamy. Chwali się mną przed kolegami: „Babciu, zrób szpagat”. Robię, a on jest zachwycony. SPRAWDŹ TAKŻE: Michał Kempa rezygnuje z prowadzenia Mam Talent. „Za dużo mnie to kosztowało i nie byłem sobą” Sypnęły Ci się te wnuki… Ale to jest cudowne. Tylko że jestem tak zwaną babcią pracującą, a nie taką, która zdejmuje kłopoty swoim córkom z barków. Jestem niedostępna, ciągle mnie nie ma. Jak to znosisz, gdy mówią do Ciebie „babciu”? Uwielbiam. Zawsze wydawało mi się dziwne, kiedy babcie chciały, żeby zwracać się do nich po imieniu. Dziecko musi znać hierarchię pokoleniową. Nie będę więc udawała koleżanki Małgosi, bo to byłoby żałosne. I nie będę się huśtała z nimi na żyrandolu. Małgorzata Potocka z córką Weroniką, 2011 rok Ważne, żeby nie przynosić im swoich pretensji do życia, zmartwień i złych nastrojów. Miałam w życiu parę zakrętów, jak chociażby rozstanie z Grzegorzem Ciechowskim niedługo po „Sercu dla najlepszej pary”. To ty wręczałaś mi tę nagrodę? Od tamtej pory pokonałam kawał życia. Mogę więc mówić o czerpaniu ze swoich doświadczeń i archiwów emocjonalnych. Ale uważam siebie za osobę wygraną, ciągle jestem na plusie, ponieważ różnego rodzaju zawirowania jednak mnie nie podłamały i nie spowodowały, że zrobiłam się zgorzkniała. Zastanawiam się nad określeniem „pogodzona ze sobą”. Pogodzona, czyli coś się zmieniło w moim podejściu do życia? Otóż nic we mnie się nie zmieniło, zawsze byłam spójna wewnętrznie i nie chodziłam na kompromisy. I lubisz patrzeć na siebie w lustro? Może nie tak bardzo, ale nie poświęcam temu dużej uwagi. Nawet wtedy, gdy oglądam swoje zdjęcia z młodości, nie myślę z tęsknotą: jaka byłam wtedy przepiękna. ___ CZYTAJ TEŻ: Joanna Przetakiewicz-Rooijens: „Przez całe lata siebie stawiałam na ostatnim miejscu w życiowej układance” Całą rozmowę z Małgorzatą Potocką przeczytasz w nowej VIVIE! W numerze - który od 12.01 będzie dostępny w sprzedaży - znajdziecie Państwo także wywiady z Joanną Przetakiewicz i Michałem Bajorem. Zachęcamy za zakupu.
Małgorzata Potocka o relacji z Janem Nowickim. Jej słowa chwytają za serce
Śmierć Jana Nowickiego była szokiem dla wszystkich bliskich mu osób. Głos w jego sprawie zabrała również była żona, Małgorzata Potocka, która wspomina ich relację jako niezwykle piękną. Co powiedziała o byłym mężu? ZOBACZ TEŻ: Jan Nowicki i Małgorzata Potocka: wzięli ślub po 30 latach od pierwszego spotkania, ale małżeństwo nie było im pisane Nagła śmierć Jana Nowickiego Jan Nowicki odszedł nagle, 7 grudnia w nocy, w swoim domu. Według nieoficjalnych informacji, aktor miał zawał. Do końca czuwała przy nim żona, Anna Kondratowicz. Wiele osób związanych z Nowickim żegnało aktora czułymi słowami. Do ich grona dołączyła również była żona, Małgorzata Potocka, która zamieściła bardzo osobisty wpis w swoich social mediach. Ich małżeństwo przetrwało 6 lat i chociaż daleko mu było do ideału, artystka wspomina Nowickiego z ogromnym ciepłem w sercu. Małgorzata Potocka wspomina Jana Nowickiego Ich rozstaniem żyły media w całym kraju. Sam Nowicki na koniec związku, bardzo nieprzychylnie wypowiedział się o Potockiej. Przecież to komedia, ślub po siedemdziesiątce. Chciałem zrobić przyjemność mieszkańcom mojego miasteczka. Nasz ślub był równie mało znaczący, jak rozwód. Małgosia pozostanie moją sympatią - mówił. Potocka zaś przyznała, że powodem rozstania była konieczność wyboru - teatr, czy mąż. Wybrała teatr. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Małgorzata Potocka o Kalinie Jędrusik: „Ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona” To była piękna, romantyczna miłość. Nic złego między nami się nie wydarzyło. Moglibyśmy dalej być razem, ale w pewnym momencie zdałam sobie sprawę, że muszę wybrać – albo fascynację Janem, albo fascynację moim teatrem. I kolejny raz wygrał teatr. Stwierdziliśmy, że dalej nie będzie nam po drodze. Rozwód był jedyną mądrą decyzją w tej sytuacji. Ale uważam, że pięknie się rozstaliśmy. W mojej garderobie cały czas wiszą nasze zdjęcia. Pozostały piękne wspomnienia - mówiła w rozmowie z serwisem. Artystka po śmierci Nowickiego opublikowała w swoich social mediach wzruszający wpis. Pięknymi słowami pożegnała dawnego ukochanego, który zawsze będzie zajmował w jej sercu szczególne miejsce. Byłam szczęściarą, Jan był moim Idolem, Mężem, Przyjacielem. Mogłam go Kochać, słuchać, czytać, czerpać naukę z jego mądrości, oglądać z nim świat, kąpać się w jeziorze, być z nim na scenie, podziwiać, jak elektryzuje i zachwyca swoim aktorstwem publiczność, a spotkaniami oczarowuje każdego. Byłam z nadzwyczajnym, niepowtarzalnym człowiekiem, wyjątkowym mężczyzną, wspaniałą ikoną Polskiej Kultury. Dziękuję Ci Jasieńku za ten cudowny czas, za nasze spotkanie, które nigdy się nie skończy - czytamy na Facebooku. <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="750" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid0SYpryKeahfndvLVWi72eEZovtwaqjqgDTiZPBDFYyJ2S8iD1s8ppzwc1PNdWicT9l%26id%3D100035245368109&show_text=false&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500">
Jan Nowicki i Małgorzata Potocka: wzięli ślub po 30 latach od pierwszego spotkania, ale małżeństwo nie było im pisane
Ona była jego trzecią życiową partnerką i pierwszą żoną, on został jej czwartym mężem
Kiedy w 2009 roku Małgorzata Potocka, choreografka i założycielka legendarnego zespołu tańca Sabat, wyszła za mąż za aktora Jana Nowickiego, wszyscy im kibicowali. Nic dziwnego, bo historia tej relacji była niezwykle romantyczna i wzruszająca — Jan i Małgorzata po raz pierwszy spotkali się i zakochali w sobie trzy dekady wcześniej we Włoszech. Życie splotło ich losy po latach. Wówczas oboje zadecydowali, że chcą iść przez resztę swoich dni razem. To małżeństwo niestety nie było im pisane... W nocy 7 grudnia odszedł od nas Jan Nowicki. Dziś, chwilę po smutnej wiadomości, wspominamy wyjątkową historię miłości z pierwszą żoną aktora. Jan Nowicki - amant polskiego kina. Partnerki Jan Nowicki w jednej z rozmów przyznał: „Nie jestem mistrzem świata w miłości. Nigdy nie byłem. Całe życie będą towarzyszyły mi przymiarki, żeby pokochać. Po prostu – ze zmiennym skutkiem – staram się być dobry”. Mówiono o nim amant kina, niespokojny duch. Nigdy nie był samotny, ale zawsze był wolny. W ciągu 50 lat żaden związek, w który się angażował, nie zakończył się małżeństwem. Nie poślubił matki swojego syna Łukasza, Barbary Sobotty – mistrzyni olimpijskiej w sprincie, ani Márty Mészáros – reżyserki, z którą tworzył najdłuższy w swoim życiu, bo 30-letni związek. O sobie mówił: „Ja w ogóle nigdy z nikim nie wybierałem się w życie, bo zawsze myślałem, że ono się jeszcze nie zaczęło. Wydawało mi się, że najważniejsze role, miasta, kobiety dopiero będą, nigdy – że są. Nie potrafiłem rozsiąść się w szczęściu, jak w wygodnym fotelu”. Dopiero ponowne zejście się z Małgorzatą Potocką, tancerką i założycielką teatru Sabat, sprawiło, że Jan Nowicki zapragnął się w swoim szczęściu "rozsiąść". Zobacz także: Łukasz Nowicki o relacji z ojcem: „Pamiętam czekanie na niego. Jan równał się czekanie" Jan Nowicki i Małgorzata Potocka na Festiwalu Gwiazd Międzyzdroje 2011 r. Jan Nowicki i Małgorzata Potocka: historia miłości Poznali się na początku lat 80. w niezwykle romantycznych okolicznościach. Byli wtedy we Włoszech, na planie filmu „Wielki Szu”, który uczynił z Jana Nowickiego gwiazdę. Zagrał w nim karciarza i kobieciarza. Pierwsze spotkanie tancerki i aktora wywołało w obojgu burzę emocji. „Byłem nią tak zafascynowany, że nawet nie pojechałem na spotkanie zespołu z papieżem”, opowiadał Jan Nowicki. „Gdy się spotkaliśmy trzydzieści lat temu, to oszalałam. Ogłuchłam i oślepłam”, wspominała z kolei ich pierwsze spotkanie Małgorzata Potocka. Nie umieli przejść obok siebie obojętnie. Chemia pomiędzy parą widoczna była gołym okiem. Małgorzata Potocka była pierwszą kobietą, z którą znany amant filmowy w ogóle rozważał ceremonię ślubu. Ukochana aktora miała już nawet wybraną sukienkę, ale niestety do składania małżeńskiej przysięgi nie doszło. Gdy po latach artystka zobaczyła ukochanego na ekranie, dawne uczucia odżyły. Intuicja podpowiedziała jej, żeby odnowić relację z niedoszłym mężem. Gdy dawni kochankowie wrócili wspomnieniami do szczęśliwych czasów, zapragnęli dać sobie jeszcze jedną szansę. Na początku ukrywali się ze swoją relacją, o ich związku nie wiedzieli nawet bliscy. Po roku potajemnych spotkań pokazali się razem publicznie. Czytaj także: Jan Nowicki o śmierci: „Oddałbym wszystko, żeby nikt o mnie nie wspominał” Jan Nowicki, 1982 r. Małgorzata Potocka, 1975 r. Jan Nowicki i Małgorzata Potocka: ślub i rozstanie z klasą Na nagranej do publiczności I Festiwalu Polskich Filmów w Australii wypowiedzi Jana Nowickiego, aktor z czułością zerka na partnerkę, która siedzi obok niego i uśmiecha się do kamery. "Wypada mi przedstawić moją Małgosię, która wprawdzie w filmie "Jeszcze nie wieczór" nie występuje, ale jest moją ukochaną kobietą. Chyba latem weźmiemy ślub, jak pan Bóg da", przyznał aktor uśmiechem. Życzenie Jana Nowickiego się spełniło. Wiosną 2009 roku zakochani stanęli na ślubnym kobiercu. W ciągu kolejnych lat okazało się jednak, że ich wizje na wspólny związek i życie znacznie się od siebie różnią. Mimo że ukochana Jana Nowickiego mówiła o nim "to mężczyzna, z którym zostanę do końca życia", po sześciu latach zdecydowali się rozstać. "Po jakimś czasie dotarło do mnie, że wzięłam ślub ze wspomnieniami, które nie pokryły się z rzeczywistością. Nie byliśmy w stanie zbudować silnego związku z prozaicznych powodów. Ja mieszkam w Warszawie, tu mam swoje miejsce, swoją scenę. Jan nie mógł zrozumieć mojego poświęcenia dla teatru. Jemu to już dawno przeszło, chciał żyć bez zobowiązań i spacerować po Plantach", tłumaczyła Małgorzata Potocka tuż po rozwodzie na łamach VIVY! w 2015 roku. Zapytana o swój związek kilka lat później w rozmowie z serwisem Plejada, artystka podsumowała, że z Janem Nowickim łączyła ją piękna, romantyczna miłość, w której nic złego się nie wydarzyło. "Moglibyśmy dalej być razem, ale w pewnym momencie zdałam sobie sprawę, że muszę wybrać – albo fascynację Janem, albo fascynację moim teatrem. I kolejny raz wygrał teatr. Stwierdziliśmy, że dalej nie będzie nam po drodze. Rozwód był jedyną mądrą decyzją w tej sytuacji", podsumowała z dystansem Małgorzata Potocka. Tancerka dodała, że "rozstali się pięknie". Zainteresowane tym wydarzeniem media również potwierdzały w owym czasie, że para zjawiła się w sądzie, trzymając się za ręce, a po ostatniej rozprawie pocałowali się na pożegnanie. "Klasa", pisano o nich. Czytaj także: Małgorzata Potocka szczerze o rozwodzie z Janem Nowickim Jan Nowicki i Małgorzata Potocka na Festiwalu Gwiazd Międzyzdroje 2011 r. Jan Nowicki i Małgorzata Potocka podczas premiery filmu "Daas", październik 2011 r.
Małgorzata Potocka o trudnych relacjach z mamą: „Ona albo tańczyła, albo płakała”
Aktorka przytoczyła jedną z ich ostatnich rozmów…
O Małgorzacie Potockiej znów jest głośno, a wszystko za sprawą netfliksowej produkcji „Gang Zielonej Rękawiczki”. Prywatnie wychowuje dwie córki i dziś doskonale wie, jak trudno sprostać wyzwaniu macierzyństwa. W przeszłości jej relacje z własną mamą nie były najlepsze. Aktorka udzieliła szczerego wywiadu, w którym powróciła wspomnieniami do trudnego okresu z przeszłości. Ich więź pogłębiła się dopiero na łożu śmierci… Małgorzata Potocka miała trudną przeszłość Małgorzata Potocka od lat zdobywa popularność, występując w cenionych produkcjach filmowych i serialach takich jak „Wszystko na sprzedaż”, „Hubal” czy niezapomniane „Matki, żony i kochanki”. Niedawno znów przypomniała o sobie wiernej widowni w „Gangu Zielonej Rękawiczki” na platformie Netfliks. I choć zawodowo układa się jej bardzo dobrze, tak aktorka ma za sobą burzliwą przeszłość i trudne doświadczenia. Z pozoru szczęśliwa, pełna optymizmu i pogody ducha aktorka mierzyła się z depresją. O swojej walce opowiadała Wysokim Obcasom: „Ostatnie lata były dla mnie trudne. Depresja przychodziła, odchodziła, starałam się sobie radzić, ale rozsypałam się na 50-leciu łódzkiej Szkoły Filmowej. Nie mogłam wstać z łóżka w hotelu", mówiła. „Kiedy doczołgałam się na czworaka do toalety, zadzwoniłam do Jacka Santorskiego, psychologa, który przyjechał po mnie i w nocy zawiózł mnie do Warszawy. Uświadomił mi, w jakim jestem stanie", wyznała w tym samym wywiadzie. W życiu miłosnym również doświadczyła tragedii. Najpierw gwiazda była związana z Józefem Robakowskim, a następnie Grzegorzem Ciechowskim, który ukrywał przed nią romans z opiekunką dla dziecka. Mężczyzna zmarł rok później... Małgorzata Potocka doczekała się dwóch córek: Matyldy i Weroniki. Pociechy są promykiem nadziei oraz jej oczkiem w głowie swojej mamy, która niestety nie miała takiego szczęścia… Jej relacje z rodzicielką były dalekie od ideału, o czym opowiedziała Szymonowi Majewskiemu w najnowszej audycji Radia Zet. CZYTAJ TAKŻE: Tadeusz Mazowiecki pochował dwie żony, sam zdecydował się wychowywać trójkę dzieci View Ediplayer on the source website Małgorzata Potocka szczerze o relacjach z mamą Aktorka zdobyła się na szczerość i wyznała, że przez bardzo długi czas żyła w konflikcie ze swoją mamą. Był to okres młodzieńczego buntu, z czym obie nie mogły sobie poradzić. „(...) Byłam nastolatką, która była zbuntowana. Wkurzało mnie wszystko, nie słuchałam jej, bo chciałam swoje”, mówiła. Ich relacje uległy zmianie dopiero w perspektywie ciężkiej choroby. „Kiedyś, kiedy ona była już bardzo chora, dowiedziałam się... Znaczy, ja wtedy po nią przyjechałam, wzięłam ją do siebie, na rękach zaniosłam i opiekowałam się do końca jak anioł. I kochałam ją nad życie. Wszystko było nic nie warte, tylko to, żeby ona była, żeby żyła”, opowiadała Małgorzata Potocka. Małgorzata Potocka, 01.01.1992 W dalszej części przytaczając poruszającą rozmowę ze swoją mamą, a zarazem jedną z ostatnich: „Moja mama wtedy mnie zapytała, leżąc unieruchomiona kompletnie, spojrzała na mnie i powiedziała: „Kto cię nauczył miłości?". Ja spojrzałam na nią i odpowiedziałam: „Ty". Obie płakałyśmy, a ona mówi: „Jak to?". A ja na to: „Tak, bo ja całe życie czekałam, aż o to zapytasz, cały czas błagałam cię". Wiesz, ja wiedziałam, że ona mnie kocha, ale ona nie umie kochać. Nie wiem, czy widziałeś taki film „Wybór Zofii". To Meryl Streep gra moją matkę”, wspominała wzruszona prowadzącemu. SPRAWDŹ RÓWNIEŻ: Dla Katarzyny Skrzyneckiej to trudny czas. Aktorka niedawno pożegnała tatę Gwiazda nie wiedziała o swojej mamie wielu rzeczy. Nie była świadoma, że kobieta przeżyła koszmar podczas wojny. Dziś jest w stanie zrozumieć jej zachowania, które w przeszłości kosztowały ją sporo nerwów. „Moja matka była prowadzona, jako 16-letnia dziewczyna, trzy razy pod ścianę śmierci. Ja tego nie wiedziałam. Jak ona miała być normalna, taka niepłacząca, nieszalejąca? Ona miała ciągle depresję. Ona albo tańczyła, albo płakała. No taka matka wkurza”, przyznała aktorka. Małgorzata Potocka, 01.01.2000
Viva Sabat - poznaj szczegóły nowego spektaklu muzyczno-rewiowego teatru Małgorzaty Potockiej!
Viva Sabat to wystrzałowa rewia w reżyserii Małgorzaty Potockiej, w której zobaczą Państwo kalejdoskop utworów muzycznych – polskich i światowych, pokazujących talent i wszechstronność artystów i baletu teatru Sabat. Wyjątkowym wydarzeniem w tym spektaklu jest pokazanie teledysku światowej sławy zespołu Rammstein, nagranego w teatrze Sabat, z udziałem wspaniałych i pięknych tancerek baletu Sabat, który do dnia premiery spektaklu obejrzało już 40 milionów widzów z całego świata. Uroczysta premiera odbędzie się w Teatrze Sabat Małgorzaty Potockiej w Warszawie przy ulicy Foksal 16 w dniu 6 października 2022 roku. Fenomen Teatru Sabat Małgorzaty Potockiej Teatr Sabat Małgorzaty Potockiej to pierwsze i jedyne miejsce w Polsce, w którym na wzór paryskiej rewii czy teatrów na Broadway’u, łączymy wspaniałe widowisko z wykwintną kolacją i zabawą przy muzyce tanecznej. Tylko u nas scena staje się parkietem do tańca dla naszych gości. Twórczynią i właścicielką teatru jest Małgorzata Potocka – wybitna tancerka, choreograf i reżyser, twórczyni grupy baletowej Sabat, autorka spektakli rewiowych, estradowych i telewizyjnych, ciesząca się niesłabnącą popularnością i uznaniem w kraju i za granicą. Teatr jest wizytówką Warszawy, bywają w nim cudzoziemcy, dyplomaci, ważne osobistości, politycy, ludzie kultury. Odbyło się w nim wiele prestiżowych imprez, jak również spektakle zostały pokazane w drugim programie TV publicznej, osiągając bardzo dużą oglądalność. Pragniemy zaznaczyć, że spektakle są pełne elegancji, dobrego smaku i profesjonalizmu, słyną ze wspaniałych wokalistów, pięknych kostiumów z brawurowo wykonywanych układów choreograficznych. Teatr otrzymał prestiżową nagrodę Warsaw Destination Alliance, za swoją działalność, którą wspiera i promuje w jak najlepszym świetle wizerunek Warszawy w Świecie. Viva Sabat - szczegóły premiery 6 października 2022 r. w Teatrze Sabat w Warszawie przy ul. Foksal 16, odbędzie się przygotowane z wielkim rozmachem inscenizacyjnym widowisko sceniczne, spektakl musicalowo – rewiowy pt: „Viva Sabat”. Viva Sabat to wystrzałowa rewia w reżyserii Małgorzaty Potockiej, w której zobaczą Państwo kalejdoskop utworów muzycznych – polskich i światowych, pokazujących talent i wszechstronność Artystów i Baletu teatru Sabat. Wyjątkowym wydarzeniem w tym spektaklu jest pokazanie teledysku światowej sławy zespołu Rammstein, z udziałem wspaniałych tancerek i teatru Sabat. Teledysk obejrzało już ponad 28 milionów widzów z całego świata, z czego jesteśmy bardzo dumni. Viva Sabat – to spektakl, w którym biorą udział, znakomici wokaliści. To świetny Balet Sabat, piękne tancerki i wspaniali tancerze oraz zjawiskowe tancerki akrobatyczne. Nowe aranżacje muzyczne, współczesna choreografia, ponad 200 olśniewających kostiumów oraz wspaniałe efekty multimedialnej scenografii. Reżyseria: Małgorzata Potocka. Choreografia: Małgorzata Potocka, Joanna Teśla, Julia Ławrenowa, Sara Gorbaczyńska-Pawłuszko Kierownictwo muzyczne: Sławomir Adamko, Iwo Orłowski Teksty: Tadeusz Ross Projekt kostiumów: Małgorzata Potocka Udział biorą: Małgorzata Potocka, Iwo Orłowski, Agnieszka Wojciechowska, Mariusz Jaśko, Amirita, Kamila Kropkowska-Pikus, Tomasz Czerski, Rafał Sadowski, Jacek Mureno, Akrobatki na szarfach i kole oraz balet SABAT. Produkcja: Rewia&Show Sp. z o.o.; Teatr Sabat; 00-372 Warszawa, ul. Foksal 16, www.teatr-sabat.pl Przewidywany czas trwania: około 120 minut, podzielonych na II akty
Małgorzata Potocka o Kalinie Jędrusik: „Ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona”
Dziś mija 21. rocznica odejścia wielkiej, polskiej gwiazdy
Bardzo mało grała w filmach. Zawsze twierdziła, że to za sprawą żon reżyserów, które były o nią zazdrosne. A przecież Kalina żadnej męża nie uwiodła. To oni się ślinili na jej widok…”. Kalina Jędrusik we wspomnieniach Małgorzaty Potockiej. W ramach cyklu „Archiwum VIVY!: wywiady” przypominamy rozmowę Krystyny Pytlakowskiej z tancerką i twórczynią teatru Sabat. Pamiętasz, jak poznałaś Kalinę? Tego się nie da zapomnieć. Rok 1971, jadę pociągiem do Katowic wziąć udział w programie telewizyjnym. Mam ze sobą swoje pekińczyki – bez nich nigdzie się nie ruszałam. Chwilę później do naszego wagonu wchodzi Kalina Jędrusik. Kiedy zobaczyła moje pieski, zachwyciła się nimi, bo uwielbiała zwierzęta tak jak ja. No i przegadałyśmy całą noc. Okazało się, że obie jedziemy do telewizji, do tego samego programu rozrywkowego. Ale na dobre poznałam Kalinę, kiedy byłam już narzeczoną Wojtka Gąssowskiego, który mieszkał w domu przy Kochowskiego 8 na Żoliborzu, właśnie u Kaliny i Stasia Dygata. To Staś powiedział: „Przyprowadź do nas tę swoją Małgosię”. Akurat mój zespół Sabat był po debiucie w telewizji i wszyscy oszaleli na jego punkcie. Orientował się więc, kim jestem. Ile miałaś lat wtedy? Dziewiętnaście. Dygatowie przygarnęli mnie do serca i bardzo pokochali. Z wzajemnością. Zaczęłam bywać na przyjęciach u Kaliny, które były słynne w Warszawie, zwłaszcza wśród elit artystycznych. Staś powiedział: „Powinniście u nas zamieszkać oboje”. Miałam mieszkanie po rodzicach przy Śniegockiej. Ale gdy związałam się z Wojtkiem, Kalina stwierdziła, że powinnam być razem z nim. Tak więc wprowadziłam się na Kochowskiego 8 i to były niezapomniane dwa lata. Kalina Jędrusik mieszkała tam aż do śmierci? Tak, a przedtem mieli mieszkanie przy Joliot-Curie na Mokotowie. A jeszcze wcześniej Staś Dygat z Dziunią, poprzednią żoną, i córką Magdą mieszkali przy Dąbrowskiego, w sąsiedztwie moich rodziców, którzy często się z nim widywali. I ja, jako dziecko, przy okazji. Ja też wtedy byłam dzieckiem. W każdym razie Kalina powiedziała, że spróbuje pomóc Wojtkowi i mnie w kupieniu domu na Żoliborzu, żebyśmy mieszkali w pobliżu. Wtedy Krysia Morgenstern stwierdziła, że jest taka willa w jej sąsiedztwie i spróbuje ją dla nas załatwić. W tamtych czasach artyści mieli dużo większą siłę przebicia niż teraz. Sprzedaliśmy moje mieszkanie, a potem potrzebowaliśmy czasu, żeby nasz nowy dom na Żoliborzu wyremontować. Kalina więc powiedziała, że na razie zamieszkamy u nich. Ja bardzo ten dom pokochałam. Tylko, jak wiesz, musiałam go niedawno sprzedać, żeby ratować teatr. Był niezwykły. Mieściła się w nim sala baletowa, gdzie mogły odbywać się próby mojego zespołu. A Jan Nowicki, kiedy po latach wzięliśmy ślub, napisał tam swoją książkę. A jaki był dom Kaliny? Bardzo podobny. Była w nim piwnica z małą sceną teatralną, gdzie odbywały się jej przyjęcia. A w salonie na parterze stała kanapa, na której Kalina zawsze siedziała, witając gości. Na dużym kredensie stało zdjęcie Kaliny i kardynała Wyszyńskiego, a sypialnie znajdowały się na pierwszym piętrze. Było jeszcze piękne, całe w drewnie, poddasze, gdzie Kalina lubiła się chować, gdy potrzebowała samotności. Gdzie Wy zamieszkaliście? W jednym z czterech pokoi na piętrze. Obok sypialni Kaliny i wielkiej garderoby. To był duży dom. Na dole znajdowały się kuchnia, ogromny salon z tarasem, połączony z ogrodem. Niestety, w pewnym momencie parkan musiała zmienić na murowany, bo tak bardzo męczyło ją wścibstwo ludzi z zewnątrz. Była już wtedy bardzo znana? Tak, i przez jednych kochana, a przez innych nienawidzona. Nie mieściła się w naszych czasach. Była polską Marilyn Monroe, jak nazywał ją Staś Dygat. Wtedy taki sposób bycia, noszenia się i seksapilu był źle widziany. A główna nagonka na nią zaczęła się od krzyżyka na dekolcie odsłaniającym część piersi. Był jej talizmanem, wizytówką. Tego pani Gomułkowa nie mogła znieść w świeckim państwie. Denerwował ją chyba erotyzm bijący od Kaliny. Zawziął się na nią także szef telewizji i zaczęły się ukazywać różne materiały o Jędrusik, które podburzały społeczeństwo. Staś Dygat jednak bronił Kaliny. Zawsze. To była wielka miłość, ale też wielka przyjaźń – wielkie, fantastyczne partnerstwo. Tam, gdzie teraz jest na Żoliborzu klub Kalinowe Serce, znajdował się sklep mięsny, w którym kobiety wystające w kolejce wykrzykiwały: „Tu mieszka ta, która się obnaża w telewizji, a udaje świętą z krzyżem na szyi!”. Jak wtedy wyglądała? Odkąd ją znałam, była okrągła, sexy i miała niezwykle piękne oczy i usta. Wtedy nie było żadnych botoksów. A jednocześnie była drobna i bardzo wcięta w talii. Roztaczała niezwykłą magię. Gdy zaczynało się z nią rozmawiać, nie można było skończyć. Miała w sobie taki czar i urok. No i ta charyzma… A jej przyjęcia, tak samo jak ona, były niezwykłe. Pamiętam jak dziś Kalinę, gdy w ładnej sukni, pachnąc dobrymi perfumami, witała gości. A zawsze przedtem narzekała, że nie ma się w co ubrać. „Jestem niegotowa, nieumalowana”, mówiła. Kiedyś Kazimierz Kutz mi opowiadał, że w mieszkaniu przy Joliot-Curie, pełnym gości, Kalina siedziała na łóżku odwrócona do nich umalowanym profilem, a drugi, bez makijażu, skierowany był ku ścianie. To było właśnie bardzo w stylu Kaliny. Każde jej przyjęcie przypominało happening. I bywali tam pisarze, aktorzy, sportowcy. Bo Staś był fascynatem sportu. Ale na jedno przyjęcie, które ja dla niej urządziłam, gdy wróciłam z Ameryki, przyprowadziłam profesora Jerzego Coopera, który stworzył w Chicago pierwszy szpital dla astmatyków. Akurat przyleciał do Polski. Miałam swój cel, bo Kalina była chora na astmę. Miałam nadzieje, że profesor jej pomoże. Przywiozłam jej wtedy pierwsze inhalatory i inne leki w aerozolu, o jakich w Polsce jeszcze nie słyszano. Umówiłam się też, że pojedzie do profesora do Ameryki, podkuruje ją, żeby mogła dłużej żyć. Było to na dwa tygodnie przed jej śmiercią. Podobno chciała jeszcze wydać płytę. Bardzo chciała, żeby podreperować finanse. Nie występowała już w telewizji, bo nie miała siły śpiewać. Rzadko jeździła też na koncerty, bo miała ataki duszności. Pytała wówczas, czy mogłabym jej pomóc znaleźć sponsora. Zaprosiłam ją do domu na kolację i zaprosiłam też kilku biznesmenów, między innymi Zbyszka Niemczyckiego i Januarego Gościmskiego, z którymi się przyjaźniłam. Ale nie zdążyliśmy już wydać tej płyty – ukazała się dopiero po jej śmierci. Ostatni etap jej życia był bardzo trudny. W dodatku nie miała już przy sobie Stasia, który umarł w 1978 roku. No właśnie. A musiała sama się utrzymać i utrzymać dom. Mówiła mi, że bardzo boi się kurzu, który wzbija podnosząca się kurtyna. Zawsze się bała, że nie da już rady w teatrze powiedzieć swojej kwestii. Bardzo się nią przejmowałaś? Bardzo. Ona też przejmowała się ludźmi. Gdy ktoś jej powiedział, że ma kłopot, od razu starała się pomóc. Tak jak wtedy mnie i Wojtkowi. Stanęła na głowie, a znalazła dla nas ten dom. Tamten żoliborski okres był niezwykły. Mieszkała tam bohema, tylu fantastycznych ludzi: Wajda, Morgensternowie, przychodzili Gucio Holoubek, Tadeusz Konwicki i Krzyś Kąkolewski. To były cudownie intelektualne spotkania. Każdy chciał się tam dostać. Do tego wszystkiego Kalina robiła cudowne sałatki. W ogóle fantastycznie gotowała. Kuchnia to był jej teatr, a ona w nim ustawiała choreografię. Podziwiałam ją, jak niezwykle dobierała smaki. Ludzie byli dla niej ważni, ale zwierzęta również, dla nich też gotowała. A może nawet ważniejsze były dla niej zwierzęta. Tak jak dla Ciebie. Identycznie. Pamiętam, jak tuż przed śmiercią w jej domu mieszkały kundle pozbierane na stacjach benzynowych i z jakim oddaniem się nimi zajmowała. Miała też koty, chyba cztery. I zawsze były dwa psy. A jak wspominasz te dwa lata, które mieszkałaś u Dygatów? Wiesz, my z Wojtkiem ciągle jeździliśmy za granicę. Występowaliśmy z Sabatem na całym świecie. Wpadaliśmy tam tylko na dwa tygodnie i jechaliśmy na następny kontrakt. Kalina rzadko wtedy bywała w domu, bo też jeździła po Polsce i śpiewała te swoje cudowne piosenki z Kabaretu Starszych Panów. Ale zawsze w domu był Staś Dygat, który pisał zaszyty w swoim pokoju. Kiedy jednak przebywała w domu, to chyba był bardzo rozśpiewany dom. Tak, miała próby z zespołem muzycznym i ćwiczyli w piwnicy. W telewizji już wtedy postawiono jej szlaban za ten krzyż. Bardzo mało też grała w filmach. Rozmawiałyśmy o tym, że na jej przyjęcia przychodzą wszyscy reżyserzy, więc mogliby ją w końcu zaprosić do takiego filmu, który dałby jej satysfakcję. Bo tak naprawdę to zagrała tylko jedną dużą rolę – w „Ziemi obiecanej”. I dopiero pod koniec jej życia zatrudnili ją Niemcy do serialu „Hotel Polanów i jego goście”. Dlaczego polscy reżyserzy tak jej nie doceniali? Zawsze twierdziła, że to za sprawą ich żon, które były o nią zazdrosne. A przecież Kalina żadnej męża nie uwiodła. To oni się ślinili na jej widok. Roztaczała wokół siebie bezwiednie erotyczną aurę... Przyjaźń z Kaliną była dla mnie czymś nadzwyczajnym. I ze Stasiem – wiecznym chłopcem, który przyjaźnił się ze wszystkimi adoratorami swojej żony. Przecież Wojtek też był z Kaliną, zanim związał się ze mną. Rozstał się z nią, ale nadal tam mieszkał, bo Stasiek, jak nazywała go Kalina, powiedział: „Zostań dotąd, dopóki nie znajdziesz innego lokum”. No i znalazł mnie, a nie mieszkanie. Nie musiał już szukać, bo moi mężczyźni przy mnie zawsze mieli wszystko. A jak wyglądało ich życie codzienne? Dzień Kalina zaczynała od gotowania dla zwierząt, potem jechała na plan Kabaretu Starszych Panów. Pracowała jeszcze w Teatrze Rozmaitości, gdzie grywała główne role. Po próbach wracała do domu, a potem jechała na spektakl. A jak nie grała, to wyjeżdżała na koncerty. Kto zajmował się domem, kiedy jej nie było? Ola, która się nią opiekowała, a pod koniec życia robiła jej zastrzyki. Ola była z nią aż do jej śmierci. Potem wiele osób miało pretensje, że Kalina zapisała jej w testamencie dom. A komu miała go zapisać, kiedy to Ola naprawdę się nią opiekowała? Nieraz ratowała jej życie. Gdy Kalina nie miała już siły, to Ola zajmowała się zwierzętami i tak naprawdę to przedłużyła Kalinie życie. Była prawie jak córka, podobnie zresztą jak ja. Staś też ją bardzo lubił. Mieli taki zwyczaj, że gdy Kalina się złościła, to krzyczała, a Staś wtedy milczał. Brał na przeczekanie. Ola również czekała, aż Kalina się wyzłości. Kalina była bardzo emocjonalna, miała duży temperament. Wielu znajomych podziwiało Stasia, że tak pokornie znosi romanse Kaliny. A nawet, jak przypomniał kiedyś Gustaw Holoubek, w pewnym momencie powiedział, że „zawiesza ch…a na kołek”. Tam było wszystko ustalone. Z Kaliną to było tak, że jak się kończył seks, to przyjaźń nadal trwała. Zresztą Staś też miewał romanse. Pamiętam, że zakochał się w Krysi Pociejowej, a na koniec w jakiejś pielęgniarce. Był też zauroczony Halinką Frąckowiak. Ale z Kaliną to do śmierci była wielka przyjaźń. Jak wracała z trasy, opowiadała mu ze szczegółami, jak było. Zresztą Kalina nie romansowała, bzdury o niej wypisują. Ona, jak już się zakochała, to na dłużej. Nigdy dla przelotnego seksu. Ostatnim narzeczonym Kaliny był Sasza, perkusista. Ona po pięćdziesiątce, on przed trzydziestką. Chciał się nawet z Kaliną ożenić i mieć z nią dziecko. Kalina jednak uważała, że to z jej strony byłoby nieuczciwe, bo Sasza jest za młody i powinien się normalnie ożenić i mieć rodzinę. To było już po śmierci Dygata. Tak. Kiedy Stasio umarł, bardzo się w sobie zamknęła. Przestała wychodzić z domu i pojednała się z Bogiem. Pomagał jej wtedy Witold Lutosławski, mąż siostry Stasia. Kupował jej bardzo drogie zastrzyki na astmę. Przyjaźniła się też z księdzem Popiełuszką, chodziła na wszystkie jego msze. I z matką Przemyka, Barbarą Sadowską, którą podtrzymywała na duchu po śmierci syna. Kiedy mogła, włączała się w działalność społeczną. Woziła listy podczas stanu wojennego do uwięzionych poza Warszawą. A do Heleny Komorowskiej zadzwoniła w dniu śmierci, pytając, czy może do niej przyjść wieczorem i czy ma coś do jedzenia. Wtedy zwierzyła jej się z całego życia i powiedziała, że chce, by jej dom odziedziczyła Ola. A potem wróciła do siebie i umarła. Była bardzo wierząca? Nie chodziła co niedzielę na mszę, ale gdy wprowadzałam się do swojego domu, przyszła z księdzem Orzechowskim, żeby go poświęcił. To było przed pamiętnym rejsem na „Achille Lauro”. Dał mi wtedy święty obrazek i kazał mieć go zawsze przy sobie. Powiedział też, żebym mu dała jakąś walizkę, bo jedzie do Watykanu. I tak się wymieniliśmy. Ten obrazek widziałaś już wiele razy. Pamiętasz swoje rozmowy z Kaliną? Rozmawiałyśmy o wszystkim. Gdy już kończyłam remont mojego domu, zrobiła mi dziką awanturę, że zaprojektowałam taras w białym kolorze. Krzyczała: „Powinien być tu klinkier! Jak mogłaś tak zrobić nieelegancko?”. Musiałam się długo tłumaczyć. Drugą awanturę mi zrobiła o złote kolczyki. „Tego się nie nosi!”, krzyczała. A do Wojtka: „Jak ty możesz chodzić bez skarpetek?”. Bo w mokasynach miał gołe stopy. Była tradycjonalistką, jeśli chodzi o modę, o konwenanse. Dobre maniery wyniosła z domu – jej ojcem był francuski architekt. Kiedy zostawiłam Wojtka dla Jana Nowickiego, wypominała mi, jak mogłam to zrobić. „Wróć do niego!”, wołała. Ale nie wróciłaś, za to wróciłaś po latach do Nowickiego. Twoje życie było pełne rozstań i powrotów. Jak Kaliny. Zawsze kiedy kończyła się miłość, odchodziłam i taka jestem do dzisiaj. Kalina też taka była, ciągle szukała wielkiej miłości. W tym była nienasycona. I chciała, żebyśmy z Wojtkiem byli do końca życia. Ale przecież mówiłaś, że znalazła wielką miłość przy Stasiu Dygacie. Jednak między nimi była za duża różnica wieku. I to był jej pierwszy mężczyzna. Kalina opowiadała, że to on ją odkrył i porównał do polskiej Marilyn Monroe. To były czasy STS-u, a wcześniej kabaretu Bim-Bom na Wybrzeżu. Agnieszka Osiecka wspominała, jak zobaczyła ich na ulicy w Gdyni. Ona malutka, on duży mężczyzna w kraciastej marynarce. Ginęła w jego ramionach. Mogę sobie wyobrazić tę scenę. Ale nie chcę mówić o miłościach Kaliny, bo to trochę nie w porządku wobec niej. Przecież nie żyje. A czego tak naprawdę chciała od życia, jak myślisz? Najbardziej to chciała swobodnie oddychać. Nie dusić się. Ale mimo choroby była szczęśliwa. Przyjaźniła się z tyloma wspaniałymi ludźmi. Była dowcipna, szalenie inteligentna. Używała dosadnych określeń, ale to nie były przekleństwa. Po prostu nazywała rzeczy po imieniu. Czy była zazdrosna o inne kobiety, o Ciebie na przykład? Nigdy. Ona tylko nienawidziła nielojalności. Które role Kaliny wywarły na Tobie największe wrażenie? Na pewno jej ostatnia rola w „Tangu” Mrożka, którą zagrała na scenie kameralnej w Teatrze Polskim razem z Andrzejem Łapickim, jak również „Poskromienie złośnicy” w Teatrze Współczesnym. Ja wtedy miałam już swój klub Tango przy Smolnej, gdzie Kalina podziwiała mój Sabat. A ja widzę ją w tym „Tangu”, jakby to było wczoraj. Gdy o niej myślisz, jak ją widzisz w swojej wyobraźni? Wiesz, mimo jej wesołości, dowcipu, uśmiechu, widzę ją pogrążoną w smutku, w melancholii, niedocenioną, zniszczoną przez ludzką zawiść. Przecież nikt do tej pory tak nie zaśpiewał piosenek z Kabaretu Starszych Panów jak ona. I te jej ostatnie dwa lata, gdy była zamknięta jak pustelnik… Miała do siebie okropny żal, że Staś umierał w samotności, bo ona była wtedy na koncercie. Pamiętasz, że do jego śmierci przyczyniła się kolaudacja filmu „Palace Hotel”, na której zmieszano go z błotem. Opowiadała mi, że wrócił z ministerstwa bladozielony i powiedział: „Byli tam wszyscy nasi przyjaciele, ale nikt nie zabrał głosu w mojej obronie”. Mówił, że nie miał pojęcia, że żyje otoczony tak straszną nienawiścią. Umarł w domu zamknięty od wewnątrz, nawet nie mogło się tam dostać pogotowie wezwane przez Lutosławskich, do których zdążył zadzwonić: „Ratujcie mnie!”. Okropna była końcówka jego życia, a potem i jej końcówka. Zadzwoniła wtedy do Ciebie? Nie, to Ola do mnie zadzwoniła. Kalina umarła na atak kardiologiczny. Natychmiast z Markiem Prażanowskim, moim ówczesnym mężem, przyjechaliśmy i byliśmy przy jej łóżku. Pomagałam ją ubierać i szykować… Ale wyrzucam to z pamięci. Gdy pomyślę, że ktoś umiera, mając 60 lat, a mógłby żyć jeszcze ze 20, to popadam w depresję. I co w końcu stało się z domem Kaliny? Został sprzedany. Ale jest na nim tabliczka, że tu mieszkali Kalina Jędrusik i Stanisław Dygat. Umarła 7 sierpnia, a miała fobię na punkcie siódemek. Nawet numer domu zmieniła z siedem na osiem. Nigdy już nie będzie nikogo takiego jak Kalina Jędrusik. Tak samo jak nie będzie drugiej Małgorzaty Potockiej. Pochlebiasz mi. Rozmawiała KRYSTYNA PYTLAKOWSKA
Co robił słynny niemiecki zespół Rammstein w Teatrze Sabat?
Poznajcie szczegóły zaskakującej współpracy
To magiczne miejsce na mapie Warszawy. Przekraczając próg teatru Sabat na Foksal można poczuć się jak w zupełnie innym świecie. Olśniewające wnętrza błyszczące od brokatu, miękkie otulające tkaniny, nastrojowe światło, piękne stroje zdobione piórami i jeszcze piękniejsze tancerki przenoszą w świat rewii na najwyższym poziomie. Teatr Sabat to dzieło życia Małgorzaty Potockiej. Oddała mu serce i swój talent, bo to ona dwadzieścia lat temu założyła pierwszy i jak dotąd jedyny teatr rewiowy w Polsce. Gdy spotkałyśmy się na rozmowę pod koniec roku jeszcze nie mogła zdradzić co się w nim właśnie wydarzyło. Nie wątpiłam, że będzie to coś niezwykle zaskakującego. Okazało się, że teledysk kręcił tam słynny zespół Rammstein, a wszystko, aż do teraz objęte było wielką tajemnicą. Członkowie niemieckiego metalowego zespołu Till Lindemann, Richard Z. Kruspe i Paul Landers, Oliver Riedel, Christoph Schneider oraz Christian Lorenz uznali, że wnętrza Teatru Sabat będą się doskonale pasowały do pochodzącego z płyty „Zeit” utworu „Zick Zack”. Czytaj też: Są legendami rocka i wciąż zaskakują. Oto niezwykła historia zespołu The Rolling Stones! Jak to się stało, że Rammstein, zespół metalowy, w pani teatrze nakręcił swój najnowszy teledysk? Wybrali mój teatr, bo bardzo im się spodobało wnętrze. Później przyjechali zobaczyć spektakl, bo szukali tancerek. Zachwycili się moimi wspaniałymi tancerkami, a mi zaproponowali zrobienie choreografii i przygotowanie kostiumów. Dla Pani to chleb powszedni, bo przecież za choreografię i stroje do wszystkich spektakli w teatrze Sabat odpowiada właśnie Pani. Dokładnie tak. Oni chcieli mieć w tym teledysku piękne gwiazdy rewii. Pokazałam im wszystkie stroje jakie mamy, a mamy ich setki, i wybrali te ze spektaklu „Gwiazda” opowiadającego historię Violetty Villas. Na początku myślałam, że ten pomysł nie dojdzie do skutku. Okazało się jednak, że moje obawy były bezpodstawne. Przyjechali i była wspaniała praca, inna niż normalnie. Przygoda? O tak! To jest taka wielka przygoda artystyczna przygotowywana przez kilka miesięcy. Nie zdziwiła się Pani, gdy producent zgłosił się do Pani, że zespół Rammstein chciałby nakręcić w teatrze Sabat swój teledysk? Nie byłam zaskoczona, choć na początku nie mogłam sobie wyobrazić jak nasza współpraca miałaby wyglądać. Rammstein… to nie jest moja muzyka. Nie słuchałam ich wcześniej, ale wiedziałam, że to niemiecki zespół, podobny trochę do Rolling Stonesów. Chociaż ja sama czasem szukam ostrych utworów, gdy chcę, żeby w spektaklu było coś szokującego. Także wiedziałam, że taki zespół jest, ale nigdy nie myślałam, że będę z nim współpracować. Może teraz jakiś ich utwór znajdzie się w którymś z Pani spektakli. Ten, w którym wzięłyśmy udział. Oczywiście po uzgodnieniu z zespołem. Będziemy przypominać polskiej publiczności, że taki teledysk powstał, i że jesteśmy w nim. „Zick Zack” to piosenka opowiadająca o kulcie młodości i operacjach plastycznych. Śpiewają: „Odejmiemy szybko dwa żebra/i zrobimy ponton z ust/a w policzki i w czoło botoks/prosto do mózgu”. To dlatego są tak ucharakteryzowani. Mają sztuczne twarze. Byli charakteryzowani po parę godzin. mieli ogromną cierpliwość. A przemianie podlegały nie tylko ich twarze, ale też ciała. Występowali w specjalnych kostiumach plastikowych imitujących młode ciała, wyglądające na co najmniej 40 lat młodsze. To był pomysł na pokazanie jak beznadziejne są czasy, w których wszyscy chcą być piękni i młodzi. Za wszelką cenę. Pokazali, że to nie ma sensu. Że z człowieka robi się karykatura i nikt nie jest prawdziwy. Tak naprawdę, choć pomysł na teledysk był, wszystko się rodziło w trakcie realizacji. Pani tancerki były zadowolone, że biorą udział w takim przedsięwzięciu? Bardzo. Ale były też zmęczone, bo jak weszły na scenę o szóstej rano to zeszły o dwunastej w nocy. W każdym ujęciu były potrzebne. I one i ja byłyśmy bardzo zdyscyplinowane. Każdy młody tancerz, artysta byłby zafascynowany mogąc wziąć udział w czymś takim w towarzystwie światowych gwiazd. Bo to są światowe gwiazdy, czy się to komuś podoba czy nie. W ciągu sześciu dni na youtube teledysk zobaczyło 10 milionów osób. Nie myślałam, że tyle osób na całym świecie zobaczy mój teatr i moje piękne tancerki. To jest niesamowite i czuję się szalenie dumna, że to właśnie Teatr Sabat został zaproszony do tego projektu. Cieszę się, że zaproponowana przeze mnie choreografia też im odpowiadała. To było wielkie artystyczne przeżycie! Wspaniałe nowe doświadczenie. Co było w niej najtrudniejsze? To, że próby były bez dźwięku, a dźwięk był dokładany dopiero później. Teatr Sabat vs Rammstein. Kontrast totalny. I ten kontrast powoduje, że przekaz ma moc. Dziewczyny są piękne, niepoprzerabiane, a oni ze sztucznymi twarzami. Na widowni same staruszki. To było niezapomniane przeżycie. View oEmbed on the source website
Małgorzata Potocka o Tadeuszu Rossie: "Całe życie mieliśmy taką relację, jakiej nie miał z żadną inną kobietą"
Znana tancerka była jedną z pięciu żon aktora, do końca pozostali przyjaciółmi
Tadeusz Ross, znany aktor, satyryk i polityk, był w swoim życiu pięciokrotnie żonaty i doczekał się siedmiorga dzieci. Jedną z jego wybranek była tancerka Małgorzata Potocka, o której mówił później: "Przyjaźniliśmy się i tak zostanie do końca naszych dni". Ich małżeństwo trwało cztery lata, rozstali się w przyjaźni, a w późniejszych latach zawsze mogli na siebie liczyć. O wyjątkowej relacji z Tadeuszem Rossem opowiedziała Małgorzata Potocka, twórczyni teatru kabaretowo-rewiowego Sabat. Rozmawiała Krystyna Pytlakowska. Powspominajmy Tadeusza Rossa. Byłaś jego kobietą. A ja się z nim przyjaźniłam Byłam wtedy bardzo młodziutka i niczego od niego nie chciałam poza miłością. Kiedy się rozstaliśmy, zresztą w pełnej zgodzie, przez całe życie byliśmy później w kontakcie. Bardzo dużo dla mnie zrobił, gdy otwierałam Teatr Sabat. Był przy mnie i właściwie ten teatr otwierał razem ze mną. Był fantastycznym artystą o niezwykłej kulturze, zarówno jako partner kobiety, jak i śpiewający aktor. To rzadkość, by człowiek zachowywał klasę zarówno w życiu prywatnym, jak i na scenie. Dlaczego się rozstaliście? Pojechałam do Ameryki, bo dostałam tam stypendium, a Tadzio wrócił do Polski. Gdy i ja wróciłam, oboje czuliśmy, że ta rozłąka wywarła na nas piętno, i że nie łączą nas już tak bliskie więzi jak dawniej. Oddaliliśmy się od siebie. On wtedy nawiązał romans ze swoją koleżanką z Teatru Syrena, a we mnie zakochał się właściciel linii lotniczych. Jakoś więc to wszystko między nami się rozeszło. Ale przyjaźń nigdy się nie skończyła. Tadeusz nie umiał żyć bez kobiety. Kiedy niedawno rozmawialiśmy o naszych relacjach, powiedział, że byliśmy za młodzi, żeby zostać ze sobą na zawsze. Ale całe życie mieliśmy taką relację, jakiej on nie miał z żadną inną kobietą. Dużo rozmawialiśmy, razem tworzyliśmy. Kochał, tak jak ja, lata dwudzieste i lata trzydzieste przedwojennej Warszawy, znał wszystkie piosenki z tamtego okresu. Zobacz też: Tadeusz Ross szczęście odnalazł u boku piątej żony. Dzieliło ich 30 lat I pracował z Tobą do końca? Tak, tylko, że po operacji gardła nie mógł już śpiewać. Wygłaszał więc krótkie monologi i występował w skeczach, które sam pisał. Były fantastyczne! A pod koniec życia zaczął tworzyć poezję. Kiedyś był autorem dowcipów, satyry i prześmiewczych tekstów, ale chyba na trzy lata przed śmiercią wszedł głębiej w poezję. Na 20-lecie mojego teatru, które się ciągle nie odbyło, napisał do melodii piosenki "Małgośka", którą śpiewała Maryla Rodowicz, przepiękny tekst, dedykowany mnie: To był szał, Zauroczyło świat Pięć dziewczyn a wśród nich Ty, Kto jak stał Biegł jak za młodych lat, By patrzeć na taniec i... …i powstał teatr piękny jak z Chagalla, Wszystkich zachwyca i w dzień i w noc, Teatr Sabat Wciąż pełna sala, Wspaniały Twój balet, I taniec, w nim Twoja moc. Małgośka, ty masz styl, Ubiłaś z tańcem deal, ubiłaś deal, dobry deal, Małgośka, to jest hit, Twój teatr to nie mit, Na Foksal street, Foksal street. Małgośka, ty masz czar, O tobie wokół gwar, Masz w sobie dar, tańca dar, Przy tobie wszerz i wzdłuż Wysiada Moulin Rouge, Tak jest i już, jest i już. Małgośka, tańcz i żyj, Publiko brawa bij, Publiko wciąż brawa bij! Ta noc jedna ze stu, w Sabacie z twego snu, Kto był choć raz, wróci tu, wróci tu! A ty jak chcesz, Życiem się ciesz, Bo minie czas, Żyje się tylko raz! Cały zespół miał go wykonać podczas jubileuszu. Tadzika cały czas czuję przy sobie, ponieważ gdy odsłania się kurtyna, to on mówi o moim teatrze i zapowiada przedstawienia. A nagrał tę zapowiedź już 21 lat temu. Był najważniejszym mężczyzną w Twoim życiu? Jako artysta był dla mnie bardzo ważny, ale każdy mężczyzna artystycznie uzdolniony wywiera wpływ na moje życie i w nim uczestniczy. Bo ja każdego swojego partnera wciągam w sztukę, ponieważ nie umiem żyć tylko dla domu. Dla mnie domem jest teatr. Czytaj też: Nie żyje Tadeusz Ross. Aktor, satyryk i polityk miał 83 lata Nawet Jana Nowickiego wciągnęłaś do teatru. Tak i zrealizowaliśmy "Wielkiego Szu", a Jan śpiewał i tańczył. Natomiast Tadzik był fantastyczny jako partner w sztuce i prywatnie. Zawsze będę wspominać jego niezwykłą troskliwość i delikatność. Nigdy nie podniósł głosu. Według niego wszystko było zawsze dobrze. Nawet, gdy rozbiłam jego samochód i zniknęłam, cała Polska mnie szukała, ale nie mogli mnie znaleźć, bo się schowałam. Bałam się odezwać, bo przecież rozwaliłam ten samochód. Ale Tadzik mi wszystko wybaczył. Był szczęśliwy, że zostałam odnaleziona i mógł mnie zabrać do domu. A gdzie wtedy się ukryłaś? Pojechałam w Polskę. Gdy rozbiłam auto, nie mogłam nikogo zawiadomić, bo nie było jeszcze telefonów komórkowych. A tego dnia wieczorem miałam spektakl w Teatrze Wielkim, wtedy tam tańczyłam. Dopiero ludzie, których spotkałam po drodze, zlitowali się nade mną i zawiadomili policję, a właściwie milicję, która mnie przywiozła, lecz już po przedstawieniu. Skoro nie pojawiłam się i nie zatańczyłam, wszyscy w teatrze bardzo się niepokoili. A Tadzio, jak mnie zobaczył, powiedział: Moja maleńka drobinko, dobrze, że jesteś, że nie zrobiłaś sobie krzywdy. Zawsze mówił do mnie "drobinka". Nie mogę przestać myśleć o tym, że już leżąc w szpitalu, przysłał mi SMS-a: Moja kochana drobinko, ratuj mnie! Właściwie spadła mu gorączka, miał dobrą saturację. Napisałam mu więc: Niedługo wyjdziesz. A następnego dnia odbieram wiadomość, że umiera. Zadzwoniłam do lekarza dyżurnego. Odpowiedział mi, że jest bardzo źle, bo ma zajęte płuca. Covid go oszukał. Dał nadzieję, a potem go zabrał. Nie zdążyli go podłączyć do respiratora. Byłaś przy nim do końca? Tak, ze szpitala ciągle do mnie dzwonił albo pisał. Ostatni zapis brzmiał: Szósty raz już umieram. I umarł. Mam to cały czas w telefonie. Takie straszne obciążenie. Ale to znaczy, że byłam mu bliska aż do końca. Czasami w życiu tak bywa, że jesteś już z kimś innym i masz już całkiem inne oczekiwania, inne uczucia, ale przyjaźń trwa. Gdy go poznałam, Tadzik był niezwykle popularny. A ja, młoda, początkująca tancerka. Gdy szliśmy Nowym Światem, wszystkie kobiety go zatrzymywały i prosiły o autograf. Wygrywał wtedy wszystkie festiwale. Opole, Sopot. Zawsze w tym swoim nieodłącznym kapeluszu. Był niezwykle przystojny, miał fryzurę na Włocha. Jako mężczyzna był czarujący. Zawsze będę wspominać ten cudowny czas spędzony z nim w najpiękniejszym okresie mojego życia. Pamiętam, jak zaprosiła nas telewizja katowicka i przed kamerą razem tańczyliśmy i stepowaliśmy. Tadzik bardzo dobrze się ruszał, a dla mnie to był pierwszy telewizyjny występ. Mam nawet zdjęcia z tego występu. Ross był aktorem Syreny i Komedii, bardzo przez reżyserów rozchwytywany. Później występował w "60 minut na godzinę", w bardzo popularnym programie radiowym, ale "Zulu-Gulą" stał się już potem, po naszym rozstaniu. Kiedy utworzyłam teatr, cały czas pisał dla mnie teksty i w każdym spektaklu miał swój udział. Ostatnio, na 15-lecie teatru, napisał cudowny tekst i wystąpił na scenie. Wszystko to przypomniałam na jego pogrzebie. Mówiłam, jak cudownie mnie traktował, jak zostawiał karteczki, że mam jedzenie w lodówce, albo żebym się ciepło ubrała, bo jest zimno. Ile lat byliście małżeństwem? Cztery. Pod koniec naszego związku pojechałam na stypendium do Ameryki do szkoły Marty Graham. A Tadeusz występował tam z Łazuką i Szczepanikiem w programie "Popierajmy się". Po czym on wrócił, a ja kontynuowałam stypendium. Byłam wtedy dopiero po szkole baletowej i jeszcze nie miałam swojego zespołu. Pewnie wszystkie dziewczyny z tamtych czasów patrzyły na Ciebie jak na wzór, ideał - piękna, utalentowana. Ale też awangardowa, jak na tamte czasy. Wszystkie moje tancerki wybierałam pod kątem urody. Gdy oglądam materiały z tamtych lat, uważam, że wyprzedziłyśmy w tańcu całą epokę. Cały czas walczę, żeby TVP Kultura to puściła. Kiedy 21 lat temu otwierałam teatr za pożyczone pieniądze, z wielkim wysiłkiem, w pierwszym spektaklu "Rewia. Moja miłość" oczywiście Ross miał swój udział. Napisał scenariusz, a Hanka Bielicka przecinała wstęgę. Wspominam też, jak Tadzik przepięknie śpiewał piosenki Franka Sinatry swoim niezwykłym, ciepłym głosem. Na pogrzebie puszczono nagranie "My Way", którą śpiewał w moim teatrze, i "Słońce w kapeluszu", jego sztandarowy utwór, po którym ludzie go pokochali. Jak wyście się w ogóle spotkali w tym życiu? Za kulisami Teatru Syrena. On tam wtedy grał, a ja byłam na spektaklu. Nie od razu się ze sobą związaliśmy, bo byłam żoną kogoś innego, kto pojechał na kontrakt do Ameryki. Zostawił mnie na 2 lata, więc nie miał już po co wracać. Ale to dobrze, bo spotkałam Tadzika, nadzwyczajnego i najbardziej troskliwego męża. Który całe życie do Ciebie wracał. Całe życie byłam jego spowiednikiem - kobietą, której można było wszystko powiedzieć i która umiała doradzić. A kiedy 12 lat temu przeszedł operację raka gardła, zaczął pisać sztuki. Dobrze się czuł, gdy mieliśmy codzienny kontakt. Wtedy już nie wyjeżdżał. Bał się podróży. Wolał zostać w mieście. Może dlatego, że miał tak trudne, okupacyjne przeżycia, cierpiał na różne fobie. Przeżycia miał straszliwe. Prawie cała jego rodzina zginęła na Pawiaku, ale żyła jeszcze jego babcia, którą poznałam. Okupacja zostawiła w nim swoje piętno. Mówił, że boi się jeździć windą, bo miał klaustrofobię. Właściwie byłam przy nim do jego ostatniego tchnienia. Często odwiedzał mnie w moim ukochanym domu na Żoliborzu, który musiałam sprzedać, żeby ratować teatr. Przesiadywał w moim ogrodzie, bawił się z moimi pekińczykami. Czytaj też: Małgorzata Potocka szczerze o rozwodzie z Janem Nowickim. "Janek nie dostarczał mi..." Tęsknisz za nim? Nie, bo dla mnie śmierć nie istnieje. Często z Tadzikiem rozmawiam. A jak wchodzę na scenę, czuję, że znów jest obok i słyszę jego nagrany głos: Witamy w teatrze Sabat. Teraz, gdy potrzebuję jakiegoś tekstu, myślę, kto go napisze. Tadzik był wszechstronny. Pisał nie tylko teksty do piosenek, ale i konferansjerkę. Ostatnią dla Jacka Mureno w "Rewii Filmowej", czy bardzo zabawne "Sprzątaczki". Brak mi tych jego tekstów. Masz odruch, żeby do niego zadzwonić? Nie, dlatego, że w moim telefonie jest nagrany jego głos mówiący: Umarłem. Umarł na Covid, bo był antyszczepionkowcem? Nie zaszczepił się i stąd może ta tragedia. Ja o tym nie wiedziałam, bo być może bym go nakłoniła do szczepienia. Dwa tygodnie przed śmiercią był w moim teatrze, siedział w garderobie i rozmawialiśmy o jubileuszu. A rok temu na spektaklu go witałam: Ogromnie mi miło, bo tutaj są moi dwaj mężowie: Marek Prażanowski i Tadeusz Ross. Byli kolegami, pracowali w tym samym teatrze. Ciągle widzę, jak Tadzik przesiaduje u mnie w garderobie i coś mi opowiada, a ja robię sobie makijaż na scenę. Do końca prawił mi komplementy. Ostatnio oświadczył: Dlaczego nam nie wyszło? I dodał: Byliśmy zbyt niedojrzali. Dla mnie jest nie do zastąpienia. Wspominam jego cudowny scenariusz "Seksbomba", gdzie jako milioner polskiego pochodzenia przyjeżdża z Ameryki do Polski z nową narzeczoną, 50 lat młodszą od niego, która chce mieć swój teatr. Mówi mu, że ma dla niej kupić Sabat. A finał jest taki, że kiedy ma już dojść do transakcji, wychodzę na scenę, gdzie jest też jego narzeczona i okazuje się, że to moja była gosposia, która pojechała do Ameryki robić karierę. Pękaliśmy ze śmiechu, a narzeczoną grał Jacek Mureno, fantastycznie się wcielający w postaci kobiece. Tadzik genialnie udawał tego Amerykanina, mówił po angielsku z polskim akcentem. To jest nie do powtórzenia. Drugiego Tadeusza Rossa już nigdy nie będzie.
Bohaterki serialu Matki, żony i kochanki były idolkami tysięcy Polek! Co robią dziś?
Jak potoczyły się losy serialowych przyjaciółek?
W latach 90. ten serial oglądali właściwie wszyscy. Matki, żony i kochanki, wyreżyserowane przez Juliusza Machulskiego i Ryszarda Zatorskiego, pobijały rekordy oglądalności, a główne bohaterki były idolkami tysięcy Polek. Widzowie z zaangażowaniem śledzili, co dzieje się w życiu serialowych przyjaciółek, czyli Wiktorii, Hanki, Wandy i Doroty. Dzięki Matkom... cztery aktorki – Anna Romantowska, Elżbieta Zającówna, Małgorzata Potocka i Gabriela Kownacka – znalazły się na szczycie popularności. Jak potoczyły się ich losy i czym zajmują się dzisiaj? View Ediplayer on the source website Serial „Matki, żony i kochanki” - Elżbieta Zającówna W młodości Elżbieta Zającówna planowała zrobić karierę sportową. Przed egzaminem na Akademię Wychowania Fizycznego w Krakowie przeszła jednak standardowe badania, które wykryły, że nie ma szans na realizację swoich marzeń – okazało się, że cierpi na rzadką chorobę von Willebranda (zaburzenia krzepliwości krwi). Wtedy postanowiła, że spróbuje swoich sił w aktorstwie. Do szkoły teatralnej w Krakowie dostała się za pierwszym razem, a na czwartym roku zadebiutowała w komedii Juliusza Machulskiego Vabank. Później reżyser zaangażował aktorkę do filmu Seksmisja oraz do serialu Matki, żony i kochanki. Zającówna grała również w teatrze Syrena w Warszawie. Pomimo znakomitego startu, postanowiła skoncentrować się na życiu rodzinnym. Z mężem, satyrykiem Krzysztofem Jaroszyńskim, wkrótce będzie obchodzić 30. rocznicę ślubu. Mają córkę Gabrielę, z którą Elżbieta Zającówna prowadzi dziś firmę produkcyjną. Przez wiele lat była też wiceprezeską dużej fundacji. Zobacz też: Ciężka choroba, wielka kariera i zniknięcie z ekranu... Co dziś robi Elżbieta Zającówna? Kadr z serialu „Matki, żony i kochanki”, emitowany w latach 1996-1998 Elżbieta Zającówna w 2020 roku Serial „Matki, żony i kochanki” - Anna Romantowska Anna Romantowska już w dzieciństwie chciała związać swoje życie z filmem i teatrem. Ukończyła PWST w Warszawie, po czym występowała m.in. w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, a także w Teatrze Narodowym i w Teatrze Studio w stolicy. Jest laureatką dwóch Złotych Lwów, które otrzymała na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za drugoplanowe role kobiece w filmach Przesłuchanie z 1982 roku i Statyści z 2006 roku. Rola Wiktorii w Matkach, żonach i kochankach zapewniła Annie Romantowskiej jeszcze większą rozpoznawalność. Wciąż gra w filmach i serialach – w 2019 roku wystąpiła u boku Agaty Kuleszy w Pułapce. Anna Romantowska była żoną aktora Krzysztofa Kolbergera i reżysera Jacka Bromskiego. Jej córka Julia Kolberger jest reżyserką i aktorką filmową. Kadr z serialu „Matki, żony i kochanki” Anna Romantowska w 2015 roku Serial „Matki, żony i kochanki” - Małgorzata Potocka Małgorzata Potocka ukończyła studia aktorskie i reżyserskie w Łodzi. Od zawsze zafascynowana filmem, występowała też w teatrach, m.in. w warszawskim Teatrze Capitol. Jest laureatką trzech Nagród im. Zbyszka Cybulskiego za role w filmach Hubal w reżyserii Bohdana Poręby, Orzeł i reszka Ryszarda Filipskiego oraz Jarosław Dąbrowski Bohdana Poręby. W 1996 roku otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. Była związana z artystą Józefem Robakowskim i muzykiem Grzegorzem Ciechowskim. Ma dwie córki – Matyldę i Weronikę. Zobacz też: Burzliwe życie prywatne i wielka kariera. Taki był Grzegorz Ciechowski Podczas szczerej rozmowy z Beatą Nowicką dla serwisu viva.pl, opowiedziała, że w jej życiu nie zawsze wszystko układało się tak, jakby tego chciała. „Miałam poczucie, że często życie mnie przerasta”, wyznała w 2019 roku Małgorzata Potocka. „Wiele razy nie dawałam sobie rady. Mój Tata zawsze mówił, że jestem królową, że świat do mnie należy. Ale pewnego dnia ten świat zaczął mi się wymykać z rąk. Nie byłam w stanie nad tym wszystkim zapanować. [...] Nagle zorientowałam się, że na niczym mi nie zależy”. Aktorka przyznała, że zmagała się z depresją. „Kiedy mnie dopadła, ze strachu nie mogłam wstać z łóżka. Budziłam się w jeziorze potu, ze ściśniętym gardłem, nie mogąc wydusić z siebie słowa. Bałam się każdego dnia. Wiedziałam już co mi jest, o co chodzi. Pytanie brzmiało jak zebrać samemu – bo niestety nikt tego za nas nie zrobi – resztki sił i wyjść na ulicę, do ogrodu, do słońca, na powietrze, do sali gimnastycznej...”. Dziś najgorsze ma już za sobą i znów cieszy się tym, co uwielbia najbardziej – sztuką. Od 2019 roku jest dyrektorką naczelną i artystyczną Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu. Kadr z serialu „Matki, żony i kochanki” Małgorzata Potocka w 2020 roku Serial „Matki, żony i kochanki” - Gabriela Kownacka Gabriela Kownacka to nie tylko niezapomniana Dorota z Matek, żon i kochanek, ale i Anka z Rodziny zastępczej. Ma na koncie kilkadziesiąt ról teatralnych, związana była m.in. z Teatrem Kwadrat i Teatrem Narodowym w Warszawie. W 1977 roku otrzymała Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego za rolę w Trędowatej Jerzego Hoffmana, a w 2005 roku została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. Zobacz też: Gabriela Kownacka – przyjaciele mówili o niej „Lady Gabriela”, „Gabiśka”, „Gałka”. Widzowie ją kochali Karierę aktorki przerwała dramatyczna diagnoza. W 2004 roku wykryto u niej raka piersi, jednak dzięki chemioterapii i radioterapii nowotwór udało się spacyfikować. Niestety, po czterech latach powrócił. Po trudnej walce o zdrowie, Gabriela Kownacka odeszła 30 listopada 2010 roku, w wieku 58 lat. Kadr z serialu „Matki, żony i kochanki” Gabriela Kownacka
Tragedia w Teatrze Sabat! Kultowe miejsce na mapie Warszawy zostało zalane przez ulewę
Nawałnice, które kilka dni temu przeszły nad Warszawą zniszczyły dziesiątki mieszkań, piwnic, zalały największe miasta stolicy. Niestety, w wyniku ulew ucierpiał też Teatr Sabat mieszczący się przy Foksal 16. Jego właścicielka Małgorzata Potocka ma żal do strażaków, którzy ratowali zniszczone wnętrza budynku. Straty są ogromne. Teatr Sabat – zdjęcia po zalaniu. Małgorzata Potocka o pracy służb Jeszcze kilka tygodni temu Teatr Sabat przechodził kosztowny remont. Wymieniono między innymi drzwi i odnowiono łazienki. Niestety, cała praca poszła na marne. W poniedziałek deszcz wdarł się do wnętrz uwielbianego przez warszawiaków miejsca. „Dopiero co wróciliśmy do występów na scenie i grania dla Was po tak długiej przerwie, a znowu musimy zmagać się z nieprzewidzianym koszmarem! Za nami cała noc sprzątania. Wszyscy zostaliśmy postawieni na równe nogi i dzięki ogromnemu wysiłkowi udało się, ale straty są ogromne. Czeka nas wymiana wielu rzeczy na nowe, zmiana podłogi w sali baletowej oraz chemiczne czyszczenie kostiumów i rekwizytów. Niestety, wiele rzeczy straciliśmy bezpowrotnie, jak pamiątkowe albumy czy dokumenty. Nie poddajemy się oczywiście, ale jesteśmy załamani”, napisały władze teatru na swoim Facebooku. Poinformowano też, że dzisiejszy spektakl zostanie odwołany. Jutrzejszy zaś odbędzie się zgodnie z planem. Zdjęcia zalanego wnętrza są bardzo przygnębiające. Dyrektorka Sabatu uważa, że gdyby strażacy szybciej pojawili się na miejscu, więcej udałoby się uratować. „Nie można było niestety wezwać pomocy żadnych służb miejskich, nikt nie odbierał telefonu, ani straż pożarna, ani 112. To jest skandal! Bez przerwy była zajęta linia, powinno to być inaczej zorganizowane. Największy mam żal do straży pożarnej, że nie można było liczyć na ich pomoc. Gdyby przyjechali na czas i pomogli nam to wypompowywać, może straty byłyby mniejsze. W nocy pracownicy mojego teatru przyjechali i kto tylko mógł, wynosił wiadrami wodę. Kasjerki, aktorzy, pracownicy biurowi - każdy zakasał rękawy i ratował teatr”, powiedziała Małgorzata Potocka w rozmowie z Plejadą. W tym samym wywiadzie oceniła, co uległo największemu zniszczeniu. „Zalanie sięgało na pół metra! Cały dół był zalany: garderoby, kostiumy, które tam były, futryny, drzwi, podłogi są zniszczone, sala baletowa wymaga wymiany całej podłogi. W moim gabinecie w dolnej szufladzie miałam stare albumy z archiwaliami teatru i pamiątkowymi zdjęciami. To wszystko uległo zniszczeniu, a miało dla mnie wartość sentymentalną. Ledwo człowiek wyszedł z tej pandemii, a teraz taki kataklizm…”, mówiła poruszona artystka i dodała, że straty sięgają 300 tysięcy złotych. Gwiazda Teatru Sabat prosi wszystkich ludzi dobrej woli o pomoc. Jeżeli ktoś chciałby sfinansować wymianę podłogi, na której ćwiczą tancerze, Małgorzata Potocka prosi o kontakt. Wierzymy, że wielbiciele tego miejsca nie dadzą mu zniknąć z mapy Warszawy. Kochani, niestety, ale zgodnie z komunikatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego informujemy, że: /.../„W... Opublikowany przez Teatr Sabat Małgorzaty Potockiej Piątek, 13 marca 2020 Kochani, wczorajsza ulewa zalała nasz Teatr! Dopiero co wróciliśmy do występów na scenie i grania dla Was po tak... Opublikowany przez Teatr Sabat Małgorzaty Potockiej Wtorek, 30 czerwca 2020
Monika Zamachowska do wdowy po Ciechowskim: „Tak pięknie Pani milczała”
Dziennikarce nie spodobało się pranie rodzinnych brudów w mediach...
Film dokumentalny, który żona Grzegorza Ciechowskiego, Anna Skrobiszewska, nakręciła wraz z obecnym partnerem, wciąż wywołuje nie lada emocje. Wszystko dlatego, że ukochana nieżyjącego muzyka zdradziła w nim pikantne szczegóły na temat związku z nim, m.in. te, jak tworzyli przez jakiś czas wraz z Małgorzatą Potocką swoisty emocjonalny trójkąt. W celu wypromowania obrazu, para zaczęła pojawiać się w telewizjach śniadaniowych. Niestety, w ostatnim wydaniu Pytania na śniadanie ich działania spotkały się z chłodnym przyjęciem ze strony Moniki Zamachowskiej... Monika Zamachowska zarzuca Annie Skrobiszewskiej pranie brudów na łamach mediów Po głośnej wizycie w Dzień Dobry TVN przyszedł czas na program śniadaniowy telewizji publicznej. Anna Skrobiszewska pojawiła się w nim z partnerem, by po raz kolejny opowiedzieć o filmie dokumentalnym o Grzegorzu Ciechowskim, który powstał jakiś czas temu. Niestety, z czasem wizyta przybrała obrót, którego goście mogli się nie spodziewać. Prowadząca to wydanie Pytania na śniadanie Monika Zamachowska zarzuciła im stronniczość! Chodziło przede wszystkim o osobę Małgorzaty Potockiej, która została pokazana w filmie w jednoznacznie negatywnym świetle. Dziennikarka stwierdziła, że to próba zniszczenia wizerunku aktorki oraz rozdrapywanie starych ran. „W tym filmie pani właściwie niszczy wizerunek Małgorzaty Potockiej. Jako matki, jako kobiety, jako żony. Mówi pani, że brała narkotyki z Grzegorzem, że nikt się Weroniką nie zajmował i właściwie nie zostawia pani powietrza”, atakowała rozemocjonowana Monika Zamachowska. Anna Skrobiszewska broniła się, że w filmie przedstawiła historię jedynie ze swojej perspektywy. „Myślę że ta historia jest do opowiedzenia tylko w ten sposób. Że trzeba było pokazać całą tę prawdę, opowiedzieć, jak było. To jest tylko mój punkt widzenia”, podkreśliła. Jednak dziennikarka nie odpuszczała. „Ale to warto angażować się w tę dyskusję? Tak pięknie pani milczała tyle lat”, podkreśliła. W tym momencie w obronie żony stanął mąż Anny Skrobiszewskiej. „Małgorzata miała już wystarczająco dużo okazji, żeby zabierać głos”, stwierdził kwaśno. Burza w Internecie po dyskusji Moniki Zamachowskiej z Anną Skrobiszewską Niestety, internauci nie byli zachwyceni zachowaniem Moniki Zamachowskiej. Zaczęli wypominać jej, że sama chętnie opowiadała na łamach mediów na temat swojej relacji z byłą żoną obecnego męża i wypowiadała się o Aleksandrze Juście w sposób – najdelikatniej rzecz ujmując – mało pochlebny. „Pani Moniko, naprawdę?”, „Czy to się nazywa hipokryzja?”, „... powiedziała ta pani, która słynie z dyskrecji”, czytamy w komentarzach. Zgadzacie się z nimi? Anna Skrobiszewska promuje obecnie w telewizjach śniadaniowych film dokumentalny o Grzegorzu Ciechowskim: Monice Zamachowskiej nie spodobał się sposób, w jakim ukazano w nim Małgorzatę Potocką, byłą partnerkę muzyka:
Pawlikowski, Olbrychski, Potocka... Gwiazdy pożegnały Zuzannę Łapicką!
Dziennikarka spoczęła na warszawskich Powązkach
Jej śmierć była dla wszystkich ogromnym szokiem. Zuzanna Łapicka-Olbrychska zmarła po długiej walce z rakiem 20 grudnia 2018 roku. Informację dzień później na swoim profilu na Facebooku podał reżyser Andrzej Saramonowicz. Dziennikarka odeszła w wieku 64 lat, pozostawiając pogrążoną w żałobie córkę Weronikę. 18 stycznia na warszawskich Powązkach odbył się pogrzeb córki Andrzeja Łapickiego, na którym stawili się przedstawiciele świata filmu, telewizji i show-biznesu oraz najbliżsi Zuzanny Łapickiej. Pogrzeb Zuzanny Łapickiej-Olbrychskiej na warszawskich Powązkach Nabożeństwo żałobne odbyło się w kaplicy św. Karola Boromeusza. Po nim prochy dziennikarki złożono w tym samym grobie, w którym w 2012 roku został pochowany jej ojciec. Nie wiadomo, dlaczego z uroczystościami żałobnymi czekano niemal miesiąc. Być może ma to związek z tym, że córka zmarłej dziennikarki, Weronika, na co dzień mieszka i pracuje za oceanem a zgodnie ze słowami bliskiej przyjaciółki Zuzanny Łapickiej, Magdy Umer, to ona była odpowiedzialna za zorganizowanie uroczystości żałobnych. Natomiast informację o pogrzebie Zuzanny Łapickiej podał na swoim profilu na Facebooku w miniony weekend Andrzej Saramonowicz. W ostatnim pożegnaniu córki Andrzeja Łapickiego wziął m.in. udział były mąż dziennikarki, Daniel Olbrychski wraz z obecną małżonką, Krystyną Demską-Olbrychską, reżyser Paweł Pawlikowski, aktorka Małgorzata Potocka czy choreograf i właściciel Teatru Buffo Janusz Józefowicz
TYLKO U NAS Małgorzata Potocka: „Alkohol dla mnie w ogóle nie istnieje’’
Małgorzata Potocka niedawno udzieliła wywiadu jednemu z kolorowych magazynów. Na łamach którego aktorka przyznała się, że po rozstaniu z muzykiem, Grzegorzem Ciechowskim, pomagała sobie winem chardonney. Zobacz też: Grzegorz Ciechowski zmarł 15 lat temu. Podziw i kontrowersje wzbudza do dziś Małgorzata Potocka o alkoholu Media od razu podchwyciły temat, pisząc, że legenda polskiego teatru zmaga się z problem alkoholowy. W rozmowie z dziennikarką, Krystyną Pytlakowską, wyjaśniła, co dokładnie miała na myśli. – Alkohol dla mnie w ogóle nie istnieje. Nie było nigdy niebezpieczeństwa, że wpadnę w alkoholizm — wyznała aktorka. Jak Małgorzata Potocka wyznała w rozmowie z dziennikarką VIVY!, zmaga się z uczuleniem na napoje wysokoprocentowe. Alergia może się dla niej zakończyć tragicznie. Wykluczone jest więc picie wina, a nawet szampana, nad czym zresztą ubolewa. Małgorzata Potocka o Grzegorzu Ciechowskim Jak powiedziała w książce „Obywatel i Małgorzata”, ona nie chce wracać do tego związku. — Uważam sprawę za zamkniętą — wyznała Potocka. W wywiadzie, którego udzieliła Krystynie Pytlakowskiej, powiedziała, że najbardziej w uporaniu się z rozstaniem pomogło jej uprawianie joggingu. Dziennie przebiegała po kilkanaście kilometrów. Przeczytaj też: Grzegorz Ciechowski, jakiego nie znacie. Powstanie album z niepublikowanymi zdjęciami muzyka
Małgorzata Potocka szczerze o rozwodzie z Janem Nowickim. "Janek nie dostarczał mi..."
Ten ślub miał być początkiem fantastycznego małżeństwa. Okazał się katastrofą. Kiedy w 2009 roku Małgorzata Potocka, choreografka i założycielka legendarnego zespołu tańca Sabat, wyszła za mąż za aktora Jana Nowickiego kibicowała im cała Polska. Nic dziwnego, bo historia ich związku była romantyczna i wzruszająca - Jan i Małgorzata po raz pierwszy spotkali się i zakochali w sobie 30 lat temu we Włoszech. Ale dopiero po latach doszli do wniosku, że chcą żyć razem. Niestety - nie wyszło. W 2015 było już po małżeństwie, choć plotki o kryzysie pojawiły się znacznie wcześniej. Ale dopiero teraz Małgorzata postanowiła opowiedzieć, dlaczego nie udało jej się ułożyć sobie życia z Nowickim. Zwierzyła się Krystynie Pytlakowskiej na łamach najnowszej "Vivy!". Dziennikarka zapytała ją wprost "czy rozstanie to porażka" i przypomniała, że Potocka mówiła o Nowickim "to mężczyzna, z którym zostanę do końca życia". Co odpowiedziała artystka? Tego chciałam, ale - cóż, nie udało się. Dlatego, że ja nie umiem żyć w fałszu. Dla mnie zawsze najważniejsza była prawda i wyzwania, jakie niesie mój zawód. Liczyłam na to, że dla Jana to też będzie bardzo ważne. Wiązałam z tym wielką nadzieję. Ale po jakimś czasie dotarło do mnie, że wzięłam ślub ze wspomnieniami, które nie pokryły się z rzeczywistością. Nie byliśmy w stanie zbudować silnego związku z prozaicznych powodów. Ja mieszkam w Warszawie, tu mam swoje miejsce, swoją scenę. Jan nie mógł zrozumieć mojego poświęcenia dla teatru. Jemu to już dawno przeszło, chciał żyć bez zobowiązań i spacerować po Plantach. Małgorzata Potocka i Jan Nowicki w 2009 roku w Międzyzdrojach Zanim jednak małżonkowie doszli do wniosku, że nie chcą być ze sobą, zrobili wspólnie przedstawienie teatralne, które okazało się sukcesem. Jan wrócił na scenę, napisał scenariusz i nawet zaśpiewał dwie piosenki ze swoimi tekstami. Powiedział wtedy: "To jest mój dowód miłości do ciebie". Odmłodniał ze dwadzieścia lat, tańczył z moimi tancerkami. Wydawał się zachwycony. Oboje byliśmy wtedy bardzo szczęśliwi. Ale on ma w sobie wielką niecierpliwość zawodową. A gdy już coś zrobi, przestaje go to interesować. Poza tym, tak naprawdę jest mu potrzebna inna kobieta niż ja. Taka, która dla niego może zostawić swoje życie, swój dom, swoje zwierzęta, no i teatr. Ale oczywiście nie tylko sprawy zawodowe i stosunek do zwierząt zniszczył związek pary artystów. Poszło o coś więcej. On bardzo kocha zwierzęta, tylko że ja mam inny do nich stosunek, moje zwierzęta traktuję jak najbliższe osoby. A najbliższa osoba nie może przecież mieszkać w budzie. A poza tym Janowi nie odpowiadała rasa, bo jak można mieć pekińczyki? O, jack russell terier to jest prawdziwy pies! Myślę jednak, że nasze małżeństwo nie mogło się utrzymać głównie dlatego, że Jan nienawidził Warszawy, a kochał Kraków, gdzie wszyscy noszą go na rękach. Ja mam w sobie coś takiego, że mojemu mężczyźnie chcę dać wszystko, wypełnić mu życie, ale Jan tak naprawdę nie pragnie więzi z drugim człowiekiem. Jedyna prawdziwa więź, jakiej zaznał, łączyła go z Piotrem Skrzyneckim - twórcą Piwnicy pod Baranami. Na co dzień nie dawałam rady tak żyć. Bo musiałabym przestać być sobą. Jan był innym człowiekiem niż ten mężczyzna, z którym rozstałam się trzydzieści lat temu i ciągle za nim tęskniłam. Okazało się, że tęskniłam za iluzją. Jan uważał, że wszystko już zrobił, że bliżej mu do śmierci niż do życia. A mnie jest bliżej do życia niż do śmierci. Mimo wszystko Małgorzata Potocka nadal przyjaźni się z Janem Nowickim. I chciałaby, żeby tak zostało. Chciałam rozwodu, bo żaden mężczyzna nie jest w stanie mnie zniszczyć. Pewnego dnia więc powiedziałam, że już nie mogę słuchać, jak wszystkiego nienawidzi i jak deprecjonuje siebie jako mężczyznę. Dla mnie miłość musi być pełnią. Wszystkim, co się na nią składa – zrozumieniem, czułością, bliskością i intymnością. Tego mi przy Janie zabrakło. Natomiast na pewno będę się zawsze z nim przyjaźniła, a nasze rozstanie tak naprawdę żadnego z nas nie zabolało. My się nadal lubimy. Wywiad z Małgorzatą Potocką w najnowszym wydaniu "Vivy!", od wczoraj w kioskach.